Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Vale, a clave das miñas famosas torradas:
poñer a canela xa na masa.
Vale.
Que é a mansa?
A masa é a mestura de leite e ovos.
Sabe algo a peixe.
Stevie, este é grande!
Stevie, mira!
Cóxegas non!
Cóxegas de peixe!
Veña, ho, se somos a familia feliz
que sae nas pelis de desastres.
Todo é perfecto.
Ata que...
chega o desastre.
Que pasa, cariño?
Non lle meto a culpa ao meu irmán pequeno,
pero tampouco nolo puxo fácil.
O chupe, precisa o chupe.
Debería contárvolo, isto é un soño.
Busca o que lle gusta!
Prefire un?
Si, o da asa azul.
Son todos!
É o que soa como un pallaso.
Cobro máis polos globos de animais.
Din que os soños son a túa mente amañando os teus problemas reais.
A roda perfecta.
Que orgullosa estou.
E o meu é amañar cousas.
Este!
Non é o chupete, igual é...
Ultimamente, os meus soños...
convértense en pesadelos.
Vale, o peluche non é. Terá fame?
Rei, esqueciches pagar a hipoteca?
- Non o facías ti? - Pagabas ti!
Dixen que podía, pero pensaba que o farías ti.
Michael!
Mamá! Papá!
Se cadra quérenme dicir algo.
Ou se cadra...
é só un soño.
- Contra. - Coidado.
Vou pola escoba.
Non, espera, déixame a min.
Non, Jenn, vou eu.
Xa vou eu.
Salchicha xigante, non me comas.
Sei que non nos sobra nada, pero damos feito.
Cando remate o disco...
Levas dous anos.
Acabaríao moito antes
se a miña cantante me fixese caso.
Fágoche caso, Michael.
Creo que en ti, de verdade.
Pero agora é todo distinto.
Algo ten que cambiar.
Cambiar?
A que se refire?
Os pais discuten, non é para tanto.
Non?
Se cadra só precisan recordar o ben que ían as cousas.
AXENDA
NON TE RENDAS ALMORZO FAMILIAR
AMAÑAR ISTO!
ATOPAR RETEDOR
ROUBAR MÁIS NOTAS A MAMÁ
TI PODES! A POR TODAS!
TRABALLO EN EQUIPO! FAI OS TEUS SOÑOS REALIDADE!
Elliot!
Mi ma, que noxo.
Podes non deixar podrecer a carne rancia no chan?
Se non, como me vai atopar Tony Risoni?
É un peluche!
Bótote en falta, Tony Risoni.
Esteas onde esteas.
Bo día, Oso. Osiño. Oso repoludo.
Frank.
Fágoche un truco de maxia?
- Por que es tan repunante? - Abre a nota, Stevie.
Stevie vai dicir: "Por que es tan...". Vale, acabouse.
Tachán!
Repunante.
Vale, grazas. Axúdoche?
Non, tanto dá. Ten que ser perfecto.
Veña, ho! Papá ensinoume a facer torradas. Doulles a volta.
Dámo! Valas estragar!
Elliot! En serio! Dámo!
Non.
- Eu non fun. - Elliot!
Teño unha idea.
E se fas maxia de verdade e desapareces?
Un truco de desaparición.
Recordas cando eramos novos?
Ola, cariño. Espertaches cedo.
Si, mamá fíxoche o almorzo.
En serio?
Toc, toc.
Ben, viñeches salvarme. Veña, rápido.
Un número do un ao dez.
Non lles podo poñer eu a nota.
Veña, ho, di un.
Este neno de 12 anos pensa que Prince está sobrevalorado.
Suspenso automático.
Aquí pon: "Descansa".
Papá fíxoche o almorzo.
En serio?
As famosas torradas.
Coma antes, non?
Si, coma antes.
Onde está Elliot?
Non sei.
Onde estará?
É como se...
desaparecese!
Elliot o Extraordinario ataca outra vez!
Elliot.
Nenos, xa que estamos todos xuntos,
xurdiume algo e mañá marcho supercedo.
Marchas?
A uni de Duluth busca un profesor asociado
e sería un gran avance.
Así aproveito e vou ver a avoa de paso.
Pero está moi lonxe e papá odia Duluth.
Que? Non, encántanme as cidades con "luz".
É broma, paréceme xenial!
Non, o sorriso falso de papá.
Nótaselle porque pon os ollos raros.
Vedes? Parece un bicho morto.
Mentres estea en Duluth,
tedes un pase VIP todo incluído a P-A-P-Á.
E teño asentos en primeira fila na pizzería de Polly!
Si.
A pizzería de Polly! Diversión en familia!
Os menores deben ir acompañados dun adulto.
Ti quedas de encargada mentres non estea.
Estades ben papá e ti?
- É polos cartos? - Que?
Podo traballar. Podería coidar nenos ou no centro comercial!
Compro un carné falso na dark web para evadir a lei...
Stevie, é unha entrevista.
Aínda non se sabe, se cadra non queren que vaia.
Ti viches a cara de seria que poño nas entrevistas?
Vale?
Axudas a Elliot a buscar un libro para a escola?
Nada sobre funcións corporais nin piratas.
Nin das funcións corporais dos piratas.
Si.
Vale.
É unha entrevista. Mamá e papá vano amañar.
E se non o fan?
Vai saír todo ben.
Ben.
Tranquila.
Stevie!
Tesme que axudar a buscar un libro.
Si, porque non hai nada máis importante.
Non pasa nada, teño un cinco seguro.
Elliot!
Non podes levar á casa un cinco.
Se me esmero, si.
Clásicos. Tes que coller un clásico.
Os profes devecen por eles.
Entendido.
Cama voadora. Un clásico.
Vaqueiros! Un clásico.
Puños de dinamita? Un clási...
Espera, é unha metáfora?
Chámame cando che estouren os puños.
SÓ PERSOAL!
Non.
Non pode ser.
Un póster do seu primeiro concerto! Elliot, mira.
Elliot?
Benvidos a Bicocas e salitre, o teu lixo é o noso tesouro.
Axúdoche a conseguir unha bicoca, grumete?
Tranquilo, chulo.
Quero dicir zulo, busco un rapaz que debe estar nun zulo.
O meu irmán! Un rapaz, o meu irmán. É un rapaz.
Claro. Axudáchesme moito.
Guapo. Quero dicir, grazas.
Estou ben.
Señoras e señores, presentámoslles a Elliot o Extraordi...
A LENDA DE SANDMAN
Elliot!
Que fas aquí embaixo?
Es ti.
Iso que é?
Devólvemo!
"A lenda de Sandman, o creador de soños."
Son case todo debuxos, non é un libro de verdade.
Señor Sandman, tráeme os teus soños.
Maxia!
Raio de fusibles. Sempre igual.
Non podedes estar aquí embaixo.
Aquí? Non debiamos? Casamos? Que non podemos, xa.
Mira, desaparecemos!
Corre!
Non, parade. Se me meto nunha lea, perderei este marabilloso traballo.
Vale. Que libro queres usar?
Este!
De onde o sacaches?
Un xogo de mans.
Roubáche...
Roubáchelo? Estás mal da cabeza?
A etiqueta non poñía prezo.
Daquela é que era gratis.
Mira. Pon que Sandman fai realidade os teus soños.
- Que? - Aquí.
"Sandman, por favor, chámote con ansia."
"Concédeme un desexo
e faino realidade."
Sabes o que significa?
Que?
Stevie?
Que, Stevie? Que?
Que es moi crédulo.
Non son!
Espera, que significa?
Non.
Se Sandman fixese realidade os meus soños, tería unha mochila foguete,
abdominais e os meus puños serían de dinamita.
Queres puños de dinamita?
Cal sería o teu soño?
Stevie? Cal sería o teu soño?
Un cuarto propio.
Elliot, volve á cama.
Elliot, que fas?
Elliot, esperta!
Elliot!
- Que? - Mira!
Non pode estar pasando.
Pois está!
Arre!
Non, espera!
- Son sabía que facías parkour. - Non o fago!
Elliot!
Podo pilotala?
Podo pilotala!
Voute matar!
Téñote!
Elliot, báixanos!
Queres baixar?
Daquela baixamos!
Ola, canciño!
Arriba!
Esta cama é un foguete!
Un foguete sería chulísimo.
Non o sería. Espera, iso que é?
Seguramente sería irresponsable premer ese botón.
Elliot, non...
Mira! A nosa casa!
Espera, non. Esa ten piscina.
Por que nós non a temos? Somos pobres?
Déixao, mira isto.
Que fixeches?
Vinde!
Atopádeme.
E os vosos soños faranse realidade.
Contra! Era Sandman?
Non o sei.
Veña, imos buscalo!
Ou non.
- Espertade! - Espertade!
Stevie?
Espertade!
Tiven un soño rarísimo.
Eu tamén.
O meu foi superchulo!
O meu foi horrible.
A miña cama estaba viva!
Era un animal salvaxe e domeino.
Tirei das sabas e empezou a voar.
E ti... Agarrábaste e dicías: "Elliot, para!".
Había estrelas incribles.
Convertéronse en Sandman, o do libro, e dixo:
"Atopádeme e os vosos soños faranse realidade".
E ti como o sabes?
Soñamos o mesmo.
Pero iso non é posible, non?
Miña nai querida. Sandman existe!
Os dous lemos o libro onte.
Por iso soñamos o mesmo.
Ou é...
maxia!
Véxoche a regaña, Houdini.
Jenn.
Temos que falar disto.
Teño que marchar, se non vou chegar tarde.
Podo dicirche algo?
A nosa vida está aquí.
Escribimos cancións, os nenos naceron aquí.
Esta? Esta é a nosa casa.
Como imos deixala atrás?
Porque as cousas cambian.
É un traballo bo, cobro máis,
os nenos irían a unha escola mellor e eu...
Se cadra vennos ben empezar de cero.
Estou intentando facer o mellor para a familia.
Eu tamén.
Se queres mudarte,
eu non sei se serei capaz.
Teño que marchar.
Non...
CONCÉDEME UN DESEXO E FAINO REALIDADE
Sandman, por favor, chámote con ansia.
Concédeme un desexo e faino realidade.
Papá! Hai unha nena morta nos cereais.
Fala con túa nai.
Podo quedar con ela?
Non.
Menos mal, estás viva. Papá dixo que podía quedar contigo.
Todo ben. Estou...
ben.
Espremido agora!
Miña nai querida, funcionou!
Ola!
É todo perfecto!
Estamos en Vila Almorzo!
Este soño encantábame!
Teño fideos doces!
Son un donut de verdade!
Ola, nena!
Quen é unha salchicha boísima? Ti! Bonita. Oles bárbaro.
Que rara.
Vale.
Vou por ti, Sandman!
Se o soñas, pódelo conseguir, Stevie!
Si! Eu podo!
Que pasa, friqui?
Non!
Por que estás aquí?
Non sei, quedei durmido e cheguei aquí.
É que...
Solta! Amodo!
Elliot! Quítame esa cousa de diante!
Tranquila, está ensinada.
Mira.
Senta.
Choca.
Faite a cama.
Tachán!
Contra!
Agora marcha.
Vou buscar a Sandman.
Era real! Como o atopamos?
Nada de atopamos.
Veña, chula!
Sandman! Sandman! Onde estás?
Os soños non van así.
Coñezo a Sandman!
Que? Quen dixo iso?
- É o noso frigorífico? - Estou detrás!
Que noxo.
Úleme a algo.
Vale, non pasa nada.
Só hai un pouco de po...
Non vou mirar.
O meu retedor!
Son unha princesa perfecta.
Vale.
Sigue para adiante, non a mires. Segue mirándonos?
Si, segue mirándonos.
Axudádesme, porfa?
Sacádeme de aquí!
Vale, eu empurro e ti tiras.
Si!
O meu Cheirelliot!
Tony Risoni! Encántame este soño!
Síntome supervivo!
Isto é o que presta.
A min cheirábame a podre.
Alégrome de verate, Joanne.
Stevie.
Iso dixen, Joanne.
- Ste... - Jo...
- ...vie. - ...anne.
Dicimos o mesmo.
Busqueite por todos os lados!
Levo aquí papando po
e aguantando cóxegas dunha madalena.
Véxote, Delilah! Véxote!
Princesa perfecta.
Si, iso, ti sigue.
Ás veces desmóntome cando me poño sentimental.
Xa sabedes como vai, falade entre vós.
Vale, ben, todo solucionado.
Como quedaches aí atrapado?
Alguén meteume aí no mundo real.
Joanne, túa irmá. A que está aí.
Vale, ti volves.
Queres bulla? Toma!
Fuches ti!
Si, fun eu.
E volvería facelo, cheira a vertedoiro cheo de carne podre.
Para, non me digas esas cousas...
Disme como chegar onda Sandman?
Si, pero non vas dar chegado. Esquécete de Sandman.
Pásao ben cos teus amigos os doces e nós xa xogamos con peidos láser.
Si!
- Acabouse. - Espera, tranquila!
Podías pedirmo por favor.
Vale, creo que teño un cabalo.
Vide comigo.
Sandman vive aí.
Está tirado.
Pero se intentades atopar a Sandman,
o voso soño converterase fixo...
nun pesadelo.
Un pesadelo? Non quero estar nun pesadelo.
Eu tampouco. Xa tiven abondo coas madalenas.
Un pesadelo non me vai deter.
Que medo!
Vaille saír caro.
Que pasa?
Non a coñezo, non ten amigos! A quen lle vai gustar esa cara?
É Pesadela!
É Pesadela, a creadora dos pesadelos.
Hai que superala para chegar onda Sandman.
Vou!
Rebumbio!
- Que pasa? - Intenta espertarnos.
Que pasa, Stevie?
Non che gustaban os almorzos?
Que? Agora os aguacates teñen bebés zombis?
Princesa perfecta!
Aquí atrás é peor!
Tony!
Tranquilo.
Noto o poder do soñoverso fluíndo polo meu recheo.
Poñédevos detrás, que o vou canalizar
nunha bóla de lume épica.
Daquela, vós...
vistes algunha peli chula? Alguén viu algunha?
Esquecín o teu aniversario?
Que tempo máis raro vai, non?
Correde!
É un soño, nada máis.
A min paréceme ben real!
Elliot!
- Que? - Case fago o pesadelo enriba.
Non. Por que espertamos ao mesmo tempo?
Que máis dá? Daba pánico!
Non penso volver nunca!
Ben, así non me estragarás os soños.
Viríame ben un amigo que ulise a embutido.
Vou por ti, Tony Risoni!
Veña.
Xa está.
Estás vivo!
Si.
CONECTADOS PSIQUICAMENTE
Non.
Mira quen volveu.
Espera, que fas?
Aquí pon que, como recitamos a frase ao mesmo tempo,
estamos conectados.
É dicir, non podo chegar onda Sandman se non imos os dous.
- Xuntos. - Non!
Non, nin de broma volvo aí, na vida!
Veña, Elliot.
Queres que me enfronte a Pesadela para teres cuarto propio?
Quero.
Perdón, pero non o vou facer!
Non vou durmir nunca máis e non me podes obrigar!
Que apostas?
A tartaruga do sono!
Funciona desde que eras un bebé.
Non, é demasiado potente! Non o fagas!
- Si. - Non!
- Aí... - Stevie!
...vou.
Non!
Elliot!
Temos que atopar a Sandman!
Non!
Non quero volver!
Non!
Si!
Sono, derroteite!
Ola, papá.
Vou facer café. Ti queres?
PIZZERÍA DE POLLY
Non che gustaría que a túa pizza estivese boa coma min?
Non che gustaría que a túa pizza estivese tola coma min?
Non che gustaría?
Papá, tes que subir tocar a batería.
Ese oso vellouqueiro está armándoa.
Túa nai e eu abriamos os concertos de Mustache Mou.
Tocamos aí por primeira vez.
Ola! Que bonitiño es!
Sinto moito que che vaia esmagar a cara.
Perdón!
Papá, estiven pensando.
E se mamá e ti volvedes tocar xuntos?
Á noite, despois de clase. Sodes boísimos. Eu podo ser corista. Que dis?
Oxalá fose tan fácil.
Pero estades ben, non?
Tampouco é que mamá se vaia mudar a Duluth e ti quedes aquí.
Iso sería impensable, non?
Non?
Stevie.
É que, a ver, é...
É como cando compoño.
Ás veces sae ben, é fácil e sei como continuar.
Outras veces, non sei e quedo atascado.
E non dou visto a seguinte nota.
E, de repente, pasaron tres horas e estou mirando a parede
porque non sei como acabar a canción e...
Non te axudo, non?
Non quero que te preocupes, rula.
Impostora!
Se es a Polly de verdade, cal é o teu ingrediente favorito?
As galletas?
Apelídaste Pepperoni!
Ide por ela!
Non! Non pico non! Que o teño que pagar eu!
Es horrible!
Odio a miña vida.
Elliot, non lle saltes na cara. Veña, neno.
Voulle dar 20 pavos ao loro.
A pizzería de Polly! Diversión en familia!
JENN: 2 MENSAXES
Que tal, cagallón?
Pecha a porta.
Non che gustaría?
Segues enfadada porque espertei? Ou estás enfadada normal?
A mamá déronlle o traballo.
En Duluth.
Escribiulle unha mensaxe a papá.
Vina.
Pero non me podo mudar á cidade.
A miña pel perderá o seu brillo rural!
Elliot, estamos metidos nunha boa.
Papá non quere ir.
Pelexaron moito ultimamente e penso...
que se van separar.
Como?
Si, teremos que ir a unha escola nova,
facer outros amigos, ir á casa del e á dela.
E papá non nos vai poñer unhas liteiras seguras.
E se volven casar?
E temos medio irmáns vagos?
E se odian a maxia e todo é a medias e é raro e...?
Stevie?
Ti e eu
ímonos separar?
Non o sei.
Sei que tes medo,
pero temos a oportunidade de salvar a nosa familia
se atopamos a Sandman.
A pizzería de Polly! Diversión en familia!
Non che gustaría que a túa pizza fose melindrosa coma min?
Non che gustaría que a túa pizza fose fresca coma min?
Veña, esta vez non imos espertar, vale?
Vale!
- Pase o que pase? - Si.
- Pase o que pase. - Non, Elliot!
Estas xeracións novas son...
Veña, dálle, Tony Risoni.
Vale.
Tanto dá.
Estás ben?
Estou.
Escoita, Joanne, sempre me admiraches.
- Non. - Vouvos contar un segredo.
Se queredes atopar a Sandman, soñade menos e tede máis soños lúcidos!
Soños lúcidos?
Se vos concentrades, podedes controlar os soños.
Tedes que ser abertos de mentes. Elliot sabe o que digo.
A súa mente é un campo xigante, infinito de nada.
Exacto.
Pero ti? Es demasiado: "Estou sobrecargada.
Abrir folla de cálculo do que sinto".
Vale, suficiente.
Pesadela!
Imos buscar a Sandman e non podes pararnos!
Non che gustaría que a túa pizza fose...
Confío en ti, E!
Ti podes, meu!
Por que me parece que é unha vinganza?
Ola! Que bonitiños!
Sinto moito que vos vaia esmagar a cara.
Non!
Elliot, non espertes!
Elliot!
Uns teixugos non nos van parar, fai falta moito máis ca iso.
É hora da sesta.
Non preciso ollos para ver que é mala idea.
Tony!
- Segue aí detrás? - Quen?
Son a avoa!
Espera! Avoa?
Recibiches a tarxeta de aniversario que che enviei?
Dáche medo a avoa?
Non me xulgues!
Imos fritilos!
Meu, non o fagas!
Hai un gran corazón debaixo desa crema deliciosa.
Crema cotrosa!
Tony Risoni!
Ai mi ma...
Tan difícil é durmir?
- Estou espida! - Que dá medo?
Nada de nada.
Espido no corredor catro. Stevie Ting, espida no corredor catro.
Non sabía que hoxe había exame.
Vas sacar un notable...
Baixo!
Non!
Vale, esas foron culpa miña.
Encántame o mar!
Imos ir a pique!
- Peixe cóxegas! - Abandonade o barco!
- Outra vez non! - Non te fíes dunha salchicha!
Non es a Polly de verdade.
ESCOLA DE VERÁN
Cantos pesadelos quedan?
Temos que seguir ata que non espertemos.
Ou rendémonos e volvemos ao de estar espidos.
Non permitirei que aparten a Frank.
Non, a Frank non!
A Frank non!
Frank, veña! Somos da comunidade de bonecos.
Estamos cheos do mesmo amor.
Stevie?
Estou aquí, aguanta.
Está enfadado, creo.
Aguanta.
Aguanta!
Que...
Xa está! Elliot!
- Elliot! - Perdón, que?
Se pensamos o mesmo dándonos a man, temos...
soños lúcidos!
Contra.
Aí vén!
Corre!
Cama!
Ola, nena.
Elliot, sabes que toca agora?
Puños
de dinamita!
- Si! Puños de dinamita! - Si!
Que ben.
- Conseguímolo! - Esperade.
E se primeiro apagamos os puños de dinamita?
Vale.
Agora xa o podemos celebrar.
Mi ma, Elliot, foi impresionante!
Frank fixo...
E despois...
- Si! - E nós...
- Eu tamén! - Estabamos...
- Ti estabas... - E eu...
Oídesme, non? Ola?
E nós estabamos: "Si!".
Explosión! Morte...
Somos impresionantes.
Si, eu son impresionante. Ti tamén. Ela case.
Espera, que?
Stevie, pensas que vai funcionar?
Ten que funcionar.
Que pasa?
Non o sei, pensaba que saíra ben!
Elliot!
Tony!
Espertade.
Non espertes!
Stevie!
Espertade.
Espertade!
Pois morremos.
Non, penso que o conseguimos.
Elliot!
Aguantaches durmido!
Aguantei!
E agora que?
Pensas na mochila foguete, non?
Agora si.
Que chulada!
Elliot, non precisamos mochilas foguete.
Vale.
Descola!
Si!
Que chulo!
Chulada!
Perdón.
Graíños...
Dálle!
Señor Sandman, son eu!
Trae os soños...
Ese non é o ritmo!
Cheos de maxia para tolear.
Máis enerxía.
Voa no ceo ou baila no mar.
Iso non está ben.
E o soño onde esbirras caramelos?
Ás veces, se me sinto intensa...
Así!
uso este delfín que non se ducha.
Acendamos os focos máxicos.
O señor Sandman trae,
si, traio...
o señor Sandman
tráeche os teus soños.
Si!
Vale, a choiar todos.
Chad.
Chad, vai crear soños.
Graíños.
Benvidos ao meu castelo de area.
Hai moitos anos que ninguén daba superado a Pesadela.
Sodes un gran equipo.
Si, supoño que si.
Que emoción. Faime moita ilusión!
Cal é o voso soño? Contade.
Os nosos pais...
creo que se van separar.
Ai, non.
Podes converternos nunha familia feliz de novo?
Vide comigo.
Stevie! Aquí arriba!
Mira!
Mírame!
Aquí!
Báixame o sangue á cabeza!
Que é iso?
Iso. Así é como facemos os soños.
Cousas normais de todo, a verdade.
Ensínovos como funciona.
Metes o cubo de area dentro diso que parece un calidoscopio.
Cae e hai maxia, non sei cal, pode ser ciencia, banda ancha de 5G,
ninguén o sabe, sinceramente.
Todos os soños se crean coidadosamente.
Soños voadores, soños de peidos láser.
Soños nos que, eu que sei, salvas a persoa que che gusta dun incendio.
Como teño o pelo?
Quen soña iso?
Di algo e mátote.
Non vos encantan os soños?
Ensínannos como podería ser perfecto o mundo.
Como de perfecto debería ser.
Así vas evitar que nosos pais se separen?
Dándolles un soño?
Non.
Para vós teño algo moito mellor.
Só tedes que xirar o reloxo de area.
Cando caia o último gran de area,
os vosos soños quedaran entrelazados no tecido da realidade.
Veña! Empurrádeo un pouco.
Agora só tedes que espertar.
Grazas, señor Sandman.
Soñade con cousas bonitas.
Volviches cedo.
Non ías quedar con túa nai?
É que esquecín que miña nai é un pesadelo.
Que estás falando da miña sogra!
E veume un pouco a morriña.
Fixen o almorzo, póñoche un prato.
Xa imos nós!
Ola! Bo día, nenos.
Recordas cando eramos novos?
As nosas mans estaban feitas para agarrarse.
E o amor que tiñamos non o deixabamos caer.
Recordas como o aguantabamos?
Aínda segue adiante, aínda que nós non.
Cando a luz non alumea no amor que escribimos.
Cando os quilómetros nos afastan aínda máis,
podemos seguir volvendo ás leccións que aprendemos.
E dá igual onde esteamos,
porque sabemos que seguiremos.
En calquera sitio ao que vaiamos,
seguiremos
colléndonos da man.
Se segues comigo,
seguiremos dándonos a man.
Seguirei agarrándote.
Querémoste, rei.
Mamá?
Vas aceptar o traballo?
Pois...
se cadra non.
Meu amor, vai todo ben?
Vai todo perfecto.
Sempre me gustou esta foto.
Boa noite, nenos.
Querémosvos.
Stevie? Que pasa?
Nada.
Que raro.
As miñas cousas están...
ordenadas e limpas.
O oso repoludo está...
aí.
E Tony Risoni cheira a lavanda!
Tranquilidade! Dixo que cumpriría os nosos soños,
por iso está todo algo distinto.
Elliot, dáme a foto.
Espera, non che rompera?
Elliot, devólvema!
Stevie, isto non é real!
Non, ten que selo!
É outro...
- Dáme a foto xa! - estúpido soño.
Que fixeches?
Non o sei.
Que foi? Que pasa?
Era outro soño.
Díxenche que non era real.
Non quedastes o tempo suficiente.
Tedes que quedar alí ata que caia o último gran de area.
E despois?
Faise realidade?
Despois esquecedes que non o é.
É o que fai falta para que os soños se cumpran, Stevie.
Vale, logo.
Este tipo está trallado.
Encántame a canción! Foi superdivertido, pero marchamos.
Stevie, escóitame.
Sei o que pensan teus pais e que é o que máis queren.
Vin os seus soños.
E xa non están nos soños do outro.
Pero non ten por que ser así.
Stevie!
Elliot! Vide aquí!
Vai saír todo ben.
Queda con nós, Stevie, ímolo pasar moi ben.
Si, vai ser perfecto.
Stevie, espera, que fas?
Ten razón.
É o único xeito de seguirmos xuntos.
Pero...
non é real.
Temos que volver.
A onde?
Ás pelexas?
A ver como se desfai a nosa familia?
Non quero espertar aí.
Non cho vou permitir!
Elliot, non!
Stevie, veña!
Podes non estragarme isto?
Non quero estragarcho!
Pois estalo facendo, estragas todo!
Iso non é certo.
Elliot, rei!
Elliot, para.
- Que pares! - Non.
- Elliot! - Non vou volver...
- Déixame en paz! - ...só.
Tranquila, está ben.
Ruliña, estás a salvo con nós.
Agora vai ir todo ben.
Espera un pouco máis
e o teu soño farase por fin realidade.
Stevie?
Non, veña!
Esperta!
Stevie, por favor, esperta!
Papá!
Elliot, que pasa?
URXENCIAS
O médico di que está estable.
Só ten que espertar.
Non entendo como puido pasar isto.
Pediu un desexo:
que seguísedes xuntos para que puidésemos volver ser felices.
Vale, listo?
A espátula fai un cuádruplo mortal cara atrás!
E crava a caída!
A hora da verdade.
Será coroada Stevie Ting como a mellor cociñeira de torradas?
Case.
A ver, sabe un pouco raro.
Non, escudo humano!
Cóxegas de peixe!
Non!
Nunca! Toma espátula!
No cuarto non se vale!
Un cuarto propio.
Que fas aquí?
Ese, Stevie.
Ese.
Xa, cala!
É o último dólar que teño.
Ten que saír perfecto.
Vale, si!
- Si! - Conseguino!
Si, por fin!
Non!
Non pasa nada.
Nunca vou conseguir un.
Toma.
Queda co meu.
Pero é o teu favorito.
Podemos xogar os dous con el.
Mira, fíxenlle un peto, que risa!
Sempre estará aí para ti.
Si, é certo.
Chámase Tony.
Tony Risoni!
Elliot.
Vou á casa.
Que?
Non!
Sandman!
Non quero isto.
Quero volver á casa! Quero...
Elliot...
- Iso foi... - Miña nai!
Rula, estamos aquí.
Vou por ti, Stevie.
Que pasa?
Sandman prometeu cumprirlle o soño,
pero, se cae toda a area, quedará atrapada!
Non entendo.
Non teño tempo, está todo aquí.
- Se queredes axudar, collede a almofada. - Que?
Hora da sesta.
Vai en serio?
Antes non dixo que recitaron algo os dous
e acabaron no mesmo soño?
Si, pero tamén pensa que as bolboretas son espías do goberno.
Eu créoo.
O do soño
e o das bolboretas.
A tope! Cal é o plan?
Imos superar a Pesadela e traer a Stevie á casa.
Si, eu lisco.
Tony Risoni!
Non es ti, son eu.
Compreiche un videoxogo, Elliot.
Pero é para outra consola!
Perdón, avoa!
Sinto dor!
Non vou comer máis salchichas.
Esperta!
Non!
Por favor.
Déixame saír de aquí.
Elliot.
Síntoo moitísimo.
Es mellor que calquera soño.
Elliot!
Perdón por dicir que o estragas todo.
É mentira.
Fas que todo sexa mellor.
Ti tamén.
Encántame o cuarto así.
Espera, como superaches a Pesadela?
Pois...
Non vou parar ata espertar a miña irmá!
Non!
Non, por favor! Son ridículo, mira, teño moito medo!
Son un neno! Un neno diminuto e indefenso!
Practicamente un bebé!
Vale, non te magoes, campión.
Non te vou asustar.
Estívente protexendo.
De Sandman.
Es máis listo do que pareces.
Son, ho!
Espera.
Antes Sandman e eu levabámonos ben.
Tampouco eramos amigos nin nada. Odio a xente feliz.
Pero el facía o seu choio e eu o meu.
E despois decidiu que os dormentes non precisaban pesadelos, porque daban...
demasiado medo.
Pero non ten razón.
Os pesadelos fortalécennos para enfrontarnos ao que dá medo na vida:
o descoñecido.
Cando non sabes que fai ese ruído debaixo da cama,
que hai nas sombras ou que vai pasar despois,
poste nervioso de todo.
Queres saber como se supera?
Buscando algo que sempre estivese contigo.
No centro do caos,
buscas esa sensación constante, inmutable...
e agárraste a ela.
E agarrádesvos entre vós.
Non!
Que trapallada.
Pesadela non te protexe.
Impide que o teu maior soño se faga realidade.
Perdón, pero é hora de espertar.
Rompemos o reloxo e volvemos á casa.
Non!
Elliot!
Stevie!
Téñote!
- Pensamos o mesmo? - Pensamos!
- A mochila foguete! - Antes dixeches que non facían falta!
Pero isto é distinto!
Misión de rescate!
Tony Risoni! Sabía que ías volver.
Si? Pois eu dubidei ata o último segundo.
Ao reloxo de area!
Aí vou.
Así se pilota unha cama.
Tony!
Stevie!
Bua, durísimo!
Veña.
Ti podes, Stevie!
Non, non podes.
Graíños!
Parádeos!
Non!
Chad?
Non!
Boa noite.
Que?
Como entraches aquí?
Son pai de dous nenos.
Sempre me presta durmir.
Este é o meu soño!
Non, agora é o noso soño.
Tes unha lagaña no ollo.
Veña, que nós podemos!
Mamá?
Conseguírono!
Non vos metades coa señora Joanne!
- Jenn! - Xa!
Precisas axuda?
Aguantade.
Sería irresponsable que premese isto.
Si.
Non imos chegar!
Non!
Si, chegaron polos pelos!
Vou precisar unha sesta.
Stevie.
Só quería que foses feliz.
Quero que todos sexades felices.
Felices!
Chad?
Déixame. Chad!
Chad, non me fagas coller a aspiradora, Chad!
Mi ma, Stevie, estás ben.
Papá, para!
Nunca!
Stevie.
Sei que intentaches manternos unidos.
E estes cambios deben de darche moito medo.
Pero escoita.
Dá igual o que pase,
sempre te imos querer.
E sempre seremos unha familia.
Xa o sei.
Mamá pegoulle a Sandman.
É precioso!
Ese é...
Tony Risoni.
Que pasa, Big Mike?
Grazas, Tony.
Non hai de que,
Stevie.
Vémonos nos soños.
Puños de dinamita!
Vasme botar en falta no teu cuarto.
Os teus pés fedorentos e a carne podre? Non, ho.
Por se me botas en falta, fíxenche isto.
Non facía falta.
Chámase Melliot.
Parte melón, parte Elliot.
Ponlle xeo para que non morra.
- Vale, entendo. - Vale.
- Ten coidado, vale. - Amodo!
Pois si, mudámonos a Duluth.
Mamá aceptou o traballo e papá vai montar alí un grupo.
Si, vale, entendido.
Eles dous...
- A outra esquerda. - Non.
- Vale, por aquí. - Que non!
Aínda están solucionando as cousas.
- Coidado co... - Iso.
Non pasa nada.
Listo? Un, dous, tres! Arriba e dentro.
- Moi ben. - Veña.
VENDIDA
Non é unha tolería?
Estamos trallados.
Pero hai que intentalo.
Os meus soños intentaban dicirme algo.
A vida non é perfecta.
E nós tampouco.
Dá igual o que cambie, sempre nos imos axudar.
E non hai nada mellor ca iso.
Nin nos teus soños.
- Non, para! Espera, non! - Papá, para!
- Michael! - Papá!
Perdón. Vaia lea.
Mi ma.
Veña, imos!
Papá, teño fame.
Mamá, podo conducir?
Tes 12 anos.
Conducín unha cama voadora!
Os coches son practicamente camas voadoras.
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez