Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
(صدای حرکتِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای بوقِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای خِش‌خِشِ پِلاستیک)
(صدای باز کردنِ پِستِه)
(صدای خِش‌خِشِ پِلاستیک)
(صدای عُبور از دَست‌انداز)
!اعظم: اووف
!رشید: فکر کنم یه کَله‌مَعلَقی اون تو زد ها
اعظم: ژیمْناسْتیکِش خوب می‌شه
(صدای پخشِ آهنگِ رَشتی اُوه، اُوه) (خوانَنده: صادق بوقی)
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
نیلوفر: مامانی، برقص تا بِستی هم برقصه
♪ یه‌ روزی تَنگِ غُروبِ آسِمون ♪
♪ بِزَه‌مه تی خالا گوشا با تیرکَمان ♪ (با تیرکمان به لاله‌ی گوشِت زدم)
♪ اُوه، اُوه ♪
!نیلوفر: بابایی، تو هم برقص دیگه ♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪ -
♪‌ ای روزی صَدام یزیدِ کافَر ♪ (...روزی هم که صدامِ یزیدِ کافَر)
♪‌ بوشویا اَنزَلی میان با خاوَر ♪ (رفت به اَنزَلی با ماشینِ خاوَر)
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
نیلوفر: اِ! بابایی! چرا کَمِش کردی؟ ♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪-
♪ اگه گیدی رَشتی‌ام ♪ (اگر می‌گن رَشتی‌ام)
♪ خیلی هم مَشتی‌ام ♪
!رشید: بابایی، زشته دیگه! صدا می‌ره بیرون !مَردُم اذیت می‌شن
نیلوفر: کدوم مَردُم؟
...آخه... تو
اینجا... یه دونه نَفَری می‌بینی؟
تو خونه که می‌گی هَمسایه‌ها می‌شنون
!ما که هَمسایه‌ای نداریم
بعدش هم کسی هم نمیاد خونه‌مون
نیلوفر: مامانی؟ اعظم: جونم، مامان جون؟
!نیلوفر: بگو... زیادش کنه دیگه
اعظم: باباش، زیادش کن بی‌صدا: بچه‌مه
(صدای بلندِ پَخشِ موسیقی)
اعظم: ببین، زیاد شد، بِرَقص
♪ هِلهِلِه کُن ♪
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ وِلوِله کُن ♪
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ زِلزِله کُن، هُوی، هُوی ♪ (صدای ناله‌ی سگ)
♪ مرا وِلا کُن ♪ (من رو ول کُن) (صدای ناله‌ی سگ)
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ وِلوِله کُن، هُوی، هُوی ♪ - اعظم: وایسیم
♪ زِلزِله کُن ♪ ♪ هُوی، هُوی ♪
♪ زِلزِله کُن ♪ ♪ ...هُوی ♪
اعظم: چی بود؟ رشید: نمی‌دونم
!اعظم: وای
(صدای جیرجیرَک)
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
(صدای ناله‌ی سگ)
(صدای جیرجیرَک)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای ناله‌ی سگ)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای جان کَندنِ سگ)
!اعظم: این‌وَر بشین، نیلوفر
(صدای جیرجیرَک)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای کِشیدنِ سگ)
(صدای تَقلای رشید)
(صدای نفس‌های بلندِ رشید)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
اعظم: نیلوفر؟
(صدای پارسِ سگ‌ها)
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
(صدای پارسِ سگ‌ها)
رشید: یه دَستمال به من بِده
(صدای پارسِ سگ‌ها)
!اعظم: نیلوفر جان، از کنارِ پَنجِره بیا این‌وَر
خدا رو شُکر واسه خودمون اِتِفاقی نیُفتاد
♪‌ ای روزی صَدام یزیدِ کافَر ♪ (...روزی هم که صَدامِ یزیدِ کافَر)
!نیلوفر: خاموشِش کُن
♪‌ بوشویا اَنزَلی میان با خاوَر ♪ (رفت به اَنزَلی با ماشینِ خاوَر)
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
!نیلوفر: کُشتیش
!رشید: بابا، من اصلاً ندیدم چی شد !یِهو پَرید جلوی ماشین
...اعظم: مامان جان، تو این جادِه‌های تاریک
این حِیوونَکی‌ها می‌پَرَن زیرِ ماشین
یه تَصادُفِ ساده‌ست
(صدای پارسِ سگ)
اعظم: اِتِفاقی که قَرار باشه بیُفته، می‌اُفتِه
حتماً یه حِکمَتی داشته خدا اون رو سرِ راهِمون سبز کرده
نیلوفر: زده حِیوون رو کُشته چه رَبطی به خدا داره؟
!اعظم: عَمدی که نزده، مامان جان !اگه عَمدی می‌زد، حَق با تو بود
(صدای تَلَق و تولوقِ ماشین)
!اعظم: اینم یکی دیگه‌‌ش
(صدای اِستارْت زدنِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ) (صدای بالا زدنِ کاپوتِ ماشین)
اعظم: دینامِشِه؟
!رشید: نمی‌دونم، حالا یه اِستارْت بزن
(صدای جیرجیرَک)
!رشید: بزن
(صدای اِستارْت زدن)
!رشید: یکی دیگه
(صدای اِستارْت زدن)
!رشید: خیله‌خُب، بَسِه !بَسِه! فایِده نداره
(صدای موتورسیکْلِت)
!رشید: آقا، ببخشین
این اطراف تَعمیرگاه نیست؟
امید: دو کیلومِتر اون‌وَرتَر
رشید: نه، دو کیلومِتر که زیاده ماشینم خرابه، زن و بچه هَم باهامه
امید: جای دیگه‌ای نَزدیک نیست
رشید: یه شُماره‌ای، چیزی ازش نداری زنگ بزنم، بیاد؟
امید: ندارم شُماره‌ای ازشون
رشید: خیله‌خُب، باشه، دستت درد نکنه
امید: آقا! یه دقیقه وایسا ببینم !می‌تونم برات درستش کنم
رشید: خیلی مُچَکِرَم
(صدای پارسِ سگ)
وحید پای تلفن: رحیم جون، این حرف‌ها چیه؟ من و تو با هم رِفیقیم
فردا هم تو کار داشته باشی من راست و ریستِش می‌کنم
آره
وحید: آقا اُمید؟ امید: چیه؟
!وحید پای تلفن: یه لَحظه گوشی رو نِگَه دار !نَری ها! نِگَه دار! کارِت دارم
وحید: چیزی شده؟
امید: این بَندِه خدا ماشینش خراب شده زن و بچه باهاشَن
!می‌خوام ببینم می‌تونم براش کاری بکنم
وحید پای تلفن: هنوز اونجایی رحیم جون؟ گوشِت با منه؟
می‌گم وَن رو کِی میاری؟
من یک ساعتِ دیگه باید اونجا باشم
خب مگه دَفعه‌ی اوله همچین اِتِفاقی می‌اُفتِه؟
خب وقتی صاحِب‌بارِه اونجا نیست !جِنس‌ها رو برگَردونین کارْگاه دیگه
آره، بابا من باید برم بارِ سیسْمونی رو بیارم
!گِرِفتارَم رحیم، بِفَهم
ببین، من پُشتِ خَطی دارم بِهِت زنگ می‌زنم، باشه؟
وحید پای تلفن به آذری: سلام آنا، نِجِسِن؟ (سلام مادر، چطوری؟)
(صدای بال زدنِ کَبوتَرها)
وحید: چِراغ رو کی زد؟
امید؟ تو زدی چِراغ رو؟
امید؟
اعظم: ببخشین، من می‌خواستم ...کِلیدِ دستشویی رو بزنم
اِشتِباه زدم
(صدای بال زدنِ کَبوتَرها)
!وحید: خاموش کنین !کِلیدِ سَمتِ چَپیه رو باید می‌زدید
اعظم: چَشم، ببخشید
(صدای بال زدنِ کَبوتَرها)
وحید: آنا بَئْشْلَها! موشتَری واریده، هَیَه (مادر، ببخشید ها! مُشتُری بود، بله)
شام یِمیسَن؟ (شام خوردی؟)
بَه نیَه؟ (پس چرا؟)
سیز یین من دَه جَلَّم دا (شما بخورید، من هم میام دیگه)
...باخ مَنَه... آخ... آنا جان (...آخه آنا جان، ببین من رو)
مَن ماشینیم دَر که، کارگاهین ماشینی دِه (!ماشینِ من نیست که! ماشینِ کارگاهه)
بله
اُلار دِمیننجَن جَلَمَّرَم که سَنَ گوربان اُلوم (تا اون‌ها نَگَن که من نمی‌تونم بیام، قُربونت برم)
باش اوسْدَ، باش اوسْدَ (به روی چَشم، به روی چَشم)
هَیَه، آلْمیشام (بله، خریدم)
اِلَ سیز دِدیز مارکیده دا... خارجه (همون مارکیه که گفتید دیگه، خارجی)
نیاران گالما، اُزوم گَلَجام سیسمونی نان هامیسین آپارام (نگران نباش، خودم میام همه‌ی سیسمونی رو ببرم)
اَمرین یُخدِه؟ (کاری نداری؟)
قُربانام*، خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ (به زبانِ آذری: قربانت)
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی) (صدای کبوترها)
رشید: گفتی اسمش چیه؟ امید: وحید
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
رشید: آقا وحید؟
آقا وحید؟
وحید با صدای تَغییر داده: بله؟
رشید: آقا امید گفت اون جَعبِه ابْزار قدیمیه رو بِدین
...وحید: از همون در بِرین تو
سَمتِ راست، قَفَسه‌ی جَعبِه اَبْزارِه
رشید: این سَمْت؟
وحید: آره
!رشید: دَمِ شما گَرم
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
!وحید: اوه
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
!وحید: آخ! آخ
امید: یه اِستارْت بزن
(صدای اِستارت زدن)
(صدای روشن شدنِ ماشین)
امید: آقا، من این رو نیم‌بَند درستش کردم برات فقط برسونَتِت تا یه جایی
رشید: آقا خیلی مَمنون، لُطف کردین، مُچَکِر امید: قربونت
(صدای رفتنِ ماشین)
امید: چی شده؟ !وحید: هیچی! سوییچ رو بِده
امید: می‌خوای چیکار؟ !وحید: بُدو! کار دارم! کارم واجِبِه
امید: مگه قرار نشد بریم دُنبالِ سیسمونی‌ خواهرت؟
وحید: آره، می‌دونم !وَن رو می‌گم کجا بیاری، لباس‌هامَم بیار
!امید: جونِ مادرت مُواظِبِ موتور باش !وحید: حَواسَم هست بابا
(صدای پارسِ سگ)
(صدای جیرجیرَک)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای جیرجیرَک)
(صدای بوقِ آزادِ تلفن)
(صدای خُر و پُف) (صدای ویبْرِه‌ی گوشی)
(صدای بوقِ کامیون)
(صدای بوقِ ماشین)
(صدای کشیدنِ تُرمُزدَستی)
(صدای بوقِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای کشیدنِ تُرمُزدَستی)
(صدای بوقِ ماشین)
(صدای بوقِ هُشدارِ نبستنِ کمربند)
(صدای کشیدنِ تُرمُزدَستی)
!رشید: اِ
!رشید: آی
(صدای باد) (صدای تَقَلای وحید)
(صدای باد) (صدای نفس‌های وحید)
!وحید: بیا بیرون
!رشید: آه! اَه! اَه
رشید: چیکار داری می‌کنی بابا؟ !وحید: خَفه شو! کِثافَت
!وحید: خَفه شو! انقدر تِکون نخور !می‌گَم انقدر تِکون نخور
!رشید: آی !وحید: بیا ببینم
(صدای تقلای وحید)
!رشید: نه! نه !وحید: برو تو چاله
(صدای تقلای رشید) !وحید: برو ببینم
!وحید: لَعنَتی
رشید با فریاد: چیکار می‌کنی؟
!رشید: آی! آی !وحید: آخ
(صدای نفس نفس زدنِ وحید)
!رشید: اووم... نَریز
!نَریز !دارم خفه می‌شم
!نریز آقا، نریز
!رشید: به خدا من زن و بچه دارم، نریز
!وحید: پس اسمِ واقِعی‌ات اینه !رشیدِ شَهسَواری
رشید: آره... آره، خودمم
ببین، کارتِ بانکیمم همون‌جاست... تو کیفه
‫ 1329 رَمزِشه !هر چقدر می‌خوای پول بردار
وحید: مگه اِقبال بَده؟ رشید: چیکار می‌کنی؟
!وحید: هم مُحکَم‌تره! هم کوتاه‌تر !رشید: چیکار می‌کنی تو؟ نَریز
!رشید با فریاد: آی
!نریز
!رشید: اِقبال کیه؟ نمی‌دونم
!وحید: خفه شو، مادرجِندِه
اینم تِکه کَلامِت بود، یادته؟
...یادته می‌گفتی اگه مادرت جِندِه نبود
همچین تُپاله‌ای* پَس نمی‌انداخت؟ (مَدفوعِ گاو)
چطوری تُپالِه؟ حالا اِقبال رو دیگه نمی‌شناسی؟
اِقبال! اِقبال پا قشنگه! یادت اومد؟
!حالا یادت میارم
رشید: والله به خدا تا حالا اسمِش به گوشَم هم نخورده! اِقبال کیه؟
!وحید: اِنقَدر ننه من غَریبَم در نیار
فکر کردی بعدِ یه عُمر گِدایی پنج‌شنبه، جمعه‌ام رو گُم کردم، آره؟
ها فکر کردی نمی‌شناسمت؟
...وحید: فکر کردی چشم‌هامون رو می‌بَندی
رو به دیوار می‌گذاری... نمی‌شناسیمت؟
چشم‌هامون رو بَستی !ولی گوش‌هامون که می‌شنید
...صدای پای تو
صدای پات رو از بینِ صد تا صدای مَصنوعی دیگه تَشخیص می‌دم
اون صدای پای بد قِلِقِت که همیشه تو گوشَم بود، می‌فَهمی؟
وحید: فکر کردی نمی‌شناسمت؟ ها؟ !رشید: نَریز
وحید: این صدا چند ساله که تو گوشِ منه می‌فَهمی؟
!وحید: شب و روزم رو سیاه کردی، کِثافَت !رشید: نَریز
رشید: اوه! چند سال چیه؟ اصلاً من پارسال پام رو تو تَصادُف از دست دادم
!رشید: قَطع شد... بابا نَریز !وحید: همین جا چالِت می‌کنم ها
!وحید: کثافت ...رشید: به خدا من رو بکِش از
!وحید: همین جا چالِت می‌کنم !رشید: بیا ببین! بیا جای زخم‌هام رو نگاه کن
!رشید: بیا ببین این مالِ چند سال پیش نیست !آقا، بیا
اصلاً امروز وقتِ پانْسِمان داشتم !تو رو خدا بیا خودت نگاه کن
!بیا خودت نگاه کن !بیا خودت نگاه کن
(صدای نفس نفس زدنِ رشید)
(صدای آه و ناله‌ و نفس‌های رشید)
!رشید: بیا! نَریز! نَریز! نَریز
!نَریز! خفه شدم !نَریز! خفه شدم
!نَریز... آه !آه! آه! آه
!نکِش بابا! نَکِش! مَصنوعیه !نکِش! مَصنوعیه
!بزن بالا پاچه‌ی شلوارم رو، ببین !بزن بالا
رشید: آی... آی... آه
!رشید: آی! آی
!رشید: نکِش
(صدای سُرفه‌های رشید)
!رشید: آی
(صدای سُرفه‌های رشید)
رشید: این زَخم مالِ چند سال پیشه؟
(صدای سُرفه‌های رشید)
رشید: کجا رفتی؟
(صدای باد)
!رشید: بیا من رو بیار بیرون
!بیا دارم خفه می‌شم !بیا من رو بیار بیرون از اینجا
(صدای تَقَلای رشید)
!رشید: بیا! جانِ مادرت بیا من رو بیار بیرون
!بیا دارم خفه می‌شم! بیا
رشید: من با تو چیکار کردم؟ بابا چه هیزمِ تَری من به تو فروختم؟
!بیا من رو بیار بیر‌ون
وحید: سلام آقا رضا خوبی؟ چاکِرَم! خوبی؟ چه خبر؟ رضا: سلام، خوبی؟ خیلی مُخلِصَم، خوش اومدی
وحید: عمو هستش؟ رضا: بله، بالاست
(صدای پَخشِ ترانه‌ی بَندَرعباسی نَهَنگ) (خواننده: ابراهیم مُنصِفی)
♪ دو روزِ تَلخِ زندگی ♪
وحید: سلام، عمو سالار
♪ قِصه‌ی دَرد و مُردَنه ♪
سالار: وحید! چِطوری تو پسر؟ وحید: خوبی عمو؟
♪ امیدِ یَک رو زِندِگی ♪
وحید: قُربونِت برم سالار: اصلاً مَعلومه تو کجایی پسر؟
♪ دُنبالِ خو (خود) وا گور بُردنه ♪
سالار: قُلْوِه چطوره؟ وحید: آخ! هست، بد نیست، عمو
♪ اِی دل دِگَه (دیگه) گولُم مَزَن ♪ - !سالار: بشین
وحید: مُزاحِم شدم، نه؟ سالار: چه عَجَب از این طَرَف‌ها؟
وحید: پُررویی کردم، می‌دونستم سه‌شنبه‌ها اینجایی خودم اومدم، تلفنی نمی‌شد
کارِ مُهِمی داشتم باهاتون
سالار: کار و بار رو وِل کن، رفتی دکتر یا نه؟
مردِ حسابی، 10 دَفعه برات وَقتِ دُکتُر گرفتم
برو فِکری به حالِ این قُلوَه‌ت بکُن
...قَدیم‌ها اسمت آفتابه بود
الآن اِنقَدر دستت به قُلوَه‌ته که !شدی عِینِهو خودِ آفتابه
وحید: یه کم گِرِفتارَم عمو، می‌رم
...عمو جان
♪ (آدمِ پوچی مِثلِ مِه (من ♪
♪ کجا بِریْت که جاش بَشِه ♪ (کجا برود که برای او جایی باشد)
ببخشید
سالار: این دیگه کیه؟
♪ وا چه زَبُنی گَپ بِزَنْت ♪ (...با چه زبانی می‌توان صحبت کرد)
وحید به آهستگی: مالِ پا قشنگه‌ست
♪ تا یکی آشناش بَشِه ♪
سالار: دستِ تو چیکار می‌کنه؟
♪ مَوات از ایجا دور بَشُم ♪ (می‌خواهم از اینجا دور بشم)
وحید: بِالاَخَره گیرِش آوردم
♪ جایی برم که چوک اَرُم ♪ (دوباره برگردم به دورانِ کودکی‌ام)
با ماشین کوبیدم بهش الآن داخلِ صَندوقه، تو ماشین
♪ غِیر از خیالِ خوبِ خُوم ♪
♪ چیزی نَهَستَه (نیست) تو سَرُم ♪ - سالار: چیکار کردی وحید؟
!وحید: عمو جون، نِگَران نباشین !هنوز زنده‌ست
♪ اِی دل دِگَه (دیگه) گولُم مَزَن ♪ - وحید: فقط می‌خوام کُمَکَم کنی، اُفتادَم تو شَک
♪ مِه (من) بِشتِه (دیگه) گولِت ناخارُم ♪ - وحید: شما بِبینین خودشه یا نه
♪ بَرگَشتِن اینین ای سفر ♪ (این سفری که پیش گرفته‌ام، برگشتی ندارد)
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪ (بی‌تو حتی خودم را هم دُنبال نمی‌کنم)
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪ - !سالار: پاشو بیا
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪ (بی‌تو حتی خودم را هم دُنبال نمی‌کنم)
سالار: پسر، این چه کاری بود کردی؟
فکرِ عاقِبَتِش نیستی؟
وحید: عمو جون، چیکار باید می‌کردم؟
وقتی دیدمش یه لَحظه کُنتُرُلِ خودم رو از دست دادم
این بی‌شَرَفِ بی‌ناموسِ مادرجِندِه می‌دونین با من چیکار کرده؟
!همه چیز رو ازم گرفته !آبِروم رو! زنم رو! شُغلَم رو
!همه چیز رو ازم گرفته
حتی بُردمش بیابون، گورِش رو هم کَندَم !می‌خواستم زنده به گورِش کنم
مُنتِها به دلم شَکی انداخت گفت اِقبال نیستم
حالا اومدم اینجا که کُمَکَم کنین !ببینین خودشه یا نه؟ همین
چیزِ دیگه‌ای از شما نمی‌خوام
فکر نمی‌کردم خودت رو این‌جوری اسیر بکُنی
ببین، ما قاتِل نیستیم قَرار نیست مثلِ اون‌ها باشیم
سالار: ما حتی قَرار نیست گورِ کسی رو بکَنیم اون‌ها گورِ خودشون رو کَندَن
اگه این کار رو کرده باشی یعنی گورِ غَرایِزِ مُثبَتِت رو کَندی
عمو جون، من حوصِله‌ی شنیدنِ این حرف‌ها رو ندارم
ببین، آب از سرِ من گذشته
یه کاری شروع کردم می‌خوام خودمم تمومش کنم
وحید: تنها کُمَکی که از شما می‌خوام !اینه که بیاین بگین خودشه یا نه؟ همین
حتی اگه خودش باشه، بهتره وِلِش کنی این کار تَه نداره
...عمو جون
تو بدترین شَرایِط همیشه کنارم بودی همیشه هَوام رو داشتی
هیچ‌وقت هم فَراموشِت نمی‌کُنم
حالا هم اگه نمی‌خوای کُمَکَم کنی من گِلِگی ندارم
یه کاری رو خودم شروع کردم خودمم تمومش می‌کنم
سالار: ولش کن، وحید
(صدای ضَربه به شیشه)
وحید: جانم، عمو؟
سالار: این شُماره رو بگیر، بهش زنگ بزن
هرچی بِهِت گفت، گوش کن
وحید: باشه
مرد: آقا، چی شده آقا؟
(صدای بَحث و درگیری در خیابان)
(صدای بوقِ آزادِ تلفن)
!زن: خسته شدم، وِلَم کنین دیگه
(صدای بوقِ ماشین)
:صدای گوینده‌ی زنِ برنامه‌ی مَسیریاب به راست بپیچید
(صدای راهنما زدن)
(صدای کلاغ)
:صدای گوینده‌ی زنِ برنامه‌ی مَسیریاب به مَقصَد رسیدید
(صدای کلاغ)
(صدای کشیدنِ تُرمُزدستی)
!شیوا: آهان! بخند! گُلی، بخند
(صدای شاتِرِ دوربینِ عَکاسی) (صدای زنگِ موبایل)
شیوا: بد شد، ببخشید... یه لَحظِه
(صدای زنگِ موبایل) گلی: حَواسِت به این باشه، تور کثیف نشه
شیوا: گُلی جان، من این رو باید جواب بدم، ببخشید گُلی: باشه عزیزم، راحت باش
شیوا: الو؟
سلام، مریم جون. چطوری عزیزم؟ خوبی؟
آره، قُربونِت. عکس‌ها همه آماده‌ست
...تا آخرِ شب برات می‌فرستم، امروز
...وحید: ببخشید ...شیوا: نه، یه
شیوا: نه، امروز عروسی گُلی نیست، فرداست امروز دارم عکس‌هاشون رو می‌گیرم
...نه، همه‌شون رو اِدیت زدم. تا فردا برات
آره، قُربونِت، آره
اِنتِخابِ خودت رو قَبول دارم !ولی دوباره تو دَردِسَر نیُفتیم‌ ها
باشه... باشه، فَدات شَم، باشه
...آره، قُربونِت
می‌بینمت
باشه، قربونت
خداحافظ، خداحافظ
بفرمایین، آقا سلام، خوبین؟
بچه‌ها، بیاین برین توی اون ساختِمون آجُریه، اون‌وَریه
شیوا: برین اون‌جا، بَقیه‌ی عکس‌ها رو می‌خوام اون‌جا ازتون بگیرم
آقا، من تلفنی هم بِهِتون گفتم خیلی کار دارم
ولی چون گفتین از طرفِ عمو سالار هستین هستم در خِدمَتِتون، بفرمایین
ببخشین این خانم بیگلَری نبودن که با شما دستگیر شدن؟
وحید: اِ... می‌شه چند لَحظه بیاین جلوی در؟ کارِتون دارم
شیوا: جلوی در برای چی؟ همین‌جا کارِتون رو بگین
آخه می‌دونین قَضیه یه کم پیچیده‌ست اینجا نمی‌شه گفت
!آقا، من واقعاً امروز کار دارم !خیلی شُلوغَم! می‌بینین که
شما بفرمایین بیرون، من کارم تموم شد می‌رسم خِدمَتِتون، با اِجازه‌تون
پا قشنگه رو پیدا کردم
وحید: فکر کنم شما می‌گفتی پا قُراضِه
(صدای جِرینگ جِرینگِ آویزهای لوستر)
تو واقعاً کی هستی؟
بعدِ اینکه شما رو گرفتن بعدِ دو هفته دوباره اومدن سُراغِ من
به جُرمِ اِجتِماع و تَبانی و تَبلیغ عَلَیهِ نِظام من رو گرفتن
من گُزارِشِ شما رو خوندم
حالا اومدم کُمَکَم کنین
وحید: ببینین واقعاً خودشه؟
(صدای جِرینگ جِرینگِ آویزهای لوستر)
اینجاست؟
!آره، نترس نمی‌تونه تَکون بخوره، حرف بزنه
وحید: انداختمش تو صَندوقِ ماشین
شیوا: کُشتیش؟ وحید: نه، کِثافَت هنوز زنده‌ست
فقط می‌خوام کُمَکَم کنین !ببینم خودشه یا نه
آقا، من هیچ کُمَکی بِهِتون نمی‌تونم بکنم
عمو سالار خیلی اِشتِباه کرده !شُماره‌ی من رو به شما داده
من تازه برگشتم سرِ زندگی طَبیعی
این بچه فردا شب، عَروسیشه الآن هم داره کارهای عَروسیش رو می‌کنه
!برو! خواهش می‌کنم از اینجا برو
از بس با لَقَد (لَگَد) زده به پَهلوم که همیشه پَهلوم رو گرفتم، می‌فهمین؟
!آبِروم رفته
همه‌ی رِفیق‌هام بِهِم می‌گن آفتابه
من دیگه طاقَت ندارم
شما فقط تَشخیص بدین خودشه من حسابش رو می‌رسم
آفتابه هستی یا هر کوفت و زَهرِمارِ دیگه‌ای !به من هیچ رَبطی نداره
!هیچ کاری نمی‌تونم برات بکُنم
!برو! می‌دم بِندازَنِت بیرون ها !گُم شو برو
(صدای کلاغ)
شیوا: بچه‌ها، ببخشید
...خب، اینجا وایْسادین
(صدای تکان خوردنِ آویزهای لوسترها)
شیوا: علی، تو بیا این‌وَر گُلی، تو برو اون‌وَر
...آهان! یه ذَرِه
...اِ
نه، اون دَرِه سیاهه، تو هم تیپِت سیاهه
اِ... برگردین سرِ جاتون، برگردین سرِ جاتون
(صدای کلاغ) (صدای تکانِ آویزهای لوستر)
!شیوا: آها! این خوبه
...خب، اِ
اِ... آره عروس رو نگاه کن
(صدای کلاغ‌ها)
شیوا: بچه‌ها، من یه تلفن بزنم الآن میام !ببخشید تو رو خدا
(صدای کلاغ‌ها)
شیوا پای تلفن: الو؟
سلام، عمو
(صدای کلاغ) (صدای تکانِ آویزهای لوستر)
وحید: تو ماشینه
(صدای کلاغ)
وحید: فقط... شیوا خانم، وقتی رفتیم داخل اصلاً حرف نزنید
شیوا: چرا؟ وحید: پَنبه کردم توی‌ گوشِش، یه وقت صدا نشنوه
بیاین بیرون صُحبَت می‌کنیم، باشه؟
(صدای کلاغ)
(صدای پِلاستیک را کنار کشیدن)
!رشید: آه
این بردار
!رشید: اوه
شیوا: مُطمَئِنی خودشه؟ !وحید: نه، واسه همین اومدم سُراغِ شما
شیوا: خب که چی؟ وحید: یعنی چی؟
شیوا: گیرَم که خودش باشه می‌خوای چیکار کنی؟
وحید: من خودم رَدیفِش می‌کنم شما نِگَران نباشید
نمی‌خوام شما تو دَردِسَر بیُفتید
وحید با صدای آهسته: فقط خودشه یا نه؟ !شیوا: من چه می‌دونم خودشه
شیوا: همیشه چِشم‌بَند رو چشمم بوده از کجا بدونم که خودشه؟
گُلی: شیوا؟
!شیوا: برو
شیوا: جانم، عزیزم؟ گُلی: این آقا کیه؟ اینجا چیکار داره؟
علی: سلام، برادر وَقتِتون بِخِیر
ما تازه عَقد کردیم اومدیم پیشِ دوستِ خانُمَم، عَکاسی
فردا شب مَراسِمِمونه می‌گیرین که چی می‌گم؟
شیرینی‌تون هم مَحفوظِه
شیوا: علی؟
شیوا: اصلاً هیچ‌کی نیست
شیوا: برای چی رفته بودی باهاش حرف می‌زنی؟ گُلی: می‌شه به من بگی این کیه؟
شیوا: آخه چیکار داری؟ !اصلاً اومده یه حرفی بزنه و بِره
گُلی: تو چرا این‌قَدر به هم ریختی؟
(صدای کلاغ‌ها)
!شیوا: بُرو تو
شیوا: می‌گه پا قُراضِه رو آورده اینجا
علی: پا قُراضه کیه؟ گُلی: چی؟
گُلی: پا قُراضِه؟
...علی: خب !شیوا: گُلی
!علی با فریاد: آب بیارین !شیوا: وای
شیوا: چه حَقی داری این‌جوری می‌کنی با خودت؟
شیوا: گلی، آروم باش آروم باش، هیچ اِتِفاقی نمی‌اُفته
گُلی: خوبم !شیوا: برو تو! برو تو
گُلی: خوبم
(صدای کلاغ‌ها)
!شیوا: گُلی
!گُلی
گُلی: این دَیوث کجاست؟ !شیوا: گُلی جان
!شیوا: گلی گُلی: می‌گم این دَیوث کجاست؟ کدوم گوریه؟ !وحید: ای بابا! آروم باشین خانم! خانم آروم باش
شیوا: گلی؟ گلی: می‌گم کجاست؟ !وحید: اِ! اِ! الآن صداتون رو می‌شنوه
!گُلی: باز کُن دیگه این رو !وحید: باز می‌کنم، خیله‌خُب
!شیوا: خیله‌خُب! ساکِت شو !وحید: آروم باش
(صدای کلاغ)
(صدای ضَربه زدن به درِ ماشین از داخل)
گُلی: این رو از کجا پِیدا کردی؟ ...وحید: این رو‌
علی: ببین آقا، من نمی‌دونم !تو کی هستی و چی می‌خوای
فقط این رو می‌دونم !گُلی دیگه جونِ این بازی‌ها رو نداره
علی: اگه این بار یه چیزیش بشه من می‌دونم و تو! فَهمیدی؟ !شیوا: علی
!شیوا: علی! ساکِت شو !بِرین تو شماها
!شیوا: جوابِت رو گرفتی !ما نمی‌تونیم به تو بگیم این هست یا نیست! برو
گُلی: بِره؟ کجا بِره؟ زندگی من رو به گُه کِشیده، حالا هم بِره؟
گُلی: من یکی تا نفهمم این خودشه یا نه !دست‌‌بَردار نیستم
شیوا: بِهِت گفتم برو، نرفتی! حالا وایْسا ببین !چه‌جوری ما رو با این کارِت اِنداختی تو هَچَل
شیوا: یه دَفعه دیگه بازش کن ببینم !نمی‌تونم این‌جوری بگم
!شیوا: تو، نه
(صدای کنار کشیدنِ پلاستیک)
(صدای ناله‌ی رشید)
(صدای بو کردن)
(صدای عُق زدنِ شیوا)
شیوا: بوی گَندِ عَرَقِش که می‌گه خودشه
...شیوا: اما من فکر می‌کنم گُلی: اما چی؟
شیوا: تنها کسی که می‌تونه بگه خودشه یا نه، حمیده گُلی: حمید
علی: شیوا جان، اون دیوونه رو می‌خوای برداری بیاری اینجا که چی بشه؟
شیوا: اون رو نمیاریم، ما می‌ریم پیشِش
...علی: گُلی حالش تازه خوب شده
این‌ دَفعه اگه اِتِفاقی بیُفته دیگه !نمی‌شه جَمعِش کرد ها
شیوا: چرا از باغ اومدین بیرون؟
ببین علی، تَکلیفِ من با این جَماعَت روشَنه
اما گُلی رو دیگه نمی‌شه کُنتُرُلش کرد
الآنم فقط حمیده که می‌تونه به ما کمک کنه
...شیوا: اگر حمید رو پیدا کنیم وحید: حمید کیه؟
...شیوا: حمید از همه‌ی بچه‌ها !گُلی: چرا وایْسادین؟ بیاین بریم دیگه
!علی: گُلی جان، بیا اینجا
تو خونه الآن مُنتَظِرِمونَن
!علی: نِگَران می‌شن !گُلی: تِلِفُنِ من ر‌و بِده... بِده
(صدای کلاغ)
شیوا پای تلفن: سلام، مامان
خوبم، خوبم
ببین مامان، با علی و شیوا داریم می‌ریم برای اِدامه‌ی عَکاسی فردا شب
آره، آره، آره، آره
!نه، نه، گوش کن ...فقط من امشب
نه، فقط خواستم نِگَران نشی امشب من دیر میام خونه
باشه، باشه، باشه، باشه، باشه خداحافظ، خداحافظ
گُلی: خیالت راحت شد؟ !بریم
وحید: باشه، می‌ریم ولی قبلش باید گوشی‌هاتون رو بِدین به من
خاموششون کنین
(صدای کلاغ)
!وحید: بِرین بالا
شیوا پِچ پِچ کُنان: همین رو صاف برو بِهِت می‌گم
(صدای کلاغ)
علی: بابا ما اومده بودیم عکس بگیریم !نه از این کارها
!گُلی: عکست رو گرفتی دیگه !چند تا می‌خوای؟ بَس کن دیگه
علی با صدای آهِسته: گِرِفتار شدیم
!گُلی با صدای آهِسته: هی غُر می‌زنی !هیچی نگو دیگه! بَسه
...علی با صدای بلند: اصلاً مَعلومه داری چیکار !شیوا با صدای آهِسته: هیس
!شیوا بی‌صدا: برو
شیوا خیلی آهسته: اونجا، همین‌جا خوبه من از این‌وَر می‌رم، تو اون‌وَری بیا
(صدای راهنما زدن)
(صدای تُرمُزدستی کِشیدن)
(صدای نَواختنِ آکاردِئون و ضَرب)
شیوا: سلام! چطوری ابوالفَضل جان، خوبی؟ !ابوالفَضل: سلام! بَه بَه
!ابوالفَضل: حالِت چطوره؟ خوبی؟ خوش اومدی شیوا: خوبی؟ قربونت
شیوا: مرسی وحید: سلام عَلیکُم ابوالفَضل: سلام عزیزم، حالت خوبه؟
شیوا: آقا وحید... آقا ابوالفضل ابوالفَضل: بله، بله، حالِت خوبه؟
شیوا: چطوری؟ دکتر چطوره؟ ابوالفَضل: قُربونِت برم
ابوالفَضل: خوبه، دکتر هم خوبه بیا داخِل، بیا داخِل
شیوا: اِ! هستش؟ ابوالفَضل: آره... آره، آره
شیوا: اِتِفاقاً یه کارِ کوچیکی باهاش داشتم !ابوالفَضل: بیا! بیا هستش! بیا
شیوا: مرسی، عَزیزَم ابوالفَضل: بهتری الحَمدُالله؟
شیوا: ممنون، خوبم ابوالفَضل: قُربونِت
شیوا: تو چِطوری؟ ابوالفَضل: سَلامَت باشی
شیوا: بریم وحید: ممنونم آقا، خداحافظ
ابوالفَضل: قربونت برم عزیزم، خدانِگَهدار
شیوا: ببین، حمید که میاد ماشین رو می‌گذاره رو سرش
این‌ها رو می‌گذاری تو گوشِش که نَشنَوه چیزی رو
بعدش هم مَجبوریم پا قُراضه رو بی‌هوشِش کنیم با این
وحید: شما رو این‌ اِطمینان دارین؟
شیوا: آره، حمید یه چیزهایی قبلاً بهم یاد داده این دوستِ دکترمم گفت که چیکار کنم
وحید: شیوا خانم، یه وقت نزنیم بُکُشیمِش
(صدای نَواختنِ آهَنگِ بادا بادا مُبارک بادا)
وحید: ببخشین، ببخشین، اجازه بدین
وحید: چی شده؟ علی: شیرینی می‌خوان وحید: پول؟
(صدای نَواختَنِ آهَنگِ بادا بادا مُبارک بادا)
وحید: بفرمایید
نَوازَنده: همین؟ وحید: همینه
علی به آهِستِگی: وَقت نداریم
(صدای نَواختنِ آهَنگِ بادا بادا مُبارک بادا)
شیوا: برو اون‌ جِلو، بغلِ اون وانِتِه وایسا
(صدای راهنما زدن)
(صدای تُرمُزدستی کشیدن) !شیوا: اوناها! اونجاست
(صدای بوقِ ماشین)
!وحید: اِ
!وحید: بابا این دیگه کیه
علی: کجا داری می‌ری؟
علی: دارن میان
!حمید: دهنِ من رو تو گاییدی، شیوا واسه چی اومدی؟
!شیوا: بیا! خیله‌خُب، برو تو
!حمید: خب من نشستم، بِگین گُلی: بیا بریم یه جای آروم، حرف می‌زنیم
حمید: گُلرُخ، جای آروم چیه؟ دهنِ من رو !سِرویس کردین! از کارَم انداختین! بِگین
!علی: حمید جان، قَضیه خیلی جِدیه
حمید: حمید جان چرا این می‌گه؟ چرا پسرخاله می‌شه سَریع؟
!شیوا: حمید! خفه شو
یه جای خَلوَت نِشونمون بِده بریم بشینیم حرف بزنیم
حمید: مُستَقیم همین رو برو اولین فَرعی رو بِپیچ راست
(صدای نفس‌های حمید)
!حمید: حَرومْزاده‌ی کُس‌کِش !شیوا: هیس
!گُلی: حمید! حمید !شیوا: حمید! حمید! نه! حمید! نه !وحید: بیا بیرون
...حمید: خودِ کُس‌کِشِشِه، خودِ بی‌شَرَف
!حمید: ولم کنین! ولم کن !وحید: آروم باش
!شیوا با فریاد: حمید! ساکِت شو !حمید: وِلَم کنین
!شیوا: ساکِت نباشی، پَرتِت می‌کنم بیرون ها
!حمید: شیوا، به جونِ مادرم خودشه
پای کُس‌کِشِش تو جَنگِ سوریه ...سَقَط شده بود
مِنَتِش رو سرِ من می‌گذاشت
می‌گفت تَقاصِش رو امثالِ تو باید پَس بِدین
حمید: پنج ساله صبح تا شب ...تو خواب و بیداری !شیوا: خیله‌خُب
حمید: دارم با چشم‌ِ بَسته دست می‌کِشَم رو پاش
!حمید: تو رو خدا وِلَم کنین
!شیوا: خیله‌خُب! اول باید مُطمَئِن بشیم، بَعد حمید: از چی می‌خوای مُطمَئِن شی؟
صَد بار چشمْ بَسته دستِ من رو گرفت !کِشید رو اون پای لَجَنِش
که ببینم واسه جَنگِ بِهِشتِشون !جَنگِ سوریه‌شون چه گُه‌هایی که نخورده
!حمید: ولم کنین تو رو خدا !شیوا: آروم باش
شیوا: ببینم، این اصلاً قبول کرده اِقْباله؟
حمید: بابا! چی رو قبول کنه؟ مگه شماها باهاش حرف زدین اصلاً؟
وحید: قبل از اینکه بی‌هوشِش کنم من باهاش حرف زدم
!حمید: وای! با چه کُس‌خُل‌هایی طرفم من
می‌خواین برگرده بگه من اِقبالَم؟
به این پنج دقیقه وَقت بدین !همه‌مون رو اِعدام می‌کُنه
این فُرصَت به دست بیاره، یه کَلَکی می‌زنه !بهش بِدِهکار هم بشیم به خدا
گُلی: حمید! تا این حرف نزنه !من یکی نمی‌گذارم بهش دست بزنی
!حمید: خب من بَلَدَم چه‌جوری به حرفش بیارم !وحید: وایسا! وایسا
!وحید: کسی حَق نداره بهش دست بزنه !تا وقتی نگفته اِقباله، کسی حَق نداره دست بزنه !شیوا: حمید
!حمید: وای چه گاویه این !این چه گاویه
چند نَفَر مگه تو این شهرن که ...پای راستشون تا همون‌جا مَصنوعی باشه
!پای چَپِش هم همون تِعداد زَخم داشته باشه
!شیوا: خَفه شو! این دوستِ سالاره
!حمید: خُب همون! همون رو بگو ...سالار خودش هم جا زده، این کُس‌کِش
!شیوا: بشین! بشین !گُلی: حمید
!شیوا با فریاد: برو بیرون !حمید: این مارموزِ کُس‌کِشِ.... وِلَم کن
!شیوا با فریاد: برو بیرون !حمید با فریاد: وِلَم کن
!شیوا: بشین !حمید: ولم کن می‌گم، عَنتَر! ولم کن
!وحید: آروم باش
!حمید: بابا یه دقیقه !یه دقیقه من رو ول کنین
!وحید: آروم باش! حالِت بد می‌شه چه خبرته؟ چرا داد می‌زنی؟
!علی: سِکتِه می‌کنی ها
!وحید: حمید، صدات رو شنید آروم‌تر! چه‌ خبرته؟
اِنتِظاماتِ اول: چه خبره؟ خِفْت‌گیریه؟
وحید: نه، داشتیم شوخی می‌کردیم، رِفیقِمونه
علی: اصلاً به ما میاد خِفْت‌گیر باشیم؟
!اِنتِظاماتِ اول: نه اصلاً
بِهِتون هم نمیاد ماشین اِنقَدر سر، صدا داشته باشه، تِکون داشته باشه
وحید: حمید، خوبی حالا؟ بهتری؟ علی: رِفیقِمونه
اِنتِظاماتِ اول: تو ماشین چه خبره؟ وحید: هیچی، خبرِ خاصی نیست
شیوا: بچه‌ها، کجایین شماها؟ !اِنتِظاماتِ اول: خبرِی نیست
شیوا: سلام ...وحید: آقایون تَشریف آورده بودن
وحید: داشتیم صحبت می‌کردیم شیوا: سلام، آقا
شیوا: خوب هستید؟ اِنتِظاماتِ اول: سلام، ممنون
شیوا: خسته نباشین، من کارم عکاسی و فیلمبرداری از عروسیه
اومدیم اینجا یه دو تا عکس بگیریم می‌ریم سَریع
اِنتِظاماتِ اول: اینجا؟ !به این قشنگی *view ،شیوا: آره (ویو، مَنظَرِه)
اِنتِظاماتِ دوم: مُجَوِز دارین؟
حمید: مُجَوِز؟ !اِنتِظاماتِ دوم: بله، مُجَوِز
حمید: عکاسی عروسی مُجَوِز می‌خواد؟ اِنتِظاماتِ دوم: بله، مُجَوِز می‌خواد
!حمید: نمی‌دونی، یه چیزی می‌گی ها
...اِنتِظاماتِ اول: نه، خِفْت‌گیری و سر، صدا و
اِنتِظاماتِ اول: بِزَن، بکُش اینجا مُجَوِز می‌خواد !حمید: بابا این‌ها اِنتِظاماتَن !شیوا: هیس! ساکت
وحید: شوخی می‌کردیم !اِنتِظاماتِ اول: دیدم چه شوخی‌ای
حمید: خایه‌مالِ اِنتِظاماتی دیگه تو؟ شیوا: اِ... یه ذَره حالش خوب نیست، گُلی؟
(صدای آژیرِ ماشین)
وحید: آقا، چیزِ خاصی نداره اینجا انتظاماتِ اول: باشه، نگاه می‌کنیم، کاری نداریم
شیوا: اِ... بچه‌ها، بیاین اون‌جا! اون‌جا خیلی مَنظَرِه) خوبی داره، بریم اون‌طرف) view
!شیوا: بُدو
(صدای عُبور و بوقِ ماشین‌ها)
!شیوا: گُلی، یه لَبخَند به من بِده
(صدای شاترِ دوربینِ عکاسی)
اِ... علی تو اصلاً برو اون طرف من یه چند تا [عکسِ] تَکی از گُلی بگیرم
وحید: امروز مُزاحِمِ شما هم شدیم !شیوا: گُلی، این‌وَر وایسا
!اِنتِظاماتِ ا‌ول: چه مُزاحِمَتی؟ عشقِ ما عروسیه علی: آقا، قُربونِ شما، ما بریم دیگه
!علی: بریم، بچه‌ها
وحید: بریم؟ !علی: بریم! بریم
!اِنتِظاماتِ ا‌ول: قَبلاً دامادها خیلی بامَعرِفَت‌تر بودن علی: بله؟
حمید: چی می‌گه؟ این چی می‌خواد؟ !علی: هیچی! ولش کن
اِنتِظاماتِ ا‌ول: مثلِ اینکه این !خیلی حالِش خرابه ها
حمید: آره، خرابه! دُکتُری؟ وحید: ببخشید... شما ببخشید
اِنتِظاماتِ دوم: آره، دُکتُریم
علی: ببخشید، من پولِ نَقْد هَمراهَم نیست اِن‌شاالله دَفعه‌ی بعدی جُبران می‌کنم
اِنتِظاماتِ ا‌ول: مگه چند بار می‌خوای داماد شی؟ علی: جان؟
علی: پولِ نَقْد ندارید؟ اِنتِظاماتِ ا‌ول: کارْت هست، کارْتْخون هست
علی: بِفَرمایید
(صدای دزدگیرِ ماشین)
اِنتِظاماتِ ا‌ول: بِفَرمایید
علی: یه کم زیاد نیست؟ اِنتِظاماتِ دوم: به ما رسید، زیاد شد؟
اِنتِظاماتِ ا‌ول: بِکِش، عِیب نداره
(صدای کِشیدنِ تُرمُزدَستی)
!وحید: لُطفاً همه‌تون بیاین پایین حمید: بله؟
وحید: می‌بَخشین، وقتِ شما رو هم گرفتم بَقیه‌ی ماجَرا رو خودم اِدامِه می‌دم
نمی‌خوام بیشتر از این آلوده‌ی داستانِ من بشین
حمید: چِطور شد؟ شد داستانِ تو الآن؟
ببین! من تا نَعشِ این خایِه‌مال رو نندازم !که از اینجا تِکون نمی‌خورم که
!جامَم راحته، با اِجازِه... آخِیش
!وحید: حرفِ آخر رو حالا می‌گم
اگه از ماشین پیاده نشی !من از اینجا جُم (جُنْب) نمی‌خورم
حمید: منم از اینجا تِکون نمی‌خورم !اینم حرفِ آخرِ من
!علی: گُلی، پاشو بیا بریم
!علی: بیا، عَزیزَم! بیا بریم گُلی: کجا؟
علی: حَق با ایشونه، ما هم که !هِزار تا کار داریم! بیا بریم
گُلی: علی، اصلاً مَعلوم هست چی داری می‌گی؟
!علی: خب راست می‌گه دیگه ...خودش پِیداش کرده
خودش هم حَق داره !هر کاری می‌خواد باهاش انجام بِده
گُلی: واقِعاً می‌خوای بِری؟ !خب برو
علی: من بدونِ تو کجا برم؟ اصلاً حالِت خوبه؟
!گُلی: مَعلومه که حالم خوب نیست
علی: گیریم که این خودش بود ...اینم اُوُرد تَحویلِش داد به تو
می‌خوای باهاش چیکار کُنی؟
‍!این یه باتْلاقِه، عزیزِ من
هر چِقَدر جلوتر بری بیشتر هم فُرو می‌ری
!آخرش همه‌تون هم غَرْق می‌شین
!بیا بریم !اِنگار امروز اِتِفاقی نیُفتادِه، گُلی جون
گُلی: ببین علی، این اِتِفاق قَبل از تو اُفتاده یه روزی هم باید تَموم بشه
قِسمَت بوده که امروز همون روز باشه این یه مَسئَله‌ی شَخصیه
علی: ما داریم با هم اِزدِواج می‌کنیم !مَسئَله‌ی شَخصی نداریم
...گُلی: حالا که مَسئَلِه‌ی شَخصی نداریم
!پس همه‌تون بِدونین !این کِثافَت امروز باید حرف بزنه
!وگرنه فردا شب باید جَسَدِ من رو عَروس کُنی
علی: ببین، گُلی جان من این رو دارم به خاطِرِ خودت می‌گَم
گُلی: می‌دونم به خاطِرِ خودم می‌گی
شیوا: یه سیگار هم به من می‌دی؟
شیوا: حالا می‌خوای چیکار کنی؟
وحید: خودم هم موندم چیکار کنم
شیوا: شما همیشه اول عَمَل می‌کنی بعد می‌شینی فکر می‌کنی که چیکار کنی؟
وحید: مَنظورِتون چیه؟ ...شیوا: هیچی دیگه
شیوا: هَیَجانی می‌شی سَریع تَصمیم می‌گیری
البَتِه بعدش مَنطِق رو واردِ هَیَجانِت می‌کنی این خوبه
!حمید: شما که سیگار رو تَرک کرده بودی که
البَتِه تو پاسْکاری دِل و قُلْوِه خیلی می‌چَسبِه قَبول دارم
!حمید: شیوا جون، بشین !بشین! کارِت دارم
مگه الآن دردِ شما این نیست که این بابا اِعتِراف نکرده؟
...بریم یه جای دُرُست
به خاکِ مامانم، دو سوته ازش اِعتِراف می‌گیرم خیالِ همه هم راحَت می‌شه
شیوا: لابُد با همون شیوه‌ی خودشون؟
حامد: نه، اگه شما دَستور بدی ...می‌گم یه پُرْس چِلو کَباب براش بیارَن
...دوشِ آبِ گَرم بگیره بابا تو چرا حالیت نیست، شیوا؟
این‌ها سرِ یه اسم، سه روز ما رو سر و تَه آویزون کردن
سه ماه رنگِ آفتاب رو ندیدیم شب و روزمون رو قاطی کرده بودیم
الآن دلت داره واسه این‌ها می‌سوزه؟
!شیوا: دلم نمی‌سوزه
ولی اگه اون‌ها با خُشونَت با ما بَرخورد کردن ما هم باید با اون‌ها با خُشونَت برخورد کنیم؟
حمید، این چَرخِه کِی تموم می‌شه؟
حمید: شیوا جون، چرا حالیت نیست؟
آدم‌رُبایی کردین، دست و پاش رو بَستین بی‌هوشِش کردین
دیگه چیکار می‌خواستین بکُنین؟
وحید: همه‌ی این کارها رو من کردم فکری به ذِهنَم نمی‌رسید، مَجبور بودم
!حمید: الآن هم مَجبوری
ببینین، این اگه قِسِر دَر بِره ...پای یه نفر که گیر نیست
!پای همه‌مون گیره
!شیوا: هیچ کُدومِمون رو ندیده !چِشم‌بَند به چشمش بوده
وحید: ولی فکر کنم محلِ کارِ من رو بَلَده !حمید: آقا رو
!شیوا: دستِ شما درد نکنه، آقا وحید
همچین صبح گوشی‌های ما رو گرفتی خاموش کردی !فکر کردم خیلی حِرفِه‌ای هستین
الآن می‌گید مَحَلِ کارم رو بلده؟ !واقِعاً که
وحید: شیوا خانم، نمی‌دونستم کار به اینجا می‌کِشه !شیوا: ایش
(صدای تَلَق و تولوقِ ماشین)
حامد: چی شده این؟ شیوا: چی شد؟
حامد: چی شده این؟ !وحید: این چِش شد؟ نمی‌دونم
شیوا: نمی‌دونم وحید: اِ! چرا وایْساد؟
(صدای بوقِ مُدِلِ عروس‌کِشونِ ماشین‌ها)
حمید: ببخشید، ببخشید کارگرِ پُمپِ بنزین: بفرمایید
!حمید: شُغلِه بِهِت اومده ها! حِسابی
وحید: چی شد این؟
!حمید: اَه! اَه !هَمکارِت گُه زده تو ماشین، بابا
کارگرِ پُمپِ بِنزین: آقا، شما چرا؟
علی: چی شد عزیزم؟ چی شد؟ !پاشو! پاشو
چی شد؟ خوبی عزیزم؟
کارگر: مُشکِلی پیش اومده؟ اِتِفاقی اُفتاده؟ وحید: نه
مِثلِ اینکه آقا داماد خیلی هُول بوده زودتر دست به کار شده
طَرَفِ عروسین یا دوماد؟
وحید: عروس کارگرِ پُمپِ بِنزین: به سلامتی اِن‌شاالله
کارگرِ پُمپِ بِنزین: خِدمَتِ شما، عَزیزَم
آقا، 40 تا [لیتْر] شد، 120 [هزار] تومن
وحید: 1962
کارگَر: ممنون، یه صِفر هم اِضافه بگذارم؟ !وحید: آقا
!کارگَرِ پُمپِ بنزین: انعامِ بچه‌هاست دیگه
دیگه عروسی و بچه رو با هم حِساب کردم دیگه
وحید: یه کم زیاد نیست؟ !کارگَر: شوخی کردم بابا
کارگرِ پُمپِ بِنزین: راضی هستین؟
حمید: چقدر می‌شناسیش؟
شیوا: همین امروز دیدمش
حمید: شیوا! راست بگو! این کیه؟
چرا انقدر راحت بهش اِعتِماد کردی؟
شیوا: دوستِ سالاره شُماره‌‌ی منم، سالار بهش داده
حمید: یعنی هر کی از راه رسید، گفت من دوستِ سالارم، شماها باید قبولش کنین؟
!شیوا: آخه ما مثلِ تو حِرفه‌ای نیستیم ...حمید: حِرفِه‌ای
!حمید: حِرفه‌ای نمی‌خواد !مَعلومه یارو از خودِشونه
شیوا: نُچ
حمید: رَفتارهاش رو ندیدی؟ چرا یه کَلَمه حرف نمی‌زنه؟
حمید: تا الآن هزار تا آمار ازَمون گرفته
الآنم می‌خواد دَکِمون کنه
شیوا: مَنظورِت چیه؟
حمید: مَنظورَم تَخلیه‌ی اِطِلاعاتیه
شیوا: خب این یارو چی؟ اِقبال؟
!حمید: خب اِقباله هم تو بازیه دیگه! مَعلومه
!وحید: دست نزن
شیوا: بِده من این رو
شیوا: چی شدی؟ !وحید: آه
شیوا: چی شد؟ حالِت خوبه؟
علی: چی شدی؟
شیوا: چیه؟ !علی: پاشو
!شیوا: پاشو
!گُلی: بِبَریمش
!شیوا: علی! علی، بگیرش! علی، بگیرش !گُلی: علی بگیرش، کثافت رو !علی: وایسا
!گُلی: بگیرش، علی
!گُلی: وایسا
!گُلی: بِهِت می‌گم وایسا !شیوا: حمید! وایسا
!گُلی: حمید! وایسا
!گُلی: کثافت
!شیوا: وایسا! عوضی !گُلی: چه غلط می‌کنی؟ بیا پایین
(صدای باد)
گُلی: حَلقه‌ات چی شد؟ !علی: گُم شد، نگاه کن
!حمید: برو بابا! کُس‌خُلی تو هم
حمید: می‌گم دوزِ این داروئه شاید زیاد بوده !کارِش رو ساخته
شیوا: نُچ... نیم ساعت پیش، چِکِش کردم الآن فقط باید مُنتَظِر باشیم
حمید: تا کی باید مُنتَظِر باشیم؟ شیوا: تا وقتی که به هوش بیاد
!حمید: چه فَرقی می‌کنه بابا
!چه بی‌ هوش! چه با هوش !یارو رو می‌خوایم بکُنیم تو گور
!علی: حق داره بدونه چرا گرفتیمش
!حمید: نه بابا
حمید: قِشرِ خاکِستَری هم بِالاخَرِه زبون وا کرد؟
اِنقَدر حرف نزدی، نزدی، ببینی !بادِه داره از کدوم وَر میاد، بِپَری تو باد
!اَی زِبِل
!کُس‌خُل جان
!حمید: این بابا صدات رو شنیده ...تو هر گوری باشی، دو دقیقه‌ای پِیدات می‌کنه
!کونِت رو پارِه می‌کنه !حالا ببین
شیوا خانم! تو اصلاً چه شِکلی به رِفیقِ عمو سالارت اِعتِماد داری؟
مُطمَئِنی نمی‌فروشَتِتون؟
اینی که من می‌بینم، یه چَک بخوره !اسمِ همه رو به خط گفته
تو هم واسه من بُلبُل شدی ...حَق، حَق، حَق می‌کنی
تو چیزی از حَق بارِتِه، جوجه؟
گُلی: تو چرا فقط فکر می‌کنی خودتی که می‌فهمی؟
!همه حَق دارن نَظَر بِدَن
حمید: شما یکی که خیلی !حَق داری، عَروس خانم
خب بِالاخَرِه سِفیدبَخت شدی اِزدِواجِ خوب کردی
فکر می‌کنی آمارِ شازْده‌ات رو نداریم ما؟
ازش پرسیدی بابا جونش چه‌جوری ...راهِ صد ساله رو یه شَبِه
عِینِ فِشَنگ رفت؟
گُلی: تو چرا اِنقدر مثلِ بچه‌ها فکر می‌کنی؟
چرا از این و اون دنبالِ آتویی تا عُقدِه‌هات رو سرشون خراب کنی؟
چرا نمی‌خوای بزرگ شی؟
!شیوا: گُلی! آروم باش، عزیزم !واردِ بازی این نشو
گُلی: آروم باشم که چی بشه؟
که دوباره شروع کنم به قُرص خوردن و زندگیم رو به گَند بکِشَم؟
!نه! واقِعاً دیگه بَسه
لابُد هم الآن این داره می‌گه !من چرا ذوقِ عَروسیم رو ندارم
...گُلی: برای اینکه وقتی از زندان اومدم بیرون
اون کِثافَت شایِعِه کرد که !من باهاشون هَمکاری کردم
تا این بیرونم برام بشه یه زِندونِ بزرگ‌تر
...گُلی: من خواستم امروز تو اینجا باشی
تا هر چیزی که باید بدونی رو !از دهنِ همین دَیوث بشنوی
...ببین علی... من وقتی زِندان بودم
چشم‌هام رو بَستَن... از سِلول بُردنم بیرون
بُردنم روی سَکو
صدای یه زنی رو شنیدم که می‌گفت حاجی بِندازم؟
...بعد صدای این مَرتیکه اومد که گفت
...آره، بنداز اما چون جَوونه
طَناب رو کَج بِنداز که ...دَر جا گردنش بِشکنه و
کمتر زَجر بکِشه
من هر لَحظه مُنتَظِر بودم تا زیرِ پام خالی بشه
سه ساعتِ تموم اون بالا موندم
تا دوباره صداش اومد
...گُلی با بُغْض: می‌گفت
می‌گفت بیارینِش پایین
اول باید بِدَم عَروسِش کُنَن تا صاف بِره جَهَنَم
می‌گفت... اگر قبل از اِعدام باکِرِه باشی، می‌ری بِهِشت
بهم می‌گفت من این دُنیا و اون دُنیات رو جَهَنَم می‌کنم
علی، باوَر کن من همه‌ی این‌ها رو می‌خواستم قبل از اِزدِواج بهت بگم
تو یه فُرصَتِ مُناسِب
...حالام آقا حمید
می‌خوای طَنابی که اون روز این نکِشید رو تو بکِشی و همین‌جا دارَم بزنی؟
!حمید: دست‌خوش، عروس خانم منم کردی هَمکارِ نِظام؟
!علی: بَسه دیگه !حمید: تو یکی خَفه بابا
حمید: تو یه ساعت هم رو به دیوار ...چشم بسته
با این پُفیوز تو یه اتاق نبودی که !بفهمی دُنیا دستِ کیه
علی: تا الآن هر چی گفتی اِحتِرامِت رو !نگه داشتم، جوابت رو ندادم
!فکر نکن نمی‌تونم جوابت رو بدم ها
!حمید: پسر جون !من خیلی وقته جوابم رو گرفتم
من جوابم رو اون موقِعی گرفتم که
از این سِلول داشتن می‌کِشیدنم تو اون سِلول با تنِ لُخت رو زمین‌ها
اون موقِع بابای جِنابعالی داشت چیکار می‌کرد؟
...داشت دُلارِ دولَتی رو می‌گرفت
تو بازارِ آزاد می‌فروخت که آیَنده‌ی شما رو بسازه
!ماشاالله خوب هم ساخته
!ولی یه روزی خیلی‌ها باید تَقاص پَس بِدَن
!حمید: خیلی‌ها !شیوا: باشه، حمید
!شیوا: تا اون روز! دُعا کن بِرِسه !به‌ خدا این عِدالَت نیست ها
!حمید: شیوا! تو حرف از عِدالَت نزن !حالم به هم می‌خوره
نکنه اون موقِع که ولم کردی، رفتی دَه تومن پول نداشتم، عادِل بودی؟ ها؟
چی شد اون همه حرف‌های قشنگ؟ !تا آخرش با هم
شیوا: من تو رو وِل نکردم چون پول نداشتی
!تو هیچ‌وقت پول نداشتی !همین الآنش هم نداری
وِلِت کردم چون فَرقِ !دوست و‌ دُشمَن رو نمی‌فهمی، حمید
!حمید: بَس کنین بابا !مُشکِلِ شماها تَرسه
!شماها تَرسویین
می‌ترسین یه کاری بکنین !پس‌فردا دامَنِتون رو بگیره
!چقدر خَرین !می‌گم بِسپُرینِش به منِ پدرسگ
!به نَفعِتونه به قُرآن
هم اِنتِقامِتون رو گرفتین، هم به قولِ خودتون !رَفتارِ خُشونَتْ ‌پَرهیزتون رو کردین
!شیوا: حرفِ من دیگه با تو سرِ خُشونَت نیست !سرِ جِنایَتِه! بفهم
!حمید: شیوا، جَنگه
!شوخی نیست! تو جَنگ نَکُشی، می‌کُشَنِت به جُز اینه؟
!علی آقای خاکِستَری
پاشو دست و پای این رو بگیریم !بُکُنیمش تو این گوره، تموم شه بِره
!علی: حمید آقا، باشه! اصلاً هر چی تو می‌گی !ما خاکِستَری، ما اصلاً قَهوه‌ای
یادمونم هست همین‌هایی که ...شُعارِ بِهِشت و آزادی می‌دادن
الآن کارِشون شده کُشتنِ جَوون‌های مَردُم تو اذانِ صُبحِشون
...حالا تو می‌گی بُکُشیم
...علی: چال کُنیم، خاک کُنیم !حمید: بشین بابا! بشین !تو نمی‌خواد سُخَنرانی کنی
حمید: گیر کردیم واقعاً
(صدای باد)
حمید: از اون‌جا نگاهت می‌کردم عِینِ اون نَمایِشه شده بود که
...چند سال پیش رفتیم ...یه تَک درخت بود
*«شیوا: «در اِنتِظارِ گودو (نمایشنامه‌‌ای از ساموئل بِکِت)
*حمید: در اِنتِظارِ گودو (کنایه از بیهوده انتظار کشیدن)
حمید: اصلاً ببین شَرایِطِمون شده عِینِ اون
!شیوا! هیچ‌وقت به حرف‌هام گوش ندادی
!یه بار گوش بِده !خودمون باید یه کاری کنیم، شیوا
!همه‌ش مُنتَظِریم یکی بیاد یه جادو کُنه
شیوا: چیکار کنیم؟ !فکر و ذِکرِت اِنتِقامه
اصلاً مگه این یارو تو رو کُشته که ...دُنبالِ کُشتَنِشی؟ که می‌خوای
!حمید: بله که کُشته !از کُشته هم بدتر
امثالِ این سگ‌پدر، پنج سال از !بهترین شب و روزهای زندگیم رو کُشتَن
با صد نفرِ دیگه این کار رو‌ کرده باشه خوبه؟
سَر جَمع می‌شه چند سال، شیوا؟
شیوا: مُشکِل این آدمه نیست، حمید
تو داری یه آدمِ مُزدور و سَرسِپُرده رو !با یه ساختار اِشتِباه می‌گیری
حمید: بابا ساختار کدومه؟ !دیوونَه‌م کردین
!ساختار رو همین پُفیوزها ساختن دیگه! اِ
این سَرسِپُرده‌ست به نَظَرِ تو؟ !این خودِ جِنسه
یادت نره این بابا همونیه که !می‌خواست گُلرُخ رو عَروس کُنه
این به جَهَنَمی که ...می‌خواست ماها رو بفرسته
!با روح و رَوانِش اِعتِقاد داره
!بَس کنین دیگه به خدا
!پَنجاه ساله همه دارن شُعار می‌دن
!شیوا: بیا اینجا !می‌خوای بکُشیش... بلند شو
!پا شو! بیا! بُکُشِش
!کِلید رو بِده به من
!کِلید رو بِده من
بِهِت می‌گم کِلید رو بِده من مثلِ بُز داری من رو نگاه می‌کنی؟
وحید: اِ! چه خبرته؟ چرا در رو می‌شکَنی؟
!خیله‌خُب! برو اون‌وَر !برو اون‌وَر! باز می‌کنم
!وحید: خیله‌خُب
(صدای ویبْره‌ی گوشی)
!حمید: اُستاد! از این توئه
وحید: من که گوشیش رو گرفته بودم !حمید: وا کُن! وا کُن! تو اینه
(صدای ویبْره‌ی گوشی)
وحید: همین‌جاست
!حامد: جواب ندی ها! جواب نده !سه سوت رَدِمون رو می‌زنن! سه سوت
(صدای ویبْره‌ی گوشی)
وحید: از مَنزِلِه آخه
حمید: بابا، خَرِه! خب مَعلومه با اَمن) زنگ می‌زنن) Safe یه‌ شماره‌ی
(صدای ویبْره‌ی گوشی)
!حمید: جواب نده
وحید: الو؟ !نیلوفر با گریه: الو؟ بابایی؟ بابایی
نیلوفر پشتِ تلفن: اُفتاد رو زمین
(صدای ناواضِحِ نیلوفر)
!نیلوفر: بابایی! زود بیا... بابایی
وحید: باشه
شیوا: کی بود؟
وحید: دخترش بود، داشت گریه می‌کرد
می‌گفت حالِ مادرش بد شده اُفتاده وسطِ آشپزخونه
!حمید: آقا جان، تَله‌ست! تَله
علی: تَله‌ی چی؟
حمید: برای اینکه فهمیدن هَمکارِشون رو گرفتیم !دارن واسه‌تون تَله می‌گذارن، صاف بِرین تو تَله
وحید: داشت گریه می‌کرد !یه بچه نمی‌تونه این‌جوری نَقش بازی کنه
!حمید: وای
وحید: من که می‌رم کُمَکِشون ‌کنم شما خودتون می‌دونین
شیوا: منم باهات میام
گُلی: به نَظَرِ منم راست می‌گه منم می‌رم
علی: گُلی جون، کجا می‌خوای بری؟
!حمید: این‌ها رو‌ نگاه کن
علی: این راه رو بِری !دیگه مَعلوم نیست کِی بَرگَردی ها
!علی: آدم‌رُبایی جُرمِ کمی نیست !اونم یه مَأمورِ اِطِلاعاتی
وحید: شازْدِه، تو میای؟
(صدای غُرغُرِ زیرِ لبِ علی)
(صدای پارسِ سگ)
وحید: خونه‌شون اونه
(صدای کِشیدنِ تُرمُزدَستی)
علی: تَلِه بود تا الآن ریخته بودن سَرِمون
!حمید: گُل پسر! صَبر کن، آخرش بهت می‌گم
(صدای ویبره‌ی گوشی)
!گُلی: جواب بِده
(صدای ویبره‌ی گوشی)
گُلی: چرا جواب نمی‌دی؟ !بزن رو اِسپیکِر، ببینیم چی می‌گه
:صدای گریانِ نیلوفر روی اِسپیکِر الو؟ بابایی؟ بابایی؟
!زود بیا !می‌ترسم مامان... بمیره
!بابایی! بابایی
الو بابایی؟
(صدای گریه‌ی نیلوفر روی اِسپیکِر)
وحید: من می‌رم خونه
هر اتفافی افتاد یا هر چیزِ مَشکوکی دیدین ماشین رو سَریع بِبَرین، باشه؟
(صدای پارسِ سگ)
!شیوا: وایسا! منم باهات میام
(صدای پارسِ سگ)
(صدای جیرجیرَک)
(صدای باد)
نیلوفر پشتِ آیفون: بله؟ ...وحید: عمو؟ ما
شیوا: عزیزم، در رو باز می‌کنی؟
ما دوست‌های باباتیم، اومدیم کُمَکِ مامانت !دخترم، در رو باز کن
(صدای گریه‌ی نیلوفر)
!نیلوفر با گریه: مامان
(صدای بوسه‌ی نیلوفر)
!شیوا: بیا ببینم، خاله !بیا! بیا بغلِ من
چرا گریه می‌کنی؟
!مامانت خوب می‌شه، عزیزم !ناراحَت نباش
گُلی: قُربونت برم، بگو بِهِم ببینم دوست داری داداش داشته باشی یا آبْجی؟
نیلوفر: دوست دارم مامانم خوب بشه
!شیوا: اِی جان !گُلی: خوب می‌شه! نِگَران نباش
حمید: عمو جون، می‌دونی بابا پاش چی شده اون‌جوری خراب شده؟
شیوا: حمید! می‌شه خَفه شی؟
!شیوا بی‌صدا: بی‌شُعور
وحید: خانم؟ مسئولِ پَذیرِش: بله؟
وحید: بیمارمون اورْژانسیه، می‌بینید؟ مسئولِ پَذیرِش پای تلفن: باشه، باشه، خداحافظ
مسئولِ پَذیرِش: مُشکِلِتون چیه؟ وحید: بارْدار هستن
مسئولِ پَذیرِش: خب، اسم؟ اسمِ بیمار؟
نیلوفر: اع‌‌... اعظمِ پورنیاز مسئولِ پَذیرِش: آدرِس؟
نیلوفر: خیابونِ محمدی
کوچه‌ی شاهین، پِلاکِ 39
مسئولِ پَذیرِش: کارْتِ شِناسایی؟
وحید: اِ... کارْتِ شِناسایی عَجَله داشتیم، پَهلوم نیست یَعنی الآن
مسئولِ پَذیرِش: خب، شما هَمسَرِشین؟ نیلوفر: نه، عَمومِه
مسئولِ پَذیرِش: نمی‌شه، عزیزم باید بابات حتماً باشه
!اعظم: آی! آی! آی
...وحید: خانم! گفتن که باباشون
گِرِفتارِن، تَماس گرفتیم جواب نمی‌دن شما می‌خواین جِنازه‌اش رو تَحویلِ پدرش بِدین؟
!مسئولِ پَذیرِش: نمی‌شه جِناب! اینجا قانون داره !باید حتماً پدرشون حُضور داشته باشن
وحید: یعنی چی نمی‌شه خانم؟ فکر کنین !از کنارِ جوب پیداش کردیم! از خیابون پیدا کردیم
...خواستیم اینجا، آوردیم که شما
دکتر: چی شده آقا؟ بیا ببینم! مُشکِلِش چی بوده؟
وحید: آقای دکتر، کارتِ شِناسایی نداریم !پَذیرِش نمی‌کنه، خانم
دکتر: چند ماهه بارْداره؟
نیلوفر: اُفتاد زمین، بی‌هوش شد بعد دیگه چشم‌هاش رو وا نکرد
دکتر: عزیزم، شما بچه‌ی چَندُمی؟ نیلوفر: اول
دکتر: مامانت چَندُمین بارداریشه؟
نیلوفر: دوم
دکتر: می‌دونی سابِقه‌ی بیماری خاصی داشته یا نه؟ نیلوفر: نه
دکتر: خانم، این وَضعیتش اورْژانسیه کیسه‌ی آبِش پاره شده، داره می‌ره توی شُوک
با مَسئولیتِ من، همه‌ی هَماهَنگی‌هاش رو انجام بدین، سَریع ببرینش بُلوکِ زایِمان
!وحید: دکتر، خدا خِیرِت بِده! دستت درد نکنه، مَمنونم !دکتر: سَریع بیارینش، خواهش می‌کنم، سَریع بیارینشون
!مسئولِ پَذیرِش: جِناب! جِناب کارتِ بانکی که هَمراهِتونه؟
وحید: بله
مسئولِ پَذیرِش: این رو حتماً برین صَندوق پَرداخت کنید
وحید: آقا، صَندوق کجاست؟ مرد: همینه
وحید: خِدمَتِ شما
!صندوق‌‌دارِ زن: کارتِ بانکی‌تون وحید: چَشم
وحید: از این بِکِشید
!نیلوفر: بِفَرمایید وحید: من سیرَم، شما بُخور
وحید: نیلوفر جان؟ نیلوفر: بله
وحید: یه چیزی بگم، راستش رو می‌گی؟ نیلوفر: بله
وحید: می‌گم شما عمه‌ای، خاله‌ای، دایی‌ای نداشتی، بهش زنگ بزنی؟
...نیلوفر: چرا ولی خب
بابام گفته که فقط باید به اون زنگ بزنم
اِجازه نمی‌ده به کِسِ دیگه‌ای زنگ بزنم
بعد فامیل‌های مامانمم که تو شَهرِستان زندگی می‌کنن
بعد منم نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم
!پَرَستار: هَمراهِ خانمِ پورنیاز
نیلوفر: بله
پَرَستار: اِی جانم! عزیزم! شمایید؟ تَبریک می‌گم بهت دخترم
مامانت برات یه داداشِ خوشگلِ کوچولو آورده عِینِ خودت خوشگِله
نیلوفر: می‌تونم ببینمشون؟ پَرَستار: آره، قُربونِت برم! چرا نمی‌تونی ببینیشون؟
پَرَستار: اِ... عَموت بَلَده ...شیرینی و اَنعام هم بِده
یا اینکه فقط بَلَده بیادِش اینجا داد و بیداد کُنه؟
نیلوفر: چی؟ پَرَستار : هیچی، قُربونت برم
وحید: همین‌جا باش، من بَرمی‌گَردَم
پَرَستار: شما برو بشین
وحید: بفرمایید
!گُلی: اِ! دستِ شما درد نکنه علی: ممنونم
گُلی: به دنیا اومد؟ وحید: بله
گُلی: خدا ر‌و شُکر علی: خدا رو شُکر
شیوا: چی شد؟ وحید: پسره، مادر هم حالش خوبه
!وحید: بِفَرمایید !حمید: بَه بَه! خوش‌خبر باشی، آقا
!پس مَأموریت به نَحوِ احسَن انجام شده !خدا رو شُکر
وحید: پولِ نَقد دارین؟
!گُلی و علی: نه شیوا: می‌خوای چیکار؟
!حمید: بابا پَشْم‌هام نکنه قراره هَزینه‌هاشون هم شما بدین؟
وحید: پَرَستار شیرینی و انعام می‌خواد واسه اون می‌خواستم
!شیوا: ولش کن! بیا بریم !تو تا همین‌جا هم کارِ خودت رو کردی
وحید: نمی‌شه، نمی‌تونم بچه رو اونجا تنها بگذارم
چیزه... کارتِ بانکی هَمراهتون هست؟ گُلی و علی: آره
وحید: بیاین دَمِ عابِر، نفری 200 تومن بدید من همه چی رو رَدیف می‌کنم
حمید: آقا، من نیستم من می‌مونم اینجا، زندگیم رو‌ می‌کنم
شماها برین رَفتارهای نوع‌دوستانه کنین، خوبه؟
وحید: باشه، هر جور راحتی
!حمید: آها! من الآن گرفتم چی شد
بچه‌ها، این آقا که خب حَق ‌داره
من رو نمی‌شناسه، ماشینِ خودشه
شماها چی؟ شماها هم دیگه به من اِعتِماد ندارین؟
شیوا: نه، بَحثِ اِعتِماد نیست این‌جوری خیالمون راحت‌تره
...حمید: نگاه کن، بی‌هوشِ این بی‌شَرَف‌ها
می‌تونه چه‌جوری رِفاقَت و اِعتِمادِ بِینِ آدم‌ها رو از بِین بِبَره
به خدا این‌ها مِیِتِشون (مُرده‌شون) هم !واسه بَشَریت ضَرَر داره
گُلی: خب تو هم بیا با ما بریم حمید: کجا بیام گُلرُخ؟
حمید: بریم تولدِ توله‌ی نَجِسِ یارو رو جشن بگیریم؟ !شیوا: اِ
شیوا: این چه طَرزِ حرف زدنه؟ !اون فقط یه بچه‌ست
!حمید: بچه باشه، شیوا !بزرگ می‌شه، یه گَندی بدتر از بابائه
بچه‌ی اون همه زن تو [زندان] اِوین سِقْط شد اون‌ها بچه نبودن؟
...رُفَقا! پس‌فردا که این‌ها برن
!شماها باید بیشتر از همه جواب پس بدین
وَصلَن) با خدا) Connect خودشون که می‌گن و بهترین رَفتارِ شَرعی رو کردن
اما شماها چی؟ این دست‌ دستی که کردین رو می‌تونین پس‌فردا جوابش رو‌ بدین؟
!به خدا نمی‌تونین
از صبح که دیدمتون فهمیدم !یه دونه‌تون این‌کاره نیستین
خودم رو عَلاف کردم
!اُسکول‌ترین آدمِ این جَمع منم، آقا وحید !اِتِفاقاً
شیوا: حمید، می‌شه تمومش کنی؟
...تو هر ماجَرایی، یه داستان درست می‌کنی
قیافه‌ی حَق به جانِب می‌گیری که !کارِ خودت رو انجام بدی
حمید: چی می‌گی شیوا؟
تو یا نمیای سُراغِ من ...یا هر دَفعه که میای سُراغَم
یه رَفتاری می‌کنی !بِالاخَره تَهِش من فکر کنم اِضافه‌ام
!حمید: خب الآنم اِضافه‌ام دیگه شیوا: من یه رَفتاری کردم؟ چه رَفتاری کردم؟
حمید: بله! تو! بِشمارم؟ !مادرم مُرد، یه زنگ نزدی بهم
شیوا: من زنگ نزدم؟ !حمید: تو اون وَضع وِلَم کردی، رفتی! بله
!حمید: شیوا، تو تَرسویی !از همه‌ی اِتِفاق‌های ناراحَت‌کُنَنده می‌ترسی
!حمید: فَرار می‌کنی !شیوا: آره، می‌ترسم! می‌ترسم! از تو می‌ترسم
!شیوا: از این رَفتارِت می‌ترسم !از تَصمیم‌هایی که می‌گیری می‌ترسم
!حالَم ازت به هم می‌خوره
!حمید: من نیستم آقا! خداحافظ
!وحید: جِدی جِدی رفت
وحید: شیوا خانم، یه لَحظه میاین؟
زن: مُبارَک باشه، عَروس خانم گُلی: خیلی ممنون علی: مُچَکِر، ممنون
زن: سِفیدبَخت باشید گُلی: مرسی
وحید: می‌‌بخشید، امروز روزِ شما رو هم خراب کردم
وحید: بابَتِ همه چی مَعذِرَت می‌خوام شیوا: نه بابا! خواهش می‌کنم
وحید: بهتره دیگه از همدیگه جُدا شیم به خاطِرِ خودتون می‌گم
این گُلرُخ هم خودتون راضی کنید
شیوا: راضی کردنِ گُلرُخ اصلاً کارِ سختی نیست
کارش رو کرد، حرفش رو زد، خالی شد
فقط شما می‌خوای با این چیکار کنی؟
وحید: خودم هم موندم باید چیکار کنم
ولی شما اصلاً نِگَرانِ هیچی نباشید
هر اِتِفاقی هم که بیُفته ها، مَحاله که من اسمِ شما رو بیارم، لوتون نمی‌دم
گُلی: آقا وحید، بفرمایین
وحید: ممنونم گُلی: خواهِش می‌کنم
وحید: ببخشید کادرِ درمان: خواهش می‌کنم
وحید: شما هنوز نرفتین؟
شیوا: گفتم رِفیقِ نیمه‌راه نباشم
وحید: شایدم بهم اِعتِماد ندارید
شیوا: نمی‌دونم
شیوا: شاید هم به خاطِرِ قولی باشه که به عمو سالار دادم
(صدای پارسِ سگ)
(صدای کِشیدنِ تُرمُزدستی)
(صدای باز کردنِ داشبوردِ ماشین)
(صدای باز کردنِ کمربندِ ماشین)
(صدای بستنِ دوباره‌ی کمربندِ شیوا)
(صدای باز کردنِ کمربندِ ماشین)
(صدای موتورِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای ناله و تَقلا‌ی رشید)
رشید: چی می‌خوای؟
!وحید: کثافت
(صدای تَقَلا و دَرگیری)
!وحید: آه
(صدای انداختنِ بیل)
!وحید: اَه
(صدای فَنِ موتورِ ماشین)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای نفس‌های وحید)
!وحید: آه
وحید: فکرش هم نمی‌کردم همچین کاری بکُنی
شیوا: چرا؟
!وحید: تو که همه‌ش می‌گفتی خُشونَت بَده! بَده
شیوا: بُزدِل که نیستم
نمی‌زدمش، می‌کُشتِت
(صدای نفس‌های بلندِ شیوا)
!وحید: آه
(صدای کِشیدنِ بدنِ رشید)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای جیرجیرَک)
!رشید: آه
(صدای سُرفه‌ی وحید)
(صدای نفس نفس زدنِ رشید)
رشید: تو رو به سِیِدالشُهَدا دستم رو باز کن
(صدای نفس نفس زدنِ رشید)
!وحید: حتی قَسَم‌هات هم همونه
یادته کُتَکِمون می‌زدی می‌گفتی به سِیِدالشُهَدا خودت هم ناراحتی؟
وحید: ببین با من چیکار کردی کثافتِ آشغال؟
مگه من چیکارِت کرده بودم؟
با چند تا کارگرِ بدبخت‌تر از خودم !حَق و حُقوقِمون رو می‌خواستیم
!می‌گفتیم‌ سُفره‌مون خالیه
وحید: می‌گفتیم چرا هشت ماه حُقوقِ عَقَب‌اُفتاده‌ی ما رو نمی‌دین؟ رشید: چی می‌گی بابا؟
رشید: اصلاً چی داری تُند تُند پُشتِ سَرِ هم داری می‌گی؟
وحید: چی گفتیم که از زندگی ساقِطِمون کردی، ها؟
با منی که صبح تا شب توی ...اون گرمای خُرماپَزون لَه‌ لَه می‌زدم تا یه
لُقمِه‌ نونِ حَلال بِبَرَم خونه
!وحید: یه کاری کردی که بشم یکی مثلِ تو رشید: من به لُقمه نونِ تو چیکار دارم؟
!رشید: آقا، اِشتِباه گرفتی
دستِ من رو باز کن، قُربونِت برم
وحید: خفه شو! با نونِ من چیکار داری؟ !رشید: چی چی می‌گی؟ اِ
وحید: تو با من کاری کردی که ...منی که آزارَم حتی به یه مورچه هم نمی‌رسید
امروز برات قَبر کَندَم !می‌خواستم بُکُشَمِت
اگه شَک بَرَم نداشته بود !الآن زیرِ خَروارها خاک خوابیده بودی
رشید: چی می‌گی؟ اصلاً این‌هایی که می‌گی به من چه رَبطی داره، قُربونت؟
!باز کن دستم رو! اشتباه گرفتی
!وحید: حرف نزن! گوش کن !می‌گم گوش کن
تنها چیزی که تو این شَرایِط نمی‌تونه کُمَکِت کنه !همین دُروغ گُفتَنِتِه
رشید: بابا اصلاً اگه اونی که تو می‌گی !من بودم که الآن مُرده بودی
!باز کُن بِهِت می‌گم
وحید: تو صَد بار من رو کُشتی، یادت نیست؟
من الآن یه مُرده‌ی مُتِحَرِکَم
وقتی طَنابِ دار رو انداختی دورِ گَردَنَم من اون موقِع مُردَم
رشید: طَنابِ دار آخه چیه؟ من برای چی باید طَنابِ دار بندازم گَردَنِ تو؟
...وحید: طَنابِ دار رو انداختی دورِ گَردَنَم
بعد زدی زیرِ چهارپایه من از ترس شاشیدَم تو شَلوارَم
وحید: یادت میاد، عَوَضی؟ رشید: خب به من چه رَبطی داره؟
وحید: درِ سِلول رو باز کردی، گفتی نامزَدِت مُرده باید به یه نفرِ دیگه فکر کنی
بعد فهمیدم اون بیچاره !به خاطِرِ تو خودش رو کُشته
رشید: عزیزم، من به نامزَدِ تو چیکار دارم؟ !بیا دستِ من رو باز کن
آخه اگه اونی که تو می‌گی، من باشم که
!الآن جُفتِتون رو کُشته بودم
!رشید: زِنده‌ات نمی‌گذاشتم که !وحید: اون به خاطرِ تو خودش رو کُشت، بی‌ناموس
رشید: من به نامزَدِ تو چیکار دارم؟ !آقا جون، اِشتِباه گرفتی !وحید: می‌کُشَمِت، بی‌ همه چیز
!وحید: می‌کُشَمِت
!رشید: بیا اینجا
بابا جون چی می‌گی؟ !من اصلاً سر در نمیارم چی می‌گی
!بیا اینجا! بیا اینجا
ببین، من خودم زن و بچه دارم می‌فَهمَم چی داری می‌گی
می‌فَهمَم قُربونِت چی می‌گی !بیا دستِ من رو باز کن
اشتباه گرفتی، من اصلاً اون آدم نیستم
...ول کن! کوتاه بیا! اشتباه
وحید: تو زن و بچه می‌فَهمی چیه؟
اون موقِع که زن و بچه‌ی زندونی‌ها رو می‌آوردی ...جِلوی چِشمشون، به گریه می‌انداختی تا
...ازشون اِعتِرافِ دُروغین بگیری
وحید: اون موقِع می‌فَهمیدی زن چیه؟ بچه چیه؟ رشید: زِندونی چیه؟
وحید: پس زِندونی چیه؟ ها؟
!بهتره وَصیت کنی، دیگه وَقتِ مُردَنِتِه
برای زنت، واسه دخترت، واسه پسرت !هر حرفی داری بگو
رشید: آقا، برای چی می‌زنی؟
!آقا، اصلاً اِشتِباه گرفتی دیدی گفتم؟
!من اصلاً پسر ندارم
بابا از دارِ دُنیا من یه دونه دختر دارم فقط
از صبح تا حالا ما رو عَلافِ این چِرت و پِرت‌ها کردی
!بیا دستِ من رو باز کن !می‌خوام برم دُنبالِ زندگیم
!بیا بابا، قُربونِت من پسرم کجا بود؟
وحید: پسرت کجا بود؟ ها؟
!پس پسر نداری
پسرت همین امروز بَعدازظُهر به دنیا اومد
رشید: به دنیا اومد؟
!وحید: خودم زنت رو بردم بیمارِستان
!رشید: حَرومْزاده! حَرومْزاده
!حَرومْزاده! اگه دستت به زنم خورده باشه
!کِثافَت! می‌کُشَمِت !می‌کُشَمِت! زِنده‌ات نمی‌گذارم
!وحید: خَفه شو، آشغالِ عَوَضی فکر کردی همه مِثلِ خودِتَن؟ !رشید: زِنده‌ات نمی‌گذارم
چِشمِش به ناموسِ توئه، کِثافَت؟
!من خودم بُردمش بیمارِستان
داخلِ همون صَندوقی که خوابیده بودی‌ !رو همون خوابیده بود! آشغالِ کِثافَت
!حالا هم حالِش خوبه
رشید: سالِمِه؟ آره؟
رشید: تو دیدیش، آره؟ وحید: آره
رشید: سالِم بود؟
وحید: سالِمِه رشید: آه
وحید: ولی به خدا داغِش رو !روی جیگَرِت می‌گذارم
!داغِ دیدنش رو روی جیگَرِت می‌گذارم، آشغال
رشید: ببین، خوب گوش کن دارم بِهِت چی می‌گم
!من که می‌دونم تو آدمکُش نیستی
وَگَرنَه زن و بچه‌ی من رو نمی‌بُردی بیمارِستان
...الآن هم فکر کن
قشنگ گوش کن، ببین چی می‌خوام بِهِت بگم
این رو از ترسِ مُردَنَم نمی‌گم
فقط چون زن و بچه‌ام رو بُردی بیمارِستان می‌خوام این رو بِهِت بگم
!ببین
آره
کجایی؟ اسمت چیه اصلاً؟
گوش کن، بچه جون! اسمت چیه؟
وحید: حالا حالِ من رو می‌فَهمی؟ آره؟
رشید: خَفه شو! دهنت رو بِبَند! اسمت چیه؟ !وحید: یادته؟ خَفه شو
وحید: یادته چشم‌های من رو بَسته بودی؟ رشید: اسمت چیه؟
!رشید: من که از صِدات تو رو پیدا می‌کنم آخه
!رشید با خنده: من که از صِدات تو رو پیدا می‌کنم که
بی‌خود برای چی حِرص و جوش داری می‌خوری؟
!رشید: بیا گوش کن! باشه، قَبول! آفرین، باهوش !وحید زیرِ لب: آشغالِ کِثافَت
رشید: خوب گفتی! آره، من اِقبالم همون پا قشنگه که می‌گی
خب؟
خب؟ می‌خوای چیکار کنی؟ می‌خوای چیکار کنی؟
وحید: تو اِقبالی؟ !رشید: هر گُهی دلت می‌خواد بُخوری، بُخور
!وحید با فریاد: همین‌جا خَفه‌ات می‌کنم، کِثافَت (صدای خنده‌ی اِقبال)
!وحید با فریاد: آشغال! عَوَضی
رشید: آره، من اِقبالم. من اِقبالَم همون پا قشنگه، خب؟
!ببین! من جونَم واسه نِظام می‌ره !جونَم واسه نِظام می‌ره، عزیزم
ببین، من پام رو توی سوریه از دست دادم
!فَدای نِظام کردم... فَدای نِظام، فَدای آقا
فهمیدی؟ !هیچی مُهِم‌تر از نِظام و آقا برای من نیست
خب، می‌خوای چیکار کنی تو؟ ها؟
...فکر کردی وایْمیسیم چهار تا جوجه مثلِ تو
به خاطِرِ اینکه چهار روز حُقوقِشون عَقَب اُفتاده نِظام رو به خَطَر بِندازَن؟
آره؟ فکر کردی این‌جوریه؟ نه، قُربونِت برم
!هِزار تا شَهید دادیم! هِزار تا سَر دادیم !هِزار تا پا دادیم! خون دادیم
...وایْسادیم اینجا که
وایْسادی اینجا که تو چیکار کنی؟ ها؟
واسه خودت بِچَرخی؟ بخوای بِسپاری دستِ دُشمَن؟
!نه، قُربونِت برم! از این خَبَرها نیست
!رشید: گوش کن !وحید: آشغال
!رشید: گوش کن! خَفه شو !دهنت رو بِبَند
!وحید: خَفه ‌شو !رشید: خَفه شو
رشید: گوش بِده من دارم چی بِهِت می‌گم
اگه حَقِت بود که هیچی
اگه هم حَقِت نبود که اَجرِت با آقا امام حسین
!فَهمیدی؟ تموم شد و رفت
!رشید: اوف
وحید: تو هم که داری حرفِ داعِشی‌ها رو می‌زنی، ها؟
!رشید: آخ
!وحید: تو هم که حرفِ داعِشی‌ها رو می‌زنی ...اون‌ها هم آدم‌های بی‌گُناه رو می‌کُشَن
!بعد می‌گفتن که اگه گُناهکار باشه که هیچی
!اگه گُناهکار نباشه، مُستَقیم می‌ره بِهِشت
مگه نه آشغالِ عَوَضی؟
رشید: ببین، من اصلاً کاری ندارم ...چیکار می‌کنی، داری با کی حرف می‌زنی
!به چی اِعتِقاد داری، به هیچی !هر کاری هم دلت می‌خواد بکُنی، بکُن
وحید: باشه ...رشید: اگه من از اینجا رفتم
رشید: دیدم زن و بچه‌ام سالِمَن ...همون‌طوری که گفتی بُردی بیمارِستان
که خیله‌خُب، کاری باهات ندارم
چشم‌هام رو می‌بَندَم، گوش‌هامَم بَسته‌ست
...اگر هم که مُردَم
به آرِزوم که شَهادَته رسیدم
بعد از این هم من دیگه !یک کَلَمه حرف نمی‌زنم! تموم شد
!وحید: وَصیت کُن !می‌خوام چالِت کنم آشغالِ عوضی ...رشید: آ... آ
...وحید: می‌خوای بُکُشَمِت؟ می‌خوای !شیوا: بی‌شَرَفِ کِثافَتِ آشغالِ حَرومْزاده
وحید: چیکار می‌کنی شیوا؟
!وحید: شیوا... آی
شیوا: کِثافَتِ آشغال، آرِزوت شَهادَته؟
رشید: تو دیگه کی هستی؟ چند نَفَرین شماها؟
شیوا: مگه آرِزوت شَهادَت نیست؟
!رشید: دست به من نزن
!شیوا با فریاد: خَفه شو
!رشید: دست به من نزن !شیوا با فریاد: خَفه شو
شیوا: مگه آرِزوت شَهادَت نیست؟
فِرِشته‌ی اِلهی‌ام، اومدم به آرزوت برسونمت
!کِثافَتِ بی‌شَرَف مگه نگفتی دیگه زِر نمی‌زنی؟
!رشید: خَفه شو! دهنت رو ببند !شیوا: خودت دهنت رو ببند
«شیوا: به جُز «گُه خوردم !یه کَلَمه دیگه حرف نمی‌زنی
!بی‌شَرَفِ حَرومْزاده
«اگه یه کَلَمه دیگه به جُز «گُه خوردم ...ازت چیزی بشنوم
با همون بیل، جوری می‌زنم تو دهنت دهنت پُرِ خون بشه
رشید: تو چی می‌گی آخه؟ تو چی می‌گی آخه؟ !شیوا: خَفه شو
!شیوا: خَفه شو! خَفه شو
!شیوا: گُه‌ نخور! گُه نخور !به جُز «گُه خوردم» دیگه هیچ حرفی نمی‌زنی
!فَهمیدی؟ خَفه شو
!کِثافَتِ بی‌شَرَف
شیوا: فکر کردی هنوز پشتِ میزِ بازجویی‌ای؟ رشید: آره
!شیوا: آره و زَهرِمار! دهنت رو ببند! زِر نزن
به جُز «گُه خوردم» دهنت باز نشه! فَهمیدی؟
شیوا: فَهمیدی آشغالِ بی‌شَرَف؟ رشید: چه گُهی می‌خوای بخوری؟
!شیوا: چه گُهی؟ تو گُه می‌خوری !اونی که باید گُه بخوره تویی ...رشید: ها... ها
شیوا: می‌فَهمی؟ !اونی که باید گُه بخوره تویی ...رشید: ها... ها
شیوا: واسه نِظام می‌جَنگی؟ مَمْلِکَت مگه مالِ شماهاست؟ ...رشید: ها... ها
شیوا: واسه آقاتون می‌جَنگی؟ کِثافَتِ بی‌شَرَف؟ ...رشید: ها... ها
میلیون میلیون از این مَمْلِکَت ثِروَت می‌ره بیرون !تَقصیرِ ماست
!ولی مَمْلِکَت مالِ شماهاست
!کِثافَتِ حَرومْزاده‌ی آشغال
تو چی فکر کردی؟ فکر کردی می‌گذارم بری بعد بشینی به ریشِ ما بخندی؟
فکر کردی می‌گذارم هِزار ‌تا دیگه رو مِثلِ من بَدبَخت کنی؟
!شیوا: من این صدا رو خیلی خوب می‌شناسم، آشغال !رشید: آفَرین
!شیوا: به جُز «گُه خوردم» هیچی نمی‌گی !فقط می‌گی گُه خوردم !رشید: آفَرین
یادته بهم می‌گفتی چقدر پول گرفتی روسَریت رو تو خیابون بزنی سرِ چوب؟
پای مَصنوعیت رو درست نمی‌کردی که صداش بیشتر بشه
!که ریا کنی تو سوریه چُلاق شدی
یادته؟
با همین دهنِ کَثیفت... با همین دهنِ کَثیفت دَمِ گوشَم زِمزِمه می‌کردی
می‌گفتی چقدر دُلار گرفتی، لُخت بشی؟
!می‌خوام شَهیدِت کنم
!شیوا: می‌خوام به آرزوت برسی !رشید: نه! نه
!شیوا: می‌خوام شَهیدِت کنم گوش بده! می‌خوای شَهیدِت کنم؟
می‌دونی چند ساله این صدا تو گوشَمه؟ می‌دونی چند ساله این صدا تو گوشَمه؟
!بگو گُه خوردم !بگو گُه خوردم، آشغالِ حَرومْزاده
رشید با صدای آهِسته: گُه خوردم !شیوا: بگو گُه خوردم
رشید با صدای آهِسته: گُه خوردم !شیوا با فریاد: نه! این‌جوری نه! این‌جوری نه
رشید زیرِ لب: گُه خوردم
شیوا: یادته می‌گفتی صِدات باید رو در و دیوارِ اینجا حَک بشه؟
شیوا: الآن باید صِدات روی زَمین و زَمون !حَک بشه، آشغالِ حَرومْزاده رشید زیرِ لب: گُه خوردم
شیوا: یادته برمی‌گَشتی می‌گفتی لُختِت کردن؟
!رشید: آه! آه! آه
!حالا عکسِ لُختِت رو می‌گذارم واسه پسرت
!پسرت رو نَبینی شَهید بشی، خیلی بهتره
!می‌خوام شَهیدِت کنم! بگو گُه خوردم
رشید: گُه خوردم، گُه خوردم... گُه خوردم !شیوا: بُلَند
!شیوا: بگو گُه خوردم! بُلَند !رشید: گُه خوردم
!شیوا: بگو گُه خوردم !رشید با صدای بُلَند: گُه خوردم
!شیوا: بُلَند !رشید با صدای بُلَند: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی !رشید با فریاد: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی، حَرومْزاده !رشید با فریاد: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی ...رشید با گریه: گُه
!شیوا با گریه: گُه خوردی... گُه خوردی !رشید با گریه: گُه خوردم
(صدای گریه‌ی رشید و شیوا)
!شیوا با گریه: گُه خوردی ...رشید: بابا به خدا! به خدا
رشید با گریه: به خدا منم مِثلِ شُمام به خدا منم یکی مِثلِ شُمام
...به خاطِرِ یه لُقمه نون برای
گُه خوردم
به خدا وقتی اِعتِراف نمی‌کردین فکر می‌کردم دارید تَحقیرَم می‌کُنین
فکر می‌کردم دارید مَسخَره‌م می‌کُنین مثلِ بچگی‌هام
یادِ بچگی‌هام می‌اُفتادَم !تو رو خدا
تو رو خدا غَلَط کردم
من خودم عَذاب وُجدان داشتم ولی کَم‌ کَم عادَت کردم
برای خدا بذارید پسرم رو ببینم
می‌خوام پسرم رو ببینم
!گُه خوردم! گُه خوردم! گُه خوردم
رشید زیرِ لب: گُه خوردم... گُه خوردم
وحید: دست‌هات رو بیار رشید: گُه خوردم
رشید زیرِ لب: گُه خوردم... گُه خوردم
(صدای نفس نفس زدنِ رشید)
وحید: گوشیت و‌ مَدارِکِت و همه‌چیت رو گذاشتم اینجا
یه کاتِر هم می‌گذارم اینجا تا دست‌هات رو طَناب‌هات رو باز کنی، فهمیدی؟
تا لَبِ جادِه هم یه رُبع راه باید پیاده بری تا ماشین گیرِت بیاد
(صدای حرکتِ ماشین)
(صدای هِق هِقِ‌ رشید)
(صدای پارسِ سگ)
(صدای جیک‌جیک مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)
(صدای دوره‌گَرد در بلندگو)
وحید: امید جان، چطوری؟
امید: بله؟ وحید: خسته نباشی... اذیت شدی ها امروز
امید: نه بابا! این حرف‌ها چیه؟
وحید: چیزی لازم داری برات بیارم؟ امید: نه، مرسی
وحید: باشه
(صدای دوره‌گَرد در بلندگو)
!وحید: آنا جان، سَن نیَه زحمت چَکیسَن؟ وِر مَنَه (!مادر جان، چرا تو زحمت می‌کشی؟ بِدِه به من)
(مادر وحید: اُزوم آپارّام (خودم می‌بَرَم !وحید: خواهیش اِلیرَم، سَن آللّه (!خواهش می‌کنم، تو رو خدا)
مادر وحید: بابا اُزوم آپارّام (بابا خودم می‌بَرَم)
!وحید: آقاجان روحو اُلماز! وِر مَنَه با، پیس ایشدِه (!به روحِ بابا نمی‌شه! بِدِه به من، زشته)
وحید: سلام، حالِ شما؟ خوب هستین؟ همسایه: سلام، حالِ شما؟ خوب هستین؟
وحید: زنده باشین !همسایه: به سلامتی اِن‌شاالله مُبارَک باشه
وحید: مَمنونم، لُطف دارین
!همسایه: با اِجازه وحید: در خِدمَت باشیم؟
همسایه: مَمنون از لُطفِتون وحید: سلام برسونین
همسایه: مِرسی، قُربانِ شما
وحید: با اِجازه.... خداحافظ همسایه: با اِجازه‌تون، خداحافظ‌
وحید: زحمت اُلده سَنَ، آنا جان (زحمت شد برات، آنا جان)
مادرِ وحید: اُ واخ دان آلیسان آلیسان اِلَ بو؟ (از اون موقع داری می‌خَری. همه‌ش همین؟)
مادرِ وحید: چوخ شِیلَری آزده! پس من نَگَرَجام؟ (خیلی چیزهاش کمه! پس من چیکار باید بکنم؟)
خالخا نَجور جُرْسَدَجام؟ (به بقیه چه‌جوری باید نشون بدم؟)
...وحید: آنا جان... بابا من تک اَلّییَم! نَجور تَهیه (...مادر جان، بابا من دست تَنهام! چه‌جوری تَهیه)
!مادرِ وحید: آخه چوخ شِیْلَری آزده (!آخه وسایلش خیلی کمه)
!وحید: ملیحَه خانم، سیز بی زاد دِئین (!ملیحه خانم، شما یه چیزی بگید) (ملیحه: اَلَّن آریماسی (دستت درد نکنه
ملیحه: ندُردان من باخدیم دا (راستش رو بگم، من نگاه کردم دیگه)
!مادر وحید: آخه چوخ شِیلَری آزْده (!آخه وسایلش خیلی کم بود)
ملیحه: یاخجیده، نِیْنَر، بیلیرَم (خوب بود، عیب نداره! می‌دونم)
!وحید: آبوروم جِدَر! سَسی اِشیدَر (نگاه کن، آبِروم می‌ره! صدامون رو می‌شنوه)
دُستومْده، اِشیدَر، آبوروم جِدَر (دوستمه، می‌شنوه، آبِروم می‌ره)
مادرِ وحید: سَنَ دای، چوخ شِیْلَری آزْده (بازم دیگه، خیلی وسایلش کم بود)
!وحید: آلاجام! جِش!جِش! جِش (!می‌خرم! برو! برو! برو)
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
(صدای مُرغِ عِشق‌ها)
(صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی) (صدای جیک‌جیک و جُنبشِ مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)
(صدای عُبورِ موتور و ماشین‌) (صدای جیر جیرِ راه رفتنِ رشید با پای مصنوعی)
(صدای جیک‌جیک و جُنبشِ مُرغِ عِشق‌ها) (صدای عُبورِ ماشین‌ها)
(صدای جیک‌جیک و جُنبشِ مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)
(صدای درخواستِ تاکسی یک مرد) (صدای بوقِ تاکسی)
(صدای عُبورِ مُوتور و ماشین) (صدای جیک‌جیک و جُنبشِ مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)
(صدای عُبورِ ماشین‌ها) (صدای جیک‌جیک و جُنبشِ مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)
(صدای جیک‌جیکِ مُرغِ عِشق‌ها در قَفَس)