Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
หน่วยดับเพลิงค่ะ
ครับ สวัสดีครับ ไฟไหม้ที่ห้อง 16 เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ที่ชั้นสี่ครับ
- ค่ะ โอเค - รีบหน่อย
- พวกเขากําลังไปค่ะ - มันไหม้อยู่
ค่ะ ฉันรู้ว่ามันไหม้อยู่ แต่คุณเพิ่งโทรมา
ขอแค่คุณไม่เป็นไรก็พอ โอเคนะคะ
ออกมา!
เราไปถึงที่นั่นก่อน เป็นกลุ่มแรกที่ถึงที่เกิดเหตุ
อธิบายด้วยคําพูดไม่ได้เลยครับ มันโกลาหลไปหมด
ออกมาจากตึก!
รู้สึกเหมือนผมอยู่ในหนังแนวภัยพิบัติเลย
ด้านข้างตึกด้านนึงมีไฟลุกท่วมไปหมด
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน
โห เหมือนหนังเรื่องตึกนรกเลย บ้าเอ๊ย
มันเป็นไปได้ยังไง
เวลาคนเห็นเหตุหายนะแบบนี้ เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร
ก็มีความรู้สึกอยู่ว่า เราปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นที่นี่ได้ยังไง
ในสายตาผม ดูเหมือนมีชิ้นส่วนของตึกร่วงลงมา
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย เหมือนเรากําลังเกิดเหตุ 9/11 ของเราเอง
ที่เกรนเฟลล์มีสิ่งที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง ซึ่งผมไม่เคยเห็นมาก่อน
ซึ่งก็คือไฟที่กลืนกินตึกทั้งตึก
- ให้ตายสิ! - จะมีใครช่วยพวกเขาได้ยังไง
และเห็นได้ชัดว่ามีอะไรบางอย่าง ผิดพลาดไปอย่างหนัก
มีคําถามมากมาย ที่เร่งด่วนที่สุดเกี่ยวกับวัสดุหุ้มอาคารนี้
อาร์โคนิกเป็นผู้ผลิตวัสดุหุ้มอาคาร อะลูมิเนียมดังกล่าว
ฉันจําได้ว่าฉันคิดว่า มีคนประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง
เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ของนั่นมันขายได้ยังไง ฉันไม่เข้าใจเรื่องนั้นเลย
การทดสอบถูกบิดเบือน ผลทดสอบถูกปิดบังไว้
ตอนนี้เรามีหลักฐานมากมาย ของการกระทําผิดร้ายแรง
และก็ยังไม่มีใครถูกจับกุม
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครรับฟังคําเตือน ว่าตึกนี้เป็นกับดักในกรณีเกิดเพลิงไหม้
นี่เป็นที่เกิดเหตุที่ตํารวจควบคุมอยู่
- เราต้องการอะไร - ความยุติธรรม!
- เราต้องการเมื่อไร - เดี๋ยวนี้!
เราต้องการคําตอบ!
ฉันคิดกับตัวเองเสมอว่าทําไมกัน ทําไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ด้วย
มีคนเสียชีวิตไป รู้มั้ยคะ
เสียเพื่อน ครอบครัว
ฉันได้แต่ถามตัวเองว่าทําไม
- เราต้องการคําตอบ! - เราต้องการความยุติธรรม!
(ค้นความจริง เหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์)
(นอร์ธเคนซิงตัน)
(ลอนดอนตะวันตก)
ข่าวสี่โมงบีบีซี นี่คือเฟเนลล่า ฟัดจ์
มีแสงแดดเจิดจ้าค่ะ และแดดนี้ก็จะอยู่กับเราตลอดทั้งวัน
อุณหภูมิ 24 หรืออาจเป็น 25 องศาเซลเซียส เราอาจเห็นมันสูงขึ้น...
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในสามอันดับแรก
เพลง "เดสปาซิโต" ของหลุยส์ ฟอนซี ครองอันดับหนึ่งมาครบเดือนแล้ว
ตอนนี้เป็นเพลงอันดับหนึ่งภาษาต่างประเทศ ที่ครองตําแหน่งยาวนานที่สุด
ในประวัติศาสตร์ชาร์ตเพลงทางการ
ย้อนกลับไปเมื่อปี 2017
ฉันจําเพลงดังสมัยนั้นได้สองสามเพลงค่ะ
"เดสปาซิโต" เป็นเพลงดังมาก
ฉันจําได้ว่าแม่เปิดมันตลอดทั้งในบ้านและในรถ
ฉันเอซี่ค่ะ และคุณก็กําลังฟัง สถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในลอนดอนตะวันตก
นี่คือเพลงฮิตแห่งฤดูร้อนนี้ 100 เปอร์เซ็นต์
เจ ฮัส กับเพลง "ดิดยูซี"
(ลูอาน่า โกเมส ผู้อยู่อาศัยที่เกรนเฟลล์)
ค่ะ
ตอนนั้นฉันตื่นเต้นเพราะฉันกําลังจะขึ้นม.สอง
(ครอบครัวโกเมส)
มันกําลังจะเข้าฤดูร้อน อากาศเริ่มร้อนแล้ว
ฉันบอกได้เลยค่ะว่าฉันร่าเริงมาก
ฉันมีความสุขมาก
ฉันอยากทําเกรดให้ดีมาตลอด
ค่ะ ฉันเป็น... เด็กดีอายุ 12 ที่มีความสุข
(วันที่ 13 มิถุนายน 2017 19.20 น.)
ฉันจําได้ว่าตอนดึกคืนนั้น เราเพิ่งออกไปกินอาหารค่ํากัน
กว่าเราจะขับรถกลับมา มันก็อาจจะราวๆ ห้าทุ่มครึ่งแล้ว
แล้วผมก็ได้ข้อความจากเพื่อน
"มาเล่นเอ็กซ์บ็อกซ์กันมั้ย"
เราเล่นไปสองสามเกม
ผมบอกว่า "พรุ่งนี้ฉันมีงาน" ปิดเกมแล้วก็เข้านอน
มันก็เรียบง่ายแค่นั้น จริงๆ ครับ
อากาศเริ่มอุ่นมากอีกครั้ง อุณหภูมิสูงสุด 26 องศาเซลเซียส...
(สถานีดับเพลิงนอร์ธเคนซิงตัน)
ผมว่าผมเข้านอนราวๆ เที่ยงคืน
ช่วงนั้นผมนอนอยู่ในโรงยิม
แค่เพราะผมไม่ชอบนอนในหอ...
(เดวิด บาดิลโล นักดับเพลิง)
กับนักดับเพลิงตัวเหม็นหึ่งเป็นโขยง
(วันที่ 14 มิถุนายน 2017 00.54 น.)
หน่วยดับเพลิงค่ะ
เหตุร้ายแรง!
บ้าชะมัด
กริ่งสัญญาณดังขึ้นตอนอีกห้านาทีจะตีหนึ่ง
เราอยู่ในสถานีท้องถิ่นที่นอร์ธเคนซิงตัน
เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์จึงอยู่ในพื้นที่ของเรา
(01.05 น. 11 นาทีหลังเกิดเพลิงไหม้)
พอไปถึง เราก็เห็นควัน พุ่งออกมาจากหน้าต่างบานหนึ่ง
ซึ่งเรารู้ว่าเป็นจุดเกิดเพลิงไหม้
เราเข้าไปในตึก
นักดับเพลิงสองคน ใส่ชุดเครื่องช่วยหายใจเตรียมพร้อม
เราได้ยินพวกเขาพังประตู แล้วพวกเขาก็เข้าไปในห้อง
มันเป็นไฟไหม้ครัวธรรมดาๆ
ซึ่งพวกเขาดับไฟได้เร็วมาก
อย่างที่เราทําตามปกติหลังดับเพลิงแล้ว เราใช้กล้องถ่ายภาพความร้อน
ดูรอบๆ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่า ไม่มีจุดที่มีความร้อนสูงเหลืออยู่
นั่นคือตอนที่พวกเขาสังเกตเห็นว่า มีลูกไฟหยดลงมา
และพวกเขาก็ตระหนักได้ว่า ไฟลามออกไปข้างนอก
ผมส่งทีมชุดที่สองเข้าไปช่วยพวกเขา
ผมเคยไปดับเพลิงที่อื่นๆ ที่ไฟลามขึ้นไปห้องชุดชั้นบน
ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องปกตินัก
ก็ไม่ได้อยู่นอกเหนือความเป็นไปได้
ที่ไฟจะลามขึ้นไปห้องชุดข้างบน
ผมเลยเชื่อว่าเราจะได้กลับไปสถานีในอีกไม่ช้า
เพื่ออยู่กะกลางคืนต่อไป
ผมลงไปชั้นล่างสุด ที่ที่ผมเจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่อธิบายให้ผมฟังว่าน้องสาวเธอ...
อยู่บนชั้น 20
และจะเป็นไรมั้ยถ้าเธอจะขึ้นไปพาน้องลงมา
เธอบอกผมว่าน้องชื่อเจสสิก้า
(เจสสิก้า เออร์บาโน รามิเรซ ผู้อยู่อาศัยที่เกรนเฟลล์)
ผมคิดว่าผมจะรีบขึ้นไป พาน้องสาวเธอลงมาหาเธอ
แล้วก็ทํางานที่ผมทําอยู่ต่อไป
ผมไม่ได้นึกกังวลเลย
ผมกดชั้น 20
แล้วจู่ๆ ไฟก็ติดขึ้นมาที่ชั้น 15
สิบห้า
ประตูเปิดออก
และควันดําก็พุ่งเข้ามาเต็มลิฟต์ไปหมด
ผมคิดว่าผมมีปัญหาแล้ว ผมต้องออกไป ผมต้องใช้ชุดเครื่องช่วยหายใจ
และผมก็ต้องลงไปให้เร็วที่สุด เพื่อพาเด็กผู้หญิงคนนี้ออกจากห้องเธอ
ข่าวด่วนเช้านี้
เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ ลุกท่วมอาคารอพาร์ตเมนต์ในลอนดอนตะวันตก
และได้รับการยืนยันแล้วว่า เป็นเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
มีคําถามว่าอาคารที่โครงสร้างเป็นคอนกรีต
ถูกไฟลุกท่วมรวดเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร
ออกมา!
ตึกนี้โดนไฟลุกท่วมภายในไม่กี่วินาที
มันโหมหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
มันเหมือนหนังแนวภัยพิบัติของฮอลลีวูดเลย
ผมเขียนเรื่องเกรนเฟลล์มาเจ็ดปีแล้ว
ถ้าเอาบทความทั้งหมดที่ผมเขียนมารวมกัน
ป่านนี้คงเกินพันบทความแล้ว
เวลาคนเห็นเหตุหายนะแบบนี้เกิดขึ้นในลอนดอน ในสหราชอาณาจักร
ก็มีความรู้สึกนี้อยู่ว่า "เรื่องนี้เกิดขึ้นที่นี่ได้ยังไง"
เพราะมันสั่นคลอนความรู้สึกของผู้คน เกี่ยวกับประเทศที่พวกเขาอาศัยอยู่ ผมว่างั้นนะ
ว่าเรื่องแบบนั้นเป็นไปได้ที่นี่
มันเปลี่ยนชีวิตผมไปจริงๆ ครับ
เส้นทางอาชีพผมก่อนเกิดเหตุที่เกรนเฟลล์ กับชีวิตผมหลังจากนั้น
มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
ตอนนั้นผมเพิ่งเป็นบรรณาธิการข่าว ได้ราวๆ ห้าหรือหกเดือน
ซึ่งก็ออกจะ... เป็นการเจองานโหดตั้งแต่เริ่มอยู่นิดหน่อย
ผมคิดว่าทุกคนน่าจะจําครั้งแรก ที่เห็นภาพพวกนั้นได้
บอกตามตรงนะครับ คุณคงไม่คิดว่าอาคารปูน...
ผมคิดว่าหลังเกิดเหตุเพลิงไหม้แบบเกรนเฟลล์
ผมว่ามีความต้องการในหมู่สื่อมวลชน
ที่จะหาแพะรับบาปแบบง่ายๆ เรื่องราวง่ายๆ
ใครสักคนที่พวกเขาจะเอารูปใส่ในหนังสือพิมพ์ได้
ใครสักคนที่พวกเขาจะโยนความผิด ได้ว่าเป็นตัวร้ายที่ทําให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
หนังสือพิมพ์เดลี่เมล์ลงบทความที่ดุเดือดมาก
ซึ่งระบุชื่อเจ้าของห้องที่เป็นต้นเพลิง
(ในภาพ: ชาย "ที่ตู้เย็นมีปัญหาของเขา ก่อให้เกิดเพลิงไหม้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์")
มีคนพูดกันในโซเชียลมีเดีย
ว่ามันอาจเกี่ยวกับการก่อการร้ายของอิสลาม
ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นเป็นชาวคริสต์ออร์โธด็อกซ์ จากเอธิโอเปีย
ที่มีรูปพระแม่มารีอยู่ในห้องของเขา
(- มุสลิมเป็นต้นเพลิงเหรอ - ถ้าไม่ใช่เพราะมุสลิม ไฟอาจไม่ไหม้)
(- ผู้พิพากษา: ไฟไหม้เพราะระเบิดไอซิส - ดงมุสลิมเหรอ)
(อย่าด่วนสรุ... และก็ใช่มุสลิม)
เขาเป็นคนขับอูเบอร์
เขาพักอยู่ในห้องชุดชั้นสี่ ของเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์มาประมาณ 25 ปีแล้ว
ที่ชั้นสี่ครับ รีบหน่อย มันไหม้อยู่
ตํารวจแนะให้เขาเข้าโครงการคุ้มครองพยาน
เพราะระดับการคุกคามนั่น
เพราะทันทีที่เดลี่เมล์เริ่มลงข่าว
หนังสือพิมพ์อื่นๆ ทุกฉบับ ก็พยายามลงข่าวเรื่องเขาด้วย
เขาเป็นผู้รอดชีวิต และเป็นเหยื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เขาไม่ต้องรับผิดชอบเลย
กับอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นที่เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
วันนี้เป็นวันที่ 14 มิถุนายน
ผมมีความรู้สึกอยู่ว่า มีบางอย่างผิดพลาดร้ายแรงมากๆ ในเรื่องนี้
เราเลยอยากหาคนที่เข้าใจ ความเสี่ยงจากอัคคีภัยในอาคารสูง
และถามคําถามพวกเขาให้มากเท่าที่จะถามได้
ผมได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งตอนเช้าตรู่ มาจากบีบีซี
แล้วก็สกายนิวส์ แบบนั้นไม่ดีแล้ว
ผมเลยเข้าเน็ตเพื่อดูข่าว ผมเห็นเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ทันที
ผมสืบสวนเหตุเพลิงไหม้ ในอาคารสูงมาระยะหนึ่งแล้ว
ตอนที่ผมเห็นภาพไฟไหม้นั่นครั้งแรก
ผมก็รู้ว่ามันอาจเป็นเพราะวัสดุหุ้มอาคาร
(กีเยร์โม เรน นักวิทยาศาสตร์อัคคีภัย)
เราเริ่มตรวจสอบเอซีเอ็มโดยด่วน ซึ่งเป็นวัสดุหุ้มชนิดหนึ่ง
เอซีเอ็มคือวัสดุเชิงประกอบอะลูมิเนียม
คุณจะเห็นว่ามีอะลูมิเนียมอยู่ตรงนี้ และอะลูมิเนียมตรงนี้
และตรงกลาง ส่วนที่สีเข้มกว่า และหนากว่าก็คือพอลิเมอร์
พอลิเมอร์เป็นพลาสติก พลาสติกทุกชนิดไวไฟ
พอลิเมอร์ที่อยู่ตรงกลางนี้ ที่เป็นที่นิยมที่สุดก็คือพีอี พอลิเอทิลีน
นี่เผอิญเป็นพีอีเพียวๆ
เราเห็นได้ว่าอันที่จริงแล้ววัสดุนี้ไวไฟมาก
และไม่ปลอดภัย
เหตุผลที่วัสดุเชิงประกอบอะลูมิเนียมอันตราย
ก็เพราะไฟจะลุกลามเร็วมากและดับได้ยาก
นี่คือวัสดุก่อสร้างที่นิยมกันมากเมื่อมาถึงยุค 2010
ใช้กันในอาคารต่างๆ ทั่วทุกทวีป
มีการขายวัสดุนี้นับล้านๆ ตารางเมตร
มีหลายบริษัททั่วโลกที่ผลิต ทําการตลาด
และขายเอซีเอ็ม และหนึ่งในนั้นก็คืออัลโคอา
คุณไม่ต้องมองที่ไหนไกล คุณนั่งอยู่ในโรงแรม
นั่งอยู่บนเครื่องบิน เช็กอีเมลอยู่
ก็มีโอกาสที่อะลูมิเนียมที่คุณเห็นอยู่
จะมาจากอัลโคอา อะลูมินา
(อัลโคอา องค์ประกอบของความเป็นไปได้)
อัลโคอาคือบริษัทอะลูมินัมคอมพานีออฟอเมริกา
ย่อสั้นๆ ว่าอัลโคอา
เป็นหนึ่งในบริษัทเก่าแก่ที่มีขนาดใหญ่
และฉันว่าตามประวัติศาสตร์ ก็ได้รับการยอมรับนับถือในสหรัฐอเมริกาค่ะ
มีสินค้ามากมายในตลาดต่างๆ
ปีกเครื่องบิน
แผ่นอะลูมิเนียมในอุตสาหกรรมยานยนต์
(ตลาดหุ้นนิวยอร์ก)
ใหญ่มากในตลาดหุ้น
ก่อนนี้มีความรู้สึกอยู่ว่ามูลค่าหุ้นอาจถูกปลดล็อกได้
ด้วยการแตกบริษัทย่อย
อาร์โคนิก: นวัตกรรมจากวิศวกรรม
นั่นกลายมาเป็นอาร์โคนิกค่ะ
อาร์โคนิกเป็นส่วนหนึ่งของอัลโคอา และเป็นสาขาฝรั่งเศสของพวกเขา
ซึ่งจัดการการขายวัสดุหุ้มอาคารเอซีเอ็มพีอี ให้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ขณะที่เจ้าหน้าที่สืบสวนประเมินความเสียหาย
ซัพพลายเออร์รายหนึ่งก็กลายเป็นจุดสนใจ นั่นคืออาร์โคนิก
อาร์โคนิกเป็นผู้ผลิต วัสดุหุ้มอาคารอะลูมิเนียมดังกล่าว
มองเห็นได้จากระยะห่างหลายไมล์...
ตอนเกิดเพลิงไหม้ ฉันพบว่าอาร์โคนิกมีส่วนเกี่ยวข้อง
และฉันก็จําได้ว่าฉันคิดว่า
"ฉันหวังจริงๆ ว่าพวกเขา จะไม่ได้ติดตั้งแผ่นพอลิเอทิลีนไว้"
เพราะมันเป็นผลิตภัณฑ์จากน้ํามันดิบ
มันจะลุกไหม้ และจะไหม้อย่างรุนแรง
ดังนั้นบนอาคารสูง
เมื่อคิดว่าคุณมีสิ่งที่ไวไฟมาก
คนจะไม่มีเวลาอพยพค่ะ
หลายครอบครัวนอนหลับอยู่ที่นี่
บางครอบครัวยังติดอยู่ข้างใน
และหลังจากนั้น
ก็มีข่าวออกมาว่าเป็นแผ่นพอลิเอทิลีน
ของนี่มันขายไปได้ยังไง
ทําไมมันถึงถูกขายไป เราคงไม่ขายมันแบบนั้นในอเมริกาเหนือ
เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
หลังหน้าต่างแต่ละบานเคยเป็นบ้าน ซึ่งหลายห้องถูกเผาวอด
ตอนผมได้รับข้อเสนอให้อาศัยที่เกรนเฟลล์
ผมหวั่นๆ นิดหน่อย เรื่องการใช้ชีวิตในอาคารอพาร์ตเมนต์
แต่พ่อผมเคยบอกผมเสมอว่า เราจะรู้เองพอเดินเข้าไปในอสังหาฯ สักแห่ง
ว่ามันใช่ที่ที่เหมาะกับเรามั้ย
ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ตอนเดินเข้าไป ในห้อง 134 เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ผมตกหลุมรักมันจริงๆ
ตอนนั้นผมอยู่ที่ทํางาน ได้รับโทรศัพท์จากอันเดรอา
เธอบอกว่า "ฉันมีข่าวจะบอก"
ผมตอบตกลง
เราจะสร้างบ้านกันจริงๆ บ้านถาวรของเรา
ฉันว่าฉันอายุสองขวบหรือไม่ก็กําลังจะสองขวบ
ตอนเราย้ายไปที่นั่น
ดังนั้นฉันก็จะบอกว่าเกรนเฟลล์คือบ้านของฉัน
จากหน้าต่างห้องนอนฉัน ฉันจะเห็นลอนดอนอายอยู่เสมอ
ในแง่หนึ่งฉันก็รู้สึกโชคดี เพราะเราเห็นทิวทัศน์จากมุมสูง
และแน่ละว่ามีคนไม่มากนักที่ได้เห็นวิวแบบนั้น
ให้ตายสิ พวก
(01.27 น. 33 นาทีหลังเกิดเพลิงไหม้)
ตอนนั้นเราหลับอยู่
ตอนที่คุณหลับอยู่ แล้วคุณได้ยินเสียงเอะอะอึกทึกดังไม่หยุด
มันไม่ใช่แค่อย่างเดียวที่ทําให้คุณตื่น แต่เป็นเสียงเอะอะไม่หยุดครับ
(21 - ชั้นของมาร์ซิโอ้)
พร้อมกันนั้น เพื่อนบ้านก็ทุบประตูเรา ปังๆๆ
อันเดรอาเลยลุกไปเปิดประตู
เป็นเฮเลนกับลูกสาวเธอ ลูลีอา
พวกเขาบอกว่า "ไฟไหม้!"
ผมบอกว่า "เข้ามาสิ มาหาคําตอบกันว่าเกิดอะไรขึ้น"
ฉันจําได้ว่าเพื่อนบ้านปลุกฉันขึ้นมา
และแน่ละค่ะว่าฉันคิดว่ามันแปลก
คุณมาทําอะไรที่นี่กลางดึกน่ะ
ฉันสับสนมาก
แล้วเธอก็บอกฉันว่าไฟไหม้
เมแกนน้องสาวฉัน เธอยังหลับอยู่
ฉันถามแม่ว่าควรปลุกเธอไหม
และแม่ก็บอกว่า "อย่าเพิ่ง เผื่อว่าไม่จําเป็น"
(เมแกนและอันเดรอา)
ฉันนึกว่าไฟจะไหม้อยู่แค่ในห้องนั่นแล้วก็แค่นั้น
ผมพยายามมองออกนอกหน้าต่างจากชั้น 21
ผมเห็นแต่แสงไฟจากหน่วยดับเพลิง
ครับ ผมรู้สึกว่าทุกอย่างจะโอเค ผมไม่รู้สึกว่าตกอยู่ในอันตรายเลย
ตอนนั้นผมยังไม่
เข้าใจจริงๆ ถึงขนาดของไฟนั่น
มีใครจากแอลเอฟบีได้ยินบ้าง เปลี่ยน
ผมรู้ว่าผมต้องหาตัวเด็กผู้หญิงคนนี้ เจสสิก้าน่ะ
ผมกังวลมาก
เพราะมีควันเต็มไปหมด และเด็กผู้หญิงคนนี้ก็อยู่คนเดียว
ผมวิ่งลงบันไดไป
จําไม่ได้ว่าผ่านใครอื่นอีก ไม่ว่าจะชาวบ้านหรือนักดับเพลิง
ผมลงไปถึงชั้นล่าง
ฟังอยู่
ตอนนั้นมันโกลาหลไปหมดแล้ว
มีการพูดคุยกันทางวิทยุเยอะมาก
แค่ยืนยันตําแหน่งคุณมา...
นักดับเพลิงสวมชุดเครื่องช่วยหายใจรอจะเข้าไป
หน่วยต่างๆ เข้าไปได้ รายงานความคืบหน้าด้วย
ผมได้ชุดเครื่องช่วยหายใจมา
ผมวิ่งเหยาะๆ เข้าไปในตึกนั่น
ตอนผมเห็นนักดับเพลิงสองคนจากสถานีผม
ผมก็อธิบายว่าเจสสิก้าอยู่บนชั้น 20
และเราต้องขึ้นไปบนนั้นเพื่อพาเธอออกมา
เรามองหาห้องชุดเลขที่ 176
(ชั้นของเจสสิก้า - 20)
ประตูแง้มอยู่เล็กน้อย
ห้องนั่นมีควันเต็มไปหมด
เราค้นห้องดูสองรอบ
เราตะโกน เราทุบของให้เกิดเสียง เราทําทุกอย่างที่ทําได้
แต่เราหาเธอไม่เจอ
เราหวังจริงๆ ว่าเธอจะออกจากห้องไปแล้ว
และลงไปข้างล่างแล้ว
พวกเขาโบกไฟฉายอยู่!
ครับ ผมหวังไว้แบบนั้น
มีคนโบกไฟฉายอยู่ ช่วยพวกเขาไม่ได้เหรอ
ในสหราชอาณาจักร เรามีนโยบายที่เรียกว่า "อยู่กับที่"
ซึ่งเป็นความเชื่อที่ว่า เราสร้างอาคารในแบบที่แปลว่า
ไฟจะอยู่แค่ในห้องที่เป็นต้นเพลิงนานสองชั่วโมง
และหน่วยดับเพลิงลอนดอน ก็เชื่อมั่นเต็มร้อยในนโยบาย "อยู่กับที่"
และความคิดนี้ที่ว่าไฟไหม้ ในอาคารอพาร์ตเมนต์ของอังกฤษ
ไม่มีวันลามจากห้องหนึ่งสู่อีกห้องหนึ่ง
แต่เมื่อถึงตอนตีหนึ่งครึ่ง
ไฟนั่นก็เริ่มลามเข้าสู่ห้องชุดเป็นสิบๆ ห้อง รอบตัวอาคารนั่น
มีห้องชุดเป็นสิบๆ ห้องที่ลุกไหม้
แต่ถึงในตึกจะสภาพเป็นแบบนี้ คนก็ยังถูกบอกให้อยู่กับที่
ผมนอนอยู่บนเตียง
และผมก็ได้ยินเสียงสัญญาณตรวจจับควัน ของเพื่อนบ้านดังติ๊งๆๆ
(ชั้นของเอ็ดดี้ - 16)
แล้วราวๆ ห้านาทีต่อมา ผมก็ได้ยินคนตะโกน
และในช่วงดึกๆ แบบนั้น มันไม่ปกติจริงๆ ครับ
และความคิดแรกของผมก็คือ เราได้รับคําแนะนําให้อยู่กับที่
ผมคิดว่าสิ่งที่ผมอาจจะทํา คือแค่อยู่ในห้องผม โทรแจ้งหน่วยดับเพลิง
แต่ในตอนนั้น มือถือผมก็ดังขึ้น
เป็นเพื่อนบ้านชั้นล่างของผม
ที่ออกจากตึกไปได้แล้ว
แล้วเขาก็ตะโกนใส่ผม
เขาตะโกนใส่ผมแบบทรงพลังมากๆ
"ออกมา! ออกมาจากตึก!"
มีอะไรบางอย่างในสิ่งที่เขาพูดที่ทรงพลังมากๆ
จนผมตัดสินใจเดี๋ยวนั้นเลยว่าผมจะไปแล้ว
แล้วก็ไปรวมตัวกับกลุ่มคนกลุ่มเล็กๆ ที่บางคนเป็นผู้อยู่อาศัย บางคนเป็นขามุง
ไฟนั่นรุนแรงมาก
เป็นสิ่งที่รุนแรงที่สุดที่ผมเคยเห็นมาในชีวิตครับ
โทรศัพท์สายแรกที่ผมโทรไปแอลเอฟบี ผมว่าผมยังค่อนข้างใจเย็นอยู่
(ชั้นของมาร์ซิโอ้ - 21)
ผมไม่อยากแสดงให้ลูกๆ เห็น ความวิตกหรือความกลัวหรืออะไร
ตอนนี้เราอยู่ในห้องนี้ ห้อง 183 ชั้น 21
ผมอยู่ที่นี่กับภรรยาที่กําลังท้อง
อันเดรอาท้องลูกชายได้เจ็ดเดือนแล้ว
เธอเป็นโรคหอบหืด
ผมจําได้ว่าพวกเขาบอกว่าจะส่งคนมาช่วย
ผมบอกลูกๆ ว่ามาเตรียมตัวไปกันเถอะ
เพราะเรามีความคิดว่า ทันทีที่พวกเขาเคาะประตู เราจะออกไปกัน
ฉันรู้ว่าพ่อฉันโทรหาพวกเขาหลายรอบ
พวกเขาบอกให้เราอยู่ข้างใน
แต่ไฟกําลังลามใกล้เข้ามา มันจึงไม่สมเหตุสมผลเลย
ใช่ มีการเคลื่อนไหว
ฉันจําได้ว่าฉันกับแม่บอกพ่อเรื่อยๆ ว่า
"โทรกลับไป"
- ให้ตายสิ - จะมีใครช่วยพวกเขาได้ยังไง ช่วยที!
- ให้ตายสิ! - ช่วยพวกเขาทีได้มั้ย!
สิ่งที่เป็นศูนย์กลางของโศกนาฏกรรมเกรนเฟลล์ ก็คือวัสดุหุ้มอาคารไวไฟ
(ออสโล นอร์เวย์ 2007)
วัสดุหุ้มอาคารที่ผลิตโดยอาร์โคนิก บริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่ง
ในเดือนกันยายนปี 2007
ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของอาร์โคนิก ชื่อเจอราร์ด ซอนแท็ก
เป็นตัวแทนบริษัท เดินทางไปประชุมอุตสาหกรรมในนอร์เวย์
การนําเสนอเรื่องหนึ่งในการประชุมครั้งนั้น
เกี่ยวกับวัสดุเชิงประกอบอะลูมิเนียม
ว่าสินค้าตัวนี้อันตรายแค่ไหน
และเปรียบเทียบมัน
กับการติดเรือบรรทุกน้ํามัน ไว้ภายนอกของตัวอาคาร
(พฤติกรรมของไฟ)
ดังนั้นนั่นก็เป็นคําเตือนที่ชัดเจนแจ่มแจ้ง เท่าที่คุณจะนึกภาพได้
มีสมาชิกทีมอาวุโสของอาร์โคนิกคนหนึ่ง นั่งอยู่ในกลุ่มผู้ฟัง
ฟังการนําเสนอนี้
เขากลับจากการประชุมมาอย่างตื่นกลัว
เพราะรู้ว่าอาร์โคนิก กําลังขายเอซีเอ็มแบบที่ไวไฟ
(แมร์กแซ็ง ฝรั่งเศส)
สิ่งที่เขาทําก็คือเขียนคําเตือน แบบขวานผ่าซากมากถึงผู้บังคับบัญชา
(โรงงานผลิตอาร์โคนิก)
เรื่องเหตุเพลิงไหม้ครั้งหนึ่งที่เกี่ยวกับวัสดุนี้ ทําให้มีคนตาย 60 ถึง 70 คน
และคําเตือนนั้นก็เขียนขึ้นในปี 2007 สิบปีก่อนเกรนเฟลล์
(ทําให้มีคนตาย 60 ถึง 70 คน...)
แต่โชคร้าย
ที่ผมคิดว่าคําเตือนนั่น ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสําหรับคนพวกนั้น
เพราะอันที่จริงอาร์โคนิก เคยทดสอบผลิตภัณฑ์นั้นแล้ว
แต่พวกเขาเก็บผลไว้เป็นความลับ
อาร์โคนิกทําการทดสอบสองแบบ
แบบหนึ่งทดสอบผลิตภัณฑ์ เมื่อมันติดตั้งไว้กับผนัง
และตอกด้วยหมุดย้ํา
อีกแบบทดสอบผลิตภัณฑ์เมื่องอมันเป็นรูปตัวแอล
จากนั้นก็แขวนและเสียบไว้ในราง ซึ่งยึดมันไว้กับอาคาร
ซึ่งพวกเขาเรียกว่ารูปทรงคาสเซ็ท
ความแตกต่างระหว่างหมุดย้ํากับคาสเซ็ท ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของสุนทรียภาพ
และสิ่งที่เราได้เรียนรู้ก็คือ ในการติดตั้งแบบคาสเซ็ท การงอเอซีเอ็ม
ทําให้ลูกไฟที่หยดลงมาสะสมรวมกันเป็นแอ่ง
และนั่นก็ทําให้เกิดไฟกองใหญ่ที่ก้นคาสเซ็ท
และมันก็เกิดขึ้นในคาสเซ็ททุกๆ อัน
มันไหม้เร็วกว่าถึงสิบเท่า
ปล่อยความร้อนมากกว่าถึงเจ็ดเท่า ปล่อยควันมากกว่าถึงสามเท่า
หนทางในการตอบสนองของอาร์โคนิกคือ แทนที่จะยอมรับผลนี้
เรียนรู้จากมันและส่งมอบ ความปลอดภัยให้ประชาชนผ่านทางผลิตภัณฑ์
พวกเขาทําตรงกันข้ามเลยก็ว่าได้ ผมเสียดายที่พวกเขาไม่ได้แก้ไขตั้งแต่ตอนนั้น
ในปี 2011 อาร์โคนิกทําการทดสอบ วัสดุหุ้มอาคารเอซีเอ็มอีกครั้ง
สิ่งที่พวกเขาค้นพบคือไฟกองใหญ่ที่ลุกลามเร็วมาก จนต้องหยุดการทดสอบ
โคล้ด เวอร์เลอเป็นผู้จัดการฝ่ายเทคนิค ที่อาร์โคนิกในช่วงเวลานั้น
และอันที่จริงที่ย้อนแย้งพอดู เขาเป็นอาสาสมัครดับเพลิงด้วย
(โคล้ด เวอร์เลอ)
ห้องแล็บส่งอีเมลไปหาโคล้ด และพวกเขาก็บอกว่า
"สวัสดีครับ คุณเวอร์เลอ เราทําการทดสอบวัสดุอ้างอิงของคุณแล้ว"
"ข้อสังเกต:
ชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของปีกเล็กร่วงลงมา
ไฟลามเป็นวงกว้างบนพื้นผิวจนถึงค่าวิกฤต
ส่งผลให้ต้องยุติการทดสอบที่ดําเนินอยู่"
ถ้าผลิตภัณฑ์ไม่ผ่านการทดสอบ
คุณต้องจํากัดการขายผลิตภัณฑ์นั้น หรือเลิกทําผลิตภัณฑ์ หยุดการผลิต
คุณไม่ปล่อยให้อะไรหลุดไปถึงลูกค้าอีก
คุณจะเพิกเฉยและเดินจากไปไม่ได้เป็นอันขาด
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พวกเขาขายมันไปเรื่อยๆ
มีอีเมลภายในอาร์โคนิกฉบับหนึ่งที่พวกเขาบอกว่า
"เกรดของแผ่นวัสดุหลังการทดสอบวันนี้ได้เอฟ"
ซึ่งจัดหมวดหมู่ไม่ได้เลย มันให้เกรดไม่ได้
จากนั้นก็มีแค่คําว่า "อุ๊บ"
(การจัดหมวดพีอีในโครงคาสเซ็ท หลังจากการทดสอบวันนี้คือ... "เอฟ"!!)
(อุ๊บ...)
พวกเขาได้เรียนรู้ว่าเมื่อคุณงอผลิตภัณฑ์นี้ เป็นรูปทรงเฉพาะบางอย่าง
คุณจะได้ผลลัพธ์อันเลวร้ายนี้เมื่อเกิดไฟไหม้
และโชคร้ายที่นั่นคือรูปทรง ที่มันถูกนําไปใช้ในท้ายที่สุด
บนเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
สิ่งที่ผมเคยชอบที่สุดก็คือการดื่มกาแฟ
ริมหน้าต่างห้องผมในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ฟังเพลงแบบต่างๆ กับน้องชายผม โมฮัมหมัด
ชีวิตแบบนั้นสงบสุขมาก
ตึกนั่นเคยดูดี
ผมแบบว่า "โอเค นั่นเป็นที่ที่ดี ย้ายไปที่นั่นกันเถอะ"
ผมกับโมฮัมหมัดน้องชายผม เลยย้ายไปอยู่อพาร์ตเมนต์แห่งนี้
ประมาณเดือนกันยายนปี 2016
ผมกับโมฮัมหมัดน่ะ เราอายุห่างกันแค่ปีเดียว
(โมฮัมหมัด อัลฮัจ อาลี น้องชายของโอมาร์)
เราสนิทกันมาก
ผมคงจะบอกว่าเขาเป็นเพื่อนรักด้วย ไม่ใช่แค่น้องชายผม
ผมเข้ามหา'ลัยได้ โมฮัมหมัดน้องชายผมก็เหมือนกัน
แล้วเราก็หางานได้
เรามีความสุขเมื่ออยู่ด้วยกัน เรามีความสุขในอพาร์ตเมนต์นั่น
(01.56 น. หนึ่งชั่วโมงหลังเกิดเพลิงไหม้)
คืนนั้นผมเริ่มได้ยินเสียงบางอย่าง
คนข้างนอกกรีดร้อง รถพยาบาล รถตํารวจ
ผมออกจากห้องทันที และทันทีที่ผมออกจากห้อง
ผมก็เห็นน้องชายตรงทางเดิน บอกว่า "โอมาร์ ฉันได้กลิ่นควัน"
เราใส่ชุดนอนอยู่ เราแบบว่า "ไปกันเถอะ"
ทันทีที่เราเปิดประตู
เราก็ช็อกกับปริมาณควันที่โถงทางเดิน
เราไปที่หน้าต่าง เราตะโกนเรียกคน
บอกว่า "นี่! ช่วยด้วย!"
ตํารวจหรือไม่ก็หน่วยดับเพลิงบอกเราว่า "อยู่ตรงนั้น เราจะไปหาคุณ"
เราก็แบบ โอเค พวกเขากําลังทําอะไรบางอย่างอยู่
และพวกเขาจะมาหาเราเพื่อพาเราออกไป
หรือเอาอะไรให้เราเพื่อปกป้องเราแล้วก็ไป
ความที่ผมมาจากซีเรีย
สําหรับผม การอาศัยอยู่ในอังกฤษน่ะ
ผมคิดว่าผมอยู่ในที่ที่ปลอดภัยแล้ว
ในช่วงหลายปีก่อนเกิดเพลิงไหม้เกรนเฟลล์
มีหลายกลุ่มมาก ที่ผลักดันรัฐบาลอย่างหนักให้เปลี่ยนแปลง
เรื่องกฎความปลอดภัยอาคาร
เหตุผลเป็นพิเศษของเรื่องนั้น ก็เพราะเพลิงไหม้ครั้งหนึ่งในปี 2009
ที่อาคารที่ชื่อลาคานัล เฮาส์ในลอนดอนใต้
นักดับเพลิงไปถึงอาคารนั่นภายในไม่กี่นาที
แต่เปลวไฟโหมแรงมาก
ใช้เวลาหลายชั่วโมง กว่าพวกเขาจะไปถึงศพของเหยื่อหกราย
ซึ่งรวมถึงเด็กสองคนและทารกหนึ่งคน
มันเป็นไฟที่โหมแรงและเร็วมาก
มีการใช้วัสดุติดไฟได้และไวไฟ
ในโครงสร้างของอาคาร
ซึ่งมีส่วนเร่งความเร็วของไฟในตอนนั้น
ลาคานัล เฮาส์เป็นโอกาสสําคัญ ที่ประเทศนี้จะสังเกตเห็น
และปรับปรุงมาตรการป้องกันอัคคีภัย
กลุ่มของเราพบปะกับ สส.หลายคนในเวสต์มินสเตอร์
เราผลักดันให้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างหนัก เท่าที่จะทําได้โดยไม่ไปดักพวกเขาหน้าประตู
และคว้าแขนหรือแม้แต่คอพวกเขาไว้
ฉันต้องหาทางพิสูจน์ว่า แนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับเพลิงไหม้
ไม่เหมาะสมกับวัตถุประสงค์
มันออกแบบมาได้ไม่ดีสําหรับการใช้งาน
และมีการให้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องตามข้อเท็จจริง
คุณจะต้องเริ่มอ่านเอกสารนั่นตอนต้น แล้วก็พลิกไปด้านหลัง
แล้วก็พลิกไปที่ไหนสักแห่งตรงกลาง มันแย่มากค่ะ
(โศกนาฏกรรมเพลิงไหม้ลาคานัล เฮาส์: ราคาของความล้มเหลว)
หลังเหตุเพลิงไหม้ลาคานัล เฮาส์ มีการไต่สวนการตาย
ซึ่งส่งผลให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ เขียนจดหมายถึงรัฐบาล
และถึงหน่วยดับเพลิงลอนดอน เรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลง
เธอบอกว่าเราต้องฝึกคนรับสาย
หน่วยดับเพลิงลอนดอนต้องหาวิธีดับเพลิงในตึกสูง
เมื่อมันควบคุมไม่อยู่
นโยบายของรัฐต้องระบุว่าเมื่อไร ที่เราต้องเปลี่ยนจากนโยบาย "อยู่กับที่"
(หลักการ "อยู่กับที่")
หลายคนหลบในห้องน้ํา
และเมื่อพวกเขาโทรไป 999 คําแนะนําที่อันตรายถึงชีวิตก็คือให้อยู่กับที่
ผมคิดว่าเมื่อมองย้อนกลับไป
ถ้ามีคําแนะนําให้หนีออกมาก่อนหน้านี้ตอนโทรไป
นั่นอาจช่วยให้พวกเขามีชีวิตรอด หรือได้รับการช่วยเหลือให้รอดได้
มันมีอยู่ตรงนั้น จดหมาย ขาวดํา ชัดเจนมาก
จดหมายที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพเหตุลาคานัล เฮาส์ เขียนถึงรัฐบาลสําคัญมากครับ
แต่โชคไม่ดีที่มันไปถึงผิดเวลาเอามากๆ
หนึ่งในเป้าหมายหลักของรัฐบาลผสมนี้
คือการลดจํานวนกฎระเบียบต่างๆ ลงอย่างมาก...
(เดวิด คาเมรอน นายกรัฐมนตรี 2010-2016)
ซึ่งบอกตามตรงนะครับ ว่าทําเหมือนพวกคุณเป็นคนโง่
เราจะมีกฎใหม่ว่า รัฐมนตรีคนไหนก็ตามในรัฐบาลผม
ที่อยากจะออกกฎระเบียบใหม่ ต้องยกเลิกกฎเก่าทิ้งไปเรื่องหนึ่งก่อน
ซึ่งตอนนี้เราเปลี่ยนเป็นออกหนึ่งกฎใหม่ ยกเลิกสองกฎแล้ว
คุณต้องยกเลิกกฎระเบียบสองเรื่อง ถ้าอยากออกกฎใหม่หนึ่งเรื่อง
หนึ่งในอุดมการณ์ทางการเมือง ที่ขับเคลื่อนเดวิด คาเมรอนก็คือการลดกฎเกณฑ์
เขาเชื่อว่ารัฐไม่ควรมีบทบาท
ในการบอกธุรกิจเอกชน ว่าควรทําและไม่ควรทําอะไร
เราอยากออกไปให้พ้นทางของพวกคุณ ด้วยการลดกฎเกณฑ์ ด้วยการลดภาษี
กฎที่มากเกินไปทําให้เกิดความรู้สึกว่า เรามีสิทธิ์จะใช้ชีวิตโดยไร้ความเสี่ยง
ดังนั้นที่จริงแล้วสิ่งที่เขาทํา
ก็คือห้ามออกกฎเกณฑ์ใหม่ เรื่องความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
ถึงแม้มันจะจําเป็นก็ตาม
อย่างที่นายกรัฐมนตรีกล่าวไว้ เราจะเปิดโอกาสให้ข้าราชการพลเรือน...
(เอริค พิคเคิลส์ รมว.ชุมชน 2010-2015)
ผู้ชาญฉลาดที่สุดของเรา
กําจัดระบบราชการที่ยุ่งยากออกไปให้หมด
เอริค พิคเคิลส์เป็นนักการเมืองอาวุโสสูงสุด
ที่รับผิดชอบเรื่องการเคหะ การวางผัง กฎควบคุมอาคาร
และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ดูแลนโยบายอัคคีภัยด้วย
ด้วยการรื้อกฎหมายและข้อบังคับ ที่กีดขวางและล่วงล้ําอยู่
เราจะทําอะไรได้มากขึ้นอีก โดยใช้ทรัพยากรน้อยลง
เขาอยากให้มีกฎระเบียบบังคับธุรกิจน้อยลง
สิ่งที่เจ้าหน้าที่ชันสูตร ขอให้พวกเขาทําก็คือการเพิ่มกฎข้อบังคับ
และข้าราชการคนหนึ่งก็เขียนเป็นการภายในว่า
"เอ้อ กฎหมายกําหนดให้เรา ตอบเจ้าหน้าที่ชันสูตร
แต่เราไม่ต้องทําตามที่เธอบอกก็ได้"
วิธีการใช้คําสื่อสารเรื่องนั้นของเขาคือ
"เราแค่ต้องตอบเจ้าหน้าที่ชันสูตร เราไม่ต้องเลียแข้งเลียขาเธอ"
ข้าราชการคนนั้นคือไบรอัน มาร์ติน
สวัสดีครับ ทุกท่าน มันน่าสนใจ...
เขาเป็นคนโดดเด่นไม่ธรรมดาค่ะ
เขามีลักษณะกิริยาที่น่าสนใจจริงๆ
เขามีชื่อเสียงนิดหน่อยว่าเป็นคนพูดคุยด้วยยาก
ผมเข้ารับราชการ ไม่ใช่เพราะผมอยากทํางานหนัก
ก็เลยเป็นเรื่องช็อกนิดหน่อย เมื่อนั่นคือสิ่งที่เราทํามาตลอดนับแต่นั้น
ไบรอัน มาร์ตินมีอํานาจมากกว่าสส.ส่วนใหญ่
เราทุกคนต้องไปหาเขา เขาเป็นประตูสู่รัฐบาล
เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลเรื่องกฎควบคุมอาคาร
เกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
มีแผนกกลยุทธ์อยู่ด้านบน
ผมอยากบอกคุณว่าพวกเขาทําอะไร ผมยังหาคําตอบไม่ได้เสียทีเดียว
แต่พวกเขายุ่งมากกับการดําเนินกลยุทธ์
ในแง่ของการผลักดันไบรอัน มาร์ติน เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
เราถามเขาว่าต้องทําอะไรบ้าง
และเขาก็บอกกับฉัน
ว่ารัฐบาลจะไม่ทําอะไรจนกว่าจะมีคนตาย
และว่ากันว่าเขาพูดกับเพื่อนร่วมงานฉันว่า
"เอาศพมาให้ผมดูสิ"
(02.06 น. 1 ชั่วโมง 12 นาทีหลังเกิดเพลิงไหม้)
บราโว่ศูนย์หนึ่ง ช่วยส่งข้อความให้แอลเอฟบีได้มั้ย
เรามีชายตาบอดคนหนึ่งที่ยังอยู่ที่นั่น เปลี่ยน
ค่ะ ประชาชนคนหนึ่งเพิ่งบอกฉันว่า พวกเขาคุยกับผู้อยู่อาศัย
บนชั้นเจ็ด ตรงนั้นมีควันเยอะมาก
คอลเซนเตอร์ของแอลเอฟบีรับมือไม่ไหวครับ
ปริมาณการโทรนั่นไม่ใช่อะไร ที่คนรับสายพวกนี้เคยเจอมาก่อน
ไฟเพิ่งลามเข้าไปในห้องชุด
มีผู้ใหญ่สองคนกับเด็กสองคนอยู่ในห้องชุด
มันล้นไปยังห้องควบคุมอื่นๆ ทั่วประเทศ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้ามีสายจํานวนมากโทรเข้ามาพร้อมกัน
มีผู้หญิงคนหนึ่งติดอยู่บนชั้น 11
ชั้นสิบ ดูเหมือนคนคนนี้จะติดอยู่
แต่คนรับสายพวกนี้ทุกคน ให้คําแนะนําตามระเบียบ
กับผู้อยู่อาศัยในเหตุเพลิงไหม้อาคารอพาร์ตเมนต์ ซึ่งก็คือให้ "อยู่กับที่"
มีคนที่ยืนยันได้ว่าติดอยู่อีกคน
มีคนติดอยู่ที่ชั้น 10 และชั้น 11
ผู้หญิงคนหนึ่งกับเด็กสามคน
เรารู้ว่าจากเหตุที่ลาคานัล เฮาส์
พวกเขามีโอกาสตระหนักได้ว่า นี่เป็นการตัดสินใจที่ผิดสําหรับอาคารสูง
ภรรยาที่อยู่กับผมคุยกับเขาเมื่อนาทีก่อนนี้เอง เขายังอยู่ในห้อง
ทุกอย่างร้อนมากเมื่อสัมผัสโดน
และสิ่งที่พวกเขาไม่มีก็คือโทรทัศน์
มีทีวีจอพลาสม่าอยู่ในห้อง แต่มันใช้ไม่ได้
ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาไม่ได้เห็นไม่ว่าตอนไหน
ก็คือภาพที่ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
อย่างเดียวที่พวกเขามีบนจอ ก็คือข้อมูลบรรทัดหนึ่งที่บอกว่า
"ครัวชั้นสี่ ติดไฟบางส่วน"
ชั้น 22 ผู้หญิงกับเด็กสามคน เปลี่ยน
มีผู้ใหญ่ติดอยู่สองคน ออกมาไม่ได้
ผู้อยู่อาศัยติดอยู่บนชั้น 11 ชั้น 10 และฉันคิดว่าชั้น 15 ด้วย
คนห้าคนติดอยู่บนชั้น 17
- ชั้น16 - ชั้น18
ชั้น 22
- ชั้น 17 - ชั้น 11
ผู้หญิง อาจมีเด็กสองคน
เด็กสามคน เปลี่ยน
ผมจําไม่ได้ว่าถนนไหนแน่ที่ผมเห็นตึกนั่นครั้งแรก
(คริส แบทเชลดอร์ นักดับเพลิง)
แต่มันอยู่ทางซ้ายมือของผม ไฟลามขึ้นไปทางด้านหนึ่งของตึก
เป็นไปได้ยังไง
ผมจําไม่ได้เลยว่า เคยเข้าไปในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์มาก่อนมั้ย
ผมเลยไม่รู้แผนผัง
ผมมุ่งมั่นจริงๆ กับการเข้าไปข้างใน และทําสิ่งที่เราทําได้
เราตกใจว่าบันไดมันแคบมาก
นักดับเพลิงกําลังลงมากับคนเจ็บ
พวกเขาจะตะโกนว่า "คนเจ็บ!" ทุกครั้งที่ได้ยินแบบนั้น
เราจะหลบเข้ามุมบันได โดยมีถังออกซิเจนอยู่บนหลัง
พยายามเปิดพื้นที่ให้มากเท่าที่ทําได้
ผู้คนกําลังลงมาพลางร้องไห้ ไอ สําลักควัน
บางคนมีสติ บางคนก็หมดสติ
มันรู้สึกโกลาหลมาก
รู้สึกเหมือนกับว่าทุกคน ตั้งตัวไม่ติดนิดหน่อยเพราะเรื่องนี้
หลังจากรอ นักดับเพลิงก็มาถึง
(ชั้นของโอมาร์ - 14)
เราเลยแบบ "โอเค เราจะไปกันหรือยัง"
เขาบอกว่า "ไม่ คุณต้องย้ายทุกคน
ไปที่ห้องข้างๆ คุณ เราจะกลับมาหาคุณ"
ผมจําได้ว่าทันทีที่ผมเข้าไปในห้องนั่น
ผมก็เห็นคนจํานวนมากที่นั่น
รวมถึงผู้อยู่อาศัยของห้องนั้นและครอบครัวเขา
(ซัยนาบ)
ผมเห็นซัยนาบ
และลูกชายของเธอ
(เจเรไมอาห์)
เดนิส
แล้วก็มีน้องชายผมกับผม
โมฮัมหมัดเอาคัมภีร์อัลกุรอาน มาจากห้องเราด้วย
เขาอ่านอัลกุรอานอยู่พักหนึ่ง
เขาบอกว่า "นี่จะช่วยได้" และมันก็ทําให้เขาเข้มแข็งอยู่ได้ด้วย
แต่เราไม่เข้าใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ที่จริงสิ่งเดียวที่ผมต้องการ ก็คือได้รับการช่วยเหลือ
อันเดรอาท้องได้เจ็ดเดือน
เธอเป็นโรคหอบหืดด้วย เมแกนก็เหมือนกัน
(ชั้นของมาร์ซิโอ้ - 21)
เราแค่อยากได้ถังอากาศ หน้ากากอะไรสักอย่าง เราจะได้ไปได้
ฉันจําได้ว่าพ่อฉันเติมน้ําในอ่างอาบน้ํา
แล้วก็ใส่ผ้าขนหนูจํานวนมากลงไป ดูจนแน่ใจว่ามันเปียกโชก
ทุกอึดใจ อะไรๆ มันเลวร้ายลงเรื่อยๆ จนถึงขั้นที่พอผมเปิดประตู
เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีแต่ควัน
ร้องไห้ทําไม
ลูกร้องไห้อยู่
ควันนั่นหนาทึบมาก เป็นสีดํา
ทุกครั้งที่ผมเปิดประตูและพยายามหายใจ
ก็มีแต่ความรู้สึกเหมือนสําลัก มันเหมือนมีสารเคมีเจือปน
ควันจากพลาสติกเป็นพิษมากเป็นพิเศษ
มันทําให้หายใจไม่ออก
คุณหายใจเอาสิ่งที่จะทําให้คุณไอ ทําให้คุณป่วยในทันทีเข้าไป
มันจะทําให้คุณเป็นลมอย่างรวดเร็ว
คุณเริ่มหมดสติ
และคุณก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ําว่าคุณกําลังจะหมดสติ
ควันเริ่มหนาทึบขึ้น
มันเป็นควันสกปรก นี่เป็นควันที่สกปรกมาก
มองไม่เห็นมือที่อยู่ตรงหน้าเราเลย ไฟฉายไม่ทําให้เกิดความแตกต่าง
เราร้อนเหมือนจะไหม้ ตอนนั้นเรากําลังสัมผัสความร้อนสุดขีด
ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลย ทําไมในนั้นถึงร้อนจัดนัก
ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลยสําหรับผม
อาคารนี้มีการตกแต่งภายนอกใหม่เมื่อไม่นานมานี้
โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่สภาริเริ่มขึ้น
พวกเขาหุ้มมันด้วยแผ่นพลาสติก เพื่อทําให้มันดูเรียบร้อยขึ้น ดูดีขึ้น
มีความสงสัยว่า นั่นอาจไม่ใช่การก่อสร้างที่ปลอดภัย
ไม่เป็นไร เราเตือนพวกเขาแล้ว แค่ดูให้แน่ว่าไม่มีใครมุดลอดไป
พี่ชายฉัน เรย์มอนด์ หรืออีกชื่อคือโมเสส
เขาพักอยู่บนชั้น 23 ในห้อง 201
(เรย์ "โมเสส" เบอร์นาร์ด ผู้อยู่อาศัยที่เกรนเฟลล์)
เขาเป็นคนขี้เล่นจริงๆ
เขายิ้มสวย
เวลาเขายิ้มให้คุณ คุณจะละลายเพราะรอยยิ้มเขา
เรย์โตมาในตรินิแดด
เขามาอังกฤษตอนอายุ 16 ปี
ดนตรีคาลิปโซ่ เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เขาโปรดปราน
ดังนั้นก็ใช่ค่ะ เขาเป็นคนสําคัญในงานคาร์นิวัล
จนกระทั่งอายุ กับโรคข้ออักเสบของเขาเข้าครอบงํา
และเขาก็กระโดดไปมาไม่ไหวแล้ว
เขาพักอยู่ในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์มากว่า 30 ปี
ฉันทํางานธุรการส่วนใหญ่ให้เรย์
ฉันเลยจะเขียนหรือโทรหาองค์กรจัดการผู้เช่า
หรือเรียกกันว่าทีเอ็มโอ
ถ้าฉันต้องสรุปความสัมพันธ์ ที่ฉันมีในฐานะตัวแทนพี่ชาย
กับสภาหรือทีเอ็มโอ ฉันคงจะบอกว่ามันย่ําแย่มาก
ยังไงซะเขาก็จ่ายเงินเพื่อพักอยู่ที่นั่น
มันไม่ใช่ของกํานัล เขาไม่ได้พักอยู่ที่นั่นฟรีๆ
เราได้รับการปฏิบัติเหมือนไม่มีความสําคัญ
เกือบจะถูกมองว่า เราเป็นชนชั้นแรงงานหรือคนจน
แต่นั่นมันห่างไกลความจริงมาก
คุณมีที่ปรึกษาด้านไอที คุณมีคนที่ทํางานในบริการสุขภาพแห่งชาติ
คุณมีครู คุณมีสถาปนิก
มันไม่ใช่ตึกคนจน มันเป็นตึกคนทํางาน
เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์อยู่ในเคนซิงตัน
ซึ่งแม้แต่เทียบกันในลอนดอน ก็เป็นที่ที่ไม่ธรรมดา
เคนซิงตันเป็นทั้ง หนึ่งในย่านที่ร่ํารวยที่สุดของลอนดอน
และหนึ่งในย่านที่ยากจนที่สุด
ตึกนั่นขัดตาคนร่ํารวยที่อาศัยอยู่ละแวกนั้น
ฉันคิดว่ามันทําให้ราคาอสังหาฯ ไม่สูงสักที
เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์สร้างขึ้นในยุค 1970
แต่สภาไม่ได้ดูแลมันดีนัก
ไม่เคยมีการปรับปรุงครั้งใหญ่
กําลังมีการสร้างโรงเรียนและศูนย์นันทนาการ ใหม่เอี่ยมหรูหราแห่งนี้ขึ้นมา
แต่มันมีอาคารอพาร์ตเมนต์นี่อยู่ข้างๆ ซึ่งดูไม่ดีสักเท่าไร
พวกเขาเลยพูดกันในอีเมลภายใน
ว่าการติดวัสดุหุ้มเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์ อาจจะเป็นความคิดที่ดี
เพราะมันจะช่วยให้ตึกนั้น ดูเป็น "ญาติจนๆ" น้อยลง
พวกเขาจะติดวัสดุหุ้มอาคาร ติดตั้งหน้าต่างใหม่บนตึก
แค่หน้าต่างไม่พอสําหรับวัตถุประสงค์นั้นแล้ว
วัสดุหุ้มอาคารนั่น เป็นเรื่องช็อกนิดหน่อยสําหรับเราทุกคน
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามันเรียกว่าวัสดุหุ้มอาคาร
- ฉันว่าฉันไม่เคยได้ยินคํานั้น - ใช่
(โครงการฟื้นฟูเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์)
ตอนที่สถาปนิกออกแบบระบบวัสดุหุ้มอาคารทีแรก
พวกเขาระบุให้ใช้แผ่นวัสดุหุ้มอาคารสังกะสี
และแบบนั้นจะไม่ติดไฟเลย มันทําจากโลหะ
ผมเข้าร่วมการประชุมปรึกษาทุกครั้งเลยก็ว่าได้
ไม่เคยมีใครเอาเอกสารที่พิมพ์ออกมา ให้เราดูเลยว่าวัสดุหุ้มอาคารจะหน้าตาเป็นยังไง
สภาออกไปสํารวจตลาด เพื่อพยายามหาผู้รับเหมาที่ถูกที่สุด
สุดท้ายแล้วองค์กรที่พวกเขาหามาได้ คือบริษัทที่ชื่อว่าไรดอน
ระหว่างการปรับปรุงนั่น เรย์กับฉันคุยกันบ่อยๆ
แล้วเขาก็พูดกับฉันอยู่บ่อยๆ ว่า "ฝีมือช่างห่วยมากจริงๆ"
ตัวผมเองกับคนอื่นๆ ที่ลุกขึ้นมาตั้งคําถาม
เราถูกตราหน้าเป็นพวกหัวขบถ
เราแจ้งประเด็นที่กังวล กับหนึ่งในผู้จัดการอาวุโสของไรดอนในตอนนั้น
และถามว่า "คุณจะรู้สึกยังไง ถ้ามีการทําแบบนี้ในบ้านคุณ"
เขาหันมาหาเราและพูดว่า
"ถ้าผมได้มันมาฟรีๆ ผมคงไม่ว่าอะไรหรอก"
ความเห็นนั้นสรุปวิธีที่พวกเขาปฏิบัติกับเรา ได้ทั้งหมดเลยครับ
ทั้งไรดอน ทีเอ็มโอ อาร์บีเคซี
เราเป็นพวกขอทาน เราได้อะไรบางอย่างมาฟรีๆ
เราไม่คู่ควรจะได้อะไร ดังนั้นก็หุบปาก แล้วปล่อยให้เราทํางานของเราไป
ระหว่างการปรับปรุงใหม่นั่น
องค์กรจัดการผู้เช่าเขตเคนซิงตันและเชลซี
จะทําการพูดคุยกับไรดอน
เกี่ยวกับวิธีที่พวกเขา อาจลดเงินที่ใช้ในงานนี้เพิ่มได้
เราจะประหยัดเงินทุกเพนนีได้ยังไง
และหนึ่งในสิ่งแรกๆ ที่พวกเขาทํา เพื่อประหยัดเงินนั่น
ก็คือเปลี่ยนแผ่นวัสดุหุ้มอาคารสังกะสี
เป็นผลิตภัณฑ์วัสดุหุ้มอาคารที่ถูกที่สุดที่จะหาได้
และผลิตภัณฑ์ที่ถูกที่สุดที่พวกเขาหาได้
ก็คือวัสดุเชิงประกอบอะลูมิเนียม ที่มีแกนกลางเป็นพอลิเอทิลีนล้วนๆ
(แมร์กแซ็ง ฝรั่งเศส)
และอาร์โคนิกก็ขายวัสดุหุ้มอาคารนั่น ให้นําไปใช้บนเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
(เหตุเพลิงไหม้บูคาเรสต์)
ผมพบว่าในปี 2009 เกิดไฟไหม้ ที่อาคารสํานักงานแห่งหนึ่งในบูคาเรสต์
(บูคาเรสต์ มิถุนายน 2009)
และเรื่องนี้ก็ทําให้โคล้ด เวอร์เลอ ผู้จัดการฝ่ายเทคนิคตื่นตระหนก
เพราะมันเป็นตึกที่มีเอซีเอ็มติดตั้งอยู่
เขาพบภาพถ่ายเพลิงไหม้นั่นในอินเทอร์เน็ต และส่งมันไปให้ผู้บังคับบัญชา
เหตุเพลิงไหม้ในบูคาเรสต์นั่นไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ที่มีการเตือนเรื่องนี้
อุตสาหกรรมนี้กังวลเรื่องจํานวนเหตุเพลิงไหม้ตึก
เพราะมีตึกอยู่จํานวนหนึ่ง ที่ใช้วัสดุหุ้มอาคารประเภทนี้
(ลีล พฤศจิกายน 2012)
มีเหตุเพลิงไหม้อีกครั้ง คราวนี้ในฝรั่งเศส
น่าเศร้าที่ครั้งนี้ร้ายแรงถึงแก่ชีวิต
มันทําให้หญิงพิการคนหนึ่งในอาคารเสียชีวิต
(เมลเบิร์น พฤศจิกายน 2014)
(ดูไบ กุมภาพันธ์ 2015)
มีการเปลี่ยนแปลงในฝรั่งเศส ซึ่งแปลว่า
วัสดุหุ้มอาคารแบบที่ติดไฟง่ายกว่า ไม่สามารถขายได้ที่นั่นแล้ว
และก็มีประเทศอื่นๆ ทั่วยุโรป ที่ทําการเปลี่ยนแปลงคล้ายๆ กัน
แต่โคล้ด เวอร์เลอมีมุมมองว่า
เรายังทํางานในตลาด ที่ไม่มีกฎเกณฑ์เข้มงวดขนาดนั้นได้
และโชคไม่ดีที่
สหราชอาณาจักรเป็นตลาดที่ไม่มีกฎเกณฑ์เข้มงวด
มีอีเมลภายในที่อาร์โคนิกบอกว่า
คุณทําอะไรก็ได้ในอังกฤษกับผลิตภัณฑ์ติดไฟนี้
ในช่วงที่มีการปรับปรุงเกรนเฟลล์ เทคโนโลยีที่นิยมกันคือพีอี
แล้วคุณก็มีวัสดุเอฟอาร์ ซึ่งหน่วงไฟ
ในอเมริกาเหนือ มีหลายโครงการที่ระบุให้ใช้เอฟอาร์
โดยเฉพาะถ้าเป็นอาคารสูงเกินสองชั้น
คุณจะใช้เอฟอาร์
การตกแต่งปรับปรุงแล้วเสร็จในปี 2016
และสภาก็พอใจกับงานที่พวกเขาทํา
มีข่าวประชาสัมพันธ์ว่า มันน่าทึ่งเมื่อได้เห็นกับตาตัวเอง
ว่าวัสดุหุ้มอาคารทําให้ รูปลักษณ์ภายนอกของตึกนั้นดีขึ้นยังไงบ้าง
แต่ตอนนี้คุณมีที่อยู่อาศัย 120 ครัวเรือน ที่ปกคลุมด้วยพลาสติกที่ติดไฟง่ายมาก
ฉันว่าตึกนั้นไม่จําเป็นต้องตกแต่งใหม่อะไร
มันก็แค่อาคารคอนกรีตหลังหนึ่ง
คือว่าฉันรู้สึกปลอดภัยในอาคารคอนกรีตนั่น ดังนั้น
ฉันก็คิดว่าพวกเขาน่าจะเอา ความปลอดภัยมาก่อนความสวยงาม
จากที่ฉันเคยเห็นว่าอาร์โคนิกทํางานยังไง
ฉันว่ามันยากมากค่ะที่จะเชื่อว่าไม่มีใครรู้มาก่อน
ว่าจะมีการนําวัสดุนี้มาติดตั้งบนอาคารหลังนี้
มันจะเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น สองปอนด์ต่อตารางเมตร
ทั่วทั้งตึก นั่นคิดเป็นเงินประมาณ 5,000 ปอนด์
ถ้าคุณหารมันต่อห้อง ก็จะอยู่ประมาณ 40 ปอนด์ต่อห้อง
ถ้าจะใช้วัสดุแบบที่ปลอดภัยกว่า
แต่เพราะมีความตั้งใจขนาดนั้นที่จะประหยัดเงิน
และใช้วัสดุที่ถูกที่สุด มันจึงไม่ถูกนํามาพิจารณาด้วยซ้ํา
(1 ชั่วโมง 33 นาทีหลังเกิดเพลิงไหม้)
ประมาณ 40 ปอนด์ต่อห้อง
โทรศัพท์สายแรกที่ฉันได้รับ ที่จริงแล้วมาจากเพื่อนคนหนึ่ง
เธอบอกว่า "มีไฟไหม้ตึกนั่น เรย์อยู่ไหน"
เราไม่ได้ข่าวเรื่องจํานวนคนที่อยู่ในอาคารนั้น...
ฉันเลยลงไปข้างล่าง เปิดทีวี
ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันพยายามโทรเข้าโทรศัพท์เขา แต่ไม่มีการตอบรับ
และอย่างเดียวที่ฉันจําได้ว่าคิดอยู่ตอนนั้นก็คือ
หวังว่าห้องของเรย์จะไม่ได้รับผลกระทบ
หวังว่าเรย์จะไม่เป็นไร
ฉันเดินทางไปถึงแลดโบรค โกรฟ
มันเป็นเหมือน... ไฟนรก
แต่ตอนนั้นฉันเชื่อจริงๆ ว่ามันจะจัดการได้
เพราะ...
นี่คือสหราชอาณาจักร
(02.47 น. 1 ชั่วโมง 53 นาทีหลังเกิดเพลิงไหม้)
สําหรับผู้อยู่อาศัยที่ยังอยู่ในอาคาร คําแนะนําของพวกเขาก็คือ
ถ้ามีใครโทรศัพท์ติดต่ออยู่กับคนที่ยังอยู่ในห้องชุด
ให้พยายามหนีหรือออกมาจากอาคาร ด้วยวิธีอะไรก็ตามที่ทําได้
คําสั่งอยู่กับที่ถูกเพิกถอน ในห้องควบคุมเมื่อเวลา 2.35 น.
ที่จุดเกิดเหตุเมื่อเวลา 2.47 น.
เมื่อมาถึงตอนนี้ ยังมีคนมากกว่า 100 คน อยู่ในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ผมจําได้ว่าเจ้าหน้าที่อาวุโสคนหนึ่ง กล่าวปราศรัยกับนักดับเพลิง
มันฟังเหมือนการกล่าวปลุกใจ
"ฟังนะ นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะมีวันได้เผชิญอีก
แต่ยังมีชีวิตที่เราช่วยได้อยู่ในนั้น
และเราก็ต้องให้คุณเข้าไป เผชิญสถานการณ์ที่อันตรายมากนี้"
เราไม่รู้เลยว่าเราอยู่ตรงไหน
เราตะโกนเรียกคน และไม่มีอะไรตอบกลับมา
มีแสงวาบจากไฟฉายขณะที่คนเดินไปรอบๆ
และจู่ๆ
ก็มีนักดับเพลิงคนหนึ่งโผล่มา พร้อมผู้หญิงคนหนึ่งที่หมดสติ
เขาอยู่กับเธอตามลําพัง เห็นได้ชัดว่าเขา... กังวลใจมาก
เราเลยคว้าตัวเธอมา
เราสะดุดล้มแล้วล้มอีกระหว่างพาเธอไป
ยากมากครับที่จะตั้งหลักให้มั่นคงได้
เราพาเธอกลับลงไปชั้นล่าง และส่งตัวเธอต่อให้หน่วยแพทย์ฉุกเฉิน
ไม่มีเหตุผลให้รออยู่แถวนั้น
มันเป็นสถานการณ์ที่ต้องรีบกลับเข้าไปข้างใน และพยายามช่วยคน
ทุกครั้งที่เราสูดควันเข้าไป ก็เหมือนหายใจเอาความตายเข้าไป
พวกเราบางคนเปิดประตู เพื่อลองดูว่าจะหนีไปได้มั้ย
ผมจําได้ว่าเพื่อนบ้านผมห่วงครอบครัวเขา
เขาเลยเริ่มเอาผ้าปูเตียงมาผูกกัน
เขาทําเชือกจากผ้าห่ม แล้วก็หย่อนมันลงไป
- มีผู้ชายอีกคนอยู่ตรงนั้น - เพิ่งรับไว้
- พวก - เพิ่งรับหมาตัวหนึ่งไว้
เขาอยากหนีโดยใช้ผ้าปูที่นอนโรยตัวจากหน้าต่าง
เขาพยายามจริงๆ
เรากลัวมาก ผมกับโมฮัมหมัดน้องผม เราดึงตัวเขากลับเข้ามาทันที
เด็กๆ ร้องไห้ กรีดร้องกัน
และผมก็จําได้ว่าซัยนาบร้องไห้ และ...
และคนเขาก็...
วิ่งพล่านไปทั่วห้องอย่างหวาดกลัว ไม่รู้จะทํายังไงดี
แต่ความหวังคือนักดับเพลิงจะกลับมา
มีคนบอกฉันว่าไฟไหม้แรงมากบนชั้นอื่นๆ บางชั้น
ผู้อยู่อาศัยเริ่มย้ายขึ้นไปข้างบน
ผู้อยู่อาศัยบางคนกดกริ่งประตูห้องเรย์
และตอนนั้นห้องของเขา ก็ยังไม่มีควันเข้าไปมากนัก
เขาให้คนสองสามคนเข้าไปในห้องเขา เป็นพวกผู้หญิงและเด็กๆ
เรย์ลงทะเบียนไว้ว่าเป็นคนพิการ
แต่ไม่มีแผนวางไว้เรื่องการอพยพ ผู้อยู่อาศัยที่พิการในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
เขาเห็นควันดําทั้งหมดนั่นทุกครั้งที่เปิดประตู
แต่เขาก็ยังปล่อยให้คนพวกนั้นเข้ามา เขายังให้ที่หลบภัยกับพวกเขา
ฉันเชื่อว่าเจสสิก้าอาจตามผู้ใหญ่คนอื่นๆ
เข้าไปในห้องของเรย์
เจสสิก้ากับหลานสาวฉันเรียนโรงเรียนเดียวกัน
เธอรู้จักเรย์ และเธอรู้ว่าเธอจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับเรย์
(ชั้นของเรย์ - 23)
ผมโทรหาหน่วยดับเพลิงลอนดอนอีกรอบ เพื่อหาคําตอบว่าเกิดอะไรขึ้น
นักดับเพลิงที่จะมาช่วยเราอยู่ไหน
(มาร์ซิโอ้ - ชั้น 21)
พวกเขาบอกว่า "ฉันคุยกับคุณแล้ว คุณเคยโทรมาก่อนหน้านี้นี่"
ผมบอกว่า "ผมคุยกับแอลเอฟบีแล้ว สี่รอบก่อนหน้านี้"
ค่ะ ตอนนี้มีคนอยู่ข้างในกี่คน
หกคนครับ เด็กสาม ผู้ใหญ่สาม
ออกไปไม่ได้ และตอนนี้ควันก็เข้ามาในบ้านแล้ว
ออกไปไม่ได้เลย และคุณก็มีเด็กๆ อยู่ด้วย
ครับ
ในตอนไหนสักตอน อาจจะตอนคุยสายนั้นไปได้หนึ่งหรือสองนาที
ผมมองเข้าไปในห้องนอนตัวเอง และจู่ๆ หน้าต่างผมก็ติดไฟ
และมันก็พุ่งมาทางผม
เวรแล้ว ไฟลามมาถึงแล้ว
- ค่ะ - เอาผ้าขนหนูเปียกมา
คุณต้องพาครอบครัวออกไปข้างนอก
- ใช่ เรากําลังทําอยู่ ไปเอาผ้าขนหนูมา - เอาโทรศัพท์ติดตัวไว้
- ฉันจะยังไม่วางสาย โอเคนะคะ - โอเคครับ
โอเค ทุกคนจับมือกันไว้ โอเคนะ เอาเสื้อผ้าเปียกมาให้มาก...
ทุกอย่างมันแบบว่า...
ทุกอย่างมันเร่งรีบไปหมด
เราเอาผ้าห่มที่พ่อฉันแช่ไว้ ในอ่างอาบน้ําคลุมตัว แล้วก็...
ฉันอุ้มหมาของฉันมา
แล้วเราก็รีบวิ่งไปที่บันได
ใช่แล้ว ไปกันเถอะ สาวๆ ไปเลย
สภาพที่บันไดน่ากลัวมาก
ผมไอ สําลักเยอะเลย
- ไปต่อ - ไปต่อ
ไปต่อเรื่อยๆ นะสาวๆ
- ไปต่อ - แค่ฟังที่ฉันพูดนะ...
ผมไม่รู้เลยว่าพวกเขาอยู่ตรงไหน สิ่งที่ผมคาดหวังคือพวกเขาอยู่ข้างหน้าผม
กําลังจะขึ้นไปหาคุณ
ไปต่อ
- โอเค - ไปต่อ...
พ่อฉันอยู่ข้างหลังฉัน
ฉันได้ยินเสียงพ่ออยู่ตลอดข้างหลังฉัน รู้มั้ยคะ
พ่อตะโกนอยู่เรื่อยๆ ว่า "ไปต่อ แค่ไปต่อเรื่อยๆ ไปต่อ"
แค่ไปต่อเรื่อยๆ โอเคนะคะ
และฉันก็จําได้ว่า...
ฉันจําได้ว่าเหยียบลงไปบนศพหลายศพ
แล้วมันก็มาถึงจุดที่... ฉันไม่ได้ยินเสียงพ่ออยู่ข้างหลังฉันอีกต่อไปแล้ว
พ่อฟังดูเหมือนกับ...
อยู่ไกลออกไปข้างหน้าฉัน
แบบว่าเลยลงไปตามบันได
คือว่าผมไม่ได้ยินใครพูดอะไรตอบผมเลย
จนกระทั่งอึดใจนั้น ผมได้ยินลูอาน่าพูดว่า "พ่อ!"
ในตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่า พวกเขาไม่ได้อยู่ข้างหน้าผม
พวกเขาอยู่ข้างหลังผม
ฉันจําได้ว่าฉันพูดว่า "หนูไม่ไหวแล้ว"
แบบว่าฉันไปต่อไม่ไหว
และฉันก็จําได้ว่าฉันวางหมาลงไปบนบันได
เพราะฉันรับไม่ไหว
แค่นั้นแหละค่ะ นั่นมัน... คือทั้งหมดที่ฉันจําได้ เพราะว่า...
ดูเหมือนฉันจะสลบไป
ทุกอย่างมืดสนิทไปหมด
โอเค ฟังฉันนะ โอเคนะคะ
- และคุณก็ต้องคิดว่าตรงไหน... - ผมต้องขึ้นไปข้างบน ผมต้องขึ้นไป
- คุณต้องไปหา... - ผมต้องหาพวกเขาให้เจอ
และคุณก็ต้องกลับขึ้นไปข้างบน ไปพาลูกๆ มา
ให้ตายสิ
พวกเขาปล่อยให้คนตาย ให้ตายสิ
จู่ๆ ประตูหน้าห้องเราก็เปิดออก
อย่างแรกที่ผมเห็นก็คือนักดับเพลิง
และอย่างที่สองที่ผมเห็น ก็คือเพื่อนบ้านเรากับครอบครัวเขาเพิ่งจะออกไป
(ชั้นของโอมาร์ - 14)
แล้วผมก็จําได้ว่ามีคนดึงคอผม
หรือเสื้อยืดผม พาผมออกไป
ผมรู้สึกได้ถึงบันไดในตอนนั้น
มีคนผลักผม บอกผมให้เดินไปอีก
แต่ผมไม่อยากเดิน เพราะผมมองหาน้องชายผมอยู่
และมองหาคนอื่นๆ และผมก็มองไม่เห็นอะไรเลย
ที่ชั้นสาม ผมเริ่มเห็นแสงสว่างอีกครั้ง
(โอมาร์ อัลฮัจ อาลี ภาพจากกล้องวงจรปิด)
อย่างแรกที่ผมทําคือมองไปรอบตัว เพื่อดูว่าน้องผมอยู่ไหน
ผมมองไม่เห็นเขา
ผมโทรหาเขา "นายอยู่ไหน โมฮัมหมัด"
เขาแบบว่า "โอมาร์ นายอยู่ไหน"
"โมฮัมหมัด พวกเขามาหาเราแล้ว พวกเขาพาฉันออกมา
ฉันนึกว่าพวกเขาพานายมาด้วย"
เขาบอกว่า "ไม่ ฉันไม่เห็นใครเลย ไม่มีใครมาหาเรา
และฉันก็ยังอยู่ที่นี่กับซัยนาบกับลูกชายเธอ"
ผมถามว่า "พวกนายทุกคนยังอยู่ที่นั่นเหรอ" เขาตอบว่า "ใช่"
ผมไปหาพวกนักดับเพลิง บอกพวกเขาว่า
"น้องชายผม ซัยนาบ ทุกคนยังอยู่ที่นั่น"
"ขอร้องละ พวกคุณจะขึ้นไปข้างบนมั้ย" ทุกคนบอกผมว่า "ไปๆ"
ผมเดินกลับลงมาที่ชั้นล่างของตึก
มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ตรงนั้น คุยโทรศัพท์อยู่ เขาตะโกน ออกท่าออกทางเยอะมาก
"แฟนผมอยู่ในนั้น" เขาว่า "แฟนผมอยู่ในนั้น!"
"ผมคุยโทรศัพท์กับเธออยู่ตอนนี้"
ผมรับโทรศัพท์มาจากเขา ผมบอกว่า "สวัสดีครับ ผมชื่อคริส"
เธอบอกผมว่า "ฉันอยู่ชั้น 14 กับลูกชายอายุสองขวบของฉัน"
"ฉันชื่อซัยนาบ ลูกฉันชื่อเจเรไมอาห์" ผมบอกว่า "โอเค"
"เรากําลังจะไปหาคุณ ถ้าคุณออกมา จากตึกนั่นไม่ได้ เราจะไปพาคุณมา"
ผมได้ยินเสียงเจเรไมอาห์ร้องไห้
ผมเดินไปหาผู้นํา ศูนย์แนะนําการเอาตัวรอดจากเพลิงไหม้
ผมบอกว่า "ฟังนะ ชั้น 14 ล่ะ"
แล้วเขาก็บอกผมว่า "ตอนนี้เราผ่านชั้น 12 ขึ้นไปไม่ได้"
ผมคุยโทรศัพท์กับซัยนาบ อยู่ประมาณ 25 หรือ 30 นาที
เจเรไมอาห์ เขาไม่ร้องไห้แล้ว
มีอยู่ตอนหนึ่งที่...
เธอบอกผมว่า...
เจเรไมอาห์ตายแล้ว
เธอบอกผมว่า "เจเรไมอาห์ตายแล้ว
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว ฉันอยากไปอยู่กับลูกฉัน"
ผมบอกว่า "ไม่เอาน่า ซัยนาบ อยู่กับผมต่อเถอะ
มีคนที่รักคุณที่รอคุณอยู่ รู้มั้ย
คุณต้องออกไปจากตึกนี้" ผมยังบอกเธอว่า "เรากําลังจะไปรับคุณ"
ผมคิดว่าผมได้ยินเธอกรีดร้อง
ผมคิดว่าผมได้ยินเธอกรีดร้องครับ
ดังขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย
แล้วก็มีแต่ความเงียบ
ผมถือสายรออยู่อีกราวๆ ห้านาที เผื่อไว้
ผมคุยโทรศัพท์กับน้องชายผม เขาสวดภาวนาและพูดคุยกับผม
บทสนทนาสุดท้ายของเราก็คือ
"โอมาร์ ฉันกําลังจะตาย
ฉันจะตายที่นี่ มันจบแล้ว"
"ฉันเห็นซัยนาบตายไปต่อหน้าต่อตาฉัน แล้วก็ลูกชายเธอ
แล้วก็เดนิสด้วย"
(เดนิส เมอร์ฟี อายุ 56 ปี)
"และฉันก็กําลังจะตาย โอมาร์"
น้องชายผมเหมือนจะบอกลาผมอยู่
จับราวไว้! มาทางนี้ต่อ ลูอาน่า!
- ลงมาจาก... - เมแกน ลูอาน่า มาเถอะ!
มาเถอะ ลูกๆ
มาเถอะ!
ตอนนั้นเอง ผมก็คิดได้ว่าลูอาน่า
เธอหมดสติไปแล้ว
ผมมองลงไประหว่างราวบันได ในโถงบันไดนั้น และผมก็เห็นแสงสว่าง
สลัวมาก แต่ผมมองเห็นแสงสว่าง
ผมคิดว่านั่นต้องเป็นนักดับเพลิงแน่ๆ
ผมรีบวิ่งลงไปและตะโกนว่า "ลูกสาวผมอยู่ข้างบน"
โอเค ผมต้องขึ้นไปพาพวกเขามา
ผมต้องไปพาพวกเขามา... ผมต้อง... ไม่...
ผมเดินไปจะขึ้นไปกับพวกเขา
แล้วก็มีนักดับเพลิงอีกคนคว้าตัวผมจากข้างหลัง
"ไม่ คุณต้องไป ลงไปข้างล่างต่อ"
ผมเห็นลูอาน่าถูกหามออกมา
แต่...
ผมไม่รู้ว่าภรรยาผมอยู่ไหน ไม่รู้ว่าเมแกนอยู่ไหน
ผมรู้ว่าเฮเลนกับลูลีอาออกมาได้
พวกเขาส่งตัวผมต่อให้ตํารวจ
พวกเขาบอกว่า "เราสัญญาอะไรไม่ได้ แต่มีผู้หญิงท้องคนหนึ่งอยู่บนนั้น
เธออยู่กับเด็กอีกคน"
โดยที่ไม่เห็นเธอด้วยซ้ํา ผมก็...
รู้สึกโล่งใจ
แล้วผมก็หันขวับไป และเห็นอันเดรอานั่งอยู่ข้างต้นไม้
และเมแกนก็อยู่ข้างเธอ
อันเดรอาถามว่า "ลูอาน่าอยู่ไหน" ผมรู้ว่าลูอาน่าอยู่ไหน
เธออยู่ข้างเรา
พวกเขากําลังกู้ชีพเธออยู่
แล้วเราก็ถูกนําตัว ขึ้นรถพยาบาลคันหนึ่งไปด้วยกันหมด
รู้ตัวอีกทีคือฉันฟื้นขึ้นมา และฉันก็อยู่ในรถพยาบาล
และฉันก็เป็นคนเดียวบนเตียงนั่น
รู้มั้ยคะ ฉันเอาแต่คิดว่าทําไมฉันมาอยู่บนเตียงนี้
ฉันไม่ใช่คนสําคัญในที่นี้ ถ้าจะมีใครสําคัญก็คือแม่ฉัน
เพราะอย่างที่เห็นๆ ว่าตอนนั้นแม่ท้องอยู่
แล้วฉันก็ผล็อยหลับไปอีกรอบ
และค่ะ
ตํารวจยืนยันแล้วว่ามีคนจํานวนหนึ่งได้รับบาดเจ็บ
และการอพยพก็ยังดําเนินต่อไป
จนถึงตอนนี้มีผู้เสียชีวิตแล้ว 12 ราย อีกกว่า 70 รายได้รับบาดเจ็บ
ตอนนี้เราอยู่ที่นี่มาห้าชั่วโมงครึ่ง เกือบหกชั่วโมงแล้ว
และไม่มีตํารวจแม้แต่คนเดียว
ไม่มีตัวแทนสักคนเดียวจากเจ้าของตึกของเรา
หรือจากสภาโผล่มาคุยกับเรา
มีคนที่นี่ที่ไม่รู้ว่าญาติของพวกเขาเป็นหรือตาย
621 คุณอยู่ไหน
มีเด็กอายุห้าขวบหายไป พบเห็นครั้งสุดท้ายในอาคารอพาร์ตเมนต์นั่น
มีเด็กหญิงถูกนําตัวส่งโรงพยาบาล ในรถพยาบาล
ถ้าเราติดรูปคนหายทุกคน ขึ้นไปบนหน้าต่างบานเดียวกัน...
ฉันไปที่แลดโบรค โกรฟ ตอนค่ําวันที่ 14 ฉันว่างั้นนะคะ
เรามีรูปถ่าย เราติดมันขึ้นไป
มันคือความจนตรอก
เพราะไม่มีข้อมูลเลยว่าต้องไปที่ไหน
เพื่อตามหาพี่คุณ น้องคุณ แม่คุณ ลูกพี่ลูกน้องคุณ หรือใครก็ตาม
เด็กๆ อยู่ไหน
(วันที่ 21 มิถุนายน 2017)
(เจ็ดวันหลังเพลิงไหม้)
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป นับจากเหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
และผู้อยู่อาศัยจํานวนมากก็ยังร้องเรียนว่า ไม่ได้รับความช่วยเหลือเท่าที่ควรจากทางการ
มีคนจํานวนมากที่ยังนอนในศูนย์กีฬาท้องถิ่น
และมีรายงานว่าบางคนนอนในรถด้วยซ้ํา
(ศาลาว่าการเขตเคนซิงตัน)
เรายังไม่เจอใครจากสภาที่มาที่นี่จริงๆ เลย
เราต้องการให้ใครสักคนบอกกับครอบครัวต่างๆ
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่พวกเขารักซึ่งสูญหายไป
ออกไป!
ผมคิดว่าในทันทีนั้น มีความต้องการที่จะเห็นความยุติธรรมเกิดขึ้น
ผมคิดว่ามันชัดเจน สําหรับคนที่อาศัยอยู่ในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
และสูญเสียญาติไปว่า... มีคนต้องรับผิดชอบ นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ
- เราต้องการอะไร - ความยุติธรรม
- เราต้องการเมื่อไร - เดี๋ยวนี้!
เราต้องการคําตอบ!
สิ่งที่คนต้องการคือความชัดเจน จากทางการท้องถิ่นและการช่วยเหลือ
สิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน ที่เราทุกคนมองข้ามไปในทุกๆ วัน
อาหาร ที่พัก เสื้อผ้า
ผู้คนนั่งอยู่ข้างนอกนั่นโดยไม่มีอาหาร ไม่มีบ้าน
ผู้คนเดินไปมาแบบไม่รู้จะไปไหน มีสติกเกอร์รูปลูกๆ ติดอยู่บนเสื้อ
ไม่มีใครออกไปช่วยเลย
หลายคนเดือดดาลกับการตอบสนอง ของรัฐบาลต่อโศกนาฏกรรมครั้งนี้
ขบวนรถแล่นผ่านไปโดยมีนายกฯ นั่งอยู่ในนั้น
เทรีซ่า เมย์พูดกับเจ้าหน้าที่ฉุกเฉิน แต่ไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณะ
เทรีซ่า เมย์จะไม่มาเจอพวกเราคนไหนหรอก เธอไม่มาเดินแถวนี้
เมย์ต้องออกไป!
ทําไมคุณไม่ไปพบปะชุมชนนั่นทันที
ที่ฉันตัดสินใจไม่ไปพบสมาชิกของชุมชนนั้นทันที
ก็เพราะฉันรู้สึกมาตลอด ว่าฉันได้ดูแลจนแน่ใจว่าหน่วยฉุกเฉินเหล่านั้น
มีทรัพยากรและทุกอย่าง ที่พวกเขาต้องใช้เพื่อปฏิบัติหน้าที่
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าที่จริงแล้ว ปัญหาหนึ่งของชุมชนนั้น
และผู้รอดชีวิตจากเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ก็คือการที่ทางการไม่ยอมรับฟังพวกเขา
และฉันก็ทําให้มันแย่ลงไปอีก ด้วยการไม่ไปพบพวกเขาตั้งแต่แรก
สิ่งที่เริ่มต้นขึ้นที่นี่ในลอนดอนวันนี้
คือการไต่สวนสาธารณะ เรื่องโศกนาฏกรรมเกรนเฟลล์
ซึ่งคร่าชีวิตคนไป 72 ชีวิต
ฉันรีบสั่งให้มีการไต่สวนสาธารณะ เพราะฉันคิดว่ามันสําคัญ
เมื่อดูจากขอบเขตของโศกนาฏกรรมครั้งนี้
มันสําคัญที่เราต้องขุดคุ้ยสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
บทบาทของผมในฐานะหัวหน้าทนาย ในการไต่สวนคือการเป็นประชาชน
ประชาชนที่อยากรู้อยากเห็นคนหนึ่ง ที่เห็นว่ามีเหตุเพลิงไหม้ร้ายแรง
และอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และทําไมมันจึงเกิดขึ้น
การไต่สวนสาธารณะจะดูเหตุการณ์ในคืนนั้น
รวมถึงการตอบสนองของหน่วยฉุกเฉินต่างๆ
- โดยจริงจัง จริงใจ ด้วยสัตย์จริง ข้าพเจ้า... - โดยจริงจัง จริงใจ ด้วยสัตย์จริง ข้าพเจ้า...
ปัญหาของการไต่สวนนั้น คือความยากลําบากทางอารมณ์
และสิ่งที่เราอาจเรียกว่า ความยากลําบากทางนิติวิทยาศาสตร์
- ความจริงทั้งหมด - ความจริงทั้งหมด
- และไม่มีอะไรนอกจากความจริง - และไม่มีอะไรนอกจากความจริง
ความยากลําบากทางอารมณ์มีมาตั้งแต่ต้น
เมื่อผมสอบปากคํา นักดับเพลิงที่ไปถึงเป็นรายแรกๆ
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น
ผมตัดสินใจจะขึ้นไป
และพยายามขึ้นไปที่ชั้น 20 เพื่อพาน้องสาวเธอลงมา
มีบริบทบางอย่างในที่นี้ซึ่งผมต้องให้คุณดู เมื่อดูจากคําให้การของคุณ
เราเอาหน้าเจ็ดของคําให้การคุณให้คุณดูได้ไหม
"ผมเจอที่ที่ผมคิดว่าเป็นห้อง 176 แต่ต้องใช้ไฟฉายส่อง
และเอาหน้ายื่นไปชิดกับประตู
ผมขยับไปห้องข้างๆ และเห็นว่ามันเป็นห้อง 175"
คุณได้... เคาะประตูมั้ย
หรือตะโกนเรียกใครก็ตาม ที่อาจอยู่ในห้อง 175 มั้ย
ไม่ครับ
- ขอผมพูดได้มั้ย... - แน่นอน
ถึงครอบครัวของคนที่อยู่ในห้อง 175
ตอนนั้นผมกําลังหาตัวเด็กผู้หญิงอีกคนอยู่
ผมไม่รู้ว่ามีใครอยู่ในนั้น
ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ
มีความล้มเหลวมากมาย
ในระดับองค์กรของหน่วยดับเพลิงลอนดอน
มีความล้มเหลวในที่เกิดเหตุเหมือนกัน รู้มั้ยครับ
ปฏิบัติการนี้ไปได้ไม่สวยนัก
แต่ผมคิดว่าคุณต้องจําไว้ด้วยว่า...
ความเจ็บปวดที่ต้องเกิดขึ้น จากการเป็นคนที่ได้รับมอบหมายให้ช่วยชีวิตคน
แต่ทําไม่ได้
นั่นเป็นเรื่องที่ยากมากครับ
แค่เรื่องนั้นอย่างเดียว ก็เป็นเรื่องที่ยากมากที่จะต้องอยู่กับมัน
ขอต้อนรับสู่การสืบพยานวันนี้
ซึ่งเราจะได้รับฟังหลักฐานจากท่านผู้บัญชาการ
ข้าพเจ้าขอสาบานต่อพระเจ้า...
ก่อนการไต่สวน หนึ่งในคําถามสําคัญที่ผมมี เกี่ยวกับหน่วยดับเพลิงลอนดอนก็คือ
ทําไมพวกเขาไม่ได้เรียนรู้ บทเรียนจากลาคานัล เฮาส์
และไม่มีอะไรนอกจากความจริง
ผมได้รู้ว่ามีคําเตือนถึงหน่วยดับเพลิงลอนดอน
เรารู้ว่าอาคารต่างๆ มีวัสดุหุ้มอาคาร เราไม่มีการฝึกเรื่องไฟไหม้วัสดุหุ้มอาคาร
และจากการฝึกทั้งหมดที่ผมเคยฝึกมา
เราก็ยังพึ่งพานโยบาย "อยู่กับที่" นั่นเต็มที่ จนกระทั่งเกิดเหตุเกรนเฟลล์
และเรา... ก็ไม่มีแผนสองเลยจริงๆ
ทีนี้ นี่คือสไลด์โชว์ที่แอลเอฟบีทําขึ้น
มีการเปิดเผยอะไรหลายเรื่อง เกี่ยวกับหน่วยดับเพลิงลอนดอน
ในการไต่สวนเหตุการณ์เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์ โดยเฉพาะเรื่องที่ว่าพวกเขารู้อะไรมากแค่ไหน
และผมก็คิดว่าตัวอย่างที่น่าตกใจที่สุด ของเรื่องนั้นคือมีพาวเวอร์พอยท์
ซึ่งลงรายละเอียดเยอะมาก เรื่องความเสี่ยงของเพลิงไหม้วัสดุหุ้มอาคาร
คุณได้ดูสไลด์โชว์นี่ไหมครับตอนที่มันถูกทําขึ้นมา
ไม่ค่ะ
คุณอธิบายได้ไหมว่าทําไมสิ่งนี้ถึงถูกเก็บไว้ เฉพาะกลุ่มผู้เชี่ยวชาญจํานวนจํากัดของแอลเอฟบี
จนแม้แต่คุณก็ไม่เห็นมัน
ไม่ค่ะ ฉันไม่ทราบเลย
นักดับเพลิงที่อยู่แนวหน้า ไม่เคยได้เห็นเอกสารสําคัญชิ้นนี้เลยไม่ว่าคนไหน
จู่ๆ ผู้คนก็ตระหนักได้ว่านี่เป็นปัญหาระดับองค์กร
นี่ไม่ใช่เรื่องของนักดับเพลิงแต่ละคน ที่ทําผิดพลาดในคืนนั้น
(การลุกลามของไฟภายนอก)
ถ้าเราไปยังที่เกิดเหตุเพลิงไหม้ และมีความรู้ที่จะตระหนักได้ว่า
"นั่นเป็นไฟไหม้วัสดุหุ้มอาคาร เราหยุดมันไม่ได้
เพราะงั้นก็อย่าพยายามเลย มาอพยพคนออกจากตึกกัน"
ถ้าเรามีความรู้นั้น อะไรๆ อาจจะดูต่างออกไปมาก
อาจจะยังมีคนตายอยู่ แต่จะมีคนตายมากขนาดนี้มั้ย ไม่รู้สิครับ
(อาร์โคนิก ฉันเห็นค่าความปลอดภัยเพราะเห็นค่าชีวิต)
พยานที่ผมอยากเห็นมากที่สุดบางคน ก็คือคนที่ทํางานให้อาร์โคนิก
คนที่ตัดสินใจคงสินค้านี้ไว้ในท้องตลาด
ถึงแม้จะมีการทดสอบนั่น ถึงแม้จะมีคําเตือน
ผมอยากเห็นพวกเขาถูกถามว่า "ทําไมคุณทําแบบนี้"
อาร์โคนิกเป็นบริษัทอเมริกันที่ใหญ่ระดับโลก
แต่พนักงานสามคนไม่ยอมให้หลักฐาน
ผมคิดว่าเราได้เห็นว่าพยานจากอาร์โคนิก
ที่เลือกจะไม่ปรากฏตัวในการไต่สวนสาธารณะนั้น ในความเห็นของผมแล้ว
ก็เป็นแค่ไอ้พวกขี้ขลาดตาขาว
การไต่สวนสาธารณะของสหราชอาณาจักร มีอํานาจบังคับพลเมืองสหราชอาณาจักรเข้าร่วม
แต่ไม่มีอํานาจจะทําแบบนั้น กับคนที่ไม่ใช่พลเมืองสหราชอาณาจักร
เราไม่ได้ฟังคนอย่างโคล้ด เวอร์เลอ
ซึ่งมีและยังมีคําถามที่ต้องตอบเป็นจํานวนมาก
แต่มีอีเมลที่ถูกปล่อยออกมา โดยรวมอยู่ในอีเมลชุดใหญ่
ที่มาจากอาร์โคนิก
ซึ่งรวมถึงโคล้ด เวอร์เลอใช้ถ้อยคําที่ได้ความว่า
"ให้ตายสิ อย่าปล่อย ข้อมูลการทดสอบนั่นไปถึงลูกค้า"
- ให้ตายสิ! - จะมีใครไปช่วยพวกเขาได้ยังไง
คนระดับอาวุโสในบริษัทนั้นบอกพนักงาน
ให้เก็บประสิทธิภาพการทนไฟที่แท้จริง ของผลิตภัณฑ์นั้นเป็นความลับสุดยอด
- มีเด็กทารกอยู่ในตึกนั่น! - คนอยู่ไหน
อีเมลที่โคล้ด เวอร์เลอเป็นคนส่งบอกว่า "เราไม่ได้ขาวสะอาด"
ออกจากตึกนั่น!
สิ่งที่กําลังถูกเปิดเผย คือเรื่องอื้อฉาวครั้งใหญ่นี้ของบริษัท
(ด้วยการ "จัดการ" ระบบให้ผ่าน)
พวกเขารู้ว่าถ้าข้อมูลนี้หลุดออกสู่สาธารณะ
คนจะไม่ซื้อผลิตภัณฑ์ของพวกเขาอีกต่อไป
(ไม่ "ขาวสะอาด")
ระหว่างการสืบสวน เราค้นพบว่าระหว่างทําข้อตกลงเกรนเฟลล์
มีผู้บริหารระดับสูงขอรายงานความปลอดภัย ด้านอัคคีภัยของผลิตภัณฑ์วัสดุหุ้มอาคาร
เธอรู้มาว่าวัสดุหุ้มอาคารพีอี ไม่เหมาะกับอาคารสูงเกิน 12 เมตร
และรู้ว่าผลิตภัณฑ์ดังกล่าว มีความเสี่ยงที่จะเกิดหยดลูกไฟเมื่อเกิดเพลิงไหม้
เธอได้รับคําบอกเล่าอย่างชัดเจน ว่ายิ่งตึกสูงเท่าไรก็ยิ่งต้องต้านไฟได้มากเท่านั้น
เธอได้รับแจ้งว่าบริษัทขายพีอีไปแล้ว หลายพันตารางเมตร
ให้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์ และทําเงินได้ 115,000 ยูโร
แต่ไม่มีการตั้งคําถามเรื่องความปลอดภัย
นี่คือหัวใจอันดํามืดของ
วัฒนธรรมบริษัทข้ามชาติครับ
ที่กําไรกลายเป็นสิ่งสําคัญมาก
จนเรื่องอื่นทุกเรื่องถูกลืมไปหมด
พวกเขาเป็นบริษัทที่อยู่เบื้องหลังเกรนเฟลล์
อาร์โคนิก
เซโลเท็กซ์ ผู้ผลิตฉนวนไวไฟนั่น
ร่วมกับอีกบริษัท คิงสแปน
ผู้ผลิตทั้งหมดนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก เรื่องวัสดุของพวกเขา
ที่ใช้ในการก่อสร้างเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
ในการไต่สวน ผมได้รับคําขอให้เป็นผู้เชี่ยวชาญเงา
ให้กับเหยื่อและผู้สูญเสีย หน้าที่ของผมคือช่วยเหลือทนายความ
ผมถูกเรียกไปตรวจดูเอกสาร ในขั้นตอนที่จริงจังมากขั้นตอนหนึ่ง
ปรากฏว่าคิงสแปนทดสอบ ผลิตภัณฑ์ที่ชื่อเค15 เมื่อปี 2005
แต่ผลิตภัณฑ์ที่ขายในภายหลัง ในท้องตลาดนั้นไม่เหมือนกัน
คุณมีอาร์โคนิกที่ทําแบบนี้ เซโลเท็กซ์ทําแบบโน้น คิงสแปนทําแบบนั้น
ขอผมดูตัวอย่างที่ดีได้มั้ย
ขอผมดูคนดีที่ตัดสินใจทําสิ่งที่ถูกต้อง
ปรากฏตัวขึ้นมาในฐานะพระเอกของเรื่อง เรื่องนี้ไม่มีพระเอกครับ
สาเหตุหลักที่สําคัญอย่างยิ่ง ของไฟที่ลามอย่างรวดเร็วไปทั่วอาคาร
คือการมีอยู่ของวัสดุหุ้มอาคารพีอีเอซีเอ็ม
ผมคิดว่าให้ตายสิ ทุกคนโทษกันไปโทษกันมา!
เพลิงไหม้ภายนอกนั้นลุกลาม จนถึงขอบเขตที่ควบคุมไม่อยู่
เพราะแผ่นวัสดุหุ้มอาคารเอซีเอ็มเรย์โนบอนด์ ซึ่งมีแกนเป็นพอลิเอทิลีนของอาร์โคนิก
ถ้าคนพวกนี้ทุกคนพูดถูก งั้นก็ไม่มีใครเป็นคนผิด
และนั่นก็คือปัญหา
พฤติกรรมของเซโลเท็กซ์และคิงสแปน
ในการให้ความมั่นใจกับท้องตลาดว่า ผลิตภัณฑ์ของพวกเขาใช้ในที่สูงได้
คือความล้มเหลวที่เป็นสาเหตุสําคัญ ของกรณีเพลิงไหม้เกรนเฟลล์
ฉันจะไม่โทษว่าความผิดทั้งหมดนี้ เป็นของบริษัทใดบริษัทหนึ่งหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง
มันเป็นปัญหาเชิงระบบค่ะ
ทําไมไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ลุกขึ้นมาพูดว่า
"เราไม่ทําแบบนี้หรอก นี่ไม่ใช่เรา"
(เกรนเฟลล์ อยู่ในใจเราตลอดไป)
ผมคิดว่าการไต่สวนนั้นเผยให้เห็นว่า ความปลอดภัยของสาธารณชน
ไม่น่าสนใจเท่าการไล่ตามผลกําไรส่วนตัว
คําถามของผมก็คือ
ถูกต้องไหมที่ทีเอ็มโอ มองหาวัสดุหุ้มอาคารที่ถูกที่สุดเท่าที่หาได้
เพื่อลดงบประมาณโดยรวมลง
เราไม่ได้มองหาของที่ถูกที่สุด
เรามองหาสิ่งที่จะทําให้ได้ใบอนุญาตก่อสร้าง
เป็นเรื่องจริงแน่นอนครับที่ความสัมพันธ์ ระหว่างผู้อยู่อาศัยในเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
และทีเอ็มโอไม่ดีนัก
นี่คือรายงานฉบับหนึ่ง ของรายงานการสืบสวน
เรื่องข้อร้องเรียนที่มีมานาน เกี่ยวกับทีเอ็มโอเขตเคนซิงตันและเชลซี
"มีผู้เช่า ผู้เช่าระยะยาว และเจ้าของห้องจํานวนหนึ่ง
รู้สึกไม่พอใจที่ปัญหาของพวกเขา ไม่ได้รับการแก้ไขโดยทีเอ็มโอ
แม้จะร้องเรียนมานานหลายปี"
นี่เป็นเอกสารที่คุณเคยเห็นมาก่อนไหม
ผมจําไม่ได้ว่ามันถูกส่งมาให้ผมหรือเปล่า
และถ้ามันถูกส่งมาให้ผม ผมก็จําไม่ได้ว่าได้อ่านมันอย่างละเอียดไหม
คุณมองเห็นได้ถึง การขาดความสามารถในการอ่านสถานการณ์
มีความรู้สึกมึนชา หูหนวกตาบอดอยู่ด้วย
ตอนนี้ผมอยากถามคุณเรื่องข้อร้องเรียนเรื่องหนึ่ง จากคุณดัฟฟาร์นเกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
เราเขียนบล็อกนี้เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2016
"เคซีทีเอ็มโอ: เล่นกับไฟ"
"เป็นความคิดที่น่ากลัวอย่างยิ่ง ที่กลุ่มปฏิบัติการเกรนเฟลล์
เชื่อมั่นว่ามีเพียงเหตุหายนะร้ายแรง
ซึ่งส่งผลให้มีการเสียชีวิตเป็นจํานวนมากเท่านั้น
ที่จะทําให้เห็นกระจ่างถึงวิธีการปฏิบัติงาน
ซึ่งเป็นธรรมชาติของการบริหารจัดการอันเป็นภัย ขององค์กรที่ใช้การไม่ได้นี้"
เราเขียนไว้แบบนั้นหกเดือนก่อนเกิดเพลิงไหม้
และคําตอบของคุณก็อยู่ในหน้าหนึ่ง
"ผมคิดว่าบล็อกของคุณดัฟฟาร์น สร้างความหวาดกลัว
และอาจทําให้ผู้อยู่อาศัยตื่นกลัวได้"
เราพบว่าบล็อกของเรา บล็อกของกลุ่มปฏิบัติการเกรนเฟลล์
ถูกบล็อกทั้งในเซิร์ฟเวอร์ของสภา และเคซีทีเอ็มโอ
เพื่อให้เจ้าหน้าที่ไม่เห็นสิ่งที่เราเขียน
ผมขอให้หัวหน้าฝ่ายไอทีเอาบล็อกนั่นออกจริง เพราะผมรู้สึกว่ามันไม่ช่วยอะไร
สมาชิกชุมชนนั้นเป็นคนที่ต้องถูกบริหารจัดการ
มากกว่าปัจเจกบุคคลที่มีบ้าน
และผมก็นึกภาพออกว่าพวกเขาหลายคนต้องคิดว่า
ประเด็นคืออะไร ทุกอย่างนี้มันเพื่ออะไร
ตอนที่การไต่สวนเริ่มขึ้นทีแรก
โดยส่วนตัวแล้วผมหงุดหงิดมาก
กับการที่รัฐบาลปฏิเสธที่จะตอบ คําถามที่แท้จริงใดๆ ก็ตามเกี่ยวกับเรื่องนี้
คณะไต่สวนเรียกไบรอัน มาร์ตินมาให้การ
เขาเป็นข้าราชการพลเรือน ที่รับผิดชอบความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
มานานเกือบ 20 ปีก่อนเกิดเหตุเกรนเฟลล์
"ผมบอกเขาว่า 'ถ้ามันเกิดขึ้นกลางดึก
ก็เป็นไปได้มากที่ยอดผู้เสียชีวิต จะสูงเป็น 10 ถึง 12 เท่า
ของหกคนที่เสียชีวิต ในเหตุเพลิงไหม้ลาคานัล เฮาส์'"
"คําตอบที่ไบรอัน มาร์ตินตอบผมคือ
'ไหนล่ะหลักฐาน เอาศพมาให้ผมดูสิ'"
คุณพูดกับเขาหรือเปล่าว่า "หลักฐานอยู่ไหน เอาศพมาให้ผมดูสิ"
ผมจะไม่พูดแบบนั้นแน่
ไบรอัน มาร์ตินอาจแสดงจุดยืนที่เด็ดขาด กว่านั้นได้ในเรื่องความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
โดยเฉพาะหลังจากเหตุเพลิงไหม้ลาคานัล เฮาส์
คุณมาร์ติน ตอนนี้เราจะพูดถึงคําแนะนํา เรื่องกฎข้อ 43 ที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรส่งมา...
แต่บางทีเขาอาจเลือกใช้ วิธีที่เป็นเชิงรับมากกว่า
ความเห็นส่วนตัวที่ว่า
คุณแค่มีหน้าที่ต้องตอบเจ้าหน้าที่ชันสูตรเท่านั้น ไม่ใช่เลียแข้งเลียขาเธอ
เผยให้เห็นทัศนคติของคุณ ที่มีต่อคําแนะนําของเจ้าหน้าที่ชันสูตร
ซึ่งบ่งชี้ว่ามันไม่น่าจะ ได้รับการพิจารณาอย่างจริงจัง
- คุณเห็นด้วยไหมครับ - แน่ละว่ามันเป็นความเห็นแบบไม่เป็นทางการ
เราพยายามแล้ว และเราก็ไม่สามารถ ทําให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเร็วกว่านี้ได้
สําหรับฉันเป็นการส่วนตัวแล้ว รู้สึกเหมือน ฉันพยายามก่อนเกิดเหตุเท่าไรก็ไม่มากพอ
ที่จะป้องกันโศกนาฏกรรมแบบนั้น...
ค่ะ มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่กับมัน
ตอนนั้นพวกเขาไม่อยากรับฟัง
ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา ผมดูหลักฐานต่างๆ
มันชัดเจนขึ้นมาสําหรับผม ว่ามีโอกาสอยู่หลายครั้ง
ที่ผมอาจป้องกันเรื่องนี้ไม่ให้เกิดขึ้นได้
ผลของเรื่องนั้นคือสุดท้ายแล้ว ผมคือจุดเดียวของความล้มเหลว
ในแผนกนั้น
นั่นคือ... เหตุผลที่ผมคิดว่า เราล้มเหลวในการหยุดเรื่องนี้ไม่ให้เกิดขึ้น
เพราะนั่นคือสิ่งที่ผมเสียใจอย่างสุดซึ้ง
คุณเห็นด้วยมั้ยที่มาร์ตินเรียกตัวเองว่า จุดเดียวของความล้มเหลว
น่าสนใจค่ะ แต่ไม่จริงซะทีเดียว
ในมุมมองของฉัน ยังมีคนอื่นที่ควรถูกตําหนิอีก
ข้าพเจ้าสาบานต่อพระเจ้าว่า...
เอริค พิคเคิลส์เป็นรัฐมนตรี ผู้รับผิดชอบความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
ก่อนเกิดเหตุเกรนเฟลล์
ไม่มีอะไรนอกจากความจริง
ฉันว่ามันสําคัญกับทุกคน ที่ให้ปากคําในการไต่สวนสาธารณะ
ที่จะต้องตระหนักว่า วัตถุประสงค์คือการค้นหาความจริง
และในการให้ปากคํา ฉันคิดว่าทุกคนต้องรับรู้ด้วยว่า
สุดท้ายแล้วการไต่สวนครั้งนี้มีขึ้นก็เพราะมีคนตาย
เชิญถามมาได้เลยครับ จะกี่คําถามก็ได้
แต่ขอเตือนคุณด้วยความเคารพนะครับ
ว่าคุณสัญญาไว้ว่าเราจะไปได้ในเช้าวันนี้...
(วันที่สองที่เขาให้ปากคํา)
และผมก็เปลี่ยนตารางงานมา เพื่อหาเวลาให้เรื่องนี้
ผมยุ่งมากจริงๆ กับการพบปะผู้คน
แต่เรื่องนี้สําคัญกว่าอะไรทั้งนั้น
แต่ขอให้คุณใช้เวลาอย่างชาญฉลาดครับ
ครับ
ลอร์ดพิคเคิลส์ถูกถามซ้ําๆ ถึงแรงขับเคลื่อน ของพรรคอนุรักษ์นิยมในการยกเลิกกฎเกณฑ์
และกําจัดกฎด้านสุขอนามัยและความปลอดภัย ในช่วงหลายปีก่อนเกิดเหตุเกรนเฟลล์
รัฐบาลในตอนนั้น
ก่อนฉันจะมาเป็นนายกฯ มีความตั้งใจอย่างยิ่งที่จะให้พวกเขา
ลดจํานวนกฎข้อบังคับต่างๆ ลง มากเท่าที่จะเป็นไปได้
ฉันคิดว่าสิ่งที่เราเห็นจากการไต่สวน คือมีคนจํานวนมากเกินไป
ที่ไม่ได้ดูกฎข้อบังคับเหล่านั้น
โดยที่ตระหนักรู้ถึงความสําคัญของมัน ในแง่ของการคงความปลอดภัยให้ประชาชน
อันที่จริง แผนกของคุณต้องทําตาม เป้าหมายในการลดกฎเกณฑ์นั่นอยู่ตลอด
ซึ่งนําไปสู่การขาดหายโดยสิ้นเชิง ของการตรวจสอบและถ่วงดุลอย่างเหมาะสม
ถึงขั้นที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในชีวิต
ผมว่านั่นก็ใจร้ายเกินไปนะครับ
และผมก็ต้องขอพูด โดยที่ไม่ใส่อารมณ์มากไปนะครับ
ผมสาบานกับพระคัมภีร์ไบเบิล!
ผมสาบานกับพระคัมภีร์ไบเบิล
ผมเป็นชาวคริสต์
และสิ่งที่เกิดขึ้นในเกรนเฟลล์ก็คือมีกฎข้อบังคับอยู่
แต่น่าเศร้าที่มันใช้การไม่ได้ตามวัตถุประสงค์
มันทําหน้าที่ของมันไม่ได้
เพราะบริษัทต่างๆ หาทางเลี่ยงมันได้
เราไม่ควรหลงประเด็น นี่ไม่ใช่เรื่องของ...
การยกเลิกกฎเกณฑ์ เพิ่มกฎหนึ่ง ยกเลิกกฎหนึ่ง
ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเรื่องของผู้ไร้นาม
ผมคิดว่ามีอยู่ 96 คน ที่เสียชีวิตในเหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์
เป็นพวกเขาที่เราควรคิดถึง
อย่างที่ทุกคนรู้ ผู้อยู่อาศัย 72 คน ของเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์เสียชีวิต
เก้าสิบหกคนคือจํานวนเหยื่อของหายนะฮิลส์โบโร
(72 เกรนเฟลล์ชั่วนิรันดร์)
เลข 72 นั่นควรจะอยู่ในใจทุกคน
ถ้ามันสําคัญกับคุณ
ถ้ามันไม่สําคัญกับคุณ งั้นก็ใช่ครับ มันก็เป็นเรื่องที่คุณจะลืม
คุณจะเอามันไปปนกับเหตุหายนะอีกเหตุหนึ่ง ที่ชนชั้นแรงงานเสียชีวิต
(เกรนเฟลล์ อยู่ในใจเราตลอดไป)
ทุกคนต่างมีชีวิต และควรได้มีชีวิตอยู่ตามอายุขัย
นี่คือไฟที่ลามจากภายนอก เข้าไปในบ้านของพวกเขา
และสําหรับผม นั่นก็เป็นการรุกราน ของความสยดสยองที่ทุกคนรู้สึก
ฉันคิดว่ามีหลายเรื่องที่เราทุกคนต้องเรียนรู้
หนึ่งในประเด็นปัญหาสําคัญสําหรับฉัน ก็คือคําถามเกี่ยวกับประเทศนี้ที่รู้สึก
ว่ามีคนกลุ่มหนึ่ง
ซึ่งที่อยู่อาศัยที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นเอง
ทําให้พวกเขาเป็นเหมือนพลเมืองชั้นสอง รองจากคนอื่นๆ ในบางแง่มุม
และเราก็ได้เห็นเรื่องนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
ทางการปฏิบัติกับประชาชนเหมือนพลเมืองชั้นสอง
และฉันก็หวังว่า หลังจากจบเรื่องโศกนาฏกรรมเกรนเฟลล์
เราจะลบความรู้สึกนั้นทิ้งไปได้
สามร้อยสิบสองวันให้หลัง และหลังจากพิจารณาเอกสาร 300,000 ชิ้น
การไต่สวนก็สิ้นสุดลง
รายงานของประธานจะมีการให้คําแนะนํา
แต่ในตอนนี้ ทุกครอบครัวได้แต่รอ
เริ่มมีการรวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็กๆ ของชุมชน
ในวันที่ 14 ของทุกเดือนนอกตึกนั่น
แล้วมันก็กลายเป็น การเดินขบวนทุกๆ ปีในวันครบรอบ
มันเป็นการประท้วงจากชุมชนด้วยเหมือนกัน
ที่บอกว่าเรายังอยู่ตรงนี้ เรายังรอความยุติธรรมอยู่
ผมเริ่มดูโซเชียลมีเดีย
ผมสังเกตเห็นข้อความจากเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่ได้คุยด้วยมานานแล้ว
และหลังจากนั้น
ผมถึงได้รู้ว่าคนที่ผมหาตัวตอนเกิดเหตุ คือหลานสาวพวกเขา
ผมคิดว่ามันค่อยๆ ชัดเจนขึ้น ว่าแทนที่จะลงไปข้างล่าง
เธอขึ้นไปข้างบนเพื่อหนีควัน
เธอขึ้นไปบนยอดตึก
และเสียชีวิตที่ชั้น 23
โลกทั้งใบของผมพังทลายไปเลย
(เจสสิก้า เออร์บาโน รามิเรซ อายุ 12 ปี)
(เรย์มอนด์ เบอร์นาร์ด (โมเสส))
เขาวางร่างพวกผู้หญิงและเด็กไว้บนเตียง
และเขาคงจะเป็นคนสุดท้ายที่เสียชีวิต
และศพของเขาก็ถูกพบอยู่ที่ปลายเตียง
ตรงที่เขานั่งอยู่บนพื้น
เราเลยรู้ และนั่นก็คือสาเหตุ ที่เราบอกว่าเขาเป็นผู้ปลอบประโลม
เขาเป็น... คนดี
(เรย์ "โมเสส" เบอร์นาร์ด อายุ 63 ปี)
เขาจะดูแลคนพวกนั้นจนถึงที่สุด
(เจเรไมอาห์ ดีน ซัยนาบ ดีน)
ผมคิดเรื่องพวกเขาบ่อยมาก
เราได้รู้เรื่องของคนที่เราเสียไป และเราช่วยไว้ไม่ได้
เราไม่เคยทําแบบนั้นมาก่อนครับ
และนั่นมันก็ยาก
(ซัยนาบ ดีน อายุ 32 ปี)
(เจเรไมอาห์ ดีน อายุ 2 ปี)
(โมฮัมเหม็ด อัล-ฮัจ อาลี)
เขาไม่เหลือทางเลือกอะไร ได้แต่พยายามหนีออกทางหน้าต่าง
เขาพยายามใช้ผ้าปูที่นอนที่ผูกเข้าด้วยกันนั่น
แต่ผมคิดว่าเขาลงไปได้ไม่ถึงพื้น
เขาจึง... ตกลงมาจากหน้าต่างนั่น
ถ้าคุณพยายามกระโดดจากหน้าต่าง นั่นก็แปลว่าคุณหมดหวังแล้ว
(โมฮัมหมัด อัลฮัจ อาลี อายุ 24 ปี)
และผมก็โกรธทุกคน ที่มีส่วนในการตายของเขามาก
หลังเหตุเพลิงไหม้นั่น เราถูกนําตัวส่งโรงพยาบาลคิงส์คอลเลจ
หมอมาและบอกว่าพวกเขาต้องคุยกับผม
พวกเขาบอกว่าพวกเขาจะต้องเลือก ระหว่างอันเดรอากับลูกในท้อง
พวกเขาบอกว่า "ในสถานการณ์แบบนี้ เราเลือกข้างแม่"
ผมบอกว่า "ผมเข้าใจว่านั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องทํา"
นั่นคือตอนที่พวกเขาบอกว่าโลแกนจากไปแล้ว
(อันเดรอา)
มีคนตายไป 72 คน
สิบแปดคนในนั้นเป็นเด็ก
รวมถึงลูกชายผม ซึ่งเป็นเหยื่ออายุน้อยที่สุด
(โลแกน)
พวกเขาทุกคนถูกปล้นชิง อะไรก็ตามที่พวกเขาอาจได้เป็นไป
(เมห์ดี เอล-วาฮาบี)
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมี...
(เมห์ดี เอล-วาฮาบี อายุ 8 ปี)
เด็กผู้ชายคนหนึ่งบนเรือลําหนึ่ง
เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป
(นูร์ ฮูดา เอล-วาฮาบี อายุ 15 ปี)
(ไอแซค เปาลอส อายุ 5 ปี)
(ยาห์ยา ฮาชิม อายุ 13 ปี)
(ยาคุบ ฮาชิม อายุ 6 ปี)
(ฟิรดาวส์ ฮาชิม อายุ 12 ปี)
(ฟิรดาวส์ ฮาชิม)
คุณรู้สึกผิดในแง่หนึ่ง
ฉันรู้สึกผิดที่... ฉันยังมีชีวิตอยู่ที่นี่ ใช้ชีวิตของฉัน...
และพวกเขาก็ไม่อยู่แล้ว
(วันที่ 4 กันยายน 2024)
เจ็ดปีหลังเหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์ ทาวเวอร์
รายงานฉบับสุดท้ายเกี่ยวกับ สิ่งที่ก่อให้เกิดหายนะครั้งนี้จะถูกตีพิมพ์
การไต่สวนครั้งนี้ไม่มีอํานาจ ในการลงโทษหรือชดเชยความเสียหาย
เป็นไปได้มากว่าจะมีการพิจารณาคดีอาญา แยกออกไปเพื่อทําเช่นนั้น
เรากําลังจะได้ฟังประธานการไต่สวน
พวกเขาทุกคน ไม่ได้มีส่วนรับผิดชอบในระดับเดียวกัน
แต่ทุกคนมีส่วนทําให้มันเกิดขึ้นในทางใดทางหนึ่ง
ส่วนใหญ่แล้วด้วยความไร้ความสามารถ
แต่ในบางกรณีก็ด้วยความไม่ซื่อสัตย์และความโลภ
รายงานฉบับสุดท้ายซึ่งบ่งชี้ความผิดชัดเจน ในเหตุหายนะเกรนเฟลล์
เป็นการรวมความประมาทเลินเล่อโดยสิ้นเชิง จนเกือบจินตนาการไปไม่ถึง
และก็เป็นคําว่า "หลีกเลี่ยงได้" ที่กระทบใจคุณอย่างหนัก
สิ่งที่ครอบครัวเหล่านั้นต้องการ ก็คือการดําเนินคดีอาญา
แต่พวกเขาได้รับคําบอกเล่าว่า เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้นไปอีกหลายปี
ชีวิตของพวกเขาต้องหยุดชะงัก ขณะที่คนที่ต้องรับผิดชอบเป็นอิสระ
คณะไต่สวนให้คําแนะนํา 58 ข้อ
ข้อแรกสุดคือการเปลี่ยนแปลงกฎควบคุมอาคาร
ตอนนี้ผมอยากแนะนําพีท แอปส์
นักข่าวผู้สนับสนุนการต่อสู้ และเรียกร้องความยุติธรรมในชุมชนนี้
ตั้งแต่เกิดเพลิงไหม้ในวันนี้เมื่อเจ็ดปีก่อน
โปรดให้การต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นด้วยครับ
ก็เหมือนกับหลายๆ คนที่นี่ ผมมาร่วมการเดินขบวนเงียบๆ นี้
เป็นเวลาเจ็ดปีแล้ว
ระหว่างการเดินขบวนแต่ละครั้ง จะมีการอ่านชื่อ 72 ชื่อเสมอ
วันนี้ผมอยากมอบรายชื่ออีกชุดให้พวกคุณ
พวกมันเป็นชื่อที่หลายคนอยากให้เราลืม แต่เราจะไม่ลืม
ดังนั้นอย่าลืมอาร์บีเคซี
(เขตเคนซิงตันและเชลซี (อาร์บีเคซี))
("ฉันขอโทษโดยไร้เงื่อนไขจากใจทั้งใจ)
(ต่อผู้สูญเสีย ผู้รอดชีวิต และผู้อยู่อาศัยของเกรนเฟลล์)
(ที่เราล้มเหลว ในการรับฟังและปกป้องพวกเขา")
(ทางสภาดําเนินการตามคําแนะนําเบื้องต้น จากการไต่สวนแล้ว)
(และกําลังจัดการส่วนที่เหลือ)
(พวกเขาจะว่าจ้างบุคคลอิสระภายนอก ให้ทบทวนวัฒนธรรมของพวกเขา)
(โดยมีคณะที่ปรึกษาที่เป็นผู้สูญเสีย ผู้รอดชีวิต และผู้อยู่อาศัยช่วยดูแลให้พวกเขารับผิดชอบ)
(เอลิซาเบธ แคมป์เบลล์ ผู้นําสภา)
อย่าลืมหน่วยดับเพลิงลอนดอน
(แอลเอฟบีกล่าวว่าเกรนเฟลล์เป็น "ความท้าทายครั้งใหญ่ที่สุด)
(ที่หน่วยดับเพลิงในอังกฤษ ต้องเผชิญมาเท่าที่จดจําได้")
(ทางหน่วยได้เปลี่ยนการฝึก อุปกรณ์และนโยบาย)
(และยังคงเรียนรู้ต่อไปจากโศกนาฏกรรมนี้)
(คําแนะนําเบื้องต้นทั้งหมดจากการไต่สวน ได้รับการดําเนินการแล้ว)
(ยังมีการดําเนินการส่วนที่เหลือต่อไป)
บอกตามตรงนะครับ ผมแน่ใจว่าเรื่องแบบนี้อาจเกิดขึ้นได้อีก
เรายังไม่รู้ว่าใครคือคนที่จะติดคุก
มันเลยทําให้ผมไปไม่ถูกอยู่บ้างตอนนี้
(เอริค พิคเคิลส์)
(เขาขอโทษเรื่องความประพฤติในการไต่สวน)
("ผู้ตายไม่ใช่แค่สถิติ แต่ได้รับการจดจําอย่างมีศักดิ์ศรี)
(จากครอบครัว ผู้รอดชีวิต และเราทุกคน")
(เขาไม่ได้ให้ความเห็นต่อสารคดีเรื่องนี้)
(เขาได้รับการแต่งตั้ง ขึ้นสู่สภาขุนนางในปี 2018)
อย่าลืมเคซีทีเอ็มโอ
(องค์กรจัดการผู้เช่า เขตเคนซิงตันและเชลซี (เคซีทีเอ็มโอ))
("เราตระหนักดีถึง ผลกระทบร้ายแรงจากโศกนาฏกรรมครั้งนี้)
(ที่มีต่อผู้สูญเสีย ผู้รอดชีวิต และชุมชนเกรนเฟลล์)
(เรายอมรับว่าทีเอ็มโอมีส่วนในเรื่องนี้ และเราเสียใจอย่างสุดซึ้ง")
เวลาผ่านไปนานมาก และแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
นั่นคือประเด็นสําคัญของเกรนเฟลล์ครับ
มันเป็นเรื่องราวของความโหดร้าย อย่างไม่น่าเชื่อที่ชวนให้ใจสลาย
ที่กระทําต่อพลเมืองในประเทศ ที่ผมแน่ใจว่า เราไม่คิดว่าประเทศเราจะทําแบบนั้น
อย่าลืมคิงสแปน
("รายงานนั้นอธิบายอย่างชัดเจน ว่าประเภทของฉนวนไม่สําคัญ)
(และเหตุผลหลักที่ทําให้ไฟลุกลาม)
(ก็คือวัสดุหุ้มอาคารพีอีเอซีเอ็ม ซึ่งคิงสแปนไม่ได้ผลิต")
(บริษัทกล่าวว่าผลิตภัณฑ์เค15 ของบริษัทปลอดภัย เมื่อติดตั้งในระบบที่รองรับ)
อย่าลืมเซโลเท็กซ์
(ทางบริษัทกล่าวว่าการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ฉนวนของบริษัทจะปลอดภัย)
(เมื่อใช้กับวัสดุหุ้มอาคารที่ไม่ติดไฟ ซึ่งต่างจากที่ใช้ที่เกรนเฟลล์)
ตราบใดที่ชีวิตมนุษย์ยังไม่สําคัญเท่าผลกําไร อะไรๆ ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
มีอาคารเป็นพันๆ หลัง
ที่ยังมีวัสดุหุ้มอาคารที่ติดไฟอยู่บนตัวอาคาร
อย่าลืมอาร์โคนิก
("ผลิตภัณฑ์นี้ปลอดภัยที่จะใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง)
(และได้รับอนุญาตให้ขายในสหราชอาณาจักร)
(เอเอพีไม่ได้ปิดบังข้อมูล)
(หรือชี้นําให้หน่วยตรวจรับรอง ลูกค้า หรือประชาชนเข้าใจผิด")
(โคล้ด เวอร์เลอ, ไรดอน และไบรอัน มาร์ติน ไม่ได้ให้ความเห็นต่อสารคดีเรื่องนี้)
ความยุติธรรมไม่ใช่แค่การกําจัด วัสดุหุ้มอาคารที่เป็นอันตรายทั้งหมด
ที่อยู่บนอาคารอื่นๆ ออกไป
แต่คือการบังคับให้ ผู้มีอํานาจตัดสินใจขององค์กรเหล่านั้น
ต้องรับผิดชอบด้วย
ในการตายของพี่ชายฉัน และเหยื่อรายอื่นๆ อีก 71 คน
อย่าคิดว่าพวกคุณจะรอดไปได้
เราจะเก็บชื่อพวกคุณไว้ในใจและบนริมฝีปากเรา
จนกว่าเราจะได้เห็นความยุติธรรม สําหรับทั้ง 72 ชื่อที่เราจดจําไว้ในใจ
ขอบคุณมากครับ
(รัฐบาลสหราชอาณาจักรกล่าวว่า ยอมรับผลการไต่สวนทั้งหมด)
(และปัญหาที่ต้องแก้ไข)
(ขณะสร้างสารคดีเรื่องนี้ ผู้อยู่อาศัยหลายแสนคน)
(ยังอาศัยอยู่ในอาคาร ที่ใช้วัสดุหุ้มอาคารที่ไม่ปลอดภัย)
(อาคารสูงส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักร ยังคงใช้นโยบายอยู่กับที่)
เราแค่ต้องการความยุติธรรม รู้มั้ยคะ
ฉันว่าขอแค่นั้นไม่ได้มากเกินไปนะ
(การสืบสวนอาชญากรรมใน เหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์ปี 2017 ดําเนินต่อไป)
(ขณะที่สร้างสารคดีเรื่องนี้ ยังไม่มีผู้ใดถูกจับกุม)
(รําลึกถึง 72 ชีวิตที่เสียไปที่เกรนเฟลล์)
คําบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร