Je kent hem van Chrissy Chaos.
Misschien ken je hem van Hey Babe.
Hier is Chris Distefano.
Hallo, Tarrytown, Westchester.
Echt wel.
Eigendomsbelasting.
Ik ben dol op Tarrytown Music Hall. Het spookt hier.
Ga zitten, meneer. Zit.
Toe maar. Ga zitten, vriend. Leuk dat we migranten binnenlaten. Eh...
Ik maak maar een grapje. Niet in Westchester, zak hooi.
Toch? Grapje. Ik maak maar een grapje.
Deze special gaat over hetzelfde onderwerp...
...als 't begin van de vorige special. Het is voorbij voor blanken.
Laten we eerlijk zijn. Het was mooi. Echt.
Het was mooi voor de blanken, maar nu is het mooi geweest.
2000 jaar lang waren we absoluut de baas.
Kunnen we dat op z'n minst toegeven? Iedereen moest ervan lusten.
Maar vergis je niet, het is voorbij.
Een trap op je domme blanke kop. Klaar.
Maar je kent me, ik wist dat het niet oké was...
...om blank te zijn in het nieuwe jaar. Geen blank meer. Dat is niet oké.
Dus ik zei: 'Dat kan echt niet. Ik ben maar blank.
Ik zal nooit veranderen ook al wil ik wel in transitie.
Geen seksuele transitie maar een transitie van ras.
Ik dacht dat dat alleen kon als ik niet-blanke kinderen kreeg...
...en nu heb ik drie Puerto Ricaanse kinderen.
Ja. Waar zitten mijn Latino's?
Mijn god. Beveiliging, er zijn er veel.
Puerto Rico. -Mijn god, meneer.
U maakt de blanken bang. Ik klink als m'n familie.
Gast.
Ik heb drie mooie Puerto Ricaanse kinderen.
Luister, het zit zo.
De media zeiden negen jaar geleden: 'De latino-minderheid...
...wordt de latino-meerderheid.'
Ik zei: 'Als je ze niet kunt verslaan, sluit je dan bij ze aan.'
Negen, tien jaar geleden ontmoette ik een mooie latina.
We hadden onveilige seks op de eerste date. Zo ben ik.
Chrissy Drip-Drop. Je weet wel.
We hadden seks en ze zei: 'Papi.' Ik ging meteen los.
Gooide het eruit. Voltreffer.
Nu hebben we drie mooie Puerto Ricaanse kinderen.
Ze heten Niña, Pinta en Santa Maria.
Het zijn kleine ontdekkingsreizigers.
Eh...
Het is prachtig.
Het is leuk om de enige blanke man in je familie te zijn.
Ik hou van de Puerto Ricaanse latinocultuur.
Heel familiegericht. Er zijn altijd veel mensen in mijn huis.
Als ik vanavond thuiskom, zijn er tien mensen die ik niet ken.
Ze zijn er gewoon. Ik ga elke dag naar het vliegveld...
...om mensen uit San Juan op te halen.
Pito is er. Geweldig. Hebben jullie m'n kerstfoto gezien?
Ik en negentig Puerto Ricanen. Het leek alsof ik werd geofferd.
Ik dacht dat ze adobo-saus over me heen gingen gieten.
Chrissy Chuleta.
Maar het is prachtig om kinderen te hebben.
Wie heeft er kinderen? Ja toch? Zie je dat? Het zit zo.
Ik voel me hier normaler. Mensen hebben hier kinderen.
Ik heb echt niets meer gemeen met mensen zonder kinderen.
En wat je ook wilt, ik steun je. Jouw lichaam, jouw keus. Doe wat je wilt.
In New York kun je je kind aborteren tot z'n 18e verjaardag.
Er zijn geen... Doe wat je wilt. Geweldig.
Wat je maar wilt.
Maar ik ben op een punt gekomen waarop ik eerlijk moet zijn.
Als je geen kinderen hebt, heb je geen problemen.
Ik weet niet waar je over klaagt.
Als je geen kinderen hebt, doe dan wat je wilt...
...wanneer je wilt.
Niemand houdt je tegen, behalve jij. Ik kan niet doen wat ik wil.
Bij elke stap heb ik drie empanada's aan mijn enkel.
Zo van: 'Papi. Leche.'
Zij daar gaat weg. 'Niet spotten met melk.'
Het is moeilijk. Echt. Ten eerste kent m'n oudste dochter geen Engels.
Ik heb hier problemen mee. Ze weigert. Ze verwaarloost de blanke kant...
...en eert alleen abuelita en de latina-kant.
Je weet wat ze op school leren.
'Blanken zijn stom. Christopher Columbus gaf je aids.
Blanken zijn de duivel.'
Ik hou van m'n dochter. Als ze thuiskomt, vraag ik hoe haar dag was.
Zij: 'Val dood, pap.
Ik heb net gehoord wat jij en je volk hebben gedaan.'
Dan ga ik van: 'Nee, hou van me. Toe.
Je kent Bad Bunny. Ik ben Good Bunny. Conejo Bueno.'
Ik weet niet waarom mensen zonder kinderen...
...door het algoritme en de media denken dat ze ziek zijn.
Dat ze psychische problemen hebben. Onzin. Ik sprak laatst een meisje.
Ze zei: 'Ik ben ten einde raad. Ik weet niet wat ik moet doen.
Moet ik het uitmaken?'
Ik zei: 'Ik weet 't niet. Hebben jullie kinderen?'
'Nee.' -'Vermoord hem dan.
Dat zou ik doen als ik jou was. Ik zou je vriendje vermoorden.
Wie maalt erom? De politie? Die geeft er niets om.
Je ziet spoken. Je hebt geen...'
En nog iets. Als je geen kinderen hebt...
...val ouders dan niet lastig met je problemen.
Ik kan jouw problemen er niet bij hebben.
Mijn gezin spreekt niet eens Engels.
Snap je? Dat is wel zo veilig. Ik kan niet ook nog...
Een vriend van me laat spraakberichten van negen minuten achter.
'Chris, kan ik je spreken over mijn mentale gezondheid?
Ik voel me eenzaam en niemand respecteert me op m'n werk.
Ik deed comedy en nu heb ik een broodjeszaak.
Het wordt echt moeilijk om mijn plek hierin te vinden.'
Ik zeg: 'Gast, mijn kinderen steken hun voeten in de blender.
Zoek het zelf maar uit.'
Je weet wat ik bedoel. Mensen met kinderen...
Ik mag niet van het tapijt af.
Ze zeiden dat ik... Ik kom tot hier. Ik mag niet van het tapijt af.
Ze zeiden: 'Als je 't maar laat.' Maar ik kom hier.
Waarom heb je je coach-outfit aan?
Wat is SJB Football? -Waar ik coach was.
Ja, maar waarom stop je 'm in je broek op zondagavond?
Je staat niet op het veld.
Zij denkt: jij kan het vanavond schudden. Tenzij...
Pak je fluitje.
Oké, fijn voor je.
De wereld is hard. De media nemen mensen te grazen.
Ze praten iedereen aan dat ze ziek zijn. Woorden zeggen nu meer dan daden.
Niet andersom. Nu zeggen woorden meer dan daden.
Je begeeft je op glad ijs. Je moet op eieren lopen.
Dat is moeilijk. Mensen laten zich meeslepen door 't nieuws. Ik niet.
Ik kijk niet naar het nieuws. Ik kom op de vierde plek in m'n eigen leven.
Ik denk: Waar ben ik mee bezig? Ik kan het niet.
Een vriend van me is een echte moraalridder. Dat is tof.
Hij is altijd boos op me. Hij zegt: 'Chris...
...gebruik je je platform om een verschil te maken?
Je moet jezelf elke dag afvragen...
...of je je platform gebruikt om een verschil te maken?
Volg je het nieuws?' -Ik zeg dan: 'Nee, stomme eikel.
Ik volg het nieuws niet. Ik heb drie kinderen.
Ik kijk Cocomelon met m'n pistool in de mond.
Dag in, dag uit.
Ze zingen liedjes over het zonnestelsel.
Ik duw het pistool steeds verder naar achteren.
Ik schiet m'n kop eraf voor de ogen van m'n gezin.
Pinta zegt dan: 'Ay, dios mío. Ay.'
Het is moeilijk. Ik weet niet.
Het leven van ouders draait om de kinderen.
Films, tv-programma's, ik heb geen idee wat er gebeurt.
Ik kijk wat de kinderen willen zien. Dat doen ouders.
Wat de kinderen willen doen en kijken, daar kijk ik naar.
Hoe dat gaat? Ouders weten dat.
Kijken wat ze willen kijken, ze vallen in slaap...
...ik stop ze in bed, kom naar beneden en blijf kijken naar wat zij keken...
...want ik ben ontzettend depressief.
De lichten zijn aan, maar er is niemand thuis.
Ik zit totaal stuk.
Snap je?
Voor ik het weet, zit ik daar alleen. Om half vier 's nachts kom ik bij.
Ik begin me af te trekken bij De Kleine Zeemeermin.
Het is niet anders.
Ik hou hem vast en wacht tot Ursula komt. Die is ouder dan 18.
Ja toch? We hebben hetzelfde kapsel.
En als ik haar inktpotje zie...
...kom ik klaar bij mijn favoriete stuk. Arme zielen.
Dan een beetje sperma. Een traantje sperma.
Een druppel. Geen volle lading.
Dat lukt al tien jaar niet meer. Mijn prostaat is opgezwollen.
Ik word niet onderzocht omdat de kinderen op voetbal zitten.
Je weet wat ik bedoel. Ooit een gezwollen bal gehad?
Het is moeilijk. Het is anders. We leven in een andere wereld.
Ik zei dat woorden meer zeggen dan daden.
En mensen zeggen nu wat ze willen om slecht gedrag goed te praten.
Iedereen. Dat moet kunnen, iedereen komt overal mee weg. Zo maf.
Iedereen betrekt alles op zichzelf. Heb je dat gemerkt?
Iedereen zegt dat hij op het spectrum zit.
Iedereen zit op het spectrum. Ik denk: Wat? Zit je echt op het spectrum?
Dan kun je maar beter een helm op hebben en me bijten.
Elke keer als we elkaar zien, wil ik een tetanusprik, want je bent gek.
Jij op het spectrum. Hou toch op. Nee, je zit niet op het spectrum.
Je bent alleen 46 en denkt nog dat worstelen echt is. Dat is alles.
Misschien zit u wel op het spectrum.
Luister, deze grap geldt voor iedereen behalve u.
Dat is gestoord. Toch? Dat is onze wereld.
Jij weet als coach dat het moeilijk is...
...om kinderen te coachen.
Echt man, dat is linke soep.
Mensen worden in 't algoritme en de media gezogen.
Ze hebben geen kinderen of leven. Je maakt ze gauw kwaad.
Mensen vechten een onzichtbare politieke strijd die nergens op slaat.
Als ze zich veilig voelen, zeggen ze: 'Nee, ik ben altijd boos.'
Dan loop je erin. Ik triggerde laatst iemand met een bestelling van koffie.
Zie je het voor je? Ik bestelde alleen koffie. Die persoon flipte.
Omdat ik 't verkeerde woord gebruikte. Het was gestoord. Ik snap het.
Ik zie er niet veilig blank uit.
Ik snap dat dit niet... Ik heb 'n 6 januari-look.
Snap ik. Dit is J6L.
Een eau de cologne die ik verkoop. Van Trump.
Ik heb zweet in m'n ogen. Boeit niet.
Ik ga door tot ik blind ben. 'Zet me in, coach.'
Doe op z'n minst je shirt uit je broek. Dank je. Jezus Christus.
Ja, trek het eruit. Zo doe je dat.
Laat zien die... Kijk 'ns aan, mensen.
Oké. Goed.
Nee.
Ja, ik triggerde iemand toen ik koffie bestelde.
Kun je je voorstellen dat dat bij zoiets onschuldigs gebeurt?
Ik loop een nieuwe koffieshop binnen. De barista was er, heel woke.
Blauw haar, lekker raar.
Ze heette Annie Antifa.
En ze stond echt op scherp. Een brok woede.
Ik liep naar binnen en bestelde mijn koffie...
...zoals ik dat altijd doe. Ik zei: 'Hé, hoe gaat het?
Mag ik een kleine ijskoffie, zwart?' -Ze zei: 'Wat?
Wat zei je daar?'
Ik zei: 'Mag ik een kleine ijskoffie, zwart?'
Ze zei: 'Bedoel je een kleine ijskoffie zonder room?'
Ik zei: 'Is dat niet hetzelfde als...
...een kleine ijskoffie, zwart?'
Ze zei: 'Na wat de Afro-Amerikaanse gemeenschap...
...de afgelopen drie jaar heeft meegemaakt, denk ik dat zeker jij...
...je koffie béter kunt bestellen.'
Ik zei: 'Meid... Kerel...
...eh...
Ik zei: 'Luister.
Ik heb geen tijd of energie...
...om de politiek correcte manier te bedenken...
...zoals jij wilt dat ik koffie bestel, oké?
Ik kijk naar Encanto om met m'n kinderen te kunnen praten.
Dus...
...doe me een lol...
...en geef me nu mijn café negro pequeña.'
'Geef hier, voor ik over Bruno begin.'
Ze is vast naar huis gegaan om met haar katten te praten.
'Ik ben vandaag verbaal mishandeld op het werk.
Giftige mannelijkheid. Ik maak mezelf van kant.'
Doe dat. Geen woorden...
...maar daden, mop. Maar tweet er niet over.
Ik wil het niet live gestreamd zien.
De ouders in de zaal weten dat het moeilijk is met kinderen.
Mijn latina-vrouwen houden van traditionele mannen.
Het is allemaal heel traditioneel.
Mijn meisje wil een man die dingen kan bouwen.
Ik kan niets bouwen. Ik kan emotionele muren optrekken.
Daar ben ik goed in. Wil je een muur? Hier. Je mag er niet in.
Ik heb geen idee hoe je iets bouwt. Ik draag stretchkleding.
Ik kan er niets aan doen en dan wordt ze boos.
Toen ik laatst thuiskwam, was ze gipsplaten aan het plaatsen.
Ik weet niet eens wat gipsplaten zijn. Ze was ze aan het plaatsen.
Ze zei: 'Ga je me nog helpen?' Ik zei: 'Ja.'
Ik ging naar de keuken en maakte limonade voor ons.
Met een van haar strings aan.
Maar je doet het voor de kinderen, coach. Daar doen we het voor.
Ik hou van m'n kinderen. Echt. M'n dochters.
Maar het is moeilijk.
Soms wil je ze een standje geven en dan zeggen ze grappige dingen.
Ik heb een dochter van acht en een van twee en we wandelen vaak.
Na het eten, net voor bedtijd...
...maken we een wandelingetje, gewoon ons dingetje.
Laatst liep ik hand in hand met mijn tweejarige, m'n achtjarige voorop.
Die keek naar de maan en zei: 'Kijk, papa. De maan is kapot.'
Schattig. Het was geen volle maan.
Het was een andere. Ik ken de maanfasen niet.
Ik ben geen indiaan. Ik kan niet...
Een 'afnemende maanbol'? Weet ik het.
Ze zei: 'De maan is gebroken.' Schattig.
En mijn achtjarige vroeg: 'Is zij niet helemaal goed?'
Ik: 'Zou kunnen.'
Laat me je iets vertellen over m'n dochter van acht.
Dat kleine meisje is net een klein vrouwtje.
Ze is net een kleine pequeña vrouw. Ze is heel scherp.
Ze is geboren met dat vermogen om iets wat je zei op te slaan...
...zonder te tonen dat ze het weet. Opslaan voor drama.
Zonder enige reden.
Zomaar. Ze wil drama veroorzaken. We hadden laatst de beste dag ooit.
Mijn achtjarige dochter en ik. Een mooie vader-dochterdag.
Volmaakt. Naar het park, ijsje eten. Ik gaf 200 dollar uit bij Claire's.
Weet je hoeveel goedkoop gouden plastic? M'n kind leek op Mr T.
Niet in blackface. Dat je het weet, alleen de sieraden.
Ik dacht: de beste dag ooit.
We waren de hele dag weg, acht uur lang.
In vijf seconden van 'n mooie acht uur lange dag...
...kwam een latina met haar man en kinderen naar me toe voor een foto.
Ze zei iets heel aardigs. Een heel leuk gesprek.
Vijf seconden. M'n dochter keek niet eens. Ik dacht dat ze niet oplette.
Volgens mij zag ze 't niet eens. Ik had niets door.
We waren daarna nog vijf uur op stap, die geweldige dag.
Zodra we thuiskwamen...
...vroeg m'n vriendin: 'Hoe was je dag, schatje?'
Zij: 'Geweldig. Papa nam een foto met een vrouw...
...die misschien nog knapper was dan jij.'
En ze huppelde doodleuk weg.
Ik had geen keus, ik moest m'n woord breken...
...en doen wat ik niet wilde doen. Ik zei: 'Ze zit op 't spectrum.
Mijn dochter zit op 't spectrum. Ze beet me.'
Het is moeilijk. Wie kinderen wil, luister goed.
Woorden zijn moeilijk.
Woorden zeggen meer dan daden. Dat is het fundamentele verschil...
...tussen nu en twintig jaar geleden.
Meisjes zitten goed. Ik heb vertrouwen in m'n dochters.
Die redden zich wel, toch? Ze hebben een sterke wil, zijn grappig, ik ook.
Maar jongens zijn lastig. Stel je voor dat je nu een tiener bent.
Op mijn vijftiende zei ik dingen waarvoor ik nu geëxecuteerd zou worden.
Maar toen was er geen bewijs. Niemand hoorde het, dus zei ik het niet.
Maar nu, bij alles wat je doet moet je heel voorzichtig zijn...
...met je advies aan je kinderen. Heel moeilijk, vooral met jongens...
...want ik heb naast mijn dochters ook een dertienjarige stiefzoon.
En ik hou van mijn stiefzoon. Hij is bijna familie.
Hij slaapt op m'n erf. Hij slaapt daar.
Op m'n erf.
We wonen in hetzelfde huis, maar praten alleen via Zoom.
Je moet voorzichtig zijn. En...
...we waren laatst aan het praten via Zoom...
...en ik probeerde met hem bij te praten. Ik zei:
'Hé, hoe gaat het? Vertel me alles.
Hoe gaat 't op school? Ga je ook met meisjes om?'
Hij zei: 'Ja, er is wel iemand.
Maar eerlijk gezegd weet ik soms niet wat te zeggen.
Dan klap ik dicht.' Ik zei: 'Ik zal je wat vertellen.
Eén ding weet ik zeker. Meisjes zijn dol op zelfvertrouwen.
Dat willen ze van je zien. Zelfvertrouwen, oké?
Ik ga je leren wat de stoïcijnen zeiden, en Marcus Aurelius.'
En hij zei: 'Nee, Chris. Dat is het niet.
Ze identificeert zich als Hen.
Hoe pak ik dat aan?'
Ik zei: 'Luister, ik ben je echte vader niet.
Yo no se.
Ik weet het niet.
Ik weet niet wat ik je moet aanraden. Haar pijpen?
Ik weet het niet.
Misschien dat?'
Klopt dat, Coach? Zeg me... Oké.
Coach, wil je wat water? Wil je wat drinken?
Gaat het? Ik mag jou wel.
Zijn hier ook Indiërs? Niemand?
Goed bezig, Chris. Wat een divers publiek.
Ik ben dol op Indiërs. Waren er maar meer Indiërs.
Ik zal jullie wat zeggen. Indiërs zijn het ras waar ik het meest van hou.
Oud, spiritueel, Indiërs zijn te gek.
Als ik een Indiër zie slapen, ga ik ervan uit dat hij mediteert.
Altijd. Ik zweer het. Echt waar.
Vorige week vloog ik van New York naar LA, zes uur vliegen.
Er zat een Indiase man naast me.
Die man sliep de hele vlucht. Al die tijd.
Toen hij wakker werd, zei ik: 'Leer me dat.
Leer me hoe ik dit nirwana-niveau kan bereiken.'
Hij zei: 'Ik ben alcoholist.'
Daar heb je haar weer.
Die vrouw heeft genitale wratten. Zo zeker als wat.
Wij allemaal. Dat houdt niemand tegen, toch, coach? Een wrat moet kunnen.
Goed zo, dame. Ik hou van haar. Ze wordt zeker gearresteerd.
Zijn er ook Chinezen?
Ja. -Goed gedaan, alweer.
Ben jij Chinees? -En Cubaans.
Chinees en Cubaans? Heilige communist.
Goed gedaan. Chinees en Cubaans.
Mijn god. Kun je nog vijandiger zijn?
Allemachtig.
Geweldig. Ik zal je eens wat zeggen.
Een belangrijk onderdeel van het ouderschap zijn speelafspraken.
Je moet speelafspraken maken met de ouders van andere kinderen.
Sommige kinderen en hun ouders, mijn god.
Iedereen heeft een allergie.
Elke verwaande blanke vader voert hetzelfde gesprek.
Hij praat over z'n start-up en crypto.
De moeder zegt: 'Stop je dit in je sketch?'
Ik zei: 'Ik hoop dat je onder een bus komt.
Dat is de sketch. Je hoofd rolt over straat terwijl het "gluten" zegt.'
Maar de Chinezen, het volk van je moeder...
...die zijn er dol op.
Er zit een jongen in de klas van m'n dochter...
...die Chinees is. Hij heet David.
Ik weet niet wat z'n Chinese officiële naam is...
...maar hij gaat hier undercover als David en dat respecteer ik.
Ik respecteer z'n chi.
David? Ik ben dol op hem. Ze heeft nog meer vriendjes in haar klas.
Maar ik wil alleen David zien. Want als ze met David speelt...
...raad eens wie ik nooit heb ontmoet? Davids ouders.
Want raad 'ns waar Davids ouders zijn? Aan het werk.
Ze zijn aan het werk, in de fabriek dingen aan het bouwen.
Zo gaat dat. Je ontmoet ze niet. Ze werken niet thuis. Nee.
Ze zijn weg. Ik heb alleen Davids oma ontmoet.
Davids oma is 192 jaar oud.
Bij een speelafspraak doet ze tai chi en sudoku.
Lijf- en hersengymnastiek.
Vraagt nooit naar allergieën.
Laatst gaf ze m'n kind een levende garnaal in een zak mee.
Ik zei: 'Is dat een huisdier of eten?
Geen idee, maar bedankt. We eren... Heerlijk.'
Want het zit zo.
De planeet gaat dood, ja? Daar zijn we het over eens.
We moeten duurzaam leven vinden op een nieuwe planeet.
En het ruimteschip dat de mensen van deze planeet naar de nieuwe...
duurzame planeet brengt, krijgt vast een Chinese vlag op de zijkant.
En ik hoop dat mijn dochter en haar Chinese man 'David' mij meenemen.
Overlevingskunst. Vandaag ben ik latino, morgen Chinees.
Ik maak geen grappen. Zo moet je zijn.
Twintig jaar geleden was het nog leuk. Mijn vader was een man van daden.
Hij was van de oude stempel. Daden zeiden meer dan woorden.
Een makkelijkere wereld om doorheen te navigeren.
Ik zag alleen dat m'n vader daadkrachtig was.
Woorden deden er niet toe.
Elk ras, cultuur en geloof hield van m'n vader omdat hij puur is.
Hij heeft een puur hart vol cholesterol.
Zo puur als maar kan. Een plak spek.
En hij hield van iedereen.
Ik had twee vrienden die homo waren op de middelbare school.
Ze waren homo. M'n vader nodigde ze uit. Anderen deden dat niet.
Het was een andere tijd.
Mijn vader: 'Laat ze erin.' Die daadkracht, prachtig.
Maar m'n vader heeft zo z'n grappen.
Hij flapt van alles uit, maar wat doe je eraan?
Mijn vrienden kwamen op bezoek.
Zodra ze binnenkwamen, stond hij daar met twee aubergines.
Hij zei: 'Neem toch plaats.
Kom, ga zitten. Het is een grap.'
Ze gingen zitten, draaiden rond. Er werd gelachen.
Ze houden nog steeds van m'n vader. Dat is iets moois.
Ik zeg altijd tegen m'n kinderen: 'Sta stil bij je eigen aandeel.
De afloop is onbekend, maar sta stil bij je aandeel.
Vergeet de afloop, want de maatschappij is erg kritisch.
Geen idee hoe mensen op je reageren.
Dat je stilstaat bij je aandeel is alles wat ik vraag.'
Dat vraag ik van mensen. Sta jij stil bij jouw aandeel?
Dat doet m'n vader. Hij doet echt z'n best.
Maar hij heeft alleen lagere school gedaan.
Hij slaagt er niet altijd in, maar hij doet z'n best.
Dat is alles wat ik vraag. Op een dag belde hij me op.
Hij zei: 'Chrissy, luister.
Je weet toch dat je dochter Puerto Ricaans is?'
Ik zei: 'Ja.'
Ze is acht en heeft een tatoeage op haar tiet.
Grapje. Kijk, de latino's lachen wel. Alleen de blanken zeggen altijd:
'Dat is niet oké.'
Grapje.
Mijn dochter werd geboren met een moedervlek hier.
Er staat 'Puerto Ricaanse'.
Het is een aandoening.
Nee.
Ik zei: 'Ja, ik weet dat ze Puerto Ricaans is.'
Weet jij het ook? Ze is je kleindochter.'
Hij zei: 'Luister, ik heb onderzoek gedaan.
In de latina-cultuur vieren ze 't niet als je zestien wordt.
Je staat echt voor gek als je een sweet sixteen-feest organiseert...
...want dat doen zij en haar volk niet.'
Ik zei: 'Ten eerste is ze acht.
Dus ik denk geen seconde aan haar zestiende verjaardag.
Ten tweede, ze is geboren en getogen in Amerika.
Ze vieren hier zeker wel sweet sixteen-feesten.'
Hij zei: 'Nee. Dat heb je mis.
Je leeft in je blanke bubbel met je blanke privilege...
...en dat pik ik niet meer.
Ik heb met m'n vrienden in de bodega gepraat...
...en zij zeggen dat zij geen feestjes geven...
...voor meisjes van zestien in de latina-cultuur.
Ze geven feestjes voor meisjes van vijftien, Die noemen ze quesadilla's.
Dus...
Dus je moet een quesadilla geven, en ik betaal contant.'
Ik zei: 'Wacht even. Bedoel je een quinceañera?'
Hij zei: 'Dat zeg ik. Een quincedilla.'
Ik zei: 'Nee, nu verhaspel je "quesadilla" met "quinceañera".'
Hij zei: 'Sorry. Ik wist niet dat je Spaans sprak met je vriendje.
Breng de aubergine. Jij en Julio kunnen gaan zitten.'
Het zit zo met m'n vader. Zo omschrijf ik hem.
Hij had altijd de goede bedoelingen, maar de verkeerde acties.
Ik geef toe, verkeerde acties.
Maar de bedoelingen waren goed. Nogmaals, de daden.
Daar gaf ik om. Dat is alles wat ik zag.
Ik zag alleen dat mensen van mijn vader hielden. Hij maakte grapjes.
Als een situatie gespannen was, maakte mijn vader een grap.
Te gek. Net als toen ik afstudeerde. Het was een zeer inclusieve ceremonie.
Ze wilden zeker weten dat elke grote religie werd geaccepteerd...
...en vertegenwoordigd.
De ceremonie begon met een katholieke priester.
Hij gaf een mooie speech en trok een misdienaar af.
Ik was die misdienaar.
Er kwam een Joodse rabbi.
Die gaf een mooie speech en ging z'n tunnel weer in.
Hij bouwde een tunnel. Dat kon hij goed.
El Chapo moet Joden inhuren voor z'n tunnels.
Daarom pakken ze rabbi's nooit.
Sjalom. Zijn er Joden? Sjalom.
Ten slotte was er een islamitische imam.
Die imam was geweldig, maar alles was in het Arabisch.
Ik verstond hem niet. Maar ik had veel moslimvrienden. M'n habibi's.
Ik zweer het, een van m'n studievrienden...
...noemden we Justin Habieber. Die vent, de Habiebs, was geweldig.
Hij vertelde me wat hij zei. Het was prachtig, maar in het Arabisch.
Machali alba... Shala Macaulay Culkin.
Home Alone, Macaulay...
De spanning steeg.
Je voelde de spanning tussen al die verwaande blanken...
...die doen alsof ze divers zijn.
Zodra ze Arabisch hoorden, riepen ze: 'Bel de FBI.'
Mijn vader haat spanning. Hij staat bij elk evenement achteraan.
Mijn ouders zijn gescheiden. Hij zit op de laatste rij, altijd alleen.
Je hoorde het 'Allah' steeds hoger klinken.
De spanning was om te snijden.
Bij de laatste 'Allah' riep m'n vader achterin: 'Hakuna Matata.'
Een zin uit The Lion King.
Iedereen draaide zich om om te zien wie dat had gezegd, behalve ik.
Ik wist precies wie dat had gezegd.
Ik wist dat het mijn vader was die hysterisch lachte...
...in de lucht een high five gaf...
...terwijl m'n moeder de juten belde.
Toen het stil was, riep hij: 'Dat betekent "geen zorgen".'
Iedereen vond het geweldig. Mijn moslimvrienden lagen krom.
Justin Habieber kwam naar me toe en zei: 'Je vader is te gek.
Heel erg bedankt hiervoor. We moeten hem natuurlijk wel onthoofden.
Dat moet niet van ons maar van de Koran.'
Ik zei: 'Gast, ik ben Chrissy Quran. Dat weet ik best.'
Daar is ze weer.
Weet je wel waar je bent?
Ik hou van je. Hoe heet je? Iets als Stephanie of...
Brittany. -Brittany?
Brittany, je moet onder curatele.
Brittany, de enige naam die erger is dan Stephanie is jouw naam.
Brittany. O, mijn god, Brittany.
Ben jij haar man? Rot voor je.
Het vriendje? Zij: 'Ik bedrieg m'n man met hem.
Hij heet Kevin. Hij is brandweerman.' Heet jij Kevin? Hoe heet jij?
Mitch. -Mitch? Wat suf.
Willen jullie horen over die keer dat m'n vader...
...deed of ik niet goed was om betere kaartjes voor de Yankees te krijgen?
Hier komt 'ie. Een coach-verhaal voor jou.
Nou...
...het zit zo. Dit is de waarheid. Zoals ik al zei, m'n vader...
Goede bedoelingen, verkeerde acties.
Nogmaals, het gaat mij om de goede bedoeling.
Ik had een geweldige jeugd. Ik was een stout kind.
Vergis je niet. Ik was een stout kind.
Ik had ADHD, maar het echte werk. Nu is iedereen gediagnosticeerd.
Ik kreeg zwaar spul. Ik zat aan de Ritalin.
Niet de lichte variant. Niet jouw Ritalin.
Ik slikte heel heftig spul. Zij: 'Ik werk 't weg met witte wijn.'
Ik kreeg echte Ritty.
Ik moest in toom gehouden worden. Ik was een onhandelbaar kind.
Mijn moeder is slim, ze wist dat ik van twee dingen het meest hield.
Sportwedstrijden en rondhangen met m'n vader.
Ze bedacht een systeem.
Want ik was stout. Ik duwde airco's uit het raam.
Ik beet de hond. Ik plaste in haar planten.
Ik was een woest kind, een idioot. Mijn moeder bedacht een systeem.
Als ik genoeg punten haalde, mocht ik met m'n vader naar een wedstrijd.
Ik hoefde geen topscore te halen. Ik mocht één airco uit een raam duwen.
Ik mocht een zwerfkat bijten.
Dan liet ze me gaan.
Op een dag mocht ik naar een honkbalwedstrijd.
Ze zei: 'Je mag naar de wedstrijd, maar...
...je moet weg in de derde inning. Ik wil dat je om 21.00 uur thuis bent.
Geen gemaar. Het is een doordeweekse avond. Je bent om 21.00 uur thuis.
Je vertrekt in de derde inning.' Ik zei: 'Ma, komt goed.
Zeg het nog even tegen pa, want ik luister niet.
Ik heb te veel aan mijn kop. Ik wacht tot je naar de andere kamer gaat...
...zodat ik in de wasmand kan schijten. Dan weet je dat.
Er komt een nieuwe lading en ik ben stout.'
Mijn vader belde aan.
Ik kwam achterstevoren de trap af, zoals in The Exorcist. Ik was klaar.
Mijn moeder deed de deur open en zei: 'Tony, luister naar me.
Je mag met hem naar de wedstrijd, maar je vertrekt in de derde inning.
Hij moet om negen uur thuis zijn. Hij moet morgen naar school.
Het is heel belangrijk dat hij dan thuis is.
En geef hem geen frisdrank of suiker.
Als je 'm frisdrank geeft, kan ik 'm niet meer aan.
Hij is al moeilijk in de omgang, maar van frisdrank wordt hij gek.'
Hij zei: 'Komt goed, geen frisdrank.
Geen frisdrank.' En toen knipoogde hij waar zij bij stond.
Hij deed zo.
'Ik weet zeker dat ze je kan zien.'
Hij zei: 'Begrepen. Geen frisdrank.' Zij: 'Negen uur.'
Hij: 'Begrepen.' Dus we gingen weg. De straat uit.
We gingen de hoek om, uit het zicht. Mijn vader liet z'n plunjezak vallen.
Hij zei: 'Rits maar open.'
Dat deed ik. Vijf Mountain Dews.
Ja. De crystal meth crack-cocaïne van de frisdrank.
Mijn vader had vijf van die knoeperds bij zich.
Hij zei: 'Gefeliciteerd.'
Ik zei: 'Ik ben pas over vijf maanden jarig.'
Hij zei: 'Weet ik.' Maar ik wist dat hij 't niet wist.
Ik bleef maar drinken.
Ik had vijf van die joekels achter de kiezen.
Toen we dat stadion inliepen, was ik ver heen.
Geen shirt aan. Dat had ik uitgedaan in de trein.
Ik droop van het zweet. M'n ogen puilden uit.
Ik voelde me net Hunter Biden.
Ik voelde me net HB.
Ik was knetterstoned.
Nou...
...we gingen zitten, helemaal bovenin.
Mij best. Ik wilde gewoon bij m'n vader zijn.
Mijn vaders maten waren er. Z'n gabbers. Bobby Pets.
Dat was een rasechte gast uit Brooklyn.
Hij smokkelde dieren de buurt in.
Hij had dan weer een pinguïn en dan een koalabeer.
Van een vrachtwagen gevallen. Hij smokkelde een levende fret mee.
Hij had een levende fret bij zich bij de wedstrijd.
Hij had hem getraind om fans van andere teams te bijten...
...in de enkel. Dan zei hij: 'New Yorkse ratten, wat doe je eraan?
Teruggaan naar waar je vandaan komt.'
Zijn vriendin Charlene was erbij. Die vrouw was 65 jaar oud.
Ze droeg nooit een beha en had vreselijke hangtieten.
De eerste tiet die ik ooit zag. Haar borsten hingen zo laag...
...dat ik dacht dat tepels op knieschijven zaten.
Ik had nog nooit andere gezien.
Toen ik ouder was, zoende ik met 'n meisje.
Zij: 'Wil je aan m'n tieten zuigen?' Ik: 'Trek je broek uit.
Hier met die bolle knietjes.'
En ze rookte aan een stuk door.
'Christopher, je mag mijn borsten aanraken. Ik voel niets.'
Ze is Brittany over dertig jaar. Zeker weten.
Nou, we hadden lol. Ik zat daar te genieten.
ik dronk Mountain Dews en at hotdogs, wat m'n moeder nooit zou toestaan.
Nitraat? Echt niet. Maar m'n vader kende geen regels.
Ik sloeg ze achterover als 'n pelikaan zonder braakreflex. Je weet wel.
Gewoon eten, genieten.
Ik had de tijd van mijn leven. Maar toen kwam de derde inning.
Ik ben een moederskindje. Ik luister naar haar. Ik wist dat het tijd was.
Ik stond op, trok mijn shirt weer aan, haalde de hotdogs uit mijn mond...
...haalde langzaam mijn hand van Charlene's borst.
Ik stond op en mijn vader vroeg: 'Wat doe je?'
Ik zei: 'Het is de derde inning. Van ma moet ik gaan.'
Hij zei: 'Zij bepaalt de regels niet. Dat doe ik.'
Ik: 'Volgens de rechter doet zij dat.
Ik was erbij toen de rechter zei...
...dat jij een veroordeelde crimineel bent en zij de regels bepaalt.'
Hij zei: 'Ga zitten. We blijven mooi hier.'
Want het zit zo. Jij hebt verstand van honkbal, coach. Jij weet dat.
Voor wie er geen verstand van heeft, is een no-hitter...
...de zeldzaamste gebeurtenis in het spel. Dat gebeurt bijna nooit.
Het is nog zeldzamer dat je een no-hitter live meemaakt.
Dit was in mei 1996, ja? Yankee Stadium.
New York Yankees tegen de Seattle Mariners.
Het was Dwight Goodens historische no-hitter.
Als je de wedstrijd niet kent, googel je 't maar.
Die avond zou geschiedenis schrijven. Maar zover waren we nog niet.
Het was de derde inning van een wedstrijd van negen innings.
Maar m'n vader wist het. Hij zei: 'Chrissy, ik voel iets.
Er gaat iets groots gebeuren.' Ik zei: 'Ik voel ook iets.
Volgens mij doen m'n organen het niet meer door de frisdrank.
Ik heb te veel naar binnen gedauwd.'
Mijn moeder zei 21.00 uur. Het was al 20.30 uur.
We moesten meteen weg om op tijd thuis te zijn.
Mijn vader zei: 'Zodra het andere team een honkslag heeft, gaan we weg.
Ik ga naar huis en leg alles uit. Maak je geen zorgen. Geniet.'
Ik zei: 'Prima.' Het kon me niet schelen. Ik was twaalf.
De inningen gingen voorbij.
Geen honkslagen, frisdrank, hotdogs, plezier maken.
Rond de zevende inning was het een gekkenhuis.
Iedereen wist dat we zo dicht bij een historisch moment waren.
Ik was met Charlene aan 't motorboten.
Ik gooide haar borsten over m'n schouder.
Ik kon het niet geloven.
Het was ook 22.30 uur. We waren anderhalf uur te laat.
Maar wat maakte dat uit? De bal was aan het rollen.
Er waren geen mobieltjes. Het was 1996.
Mijn vader zei: 'We hebben betere plaatsen nodig, Chrissy.
Dit is niets hier met die idioten. Laten we betere plaatsen zoeken.'
Ik zei: 'Ja, wat je maar wilt. Zeg wat ik moet doen en ik volg je overal.'
Hij zei: 'Doe gewoon wat ik zeg.' Ik zei: 'Oké.'
Ik dacht dat hij onder het lopen wel zou zeggen wat we gingen doen.
Maar dat deed hij niet. Dat zei hij niet.
Misschien wel, maar ik was door al het geDew uitgedroogd.
Ik had Narcan nodig.
We kwamen achter de thuisplaat.
Mijn vader zag twee lege stoelen achter de thuisplaat.
Dat zijn dure stoelen van 500 dollar.
De stoelen worden uiteraard bewaakt door een bewaker.
Mijn vader vroeg de bewaker: 'Mogen mijn zoon en ik daar zitten?
Doc Gooden gaat 'n no-hitter werpen.' 'Je moet kaartjes hebben.'
Mijn vader: 'Kom op, laat ons daar zitten.'
Hij: 'Laat je kaartjes zien of ga terug naar je plek.
Anders word je het stadion uit begeleid. Je mag daar niet zitten.'
Mijn vader keek me aan en zei: 'Klaar?'
Ik dacht: Je hebt niet gezegd wat ik moet doen.
Hij: 'Dus je laat ons er niet in?' De ander: 'Absoluut niet.'
Hij: 'Oké. Jammer...
...want mijn zoon is niet goed.' Dat was de eerste keer dat ik dat hoorde.
Ik was een kind. Ik dacht: Echt? Wat?
Nee, toch? Is dit een act? Hij zei: 'Mijn zoon is niet goed.'
De bewaker, die zo beslist nee had gezegd...
...keek me voor het eerst aan en zei: 'Meneer. Het spijt me.
Had dat gezegd. Het spijt me.
Ga maar zitten waar u wilt. Veel plezier, maatje.'
We liepen de trap af naar die plaatsen en ik dacht: Ben ik achterlijk?
Ik was in shock. M'n mond hing open. M'n vader zei: 'Dat kwijl is goed.
Leg het er maar dik bovenop, Chrissy.'
We gingen eindelijk zitten. Het was de achtste inning, 11.00 uur.
Er waren allemaal beroemdheden. Het was New York. Vanuit m'n ooghoek...
zag ik de WWF Hall of Fame-worstelaar Mr Perfect.
Ik wist dat hij het was. Ik zag zijn scungilli-blonde haar.
Zijn steroïde rugpuistjes. Ik had er een kunnen doorprikken.
Zo dichtbij.
Mijn vader weet niets van worstelen. Ik zei: 'Pa, dat is Mr Perfect.'
Hij zei: 'Is dat je moeders vriend?' Ik dacht: Doe normaal.
Ik: 'Mag ik z'n handtekening?' Hij: 'Geen probleem. Hé, Perfect.
Mijn zoon is een grote fan. Mag hij een handtekening?'
Mr Perfect zei: 'Nee, ik kijk naar de wedstrijd.'
Prima. Ik dacht: Dan niet. Mijn vader wachtte even en zei:
'Jammer, want m'n zoon is niet goed.'
Mr Perfect draaide zich om, bekeek me en zei:
'Knul, ik zie het nu ook. Het spijt me, meneer.
'Had dat gezegd. Het spijt me.
Geef je kaartje, ik teken alles.' Ik zweer het, ik heb het nog.
Hij schreef: 'Mr Perfect. Alles komt goed.'
Ik heb het kaartje nog. Ik verkoop het aan u, meneer.
De negende inning, no-hitter. Het is gestoord. Het is 23.45 uur.
We zijn veel te laat. Maar het stadion gaat uit z'n dak.
Het was een ongelofelijk evenement. Ik dacht: Dat was leuk.
Mijn vader brengt me snel naar huis en praat met m'n moeder.
Nee dus. Hij nam me mee naar een bar aan de overkant.
Het hele stadion dromde die bar aan de overkant binnen.
Binnen waren al z'n vrienden. Ik mocht op de bar klimmen.
Ik dronk Mountain Dew van de tap. Ik was lijp.
Charlene stopte een buttplug in 't hol van de fret. Helemaal erin. Floep.
En...
En toen...
Ben je er klaar voor?
We liepen bij m'n moeder in de straat.
4 uur 's ochtends, op een doordeweekse avond.
4 in de ochtend. Mijn vader vroeg: 'Chrissy, vond je het leuk vanavond?'
Ik zei: 'Pa, dit was echt de beste avond van m'n leven.'
Ik zei: 'Charlene stopte een buttplug in het hol van de fret.
Ongelooflijk. Ik ben high.'
En hij zei: 'Chrissy, ik ook. Echt wel. Oké, het zit zo.
Ten eerste, wat is de belangrijkste regel in het leven?'
Ik zei: 'Wees geen verrader.' Hij zei: 'Precies. Goed zo, jongen.
Wees geen verrader.
Je moeder zal vragen of we in de derde inning vertrokken.
Zeg dan: "Ja, ma, we vertrokken in de derde inning.
De trein had vertraging. Ik ben niet gestoord."
En ze zal je geloven. Mij gelooft ze altijd.'
Ik dacht: Nee, jou gelooft ze nooit. En zo praat ik niet tegen mijn moeder.
Hij zei: 'Doe het gewoon, het is oké.' Ik zei: 'Oké, wat jij wilt, pa.'
Mijn vader liep met me het trapje op naar m'n moeders huis.
Hij belde aan en rende weg. Hij rende gewoon weg.
Liet 'n twaalfjarige gestoorde achter, verkleumd en alleen.
Ik stond daar.
Mijn moeder deed open. Ze vroeg: 'Waar is je vader?'
Ik zei: 'Ik heb hem niet gezien.'
Zij: 'Waar was je?' Ik: 'We vertrokken in de derde inning.
De trein had vertraging. Ik ben niet gestoord.'
En ik hoorde mijn vader zeggen: 'Goed zo, jongen.'
Bedankt, allemaal. Echt te gek.
Ik weet dat het heet was. Jullie waren geweldig.
Jezus houdt van je, vergeet dat niet.
Jezus houdt van je. Heel erg bedankt.
Applaus voor James Mattern.
Bedankt. Wel thuis.
Leuk je gekend te hebben, Brittany.
Bedankt.
We hebben goede B-rollen.
Kijk, dit is de special. -Was het goed?
-Ik bleef op 't tapijt. -Je bleef op 't tapijt.
Ik bleef op 't tapijt. -Praat over 't tapijt.
Doe ik. Het is chaos.
Chaos. -Ja, geweldig.
Ze hebben beelden van Sal die valt...
Echt? -Als Hulu ze niet wil...
...wil ik ze voor mezelf. -Sal.
Chris Distefano's No-Hitter.
Berkowitz zei: Zullen we de special Good Bunny noemen?
Heel goed. -Niet verkeerd.
No-Hitter is geen slechte naam. -Niemand heeft ooit zo'n naam gehad.
Chris Distefano's No-Hitter.
Zullen we de special Niet goed noemen?
Chris Distefano's No-Hitter, gepresenteerd door Hulu.
Ik hou van Mr Perfect. -Hou je van Mr Perfect?
Ik heb liever Woorden zeggen meer dan daden.
Ik ook, maar dat is te lang.
Good Bunny vind ik wel wat.
Je moet wel weten wat Bad Bunny is.
Het verpest ook de grap.
of: Ik heb mijn dure huis verkocht.
Ik noem het: Geef me mijn dure huis terug.
of: De hypotheekrente is te hoog, ik lig krom.
Hé, hoe gaat het?