Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Ve bu soğuk, ayazlı sabahta
Noel'e kalan 16 alışveriş günüyle resmen geri sayıma geçmiş bulunuyoruz.
Bu sene yaramaz mıydınız, uslu mu?
İşte hepimizi havaya sokacak eski favorilerimden biri.
Anne?
Baba?
Çaydanlık!
Baba!
Anne!
Anne? Eyvah. Anne?
Anne? Siktir.
Baba? Baba!
Baba!
Alo? Anne?
Ambulans lütfen.
- Nereden gideyim? - Bilmem. Burası değil mi?
Şu tek yöne gireyim.
- Ters... - Evet de park ediyorum.
Yok bir şey anne. Eşyan bizde. Çantanı aldık.
ELVEDA JUNE
Yüzücü gözlüğüm nerede?
Getirmediysen başkasından iste. Sana daha yeni aldım.
- Anne! - Benim suçum yok.
- Almadın ki! - Evet, aldım.
- Masanın üstündeydi. - Nasıl görmedin Ella?
- Sus be! - Ella, kardeşine yardım et lütfen.
- Selam Suze. Affedersin. - Eşim yorgun.
Ve bebek bekliyor.
- Boş yeriniz var mı? - Of ya Alfie.
- Evet. - Şöyle olacak...
"Merhaba efendim. Eşim bebek bekliyor."
...Noel ikramiyeleri cumaya kadar yatarsa süper olur.
"Eşim yorgun ve bebek bekliyor. Boş yeriniz var mı?" değil.
Aynı işte!
- İki kez aynısını söyledin! - Hayır, söylemedim.
Of ya, bu kez doğru söyle işte.
"...Sağlıklı Hasat'ta." Öyle bir şey işte.
Benim kapatmam gerek.
- Ella, rezil falan olmayacak. - Evet, olacak!
Alfie, harika yapıyorsun hayatım. Gerçekten harikasın.
- Harika değil mi Ben? - Evet.
Gösterine hayatta gelmem.
- Adileşme. - Biri bana saygı duysun.
- Mis gibi ekmek. - Anahtar...
- Teşekkürler anne. - Syd, baksana.
- Küpelerim nasıl olmuş? - Bayıldım.
- Annene gösterdin mi? - Anne?
- Küpelerim nasıl olmuş? - Muhteşem!
Ragbi için sallantılı kaçabilir, beden dersinden önce çıkar.
- Peki. - Tamam, ben çıkıyorum.
Beş gibi görüşürüz. Hoşça kal!
Jerry? Listedeki yoğurt nerede hani?
- Listede yoktu galiba. - Vardı. Koyun yoğurdu.
İlla bir şeyi unutmayı nasıl başarıyorsun, bilmiyorum.
Üstünü çize çize git işte ama hiç çizmiyorsun.
Akşam gelirken alırım. Aklıma not aldım. Keçi yoğurdu.
- Koyun! - Koyun.
- İyi günler çocuklar. - Hoşça kal anne.
- Provada bol şans canım. - Ella, oyun metnimi ver.
- Lütfen de. - Ben veririm.
- Ben verecektim anne ya! - Çantayı da al.
- Piyano dersimi unutma. - Unutmadım hayatım.
- En son unutmuştun. - Unutmadım.
- Rezalet! Unuttun işte. - Tamam. Güle güle!
Görüşürüz.
Anneciğim, bitti!
Anne! Tibalt yine kapı açıkken kakasını yapıyor.
- Bitti mi sahiden? - Evet.
- Yalan mı söylüyorsun? - Hayır.
- Selam Con. - Jules.
- Erkencisin. Her şey yolunda mı? - Evet, dinle.
- Hastaneye gelmen lazım. - Dur...
- Şimdi ameliyata giriyor. - Ne?
- Alo? - Selam.
Pardon, kim... Hangi...
- Benim, Syd. - Tamam.
- Selam Connor dayı. - Syd.
Mol'la konuşmam lazım. Anneni diyorum yani.
Anne! Connor dayım seninle konuşacakmış.
Al bakalım.
Selam. Çabuk konuş, işim var.
Evet Mol, dinle...
Anneme bir şey oldu. Yine hastaneye kaldırdık...
Gelebilir misin?
Evet. Evet!
Doğum kanalından geçerken, rahmin enerjisini serbest bırakarak
güneşin sımsıcak ve pırıl pırıl ışınlarına doğru ilerleyin
ve bırakın güneş sizi çağırsın, sizi arındırsın.
Keşke seyahat edebilseydim Con.
Bir yandan şu lanet ayağım,
bir yandan siz çocuklar derken...
Şu şeyden daha iyi bir gezgin olurdum. Hani o kır saçlı herif var ya?
Planet Organic'teki moruk işte.
- David Attenborough mu? - Evet.
Onun gibi olurdum, evet.
Sizi yaptığımıza değmedi demiyorum.
Değdi tabii ki.
Sadece...
Aman, neyse işte.
Evet.
Benim yerime sen gezersin Con.
Olabilir baba. Sadece...
Bu ara biraz stresliyim.
Bali güzel yere benziyor, değil mi Con? Mutlaka gitmelisin. Baksana.
En son doğru düzgün tatile çıkalı
beş yıl oldu.
İtalya, Tobias'ın düğünü. Gerçi...
Annemle de Julia'nın ayarladığı şu uzmanı görmeye Almanya'ya gitmiştik.
- O sayılmaz ama, değil mi? - Öyle deme Con.
Sayılır tabii ki. Bana o güzel gocuğu almıştınız.
Bir sürü güzel et de getirmiştiniz.
- Et mi? Ne eti? - Şu pis glockenspiel şeylerini diyorum.
Onun adı Knochenschinken.
Bir de gocuk ne ya?
Yapma böyle Con. Benim gocuğu diyorum işte...
Gocuk var ya...
- Yazık. Gocuğumu seviyorsun sanıyordum. - Gocuk demeyi keser misin?
- Gocuğum. - Of ya.
Kalem cebi de vardı.
- Baba. - Su geçirmezdi.
- Lütfen. Birazcık... - Alt tarafı gocuk işte.
- Baba! - Gocuk!
Selam canım.
- Selam çocuklar. - Yok, arabada Benji'yle ikimiz varız.
Hastaneye geldim. Annemi tekrar kaldırmışlar.
Yoğurdu unutma sakın. Tek görevin o.
- Koyun yoğurduydu, değil mi? - Hayır, köpek yoğurdu Jerry! Of!
Evet, koyun.
- Molly de gelir herhâlde. - Muhtemelen.
- Hay aksi. Geri döneyim mi, ister misin? - Hayır, gerek yok.
İşin var, ben iyiyim. İdare ederim, bir şey olmaz.
- Jerry? - Yoğurt.
Tek isteğim kansersiz bir anne ve koyun yoğurdu be.
Beni çok yoruyorsun.
After Eight de alayım mı?
Niye bu kadar soru soruyorsun?
- Kapat hadi. - Tamam. Seni seviyorum.
Pekâlâ. Hadi Tibby!
Tamam tatlım.
Aferin sana. Çekil bakalım.
Yardım ettiğin için sağ ol canım. Gel bakalım.
Evet, hadi, gidip nineyi görelim.
Molly, merhaba.
Yürümeye devam edelim.
Hadi.
Anne kızdı.
Hayır canım. Anne kızmadı.
Nasılsın bücürük?
Bak! Sana çok özel bir şey göstereceğim.
- Hadi bakalım. - İlerisi için lazım bir beceri.
- Merhaba. - Selam.
- İyi misin? - Evet.
Durumu nasıl? Ne oldu?
Hava yolunu açmaları lazımmış, öyle dediler.
Şu an ameliyatta.
Durumu anlayınca bize bilgi verecekler.
- Of, buna dayanamam. - İki saat oldu.
Zavallı annem ya.
- Helen ne dedi? Ona ulaşabildin mi? - Hayır. Aramayı denedim.
- Ya sen? - Hayır Con. Helen'ı aramadım.
- Sen aradın mı? - Beni sen aradın.
Biliyorum da ikinizden biri onu arar diye düşünmüştüm.
- Niye ki? - Niye biz onu...
Kardeşsiniz çünkü.
- Ben aramam. - Sorun değil. Hem de hiç değil.
Ben ararım. Beni yeni aramışsın gibi yaparım.
Çok korkunç, değil mi?
- Beğenmedin mi? Al, bunu dene o zaman. - Tamam.
- Cips yemem yasak. - Ya, öyle mi?
Telefonum kapalı sanıyordum. Pardon.
Entschuldigung, bitte.
Kalp çakralarınız açık kalsın.
İşte böyle. Çok güzel. Bayıldım.
Bak ya, müthiş yoğun kardeşimden ender bir telefon.
- Selam. - Holistik dans terapisi dersim var.
Laklak edemem ama nasılsın?
- Helen? Beni dinle. - Julia...
- Dinle. - Bu ders yasa çok iyi geliyor.
Karısı ölen bir adam var.
Kadıncağız IKEA broşürüne basıp kaymış, merdivenden düşmüş.
Ne trajik, değil mi?
Bir de çıplakmış.
Helen, dinle, lütfen, bir sus. Sus da dinle.
Annem yine hastanede.
- Ne? - Tamam mı? Connor aradı.
- Aman tanrım. - Nefes alamamış.
Ne olduğuna bakıyorlar. Ben şimdi evden çıkıyorum.
- Yeni... - Aman tanrım.
- Şimdi çıkıyorum. - Tamam.
- Tamam mı? - Olamaz. Nefes al.
Princess Mary'de ama gelebiliyorsan sen de mutlaka gel bence.
Bugün bir uçağa atlar gelirim.
Annemin odasını temizlemek için Florida Suyu'yla adaçayı getiririm.
Şifa için de kristal.
Bir de ona sıkma portakal suyu getiririm...
Süper, bayılır. Sıkma portakal suyu getir.
Evet, harika. Gelişini haber verirsin. Mesaj at.
- Olamaz ya. - Kapatmalıyım.
Hoşça kal.
Hay sikeyim.
Eyvahlar olsun.
Selam Suze, yine ben.
Annemle ilgili bir sorun çıktı. Bugün yokum.
Evet Bettina, fantastisch.
Muhteşem.
Alfie akşama pizza istedi. Televizyon yok.
Bir de... Of ya, Alfie'nin Noel oyunu ne zaman?
Bana hatırlatır mısın? Ortak takvime koy. Sağ olasın, görüşürüz.
Sandviçini vereyim mi? Olur mu?
Evet, lütfen.
- Öğle yemeğini ister misin canım? - Evet.
- Evet ne? - Evet, lütfen.
Teşekkürler anne.
Al bakalım, benim güzel oğlum.
Acıktıysan fazla var.
İstemiyoruz, değil mi Tibby? Hayır.
Organik değil, değil mi?
Leziz sandviçini alıp oynamaya gitmek ister misin?
Şuraya?
Ben?
Oynamak ister misin?
Seni buraya doğru çevireyim.
İşte oldu.
Evet.
Kazaklarımız aynı.
Benimkini ninem yapmıştı.
Adın ne?
Al bakalım canım.
Aferin sana.
Bir ısırık alabilir miyim?
Isır.
Anneme söyleme.
Bay Cheshire?
- Biziz. - Evet.
Evet, buradayız.
Merhaba. June ameliyattan çıktı.
- İyi mi? - Evet, şu an dinleniyor.
Dışarıda hâlâ kar yağıyor mu diye sordu.
Soldaki ikinci kapıdan girip devam edin,
Dr. Khal ve Dr. Titford sizi bekliyor.
- Peki. - Tamam.
Siz ikiniz benimle gelip fanus balığımı görmek ister misiniz?
- Bir de çikolata yeriz. - Evet, lütfen.
- Çikolata ister misin? - Bir tane.
Birazdan gelip sizi ikinci kata çıkarırız.
- Teşekkürler. - Sağ olun.
Gel bakalım.
- Onu nereden buldun? - Şuradaydı.
- Nasıl ya, çaldın mı? - Hayır.
Buldum. Kim bulduysa onundur.
- Yaşın kaç, altı mı? - Ne?
- Burası hastane baba. - Bu da sağlık ve güvenlik ihlali.
- Yuh ya. - Hastanedeyiz.
- Şu balığa bak. Gözleri... - Burada.
- Kocaman. - Şu büyük olan.
Bu sabahki konsültasyon toplantımızda annenizin durumunu görüştük
ve June'un kanserinin hızlı bir şekilde ilerlediğini
size bildirmek istedik.
Dr. Khal sabahki ameliyata dair bilgi verebilir
ancak maalesef ki son tur kemoterapi umduğumuz kadar etkili olmadı.
Tomografi sonuçlarına göre kanser şu anda
karın bölgesi ve leğen kemiğine kadar yayılmış durumda.
Çok üzgünüm.
Simon.
Evet. Ben Simon Khal.
- Geldiğiniz için teşekkürler. - "Simon Cowell" mı?
Akciğerlerindeki sıvıyı boşaltmayı başardık.
O yüzden nefes almakta zorlanıyordu.
Ama karnındaki kitle önemli ölçüde büyümüş ve şu anda bağırsaklarını tıkıyor.
Sağaltım amaçlı bir ameliyatın yararına olacağını düşünmüyoruz.
Durumu zayıf, bağırsak torbası taksak bile
masada kalma ihtimali yüksek.
Daha fazla kemoterapiyi de kaldıramaz.
Bunu söylediğim için üzgünüm
ama June'a başka bir tedavi sunamayız.
Artık bağırsaklarını kullanamadığı için önceliğimiz onu rahat ettirmek
ve iyi bir destekleyici bakım sunmak.
Neredeyse üç yıl oldu, değil mi?
Sıkı mücadele etti.
Simon'ın söylediklerini hazmetmesi zor, biliyorum
ama ciğerlerinin sıvı toplamaması için
June'u bir iki gece daha burada tutmak istiyoruz.
Bu June'u hem biraz daha rahat ettirir hem de tedirginliğini azaltır.
Şu lanet kalemle oynamayı bırakırsan
benim de tedirginliğim azalacak David.
Özür dilerim.
O da sizin değil, bizim June'umuz.
- O bizim June'umuz. - Pardon.
Anlayabileyim diye soruyorum,
geri sayıma falan mı geçtik yani?
Ne diyorsunuz? Siktir ya.
Tahminde bulunmaktan pek hazzetmiyoruz.
Ama bize bir tahmin lazım. Birkaç ayı mı kaldı?
Çünkü annemiz ölecekse
ne kadar ömrü kaldı, bilmek istiyorum.
İyimserliğimizi bozmayalım ve Noel'i görür diye umalım.
- Gerçi bu pek olası olmasa da... - Noel'e iki hafta kaldı.
Dr. Titford, o kalemi bir daha tıklatırsanız
çükünüzü koparırım.
- Pardon, çok özür dilerim. - Tamam mı?
- Sakin olun. Sakin ol Mol. - Alışkanlık işte.
Lütfen herkes bir dakika sakin olsun.
Bize bir dakika izin verin.
- Tabii. - Bütün bunları hazmetmek çok zor.
Bize biraz izin verir misiniz?
- Elbette. - Tabii ki.
Biz çıkalım.
Bir şey lazım olursa biz dışarıdayız. Ne lazım olursa.
Peki, teşekkürler doktor. Evet.
Sağ olun.
- Adın gerçekten Simon Cowell mı? - Ben buna evet derim.
Piyango kazanmış gibi teşekkür etmesene şu herife baba.
Adam yavşağın teki.
- Ne? - Yavşak diyorum!
- Adi yavşağın teki! - Bağırma.
Niye? Duyarsa duysun, sikimde değil.
Annem adama yalvardı ama o son kemoterapiye girmemeliydi.
- Hayatını kurtaracak ameliyatı olamıyor. - Bağırmadan konuş Molly.
Onu lüks bir tatile de götüremezsin Julia.
Artık ödeyecek bir şey de kalmadı.
Bu dediğin biraz haksızlık oluyor
çünkü ben çok destek oldum.
Her zaman çok nazik
ve sakin kaldım Molly.
- Bu kadarı biraz ayıp oluyor. - Siz ikiniz yine başlamayın.
- Devamlı didişip duruyorsunuz. - Tamam, yeter. Kesin.
- Saçmalık bu Molly. - Evet!
- Saldırmayı bırak. - Sen bırak.
Hem şu an kimseye parmak uzatmanın sırası da değil, tamam mı?
- Uzatmıyorum. - Biliyordum işte.
Ben biliyordum. Siktir git ya.
- Senin hiçbir... - Yeter! Kesin şunu!
Kesin şunu! Yeter!
Ben ölüm döşeğindeki annemize bakacağım.
Katılmak isteyen gelsin. Siz de derdinizi çözün.
- Connor. Con. - Gözüm üzerinizde.
- Anladın mı? - Sus ya!
- Sus be baba. - İkinizin de.
İyi de ben...
İkinci kat. Kapılar açılıyor.
Evet.
Nineyi görelim mi canım?
- Nine. - Nine. Evet.
Tamam, burası June'un odası.
Ameliyat sonrası epey yorgun ve hâlâ tam ayılamadı.
Söylediğiniz şeyleri hatırlamayabilir, o yüzden şu an için çok üzerine gitmeyin.
Yatağının başında zil var, bir şey gerekirse koridorun sonundayım.
Tamam, teşekkürler.
Sağ ol dostum. Teşekkürler.
Tamam.
June?
Junie?
- İyi misin? - Bernard.
Bake Off'u açmaya çalışıyorum, kadın da şu düğmeye bas dedi.
Düğmeye basınca ekran karardı.
Ne yapabilirim, bir bakayım. Gerçi bir söz veremem.
Sağ ol Bernie.
- Merhaba anne. - Merhaba.
Merhaba anneciğim.
Julia, hiç gelmeseydin hayatım.
- İşin gücün var. - Tabii ki gelecektim.
Nineyi görmeye geldik, değil mi?
Dikkat et canım, boğazım çok acıyor.
- Bütün burası acıyor. - Tamam.
Dikkat ediyoruz, değil mi? Evet.
Takım kazaklarınıza bakın hele.
- Ne tatlı olmuşsunuz. - Merhaba anne.
Güzel kızlarım benim.
- Nasılsın anne? - Biliyorsun işte.
Biraz ağrım var ama iyiyim.
Sanki günlerdir bu odada hapis gibiyim.
Sana atıştırmalık vereyim.
Buradaki erkek hemşireler çok tatlı da
kadınların hepsi aşırı suratsız.
Herkesin ayılma süreci farklı.
Birazdan kendine gelir. Bu arada ben Nancy.
Seni duydum.
Of hayatım, bu sabah gerçekten çok korkunçtu.
Uyandım ve böyle incecik bir pipetle nefes alıyor gibi hissettim,
sonra aşağı indim
ve şey... Ne yapıyordum ya?
Mutfakta kendime çay yapıyordum.
Sonra boğuluyor gibi oldum.
Korkunçtu, sonra her şey karardı.
Dehşet verici.
Hiç hoş değildi, hayır.
- Bebeğe sarılabilir miyim? - Olur.
Tabii ki sarılabilirsin.
Dikkatli ol anne.
Git bakalım nineye.
June bebek.
Çok güzelsin.
Bence her geçen gün daha da bana benziyor.
İyi ki çenesi sana benzememiş, değil mi Molly?
Con nerede?
- Buradayım anne. - Canım.
- Eminim hepsini sen çağırdın, değil mi? - Tabii ki de.
- Aklıma gelmişken... - Ne oldu anne?
Bu sabah uyandığımda pencerenin önündeki kuşları gördüm
ve Noel yemeğinde kaz yesek ya dedim.
Ne dersin Con? Yiyelim mi?
Olur. Evet, kaz yiyelim.
Bu harika bir plan.
Yani hindi baydı artık.
- Çok kuru oluyor. - Evet.
- Kaz harika bir fikir anne. - Hindi yetti...
Butler's'tan sipariş veririz. Gülümsersen indirim de yaparlar.
Pilicin ucuzuna bayılırım.
Baba ya!
- Aman. - Dikkat et anne.
Beni güldürme Bern.
Çok gülme.
Aman be. Siktir.
Ailenizi bir öfke kaynağı ya da enerjinizi bozan bir şey değil,
apayrı bir enerji olarak görmeye çalışın.
Nötr kalın.
Kalbinizin içinden nefes alın.
Merhaba, ben Jenny.
- Memnun oldum. - Ben Patrick.
- Connor. - Selam. Jenny.
- Memnun oldum. - Merhaba.
- Selam. - Patrick.
- Connor. - Memnun oldum.
- Çok memnun oldum. Merhaba. - Memnun oldum.
Palyatif bakım ekibiyiz.
Evde, zımbırtınızda yazıyor.
- Evet, yazıyor, doğru. - Ne şapşalım.
Sizinle konuşacağımız...
Aslında bir saniye susabilir misiniz?
Cümlemi toparlamaya çalışıyorum da.
İşiniz insanların ölmesine yardım etmek, bunu biliyorum. Kimse öyle demiyor ama.
Broşürlerde öyle yazmıyor ama neticede işiniz bu, değil mi?
Şimdi şöyle olacak.
Bir an evvel annemi alıp eve götüreceğiz.
Yani onu sakinleştiricilerle yavaş yavaş öldürürken elini tutmayacak,
hayatımızın en zor döneminde bizi teselli etmeyeceksiniz.
Ne bizi ya? Onun hayatı tabii ki.
- Siz anca... - Bir şey desem...
Diyemezsin. Üzgünüm.
Sadece eksik gedik bir şey olmadığından emin olun ki
yarın onu eve götürebilelim.
- Mols, sadece... - Ne?
Bence...
Annemiz çok zeki bir kadın
ve ne istediğini bilen biri.
Öyle. Ne isteyip istemediğini kendi bilir.
Annemiz zeki bir kadın, ne istediğini bilir.
Ne isteyip istemediğini bilir.
Durumunun farkında olsa bile
bilinçli olarak buna aldırmamaya karar vermiş olabilir.
İnkâr.
Güçlü bir hayata tutunma aracı.
Affedersiniz. Gerçekten zor bir gündü.
Biz...
- Bir de... - Kardeşimin kusuruna bakmayın...
Annem kesinlikle...
Biliyorum çünkü Connor dışında en çok ben yanındaydım.
Annem kesinlikle bakımevine gitmek istemeyecektir.
Yani bakımevi lafını etmeyin bile.
- Boş verin. - Peki.
İleri bakım planında onu seçmişti.
Ama Noel zamanı olduğu için bakımevleri çok dolu zaten.
Pardon, ileri bakım planı derken?
Birkaç hafta önce burada buluşup durumu konuşmuştuk.
Haberiniz var sanıyorduk.
- Ne dediniz? - İleri bakım planı mı?
- Nereye ilerliyormuş? - Bir dakika. Sırayla lütfen. Kesin şunu.
Pardon, ne konuştunuz?
- Bizim görevimiz tüm seçenekleri sunmak. - Sundunuz zaten.
Artık gidebilirsiniz.
Çok üzgünüm.
Teşekkürler!
Yoga matım. Hay sıçayım. Durun, matımı unuttum!
Durun! Çok pardon.
Teşekkürler.
Al biraz. İster misin? Sever misin?
Hadi. Al bakalım o zaman. Şunu bir dene. İşte.
Tamamdır.
İkinci kat.
Şu karelere uygulama deniyor.
- Peki. - Tamam mı?
Dışarıdaki o beyaz şeyler neydi?
Selam. Herkese merhaba.
- Hels. - Ben geldim.
Merhaba! Hels Bells!
Gelebilmişsin! Bravo sana.
Ah anneciğim.
Nefes alıyorsun.
Tanrım, müthiş görünüyorsun. Cildin ışık saçıyor.
Sana bunları getirdim. Şuraya... Sorun olur mu?
- Sen nasıl geldin canım? - Uçağa bindim geldim işte.
Asla sarı giyme demiştim çünkü sana hiç yakışmıyor canım.
- Neyse, seni gördüğüme sevindim. - Ben de, evet.
Geldiğime inanamıyorum!
- Uçuşun iyi miydi? - Evet, çok kolay geldim. Çok iyiydi.
Biraz kilo almışsın Hels Bells. Bana benzemeye başlıyorsun!
- Evet. - Aman tanrım.
- Arkadaşlar... - Tanrım!
Siktir oradan.
- İyi misin? - Nasıl ya? Aman tanrım!
- Tebrikler! - Teşekkürler!
- Nasıl ya? - Teşekkürler.
Olamaz! Aman tanrım, anne!
Büyük sürpriz oldu be.
Herkese Noel'de söyleyecektim ama işte buradayım.
Buradayız.
Bak anne. Sana mıncırmak için yeni bir torun geliyor.
Doğum Paskalya Pazarı. Ne güzel, değil mi?
- Bir sarılayım. - Noel'den önce söyleyecektim.
İnanamıyorum. Gerçekten inanamıyorum.
- İyi misin? - Hamileymiş Bern.
- Hamile baba. Bebeği olacak. - Kulaklarını yıkattır.
Bakayım sana.
Harika görünüyorsun!
- Ne kadar büyümüşsün. Beni hatırladın mı? - Hayır!
Eyvahlar olsun!
- Tibby. - Çok ayıp.
- Helen'a annemin durumunu ben söylemem. - Hels teyzenim ben!
Beni tanıyorsun! Of, sizi çok özlemişim.
Bir, iki, üç, dört, beş... Yedi.
Sekiz torun June!
Vay canına, bakın kim gelmiş! Merhaba Ben!
Matt mutlu mu? O nerede? Geliyor mu?
Şu anda sessizlik inzivasında.
Sanırım ben...
Televizyonu düzeltecek birini bulayım anne, oldu mu?
Siktir.
Ha siktir.
İkinci kat.
Kapılar açılıyor.
Kapılar kapanıyor.
Yavaş. Acele etme. İstersen kolumu tut.
Pekâlâ, tamam. Evet.
Ben tutuyorum.
Beşinci kat.
Kapılar açılıyor.
- Bern? - Ne var?
Hepsinin gitme vakti gelmedi mi artık?
Evet, tamam.
- Tabii anne. - İyi fikir.
Hadi tatlım, gel. Kalk bakalım.
Aferin sana. Kalk. Aferin sana.
- Aferin. - Güle güle canım.
- Baba. - Güle güle.
- Hoşça kal. Seni ararım. - Güle güle.
Tamam. Hadi bakalım canım. Gidelim.
İyi misin Junie?
Büyük bir ailen varmış June.
Hepsinin yanında olması ne güzel.
Ender bir durum.
En son ne zaman böyle bir araya geldik, hatırlamıyorum.
Aile işte.
İşte geldi.
- Nasılsın? - İyiyim.
Sen iyi misin?
Evet.
Babamı eve götüreyim.
Baba?
Baba!
Bir dürtsene onu.
Bay Cheshire?
- Evet canım... - Eve gitme vakti geldi.
- Hayret bir şey. - Evet.
- Seni seviyorum anne. - Güle güle canım.
- Seni seviyorum. - Dikkat et.
Seni fena yorar.
- İyi geceler canım. - Biz kaçtık!
İyi geceler. Teşekkürler.
Tanrım.
- Sohbet etmek ister misin June? - Of, hayır.
İyi bari.
Adın ne? Çok pardon, unutmuşum.
Angeli Ikande.
Angeli mi?
Anneannem bir rüya görmüş,
ona benim doğacağımı söylemişler, o yüzden adımı Angel koymuşlar.
- Anlamı oradan geliyor. - Angel.
Ne güzel bir isim.
Teşekkürler.
- İyi geceler June. - İyi geceler.
Bir ihtiyacın olursa zil orada.
Mahzuru yoksa onu şimdi yapmayacağım.
- Aman be. - Ne oldu?
- Kapı sıkışmış. - Öyle mi?
- Siktir. - Ne oldu?
O ses ne? Ha siktir.
Tavandan su geliyor baba.
- Ne? - Tavandan su geliyor.
- Dur, ışığı yakayım. - Hayır, ışığa dokunma sakın!
- Aman be. - Durum fena, değil mi?
Hayret bir şey ya.
Bir bez falan getirir misin Con?
- Hallettim. - Musluğu açık bırakmışsın baba!
Ben hiç...
Guinness ve domuz cipsinden daha iyi bir lezzet ikilisi hiç bulamadım Con.
- Ben hiç... - Bir sus baba.
- Helen'ı duyamıyorum. - Ne?
Söyle...
- Tamam. - Konuş.
Annem eve gidemeyecekse bende kalacak, nokta.
- Senin evi mi diyorsun Molly? - Herhâlde. Başka kimin olacak?
- Onunla mı kalacak? Sorsana. - Evet, benimle kalacak.
Sen, Connor ve babam da Julia'da kalırsınız.
Tamam, süper, neyse ne. Peki.
Fevkalade. Bu harika bir fikir.
- Evim müsait. Evet. - Peki.
- İyi. - Evet.
- Of ya. Bu nasıl olmuş ki? - Babam musluğu kapatmayı unutmuş.
Hiç de bile. Hiç unutmadım.
- İnanılmaz bir şey. - Gerçekten inanılmaz.
Gerçi Merkür retrosu var.
Neyse, devam edelim.
- Peki ya... - Peki ya...
Hayır, annem bende kalacak.
Hayır, ya eğer...
- Pardon, ben... - Hayır.
Bir şey söyleyeceğim.
Alt katta banyolu, yerden ısıtmalı bir odamız var.
Oda sıcacık,
çok rahat.
Seni de oraya alırız baba. Güzel olur.
- Televizyon falan var. - Televizyon da kocaman.
- Böylesi biraz daha... - Evet, iyi olabilir.
Hadi, söyle.
- Ne? - Ferah olur.
- Öyle bir şey demeyecektim. - Peki.
- Belki mutlu bir orta yol bulabiliriz. - Mutlu bir orta yol yok Helen.
- Ben artık kapatıyorum. - Evet.
- Seni sonra ararım Connie.
Of ya.
- Ne yapıyorsun? - Ortamı temizliyorum çünkü iyi değiliz.
Bütün bunlar biraz stresli.
Kocaman, kıpkırmızı bir enerji topu hissediyorum
ve bu hiç iyi değil.
O topu kucakladığımızı hayal etmeli
ve onu boşluğa bırakmalıyız.
O yüzden bende daha rahat edersiniz.
Babam dün gece güzelce uykusunu aldı
ve bence bu plandan hepimiz mutluyuz, o yüzden sen merak etme.
Kesin borular donmuş Junie.
Eski tesisat yüzünden oldu bence.
Aslında sizin için mahzuru yoksa ben burada kalayım diyorum.
Herkese uyarsa yani.
- Burada güvende hissediyorum. - Ne güzel anne. Önemli olan da bu.
Ekip de bu kararı akıllıca bulacaktır June.
Tamam, pekâlâ.
Sen de zaten çok bitkin görünüyorsun.
Bir sürü işin gücün var.
- Yüzüne biraz renk gelse iyi olur. - Evet.
Şunu benim yerime saklar mısın hayatım? Habire kayıp duruyor.
Parmaklarım küçüldü galiba.
Sizin için, sizi rahat ettirmek için yapabileceğim başka bir şey var mı?
June, sabah şu kan sulandırıcıları konuşmuştuk seninle, hatırladın mı?
- Hatırlatmamı istemiştin. - Evet, doğru.
Karnıma her gün batırdıkları o iğneden nefret ediyorum.
Ne işe yarıyor ki?
Başka komplikasyon çıksın istemiyoruz
ve derin damar trombozu da çok pistir.
Artık o iğneleri istemiyorum.
Keşke tuvalete çıkabilsem ama biliyorsun, olmuyor.
Tamam, bu konuyu onunla konuşurum.
Öyleyse maalesef sizden bir imza almam gerekecek.
Sen benim yerime halleder misin Jules?
Evet, tabii. Kalmaya karar vermenize çok sevindim.
Sizinle biraz sohbet etsek,
sonra şu formları imzalasam olur mu?
- Formlar ofiste var. - Peki.
- Görüşürüz. Yarın yine gelirim. - Güle güle.
- Hemen geliyorum. - Peki.
Doktor Titford...
Odayı biraz süsleyip daha sıcak hâle getirebiliriz.
Noel ağacı alırız, üzerine simli süslerden falan asarız.
- Güzel olur bence. - Çok sevinirim.
- Güzel olur. - Evet, süper fikir.
Ne yapıyorsun?
Form dolduruyorum.
Annem kan sulandırıcı istemiyor, bunu imzalamam lazım.
Niye sen imzalıyorsun?
Bana vekalet verdi de ondan Molly.
Yok artık, parmağındaki ne be?
Annemin yüzüğü. Bana emanet etti.
- Ne kibarsın ya. - Kaybolmasın diye verdi.
İma ettiğin oysa bende kalmayacak.
- Niye sana verdi o zaman? - Bilmem, yanında ben vardım diyedir.
Helen'a emanet edecek hâli yok, değil mi?
Ben geldim artık, bana verebilirsin.
Hayır.
Yüzüğün kimde durduğunun önemi yok.
Mesuliyetini birine vermek istedi sadece.
Mesuliyet. Evet, şu olgun insan havası. Yazık, herkeste olmuyor.
Ziyaret saatleri için bir program çıkardım.
Babam istediği zaman gelip gider ama biz programa uymalıyız.
Programa ne gerek var ki?
Ne istediğini anneme soralım bence.
Bunu annem için yapıyorum zaten.
Seninle denk gelmiyoruz.
Lütfen zorluk çıkarma. Annem üzülmesin diye uğraşıyorum.
Bunların hiçbiri önemli değil.
- Dr. Titford bugün imzalamalısınız dedi. - Evet, bahsettiğim form değildi.
12 ARALIK
Merhaba anne!
- Nine! - Aman tanrım, şu gelenlere bakın.
- Ne var orada? - Noel takvimim.
- Bunu sen mi yaptın? - Ona yardım ettim.
Öyle mi? Takım çalışması mıydı?
Bir, iki, üç...
Ponponlu şapkanın ponponu ne kocaman!
- Daha yüksek! - Hadi dans!
MOLLY'NİN PROGRAMI JULIA VE MOLLY - PROGRAMA SADIK KALIN
Şu minik suratlara bak! Bayıldım.
Eve ne zaman geliyorsun?
En nihayetinde geleceğim.
Tamam çocuklar. Hadi, sıcak çikolata alalım, olur mu?
Onunla oynama çünkü ninenin özel şeyi o.
Evet Ben, sıcak çikolata.
Marşmelov da alalım mı?
- Krem şanti de! - Yaşasın!
13 ARALIK
Ne güzel bir sabah June.
Çay getireyim mi?
- Dümdüz yapma. - Tamam, yapmam.
14 ARALIK
Bir şişe şarap.
Bir şişe prosecco.
"Hayaletlerin musallat olduğu Dickens karakteri."
- Evet? - Scrooge.
- Evet! Yuh ya, sen bunlara bakmışsın! - Bakmadım.
- Bakmışsın. - Hayır.
Bunu ben çözeceğim.
- İyi misin June? - Tamam, yukarıdan aşağı 11.
Olmuyor.
16 ARALIK
Benji bunu sever.
- Affedersin canım. - Sorun değil.
17 ARALIK
Aç kapa yapmayı deneyeyim.
Telaş yapma canım.
Pasta. Pastaya bayılırım.
Evet!
- Ben de severim. - Nefis.
- Trompet! - Trompet!
Pişti.
18 ARALIK
- Böyle ileri gidebilirsin. - Peki.
Sağ elinle de aynısını yapacaksın.
Tamam.
Evet, maceranın tadını çıkar.
- Teşekkürler. - Selam.
Orada ne oluyor öyle?
Dilek listesindekileri yapamayacak kadar hasta,
o yüzden bağış toplayıp ona şunlardan aldık.
Bu sabah Everest'e tırmanıyor.
- Evet. - Evet.
Harika.
Bethlehem mi?
Ta Bethlehem'e kadar gidecek miyiz?
Orası çok uzak!
Meryem de...
Meryem de doğurmak üzere!
Connor.
Seni çok seviyor, biliyorsun.
Ölmesini istemiyorum.
Annem hastanede öldü.
Sekiz yaşımdaydım.
Orada değildim, okuldaydım. Yetişemedim.
Etrafımdaki bütün yetişkinler "Hiç acı çekmedi" deyip durdu.
Annem daima yüreğimde yaşayacakmış falan...
Ki annem gerçekten yüreğimde yaşıyor
ama diğer söyledikleri saçmalıktı.
Hepsi hazır olduğunu söyledi.
Ama ben bunu asla bilemem.
Ne zaman öleceğini bilseydim çok daha kolay olurdu.
İnsanların...
İnsanların vedalaşmasını sağlamayı
o yüzden kendime görev edindim.
Tek önemli olan bu.
June, al bakayım.
Teşekkürler.
İğrenç.
Bu çok utanç verici bir durum.
Her şey çok zor.
Aslında çok iyi iş çıkarıyorsun June.
Hepimiz senin ne metanetli olduğunu konuşuyoruz.
Sahi mi?
Ne güzel.
Sağ ol canım.
Ne o? Ray Charles mı?
Var ya, ben de bilmiyorum.
Sinatra'dır belki.
İşte böyle.
Yok, Ray Charles'a benziyor.
Tamam, ayakta kal June.
İşte böyle.
İyi misin?
Tamam.
Çok güzel.
Sinatra'yı pek sevmem aslında.
- Hazır mısın? - Bob Dylan'ı da.
Picasso'yu da.
Yani bunu hiç itiraf etmedim.
Çünkü insan gerçek fikrini söyleyemiyor, değil mi?
Evet. Hazır mısın?
Bernie bana eskiden Ray Charles şarkıları söylerdi.
Artık söylemiyor.
Hazır mısın?
Hadi.
Üç, iki, bir.
Ağrın nasıl? Morfini artıralım ister misin?
Artırsak iyi olur galiba.
Ya da sonrayı mı beklesem?
Bence cesur olma konusunda çok başarılısın June.
Ama bugün cesur olmana gerek yok.
Ben sana çayla ilaç getireyim de
biraz Bake Off izleyelim, olur mu?
- Nasıl fikir? - Rüya gibi.
- Günaydın Nadiya. - Günaydın.
- Nadiya... - Ona bayılıyorum.
Çikolatalı hamurdan çikolatalı tart yapacağım.
Sonra üstüne bir kat tuzlu karamel ve yer fıstığı,
bir kat da çikolatalı mus koyacağım...
Sence nasıllar?
Seninkiler mi?
Fena değiller.
- Connor çok tatlı biri, değil mi? - Evet, öyle. Harika biri.
Yani bana öyle güzel bakıyor ki.
Kızların durumundan pek emin değilim June.
Söylemesi zor.
İdare edebilecek misin bebeğim?
Tabii ki de idare edebilirim canım. Affedersin, sadece biraz yorgunum.
Pardon, duyamadım.
Mutfakta çekmeyen bir yer var, sesin gitti. Ne demiştin?
Mühim değil.
Gerçekten değil. Boş ver.
Aman be! Kahrolası şey.
Kapılar açılıyor.
Kapılar kapanıyor.
Büyük bir ihtimal var. Acapulco...
Ha... Bakın!
Acapulco'ya bakın! Pas versene göt!
Ha siktir, o neydi ya?
Mal herif! Çok malsın! Mal bir sahtekârsın be dostum!
- Merhaba. - Selam.
Ne habersiniz?
O da ne be? Buzdolabı mı o?
Evet, öyle.
Söyleseydin ya. Sabahtan beri sıcak bira içiyordum.
Gelen misafirler için bir şeyler koymaya yarar dedim anne.
Şarap, atıştırmalık falan koyarız işte.
Peynir ve kraker.
Heineken.
Ne? O neydi be?
Ulan o golü ben buradan atardım! Buradan atardım ben o golü!
- Baba, sus ya. - Ona gerek var mıydı canım?
Yani beni görmeye gelen olmaz ki.
Herkesin kendi Noel telaşı var...
- Anneciğim. - Yani.
Seni seven çok insan var. Tabii ki gelmek isterler.
Komşumuz Heather ve Derek uğrayacak.
Hayır. Söyle onlara, hiç zahmet etmesinler.
Noel ertesinde bir şeyler içecektik zaten...
Peki.
Dinle, çok kalmayacağım.
Franco'dan ravioliyi alır, yedi gibi gelirim.
- Kaldır şunu canım. Çok ağır. - Evet, berbat çantam. Tamam.
Pas versene göt!
- Franco'ya selam söyle, olur mu? - Olur.
- Onu hep çok yakışıklı bulmuşumdur. - Söylerim tabii ki.
- Tamam, görüşürüz. - Dur, beni bekle.
Madem buzdolabımız var, beni markete bırakırsın.
Bir işe yarayayım bari.
Tekerlekli sandalyemi versene Jules.
Hayret bir şeysin. Arabaya kadar yürürsün şişko. Hadi.
Peki. Umarım yakına park etmişsindir. Dönerken balıkla patates de alırız.
- Of ya. Hadi, anneme hoşça kal de. - Tamam.
- Hoşça kal hayatım. Görüşürüz. - Hadi.
Oturmaktan her yerim tutulmuş.
- Ceketini unuttun baba. - Epeydir içerideydim.
Bana şiir oku Con.
Sesli okumayı pek beceremiyorum anne.
Hep böyle kusacakmış gibi oluyorum.
Şimdi denemenin tam sırası.
"Şayet cennet diye bir şey varsa
Annemin
Kendi özel cenneti olacak bir başına
Bu öyle bir menekşe cenneti olmayacak
Vadi zambaklarıyla dolu Narin bir cennet de olmayacak
Bilakis bu öyle bir cennet olacak ki
Koyu kırmızı güllerle dolacak
Güller kadar kökü derin olacak babamın
Gül gibi uzun olacak..."
Nasılız?
Evet.
O ne demek?
İyi misin?
Annem nerede? Tuvalette mi?
Of ya, içeride amma uzun kaldı.
Ona bir bakalım bence. Ölmüş olabilir Connor.
Çok zayıf olduğunu biliyorsun.
Farkındasın, değil mi?
İyi değil.
Tamam, artık dayanamıyorum. Ona bakacağım.
Bir bakayım ona.
Anneciğim?
Yardıma ihtiyacın var mı?
Aman ya, ben içeri giriyorum.
İyi misin anne?
Canım, niye sarı şeyler giyiyorsun? Sana hiç yakışmadığını söyledim ya.
Hayır, elimi tutma canım. Avuçların ter içinde.
Affedersin.
Matt, Noel'de gelmeyecek, değil mi?
Hayır.
O... Gelemiyor.
- Ah, karnım. - Eyvah.
- Karnım ağrıyor. - Anne.
- Bana... - Hemşire mi çağırayım?
- Hayır. Bana... - Sarılayım mı?
Hayır. Sus be Helen.
- Bana bir bardak su verir misin? - Olur.
Canım, ağzımın içi çok kuru ve dilimde iğrenç bir tat var.
Al bakalım. Al.
Yeter mi?
Seni çok seviyorum hayatım.
Ben de seni anne.
Bunu da seviyorum.
Ona sarılmayı, minicik yüzünü görmeyi iple çekiyorum.
Yeni doğan bebeğin kokusuna bayılırım.
Of, hava da buz gibi.
Babam bara gitti. Al, yan kapının anahtarı.
Annem nasıl?
Ateşi var. Yüzüne su püskürtüp duruyorum.
Peki.
- Hels, hayır. - Ben...
- Pardon, ben... - Ah ya.
Bunun bencilce olduğunu biliyorum
ama Molly'yle ikinizin çocuklarının ninesi var işte.
Bilmiyorum yani, bir gün gerçekten çocuk yaparsam
çocuğum dünyanın en iyi ninesine sahip olacak derdim.
Benim de bana yardım eden bir annem olacaktı.
Belki kendi ailemi kuracaktım.
Of ya. Of.
Sütyeninin içine kristal koyan, evde kalmış, kart bir hamileyim
ve bebek yapmak için niye bekledim, bilmiyorum.
Hep başka işlerle meşguldüm
ve şimdi de çok korkuyorum Jules çünkü bok gibi bir anne olacağım.
Hayır, dur. Hayır. Yapma.
- Evet, öyle olacağım. - Hayır, sus. Yapma.
Bana bak. Bak.
Bir kere her şeyden önce
harika bir anne olacaksın ve Matt de çok iyi bir baba olacak.
- Hayır, olmayacak. - Yapma, olacak tabii ki.
- Hayır... - Tabii ki olacak.
İyi bir baba olmayacak çünkü babası o değil.
Yıllar önce ayrıldık.
Ne?
Açık ilişki yaşıyoruz sanıyordum
ama başkalarıyla yatan bir tek benmişim meğer.
Tamam. Ha siktir.
- Evet. - Peki.
Babası kim o zaman?
Gustav.
- Gustav mı? - Evet.
İşi bu. O...
Bebek sahibi olsunlar diye insanlarla yatarak sevap işliyor.
Bedavaya, arkadaşım Genevieve de öyle yaptı, ilk seferde oldu.
Yemin ederim ki tamamen yasal.
Onun sorumluluğu olmadığına dair bir belge imzaladım.
Peki.
Ama her konuda çok kibardı, gerçekten.
- Peki. - Gerçekten.
İyi. Bu iyi.
Sadece bu işi çok geçe bıraktım.
Başka seçeneğim yoktu.
Daha önceden söyleseydin ya şapşal.
Biliyorum. Kimseye söyleme.
- Tamam. - Dur ya, söyler misin?
- Onlara sen söyler misin? Ben kaldıramam. - Tamam.
- Peki, olur. - Teşekkürler.
Her şey yoluna girecek.
Of ya.
İyi ki geldin.
Helen beni deli etti.
Ah anne ya.
- Beni kaldırır mısın canım? - Olur.
Bu, sonra bu. Hadi bakalım.
Nasıl hissediyorsun?
İşte. Oldu mu?
O bebeği asla göremeyeceğim, değil mi?
Sanmıyorum anne.
Ama ikisi de iyi olacak, gerçekten.
- Helen iyi olacak, söz. - Tanrım.
- Kapat konuyu. Beni ağlatacaksın. - Hayır, tamam. Yapma. Dur... İşte.
Dur. İşte. Hadi.
- Al. - Teşekkürler.
- Neyse, akşama ne var? - Tereyağlı, adaçaylı ravioli var.
Enfes bir şey olacak gibi.
- Bence de. - Koklayabilir miyim?
Al bakalım. Aman tanrım.
Evet, işte.
Muhteşem.
Belki sonra biraz yerim.
Anneciğim.
Sana bir şey göstereceğim.
Kar yağıyor!
Kar yağışını izlemeye bayılıyorum.
Şanslıysam bir dahaki hayatımda kar olurum belki.
O zaman Noel'de hepinizi görürüm.
Evet.
Baban nerede?
Eve döndü. Daha sonra uğrar herhâlde.
Ben gidince ona bakarsın, değil mi canım?
- Tabii ki. - Söz mü?
- Tabii ki bakarım. - Evet çünkü sen güçlü olansın.
Anne, dinle, sen bunları merak etme, tamam mı?
Hiçbirini düşünme. Onları merak etme.
Hepsi iyi olacak.
Ben onlara mukayyet olurum. Gerçekten.
Evet ama bazen olduğun gibi öyle baskıcı bir şekilde olma, tamam mı?
Tamam.
Ölürsem bana gücenmezsin, değil mi hayatım?
Anne.
Hayır anne.
- Tabii ki gücenmem anne. - İyi.
Güzel. İçim rahatladı.
Maskaran var mı?
Evet, var galiba.
Hadi o zaman. Güzelleştir beni.
Daha önce hiç ölmedim. Ölürken güzel olayım.
Peki.
- Biraz da ruj süreriz belki. - Tamam.
Günaydın June.
Bu sabah nasılız?
Bunu gördün mü?
Program.
- İşe yarıyor mu? - Daha dikkatli bak.
Şimdi anladım. Julia ve Molly hiç denk gelmiyorlar.
- Kastettiğin bu mu? - Onu kasıtlı yapmış.
Yıllardır böyle.
Yani gerçekten...
Aralarını düzeltmelerini çok isterdim, hakikaten öyle.
Aileler zordur June.
Kızlar erkeklerden daha zor.
Bende de üç kız var.
Galiba hep pot kırıyorum.
Yani durum neyse onu söylüyorum.
Bu özelliğin bence çok büyük bir güç June.
Peki şimdi niye çekiniyorsun?
İkisini aynı anda buraya getirmem lazım.
Sence gelirler mi?
Ölmek üzereysem gelirler.
- Alo? - Merhaba. Julia'yı aramıştım.
- Evet, benim. - Ben Princess Mary'den Hemşire Angel.
Eyvah, her şey yolunda mı?
Anneniz sizi soruyor. Bence gelseniz iyi olur.
- "Dave uyuyamıyordu." - Jerry, bebeği al.
Hastaneye gitmem lazım. Sonra görüşürüz canlarım.
- Güle güle. - Annem iyi mi?
Evet, iyi.
Kahvaltıya kadar döner mi?
Evet, bence çok yakında döner, evet.
Evet Junie, hikâyenin ortasına denk geldin.
Neler olduğunu bilmiyorsun. Baştan alalım mı?
- Tib, ne dersin? Baştan alalım mı? - Evet, olur baba.
Bernie?
June'un yatak banyosu vakti geldi.
İstersen kalabilirsin
ya da kantinde jambonlu sandviçlerde indirim var.
Karar senin.
Evet, bana şeyi verir misin? Evet.
Tamam canım. Birazdan gelirim.
Ekmek de biraz...
Yemek istemiyorum.
Ne sefil yer, değil mi?
Sefil, hem de ne sefil. Sefil. Evet.
Evet.
Tamam, işte geliyorlar.
Merhaba.
Anne.
Yani... Şimdi daha iyiyim.
Yanlış alarmdı herhâlde. Benim şapşallığım.
Ben gideyim o zaman.
Mektup yazmak istiyorum.
Bebeğe. Helen'a.
İkisine de. Siz bana yardım edersiniz dedim.
Kâğıdınız var mı?
Yüreğimize indirmene gerek yoktu. Aman be anne ya.
Evet, vardı.
Bacaksız hergeleler sizi.
Oturun bakayım.
Ayağımı kaybettim, ya?
Evet.
Senin yaşlarındaydım, evet.
Benim ufaklık, en küçük olan, iki yaşındaydı.
Mavnada.
Okyanusa çıkacak kadar büyük, kocaman bir mavnaydı.
Evet, neyse. Demir atıyorduk.
Halat dolandı.
Tekne hareket etti
ve halat sıktı böyle,
döndü dolandı, sıktı,
ayağımı kopardı!
Evet.
Evet, sonra yerine geri diktiler işte.
Müthiş, değil mi? Evet...
Beni tamir ettiler.
Ayağımı yerine dikip beni tamir ettiler.
Evet.
Burayı edemediler ama.
"Teyzelerin Mol ve Julia da yanında olacak
çünkü her ne kadar anlaşamasalar da
biliyorum ki birbirlerini aslında çok seviyorlar.
İkisini de çok seviyorum
ama onlar birbirini sevince sevgim ikiye katlanıyor."
Önce sen mi, yoksa...
Çocukken hep senin gibi olmak isterdim. İstediğin her şeyi yapardım.
Giydiklerini giymek isterdim,
içinde iki pipetle aynı gazozu içmek isterdim.
Aynı cipsi yemek isterdim.
Sana aldılar diye ben de hamster istedim. Ama hamsterden tiksinirim.
Evi terk ettiğinde 13 yaşımdaydım. Gittin diye sana çok kızdım.
Gittin diye senden nefret ettim çünkü yanımda olmana bayılırdım.
Sonra eve yolun düşmez oldu, seni neredeyse hiç görmüyordum.
Sanırım biraz terk edilmiş hissettim.
Sonra böyle kocaman, başarılı bir insan oldun
ve ben de hâlâ koltuk arkasında bozuk para arıyordum.
Bunun beni nasıl delirttiğini göremiyor musun?
Saçların da hep böyle ipek gibiydi. O kadar gıcık ki.
Jules?
Snickers ister misin?
Evet.
Teşekkürler.
Bir de dört dörtlük kocan Tom var.
Jerry'yle tanışır tanışmaz hamile kaldım
ve öğrendiğimde hamileliğimin 22. haftasındaydım.
Syd'in sağlıklı olması bir mucize gerçekten.
Çünkü bütün o zamanı
ot tüttürüp votka içerek geçirdim.
Sürekli mücadele hâlindeydim.
Çocuklarımdan birini düşüreceğim veya birini unutacağım diye
ödüm kopardı.
Ki unuttum da.
Ella'yı bir keresinde Heathrow'da bagaj bandında unuttum.
Ve Tom, evet...
Tom harika biri.
Ama dünyanın bir ucunda çalışıyor.
Çoğu zaman yalnızım.
- En azından Jerry senin yanında. - Yanımda olması her zaman işe yaramıyor.
Demek istediğim bir seçim şansına sahipsin.
Keşke ben de evde çocuklarımla kalabilsem.
Ama bunu asla yapamam.
Bir sürü mesuliyetim var.
Geçimimizi sağlamak zorundayım.
Annemle babamın ev kredisi, sen sıkıştığında seninkisi.
Ki biliyorum, bunu konuşmamamız gerekiyor. Helen'ın terapisi.
Connor'ın bir sonraki krizi.
Hepsinin yükü bende.
Annem ölüyor ama çocuklarımla da yıllardır bu kadar vakit geçirmedim.
Sonra bir de vicdan azabı var.
Kaçırdığım bütün o okul tiyatroları, futbol maçları...
Sen o saha kenarında duran, ev yapımı kurabiyeler dağıtan annesin.
Gerçekten yanlarındasın.
Çok şanslısın.
Şu sandaleti hatırlar mısın?
Mavi, kırmızı çiçekli bantları olan hani?
Hayır.
Hatırlarsın. Annem sana Hayling tatilinde almıştı.
Hatırlıyorsundur.
Kıskançlıktan baygınlık geçirmiştim.
Babam ikimize o kadar kızmıştı ki bizi yürüttürmüştü.
Bizi arabadan atmıştı.
Sonra Connor da
üzüntüsünden Helen'ın saçına kusmuştu.
Geri dönüp bana da aynısından almışlardı.
Evet.
Evet, hatırladım.
Böylece ikimizde de aynısından oldu.
Sandaletlerimiz aynıydı.
Sonra sen sol çiftini sahilde unuttun.
Geri döndük ama bulamadık.
Evet.
Ben de sol çiftimi kaybetmiştim, hatırlıyor musun?
Neden bunu konuşuyoruz?
Çünkü kaybetmedim.
Gömdüm.
- Ne? - Komşunun bahçesine gömdüm.
Çünkü aynı olalım istedim.
Dinle.
Epeydir yüzünü paramparça etmek istediğimi biliyorum.
Ama sen çok iyi bir insansın.
Özür dilerim.
Ben de.
Noel yemeğini beraber hazırlayalım mı?
Olur.
Çok güzel olur.
İşte.
"Yanşak."
"Yanşak" ne?
Yavşak, canım.
On miligram morfinin tamam June.
Serumun on saat boyunca yavaş yavaş akacak.
Bu gece uyuyabileceksin yani. Birazdan tekrar gelirim.
"Yanşak" diye yazılmaz anne. Öyle bir kelime bile yok.
Bırak da hile yapayım.
Hayatımda yeterince hile yapmadım.
Açıkçası keşke biraz daha sürtük ruhlu olsaydım.
Biraz daha yaramazlık yapsaydım. Hadi.
Hadi, koy onu yerine.
Evet.
Ablan nasıl?
Noel yemeğini beraber hazırlayacağız.
Anneciğim.
Saat kaç?
Merhaba uykucu.
Baba, biralarını kaldırır mısın?
Buzdolabında biraz yer açtım.
Tamam, olur, peki.
Çişim geldi zaten.
Kaldırırım, tamam.
Baba, hazır içeri gitmişken
şu kutudan annemin Noel vazosunu alıp bir sudan geçirir misin?
Tozlanmış biraz.
Olur.
Çobanpüskülü kestim, vazoya koyarız.
- Baba! - Ne var?
- Sessiz ol. - Peki, tamam.
Connor, dur.
Connor, bekle!
- Tamam Con! - Annemin Noel vazosuydu o be.
- Biliyorum... - İlk hatıralarımdan biriydi o.
Annem, senin karın, ölüm döşeğinde.
- Evet... - Çok yakında ölecek.
Bunun farkındasın, değil mi?
Çünkü ne zaman baksam uyuyorsun,
boktan şakalar yapıp içki içiyorsun,
bulmaca çözüyorsun
ve kimseyi siklemiyorsun.
- Con. - Bir tek kendini umursuyorsun.
Neredeyiz, farkında mısın baba?
Çok eziksin!
Yalvarırım annemin yanında ol
ve uyan artık be!
Onu hâlâ seviyor musun baba?
Ben bara gidiyorum.
Siktir.
Çok teşekkürler! Sağ olun.
Herkese teşekkürler.
Şimdi sahneye hepinizin tanıdığı biri çıkacak.
Barry, babam geldi mi?
Bir saniye Con. Hemen geliyorum.
Pekâlâ.
...Bernie ve bu akşam sizlere
"Georgia" diye bir şarkı söyleyeceğim.
Evet, karım için.
Bazılarınız onu tanıyor olabilir.
Benim tanıdığım kesin.
- Neyse, onun adı... - Siktir.
Georgia değil. Adı June, Junie.
Kendisi bu gece burada değil çünkü o...
Çünkü hastanede.
Kısa bir süre sonra da
buralarda olmayacak.
Bu şarkıyı söylemek istedim
çünkü biliyor...
Oldum olası biraz hödüktüm.
Oğluma karşı kötü bir babaydım ama benimkiler iyi çocuklar.
Her neyse işte...
Bu şarkı hepsi için. İşte başlıyoruz.
Georgia
Huzur bulamıyorum
Eski, güzel bir şarkı anca
Tutuyor Georgia'yı
Aklımda
Dedim ki Georgia
Georgia
Sana dair bir şarkı
Çamların arasından yansıyan
Ay ışığı kadar
Tatlı ve saf geliyor
Başka kollar uzanıyor bana
Başka gözler gülümsüyor şefkatle
Oysa en huzurlu rüyamda benim gördüğümse
Tek bir yol
O da tekrar sana çıkıyor Junie işte
June
Benim Junie'm
Huzur kalmadı
Huzur bulamıyorum
Eski, güzel bir şarkı anca
Tutuyor Junie'mi
Tutuyor seni aklımda
Tutuyor Junie'mi aklımda
Pekâlâ.
- Bol şans. - Tamam.
- Hadi. - İşte böyle, it. Aferin.
Tamamdır. Oldu.
Pekâlâ.
Siktir.
Baba?
Ne var?
Vazosuna koyacağım çobanpüskülü buydu.
Sen yine de ona verirsin.
- Buna sevinir. - Teşekkür ederim oğlum.
Özür dilerim hayatım.
Junie
Benim Junie'm
Eski, güzel bir şarkı anca
Tutuyor Junie'mi
Aklımda
Sadece eski, güzel bir şarkı anca
Tutuyor Junie'mi
Aklımda
Ölünce de bana şarkı söyler misin Bernie?
Junie'm benim.
Kes şunu. Ölmeyeceksin.
Evet, öleceğim.
Ah benim sevgilim.
Con.
Yarın Noel Con.
- Zannetmiyorum baba. - Öyle olmalı.
Annen Noel'i görmez.
Noel'i yarın kutlamalıyız.
Tamam.
Evet.
O zaman mutlu Noeller.
- Ne? - Gece yarısını geçti.
Doğru ya.
Mutlu Noeller oğlum.
Lütfen dikkat, beni dinleyin.
Bugün çok özel bir gün
çünkü bugün Noel.
- Hayır, değil dede. - Noel haftaya.
Affedersiniz ama öyle. Nineniz için bugün Noel.
Pardon da hepiniz ninenizi seviyor musunuz?
Evet.
O cevap olmadı ama, değil mi? Ninenizi seviyor musunuz?
Evet!
Evet, peki bugünü, dünyanın gördüğü en harika Noel yapacak mıyız?
- Evet! - Evet! Ne?
- Evet lütfen! - Fevkalade.
Korkma Con.
Hayatını yaşa.
Kendin gibi ol.
Annem olduğun için teşekkürler.
Ben geldim.
- Her şeyi aldın mı? - Evet.
Kazlar nerede Jerry?
- Kaz işi... - Jerry, kazlar nerede?
Sakın kızma ama daha iyi bir şey aldım.
Tamam mı?
Hadi, sorsana.
Bunlar ne be?
Kanatlı rostosu.
Ne?
Kemiksiz ördek içine doldurulmuş kemiksiz tavuk yani.
"O kadar mı?" diyorsun. Değil. Onları da kemiksiz kaz içine koymuşlar.
Öyle bir şey varmış. Nasıl ama? Rica ederim.
İki kaz fiyatına aldım bir de.
İki fiyatına altı kanatlı!
Ya? Kimmiş alışverişin kralı şimdi?
Seni seviyorum şapşal.
Bu nasıl bir his diye sorsalar
tarif edebileceğimi sanmıyorum.
Hayır.
Birinin ölümünü beklemek.
- Açlıktan bayılacağım. - Evet.
Saat 11 bile olmadı.
Uyanacak diye kıpırdayamıyorum.
Sandviç ister misin? Kantine gidebilirim.
- Olur, paran var mı? - Alır gelirim. Kartım var.
Tamam.
Peki.
Ben buradayım.
- Adi peynirli mi, adi karidesli mi olsun? - İkisi de.
Tamam.
Çıkartmalar burada.
- Selam. - İyi misin?
Evet, sağ ol. Sandviç almaya gidiyorum.
Tamam.
Çocuklar, çabuk!
Sana bir sürprizimiz var anne.
- Seni güzel bir yere götüreceğiz. - Evet.
- Hazır mısın? - Bunu aldım.
Gidelim hadi.
Nereye gidiyorum?
Köşeye dikkat.
HELEN VE BEBEĞE NİNEDEN SEVGİLERLE
- Çobanlar mı önce, kral mı? - Galiba önce çobanlar, sonra kral.
Taçlar nerede? Tacın var mı?
Geliyorlar mı, bir baksana.
Çaktırmadan bak bakayım. Ben! Bir bakayım.
Nine geliyor mu? Onu görüyor musun? Geliyor mu?
- Geliyor mu? - Nine yok.
- Kimse yok mu? - Yok.
Bir tek sandalye var.
Bu taraftan.
Kapılar açılıyor.
Kapılar kapanıyor.
Al nine. Bunu sana yaptım.
Gösterimiz için.
HEMŞİRE ANGEL'IN BİLETİ GÖSTERİ BUGÜN, EN ÜST KATTA
Senin tacın bu mu, bu mu? Seninki bu, değil mi?
Tib, bir çözüm bulmalıyız.
Önce koyun olman lazım,
sonra çabucak tacını takmalıyız, oldu mu?
- Önce koyun. - Koyun.
- Sonra da taç. - Sonra taç.
Tib, kapat şunu.
Mutlu Noeller nine.
- Durun. Diğerlerine haber vereyim. - Alfie, eşek nerede?
Millet, çabuk. Geldi!
- Ninem geldi. - Geliyor.
- Geldi. - Hazır mısınız?
Hani çocukken müzikalde oynamıştım ya?
Yönetmen "Tempo, tempo, tempo" derdi. Olay tempoda bitiyor.
- Çabuk Tibalt. - Tib, kapat şunu.
Eşek nerede?
- Sakalım nerede? - Al, burada.
Benim sakalım nerede?
- Billy, sakalım... - Tamam, hadi.
- İyi mi? - Eksik var mı?
Olmadı. Soksana şunu.
Çabuk ol!
Çocukların sana bir sürprizi var.
- Ella. - Dede!
- Tibby. - Ne var?
- Ella! Saçım! - Hazırlanmamız gerek.
İsa'nın Doğuşu'na hoş geldin nine.
"Nasıra denen ufak bir kasabada
Meryem adında genç bir kadın yaşarmış.
Bir gün Cebrail adında bir melek gelmiş ve ona bebeği olacağını söylemiş.
İnsanlar buna bir mucize, günahsız bir doğum demiş."
Günahsız doğum, aynı buradaki gibi. Pek değil gerçi. Ben biraz eğlendim çünkü.
- Helen, kes şunu. - Pardon.
Neyse. "Meryem ve Yusuf, bebeğin doğumu için Bethlehem'e gitmiş."
Küçük eşek, küçük eşek
Tozlu bir yolda...
Billy, hadi!
Ağır aksak ilerlemeye devam
Taşıdığın kıymetli yükünle sırtında
Kim var orada?
Merhaba efendim.
Eşim bebek bekliyor.
Gözünüz aydın.
Boş yeriniz var mı?
Noel zamanı dostum. Doluyuz.
Ama istersen ahıra gidebilirsiniz.
Biraz cereyan yapar ama idare edersiniz.
Kaç para?
On... Eski para.
- Sonra öderim. - Anlaştık.
Hadi Meryem. İçerisi sıcacık ve rahat. Evet, biraz uzanabilirsin.
Yusuf, bebek geliyor.
Dikkatini topla. Yapabilirsin.
Hadi Mary. Ha gayret. Hadi.
Nefes al.
Hadi. Ikın!
Ikın!
Adını ne koyalım?
İsa'ya ne dersin?
Güzelmiş.
Bu arada güzeller güzeli semavi melek Cebrail
çobanlar ve Bilge Adamları bulmuş.
- Çoban? Bilge Adam. - Ve onları İsa bebeğe götürmüş.
Ona hediye olarak altın...
Akgünlük...
...ve mür getirmişler!
- Ver hadi. - Al.
Tamam, it. Oldu işte. Hadi, bu taraftan.
- Hadi. - Bak İsa!
Sana altın, akgünlük ve mür getirdik!
Sessiz gece, kutsal gece
Her şey sakin, her şey aydınlık
Bakire anneyle çocuğun çevresinde
Uzaklarda bir yemlikte
Yatacak bir beşiği olmasa da
Küçük İsa Mesih
Yasladı başını oracığa
Süzülen yıldızlar parlak gökyüzünde
Baktı onun yattığı yere
Küçük İsa Mesih
Uyuyor samanlıkta
Sığırlar böğürüyorken
Uyanıyor bebek
Ama küçük İsa Mesih
Ağlamıyor asla
- Babacığım. - Vakit geldi.
Ben iyiyim, gerek yok.
Junie.
Junie
Eski, güzel bir şarkı anca
Tutuyor Junie'mi
Aklımda
Junie dedim
Benim Junie'm
Sana dair bir şarkı
Çamların arasından yansıyan
Ay ışığı kadar tatlı ve saf geliyor
BİR YIL SONRA...
İki yıl üst üste kanatlı rostosu. Artık gelenek oldu sayılır.
Merhaba sevgili küçüğüm.
Umarım bir gün bu mektubu okur ve benimle tanışmışsın gibi hissedersin.
Seninle tanışmayı her şeyden çok isterdim.
Muhteşemsin. Öyle olduğunu biliyorum.
Eminim tıpatıp annene benziyorsun.
O çok özel bir insan.
Başkalarının ne düşündüğünü hiç umursamadı
ve ben bu yönünü hep takdir ettim.
Ama gerçekten sarı hiçbir şey giymemeli,
ninem öyle diyor de lütfen ona.
Senin sözünü dinler.
Keşke doğumunda orada olabilseydim
ama seni karşılayacak muhteşem bir ailen var.
Teyzelerin Molly ve Julia
ve dayın Connor
daima elinden tutup
seni her koşulda sevecekler.
Aynı benim gibi.
Çok seviyorum seni.
Bu güzel dünyayı tanıyacaksın diye çok heyecanlıyım.
Can atacağın bir sürü şey var önünde hayatım.
Bol bol anı biriktir.
Güzel anılar sayesinde sonsuza dek yaşarsın.
Aynı benim gibi.
NİNE
Tabii şapşallıklar yapmayı da unutma, her şeyi de çok ciddiye alma.
Gülüp eğlenmek önemli.
İşin o kısmını deden sana öğretir.
Lütfen annene, onu çok özlediğimi
ve onunla gurur duyduğumu söyle.
Ve lütfen sen de ona onu sevdiğini söylemekten
hiç ama hiç vazgeçme.
Bu onu çok mutlu eder.
Muhteşem bir hayatım oldu.
Sırf bu ailenin bir parçası oldum diye.
Bu aile benim en büyük başarım,
en büyük maceramdı.
Kadehleri kaldırın.
June'a.
- Nineye. - Anneme.
- June'a. - Anneme.
- Mutlu Noeller baba.
Seni seviyorum.
Şerefe canım.
Bana ihtiyacın olursa hâlâ buradayım, eski anılarımın arasında geziniyor,
birinden ötekine atlıyorum.
Benji, kar yağıyor!
Ben daima burada olacağım meleğim.
Kalbinizde yaşayacağım.
Ta ki bir gün buluşana dek.
Seni seviyorum.
Hepinizi seviyorum.
Elveda.
June.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün