Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
!اعظم: اووف
!رشید: فکر کنم یه کَله‌مَعلَقی اون تو زد ها
ژیمْناسْتیکِش خوب می‌شه
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
مامانی، برقص تا بِستی هم برقصه
♪ یه‌ روزی تَنگِ غُروبِ آسِمون ♪
♪ بِزَه‌مه تی خالا گوشا با تیرکَمان ♪
♪ اُوه، اُوه ♪
!نیلوفر: بابایی، تو هم برقص دیگه ♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪ -
♪‌ ای روزی صَدام یزیدِ کافَر ♪
♪‌ بوشویا اَنزَلی میان با خاوَر ♪
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
اِ! بابایی! چرا کَمِش کردی؟ ♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪-
♪ اگه گیدی رَشتی‌ام ♪
♪ خیلی هم مَشتی‌ام ♪
!رشید: بابایی، زشته دیگه! صدا می‌ره بیرون !مَردُم اذیت می‌شن
کدوم مَردُم؟
...آخه... تو
اینجا... یه دونه نَفَری می‌بینی؟
تو خونه که می‌گی هَمسایه‌ها می‌شنون
!ما که هَمسایه‌ای نداریم
بعدش هم کسی هم نمیاد خونه‌مون
مامانی؟ اعظم: جونم، مامان جون؟
!نیلوفر: بگو... زیادش کنه دیگه
باباش، زیادش کن بی‌صدا: بچه‌مه
ببین، زیاد شد، بِرَقص
♪ هِلهِلِه کُن ♪
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ وِلوِله کُن ♪
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ زِلزِله کُن، هُوی، هُوی ♪
♪ مرا وِلا کُن ♪
♪ هُوی، هُوی ♪
♪ وِلوِله کُن، هُوی، هُوی ♪ - اعظم: وایسیم
♪ زِلزِله کُن ♪ ♪ هُوی، هُوی ♪
♪ زِلزِله کُن ♪ ♪ ...هُوی ♪
چی بود؟ رشید: نمی‌دونم
!اعظم: وای
!اعظم: این‌وَر بشین، نیلوفر
نیلوفر؟
یه دَستمال به من بِده
!اعظم: نیلوفر جان، از کنارِ پَنجِره بیا این‌وَر
خدا رو شُکر واسه خودمون اِتِفاقی نیُفتاد
♪‌ ای روزی صَدام یزیدِ کافَر ♪
!نیلوفر: خاموشِش کُن
♪‌ بوشویا اَنزَلی میان با خاوَر ♪
♪ اُوه، اُوه، اُوه، اُوه ♪
!نیلوفر: کُشتیش
!رشید: بابا، من اصلاً ندیدم چی شد !یِهو پَرید جلوی ماشین
مامان جان، تو این جادِه‌های تاریک
این حِیوونَکی‌ها می‌پَرَن زیرِ ماشین
یه تَصادُفِ ساده‌ست
اِتِفاقی که قَرار باشه بیُفته، می‌اُفتِه
حتماً یه حِکمَتی داشته خدا اون رو سرِ راهِمون سبز کرده
زده حِیوون رو کُشته چه رَبطی به خدا داره؟
!اعظم: عَمدی که نزده، مامان جان !اگه عَمدی می‌زد، حَق با تو بود
!اعظم: اینم یکی دیگه‌‌ش
دینامِشِه؟
!رشید: نمی‌دونم، حالا یه اِستارْت بزن
!رشید: بزن
!رشید: یکی دیگه
!رشید: خیله‌خُب، بَسِه !بَسِه! فایِده نداره
!رشید: آقا، ببخشین
این اطراف تَعمیرگاه نیست؟
دو کیلومِتر اون‌وَرتَر
نه، دو کیلومِتر که زیاده ماشینم خرابه، زن و بچه هَم باهامه
جای دیگه‌ای نَزدیک نیست
یه شُماره‌ای، چیزی ازش نداری زنگ بزنم، بیاد؟
ندارم شُماره‌ای ازشون
خیله‌خُب، باشه، دستت درد نکنه
آقا! یه دقیقه وایسا ببینم !می‌تونم برات درستش کنم
خیلی مُچَکِرَم
رحیم جون، این حرف‌ها چیه؟ من و تو با هم رِفیقیم
فردا هم تو کار داشته باشی من راست و ریستِش می‌کنم
آره
آقا اُمید؟ امید: چیه؟
!وحید پای تلفن: یه لَحظه گوشی رو نِگَه دار !نَری ها! نِگَه دار! کارِت دارم
چیزی شده؟
این بَندِه خدا ماشینش خراب شده زن و بچه باهاشَن
!می‌خوام ببینم می‌تونم براش کاری بکنم
هنوز اونجایی رحیم جون؟ گوشِت با منه؟
می‌گم وَن رو کِی میاری؟
من یک ساعتِ دیگه باید اونجا باشم
خب مگه دَفعه‌ی اوله همچین اِتِفاقی می‌اُفتِه؟
خب وقتی صاحِب‌بارِه اونجا نیست !جِنس‌ها رو برگَردونین کارْگاه دیگه
آره، بابا من باید برم بارِ سیسْمونی رو بیارم
!گِرِفتارَم رحیم، بِفَهم
ببین، من پُشتِ خَطی دارم بِهِت زنگ می‌زنم، باشه؟
سلام آنا، نِجِسِن؟
چِراغ رو کی زد؟
امید؟ تو زدی چِراغ رو؟
امید؟
ببخشین، من می‌خواستم ...کِلیدِ دستشویی رو بزنم
اِشتِباه زدم
!وحید: خاموش کنین !کِلیدِ سَمتِ چَپیه رو باید می‌زدید
چَشم، ببخشید
آنا بَئْشْلَها! موشتَری واریده، هَیَه
شام یِمیسَن؟
بَه نیَه؟
سیز یین من دَه جَلَّم دا
...باخ مَنَه... آخ... آنا جان
مَن ماشینیم دَر که، کارگاهین ماشینی دِه
بله
اُلار دِمیننجَن جَلَمَّرَم که سَنَ گوربان اُلوم
باش اوسْدَ، باش اوسْدَ
هَیَه، آلْمیشام
اِلَ سیز دِدیز مارکیده دا... خارجه
نیاران گالما، اُزوم گَلَجام سیسمونی نان هامیسین آپارام
اَمرین یُخدِه؟
قُربانام*، خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ
گفتی اسمش چیه؟ امید: وحید
آقا وحید؟
بله؟
آقا امید گفت اون جَعبِه ابْزار قدیمیه رو بِدین
از همون در بِرین تو
سَمتِ راست، قَفَسه‌ی جَعبِه اَبْزارِه
این سَمْت؟
آره
!رشید: دَمِ شما گَرم
!وحید: اوه
!وحید: آخ! آخ
یه اِستارْت بزن
آقا، من این رو نیم‌بَند درستش کردم برات فقط برسونَتِت تا یه جایی
آقا خیلی مَمنون، لُطف کردین، مُچَکِر امید: قربونت
چی شده؟ !وحید: هیچی! سوییچ رو بِده
می‌خوای چیکار؟ !وحید: بُدو! کار دارم! کارم واجِبِه
مگه قرار نشد بریم دُنبالِ سیسمونی‌ خواهرت؟
آره، می‌دونم !وَن رو می‌گم کجا بیاری، لباس‌هامَم بیار
!امید: جونِ مادرت مُواظِبِ موتور باش !وحید: حَواسَم هست بابا
!رشید: اِ
!رشید: آی
!وحید: بیا بیرون
!رشید: آه! اَه! اَه
چیکار داری می‌کنی بابا؟ !وحید: خَفه شو! کِثافَت
!وحید: خَفه شو! انقدر تِکون نخور !می‌گَم انقدر تِکون نخور
!رشید: آی !وحید: بیا ببینم
!رشید: نه! نه !وحید: برو تو چاله
!وحید: برو ببینم
!وحید: لَعنَتی
چیکار می‌کنی؟
!رشید: آی! آی !وحید: آخ
!رشید: اووم... نَریز
!نَریز !دارم خفه می‌شم
!نریز آقا، نریز
!رشید: به خدا من زن و بچه دارم، نریز
!وحید: پس اسمِ واقِعی‌ات اینه !رشیدِ شَهسَواری
آره... آره، خودمم
ببین، کارتِ بانکیمم همون‌جاست... تو کیفه
‫ 1329 رَمزِشه !هر چقدر می‌خوای پول بردار
مگه اِقبال بَده؟ رشید: چیکار می‌کنی؟
!وحید: هم مُحکَم‌تره! هم کوتاه‌تر !رشید: چیکار می‌کنی تو؟ نَریز
!رشید با فریاد: آی
!نریز
!رشید: اِقبال کیه؟ نمی‌دونم
!وحید: خفه شو، مادرجِندِه
اینم تِکه کَلامِت بود، یادته؟
...یادته می‌گفتی اگه مادرت جِندِه نبود
همچین تُپاله‌ای* پَس نمی‌انداخت؟
چطوری تُپالِه؟ حالا اِقبال رو دیگه نمی‌شناسی؟
اِقبال! اِقبال پا قشنگه! یادت اومد؟
!حالا یادت میارم
والله به خدا تا حالا اسمِش به گوشَم هم نخورده! اِقبال کیه؟
!وحید: اِنقَدر ننه من غَریبَم در نیار
فکر کردی بعدِ یه عُمر گِدایی پنج‌شنبه، جمعه‌ام رو گُم کردم، آره؟
ها فکر کردی نمی‌شناسمت؟
فکر کردی چشم‌هامون رو می‌بَندی
رو به دیوار می‌گذاری... نمی‌شناسیمت؟
چشم‌هامون رو بَستی !ولی گوش‌هامون که می‌شنید
...صدای پای تو
صدای پات رو از بینِ صد تا صدای مَصنوعی دیگه تَشخیص می‌دم
اون صدای پای بد قِلِقِت که همیشه تو گوشَم بود، می‌فَهمی؟
فکر کردی نمی‌شناسمت؟ ها؟ !رشید: نَریز
این صدا چند ساله که تو گوشِ منه می‌فَهمی؟
!وحید: شب و روزم رو سیاه کردی، کِثافَت !رشید: نَریز
اوه! چند سال چیه؟ اصلاً من پارسال پام رو تو تَصادُف از دست دادم
!رشید: قَطع شد... بابا نَریز !وحید: همین جا چالِت می‌کنم ها
!وحید: کثافت ...رشید: به خدا من رو بکِش از
!وحید: همین جا چالِت می‌کنم !رشید: بیا ببین! بیا جای زخم‌هام رو نگاه کن
!رشید: بیا ببین این مالِ چند سال پیش نیست !آقا، بیا
اصلاً امروز وقتِ پانْسِمان داشتم !تو رو خدا بیا خودت نگاه کن
!بیا خودت نگاه کن !بیا خودت نگاه کن
!رشید: بیا! نَریز! نَریز! نَریز
!نَریز! خفه شدم !نَریز! خفه شدم
!نَریز... آه !آه! آه! آه
!نکِش بابا! نَکِش! مَصنوعیه !نکِش! مَصنوعیه
!بزن بالا پاچه‌ی شلوارم رو، ببین !بزن بالا
آی... آی... آه
!رشید: آی! آی
!رشید: نکِش
!رشید: آی
این زَخم مالِ چند سال پیشه؟
کجا رفتی؟
!رشید: بیا من رو بیار بیرون
!بیا دارم خفه می‌شم !بیا من رو بیار بیرون از اینجا
!رشید: بیا! جانِ مادرت بیا من رو بیار بیرون
!بیا دارم خفه می‌شم! بیا
من با تو چیکار کردم؟ بابا چه هیزمِ تَری من به تو فروختم؟
!بیا من رو بیار بیر‌ون
سلام آقا رضا خوبی؟ چاکِرَم! خوبی؟ چه خبر؟ رضا: سلام، خوبی؟ خیلی مُخلِصَم، خوش اومدی
عمو هستش؟ رضا: بله، بالاست
♪ دو روزِ تَلخِ زندگی ♪
سلام، عمو سالار
♪ قِصه‌ی دَرد و مُردَنه ♪
وحید! چِطوری تو پسر؟ وحید: خوبی عمو؟
♪ امیدِ یَک رو زِندِگی ♪
قُربونِت برم سالار: اصلاً مَعلومه تو کجایی پسر؟
♪ دُنبالِ خو وا گور بُردنه ♪
قُلْوِه چطوره؟ وحید: آخ! هست، بد نیست، عمو
♪ اِی دل دِگَه گولُم مَزَن ♪ - !سالار: بشین
مُزاحِم شدم، نه؟ سالار: چه عَجَب از این طَرَف‌ها؟
پُررویی کردم، می‌دونستم سه‌شنبه‌ها اینجایی خودم اومدم، تلفنی نمی‌شد
کارِ مُهِمی داشتم باهاتون
کار و بار رو وِل کن، رفتی دکتر یا نه؟
مردِ حسابی، 10 دَفعه برات وَقتِ دُکتُر گرفتم
برو فِکری به حالِ این قُلوَه‌ت بکُن
...قَدیم‌ها اسمت آفتابه بود
الآن اِنقَدر دستت به قُلوَه‌ته که !شدی عِینِهو خودِ آفتابه
یه کم گِرِفتارَم عمو، می‌رم
...عمو جان
♪ (آدمِ پوچی مِثلِ مِه (من ♪
♪ کجا بِریْت که جاش بَشِه ♪
ببخشید
این دیگه کیه؟
♪ وا چه زَبُنی گَپ بِزَنْت ♪
مالِ پا قشنگه‌ست
♪ تا یکی آشناش بَشِه ♪
دستِ تو چیکار می‌کنه؟
♪ مَوات از ایجا دور بَشُم ♪
بِالاَخَره گیرِش آوردم
♪ جایی برم که چوک اَرُم ♪
با ماشین کوبیدم بهش الآن داخلِ صَندوقه، تو ماشین
♪ غِیر از خیالِ خوبِ خُوم ♪
♪ چیزی نَهَستَه تو سَرُم ♪ - سالار: چیکار کردی وحید؟
!وحید: عمو جون، نِگَران نباشین !هنوز زنده‌ست
♪ اِی دل دِگَه گولُم مَزَن ♪ - وحید: فقط می‌خوام کُمَکَم کنی، اُفتادَم تو شَک
♪ مِه بِشتِه گولِت ناخارُم ♪ - وحید: شما بِبینین خودشه یا نه
♪ بَرگَشتِن اینین ای سفر ♪
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪ - !سالار: پاشو بیا
♪ دُمبالِ خو بِی تو نابَرُم ♪
پسر، این چه کاری بود کردی؟
فکرِ عاقِبَتِش نیستی؟
عمو جون، چیکار باید می‌کردم؟
وقتی دیدمش یه لَحظه کُنتُرُلِ خودم رو از دست دادم
این بی‌شَرَفِ بی‌ناموسِ مادرجِندِه می‌دونین با من چیکار کرده؟
!همه چیز رو ازم گرفته !آبِروم رو! زنم رو! شُغلَم رو
!همه چیز رو ازم گرفته
حتی بُردمش بیابون، گورِش رو هم کَندَم !می‌خواستم زنده به گورِش کنم
مُنتِها به دلم شَکی انداخت گفت اِقبال نیستم
حالا اومدم اینجا که کُمَکَم کنین !ببینین خودشه یا نه؟ همین
چیزِ دیگه‌ای از شما نمی‌خوام
فکر نمی‌کردم خودت رو این‌جوری اسیر بکُنی
ببین، ما قاتِل نیستیم قَرار نیست مثلِ اون‌ها باشیم
ما حتی قَرار نیست گورِ کسی رو بکَنیم اون‌ها گورِ خودشون رو کَندَن
اگه این کار رو کرده باشی یعنی گورِ غَرایِزِ مُثبَتِت رو کَندی
عمو جون، من حوصِله‌ی شنیدنِ این حرف‌ها رو ندارم
ببین، آب از سرِ من گذشته
یه کاری شروع کردم می‌خوام خودمم تمومش کنم
تنها کُمَکی که از شما می‌خوام !اینه که بیاین بگین خودشه یا نه؟ همین
حتی اگه خودش باشه، بهتره وِلِش کنی این کار تَه نداره
...عمو جون
تو بدترین شَرایِط همیشه کنارم بودی همیشه هَوام رو داشتی
هیچ‌وقت هم فَراموشِت نمی‌کُنم
حالا هم اگه نمی‌خوای کُمَکَم کنی من گِلِگی ندارم
یه کاری رو خودم شروع کردم خودمم تمومش می‌کنم
ولش کن، وحید
جانم، عمو؟
این شُماره رو بگیر، بهش زنگ بزن
هرچی بِهِت گفت، گوش کن
باشه
آقا، چی شده آقا؟
!زن: خسته شدم، وِلَم کنین دیگه
:صدای گوینده‌ی زنِ برنامه‌ی مَسیریاب به راست بپیچید
:صدای گوینده‌ی زنِ برنامه‌ی مَسیریاب به مَقصَد رسیدید
!شیوا: آهان! بخند! گُلی، بخند
بد شد، ببخشید... یه لَحظِه
حَواسِت به این باشه، تور کثیف نشه
گُلی جان، من این رو باید جواب بدم، ببخشید گُلی: باشه عزیزم، راحت باش
الو؟
سلام، مریم جون. چطوری عزیزم؟ خوبی؟
آره، قُربونِت. عکس‌ها همه آماده‌ست
...تا آخرِ شب برات می‌فرستم، امروز
ببخشید ...شیوا: نه، یه
نه، امروز عروسی گُلی نیست، فرداست امروز دارم عکس‌هاشون رو می‌گیرم
...نه، همه‌شون رو اِدیت زدم. تا فردا برات
آره، قُربونِت، آره
اِنتِخابِ خودت رو قَبول دارم !ولی دوباره تو دَردِسَر نیُفتیم‌ ها
باشه... باشه، فَدات شَم، باشه
...آره، قُربونِت
می‌بینمت
باشه، قربونت
خداحافظ، خداحافظ
بفرمایین، آقا سلام، خوبین؟
بچه‌ها، بیاین برین توی اون ساختِمون آجُریه، اون‌وَریه
برین اون‌جا، بَقیه‌ی عکس‌ها رو می‌خوام اون‌جا ازتون بگیرم
آقا، من تلفنی هم بِهِتون گفتم خیلی کار دارم
ولی چون گفتین از طرفِ عمو سالار هستین هستم در خِدمَتِتون، بفرمایین
ببخشین این خانم بیگلَری نبودن که با شما دستگیر شدن؟
اِ... می‌شه چند لَحظه بیاین جلوی در؟ کارِتون دارم
جلوی در برای چی؟ همین‌جا کارِتون رو بگین
آخه می‌دونین قَضیه یه کم پیچیده‌ست اینجا نمی‌شه گفت
!آقا، من واقعاً امروز کار دارم !خیلی شُلوغَم! می‌بینین که
شما بفرمایین بیرون، من کارم تموم شد می‌رسم خِدمَتِتون، با اِجازه‌تون
پا قشنگه رو پیدا کردم
فکر کنم شما می‌گفتی پا قُراضِه
تو واقعاً کی هستی؟
بعدِ اینکه شما رو گرفتن بعدِ دو هفته دوباره اومدن سُراغِ من
به جُرمِ اِجتِماع و تَبانی و تَبلیغ عَلَیهِ نِظام من رو گرفتن
من گُزارِشِ شما رو خوندم
حالا اومدم کُمَکَم کنین
ببینین واقعاً خودشه؟
اینجاست؟
!آره، نترس نمی‌تونه تَکون بخوره، حرف بزنه
انداختمش تو صَندوقِ ماشین
کُشتیش؟ وحید: نه، کِثافَت هنوز زنده‌ست
فقط می‌خوام کُمَکَم کنین !ببینم خودشه یا نه
آقا، من هیچ کُمَکی بِهِتون نمی‌تونم بکنم
عمو سالار خیلی اِشتِباه کرده !شُماره‌ی من رو به شما داده
من تازه برگشتم سرِ زندگی طَبیعی
این بچه فردا شب، عَروسیشه الآن هم داره کارهای عَروسیش رو می‌کنه
!برو! خواهش می‌کنم از اینجا برو
از بس با لَقَد زده به پَهلوم که همیشه پَهلوم رو گرفتم، می‌فهمین؟
!آبِروم رفته
همه‌ی رِفیق‌هام بِهِم می‌گن آفتابه
من دیگه طاقَت ندارم
شما فقط تَشخیص بدین خودشه من حسابش رو می‌رسم
آفتابه هستی یا هر کوفت و زَهرِمارِ دیگه‌ای !به من هیچ رَبطی نداره
!هیچ کاری نمی‌تونم برات بکُنم
!برو! می‌دم بِندازَنِت بیرون ها !گُم شو برو
بچه‌ها، ببخشید
...خب، اینجا وایْسادین
علی، تو بیا این‌وَر گُلی، تو برو اون‌وَر
...آهان! یه ذَرِه
...اِ
نه، اون دَرِه سیاهه، تو هم تیپِت سیاهه
اِ... برگردین سرِ جاتون، برگردین سرِ جاتون
!شیوا: آها! این خوبه
...خب، اِ
اِ... آره عروس رو نگاه کن
بچه‌ها، من یه تلفن بزنم الآن میام !ببخشید تو رو خدا
الو؟
سلام، عمو
تو ماشینه
فقط... شیوا خانم، وقتی رفتیم داخل اصلاً حرف نزنید
چرا؟ وحید: پَنبه کردم توی‌ گوشِش، یه وقت صدا نشنوه
بیاین بیرون صُحبَت می‌کنیم، باشه؟
!رشید: آه
این بردار
!رشید: اوه
مُطمَئِنی خودشه؟ !وحید: نه، واسه همین اومدم سُراغِ شما
خب که چی؟ وحید: یعنی چی؟
گیرَم که خودش باشه می‌خوای چیکار کنی؟
من خودم رَدیفِش می‌کنم شما نِگَران نباشید
نمی‌خوام شما تو دَردِسَر بیُفتید
فقط خودشه یا نه؟ !شیوا: من چه می‌دونم خودشه
همیشه چِشم‌بَند رو چشمم بوده از کجا بدونم که خودشه؟
شیوا؟
!شیوا: برو
جانم، عزیزم؟ گُلی: این آقا کیه؟ اینجا چیکار داره؟
سلام، برادر وَقتِتون بِخِیر
ما تازه عَقد کردیم اومدیم پیشِ دوستِ خانُمَم، عَکاسی
فردا شب مَراسِمِمونه می‌گیرین که چی می‌گم؟
شیرینی‌تون هم مَحفوظِه
علی؟
اصلاً هیچ‌کی نیست
برای چی رفته بودی باهاش حرف می‌زنی؟ گُلی: می‌شه به من بگی این کیه؟
آخه چیکار داری؟ !اصلاً اومده یه حرفی بزنه و بِره
تو چرا این‌قَدر به هم ریختی؟
!شیوا: بُرو تو
می‌گه پا قُراضِه رو آورده اینجا
پا قُراضه کیه؟ گُلی: چی؟
پا قُراضِه؟
خب !شیوا: گُلی
!علی با فریاد: آب بیارین !شیوا: وای
چه حَقی داری این‌جوری می‌کنی با خودت؟
گلی، آروم باش آروم باش، هیچ اِتِفاقی نمی‌اُفته
خوبم !شیوا: برو تو! برو تو
خوبم
!شیوا: گُلی
!گُلی
این دَیوث کجاست؟ !شیوا: گُلی جان
!شیوا: گلی می‌گم این دَیوث کجاست؟ کدوم گوریه؟ !وحید: ای بابا! آروم باشین خانم! خانم آروم باش
گلی؟ می‌گم کجاست؟ !وحید: اِ! اِ! الآن صداتون رو می‌شنوه
!گُلی: باز کُن دیگه این رو !وحید: باز می‌کنم، خیله‌خُب
!شیوا: خیله‌خُب! ساکِت شو !وحید: آروم باش
این رو از کجا پِیدا کردی؟ ...وحید: این رو‌
ببین آقا، من نمی‌دونم !تو کی هستی و چی می‌خوای
فقط این رو می‌دونم !گُلی دیگه جونِ این بازی‌ها رو نداره
اگه این بار یه چیزیش بشه من می‌دونم و تو! فَهمیدی؟ !شیوا: علی
!شیوا: علی! ساکِت شو !بِرین تو شماها
!شیوا: جوابِت رو گرفتی !ما نمی‌تونیم به تو بگیم این هست یا نیست! برو
بِره؟ کجا بِره؟ زندگی من رو به گُه کِشیده، حالا هم بِره؟
من یکی تا نفهمم این خودشه یا نه !دست‌‌بَردار نیستم
بِهِت گفتم برو، نرفتی! حالا وایْسا ببین !چه‌جوری ما رو با این کارِت اِنداختی تو هَچَل
یه دَفعه دیگه بازش کن ببینم !نمی‌تونم این‌جوری بگم
!شیوا: تو، نه
بوی گَندِ عَرَقِش که می‌گه خودشه
اما من فکر می‌کنم گُلی: اما چی؟
تنها کسی که می‌تونه بگه خودشه یا نه، حمیده گُلی: حمید
شیوا جان، اون دیوونه رو می‌خوای برداری بیاری اینجا که چی بشه؟
اون رو نمیاریم، ما می‌ریم پیشِش
گُلی حالش تازه خوب شده
این‌ دَفعه اگه اِتِفاقی بیُفته دیگه !نمی‌شه جَمعِش کرد ها
چرا از باغ اومدین بیرون؟
ببین علی، تَکلیفِ من با این جَماعَت روشَنه
اما گُلی رو دیگه نمی‌شه کُنتُرُلش کرد
الآنم فقط حمیده که می‌تونه به ما کمک کنه
اگر حمید رو پیدا کنیم وحید: حمید کیه؟
حمید از همه‌ی بچه‌ها !گُلی: چرا وایْسادین؟ بیاین بریم دیگه
!علی: گُلی جان، بیا اینجا
تو خونه الآن مُنتَظِرِمونَن
!علی: نِگَران می‌شن !گُلی: تِلِفُنِ من ر‌و بِده... بِده
سلام، مامان
خوبم، خوبم
ببین مامان، با علی و شیوا داریم می‌ریم برای اِدامه‌ی عَکاسی فردا شب
آره، آره، آره، آره
!نه، نه، گوش کن ...فقط من امشب
نه، فقط خواستم نِگَران نشی امشب من دیر میام خونه
باشه، باشه، باشه، باشه، باشه خداحافظ، خداحافظ
خیالت راحت شد؟ !بریم
باشه، می‌ریم ولی قبلش باید گوشی‌هاتون رو بِدین به من
خاموششون کنین
!وحید: بِرین بالا
همین رو صاف برو بِهِت می‌گم
بابا ما اومده بودیم عکس بگیریم !نه از این کارها
!گُلی: عکست رو گرفتی دیگه !چند تا می‌خوای؟ بَس کن دیگه
گِرِفتار شدیم
!گُلی با صدای آهِسته: هی غُر می‌زنی !هیچی نگو دیگه! بَسه
اصلاً مَعلومه داری چیکار !شیوا با صدای آهِسته: هیس
!شیوا بی‌صدا: برو
اونجا، همین‌جا خوبه من از این‌وَر می‌رم، تو اون‌وَری بیا
سلام! چطوری ابوالفَضل جان، خوبی؟ !ابوالفَضل: سلام! بَه بَه
!ابوالفَضل: حالِت چطوره؟ خوبی؟ خوش اومدی شیوا: خوبی؟ قربونت
سلام عَلیکُم ابوالفَضل: سلام عزیزم، حالت خوبه؟
آقا وحید... آقا ابوالفضل ابوالفَضل: بله، بله، حالِت خوبه؟
چطوری؟ دکتر چطوره؟ ابوالفَضل: قُربونِت برم
خوبه، دکتر هم خوبه بیا داخِل، بیا داخِل
اِ! هستش؟ ابوالفَضل: آره... آره، آره
اِتِفاقاً یه کارِ کوچیکی باهاش داشتم !ابوالفَضل: بیا! بیا هستش! بیا
مرسی، عَزیزَم ابوالفَضل: بهتری الحَمدُالله؟
ممنون، خوبم ابوالفَضل: قُربونِت
تو چِطوری؟ ابوالفَضل: سَلامَت باشی
بریم وحید: ممنونم آقا، خداحافظ
قربونت برم عزیزم، خدانِگَهدار
ببین، حمید که میاد ماشین رو می‌گذاره رو سرش
این‌ها رو می‌گذاری تو گوشِش که نَشنَوه چیزی رو
بعدش هم مَجبوریم پا قُراضه رو بی‌هوشِش کنیم با این
شما رو این‌ اِطمینان دارین؟
آره، حمید یه چیزهایی قبلاً بهم یاد داده این دوستِ دکترمم گفت که چیکار کنم
شیوا خانم، یه وقت نزنیم بُکُشیمِش
ببخشین، ببخشین، اجازه بدین
چی شده؟ شیرینی می‌خوان پول؟
بفرمایید
همین؟ وحید: همینه
وَقت نداریم
برو اون‌ جِلو، بغلِ اون وانِتِه وایسا
!شیوا: اوناها! اونجاست
!وحید: اِ
!وحید: بابا این دیگه کیه
کجا داری می‌ری؟
دارن میان
!حمید: دهنِ من رو تو گاییدی، شیوا واسه چی اومدی؟
!شیوا: بیا! خیله‌خُب، برو تو
!حمید: خب من نشستم، بِگین گُلی: بیا بریم یه جای آروم، حرف می‌زنیم
گُلرُخ، جای آروم چیه؟ دهنِ من رو !سِرویس کردین! از کارَم انداختین! بِگین
!علی: حمید جان، قَضیه خیلی جِدیه
حمید جان چرا این می‌گه؟ چرا پسرخاله می‌شه سَریع؟
!شیوا: حمید! خفه شو
یه جای خَلوَت نِشونمون بِده بریم بشینیم حرف بزنیم
مُستَقیم همین رو برو اولین فَرعی رو بِپیچ راست
!حمید: حَرومْزاده‌ی کُس‌کِش !شیوا: هیس
!گُلی: حمید! حمید !شیوا: حمید! حمید! نه! حمید! نه !وحید: بیا بیرون
خودِ کُس‌کِشِشِه، خودِ بی‌شَرَف
!حمید: ولم کنین! ولم کن !وحید: آروم باش
!شیوا با فریاد: حمید! ساکِت شو !حمید: وِلَم کنین
!شیوا: ساکِت نباشی، پَرتِت می‌کنم بیرون ها
!حمید: شیوا، به جونِ مادرم خودشه
پای کُس‌کِشِش تو جَنگِ سوریه ...سَقَط شده بود
مِنَتِش رو سرِ من می‌گذاشت
می‌گفت تَقاصِش رو امثالِ تو باید پَس بِدین
پنج ساله صبح تا شب ...تو خواب و بیداری !شیوا: خیله‌خُب
دارم با چشم‌ِ بَسته دست می‌کِشَم رو پاش
!حمید: تو رو خدا وِلَم کنین
!شیوا: خیله‌خُب! اول باید مُطمَئِن بشیم، بَعد حمید: از چی می‌خوای مُطمَئِن شی؟
صَد بار چشمْ بَسته دستِ من رو گرفت !کِشید رو اون پای لَجَنِش
که ببینم واسه جَنگِ بِهِشتِشون !جَنگِ سوریه‌شون چه گُه‌هایی که نخورده
!حمید: ولم کنین تو رو خدا !شیوا: آروم باش
ببینم، این اصلاً قبول کرده اِقْباله؟
بابا! چی رو قبول کنه؟ مگه شماها باهاش حرف زدین اصلاً؟
قبل از اینکه بی‌هوشِش کنم من باهاش حرف زدم
!حمید: وای! با چه کُس‌خُل‌هایی طرفم من
می‌خواین برگرده بگه من اِقبالَم؟
به این پنج دقیقه وَقت بدین !همه‌مون رو اِعدام می‌کُنه
این فُرصَت به دست بیاره، یه کَلَکی می‌زنه !بهش بِدِهکار هم بشیم به خدا
حمید! تا این حرف نزنه !من یکی نمی‌گذارم بهش دست بزنی
!حمید: خب من بَلَدَم چه‌جوری به حرفش بیارم !وحید: وایسا! وایسا
!وحید: کسی حَق نداره بهش دست بزنه !تا وقتی نگفته اِقباله، کسی حَق نداره دست بزنه !شیوا: حمید
!حمید: وای چه گاویه این !این چه گاویه
چند نَفَر مگه تو این شهرن که ...پای راستشون تا همون‌جا مَصنوعی باشه
!پای چَپِش هم همون تِعداد زَخم داشته باشه
!شیوا: خَفه شو! این دوستِ سالاره
!حمید: خُب همون! همون رو بگو ...سالار خودش هم جا زده، این کُس‌کِش
!شیوا: بشین! بشین !گُلی: حمید
!شیوا با فریاد: برو بیرون !حمید: این مارموزِ کُس‌کِشِ.... وِلَم کن
!شیوا با فریاد: برو بیرون !حمید با فریاد: وِلَم کن
!شیوا: بشین !حمید: ولم کن می‌گم، عَنتَر! ولم کن
!وحید: آروم باش
!حمید: بابا یه دقیقه !یه دقیقه من رو ول کنین
!وحید: آروم باش! حالِت بد می‌شه چه خبرته؟ چرا داد می‌زنی؟
!علی: سِکتِه می‌کنی ها
!وحید: حمید، صدات رو شنید آروم‌تر! چه‌ خبرته؟
چه خبره؟ خِفْت‌گیریه؟
نه، داشتیم شوخی می‌کردیم، رِفیقِمونه
اصلاً به ما میاد خِفْت‌گیر باشیم؟
!اِنتِظاماتِ اول: نه اصلاً
بِهِتون هم نمیاد ماشین اِنقَدر سر، صدا داشته باشه، تِکون داشته باشه
حمید، خوبی حالا؟ بهتری؟ علی: رِفیقِمونه
تو ماشین چه خبره؟ وحید: هیچی، خبرِ خاصی نیست
بچه‌ها، کجایین شماها؟ !اِنتِظاماتِ اول: خبرِی نیست
سلام ...وحید: آقایون تَشریف آورده بودن
داشتیم صحبت می‌کردیم شیوا: سلام، آقا
خوب هستید؟ اِنتِظاماتِ اول: سلام، ممنون
خسته نباشین، من کارم عکاسی و فیلمبرداری از عروسیه
اومدیم اینجا یه دو تا عکس بگیریم می‌ریم سَریع
اینجا؟ !به این قشنگی *view ،شیوا: آره
مُجَوِز دارین؟
مُجَوِز؟ !اِنتِظاماتِ دوم: بله، مُجَوِز
عکاسی عروسی مُجَوِز می‌خواد؟ اِنتِظاماتِ دوم: بله، مُجَوِز می‌خواد
!حمید: نمی‌دونی، یه چیزی می‌گی ها
نه، خِفْت‌گیری و سر، صدا و
بِزَن، بکُش اینجا مُجَوِز می‌خواد !حمید: بابا این‌ها اِنتِظاماتَن !شیوا: هیس! ساکت
شوخی می‌کردیم !اِنتِظاماتِ اول: دیدم چه شوخی‌ای
خایه‌مالِ اِنتِظاماتی دیگه تو؟ شیوا: اِ... یه ذَره حالش خوب نیست، گُلی؟
آقا، چیزِ خاصی نداره اینجا انتظاماتِ اول: باشه، نگاه می‌کنیم، کاری نداریم
اِ... بچه‌ها، بیاین اون‌جا! اون‌جا خیلی مَنظَرِه) خوبی داره، بریم اون‌طرف) view
!شیوا: بُدو
!شیوا: گُلی، یه لَبخَند به من بِده
اِ... علی تو اصلاً برو اون طرف من یه چند تا تَکی از گُلی بگیرم
امروز مُزاحِمِ شما هم شدیم !شیوا: گُلی، این‌وَر وایسا
!اِنتِظاماتِ ا‌ول: چه مُزاحِمَتی؟ عشقِ ما عروسیه علی: آقا، قُربونِ شما، ما بریم دیگه
!علی: بریم، بچه‌ها
بریم؟ !علی: بریم! بریم
!اِنتِظاماتِ ا‌ول: قَبلاً دامادها خیلی بامَعرِفَت‌تر بودن علی: بله؟
چی می‌گه؟ این چی می‌خواد؟ !علی: هیچی! ولش کن
مثلِ اینکه این !خیلی حالِش خرابه ها
آره، خرابه! دُکتُری؟ وحید: ببخشید... شما ببخشید
آره، دُکتُریم
ببخشید، من پولِ نَقْد هَمراهَم نیست اِن‌شاالله دَفعه‌ی بعدی جُبران می‌کنم
مگه چند بار می‌خوای داماد شی؟ علی: جان؟
پولِ نَقْد ندارید؟ اِنتِظاماتِ ا‌ول: کارْت هست، کارْتْخون هست
بِفَرمایید
یه کم زیاد نیست؟ اِنتِظاماتِ دوم: به ما رسید، زیاد شد؟
بِکِش، عِیب نداره
!وحید: لُطفاً همه‌تون بیاین پایین حمید: بله؟
می‌بَخشین، وقتِ شما رو هم گرفتم بَقیه‌ی ماجَرا رو خودم اِدامِه می‌دم
نمی‌خوام بیشتر از این آلوده‌ی داستانِ من بشین
چِطور شد؟ شد داستانِ تو الآن؟
ببین! من تا نَعشِ این خایِه‌مال رو نندازم !که از اینجا تِکون نمی‌خورم که
!جامَم راحته، با اِجازِه... آخِیش
!وحید: حرفِ آخر رو حالا می‌گم
اگه از ماشین پیاده نشی !من از اینجا جُم نمی‌خورم
منم از اینجا تِکون نمی‌خورم !اینم حرفِ آخرِ من
!علی: گُلی، پاشو بیا بریم
!علی: بیا، عَزیزَم! بیا بریم گُلی: کجا؟
حَق با ایشونه، ما هم که !هِزار تا کار داریم! بیا بریم
علی، اصلاً مَعلوم هست چی داری می‌گی؟
!علی: خب راست می‌گه دیگه ...خودش پِیداش کرده
خودش هم حَق داره !هر کاری می‌خواد باهاش انجام بِده
واقِعاً می‌خوای بِری؟ !خب برو
من بدونِ تو کجا برم؟ اصلاً حالِت خوبه؟
!گُلی: مَعلومه که حالم خوب نیست
گیریم که این خودش بود ...اینم اُوُرد تَحویلِش داد به تو
می‌خوای باهاش چیکار کُنی؟
‍!این یه باتْلاقِه، عزیزِ من
هر چِقَدر جلوتر بری بیشتر هم فُرو می‌ری
!آخرش همه‌تون هم غَرْق می‌شین
!بیا بریم !اِنگار امروز اِتِفاقی نیُفتادِه، گُلی جون
ببین علی، این اِتِفاق قَبل از تو اُفتاده یه روزی هم باید تَموم بشه
قِسمَت بوده که امروز همون روز باشه این یه مَسئَله‌ی شَخصیه
ما داریم با هم اِزدِواج می‌کنیم !مَسئَله‌ی شَخصی نداریم
حالا که مَسئَلِه‌ی شَخصی نداریم
!پس همه‌تون بِدونین !این کِثافَت امروز باید حرف بزنه
!وگرنه فردا شب باید جَسَدِ من رو عَروس کُنی
ببین، گُلی جان من این رو دارم به خاطِرِ خودت می‌گَم
می‌دونم به خاطِرِ خودم می‌گی
یه سیگار هم به من می‌دی؟
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
خودم هم موندم چیکار کنم
شما همیشه اول عَمَل می‌کنی بعد می‌شینی فکر می‌کنی که چیکار کنی؟
مَنظورِتون چیه؟ ...شیوا: هیچی دیگه
هَیَجانی می‌شی سَریع تَصمیم می‌گیری
البَتِه بعدش مَنطِق رو واردِ هَیَجانِت می‌کنی این خوبه
!حمید: شما که سیگار رو تَرک کرده بودی که
البَتِه تو پاسْکاری دِل و قُلْوِه خیلی می‌چَسبِه قَبول دارم
!حمید: شیوا جون، بشین !بشین! کارِت دارم
مگه الآن دردِ شما این نیست که این بابا اِعتِراف نکرده؟
...بریم یه جای دُرُست
به خاکِ مامانم، دو سوته ازش اِعتِراف می‌گیرم خیالِ همه هم راحَت می‌شه
لابُد با همون شیوه‌ی خودشون؟
نه، اگه شما دَستور بدی ...می‌گم یه پُرْس چِلو کَباب براش بیارَن
...دوشِ آبِ گَرم بگیره بابا تو چرا حالیت نیست، شیوا؟
این‌ها سرِ یه اسم، سه روز ما رو سر و تَه آویزون کردن
سه ماه رنگِ آفتاب رو ندیدیم شب و روزمون رو قاطی کرده بودیم
الآن دلت داره واسه این‌ها می‌سوزه؟
!شیوا: دلم نمی‌سوزه
ولی اگه اون‌ها با خُشونَت با ما بَرخورد کردن ما هم باید با اون‌ها با خُشونَت برخورد کنیم؟
حمید، این چَرخِه کِی تموم می‌شه؟
شیوا جون، چرا حالیت نیست؟
آدم‌رُبایی کردین، دست و پاش رو بَستین بی‌هوشِش کردین
دیگه چیکار می‌خواستین بکُنین؟
همه‌ی این کارها رو من کردم فکری به ذِهنَم نمی‌رسید، مَجبور بودم
!حمید: الآن هم مَجبوری
ببینین، این اگه قِسِر دَر بِره ...پای یه نفر که گیر نیست
!پای همه‌مون گیره
!شیوا: هیچ کُدومِمون رو ندیده !چِشم‌بَند به چشمش بوده
ولی فکر کنم محلِ کارِ من رو بَلَده !حمید: آقا رو
!شیوا: دستِ شما درد نکنه، آقا وحید
همچین صبح گوشی‌های ما رو گرفتی خاموش کردی !فکر کردم خیلی حِرفِه‌ای هستین
الآن می‌گید مَحَلِ کارم رو بلده؟ !واقِعاً که
شیوا خانم، نمی‌دونستم کار به اینجا می‌کِشه !شیوا: ایش
چی شده این؟ شیوا: چی شد؟
چی شده این؟ !وحید: این چِش شد؟ نمی‌دونم
نمی‌دونم وحید: اِ! چرا وایْساد؟
ببخشید، ببخشید کارگرِ پُمپِ بنزین: بفرمایید
!حمید: شُغلِه بِهِت اومده ها! حِسابی
چی شد این؟
!حمید: اَه! اَه !هَمکارِت گُه زده تو ماشین، بابا
آقا، شما چرا؟
چی شد عزیزم؟ چی شد؟ !پاشو! پاشو
چی شد؟ خوبی عزیزم؟
مُشکِلی پیش اومده؟ اِتِفاقی اُفتاده؟ وحید: نه
مِثلِ اینکه آقا داماد خیلی هُول بوده زودتر دست به کار شده
طَرَفِ عروسین یا دوماد؟
عروس کارگرِ پُمپِ بِنزین: به سلامتی اِن‌شاالله
خِدمَتِ شما، عَزیزَم
آقا، 40 تا شد، 120 تومن
1962
ممنون، یه صِفر هم اِضافه بگذارم؟ !وحید: آقا
!کارگَرِ پُمپِ بنزین: انعامِ بچه‌هاست دیگه
دیگه عروسی و بچه رو با هم حِساب کردم دیگه
یه کم زیاد نیست؟ !کارگَر: شوخی کردم بابا
راضی هستین؟
چقدر می‌شناسیش؟
همین امروز دیدمش
شیوا! راست بگو! این کیه؟
چرا انقدر راحت بهش اِعتِماد کردی؟
دوستِ سالاره شُماره‌‌ی منم، سالار بهش داده
یعنی هر کی از راه رسید، گفت من دوستِ سالارم، شماها باید قبولش کنین؟
!شیوا: آخه ما مثلِ تو حِرفه‌ای نیستیم ...حمید: حِرفِه‌ای
!حمید: حِرفه‌ای نمی‌خواد !مَعلومه یارو از خودِشونه
نُچ
رَفتارهاش رو ندیدی؟ چرا یه کَلَمه حرف نمی‌زنه؟
تا الآن هزار تا آمار ازَمون گرفته
الآنم می‌خواد دَکِمون کنه
مَنظورِت چیه؟
مَنظورَم تَخلیه‌ی اِطِلاعاتیه
خب این یارو چی؟ اِقبال؟
!حمید: خب اِقباله هم تو بازیه دیگه! مَعلومه
!وحید: دست نزن
بِده من این رو
چی شدی؟ !وحید: آه
چی شد؟ حالِت خوبه؟
چی شدی؟
چیه؟ !علی: پاشو
!شیوا: پاشو
!گُلی: بِبَریمش
!شیوا: علی! علی، بگیرش! علی، بگیرش !گُلی: علی بگیرش، کثافت رو !علی: وایسا
!گُلی: بگیرش، علی
!گُلی: وایسا
!گُلی: بِهِت می‌گم وایسا !شیوا: حمید! وایسا
!گُلی: حمید! وایسا
!گُلی: کثافت
!شیوا: وایسا! عوضی !گُلی: چه غلط می‌کنی؟ بیا پایین
حَلقه‌ات چی شد؟ !علی: گُم شد، نگاه کن
!حمید: برو بابا! کُس‌خُلی تو هم
می‌گم دوزِ این داروئه شاید زیاد بوده !کارِش رو ساخته
نُچ... نیم ساعت پیش، چِکِش کردم الآن فقط باید مُنتَظِر باشیم
تا کی باید مُنتَظِر باشیم؟ شیوا: تا وقتی که به هوش بیاد
!حمید: چه فَرقی می‌کنه بابا
!چه بی‌ هوش! چه با هوش !یارو رو می‌خوایم بکُنیم تو گور
!علی: حق داره بدونه چرا گرفتیمش
!حمید: نه بابا
قِشرِ خاکِستَری هم بِالاخَرِه زبون وا کرد؟
اِنقَدر حرف نزدی، نزدی، ببینی !بادِه داره از کدوم وَر میاد، بِپَری تو باد
!اَی زِبِل
!کُس‌خُل جان
!حمید: این بابا صدات رو شنیده ...تو هر گوری باشی، دو دقیقه‌ای پِیدات می‌کنه
!کونِت رو پارِه می‌کنه !حالا ببین
شیوا خانم! تو اصلاً چه شِکلی به رِفیقِ عمو سالارت اِعتِماد داری؟
مُطمَئِنی نمی‌فروشَتِتون؟
اینی که من می‌بینم، یه چَک بخوره !اسمِ همه رو به خط گفته
تو هم واسه من بُلبُل شدی ...حَق، حَق، حَق می‌کنی
تو چیزی از حَق بارِتِه، جوجه؟
تو چرا فقط فکر می‌کنی خودتی که می‌فهمی؟
!همه حَق دارن نَظَر بِدَن
شما یکی که خیلی !حَق داری، عَروس خانم
خب بِالاخَرِه سِفیدبَخت شدی اِزدِواجِ خوب کردی
فکر می‌کنی آمارِ شازْده‌ات رو نداریم ما؟
ازش پرسیدی بابا جونش چه‌جوری ...راهِ صد ساله رو یه شَبِه
عِینِ فِشَنگ رفت؟
تو چرا اِنقدر مثلِ بچه‌ها فکر می‌کنی؟
چرا از این و اون دنبالِ آتویی تا عُقدِه‌هات رو سرشون خراب کنی؟
چرا نمی‌خوای بزرگ شی؟
!شیوا: گُلی! آروم باش، عزیزم !واردِ بازی این نشو
آروم باشم که چی بشه؟
که دوباره شروع کنم به قُرص خوردن و زندگیم رو به گَند بکِشَم؟
!نه! واقِعاً دیگه بَسه
لابُد هم الآن این داره می‌گه !من چرا ذوقِ عَروسیم رو ندارم
برای اینکه وقتی از زندان اومدم بیرون
اون کِثافَت شایِعِه کرد که !من باهاشون هَمکاری کردم
تا این بیرونم برام بشه یه زِندونِ بزرگ‌تر
من خواستم امروز تو اینجا باشی
تا هر چیزی که باید بدونی رو !از دهنِ همین دَیوث بشنوی
...ببین علی... من وقتی زِندان بودم
چشم‌هام رو بَستَن... از سِلول بُردنم بیرون
بُردنم روی سَکو
صدای یه زنی رو شنیدم که می‌گفت حاجی بِندازم؟
...بعد صدای این مَرتیکه اومد که گفت
...آره، بنداز اما چون جَوونه
طَناب رو کَج بِنداز که ...دَر جا گردنش بِشکنه و
کمتر زَجر بکِشه
من هر لَحظه مُنتَظِر بودم تا زیرِ پام خالی بشه
سه ساعتِ تموم اون بالا موندم
تا دوباره صداش اومد
می‌گفت
می‌گفت بیارینِش پایین
اول باید بِدَم عَروسِش کُنَن تا صاف بِره جَهَنَم
می‌گفت... اگر قبل از اِعدام باکِرِه باشی، می‌ری بِهِشت
بهم می‌گفت من این دُنیا و اون دُنیات رو جَهَنَم می‌کنم
علی، باوَر کن من همه‌ی این‌ها رو می‌خواستم قبل از اِزدِواج بهت بگم
تو یه فُرصَتِ مُناسِب
...حالام آقا حمید
می‌خوای طَنابی که اون روز این نکِشید رو تو بکِشی و همین‌جا دارَم بزنی؟
!حمید: دست‌خوش، عروس خانم منم کردی هَمکارِ نِظام؟
!علی: بَسه دیگه !حمید: تو یکی خَفه بابا
تو یه ساعت هم رو به دیوار ...چشم بسته
با این پُفیوز تو یه اتاق نبودی که !بفهمی دُنیا دستِ کیه
تا الآن هر چی گفتی اِحتِرامِت رو !نگه داشتم، جوابت رو ندادم
!فکر نکن نمی‌تونم جوابت رو بدم ها
!حمید: پسر جون !من خیلی وقته جوابم رو گرفتم
من جوابم رو اون موقِعی گرفتم که
از این سِلول داشتن می‌کِشیدنم تو اون سِلول با تنِ لُخت رو زمین‌ها
اون موقِع بابای جِنابعالی داشت چیکار می‌کرد؟
...داشت دُلارِ دولَتی رو می‌گرفت
تو بازارِ آزاد می‌فروخت که آیَنده‌ی شما رو بسازه
!ماشاالله خوب هم ساخته
!ولی یه روزی خیلی‌ها باید تَقاص پَس بِدَن
!حمید: خیلی‌ها !شیوا: باشه، حمید
!شیوا: تا اون روز! دُعا کن بِرِسه !به‌ خدا این عِدالَت نیست ها
!حمید: شیوا! تو حرف از عِدالَت نزن !حالم به هم می‌خوره
نکنه اون موقِع که ولم کردی، رفتی دَه تومن پول نداشتم، عادِل بودی؟ ها؟
چی شد اون همه حرف‌های قشنگ؟ !تا آخرش با هم
من تو رو وِل نکردم چون پول نداشتی
!تو هیچ‌وقت پول نداشتی !همین الآنش هم نداری
وِلِت کردم چون فَرقِ !دوست و‌ دُشمَن رو نمی‌فهمی، حمید
!حمید: بَس کنین بابا !مُشکِلِ شماها تَرسه
!شماها تَرسویین
می‌ترسین یه کاری بکنین !پس‌فردا دامَنِتون رو بگیره
!چقدر خَرین !می‌گم بِسپُرینِش به منِ پدرسگ
!به نَفعِتونه به قُرآن
هم اِنتِقامِتون رو گرفتین، هم به قولِ خودتون !رَفتارِ خُشونَتْ ‌پَرهیزتون رو کردین
!شیوا: حرفِ من دیگه با تو سرِ خُشونَت نیست !سرِ جِنایَتِه! بفهم
!حمید: شیوا، جَنگه
!شوخی نیست! تو جَنگ نَکُشی، می‌کُشَنِت به جُز اینه؟
!علی آقای خاکِستَری
پاشو دست و پای این رو بگیریم !بُکُنیمش تو این گوره، تموم شه بِره
!علی: حمید آقا، باشه! اصلاً هر چی تو می‌گی !ما خاکِستَری، ما اصلاً قَهوه‌ای
یادمونم هست همین‌هایی که ...شُعارِ بِهِشت و آزادی می‌دادن
الآن کارِشون شده کُشتنِ جَوون‌های مَردُم تو اذانِ صُبحِشون
...حالا تو می‌گی بُکُشیم
چال کُنیم، خاک کُنیم !حمید: بشین بابا! بشین !تو نمی‌خواد سُخَنرانی کنی
گیر کردیم واقعاً
از اون‌جا نگاهت می‌کردم عِینِ اون نَمایِشه شده بود که
...چند سال پیش رفتیم ...یه تَک درخت بود
«در اِنتِظارِ گودو
در اِنتِظارِ گودو
اصلاً ببین شَرایِطِمون شده عِینِ اون
!شیوا! هیچ‌وقت به حرف‌هام گوش ندادی
!یه بار گوش بِده !خودمون باید یه کاری کنیم، شیوا
!همه‌ش مُنتَظِریم یکی بیاد یه جادو کُنه
چیکار کنیم؟ !فکر و ذِکرِت اِنتِقامه
اصلاً مگه این یارو تو رو کُشته که ...دُنبالِ کُشتَنِشی؟ که می‌خوای
!حمید: بله که کُشته !از کُشته هم بدتر
امثالِ این سگ‌پدر، پنج سال از !بهترین شب و روزهای زندگیم رو کُشتَن
با صد نفرِ دیگه این کار رو‌ کرده باشه خوبه؟
سَر جَمع می‌شه چند سال، شیوا؟
مُشکِل این آدمه نیست، حمید
تو داری یه آدمِ مُزدور و سَرسِپُرده رو !با یه ساختار اِشتِباه می‌گیری
بابا ساختار کدومه؟ !دیوونَه‌م کردین
!ساختار رو همین پُفیوزها ساختن دیگه! اِ
این سَرسِپُرده‌ست به نَظَرِ تو؟ !این خودِ جِنسه
یادت نره این بابا همونیه که !می‌خواست گُلرُخ رو عَروس کُنه
این به جَهَنَمی که ...می‌خواست ماها رو بفرسته
!با روح و رَوانِش اِعتِقاد داره
!بَس کنین دیگه به خدا
!پَنجاه ساله همه دارن شُعار می‌دن
!شیوا: بیا اینجا !می‌خوای بکُشیش... بلند شو
!پا شو! بیا! بُکُشِش
!کِلید رو بِده به من
!کِلید رو بِده من
بِهِت می‌گم کِلید رو بِده من مثلِ بُز داری من رو نگاه می‌کنی؟
اِ! چه خبرته؟ چرا در رو می‌شکَنی؟
!خیله‌خُب! برو اون‌وَر !برو اون‌وَر! باز می‌کنم
!وحید: خیله‌خُب
!حمید: اُستاد! از این توئه
من که گوشیش رو گرفته بودم !حمید: وا کُن! وا کُن! تو اینه
همین‌جاست
!حامد: جواب ندی ها! جواب نده !سه سوت رَدِمون رو می‌زنن! سه سوت
از مَنزِلِه آخه
بابا، خَرِه! خب مَعلومه با اَمن) زنگ می‌زنن) Safe یه‌ شماره‌ی
!حمید: جواب نده
الو؟ !نیلوفر با گریه: الو؟ بابایی؟ بابایی
اُفتاد رو زمین
!نیلوفر: بابایی! زود بیا... بابایی
باشه
کی بود؟
دخترش بود، داشت گریه می‌کرد
می‌گفت حالِ مادرش بد شده اُفتاده وسطِ آشپزخونه
!حمید: آقا جان، تَله‌ست! تَله
تَله‌ی چی؟
برای اینکه فهمیدن هَمکارِشون رو گرفتیم !دارن واسه‌تون تَله می‌گذارن، صاف بِرین تو تَله
داشت گریه می‌کرد !یه بچه نمی‌تونه این‌جوری نَقش بازی کنه
!حمید: وای
من که می‌رم کُمَکِشون ‌کنم شما خودتون می‌دونین
منم باهات میام
به نَظَرِ منم راست می‌گه منم می‌رم
گُلی جون، کجا می‌خوای بری؟
!حمید: این‌ها رو‌ نگاه کن
این راه رو بِری !دیگه مَعلوم نیست کِی بَرگَردی ها
!علی: آدم‌رُبایی جُرمِ کمی نیست !اونم یه مَأمورِ اِطِلاعاتی
شازْدِه، تو میای؟
خونه‌شون اونه
تَلِه بود تا الآن ریخته بودن سَرِمون
!حمید: گُل پسر! صَبر کن، آخرش بهت می‌گم
!گُلی: جواب بِده
چرا جواب نمی‌دی؟ !بزن رو اِسپیکِر، ببینیم چی می‌گه
:صدای گریانِ نیلوفر روی اِسپیکِر الو؟ بابایی؟ بابایی؟
!زود بیا !می‌ترسم مامان... بمیره
!بابایی! بابایی
الو بابایی؟
من می‌رم خونه
هر اتفافی افتاد یا هر چیزِ مَشکوکی دیدین ماشین رو سَریع بِبَرین، باشه؟
!شیوا: وایسا! منم باهات میام
بله؟ ...وحید: عمو؟ ما
عزیزم، در رو باز می‌کنی؟
ما دوست‌های باباتیم، اومدیم کُمَکِ مامانت !دخترم، در رو باز کن
!نیلوفر با گریه: مامان
!شیوا: بیا ببینم، خاله !بیا! بیا بغلِ من
چرا گریه می‌کنی؟
!مامانت خوب می‌شه، عزیزم !ناراحَت نباش
قُربونت برم، بگو بِهِم ببینم دوست داری داداش داشته باشی یا آبْجی؟
دوست دارم مامانم خوب بشه
!شیوا: اِی جان !گُلی: خوب می‌شه! نِگَران نباش
عمو جون، می‌دونی بابا پاش چی شده اون‌جوری خراب شده؟
حمید! می‌شه خَفه شی؟
!شیوا بی‌صدا: بی‌شُعور
خانم؟ مسئولِ پَذیرِش: بله؟
بیمارمون اورْژانسیه، می‌بینید؟ مسئولِ پَذیرِش پای تلفن: باشه، باشه، خداحافظ
مُشکِلِتون چیه؟ وحید: بارْدار هستن
خب، اسم؟ اسمِ بیمار؟
اع‌‌... اعظمِ پورنیاز مسئولِ پَذیرِش: آدرِس؟
خیابونِ محمدی
کوچه‌ی شاهین، پِلاکِ 39
کارْتِ شِناسایی؟
اِ... کارْتِ شِناسایی عَجَله داشتیم، پَهلوم نیست یَعنی الآن
خب، شما هَمسَرِشین؟ نیلوفر: نه، عَمومِه
نمی‌شه، عزیزم باید بابات حتماً باشه
!اعظم: آی! آی! آی
خانم! گفتن که باباشون
گِرِفتارِن، تَماس گرفتیم جواب نمی‌دن شما می‌خواین جِنازه‌اش رو تَحویلِ پدرش بِدین؟
!مسئولِ پَذیرِش: نمی‌شه جِناب! اینجا قانون داره !باید حتماً پدرشون حُضور داشته باشن
یعنی چی نمی‌شه خانم؟ فکر کنین !از کنارِ جوب پیداش کردیم! از خیابون پیدا کردیم
...خواستیم اینجا، آوردیم که شما
چی شده آقا؟ بیا ببینم! مُشکِلِش چی بوده؟
آقای دکتر، کارتِ شِناسایی نداریم !پَذیرِش نمی‌کنه، خانم
چند ماهه بارْداره؟
اُفتاد زمین، بی‌هوش شد بعد دیگه چشم‌هاش رو وا نکرد
عزیزم، شما بچه‌ی چَندُمی؟ نیلوفر: اول
مامانت چَندُمین بارداریشه؟
دوم
می‌دونی سابِقه‌ی بیماری خاصی داشته یا نه؟ نیلوفر: نه
خانم، این وَضعیتش اورْژانسیه کیسه‌ی آبِش پاره شده، داره می‌ره توی شُوک
با مَسئولیتِ من، همه‌ی هَماهَنگی‌هاش رو انجام بدین، سَریع ببرینش بُلوکِ زایِمان
!وحید: دکتر، خدا خِیرِت بِده! دستت درد نکنه، مَمنونم !دکتر: سَریع بیارینش، خواهش می‌کنم، سَریع بیارینشون
!مسئولِ پَذیرِش: جِناب! جِناب کارتِ بانکی که هَمراهِتونه؟
بله
این رو حتماً برین صَندوق پَرداخت کنید
آقا، صَندوق کجاست؟ مرد: همینه
خِدمَتِ شما
!صندوق‌‌دارِ زن: کارتِ بانکی‌تون وحید: چَشم
از این بِکِشید
!نیلوفر: بِفَرمایید وحید: من سیرَم، شما بُخور
نیلوفر جان؟ نیلوفر: بله
یه چیزی بگم، راستش رو می‌گی؟ نیلوفر: بله
می‌گم شما عمه‌ای، خاله‌ای، دایی‌ای نداشتی، بهش زنگ بزنی؟
چرا ولی خب
بابام گفته که فقط باید به اون زنگ بزنم
اِجازه نمی‌ده به کِسِ دیگه‌ای زنگ بزنم
بعد فامیل‌های مامانمم که تو شَهرِستان زندگی می‌کنن
بعد منم نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم
!پَرَستار: هَمراهِ خانمِ پورنیاز
بله
اِی جانم! عزیزم! شمایید؟ تَبریک می‌گم بهت دخترم
مامانت برات یه داداشِ خوشگلِ کوچولو آورده عِینِ خودت خوشگِله
می‌تونم ببینمشون؟ پَرَستار: آره، قُربونِت برم! چرا نمی‌تونی ببینیشون؟
اِ... عَموت بَلَده ...شیرینی و اَنعام هم بِده
یا اینکه فقط بَلَده بیادِش اینجا داد و بیداد کُنه؟
چی؟ پَرَستار : هیچی، قُربونت برم
همین‌جا باش، من بَرمی‌گَردَم
شما برو بشین
بفرمایید
!گُلی: اِ! دستِ شما درد نکنه علی: ممنونم
به دنیا اومد؟ وحید: بله
خدا ر‌و شُکر علی: خدا رو شُکر
چی شد؟ وحید: پسره، مادر هم حالش خوبه
!وحید: بِفَرمایید !حمید: بَه بَه! خوش‌خبر باشی، آقا
!پس مَأموریت به نَحوِ احسَن انجام شده !خدا رو شُکر
پولِ نَقد دارین؟
!گُلی و علی: نه شیوا: می‌خوای چیکار؟
!حمید: بابا پَشْم‌هام نکنه قراره هَزینه‌هاشون هم شما بدین؟
پَرَستار شیرینی و انعام می‌خواد واسه اون می‌خواستم
!شیوا: ولش کن! بیا بریم !تو تا همین‌جا هم کارِ خودت رو کردی
نمی‌شه، نمی‌تونم بچه رو اونجا تنها بگذارم
چیزه... کارتِ بانکی هَمراهتون هست؟ گُلی و علی: آره
بیاین دَمِ عابِر، نفری 200 تومن بدید من همه چی رو رَدیف می‌کنم
آقا، من نیستم من می‌مونم اینجا، زندگیم رو‌ می‌کنم
شماها برین رَفتارهای نوع‌دوستانه کنین، خوبه؟
باشه، هر جور راحتی
!حمید: آها! من الآن گرفتم چی شد
بچه‌ها، این آقا که خب حَق ‌داره
من رو نمی‌شناسه، ماشینِ خودشه
شماها چی؟ شماها هم دیگه به من اِعتِماد ندارین؟
نه، بَحثِ اِعتِماد نیست این‌جوری خیالمون راحت‌تره
نگاه کن، بی‌هوشِ این بی‌شَرَف‌ها
می‌تونه چه‌جوری رِفاقَت و اِعتِمادِ بِینِ آدم‌ها رو از بِین بِبَره
به خدا این‌ها مِیِتِشون هم !واسه بَشَریت ضَرَر داره
خب تو هم بیا با ما بریم حمید: کجا بیام گُلرُخ؟
بریم تولدِ توله‌ی نَجِسِ یارو رو جشن بگیریم؟ !شیوا: اِ
این چه طَرزِ حرف زدنه؟ !اون فقط یه بچه‌ست
!حمید: بچه باشه، شیوا !بزرگ می‌شه، یه گَندی بدتر از بابائه
بچه‌ی اون همه زن تو اِوین سِقْط شد اون‌ها بچه نبودن؟
...رُفَقا! پس‌فردا که این‌ها برن
!شماها باید بیشتر از همه جواب پس بدین
وَصلَن) با خدا) Connect خودشون که می‌گن و بهترین رَفتارِ شَرعی رو کردن
اما شماها چی؟ این دست‌ دستی که کردین رو می‌تونین پس‌فردا جوابش رو‌ بدین؟
!به خدا نمی‌تونین
از صبح که دیدمتون فهمیدم !یه دونه‌تون این‌کاره نیستین
خودم رو عَلاف کردم
!اُسکول‌ترین آدمِ این جَمع منم، آقا وحید !اِتِفاقاً
حمید، می‌شه تمومش کنی؟
...تو هر ماجَرایی، یه داستان درست می‌کنی
قیافه‌ی حَق به جانِب می‌گیری که !کارِ خودت رو انجام بدی
چی می‌گی شیوا؟
تو یا نمیای سُراغِ من ...یا هر دَفعه که میای سُراغَم
یه رَفتاری می‌کنی !بِالاخَره تَهِش من فکر کنم اِضافه‌ام
!حمید: خب الآنم اِضافه‌ام دیگه شیوا: من یه رَفتاری کردم؟ چه رَفتاری کردم؟
بله! تو! بِشمارم؟ !مادرم مُرد، یه زنگ نزدی بهم
من زنگ نزدم؟ !حمید: تو اون وَضع وِلَم کردی، رفتی! بله
!حمید: شیوا، تو تَرسویی !از همه‌ی اِتِفاق‌های ناراحَت‌کُنَنده می‌ترسی
!حمید: فَرار می‌کنی !شیوا: آره، می‌ترسم! می‌ترسم! از تو می‌ترسم
!شیوا: از این رَفتارِت می‌ترسم !از تَصمیم‌هایی که می‌گیری می‌ترسم
!حالَم ازت به هم می‌خوره
!حمید: من نیستم آقا! خداحافظ
!وحید: جِدی جِدی رفت
شیوا خانم، یه لَحظه میاین؟
مُبارَک باشه، عَروس خانم مُچَکِر، ممنون
سِفیدبَخت باشید گُلی: مرسی
می‌‌بخشید، امروز روزِ شما رو هم خراب کردم
بابَتِ همه چی مَعذِرَت می‌خوام شیوا: نه بابا! خواهش می‌کنم
بهتره دیگه از همدیگه جُدا شیم به خاطِرِ خودتون می‌گم
این گُلرُخ هم خودتون راضی کنید
راضی کردنِ گُلرُخ اصلاً کارِ سختی نیست
کارش رو کرد، حرفش رو زد، خالی شد
فقط شما می‌خوای با این چیکار کنی؟
خودم هم موندم باید چیکار کنم
ولی شما اصلاً نِگَرانِ هیچی نباشید
هر اِتِفاقی هم که بیُفته ها، مَحاله که من اسمِ شما رو بیارم، لوتون نمی‌دم
آقا وحید، بفرمایین
ممنونم گُلی: خواهِش می‌کنم
ببخشید کادرِ درمان: خواهش می‌کنم
شما هنوز نرفتین؟
گفتم رِفیقِ نیمه‌راه نباشم
شایدم بهم اِعتِماد ندارید
نمی‌دونم
شاید هم به خاطِرِ قولی باشه که به عمو سالار دادم
چی می‌خوای؟
!وحید: کثافت
!وحید: آه
!وحید: اَه
!وحید: آه
فکرش هم نمی‌کردم همچین کاری بکُنی
چرا؟
!وحید: تو که همه‌ش می‌گفتی خُشونَت بَده! بَده
بُزدِل که نیستم
نمی‌زدمش، می‌کُشتِت
!وحید: آه
!رشید: آه
تو رو به سِیِدالشُهَدا دستم رو باز کن
!وحید: حتی قَسَم‌هات هم همونه
یادته کُتَکِمون می‌زدی می‌گفتی به سِیِدالشُهَدا خودت هم ناراحتی؟
ببین با من چیکار کردی کثافتِ آشغال؟
مگه من چیکارِت کرده بودم؟
با چند تا کارگرِ بدبخت‌تر از خودم !حَق و حُقوقِمون رو می‌خواستیم
!می‌گفتیم‌ سُفره‌مون خالیه
می‌گفتیم چرا هشت ماه حُقوقِ عَقَب‌اُفتاده‌ی ما رو نمی‌دین؟ چی می‌گی بابا؟
اصلاً چی داری تُند تُند پُشتِ سَرِ هم داری می‌گی؟
چی گفتیم که از زندگی ساقِطِمون کردی، ها؟
با منی که صبح تا شب توی ...اون گرمای خُرماپَزون لَه‌ لَه می‌زدم تا یه
لُقمِه‌ نونِ حَلال بِبَرَم خونه
!وحید: یه کاری کردی که بشم یکی مثلِ تو رشید: من به لُقمه نونِ تو چیکار دارم؟
!رشید: آقا، اِشتِباه گرفتی
دستِ من رو باز کن، قُربونِت برم
خفه شو! با نونِ من چیکار داری؟ !رشید: چی چی می‌گی؟ اِ
تو با من کاری کردی که ...منی که آزارَم حتی به یه مورچه هم نمی‌رسید
امروز برات قَبر کَندَم !می‌خواستم بُکُشَمِت
اگه شَک بَرَم نداشته بود !الآن زیرِ خَروارها خاک خوابیده بودی
چی می‌گی؟ اصلاً این‌هایی که می‌گی به من چه رَبطی داره، قُربونت؟
!باز کن دستم رو! اشتباه گرفتی
!وحید: حرف نزن! گوش کن !می‌گم گوش کن
تنها چیزی که تو این شَرایِط نمی‌تونه کُمَکِت کنه !همین دُروغ گُفتَنِتِه
بابا اصلاً اگه اونی که تو می‌گی !من بودم که الآن مُرده بودی
!باز کُن بِهِت می‌گم
تو صَد بار من رو کُشتی، یادت نیست؟
من الآن یه مُرده‌ی مُتِحَرِکَم
وقتی طَنابِ دار رو انداختی دورِ گَردَنَم من اون موقِع مُردَم
طَنابِ دار آخه چیه؟ من برای چی باید طَنابِ دار بندازم گَردَنِ تو؟
طَنابِ دار رو انداختی دورِ گَردَنَم
بعد زدی زیرِ چهارپایه من از ترس شاشیدَم تو شَلوارَم
یادت میاد، عَوَضی؟ رشید: خب به من چه رَبطی داره؟
درِ سِلول رو باز کردی، گفتی نامزَدِت مُرده باید به یه نفرِ دیگه فکر کنی
بعد فهمیدم اون بیچاره !به خاطِرِ تو خودش رو کُشته
عزیزم، من به نامزَدِ تو چیکار دارم؟ !بیا دستِ من رو باز کن
آخه اگه اونی که تو می‌گی، من باشم که
!الآن جُفتِتون رو کُشته بودم
!رشید: زِنده‌ات نمی‌گذاشتم که !وحید: اون به خاطرِ تو خودش رو کُشت، بی‌ناموس
من به نامزَدِ تو چیکار دارم؟ !آقا جون، اِشتِباه گرفتی !وحید: می‌کُشَمِت، بی‌ همه چیز
!وحید: می‌کُشَمِت
!رشید: بیا اینجا
بابا جون چی می‌گی؟ !من اصلاً سر در نمیارم چی می‌گی
!بیا اینجا! بیا اینجا
ببین، من خودم زن و بچه دارم می‌فَهمَم چی داری می‌گی
می‌فَهمَم قُربونِت چی می‌گی !بیا دستِ من رو باز کن
اشتباه گرفتی، من اصلاً اون آدم نیستم
...ول کن! کوتاه بیا! اشتباه
تو زن و بچه می‌فَهمی چیه؟
اون موقِع که زن و بچه‌ی زندونی‌ها رو می‌آوردی ...جِلوی چِشمشون، به گریه می‌انداختی تا
...ازشون اِعتِرافِ دُروغین بگیری
اون موقِع می‌فَهمیدی زن چیه؟ بچه چیه؟ رشید: زِندونی چیه؟
پس زِندونی چیه؟ ها؟
!بهتره وَصیت کنی، دیگه وَقتِ مُردَنِتِه
برای زنت، واسه دخترت، واسه پسرت !هر حرفی داری بگو
آقا، برای چی می‌زنی؟
!آقا، اصلاً اِشتِباه گرفتی دیدی گفتم؟
!من اصلاً پسر ندارم
بابا از دارِ دُنیا من یه دونه دختر دارم فقط
از صبح تا حالا ما رو عَلافِ این چِرت و پِرت‌ها کردی
!بیا دستِ من رو باز کن !می‌خوام برم دُنبالِ زندگیم
!بیا بابا، قُربونِت من پسرم کجا بود؟
پسرت کجا بود؟ ها؟
!پس پسر نداری
پسرت همین امروز بَعدازظُهر به دنیا اومد
به دنیا اومد؟
!وحید: خودم زنت رو بردم بیمارِستان
!رشید: حَرومْزاده! حَرومْزاده
!حَرومْزاده! اگه دستت به زنم خورده باشه
!کِثافَت! می‌کُشَمِت !می‌کُشَمِت! زِنده‌ات نمی‌گذارم
!وحید: خَفه شو، آشغالِ عَوَضی فکر کردی همه مِثلِ خودِتَن؟ !رشید: زِنده‌ات نمی‌گذارم
چِشمِش به ناموسِ توئه، کِثافَت؟
!من خودم بُردمش بیمارِستان
داخلِ همون صَندوقی که خوابیده بودی‌ !رو همون خوابیده بود! آشغالِ کِثافَت
!حالا هم حالِش خوبه
سالِمِه؟ آره؟
تو دیدیش، آره؟ وحید: آره
سالِم بود؟
سالِمِه رشید: آه
ولی به خدا داغِش رو !روی جیگَرِت می‌گذارم
!داغِ دیدنش رو روی جیگَرِت می‌گذارم، آشغال
ببین، خوب گوش کن دارم بِهِت چی می‌گم
!من که می‌دونم تو آدمکُش نیستی
وَگَرنَه زن و بچه‌ی من رو نمی‌بُردی بیمارِستان
...الآن هم فکر کن
قشنگ گوش کن، ببین چی می‌خوام بِهِت بگم
این رو از ترسِ مُردَنَم نمی‌گم
فقط چون زن و بچه‌ام رو بُردی بیمارِستان می‌خوام این رو بِهِت بگم
!ببین
آره
کجایی؟ اسمت چیه اصلاً؟
گوش کن، بچه جون! اسمت چیه؟
حالا حالِ من رو می‌فَهمی؟ آره؟
خَفه شو! دهنت رو بِبَند! اسمت چیه؟ !وحید: یادته؟ خَفه شو
یادته چشم‌های من رو بَسته بودی؟ رشید: اسمت چیه؟
!رشید: من که از صِدات تو رو پیدا می‌کنم آخه
!رشید با خنده: من که از صِدات تو رو پیدا می‌کنم که
بی‌خود برای چی حِرص و جوش داری می‌خوری؟
!رشید: بیا گوش کن! باشه، قَبول! آفرین، باهوش !وحید زیرِ لب: آشغالِ کِثافَت
خوب گفتی! آره، من اِقبالم همون پا قشنگه که می‌گی
خب؟
خب؟ می‌خوای چیکار کنی؟ می‌خوای چیکار کنی؟
تو اِقبالی؟ !رشید: هر گُهی دلت می‌خواد بُخوری، بُخور
!وحید با فریاد: همین‌جا خَفه‌ات می‌کنم، کِثافَت
!وحید با فریاد: آشغال! عَوَضی
آره، من اِقبالم. من اِقبالَم همون پا قشنگه، خب؟
!ببین! من جونَم واسه نِظام می‌ره !جونَم واسه نِظام می‌ره، عزیزم
ببین، من پام رو توی سوریه از دست دادم
!فَدای نِظام کردم... فَدای نِظام، فَدای آقا
فهمیدی؟ !هیچی مُهِم‌تر از نِظام و آقا برای من نیست
خب، می‌خوای چیکار کنی تو؟ ها؟
...فکر کردی وایْمیسیم چهار تا جوجه مثلِ تو
به خاطِرِ اینکه چهار روز حُقوقِشون عَقَب اُفتاده نِظام رو به خَطَر بِندازَن؟
آره؟ فکر کردی این‌جوریه؟ نه، قُربونِت برم
!هِزار تا شَهید دادیم! هِزار تا سَر دادیم !هِزار تا پا دادیم! خون دادیم
...وایْسادیم اینجا که
وایْسادی اینجا که تو چیکار کنی؟ ها؟
واسه خودت بِچَرخی؟ بخوای بِسپاری دستِ دُشمَن؟
!نه، قُربونِت برم! از این خَبَرها نیست
!رشید: گوش کن !وحید: آشغال
!رشید: گوش کن! خَفه شو !دهنت رو بِبَند
!وحید: خَفه ‌شو !رشید: خَفه شو
گوش بِده من دارم چی بِهِت می‌گم
اگه حَقِت بود که هیچی
اگه هم حَقِت نبود که اَجرِت با آقا امام حسین
!فَهمیدی؟ تموم شد و رفت
!رشید: اوف
تو هم که داری حرفِ داعِشی‌ها رو می‌زنی، ها؟
!رشید: آخ
!وحید: تو هم که حرفِ داعِشی‌ها رو می‌زنی ...اون‌ها هم آدم‌های بی‌گُناه رو می‌کُشَن
!بعد می‌گفتن که اگه گُناهکار باشه که هیچی
!اگه گُناهکار نباشه، مُستَقیم می‌ره بِهِشت
مگه نه آشغالِ عَوَضی؟
ببین، من اصلاً کاری ندارم ...چیکار می‌کنی، داری با کی حرف می‌زنی
!به چی اِعتِقاد داری، به هیچی !هر کاری هم دلت می‌خواد بکُنی، بکُن
باشه ...رشید: اگه من از اینجا رفتم
دیدم زن و بچه‌ام سالِمَن ...همون‌طوری که گفتی بُردی بیمارِستان
که خیله‌خُب، کاری باهات ندارم
چشم‌هام رو می‌بَندَم، گوش‌هامَم بَسته‌ست
...اگر هم که مُردَم
به آرِزوم که شَهادَته رسیدم
بعد از این هم من دیگه !یک کَلَمه حرف نمی‌زنم! تموم شد
!وحید: وَصیت کُن !می‌خوام چالِت کنم آشغالِ عوضی آ... آ
می‌خوای بُکُشَمِت؟ می‌خوای !شیوا: بی‌شَرَفِ کِثافَتِ آشغالِ حَرومْزاده
چیکار می‌کنی شیوا؟
!وحید: شیوا... آی
کِثافَتِ آشغال، آرِزوت شَهادَته؟
تو دیگه کی هستی؟ چند نَفَرین شماها؟
مگه آرِزوت شَهادَت نیست؟
!رشید: دست به من نزن
!شیوا با فریاد: خَفه شو
!رشید: دست به من نزن !شیوا با فریاد: خَفه شو
مگه آرِزوت شَهادَت نیست؟
فِرِشته‌ی اِلهی‌ام، اومدم به آرزوت برسونمت
!کِثافَتِ بی‌شَرَف مگه نگفتی دیگه زِر نمی‌زنی؟
!رشید: خَفه شو! دهنت رو ببند !شیوا: خودت دهنت رو ببند
به جُز «گُه خوردم !یه کَلَمه دیگه حرف نمی‌زنی
!بی‌شَرَفِ حَرومْزاده
«اگه یه کَلَمه دیگه به جُز «گُه خوردم ...ازت چیزی بشنوم
با همون بیل، جوری می‌زنم تو دهنت دهنت پُرِ خون بشه
تو چی می‌گی آخه؟ تو چی می‌گی آخه؟ !شیوا: خَفه شو
!شیوا: خَفه شو! خَفه شو
!شیوا: گُه‌ نخور! گُه نخور !به جُز «گُه خوردم» دیگه هیچ حرفی نمی‌زنی
!فَهمیدی؟ خَفه شو
!کِثافَتِ بی‌شَرَف
فکر کردی هنوز پشتِ میزِ بازجویی‌ای؟ رشید: آره
!شیوا: آره و زَهرِمار! دهنت رو ببند! زِر نزن
به جُز «گُه خوردم» دهنت باز نشه! فَهمیدی؟
فَهمیدی آشغالِ بی‌شَرَف؟ رشید: چه گُهی می‌خوای بخوری؟
!شیوا: چه گُهی؟ تو گُه می‌خوری !اونی که باید گُه بخوره تویی ها... ها
می‌فَهمی؟ !اونی که باید گُه بخوره تویی ها... ها
واسه نِظام می‌جَنگی؟ مَمْلِکَت مگه مالِ شماهاست؟ ها... ها
واسه آقاتون می‌جَنگی؟ کِثافَتِ بی‌شَرَف؟ ...رشید: ها... ها
میلیون میلیون از این مَمْلِکَت ثِروَت می‌ره بیرون !تَقصیرِ ماست
!ولی مَمْلِکَت مالِ شماهاست
!کِثافَتِ حَرومْزاده‌ی آشغال
تو چی فکر کردی؟ فکر کردی می‌گذارم بری بعد بشینی به ریشِ ما بخندی؟
فکر کردی می‌گذارم هِزار ‌تا دیگه رو مِثلِ من بَدبَخت کنی؟
!شیوا: من این صدا رو خیلی خوب می‌شناسم، آشغال !رشید: آفَرین
!شیوا: به جُز «گُه خوردم» هیچی نمی‌گی !فقط می‌گی گُه خوردم !رشید: آفَرین
یادته بهم می‌گفتی چقدر پول گرفتی روسَریت رو تو خیابون بزنی سرِ چوب؟
پای مَصنوعیت رو درست نمی‌کردی که صداش بیشتر بشه
!که ریا کنی تو سوریه چُلاق شدی
یادته؟
با همین دهنِ کَثیفت... با همین دهنِ کَثیفت دَمِ گوشَم زِمزِمه می‌کردی
می‌گفتی چقدر دُلار گرفتی، لُخت بشی؟
!می‌خوام شَهیدِت کنم
!شیوا: می‌خوام به آرزوت برسی !رشید: نه! نه
!شیوا: می‌خوام شَهیدِت کنم گوش بده! می‌خوای شَهیدِت کنم؟
می‌دونی چند ساله این صدا تو گوشَمه؟ می‌دونی چند ساله این صدا تو گوشَمه؟
!بگو گُه خوردم !بگو گُه خوردم، آشغالِ حَرومْزاده
گُه خوردم !شیوا: بگو گُه خوردم
گُه خوردم !شیوا با فریاد: نه! این‌جوری نه! این‌جوری نه
گُه خوردم
یادته می‌گفتی صِدات باید رو در و دیوارِ اینجا حَک بشه؟
الآن باید صِدات روی زَمین و زَمون !حَک بشه، آشغالِ حَرومْزاده گُه خوردم
یادته برمی‌گَشتی می‌گفتی لُختِت کردن؟
!رشید: آه! آه! آه
!حالا عکسِ لُختِت رو می‌گذارم واسه پسرت
!پسرت رو نَبینی شَهید بشی، خیلی بهتره
!می‌خوام شَهیدِت کنم! بگو گُه خوردم
گُه خوردم، گُه خوردم... گُه خوردم !شیوا: بُلَند
!شیوا: بگو گُه خوردم! بُلَند !رشید: گُه خوردم
!شیوا: بگو گُه خوردم !رشید با صدای بُلَند: گُه خوردم
!شیوا: بُلَند !رشید با صدای بُلَند: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی !رشید با فریاد: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی، حَرومْزاده !رشید با فریاد: گُه خوردم
!شیوا با فریاد: گُه خوردی ...رشید با گریه: گُه
!شیوا با گریه: گُه خوردی... گُه خوردی !رشید با گریه: گُه خوردم
!شیوا با گریه: گُه خوردی ...رشید: بابا به خدا! به خدا
به خدا منم مِثلِ شُمام به خدا منم یکی مِثلِ شُمام
...به خاطِرِ یه لُقمه نون برای
گُه خوردم
به خدا وقتی اِعتِراف نمی‌کردین فکر می‌کردم دارید تَحقیرَم می‌کُنین
فکر می‌کردم دارید مَسخَره‌م می‌کُنین مثلِ بچگی‌هام
یادِ بچگی‌هام می‌اُفتادَم !تو رو خدا
تو رو خدا غَلَط کردم
من خودم عَذاب وُجدان داشتم ولی کَم‌ کَم عادَت کردم
برای خدا بذارید پسرم رو ببینم
می‌خوام پسرم رو ببینم
!گُه خوردم! گُه خوردم! گُه خوردم
گُه خوردم... گُه خوردم
دست‌هات رو بیار رشید: گُه خوردم
گُه خوردم... گُه خوردم
گوشیت و‌ مَدارِکِت و همه‌چیت رو گذاشتم اینجا
یه کاتِر هم می‌گذارم اینجا تا دست‌هات رو طَناب‌هات رو باز کنی، فهمیدی؟
تا لَبِ جادِه هم یه رُبع راه باید پیاده بری تا ماشین گیرِت بیاد
امید جان، چطوری؟
بله؟ وحید: خسته نباشی... اذیت شدی ها امروز
نه بابا! این حرف‌ها چیه؟
چیزی لازم داری برات بیارم؟ امید: نه، مرسی
باشه
!وحید: آنا جان، سَن نیَه زحمت چَکیسَن؟ وِر مَنَه
اُزوم آپارّام (خودم می‌بَرَم !وحید: خواهیش اِلیرَم، سَن آللّه
بابا اُزوم آپارّام
!وحید: آقاجان روحو اُلماز! وِر مَنَه با، پیس ایشدِه
سلام، حالِ شما؟ خوب هستین؟ همسایه: سلام، حالِ شما؟ خوب هستین؟
زنده باشین !همسایه: به سلامتی اِن‌شاالله مُبارَک باشه
مَمنونم، لُطف دارین
!همسایه: با اِجازه وحید: در خِدمَت باشیم؟
مَمنون از لُطفِتون وحید: سلام برسونین
مِرسی، قُربانِ شما
با اِجازه.... خداحافظ همسایه: با اِجازه‌تون، خداحافظ‌
زحمت اُلده سَنَ، آنا جان
اُ واخ دان آلیسان آلیسان اِلَ بو؟
چوخ شِیلَری آزده! پس من نَگَرَجام؟
خالخا نَجور جُرْسَدَجام؟
آنا جان... بابا من تک اَلّییَم! نَجور تَهیه
!مادرِ وحید: آخه چوخ شِیْلَری آزده
!وحید: ملیحَه خانم، سیز بی زاد دِئین (ملیحه: اَلَّن آریماسی (دستت درد نکنه
ندُردان من باخدیم دا
!مادر وحید: آخه چوخ شِیلَری آزْده
یاخجیده، نِیْنَر، بیلیرَم
!وحید: آبوروم جِدَر! سَسی اِشیدَر
دُستومْده، اِشیدَر، آبوروم جِدَر
سَنَ دای، چوخ شِیْلَری آزْده
!وحید: آلاجام! جِش!جِش! جِش