Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kluczem do moich słynnych tostów francuskich
jest dodanie cynamonu do masy.
Dobra.
Chwila, jakiej masy?
Mieszanki mleka i jajek.
Trochę jakby zalatywało rybką.
Stevie, złapałem dużą.
Patrz!
Bez łaskotek!
Łaskocz rybę!
No weźcie.
Wyglądamy jak szczęśliwa rodzina na początku filmu katastroficznego.
Wszystko jest idealne.
Aż do...
katastrofy.
Skarbie, co się stało?
Nie obwiniam mojego młodszego brata,
ale z pewnością nie ułatwiał nam życia.
Potrzebuje smoczka.
Powinnam chyba wspomnieć, że to sen.
Gdzie jego ulubiony?
- Ma preferencje? - Tak, lubi niebieski.
- Wszystkie są niebieskie. - Ten klaunowaty.
Za zwierzaki z balonów liczę ekstra.
Podobno za pomocą snów umysł próbuje rozwiązać problemy w życiu.
Idealna gwiazda.
Pękam z dumy.
A rozwiązywanie problemów to moja specjalność.
Mam!
Nie chodziło mu o smoczek...
Ale ostatnio moje sny...
zamieniają się w koszmary.
Pluszaczka też nie chciał. Może jest głodny?
Kochanie, nie zapłaciłeś czynszu?
- Ty miałaś zapłacić. - Ty!
Mówiłem, że mogę, ale myślałem, że to zrobiłaś.
Michael!
Mamo! Tato!
Może próbują mi coś powiedzieć.
A może...
to tylko sny.
- Kurka... - Sprzątnę.
Uważaj. Pójdę po miotłę.
Nie, ja to zrobię.
Nie trzeba. Ja zmiotę.
Nie, ja zmiotę.
Wielki hot dogu, nie jedz mnie.
Wiem, że nam się nie przelewa, ale jakoś dajemy radę.
Jak tylko skończę album...
Minęły dwa lata.
Nagrałbym go dawno temu,
gdyby wokalistka mnie nie porzuciła.
Nie porzuciłam cię.
Wierzę w ciebie. Naprawdę.
Ale mamy teraz inną sytuację.
Coś się musi zmienić.
Zmienić?
Co to znaczy?
Wszyscy rodzice się kłócą. To nic takiego.
Co nie?
Może muszą sobie przypomnieć, jak kiedyś było cudownie.
W KRAINIE SNÓW
PLANER CUDOWNEGO ŻYCIA
OPERACJA: ŚNIADANIE
WUEF: DOBRY POPRAWIĆ!
ZNALEŹĆ APARAT NA ZĘBY
SKUBNĄĆ MAMIE KARTECZKI
MIEJ WIELKIE MARZENIA MARZYĆ ZNACZY OSIĄGAĆ
PRACA ZESPOŁOWA TO PODSTAWA! SPEŁNIAJ MARZENIA!
Fuj!
Elliot!
Boże, to obrzydliwe.
Możesz nie zostawiać na podłodze śladów z gnijącego mięsa?
Ale jak Mielony Tony odnajdzie drogę do domu?
To pluszak!
Tęsknię za tobą, Mielony Tony.
Gdziekolwiek jesteś.
Dzień dobry, Miśku, Miśku Juniorze, Miśku z Odzysku.
Franku.
Ej! Pokazać ci sztuczkę?
Ale jesteś wkurzający.
Otwórz kartkę, Stevie.
„Stevie powie: Ale jesteś...”.
Dobra, wystarczy.
Tadam!
Nadal wkurzasz.
Dziękuję.
- Mogę pomóc? - Nie, nie trzeba.
Musi być idealnie.
Tata nauczył mnie robić francuskie tosty. Mogę je przewrócić.
Oddawaj! Wszystko zepsujesz!
Mówię serio. Oddawaj!
O nie!
- To nie ja. - Elliot!
Mam pomysł.
Może zrobisz prawdziwą sztuczkę i rozpłyniesz się w powietrzu?
Zniknięcie.
Pamiętasz, gdy byliśmy młodzi?
Cześć, skarbie. Wcześnie wstałaś.
Tak. Mama zrobiła ci śniadanie.
Poważnie?
Puk, puk.
O, przychodzisz mi na ratunek. Szybko.
Podaj cyfrę od jeden do sześć.
Nie mogę oceniać sprawdzianów.
No dalej. Chociaż jeden?
Ten dwunastolatek uważa, że Prince jest przereklamowany.
Pała z marszu.
Tu jest napisane: „Zrób sobie przerwę”.
Bo tata przygotował ci śniadanie.
Poważnie?
Słynne francuskie tosty.
Jak kiedyś.
Tak. Jak... kiedyś.
Gdzie jest Elliot?
Nie wiem.
Gdzie on może być?
Jakby rozpłynął się...
W powietrzu!
Elliot Niezwykły znów w natarciu!
Słuchajcie, skoro wszyscy tu jesteśmy...
Mam do załatwienia sprawę i jutro rano wyjeżdżam z miasta.
Wyjeżdżasz?
Uniwersytet w Duluth szuka profesora, co byłoby wprawdzie ogromnym awansem,
ale chcę spróbować, a przy okazji odwiedzić babcię.
Ale to daleko, a tata nienawidzi Duluth.
Co? Kocham miasta, których nazwy kojarzą się ze słowem „glut”.
Żartuję. Jest świetne!
O nie. Nieszczery uśmiech taty.
Oczy robią mu się przy nim dziwne.
Widzicie? Wygląda jak zdechły opos.
Gdy mama będzie w Duluth,
dostaniecie wejściówki do strefy dla VIP-ów pod nazwą TAT-ków.
Nie mówiąc o najlepszych miejscówkach w pizzerii Polly!
Tak!
Pizzeria Polly Zabawa dla całej rodziny
Nieletni muszą być w towarzystwie dorosłego.
Na czas mojej nieobecności ty tu rządzisz.
Między wami wszystko w porządku?
- Chodzi o pieniądze? - Co?
Mogę znaleźć pracę. Jako niania. Albo pracować w galerii.
Skołuję podrobiony dowód na dark webie i...
Stevie, to tylko rozmowa kwalifikacyjna.
Nic pewnego. Może nawet nie będą mnie chcieli.
Wiesz, jaką mam minę na rozmowach kwalifikacyjnych.
Pomożesz Elliotowi znaleźć książkę do raportu?
Tylko żadnych książek o funkcjach życiowych albo piratach.
Albo o funkcjach życiowych piratów.
Tak.
Jasne.
To tylko rozmowa. Rodzice się dogadają.
A jeśli nie?
Nie, będzie dobrze.
Dobrze.
Luzik.
Masz mi pomóc znaleźć książkę do raportu.
Tak, bo to jest teraz najważniejsze.
Spoko, mam solidną tróję z angielskiego.
Nie możesz przynieść do domu trói.
Mogę, jeśli się przyłożę.
Klasyka. Musisz się trzymać klasyki.
Nauczyciele ją uwielbiają.
Robi się.
Latające łóżko. Klasyka.
Kowboje! Klasyka.
Pięści dynamitu? Klas...
Chwila. To metafora?
Zadzwoń, gdy naprawdę wybuchną ci pięści.
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW!!
Nie.
Nie wierzę.
Plakat ich pierwszego koncertu!
Elliot, spójrz tylko.
Witaj w sklepie Niech Mnie Graty Biją, gdzie twoje śmieci są naszym skarbem.
Mogę ci pomóc splądrować nasz przybytek?
Nie, piękny.
To znaczy nie, dzięki. Sorry. Szukam chłopaka.
Brata! Chłopaka. Mojego brata. To chłopiec.
Ma się rozumieć. W każdym razie bardzo mi pomogłeś.
Kocham. Znaczy doceniam.
Żyję.
Panie i panowie, przed wami Elliot Niezwyk...
LEGENDA O PIASKUNIE
Co ty tu robisz?
To tylko ty.
Co to jest?
Ej, oddawaj!
„Legenda o Piaskunie, Dawcy Marzeń”?
Są tu głównie obrazki. To nie jest prawdziwa książka.
Panie Piaskunie Przynieś mi swoje marzenia
Magia!
Głupi bezpiecznik. Codziennie to samo.
Nie powinniście tu myszkować.
A ty nie powinieneś czarować. Znaczy się fatygować.
Patrz, jak rozpływamy się w powietrzu!
W nogi!
Przestańcie. Jeśli wpadnę w kłopoty, stracę tę fantastyczną pracę.
ROMEO I JULIA
Którą wybierasz?
Tę!
Skąd ją masz?
Mała sztuczka.
Ukradłeś...
Ukradłeś ją? Oszalałeś?
Na cenówce było napisane „bezcenne”.
Czyli była za darmo. Wiadomo.
Patrz.
Tu jest napisane, że Piaskun spełnia marzenia.
- Co? - Tutaj.
„Piaskunie, wołam do ciebie.
Spełnij proszę...
moje marzenie”.
Wiesz, co to znaczy?
Co?
Co, Stevie? Co?
Ale jesteś łatwowierny.
Wcale nie.
Chwila, a co to znaczy?
O kurczę.
Gdyby Piaskun spełnił moje marzenia, miałbym plecak odrzutowy,
kaloryfer na brzuchu i pięści z prawdziwego dynamitu.
Chcesz dynamitowe pięści?
A ty o czym marzysz?
O czym marzysz?
O własnym pokoju.
Elliot, wracaj do łóżka.
Co robisz?
Obudź się!
- Co? - Patrz!
To się nie dzieje naprawdę.
Właśnie że się dzieje!
I-ha!
Nie! Czekaj!
- To ty umiesz robić parkour? - Nie umiem!
Mogę nim sterować?
Mogę nim sterować!
Zabiję cię!
Mam cię!
Sprowadź nas na dół!
Chcesz na dół?
No to lecimy!
Cześć, piesku!
W górę!
To łóżko jest jak rakieta!
Rakieta byłaby superancka.
Wcale nie. Chwila. Co to?
TRYB RAKIETOWY
Wciśnięcie tego przycisku byłoby pewnie nieodpowiedzialne.
Elliot, nie...
Patrz! To nasz dom!
Nie, chwila. Ten ma basen.
Czemu my nie mamy basenu? Jesteśmy biedakami?
Zapomnij o basenie. Spójrz na to.
Co zrobiłaś?
Chodźcie!
Odnajdźcie mnie.
A wasze marzenia się spełnią.
To był Piaskun?
Nie wiem.
Odnajdźmy go!
Albo nie.
Obudźcie się.
Miałem zwariowany sen.
Ja też.
Mój był czadowy!
A mój okropny.
Moje łóżko ożyło!
Było jak dziki zwierz, którego oswoiłem.
Pociągnąłem za prześcieradło i zaczęło latać!
A ty trzymałaś się go, krzycząc:
„Elliot, przestań!”.
Były tam niesamowite gwiazdy.
Zmieniły się w Piaskuna, który powiedział...
„Odnajdźcie mnie, a spełnią się wasze marzenia”.
Skąd to wiesz?
Mieliśmy ten sam sen.
Ale to niemożliwe, prawda?
Boże! Piaskun istnieje!
Oboje czytaliśmy wczoraj tę książkę.
Dlatego mieliśmy ten sam sen.
Albo to...
magia!
Widzę twój tyłek, Houdini.
Jenn?
Porozmawiajmy o tym.
Muszę jechać, jeśli mam zdążyć na rozmowę.
Mogę coś powiedzieć?
Nasze życie jest tutaj.
Tu napisaliśmy nasze przeboje. Tu urodziły się dzieci.
To jest nasz dom.
Jak moglibyśmy go zostawić?
Bo życie się zmienia.
Ja bym więcej zarabiała, dzieci poszłyby do lepszej szkoły, a ja...
Może powinniśmy zacząć od początku.
Próbuję tylko robić to, co najlepsze dla naszej rodziny.
Ja też.
Jeśli chcesz się tam przenieść...
Nie wiem, czy dam radę.
Muszę... już jechać.
Nie...
SPEŁNIJ PROSZĘ MOJE MARZENIE
Piaskunie, wołam do ciebie.
Spełnij proszę moje marzenie.
Tato? W płatkach jest martwa dziewczyna.
Powiedz matce.
Mogę ją sobie wziąć?
Nie.
Dobrze. Żyjesz. Tata mówił, że mogę cię sobie wziąć.
Wszystko w porządku. Nic mi...
nie jest.
Świeżo wyciskane!
Rany, udało mi się! Podziałało!
Wszystko jest idealne!
To Śniadaniowe Miasto!
Uwielbiałam ten sen.
Mam posypkę!
Nareszcie jestem pączkiem!
Cześć, mała!
Kto jest dobrym pieskiem? Ty jesteś! Tak. Ale ślicznie pachniesz.
Dziwny dzieciak.
No dobra.
Idę po ciebie, Piaskunie!
Jeśli możesz o tym marzyć, możesz tego dokonać, Stevie!
Tak! Mogę!
Co tam, dziwaku?
Nie!
Co tu robisz?
Nie wiem. Zasnąłem i jestem.
Ja...
Puść! Leżeć!
Elliot, trzymaj je z dala ode mnie!
Spokojnie. Szkoliłem ją.
Zobacz.
Siad.
Łapa.
Udawaj łóżko.
Tadam!
A teraz zjeżdżaj.
Idę szukać Piaskuna.
Czyli istnieje! Jak go znajdziemy?
Nie ma żadnego „my”.
Chodź, mała.
Piaskunie! Gdzie jesteś?
Sny tak nie działają.
Ja znam Piaskuna!
Co? Kto to powiedział?
To nasza lodówka?
Jestem za nią!
Fuj, ohyda.
Pachnie znajomo.
Dobra, nie jest źle.
Tylko trochę kurzu.
Nie będę patrzeć.
O, mój aparat.
Jestem idealną księżniczką.
Unikaj kontaktu wzrokowego.
Wciąż się gapi?
Wciąż.
Pomóżcie mi.
Wyciągnijcie mnie stąd!
Ja podważę, a ty ciągnij.
Tak!
Mój człowiek, El-Swąd!
Mielony Tony! Podoba mi się ten sen.
Czuję, że żyję!
Co za zapach!
Wiedziałam, że czuję coś zgniłego.
Też się cieszę, Joanne.
Stevie.
Przecież mówię. Joanne.
- Ste... - Jo...
- ...vie. - ...anne.
Mówimy to samo.
Wszędzie cię szukałem!
Utknąłem tu i żarłem koty, a jakaś obłąkana muffinka mnie łaskotała.
Widzę cię, Delilah!
Idealna księżniczka.
Tak jest, zmiataj.
No i masz. Czasem załamuję się ze wzruszenia.
Nie przeszkadzajcie sobie.
Dobra. Szafa gra.
Jak tu utknąłeś?
Ktoś mnie tu wepchnął w prawdziwym świecie.
Joanne. Twoja siostra. Tam stoi.
Dobra, wracasz.
Chcesz się boksować? A masz!
To twoja sprawka!
Tak, moja.
I tego nie żałuję, bo cuchnie jak śmietnik pełen zepsutego mięcha!
No weź! Kontynuuj.
Powiesz mi, jak dotrzeć do Piaskuna?
Tak, ale w życiu do niego nie dotrzesz. Zapomnij o nim.
Wracaj do urojonych kumpli z brunchu, a my zajmiemy się laserowymi pierdami.
- No dobra. - Czekaj! Wyluzujmy!
Miło by było, gdybyś poprosiła.
Dobra, to był tylko silny wiatr.
Chodźcie za mną.
Piaskun mieszka tam.
Spoko, łatwizna.
Ale jeśli spróbujesz znaleźć Piaskuna,
twój sen na bank zamieni się w...
koszmar.
Koszmar? Nie chcę być w koszmarze.
Ja też nie. Wystarczy mi rąbnięta muffinka.
Mały koszmarek mnie nie powstrzyma.
Już się boję!
Trochę za nie zabuli.
Co się dzieje?
Nie jestem z nią! Nie ma przyjaciół! Z taką gębą?
To Koszmara!
To Koszmara, dawczyni koszmarów.
Nie ominiesz jej w drodze do Piaskuna.
Zaraz poda!
Jajecznicę!
Co się dzieje?
Chce nas obudzić.
Co się stało, Stevie?
Myślałam, że lubisz śniadania!
Co? Awokado rodzą teraz zombiaki?
Idealna księżniczka!
Tu jest jeszcze gorzej!
Ja to załatwię.
Czuję, jak moc sen-świata przepływa przez moją watę.
Stańcie za mną, bo zaraz zamienię ją w epicką płonącą kulę ognia!
Fuj.
Ten tego...
Czy... widzieliście ostatnio jakieś ciekawe filmy?
Ktoś coś?
Przegapiłem twoje urodziny?
Pogoda trochę nam wariuje, co nie?
W nogi!
To tylko sen.
Wydaje mi się całkiem realny!
- Co się stało? - Prawie się zsikałem.
Nie. Czemu ja się obudziłam, gdy ty się obudziłeś?
A kogo to obchodzi? To było przerażające! Nie wrócę tam!
No i dobrze. Nie zniszczysz mi marzeń.
Przydałby mi się przyjaciel pachnący mięsem.
Idę po ciebie, Mielony Tony!
No dalej.
Mam cię!
Żyjesz!
Tak...
POŁĄCZONE UMYSŁY
O nie.
Patrz, kto wrócił!
Czekaj. Co robisz?
Wypowiedzieliśmy zaklęcie równocześnie, więc nasze umysły są połączone.
Co oznacza, że nie dotrę do Piaskuna, chyba że wrócimy tam...
- Razem. - Nie!
Nie ma takiej opcji. W życiu tam nie wrócę!
No weź, Elliot.
Mam się zmierzyć z Koszmarą, żebyś miała własny pokój?
Tak.
Sorry! Zapomnij.
Nigdy nie zasnę, a ty mnie do tego nie zmusisz!
Chcesz się założyć?
Żółwiś Szumiś.
Działa od kiedy byłeś niemowlakiem.
Nie! Ma zbyt dużą moc! Nie możesz!
- Tak... - Nie!
- Ja... - Stevie!
...mogę.
Nie!
Musimy dostać się do Piaskuna!
Nie!
Nie chcę tam wracać!
Nie!
Tak!
Śnie, pokonałem cię!
Cześć, tato.
Idę zrobić kawę. Chcesz?
PIZZERIA POLLY
Nie chciałbyś By twoja pizza była gorąca jak ja?
Nie chciałbyś By twoja pizza była zwariowana jak ja?
Nie chciałbyś?
Tato, idź dać czadu na talerzach.
Ten przerażający niedźwiedź odstawia chałę.
Ej, graliśmy z mamą dla Wąsatego Moe. Daliśmy tu pierwszy koncert.
Ależ z ciebie słodziak.
Szkoda, że ci poobijam mordkę.
Przepraszam!
Tato, tak sobie myślałam.
Może reaktywujecie zespół?
Wieczorem, po szkole. Jesteście świetni.
Zgram się z wami! Co ty na to?
To nie takie proste.
Ale między wami wszystko w porządku?
Mama nie przeniesie się do Duluth i nie zostawi cię tutaj, prawda?
To by było szaleństwo.
Prawda?
To jak...
Jak pisanie piosenki.
Czasem po prostu mi wychodzi, jest łatwe i wiem, co będzie dalej.
A czasem nie wychodzi, stoję w miejscu
i nie widzę kolejnej nuty.
Nim się obejrzę, mijają trzy godziny, a ja nadal gapię się w ścianę,
bo nie wiem, jak dokończyć piosenkę i...
Nie pomagam, co?
Nie martw się, kochanie.
Oszustka!
Jeśli jesteś prawdziwą Polly, jaki jest twój ulubiony dodatek?
Krakersy?
Nazywasz się Pepperoni!
Brać ją!
Nie! Tylko nie dziób! Odciągną mi z wypłaty!
- Jesteś do bani! - Nienawidzę swojego życia.
Elliot! Nie skacz mu na twarz.
No weź, kolego. Teraz muszę dać papudze dwie dychy.
Pizzeria Polly! Zabawa dla całej rodziny!
DWIE NOWE WIADOMOŚCI
Co tam, smrodku?
Zamknij drzwi.
Nie chciałbyś?
Nadal jesteś zła, że się obudziłem? Czy tak ogólnie zła?
Mama dostała nową pracę.
W Duluth.
Pisała do taty.
Widziałam.
Ale ja nie mogę się przenieść do miasta.
Moja cera straci piękny, wiejski blask!
Elliot, mamy poważne kłopoty. Tata nie chce tam jechać.
Często się kłócą i myślę...
że się rozstaną.
Co?
Tak. Będziemy musieli iść do nowej szkoły, znaleźć nowych przyjaciół,
krążyć między ich domami, a tata zbuduje nam kijowe łóżko piętrowe.
A co, jeśli znów wezmą ślub, a nam trafi się leniwe rodzeństwo,
które nie będzie lubić magii, wszystko będzie megadziwne i...
Stevie?
Czy my...
też się rozstaniemy?
Nie wiem.
Wiem, że się boisz,
ale mamy szansę uratować naszą rodzinę,
jeśli tylko odnajdziemy Piaskuna.
Pizzeria Polly! Zabawa dla całej rodziny!
Nie chciałbyś By twoja pizza była kiczowata jak ja?
Nie chciałbyś By twoja pizza była świeża jak ja?
Tym razem się nie budzimy, jasne?
Jasne.
- Nieważne, co będzie? - Tak.
- Nieważne, co będzie. - Nie!
Kurczaki, to nowe pokolenie jest...
Niech to! Weź się w garść, Mielony Tony!
E, nieważne.
Wszystko gra?
Tak.
Joanne, wiem, że zawsze mnie podziwiałaś.
- Wcale nie. - Więc zdradzę ci sekret.
Jeśli naprawdę chcesz odnaleźć Piaskuna, musisz zacząć śnić świadomie.
Śnić świadomie?
Jeśli się skupisz, możesz przejąć kontrolę nad snami.
I mieć otwarty umysł. Elliot wie, o czym mówię!
Jego umysł jest jak bezkresne pole niczego.
Zgadza się.
A ty? Jesteś za bardzo: „Mój system jest przeciążony.
Muszę przeanalizować swoje uczucia”.
Dobra, wystarczy.
Hej, Koszmaro!
Mamy spotkanie z Piaskunem, a ty nas nie powstrzymasz!
Nie chciałbyś By twoja pizza była straszna...
Kibicuję ci, mały!
Dasz radę!
Czemu mam wrażenie, że czeka nas zemsta?
Cześć. Ależ z ciebie słodziak.
Szkoda, że poobijam ci mordkę.
Nie!
Elliot, nie budź się!
Jakaś głupia wbijanka nie zdoła nas powstrzymać!
Czas na drzemkę.
Nawet jednym okiem widzę, że to zły pomysł.
Tony!
- Wciąż tam jest? - Kto?
Nadchodzi babcia.
Chwila! Babcia?
Dostałaś moją kartkę urodzinową?
Boisz się babci?
Nie osądzaj mnie!
Usmażyć ich!
Nie rób tego, stary!
Wiem, że pod tą pyszną skórką masz dobre serce.
Ty zgniłku!
Mielony Tony!
Boże...
Spanie jest takie trudne?
- Jestem naga. - Co w tym strasznego?
Nic a nic.
Golas w czwartej alejce. Stevie Ting jest goła w czwartej alejce.
Nie wiedziałam o sprawdzianie.
Dostaniesz czwórę...
minus!
Nie!
W tych ostatnich ja dałam ciała.
Uwielbiam otwarte morze!
Kurka wodna!
- Łaskocz rybę! - Opuścić statek!
Znowu on!
Nigdy nie ufaj hot dogom!
Nie jesteś prawdziwą Polly.
SZKOŁA LETNIA
Ile koszmarów mamy jeszcze znieść?
Musimy wytrzymać i się nie obudzić.
Albo wrócić do snu o golasach.
Nikt nie rozstawia Franka po kątach.
Tylko nie Frank!
Nie Frank!
No weź! Należymy do społeczności lalek. Jesteśmy wypełnieni tą samą miłością.
Jestem tu. Bądź silny.
Chyba jest wkurzony.
Bądź silny!
Co, do...
To jest to! Elliot!
Mówiłaś coś?
Myśląc to samo i trzymając się za ręce, możemy...
śnić świadomie!
No nie.
Nadchodzi!
W nogi!
Łóżko!
Wiesz, na co przyszła pora?
Na dynamitowe
pięści!
Racja! Dynamitowe pięści!
Fajno.
- Udało nam się! - Czekajcie!
Możemy najpierw wyłączyć dynamitowe pięści?
No tak.
Teraz możemy świętować.
Rany, Elliot! To było niesamowite!
- Frank robił tak... - A my tak...
Tak!
Ja też! Robiłem tak...
- Robiłeś tak... - Robiłem...
Słyszycie? Halo?
A potem zrobiliśmy tak!
- Wybuchł! - I zdechł...
Jesteśmy super!
Ja jestem super. Ty jesteś super. Ona jest prawie super.
Chwila... Co?
Stevie, myślisz, że to zadziała?
Musi zadziałać.
Co się dzieje?
Nie wiem! Myślałam, że wygraliśmy!
Obudźcie się.
Nie budź się!
Obudźcie się.
Cóż, umarliśmy.
Nie.
Chyba nam się udało.
Nie obudziłeś się!
To prawda!
Co teraz?
Myślisz o plecaku odrzutowym, tak?
Teraz już tak.
Super!
Nie potrzebujemy plecaków odrzutowych.
Racja.
Odpalamy!
Tak!
Fajnie!
Sorki.
Kruszki...
Dajecie!
Pan Piaskun To ja!
Spełniam marzenia
Nie ten rytm!
Zadziwiam was piękną iluzją
Złe nastawienie!
Czy to latanie Czy taniec wybierasz
Tak nie wypada.
A może krainę W której cukierkami kichasz?
Czasem, gdy mnie coś najdzie
Właśnie tak!
Sięgam po delfina śmierdzącego strasznie
Włączmy moje magiczne promienie
Pan Piaskun spełnia
Tak, spełniam
Pan Piaskun
Spełnia twoje marzenia
Dobra, wracać do pracy!
Chad.
Chad! Idź tworzyć sny!
Kruszki.
Witaj w moim zamku z piasku!
Od wieków nikt nie minął Koszmary.
Niezła z was drużyna.
Chyba tak.
To bardzo ekscytujące!
A więc o czym marzycie? Mówcie.
Nasi rodzice chyba się rozstaną.
Ojej.
Czy mógłbyś na powrót uczynić nas szczęśliwą rodziną?
Chodźcie za mną.
Hej, Stevie! Tutaj!
Patrz!
Spójrz na mnie!
Tutaj!
Krew odpływa mi do mózgu!
Co to jest?
A, to. W ten sposób tworzymy sny.
Dość standardowe.
Pokażę wam, jak to działa.
Upuszczamy kostkę piasku do tego jakby kalejdoskopu.
Kostka spada,
a potem za pomocą magii lub być może nauki, lub sieci 5G,
w sumie nikt tego nie wie,
sny zostają starannie opracowane.
Sny o lataniu, sny o laserach.
Sny, w których ratujesz swoją sympatię z płonącego budynku.
Jak mój fryz?
Kto ma takie sny?
Spróbuj coś pisnąć.
Czyż nie uwielbiacie śnić?
Sny pokazują nam, jak idealny mógłby być świat.
Jaki powinien być.
Więc w ten sposób sprawisz, by rodzice się nie rozstali?
Dając im sen?
O nie.
Dla was mam coś dużo lepszego.
Musicie tylko obrócić klepsydrę.
Gdy spadnie ostatnie ziarnko piasku,
wasze marzenia zamienią się w rzeczywistość.
Dalej! Popchnij ją.
Teraz musicie się tylko obudzić.
Dziękujemy, panie Piaskunie.
Słodkich snów.
Wcześnie wróciłaś.
Miałaś zostać u mamy.
Zapomniałam, że bywa koszmarna.
Mówisz o mojej teściowej.
No i trochę tęskniłam za domem.
Zrobiłem śniadanie. Chcesz talerz?
My przyniesiemy!
Dzień dobry!
Pamiętasz, gdy byliśmy młodzi?
Nasze ręce mocno trzymały się
A miłości, którą czuliśmy Nie daliśmy wypalić się
Pamiętasz, gdy radę dawaliśmy?
I miłość będzie trwać Choć my pogubiliśmy się
Nawet gdy mrok przysłoni ją Miłość, którą napisaliśmy
Nawet gdy mile rozdzielą nas Bardziej niż mijający czas
Możemy cofnąć się Do tego, czego nauczyliśmy się
I nieważne, gdzie się znajdziemy
Wiemy, że trwać będziemy
Gdziekolwiek nie pójdziemy
Trzymać się będziemy
Ona będzie trwać
Jeśli trzymać będziesz się
Ona będzie trwać
Nadal trzymam się
Kochamy cię.
Mamo? Naprawdę przyjmiesz tę pracę?
Cóż...
może nie?
Wszystko w porządku?
W jak najlepszym.
Zawsze lubiłam to zdjęcie.
Dobranoc.
Kochamy was.
Stevie? Co się dzieje?
Nic.
Dziwne.
Moje rzeczy są takie...
uporządkowane i czyste.
A Miś z Odzysku
wygląda jak nówka.
A Mielony Tony pachnie lawendą!
Nie panikujmy! Mówił, że spełni nasze marzenia,
więc dlatego jest trochę inaczej.
Oddaj mi zdjęcie.
Chwila. Nie było pęknięte?
Oddaj je!
Nic z tego nie jest prawdziwe!
Musi być!
To tylko kolejny...
- Oddaj zdjęcie! Już! - ...głupi sen!
Co zrobiłeś?
Nie wiem!
Co się stało? Co się stało?
To naprawdę był kolejny sen.
Przecież mówiłem!
Zostaliście w nim za krótko.
Musicie w nim zostać, póki piasek się nie przesypie.
A potem co?
Stanie się prawdziwy?
Zapomnicie, że taki nie jest.
W ten sposób spełnisz swoje marzenia.
No dobra.
Gość ma kuku na muniu.
Piosenka normalnie bajera! Miło było, ale musimy się zbierać.
Stevie, posłuchaj.
Znam myśli twoich rodziców i ich najgłębsze pragnienia.
Znam ich marzenia.
I nie ma w nich siebie nawzajem.
Ale nie musi tak być.
Chodźcie tu!
Wszystko będzie dobrze.
Zostańcie z nami. Będziemy się świetnie bawić.
Tak, będzie idealnie.
Stevie, zaczekaj.
Co robisz?
On ma rację.
To jedyny sposób, byśmy zostali razem.
Ale...
to nie jest prawdziwe.
Musimy wracać.
Do czego?
Do kłótni?
Do naszej podzielonej rodziny?
Nie chcę się obudzić w takim świecie.
Nie pozwolę ci na to!
Elliot! Nie!
Chodź!
Możesz mi tego nie zepsuć?
Nie próbuję niczego zepsuć!
Ale psujesz! Zawsze wszystko psujesz!
Nieprawda!
Elliot, kolego!
Przestań!
- Przestań! - Nie!
Nie wrócę do domu...
- Zostaw! - ...bez ciebie!
Nie martw się. Nic mu nie będzie.
Robaczku, z nami nic ci nie grozi.
Wszystko będzie dobrze.
Jeszcze troszeczkę,
a twoje marzenie się spełni.
Nie, dalej!
Obudź się!
Proszę! Obudź się!
Tato!
Co się dzieje?
SOR
Jej organy są w porządku.
Musi się tylko obudzić.
Nie rozumiem, jak to się stało.
Wypowiedziała życzenie,
żebyście się nie rozstali, a my znów byli szczęśliwi.
Gotowi?
Piękny podrzut i poczwórny obrót o 1080 stopni!
I wylądował idealnie!
Chwila prawdy.
Czy Stevie Ting zostanie uznana za twórcę najlepszych tostów na świecie?
Blisko.
Trochę jakby zalatywały rybką.
Nie! Żywa tarcza!
Łaskocz rybę!
Nie!
Nigdy! Bo cię zdzielę szpatułką!
Nie! Sypialnie są nietykalne!
Mój własny pokój.
Co tu robisz?
Tamten, Stevie!
Tamten!
Wiem! Cicho!
To mój ostatni dolar.
Musi wyjść idealnie.
Udało mi się!
Tak! Nareszcie!
Nie!
W porządku.
Nigdy go nie wyciągnę.
Proszę.
Możesz wziąć mojego.
Ale to twój ulubiony.
Razem możemy się z nim bawić.
Zrobiłem mu kieszonkę z kiełbasy.
Zawsze będzie przy tobie.
Tak.
Ma na imię Tony.
Mielony Tony!
Elliot.
Wracam do domu.
Co?
Nie!
Piaskunie! Nie chcę tego!
Chcę do domu!
Chcę...
Elliot...
- Czy... - Rany! Skarbie!
Jesteśmy tu.
Idę po ciebie, Stevie.
Co się dzieje?
Piaskun obiecał spełnić jej marzenie,
ale jeśli piasek się przesypie, utknie tam!
Nie rozumiem.
Nie mam czasu. Wszystko jest tutaj.
Jeśli chcecie pomóc, weźcie poduszkę.
Co?
Czas na drzemkę.
To prawda?
Mówił, że wypowiedzieli zaklęcie i znaleźli się w tym samym śnie.
Tak, ale uważa również, że motyle szpiegują nas dla rządu.
Wierzę mu.
Jeśli chodzi o sen
i motyle.
Ale jestem podjarany! Jaki mamy plan?
Mijamy Koszmarę i sprowadzamy Stevie do domu!
Odpadam.
Mielony Tony!
To nie twoja wina, tylko moja!
Kupiłam ci grę komputerową.
Ale na niewłaściwą konsolę!
Przepraszam, babciu!
Boli!
Już nigdy nie zjem hot doga.
Obudź się!
Nie!
Proszę!
Wypuść mnie stąd!
Elliot.
Przepraszam.
Jesteś lepszy niż jakiekolwiek marzenie.
Przepraszam za to, co powiedziałam.
Niczego nie psujesz.
Tylko upiększasz.
Ty też.
Nieźle się tu urządziłaś.
Jak udało ci się minąć Koszmarę?
Cóż...
Nie odpuszczę, póki nie obudzę siostry!
O nie!
Nie, błagam! Jestem żałosny. Patrz, jak się cykam.
Jestem tylko bezbronnym dzieckiem! W sumie jeszcze niemowlakiem.
Już dobrze. Nie umniejszaj sobie, chłopcze.
Nie będę cię straszyć.
Chroniłam was.
Przed Piaskunem.
Jesteś cwańszy, niż myślałam.
To prawda!
Czekaj.
Mieliśmy kiedyś z Piaskunem poprawne stosunki.
Nie byliśmy przyjaciółmi. Nienawidzę szczęśliwych ludzi.
Ale oboje wykonywaliśmy swoje obowiązki.
A potem uznał, że marzyciele nie potrzebują koszmarów. Bo są...
zbyt straszne.
Ale się myli.
Koszmary dają nam siłę,
byśmy mieli siłę zmierzyć się z koszmarami w życiu.
Z tym, co nieznane.
Gdy nie wiemy, co hałasuje pod łóżkiem,
co skrywa się w cieniu lub co będzie dalej.
Strasznie cię to przeraża.
Wiesz, jak sobie z tym radzić?
Znajdując coś, co zawsze było przy tobie.
Pośród tego całego chaosu
znajdujemy stałe, niezmienne uczucie...
i się go trzymamy.
Nawzajem się trzymacie.
O nie!
Co za bzdury!
Koszmara was nie chroni.
Powstrzymuje was od spełnienia największego marzenia.
Wybacz, ale czas się obudzić. Stłuczmy klepsydrę i wracajmy do domu.
Nie!
Mam cię!
- Myślisz o tym, co ja? - Tak!
O plecaku odrzutowym!
Mówiłaś, że go nie potrzebujemy!
Teraz już tak!
Misja ratunkowa!
Mielony Tony! Wiedziałem, że wrócisz!
Serio? Bo mną do samego końca targały wątpliwości.
Do klepsydry!
Robi się.
Tak się prowadzi łóżko!
Szacun!
Chodź.
Dasz radę, Stevie!
Nie ma mowy.
Kruszki!
Powstrzymać ich!
O nie!
Chad?
Nie!
Dobranoc.
Co?
Jak się tu dostałeś?
Jestem ojcem dwójki dzieci!
Drzemka zawsze mi się przyda.
To mój sen!
Nie, teraz jest nasz!
Masz śpiocha w oku.
Chodźcie! Damy radę.
Mama?
Udało im się!
Nie zadzieraj z panią Joanne!
- Jenn! - Racja.
Potrzebujesz wsparcia?
Trzymajcie się!
Wciśnięcie tego przycisku byłoby pewnie nieodpowiedzialne.
Tak!
Nie damy rady!
Nie!
Tak jest! O mały włos!
Muszę się potem zdrzemnąć.
Stevie, chciałem tylko, żebyś była szczęśliwa.
Chcę, żeby wszyscy byli szczęśliwi.
Szczęśliwi!
Chad?
Postaw mnie.
Bo pójdę po odkurzacz.
Rany, Stevie. Nic ci nie jest.
Tato, przestań!
Nigdy!
Wiem, że próbowałaś trzymać nas razem.
I myśl o tych wszystkich zmianach musi być dla ciebie przerażająca.
Ale posłuchaj.
Bez względu na to, co się stanie,
zawsze będziemy cię kochać.
I zawsze będziemy rodziną.
Wiem.
Mama przywaliła Piaskunowi.
Jakie to piękne!
Czy to nie...?
Mielony Tony.
Co tam, Mike?
Dziękuję, Tony.
Nie ma za co,
Stevie.
Do zobaczenia w snach.
Dynamitowe pięści!
Będzie ci brakowało wspólnego pokoju.
Ma mi brakować cuchnącego mięsa? Nie wydaje mi się.
Na wszelki wypadek zrobiłem ci to!
Nie trzeba było.
Nazwałem go Melliot.
Pół melon, pół Elliot.
Musisz trzymać go w lodówce.
- Widzę. - Dobra.
- Ostrożnie. - Spokojnie!
Więc tak, przenosimy się do Duluth.
Mama przyjęła ofertę pracy, a tata założy tam nowy zespół.
Dobra, ja to zrobię.
A jeśli chodzi o nich...
- W lewo. - Dla mnie prawo.
- W tę stronę. - Nie!
Nadal próbują dojść do porozumienia.
Uważaj na...
- Dobra. - Nie szkodzi.
Gotowy? Raz, dwa, trzy! W górę!
Dobra robota.
SPRZEDANY
To szaleństwo?
Mamy kuku na muniu.
Ale warto spróbować.
Okazuje się, że moje sny próbowały mi coś powiedzieć.
Życie nie jest idealne.
My też nie.
Ale bez względu na zmiany zawsze będziemy mieć siebie.
A nie ma nic lepszego.
Nawet w snach.
- Nie! Stój! Czekaj! - Tato, stój!
- Michael! - Tato!
Przepraszam! Nie wygląda to dobrze.
O rany!
W KRAINIE SNÓW
Dobra, ruszamy.
Tato, jestem głodny.
Mamo, mogę prowadzić?
Masz 12 lat.
Prowadziłam latające łóżko!
A auto to praktycznie łóżko na kołach.
Napisy: Monika Bartz