Downloaded from YTS.BZ
Hoi, ik ben Stormy Daniels,
en ik weet zeker dat je inmiddels van me gehoord hebt.
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ik doe de vertelstem en je ziet me
af en toe opduiken in deze film.
Misschien heb je gehoord over mijn recente
verschijning in de rechtszaal in een zaak
genaamd Het Volk van New York tegen Donald J. Trump.
Zie je, Trump loog over onze seksuele ontmoeting.
En verdoezelde dat vervolgens door bedrijfsgegevens te vervalsen.
Daarmee beïnvloedde hij op onwettige wijze
de presidentsverkiezingen van 2016.
Op 30 mei 2024 werd Donald Trump
veroordeeld voor 34 misdrijven.
Hij is de eerste Amerikaanse president
die ooit voor een misdrijf veroordeeld is,
en niet zomaar één, maar 34.
Erop of eronder, toch?
Gerechtigheid kan een echte bitch zijn.
Nu wil ik je vertellen hoe Vladimir Poetin
zich ook met de verkiezingen van 2016 bemoeide,
en hoe Donald Trump maar blijft praten
over zoiets kleins als
'golden showers'.
Dus kom voor het plasspelletje en blijf voor de samenzwering.
(loungemuziek)
En dat hele Rusland-onderzoek?
Het was allemaal nepgelul.
Oké, allemaal nepgedoe.
Ik hou niet van golden showers!
Ja, dat heeft hij echt gezegd.
Wacht, wat? Niemand heeft er zelfs naar gevraagd.
Niet recent.
Waarom is zijn haar dan goudgeel?
Weet je wat geweldig is,
onze geweldige first lady -
Die ene, zei ze.
Die geloof ik niet!
Ja, dat heeft hij echt gezegd.
Dus Melania gelooft alle andere wel?
Zoals wat?
Zoals die over een geit.
Een geit?
Gewoon een gerucht.
Dus samengevat, tot slot,
en bovendien, ik hou niet van golden showers
en zelfs Melania geloofde die ene niet.
Hoe dan ook, bedankt voor jullie komst vanavond.
Ik hou van jullie, mensen.
En vergeet niet je portemonnee te legen op weg naar buiten.
Dus was dat eenmalig?
Niet helemaal.
En dat nep-Steele-dossier?
Het was allemaal nep.
Hoe zou jij het vinden om in mijn schoenen te staan en thuis te komen
en dat aan mijn vrouw uit te leggen?
Schat, het was niet waar.
Ik zweer dat het niet waar was.
Weet je nog, die met de hoeren uit Rusland.
Rusland, Rusland, Rusland?
En dan thuiskomen bij mijn vrouw met dat verhaal over die douche,
weet je? De golden shower noemden ze het.
En dat moest ik uitleggen aan onze geweldige first lady.
Dit is de grootste heksenjacht ooit.
Het begon met Rusland, Rusland, Rusland. Weet je nog?
Hij was met vier hoeren.
Denk je dat het leuk was om die avond naar mijn vrouw te gaan en te zeggen
dat het niet waar is, schat, ik hou heel veel van je.
Het is niet waar!
Vier hoeren. Dat is interessant,
want het gerucht noemde nooit een aantal.
Trump protesteert wel erg veel.
Hij blijft maar over die plastape beginnen.
(lacht)
Als anderen er eindelijk over ophouden,
begint hij er weer over.
Het gerucht gaat dat er echt
videobewijs is dat dit gebeurd is.
Dus... ik heb de video niet gezien, maar ik zou 'm kijken.
(vrolijke muziek)
In 2016 versloeg Donald Trump Hillary Clinton
en veroverde het Witte Huis.
De Russen mengden zich in die verkiezingen
ten gunste van hun favoriete kandidaat,
Donald Trump.
In het nep-Steele-dossier.
Het was allemaal nep.
Het Steele-dossier was ongecontroleerd
oppositieonderzoek, samengesteld in 2016,
en het bevatte explosieve rapporten
over Donald Trump en de Russen.
En de beschuldiging over een schunnige videoband.
Trump beweert dat het onderzoek naar de vele banden
van zijn campagne met Rusland werd aangewakkerd door het Steele-dossier.
Zullen we dat eens op feiten controleren?
Het idee dat het Rusland-onderzoek
gebaseerd was op het Steele-dossier is gewoonweg pertinent onwaar.
Er is veel gepraat over een man genaamd Christopher Steele
en een onderzoeksrapport dat hij samenstelde,
iets wat oppositieonderzoek wordt genoemd,
wat voortdurend gebeurt op hoog
niveau wanneer er verkiezingen zijn.
Mensen, kandidaten die op zoek zijn naar zogenaamde vuiligheid,
die de kwetsbaarheden van de tegenkandidaat
in kaart willen brengen.
Chris Steele is een voormalig officier van de Britse inlichtingendienst.
Hij werd gerespecteerd.
Hij was een Rusland-specialist
binnen de Britse inlichtingendiensten.
En dat Steele dingen in zijn onderzoeksrapport
zette die niet onderbouwd
of bevestigd of accuraat waren, is door Donald Trump
en zijn aanhangers gebruikt om te beweren dat daarom het FBI-onderzoek
dat de basis vormde voor het onderzoek van de speciale aanklager,
allemaal verworpen moet worden.
En wat gebleken is, is het tegenovergestelde.
Het is een drogreden om te zeggen dat als je het Christopher Steele-dossier
met succes aanvalt,
je daarmee op de een of andere manier ook met succes
de basis voor het FBI-onderzoek hebt aangevallen
en daarmee ook het daaropvolgende
onderzoek van de speciale aanklager hebt aangevallen.
De waarheid is dat dat niet is wat
tot die onderzoeken heeft geleid.
Het onderzoek werd dus geopend
eind juli, op basis van deze
tip van een bevriende natie.
Later, half september, ik denk
de 19e, als ik me goed herinner,
kregen we een hoeveelheid informatie binnen, een reeks rapporten
die waren opgesteld door een
persoon genaamd Christopher Steele.
Nogmaals, het belangrijke feit is dat dat
niet is wat het onderzoek op gang bracht.
Het onderzoek was al volop bezig.
Het grootste deel van Muellers
werk en vervolgingen maakte op geen enkele manier
gebruik van het Steele-dossier.
Dit was iemand
die een gevestigde
relatie had en gerespecteerd werd.
Dus dat die informatie binnenkwam,
is, nogmaals, iets heel redelijks,
vind ik, voor de FBI om naar te kijken en te zeggen: oké,
jij geeft ons deze informatie.
We zullen ernaar kijken en proberen uit te zoeken
of het accuraat en bruikbaar is of niet.
Mijn mening over het Steele-dossier is
dat het waardevol is als ruwe inlichtingen,
net zoals wanneer we ongeverifieerde informatie zouden krijgen
over bijvoorbeeld een terroristische groep,
van bronnen in een terroristische cel.
We zouden willen dat de FBI en de
inlichtingendiensten het natrekken om te zien
wat er werkelijk waar is of niet,
wat bevestigd zou kunnen worden en aanknopingspunten oplevert.
En ik denk dat de FBI precies dat met die informatie heeft gedaan.
In januari 2017 publiceerde BuzzFeed
het Steele-dossier online.
(gespannen muziek)
Dit is de grootste heksenjacht ooit.
Het begon met Rusland, Rusland, Rusland.
Weet je nog?
Voor elk contraspionageonderzoek
is er wat we 'predicatie' noemen nodig.
En dat betekent dat er
aantoonbare feiten moeten zijn
dat er een bedreiging voor de nationale veiligheid is.
En de predicatie in het geval van het Rusland-onderzoek
waren inlichtingen die Australië aan de Verenigde Staten verstrekte,
die erop wezen dat Rusland mogelijk
probeerde gewapende informatie in te zetten
om zich in de verkiezingen van 2016 te mengen.
Midden in al die activiteit
zag een bevriende buitenlandse regering iets,
en zeker oud-president Trump, toen
kandidaat Trump, deed uitspraken
die op deze activiteit wezen en sprak over alles
wat via deze lekken werd onthuld.
En midden in al deze activiteit
zag eind juli een bevriende buitenlandse natie
herinnerde zich een ontmoeting die ze eerder dat voorjaar hadden gehad
met een adviseur van de Trump-campagne,
een specifieke campagneadviseur,
wiens naam George Papadopoulos was,
en dat Papadopoulos
deze vertegenwoordiger van een bevriende natie had verteld
dat de Trump-campagne een aanbod
tot hulp van de Russen had ontvangen,
met de melding dat ze info hadden die schadelijk zou zijn voor beide
de toenmalige president Obama als Hillary Clinton, en dat ze aanboden
om die vrij te geven op een manier die de Trump-campagne zou helpen.
En destijds, in het vroege voorjaar,
hechtten ze niet veel waarde aan die uitspraak,
wisten ze niet of het opschepperij was of niet.
Maar toen het daadwerkelijk begon te gebeuren,
toen deze informatie die
gunstig was voor Trump werd vrijgegeven
en Trump het oppikte en versterkte, herinnerden ze het zich
en legden ze de puzzelstukjes bij elkaar en zeiden:
wacht eens even, wat er nu
aan de hand is, is precies wat Papadopoulos
ons eerder dat voorjaar had verteld.
De zaak die we openden, noemden we Crossfire Hurricane,
en ik ben een grote fan van de Rolling Stones,
dus ik luisterde destijds naar Jumpin' Jack Flash.
♪ I was born in a crossfire hurricane ♪
En dat speelde een beetje op de achtergrond,
ik probeerde te bedenken hoe ik de
zaak zou noemen, en het leek erop dat
ik niet besefte hoe toepasselijk het
het uiteindelijk zou blijken te zijn.
Maar de naam van de zaak was eigenlijk
een ingeving van het moment.
En nogmaals, de zaak werd niet alleen geopend op George Papadopoulos,
maar breder op die suggestie, want Papadopoulos zei niet
dat hij deze informatie had ontvangen.
Hij zei dat iemand binnen de campagne dat had gedaan.
Dus de vraag was, je weet wel, het is wat ze noemen
een onbekend subject. We weten niet of dat klopt,
maar weet je,
gezien het feit dat Papadopoulos een met naam genoemde
adviseur van Trump was, weet je, Trump zelf
noemde hem toen hem werd gevraagd: hé, weet
je wie er in je buitenlandbeleidsteam zit?
Trump identificeerde Papadopoulos.
Dit ondanks Trumps latere uitspraak
dat Papadopoulos zo'n koffiejongen was.
Het feit was dat, toen hem werd gevraagd
door, ik denk, de Washington Post,
wie zit er in je buitenlandbeleidsteam?
Trump een hele rits namen opdreunde,
waaronder George Papadopoulos.
Als je wilt, kan ik je een paar namen geven.
Dat zou me een genoegen zijn.
George Papadopoulos.
Hij is een olie- en energieconsultant.
Een uitstekende vent.
Dus het openen van de zaak, het openen van Crossfire Hurricane,
het doel van dat onderzoek
was om uit te zoeken: oké, heeft dit aanbod echt plaatsgevonden?
Wie heeft dat aanbod ontvangen?
En vervolgens, net zo belangrijk: als ze dat aanbod hoorden,
heeft iemand binnen de campagne toen actie ondernomen
om op dat aanbod van hulp in te gaan?
Veel mensen, weet je, in zeg maar
het publieke debat, zeker vanuit
tegenstanders van het onderzoek,
beweerden dat de FBI achter Trump aan zat,
en dat was absoluut niet het geval.
We openden deze heel specifieke zaak naar aanleiding van
één beschuldiging, om uit te zoeken wie de persoon of personen waren
die deze informatie of dat aanbod van hulp
mogelijk wel of niet hadden ontvangen.
Al deze zaken komen min of meer tot een hoogtepunt wanneer
hij die actieve stap zet om Comey te ontslaan,
zeker op een manier die bedoeld is,
of bedoeld lijkt te zijn, om deze onderzoeken te stoppen.
Dus er gebeuren twee dingen.
Eén: dat is, weet je, een heel sterke aanwijzing
of beschuldiging van obstructie,
dat hij dat mogelijk deed
op een manier die bedoeld was om het onderzoek naar hem te dwarsbomen.
En twee: dat roept een vraag op,
want dit had allemaal met Rusland te maken:
wat is daar de contraspionagedreiging
tussen Trump en Rusland?
En wat was natuurlijk een van de eerste dingen die hij deed?
Hij heeft ambassadeur Kislyak, de Russische ambassadeur,
hij heeft Sergej Lavrov, destijds
de Russische minister van Buitenlandse Zaken,
in het Oval Office, en hij schept tegen ze op:
Ik heb net Comey ontslagen. Dat was een last die van me afviel.
Er waren veel banden met Rusland die zorgwekkend waren,
en er liep een soort voortdurend debat.
Ik bedoel, je komt op een punt waarop de
drempel om een zaak te openen vrij laag is.
Dat betekent niet dat je hem ook per se opent.
En er waren sommigen in het team die
betoogden dat we eerder een zaak
tegen Trump hadden moeten openen dan we deden,
eerder dan het ontslag van Comey.
Weet je, ik was ertegen.
Ik bedoel, er zijn talloze echt belangrijke
beleidsvragen, juridische vragen,
grondwettelijke vragen.
En om al die redenen was ik erg aarzelend en terughoudend
om de weg in te slaan van een zaak openen tegen Trump, de persoon.
Het ontslag van
FBI-directeur James Comey leidde tot
de aanstelling van Robert Mueller
als speciaal aanklager om het Rusland-onderzoek te leiden.
Het team van Mueller ontdekte
dat de operaties van Rusland systematisch en grootschalig waren.
Russische inmenging en pogingen om
kandidaat Donald Trump te helpen zijn dus duidelijk aangetoond.
Als mensen gewoon
bepaalde bevindingen zouden lezen en daarvoor openstaan, zowel in
het rapport van speciaal aanklager Robert Mueller, zo'n 400 pagina's,
als zelfs in het rapport van de inlichtingencommissie van de Senaat,
die destijds werd voorgezeten door een Republikein.
In 2016 had de Verenigde Staten nauwelijks
door dat de Russen
desinformatie als wapen inzetten
om verdeeldheid en polarisatie te zaaien.
De Russen hadden dus vrij spel om
in de Verenigde Staten te doen wat ze wilden.
En dat pakten ze op een paar verschillende manieren aan.
Hun grootste campagne liep via sociale media,
waarbij ze hun socialmedia-accounts vermomden
alsof het Amerikanen waren. De I.R.A.,
oftewel de Russische dekorganisatie,
was prominent aanwezig op dat terrein en zette
bots en trollen in om Amerikanen
hun standpunt op te dringen en de polarisatie te vergroten.
Dus de eerste is de socialmediacampagne.
De tweede is dat ze hack-en-lekoperaties uitvoerden.
Als je ooit van Guccifer
2.0 hebt gehoord: dat is een Russische hackoperatie
van de GROe om informatie te bemachtigen en die selectief
te lekken, opnieuw om de polarisatie
in de Verenigde Staten te vergroten.
En tot slot hackten ze kiezersdatabases
en verzamelden ze enorme hoeveelheden gegevens.
Destijds was er bezorgdheid dat die informatie
zou worden gebruikt om daadwerkelijk
de fysieke infrastructuur van de stemming te verstoren.
Mensen beweerden
dat er in 2016 helemaal geen Russische beïnvloedingsoperaties waren.
Ik vind het verbijsterend dat mensen dat herhalen.
Een tijdlang beweerden mensen, en doen dat nog steeds,
dat er geen invloed was, toch?
Dat je niet kunt bewijzen
dat de Russen een stem hebben veranderd of
iemands mening in de Verenigde Staten.
Ik denk dat naarmate het onderzoek hiernaar is voortgezet,
en mensen hiernaar hebben gekeken, serieuze professionals,
denk ik, of ze nu bij de overheid, in de academische wereld
of in de private sector zitten, niet langer geloven
dat dit geen serieuze dreiging is.
En het was een serieuze dreiging in 2016.
En de Russische beïnvloedingsoperaties
hebben een zekere mate van invloed
binnen de Verenigde Staten.
En dus heeft het onderzoek van de speciaal aanklager
uiteindelijk twee dozijn Russen aangeklaagd.
Twaalf van die Russen waren echte
geregistreerde inlichtingenofficieren
van de Russische militaire
inlichtingendienst, de GRU.
Goedemiddag.
Vandaag heeft een grand jury in het District of Columbia
een aanklacht ingediend door het kantoor van de speciaal aanklager.
De aanklacht beschuldigt twaalf
Russische militaire officieren bij naam
van samenzwering om de presidentsverkiezingen van 2016 te beïnvloeden.
Elf van de verdachten
worden beschuldigd van samenzwering om computers te hacken,
documenten te stelen en die documenten vrij te geven
met de bedoeling de verkiezingen te beïnvloeden.
Een van die verdachten en een twaalfde Russische militaire officier
worden beschuldigd van samenzwering om computers binnen te dringen
van organisaties die betrokken zijn bij het organiseren van verkiezingen.
Dus als mensen tegen mij zeggen: nou, dat Russische,
het onderzoek naar Russische beïnvloeding
van de campagne heeft niets opgeleverd,
dan zeg ik dat je de rapporten niet hebt gelezen.
Je luistert maar naar één bron van nieuws en informatie,
en het is een gebrekkige bron van nieuws en informatie.
Het Internet Research Agency is
gevestigd in Sint-Petersburg, Rusland.
(gespannen muziek)
En ze gaven miljoenen uit vóór 2016
tot en met 2016, en eerlijk gezegd
hebben ze zichzelf twee keer opnieuw opgezet,
in feite dezelfde organisatie, nog steeds in Sint-Petersburg.
En dus draaiden ze vóór 2016
een beruchte en goed gedocumenteerde trollenfabriek
waar ze in principe werknemers betaalden om,
ze hadden een quotumsysteem waarbij ze
zoveel tweets en andere soorten berichten moesten plaatsen
uit een soort vast menu, allemaal bedoeld
om de dingen te veroorzaken waar ze op uit waren,
namelijk polarisatie in de Verenigde Staten, toch?
En de mensen die er echt achter zitten, namelijk de GRU
en oligarchen die dit hebben helpen opzetten,
die opereren daar allemaal nog steeds grotendeels ongestraft.
En ze zijn echt nooit gestopt.
Soms hebben ze hun operaties verplaatst,
of zo leek het althans, naar buiten Rusland,
en zetten ze zich op in derde landen.
Maar dit is een,
dit is een goedkope manier waardoor ze
niet veel last hebben van de Verenigde Staten
of de internationale gemeenschap
om ermee te stoppen. Dus dat doen ze niet.
Daarom zitten ze weer in Sint-Petersburg
en blijven ze gewoon hun namen veranderen.
Er is recent wat geweldig journalistiek
werk naar buiten gekomen.
Volgens een artikel in de New York Times dat onlangs verscheen,
hebben de Russen sinds 2014 zo'n 300 miljoen uitgegeven.
Rusland, als je luistert, ik hoop dat je
de 30.000 vermiste e-mails kunt vinden.
Ik denk dat je rijkelijk beloond zult worden door onze pers.
Wikileaks. Wikileaks. Wikileaks.
Het kwam zojuist naar buiten op Wikileaks.
Wat we weten
is dat de Russische inlichtingendienst,
en nogmaals, gedocumenteerd via aanklachten,
via zowel de rapportage van de Senaatscommissie voor Inlichtingen
als de rapportage van de speciale aanklager, en
aanklachten, dat de Russische inlichtingendienst
erop uit was om e-mails te bemachtigen
uit servers op het hoofdkantoor van het Democratisch Nationaal Comité,
e-mails tussen Hillary Clinton en andere campagnemedewerkers.
En vervolgens belandden precies die e-mails, in handen van de Russische
inlichtingendienst,
bij een organisatie genaamd Wikileaks.
Wikileaks was een organisatie
die, verbonden aan Julian Assange,
die begon als een soort doorgeefluik voor informatie,
zo presenteerden ze zichzelf,
waar mensen die klokkenluider waren,
of informatie die, weet je, verkregen of gestolen was,
of door een klokkenluider was aangeleverd,
om, zeg maar, naar verluidt
de aandacht van het publiek te vestigen op vermeend wangedrag
door verschillende overheden, dat ze
daarvoor als doorgeefluik zouden dienen.
Maar dat gezegd hebbende, uiteindelijk publiceerden ze
een enorme hoeveelheid informatie die door Russische actoren was gestolen.
De vraag hoe gestolen e-mails,
gehackte e-mails en communicatie
uiteindelijk vanuit de Russische inlichtingendienst
bij Wikileaks terechtkwamen
en vervolgens door Wikileaks werden verspreid, met perfecte
timing om Donald Trump op cruciale momenten te helpen,
is een fascinerend verhaal en een fascinerende vraag.
Maar we weten dat iemand genaamd Roger Stone,
een zeer goede adviseur en medewerker van de president,
kennis leek te hebben, naar eigen zeggen
kennis had van wat Wikileaks aan het doen was.
Zelfs Donald Trump Jr. leek contact te hebben
met en kennis te hebben van wat Wikileaks aan het doen was.
We hebben zelfs een rapport -
dit komt uit het Mueller-onderzoek - dat
een medewerker van Donald Trump samen met Donald Trump rijdt.
Rick, dit is Rick Gates, ze rijden in een limousine
naar LaGuardia Airport.
Donald Trump neemt een telefoontje aan
en Gates kan dat
einde van het gesprek horen.
Trump hangt op
en zegt zoiets als dit tegen Gates:
er komt nog een onthulling.
Weet je, er komt nog een Wikileaks-onthulling.
Men gelooft nu dat de persoon aan de
andere kant van de lijn Roger Stone was,
die aan Donald Trump doorgaf
dat Wikileaks op het punt stond
nog een lading gestolen communicatie vrij te geven
- gestolen door de Russische inlichtingendienst,
verkregen door Wikileaks -
en dat dit de campagne zou helpen.
En het absurde is dat Trump op een gegeven moment zei: nou,
ik heb geen idee wat Wikileaks is, wat,
weet je, nogmaals, je gaat terug en je bekijkt de beelden
van zijn campagne-evenementen keer op keer op keer,
hij had het over hoe geweldig Wikileaks is,
en dat ze fantastisch zijn, en dat de waarheid naar buiten komt.
Houd je nog steeds van Wikileaks?
Ik weet niets over Wikileaks.
Het is mijn ding niet.
Diverse nieuwsorganisaties wezen erop hoe absurd Trumps bewering was.
Wikileaks! Wikileaks! Ik hou van Wikileaks!
Dat Wikileaks.
Het is verbazingwekkend wat er allemaal naar buiten komt op Wikileaks.
Het wonder van Wikileaks.
Wikileaks heeft haar flink te grazen genomen, niet?
We zijn dol op Wikileaks.
Jongens, ze hebben echt... Wikileaks.
Wikileaks. Wikileaks.
De Wikileaks-onthullingen. Wikileaks.
Wikileaks. Toch? Wikileaks.
Dat Wikileaks is een ware goudmijn.
En dus is het duidelijk, ten eerste, dat hij goed
op de hoogte was van Wikileaks, dat hij het aanmoedigde.
En nogmaals, hij promootte niet alleen
Wikileaks, hij verspreidde informatie
over zijn tegenstander die gestolen was
door een vijandige buitenlandse natie.
En die was uiteindelijk doorgespeeld
aan Wikileaks, dat het publiceerde.
Dus eigenlijk wijst hij niet alleen naar het gestolen materiaal,
maar moedigt hij deze actie van een vijandige staat aan
om zelf verkozen te raken.
Ben je nog steeds dol op Wikileaks?
Ik weet niets over Wikileaks.
Het is mijn ding niet.
Het is mijn pakkie-an niet.
Goed, dus na onze lange nationale nachtmerrie
zegt mijn zelfgekozen minister van Justitie dat ik vrijuit ga.
Precies.
Geen samenspanning. Niets. Nul.
Niente. Nada.
Barr zegt dat het zwart op wit in het Mueller-rapport staat.
Een paar jaar, duizenden pagina's.
Die kerel leest het in één weekend. Heerlijk, die man.
Geen samenspanning.
Als je met samenspanning bedoelt dat ik schreef
code voor Russische overheidshackers.
Nooit gebeurd. Vraag het maar aan Mueller.
Het was één grote heksenjacht die niks opleverde.
Behalve mijn campagneleider,
persoonlijke advocaat, plaatsvervangend campagneleider,
nationale veiligheidsadviseur,
adviseur buitenlands beleid, strategen
en een stuk of twintig Russen.
Maar verder niks!
Nu kan ik weer aan het werk en iemand
neerschieten midden op Fifth Avenue.
Robert Mueller vond meerdere gevallen
van samenspanning, maar hij oordeelde niet
dat ze voldeden aan de definitie van een crimineel complot.
En dit onderscheid is heel belangrijk.
Samenspanning heeft geen juridische betekenis
buiten heel specifieke domeinen zoals het mededingingsrecht.
Maar waar wij aan denken bij samenspanning
zijn geheime contacten.
Een afspraak om je in te laten met een soort heimelijk gedrag
met een voor beide partijen gewenste uitkomst.
Een crimineel complot is een veel hogere drempel.
Het vereist een uitdrukkelijke afspraak,
die je normaal gesproken niet
zou aantreffen in een inlichtingenoperatie,
om een onderliggend misdrijf te plegen.
En op dit punt werd het heel lastig,
gezien zowel de aard van de contacten die plaatsvonden als
ook het feit dat er sprake was van obstructie
in dit onderzoek,
om die hoge drempel echt te halen
voor een strafrechtelijke aanklacht door Mueller.
Als je naar contraspionageoperaties kijkt,
is niet alles wat een buitenlandse
tegenstander doet noodzakelijk een misdrijf.
Maar dat betekent niet dat het
geen gevaar vormt voor de nationale veiligheid.
En dus, ja, de mate van contacten,
het delen van informatie en de coördinatie tussen
Rusland en leden van het Trump-campagneteam
vormden een gevaar voor onze nationale veiligheid.
Maar door er alleen door deze
strafrechtelijke bril naar te kijken, gaven we mensen eigenlijk
een uitweg om te beweren dat dit
niet echt gevaarlijk gedrag was.
Met een zogenaamde samenvatting van vier pagina's
hield hij een persconferentie om het rapport naar zijn hand te zetten.
En als je echt elk woord en elke zin
in die samenvatting van vier pagina's en in die persconferentie ontleedt,
dan zie je een minister van Justitie die
de Verenigde Staten misleidt over een onderzoek
door een speciaal aanklager en de uitkomst daarvan.
Zo beweerde hij bijvoorbeeld in die samenvatting dat
er geen heulen met Rusland was vastgesteld.
Nou, dat is gewoon niet waar.
De waarheid is dat Bob Mueller geen
zogenaamde criminele samenzwering heeft gevonden, toch?
De mogelijkheid om te zeggen dat deze kandidaat
precies wist dat hij zaken deed
met de Russische regering en daarmee
een overtreding begaan en de Amerikaanse wet overtraden
in een grote samenzwering waarbij anderen betrokken waren.
Klopt, criminele samenzwering werd niet bewezen,
maar de heuling met Rusland was wijdverspreid.
En er werden honderd of meer contacten gevonden
tussen zijn campagnemedewerkers
en Russische functionarissen,
of mensen die Russische belangen behartigden.
Honderd of meer contacten.
Dat is heuling,
ook al is het misschien geen criminele samenzwering.
Ik denk dat de belangrijkste les uit
alles wat er met Mueller is gebeurd,
de enorme omvang van de activiteiten is,
illegale activiteiten die enerzijds zijn gepleegd
door de Russische regering en
agenten van de Russische regering.
Aanklachten tegen het Internet Research Agency
en verschillende spelers daaromheen.
Maar ook, als je kijkt naar de mensen rondom Trumps
kring, zowel als kandidaat als later als president.
Er waren schuldbekentenissen en veroordelingen
van zijn nationale veiligheidsadviseur,
zijn campagneleider, zijn plaatsvervangend campagneleider,
zijn informele probleemoplosser, zijn persoonlijke advocaat en de
lijst gaat maar door, weet je, een buitenlandbeleidsadviseur.
De lijst gaat maar door en door en door.
En dit waren geen beschuldigingen.
Dit waren mensen die de wet hebben overtreden.
Er werden aanklachten ingediend; ze werden veroordeeld of bekenden schuld.
Er is dus geen twijfel, geen onduidelijkheid.
Deze mensen stonden op en zeiden ja.
Op een bepaald moment werden ze
veroordeeld of bekenden ze schuld voor het zeggen van ja,
ik heb de wet overtreden. En al deze
dingen hadden op de een of andere manier
elementen die te maken hadden met banden
met de Russische regering.
Weet je, er zijn natuurlijk de
handelingen van één, weet je, een advocaat
bij de FBI die een e-mail had aangepast tijdens
het nastreven van één bepaald
FISA-bevel met betrekking tot Carter Page.
Maar nogmaals, Carter Page was een piepklein
stukje van dit alles.
Al deze brede onderzoeken stelden definitief vast,
zelfs partijdige spelers die informatie probeerden te vinden,
kwamen tot geen enkel bewijs dat er iets
ongepasts was in de context van al deze onderzoeken.
Bill Barr is een leugenaar, en dat zeg ik niet zomaar.
Ik ben opgegroeid als advocaat. Nu zit ik in de media.
Je noemt iemand niet zomaar een leugenaar.
Misschien zeg je het netter. Je zegt dat hij de waarheid verdraaide.
Maar toen ik Bill Barrs staat van dienst doornam,
waren er zo veel gevallen waarin hij
niet alleen een beetje aan de waarheid morrelde.
Ja, daar waren er genoeg van.
Of met ongeloofwaardige verklaringen kwam,
maar gewoon ronduit loog tegen het Congres,
tegen de media, tegen het Amerikaanse publiek.
En ik kon het niet negeren.
En dus had ik het gevoel dat dit een van die extreme situaties was
waarin het terecht was om iemand een leugenaar te noemen.
Barr verklaarde dat er geen sprake was van samenspanning
en dat Mueller tot dezelfde conclusie was gekomen.
Maar Mueller zegt in het rapport:
samenspanning is geen term waar ik me mee bezighoud.
Het is geen juridische term. Het is geen strafrechtelijke term.
Dus net zoals Mueller geen samenspanning aantrof,
trof Mueller ook geen vliegende olifanten aan.
Het maakte hoe dan ook geen verschil.
En Bill Barr, hij gaf niet alleen
een oneerlijke voorstelling van Muellers rapport,
hij manipuleerde ook strategisch en geslepen
het moment waarop het rapport werd vrijgegeven.
Ik zal je een paar dingen vertellen die we geweten zouden hebben
als Barr Muellers samenvattingen had vrijgegeven.
Allereerst zouden we geweten hebben dat
de Russen misdaden pleegden om de verkiezingen te beïnvloeden.
Dat ze dat deden om Donald Trump te helpen winnen.
Dat het team van Donald Trump van deze pogingen wist,
en dat het team van Donald Trump verwachtte
van die pogingen te profiteren.
Dus mensen kunnen eindeloos discussiëren: was er samenspanning?
Of was er geen samenspanning?
Mensen zijn het oneens.
Maar die feiten staan buiten kijf.
De Russen pleegden misdaden.
Ze deden het omdat ze wilden dat Trump zou winnen.
De Trump-campagne wist ervan en
dat de Trump-campagne hier voordeel uit hoopte te halen.
En ik zou daaraan toevoegen
dat de Trump-campagne
tientallen pogingen ondernam om
contact te leggen met de Russen.
Bill Barr deed in zijn document van vier kantjes
niet alleen een samenvatting
van Muellers rapport, maar voegde er ook
een eigen conclusie aan toe, namelijk
dat er geen sprake was van belemmering van de rechtsgang.
Ik vind dat Bill Barr hier compleet de plank missloeg.
Meer dan duizend voormalige federale aanklagers, waaronder ik,
ondertekenden een brief waarin stond dat dit belemmering zou moeten zijn.
Het bewijs hier is meer dan voldoende voor belemmering.
Barr wuifde het gewoon weg.
Barr zei: nou, om te beginnen
is het ongebruikelijk om belemmering te hebben
zonder dat er een onderliggend misdrijf is.
Dat is gewoon onzin.
Volgens Barrs redenering zou je, als je echt
heel erg goed was in het belemmeren van de rechtsgang,
nooit ergens voor aangeklaagd kunnen worden,
omdat je het onderliggende misdrijf nooit kunt aanklagen.
Dus waarom werd Trump nergens voor aangeklaagd?
Het probleem voor Mueller is dat er
een interne memo is van het Office of Legal Counsel
binnen het ministerie van Justitie, waardoor het
beleid van het ministerie van Justitie is
om een zittende president niet aan te klagen.
Hij vond dat het doen van zo'n beschuldiging in zijn rapport,
als het niet gevolgd zou worden
door een echte aanklacht en een proces,
Trump de kans zou ontnemen om zijn naam te zuiveren.
Met andere woorden, het zou oneerlijk tegenover hem zijn.
Het zou een schaduw van verdenking en stigma over hem werpen.
Hij liet zijn bevindingen onbeslist, maar merkte op dat
Trump aangeklaagd kon worden zodra hij uit functie was.
Een van de ironische kanten van het Mueller-rapport
is dat deel één
niet genoeg bewijs kan vinden
om een criminele samenzwering te kunnen aanklagen.
Maar dat komt deels door wat we in deel twee vinden,
namelijk de pogingen om het onderzoek te dwarsbomen.
En dus vormen beide delen van het rapport
samen één groot beeld van zowel
de gecoördineerde samenwerking tussen de Trump-campagne en Rusland
als hun pogingen om het onderzoek naar
die inmenging te ondermijnen.
(gespannen muziek)
Een van Donald Trumps
belangrijkste stokpaardjes tegen het einde
van het Mueller-rapport en nadat
Mueller klaar was, was: onderzoek de
onderzoekers. Het is nu tijd voor wraak.
En toen werd John Durham bijzonder aanklager.
Bill Barr wees John Durham aan om precies dat te doen.
En trouwens, het onderzoek van John Durham
heeft nu veel langer geduurd
dan dat van Mueller en veel, veel minder opgeleverd.
En dus was dit Barr die
Donald Trumps wraakfantasieën aanwakkerde en faciliteerde.
En eerlijk gezegd ook Bill Barrs eigen wraakfantasieën,
want Bill Barr heeft gezegd
dat hij altijd al, nog voordat hij
minister van Justitie werd, sceptisch
stond tegenover Bob Muellers onderzoek.
Maar sindsdien noemt Bill Barr het Russiagate
en de Rusland-hoax, en hij is er heel fel over.
John Durham aanstellen om de onderzoekers te onderzoeken
was de ultieme daad van vergelding
en van politieke wraak.
Het is natuurlijk volledig averechts uitgepakt,
want John Durham bleek
een gigantische flop en een gigantische blamage.
Er waren al drie aparte rapporten die concludeerden dat
Bob Muellers onderzoek niet
alleen gepast, maar noodzakelijk was.
Je had de inspecteur-generaal van Justitie.
Je had Mueller zelf, en je had een door Republikeinen geleide
Senaatscommissie, die allemaal niet alleen zeiden
dat het gepast was dat Robert Mueller
de Russische inmenging
onderzocht, maar dat het noodzakelijk was.
Het zou nalatig zijn geweest om het niet te doen.
Robert Mueller heeft geen perfect onderzoek geleid.
Zeker, er zaten fouten in het onderzoek.
De inspecteur-generaal heeft dat vastgesteld.
Ik bedoel, er waren berichten, interne berichten, het beruchtst
denk ik, van FBI-agent Peter Strzok, waaruit bleek dat hij
absoluut bevooroordeeld was, politiek en
persoonlijke vooringenomenheid tegen Donald Trump.
Dat is een probleem dat aandacht verdient.
En daar mogen we nooit zomaar overheen stappen.
Dat betekent echter niet dat er niets is gebeurd.
Het betekent niet dat er geen poging was om contact te leggen met Rusland.
Die waren er volop.
Het betekent niet dat Rusland niet probeerde zich te bemoeien.
Dat deden ze absoluut.
Dus beide dingen kunnen tegelijk waar zijn.
En dat dan Bill Barr,
in het bijzonder, langskomt en
iemand als John Durham aanstelt
om iets te onderzoeken, weet je, ten eerste,
was er die heel vroege verklaring die
John Durham publiekelijk aflegde nadat
de inspecteur-generaal van Justitie zijn rapport uitbracht,
waarin Durham zei: nou, ik ben het oneens
met sommige van zijn conclusies over
het openen van het onderzoek.
Nou, ik was erbij. Ik heb de zaak geopend.
Ik weet wat er is gebeurd.
En wat de inspecteur-generaal zei, is precies hoe het ging.
Dus ik weet niet wat ervoor zorgde dat deze
zittende officier van justitie deze buitengewone
publieke verklaring aflegde dat hij het oneens was
met wat ik als de waarheid ken.
Mensen die fouten willen vinden in
het Rusland-onderzoek vinden
kleine hoekjes en gaatjes
in sommige dingen die Durham overbodig heeft ingediend.
Maar nee, het werk van John Durham heeft over het algemeen
geen enkele betekenisvolle twijfel gezaaid
over de noodzaak van het Rusland-onderzoek.
(gespannen muziek)
Strzoks getuigenis voor het Congres
liet zien dat partijdige aanvallen
nu aan de orde van de dag zijn als het om het Rusland-onderzoek gaat.
En u komt hier zitten beweren dat u geen vooringenomenheid heeft,
en u doet dat met een stalen gezicht.
En ik heb u gadegeslagen tijdens uw besloten getuigenis.
En ik zei tegen een paar van de anderen: hij is echt goed.
Hij liegt.
Hij weet dat wij weten dat hij liegt.
En hij kan waarschijnlijk een leugendetectortest doorstaan.
Het is ongelooflijk... - Meneer de voorzitter.
- Dit is mijn tijd... - Meneer de voorzitter.
Sorry. Punt van orde.
Punt van orde.
De heer mag zijn punt van orde toelichten.
Een lid van deze commissie
heeft zojuist beweerd dat deze getuige, die onder ede stond
en een voormalig FBI-agent is, heeft gelogen.
Daar is geen enkel bewijs voor en ik verzoek hem dat in te trekken.
Ik trek het niet in.
Hij is geen lid van het Congres.
Het is geen schending van de regel.
En net zoals u
via uw leden vooringenomenheid heeft geuit
over wat een held hij wel niet is...
Er is niet één persoon in deze commissie
die ooit heeft beweerd...
De heer uit Rhode Island...
De heer uit Rhode Island
schorst zijn betoog.
Nee, de schande is
wat deze man heeft gedaan.
De heer uit Texas schorst zijn betoog even.
Dát is de schande, en die wordt niet snel
hersteld vanwege de schade
die u het rechtssysteem heeft toegebracht.
Ik heb met FBI-agenten in het hele land gesproken.
U heeft hen te schande gemaakt.
U heeft uzelf te schande gemaakt.
En ik kan het niet helpen dat ik me afvraag, als ik zie
hoe u daar met een grijnsje zit,
hoe vaak u zo onschuldig
uw vrouw in de ogen keek en tegen haar loog over Lisa Page?
Meneer de voorzitter, dit is schandalig!
(onverstaanbaar geschreeuw)
Meneer de voorzitter, alstublieft?
(onverstaanbaar geschreeuw)
Dit is onaanvaardbaar, intimidatie van de getuige!
U heeft uw medicijnen nodig!
Strzok nam het op voor de FBI en zei dat partijdige
aanvallen de dienst schaadden.
Iedereen kijkt hiernaar en vormt zijn eigen mening.
En wat ik u kan vertellen,
is ten eerste,
dat ik hier de waarheid zit te vertellen.
En ten tweede, los van mij,
Ik kan jullie niet genoeg vertellen hoeveel ik van de FBI hou.
De mannen en vrouwen die daar werken, hun ethiek,
hun integriteit is ongeëvenaard, waar ook ter wereld.
En dat vind ik belangrijk, ten eerste, omdat dat is wie we zijn.
Ten tweede, dat geen van hen
ook maar enig van het gedrag zou accepteren
dat wordt beweerd, net zomin
als ik het van hem zou accepteren.
En ten derde,
heeft deze hele exercitie een prijs.
We doen dingen die
in de toekomst de fundamenten gaan ondermijnen
van wat staat voor
recht en orde in dit land.
Hebben de Russen de verkiezingen van 2016 dan beïnvloed?
Dat is waar Cyberwar over gaat,
van professor Kathleen Hall Jamieson.
We beginnen met een cruciale vraag: hebben de Russen
de uitslag van de laatste presidentsverkiezingen gekanteld?
Ik acht het zeer waarschijnlijk van wel.
Niet zeker, maar zeer waarschijnlijk.
Op drie manieren: invloed van trollen -
dat waren de bedriegers in cyberspace,
invloed van hacking op de media-agenda, waaronder gehackte content
die werd gebruikt als basis voor vragen die Clinton schaadden in...
...twee debatten, en een mogelijke
invloed van Russische desinformatie
op James Comey's beslissing op 28 oktober
om het publiek in feite te laten weten
dat hij het serveronderzoek had heropend.
onderzoek. Het veranderde de media-agenda
en ze zakte 2,5% in de peilingen.
Dat had op zichzelf al een doorslaggevende invloed kunnen zijn.
Mooi gedaan.
Als mij wordt gevraagd of ik denk dat de Russen
er daadwerkelijk in geslaagd zijn invloed uit te oefenen,
tot op het punt dat Amerikanen op een
bepaalde manier stemden door die invloed?
Eerlijk gezegd zeg ik eerst: ik weet het niet.
Maar als ik gedwongen word een conclusie te
trekken, denk ik van wel, ik denk dat het werkte.
De meest tastbare aanwijzing dat
het succesvol was, is wellicht
te vinden in de inbraak in de DNC-mails
en communicatie waarbij Hillary Clinton
en haar staf en medewerkers betrokken waren.
Hij herhaalde het Wikileaks-thema.
Hij herhaalde het mantra: kijk eens wat Hillary zegt.
Kijk eens wat haar staf over haar zegt.
Dat is gestolen materiaal,
Trump gebruikte het,
en het is duidelijk
dat het van de Russische inlichtingendiensten kwam.
Paul Manaforts contacten en coördinatie
met Konstantin Kilimnik
zijn precies wat we bedoelen als we spreken van collusie.
Dit is een clandestiene,
gecoördineerde poging om een uitkomst te bereiken,
in dit geval Rusland helpen de verkiezingen van 2016 te beïnvloeden.
Wat zo cruciaal is aan de peilingsgegevens die Manafort
aan Konstantin Kilimnik verstrekte, is dat de Russen deze
informatie van de werkvloer nodig hadden om te weten waar ze
hun desinformatie- en beïnvloedingsoperaties moesten richten.
Door inlichtingen te verzamelen over waar
kleine veranderingen in stemgedrag
of opkomst een groot
verschil kunnen maken in de verkiezingsuitslag,
kon Rusland zijn operaties heel doeltreffend richten,
en Manafort hielp ze daarbij.
(gespannen muziek)
Als je kijkt naar het aantal kiezers,
als je het totaal optelt
tussen Pennsylvania, Michigan en volgens mij Wisconsin,
het aantal kiezers dat van gedachten zou moeten veranderen
om de verkiezing naar Clinton te laten gaan in plaats van Trump?
Die passen allemaal in het Michigan Stadium,
weet je, in Ann Arbor.
Het is een heel klein aantal.
Dus ik ben het met mensen eens als ze zeggen:
kijk, weet je, als je kijkt naar kwaadaardige
Russische activiteit, dat verandert niet 4, 5 of 6%.
En dat klopt. Maar daar gaat het niet om.
Het gaat erom dat je maar een fractie van 1% hoeft te verschuiven.
Je hebt geen grote verschuiving nodig.
Dus als het gaat om wat de Russen deden,
zelfs als het 0,1 of 0,2% verschoof... dat is genoeg.
En dus, als ze dat niet hadden gedaan,
zou de campagne, zou de verkiezing dan anders zijn gelopen?
Zeker. En ik denk dat dat het geval was geweest.
Nu kun je die redenering doortrekken naar... als directeur
Comey die aankondiging om het onderzoek
te heropenen niet had gedaan, had dat het dan veranderd?
Ja. Bij zo'n nipte verkiezing zijn er talloze factoren
die de doorslag kunnen geven.
Maar een daarvan was absoluut de Russische regering.
Daar ben ik het niet per se mee oneens.
Ik heb het boek niet gelezen.
Dus dat moet ik even duidelijk maken.
Ik ben het er niet mee oneens,
maar ik weet niet of we de gegevens hebben
om dat empirisch te onderbouwen.
Dus als hypothese ben ik het ermee eens.
Maar empirisch gezien
zou ik de gegevens moeten bestuderen
om daar een beter beeld van te krijgen.
In september
2020 diende ik een veel uitgebreidere klacht in.
Maar de kern ervan
was dat het achterhouden van inlichtingen
met betrekking tot de verkiezingen van 2020
om politieke redenen, om Donald Trump te steunen
en Joe Biden, weet je, in een kwaad daglicht te stellen, toch?
In juli 2020
schreef mijn kantoor een rapport waarin in feite
specifieke informatie werd uiteengezet die we
op ongeclassificeerd niveau aan onze belanghebbenden zouden sturen,
namelijk dat de Russen
Joe Biden in een kwaad daglicht zouden stellen en zouden proberen
president Trump op te hemelen. Concreet kreeg ik een
e-mail van de stafchef waarin stond
Chad Wolf weet dat je dit naar buiten gaat brengen,
maar hij wil je graag even spreken.
Dus ik wist waar het over zou gaan.
Dus natuurlijk ging ik naar hem toe, en hij vroeg me om
de informatie achter te houden, en ik zei: dat ga ik niet doen.
En hij zegt: ik beveel je om het achter te houden.
En ik zei hem dat ik dat niet zou doen.
Hij wilde de informatie achterhouden
omdat het president Trump
in een slecht daglicht zou stellen.
Het publiek eist dat je deze functies bekleedt
en doet wat goed is voor het land
en niet voor jezelf.
Dus, ja, ik vind dat een walgelijk argument.
Als Trump zich in 2024 kandidaat stelt, stem ik niet op hem,
en ik vind hem ongeschikt voor het ambt.
Ik denk dat hij dit land schade zal toebrengen op manieren die erger zijn
dan wat hij tot nu toe heeft gedaan.
Ik denk dat hoewel de Russen
hun werk hebben gedaan om de polarisatie
en verdeeldheid in de Verenigde Staten te versterken,
ze in het niet vallen bij Trump in zijn eentje.
En dus denk ik dat hij echt
zijn ware aard aan het Amerikaanse volk toonde
nadat hij had verloren.
(spannende muziek)
In november 2020,
in de aanloop naar 6 januari,
heeft hij het land in een uiterst gevaarlijke
situatie gebracht. De leugens die hij heeft verteld
en om dingen waarvan ik geloof dat hij
er waarschijnlijk zelf ook niet in gelooft, toch?
En de polarisatie die hij heeft veroorzaakt.
Ik denk dat we er slechter aan toe zijn.
En ik denk dat hij daar de directe oorzaak van is.
De Russen proberen zeker invloed uit te oefenen
op de Amerikaanse verkiezingen van 2024. Bij het bedrijf waar ik werk,
Logically, zien we dit gebeuren in
realtime op social media. We zijn
een bedrijf dat social media analyseert,
dus we zien mensen en signalen die volgens ons de Russen zijn.
Ik twijfel er geen moment aan dat ze nog steeds bezig zijn.
Zo werd ik uiteindelijk de hoogst geplaatste
klokkenluider in de Amerikaanse geschiedenis.
Het is niet bepaald een titel
waarvan ik dacht dat ik die ooit zou krijgen.
En iedereen die mij kent had nooit kunnen voorzien
dat ik daar terecht zou komen.
Maar ik ben er trots op.
Want als ik bedenk
dat toen ik werd geroepen om het juiste te doen, ik dat ook deed.
(dreigende muziek)
Ik hou niet van golden showers!
Weet je wat zo geweldig is, onze geweldige first lady,
"Die ene," zei ze. "Die ene geloof ik niet."
Hij houdt niet van golden showers, zoals ze het schijnen te noemen.
Ik vind dat geen prettig idee.
De opmerkingen van voormalig FBI-directeur Comey
op ABC voedden de speculatie
dat het schunnige gerucht waar zou kunnen zijn.
En ik begon hem te vertellen dat de beschuldiging luidde dat
hij betrokken was geweest bij prostituees in een hotel
in Moskou in 2013, tijdens een bezoek
voor de Miss Universe-verkiezing,
en dat de Russen het tafereel hadden gefilmd.
Ik had echt nooit gedacht dat deze
woorden uit mijn mond zouden komen,
maar ik weet niet of de huidige
president van de Verenigde Staten
in 2013 in Moskou met prostituees was die op elkaar plasten.
Het kan, maar ik weet het niet.
Jaren na zijn dossier voegde Christopher Steele
nog meer intrige toe: er zou een videoband kunnen bestaan.
En gelooft u vandaag nog steeds dat die band bestaat?
Ik denk van wel, maar ik zou
er geen 100% zekerheid op durven geven.
Een bericht in de Britse krant The Guardian
voegde nog meer intrige toe.
(dreigende muziek)
En voor het geval je me gemist hebt: hier ben ik.
Een golden shower (lacht),
soms ook wel water sports genoemd,
is wanneer iemand graag op een ander
urineert of erop geürineerd wordt.
Eigenlijk is het gewoon een plasfeestje.
Ik denk dat voor sommigen de kick zit in dominantie,
weet je, en of in het afbakenen van territorium.
Ik weet het eigenlijk niet.
Zoals ik al zei, ik ben er niet van, maar
dat is wat me verteld is.
Je weet wel, de vernedering ervan, op me plassen of erger.
We weten allemaal van, je weet wel,
wat het alternatief daarvoor is.
Maar ik denk dat het om die daad van vernedering gaat.
Mensen die graag een pak voor de billen of een halsband omkrijgen of,
je weet wel, het is heel onderdanig om op je te laten plassen.
Ik krijg vaak de vraag wat,
wat ik vind van de beschuldiging over
Trump en die golden shower-tape uit 2013.
Er zijn verschillende versies van.
Ik ging er altijd van uit dat hij
op zich liet plassen of op iemand plaste,
maar het echte verhaal is blijkbaar dat hij alleen maar toekeek
hoe twee Russische prostituees plasten op een
bed waar de Obama's naar verluidt in geslapen hadden.
Maar de manier waarop...
is dat zo erg?
Ik weet het niet, maar ik bedoel,
ik denk dat veel mensen aannemen
dat er op hem geplast werd omdat hij een beetje een mietje is.
Ik ben Katie Morgan, en ik ben een pornoster.
Ik speel nu al 20 jaar in pornofilms,
en ik geniet met volle teugen van alle orgasmes.
Natuurlijk ken ik golden showers.
Het is een van die dingen.
Iedereen heeft zijn eigen kick.
Golden showers zijn wanneer je het
seksueel opwindend vindt om op iemand te plassen
of om door iemand op je te laten plassen.
Of, eigenlijk, op welke manier je urine ook betrekt bij
urine in je seksspelletjes voor
bevrediging, valt onder golden showers.
Het bestaat eigenlijk al sinds begin jaren 40
in het slangwoordenboek. Dus het is een vrij oud idee.
Blijkbaar vinden mensen het echt leuk om op elkaar te plassen.
Ik heb het water sports horen noemen.
Ik heb het golden rain horen noemen.
Ik heb het op een paar manieren horen noemen,
maar over het algemeen, als je golden
iets zegt, weten mensen dat het over plassen gaat.
De beschuldiging tegen Trump was
dat hij in 2013, in een hotel in Moskou,
toekeek terwijl prostituees op hetzelfde
bed plasten waarin de Obama's hadden geslapen.
Het is zo bizar. En, het is grappig,
ik dacht altijd dat hij óf bepist werd óf op iemand plaste.
Ik kende de details niet tot ik het onderzocht.
Het gerucht gaat dat er echt
videobewijs is dat dit is gebeurd,
dus... ik heb de video niet gezien, maar ik zou hem wel willen zien.
Waar of niet? Ik weet het niet.
Ik weet het niet, hij... zelfs als je
alleen maar toekeek, ik zou het toegeven.
Wat maakt het uit?
Het is niet dat hij erbij betrokken was.
Hij keek alleen maar toe. Misschien.
Ja,
weet je, ik dacht vroeger dat dat verhaal over
de golden shower-tape onmogelijk
waar kon zijn, omdat het zo vergezocht leek.
Maar tegenwoordig, is het echt zo vergezocht?
Alles is mogelijk als het om die oranje boeman gaat.
Tenzij sommigen van jullie onder een steen hebben geleefd,
dat ik in 2006 Donald Trump ontmoette
op een golftoernooi, een golftoernooi
voor beroemdheden in Lake Tahoe.
Hij nodigde me uit voor het diner en ik stemde toe
en ging naar zijn hotel om hem te ontmoeten
voor wat me als diner was voorgesteld.
En dat liep uit op een gesprek van drie uur,
waarin geen enkel gesprek over seks
of escortwerk of geld voor seks voorkwam, of dat soort dingen.
En ik ging naar het damestoilet, of de
badkamer in zijn kamer, en kwam terug
om hem in zijn ondergoed op het bed te zien zitten.
En ik was te bang om nee te zeggen.
Ik probeerde langs hem te lopen, en hij ging tussen mij en de deur staan.
Ik wist dat zijn bodyguard
buiten stond, en eigenlijk hadden we
urenlang gepraat over hoe ik regisseur wilde worden
in de reguliere film en,
weet je, al dat soort dingen, en hij
gebruikte een deel daarvan een beetje tegen me.
En ik zat klem.
En ik... eerlijk gezegd, ik bevroor gewoon.
Weet je, hij dwong me niet fysiek.
Hij bedreigde me niet met geweld.
Ik kon zeker harder rennen dan hij.
Maar ik bevroor gewoon.
En... we hadden seks.
Ik denk dat ik het had moeten zien aankomen,
want toen ik bij de kamer aankwam,
verontschuldigde hij zich dat hij laat was.
Hij was gebeld, en hij deed de deur open
in zijn zwartzijden pyjama.
En ik lachte hem uit, terwijl ik dacht:
deze klootzak probeert Hugh Hefner te zijn.
En ik zei dat hij verdomme wat kleren moest aantrekken.
Ook gaf ik hem dat beroemde tikje met een tijdschrift,
want tijdens ons gesprek
zat hij op te scheppen over al zijn lofbetuigingen
en prestaties.
En, weet je, hij stond te pronken
en liet me geen woord inbrengen en
vroeg me niets over mezelf.
En na, weet je, een hele lange tijd hiervan,
kwam hij met een tijdschrift waar hij heel
trots op was, met hem op de cover.
En ik denk dat hij zelfs zoiets had van: het is
nog niet eens uit, maar ik heb een voorpublicatie.
En ik... op dat moment had ik honger,
er was tegen me gelogen.
Ik word heel chagrijnig als ik honger heb
en ik had er genoeg van om naar dit
uilskuiken te luisteren die maar over zichzelf praatte.
Dus ik gooide er gewoon een opmerking uit:
iemand zou je een tik moeten geven met dat tijdschrift.
Ik griste het gewoon uit zijn handen,
rolde het op en zei dat hij zich moest omdraaien.
Ik gaf hem een mep op zijn kont.
Ik vind dat iemand hem dagelijks een tik moet geven met
een opgerolde krant of tijdschrift.
God, wat is hij dom.
Hij valt er duidelijk op.
Het houdt hem in elk geval flink bezig.
Ik bedoel, hij lijkt echt
gek te zijn op golden showers als hij er zomaar
over begint tijdens zakelijke vergaderingen.
God, wat is hij stom. En dat is volgens mij een van de tekenen
dat de golden-showertape echt zou kunnen bestaan -
hij kan er niet over ophouden.
Als anderen er wél over zwijgen,
begint hij er weer over.
Hij is zo dom.
Hoe was de seks met Trump?
Zonder twijfel de slechtste en meest
betreurenswaardige 90 seconden van mijn leven.
Ik mocht niet eens op hem plassen.
(dreigende muziek)
Trumps voormalige advocaat,
Michael Cohen, schreef dat er al jaren
geruchten over een videoband rondgingen
en, citaat, als je de baas kende, was alles mogelijk.
Cohen schreef ook dat Trump
een schunnige nachtclub in Las Vegas bezocht
met een Russische oligarch, een nachtclub
met een nagespeelde golden-showershow.
Sommigen vermoeden
dat Trumps bezoek aan de nachtclub
het schandalige gerucht heeft kunnen aanwakkeren.
Wat was de naam van de club en hoe was het daar?
(uptempo dansmuziek)
De nachtclub in Vegas ging dicht
kort nadat Trump er was geweest,
een maand nadat een rechter had bevolen
dat de gewaagde seksshows moesten worden opgekuist.
In zijn boek schrijft Cohen dat hij de moed verloor toen een vriend zei
dat hij in 2016 geruchten had gehoord over een plastape.
Zijn vriend ontkent de beschuldigingen van Cohen.
Dat hij zegt dat we het over plastapes hebben gehad,
vind ik walgelijk...
...als je het hebt over
iemand die je een broer noemt.
Ik weet dat hij elk boek verkoopt
dat hij kan verkopen, en daar heb ik geen probleem mee.
Alleen kun je niet zomaar
aan de lopende band over je vriend gaan praten,
en liegen over sommige
van de dingen die je zei.
Hij kwam in actie. Hij deed dit, hij deed dat.
Dus toen ik een telefoontje kreeg van een vriend van mij in Moskou
en hij zei: luister, ik zat te eten en
ik hoorde iemand iets zeggen over bepaalde tapes van
meneer Trump enzovoort.
En hij zei me dat hij zich geen zorgen maakte.
Niet op een dramatische manier.
Hij zei gewoon: luister, ik weet dat je zaken doet
met de Trump Organization, maar dit is wat er speelt.
En zoals ik al zei, ging het in veel gesprekken over tapes.
Access Hollywood, de beroemde Access Hollywood-tape,
en zo'n beetje iedereen zei: o,
er zouden nog meer tapes moeten zijn, weet je.
En die konden overal zitten,
niet alleen in de VS.
Hallo! Hoe gaat het?
Dus de algemene zorg over dit soort geruchten
of roddel nam ik niet te licht op.
Dus ik,
kort na dat telefoontje,
stuurde ik Michael een bericht en zei: luister,
iemand loopt op te scheppen over wat tapes.
Ik denk niet dat het iets voorstelt.
Maar zodat je het weet,
dit is wat er speelt. En het enige wat ik verkeerd gebruikte,
of verkeerd verwoordde, was: stop de stroom van tapes.
Wat ik eigenlijk bedoelde, het was
avond, weet je, we hebben kinderen
en er is veel aan de hand.
We praten vaak aan de telefoon.
Ik weet niet meer of
ik in de telefoon praatte of aan het bellen was.
Het is lang geleden, dus ik zei: stop de stroom,
er zijn geen tapes.
Er is geen stroom van tapes vanuit Rusland.
Maak je daar geen zorgen over.
Het stelt niets voor.
Maar je moet weten dat dit er speelt.
Er gaan geruchten. En eh... Michael was niet duidelijk.
Tapes waarvan?
En het was een vriendschappelijk heen en weer,
zelfs geen telefoongesprek. Daar eindigde het sms-bericht.
We hebben dat gesprek nooit voortgezet.
Maar dat Michael zomaar uit zijn nek kletst en dat verzint,
dat we telefoongesprekken hadden, dat we over die tapes spraken,
en dat hij me op pad stuurde,
omdat hij wist dat ik zakelijke contacten in Rusland had,
dat is allemaal totaal onwaar.
Het is gelogen.
Ik was een goede vriend voor Michael.
Ik was een belangrijke...
schakel tussen de Trump Organization en Georgië
en de uitbreiding van het merk Trump in dat deel van de wereld.
Dus hij had eerlijk moeten zijn. Kompromat.
Het is een Russisch woord, belastend materiaal.
Het idee ontstond eigenlijk
tijdens Stalin, weet je, het verzamelen van
belastend materiaal over mensen,
zo'n beetje over iedereen, voor het geval
die persoon ergens in slaagt.
Ik denk dat kompromat overal is,
maar vooral in onze cultuur van vandaag
zien we veel kompromat.
Nou, ze klopten op de deur.
Er stonden twee FBI-agenten.
Ze maakten deel uit van het Mueller-team.
Ik nodigde ze zo beleefd mogelijk binnen,
en we gingen zitten en raakten aan de praat,
en dat praten werd een lang,
zo'n tweeënhalf, drie uur durend gesprek.
Wat ook meer uitmondde in een
verhoor, en het werd
steeds duidelijker dat dit nog niet voorbij was.
Het was nog maar het begin van onze beproeving.
Ik was een gastvrije gastheer.
Georgië staat erom bekend, mijn geboorteland staat erom bekend,
dat we in de eerste plaats gastheren zijn en iedereen verwelkomen.
En zo gedroeg ik me dus.
En plotseling
gooit de hoofdaanklager je voor de bus
en beweert ze dat je Russisch bent.
We hadden een gesprek van bijna acht uur
over Georgië en hoe geweldig Georgië was
en hoe ik in Georgië was geboren en
hoe belangrijk Amerika voor me was. Dat alles.
En plotseling negeerde ze dat allemaal volkomen
en vertelt ze iedereen dat
deze man en zijn gezin uit Moskou komen.
Op dat moment
zei ik: ik zal mijn mond moeten opendoen.
En het feit is dat ik niet Russisch ben.
De bedoeling was nu om aan te tonen dat
er sprake was van een of andere vorm van samenspanning.
Ik snap het. Ze deden gewoon hun werk, weet je,
ze onderzochten
elk detail om ons land te beschermen,
om de integriteit van de...
het presidentiële instituut en dat alles en de verkiezing te beschermen.
Maar... ik had er niets mee te maken.
Ik ben niet naïef.
Ik zeg niet:
o, er was een grote agenda om Trump
ten val te brengen en dat alles.
En... als er een gerucht is over de zittende president
van de Verenigde Staten, dan moet je dat zeker onderzoeken.
Dat zou iedereen moeten doen.
En ik vond het helemaal prima dat ze me deze vragen stelden.
Waarom heb je dat sms'je gestuurd en wat was er gaande.
Maar ik vertelde ze de waarheid, en ik
vond dat ik mijn plicht als burger had vervuld,
iemand die je probeert te helpen
om een veel groter geheel te begrijpen.
Nadat het Mueller-rapport hem
een Russische zakenman noemde
en insinueerde dat hij wist
wat er op de tapes stond,
eiste Giorgi een rectificatie.
Zijn verzoek werd afgewezen,
wat hem ertoe bracht een rechtszaak aan te spannen tegen Robert Mueller.
Ik verloor geld, ik verloor mijn reputatie.
Het enige wat ik hieruit probeer te halen,
en de les voor iedereen zou moeten zijn:
je mag nooit, maar dan ook nooit opgeven.
Als je naam
en identiteit, afkomst en nationaliteit
beschadigd zijn,
moet je er alles aan doen om die terug te krijgen.
Nou, ik ging bij de KGB nadat
ik mijn middelbare school had afgemaakt.
Eigenlijk werd ik aangenomen vanwege de achtergrond van mijn vader.
Hij was een KGB-officier.
Hoewel mijn vader trouwens tegen was dat ik bij de KGB ging.
En ik vroeg: waarom? Hij zei: dat is vuil werk, zoon.
Ik zei: maar jij hebt er 20 jaar gewerkt.
Daarom zeg ik je dat het vuil werk is.
Nou, mijn hoofdtaak was het ronselen van Amerikanen.
Ik bedoel, mensen met kennis van of toegang tot, nou, geheimen,
ik bedoel,
allerlei informatie die niet in de media te vinden is.
Dus dat is typisch spionagewerk,
en daar was ik eigenlijk voor opgeleid.
Putin was een nobody, ik bedoel in Sint-Petersburg,
gewoon een vent die op mijn deur klopte.
Ik had een secretaresse, en die zei dan:
er is iemand langsgekomen, en ik liet hem binnen.
Kan ik wat foto's,
ik bedoel, documenten laten tekenen? O, natuurlijk.
En dat was het.
Dat is alles wat ik van hem wist.
Hij had geen functie.
Ik bedoel, geen leidinggevende rol of zo.
En dus werd Putin uit het niets opgevist
en werd hij assistent van de burgemeester van Sint-Petersburg.
Nou, Putin bleek in dat
opzicht, tja, een efficiënte vent te zijn.
Ik bedoel, en,
dus kwam hij naar Moskou en groeide langzaam,
geleidelijk uit tot lid,
ik bedoel, eigenlijk hoofd van de
Russische binnenlandse veiligheidsdienst - de KGB.
Dus toen Putin me een verrader noemde,
Ik noemde hem een oorlogsmisdadiger.
En ik zei dat de oorlog in Tsjetsjenië op een dag
de lelijke aard zou onthullen
van de man die Rusland vandaag de dag leidt.
Putin zal de Russische geschiedenis ingaan
als een ambitieuze, wrede, ja, onmenselijke,
ja, uitvoerder van zijn eigen ambities
en zijn eigen verlangens, weet je.
Tja, wat mij betreft is hij gewoon een moordenaar.
Putin heeft geprobeerd zich
te mengen in praktisch
de binnenlandse aangelegenheden van elk groot land.
Dat is deel van de erfenis van de Sovjetmentaliteit.
En Putin blijft in veel opzichten
trouw aan die Sovjetmentaliteit, weet je.
Er zijn een paar overeenkomsten tussen Trump en Putin,
denk ik, op menselijk en politiek vlak.
Putins, zoals ik hem ken,
weet je, echt
zijn belangrijkste doel vandaag de dag is aan de macht blijven
zo lang als hij kan. En hij doet alles om,
weet je, elk obstakel uit de weg te ruimen
of pleegt echt elke misdaad,
gewoon om in Rusland aan de macht te blijven.
Hij weet hoe hij van deze dingen kan profiteren, omdat hij,
in zijn positie als voormalig KGB-man,
sterk betrokken was bij het
soort dingen die mensen
in lastige posities brengen, waar kompromat
een onvermijdelijk deel van hun leven was.
Tja, dat er een naakte dame naar zijn kamer werd gebracht,
dat verwachtte je wel van die kerel,
maar dat er foto's gemaakt zouden worden, snap je?
In die zin is de KGB in de...
post-Sovjettijd niet
veel veranderd. In de Sovjettijd
gebruikten ze directere manieren om van mensen af te komen, gewoon,
weet je, ofwel de gevangenis of executie.
In Poetins Rusland
gaat het er meer om mensen te strikken,
met informatie over hun
financiële misstappen of menselijke, ik bedoel, seksuele...
dat is typischer voor het huidige Russische regime.
Tja, over nu kan ik je niets vertellen,
aangezien ik al vele jaren weg ben uit Rusland.
Maar er waren verschillende hotels, openbare plekken,
die door de KGB werden gecontroleerd.
En indien nodig werden de speciale operaties
door de KGB in deze hotels uitgevoerd,
waar ze het persoonlijke gedrag en alles controleerden
van de mensen in wie ze geïnteresseerd waren,
weet je. En dat is niet veel veranderd.
Je moet niet vergeten dat Poetin een voormalig KGB-man is
en zijn mentaliteit is in veel opzichten hetzelfde gebleven.
Trumps reputatie in de kringen die ik
ken binnen de VS is, weet je, geen goede.
Het feit dat Trump geïnteresseerd was in de
Russische, nou ja, vrouwelijke gemeenschap, laten we het
zo zeggen, is een bekend feit en
het is bekend bij de Amerikaanse overheid.
Ik weet dat de Amerikaanse overheid hierover
werd geïnformeerd door de Russische autoriteiten.
Ik zou zeggen dat
meneer Poetin nogal discreet is, want als hij
als hij deze informatie verspreidt, komt hij zelf misschien in de problemen.
Want er is ook informatie over
president Poetin zelf. (lacht)
(dramatische muziek)
Door mijn ervaring met het leiden van
contraspionageonderzoeken
voor de FBI, gericht tegen de Russische
inlichtingendiensten, kan ik je vertellen
dat het me zou verbazen om te horen
dat er geen dossier bestaat
over Donald Trump in Moskou
en op het hoofdkwartier van de Russische inlichtingendienst.
Sterker nog, dat zou een complete
afwijking zijn van hun gebruikelijke werkwijze
wanneer ze Amerikaanse zakenmensen opsporen, inschatten en
uiteindelijk in het vizier nemen,
en Amerikaanse kandidaten voor functies op alle niveaus.
Ik heb me dus nooit met geruchten beziggehouden,
maar we zijn ons er zeker van bewust, toch, dat
er als publiek deze
beschuldiging, deze aantijging rondgaat dat Trump
mogelijk gecompromitteerd is met prostituees in een hotelkamer
in het Ritz-Carlton in Moskou, rond de tijd
van de Miss Universe-verkiezing.
Het Ritz-Carlton in Moskou,
en andere verwesterde hotels
in Rusland zwaar gecompromitteerd zijn door
de Russische inlichtingendiensten.
Je wordt vaak met audio en video in de gaten gehouden
in zulke hotels.
En als zoiets gebeurde, of iets in die richting,
dan zou het vrijwel zeker zijn opgenomen.
Trumps reactie op de beschuldiging
wakkerde de nieuwsgierigheid alleen maar aan
van oud-FBI-baas Comey en oud-agent Strzok.
Hij zegt dat hij misschien wil dat ik het onderzoek
om te bewijzen dat het niet gebeurd is.
En dan zegt hij iets wat
me afleidde, want hij zei:
als er ook maar 1% kans is dat mijn vrouw
denkt dat het waar is, dan is dat verschrikkelijk.
En ik dacht toen: hoe kan
je vrouw denken dat er 1% kans is dat je
met prostituees was die op elkaar plasten in Moskou?
Ik ben een mens met gebreken, maar
er is letterlijk nul kans dat
mijn vrouw zou denken dat dat waar was.
Dus wat voor huwelijk,
met wat voor man, heeft je vrouw als ze denkt
dat er maar 99% kans is dat je het niet gedaan hebt?
Zijn antwoord was dat er geen prostituees waren,
dat er nooit prostituees waren.
Als je het niet, als die informatie,
als die activiteit niet had plaatsgevonden,
dan is het antwoord van een logisch persoon...
je antwoord is... als ik je beschuldig,
als ik iemand beschuldig van iets wat absoluut onwaar is,
worden mensen meestal boos en
ze ontkennen het botweg. Nooit gebeurd.
Dat is onjuist. Absoluut niet.
Maar enigszins om de hete brij heen draaien en zeggen:
er waren geen prostituees, is een heel,
is een heel ongebruikelijke reactie.
En het is een reactie
die me doet afvragen of
die gebeurtenis inderdaad heeft plaatsgevonden.
Ik geloof eigenlijk wel in die plasbandjes.
En ik zal je vertellen waarom. Ik geloof in de plasband
omdat het zo bij hem past, en het is het soort ding
dat je niet eens zou kunnen verzinnen, snap je wat ik bedoel?
Als ik iets zou verzinnen
van, ach, hij was met vrouwen en,
weet je, ze gebruiken die kompromat al jaren, toch?
Ze lokken je naar een hotel en fotograferen je
terwijl je... seks hebt met iemand, dat is
hun standaard werkwijze.
Maar wat Trump wilde dat de
prostituees deden, was op het bed plassen
omdat Obama daar was geweest
en hij haatte Obama zo erg dat hij gewoon op Obama wilde pissen?
Alleen een kwaadaardige narcist zou zo ziek zijn.
Ik bedoel, heb gewoon seks met de vrouwen.
Maar weet je, dat zou normaal zijn.
Dus voor hem is het meer
seksueel opwindend
om op Obama's bed te plassen, toch, dan
om seks te hebben met een mooie vrouw.
Dat is... een perversie.
En dat is precies de manier waarop hij pervers is.
En dus werd het me
al heel vroeg duidelijk dat dit iemand was
die buitengewoon gevaarlijk was.
Niet zomaar iemand met een psychische aandoening,
maar iemand die letterlijk
de gevaarlijkste psychische aandoening had
die een mens kan hebben.
En toch nog in staat is
om het ambt van president daadwerkelijk te vervullen.
Maligne narcisme is eigenlijk geen
diagnose die je in de DSM zult vinden.
Ze werd geïntroduceerd door de befaamde analyticus
Erich Fromm, die zelf in de jaren 40 de nazi's ontvluchtte.
En hij bedacht de diagnose, of kwam met de diagnose,
om de psychologie van Hitler te verklaren en
van andere maligne narcistische leiders,
andere grandioze, moordzuchtige leiders die
er door de hele geschiedenis heen zijn geweest.
Dus Hitler was geen eenmalig geval.
Hij was misschien het ergste of meest
extreme voorbeeld, maar hij is een type,
en dat is wat Fromm bedoelde.
En dat type heeft eigenlijk vier componenten: één, narcisme.
Uiteraard weten we allemaal dat Trump een narcist is,
maar de andere drie componenten
zijn even belangrijk: paranoia.
Dus zijn constante gevoel dat hij vervolgd wordt,
voelt hij zich constant onrecht aangedaan.
Zijn projectie op andere mensen dat zij,
of het nu minderheden zijn of zijn
tegenstanders, dat ze slecht zijn.
En dus een verschrikkelijke straf verdienen.
Dat hoort allemaal bij zijn paranoia.
En zijn idiote complot-
theorieën horen er natuurlijk ook bij.
En de derde component is de antisociale persoonlijkheidsstoornis,
of wat vroeger psychopathie werd genoemd.
Dat betekent dat hij geen moreel kompas heeft.
Hij liegt voortdurend.
Hij schendt de rechten van anderen, buit anderen uit,
voelt geen enkele schuld of angst
over de slechte dingen die hij doet.
Dat is dus eigenlijk de criminele persoonlijkheidsstoornis.
En alle mensen in de gevangenis, de meesten hebben antisociale
persoonlijkheidsstoornissen.
En de vierde component is... sadisme,
dat hij er echt plezier in schept
om zijn vijanden pijn te doen of
wraak te nemen of anderen te vernederen
of ze te onderwerpen, ze te domineren
op manieren die vernederend zijn en zijn grote macht tonen.
Ik zag al vroeg in dat dit
een heel, heel gevaarlijk, Hitler-achtig figuur was.
En zo is eigenlijk een deel van hoe
de 'duty to warn-beweging' is ontstaan.
Het is niet alleen een ethisch principe,
het is een wettelijke regel dat als je
beseft dat een patiënt iemand kan verwonden,
heb je de plicht om die persoon te waarschuwen.
Dus dachten wij: als we de plicht hebben om één persoon te waarschuwen
omdat we als professionals in de geestelijke gezondheidszorg
beseffen dat ze gevaar lopen,
wat is dan onze plicht tegenover 300 miljoen mensen?
(lacht)
Die moet 300 miljoen keer groter zijn.
Wat is Trumps verweer tegen de beschuldiging dan?
Gelooft iemand dat verhaal echt?
Ik ben trouwens ook nogal een smetvrees-type.
Geloof me.
Ik moest uitleggen...
ze zeiden: meneer, toen u in Rusland was...
tja, ik was daar zo kort...
Trump probeerde te beweren dat hij niet had overnacht in Rusland
tijdens de betreffende nacht, maar vluchtgegevens
toonden later aan dat dat onwaar was.
Grote verrassing. Toch?
En ze zeiden dat met die golden shower,
en ik zei dat de rest me niet kon schelen.
De rest ging over, je weet wel, kernwapens...
Daar maakte ik me geen zorgen over.
De golden shower was een probleem voor me.
En ik zei tegen onze geweldige first lady...
Zij zei: nee, dat heb je niet gedaan.
Zie je, ik heb smetvrees.
Ze zei: dat heb je niet gedaan.
Dus zij wist het meteen - ik had geen probleem.
Ik dacht: oef, dat scheelde weinig.
Dat was niet best.
Eigenlijk geloofde ze die niet,
want ze zei dat hij smetvrees heeft. Daar valt hij niet op,
snap je?
(dreigende muziek)
Hij houdt niet van golden showers, zoals ze dat noemen.
Echt niet.
Dat idee staat me niet aan.
Nee, ik geloofde het niet. Ik dacht dat dat een probleem zou worden.
Ik dacht dat ik een zware nacht voor de boeg had,
maar over die was ze heel stellig.
Ze zei: nee, die zit wel goed.
Dus wat vind jij? Moeten we hem geloven?
Laten we het vragen aan iemand die het toevallig weet: ik.
Maar dan komt de verdediging: o, het is uitgesloten
dat hij dat ooit zou doen, want hij heeft smetvrees.
En dat is een van de dingen
waarmee mensen proberen te zeggen dat ik het verzin,
omdat hij zo'n smetvreesachtige is dat hij nooit zou...
(lacht)
Tijdens mijn meerdere ontmoetingen met hem
had hij absoluut geen smetvrees.
Hij stak zijn spitse tongetje gewoon in mijn mond.
Hij is de slechtste kusser ter wereld,
maar het was zonder twijfel een tongzoen.
En hij bood niet eens aan een condoom te gebruiken.
Hij gebruikte niet alleen geen condoom of bood dat niet aan,
hij had het er zelfs niet even over.
Ik bedoel, hij weet niet eens of ik mijn handen had gewassen
toen ik uit de badkamer kwam.
Hij sprong daar zomaar in z'n onderbroek
toen ik binnenkwam en verraste me.
Nu moet ik zeggen, als jij niet degene bent die ondergeplast wordt,
dan heeft smetvrees daar
eigenlijk niets mee te maken.
Als ze aan de andere kant van de kamer staan,
dan raken ze jou toch niet aan.
Dus vertelt Trump niet altijd de waarheid?
Laten we het een expert vragen.
Dus schreef ik al deze bevindingen op
voor de Washington Post, in een opiniestuk: 'Ik bestudeer leugenaars'.
Ik heb er nog nooit een gezien zoals president Trump. Op dat moment,
het eerste jaar van zijn presidentschap, vertelde hij
gemiddeld zo'n zes leugens per dag.
En dat vond ik opmerkelijk.
Weet je, dat was zoveel meer dan gewone mensen.
Hij was nog maar net begonnen, met in totaal, over de loop
van zijn presidentschap, 30.573
leugens, draaikonterij of misleidende uitspraken.
Het is werkelijk
verbluffend.
Een leugen vindt plaats telkens als je iemand opzettelijk misleidt.
Mensen liegen dus om allerlei redenen.
Maar gewone mensen liegen om twee hoofdredenen.
De eerste is dat ze liegen in hun eigen voordeel.
Ze liegen om te krijgen wat ze willen,
om er beter uit te zien, om zichzelf te behoeden
voor schaamte, gêne, schuld of iets negatiefs.
Dus het draait helemaal om henzelf.
Ze liegen ook om aardig te zijn tegen andere mensen.
Ze liegen om anderen te vleien,
om hen te bevoordelen, om aardig voor hen te zijn, om hen te behoeden
voor schaamte, conflict of iets anders
wat mensen liever niet hebben.
Toen ik mijn gewone mensen bestudeerde,
was er een categorie leugens
die bijna niemand vertelde, en dat was een wrede leugen.
Een leugen om gemeen te zijn tegen iemand, om hem omlaag te halen,
om hem voor gek te zetten, te kwetsen, te beledigen.
Het tijdschrift The Atlantic publiceerde
een artikel met de titel
'The Cruelty is the Point.'
En naarmate we Trump beter leerden kennen,
beseften we dat dit is wie hij is.
De wreedheid is het hele punt.
Ik denk dat een van de drijfveren
achter Trumps wreedheid en zijn leugens
is dat hij dol is op schokeffecten.
En het is niet alleen dat hij mensen schokt,
al is dat een groot deel ervan,
maar dat zijn aanhangers het geweldig vinden.
Trump is gewoon van:
hier ben ik, ik zeg gewoon wat ik wil.
En als Trump herkozen wordt?
O, mijn god!
Dat is zo'n afschuwelijk vooruitzicht.
En ik denk dat ik zou zeggen, weet je,
alsof er ooit grenzen waren,
er zouden er nu helemaal geen meer zijn.
Maar ik denk dat het enige verschil is dat
Ik denk, of hoop tenminste, dat de
media wat slimmer zouden zijn.
Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik,
weet je, de zenders of CNN aan had staan
op de achtergrond terwijl ik iets deed, en dan
toonden ze beelden van Trumps vliegtuig
dat aankwam voor een van zijn campagnebijeenkomsten.
Dit was nog voordat hij tot president werd gekozen.
Hij had ze helemaal om zijn vinger gewonden.
Ze gaven hem zo veel gratis media-aandacht,
en ze wisten niet hoe ze moesten omgaan
met al die leugens en die brutaliteit.
Het duurde zelfs even voor ze de leugens durfden te benoemen, toch?
(dreigende muziek)
Dus Trumps bewering dat hij smetvrees heeft?
Ik heb trouwens ook
heel erge smetvrees. Geloof me.
Nou, als je mijn mening wilt horen.
(lacht)
(machine bouwt spanning op)
(alarmgeluid)
(explosie)
Natuurlijk maakte de media zich helemaal druk
om de beschuldiging.
(dramatische koormuziek)
(koormuziek zwelt aan)
Hé, ABC News, ik wil jullie wat vragen
over jullie grote Russische plasplas-feestje.
Nee, nee, ik heb het niet over de plasplas...
(gelach)
omdat het niet gebeurd is,
en het was niet zo cool als het klinkt.
Volgende vraag.
Kamer 1101, de presidentiële suite van het Ritz Carlton Hotel.
Ik heb hem gehuurd. De kamer waar we zoveel over gehoord hebben.
En toch is er niemand komen kijken.
Ik snap niet waarom.
Het is niet eens iets uit het verre verleden.
Je maakt deel uit van de geschiedenis.
(gelach)
Je zit er middenin.
Wat ik bedoel is dat de plasplas-tape
zogenaamd op dat bed is opgenomen.
Plasplas-tape, plasplas-tape.
Camera loopt.
(gegniffel)
(gelach)
Ik ben Samantha Bee.
Welkom bij Full Frontal.
Hallelujah! Het is komedie-Kerstmis!
O mijn god, o mijn god, o mijn god!
Il Duce besprenkelt graag bedden met sletten-plas.
(gelach)
Natuurlijk is het echte slachtoffer hier dat traagschuim-matras.
Het... kan het nooit vergeten.
(onverstaanbare dialoog) (gelach)
Dus hoe ging de media om met de beschuldiging?
Nou, de media liet de bal volledig
vallen rond de kwestie van kompromat.
Je hebt gelijk, dat schunnige idee van die plasplas-tape, weet je...
Wat er ook op de tape staat,
het belangrijkste is dat onze president
gechanteerd kan worden door een buitenlandse vijand.
Dat is het belangrijkste.
Het interesseert me niet wat er op de tape staat.
Wat me wél interesseert, is dat onze
president voor de vijand werkt.
Christopher Steele
denkt te weten waarom niemand de tape heeft gezien.
Dus hoe verklaar je, als die tape echt bestaat,
dat hij niet is vrijgegeven?
Nou, dat is niet nodig geweest.
Waarom niet?
Omdat ik denk dat de Russen vonden dat ze
genoeg waarde uit Donald Trump haalden...
toen hij president van de VS was.
In 2019 verscheen er online een mysterieuze videotape.
De video ontsnapte aan de aandacht van de media,
op één online magazine na.
Na een grondig onderzoek van de tape concludeerde
het tijdschrift Slate dat hij nep was.
Waarschijnlijk.
De inlichtingencommissie van de Senaat
zei dat ze op de hoogte was van een realistische
en goed geproduceerde, maar nepvideo
van iemand die op Trump lijkt.
De Senaat vertelde ons nooit waarom ze dachten dat hij nep was.
De rest van de voetnoot in hun rapport? Die was zwartgelakt.
Dus waarom blijft Trump maar over de tape praten?
Ik ben niet van die golden showers...
De golden shower... golden
shower... golden showers, zoals ze het
noemen.
Trump protesteert wel erg fel.
Hij blijft maar over die plastape beginnen.
Precies.
Als het echt zo belachelijk was,
zou je het gewoon afdoen als onzin.
Dan zou je niet steeds...
Maar nogmaals, bij Trump is alles projectie of bekentenis.
Snap je? Dus het feit dat hij erover blijft beginnen,
is nog een reden om aan te nemen dat het waar is.
Het feit dat hij erover blijft beginnen om het te ontkennen.
Zou de tape echt kunnen bestaan?
Hoe zou die eruit kunnen zien?
(fanfare)
(dreigende muziek)
Meneer Trump, welkom in Moskou!
Hallo dames.
Niemand neemt dit op, toch?
Maak je geen zorgen. In Rusland
nemen we nooit iemand op.
Iedereen is nu vrij,
alles mag.
Oké, top.
Dat klinkt mij als muziek in de oren.
Wow! Voor wie is dat, de Hulk?
Oligarchen.
Ze willen overal heel veel van.
Grote landhuizen, grote jachten, groot feest.
Hé, de oligarchen zijn welkom in Mar-A-Lago
wanneer Melania maar weg is.
Dus dat is 'm?
Dat is het bed waar Obama in geslapen heeft?
Moet ik dat geloven?
Ja.
Oké, goed genoeg voor mij.
Aan de slag!
Ik begin Rusland leuk te vinden.
Bewolkt met kans op regen, als je begrijpt wat ik bedoel.
Prachtig. Gewoon prachtig.
Misschien moet ik hierheen verhuizen.
Donald, trek je kleren uit.
Ik? Echt niet!
O, oké,
als je erop staat.
Als ik ooit meedoe aan de verkiezingen
en dit uitlekt, is het politieke zelfmoord.
Wacht eens, ik weet het. Ik zeg gewoon dat ik smetvrees heb
en zoiets nooit zou doen.
Geniaal!
Wil je het eens proberen?
Dat hoef je mij geen twee keer te vragen, dames.
Pak aan, Barack.
En deze is voor Michelle.
En nog een keer voor Barack.
Hé, dit moet ik aan mijn zoon Barney vertellen.
Ik bedoel Barron.
Nu, over jou heen!
Laat het maar stromen, dames.
Wereldklasse,
geloof me.
De beste plasbeurt ooit.
Wauw, Melania zal dit nooit geloven... gelukkig maar.
Volgende keer, dames, wat dachten jullie van een bruin bad?
Ohh, ik ga zo regelrecht naar de hel.
Oké, iets naar links, nog een beetje.
Wie hou ik nou voor de gek?
Veel meer!
(vloeistof stroomt) (zachte onderwatergeluiden)
(vloeistofspanning bouwt op) (vloeistofexplosie)
Whoaa!
Ik hou van Rusland!
De vorige animatie was nep.
Waarschijnlijk.
Veel mensen hebben opgemerkt dat Trump niet in staat is om
Vladimir Poetin te bekritiseren, en speculeerden over waarom.
Hij is ook iemand die journalisten en politieke tegenstanders vermoordt
en landen binnenvalt.
Dat zou toch zeker zorgwekkend moeten zijn, niet?
Hij runt zijn land en hij is tenminste een leider.
Snap je? In tegenstelling tot wat we in dit land hebben.
Hij heeft liever een marionet als president
van de Verenigde Staten. - Geen marionet, geen marionet.
- Het is duidelijk... - Jij bent de marionet.
Het is overduidelijk dat je niet wil toegeven
dat de Russen cyberaanvallen hebben uitgevoerd
tegen de Verenigde Staten van Amerika.
Dat je spionage tegen ons volk hebt aangemoedigd,
dat je bereid bent om de lijn van Poetin te verkondigen,
je inschrijven voor zijn verlanglijst, de
NAVO opbreken, doen wat hij maar wil,
en dat jij hulp van hem blijft krijgen
omdat hij een heel duidelijke favoriet heeft in deze race.
Ik ben samen met Trump en Poetin geweest.
Trump kijkt vol ontzag naar Poetin op.
Hij is... als je Trump met
Poetin ziet, zoals ik een paar keer heb gezien,
dan is hij net een jongen van twaalf
die naar de middelbare school gaat en
de aanvoerder van het footballteam ontmoet.
(gelach)
Mijn held.
Ik smeek president Trump met spijt
om zijn excuses aan te bieden aan het Amerikaanse volk voor...
zijn schandalige, gevaarlijke en schadelijke
gedrag met Poetin in Helsinki.
Waar was hij bang voor?
President Trump, u eerst.
Zojuist ontkende president Poetin iets te maken te hebben
met de inmenging in de verkiezingen van 2016. Elke Amerikaanse
inlichtingendienst heeft geconcludeerd
dat Rusland dat wel deed. Wat, wie...
mijn eerste vraag aan u, meneer, is: wie gelooft u?
Mijn tweede vraag is: zou u
nu, terwijl de hele wereld toekijkt,
tegen president Poetin durven veroordelen wat er in 2016 gebeurde
en hem waarschuwen het nooit meer te doen?
Ik kan alleen maar de vraag stellen.
Mijn mensen kwamen naar me toe,
Dan Coats kwam naar me toe, en anderen ook,
ze zeiden dat ze denken dat het Rusland is.
Ik heb president Poetin gesproken.
Hij zei net dat het Rusland niet is.
Ik zeg het volgende:
ik zie geen enkele reden waarom het zo zou zijn.
Ik kan u vertellen dat president Poetin
vandaag uiterst krachtig en stellig was
in zijn ontkenning.
Toen ze het hadden over of Rusland zich ermee bemoeid had?
Hij zei, nou, ik weet niet, hij ontkende het heel stellig.
Het heel stellig ontkend? Wat moet dat verdomme voorstellen?
Ik vind het bizar.
Toen Trump in Helsinki was
en Poetin ontmoette en het, weet je, met Poetin eens was.
Ik vind het gewoon krankzinnig en schandalig,
want deze kerel is een bloeddorstige dictator.
Die Poetin, weet je, hij is een bekwame KGB-agent.
Hij manipuleert Trump in feite om zijn wil uit te voeren.
Poetins invloed op Trump is algemeen bekend.
Kijk maar naar de foto's van de top in Helsinki in 2018
en te zien hoe ingetogen de normaal
zo luidruchtige en strijdlustige Trump was,
om te weten wie in die situatie de touwtjes in handen had.
En als propagandist leerde Trump veel
uit het propagandadraaiboek van het Kremlin.
Want het model van het Kremlin
wordt de brandslang van leugens genoemd.
Het is een constante, massale stroom
van niet alleen leugens, maar ook van twijfel en onzekerheid.
En Trump is heel open over zijn slaafse bewondering voor Poetin.
Hij zal hem altijd verdedigen, zelfs
als dat betekent dat hij kritiek levert op de Verenigde Staten, want
mannen zoals
Poetin en Trump hebben eigenlijk geen
enkel respect voor hun eigen volk
of hun eigen land, en dat is
waarom ze van hun volk stelen,
hun volk voorliegen.
En in het geval van Poetin: hun eigen volk vermoorden.
En wat ze bewonderen, is pure macht,
het vermogen om misdaden ongestraft te plegen.
Dus voor Trump is Poetin een enorm succes,
en hij zou graag wat van dat succes zelf willen hebben.
Trumps voormalige advocaat, Michael Cohen,
getuigde in 2018 voor het Congres.
En daarbij gaf hij een mogelijke reden
waarom Trump weigert kritiek te leveren op Poetin.
Ik loog tegen het Congres over wanneer meneer Trump
stopte met onderhandelen over het Moscow Tower-project in Rusland.
(spanningsvolle muziek)
Ik verklaarde dat we waren gestopt
met onderhandelen in januari 2016.
Dat was niet waar.
Onze onderhandelingen liepen
nog maandenlang door tijdens de campagne.
Er waren minstens een stuk of zes keer
tussen de Iowa-caucus in januari 2016
en eind juni
dat hij me vroeg: hoe gaat het in Rusland?
Hij verwees naar het Moskou Tower-project.
Mr. Trump wist van de Trump Moskou-onderhandelingen en stuurde die aan
gedurende de hele campagne, en loog erover.
Hij loog erover omdat hij nooit had verwacht te winnen.
Hij loog er ook over omdat hij honderden
miljoenen dollars kon verdienen aan het vastgoedproject in Moskou.
Het feit dat Trump actief
over een deal voor een Trump Tower in Moskou onderhandelde
terwijl hij campagne voerde voor het presidentschap,
en het publiek vertelde
dat hij geen enkele
deal met Rusland nastreefde, laat duidelijk zien
dat hij toen al chantabel was.
Want hij vertelde het publiek het ene,
en Rusland wist dat wat hij zei een leugen was.
Dat betekende dat ze de macht hadden om hem op elk moment
te ontmaskeren en zijn verkiezingskansen te schaden.
Ik blijf gefascineerd
door de vraag rond Trumps
loyaliteit aan Vladimir Poetin.
(dreigende muziek)
Er zijn veel theorieën, of hij gewoon
het idee van een sterke autoritaire leider aantrekkelijk vindt,
of hij wenste dat hij zoals Poetin was, of hij wenste
dat Amerika meer op Rusland leek of niet,
of dat dit gepaard gaat met zijn sterke verlangen om zaken te doen
in Rusland - dat is goed gedocumenteerd. Of het verband houdt
met talloze berichten dat Rusland mogelijk heeft geholpen
zijn schulden af te lossen, met name
leningen die verband houden met Deutsche Bank.
Of hij nu in de gunst probeert te komen en te blijven
bij een regering, een buitenlandse regering
waarvan hij weet dat die zijn campagne heeft geholpen
of dat probeerde te doen via de verspreiding door WikiLeaks
- door communicatie van het DNC te stelen,
die uiteindelijk bij WikiLeaks belandde en openbaar werd gebruikt.
Dit alles is waarschijnlijk het juiste antwoord.
Ik denk dat er een hoop factoren zijn
die ons een Donald Trump opleveren
die zich zo om Vladimir Poetin heen
heeft gewikkeld dat hij niet in staat is
hem eerlijk te bekritiseren en in Amerika's belang te handelen.
Trump blijft naar Poetin knipogen.
Een van de presidenten van een groot land
stond op en zei: nou, meneer,
als wij niet betalen en we worden aangevallen
door Rusland, zult u ons dan beschermen?
Ik zei: jullie hebben niet betaald? Jullie lopen achter?
Hij zei ja. Stel dat dat zou gebeuren.
Nee, ik zou jullie niet beschermen.
Sterker nog, ik zou hen aanmoedigen
om te doen waar ze verdomme zin in hebben!
En Poetin blijft zich ermee bemoeien.
Vanochtend is de voormalige FBI-informant
die beschuldigd wordt van valse omkopingsbeweringen
over president Biden en zijn zoon Hunter,
op borgtocht vrijgelaten.
Alexander Smirnoff is
hier te zien in de blauwe hoodie terwijl hij
gisteren de rechtbank in Las Vegas verlaat.
Smirnoff wordt beschuldigd van liegen tegen de FBI met de bewering dat de Bidens
miljoenen aan smeergeld aannamen van
Burisma, een Oekraïens energiebedrijf.
En die tape?
Niemand heeft hem gezien. Tot nu toe. Bestaat hij? Hmm...
Nou, als je hem vindt, laat het me weten.
Tot die tijd weet alleen Poetin het zeker.
(dreigende muziek)
Ik geloof eigenlijk wel in die plastape.
Ik weet niet of die tape echt is of niet.
Ik hoop eigenlijk van wel, gewoon omdat dat geweldig zou zijn.
Maar tot ik hem zie,
geen foto, geen bewijs.
Is het echt zo vergezocht?
Alles is mogelijk als het om die oranje boeman gaat.