Downloaded from YTS.MX
Την τελευταία φορά που έκανα τηλεόραση, ήταν ένα ριάλιτι σόου.
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΤΖΟΡΙ Σ. ΝΤΙΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2025
Μόλις είχα πει ότι είμαι γκέι
και αντιμετώπιζα ακόμη κάποιου είδους εσωτερικευμένη ομοφοβία
και απατούσα ασύστολα κάποιον που αγαπώ πάρα πολύ
και δεν ήμουν ο καλύτερος εαυτός μου.
Οπότε μου ήρθε μια ιδέα ότι αν κατέγραφα όλα εκείνα
για τα οποία ντρέπομαι περισσότερο και τα απελευθέρωνα στον κόσμο,
ίσως να με βοηθούσε να απελευθερώσω την ντροπή μου.
Ήμουν πραγματικά περήφανος για την εκπομπή που έφτιαξα.
Αφού κυκλοφόρησε, έλεγξα το Twitter να δω
μήπως έκανε αίσθηση και σε κάποιον άλλο,
κάποιον που ίσως περνούσε κάτι αντίστοιχο με μένα.
Το πρώτο πράγμα που διάβασα ήταν
"Γιατί αυτός ο αράπης έχει λευκό γκόμενο;"
Και γι' αυτό φταίω εγώ. Τα σκάτωσα.
Ήμουν τόσο βαθιά χωμένος στην ομοφοβία, που ξέχασα τον ρατσισμό.
Δεν ξέρω αν σας έχουν εκφοβίσει διαδικτυακά
μαύροι γκέι άντρες, αλλά πιστέψτε με, δεν έχει πλάκα.
Ήταν τόσο μοχθηροί απέναντί μου.
Είδα ένα tweet,
κάποιου που πόσταρε εικόνα ενός λευκού να κρατάει ένα ρακούν
και είπε "Ο Τζερόντ και ο γκόμενός του".
Με διέλυσε, κι ας ήταν λίγο αστείο. Αυτό ήταν που το έκανε χειρότερο.
Διάβαζα αυτές τις βλακείες. Δεν μπορούσα να τις αγνοήσω.
Διάβαζα κάθε λέξη.
Ξέρω τι σκέφτεστε. "Άσε το τηλέφωνό σου.
Δεν χρειάζεσαι αυτές τις μαλακίες". Δεν μπορούσα.
Έχετε ακούσει διασημότητες να λένε βλακείες
"Δεν παρακολουθώ το Twitter. Δεν διαβάζω τα σχόλια".
Σας λένε ψέματα.
Όλοι διαβάζουν κάθε λέξη, ακόμα και οι πιο διακριτικές διασημότητες.
Αν θέλετε να πείτε κάτι στον Ντάνιελ Ντέι Λιούις...
θα πρέπει απλώς να τουιτάρετε "Ντάνιελ Ντέι Λιούις, γαμιέσαι".
Θα το διαβάσει.
Πολλοί λένε προσωπικές βλακείες για μένα και για τη σεξουαλική μου ζωή.
Κάποιος είπε ότι μισώ τον εαυτό μου, τους μαύρους άντρες
και ότι τα μπλέκω μόνο με λευκούς και δεν είναι αλήθεια.
Σας το εγγυώμαι. Τα έχω μπλέξει με πολλούς μαύρους.
Απλώς ο τύπος μου σε μαύρο τείνει να είναι πολύ αρρενωπός.
Οπότε, ενίοτε βρίσκομαι σε σεξουαλικά ανταγωνιστικές καταστάσεις
όπου κανείς δεν θέλει να υποταχθεί.
Καταλήγουμε να κρατάμε τα πουλιά μας σαν να είναι μεξικάνικη αντιπαράθεση.
"Καλά, καλά, γλείψ' το μου.
Όχι, αράπη, εσύ γλείψ' το μου".
Σε στιλ 69 με τρεις.
Συνεχιζόταν για εβδομάδες.
Διάβαζα τόσα πολλά και άρχισα να βγαίνω εκτός ελέγχου.
Δηλαδή με πλήγωνε συναισθηματικά και κάτι έπρεπε να κάνω.
Άρχισα να πηγαίνω σε μια μαύρη ψυχαναλύτρια,
για να καταλάβω γιατί έχω λευκό γκόμενο.
Πρώτη συνεδρία, μπήκα δυναμικά.
Μπούκαρα μέσα.
Είπα "Είμαι ο Κλάρενς Τόμας;"
Και εκείνη είπε
"Χαλάρωσε, Τζερόντ. Βγάλε το παλτό σου, κάτσε αναπαυτικά".
Και με ρώτησε τι συμβαίνει.
Της είπα ότι το διαδίκτυο ήταν κακό απέναντί μου.
Και είπε "Τι λένε;"
Απλώς της διάβασα
κάτι που έγραψαν ότι ο λόγος που έχω λευκό γκόμενο
ήταν γιατί είχα κόμπλεξ κατωτερότητας απέναντι στους λευκούς.
Η ψυχαναλύτρια έλαμψε.
Μου είπε "Ας το ερευνήσουμε αυτό. Πήγαινέ με στην παιδική σου ηλικία.
Πες μου για τη σχέση σου με τους λευκούς.
Ένιωσες ποτέ κατώτερος;"
Και το σκέφτηκα, πραγματικά, για πρώτη φορά.
Σκεπτόμενος τα παιδικά μου χρόνια,
η γειτονιά μου ήταν όλη μαύρη.
Το σχολείο μου έμοιαζε με πείραμα που θα μπορούσε να κάνει η NAACP.
Έπαιζαν τον εθνικό ύμνο της Γουίτνεϊ Χιούστον κάθε πρωί.
Δεν είναι τρελό;
Η γιαγιά μου δούλευε στην καφετέρια εκεί.
Όλοι οι γείτονες ήταν μαύροι, εκτός
από μία οικογένεια που έμενε σε ένα σπίτι
στο τέλος του αδιέξοδου που έμενα.
Αλλά όλοι αυτοί, αλήθεια,
όλοι έπασχαν από κάποια νοητική αναπηρία.
Είπα στην ψυχαναλύτρια
"Δεν πιστεύω ότι έχω κόμπλεξ κατωτερότητας.
Γιατί τα πρώτα 13 χρόνια της ζωής μου, νόμιζα ότι οι λευκοί ήταν καθυστερημένοι".
Αλήθεια το πίστευα. Σοβαρά.
Η πρώτη λευκή ταινία που είδα ήταν το Forrest Gump,
και κοιτούσα την οθόνη και έλεγα
"Πώς είναι λειτουργικοί οι λευκοί στον κόσμο,
όταν είναι τόσο, μα τόσο καθυστερημένοι;"
Ξέρεις τι δεν μ' άρεσε; Να είναι οι μαύροι θυμωμένοι μαζί μου.
Σας έχει τύχει ποτέ; Δεν είναι ωραίο.
Κανείς δεν το αντέχει αυτό.
Όμως, είναι υπέροχο όταν οι μαύροι σε συμπαθούν.
Περπατούσα στον δρόμο
και ένας μαύρος κατέβασε το παράθυρο και είπε
"Σε παρακολουθώ".
Ποιον, εμένα; Με παρακολουθείς;
Κορδώθηκα. Ξέρετε πώς ένιωσα;
Ότι με βλέπουν. Αγαπώ την αποδοχή των μαύρων.
Μου αρέσει και η αποδοχή των λευκών.
Η λευκή αποδοχή με κάνει να νιώθω οικονομικά ασφαλής.
Θέλω οι μαύροι να με συμπαθούν, αλλά μια λευκή κυρία με συμπάθησε
κι έχω γίνει πολυεκατομμυριούχος από τότε, είναι διαφορετικό.
Ευχαριστώ. Θα της τα μεταφέρω.
Είχα πολύ άγχος. Είμαι αγχώδης γενικότερα.
Έχω ένα πολύ συγκεκριμένο είδος άγχους.
Έχω φουλ άγχος όταν όλα είναι ήρεμα.
Δηλαδή, όταν όλα πάνε καλά, τότε είμαι περισσότερο αγχωμένος.
Πιστεύω ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Πιστεύω ότι αν ζούσα στη Νέα Υόρκη στις 11/9, θα ήταν
μια εμπειρία που θα το επαλήθευε αυτό.
Θα σας εξηγήσω γιατί. Γιατί θα περπατούσα έξω.
Θα ήταν μια ήσυχη μέρα, τα πουλιά θα κελαηδούσαν.
Ξαφνικά, ένα αεροπλάνο πέφτει σε ένα κτήριο,
και η πρώτη μου σκέψη θα ήταν "Σου το είπα, καριόλη,
κάτι κακό θα συμβεί". Αυτό συμβαίνει μέσα μου.
Είμαι αγχωμένος και φέρνω αυτό το άγχος στη σχέση μου.
Είμαι ο αγχώδης στη σχέση. Γιατί το πιο τρελό πράγμα στην αγάπη
είναι ότι όταν κάποιος σου λέει ότι σε αγαπάει,
πρέπει να τον εμπιστευτείς.
Εσάς δεν σας φαίνεται τρελό;
Είναι θεότρελο. Θέλω πειστήρια γι' αυτό.
Ξυπνάω τον φίλο μου λέγοντάς του "Με αγαπάς;"
Τον ταρακούνησα λίγο, μήπως τον πιάσω στον ύπνο.
Καταλαβαίνω τους γάμους.
Δεν μου άρεσαν στα νιάτα μου. Εναντιωνόμουν πάντα.
Νευρίαζα όταν οι φίλοι μου με καλούσαν στον γάμο τους.
Τους έλεγα "Τι με καλέσατε σε αυτήν τη μετριότητα;"
Το κοτόπουλο είναι στεγνό, ραδιοφωνικά τραγούδια.
Πήρα αεροπλάνο για να δω να παίρνεις μια απόφαση;
Έκανα τόσο δρόμο για να σε δω να χορεύεις μπλουζ με τον πατέρα σου;
Άντε γαμήσου. Έτσι ένιωθα. Πριν όμως ερωτευτώ.
Τώρα συνειδητοποιώ ότι το νόημα του γάμου δεν είναι η δεξίωση.
Ο λόγος που κάνεις γάμο είναι για τους μάρτυρες.
Γι' αυτό κάνεις τον γάμο.
Ο γάμος είναι η στιγμή στην οποία το άτομο
που ισχυρίζεται ότι σε αγαπάει, θα σταθεί ακριβώς δίπλα σου.
Προσκαλείς όλους όσους έχεις γνωρίσει σ' όλη σου τη ζωή.
Οι οικογένειές σας είναι εκεί.
Προσκαλείς θυρωρούς από κτήρια στα οποία δεν μένεις.
Είναι όλοι εκεί.
Έχεις τους καλύτερούς σου φίλους να στέκονται δίπλα σου
και να χαζεύουν αυτόν τον καριόλη.
Το όλο νόημα της τελετής είναι να γυρίσεις και να τους πεις
"Εσύ δεν έλεγες ότι με αγαπούσες;
Πες το σ' αυτούς. Ήρθε κι η θεία σου.
Πες της ότι θες να πεθάνουμε μαζί.
Πες 'Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος'".
Γι' αυτό κάνεις τον γάμο. Εγώ...
Το συνειδητοποιώ πλέον, γιατί είμαι ερωτευμένος και θέλω να παντρευτώ.
Ναι. Θέλω. Αγαπώ πολύ τον φίλο μου.
Είναι ο καλύτερός μου φίλος. Μου αρέσει κάθε στιγμή μαζί του.
Να ξαπλώνω στην αγκαλιά του ενώ παίζει Σούπερ Μάριο.
Ελπίζω να είμαστε μαζί για πάντα.
Είχαμε την επέτειό μας στις 6 Ιανουαρίου.
Ναι.
Ξεσήκωσε την καρδιά μου.
Δεν του αρέσει όταν το λέω αυτό, αλλά αρέσει σε εμένα.
Είναι κάτι καινούριο για μένα. Είναι συναρπαστικό.
Είναι ίσος με εμένα κι αυτό είναι πολύ σημαντικό,
να είσαι με κάποιον ίσο με εσένα. Αλλά είμαστε διαφορετικοί.
Έχουμε πολλές διαφορές, μεγαλώσαμε διαφορετικά.
Ακούμε διαφορετική μουσική.
Μεγάλωσα ακούγοντας πολλή ραπ, πολύ Jay-Z.
Όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια είναι συνήθως για έναν έμπορο ναρκωτικών
με όπλο, που ό,τι έκανε το έκανε για να επιβιώσει.
Κι ο φίλος μου μεγάλωσε ακούγοντας Μπιόρκ.
Και Τζοάνα Νιούσομ.
Όλα τα αγαπημένα του τραγούδια είναι για ένα σπουργίτι που κάνει έκτρωση.
Είμαστε πολύ διαφορετικοί, αλλά πιστεύω ότι είμαστε ίσοι.
Είναι σημαντικό.
Είναι σημαντικό να είσαι με κάποιον ίσο με εσένα. Πρέπει.
Γιατί αν νιώθεις ότι είσαι ο τυχερός, τότε σε απατάνε.
Αν νιώθεις ότι ο άλλος είναι ο τυχερός,
συνεχώς θα ψάχνεις έξοδο διαφυγής.
Οπότε πρέπει να είστε ίσοι. Με τον σύντροφό μου είμαστε ίσοι.
Είμαι πλούσιος κι είναι λευκός, οπότε είμαστε ίσοι.
Αυτό θα πει ίσοι, ισοπαλία.
Αλλά μονίμως καταλήγω να συγκρίνομαι μαζί του.
Ό,τι κάνει ο φίλος μου για να βελτιωθεί,
μου φαίνεται σαν προσωπική κατηγορία εναντίον μου.
Αν σηκωθεί πριν από μένα το πρωί,
νιώθω τέρμα τεμπέλης.
Είναι το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να σκεφτώ.
Αγοράσαμε μια βαφλιέρα
γιατί λατρεύουμε τις βάφλες. Λατρεύω τη Μέρα Βάφλας.
Ενθουσιάζομαι από την παραμονή. Τον ρωτάω "Θα φτιάξεις βάφλες αύριο;"
Κι εκείνος λέει "Ναι".
Κοιμάμαι το οκτάωρό μου και ξυπνάω χαρούμενος. Είναι σαν Χριστούγεννα.
Κατεβαίνουμε κάτω κι ο φίλος μου φτιάχνει τις βάφλες
και τις σερβίρουμε με διαφορετικό τρόπο.
Μου αρέσει να παίρνω τις βάφλες, να τις κόβω σε μικρά κομμάτια
και να φτιάχνω ένα βουναλάκι από βάφλες.
Μετά λιώνω μισό κατσαρολάκι βούτυρο
και τις μουλιάζω μέσα στο βούτυρο.
Μετά βρίσκω το πιο φτηνό σιρόπι που μπορώ να βρω.
Όχι από τις βιολογικές μαλακίες.
Ό,τι πιο φτηνό υπάρχει.
Μου αρέσει.
Και μουλιάζω τις βάφλες σε αυτό.
Μετά βάζω το πιάτο στα μικροκύματα για 14 δευτερόλεπτα.
Πρέπει να μείνει μέσα, να σιγοβράσει λιγάκι.
Πάω στο τραπέζι. Έτσι μου αρέσουν οι βάφλες μου.
Ο φίλος μου θέλει τις βάφλες του με έναν σβώλο
από κρεμ φρες και λίγα μούρα.
Δεν θα έπρεπε να έχει σημασία. Τρώμε τις βάφλες με διαφορετικό τρόπο.
Αλλά τα συγκρίνουμε, κάθομαι στο τραπέζι,
κοιτώντας τις βάφλες μου να λάμπουν στο φως.
Κοιτάω στην άλλη πλευρά τον φίλο μου και τις βάφλες του,
να κοιτά τις δικές μου και κοιτάω τις δικές του
και κοιτάω τις δικές μου, και τρελαίνομαι και λέω
"Είμαι ο αράπης που θέλεις.
Αυτό βλέπεις όταν με κοιτάς, έναν αράπη με υψηλή χοληστερίνη,
όπως ο πατέρας μου κι ο πατέρας του". Δεν ζήτησε κάτι τέτοιο, πρωινό τρώμε.
Αλλά πάντα συγκρίνω.
Συγκρίνω όλα όσα κάνουμε συνεχώς.
Σκέφτομαι πώς λειτουργούμε.
Ο τρόπος που επικοινωνούμε έχει σημασία.
Μαθαίνω τι να κάνω με τον θυμό μου στη σχέση μου,
γιατί είμαι πολύ ευαίσθητος και πληγώνομαι όλη την ώρα.
Όλη την ώρα.
Μερικές φορές, λέει κάποια πράγματα που με κάνουν
να πιστεύω ότι δεν έχει φάει μπουνιά.
Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Έχει ένα ύφος.
Σαν να είναι παθητικά επιθετικός,
κι η παθητική επιθετικότητα είναι σαν λευκή βία.
Δεν μπορώ να τσακωθώ μαζί του.
Δεν λειτουργούν έτσι οι γκέι σχέσεις. Έτσι πίστευα.
Πίστευα ότι αν νευρίαζα μαζί του, θα τα βρίσκαμε αντρίκια.
Χωρίς μπάτσους. Ο πρώτος που θα έπεφτε, θα ζητούσε συγγνώμη.
Δεν λειτουργεί έτσι. Πρέπει να εκφράσω τα συναισθήματά μου.
Και πρέπει να του πω πότε με πλήγωσε.
Αυτό είναι πραγματικά δύσκολο για μένα,
γιατί αυτό είναι πολύ γκέι.
Μη με παρεξηγείτε, θα του τον γλείφω μέχρι να σβήσει ο ήλιος.
Δεν θα του πω ότι με έχει πληγώσει.
Είμαι άντρας, γαμώτο.
Και θα το ήθελα. Θα ήθελα να μπορώ να πω στον Μάικλ
πότε έχω πληγωθεί, γιατί αυτό είναι το σωστό.
Αλλά, δυστυχώς,
είμαι πολύ καλός στο να κρύβω τα συναισθήματά μου από αυτόν που αγαπώ.
Κι όταν είσαι πολύ καλός σε κάτι, είναι δύσκολο να μη σου γίνει δεκανίκι.
Και μπορεί να συγκρατείσαι πολύ καλά.
Όταν συγκρατείσαι, παίζεις ένα παιχνίδι που ένας από τους δύο το γνωρίζει.
Κι ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να κάνεις τον άλλο να ρωτήσει τι συμβαίνει
χωρίς ποτέ να του πεις ότι κάτι συμβαίνει.
Να τι πρέπει να κάνεις. Πρώτον, δεν πρέπει να φαίνεσαι νευριασμένος.
Έτσι χάνεις. Μη φαίνεσαι νευριασμένος.
Γιατί τότε καταλαβαίνει ότι νοιάζεσαι, κι όλοι ξέρουν
ότι το άτομο που έχει δύναμη στη σχέση, είναι αυτός που νοιάζεται λιγότερο.
Μη φαίνεσαι νευριασμένος. Να φαίνεσαι προκατειλημμένος.
Να φαίνεται σαν να υπάρχει
μια δύσκολη μαθηματική εξίσωση, που προσπαθείς να λύσεις,
που είναι δύσκολη γι' αυτόν. Είναι μόνο στο μυαλό σου.
Μην πεις τίποτα δυνατά,
απλά σκέψου "Αν δύο και τρία ίσον πέντε..."
Και, αρχικά, δεν πρόκειται να το προσέξει.
Δεν θα σε ρωτήσει τι συμβαίνει.
Θα σε ρωτήσει βασικά πράγματα, όπως "Τι θες να φάμε;"
Κι αυτό θα σε εξοργίσει γάμα τα.
Εκεί θα πρέπει να ανεβάσεις επίπεδο.
Συγκρατείς όλη σου την τρυφερότητα.
Όλη την τρυφερότητά σου. Δεν δίνεις καμία τρυφερότητα,
αλλά να τη δίνεις σε όλους τους άλλους μπροστά στη μούρη του.
Κι αν δεν είναι κανείς άλλος εκεί, δώσ' τη στο σκυλί.
Θα κυλιέμαι στο πάτωμα με τον σκύλο
και θα λέω "Ποιος είναι ο καλύτερος στο σπίτι;
Το αγαπημένο μου αγόρι;"
Μη γελάς.
Μέχρι να φύγει από τον χώρο. Μετά μπορείς να ξεκαρδιστείς.
Μπορεί να γυρίσει πίσω και να πει "Τι είναι τόσο αστείο;"
Κι εσύ θα πεις "Τίποτα".
Και τελικά, ίσως πάρει μερικές μέρες,
θα σε ρωτήσει "Τι συμβαίνει;"
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας, καμιά φορά παίρνει στον φίλο μου
καιρό για να με ρωτήσει τι συμβαίνει, και τσαντίζομαι τόσο που του απαντάω "Τι;
Μωρό μου, τίποτα δεν συμβαίνει.
Εσύ, όλα καλά;"
Γιατί κάποιες φορές στο σπίτι μου μυρίζεις την ψυχολογική χειραγώγηση στον αέρα.
Θέλω να γίνω καλύτερος. Πρέπει να γίνω καλύτερος.
Νιώθω ότι θέλω να ωριμάσω στη σχέση μου.
Θέλω να μπορώ να είμαι εκφραστικός και ανοιχτός και ειλικρινής συνεχώς.
Ξέρω ότι είναι πολύ σημαντικό σε μια σχέση αυτό.
Κι είναι πολύ σημαντικό στη σχέση μας,
γιατί έχουμε μια ανοιχτή σχέση.
Ήταν δική του ιδέα.
Η ιδέα μου ήταν να κερατώνω.
Και να ζω μια μυστική ζωή
και να αφήνω το ψέμα να βαραίνει την ψυχή μου, και να κάθομαι ήσυχος
στην είσοδο του σπιτιού, όπως έκανε ο μπαμπάς μου.
Γιατί δεν ήθελα να είναι ανοιχτή. Φοβόμουν την κριτική των άλλων
και μπορώ να νιώσω αυτό που σκέφτεστε κάποιοι
"Τι είναι η ανοιχτή σχέση και γιατί να το κάνεις;
Κι αν αγαπάς πραγματικά κάποιον,
δεν μπορείς απλά να είσαι μόνο με αυτό το άτομο;"
Κι η απάντηση είναι όχι. Θέλω να γαμάω τους πάντες όλη την ώρα.
Αλήθεια, παίζω ένα παιχνίδι στο μυαλό μου
κάθε φορά που είμαι σε ένα δωμάτιο. "Αν κλειδώσει αυτή η πόρτα...
ποιον θα γαμήσω πρώτα;" Κι έχω λίστα.
Και αναπληρωματικούς. Είμαι πολύ σεξουαλικό άτομο,
και το αποδέχομαι αυτό για τον εαυτό μου.
Δεν μπορώ να περάσω τη ζωή μου καταπιέζοντας τη σεξουαλικότητά μου.
Και δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι θέλω να γαμήσω μόνο ένα άτομο,
γιατί είναι ένα ψέμα το οποίο ανήκει αποκλειστικά στους ετεροφυλόφιλους.
Αυτό κάνετε όλοι συνέχεια. Το βλέπω όλη την ώρα.
Ήμουν για φαγητό με έναν φίλο μου και τη γυναίκα του
και μιλούσαμε για γυναίκες ηθοποιούς, και κάποιος ανέφερε τη Σίντνεϊ Σουίνι,
που είναι όμορφη ηθοποιός και κάποιος ρώτησε τον στρέιτ φίλο μου
τι πίστευε για τη Σίντνεϊ. Και είπε ψέματα...
χρησιμοποιώντας μια λέξη που οι στρέιτ λένε μόνο όταν είναι κορίτσια τριγύρω.
Είπε "Η Σίντνεϊ; Είναι ελκυστική".
Έτσι ακριβώς. Η φωνή του ανέβηκε μια οκτάβα.
Λέει "Είναι ελκυστική.
Έχει δυο μάτια, μια μύτη και ένα στόμα".
Τον κοιτάζω σε στιλ "Τη βρίσκεις ελκυστική
ή θες να γλείψεις τον κώλο της μετά το γυμναστήριο;" Ποιο απ' τα δύο;
Είναι δύσκολο να είσαι τόσο ειλικρινής,
γιατί οι ανοιχτές σχέσεις απαιτούν πολλή ειλικρίνεια,
που είναι κάτι καλό.
Θα ήταν υπέροχο πράγμα να είσαι ανοιχτός και ειλικρινής με κάποιον,
αλλά μπορεί να είναι και πολύ δύσκολο να πεις στο άτομο για το οποίο νοιάζεσαι
ότι θες να κάνεις κάτι με κάποιον άλλον. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι μια ήσυχη Τρίτη στο σπίτι,
όταν ο φίλος μου είναι με ένα καλό βιβλίο,
υπό το φως αρωματικών κεριών, και ακούμε μουσική,
εγώ πρέπει να διαταράξω την ηρεμία, να τον κοιτάξω και να πω
"Αντί να περνάω το απόγευμα μαζί σου εδώ,
θέλω να τον μπήξω δυνατά σε έναν 23χρονο.
Θα γυρίσω πριν το δείπνο". Αυτό είναι δύσκολο.
Δύσκολα το λέω και σ' εσάς. Δείτε πώς αντιδράσατε.
Ποιες είναι οι επιπτώσεις; Σε μια ανοιχτή σχέση, οι άλλοι νομίζουν
ότι βαριέσαι το σεξ με τον φίλο σου. Δεν ισχύει για μένα.
Είναι πολύ καινούριο για μένα να κάνω σεξ ερωτευμένος.
Πραγματικά, πολύ καινούριο.
Ο φίλος μου είναι ο πρώτος που έχω γαμήσει και σέβομαι.
Δεν ήξερα ότι πρέπει να το κάνεις αυτό.
Δηλαδή τον σέβομαι πολύ κι είναι παθιασμένο το σεξ.
Η αγκαλιά είναι το ασφαλέστερο μέρος στον κόσμο για μένα.
Μου αρέσει πολύ το σεξ μεταξύ μας. Υπάρχει σύνδεση.
Κοιταζόμαστε στα μάτια και παίζει το βλέμμα. Καταλαβαίνετε;
Αριστερά, δεξιά, αριστερά.
Παίζει το βλέμμα και έχει μεγάλο νόημα.
Ο φίλος μου είναι η Κλερ Χάξταμπλ για μένα. Σαν...
Η εκπομπή αυτή δεν βίασε κανέναν.
Μεγάλωσα με το Μπιλ Κόσμπι
κι ο Κλιφ κι η Κλερ Χάξταμπλ ήταν σημαντικό ζευγάρι για μένα.
Ήταν δύο άνθρωποι που σέβονταν πολύ ο ένας τον άλλον.
Ήταν επαγγελματίες. Αγαπιόντουσαν.
Μεγάλωσαν μια οικογένεια μαζί.
Έτσι βλέπω τον φίλο μου, θέλω να κάνω οικογένεια μαζί του.
Λατρεύω το σεξ με νόημα.
Αλλά, μερικές φορές,
θέλω κι ένα
τσουλάκι να κακοποιήσω.
Μόνο εγώ είμαι έτσι; Εντάξει, μόνο εγώ.
Ξέρετε, ένας ξένος από το ίντερνετ
που θέλει να του επιβληθούν.
Κάποιος που δεν σέβομαι καθόλου. Και δεν με σέβεται ούτε εκείνος.
Κάποιος που ζητάει ένα μπουκάλι νερό
και του δίνω πλαστικό.
Φυλάω τα γυάλινα για μένα και το αγόρι μου,
ενώ εκείνος παίρνει τη φτηνή τσαλακωμένη μαλακία.
Κάποιος που δεν χρησιμοποιώ καν την κανονική μου φωνή.
Μιλάω δυο οκτάβες πιο χαμηλά. "Τι λέει;"
Είμαι λίγο πιο κυριαρχικός. Θέλει να του επιβληθείς.
Θέλει να τον πνίξω. Μου αρέσει το πνίξιμο.
Με καταλαβαίνετε;
Έχετε πνίξει ποτέ κάποιον μέχρι να γίνει επικίνδυνο;
Καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Τρέμουν και βήχουν λιγάκι. Τρελαίνομαι γι' αυτό.
Μ' αρέσει να φτύνω στο στόμα των άλλων.
Το κάνετε ποτέ; Με καταλαβαίνετε;
Όχι απλά σαλάκι.
Εννοώ όπως τρέφει η μητέρα πουλί τα μικρά της,
μια δυνατή, σχεδόν ρατσιστική,
βαθιά, άξια βραβείου φτυσιά.
Φτύνεις χαμηλά, αλλά δεν πάει στο στόμα, μπαίνει στο μάτι.
Είμαι πολύ ψηλός, οπότε αν γαμάω κάποιον από πίσω,
προσπαθώ να πάρω το αριστερό μου πόδι και να φτάσω να πατήσω το πρόσωπό τους,
με μια βρομερή κάλτσα Nike στο πρόσωπό τους
και τους μιλάω σε στιλ "Σου αρέσουν αυτά;
Ναι, πάρ' τα. Άνοιξε για τον μπαμπά".
Δεν το κάνω αυτό στην Κλερ Χάξταμπλ.
Φοράει μεταξωτές πιτζάμες, είναι δικηγόρος...
δουλεύει το πρωί.
Η σχέση είναι ανοιχτή, άρα κι ο φίλος μου γαμάει άλλους.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσει.
Νομίζω ότι είναι ωραίο όταν το κάνω, όχι όταν το κάνει εκείνος.
Γιατί θα πρέπει να πούμε στον άλλον τι έχουμε κάνει.
Δεν θέλω να σκέφτομαι το αγόρι μου με μια βρομερή κάλτσα στη μούρη.
Είναι και πολύ περιγραφικός.
Χρησιμοποιεί λέξεις που δεν μπορώ να ξεχάσω.
Με τον τελευταίο που πήγε,
περιέγραψε το πουλί του σαν να είχε πολύ βάρος.
Δεν είναι κάτι που ακούς καθημερινά.
Δηλαδή, είχε πολύ "βάρος";
Δεν μπορώ να κοιτάξω σακούλες σκουπιδιών ξανά.
Λέω "Είχε πολύ βαρύ πουλί;"
Δεν θέλω να κάνει σεξ χωρίς εμένα. Με κάνει να νιώθω κερατάς.
Κοιτάξτε. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;
Είναι αυτός που βλέπει αυτόν που αγαπάει να γαμιέται
με κάποιον άλλον. Πλέον, μου αρέσει κάπως.
Ξέρετε γιατί; Γιατί αν ο σύντροφός μου πρόκειται
να έχει μια διασκεδαστική σεξουαλική εμπειρία με άλλον,
να μη με σβήσει από την ανάμνηση.
Αυτό είναι όλο.
Δηλαδή όταν θα το σκέφτεται,
θέλω να μπορώ να πω "Όχι. Θυμάμαι που τον έπαιζα στη γωνία,
μη με ξεχνάς".
Θα σας πω ποιο είναι το ωραίο στις σχέσεις.
Ένα πανέμορφο πράγμα που δεν ήξερα ότι χρειαζόμουν
είναι πολύ σημαντικό για μένα.
Γουστάρω να έχω κάποιον που να μπορεί να μιλήσει στη μαμά μου εκ μέρους μου.
Είναι σημαντικό, είναι τέχνασμα.
Γιατί έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή όλων μας,
που συνειδητοποιούμε ότι η μαμά μας είναι τρελή.
Και η μαμά σου είναι τρελή. Τα δύο άκρα στη ζωή της μαμάς σου...
Από τη μία, η υπεύθυνη γυναίκα που σου έφτιαχνε σάντουιτς
κι από την άλλη, μία πολύ ομιλητική κυρία, χωρίς όρια,
που δεν θες να κάτσει δίπλα σου σε πτήση.
Έτσι καταλήγει η μαμά σου. Η μαμά σου είναι τρελή.
Ξέρω ότι κάποιοι τώρα θα λέτε
"Δεν μιλάει για μένα. Η μαμά μου δεν είναι τρελή, είναι κουλ".
Όχι, αυτό σημαίνει ότι η μαμά σου είναι αλκοολική.
Δεν είναι κουλ. Είναι μια τρελή, ανεύθυνη κυρία.
Είναι τρελή, γι' αυτό έχετε αι ομαδική οικογενειακή συνομιλία.
Η συνομιλία αυτή υπάρχει για να μπορείτε με τα αδέρφια σας
να απαντάτε εναλλάξ στις αηδίες που στέλνει αυτή η τρελή κυρία.
Φωτογραφίες από παράξενα παιδιά που δεν έχεις ξαναδεί ποτέ σου
ή χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ξένων. Η μαμά σου είναι θεότρελη.
Η μαμά σου ή είναι τρελή ή έχει πεθάνει και κάποτε ήταν τρελή.
Αυτές είναι οι μόνες δύο περιπτώσεις. Όλες τρελαίνονται. Ποιος φταίει;
Δεν ξέρω. Μάλλον ο μπαμπάς σου.
Γιατί έγινε λιγομίλητος.
Ο μπαμπάς σου μιλάει όλο και λιγότερο κάθε χρόνο που είναι ζωντανός.
Ο μπαμπάς μου κάθεται πλέον ήσυχα στη γωνία
και καμιά φορά λέει καμία μαλακία του τύπου
"Χμ, δεν μοιάζει με Κυριακή".
Κι εγώ απαντάω "Συγγνώμη, κύριε. Τι διάολο εννοείτε;"
Είναι Κυριακή.
Ο μπαμπάς σου έγινε λιγομίλητος κι η μαμά σου τρελάθηκε.
Όλες οι μαμάδες τρελαίνονται, γιατί όλες ριζοσπαστικοποιούνται.
Έχουν πολύ μαμαδίστικη ενέργεια.
Ριζοσπαστικοποιούνται από κάτι.
Αν είσαι τυχερός, η μαμά σου θα ασχοληθεί με την κηπουρική ξαφνικά.
Συγχαρητήρια, πήρες απ' τις καλές.
Αλλά ίσως η μαμά σου είναι συνωμοσιολόγος τώρα.
Αν είσαι σαν κι εμένα, η μαμά σου είναι φανατικά θρησκευόμενη.
Η μαμά μου αγαπάει τον Χριστό τώρα.
Μικροί πηγαίναμε εκκλησία, αλλά δεν ήταν έτσι.
Κάτι άλλαξε.
Η μαμά μου αγαπάει τον Χριστό τώρα. Τον αγαπάει.
Φοράει όλα του τα προϊόντα.
Επικαλείται συνεχώς τους στίχους αυτού του αράπη.
Ο Χριστός είναι ο αγαπημένος της ράπερ. Ανυπομονεί να γυρίσει.
Έτσι είναι. Ανυπομονεί να επιστρέψει.
Και λέω στη μαμά μου όλη την ώρα "Κοίτα, ξέρω διασημότητες,
κανείς δεν αράζει με τον μεγαλύτερο φαν του".
Πρέπει να την ενημερώσω.
Της λέω "Όταν ο Χριστός επιστρέψει, δεν θα ασχοληθεί μαζί σου".
Ο Χριστός θα φοβάται τη μαμά μου.
Θα φέρεται στη μαμά μου σαν την κυρία που σκότωσε τη Σελίνα.
Θα μείνει ένα χιλιόμετρο μακριά.
Μερικές φορές,
νιώθω σαν να είμαι σε διαμάχη με τον Θεό
για την ψυχή της μαμάς μου.
Και δεν ξέρω ποιος κερδίζει.
Γιατί εγώ πληρώνω για μαλακίες
κι εκείνη ευχαριστεί τον Χριστό.
Και με τσαντίζει πολύ.
Αλήθεια. Νιώθω σαν να είμαι παίκτης του NBA,
όπου εγώ βγάζω τα προς το ζην για την οικογένεια. Κάνω όλα τα ψώνια.
Και πληρώνω τα ψώνια όλων.
Και θα πω την αλήθεια,
με έχει μετατρέψει σε ρεπουμπλικανό της εποχής Ρίγκαν. Λιγάκι.
Λιγάκι. Βλέπω πόσα λεφτά ξοδεύουν για φαγητό.
Λέω μπορώ να στείλω σε αυτούς τους αράπηδες λίγο τυρί
κι ένα σακούλι ρύζι όπως τη δεκαετία του '80; Πρέπει να τρώνε κρέας;
Όχι, δεν καταλαβαίνετε.
Έχω μια εκπομπή που τρέχει, και όλοι αυτοί συνταξιοδοτούνται ως διά μαγείας.
Και δεν έχω τον σεβασμό που αξίζω, να πούμε.
Δεν τον έχω. Δηλαδή, πραγματικά.
Πιστεύω ότι η οικογένειά μου έπρεπε να έχει φωτογραφία μου στην πόρτα.
Όταν προσεύχονται, να κοιτάνε προς το διαμέρισμά μου
πέντε φορές τη μέρα. Το πιστεύω πραγματικά.
Πιστεύω ότι θα έπρεπε να με αποκαλούν αξιοσέβαστο Τζερόντ Καρμάικλ,
σαν να είμαι ο Ελάιζα Μοχάμεντ.
Θέλω να με δοξάζουν, και δεν το κάνουν, και μου το κάνουν δύσκολο.
Είναι δύσκολο να είμαι μαζί τους.
Καταλαβαίνετε;
Μου είναι δύσκολο να είμαι με την οικογένειά μου, γιατί...
δεν είμαι ο εαυτός μου μαζί τους, γιατί τους προσβάλλει αυτό που είμαι.
Και αρνούνται να πάνε για ψυχανάλυση,
οπότε δεν ξέρουν ποιοι πραγματικά είναι.
Το πρόβλημα είναι ότι είμαι γκέι, κι εκείνοι δεν διαβάζουν.
Και κάποιες φορές, μένω μαζί τους για αρκετό καιρό.
Τώρα ήμουν στη Βόρεια Καρολίνα για μία εβδομάδα...
Πάω εκεί για... Μία εβδομάδα μόνο αντέχει η ψυχή μου.
Και καταλήγουμε να παίζουμε Uno.
Ξέρετε, μαλακίες που κάνεις με ανθρώπους που δεν ξέρεις πραγματικά.
Αν κάποιος φίλος μου μού το ζητούσε αυτό, θα τον έστελνα στον διάολο.
Αλλά τις κάνω αυτές τις μαλακίες με τη μαμά μου για να γεμίσω τον χρόνο.
Πήγα ένα Σάββατο βράδυ και η μαμά μου μού ζήτησε
να πάω στην εκκλησία μαζί της την Κυριακή.
Και συμφώνησα. Είπα "Ναι".
Κι ήταν λάθος. Το ξέρετε όλοι αυτό.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα έπρεπε να κάνω,
κι η εκκλησία είναι ένα από αυτά.
Για μένα, η εκκλησία είναι δύσκολη.
Έχετε υπάρξει ποτέ το πιο έξυπνο άτομο στο δωμάτιο;
Έτσι είμαι εγώ στην εκκλησία. Έχετε κοιτάξει ποτέ τριγύρω,
κάνοντας σκοτεινές επικριτικές σκέψεις;
Βλέπω τις κυρίες της εκκλησίας με τα φανταχτερά τους χρώματα
και τα μεγάλα καπέλα, και λέω
"Καημένη, γλυκούλα, ηλίθια καριόλα".
Όταν ξέρεις ότι η εκκλησία είναι "πυραμίδα",
είναι δύσκολο να το ξεμάθεις. Εγώ το ξέρω, η μαμά μου όχι.
Κάθομαι στο στασίδι δίπλα της
τη στιγμή της περιφοράς του δίσκου, την αγαπημένη τους στιγμή.
Και πρέπει να βάλουν τα χρήματα σε μικρούς φακέλους.
Συμβαίνει αυτό. Λες και κρύβουν τα χρήματα από τον Θεό.
Προσποιούνται στον Χριστό. Και ανέβηκε ο ιερέας
και είπε κάτι που... Μου φάνηκε τρελό.
Ανέβηκε πάνω στον άμβωνα και είπε
"Βγάλτε τους φακέλους σας,
γιατί ο Θεός μού είπε..."
Ήδη αυτό ακούγεται σαν κάτι που δεν μπορεί να επαληθευτεί. Ο Θεός σού είπε;
Αυτό είπε. Είπε "Ο Θεός μού είπε
ο σπόρος που φυτεύετε σήμερα..."
Αυτό είπε. "Ο σπόρος που φυτεύετε.
Ο Θεός μού είπε ότι θα τον πολλαπλασιάσει τουλάχιστον δέκα φορές ως την Παρασκευή".
Το είπε αυτό, "Ως την Παρασκευή".
Και προσπαθώ να πνίξω το γέλιο μου. Λέω "Σοβαρά;"
Δηλαδή ο Θεός ψιθυρίζει στο αυτί ενός 80χρονου αράπη στη Βόρεια Καρολίνα.
Λες κι έχει εταιρεία τυχερών παιχνιδιών.
Πες τους να μην ανησυχούν.
Ό,τι δίνουν, θα το καλύψω ως την Παρασκευή.
Κανένα πρόβλημα. Και σκέφτομαι ότι είναι τρελό.
Και κοιτάω στα αριστερά μου και βλέπω τη μαμά μου να πιάνει την τσάντα της,
παίρνει 20 δολάρια από τα λεφτά μου.
Τη βλέπω να βάζει τα χρήματα σε φάκελο, τον φάκελο στον δίσκο
κι ο δίσκος φεύγει για πάντα.
Στέκομαι κοιτάζοντας τους γονείς μου και λέω "Σοβαρά τώρα;
Το σπέρμα σου, το ωάριό σου;
Εμένα; Πώς;"
Και πρέπει να περάσω την υπόλοιπη εβδομάδα με αυτούς.
Και ο λόγος που πάω στη Βόρεια Καρολίνα δεν είναι οι γονείς μου.
Είναι γιατί ο αδερφός μου έχει πέντε παιδιά που αγαπώ πάρα πολύ
σε συγκεκριμένη σειρά, για να είμαι ειλικρινής.
Δεν είναι όλοι ίσοι. Προφανώς έχω μια αδυναμία.
Θα σας πω την κατάταξη. Οι επιλαχόντες...
Οι επιλαχόντες είναι οι δύο μεγαλύτεροι, οι οποίοι θεωρώ ότι είναι πολύ κουλ,
και θέλω να με θεωρούν κουλ, αλλά δεν πιστεύω ότι με θεωρούν κουλ.
Και κάποιες φορές ανεβάζουν φωτογραφίες με διασημότητες
από εκδηλώσεις που έχω πάει κι εγώ. Και με πληγώνει αυτό.
Λέω "Αν δεν ποστάρετε τον γκέι θείο σας"...
Οπότε δεν είναι αυτοί. Η αγαπημένη μου είναι η ανιψιά μου, η Λόρντεν.
Αγαπώ τη Λόρντεν πάρα πολύ. Είναι οκτώ ετών.
Είναι πολύ έξυπνη. Πολύ αστεία.
Πολύ χαρισματική. Γουστάρω να περνάω χρόνο μαζί της.
Και την πήγα στην παιδική χαρά. Τρέχουμε στο πάρκο,
πάμε στις κούνιες και στο γύρω γύρω.
Και η Λόρντεν ήθελε να κάνουμε τσουλήθρα.
Και μου έπιασε το χέρι. Με πήγε στην κορυφή της τσουλήθρας
και καθίσαμε. Κι έκατσε δίπλα μου.
Πριν κατέβουμε, η Λόρντεν γύρισε, ακούμπησε το κεφάλι μου και είπε
"Θείε Ροντ,
Μου αρέσουν τα μαλλιά σου.
Είναι μαλακά".
Και είπα
"Θα σε τακτοποιήσω οικονομικά για την υπόλοιπη ζωή σου".
Και το εννοώ, πραγματικά. Ξέρετε πώς το ξέρω;
Φεύγουμε από το πάρκο, επιστρέφουμε στο αμάξι
από έναν πολυσύχναστο δρόμο,
κι η Λόρντεν παραλίγο να περάσει τον δρόμο ενώ ερχόταν λεωφορείο.
Κι εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι, αν χρειαζόταν,
θα την έσπρωχνα μακριά
και θα χτυπούσε εμένα το λεωφορείο, γιατί την αγαπώ τόσο πολύ.
Και θα το έκανα αυτό,
κι ας μη βγάζει κανένα απολύτως οικονομικό νόημα για την οικογένεια.
Θα πω αλήθεια. Μπορείτε να βάλετε όλη μου την οικογένεια
μπροστά από το λεωφορείο.
Δεν θέλω να δίνω αξία σε ζωές, γιατί είναι οκτώ ετών
κι οι δυνατότητές της είναι απεριόριστες, αλλά είμαι ένας στο εκατομμύριο.
Είναι απίθανο να συμβεί δύο φορές σε μια οικογένεια.
Δηλαδή...
Θέλω να ζήσει, αλλά έχετε πάει ποτέ σε κηδεία παιδιού;
Δεν είναι τόσο στενάχωρο όσο νομίζετε.
Όχι, ο κόσμος μιλάει πιο πολύ υποθετικά.
"Θα μπορούσε να γίνει πρόεδρος μια μέρα".
Κι εσύ σκέφτεσαι "Ναι, φυσικά. Αν είναι να λέμε μαλακίες".
Όσο είμαι ζωντανός, θα πενθούμε στη Χαβάη.
Όπως και να 'χει, είναι ζωντανή. Είμαστε όλοι ζωντανοί.
Και περάσαμε μια υπέροχη εβδομάδα μαζί. Πέρασα υπέροχα με τη Λόρντεν.
Με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο μικροπρεπής ήμουν, πόσο ανόητος,
που ήθελα να με επαινεί η οικογένειά μου.
Πραγματικά, μου έριξε όλες τις άμυνες.
Και...
Δεν ξέρω, σκέφτηκα ότι φροντίζω την οικογένειά μου, κι αυτό είναι καλό.
Κι είχα μια ιδέα, πριν πάω στη Νέα Υόρκη και συνεχίσω να είμαι γκέι,
ήμουν...
Σταμάτησα σε ένα ΑΤΜ και έκανα ανάληψη μερικές χιλιάδες δολάρια,
και θα τα έκρυβα στο συρτάρι με τις κάλτσες της μαμάς.
Αποδέχτηκα ότι είμαι το Πασχαλινό Λαγουδάκι.
Είπα "Θα τα κρύψω".
Άρχισα να φαντάζομαι το πρόσωπό της όταν θα έβλεπε τα χρήματα.
Σκεφτόμουν "Θα είναι τόσο ενθουσιασμένη όταν τα δει".
Κι ενώ έβαζα τα χρήματα στο συρτάρι με τις κάλτσες,
μου έσκασε.
Κι άκουγα μόνο τη φωνή του ιερέα...
να λέει "Ο σπόρος που φυτεύεις σήμερα". Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός κερδίζει.
Πραγματικά κερδίζει.
Να είσαι στο σπίτι σου...
στη Βόρεια Καρολίνα, ακόμα το λέω σπίτι μου. Τρελό, ε;
Είναι λίγο δύσκολο για μένα, γιατί...
οι γονείς μου μένουν στο σπίτι όπου μεγάλωσα.
Κι είμαι εκεί.
Είναι σαν χρονοκάψουλα. Σαν...
Μου θυμίζει πόσο πάλεψα να γίνω στρέιτ.
Ήμουν ένα παιδάκι και προσπαθούσα πάρα πολύ
να γίνω στρέιτ, ένας μικρός έφηβος.
Κοιτούσα την ντουλάπα μου με όλα τα Rocawear ρούχα μου.
Με Girbaud και κάποια Sean John, απλώς προσπαθούσα να είμαι κουλ.
Και στο σαλόνι των γονιών μου,
κοιτούσα το σημείο όπου ήταν παλιά ο υπολογιστής.
Θυμάμαι που ήμουν στο γυμνάσιο
και γυρνούσα σπίτι πριν επιστρέψουν οι γονείς μου από τη δουλειά,
και είχα μόνο 15-20 λεπτά μόνος.
Έπαιρνα τη Βίβλο της μαμάς, που την είχε στο δωμάτιό της,
και την έκρυβα σ' ένα συρταράκι.
Κι είχε και μια αφίσα "πατημασιά στην άμμο".
Την έπαιρνα, τη γυρνούσα απ' την άλλη για να μη βλέπει ο Χριστός,
και μετά έμπαινα στο BiLatinMen.com...
και τον έπαιζα, τόσο πολύ προσπαθούσα να είμαι στρέιτ.
Μετά έπαιρνα τη Βίβλο από το συρτάρι
και γυρνούσα ξανά την αφίσα από τη σωστή πλευρά, για να βλέπει ο Χριστός,
και πίεζα τον εαυτό μου να τον παίξει με στρέιτ πορνό,
γιατί ξέρω ότι ο Θεός γουστάρει μουνιά.
Σκεφτόμουν "Είσαι περήφανος για το αγόρι σου, ε; Κοίτα με, Θεέ.
Χύνω με κορίτσια". Προσπαθούσα τόσο πολύ να είμαι στρέιτ.
Ήταν πρόκληση.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν τον Ιανουάριο του 2000,
τότε που ο D'Angelo...
κυκλοφόρησε το βίντεο κλιπ για το "Untitled, (How Does It Feel)".
Ήταν μεγάλη στιγμή. Κάποιοι
ίσως δεν γνωρίζετε, μην ανησυχείτε, το ευχαριστιέμαι
να εξηγώ γιατί ήταν σημαντικό.
Ο D'Angelo είναι καλλιτέχνης της neo soul από τη Βιρτζίνια που, το 2000,
ήταν ο πιο σέξι άντρας στη Γη.
Ο D'Angelo ήταν τόσο σέξι, που του κατέστρεψε τη ζωή.
Ήταν τόσο σέξι, που ξεχνούσες ότι ήταν 1,70.
Τόσο σέξι ήταν. Υπερέβαινε το ύψος του.
Κι έφτιαξε ένα βίντεο κλιπ που σχετιζόταν μόνο με το σώμα του.
Ήταν μόνο για το σώμα του, και το σώμα του ήταν τόσο τέλειο.
Τόσο καλά γραμμωμένο. Έχω δει τον Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου από κοντά.
Είναι έτσι κι έτσι.
Γλιτώστε το ταξίδι στη Φλωρεντία. Δείτε το βίντεο.
Το βίντεο διαδραματίζεται σε ένα μαύρο κενό.
Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.
Κι η κάμερα κινείται αργά σε μονοπλάνο γύρω από το σώμα του D'Angelo,
και ξεκινάει από τα μαλλιά του.
Είχε αυτά τα τέλεια πλεγμένα ράστα.
Ήξερες ότι κάπου ένα μαύρο κορίτσι νοιαζόταν πολύ γι' αυτόν.
Η κάμερα κινούνταν κάτω στο πρόσωπό του, υπέροχο πρόσωπο, υπέροχα μάτια,
το μουσάκι του,
αυτό το μουσάκι περικύκλωνε αυτά τα υπέροχα, σαρκώδη χείλη.
Και καθ' όλη τη διάρκεια, χαμογελάει
και τραγουδάει και χαμογελάει, κι είχε και ένα μικρό κενό.
Κι είχε και κάποια στραβά δόντια,
αλλά ήταν σέξι.
Σαν να ήταν πολύ αρρενωπός για πάει σε οδοντίατρο.
Η κάμερα κατέβαινε πιο κάτω, στον λαιμό του.
Είχε αρχίσει να ιδρώνει.
Θυμάμαι τον λαιμό του να έχει μια μεγάλη πάλλεται κι ένα τατουάζ εδώ,
και κατέβαινε προς το στήθος του.
Θυμάμαι το στήθος του, ήταν πολύ ιδρωμένο. Θυμάμαι τον ιδρώτα,
να πέφτει πάνω, είχε αυτούς τους υπέροχα σχηματισμένους μυς,
αυτές τις ρώγες που ήταν σαν κομματάκια σοκολάτας,
και ίδρωναν και τα μπράτσα του, και θυμάμαι ότι έμοιαζαν με γλυκοπατάτες.
Είχε ιδρώτα σε όλο το μπράτσο του, και ο ιδρώτας είχε αναμιχθεί
με το αποσμητικό του D'Angelo,
οπότε υπήρχε ένας λευκός αφρώδης σχηματισμός από ιδρώτα
που έσταζε πάνω στους κοιλιακούς του. Σαν να ήταν πάνω από έξι, πάνω από οκτώ.
Ξεχώριζαν καθώς τραγουδούσε.
Ήταν σαν ένα ταψί μπισκότα. Πανέμορφοι.
Κι είχε μια λεπτή γραμμή με τρίχες που βρισκόταν ανάμεσα στο "V".
Πρέπει να καταλάβετε, μιλάμε για το 2000.
Κανείς μας δεν είχε ξαναδεί το "V". Ο D'Angelo ήταν ο πρώτος με το "V".
Είναι μυς που δεν μπορείς να τον αποκτήσεις με γυμναστική.
Τον αποκτάς μόνο με γαμήσι. Πρέπει να τον κερδίσεις.
Κι ο D'Angelo είχε αυτά τα υπέροχα αυλάκια για χύσια.
Και σε όλο το βίντεο...
Δεν στεκόταν καν ακίνητος. Απλώς λαμπύριζε στο φως
και περιστρεφόταν αργά σαν κοτόπουλο στη σούβλα.
Πήγαινε πέρα δώθε.
Όταν έπαιξε το βίντεο,
πρέπει να καταλάβετε, παρακολουθούσαμε μαζί σαν οικογένεια το BET.
Και κάθομαι μαζί με σχεδόν όλους όσους γνωρίζω στη ζωή μου,
κι είναι σαν ένα έργο τέχνης που σηκώνει κουβέντα.
Σαν να πρέπει όλοι στο δωμάτιο να πουν κάτι.
Κι ακόμα δεν έχω εκδηλωθεί. Δεν ξέρω τι να απαντήσω.
Δεν ξέρω τι να πω.
Θέλω να απαντήσω όπως τα κορίτσια.
Θέλω να πάω στην τηλεόραση και να αγγίξω την οθόνη.
Λες κι είναι επισκεπτήριο σε φυλακή, έτσι αργά σαν...
Αλλά δεν μπορούσα. Έπρεπε να είμαι δυνατός, να είμαι άντρας.
Οπότε κατέληξα να επαναλαμβάνω κάτι χαζές αρρενωπές μαλακίες,
που είχε πει ο αδερφός μου.
"Ωραίο το τραγούδι, αλλά δεν χρειάζονταν όλα αυτά".
Ξέρετε, μαλακίες που δεν εννοούσα. Δεν τα εννοούσα αυτά.
Προσπαθούσα, γιατί μεγάλωσα ως στρέιτ.
Κι όταν μεγαλώνεις ως στρέιτ, υπάρχει μόνο ένας κανόνας.
"Μην είσαι γκέι".
Έσπασα τον μόνο κανόνα.
Πραγματικά τον μόνο κανόνα. "Μην είσαι γκέι". Και προσπάθησα πολύ.
Είχα αυταπάτες για τη σεξουαλικότητά μου, για το ποιος είμαι, για πολύ καιρό.
Ήταν μια περίεργη περίοδος μεταξύ 2013, 2014, περίπου.
Έχω μια εκπομπή που τρέχει.
Το Καρμάικλ Σόου,
και, ξέρετε, είμαι στρέιτ, φοράω Jordan,
προσπαθώντας να ξεγελάσω τον κόσμο. Κι είμαι εκτεθειμένος όσο δεν πάει.
Είμαι εκτεθειμένος εκείνη την περίοδο.
Την ίδια περίοδο, μόλις είχε βγει το Grindr.
Οπότε πηδιόμουν με άντρες και...
ήταν τρελό, γιατί είχα μια πολύ δημόσια ζωή
και μια πολύ ιδιωτική ζωή,
και προσπαθούσα να κρατήσω αυτούς τους κόσμους χώρια.
Και με τρόμαζε αυτό.
Κι επειδή φοβόμουν, έκανα κάτι πραγματικά ανήθικο.
Εκείνη την περίοδο, εξαπατούσα κόσμο με ψεύτικο προφίλ.
Το ξέρω, ντρέπομαι που το λέω.
Ποτέ δεν πρέπει να στέλνεις φωτογραφία άλλου.
Αλλά το δικαιολογούσα,
όπως ο αμαρτωλός αλλάζει τον κόσμο για να δικαιολογήσει την αμαρτία.
Ξέρω ότι είναι λάθος, αλλά σκεφτόμουν ότι εγώ...
ήμουν αντικειμενικά πιο ωραίος από τις φωτογραφίες αυτού που έστελνα.
Οπότε θεωρούσα ότι θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
Νόμιζα ότι θα έρχονταν, θα τσαντίζονταν στην αρχή,
αλλά μετά θα έλεγαν "Εντάξει, μου την έφερες".
Αλλά θυμάμαι μια νύχτα, όταν είχα πάει στη Νέα Υόρκη,
που έμενα στο ξενοδοχείο The Bowery, στην Κάτω Ανατολική Πλευρά.
Είχα κάτι πονηρό στο μυαλό μου που έμενα εκεί.
Όχι γιατί είχε καλή υπηρεσία δωματίου.
Έμενα εκεί γιατί δεν χρειαζόταν κάρτα για να μπεις στο ασανσέρ.
Πολύ πονηρό, το ξέρω.
Αλλά αν είχα κανονίσει να βρεθώ με κάποιον αργά,
δεν ήθελα να φανερωθώ καλώντας την υποδοχή και να σκαρφιστώ κάποιο ψέμα.
"Έρχεται ο συνεργάτης μου, στείλτε τον πάνω, παρακαλώ".
Δεν ήθελα να το κάνω αυτό. Οπότε είμαι στο The Bowery.
Είναι σαββατόβραδο, ξημερώματα Κυριακής.
Ψάχνω στο Grindr. Βλέπω το Saturday Night Live.
Και προσπαθώ να βρω κάποιον να έρθει.
Και στέλνω πιο πολύ σε λευκούς τύπους,
γιατί πίστευα ότι δεν θα με αναγνώριζαν,
δεν θα ήξεραν ποιος είμαι, θα ήμουν ασφαλής.
Κι ήταν ένας λευκός τυπάς, ο οποίος ήταν κοντά.
Έφευγε από ένα κλαμπ. Τον έλεγαν Λίαμ.
Και στέλναμε στο Grindr τις κλασικές μαλακίες.
Τι σε φτιάχνει; Μένω στο The Bowery. Έλα από δω.
Τέτοιες μαλακίες. Κι έρχεται ο Λίαμ να μου γλείψει τον πούτσο.
Συγγνώμη που το λέω τόσο ωμά.
Ο μόνος λόγος που το είπα έτσι είναι γιατί είναι το μόνο θετικό
του να είσαι γκέι. Είσαι απόλυτα ειλικρινής
γιατί κάποιος να έρθει σ' εσένα.
Όχι σαν εσάς τους στρέιτ με τα ψέματά σας. Οι στρέιτ στέλνουν μηνύματα του τύπου
"Θέλεις να πάμε για παγωτό ή να δούμε μια ωραία κωμωδία",
όταν στην ουσία θέλετε να σας τον γλείψουν. Αλλά δεν το λέτε.
Οπότε ο Λίαμ έρχεται να μου τον γλείψει και φοράω τα ανάλογα ρούχα,
μπασκετικό σορτσάκι, αμάνικο μπλουζάκι και την μπαντάνα μου.
Κι αλλάζω το κανάλι από SNL σε ESPN, γιατί μου αρέσει να με τσιμπουκώνουν
και να βλέπω αθλητική εκπομπή.
Χτυπάει η πόρτα. Ανοίγω.
Ο Λίαμ στέκεται εκεί, λευκός άντρας, γύρω στο 1,75 με κοντό κούρεμα.
Φοράει ένα λευκό μπουφάν με πορτοκαλί φόδρα και ατμίζει.
Και φυσάει ένα σύννεφο καπνού στον αέρα. Όταν διαλύθηκε,
ο Λίαμ με ρώτησε ό,τι πιο τρομακτικό μπορείς να ρωτήσεις έναν κρυφό.
Ο Λίαμ ρώτησε...
"Σε ξέρω από κάπου;"
Σοκαρίστηκα
και σκέφτηκα το μόνο λογικό πράγμα που μπορούσα να σκεφτώ εκείνη την ώρα.
"Θα χρειαστεί να σκοτώσω αυτό το λευκό αγόρι;"
Είχα μείνει αρκετά εκεί. Ήξερα πότε έπαιρναν τα σκουπίδια,
οπότε ίσως την έβγαζα καθαρή.
Αλλά φτάσαμε και στο τσιμπούκωμα. Αυτό είναι το τρελό με τους άντρες.
Η καύλα υπερισχύει, ακόμα και σε καταστάσεις υψηλού ρίσκου.
Τσιμπουκώνουν άντρες στον πόλεμο αυτήν τη στιγμή.
Έπεσε τσιμπούκωμα, αλλά ήταν το πιο ύποπτο τσιμπούκωμα της ζωής μου.
Σε όλη τη διάρκεια, ο Λίαμ ήταν στα γόνατα,
και κοιτούσε πάνω προσπαθώντας να καταλάβει ποιος είμαι.
Γυρνούσε το βλέμμα, κάνοντας μπρος πίσω. Και προσπαθώ να το απολαύσω,
αλλά κάνω μορφασμούς για να μοιάζω με κάποιον άλλον...
Κάνω έτσι.
Με άγχος. Ήταν μια αγχωτική πίπα.
Τέλος πάντων, ο Λίαμ τελειώνει. Σηκώνεται.
Φοράει πάλι το μπουφάν του.
Πάει προς την πόρτα, και νόμιζα ότι την είχα γλιτώσει.
Λίγο πριν φύγει,
γυρνάει και μου λέει... Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον τρόπο που το είπε.
Είπε...
"Θυμήθηκα". Και λέω "Γαμώτο".
Κι ο Λίαμ είπε "Είσαι ο Μάικλ Τσε". Και είπα "Ναι.
Αυτός ακριβώς είμαι". Ζωντανά από τη Νέα Υόρκη, μωρό μου.
Ευτυχώς το ξεπέρασα αυτό.
Το να είσαι κρυφός ήταν πολύ στρεσογόνο.
Χαίρομαι που έχω εκδηλωθεί. Είμαι πολύ περήφανος γι' αυτό.
Και θα σας πω κάτι, αν κάποιος κρύβεται
για οτιδήποτε, πιστεύω ότι πρέπει να εκδηλωθεί,
γιατί είναι πολύ σημαντικό και θα νιώσει καλύτερα.
Και πιστεύω ότι ο κόσμος θα είναι ένα καλύτερος μέρος.
Βασικά, έχω τη θεωρία ότι η βία στις γειτονιές θα μειωθεί...
κατά 15% αν οι αράπηδες μπορούν να είναι γκέι.
Αυτή είναι η θεωρία μου. Δεν το έχω αναλύσει.
Ακόμα όμως τρέμω τις δημόσιες επιδείξεις αγάπης.
Δηλαδή με τρομοκρατεί...
κάτι όταν βρίσκομαι σε δημόσιο χώρο
και φιλάω τον φίλο μου,
και του κρατάω το χέρι μες στον κόσμο, μου προκαλεί λίγο άγχος.
Αισθάνομαι ότι έχω έναν στόχο πίσω στην πλάτη, φοβάμαι πολύ.
Προσπαθώ να το ξεπεράσω. Το προηγούμενο καλοκαίρι,
πήγαμε με τον φίλο μου στο Παρίσι και πήγαμε για φαγητό.
Και περνούσαμε πολύ όμορφα, γελούσαμε και πίναμε σάκε.
Φύγαμε από το εστιατόριο και περπατήσαμε προς το ξενοδοχείο.
Στο πεζοδρόμιο, ο φίλος μου άπλωσε το χέρι του
κι εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα "Ξέρεις...
αφέσου, Τζερόντ.
Όλα καλά. Είσαι γκέι. Να είσαι περήφανος".
Είμαι ερωτευμένος. Θέλω να το δείχνω.
Δεν θέλω να φοβάμαι και να κρύβομαι πλέον. Θέλω να το δείχνω.
Και θυμάμαι να απλώνω το χέρι και να σφίγγω το χέρι του φίλου μου,
να τον φιλάω
και να νιώθω πολύ καλά γι' αυτό.
Μέχρι...
τη στιγμή που ένα παλιό λευκό Nissan άρχισε να μας ακολουθεί.
Δεν μ' αρέσει να με ακολουθεί όχημα.
Οποιοδήποτε όχημα.
Στεκόμουν στην αποβάθρα τις προάλλες, και ένα γιοτ σταμάτησε μπροστά μου.
Λέω "Θα αρχίσουν να πυροβολούν".
Δεν μ' αρέσουν αυτά. Προσπαθώ να το αγνοήσω
και περπατάω, κρατάω το χέρι του φίλου μου,
προσπαθώ να νιώθω περήφανος.
Και τότε ένας από τους τύπους, ήταν πέντε-έξι Παριζιάνοι στο αμάξι,
κάποιος από αυτούς φώναξε κάτι στα γαλλικά.
Προσπάθησα να το αγνοήσω, συνέχισα να περπατάω.
Και μετά ένας από αυτούς πέταξε ένα ποτήρι, που νόμιζα ότι ήταν νερό,
από το παράθυρο, και μας κατέβρεξε,
το αμάξι έφυγε και έχω τσαντιστεί.
Η αρχική μου αντίδραση θα ήταν να κυνηγήσω το αμάξι και να πλακωθώ.
Δεν παλεύω καλά, αλλά ξέρω ότι θα έδερνα οποιονδήποτε στο Παρίσι.
Είμαι τσαντισμένος, έχει θιχτεί ο εγωισμός μου
και το καταλαβαίνω γιατί σκέφτομαι τα λεφτά.
Σκέφτομαι "Άφραγκοι καριόληδες. Θα αγοράσω δέκα αυτοκίνητα σαν αυτό".
Κι αρχίζω να ουρλιάζω "Θ' αγοράσω τον μπαμπά σας και θα τον γαμήσω".
Τρελές μαλακίες.
Τσαντισμένος, αφήνω το χέρι του φίλου μου. Μουρμουρίζω σαν τον Τζο Πέσι.
"Καριόληδες. Κάποιος γαμημένος θα την πληρώσει".
Το έλεγα ξανά και ξανά.
"Κάποιος γαμημένος θα την πληρώσει". Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο
και έκατσα στην άκρη του κρεβατιού. Κι εκείνη τη στιγμή...
έκλαψα.
Πιο πολύ δεν έχω κλάψει στη ζωή μου.
Σκέφτηκα πόσο άδικο ήταν...
πόσο γαμημένο ήταν,
να είμαι περήφανος, ερωτευμένος και να μας ρίχνουν νερό,
κι είναι τόσο άδικο.
Έρχεται ο Μάικλ και κάθεται δίπλα μου.
Αρχίζει να μου τρίβει την πλάτη και λέω "Είναι μαλακία. Πολύ άδικο".
Κι ο Μάικλ να λέει "Τζερόντ"... "Είναι πολύ άδικο.
Είναι μαλακία". Κι ο Μάικλ λέει "Το ξέρω".
Και του λέω "Γιατί να το κάνουν αυτό;" Κι ο Μάικλ λέει "Κοίτα,
άκουσα τι είπαν αυτοί οι τύποι και...
αν και δεν μιλάω καλά γαλλικά, καταλαβαίνω λιγάκι.
Δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά...
δεν νομίζω ότι μας πέταξαν νερό
επειδή είμαστε γκέι".
Και σταμάτησα να κλαίω. Κι ανέβασα το βλέμμα.
Κι είπα "Αλήθεια;" Κι είπε "Ναι,
νομίζω ότι πέταξαν νερό σε σένα γιατί είσαι μαύρος".
Και λέω...
Είμαι τόσο χωμένος στην ομοφοβία, που ξεχνάω τον ρατσισμό.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Νάκου