1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:20,771 --> 00:00:23,149
ระวัง นี่ ระวังเจ้านั่นด้วย

4
00:00:24,316 --> 00:00:25,317
ขอบคุณ

5
00:00:29,321 --> 00:00:31,907
ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมาย
ของคําว่า "ความเปราะบาง"

6
00:00:31,991 --> 00:00:33,200
ผมแค่ไม่เข้าใจ

7
00:00:34,493 --> 00:00:37,079
ผมบอกไม่ได้ว่า
อะไรถูกต้องเกี่ยวกับจอห์น แคนดี้

8
00:00:37,163 --> 00:00:38,205
หรืออะไรที่ผิด

9
00:00:38,289 --> 00:00:41,167
ผมไม่... ผมไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น

10
00:00:42,126 --> 00:00:44,003
แต่เขาเป็นเพื่อนผม

11
00:00:44,086 --> 00:00:47,757
{\an8}และเวลาที่เห็นเขา เวลาที่เห็นหน้าเขา

12
00:00:47,840 --> 00:00:49,592
{\an8}(บิล เมอร์เรย์
นักแสดงหลัก เซคันด์ซิตี้)

13
00:00:49,675 --> 00:00:51,302
{\an8}ผมไม่อยากร้องไห้ แต่พอเห็นหน้าเขา

14
00:00:51,385 --> 00:00:53,220
{\an8}ผมคิดถึงเขามาก

15
00:00:53,304 --> 00:00:56,056
{\an8}เพราะเราอยู่ด้วยกัน อยู่ด้วยกันจริงๆ

16
00:00:56,140 --> 00:00:59,518
แล้วเราสองคนก็แบบว่าแยกย้ายกันไป...

17
00:00:59,602 --> 00:01:04,231
เราทั้งคู่สร้างพื้นที่เล็กๆ
ของตัวเองขึ้นมาในโลกนี้

18
00:01:04,315 --> 00:01:07,985
แล้วเขาก็ถูกพรากไป เขาจากไป

19
00:01:08,068 --> 00:01:10,029
เร็วมาก

20
00:01:10,112 --> 00:01:12,615
และเขาก็ฉลาดและเขา...

21
00:01:14,241 --> 00:01:17,620
เขารักดนตรีและเขาก็ดีกับคนอื่น

22
00:01:18,496 --> 00:01:21,916
เราตัดสินคนได้เสมอ
จากวิธีที่พวกเขาปฏิบัติต่อพนักงานเสิร์ฟ

23
00:01:21,999 --> 00:01:28,088
เขาใจดีกับคนที่ทํางานอยู่เสมอ

24
00:01:28,172 --> 00:01:29,632
เพราะครั้งนึงเราเคยอดอยาก

25
00:01:32,593 --> 00:01:33,636
คือเรา...

26
00:01:35,095 --> 00:01:37,681
ผมก็อยากมีเรื่องแย่ๆ ของเขา
มาเล่าให้ฟังมากกว่านี้นะ

27
00:01:38,390 --> 00:01:41,018
แต่นั่นแหละปัญหาเวลาที่พูดถึงจอห์น

28
00:01:41,101 --> 00:01:44,647
คนไม่ค่อยมีเรื่องจะพูดถึงเขาในแง่ลบ

29
00:01:44,730 --> 00:01:47,107
และผมหวังว่ารายการที่คุณกําลังทําอยู่

30
00:01:47,191 --> 00:01:50,486
จะทําให้มีคน
ออกมาเผยเรื่องไม่ดีของเขา เพราะ...

31
00:01:50,569 --> 00:01:54,031
ผมเคยเล่นละครเวทีครั้งหนึ่ง
ผมอ่านบทละครบนเวที...

32
00:01:54,114 --> 00:01:57,493
นี่เป็นเรื่องไม่ดีของเขาที่จะพูดถึง
ผมดีใจที่นึกออก

33
00:02:33,696 --> 00:02:34,655
{\an8}หวัดดีค่ะ พ่อ

34
00:02:34,738 --> 00:02:36,448
หวัดดี เจนนิเฟอร์ สบายดีไหม

35
00:02:36,532 --> 00:02:38,033
- สบายดีค่ะ
- เห็นพ่อในนี้ไหม

36
00:02:38,117 --> 00:02:39,285
- ค่ะ
- โอเค

37
00:02:52,882 --> 00:02:58,554
{\an8}(วันที่ 18 มีนาคม 1994)

38
00:02:59,263 --> 00:03:05,477
{\an8}เมื่อไหร่กันนะ เมื่อไหร่ฉันจะได้รู้

39
00:03:05,561 --> 00:03:07,688
{\an8}(มหาวิหารเซนต์บาซิล
โทรอนโต แคนาดา)

40
00:03:07,771 --> 00:03:13,277
{\an8}ฉันจะเชื่อในเรื่องราวที่เธอเล่า

41
00:03:14,778 --> 00:03:21,035
นกจะโบยบินอย่างกล้าหาญและโดดเดี่ยว

42
00:03:21,118 --> 00:03:25,331
และจะโบยบินอีกครั้ง

43
00:03:25,414 --> 00:03:30,169
และจะไม่มีวันมอดม้วย

44
00:03:30,920 --> 00:03:34,840
โดดเดี่ยวแต่ไม่หวาดกลัว

45
00:03:34,924 --> 00:03:39,053
ฟังเสียงนกขับขาน

46
00:03:40,012 --> 00:03:44,934
พร้อมคํามั่นแห่งเกียรติยศ

47
00:03:45,017 --> 00:03:49,063
ที่เรื่องราวของเธอนํามา

48
00:03:55,235 --> 00:03:58,864
วันนี้ผมจะกล่าวในแบบที่เขาน่าจะต้องการ

49
00:04:03,285 --> 00:04:05,454
เมื่อเราได้รับเกียรติอย่างสูง

50
00:04:06,872 --> 00:04:10,376
เราจะลุกขึ้นและเดินไปหน้าห้อง

51
00:04:10,459 --> 00:04:12,252
และโดยปราศจากความเศร้าหรือการร่ําไห้

52
00:04:12,336 --> 00:04:14,254
กล่าวอย่างเสียงดังฟังชัด

53
00:04:14,338 --> 00:04:17,049
สั้นและตรงประเด็น

54
00:04:17,132 --> 00:04:19,426
คําสดุดีที่ดีที่สุดเท่าที่วาทศิลป์จะพึงทําได้

55
00:04:19,510 --> 00:04:21,971
จากใจของเพื่อนร่วมอาชีพ

56
00:04:22,054 --> 00:04:24,974
พี่น้องด้านความคิดสร้างสรรค์
และชาวแคนาดาด้วยกัน

57
00:04:25,057 --> 00:04:27,643
ที่รักหนุ่มจากดอนแลนส์คนนี้

58
00:04:28,060 --> 00:04:29,895
ราวกับมาจากสายเลือดเดียวกัน

59
00:04:31,855 --> 00:04:35,317
ก่อนอื่นเราขอคารวะ
ผู้รักชาติที่มักประกาศและส่งเสริม

60
00:04:35,401 --> 00:04:37,444
ผลประโยชน์ที่ดีของแดนเหนือเสมอ

61
00:04:37,528 --> 00:04:40,948
แต่ก็อ้าแขนโอบกอดชาวอเมริกัน

62
00:04:41,031 --> 00:04:44,159
และได้รับการโอบกอดจากพวกเขาเช่นกัน

63
00:04:44,243 --> 00:04:47,413
เช่นเดียวกับทุกคนบนโลก ในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็น

64
00:04:47,496 --> 00:04:49,540
คุณค่าที่ไม่อาจกลั่นออกมาได้ของเขา

65
00:04:52,209 --> 00:04:55,045
ที่เรารําลึกถึงในวันนี้ไม่ใช่ชีวิตที่เล็กน้อย

66
00:04:55,796 --> 00:04:58,841
นี่คือชีวิตที่เต็มเปี่ยมที่สุด
เท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะมีได้

67
00:05:00,467 --> 00:05:03,554
ความสุข จิตวิญญาณ
ที่เปี่ยมล้นด้วยอารมณ์ความรู้สึก

68
00:05:03,637 --> 00:05:07,224
ความโกรธที่ติดต่อกันได้
กลิ่นอายความบ้าคลั่งแบบลูโกซี

69
00:05:07,307 --> 00:05:09,476
ด้วยฟันล่างแวมไพร์กลับด้านของเขา
และทุกอย่าง

70
00:05:09,560 --> 00:05:12,896
ยักษ์ใหญ่หัวใจทองคํา

71
00:05:13,897 --> 00:05:16,859
งดงามทั้งใบหน้า ดวงตาและรูปร่าง

72
00:05:16,942 --> 00:05:18,193
อย่าให้ใครถูกหลอก

73
00:05:18,277 --> 00:05:21,321
ด้วยสิ่งที่ผู้ไม่รู้แจ้งเรียกว่าความอ้วน

74
00:05:21,405 --> 00:05:25,075
เพราะมีพยานมากมายสัมผัสถึงแรงหนีบของมือ

75
00:05:25,159 --> 00:05:27,369
และความแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าในท่อนแขน

76
00:05:27,453 --> 00:05:30,205
ความรวดเร็วและความเบา
ของเท้าและขาของเขา

77
00:05:30,289 --> 00:05:33,792
ท้าทายเขา
แล้วคุณจะถูกเหวี่ยงออกไปเหมือนของเล่น

78
00:05:36,378 --> 00:05:38,797
มีคําหนึ่งในภาษาเราที่เราไม่ค่อยได้ยินกันแล้ว

79
00:05:38,881 --> 00:05:40,090
แต่มันใช้ได้กับแคนดี้

80
00:05:42,509 --> 00:05:44,094
คํานั้นคือ "ยิ่งใหญ่"

81
00:05:45,345 --> 00:05:47,389
เขาคือชายผู้ยิ่งใหญ่

82
00:05:50,392 --> 00:05:54,605
จอห์น แฟรงคลิน แคนดี้ ลูกชายที่อุทิศตน น้องชาย

83
00:05:54,688 --> 00:05:57,649
เด็กประจําโบสถ์ นักเรียน พนักงานขาย

84
00:05:57,733 --> 00:06:00,402
นักเขียน
และนักแสดงละครเวที วิทยุ กับโทรทัศน์

85
00:06:00,486 --> 00:06:03,113
ทูตด้านความตลกที่มีชื่อเสียงระดับโลก

86
00:06:03,197 --> 00:06:05,365
นักแสดงตลกและดราม่า

87
00:06:05,449 --> 00:06:07,659
ดาราภาพยนตร์ระดับนานาชาติ

88
00:06:07,743 --> 00:06:09,828
ผู้กํากับ นักธุรกิจ

89
00:06:09,912 --> 00:06:11,538
ผู้เชี่ยวชาญ มือกลอง

90
00:06:11,622 --> 00:06:13,290
ผู้ใจบุญ

91
00:06:13,373 --> 00:06:14,666
สามี พ่อ

92
00:06:14,750 --> 00:06:18,378
และคนที่น่ารักและใจกว้างที่สุด
เท่าที่ผมเคยรู้จักมา

93
00:06:23,675 --> 00:06:27,304
ผมรักเขาตั้งแต่วินาทีที่เห็นเขา

94
00:06:27,387 --> 00:06:29,056
ในชุดสูทไร้ที่ติตัวแรกของเขา

95
00:06:31,225 --> 00:06:32,559
และจะไม่มีวันหยุดรัก

96
00:06:32,643 --> 00:06:37,523
จอห์น แคนดี้: ผมชอบตัวเอง

97
00:06:38,190 --> 00:06:40,317
{\an8}(จบบริบูรณ์
นิวส์ออนเดอะมาร์ช)

98
00:06:40,400 --> 00:06:42,027
นิวส์ออนเดอะมาร์ช

99
00:06:43,737 --> 00:06:46,532
โอเค หยุด อีกเดี๋ยวเราจะถ่ายใหม่

100
00:06:46,615 --> 00:06:48,784
ไม่ธรรมดาเลย มันใช้ได้กับเรื่องราว

101
00:06:49,535 --> 00:06:52,204
เอาละ แค่นี้แหละ พวกนายคิดว่าไง

102
00:06:52,287 --> 00:06:54,873
เป็นสารคดีที่โคตรดีเลย ถ้าให้ฉันพูดเองน่ะนะ

103
00:06:55,499 --> 00:06:57,042
มีเรื่องเดียวที่กวนใจฉัน

104
00:06:58,418 --> 00:06:59,586
ผู้ชายคนนั้นล่ะ

105
00:06:59,670 --> 00:07:01,839
แต่เรารู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
แรงจูงใจของเขาล่ะ

106
00:07:01,922 --> 00:07:04,633
ทําไมเขาถึงทําแบบนั้น
เขามาจากไหน เขาเกิดที่ไหน

107
00:07:04,716 --> 00:07:06,593
ใช่ๆ เขาเกิดที่ไหน

108
00:07:06,677 --> 00:07:08,679
จะไปดาวพฤหัสบดี
ดาวศุกร์ ดาวพลูโต ฉันไม่สน

109
00:07:08,762 --> 00:07:10,389
เอาเรื่องมา นั่นละสิ่งที่เราต้องการ

110
00:07:10,472 --> 00:07:11,890
เพื่อที่เขาจะได้นั่งดู

111
00:07:11,974 --> 00:07:14,601
แล้วเราจะบอกเล่าเรื่องของเขา
มากกว่าที่เขารู้จักตัวเอง

112
00:07:14,685 --> 00:07:15,519
ฉันชอบนะ

113
00:07:20,315 --> 00:07:21,733
ห้านาที

114
00:07:21,817 --> 00:07:22,943
คุณแคนดี้

115
00:07:23,610 --> 00:07:26,155
- นี่เป็นผลงานวันเกิดปีแรกของคุณเหรอ
- ใช่

116
00:07:26,238 --> 00:07:28,323
นี่เป็นผลงานแรกของผมจริงๆ

117
00:07:28,407 --> 00:07:29,741
เราหวังว่ามันจะไปได้สวย

118
00:07:30,534 --> 00:07:33,829
เรากังวลนิดหน่อย และทุกคนก็เครียด

119
00:07:33,912 --> 00:07:36,540
แต่เราซ้อมกันเท่าที่จะทําได้แล้ว

120
00:07:36,623 --> 00:07:38,500
มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น

121
00:07:38,584 --> 00:07:40,377
โอเค คริสโตเฟอร์

122
00:07:40,460 --> 00:07:42,379
คริสโตเฟอร์ ปาร์ตี้เป็นไงบ้าง

123
00:07:42,462 --> 00:07:44,256
ก็ดีฮะ ผมต้องไปกินพิซซ่า

124
00:07:44,339 --> 00:07:45,382
โอเค

125
00:07:45,465 --> 00:07:47,843
คนมักจะเข้ามาถามว่า

126
00:07:47,926 --> 00:07:50,512
"พ่อคุณเหมือนตัวละครไหนมากที่สุด"

127
00:07:50,596 --> 00:07:52,681
ทักทายพ่อหน่อยสิ หวัดดี

128
00:07:55,184 --> 00:07:58,854
ผมเป็นคนที่ส่วนใหญ่โตมาโดยไม่มีพ่อ

129
00:08:00,189 --> 00:08:02,107
และมันแอบรู้สึกเหมือน

130
00:08:02,191 --> 00:08:04,776
{\an8}เป็นนักสืบชีวิตพ่อตัวเอง

131
00:08:05,861 --> 00:08:07,905
เราย้อนกลับไปมองว่า

132
00:08:07,988 --> 00:08:10,115
เขาเป็นใคร เขารู้จักใครบ้าง

133
00:08:11,158 --> 00:08:13,410
แล้วก็ประสบการณ์ที่เรามีกับเขา

134
00:08:13,493 --> 00:08:14,870
พอฉันซูมเข้าไป...

135
00:08:14,953 --> 00:08:16,413
แล้วคุณก็ต้องปรับนี่

136
00:08:17,247 --> 00:08:18,415
เคราน่าเกลียดจัง

137
00:08:20,125 --> 00:08:21,710
นี่คือภาพระยะใกล้ของคุณ

138
00:08:21,793 --> 00:08:22,628
ขอดูได้ไหม

139
00:08:22,711 --> 00:08:25,088
เห็นไหม ตอนนี้คุณสมบูรณ์แบบ เห็นชัดเลย

140
00:08:26,381 --> 00:08:28,050
แล้วทีนี้ก็ปรับมัน เห็นไหม

141
00:08:28,967 --> 00:08:31,386
ในอีกแง่มุมหนึ่งที่เบากว่า
เขาก็เป็นคนสนุกสนานสุดๆ

142
00:08:31,470 --> 00:08:35,265
ผมคิดว่าพ่อผมเหมือนเด็กตัวโต

143
00:08:35,349 --> 00:08:37,893
เขาเลยรู้วิธีที่จะทําตัวเป็นเด็กกับผม

144
00:08:42,064 --> 00:08:43,065
หวัดดีค่ะพ่อ

145
00:08:44,816 --> 00:08:46,193
ขอถ่ายได้ไหม

146
00:08:49,947 --> 00:08:52,366
ใครๆ ต่างก็อยากขึ้นไปถึงจุดสูงสุด

147
00:08:52,449 --> 00:08:54,326
ได้เวลาของจอห์นเบิ้มแล้ว

148
00:08:54,409 --> 00:08:55,619
และมันเป็นงานหนัก

149
00:08:55,702 --> 00:08:57,579
{\an8}บางครั้งเราจดจ่อจนมองไม่เห็นสิ่งรอบข้าง

150
00:08:57,663 --> 00:08:58,747
{\an8}(เจนนิเฟอร์ แคนดี้)

151
00:08:58,830 --> 00:09:00,040
เรามองไม่เห็นอย่างอื่น

152
00:09:00,123 --> 00:09:03,377
หรือไม่เราก็หลงลืมคนอื่น

153
00:09:03,460 --> 00:09:05,420
หรือหลงลืมตัวเอง

154
00:09:06,046 --> 00:09:08,257
- หวัดดี เจนนิเฟอร์
- มาหาพ่อสิ

155
00:09:08,340 --> 00:09:11,551
เขารู้ว่าการทํางานหนัก การดูแลทีม

156
00:09:11,635 --> 00:09:12,803
การดูแลครอบครัว

157
00:09:12,886 --> 00:09:14,263
นั่นคือสิ่งที่สําคัญที่สุด

158
00:09:14,346 --> 00:09:16,932
และพ่อเราทําแบบนั้นเสมอ เขาดูแลทุกคน

159
00:09:21,728 --> 00:09:25,816
เขาได้สัมผัสกับหลายแง่มุมของโลก

160
00:09:25,899 --> 00:09:30,028
ฉันคิดว่านั่นได้ทิ้งความประทับใจที่ยั่งยืนไว้

161
00:09:35,659 --> 00:09:36,493
{\an8}(แฮมเบิร์กส์)

162
00:09:36,576 --> 00:09:38,662
{\an8}(ปี 1950)

163
00:09:40,414 --> 00:09:41,665
(ถนนยองจ์
ทางใต้เท่านั้น)

164
00:09:42,457 --> 00:09:44,459
คุณอายุเท่าไหร่
ตอนที่ได้รับเสียงหัวเราะครั้งแรก

165
00:09:44,543 --> 00:09:45,836
และตัดสินใจว่าคุณชอบมัน

166
00:09:46,295 --> 00:09:48,463
น่าจะตั้งแต่ยังเด็กเลย

167
00:09:48,547 --> 00:09:51,967
ก็เหมือนเด็กส่วนใหญ่ ผมเล่นไปเรื่อย

168
00:09:52,050 --> 00:09:53,051
ผมเล่นเยอะมาก

169
00:09:53,135 --> 00:09:54,303
ผมมีจินตนาการกว้างไกล

170
00:09:54,386 --> 00:09:56,972
พวกเรามักจะเล่นเกมสมมติอยู่เสมอ

171
00:09:57,055 --> 00:10:00,142
จัดการแสดงเล็กๆ ในโรงรถ
หรือไม่ก็ห้องใต้ดินบ้านใครสักคน

172
00:10:01,560 --> 00:10:05,814
พ่อฉันเกิดในวันฮาโลวีน ที่นิวมาร์เก็ตในแคนาดา

173
00:10:06,732 --> 00:10:08,775
ทางเหนือของโทรอนโต

174
00:10:09,276 --> 00:10:13,572
พวกเขาอยู่ที่นั่นแค่ประมาณหนึ่งปี
จากนั้นจึงย้ายไปอยู่ในเมืองที่อีสต์ยอร์ก

175
00:10:13,655 --> 00:10:17,659
{\an8}กับจิม พี่ชายเขา และแวน แม่เขา

176
00:10:17,743 --> 00:10:20,078
{\an8}(อีแวนเจลีน แคนดี้
แม่ของจอห์น)

177
00:10:20,162 --> 00:10:22,122
{\an8}ปู่ผมชื่อซิดนีย์

178
00:10:23,790 --> 00:10:27,961
{\an8}ซิดเคยอยู่ในกองทัพแคนาดา
เขาเป็นจ่าและทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สอง

179
00:10:29,212 --> 00:10:32,090
{\an8}เขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายรุนแรง

180
00:10:32,174 --> 00:10:33,342
{\an8}(สตีฟ เอเคอร์
ลูกพี่ลูกน้อง)

181
00:10:33,425 --> 00:10:36,261
{\an8}ในปี 1955 วันเกิดปีที่ห้าของจอห์น

182
00:10:39,139 --> 00:10:42,517
ปู่ฉันเสียตอนอายุ 35

183
00:10:42,601 --> 00:10:45,437
เราแบบว่า "เดี๋ยวนะ 35 เหรอ ยังหนุ่มอยู่เลย"

184
00:10:46,980 --> 00:10:48,357
พวกเขาไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้

185
00:10:49,691 --> 00:10:52,903
ส่วนพ่อผมอายุห้าขวบ เขายังเด็กอยู่เลย

186
00:10:54,279 --> 00:10:56,448
มีบางอย่างที่อาจเกิดขึ้นกับเด็ก

187
00:10:56,531 --> 00:10:58,700
ที่ผ่านการสูญเสียตั้งแต่อายุยังน้อย

188
00:10:58,784 --> 00:11:00,994
พวกเขาไม่รู้วิธีรับมือกับบาดแผลทางใจ

189
00:11:01,078 --> 00:11:05,665
ดังนั้นถ้าพ่อผมตอนห้าขวบ เสียพ่อไป

190
00:11:05,749 --> 00:11:08,251
และไม่มีใครอยากรับมือกับเรื่องนี้

191
00:11:08,335 --> 00:11:10,754
พวกเขาก็ยังคงจัดงานวันเกิดให้เขาต่อไป

192
00:11:12,297 --> 00:11:17,177
เขาไม่รู้ว่าต้องทํายังไง
และเติบโตมากับการมองหาความช่วยเหลือ

193
00:11:18,553 --> 00:11:22,641
จอห์นเข้ามาทําหน้าที่เป็นพ่อ

194
00:11:22,724 --> 00:11:25,852
{\an8}เขาเป็นเด็กที่ทําให้ทุกคนมีความสุข

195
00:11:25,936 --> 00:11:27,104
{\an8}(โรส แคนดี้
ภรรยาของจอห์น)

196
00:11:27,646 --> 00:11:31,274
แล้วเขาก็เป็นผู้ใหญ่ เขาทําแบบนั้นต่อไป

197
00:11:32,150 --> 00:11:34,319
เขาแทบจะไม่พูดถึงมันเลย

198
00:11:35,112 --> 00:11:36,947
มีความเชื่อมโยงกัน

199
00:11:37,489 --> 00:11:41,243
ระหว่างการเกิดของเขากับการตายของพ่อเขา

200
00:11:41,326 --> 00:11:43,120
ที่น่าสับสนเกินไป

201
00:11:44,162 --> 00:11:47,707
แวนอุ้มเขา จอห์นด้วย จิมด้วย

202
00:11:47,791 --> 00:11:49,626
ความทรงจําของเขาคงอยู่ตลอดไป

203
00:11:51,920 --> 00:11:55,841
พวกเขาย้ายไปอยู่บ้านปู่ย่าผม
ในห้องใต้ดินข้างล่างนั่น

204
00:11:55,924 --> 00:11:58,093
"หลุมหลบภัย" อย่างที่พวกเขาเรียกกัน

205
00:11:58,176 --> 00:11:59,761
พวกเขาย้ายไปอยู่บ้านหลังนั้น

206
00:11:59,845 --> 00:12:02,639
ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นบ้านของย่าทวดผม

207
00:12:02,722 --> 00:12:06,518
และนั่นก็เป็นที่เอาตัวรอดของพวกเขา
พวกเขาต้องการที่อยู่

208
00:12:06,601 --> 00:12:10,814
ย่าผม เธออยู่กับพี่สาว ย่าแฟรน

209
00:12:12,732 --> 00:12:15,569
พ่อผมกับพี่ชายอยู่ชั้นล่าง

210
00:12:15,652 --> 00:12:17,154
ส่วนคนอื่นๆ อยู่ชั้นบน

211
00:12:17,237 --> 00:12:19,489
พวกเขาอยู่กันแน่น
เหมือนปลาซาร์ดีนในกระป๋อง

212
00:12:20,073 --> 00:12:21,158
บ้านหลังนั้นเปิดเสมอ

213
00:12:21,241 --> 00:12:24,703
และผมคิดว่า
นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่หล่อหลอมจอห์นขึ้นมา

214
00:12:24,786 --> 00:12:26,580
การที่เขาเป็นคนเปิดรับผู้คน

215
00:12:26,663 --> 00:12:29,458
เขารักครอบครัวของเขา
พวกเขาหัวเราะกันเยอะมาก

216
00:12:29,541 --> 00:12:30,625
พวกเขาหัวเราะเสมอ

217
00:12:31,251 --> 00:12:33,545
คนเดินเข้าไปที่นั่นได้ทุกเวลา
ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน

218
00:12:33,628 --> 00:12:37,757
จะมีอาหารที่เธอทําอยู่
แล้วเธอก็จะบอกผมกับจอห์นว่า "กินๆ"

219
00:12:37,841 --> 00:12:40,927
แล้วเธอก็หันกลับมา
แล้วพูดว่า "เริ่มอ้วนกันแล้วนะ"

220
00:12:41,553 --> 00:12:44,306
ผมแบบว่า "อ้อ โอเค ขอบคุณฮะย่า"

221
00:12:44,389 --> 00:12:47,100
เราได้คุยกับบางคนที่รู้จักคุณตั้งแต่วัยเด็ก

222
00:12:47,184 --> 00:12:48,310
จนถึงวัยรุ่น

223
00:12:48,393 --> 00:12:51,897
และพวกเขาจําได้ว่าคุณเป็นคนติดดิน

224
00:12:52,814 --> 00:12:55,025
และเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้อย่างแท้จริง

225
00:12:55,567 --> 00:12:57,736
คุณเปลี่ยนไปไหม
การเป็นดาราเปลี่ยนมันหรือเปล่า

226
00:12:57,819 --> 00:12:59,654
หวังว่าจะไม่เปลี่ยน หวังว่าไม่

227
00:12:59,738 --> 00:13:02,741
ผมค่อนข้างซื่อสัตย์ ผมเหมือนหมามั้งครับ

228
00:13:02,824 --> 00:13:05,494
คุณต้องทําร้ายผมหนักถึงจะทําให้ผมถอยห่างได้

229
00:13:05,577 --> 00:13:06,453
{\an8}(ปี 1994)

230
00:13:08,830 --> 00:13:09,748
{\an8}(ปี 1965)

231
00:13:09,831 --> 00:13:13,752
{\an8}จอห์น แคนดี้ในโลกของคุณ
ต่างจากจอห์นในโลกของผม

232
00:13:13,835 --> 00:13:15,754
{\an8}ในตอนแรก เขาเป็นคนขี้อายและเก็บตัว

233
00:13:15,837 --> 00:13:16,963
{\an8}(แพต เคลลี่
เพื่อนวัยเด็ก)

234
00:13:17,047 --> 00:13:18,298
{\an8}มันยากที่จะเชื่อ

235
00:13:18,381 --> 00:13:20,884
เขาไม่ได้เดินเข้าไปในห้อง
แล้วดึงดูดความสนใจของผู้คน

236
00:13:21,468 --> 00:13:23,595
เขามีกลองชุดตั้งไว้ในห้องใต้ดิน

237
00:13:23,678 --> 00:13:27,098
เขามีคอลเลกชันแผ่นเสียงชุดใหญ่

238
00:13:27,182 --> 00:13:29,184
และทั้งหมดถูกจัดเรียงตามตัวอักษร

239
00:13:32,562 --> 00:13:34,689
จอห์นกับจิมซื้ออัลบั้มตลกมา

240
00:13:35,524 --> 00:13:37,442
แต่อัลบั้มที่เราฟัง

241
00:13:37,526 --> 00:13:40,237
คือวงที่ชื่อว่าเดอะไฟร์ไซน์เธียเตอร์

242
00:13:40,320 --> 00:13:42,405
{\an8}และพวกเขามีรายการวิทยุในช่วงกลางยุค 60

243
00:13:42,489 --> 00:13:43,907
{\an8}พวกเขาทําละครตลกได้ยอดเยี่ยม

244
00:13:43,990 --> 00:13:45,200
{\an8}(เทอร์รี่ เอนไรท์
เพื่อนวัยเด็ก)

245
00:13:45,283 --> 00:13:47,577
และเราจะฟังมันซ้ําแล้วซ้ําเล่า

246
00:13:47,661 --> 00:13:48,912
นี่ พวกนายมีของไหม

247
00:13:48,995 --> 00:13:51,915
โอ๊ย ไม่
วิธีการผลิตเป็นของประชาชนทุกคน

248
00:13:51,998 --> 00:13:55,252
- ใช่แล้ว
- ไม่ดิ มียากระตุ้นไหม

249
00:13:56,336 --> 00:13:59,172
{\an8}เขาเป็นแฟนหนังตัวยง
และที่ดอนแลนส์มีโรงหนัง

250
00:13:59,256 --> 00:14:00,507
{\an8}(เอนนิโอ เกรกอริส
เพื่อนวัยเด็ก)

251
00:14:01,258 --> 00:14:04,427
เขาจะพูดไม่หยุดเกี่ยวกับหนังที่เขาดู

252
00:14:04,511 --> 00:14:05,470
หรือตัวละครในหนัง

253
00:14:05,554 --> 00:14:07,472
พวกเขาไม่เคยทํารถให้ใหญ่พอเลยใช่ไหม

254
00:14:07,556 --> 00:14:10,016
เขาชอบมาก ลอเรลแอนด์ฮาร์ดี้

255
00:14:10,100 --> 00:14:11,893
และอิตส์อะแมดแมดแมดแมดเวิลด์

256
00:14:11,977 --> 00:14:14,563
ฟิล์มนัวร์ แค่เป็นแฟนหนังตัวยง

257
00:14:14,646 --> 00:14:16,273
เขาพูดถึงฮัมฟรีย์ โบการ์ตเสมอ

258
00:14:16,356 --> 00:14:17,524
แด่การมองเธอ สาวน้อย

259
00:14:18,066 --> 00:14:20,402
เขารู้ว่าเขาอยากเป็นผู้ชายคนนั้น

260
00:14:20,485 --> 00:14:22,320
เขาอยากเป็นแจ็คกี้ กลีสัน

261
00:14:22,404 --> 00:14:25,240
ผมสนุกมากกับการได้อยู่ในละคร

262
00:14:25,323 --> 00:14:27,576
ผมไม่รู้เลยว่ามันจะพาไปทางไหน

263
00:14:27,659 --> 00:14:30,537
ผมหลงทางและตอนนั้นเป็นช่วงกลางยุค 60

264
00:14:30,620 --> 00:14:33,582
จะให้ทํายังไงล่ะ มันเป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายอยู่แล้ว

265
00:14:33,665 --> 00:14:37,377
ผมลองทําอะไรหลายอย่าง
แต่ก็ยังหวนกลับไปหาการแสดงอยู่ดี

266
00:14:38,336 --> 00:14:40,839
ฉันคิดเสมอว่า

267
00:14:40,922 --> 00:14:45,510
โลกของเขาและวิถีชีวิตของเขา

268
00:14:45,594 --> 00:14:47,637
เหมือนในหนังมาก

269
00:14:48,555 --> 00:14:49,806
เขาเป็นคนช่างฝัน

270
00:14:52,434 --> 00:14:56,354
ความเป็นคนตลกของจอห์น แคนดี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่

271
00:14:56,980 --> 00:14:58,106
ตอนมัธยมปลาย

272
00:14:58,773 --> 00:15:02,902
มันน่าจะเป็นเหมือนกลไกป้องกันตัวมากกว่า

273
00:15:02,986 --> 00:15:04,821
ผมพยายามแล้ว แต่ผมไม่ใช่นักเรียนที่ดีนัก

274
00:15:04,904 --> 00:15:07,741
คิดว่าผมน่าจะยังช็อกอยู่

275
00:15:07,824 --> 00:15:12,203
จากโศกนาฏกรรมทั้งหลายที่เราต้องเผชิญ

276
00:15:21,129 --> 00:15:23,173
{\an8}(จอห์น เอฟ แคนดี้
นักเรียนโรงเรียนเอกชนนีล แมคนีล)

277
00:15:23,256 --> 00:15:25,300
การไปโรงเรียน
อาจเป็นวิธีการหลบหนีสําหรับเขา

278
00:15:25,383 --> 00:15:27,010
มันเป็นโรงเรียนมัธยมปลายคาทอลิก

279
00:15:27,093 --> 00:15:29,346
ฉันโตมาในฐานะคาทอลิกหัวขบถ

280
00:15:30,347 --> 00:15:32,932
เขาโตมาแบบ "ฉันเป็นคาทอลิก"

281
00:15:33,642 --> 00:15:35,894
ครูที่นั่นเป็นบาทหลวงทั้งหมด

282
00:15:35,977 --> 00:15:38,855
ไม่มีผู้หญิงเลย มันแทบจะเหมือนกองทัพ

283
00:15:38,938 --> 00:15:40,815
ตอนแรกมันค่อนข้างน่ากลัว

284
00:15:40,899 --> 00:15:43,860
แต่พอเข้าปีที่สอง
ก็มีบางอย่างเกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อน

285
00:15:43,943 --> 00:15:45,862
เขาเริ่มเปิดเผยตัวตนมากขึ้น

286
00:15:47,030 --> 00:15:49,741
สําหรับผู้ชายร่างใหญ่ เขากลับมีพลังงานไม่รู้จบ

287
00:15:49,824 --> 00:15:51,284
เขาเป็นคนชอบลุย เขาอยากลุย

288
00:15:51,368 --> 00:15:53,453
เขาอยากทําสิ่งต่างๆ
"มาลองทํานี่กัน ลองทํานั่นกัน"

289
00:15:53,536 --> 00:15:55,121
ความนิยมในตัวเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

290
00:15:55,205 --> 00:15:56,039
(สภาเยาวชน)

291
00:15:56,122 --> 00:15:59,709
การเติบโตมาในฐานะผู้ชายในโทรอนโต
กีฬาเป็นสิ่งที่คุณถนัด

292
00:15:59,793 --> 00:16:01,670
ไม่เล่นฮอกกี้ก็ฟุตบอล

293
00:16:01,753 --> 00:16:02,837
(ฟุตบอลระดับซีเนียร์)

294
00:16:02,921 --> 00:16:05,006
ที่จริงเขาชอบฟุตบอลมากกว่าฮอกกี้

295
00:16:05,090 --> 00:16:09,135
ผมคิดว่าตอนเด็ก
เขาคงหวังว่าสักวันเขาอาจทําแบบนั้นได้

296
00:16:09,219 --> 00:16:10,428
{\an8}("เดอะพิงก์แพนเธอร์")

297
00:16:10,512 --> 00:16:14,307
สมัยมัธยมปลาย เขาเล่นจนเข่าพัง

298
00:16:15,141 --> 00:16:18,561
เขาต้องผ่าตัดเอากระดูกสะบ้าออก
และไม่เคยใส่กลับเข้าไปอีกเลย

299
00:16:18,645 --> 00:16:20,522
แค่ไม่มีกระดูกสะบ้าที่ขาซ้าย

300
00:16:21,773 --> 00:16:23,441
มันบีบหัวใจมาก

301
00:16:23,525 --> 00:16:27,320
และฉันคิดว่าเขาต้องหาคําตอบว่า
เขาอยากทําอะไรต่อไป

302
00:16:27,862 --> 00:16:30,573
การประท้วงของนักศึกษาเหมือนกับปีที่แล้ว

303
00:16:30,657 --> 00:16:33,743
เว้นแต่ตอนนี้ป้ายเขียนว่า "นิกสัน"
แทนที่จะเป็น "จอห์นสัน"

304
00:16:33,827 --> 00:16:38,540
ตอนอายุราวๆ 17-18 ปี
สงครามเวียดนามกําลังถึงจุดสูงสุด

305
00:16:39,374 --> 00:16:42,168
เขาอยากเข้าเป็นทหารในกองทัพอเมริกันมาก

306
00:16:42,252 --> 00:16:45,171
ผมไม่รู้ว่าตอนนั้นอายุเท่าไร
ถึงจะเกณฑ์ทหารได้

307
00:16:45,255 --> 00:16:47,966
แต่รัฐบาลแคนาดาบอกว่า
"ไม่มีทาง พวกคุณทําแบบนั้นไม่ได้"

308
00:16:48,049 --> 00:16:49,342
แต่ผู้ชายแคนาดาหลายคนก็ทํา

309
00:16:49,426 --> 00:16:51,010
และเขาก็กระตือรือร้นที่จะทําแบบนั้น

310
00:16:51,094 --> 00:16:52,220
เราพูดว่า "บ้าไปแล้ว"

311
00:16:52,303 --> 00:16:55,265
แต่เขาแค่รู้สึกว่าเขาอยากเป็นส่วนหนึ่ง

312
00:16:55,348 --> 00:16:57,517
และปกป้องโลกหรืออะไรทํานองนั้น ไม่รู้สิ

313
00:16:57,600 --> 00:16:59,018
ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน

314
00:16:59,102 --> 00:17:02,772
เขาคงต้องการเป้าหมาย

315
00:17:03,481 --> 00:17:07,819
เขาไปบัฟฟาโลสองสามหน
เพื่อดูว่าเขามีคุณสมบัติไหม

316
00:17:07,902 --> 00:17:10,321
แต่ปรากฏว่าเพราะอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า

317
00:17:10,405 --> 00:17:11,656
ทางกองทัพเลยไม่รับเขา

318
00:17:16,286 --> 00:17:20,457
ผมคิดว่าความเป็นคนธรรมดาของพ่อ
มาจากการเลี้ยงดูของเขา

319
00:17:20,540 --> 00:17:23,710
เขาเข้าใจถึงชะตาของคนทํางาน

320
00:17:24,669 --> 00:17:29,716
จอห์นทํางานหลายอย่างแม้กระทั่งในช่วงวัยรุ่น

321
00:17:29,799 --> 00:17:32,719
ทําให้แต่ละช่วงเวลาเป็นช่วงเวลาพิเศษ

322
00:17:32,802 --> 00:17:35,847
ต้องซื้อของคริสต์มาสหลายอย่าง

323
00:17:36,431 --> 00:17:37,724
ทุกคนทํางานที่อีตันส์

324
00:17:37,807 --> 00:17:41,269
อีตันเซ็นเตอร์เป็นห้างใหญ่ในแคนาดา

325
00:17:41,352 --> 00:17:43,646
ฟรานทํางานที่นั่น เธออยู่แผนกของเล่น

326
00:17:43,730 --> 00:17:46,733
แล้วพวกเขาก็หางานให้จอห์นที่นั่น
ในแผนกอุปกรณ์กีฬา

327
00:17:48,693 --> 00:17:52,238
พ่อฉันอยู่ที่นั่นกับทอมและริต้า เดวิดสัน

328
00:17:52,322 --> 00:17:56,993
{\an8}ผมทํางานอยู่ที่ห้างอีตันส์
และถูกจ้างให้อยู่แผนกอุปกรณ์กีฬา

329
00:17:57,076 --> 00:17:58,161
{\an8}(ทอม เดวิดสัน
เพื่อนวัยเด็ก)

330
00:17:58,244 --> 00:17:59,913
และเราเข้ากันได้ทันที

331
00:17:59,996 --> 00:18:02,332
แม่ฉันก็ทํางานที่นั่น

332
00:18:02,415 --> 00:18:05,710
ทอมเป็นเพื่อนสนิทพ่อฉัน ริต้าเป็นเพื่อนสนิทแม่ฉัน

333
00:18:05,794 --> 00:18:07,921
เราไปพักดื่มกาแฟด้วยกัน

334
00:18:08,004 --> 00:18:09,130
{\an8}(ริต้า เดวิดสัน
เพื่อนวัยเด็ก)

335
00:18:09,214 --> 00:18:12,342
{\an8}ฉันจําได้ว่าเราเดินไปและเธอพยายามมอง

336
00:18:12,425 --> 00:18:14,511
{\an8}มองจอห์นแบบเนียนๆ

337
00:18:16,638 --> 00:18:19,390
พวกเขาจัดการให้พ่อกับแม่ฉันไปนัดบอด

338
00:18:20,058 --> 00:18:23,853
ตอนที่คุณพาภรรยาไปเดตครั้งแรก คุณไปไหน

339
00:18:23,937 --> 00:18:26,356
เราไปดูหนังกัน สําหรับเดตแรกของเรา

340
00:18:26,439 --> 00:18:28,608
ใช่ เราเข้ากันไม่ได้ในเดตแรก

341
00:18:28,691 --> 00:18:29,984
มันเป็นนัดบอดด้วย

342
00:18:30,860 --> 00:18:32,946
และผมว่าเราเข้ากันไม่ค่อยได้

343
00:18:33,446 --> 00:18:37,700
แต่ผมว่าจะแสดงให้เธอเห็นว่า
"กล้าดียังไงถึงไม่ชอบฉัน"

344
00:18:39,994 --> 00:18:43,248
เขาใจดีมาก น่ารักมาก

345
00:18:44,123 --> 00:18:46,417
เขามีความเปราะบางในตัวเขา

346
00:18:46,501 --> 00:18:49,629
เขาตลกและเสียงเพราะ

347
00:18:49,712 --> 00:18:52,423
เขามีลักษณะเฉพาะตัวของเขาน่ะ

348
00:18:52,507 --> 00:18:53,716
เขาเป็นคนน่ารัก

349
00:18:56,678 --> 00:19:00,723
เขาโฟกัสกับทิศทางในชีวิตตัวเอง

350
00:19:00,807 --> 00:19:03,893
และเขาพูดว่า "ถ้าผมจะมีแฟน

351
00:19:03,977 --> 00:19:06,020
ผมต้องหางานที่มั่นคง"

352
00:19:06,104 --> 00:19:10,358
เขาถามผมว่า
เขาควรไปเป็นนักแสดงหรือทํางานนั้นต่อไป

353
00:19:10,441 --> 00:19:12,277
และแน่นอน ผมบอกเขาให้ทํางานต่อ

354
00:19:12,360 --> 00:19:15,905
เขาได้รถมาใช้เป็นสวัสดิการ

355
00:19:16,489 --> 00:19:18,199
และเขาได้เงินเดือนประจํา

356
00:19:18,283 --> 00:19:19,200
(อีตันส์
คุณเจ แคนดี้)

357
00:19:19,284 --> 00:19:23,371
แล้วทําไมถึงจะยอมทิ้งมันเพื่อไปเป็นนักแสดงล่ะ

358
00:19:23,454 --> 00:19:26,916
เขาใส่สูทและพูดกับฉันว่า "คิดว่ายังไง"

359
00:19:27,000 --> 00:19:31,462
แล้วฉันก็บอกว่า
"โอเคนะ ถ้าอยากทํา ก็ไม่เป็นไร"

360
00:19:31,546 --> 00:19:33,214
แต่ฉันตกใจแทนเขาเพราะ...

361
00:19:34,591 --> 00:19:37,051
จอห์นมีความคิดสร้างสรรค์ เขาเป็นพลังขับเคลื่อน

362
00:19:37,927 --> 00:19:41,389
เขาชอบการแสดงมาก แล้วก็ทําได้ดีมากด้วย

363
00:19:42,098 --> 00:19:45,059
เขาเดี่ยวไมโครโฟนและด้นสด

364
00:19:46,060 --> 00:19:49,272
การด้นสด เขาเกิดมาเพื่อสิ่งนั้น

365
00:19:49,355 --> 00:19:51,941
เขาจุดประกายได้ทันที

366
00:19:52,942 --> 00:19:55,528
เขาดูจะไม่กลัวความล้มเหลว

367
00:19:55,612 --> 00:19:58,281
เขาดูจะไม่รู้ว่าตัวเองมีข้อจํากัดอะไรบ้าง

368
00:19:58,364 --> 00:19:59,532
แต่เขาต้องลองดู

369
00:19:59,616 --> 00:20:04,203
เป็นเรื่องน่ายินดีตอนที่แคทเธอรีน แมกคาร์ตนีย์
พูดว่า "นี่ คุณจะเป็นนักแสดงที่ดี"

370
00:20:04,746 --> 00:20:07,457
นั่นเกิดขึ้นตอนเขาเดินจากห้างอีตันส์
เพื่อข้ามถนนไปร้านอาหาร

371
00:20:07,540 --> 00:20:10,418
มีเอเจนต์เห็นเขา
และแค่มองหน้าเขาแล้วพูดว่า

372
00:20:11,085 --> 00:20:12,712
"คุณน่าจะไปได้ดีในวงการนะ"

373
00:20:13,254 --> 00:20:14,797
{\an8}ครั้งแรกที่เราคุยกัน

374
00:20:14,881 --> 00:20:16,049
{\an8}(แคทเธอรีน แมกคาร์ตนีย์)

375
00:20:16,132 --> 00:20:17,842
{\an8}เขาบอกว่า "ผมอยากเป็นนักฟุตบอลมาก

376
00:20:17,926 --> 00:20:19,302
{\an8}แต่ผมก็อยากแสดงด้วย"

377
00:20:22,597 --> 00:20:24,140
และมันก็เริ่มต้นขึ้นแบบนั้น

378
00:20:24,223 --> 00:20:26,392
ไม่ว่าจะเมฆครึ้ม

379
00:20:26,476 --> 00:20:28,645
หรือฟ้าใส

380
00:20:28,728 --> 00:20:32,607
ไม่ว่าจะเป็นเสียงฟ้าร้อง
หรือสายลมที่คุณได้ยิน

381
00:20:32,690 --> 00:20:37,570
ที่โรงละครเด็ก เขาได้พบกับ
แดน แอครอยด์และวาลรี บรอมฟิลด์

382
00:20:37,654 --> 00:20:42,075
แล้วฉันก็พูดว่า
"คุณจะแสดงละครเด็กเหรอ โอเค"

383
00:20:42,158 --> 00:20:45,119
ผมเพิ่งมาจากออตตาวากับวาลรี บรอมฟิลด์

384
00:20:45,203 --> 00:20:46,829
คู่หูเก่าของผมในวงการตลก

385
00:20:46,913 --> 00:20:48,247
เธอเคยแสดงละครเวทีเด็ก

386
00:20:48,331 --> 00:20:49,290
{\an8}(แดน แอครอยด์)

387
00:20:49,374 --> 00:20:51,209
{\an8}ผมคิดว่าน่าจะกับวายพีทีหรือสักกลุ่มหนึ่งในนี้

388
00:20:51,292 --> 00:20:53,878
{\an8}ที่พวกเขาจะไปที่บาลาเบย์

389
00:20:53,962 --> 00:20:56,923
แล้วก็ออกทัวร์
แต่งตัวเป็นกระรอกอะไรทํานองนั้น

390
00:20:57,006 --> 00:20:58,800
และเธอบอกว่าเธอเจอผู้ชายคนหนึ่งที่...

391
00:20:58,883 --> 00:21:02,637
เธอบอกว่า "เขาเหมือนคุณเลย"
เธอบอกว่า "เหมือนกันเลย พวกคุณน่ะ"

392
00:21:04,639 --> 00:21:08,726
ผมเห็นรถพอนทิแอค ลอเรนเชียน
สีน้ําตาลสี่ประตูขับมาจอด

393
00:21:08,810 --> 00:21:11,145
แล้วชายผู้สง่างามคนนี้ก็ก้าวลงมาจากรถ

394
00:21:12,897 --> 00:21:14,983
เขาเข้ากับรถอย่างสมบูรณ์แบบ

395
00:21:15,733 --> 00:21:17,610
{\an8}เขาดูดีมาก เป็นสุภาพบุรุษ

396
00:21:17,694 --> 00:21:19,278
{\an8}(แดน แอครอยด์
นักแสดงหลัก เซคันด์ซิตี้)

397
00:21:19,362 --> 00:21:20,196
{\an8}ดูเป็นคนแคนาดามากๆ

398
00:21:20,279 --> 00:21:21,739
ผมว่า "ไม่ โทษที จอดไม่ได้"

399
00:21:21,823 --> 00:21:24,283
เขาพูดว่า "ทําไมล่ะ"
ผมพูดว่า "เพราะผมจะให้ใบสั่ง"

400
00:21:24,367 --> 00:21:26,452
"ผมจะจอดที่ไหนก็ได้"

401
00:21:26,536 --> 00:21:28,663
ผมถามว่า "คุณเป็นหมอเหรอ"
เขาบอกว่า "บางครั้ง"

402
00:21:28,746 --> 00:21:30,623
แล้วเราก็เริ่มต้นแบบนั้น

403
00:21:30,707 --> 00:21:32,542
เราเลยเริ่มกันทันที

404
00:21:34,085 --> 00:21:35,670
นี่คือคนที่น่ารัก

405
00:21:36,212 --> 00:21:38,047
{\an8}นี่คือผู้ชายที่ทันทีที่คุณเห็นหน้าเขา...

406
00:21:38,131 --> 00:21:39,048
{\an8}(เดฟ โทมัส
นักแสดง)

407
00:21:39,132 --> 00:21:40,091
{\an8}คุณจะต้องยิ้มออกมา

408
00:21:40,883 --> 00:21:43,720
เราเจอกันที่ก็อดสเปลแล้วก็ชอบเขาทันที

409
00:21:43,803 --> 00:21:45,013
(ก็อดสเปล)

410
00:21:45,096 --> 00:21:47,306
ก็อดสเปลมาก่อนเซคันด์ซิตี้

411
00:21:47,390 --> 00:21:48,391
{\an8}ตอนนั้นมีกิลด้า แรดเนอร์

412
00:21:48,474 --> 00:21:51,811
{\an8}แอนเดรีย มาร์ติน วิคเตอร์ การ์เบอร์
พอล แชฟเฟอร์ และยูจีน เลวี่

413
00:21:52,437 --> 00:21:54,731
{\an8}และจอห์นยืนยันเสมอว่าเขาเกลียดก็อดสเปล

414
00:21:54,814 --> 00:21:57,817
{\an8}เพราะเขาเบื่อที่เราเอาแต่พูดถึงมัน

415
00:21:57,900 --> 00:21:59,027
{\an8}(มาร์ติน ชอร์ต
นักแสดง)

416
00:21:59,110 --> 00:22:04,490
{\an8}ก็อดสเปลเป็นการแสดงใหญ่ในโทรอนโตในปี 1972

417
00:22:04,574 --> 00:22:06,242
{\an8}มันแค่สนุก

418
00:22:06,325 --> 00:22:07,201
{\an8}(ยูจีน เลวี่
นักแสดง)

419
00:22:07,285 --> 00:22:09,203
{\an8}เราสนุกกับการทํางานเพราะเราทํางาน

420
00:22:09,287 --> 00:22:10,538
{\an8}(เซคันด์ซิตี้)

421
00:22:10,621 --> 00:22:14,125
{\an8}ปี 1972 เซคันด์ซิตี้คอมเมดี้เธียเตอร์
ที่มีชื่อเสียงจากชิคาโก

422
00:22:14,208 --> 00:22:16,711
มาถึงโทรอนโตเพื่อจัดการออดิชั่น

423
00:22:16,794 --> 00:22:19,464
โทรอนโตมีวงการวัฒนธรรมที่ใหญ่พอ

424
00:22:19,547 --> 00:22:22,258
เราเลยมีโอกาสมากมายที่จะเติบโต

425
00:22:22,341 --> 00:22:24,969
{\an8}เราสามารถฝึกฝนพรสวรรค์ของเราได้

426
00:22:25,053 --> 00:22:26,137
{\an8}(แอนเดรีย มาร์ติน
นักแสดง)

427
00:22:26,220 --> 00:22:28,806
{\an8}เพราะมันเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยในการทําเช่นนั้น

428
00:22:29,307 --> 00:22:31,768
และเรามีเพื่อนในหมู่พวกเรา

429
00:22:31,851 --> 00:22:36,064
คนที่มีความคิดคล้ายคลึงกัน
ที่เราไม่ได้แข่งขันด้วย

430
00:22:36,147 --> 00:22:40,109
และบุคลิกกับทักษะของทุกคนก็พัฒนาขึ้น

431
00:22:40,651 --> 00:22:44,238
และนั่นคือสิ่งที่มอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้จอห์น

432
00:22:45,531 --> 00:22:48,659
แดนนี่ได้เข้าเซคันด์ซิตี้

433
00:22:48,743 --> 00:22:52,246
แดน แอครอยด์กับวาลรี บรอมฟิลด์
ชวนจอห์นไปด้วย

434
00:22:52,330 --> 00:22:55,583
เพราะจอห์นเป็นตัวเลือกที่เหมาะมาก
สําหรับเซคันด์ซิตี้

435
00:22:56,250 --> 00:22:59,253
พวกเขาหลอกผมไป
พวกเขาอยู่ในเซคันด์ซิตี้อยู่แล้ว

436
00:22:59,337 --> 00:23:01,506
พวกเขาบอกว่า
"นายควรมาร่วมกับเรา นายควรมีส่วนร่วม

437
00:23:01,589 --> 00:23:03,508
พวกเขาต้องชอบนายแน่ นายตลก ลุยเลย"

438
00:23:03,591 --> 00:23:06,677
ผมพูดว่า "ไม่ๆ ฉันล้อเล่นกับพวกนายได้
แต่ฉันทําเรื่องพวกนั้นไม่ได้"

439
00:23:06,761 --> 00:23:09,847
เขาบอกว่า "เราต้องลงไปที่นั่นอยู่แล้ว
เจอกันที่นั่นตอนมื้อเที่ยงนะ"

440
00:23:09,931 --> 00:23:11,265
ผมไปที่นั่น รออยู่แถวนั้น

441
00:23:11,349 --> 00:23:14,268
ผมมองดูทุกคนด้วยความทึ่ง
ทุกคนจากก็อดสเปล

442
00:23:15,103 --> 00:23:17,772
และผมได้ยินเสียงเรียกจอห์น แคนดี้

443
00:23:19,899 --> 00:23:22,568
และวาลรีก็แบบว่า
"เอาเลย เข้าไป เราใส่ชื่อนายลงไป"

444
00:23:22,652 --> 00:23:25,738
ผมแบบว่า "ฉันจะฆ่าเธอที่ทําแบบนี้กับฉัน"

445
00:23:26,489 --> 00:23:31,869
{\an8}ตอนที่จอห์นออดิชั่น ผู้ชายที่อยู่กับเขาพูดไม่หยุด

446
00:23:31,953 --> 00:23:33,037
{\an8}(โรบิน ดุ๊ก
นักแสดง เอสซีทีวี)

447
00:23:33,496 --> 00:23:35,832
จอห์นแค่ฟัง

448
00:23:36,374 --> 00:23:40,670
ได้ยินทุกคําที่เขาพูด พยักหน้า เห็นด้วย

449
00:23:41,212 --> 00:23:43,589
และจอห์นก็ได้งานเพราะแบบนั้น

450
00:23:46,217 --> 00:23:48,678
สิ่งนึงที่ผมสังเกตเห็นเกี่ยวกับจอห์น

451
00:23:48,761 --> 00:23:50,138
{\an8}ระดับความมั่นใจของเขาสั่นคลอน

452
00:23:50,221 --> 00:23:51,973
{\an8}(แอนดรูว์ อเล็กซานเดอร์
ผู้ก่อตั้ง)

453
00:23:52,056 --> 00:23:54,517
{\an8}และเขาจะกลืนหายไปบนเวทีเลย

454
00:23:55,059 --> 00:23:56,686
เขาจะยืนชิดผนังด้านหลัง

455
00:23:56,769 --> 00:23:59,522
ตอนที่มีการด้นสด

456
00:24:00,606 --> 00:24:04,527
มีนักแสดงตลกที่มีความสามารถ
และมีการศึกษาเยอะมาก

457
00:24:05,403 --> 00:24:07,822
เขาเอาแต่สงสัย...

458
00:24:07,905 --> 00:24:11,826
ความรู้สึกที่ว่าเขาไม่สามารถ

459
00:24:11,909 --> 00:24:14,579
ตลกและมีความสามารถได้เท่าพวกเขา

460
00:24:16,289 --> 00:24:19,709
เราเริ่มพร้อมกัน และเราห่วยที่สุด

461
00:24:19,792 --> 00:24:23,629
เราขึ้นแสดงเลย และพวกเขามอบหน้าที่ให้เรา
แต่แล้วเราก็ต้อง...

462
00:24:23,713 --> 00:24:25,673
ส่วนที่สองของการแสดงคือต้องด้นสด

463
00:24:25,756 --> 00:24:29,927
ไม่มีใครอยากแสดงกับเรา
เพราะเราไม่รู้ว่าทําอะไรอยู่

464
00:24:30,011 --> 00:24:31,721
เราเลยแสดงด้วยกันเองเท่านั้น

465
00:24:33,097 --> 00:24:35,349
แต่เรามั่นใจ เรามีความมั่นใจสูงมาก

466
00:24:35,892 --> 00:24:38,811
ผมว่าคนสมัยนี้ไม่ตระหนักว่าเราต้องห่วยแค่ไหน

467
00:24:38,895 --> 00:24:40,730
ถึงจะเป็นคนรักความสมบูรณ์แบบได้

468
00:24:40,813 --> 00:24:43,941
เราต้องห่วยและรู้ว่าตัวเองห่วยด้วย

469
00:24:44,025 --> 00:24:47,820
เพราะไม่มีอะไรเหมือนกับ
การที่เราห่วยมากจนอยากจะเก่งขึ้น

470
00:24:49,405 --> 00:24:51,991
เป็นเรื่องน่าสนใจ
ที่ได้เห็นพัฒนาการของจอห์นบนเวที

471
00:24:52,074 --> 00:24:54,994
ในที่สุดความมั่นใจของเขาก็เริ่มก่อตัวขึ้น

472
00:24:56,287 --> 00:24:59,207
เขามีพรสวรรค์และแข็งแกร่งมาก

473
00:24:59,290 --> 00:25:00,333
{\an8}(แคทเธอรีน โอฮารา)

474
00:25:00,416 --> 00:25:02,585
{\an8}แต่ไม่ใช่แบบที่จะทําให้คุณกลัว

475
00:25:03,419 --> 00:25:06,631
แม้ว่าจอห์นจะแสดงเป็น
ตัวละครที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

476
00:25:06,714 --> 00:25:08,382
แต่ความเป็นจอห์นก็ยังคงอยู่เสมอ

477
00:25:08,841 --> 00:25:11,719
มันมีชีวิตชีวาและน่าตื่นตาตื่นใจมาก

478
00:25:11,802 --> 00:25:14,263
ที่ได้เห็นผลงานของเขา
และได้เห็นตัวละครค่อยๆ พัฒนา

479
00:25:15,598 --> 00:25:17,850
มันเป็นความสบายใจที่คุณรู้สึกได้

480
00:25:17,934 --> 00:25:21,604
แล้วทุกอย่างที่เขาพูดก็ฉลาดหรือจริงใจ

481
00:25:21,687 --> 00:25:24,148
เขาไม่ได้พยายามเล่นมุกตลอดเวลา

482
00:25:24,232 --> 00:25:26,776
นั่นไม่ใช่สมาชิกเซคันด์ซิตี้ที่ประสบความสําเร็จ

483
00:25:26,859 --> 00:25:28,110
(เซคันด์ซิตี้
มาจากชิคาโก)

484
00:25:28,194 --> 00:25:30,029
เซคันด์ซิตี้เริ่มต้นที่ชิคาโกในปี 1959

485
00:25:30,112 --> 00:25:32,573
{\an8}มหาวิทยาลัยชิคาโกไม่มีภาควิชาการละคร

486
00:25:32,657 --> 00:25:33,866
{\an8}พวกเขาเลยสร้างขึ้นเอง

487
00:25:33,950 --> 00:25:34,825
{\an8}(จอห์น แคนดี้)

488
00:25:34,909 --> 00:25:36,619
{\an8}มีอีเลน เมย์ ไมค์ นิโคลส์

489
00:25:36,702 --> 00:25:39,413
{\an8}เซเวอริน ดาร์เดน
เดล โคลส เบอร์นี่ ซาห์ลินส์

490
00:25:39,497 --> 00:25:41,958
- แฮร์รี่ ทรูแมน
- แฮร์รี่ ทรูแมนก็เป็นหนึ่งในนั้น

491
00:25:42,041 --> 00:25:44,794
จริงหรือเปล่าที่บางคนบอกว่า
คุณคือแฮร์รี่ ทรูแมนคนต่อไป

492
00:25:44,877 --> 00:25:46,462
ใช่ครับ พวกเขาพูดแบบนั้นมานานแล้ว

493
00:25:47,171 --> 00:25:50,174
- และนั่นเป็นเหมือนคําสาปที่ติดตัวผม
- ใช่ๆ

494
00:25:50,258 --> 00:25:51,467
(เซคันด์ซิตี้
บทแคนาดา)

495
00:25:51,550 --> 00:25:53,636
เซคันด์ซิตี้ช่วยผมได้มากจริงๆ

496
00:25:53,719 --> 00:25:56,305
ผมเติบโตขึ้นมากในหลายๆ ด้านตอนทํางานที่นั่น

497
00:25:56,847 --> 00:26:00,476
ผมเรียนรู้ทักษะของตัวเอง
ซึ่งผมไม่เคยเข้าใจเลยในตอนนั้น

498
00:26:00,559 --> 00:26:03,187
ตอนนี้ผมเพิ่งจะเข้าใจสิ่งที่ผมเรียนรู้ในตอนนั้น

499
00:26:03,271 --> 00:26:05,314
เขาตลก

500
00:26:05,398 --> 00:26:08,693
เขาเก่งเรื่องการด้นสด

501
00:26:08,776 --> 00:26:11,445
และเขาเป็นคนดี

502
00:26:13,572 --> 00:26:17,410
เขาไม่เพียงแต่ดูแลอีกฝ่ายในฐานะตัวละคร

503
00:26:17,493 --> 00:26:19,954
แต่เขายังดูแลอีกฝ่าย

504
00:26:20,037 --> 00:26:21,622
ในฐานะคนจริงๆ อยู่เสมอ

505
00:26:22,498 --> 00:26:24,792
คุณทําให้ฉันนึกถึงชื่อเล่นเขา
จอห์นนี่ โทรอนโต

506
00:26:26,711 --> 00:26:27,753
จอห์นนี่ โทรอนโต

507
00:26:28,379 --> 00:26:31,048
มันมาจากอีโก้ของจอห์น

508
00:26:32,967 --> 00:26:34,802
"สักวันฉันจะครองเมืองนี้"

509
00:26:35,261 --> 00:26:37,555
"ถ้าอยากทําอะไร ฉันจัดการให้ได้"

510
00:26:37,638 --> 00:26:40,182
"ฟังฉันนะ ฉันมีคําตอบสําหรับทุกอย่าง"

511
00:26:40,266 --> 00:26:41,475
มันเกิดขึ้นได้ยังไงเหรอ

512
00:26:41,559 --> 00:26:44,645
ฉันก็ไม่รู้ คนเริ่มเรียกเขาว่า "จอห์นนี่ โทรอนโต"

513
00:26:46,147 --> 00:26:48,816
รู้ไหมว่ามีกี่คนที่อยากเป็นจอห์นนี่ โทรอนโต

514
00:26:49,442 --> 00:26:50,901
หลายคนเลย

515
00:26:51,569 --> 00:26:55,990
เราทุกคนบางครั้งพอเหล้าเข้าปาก
ก็ทําอะไรเกินขอบเขตไปบ้าง

516
00:26:56,073 --> 00:26:58,326
เขาตลกมากเพราะเขาจะลงไม้ลงมือ

517
00:26:59,618 --> 00:27:01,829
เขาจะเดินเข้ามาคว้าตัวคุณ

518
00:27:01,912 --> 00:27:03,205
เขาจะโอบกอดคุณ

519
00:27:03,289 --> 00:27:06,917
และเขาเหวี่ยงคุณไปมา
เหมือนตุ๊กตา ผมสาบานเลย

520
00:27:07,001 --> 00:27:10,171
เขาจะคว้าต้นแขนคุณแล้วบีบ

521
00:27:10,254 --> 00:27:12,923
และกดเนื้อคุณจนถึงกระดูก

522
00:27:14,091 --> 00:27:17,219
มันเหมือนกับทุกคนคิดว่าจอห์นจะได้เป็นดารา

523
00:27:17,303 --> 00:27:20,222
เพราะเขาดูเหมือนดารา
เพราะเขาทําตัวเหมือนดารา

524
00:27:20,306 --> 00:27:23,476
{\an8}เพราะเขาขับรถลีมูซีนไปทั่ว
ทั้งที่ไม่มีเงินแล้วพูดว่า

525
00:27:23,559 --> 00:27:26,437
{\an8}"นี่แหละตัวฉัน ทุกคนต้องตามให้ทัน"

526
00:27:27,063 --> 00:27:29,231
ผมไปอะพาร์ตเมนต์ของจอห์นหลายครั้ง

527
00:27:29,315 --> 00:27:30,816
และเขามีเก้าอี้บาร์คาเลาน์เจอร์

528
00:27:30,900 --> 00:27:34,111
และรอธแมนส์
ซึ่งเป็นบุหรี่ที่หรูหราในความเห็นเรา

529
00:27:34,195 --> 00:27:37,406
มีโฆษณาสถานที่ที่เรียกว่าลินคอล์น คาร์เพ็ตติง

530
00:27:37,490 --> 00:27:39,950
"สามห้อง 199 ดอลลาร์"

531
00:27:40,034 --> 00:27:43,204
จอห์นได้จ้างลินคอล์น คาร์เพ็ตติงให้มาที่บ้านเขา

532
00:27:43,287 --> 00:27:45,706
{\an8}ปรากฏว่าพอเข้ามาในบ้านแล้ว

533
00:27:45,790 --> 00:27:47,583
พวกเขาคิดเงินแพงกว่า 199 ดอลลาร์

534
00:27:48,209 --> 00:27:51,670
เขาโดนไป 1,200 ดอลลาร์ซึ่งเขาไม่มีจ่าย

535
00:27:52,546 --> 00:27:55,674
และมันเป็นพรมสีเขียวมะนาว
น่าจะเป็นสินค้าลดล้างสต็อก

536
00:27:55,758 --> 00:27:59,470
แต่เพื่อให้เข้ากัน เขามีผ้าม่านสีทองอร่าม

537
00:28:00,888 --> 00:28:04,475
และขณะที่เขานั่งลงบนเก้าอี้บาร์โค
พร้อมกับบุหรี่รอธแมนส์และพูดว่า

538
00:28:05,643 --> 00:28:08,896
"ใช่ ดูสิ่งที่ฉันได้มาสิ"

539
00:28:10,022 --> 00:28:12,316
มันน่าทึ่งนะ ทุกครั้งที่ไปกินมื้อค่ํากัน

540
00:28:12,400 --> 00:28:14,110
{\an8}จอห์นจะเป็นคนเลี้ยง

541
00:28:14,193 --> 00:28:17,446
ทั้งที่เขาก็หาเงินได้เท่ากับพวกเรา

542
00:28:17,530 --> 00:28:21,200
แต่จอห์นมีความ "เดี๋ยวฉันจ่ายเอง" อยู่ในตัว

543
00:28:22,159 --> 00:28:25,871
และรู้ตัวอีกที เราทําเอสซีทีวีด้วยกัน

544
00:28:28,833 --> 00:28:29,667
{\an8}(ปี 1976)

545
00:28:29,750 --> 00:28:32,878
{\an8}มีคนหกคนที่ชอบดูทีวี

546
00:28:32,962 --> 00:28:35,381
แต่พวกเขาไม่ชอบสิ่งที่เห็น

547
00:28:35,464 --> 00:28:39,427
พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะทําบางอย่าง

548
00:28:40,803 --> 00:28:41,971
ตอนนั้นเป็นฤดูใบไม้ร่วง

549
00:28:42,054 --> 00:28:45,141
ผมออกทัวร์กับเทศกาลเกรตเลกส์เชกสเปียร์

550
00:28:45,224 --> 00:28:47,476
{\an8}สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่น ด้วยเหตุผลบางอย่าง

551
00:28:47,560 --> 00:28:48,686
{\an8}(ทอม แฮงส์
นักแสดง)

552
00:28:48,769 --> 00:28:52,523
{\an8}ฉายรายการที่ซื้อลิขสิทธิ์มา
ระหว่างห้าโมงเย็นถึงหนึ่งทุ่ม

553
00:28:53,190 --> 00:28:54,817
แล้วผมก็มาเจอเข้ากับรายการนี้

554
00:28:54,900 --> 00:28:57,528
มันเหมือนกับ...

555
00:28:57,611 --> 00:28:59,572
เหมือนรายการลีฟอิตทูบีเวอร์

556
00:28:59,655 --> 00:29:02,783
{\an8}นี่คือลีฟอิตทูบีเวอร์ งานครบรอบ 25 ปี

557
00:29:02,867 --> 00:29:06,370
{\an8}และสิ่งที่ผมบังเอิญเจอคือตอนหนึ่งของเอสซีทีวี

558
00:29:06,454 --> 00:29:07,371
{\an8}(เจอร์รี่ แมเทอร์ส)

559
00:29:07,455 --> 00:29:09,331
{\an8}และจอห์น แคนดี้รับบทบีเวอร์

560
00:29:09,415 --> 00:29:11,000
{\an8}ฟลาเฮอร์ตี้รับบทวอร์ด คลีฟเวอร์

561
00:29:11,083 --> 00:29:12,209
{\an8}(บาร์บารา ไบลิงส์ลี)

562
00:29:12,293 --> 00:29:14,170
{\an8}และแคทเธอรีน โอฮารารับบทจูน คลีฟเวอร์

563
00:29:14,253 --> 00:29:16,338
{\an8}และยูจีน เลวี่เป็นวอลลี่ พี่ชายของเขา

564
00:29:16,422 --> 00:29:17,590
{\an8}(โทนี่ ดาว)

565
00:29:17,673 --> 00:29:19,842
และผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร

566
00:29:19,925 --> 00:29:22,344
แต่มันทําผมขําแทบตาย

567
00:29:22,428 --> 00:29:23,804
- นี่ เจ้าตัวเล็ก
- หวัดดี เอ็ดดี้

568
00:29:23,888 --> 00:29:27,016
ได้ข่าวว่าแม่นายเป็นชู้กับเฟร็ด รัทเธอร์ฟอร์ด

569
00:29:27,099 --> 00:29:28,225
สวัสดีครับ คุณนายคลีฟเวอร์

570
00:29:28,309 --> 00:29:30,060
ผมเพิ่งบอกวอลเลซกับธีโอดอร์ว่า

571
00:29:30,144 --> 00:29:32,438
นับวันคุณยิ่งดูเด็กลงเรื่อยๆ ทุกปี

572
00:29:32,521 --> 00:29:33,939
ขอบคุณนะ เอ็ดดี้

573
00:29:34,023 --> 00:29:35,983
ผมเอานี่มาให้คุณคลีฟเวอร์

574
00:29:36,066 --> 00:29:38,569
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเขา มือเขาสั่นหนักทีเดียว

575
00:29:38,652 --> 00:29:40,988
- หวังว่าเขาจะรู้สึกดีขึ้น
- เขาต้องดีขึ้นแน่จ้ะ เอ็ดดี้

576
00:29:41,071 --> 00:29:42,364
ขอบคุณที่ถามถึงนะ

577
00:29:42,448 --> 00:29:44,575
- มากินมื้อเที่ยง บีเวอร์
- โอเคครับ แม่

578
00:29:44,658 --> 00:29:47,578
มันเหมือนกับ
คํามั่นสัญญาครั้งแรกที่ผมได้เจอเขา

579
00:29:47,661 --> 00:29:49,580
ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ดูสุขุมนุ่มลึก

580
00:29:49,663 --> 00:29:52,541
แต่งตัวเป็นเจอร์รี่ แมเทอร์ส
แล้วพูดว่า "ไม่รู้สิ วอลลี่"

581
00:29:52,625 --> 00:29:54,793
เอ็ดดี้ แฮสเคลล์ เขาทําผมโกรธจริงๆ

582
00:29:54,877 --> 00:29:56,462
- ทําไมไม่ฆ่าเขาล่ะ
- ไม่เอาอะ

583
00:29:56,545 --> 00:29:59,048
ผมอาจจะติดคุก อีกอย่างมันก็ผิดกฎหมายด้วย

584
00:29:59,131 --> 00:30:01,800
แต่ว่าบีเวอร์ อย่าให้ใครรู้สิว่านายทํา

585
00:30:01,884 --> 00:30:04,261
ไม่รู้สิ ไวตี้ ผมไม่มีปืนด้วยซ้ํา

586
00:30:04,345 --> 00:30:06,138
ไม่เอาน่า บีเวอร์

587
00:30:06,222 --> 00:30:08,933
สําหรับนักเรียนการแสดงตลก และผมหมายถึง...

588
00:30:09,016 --> 00:30:10,434
นายเป็นไก่อ่อนหรือไง

589
00:30:10,518 --> 00:30:13,354
เหมือนเวลานักแสดงตลกเห็นสิ่งที่ตลก

590
00:30:13,437 --> 00:30:16,065
พวกเขาจะไม่หัวเราะ
พวกเขาจะพูดว่า "ตลกนะ"

591
00:30:16,148 --> 00:30:17,149
มาลุยกันเลย

592
00:30:18,484 --> 00:30:20,611
สวัสดีครับ ผมกิล ฟิชเชอร์ นักดนตรีที่ตกปลา

593
00:30:20,694 --> 00:30:24,448
เคล็ดลับการแสดงของผม
คงเป็นการเสแสร้งหนักมาก

594
00:30:24,532 --> 00:30:25,407
{\an8}ในตอนนั้น...

595
00:30:25,491 --> 00:30:26,617
{\an8}(จอห์น แคนดี้
โจ ฟลาเฮอร์ตี้)

596
00:30:26,700 --> 00:30:28,786
{\an8}เราบังเอิญได้แสดงในเซคันด์ซิตี้ โทรอนโต

597
00:30:28,869 --> 00:30:29,954
{\an8}(ยูจีน เลวี่)

598
00:30:30,037 --> 00:30:31,997
{\an8}ตอนที่พวกเขาตัดสินใจทํารายการทีวี

599
00:30:32,081 --> 00:30:34,416
{\an8}พวกเขาดึงแฮโรลด์มาเป็นหัวหน้าทีมเขียนบท

600
00:30:34,500 --> 00:30:36,043
{\an8}(แฮโรลด์ เรมิส
หัวหน้าทีมเขียนบท)

601
00:30:36,126 --> 00:30:38,879
รายการเราเหมือนญาติจนๆ ของเอสเอ็นแอล

602
00:30:39,505 --> 00:30:42,174
เราไม่มีสปอนเซอร์
และไม่มีใครมาสั่งให้เราทําอะไร

603
00:30:42,258 --> 00:30:44,593
เหมือนถูกปล่อยเป็นอิสระในสตูดิโอทีวี

604
00:30:46,303 --> 00:30:50,099
เราไม่เคยรู้เลยว่ารายการจะฉายเมื่อไหร่
เราเลยทําเนื้อหาที่ทันเหตุการณ์ไม่ได้

605
00:30:50,182 --> 00:30:52,643
{\an8}เราจึงถูกบังคับให้เข้าสู่ด้านมืดของจินตนาการ

606
00:30:52,726 --> 00:30:53,936
{\an8}(พวกคนตลก ระวังไว้ให้ดี)

607
00:30:54,019 --> 00:30:58,065
{\an8}สไตล์การแสดงของจอห์นเป็นแบบเปิดเผย

608
00:30:58,148 --> 00:31:01,068
{\an8}และเขามีความต้องการอย่างยิ่ง
ที่จะเชื่อมโยงกับผู้คน

609
00:31:01,151 --> 00:31:02,653
{\an8}สวัสดีครับ ผมคุณแมมโบ้

610
00:31:02,736 --> 00:31:05,531
{\an8}ถ้าคุณนึกถึงมอนตี้ ไพธอน
เซคันด์ซิตี้ แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

611
00:31:05,614 --> 00:31:06,657
{\an8}(สตีฟ มาร์ติน
นักแสดง)

612
00:31:06,740 --> 00:31:09,368
{\an8}เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงตัวท็อป
ในบรรดาพวกเขาทุกคน

613
00:31:10,077 --> 00:31:16,417
และจอห์นที่ไม่อาจปกปิดรูปร่างของเขาได้
เวลาที่เขาเล่นเป็นจูเลีย ไชลด์

614
00:31:16,500 --> 00:31:18,586
หรือเล่นเป็นปาวารอตตี

615
00:31:18,669 --> 00:31:21,130
โอกาสเดียวที่คุณจะได้เห็น
ผู้ชายตัวโตทําอะไรแบบนั้น

616
00:31:21,213 --> 00:31:23,674
คือแจ็คกี้ กลีสันหรือลู คอสเตลโล

617
00:31:23,757 --> 00:31:28,220
มันต้องเป็นแบบว่า
ผู้ชายเล่นมุกเรื่องขนาดตัวของตัวเอง

618
00:31:28,304 --> 00:31:30,055
และเขาไม่ได้ทําแบบนั้น

619
00:31:30,139 --> 00:31:31,181
บรูโน่

620
00:31:32,558 --> 00:31:34,059
เขากับยูจีนเล่นเป็นด็อกเตอร์ทังกับบรูโน่

621
00:31:34,143 --> 00:31:35,603
{\an8}(บ้านแอร์โฮสเตสสามมิติของด็อกเตอร์ทัง)

622
00:31:35,686 --> 00:31:36,770
มันดีที่สุดเลย

623
00:31:36,854 --> 00:31:40,649
เป็นหนังสยองขวัญที่สุดท้ายไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น

624
00:31:40,733 --> 00:31:42,735
และทั้งหมดเป็นหนังสามมิติ

625
00:31:42,818 --> 00:31:47,698
แต่ไอเดียในการสร้างเอฟเฟกต์สามมิติ
ที่ทุนต่ําสุดๆ...

626
00:31:52,661 --> 00:31:54,371
เป็นไอเดียที่ตลกเอามากๆ

627
00:31:58,417 --> 00:32:01,712
ถูกต้อง ทําไมต้องรอหลายชั่วโมง
ให้มาร์ตินีออกฤทธิ์

628
00:32:01,795 --> 00:32:04,965
ในเมื่อการดื่มแบบรวดเร็ว
ทําให้คุณเป็นดาวเด่นงานปาร์ตี้ได้ทันที

629
00:32:05,049 --> 00:32:06,550
{\an8}มาแมมโบ้กันเถอะ

630
00:32:06,634 --> 00:32:08,719
{\an8}ผมอยู่ในวัยที่ประทับใจง่าย

631
00:32:08,802 --> 00:32:11,805
{\an8}ผมเป็นพวกคลั่งคอมเมดี้ แล้วจอห์น แคนดี้ก็มา

632
00:32:11,889 --> 00:32:13,390
{\an8}(โคแนน โอไบรอัน
นักแสดงตลก)

633
00:32:13,474 --> 00:32:15,309
{\an8}แล้วผมก็แบบ "หมอนั่นเป็นใคร"

634
00:32:15,392 --> 00:32:16,602
หาว่าฉันเป็นพวกขี้เมาเหรอ

635
00:32:16,685 --> 00:32:17,728
ฉันหางานนี้ให้นายนะ

636
00:32:17,811 --> 00:32:21,273
สิ่งหนึ่งที่จอห์นชอบทําและผมชอบมากคือ

637
00:32:21,357 --> 00:32:23,400
การหักมุมกะทันหันที่แทบจะเหมือนการ์ตูน

638
00:32:23,484 --> 00:32:26,195
- ใช่ คือว่า พวกเธอเป็น...
- เลสเบี้ยนเหรอ

639
00:32:27,613 --> 00:32:29,698
และฉันหมายถึงในแง่ดี จริงๆ นะ

640
00:32:31,075 --> 00:32:32,076
ไม่ต้องส่งจดหมายมา

641
00:32:32,868 --> 00:32:37,915
เขาเปลี่ยนจากนิสัยแบบเด็กๆ ไปเป็นลุงใจดีได้

642
00:32:40,668 --> 00:32:44,338
"พูดเรื่องอะไรน่ะ" และมันบ้ามาก

643
00:32:45,089 --> 00:32:46,256
{\an8}(เยลโลว์เบลลี่่
จอห์นนี่ ลารู)

644
00:32:46,340 --> 00:32:47,841
{\an8}จอมขี้ขลาด เยลโลว์เบลลี่

645
00:32:47,925 --> 00:32:51,595
{\an8}เขาแสดงเป็นตัวละครตัวหนึ่ง
ในละครสั้นชื่อเยลโลว์เบลลี่

646
00:32:51,679 --> 00:32:53,806
มันเป็นคลิปโปรโมตรายการทีวี

647
00:32:53,889 --> 00:32:57,184
เกี่ยวกับทหารขี้ขลาดในยุคคาวบอย

648
00:32:57,768 --> 00:33:00,229
มันเป็นช่วงเวลาที่สําคัญมากสําหรับผม

649
00:33:00,312 --> 00:33:04,233
ถูกขับไล่จากทั้งฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้
ในช่วงสงครามกลางเมือง

650
00:33:04,316 --> 00:33:06,860
เพราะเป็นคนทรยศตีสองหน้า

651
00:33:06,944 --> 00:33:09,780
เขาเป็นคนขี้ขลาดที่สุดในแถบตะวันตก

652
00:33:09,863 --> 00:33:12,324
เขาคือเยลโลว์เบลลี่

653
00:33:12,408 --> 00:33:15,119
เขาอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นงันงก หวาดผวา

654
00:33:15,202 --> 00:33:17,663
แล้วก็มีผู้หญิงกับลูกชายเดินผ่านมา

655
00:33:17,746 --> 00:33:19,707
เด็กคนนั้นน่าจะพูดว่า
"นั่นเยลโลว์เบลลี่เหรอ"

656
00:33:19,790 --> 00:33:21,500
แล้วเธอก็พูดว่า "เงียบ"

657
00:33:21,583 --> 00:33:23,585
แม่ฮะ นั่นเยลโลว์เบลลี่นี่

658
00:33:27,673 --> 00:33:32,010
แล้วเยลโลว์เบลลี่
ก็หันกลับมายิงพวกเขาจากด้านหลัง

659
00:33:32,803 --> 00:33:36,932
และคุณต้องอย่าลืมว่านี่คือ ไม่รู้สิ ปี 1980

660
00:33:37,015 --> 00:33:38,726
มันเป็นอะไรที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

661
00:33:38,809 --> 00:33:41,687
นายยิงลูกฉัน

662
00:33:41,770 --> 00:33:43,731
ไอ้ขี้ขลาดตาขาว

663
00:33:43,814 --> 00:33:45,315
ช่วยด้วยๆ

664
00:33:45,399 --> 00:33:46,483
ไอ้ขี้ขลาดตาขาวนั่น...

665
00:33:50,779 --> 00:33:52,573
{\an8}มันทําเอาผมตะลึงไปเลย

666
00:33:52,656 --> 00:33:54,241
{\an8}ที่คุณสามารถทําละครสั้น

667
00:33:54,324 --> 00:33:57,619
ที่มีคนยิงแม่กับลูกจากด้านหลัง

668
00:33:57,703 --> 00:33:59,621
ในขณะที่มีเพลงสนุกๆ เล่นประกอบได้

669
00:34:00,914 --> 00:34:02,416
สวัสดีครับ ผมโยช ชเมงกี

670
00:34:02,499 --> 00:34:04,501
ส่วนผมสแตน ชเมงกี

671
00:34:04,585 --> 00:34:07,755
และเราคือแฮปปี้วันเดอเรอส์

672
00:34:08,422 --> 00:34:09,381
{\an8}สําหรับพวกชเมงกี

673
00:34:09,465 --> 00:34:10,340
{\an8}(แฮปปี้วันเดอเรอส์)

674
00:34:10,424 --> 00:34:13,427
{\an8}ทันทีที่เขาใส่ชุด
เขาก็กลายเป็นตัวละครนั้นทันที

675
00:34:13,510 --> 00:34:16,472
คุณต้องเป็นชเมนกี
ถึงจะยื่นข้อเสนอแบบนั้นได้

676
00:34:16,555 --> 00:34:17,806
แค่...

677
00:34:21,643 --> 00:34:23,729
เมื่อคุณไปถึงจุดที่สบายใจและไว้ใจกันได้

678
00:34:23,812 --> 00:34:24,980
(แฮปปี้แวนเดอเรอส์)

679
00:34:25,063 --> 00:34:27,357
รู้จักกัน และใช้เวลาร่วมกัน

680
00:34:27,441 --> 00:34:29,693
เคมีจะดีงามมาก

681
00:34:32,863 --> 00:34:35,240
แต่ในซีซันแรก

682
00:34:35,324 --> 00:34:37,159
จอห์นหงุดหงิดมาก

683
00:34:37,242 --> 00:34:38,744
มันเกี่ยวกับว่า

684
00:34:38,827 --> 00:34:41,205
ใครมีส่วนร่วมในการเขียนบทและใครไม่มี

685
00:34:41,288 --> 00:34:45,000
เราได้รับค่าจ้าง
ในฐานะนักแสดงและคนเขียนบท

686
00:34:45,083 --> 00:34:47,294
แต่จอห์นได้รับค่าจ้างแค่ในฐานะนักแสดง

687
00:34:47,377 --> 00:34:49,087
เขาไม่ค่อยพอใจเท่าไร

688
00:34:49,171 --> 00:34:51,924
จอห์นน่าจะเห็นเช็ค

689
00:34:52,007 --> 00:34:55,302
แล้วก็พูดว่า "เดี๋ยวนะ
ทําไมฉันได้ค่าจ้างน้อยกว่าล่ะ"

690
00:34:55,385 --> 00:34:57,596
นั่นคือตอนที่รอยร้าวที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้น

691
00:34:58,472 --> 00:35:01,433
เขาจะเก็บความแค้นไว้
และไม่เคยปลดปล่อยออกมา

692
00:35:01,517 --> 00:35:02,851
มันยังอยู่ตรงนั้น

693
00:35:02,935 --> 00:35:06,313
และจอห์นแบกความเจ็บปวดไว้ได้นานมาก

694
00:35:06,396 --> 00:35:09,691
จอห์นคงมีเรื่องปวดใจเป็นพันเรื่อง
ตลอดเส้นทางอาชีพเขา

695
00:35:12,569 --> 00:35:15,405
ฉันว่าจิมเคยทํางานที่เซคันด์ซิตี้

696
00:35:15,489 --> 00:35:16,782
จอห์นหางานให้เขา

697
00:35:16,865 --> 00:35:20,661
เขาเป็นทีมงาน
พี่ชายของจอห์น เขาเลยใช้เส้นสาย

698
00:35:20,744 --> 00:35:23,831
จิมหัวใจวายในห้องแต่งตัว

699
00:35:24,373 --> 00:35:28,252
และนั่นทําให้จอห์นรู้สึกไม่ดีเลย

700
00:35:28,335 --> 00:35:29,294
เข้าใจที่ผมพูดไหม

701
00:35:30,212 --> 00:35:32,130
จิมไม่ดูแลตัวเอง

702
00:35:32,631 --> 00:35:35,050
นั่นทําให้พ่อผมสะเทือนใจมาก

703
00:35:35,551 --> 00:35:38,887
ทําให้เขากลัว เพราะมันกําลังเกิดขึ้นอีกครั้ง

704
00:35:41,932 --> 00:35:44,142
เขาไม่เป็นไร จิมไม่เป็นไร

705
00:35:44,226 --> 00:35:47,437
แต่เราขึ้นรถไปโรงพยาบาล

706
00:35:48,063 --> 00:35:51,608
จอห์นบอกว่า "อยู่ตรงนี้นะ" และเขาโกรธมาก

707
00:35:52,734 --> 00:35:54,945
จอห์นกลับมา

708
00:35:55,028 --> 00:35:58,532
และที่สตูดิโอมีบาร์แบบทิกิอยู่

709
00:35:58,615 --> 00:36:03,036
จอห์นนั่งอยู่ที่บาร์ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่

710
00:36:03,120 --> 00:36:07,082
เขาพูดว่า "เจ้าพี่ชายตัวดีของฉันน่ะ
เขาไม่ดูแลตัวเองเลย"

711
00:36:08,166 --> 00:36:12,629
นั่นคือความไม่คงเส้นคงวาของจอห์น

712
00:36:15,382 --> 00:36:19,136
ไม่มีใครคาดหวังกับตัวเองสูงไปกว่าจอห์นอีกแล้ว

713
00:36:19,720 --> 00:36:22,890
ดังนั้นเมื่อมีเรื่องเกิดขึ้น ความล้มเหลว

714
00:36:22,973 --> 00:36:24,641
มันเลยสะเทือนใจมาก

715
00:36:26,727 --> 00:36:29,187
เอสซีทีวีเริ่มต้นในปี 1976

716
00:36:29,271 --> 00:36:31,440
ประมาณสามปีต่อมา เงินก็หมด

717
00:36:31,523 --> 00:36:32,566
มันถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปฉาย

718
00:36:32,649 --> 00:36:34,192
แล้วก็หยุดไป

719
00:36:34,276 --> 00:36:37,404
แล้วหนึ่งปีต่อมา มันก็เริ่มอีกครั้ง
ในเอ็ดมันตัน อัลเบอร์ตา

720
00:36:37,487 --> 00:36:38,947
พวกเขาเริ่มจากการแสดง 30 นาที

721
00:36:39,031 --> 00:36:42,284
แล้วภายในปี 1981 มันก็ขยายเป็น 90 นาที

722
00:36:42,367 --> 00:36:44,453
แล้วมันก็ดังเป็นพลุแตก

723
00:36:44,536 --> 00:36:45,579
(ทีวีไกด์
กระแสเซคันด์ซิตี้)

724
00:36:45,662 --> 00:36:48,457
แต่จอห์นเป็นกุญแจสําคัญในการเปลี่ยนสิ่งนั้น

725
00:36:48,540 --> 00:36:49,458
{\an8}(มองก์ตันของฉัน)

726
00:36:49,541 --> 00:36:52,127
{\an8}ให้กลายเป็นสิ่งที่ประสบความสําเร็จและตลก

727
00:36:54,087 --> 00:36:56,465
มันเป็นช่วงเวลาสําคัญ

728
00:36:57,132 --> 00:36:59,468
มันเหมือนครอบครัวที่สอง

729
00:36:59,551 --> 00:37:01,428
แต่กลายมาเป็นครอบครัวแรกของเขา

730
00:37:02,220 --> 00:37:03,764
กลายเป็นครอบครัวของฉัน

731
00:37:03,847 --> 00:37:04,681
{\an8}(เดฟ โทมัส)

732
00:37:04,765 --> 00:37:07,809
{\an8}เขารักมันมาก
มันยากสําหรับเขาที่จะปล่อยวางด้วย

733
00:37:07,893 --> 00:37:09,770
{\an8}เพราะอารมณ์ความรู้สึกมันถาโถม

734
00:37:09,853 --> 00:37:10,687
{\an8}(ริค โมรานิส)

735
00:37:10,771 --> 00:37:11,605
{\an8}(แคทเธอรีน โอฮารา)

736
00:37:11,688 --> 00:37:12,981
{\an8}แต่เขารู้ว่าเขาต้องก้าวต่อไป

737
00:37:13,565 --> 00:37:14,524
{\an8}(จอห์น แคนดี้)

738
00:37:14,608 --> 00:37:16,485
แล้วก็มีหนังเข้ามา

739
00:37:18,028 --> 00:37:21,949
หนังใหญ่เรื่องแรกของจอห์นคือเรื่อง 1941

740
00:37:22,032 --> 00:37:25,160
เรายังทําเอสซีทีวีอยู่ และสปีลเบิร์กอยากได้ตัวเขา

741
00:37:25,243 --> 00:37:27,621
เราเขียนบทซีซันหนึ่งของเอสซีทีวีเสร็จ

742
00:37:27,704 --> 00:37:28,830
และจัดปาร์ตี้ใหญ่กัน

743
00:37:28,914 --> 00:37:29,790
(เอสซีทีวี)

744
00:37:29,873 --> 00:37:31,750
ผู้คนแวะเวียนเข้ามา "สตีเวน สปีลเบิร์กมา"

745
00:37:31,833 --> 00:37:33,126
"เขาอยู่ที่นี่ เขาอยากเจอนาย"

746
00:37:33,210 --> 00:37:36,129
ผมนึกว่าเป็นเรื่องล้อเล่น
ผมเดินไป แล้วเขาก็อยู่ที่นั่นจริงๆ

747
00:37:36,797 --> 00:37:38,423
เขาถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนมากมาย

748
00:37:38,507 --> 00:37:42,052
เขาพูดว่า "จอห์น ผมชอบ
ผลงานของคุณมาก" แล้วผมก็แบบ...

749
00:37:42,844 --> 00:37:45,389
แต่เขาบอกว่า
"ผมอยากให้คุณเล่นหนังเรื่องนี้ 1941

750
00:37:45,472 --> 00:37:47,808
{\an8}ผมมีบทให้คุณ และผมคิดว่าคุณเหมาะมาก"

751
00:37:47,891 --> 00:37:49,518
และผมบอกว่า "ผมซาบซึ้งจริงๆ

752
00:37:49,601 --> 00:37:51,603
ผมรู้ว่านี่เป็นงานปาร์ตี้ และพวกเราก็ดื่มกันมา

753
00:37:51,687 --> 00:37:53,313
เพราะงั้นขอบคุณมาก

754
00:37:53,397 --> 00:37:55,065
ผมซาบซึ้งมากที่คุณดูเอสซีทีวี"

755
00:37:55,607 --> 00:37:57,818
เขาบอกว่า "ไม่ ผมอยากได้คุณ
มาเล่นหนังจริงๆ" ใช่

756
00:37:57,901 --> 00:38:00,696
มาจัดการอาหารพวกนี้
ก่อนที่เขาจะเอาไปเสิร์ฟให้คนอื่นกันเถอะ

757
00:38:04,449 --> 00:38:05,701
พระเจ้าช่วย

758
00:38:06,451 --> 00:38:08,745
- สวัสดี จอห์น
- นี่มันแคนดิดคาเมร่า เดี๋ยวนะ

759
00:38:08,829 --> 00:38:10,622
- สบายดีไหม
- ผมสบายดี

760
00:38:10,706 --> 00:38:13,041
จอห์นพูดว่า "ฉันจะหาบทให้ทุกคน"

761
00:38:13,125 --> 00:38:14,584
เหมือนเขารู้สึกแย่

762
00:38:14,668 --> 00:38:18,213
เพราะเขาเป็นคนเดียว
ที่ถูกเรียกไปเล่นหนังในอเมริกา

763
00:38:18,296 --> 00:38:19,673
"ไม่เป็นไร จอห์น"

764
00:38:21,258 --> 00:38:23,093
ได้ดูหนังเรื่อง 1941 หรือยังคะ

765
00:38:23,176 --> 00:38:24,052
ดูแล้วครับ

766
00:38:24,136 --> 00:38:26,013
- ชอบไหมคะ
- ชอบบางส่วนครับ

767
00:38:26,555 --> 00:38:27,973
เราแต่งตัวเป็นทหาร

768
00:38:28,056 --> 00:38:30,475
เราเป็นเด็กที่ใช้ชีวิตตามจินตนาการ

769
00:38:30,559 --> 00:38:32,811
คุณชอบเล่นหนังใหญ่มากกว่าหรือเปล่า จอห์น

770
00:38:32,894 --> 00:38:36,148
ผมอยากเล่นหนังต่อ ถ้าเป็นไปได้

771
00:38:36,732 --> 00:38:38,775
ถ้าหากใครมีหนังนะ

772
00:38:38,859 --> 00:38:41,153
(ปิดกล้อง)

773
00:38:43,196 --> 00:38:46,408
ตอนที่คุณขอภรรยาแต่งงาน คุณอยู่ที่ไหน

774
00:38:47,451 --> 00:38:49,703
เราอยู่ด้วยกันก่อนแต่งมาหลายปี

775
00:38:49,786 --> 00:38:51,079
มันเลยไม่เหมือนกันเท่าไร

776
00:38:52,748 --> 00:38:55,250
ที่ที่ผมขอเธอแต่งงาน
น่าจะเป็นที่ลอสแอนเจลิส

777
00:38:55,333 --> 00:38:56,960
ตอนที่เราถ่ายเรื่อง 1941

778
00:38:57,044 --> 00:38:59,337
มันเร่งรีบมาก เราพยายามหาวัน

779
00:38:59,421 --> 00:39:00,922
หาช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ไม่ได้เลย

780
00:39:02,632 --> 00:39:04,634
มันสนุก มันเป็นงานแต่งเพี้ยนๆ
เราสนุกกัน

781
00:39:04,718 --> 00:39:06,386
งานแต่งเพี้ยนๆ เหรอ

782
00:39:06,470 --> 00:39:09,056
โบสถ์ที่เราจัดงานแต่งกําลังซ่อมอยู่

783
00:39:09,139 --> 00:39:12,851
เราไม่คิดจะดู และมันกําลังซ่อมอยู่

784
00:39:16,646 --> 00:39:19,107
พ่อแม่คุณแต่งงานที่แมคโดนัลด์เหรอ

785
00:39:21,777 --> 00:39:24,571
เปล่าครับ พวกเขาแต่งงานกันที่เวทีเสียง

786
00:39:24,654 --> 00:39:28,867
{\an8}ที่โฆษณาแมคโดนัลด์แคนาดาเพิ่งถ่ายเสร็จ

787
00:39:29,409 --> 00:39:33,246
{\an8}และเส้นโค้งสีทองก็เด่นหรา

788
00:39:35,624 --> 00:39:38,168
สิ่งที่โรสนํามาเสมอ

789
00:39:38,251 --> 00:39:41,338
คือความสงบ คุมสถานการณ์ได้

790
00:39:41,421 --> 00:39:43,965
มั่นคง ฉลาด

791
00:39:44,049 --> 00:39:45,884
ถ้าจอห์นไม่พอใจเรื่องอะไร

792
00:39:45,967 --> 00:39:48,470
ภายในวันนั้น โรสจะทําให้เขาเย็นลง

793
00:40:00,649 --> 00:40:03,819
พวกเขามีชีวิตคู่ที่ประสบความสําเร็จ
มากที่สุดคู่หนึ่งที่ผมเคยรู้จักมา

794
00:40:11,034 --> 00:40:14,412
ฤดูร้อนกลายเป็นฤดูกาลสําหรับตลกเจ็บตัว

795
00:40:14,496 --> 00:40:17,082
ที่ไร้ความเคารพ ชวนแหวะ
แหกกฎอย่างน้อยหนึ่งเรื่อง

796
00:40:17,165 --> 00:40:19,126
และหน้าร้อนนี้คือสไตรปส์

797
00:40:19,209 --> 00:40:20,418
ฉันชื่อดิวอี้ อ็อกซ์เบอร์เกอร์

798
00:40:20,836 --> 00:40:22,087
เพื่อนๆ เรียกฉันว่าอ็อกซ์

799
00:40:22,170 --> 00:40:25,298
พวกนายอาจจะสังเกตเห็นแล้ว
ฉันมีปัญหาเรื่องน้ําหนักนิดหน่อย

800
00:40:25,382 --> 00:40:27,551
- ไม่นะ ไม่
- ใช่สิ

801
00:40:27,634 --> 00:40:29,386
ฉันไปหาหมอมา

802
00:40:30,428 --> 00:40:33,682
หมอบอกว่าฉันเก็บกลืน
ความก้าวร้าวเข้าไปเยอะเกิน

803
00:40:33,765 --> 00:40:35,183
พร้อมกับพิซซ่าอีกเพียบ

804
00:40:35,892 --> 00:40:36,768
พิซซ่า

805
00:40:38,186 --> 00:40:39,729
หลักๆ แล้วฉันเป็นคนขี้อาย

806
00:40:40,355 --> 00:40:41,815
ฉันเป็นคนขี้อาย และ...

807
00:40:42,399 --> 00:40:45,443
วิธีที่พวกเขาบรรยายเขาในตอนแรก

808
00:40:45,527 --> 00:40:46,361
{\an8}(ลองชุด #5)

809
00:40:46,444 --> 00:40:49,531
{\an8}เพราะหน้าเขา หน้ากลมๆ น่ะ

810
00:40:49,614 --> 00:40:52,617
{\an8}พวกเขาบรรยายตัวเขาด้วยน้ําหนัก

811
00:40:54,035 --> 00:40:57,080
เขาเลยรู้ว่ามันถูกกําหนดไว้ให้เขาแล้ว

812
00:40:57,747 --> 00:41:01,334
ฉันเลยคิดว่าไหนๆ ก็มาที่นี่แล้ว
ฉันจะลดน้ําหนักสักหน่อย

813
00:41:01,418 --> 00:41:04,379
และที่นี่มีโปรแกรมฝึก
หกถึงแปดสัปดาห์ใช่ไหม แบบหฤโหด

814
00:41:04,462 --> 00:41:06,214
ซึ่งเหมาะกับฉันมาก

815
00:41:06,798 --> 00:41:10,844
ฉันจะเดินออกไปจากที่นี่
ในฐานะเครื่องจักรนักสู้ที่ผอมเพรียวใจอํามหิต

816
00:41:12,804 --> 00:41:13,680
บอกหน่อยสิคะ

817
00:41:13,763 --> 00:41:15,307
ในตัวจอห์น แคนดี้

818
00:41:15,390 --> 00:41:19,644
มีเครื่องจักรนักสู้ที่ผอมเพรียวใจอํามหิต...

819
00:41:19,728 --> 00:41:20,896
ดูเหมือนจะไม่...

820
00:41:20,979 --> 00:41:22,397
ดูเหมือนจะไม่นะครับ ไม่

821
00:41:22,898 --> 00:41:24,232
ไม่มีครับ

822
00:41:24,316 --> 00:41:26,985
ผมค่อนข้างพอใจกับสิ่งที่ผมเป็น

823
00:41:27,527 --> 00:41:31,239
แม้แต่การสัมภาษณ์จอห์น
พวกเขาก็จะพูดสิ่งที่ทําให้เขาไม่พอใจ

824
00:41:31,323 --> 00:41:33,033
มันชื่อว่าบิ๊กซิตี้คอมเมดี้

825
00:41:33,116 --> 00:41:35,619
และถ้าคุณนึกไม่ออก
ว่าใหญ่เป็นยังไงก็ให้ดูที่จอห์น

826
00:41:35,702 --> 00:41:37,746
- ดูเมืองนี้
- นั่นจะทําให้คุณนึกออก

827
00:41:38,455 --> 00:41:42,500
เขารู้ว่าเขาต้องเจอกับอะไรในวงการนี้

828
00:41:42,584 --> 00:41:44,085
คุณหล่อมาก

829
00:41:45,086 --> 00:41:48,256
แต่ฉันสงสัยว่าถ้าคุณ

830
00:41:48,340 --> 00:41:51,718
กลายเป็นพระเอก เป็นผู้ชายหุ่นเพรียว

831
00:41:52,552 --> 00:41:54,095
จริงไหมคะที่...

832
00:41:54,179 --> 00:41:56,598
ไม่คิดว่าทุกคนชอบผู้ชายอ้วนเหรอคะ

833
00:41:57,891 --> 00:41:59,309
- คงงั้นมั้งครับ
- ทําไมล่ะคะ

834
00:41:59,893 --> 00:42:01,853
ไม่รู้สิ พวกเขาไม่มีพิษมีภัยมั้ง

835
00:42:02,896 --> 00:42:04,022
ผมก็ไม่แน่ใจ

836
00:42:05,565 --> 00:42:07,234
ไม่ ถ้าผมลดน้ําหนักเยอะ

837
00:42:07,317 --> 00:42:09,277
ผมไม่คิดว่ามันจะส่งผลกับผมมากขนาดนั้น

838
00:42:09,361 --> 00:42:11,613
แต่มันจะไม่เปลี่ยนสไตล์

839
00:42:11,696 --> 00:42:16,952
หรืออารมณ์ขันของคุณเหรอคะ

840
00:42:17,035 --> 00:42:18,203
ไม่ครับ

841
00:42:18,286 --> 00:42:22,249
ถ้าจะบอกว่าจอห์นไม่ชอบที่...

842
00:42:23,375 --> 00:42:24,668
จอห์นแค่ไม่ยอมรับ

843
00:42:24,751 --> 00:42:27,337
และผมคิดว่า
นั่นเป็นอีกวิธีในการบอกว่าเขาไม่ชอบ

844
00:42:27,420 --> 00:42:29,339
จอห์นไม่มีความเกลียดชังตัวเองเลย

845
00:42:30,215 --> 00:42:34,094
มันเป็นอีกขั้นของความบริสุทธิ์ทางศิลปะ

846
00:42:34,594 --> 00:42:36,680
เรามักถูกปฏิบัติราวกับพลเมืองชั้นสอง

847
00:42:36,763 --> 00:42:38,431
หรือไม่ก็ทําให้รู้สึกแบบนั้น ผมว่ามันแค่...

848
00:42:38,515 --> 00:42:41,142
คุณเปราะบางและอ่อนไหวกับมันมาก

849
00:42:41,226 --> 00:42:44,229
และผมคิดว่ามันเกี่ยวข้องอย่างมาก

850
00:42:45,397 --> 00:42:47,065
กับวิธีที่ผมถ่ายทอดตัวละคร

851
00:42:47,148 --> 00:42:49,859
ผมมองสิ่งต่างๆ ด้วยสายตาที่แคบ จริงๆ นะ

852
00:42:49,943 --> 00:42:53,697
ผมไม่เคยมองใคร
จากรูปร่างหน้าตา รูปลักษณ์ภายนอก

853
00:42:53,780 --> 00:42:56,616
สิ่งที่สําคัญจริงๆ คือตัวตนข้างใน

854
00:42:56,700 --> 00:42:58,910
ผมคิดว่า
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมได้เรียนรู้ว่า

855
00:42:58,994 --> 00:43:01,579
การมีรูปร่างใหญ่

856
00:43:01,663 --> 00:43:02,664
เราจะเริ่ม...

857
00:43:02,747 --> 00:43:04,666
ผู้คนจะปฏิบัติกับเราต่างออกไป

858
00:43:06,042 --> 00:43:09,087
และบางครั้งมันก็เจ็บปวด
หลายคนเจ็บปวดเพราะเรื่องนี้

859
00:43:09,170 --> 00:43:10,797
เขารู้สึกแย่มากกับสไตรปส์

860
00:43:10,880 --> 00:43:13,174
กับฉากที่เขาอยู่ในโคลน

861
00:43:13,258 --> 00:43:14,551
เตะผมหน่อย ที่รัก

862
00:43:16,469 --> 00:43:18,555
ผมเป็นพิธีกรในการแข่งมวยปล้ํา

863
00:43:18,638 --> 00:43:20,515
ซึ่งเขาไม่อยากทํา

864
00:43:21,808 --> 00:43:23,768
มันเหมือนกับ "จอห์น ถอดเสื้อ

865
00:43:23,852 --> 00:43:26,563
แล้วไปกลิ้งในโคลน
กับนักเต้นระบําเปลื้องผ้าซะ"

866
00:43:28,315 --> 00:43:31,192
จอห์นสวมเสื้อยืดแขนยาว

867
00:43:31,276 --> 00:43:34,237
เพราะเขาไม่ยอมเปลือยอกทั้งหมด

868
00:43:36,114 --> 00:43:38,616
พวกผู้หญิงเข้าไป ทุกคนแข็งแรง

869
00:43:38,700 --> 00:43:41,995
และพวกเธอเริ่มดึงหูเขา อะไรแบบนั้น

870
00:43:43,121 --> 00:43:44,748
ผู้คนจะฉวยโอกาสนิดหน่อย

871
00:43:44,831 --> 00:43:48,126
เพราะคิดว่า "เราทําอะไรก็ได้เพื่อทําร้ายเขา

872
00:43:48,209 --> 00:43:50,253
จะพูดอะไรก็ได้ จะทําร้ายเขาก็ได้"

873
00:43:50,337 --> 00:43:52,714
"เขาตัวใหญ่มาก ฉันทําร้ายเขาไม่ได้"

874
00:43:53,214 --> 00:43:55,008
เขาไม่ชอบมันเลย

875
00:43:55,091 --> 00:43:56,092
ผมไม่เคย...

876
00:43:56,176 --> 00:43:58,386
ผมเข้าใจเรื่องนั้นนะ

877
00:44:00,096 --> 00:44:03,725
แต่ใบหน้าที่คุณสวมให้โลกดู

878
00:44:03,808 --> 00:44:05,727
เป็นตัวกําหนดตัวตนของคุณ

879
00:44:06,436 --> 00:44:08,897
ใบหน้าที่เขาสวมให้ทั้งโลกดู
เป็นมิตรและมีความสุข

880
00:44:08,980 --> 00:44:10,315
คุณอาจจะใจร้าย

881
00:44:10,398 --> 00:44:12,692
หรือดูถูกคนอื่น หรือสู้กลับ

882
00:44:12,776 --> 00:44:13,943
แต่เขาไม่ได้ทํา

883
00:44:15,612 --> 00:44:17,072
ฉันน่าจะหมอบ

884
00:44:17,155 --> 00:44:19,199
ขอดูหน่อย ขอฉันดูก่อน

885
00:44:19,282 --> 00:44:21,659
ไม่ ไม่ใช่ด้วยไพ่แบบนั้น เร็วสิ

886
00:44:22,285 --> 00:44:24,329
ท้าฉันสิ เอาเลย หลอกฉันเลย เอาสิ

887
00:44:25,038 --> 00:44:26,289
ฉันพนันเท่าไหร่ดี

888
00:44:26,831 --> 00:44:29,000
ถ้าเป็นฉันจะทุ่มหมดหน้าตัก

889
00:44:29,084 --> 00:44:31,878
แต่นั่นฉันนะ ฉันเป็นนักพนันที่ใจป้ํา คุณเวกัส

890
00:44:34,631 --> 00:44:36,841
เร็วสิ เอาเลย

891
00:44:37,384 --> 00:44:38,426
เอาเลย

892
00:44:38,510 --> 00:44:40,970
ใช่ๆ ต้องอย่างนั้น ฉันตาม

893
00:44:41,054 --> 00:44:43,098
- นายมีไพ่อะไร
- ฉันมีตองคู่

894
00:44:43,181 --> 00:44:45,642
สามสามใบกับหกสองใบ นั่นคือตองคู่

895
00:44:45,725 --> 00:44:47,977
- นายมีอะไร
- ฉันมีสี่หลายใบ เอซหนึ่ง

896
00:44:48,061 --> 00:44:49,562
นายมีเอซเหรอ แปดกับเจ็ด

897
00:44:49,646 --> 00:44:50,939
นายแพ้ละ

898
00:44:51,022 --> 00:44:53,650
ถ้าได้สี่สี่ใบ นายก็จะชนะ

899
00:44:54,275 --> 00:44:55,777
แต่ก็เก่งขึ้นแล้วนะ

900
00:44:55,860 --> 00:44:57,695
ชอบไหม สนุกเนอะ

901
00:44:57,779 --> 00:44:59,823
เล่นครั้งแรกก็ใช้ได้เลย จริงนะ

902
00:44:59,906 --> 00:45:02,158
เราอยู่ในที่ที่เหมือนสถานที่พักผ่อน

903
00:45:02,242 --> 00:45:04,369
ที่ที่ผมคิดว่าคุณคงไม่ได้เห็นบ่อยนัก

904
00:45:04,452 --> 00:45:07,872
คุณรู้ไหมว่าคุณดังแค่ไหนในบ้านเกิดของคุณ

905
00:45:09,040 --> 00:45:10,083
ไม่ครับ

906
00:45:10,166 --> 00:45:12,127
รู้ไหมเวลาคุณปรากฏตัวบนจอ
ในเรื่องสไตรปส์

907
00:45:12,210 --> 00:45:14,003
มีคนบอกผมว่าผู้คนส่งเสียงเชียร์

908
00:45:14,087 --> 00:45:16,214
พวกเขาบอกว่า "นั่นจอห์น แคนดี้ ฮีโร่ของเรา"

909
00:45:17,298 --> 00:45:18,550
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น

910
00:45:18,633 --> 00:45:21,219
ที่พูดไปพอเข้าใจได้ไหม หรือมันแค่แปลกๆ

911
00:45:21,302 --> 00:45:25,265
มันแปลกมาก ยากที่จะเข้าใจ

912
00:45:26,266 --> 00:45:28,768
นี่คือบ้าน บ้านของผม

913
00:45:28,852 --> 00:45:29,853
ผมรู้สึกสบายใจที่นี่

914
00:45:29,936 --> 00:45:32,230
ผมชอบนิวยอร์ก แต่นิวยอร์กทําผมสติแตก

915
00:45:32,313 --> 00:45:35,567
มัน... ผมบ้าไปเลยตอนอยู่ที่นั่น

916
00:45:35,650 --> 00:45:36,943
ผมชอบนะ

917
00:45:37,026 --> 00:45:39,154
มันเป็นเรื่องดีเกินไป มีทุกอย่าง

918
00:45:39,237 --> 00:45:40,822
จอห์น เบลูชี่พูดว่า

919
00:45:40,905 --> 00:45:44,617
ตอนที่เขาพยายามโน้มน้าวให้ผม
มาเล่นแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ เขาว่า...

920
00:45:44,701 --> 00:45:47,162
เขาเล่นเพลง "นิวยอร์ก นิวยอร์ก"
ของแฟรงค์ ซินาตรา

921
00:45:47,245 --> 00:45:49,914
และเขาพูดว่า "ฟังนะ นิวยอร์กคือโรม"

922
00:45:53,710 --> 00:45:54,711
{\an8}(ปี 1982)

923
00:45:55,295 --> 00:45:57,338
{\an8}วันนี้นักแสดงตลกจอห์น เบลูชี่เสียชีวิต

924
00:45:57,422 --> 00:45:58,256
(ชาโตมาร์มอนต์)

925
00:45:58,339 --> 00:46:00,175
ที่บังกะโลเช่าของโรงแรมในฮอลลีวูดฮิลส์

926
00:46:00,258 --> 00:46:04,387
{\an8}ลอสแอนเจลิสไทมส์อ้างจากแหล่งข่าวที่บอกว่า
เขามีโคเคนอยู่ในกระแสเลือด

927
00:46:07,640 --> 00:46:08,975
(นักแสดงจอห์น เบลูชี่เสียชีวิต)

928
00:46:09,058 --> 00:46:12,270
ผมบอกจอห์น จอห์นร้องไห้ใหญ่

929
00:46:12,979 --> 00:46:16,357
และพูดว่า "พระเจ้า มันเริ่มขึ้นแล้ว"

930
00:46:22,280 --> 00:46:23,448
ผมไม่สามารถ...

931
00:46:25,283 --> 00:46:28,119
เพราะผมเข้าใจ ผมรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

932
00:46:28,203 --> 00:46:29,913
ผมรู้ว่ามันเหมือนกับ...

933
00:46:30,538 --> 00:46:36,836
ช่วงเวลาสนุกสนานที่เด็กวัย 20 ทั้งหลายมี

934
00:46:38,463 --> 00:46:39,839
มันอาจจบลง

935
00:46:41,591 --> 00:46:44,552
มันเป็นเรื่องที่หนัก แต่มันคือสมองของเด็ก

936
00:46:44,636 --> 00:46:46,054
เราคิดถึงเรื่องนั้นกัน

937
00:46:47,597 --> 00:46:49,766
มันมาจากที่แห่งนี้ในเชิงจิตวิทยา

938
00:46:49,849 --> 00:46:52,644
ความกลัวที่ว่า "เราจะต้องตายเร็วๆ นี้ไหม"

939
00:46:53,394 --> 00:46:54,687
"คุณจะตายเร็วๆ นี้ไหม"

940
00:46:55,271 --> 00:46:56,356
"เป็นอะไรหรือเปล่า"

941
00:46:57,106 --> 00:47:00,276
และผมมีประสบการณ์แบบนั้นตอนเด็ก

942
00:47:00,360 --> 00:47:01,945
"แม่ครับ แม่จะตายเร็วๆ นี้ไหม"

943
00:47:04,239 --> 00:47:09,369
ในเวลานั้น ผมจําที่จอห์นพูดได้ว่า

944
00:47:09,452 --> 00:47:13,081
"ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่ถึง 35 ไหม"

945
00:47:15,625 --> 00:47:19,379
พ่อของจอห์นตายตอนอายุ 35

946
00:47:19,879 --> 00:47:21,798
ในวันเกิดปีที่ห้าของเขา

947
00:47:23,925 --> 00:47:28,513
และจอห์นรู้ว่าหัวใจเขาเหมือนพ่อ

948
00:47:30,557 --> 00:47:33,643
ผมคิดว่าผมเจอจอห์นตอนเขาอายุ 33 หรือ 34

949
00:47:34,435 --> 00:47:36,729
ตอนนั้นเอง

950
00:47:36,813 --> 00:47:40,483
ความรู้สึกของเขาก็คือ
ชีวิตเขาใกล้จะถึงจุดจบแล้ว

951
00:47:40,567 --> 00:47:43,069
และเขาจะหายตัวไป

952
00:47:43,611 --> 00:47:46,823
ในชั่วพริบตา เหมือนพ่อเขา

953
00:47:52,370 --> 00:47:56,416
ผมจําได้ว่าคืนหนึ่งจอห์นอยู่ในงานปาร์ตี้
ที่บ้านมาร์ตี้ ชอร์ต

954
00:47:57,000 --> 00:47:59,002
คืนนั้นเขาดื่มเหล้า

955
00:47:59,085 --> 00:48:02,964
แล้วเขาก็เกิดเศร้าและอยากไปจากที่นั่น

956
00:48:03,506 --> 00:48:04,882
ผมขับรถพาเขาไป

957
00:48:05,383 --> 00:48:07,343
ผมเปิดหน้าต่างและคุยกับเขา

958
00:48:07,427 --> 00:48:09,262
ผมบอกว่า "จอห์น เร็วเข้า ขึ้นรถ"

959
00:48:09,345 --> 00:48:13,182
เขาเดินไปประมาณ 800 เมตร หรือกิโลกว่าๆ ได้

960
00:48:13,266 --> 00:48:15,226
กว่าที่เขาจะขึ้นรถ

961
00:48:15,310 --> 00:48:17,478
แล้วเขาก็ว่า...

962
00:48:18,896 --> 00:48:22,317
"นายไม่รู้หรอก เดฟ
นายไม่รู้ว่าฉันเจออะไรบ้าง

963
00:48:22,900 --> 00:48:24,944
นายไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่"

964
00:48:25,653 --> 00:48:29,365
และผมก็บอกว่า "ฉันรู้สึกว่าฉันจะได้รู้คืนนี้"

965
00:48:32,619 --> 00:48:36,831
เขาแบกรับความรู้สึกที่สูญเสียพ่อไป

966
00:48:36,914 --> 00:48:38,374
เกือบทุกวัน

967
00:48:39,125 --> 00:48:42,420
สิ่งเหล่านั้นอยู่ในใจของเขา

968
00:48:43,046 --> 00:48:45,632
ในหัวใจของเขา และเขาแบกมันไว้

969
00:48:46,716 --> 00:48:47,550
คุณแบกมันไว้ไม่ได้

970
00:48:48,968 --> 00:48:50,386
น้ําหนักของทุกคน

971
00:48:51,929 --> 00:48:53,264
น้ําหนักของอดีตเขา

972
00:48:55,058 --> 00:48:56,684
เขาไม่อยากไปหาหมอ

973
00:48:56,768 --> 00:49:00,480
เพราะเขาจะพบว่าเขาต้องเปลี่ยนพฤติกรรม

974
00:49:00,563 --> 00:49:03,775
คุณไปหาหมอ
และหมอจะบอกว่าคุณต้องเลิกดื่ม

975
00:49:03,858 --> 00:49:05,818
"ผมไม่อยากเลิกดื่ม"

976
00:49:05,902 --> 00:49:07,737
เพราะเขาเสพติดมัน

977
00:49:07,820 --> 00:49:09,197
มันเป็นกลไกในการรับมือน่ะ

978
00:49:09,280 --> 00:49:11,741
กลไกการรับมือของเขาคือ "ฉันจะกิน ฉันจะดื่ม

979
00:49:11,824 --> 00:49:15,828
และถ้าฉันหยุดทําแบบนั้น ฉันจะไม่ทํางาน"

980
00:49:15,912 --> 00:49:17,705
มันเป็นวงจรอุบาทว์

981
00:49:18,373 --> 00:49:21,459
และบางครั้งเราก็ปฏิเสธมัน เราแค่...

982
00:49:22,669 --> 00:49:24,545
"เราเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองได้"

983
00:49:24,629 --> 00:49:31,469
และตัวเขาในธุรกิจที่รูปลักษณ์เป็นสิ่งสําคัญมาก

984
00:49:31,552 --> 00:49:35,348
ฉันมั่นใจว่านั่นคงเพิ่มความเครียดให้ชีวิตเขาค่ะ

985
00:49:35,431 --> 00:49:37,433
แต่มันก็เป็นส่วนหนึ่งของเขาด้วย

986
00:49:37,517 --> 00:49:40,436
คุณดูต่างไปจากครั้งก่อนที่มาที่นี่

987
00:49:40,520 --> 00:49:42,021
- น้ําหนักผมลดไปนิดหน่อย
- จริงเหรอ

988
00:49:42,105 --> 00:49:43,564
ผมไปที่ที่ชื่อว่า

989
00:49:43,648 --> 00:49:46,984
ศูนย์อายุยืนพริติคินในแคลิฟอร์เนีย

990
00:49:47,068 --> 00:49:48,736
ผมอยู่ในนั้น 26 วัน

991
00:49:49,487 --> 00:49:51,197
ผมไม่สูบบุหรี่แล้ว ผมเลิกสูบบุหรี่

992
00:49:51,280 --> 00:49:53,324
คุณอยู่ที่นั่นเกือบเดือนใช่ไหม

993
00:49:53,408 --> 00:49:54,492
ใช่ 26 วัน

994
00:49:54,575 --> 00:49:56,994
คุณบอกได้ไหมว่าคุณน้ําหนักเท่าไหร่
ก่อนที่คุณจะเข้าไปที่นั่น

995
00:49:57,078 --> 00:49:58,287
ไม่อยากพูดเหรอ

996
00:49:58,371 --> 00:50:01,165
ผมหนัก 155 กิโล หนักมาก

997
00:50:01,249 --> 00:50:03,584
เขาพยายามทําอยู่ตลอดเวลาที่บ้าน

998
00:50:03,668 --> 00:50:06,587
เขาพยายาม มีครูฝึกมาทุกวัน

999
00:50:06,671 --> 00:50:08,715
เขากินอาหารตามโปรแกรมอยู่ตลอด

1000
00:50:08,798 --> 00:50:11,634
เขามักจะไปคุยกับหมอ
และหมอบอกว่าเขาสบายดี

1001
00:50:11,718 --> 00:50:15,263
- คุณลดไปเท่าไรครับ
- ลดไปได้ 32 กิโลแล้ว

1002
00:50:17,849 --> 00:50:20,685
แต่วงการนี้อยากให้เขาตัวใหญ่

1003
00:50:21,769 --> 00:50:23,271
ฉันจําได้ว่าเอเจนซี่พูดว่า

1004
00:50:23,354 --> 00:50:25,815
"อย่าลดน้ําหนักมากไปกว่านี้"

1005
00:50:25,898 --> 00:50:28,818
และในความคิดเล็กๆ ของจอห์น
"โอเค กินต่อไป

1006
00:50:29,402 --> 00:50:32,113
นี่คือสิ่งที่พวกเขาชอบ
พวกเขาอยากให้ฉันตัวใหญ่ ฉันจะตัวใหญ่ต่อไป"

1007
00:50:34,323 --> 00:50:35,908
ฉันกังวลค่ะ

1008
00:50:40,580 --> 00:50:41,831
ที่รัก ใจเย็นๆ นะ

1009
00:50:41,914 --> 00:50:44,292
บอกแล้วไง ผมไม่โกรธแล้ว
ผมควบคุมทุกอย่างได้

1010
00:50:44,375 --> 00:50:47,044
ผมมั่นใจว่าพวกเขาไม่ได้ซ่อม
เครื่องเล่นทุกเครื่องพร้อมกัน

1011
00:50:47,128 --> 00:50:49,714
(สํานักงานรักษาความปลอดภัยสวนสนุก)

1012
00:50:54,177 --> 00:50:55,720
ขอโทษครับ ทุกคน สวนสนุกปิดแล้ว

1013
00:50:55,803 --> 00:50:57,513
กวางมูสด้านหน้าน่าจะบอกคุณ

1014
00:50:58,556 --> 00:51:01,559
แฮโรลด์ เรมิสที่เขียนบทให้กับเอสซีทีวี

1015
00:51:01,642 --> 00:51:02,852
เขาสร้างหนังเรื่องเวเคชั่น

1016
00:51:02,935 --> 00:51:04,395
วอลลีย์เวิลด์!

1017
00:51:04,479 --> 00:51:07,064
ตอนจบทําออกมาได้ไม่ดีนัก มันแย่มาก

1018
00:51:07,148 --> 00:51:09,942
พวกเขาเลยเรียกพ่อฉันมาเป็นกรณีฉุกเฉิน

1019
00:51:10,026 --> 00:51:11,986
แบบว่า "คุณต้องเปลี่ยนตอนจบ

1020
00:51:12,069 --> 00:51:14,113
คุณจะเหมาะกับบทนี้มากๆ"

1021
00:51:14,197 --> 00:51:15,907
พ่อฉันบอกว่า "ได้ ผมจะเข้าไป"

1022
00:51:15,990 --> 00:51:17,492
{\an8}จอห์นเยี่ยมมาก ผมรู้จักเขาดีมาก

1023
00:51:17,575 --> 00:51:18,409
{\an8}(แฮโรลด์ เรมิส)

1024
00:51:18,493 --> 00:51:22,705
{\an8}และเขามีตัวละครที่เขาสร้างในเอสซีทีวี
ชื่อพอล ฟิสตินยัวร์เฟซ

1025
00:51:22,789 --> 00:51:24,540
ซึ่งดูเป็นคนต๊องๆ

1026
00:51:24,624 --> 00:51:26,417
คนในเมืองบางคนก็จากไปเหมือนกัน

1027
00:51:26,501 --> 00:51:30,630
ไม่มีใครรายงานอะไรกับสํานักงานนี้เลย

1028
00:51:30,713 --> 00:51:34,467
ผมขอให้เขาแสดงเป็นตัวละครตัวนี้
ในฐานะญาติของพอล ฟิสตินยัวร์เฟซ

1029
00:51:36,719 --> 00:51:37,678
(เวเคชั่น)

1030
00:51:37,762 --> 00:51:41,724
และเรื่องเวเคชั่น มันยิ่งใหญ่มาก

1031
00:51:42,725 --> 00:51:46,312
ผมรู้ว่าเขาจะโด่งดัง
และคุณเห็นมันได้ในเรื่องสแปลช

1032
00:51:46,395 --> 00:51:47,230
(สแปลช)

1033
00:51:47,313 --> 00:51:49,899
เขาตลกอย่างน่าทึ่ง

1034
00:51:49,982 --> 00:51:51,275
และนั่นก็คือจอห์นนี่ โทรอนโต

1035
00:51:51,943 --> 00:51:55,738
นั่นคือตัวละครที่ออกมาในสแปลช

1036
00:51:55,822 --> 00:51:58,783
คุณจะเมาแค่ไหน
ขึ้นอยู่กับปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่ม

1037
00:51:58,866 --> 00:52:00,743
เทียบกับน้ําหนักตัวทั้งหมด

1038
00:52:00,827 --> 00:52:01,994
คุณเข้าใจประเด็นผมไหม

1039
00:52:02,078 --> 00:52:03,704
ไม่ใช่ว่าคุณดื่มไปเยอะนะ

1040
00:52:03,788 --> 00:52:05,081
แค่คุณผอมเกินไป

1041
00:52:06,624 --> 00:52:08,334
มันสนุกมากๆ

1042
00:52:08,417 --> 00:52:09,919
มันเหมือนเที่ยวไปทํางานไป

1043
00:52:10,002 --> 00:52:12,922
ในทางกลับกัน การทํางานกับจอห์น แคนดี้
มันน่ากลัวมาก

1044
00:52:13,005 --> 00:52:16,801
เพราะว่าผมเป็นแฟนพันธุ์แท้
ของทั้งจอห์นและยูจีน เลวี่

1045
00:52:16,884 --> 00:52:18,678
จากผลงานของพวกเขาในเซคันด์ซิตี้

1046
00:52:18,761 --> 00:52:21,722
ทําให้ผมกังวลใจเล็กน้อยที่จะแสดงเรื่องนี้

1047
00:52:21,806 --> 00:52:25,142
และแน่ใจว่าพวกเขาทําให้ผมหลุดจากจอได้
โดยแทบไม่ต้องพยายามอะไรเลย

1048
00:52:25,977 --> 00:52:28,813
รอน ฮาวเวิร์ดเป็นคนที่ทํางานด้วยไม่ง่าย

1049
00:52:29,355 --> 00:52:30,773
ผมทนเขาไม่ได้

1050
00:52:32,775 --> 00:52:33,818
ครอบครัวเขา

1051
00:52:35,361 --> 00:52:36,612
ทอม แฮงส์

1052
00:52:38,197 --> 00:52:39,657
กับปัญหาทั้งหมดของเขา

1053
00:52:40,491 --> 00:52:42,869
เขาแสดงไม่ได้เรื่องเลย

1054
00:52:42,952 --> 00:52:44,370
เฟร็ดดี้ นายกับฉันต้องคุยกัน

1055
00:52:44,453 --> 00:52:46,038
มีอะไร เงินหายเหรอ

1056
00:52:46,122 --> 00:52:47,999
- แม่บ้านเอาไป
- ฉันไม่สนเรื่องนั้น

1057
00:52:48,082 --> 00:52:49,166
- งั้นเหรอ
- ไม่

1058
00:52:49,250 --> 00:52:50,418
งั้นก็ฉันเอง ฉันยอมรับ

1059
00:52:50,501 --> 00:52:53,838
สิ่งหนึ่งที่ทําให้ผมอึ้ง
ก็คือจอห์นเป็นคนที่คิดถึงคนอื่น

1060
00:52:54,380 --> 00:52:56,841
จอห์นไม่ได้พยายามทําคะแนนให้อยู่เหนือผม

1061
00:52:56,924 --> 00:52:59,176
เขาไม่ได้พยายามจะแสดงบทที่ตลกที่สุด

1062
00:52:59,260 --> 00:53:01,637
เขาพยายามพัฒนาบทที่ตอบโต้กัน

1063
00:53:01,721 --> 00:53:05,016
ผมไม่เข้าใจกระบวนการด้นสด

1064
00:53:05,600 --> 00:53:08,060
เขาแบบว่า "ใช่ แล้วไง"

1065
00:53:08,144 --> 00:53:11,522
เขาแบบว่ารอให้ผมคิดบทอื่น

1066
00:53:11,606 --> 00:53:14,066
ที่จะทําให้มันดีขึ้น และขยายจังหวะออกไป

1067
00:53:14,942 --> 00:53:18,195
เรามีฉากตอนที่สองพี่น้องอยู่ในห้องทํางาน

1068
00:53:18,279 --> 00:53:20,948
และเขาเริ่มพูดถึงสิ่งที่เขาทําเมื่อคืน

1069
00:53:21,032 --> 00:53:23,534
ฉันอาจไปที่คลับเอมาเมื่อคืน

1070
00:53:23,618 --> 00:53:24,911
เรื่องใหม่สําหรับนายนี่

1071
00:53:25,494 --> 00:53:28,414
ฉันอาจได้เจอคุณบายไรต์
เจ้าของบายไรต์ซูเปอร์มาร์เก็ต

1072
00:53:29,832 --> 00:53:33,377
และบางทีเราอาจเป็น
ผู้จัดหาสินค้ารายใหม่ของเขา

1073
00:53:33,461 --> 00:53:35,463
จนกระทั่งตอนนั้นผมถึงเพิ่งรู้ว่า

1074
00:53:35,546 --> 00:53:40,301
จอห์นกําลังเชิญผมให้แสดงไปกับเขา

1075
00:53:40,384 --> 00:53:43,220
ตอนนั้นเราคิดบทใหม่ขึ้นมาสดๆ เลย

1076
00:53:43,304 --> 00:53:44,138
เรื่องโต๊ะนั่น...

1077
00:53:44,221 --> 00:53:46,641
- ฉันออกไปดื่มทั้งคืน
- ฉันยังไม่ได้ไปรับทักซิโด...

1078
00:53:46,724 --> 00:53:49,352
ฉันดื่มจนเหนื่อยทั้งคืน นั่นงานใหญ่เลยนะ

1079
00:53:49,435 --> 00:53:50,561
ไม่เอาน่า นายจัดการเรื่องนี้ได้

1080
00:53:50,645 --> 00:53:52,730
- ไม่เอาน่า ใจเย็น
- ใช่ ฉันจัดการได้

1081
00:53:52,813 --> 00:53:54,774
เก็บโต๊ะให้เรียบร้อย
ทําไมที่นี่เหมือนเล้าหมูตลอดเลย

1082
00:53:54,857 --> 00:53:56,359
- อย่ายุ่งกับโต๊ะตัวนั้น
- ทําอย่างที่ฉันทําสิ

1083
00:53:56,442 --> 00:53:57,735
ฉันมีระบบของฉันบนโต๊ะนี่

1084
00:53:57,818 --> 00:53:58,903
ผมคุยโทรศัพท์

1085
00:53:58,986 --> 00:54:01,656
แล้วจอห์นก็ยกหูโทรศัพท์
แล้วเริ่มทําท่าตลกๆ แบบนั้น

1086
00:54:01,739 --> 00:54:03,824
ถ้าเราแต่งงานกัน
คุณคงจะไม่ย้ายออกมาเฉยๆ แบบนี้

1087
00:54:03,908 --> 00:54:06,243
- เธออาจทําแบบนั้นก็ได้
- วางโทรศัพท์ซะ

1088
00:54:07,036 --> 00:54:08,537
- นั่นนายเหรอ
- วางหูซะ

1089
00:54:08,621 --> 00:54:11,082
- ขอโทษจริงๆ
- ไม่ๆ ไม่ใช่คุณ วิกตอเรีย

1090
00:54:11,165 --> 00:54:12,416
ฉันไม่รู้ว่านายคุยโทรศัพท์

1091
00:54:12,500 --> 00:54:13,876
มันเป็นการเติมแต่ง

1092
00:54:13,960 --> 00:54:16,253
มันเป็นการเติมแต่งและครอบคลุม

1093
00:54:16,337 --> 00:54:18,214
และฉากแร็กเก็ตบอล

1094
00:54:18,297 --> 00:54:21,092
เขาไม่ได้นอนทั้งคืน
ผมมั่นใจว่าเขาศึกษาบทของเขาอยู่

1095
00:54:21,175 --> 00:54:23,219
ใช่ ส่วนนั้นของเรื่อง

1096
00:54:23,302 --> 00:54:24,637
เขาออกไปดื่มที่ไหนสักแห่ง

1097
00:54:24,720 --> 00:54:27,056
และทันใดนั้นเอง แจ็ค นิโคลสันก็เข้ามา

1098
00:54:27,723 --> 00:54:29,475
และแจ็คก็รู้จักจอห์น

1099
00:54:29,558 --> 00:54:31,978
พวกเขาอาจเจอกันเป็นครั้งแรกที่นั่น

1100
00:54:32,061 --> 00:54:33,980
แต่พวกเขาดื่มด้วยกัน

1101
00:54:34,522 --> 00:54:36,941
ถ้าแจ็ค นิโคลสันเรียกผมไปที่บาร์

1102
00:54:37,024 --> 00:54:38,484
แล้วให้ผมดื่มด้วยทั้งคืน

1103
00:54:39,318 --> 00:54:40,569
ผมก็จะยอม

1104
00:54:40,653 --> 00:54:43,614
แล้วจอห์นก็เข้ามา ไม่เพียงแค่เหนื่อย

1105
00:54:43,698 --> 00:54:45,741
อาจจะได้นอนแค่ชั่วโมงกว่าๆ

1106
00:54:46,659 --> 00:54:50,997
แต่เขาก็เข้ามา ได้เติมพลังจาก
การใช้เวลาช่วงค่ํากับแจ็ค นิโคลสัน

1107
00:54:53,165 --> 00:54:56,002
และเราต้องแสดงบทที่ใช้ร่างกายอย่างหนัก

1108
00:54:58,546 --> 00:55:00,548
ทุกคนหัวเราะกับเรื่องนึงอยู่

1109
00:55:00,631 --> 00:55:03,259
และจอห์นก็ใช้ความอ่อนล้าของเขา

1110
00:55:03,342 --> 00:55:06,804
ในระดับที่เหมาะกับการเป็นพี่ชายผม

1111
00:55:11,058 --> 00:55:13,728
- เราเล่นมานานแค่ไหนแล้ว
- ประมาณห้านาที

1112
00:55:13,811 --> 00:55:17,314
ให้ตาย หัวใจฉันเต้นแรงเหมือนกระต่ายเลย

1113
00:55:19,066 --> 00:55:20,985
เอาเบียร์หน่อยไหม

1114
00:55:21,068 --> 00:55:23,279
คุณต้องถ่ายกี่เทค

1115
00:55:23,362 --> 00:55:26,866
ฉากที่คุณตีบอลน็อกกําแพง
และลูกบอลกระเด้งมากระแทกหัวคุณ

1116
00:55:26,949 --> 00:55:29,243
คุณต้องไม่เชื่อแน่ สามครับ

1117
00:55:33,831 --> 00:55:37,043
จอห์นครับ ฉากหนึ่งที่โดดเด่นที่สุด
ในหนังเรื่องนี้คือฉากของคุณ

1118
00:55:37,126 --> 00:55:39,086
ตอนที่คุณบอกทอม แฮงส์

1119
00:55:39,170 --> 00:55:41,255
"ฟังนะ ไอ้หนู
ถ้านายมีความรัก นายก็มีความรัก

1120
00:55:41,338 --> 00:55:43,299
มันอาจไม่เกิดขึ้นกับฉัน"

1121
00:55:43,382 --> 00:55:44,675
"คนตกหลุมรักกันทุกวัน"

1122
00:55:44,759 --> 00:55:45,843
- นายพูดแบบนั้นเหรอ
- ใช่

1123
00:55:45,926 --> 00:55:48,137
เออ นั่นมันไร้สาระ

1124
00:55:48,220 --> 00:55:49,805
มันไม่ได้เป็นแบบนั้น

1125
00:55:50,514 --> 00:55:52,516
นายรู้ตัวไหมว่า
นายมีความสุขกับเธอแค่ไหน

1126
00:55:52,600 --> 00:55:55,061
ตอนที่นายไม่ทําให้ตัวเองเป็นบ้าน่ะ

1127
00:55:55,936 --> 00:55:57,897
ทุกวันเลยเหรอ ไม่เอาน่า

1128
00:55:58,564 --> 00:56:00,441
บางคนไม่มีวันได้มีความสุขขนาดนั้น

1129
00:56:00,524 --> 00:56:01,942
ฉันไม่มีวันมีความสุขขนาดนั้น

1130
00:56:02,818 --> 00:56:05,321
มันเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมอยากแสดงหนังเรื่องนี้

1131
00:56:05,404 --> 00:56:09,241
บทอนุญาตให้ผมได้ทําอย่างอื่น
นอกจากเล่นแร็กเก็ตบอล

1132
00:56:10,242 --> 00:56:11,452
มันใหญ่มากจริงๆ

1133
00:56:12,912 --> 00:56:15,748
สแปลชทําให้จอห์นโด่งดังเป็นพลุแตก

1134
00:56:22,254 --> 00:56:26,258
มีการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มเกิดขึ้น
และเขากลายเป็นคนดังขึ้นมา

1135
00:56:26,342 --> 00:56:28,052
และมันเกิดขึ้นเร็วมาก

1136
00:56:33,974 --> 00:56:35,684
พอคุณกลายเป็นดาราหนัง

1137
00:56:35,768 --> 00:56:39,939
มันยากแค่ไหน
ที่จะทําให้ชีวิตคุณเป็นปกติที่สุด

1138
00:56:40,481 --> 00:56:42,733
เราแค่พยายามจัดการมุมมองให้ถูกต้อง

1139
00:56:42,817 --> 00:56:44,276
ชีวิตมันสั้นเกินไป

1140
00:56:44,360 --> 00:56:47,613
นี่คือสถานที่จริง
คนพวกนี้คือคนจริงๆ รอบตัวผม

1141
00:56:47,696 --> 00:56:49,281
และเราต้องทํางานจริงๆ ทุกวัน

1142
00:56:49,365 --> 00:56:50,908
ต้องเปลี่ยนทรายแมว

1143
00:56:50,991 --> 00:56:53,244
ต้องเอาขยะไปทิ้ง ต้องทําอะไรๆ

1144
00:56:53,327 --> 00:56:54,620
เรามีหน้าที่รับผิดชอบ

1145
00:56:54,703 --> 00:56:55,830
ผมเลือกชีวิตแบบนั้น

1146
00:56:55,913 --> 00:56:57,748
หลายคนไม่อยากรับผิดชอบ

1147
00:56:57,832 --> 00:56:59,708
ของครอบครัวที่บ้านและอะไรที่ต้องจัดการ

1148
00:56:59,792 --> 00:57:02,962
หลายคนชอบพูดว่า "ลุยกันเลยๆ"

1149
00:57:03,045 --> 00:57:05,965
ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยง ตายตั้งแต่ยังหนุ่ม
ชีวิตมีค่าดังเพชร

1150
00:57:06,799 --> 00:57:07,758
"เอาเลย"

1151
00:57:07,842 --> 00:57:10,803
และนั่นไม่ใช่วิธีที่ผมเลือกใช้ชีวิต

1152
00:57:11,804 --> 00:57:13,013
เป็นแบบนั้นต่อไปนะคะ

1153
00:57:18,936 --> 00:57:19,979
{\an8}(ปี 1984)

1154
00:57:20,062 --> 00:57:21,647
{\an8}ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้หนังตลก

1155
00:57:21,730 --> 00:57:25,359
{\an8}และก็สนใจอยากเป็นนักแสดงตลก
และนักเขียนบทด้วย

1156
00:57:25,442 --> 00:57:28,404
แต่ผมไม่เคยคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ผมจะทํา

1157
00:57:30,030 --> 00:57:32,741
ผมคิดว่าช่วงฤดูใบไม้ร่วงตอนปีสี่

1158
00:57:32,825 --> 00:57:35,619
และผมเป็นประธานของแลมพูน

1159
00:57:35,703 --> 00:57:39,832
เรามีความคิดว่า
เราน่าจะให้ฮีโร่ของเรามาเยี่ยมชมแลมพูน

1160
00:57:39,915 --> 00:57:43,085
และผมก็กระตือรือร้นมาก
ที่จะให้จอห์น แคนดี้มา

1161
00:57:43,878 --> 00:57:47,006
แล้วเราก็ได้คําตอบจากคนของเขาว่า
"ใช่ เขาจะมา"

1162
00:57:47,715 --> 00:57:51,093
ผมเลยขับรถไปที่สนามบินโลแกน

1163
00:57:51,177 --> 00:57:54,305
เขาขึ้นเครื่องบินพาณิชย์มาจากโทรอนโต

1164
00:57:54,388 --> 00:57:57,099
และผมเห็นจอห์น แคนดี้ ลงมาจากบันไดเลื่อน

1165
00:57:58,100 --> 00:58:02,146
เขาคล้องกล้องไว้ที่คอเหมือนนักท่องเที่ยว

1166
00:58:02,229 --> 00:58:04,857
แบบที่ถ้าจอห์น แคนดี้เล่นเป็นนักท่องเที่ยว

1167
00:58:04,940 --> 00:58:06,775
เขาก็จะมีกล้องตัวใหญ่คล้องคอ

1168
00:58:06,859 --> 00:58:09,862
และเขาจะแบบว่า "ว้าว สุดยอด"
เขาเป็นแบบนั้นเลย

1169
00:58:11,197 --> 00:58:12,656
มีรูปผมอยู่ที่ฮาร์วาร์ดยาร์ด

1170
00:58:12,740 --> 00:58:14,408
และมีรูปผมในหอพักอดัมส์เฮาส์

1171
00:58:15,618 --> 00:58:18,704
ผมมีหลักฐานว่ามีสองครั้ง

1172
00:58:18,787 --> 00:58:21,081
ที่เขาเล็งกล้องมาที่ผมและถ่ายรูปผม

1173
00:58:21,624 --> 00:58:25,878
ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงอีโก้ที่สูงเสียดฟ้าของผม

1174
00:58:27,504 --> 00:58:29,089
ผมสนใจแค่นั้นแหละ

1175
00:58:30,424 --> 00:58:34,136
เราจะฉายคลิปตัดต่อของเขาทั้งหมด

1176
00:58:34,220 --> 00:58:37,264
และทุกคนในมหาวิทยาลัยก็อยากไปดู

1177
00:58:38,098 --> 00:58:40,142
และเขาเป็นทุกอย่างที่คุณอยากให้เขาเป็น

1178
00:58:40,226 --> 00:58:41,977
{\an8}เขาคือจอห์น แคนดี้ คูณสิบ

1179
00:58:42,061 --> 00:58:44,939
{\an8}เขาล้อเล่นกับทุกคน
เขาทําให้ทุกคนหัวเราะ

1180
00:58:45,022 --> 00:58:47,650
ผมจําได้ชัดเจนว่าเขาดูคลิปต่างๆ

1181
00:58:47,733 --> 00:58:49,818
ราวกับว่าเขาไม่เคยดูมันมาก่อน

1182
00:58:51,320 --> 00:58:53,405
ทั้งห้องเต็มไปด้วยออร่าของเขา

1183
00:58:53,489 --> 00:58:59,328
เขาเปิดกว้าง ร่าเริง และกระตือรือร้นในทุกเรื่อง

1184
00:59:01,205 --> 00:59:04,833
จําได้ว่าผมบอกเขาว่า
ผมสนใจการแสดงตลกมาก

1185
00:59:05,793 --> 00:59:07,836
และผมอาจจะอยากลองแสดงดู

1186
00:59:07,920 --> 00:59:09,463
ผมจะไม่มีวันลืมเลย

1187
00:59:09,546 --> 00:59:12,258
เขาจ้องตาผมตรงๆ และพูดว่า "เราไม่ลอง

1188
00:59:12,341 --> 00:59:14,176
แค่ทําหรือไม่ทําเท่านั้น

1189
00:59:14,260 --> 00:59:15,719
เราไม่ลอง ไอ้หนู"

1190
00:59:16,387 --> 00:59:19,848
และนั่นบอกผมว่า "ทําให้เต็มที่เลย ไอ้หนู

1191
00:59:19,932 --> 00:59:21,976
ทุ่มให้สุดตัว หรือไม่ก็อย่าทํา"

1192
00:59:33,153 --> 00:59:36,282
แล้วครอบครัวคุณรู้สึกยังไง
กับการมีลูกชายที่มีชื่อเสียง

1193
00:59:36,365 --> 00:59:37,241
มันยากสําหรับพวกเขา

1194
00:59:37,324 --> 00:59:39,994
ผมว่าพี่ชายผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

1195
00:59:40,494 --> 00:59:41,912
ต้องเจอ "คุณเป็นพี่จอห์น" ตลอด

1196
00:59:41,996 --> 00:59:43,080
เขาเป็นพี่ชายผมด้วย

1197
00:59:43,163 --> 00:59:45,582
ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่กับพี่ชาย

1198
00:59:47,418 --> 00:59:49,128
ผมรู้สึกแย่มากกับเรื่องนั้น แต่...

1199
00:59:49,962 --> 00:59:53,048
- คุณเป็นสามีแบบไหนครับ
- ในฐานะสามีเหรอ

1200
00:59:53,132 --> 00:59:55,592
ให้ตาย คงแย่มากเลยมั้ง
เพราะผมแทบไม่ได้อยู่ที่นี่

1201
00:59:55,676 --> 00:59:56,510
ผมเป็นนักแสดง

1202
00:59:56,593 --> 00:59:58,804
- แล้วคุณก็เป็นพ่อด้วย
- ใช่ มันเยี่ยมมากเลย

1203
00:59:58,887 --> 01:00:01,390
เจนนิเฟอร์ ลูกสาวผมอยู่ตรงนั้น

1204
01:00:02,141 --> 01:00:04,601
เธอเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับผม

1205
01:00:08,147 --> 01:00:09,273
นั่นแหละ

1206
01:00:10,816 --> 01:00:15,237
พ่อฉันซื้อฟาร์มนี้ในเมืองที่ชื่อว่าควีนส์วิลล์

1207
01:00:15,321 --> 01:00:17,781
ตอนฉันอายุไม่ถึงขวบ

1208
01:00:19,283 --> 01:00:20,868
สําหรับพ่อ
ฉันว่ามันเป็นที่พักผ่อนของเขาค่ะ

1209
01:00:21,994 --> 01:00:24,955
มันเป็นที่ดินกว้างขวางมหึมา

1210
01:00:25,039 --> 01:00:27,499
แต่มันเป็นบ้านที่เรียบง่ายมาก มีสระว่ายน้ํา

1211
01:00:27,583 --> 01:00:30,794
มีเปลญวนในสวนหลังบ้าน
และโรงนาสีแดงแสนสวย

1212
01:00:31,628 --> 01:00:33,422
และผมก็คิดว่ามันเป็นทางออก

1213
01:00:34,798 --> 01:00:37,718
คุณปฏิเสธหนังเพราะมันจําเป็นต้องเดินทาง

1214
01:00:37,801 --> 01:00:40,054
ใช่ หลายครั้งที่ผมต้องทําแบบนั้น

1215
01:00:40,137 --> 01:00:43,057
เด็กๆ เริ่มโตขึ้นแล้ว
และผมอยากใช้เวลากับพวกเขา

1216
01:00:43,599 --> 01:00:45,684
และลูกสาวผม ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งเกิด

1217
01:00:45,768 --> 01:00:46,810
ตอนนี้เธอเข้าโรงเรียนแล้ว

1218
01:00:47,686 --> 01:00:48,937
และเด็กๆ โตเร็วมาก

1219
01:00:49,021 --> 01:00:51,357
ใครๆ ก็พูดแบบนี้ แต่ว่าพวกเขาโตเร็วมาก

1220
01:00:51,440 --> 01:00:53,233
และผมก็อยากจะใช้เวลาอยู่กับพวกเขา

1221
01:00:53,317 --> 01:00:56,487
พวกเขาจะได้พูดว่า
"ใช่ นั่นพ่อฉัน" ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้นในทีวี

1222
01:00:57,029 --> 01:00:59,365
เขาชอบที่ได้เป็นพ่อ

1223
01:00:59,448 --> 01:01:01,200
และเขามีส่วนร่วมในชุมชน

1224
01:01:01,283 --> 01:01:03,535
เขาชอบทําอะไรๆ กับเด็กๆ ที่โรงเรียน

1225
01:01:03,619 --> 01:01:04,828
เด็กโลภ

1226
01:01:04,912 --> 01:01:06,872
ที่จริงแล้ว เขาก็คือเด็ก

1227
01:01:07,706 --> 01:01:09,041
เขาเป็นเด็กน้อย

1228
01:01:10,459 --> 01:01:13,587
ผมคิดว่าจอห์นตอนที่มีความสุขที่สุด
ที่ผมเคยเห็น

1229
01:01:13,670 --> 01:01:16,215
คือตอนที่เขาอยู่ในครัวของตัวเอง

1230
01:01:16,298 --> 01:01:20,302
ผมคิดว่าวิถีชีวิต
แบบจอห์นนี่ โทรอนโตที่เขามี

1231
01:01:20,386 --> 01:01:22,054
ใช้พลังงานเยอะมาก

1232
01:01:22,137 --> 01:01:23,889
เขาอยาก...

1233
01:01:26,058 --> 01:01:28,435
ตัวเล็กกว่านี้ในโลก

1234
01:01:28,519 --> 01:01:29,770
ขอโทษครับ

1235
01:01:30,896 --> 01:01:32,773
โอ๊ะ ขอโทษจริงๆ ครับ

1236
01:01:32,856 --> 01:01:34,274
เฮ้ย นั่นมือฉัน

1237
01:01:34,942 --> 01:01:37,611
ทุกคนที่ทํางานกับเขาตกหลุมรักเขา

1238
01:01:38,320 --> 01:01:40,114
คาร์ลบอกว่า
ตอนที่เขาแสดงเรื่องซัมเมอร์เรนทัล

1239
01:01:40,197 --> 01:01:42,950
{\an8}เขารอไปที่กองเพื่อคุยเล่น
กับจอห์น แคนดี้แทบไม่ไหว

1240
01:01:43,033 --> 01:01:44,201
{\an8}(เมล บรูกส์
ผู้กํากับ)

1241
01:01:44,284 --> 01:01:46,412
คุณพรากวันหยุดไปจากครอบครัวผม

1242
01:01:46,995 --> 01:01:48,747
และตอนนี้ผมจะพรากบางอย่างไปจากคุณ

1243
01:01:48,831 --> 01:01:53,168
เขาเป็นที่จดจําอย่างง่ายดายเพราะมีจิตใจดี

1244
01:01:53,252 --> 01:01:56,004
เขาไปเข้าฉากเพื่อทําให้ผู้คนมีความสุข

1245
01:01:56,088 --> 01:01:58,882
ตั้งแต่ทีมงาน ช่างแต่งหน้า ทีมชุด

1246
01:01:58,966 --> 01:02:00,801
ไปจนถึงคนขับรถ

1247
01:02:00,884 --> 01:02:02,928
เขาไปที่นั่นเพื่อสนุกกับผู้คน

1248
01:02:03,929 --> 01:02:05,013
หวัดดีค่ะ

1249
01:02:07,099 --> 01:02:09,101
เขาดูแลแม่ของเขา ดูแลป้า

1250
01:02:09,184 --> 01:02:12,104
ดูแลพี่ชาย ดูแลลูกพี่ลูกน้อง

1251
01:02:12,187 --> 01:02:14,314
และดูแลเรา

1252
01:02:14,398 --> 01:02:18,902
วิธีที่จอห์นปฏิบัติต่อครอบครัวของเขา
แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาเป็นคนยังไง

1253
01:02:18,986 --> 01:02:22,573
คุณเห็นความลึกซึ้งและหัวใจ

1254
01:02:22,656 --> 01:02:26,285
ในตัวผู้ชายคนหนึ่งที่มีแง่มุมนั้นในชีวิต

1255
01:02:26,952 --> 01:02:28,745
เขาไม่สวมบทบาท

1256
01:02:28,829 --> 01:02:32,416
ที่ไม่มีส่วนช่วยในกระบวนการคิด

1257
01:02:32,499 --> 01:02:36,545
หรือความฝันที่ว่า
ฉันอยากเป็นแบบนั้นหรือฉันอยากเป็นแบบนี้

1258
01:02:36,628 --> 01:02:37,629
กอดพ่อที

1259
01:02:38,422 --> 01:02:40,424
- อะไรนะ
- กอดพ่อหน่อยน่า

1260
01:02:40,507 --> 01:02:41,675
- พ่อ
- มาเร็ว

1261
01:02:41,758 --> 01:02:44,428
- ผมแก่เกินจะกอดแล้ว
- ลูกไม่เคยแก่เกินกอดหรอก

1262
01:02:45,053 --> 01:02:49,099
ถึงเขาจะเป็นจอห์น แคนดี้
แต่เขาก็เล่นเป็นจอห์น แคนดี้

1263
01:02:49,183 --> 01:02:51,560
เหมือนเขาเป็นพ่อด้วย

1264
01:02:51,643 --> 01:02:53,395
เราทําผิด เราโดนดุ

1265
01:02:53,479 --> 01:02:54,730
เร็วเข้า ออกไปจากตรงนี้

1266
01:02:54,813 --> 01:02:56,607
แต่มันก็มีความรักมากมาย

1267
01:03:00,360 --> 01:03:02,112
ลูกยังไม่สูบบุหรี่ใช่ไหม

1268
01:03:02,196 --> 01:03:03,322
พ่อคะ

1269
01:03:03,405 --> 01:03:04,907
ก็แค่ถามด้วยความเป็นห่วงของพ่อ

1270
01:03:06,241 --> 01:03:07,326
ในแง่หนึ่ง ก็ใช่

1271
01:03:07,409 --> 01:03:11,705
มันเหมือนเขาสร้างความเป็นพ่อ
ที่เขาอาจต้องการมาตลอด

1272
01:03:12,247 --> 01:03:15,667
พ่อกับผมมาที่ในป่านี่
เหมือนที่ปู่เคยพาพ่อมาใช่ไหม

1273
01:03:16,460 --> 01:03:17,794
ใช่ ก็คงงั้น

1274
01:03:17,878 --> 01:03:19,546
ครับ ผมเข้าใจ

1275
01:03:20,506 --> 01:03:24,510
เขานําความอ่อนไหว ความอ่อนหวาน

1276
01:03:25,344 --> 01:03:29,056
และจิตใจดีๆ มากมายที่เขามี
มาสู่ตัวละครที่เขาสร้างขึ้น

1277
01:03:29,640 --> 01:03:33,101
และเขาเป็นนักแสดงที่เก่งมาก
เขาสื่อมันออกมาได้โดยไม่ต้องพยายาม

1278
01:03:33,185 --> 01:03:34,269
พวกเชสเตอร์

1279
01:03:35,646 --> 01:03:37,981
เขาเป็นนักแสดงที่เชี่ยวชาญอย่างยิ่ง

1280
01:03:38,774 --> 01:03:42,528
เขารู้ว่าอะไรที่จําเป็น
และรู้ว่าเขานําเสนอมันออกมาได้

1281
01:03:44,112 --> 01:03:47,950
เขาเอาการแสดงเสียบไว้ในกระเป๋าหลัง
และแสดงออกมาเหมือนมนุษย์คนนึง

1282
01:03:48,742 --> 01:03:51,870
เขาเป็นนักแสดงเต็มตัว เพราะเขาเป็นคนจริงๆ

1283
01:03:56,333 --> 01:03:58,835
คาร์ลบอกผมว่ามันสนุกมาก

1284
01:03:58,919 --> 01:04:03,298
เพราะจอห์น แคนดี้
เป็นคนที่สนุกมาก และนิสัยดีมาก

1285
01:04:03,882 --> 01:04:06,635
เขาว่า "ถ้าคุณมีโอกาส..."
ผมตอบว่า "ผมกําลังมองหาม็อก"

1286
01:04:06,718 --> 01:04:07,719
เขาถามว่า "มันคืออะไร"

1287
01:04:07,803 --> 01:04:09,263
ครึ่งคนครึ่งหมา

1288
01:04:09,763 --> 01:04:11,139
ผมเป็นเพื่อนรักของตัวเอง

1289
01:04:11,223 --> 01:04:14,268
{\an8}- ในหนังเรื่องต่อไปของผมชื่อ...
- สเปซบอลส์

1290
01:04:14,351 --> 01:04:18,480
{\an8}ขอให้ชวาร์ตซ์อยู่กับคุณ

1291
01:04:19,106 --> 01:04:21,149
- คุณเป็นใคร
- ผมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว

1292
01:04:21,233 --> 01:04:22,317
- คุณชื่ออะไร
- บาร์ฟ

1293
01:04:22,401 --> 01:04:23,443
ชื่อเต็มๆ สิ

1294
01:04:23,527 --> 01:04:24,570
บาร์โฟโลมิว

1295
01:04:25,571 --> 01:04:28,407
เราไม่ได้ทําเรื่องนี้เพื่อเงินเท่านั้น

1296
01:04:28,490 --> 01:04:30,325
เราทําเพื่อเงินมหาศาล

1297
01:04:30,409 --> 01:04:31,785
ขอขาหน้าหน่อย

1298
01:04:37,040 --> 01:04:38,875
แม่เจ้าโว้ย

1299
01:04:46,216 --> 01:04:47,050
เขาเป็นคนทํา

1300
01:04:48,135 --> 01:04:50,887
วันหนึ่งจอห์นเอาเก้าอี้ของผมไป
เก้าอี้ที่เขียนว่า "ผู้กํากับ"

1301
01:04:50,971 --> 01:04:52,598
และเขาก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น

1302
01:04:52,681 --> 01:04:55,392
และผมบอกว่า "จอห์น นั่นเก้าอี้ของผม"

1303
01:04:55,475 --> 01:04:56,852
เขาบอกว่า "ผมรู้

1304
01:04:56,935 --> 01:04:59,938
ผมกําลังคิดจะกํากับหนัง
และอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง"

1305
01:05:02,274 --> 01:05:05,152
เขาทําผมตะลึงไปเลย
"ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง"

1306
01:05:05,235 --> 01:05:06,945
ผมถามว่า "แล้วเป็นไง"
เขาว่า "เหมือนเดิม

1307
01:05:07,029 --> 01:05:10,240
มันก็เหมือนเดิม เหมือนนั่งบนเก้าอี้ธรรมดา"

1308
01:05:12,659 --> 01:05:16,580
เขามีอารมณ์ขันที่แปลกและงดงามมาก

1309
01:05:17,956 --> 01:05:21,293
เปี่ยมไปด้วยจิตใจดีและรอยยิ้ม

1310
01:05:21,376 --> 01:05:23,587
รอยยิ้มที่เปี่ยมรัก

1311
01:05:26,256 --> 01:05:28,467
ผ่านไปสองชั่วอายุคนแล้ว

1312
01:05:29,217 --> 01:05:34,931
แต่ความทรงจําเรื่องเขายังคง
ชัดเจนและมีชีวิตชีวาเช่นเคย

1313
01:05:38,852 --> 01:05:43,398
แม้ว่าจอห์นจะใจดี
กับคนที่เขาอยู่ด้วยแม้เพียงหนึ่งนาที

1314
01:05:43,482 --> 01:05:46,443
ตอนที่ทํางาน คุณต้องเป็นมืออาชีพ

1315
01:05:46,526 --> 01:05:47,778
ถ้ามันไม่ราบรื่น...

1316
01:05:47,861 --> 01:05:51,156
เขามีประสบการณ์มากมาย
เขาเล่นหนังมาหลายเรื่อง

1317
01:05:51,239 --> 01:05:54,451
เรียนรู้การทํางานบนเวที

1318
01:05:54,951 --> 01:05:56,161
และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในฉาก

1319
01:05:56,244 --> 01:06:00,457
คุณยอมให้ใครทํางานแบบมั่วๆ ไม่ได้

1320
01:06:00,540 --> 01:06:03,251
คุณแบบว่า "ไม่ๆ ไม่เอาน่า
นี่แสดงกันจริงๆ แล้ว"

1321
01:06:04,544 --> 01:06:06,338
"เราต้องทุ่มเท"

1322
01:06:06,421 --> 01:06:08,965
"ต้องมุ่งมั่นที่จะทําให้ดีที่สุดเท่าที่จะทําได้"

1323
01:06:10,592 --> 01:06:13,720
เราอ่านบทกันบนเวที
เป็นมาริลิน ซูซาน มิลเลอร์

1324
01:06:13,804 --> 01:06:15,555
นักเขียนบทคนเก่งของแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

1325
01:06:15,639 --> 01:06:16,807
เธอเขียนบทละคร

1326
01:06:16,890 --> 01:06:18,809
ซิดนีย์ พอลแลคจะเป็นคนกํากับมัน

1327
01:06:20,477 --> 01:06:22,229
และเรามีนักแสดงชื่อดังหลายคน

1328
01:06:22,312 --> 01:06:25,023
มีเรย์ ลีออตต้า เควิน ไคลน์

1329
01:06:25,107 --> 01:06:27,734
แคนดี้ ผม และคนอื่นๆ อีกเยอะเลย

1330
01:06:27,818 --> 01:06:30,570
และแคนดี้มีฉากที่เขาอยู่ในห้องน้ํา

1331
01:06:31,238 --> 01:06:34,574
พูดจากในนั้น และ...

1332
01:06:35,909 --> 01:06:37,786
เขาแสดงแบบเกินเบอร์มาก

1333
01:06:37,869 --> 01:06:39,955
มากๆ ผมหมายถึงเวอร์วังอลังการ

1334
01:06:40,038 --> 01:06:42,374
ช่วงเวลามันเกิน...

1335
01:06:46,420 --> 01:06:47,671
ที่จะเข้าใจได้

1336
01:06:47,754 --> 01:06:50,132
มัน... คุณไม่อยากเชื่อเลย

1337
01:06:50,215 --> 01:06:51,967
และผมกําลังดูอยู่

1338
01:06:52,050 --> 01:06:55,429
ผมดูซิดนีย์ พอลแลคที่กําลังเสียสติ

1339
01:06:55,512 --> 01:06:58,890
เพราะจอห์นเล่นใหญ่ไฟกะพริบ

1340
01:06:58,974 --> 01:07:00,600
กําลังสนุกในแบบของเขาเอง

1341
01:07:00,684 --> 01:07:04,187
และผมหัวเราะ เพราะผมรู้ว่าซิดนีย์จะฆ่าเขา

1342
01:07:04,813 --> 01:07:09,067
ไม่รู้สิ การได้ยินว่าจอห์นห่วยแตก
สําหรับผมมันน่าสนใจกว่าการได้ยินว่า...

1343
01:07:09,151 --> 01:07:11,820
มันไม่ได้ห่วย เขาแค่เล่นใหญ่ไปหน่อย

1344
01:07:11,903 --> 01:07:13,363
เขาแค่เล่นใหญ่

1345
01:07:13,447 --> 01:07:15,240
ไม่ใช่ว่าไม่ตลกนะ

1346
01:07:15,323 --> 01:07:21,121
มันก็แค่ไร้ความรับผิดชอบอย่างน่าละอาย

1347
01:07:21,204 --> 01:07:25,167
เพราะอาจมีนักแสดงอีกคนในฉาก
หรือในละครทั้งหมด

1348
01:07:25,250 --> 01:07:27,335
ผมเคยพูดไปแล้ว และจะพูดอีกครั้ง

1349
01:07:28,044 --> 01:07:29,671
ชีวิตดําเนินไปเร็วมาก

1350
01:07:30,213 --> 01:07:33,800
ถ้าคุณไม่หยุดและมองไปรอบๆ บ้าง
คุณอาจจะพลาดมันก็ได้

1351
01:07:38,305 --> 01:07:40,599
{\an8}(ปี 1987)

1352
01:07:40,682 --> 01:07:42,392
{\an8}ตอนที่เขาพบกับจอห์น ฮิวส์

1353
01:07:42,476 --> 01:07:43,852
{\an8}(จอห์น ฮิวส์
นักเขียนและผู้กํากับ)

1354
01:07:43,935 --> 01:07:45,604
{\an8}ผมว่าเขาเริ่มโชว์ฝีมือได้สุดๆ

1355
01:07:46,021 --> 01:07:47,856
{\an8}สองคนนั้นเหมือนพี่น้องกัน

1356
01:07:47,939 --> 01:07:49,608
{\an8}พี่น้องที่พวกเขาอยากมี

1357
01:07:49,691 --> 01:07:51,443
{\an8}จอห์น แคนดี้และจอห์น ฮิวส์ ทั้งคู่มี...

1358
01:07:51,526 --> 01:07:53,236
{\an8}(คริส โคลัมบัส
ผู้กํากับ โฮมอะโลน)

1359
01:07:53,320 --> 01:07:55,322
{\an8}เรียกว่าอะไรดี เครื่องจับโกหกที่เยี่ยมมาก

1360
01:07:55,405 --> 01:07:57,032
พวกเขาไม่สนพวกงี่เง่า

1361
01:07:57,115 --> 01:07:59,910
สองคนนั้นมีจิตวิญญาณเดียวกัน

1362
01:07:59,993 --> 01:08:02,329
จอห์น ฮิวส์รักจอห์น แคนดี้มาก

1363
01:08:02,412 --> 01:08:05,707
และพวกเขาก็มีอารมณ์ขัน
ที่สวยงามและเลวร้ายร่วมกัน

1364
01:08:05,791 --> 01:08:07,042
มุกตลกร้ายดีๆ

1365
01:08:07,125 --> 01:08:10,045
แต่สมจริงมาก ความน่ากลัวของการเป็นพ่อแม่

1366
01:08:10,128 --> 01:08:12,547
ครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน

1367
01:08:12,631 --> 01:08:15,133
เราจะไปที่ฟาร์มของพวกเขา
พวกเขาจะมาที่ฟาร์มของเรา

1368
01:08:15,217 --> 01:08:18,512
เราไปที่บ้านพวกเขา บาร์บีคิว ทุกวันหยุด

1369
01:08:18,595 --> 01:08:22,265
และฉันคิดว่ามันซึมเข้าไปในหนังค่ะ

1370
01:08:22,349 --> 01:08:24,976
มันเป็นงานที่ดีที่สุดของเขา
เมื่อทั้งสองจอห์นร่วมมือกัน

1371
01:08:25,894 --> 01:08:28,438
ถ้าคุณคิดจะเชื่อมโยงนักแสดงกับจอห์น ฮิวส์

1372
01:08:28,522 --> 01:08:30,899
{\an8}หลายคนจะคิดว่า
เป็น "มอลลี่ ริงวอลด์" อะไรทํานองนั้น

1373
01:08:30,982 --> 01:08:32,526
{\an8}แต่มันคือ "ไม่ใช่ เป็นจอห์น แคนดี้"

1374
01:08:32,609 --> 01:08:34,820
ผมแสดงหนังของจอห์น ฮิวส์มา
มากเท่ากับมอลลี่ ริงวอลด์

1375
01:08:34,903 --> 01:08:35,987
เราทั้งคู่เล่นมาสามเรื่อง

1376
01:08:36,071 --> 01:08:37,864
ผมว่าแคนดี้เล่นไปเก้าเรื่อง

1377
01:08:37,948 --> 01:08:39,616
คุณควรเชื่อมโยงสองคนนั้นเข้าด้วยกัน

1378
01:08:40,826 --> 01:08:44,120
งานของพวกเขายังคงซื่อตรงและสมจริงมากๆ

1379
01:08:44,204 --> 01:08:47,040
และผมคิดว่าเวลาที่คุณไม่ไปร้านขายของชํา

1380
01:08:47,123 --> 01:08:49,209
ไม่ไปร้านอาหารในท้องถิ่นในตอนเช้า

1381
01:08:49,292 --> 01:08:52,212
เริ่มแยกตัวเองออกจากผู้คนจริงๆ

1382
01:08:52,295 --> 01:08:55,340
นั่นทําให้คุณสูญเสียสัมผัส
ถึงสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นในโลกใบนี้

1383
01:08:55,423 --> 01:08:58,051
จอห์น แคนดี้และจอห์น ฮิวส์ไม่เคยสูญเสียมัน

1384
01:08:58,134 --> 01:09:01,555
ผมว่าจอห์น ฮิวส์เฝ้ามองจอห์นอย่างจริงจัง

1385
01:09:01,638 --> 01:09:04,641
และรู้สึกประทับใจเขา...

1386
01:09:05,517 --> 01:09:06,935
อย่างยิ่ง

1387
01:09:07,018 --> 01:09:08,603
ผมเขียนบท แล้วเอาไปให้จอห์น

1388
01:09:08,687 --> 01:09:11,565
จอห์นตรวจสอบขั้นสุดท้าย

1389
01:09:12,107 --> 01:09:17,737
และในฐานะผู้กํากับ นั่นเป็นของขวัญที่เยี่ยมมาก

1390
01:09:17,821 --> 01:09:19,573
เขาไม่ยอมให้ผมทําผิดพลาดจริงๆ

1391
01:09:19,656 --> 01:09:21,324
จอห์นเขียนตัวละครให้เขา

1392
01:09:21,408 --> 01:09:24,786
อังเคิลบัคถูกเขียนขึ้นมาให้จอห์น

1393
01:09:24,870 --> 01:09:29,416
นั่นถือเป็นคําชมของผู้กํากับ
ที่มีพรสวรรค์ระดับจอห์น ฮิวส์

1394
01:09:29,499 --> 01:09:32,502
และพรสวรรค์ในการเขียนบทระดับเขา
ที่สร้างหนังให้คุณ

1395
01:09:32,586 --> 01:09:34,004
ไง เป็นไงบ้าง

1396
01:09:34,087 --> 01:09:34,963
คุณเป็นใคร

1397
01:09:35,797 --> 01:09:36,715
ฉันคือลุงบัค

1398
01:09:37,424 --> 01:09:41,052
แบบนี้เป็นไง ตอนจอห์น แคนดี้เสียชีวิต
เขาอายุ 43 ปี

1399
01:09:41,678 --> 01:09:42,929
ผมอายุ 44 ปี

1400
01:09:43,597 --> 01:09:48,226
วันนี้ผมแก่กว่าเขาเจ็ดปี
ตอนที่เราถ่ายทําเรื่องอังเคิลบัค

1401
01:09:48,310 --> 01:09:50,896
นั่นคือเรื่องจริงของแมคสําหรับวันนี้
ที่ทําให้คุณรู้สึกแก่

1402
01:09:56,484 --> 01:09:58,904
ผมคิดว่ามันง่ายมากที่จะวาดเส้นขนาน

1403
01:09:58,987 --> 01:10:01,781
ระหว่างจอห์น แคนดี้
ในโลกแห่งความเป็นจริงกับลุงบัค

1404
01:10:02,324 --> 01:10:04,951
ผมว่านั่นคือเหตุผล
ที่มันเป็นการแสดงเรื่องหนึ่งที่ผมชอบที่สุด

1405
01:10:05,035 --> 01:10:07,078
เพราะผมว่าเขาทุ่มเทกับมันมาก

1406
01:10:08,163 --> 01:10:10,999
ทัศนคติทั้งหมดในการแสดง
กับเด็กสองคนในหนังเรื่องนั้น

1407
01:10:11,082 --> 01:10:13,460
มาจากความสัมพันธ์ของผม
กับเจนนิเฟอร์และคริสโตเฟอร์

1408
01:10:13,543 --> 01:10:15,128
และวิธีที่ผมดูแลพวกเขา

1409
01:10:15,629 --> 01:10:18,340
สิ่งหนึ่งที่ผมไม่เคยทํา
ผมไม่เคยพูดจาดูถูกพวกเขาเลย

1410
01:10:18,423 --> 01:10:21,468
และในหนัง ลุงบัคก็ไม่พูดจาดูถูกเด็กพวกนี้

1411
01:10:21,551 --> 01:10:23,094
นั่นคือเหตุผลที่เด็กๆ ชอบเขา

1412
01:10:23,178 --> 01:10:24,387
เขาปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

1413
01:10:24,471 --> 01:10:26,806
พวกเขาได้รับทั้งความเคารพ
และความมั่นใจในตัวเอง

1414
01:10:30,310 --> 01:10:33,688
หลายคนไม่รู้วิธีการหรือไม่ชอบทํางานกับเด็ก

1415
01:10:33,772 --> 01:10:34,689
นั่นเป็นเรื่องใหญ่มาก

1416
01:10:34,773 --> 01:10:38,026
เชื่อผมเถอะ
ในฐานะผู้ใหญ่ เด็กๆ ทํางานด้วยยาก

1417
01:10:38,109 --> 01:10:41,529
จอห์นเป็นคนใจดีมากๆ และดีกับเราเสมอ

1418
01:10:41,613 --> 01:10:43,823
และเขาเคารพเรามาก

1419
01:10:43,907 --> 01:10:46,117
ตอนเราอายุแปดขวบ ไม่มีใครเคารพเราหรอก

1420
01:10:46,201 --> 01:10:50,121
ไม่ว่าจะเป็นที่ทํางาน
หรือแค่จากผู้ใหญ่ และคนที่โตแล้วทั่วไป

1421
01:10:50,205 --> 01:10:51,748
เรารู้สึกว่าถูกเชิญเข้ามามีส่วนร่วม

1422
01:10:52,582 --> 01:10:54,584
แค่ในฉากสอบสวน

1423
01:10:55,085 --> 01:10:57,504
ผมไม่คิดว่าเขาคาดหวังให้ผมว่องไวขนาดนั้น

1424
01:10:57,587 --> 01:11:00,173
เขาแบบว่า
"ตอนนี้ฉันต้องตามเด็กแปดขวบให้ทันละ"

1425
01:11:00,256 --> 01:11:01,675
แล้วก็ตูมๆ

1426
01:11:01,758 --> 01:11:03,343
- บ้านคุณอยู่ไหน
- ในเมือง

1427
01:11:03,426 --> 01:11:04,511
- มีบ้านไหม
- อะพาร์ตเมนต์

1428
01:11:04,594 --> 01:11:05,679
- ซื้อหรือเช่า
- เช่า

1429
01:11:05,762 --> 01:11:07,430
- คุณทํางานอะไร
- หลายอย่าง

1430
01:11:07,514 --> 01:11:08,974
- ที่ทํางานคุณอยู่ไหน
- ไม่มี

1431
01:11:09,057 --> 01:11:10,308
- ทําไมล่ะ
- ฉันไม่ต้องใช้

1432
01:11:10,392 --> 01:11:11,685
- ภรรยาคุณอยู่ไหน
- ไม่มี

1433
01:11:11,768 --> 01:11:13,061
- ทําไมล่ะ
- เรื่องมันยาว

1434
01:11:13,144 --> 01:11:14,479
- คุณมีลูกไหม
- ไม่มี

1435
01:11:14,562 --> 01:11:16,272
- ทําไมล่ะ
- เรื่องมันยาวกว่าเดิมอีก

1436
01:11:16,356 --> 01:11:17,315
คุณเป็นน้องชายพ่อเหรอ

1437
01:11:17,399 --> 01:11:19,067
สถิติการถามต่อเนื่องของเธอคือเท่าไหร่

1438
01:11:19,150 --> 01:11:20,235
สามสิบแปด

1439
01:11:21,611 --> 01:11:23,780
ฉันเห็นตัวปัญหา

1440
01:11:23,863 --> 01:11:25,782
เวลาที่มองหลานคุณ

1441
01:11:27,242 --> 01:11:29,911
เธอเป็นพวกอยู่ไม่สุข ช่างฝัน

1442
01:11:29,995 --> 01:11:31,663
อ่อนไหว

1443
01:11:31,746 --> 01:11:33,415
และพูดตรงๆ นะ

1444
01:11:33,498 --> 01:11:37,544
ฉันไม่คิดว่าเธอจริงจังกับชีวิต

1445
01:11:37,627 --> 01:11:41,047
หรือหน้าที่ในการเป็นนักเรียนเท่าไหร่

1446
01:11:42,173 --> 01:11:44,801
ในหนังแต่ละเรื่อง
คุณจะพบตัวละครที่ต่างออกไป

1447
01:11:44,884 --> 01:11:46,136
อีกด้านของจอห์น

1448
01:11:46,886 --> 01:11:47,971
เธออายุแค่หกขวบ

1449
01:11:48,471 --> 01:11:52,392
เห็นบางอย่างในมุมมองของเขาต่อโลก
ความเป็นมนุษย์ของเขา

1450
01:11:52,475 --> 01:11:54,728
ผมไม่คิดว่าผมอยากจะรู้จัก
เด็กหกขวบที่ไม่ใช่นักฝัน

1451
01:11:54,811 --> 01:11:56,229
หรือไม่มีหัวใจที่อ่อนไหว

1452
01:11:56,312 --> 01:12:00,025
และผมไม่อยากรู้จักคนที่จริงจัง
กับหน้าที่การเป็นนักเรียนด้วย

1453
01:12:00,692 --> 01:12:02,485
ผมไม่มีปริญญา

1454
01:12:03,278 --> 01:12:04,362
ผมไม่มีงานทําด้วยซ้ํา

1455
01:12:06,281 --> 01:12:08,158
แต่ผมรู้จักเด็กดีเวลาที่เห็นพวกเขา

1456
01:12:09,075 --> 01:12:10,493
เพราะพวกเขาทุกคนเป็นเด็กดี

1457
01:12:15,373 --> 01:12:17,167
ผมว่า "เหมือนพ่อ" เป็นคําที่ถูกต้อง

1458
01:12:17,250 --> 01:12:19,753
ผมคิดว่าเขามีสัญชาตญาณที่ดีมากเสมอ

1459
01:12:20,378 --> 01:12:23,590
แต่เขาก็พูดว่า "ฟังนะ ฉัน..."

1460
01:12:23,673 --> 01:12:26,301
แม้แต่ก่อนที่จะขึ้นถึงจุดสูงสุด

1461
01:12:26,384 --> 01:12:28,511
และความดังของโดดเดี่ยวผู้น่ารักจะบังเกิด

1462
01:12:29,137 --> 01:12:33,475
มันไม่ยากที่จะเห็นว่าพ่อผมอยู่ด้วยยากแค่ไหน

1463
01:12:33,558 --> 01:12:36,311
มันไม่ใช่ความลับ เขาร้ายกาจอยู่แล้ว

1464
01:12:36,394 --> 01:12:39,189
แล้วจู่ๆ ชื่อเสียงและเงินทองก็ผุดขึ้นมา

1465
01:12:39,272 --> 01:12:41,900
แล้วเขาก็กลายเป็นคนร้ายกาจที่มีแต่ชื่อเสีย

1466
01:12:41,983 --> 01:12:44,778
แต่เขาก็ไม่ใช่คนดีอยู่ก่อนแล้ว

1467
01:12:46,738 --> 01:12:49,282
ผมคิดว่าจอห์นก็จะแอบๆ มองผม

1468
01:12:49,365 --> 01:12:51,409
แบบว่า "ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม"

1469
01:12:51,493 --> 01:12:53,411
เขาแบบว่า "เธอโอเคนะ"

1470
01:12:53,495 --> 01:12:54,913
"สบายดีไหม ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ"

1471
01:12:54,996 --> 01:12:56,372
"ทุกอย่างที่บ้านเรียบร้อยดีไหม ดี"

1472
01:12:56,456 --> 01:12:57,457
{\an8}คุณทํางานอะไร

1473
01:12:57,540 --> 01:12:59,459
{\an8}คุณมาจากไหน คุณอยู่ที่ไหน

1474
01:12:59,542 --> 01:13:01,377
{\an8}- ในเมือง
- คุณทํางานอะไร

1475
01:13:02,003 --> 01:13:03,797
นั่นเป็นข้อพิสูจน์ถึงคนแบบเขา

1476
01:13:06,382 --> 01:13:08,468
ผมคิดว่าเขาแค่คอยดูแลเด็ก

1477
01:13:08,551 --> 01:13:11,638
ซึ่งผมซาบซึ้งมาก เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก

1478
01:13:11,721 --> 01:13:14,099
และที่จริง เมื่อเวลาผ่านไป
มันก็เกิดขึ้นน้อยลงด้วย

1479
01:13:14,182 --> 01:13:16,101
เพราะ "แน่นอน เขาสบายดี"

1480
01:13:17,227 --> 01:13:19,646
"เขาเป็นดาราหนัง เขาทําเงินได้" ต่างๆ นาๆ

1481
01:13:19,729 --> 01:13:22,524
"ใช่ แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นไงบ้าง"

1482
01:13:23,024 --> 01:13:27,403
และนั่นแหละ มันทั้งดีงามและเจ็บปวด

1483
01:13:27,487 --> 01:13:32,534
แบบ "ฉันอยากมีเรื่องแบบนั้นมากกว่านี้ในชีวิต"

1484
01:13:32,617 --> 01:13:36,538
เพราะงั้นมันถึงสําคัญไง ผมจํามันได้

1485
01:13:36,621 --> 01:13:39,249
ผมจําได้ว่าจอห์นห่วงใย

1486
01:13:40,917 --> 01:13:43,002
เวลาที่มีคนไม่มากนักที่ใส่ใจ

1487
01:13:47,674 --> 01:13:51,928
อังเคิลบัคเป็นบทภาพยนตร์
ที่สมบูรณ์แบบของแคนดี้ที่ผมกํากับ

1488
01:13:52,011 --> 01:13:53,847
เพราะเขาทุ่มเทให้กับมันอย่างยิ่ง

1489
01:13:53,930 --> 01:13:56,349
เมื่อเขาขึ้นรถ มีฉากหนึ่งที่เขาขึ้นรถ

1490
01:13:56,432 --> 01:13:58,560
เขาพาเด็กๆ ไปที่สนามแข่งรถ และรู้ว่ามันผิด

1491
01:13:59,477 --> 01:14:01,229
เขาอยู่ในรถ เขามองกระจกมองหลัง

1492
01:14:01,312 --> 01:14:04,649
แล้วก็เห็นเด็กน่ารักสองคนนี้
ที่เขาจะพาไปสนามแข่ง

1493
01:14:04,732 --> 01:14:06,985
ในขณะที่เขาไปเจอกลุ่มเพื่อนนักเลง

1494
01:14:07,068 --> 01:14:08,945
พวกเขาพนันกันด้วย และเขาทําไม่ได้

1495
01:14:09,028 --> 01:14:10,780
และผมรู้ว่าตอนที่เขาแสดงฉากนั้น

1496
01:14:10,864 --> 01:14:15,410
ตอนที่เขามองในกระจก
เขาไม่ได้มองนักแสดงตัวเล็กๆ สองคน

1497
01:14:15,493 --> 01:14:17,245
เขาคุยกับเด็กจริงๆ

1498
01:14:17,328 --> 01:14:19,747
ผมหมายถึง นั่นแหละตัวเขา
นั่นคือเขา พ่อตัวจริง

1499
01:14:19,831 --> 01:14:23,960
(เพลนส์ เทรนส์ แอนด์ออโตโมบีลส์)

1500
01:14:24,419 --> 01:14:25,587
เอเจนต์ผมบอกว่า

1501
01:14:25,670 --> 01:14:29,090
"ผมได้ยินเรื่องบทหนัง
เพลนส์ เทรนส์ แอนด์ออโตโมบีลส์

1502
01:14:29,757 --> 01:14:31,092
ผมดูมันให้คุณอยู่"

1503
01:14:32,051 --> 01:14:33,178
จอห์นกับผมได้รับเลือก

1504
01:14:33,261 --> 01:14:35,722
ตอนนั้นเราไม่รู้จักกันเลย

1505
01:14:35,805 --> 01:14:38,016
ผมคิดว่าเราน่าจะใช้เวลาด้วยกัน

1506
01:14:38,641 --> 01:14:40,727
เราจะแสดงหนังเรื่องนี้ด้วยกัน

1507
01:14:41,352 --> 01:14:46,149
ผมเริ่มมีวุฒิภาวะขึ้นในฐานะนักแสดง
และจอห์นก็มีวุฒิภาวะแล้ว

1508
01:14:46,232 --> 01:14:49,736
ดังนั้นในฉากเหล่านี้ เราจึงต่อกันติด

1509
01:14:50,653 --> 01:14:53,323
ตัวละครของผมถูกเขียนให้เป็นคนเข้มงวด

1510
01:14:55,825 --> 01:14:58,620
ผมโชคดีมาก
ทั้งหมดที่ผมต้องทําคือทําท่ารําคาญ

1511
01:14:58,703 --> 01:15:02,624
เขารู้ดีเลยว่าจะแสดงยังไงให้คนอื่นรําคาญ

1512
01:15:05,084 --> 01:15:06,419
รู้สึกดีจัง

1513
01:15:06,502 --> 01:15:07,795
พระเจ้า ผมบอกเลย

1514
01:15:08,463 --> 01:15:10,215
ผมปวดเท้าจริงๆ

1515
01:15:18,681 --> 01:15:19,849
รู้สึกดีขึ้นละ

1516
01:15:19,933 --> 01:15:22,143
เขาให้ผมดูแหวนรวบผ้าม่าน

1517
01:15:22,227 --> 01:15:24,687
และสูบบุหรี่ในรถ

1518
01:15:24,771 --> 01:15:26,231
หัวเราะเสียงดังลั่น

1519
01:15:26,314 --> 01:15:28,066
ผมหมายถึงเสียงหัวเราะของเขา

1520
01:15:29,776 --> 01:15:30,735
ว้าว

1521
01:15:31,778 --> 01:15:34,155
ยังขาดเงินอีกหนึ่งล้าน
ก็จะได้เป็นเศรษฐีเงินล้าน

1522
01:15:36,908 --> 01:15:39,369
และจอห์นเป็นคนที่เหมาะสุดที่จะแสดงบทนั้น

1523
01:15:40,161 --> 01:15:43,164
เขาอ่อนโยนมากในหนัง

1524
01:15:43,248 --> 01:15:45,250
มีฉากที่ผมด่าเขา

1525
01:15:45,333 --> 01:15:46,793
คุณไม่ใช่นักบุญ

1526
01:15:46,876 --> 01:15:49,170
คุณได้นั่งแท็กซี่ฟรี ได้ห้องฟรี

1527
01:15:49,796 --> 01:15:52,048
และคนที่จะฟังเรื่องน่าเบื่อของคุณ

1528
01:15:52,131 --> 01:15:54,926
คุณไม่สังเกตบ้างเหรอว่า
ตอนคุณเริ่มพูดบนเครื่องบิน

1529
01:15:55,009 --> 01:15:57,637
ในที่สุด ผมก็เริ่มอ่านถุงใส่อ้วก

1530
01:15:57,720 --> 01:15:59,806
ตอนที่ตัวละครของสตีฟ มาร์ตินต่อว่าเขา

1531
01:15:59,889 --> 01:16:03,434
พูดเรื่องที่เลวร้ายที่สุด
ที่ไม่มีใครจะอยากได้ยินในชีวิต

1532
01:16:03,518 --> 01:16:08,982
คุณเลือกเรื่องที่ตลก ขบขัน หรือน่าสนใจนิดหน่อย

1533
01:16:09,065 --> 01:16:10,149
คุณนี่มันปาฏิหาริย์

1534
01:16:10,233 --> 01:16:12,277
เรื่องราวของคุณไม่มีอะไรแบบนั้นเลย

1535
01:16:12,360 --> 01:16:13,653
แล้วเขาก็พูดต่อ

1536
01:16:13,736 --> 01:16:15,488
พวกเขาถามว่า "คุณทนได้ยังไง"

1537
01:16:15,989 --> 01:16:18,741
แล้วผมก็ตอบว่า
"เพราะผมเคยอยู่กับเดล กริฟฟิธ

1538
01:16:18,825 --> 01:16:20,368
ผมทนได้ทุกอย่างแหละ"

1539
01:16:20,451 --> 01:16:21,619
แล้วก็พูดต่อ

1540
01:16:21,703 --> 01:16:25,832
แล้วเขาก็พูดต่อ
พอตัดมาที่หน้าจอห์นที่กําลังฟังอยู่

1541
01:16:25,915 --> 01:16:28,918
มันเหมือนไปเดตกับตุ๊กตาสาวสวยช่างพูด

1542
01:16:29,836 --> 01:16:31,838
ผมอยากให้คุณมีเชือกเล็กๆ ห้อยที่หน้าอก

1543
01:16:31,921 --> 01:16:34,132
ที่ผมดึงออกมาแล้วปล่อยกลับไปได้

1544
01:16:34,215 --> 01:16:36,968
แต่ผมจะไม่ดึงแล้วปล่อยมันกลับไป
คุณจะเป็นคนดึง

1545
01:16:38,803 --> 01:16:42,890
การตอบสนองทางสีหน้าของเขาในฉากนั้น
บอกเล่าเรื่องราวมากมาย

1546
01:16:42,974 --> 01:16:44,434
และผมก็รู้สึกแย่เสมอ

1547
01:16:44,517 --> 01:16:47,979
ผมจะบอกว่า "เราแค่แสดงกันนะ"

1548
01:16:49,063 --> 01:16:52,066
แต่เขาแสดงออกมาได้เจ็บปวดมาก

1549
01:16:53,526 --> 01:16:54,777
นี่ไม่ใช่นักแสดงตลก

1550
01:16:54,861 --> 01:16:58,281
ชายคนนี้เป็นคนที่มีอะไรซับซ้อน

1551
01:16:58,364 --> 01:17:00,450
มากกว่าที่คนทั่วไปคิด

1552
01:17:02,118 --> 01:17:03,328
คุณอยากทําผมเจ็บใช่ไหม

1553
01:17:04,120 --> 01:17:06,456
เอาเลย ถ้ามันทําให้คุณรู้สึกดีขึ้น

1554
01:17:07,165 --> 01:17:08,583
ผมเป็นเป้าที่โจมตีง่าย

1555
01:17:11,127 --> 01:17:14,422
ใช่ คุณพูดถูก ผมพูดมากไป

1556
01:17:15,465 --> 01:17:16,966
ผมฟังมากไปด้วย

1557
01:17:18,343 --> 01:17:20,553
ผมน่าจะเป็นคนเย็นชาช่างถากถางเหมือนคุณ

1558
01:17:22,722 --> 01:17:24,432
แต่ผมไม่ชอบทําร้ายความรู้สึกคนอื่น

1559
01:17:26,100 --> 01:17:27,977
คุณอยากจะคิดถึงผมยังไงก็ตามใจ

1560
01:17:28,061 --> 01:17:29,312
ผมไม่เปลี่ยนหรอก

1561
01:17:29,812 --> 01:17:31,272
ผมชอบตัวเอง

1562
01:17:32,357 --> 01:17:34,025
ภรรยาผมชอบผม

1563
01:17:34,609 --> 01:17:36,903
"ผมชอบตัวเอง" ฉัน...

1564
01:17:37,737 --> 01:17:39,781
"ภรรยาผมชอบผม"

1565
01:17:40,406 --> 01:17:43,868
แค่ "ไม่ ผมมีคนที่รักผม และผมมี... "

1566
01:17:45,828 --> 01:17:49,415
ลูกค้าชอบผมเพราะผมคือของจริง

1567
01:17:50,083 --> 01:17:51,542
สิ่งที่คุณเห็นคือสิ่งที่คุณได้รับ

1568
01:17:52,585 --> 01:17:54,879
ผู้คนพูดถึงช่วงเวลานั้นเสมอ

1569
01:17:55,838 --> 01:17:58,883
ยี่สิบปีต่อมา
พวกเขาก็ยังพูดถึงช่วงเวลานั้นเสมอ

1570
01:17:58,966 --> 01:18:02,553
ผมเปรียบเทียบจอห์นกับคนอย่างชาร์ลี แชปลิน

1571
01:18:02,637 --> 01:18:04,472
โดยเฉพาะหนังเรื่องซิตี้ไลต์ส

1572
01:18:04,555 --> 01:18:07,558
ถ้าคุณได้ดูฉากสุดท้ายของซิตี้ไลต์ส

1573
01:18:07,642 --> 01:18:12,397
ที่แชปลินรู้ว่า
ที่จริงสาวตาบอดคนนั้นมองเห็น

1574
01:18:12,480 --> 01:18:15,691
การแสดงของแชปลินยกระดับช่วงเวลานั้น

1575
01:18:15,775 --> 01:18:18,986
ไปสู่อารมณ์ที่ซับซ้อนที่แท้จริง

1576
01:18:19,070 --> 01:18:22,615
และผมตระหนักว่าตอนที่ผมเห็นจอห์น
ในเพลนส์ เทรนส์ แอนด์ออโตโมบีลส์

1577
01:18:22,698 --> 01:18:24,242
เขามีสิ่งเดียวกัน

1578
01:18:27,120 --> 01:18:28,413
ผมไม่มีบ้าน

1579
01:18:35,461 --> 01:18:37,213
มารีตายไปแปดปีแล้ว

1580
01:18:42,677 --> 01:18:45,221
และตอนนั้นเองที่ผมเริ่มลุ่มหลง

1581
01:18:45,304 --> 01:18:46,764
กับการอยากร่วมงานกับจอห์น

1582
01:18:46,848 --> 01:18:49,600
ฉันพยายามกลับบ้านไปหาลูกชายวัยแปดขวบ

1583
01:18:50,435 --> 01:18:52,603
พอฉันใกล้ได้กลับขนาดนี้
คุณบอกฉันว่ามันหมดหวังเหรอ

1584
01:18:52,687 --> 01:18:54,772
สําหรับผม พี่น้องชเมงกี

1585
01:18:54,856 --> 01:18:57,483
เป็นแรงบันดาลใจแรกให้กัส โปลินสกี้

1586
01:18:57,567 --> 01:18:59,610
- อะไร
- ขอโทษครับ

1587
01:18:59,694 --> 01:19:01,279
ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหมครับ

1588
01:19:01,362 --> 01:19:03,489
จอห์น ฮิวส์กับผมคุยกันเรื่องจอห์น แคนดี้

1589
01:19:03,573 --> 01:19:07,285
และผมบอกว่ามันจะเป็นฝันที่เป็นจริง
ถ้าให้จอห์นมารับบทนี้

1590
01:19:07,368 --> 01:19:10,663
และด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาว่างแค่วันเดียว

1591
01:19:10,746 --> 01:19:13,833
จอห์นเข้ามาในชั่วโมงแรก แล้วบอกว่า

1592
01:19:13,916 --> 01:19:16,085
"ใช้เวลาเท่าที่ต้องการเลย ไม่เป็นไร"

1593
01:19:16,169 --> 01:19:17,670
และเราใช้เวลา 23 ชั่วโมง

1594
01:19:17,753 --> 01:19:19,922
ผมขอแนะนําตัวเองนะครับ กัส โปลินสกี้

1595
01:19:22,592 --> 01:19:24,260
ราชาโพลก้าแห่งมิดเวสต์ครับ

1596
01:19:28,014 --> 01:19:29,390
เคโนชาคิกเกอร์ส

1597
01:19:30,516 --> 01:19:31,642
ตัวละครธรรมดา

1598
01:19:31,726 --> 01:19:36,022
แต่เขามาที่กองถ่าย
พร้อมกับเบื้องหลังที่เข้มข้นในหัวของเขา

1599
01:19:36,105 --> 01:19:38,232
ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย
ผมต้องเรียนรู้เรื่องนี้

1600
01:19:38,316 --> 01:19:39,859
ใน 23 ชั่วโมงที่ถ่ายทํา

1601
01:19:39,942 --> 01:19:41,194
"โพลก้าทวิสต์"

1602
01:19:41,694 --> 01:19:42,778
พวกนี้คือเพลง

1603
01:19:43,404 --> 01:19:46,115
ใช่ เพลงฮิตน่าดูสําหรับเรา

1604
01:19:46,199 --> 01:19:48,326
ในช่วงต้นยุค 70 น่ะ

1605
01:19:48,409 --> 01:19:52,163
- เราขายได้ประมาณ 623 ตลับ
- ในชิคาโกเหรอคะ

1606
01:19:52,246 --> 01:19:54,290
ไม่ครับ ชีบอยแกน มันดังมากในชีบอยแกน

1607
01:19:54,373 --> 01:19:56,542
- พวกเขาชอบมัน
- ขอโทษนะ คุณบอกว่าช่วยฉันได้

1608
01:19:58,085 --> 01:20:00,296
บนเวทีเล็กๆ ของรถตู้

1609
01:20:00,379 --> 01:20:04,383
จอห์นก็มีไอเดียเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ
และจอห์น ฮิวส์ก็มีไอเดียด้วย

1610
01:20:08,137 --> 01:20:09,722
ผมกลิ่นเหมือนหนูไหม

1611
01:20:11,307 --> 01:20:12,934
ฉันว่าฉันไม่รู้จักกลิ่นนั้นนะ

1612
01:20:13,476 --> 01:20:15,269
กลิ่นมันเหม็นมาก

1613
01:20:17,104 --> 01:20:21,734
ตอนนั้นผมอยู่ที่เทศกาลพีโรกี

1614
01:20:22,318 --> 01:20:25,571
อยู่ในห้องแต่งตัว เราเดินเข้าไป...

1615
01:20:25,655 --> 01:20:27,281
แล้วก็แทบล้มลงไปกองแน่ะ

1616
01:20:27,365 --> 01:20:29,575
เราถามบาทหลวงที่นั่นว่ามันคืออะไร

1617
01:20:29,659 --> 01:20:33,371
เขาบอกว่ามีหนูเข้าไปตายในกําแพง
เมื่อหนึ่งเดือนก่อน

1618
01:20:33,454 --> 01:20:34,830
มันเน่าแล้ว

1619
01:20:34,914 --> 01:20:37,041
และรู้ไหม ผม...

1620
01:20:37,124 --> 01:20:38,709
กลิ่นหนูเป็นแบบนี้เหรอ

1621
01:20:38,793 --> 01:20:40,002
ถ้าคุณได้กลิ่นมัน มัน...

1622
01:20:40,086 --> 01:20:43,130
เพราะผมแขวนเสื้อโค้ตไว้ที่ผนังนั่น

1623
01:20:43,214 --> 01:20:45,007
ทําไมถึงให้ฉันดมกลิ่นนั่น

1624
01:20:45,091 --> 01:20:46,926
ผมจุ่มมันลงในโคโลญโอลด์สไปซ์

1625
01:20:47,009 --> 01:20:48,678
ผมใส่โอลด์สไปซ์ลงไปเพียบ

1626
01:20:48,761 --> 01:20:53,307
และตอนนี้กลิ่นก็ตีกัน
จนเหม็นหึ่งออกมาจากเสื้อนี่

1627
01:20:54,767 --> 01:20:56,352
- โทษที
- ไม่เป็นไร

1628
01:20:56,936 --> 01:21:00,982
ถ้าคุณดูหนังเรื่องนี้ ฉันด้นสดไว้น้อยมากค่ะ

1629
01:21:01,065 --> 01:21:03,609
แต่จอห์น เขาเป็นคนสนุกมาก

1630
01:21:04,151 --> 01:21:06,153
นี่คือพลังดาราจริงๆ

1631
01:21:06,237 --> 01:21:08,197
และนั่นคือจอห์น แคนดี้

1632
01:21:08,281 --> 01:21:09,532
และนั่นคือคนที่...

1633
01:21:09,615 --> 01:21:12,660
ผู้ชมจํานวนมากที่ดูหนังพวกนี้

1634
01:21:12,743 --> 01:21:13,995
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาได้รับ

1635
01:21:14,078 --> 01:21:16,622
และพวกเขาก็ตกหลุมรักจอห์น แคนดี้

1636
01:21:18,624 --> 01:21:21,294
คุณอธิบายได้อย่างชัดเจนกว่า

1637
01:21:21,377 --> 01:21:24,880
และด้วยวิธีที่น่าสนใจกว่า
ทุกคนที่ฉันเคยคุยด้วยค่ะ จอห์น

1638
01:21:24,964 --> 01:21:28,175
เพราะไม่ใช่แค่
คุณต้องเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์

1639
01:21:28,259 --> 01:21:29,677
แต่คุณจะต้องเป็นนักธุรกิจด้วย

1640
01:21:29,760 --> 01:21:33,097
ทุกวันนี้ ถ้าคุณไม่ได้เป็นแบบนั้น
ก็ลืมไปได้เลย

1641
01:21:33,180 --> 01:21:35,057
ถ้าทุกวันนี้คุณเป็นแค่นักแสดง

1642
01:21:36,267 --> 01:21:38,144
มีโอกาสที่คุณจะไม่รอด

1643
01:21:38,728 --> 01:21:41,188
ถ้าคุณเป็นแค่นักเขียน
มีโอกาสที่คุณจะไปไม่รอด

1644
01:21:41,272 --> 01:21:43,566
ขนาดว่าคุณเก่งและฉลาดขนาดนี้เหรอคะ

1645
01:21:43,649 --> 01:21:45,276
มันจะใช้เวลานานกว่า

1646
01:21:45,776 --> 01:21:49,905
{\an8}(ปี 1994)

1647
01:21:49,989 --> 01:21:52,700
{\an8}(ปี 1991)

1648
01:21:52,783 --> 01:21:56,037
{\an8}เขาอยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพ

1649
01:21:56,120 --> 01:21:58,122
และทันใดนั้นเอง โอกาสนี้ก็ผุดขึ้นมา

1650
01:21:58,205 --> 01:22:01,334
{\an8}โอกาสที่เขาจะได้ซื้อ
ทีมโทรอนโต อาร์โกนอตส์

1651
01:22:01,417 --> 01:22:03,377
{\an8}กับเวย์น เกรตสกีและบรูซ แมคนอลล์

1652
01:22:04,253 --> 01:22:07,715
มันเหมือนความฝันชั่วชีวิตที่เป็นจริง

1653
01:22:08,507 --> 01:22:10,384
มันคือทีมฟุตบอลในโทรอนโต

1654
01:22:10,468 --> 01:22:12,803
เป็นส่วนหนึ่งของลีกฟุตบอลแคนาดา

1655
01:22:13,471 --> 01:22:15,765
ลีกฟุตบอลแคนาดาเหมาะสําหรับบางตลาด

1656
01:22:15,848 --> 01:22:17,433
ที่จะไม่ได้ทีมเอ็นเอฟแอลมา

1657
01:22:17,516 --> 01:22:19,352
มันเป็นแบรนด์ฟุตบอลที่น่าตื่นเต้นมาก

1658
01:22:19,435 --> 01:22:20,811
ผมกําลังโปรโมตเรื่องนี้ ดิ๊ก

1659
01:22:20,895 --> 01:22:22,563
- ขอโทษนะครับ
- ไม่เป็นไร จะไม่มี...

1660
01:22:22,647 --> 01:22:25,816
ผมจะให้เบอร์ตั๋วประจําฤดูกาล
โชว์อยู่ด้านล่างจอ

1661
01:22:25,900 --> 01:22:29,403
ที่นั่งดีๆ ยังว่างครับทุกท่าน
เชิญมาที่สกายโดมครับ

1662
01:22:29,487 --> 01:22:31,656
{\an8}เขาแจกลายเซ็น
แล้วผมก็เดินเข้าไปแนะนําตัวเอง

1663
01:22:31,739 --> 01:22:33,366
{\an8}(เคลวิน พรูนสเตอร์
ไลน์แมนอาร์โกนอตส์)

1664
01:22:33,449 --> 01:22:36,202
{\an8}บอกเขาว่า "ผม เคลวิน พรูนสเตอร์
ผมคือแทกเคิลขวาของคุณ"

1665
01:22:36,285 --> 01:22:38,704
เขามองผมแล้วพูดว่า "ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร

1666
01:22:38,788 --> 01:22:40,247
ไม่ต้องแนะนําตัวหรอก"

1667
01:22:41,123 --> 01:22:43,209
จอห์นเป็นส่วนหนึ่งของทีม

1668
01:22:43,292 --> 01:22:45,086
แทนที่จะออกไปอยู่ข้างสนามกับทุกคน

1669
01:22:45,169 --> 01:22:46,379
เขาอยู่บนม้านั่ง

1670
01:22:46,462 --> 01:22:48,547
และมีบางครั้งที่เขาวิ่งออกไปในสนาม

1671
01:22:48,631 --> 01:22:50,633
เพื่อช่วยผู้เล่นที่บาดเจ็บออกจากสนาม

1672
01:22:50,716 --> 01:22:54,845
สมาชิกเจ้าของทีมที่เหลือของอาร์โกนอตส์
อยู่ในไออุ่นของบูธ

1673
01:22:54,929 --> 01:22:57,765
แต่จอห์น แคนดี้ตัดสินใจ
กล้าเผชิญอากาศอยู่กลางแจ้ง

1674
01:22:57,848 --> 01:22:59,809
ถูกต้อง สก็อตต์
เรากล้าเผชิญอากาศอยู่ข้างนอกนี่

1675
01:23:01,310 --> 01:23:04,522
จอห์นทํางานหนักมากในปีนั้น

1676
01:23:04,605 --> 01:23:07,441
{\an8}เพื่อทําให้มันกลับมามีชีวิตในโทรอนโต

1677
01:23:07,525 --> 01:23:09,485
นําการแสดง การแสดงช่วงพักครึ่งที่เขามี

1678
01:23:09,568 --> 01:23:12,363
เขาพาบลูส์บราเธอร์สมาที่นี่ในคืนเปิดตัวครั้งแรก

1679
01:23:14,073 --> 01:23:17,410
เขาก้าวเข้าไปพร้อมทุกอย่าง

1680
01:23:18,285 --> 01:23:20,121
คุณเป็นเจ้าของทีมฮอกกี้นี่

1681
01:23:20,204 --> 01:23:21,580
ไม่ใช่ครับ ทีมฟุตบอล

1682
01:23:21,664 --> 01:23:24,709
บ้านและผืนแผ่นดิน...

1683
01:23:24,792 --> 01:23:29,338
ทีมอาร์โกนอตส์ได้เข้ารอบเกรย์คัป
ซึ่งก็คือซูเปอร์โบวล์ของแคนาดา

1684
01:23:29,839 --> 01:23:33,843
จอห์นจัดการให้เราทุกคนบินไปดู
รอบเกรย์คัปเช้าวันนั้น

1685
01:23:33,926 --> 01:23:37,555
บนเครื่องบินบรูซ แมคนอลล์ แอลเอคิงส์

1686
01:23:40,099 --> 01:23:42,893
พวกเขารอให้เขามาถึงและเดินออกจากอุโมงค์

1687
01:23:42,977 --> 01:23:45,521
และคุณจะได้ยินเสียงฝูงชนเริ่มดังขึ้น

1688
01:23:49,525 --> 01:23:51,360
มีคน 50,000 คนอยู่ที่นั่น

1689
01:23:51,986 --> 01:23:53,779
"ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ

1690
01:23:53,863 --> 01:23:56,866
บรูซ แมคนอลล์ เวย์น เกรตสกี
และจอห์น แคนดี้"

1691
01:23:56,949 --> 01:23:59,660
และฝูงชนก็บ้าคลั่ง

1692
01:24:01,537 --> 01:24:03,622
แดนนี่มองเขาแล้วพูดว่า

1693
01:24:04,331 --> 01:24:06,876
"ดูเขาสิ เขาคือจอห์นนี่ โทรอนโต"

1694
01:24:07,918 --> 01:24:11,505
เขากลายเป็นคนที่เขาอยากเป็นได้แล้ว

1695
01:24:11,589 --> 01:24:13,340
และเราทุกคนเคยล้อเขาเรื่องนั้น

1696
01:24:18,345 --> 01:24:20,598
ทุกอย่างก่อนหน้านี้คือคุณอยู่ในฉาก

1697
01:24:20,681 --> 01:24:23,100
คุณอยู่ในหนัง คุณอยู่กับทีมของคุณ

1698
01:24:23,184 --> 01:24:28,481
แล้วจู่ๆ มันก็สูงขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง

1699
01:24:33,694 --> 01:24:35,529
ทุกอย่างยกระดับขึ้น

1700
01:24:35,613 --> 01:24:36,864
ทางด้านนอก...

1701
01:24:36,947 --> 01:24:39,241
มีคนมากขึ้น มีกิจกรรมมากขึ้น

1702
01:24:39,325 --> 01:24:42,286
แทกเกิลได้ทัน ขณะที่วิล จอห์นสัน...

1703
01:24:43,412 --> 01:24:47,833
{\an8}(ปี 1992)

1704
01:24:47,917 --> 01:24:51,921
พอเราได้รู้จักกัน
ผมคิดว่าเขาเชื่อใจผมมากขึ้นเรื่อยๆ

1705
01:24:52,004 --> 01:24:53,881
ว่าผมเป็นคนที่เขาจะคุยด้วยได้

1706
01:24:53,964 --> 01:24:56,133
และเขาคงจะไม่ผิดหวังในตัวผม

1707
01:24:58,677 --> 01:25:02,473
เขาเริ่มเล่าความกังวลของเขา
ที่มีต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์

1708
01:25:02,556 --> 01:25:05,017
เขาสนใจแต่ทีมฟุตบอล

1709
01:25:05,100 --> 01:25:07,686
และผมคิดว่าเขาไม่มีโครงการอะไร

1710
01:25:07,770 --> 01:25:10,439
แต่มีหนังหลายเรื่องที่มาเสนอเขา

1711
01:25:11,148 --> 01:25:13,943
และเขามักจะพูดกับฉันว่า "ไม่มีงาน"

1712
01:25:14,735 --> 01:25:16,946
"พวกเขาจะชอบผมไหม พวกเขาจะจ้างผมไหม"

1713
01:25:17,029 --> 01:25:18,989
"ผมจะหางานใหม่ได้ไหม"

1714
01:25:19,824 --> 01:25:22,284
จอห์นที่ไม่มั่นใจ

1715
01:25:22,368 --> 01:25:24,245
เปิดเผยออกมาตลอดเวลา

1716
01:25:25,287 --> 01:25:31,085
ผมโตมากับคนที่เป็นนักแสดง
ที่ประสบความสําเร็จอยู่แล้ว

1717
01:25:31,168 --> 01:25:32,628
คนที่ทําสําเร็จ

1718
01:25:33,254 --> 01:25:35,256
สิ่งที่ยิ่งใหญ่และเป็นความลับอย่างยิ่ง

1719
01:25:35,339 --> 01:25:37,049
ก็คือเขาไม่เชื่อมั่นในตัวเอง

1720
01:25:37,132 --> 01:25:40,511
นั่นมันเป็นมนุษย์ขนาดไหนวะ

1721
01:25:41,220 --> 01:25:43,597
เราคุยกันเยอะมากเรื่องสุขภาพจิตของเขา

1722
01:25:43,681 --> 01:25:45,307
และความกดดันที่เขามี

1723
01:25:45,391 --> 01:25:48,185
และพยายามเรียนรู้ว่า
อะไรเป็นสาเหตุของมันในชีวิตเขา

1724
01:25:48,269 --> 01:25:52,523
ทําไมถึงเป็นตอนนี้ ทําไมมันถึงเริ่มขึ้นในปี 91
ผมคิดว่านั่นคือตอนที่มันเริ่มขึ้น

1725
01:25:53,607 --> 01:25:58,445
เขามีจรรยาบรรณในการทํางาน
ที่เข้มงวดเพื่อจัดการทุกอย่าง

1726
01:25:58,529 --> 01:26:00,656
ผมประสบความสําเร็จมาทั้งชีวิต

1727
01:26:01,282 --> 01:26:03,158
และเมื่อคุณชนะมาทั้งชีวิต...

1728
01:26:04,285 --> 01:26:05,703
คุณต้องชนะต่อไป

1729
01:26:07,204 --> 01:26:09,290
คุณหลงระเริงไปกับ
เครื่องจักรที่เคลื่อนที่ตลอดเวลา

1730
01:26:09,373 --> 01:26:10,624
เมื่อพูดถึงฮอลลีวูด

1731
01:26:11,876 --> 01:26:14,420
มันเหมือนพวกเขาจับคุณ
ใส่ในวงล้อของหนูแฮมสเตอร์

1732
01:26:14,503 --> 01:26:16,505
ที่คุณต้องวิ่งในวงล้อตลอดเวลา

1733
01:26:16,589 --> 01:26:17,715
และวิ่งไปเรื่อยๆ

1734
01:26:17,798 --> 01:26:19,592
{\an8}คุณจะเริ่มรู้สึกกดดัน

1735
01:26:19,675 --> 01:26:23,429
{\an8}โดยเฉพาะเมื่อคุณเริ่มทํา
มากกว่าหนึ่งสิ่งในแต่ละครั้ง

1736
01:26:23,512 --> 01:26:25,764
เช่น คุณอาจเดินบนพรมแดง

1737
01:26:25,848 --> 01:26:27,099
มีรางวัลออสการ์อยู่ในมือ

1738
01:26:27,600 --> 01:26:30,019
คุณอยู่ที่จุดสูงสุดของคุณ

1739
01:26:30,102 --> 01:26:33,314
และคําถามแรกที่พวกเขาจะถามคุณคือ
"คุณจะทําอะไรต่อ"

1740
01:26:33,397 --> 01:26:36,108
ถ้าผมบอกชื่อคนที่สําคัญที่สุดกับคุณ

1741
01:26:37,651 --> 01:26:39,028
งั้นก็คงต้องบอกลาละ ดีโน่

1742
01:26:39,111 --> 01:26:40,237
ผมหมายถึงแบบถาวร

1743
01:26:40,321 --> 01:26:41,947
แบบกระสุนในหัวผมน่ะ เข้าใจไหม

1744
01:26:43,240 --> 01:26:45,451
คุณเป็นแค่หนูที่กําลังสู้กับกอริลลา

1745
01:26:48,203 --> 01:26:49,705
ถ้าคุณอยู่ในฮอลลีวูดนานพอ

1746
01:26:49,788 --> 01:26:52,291
ทุกคนจะเสียสติ หรือไม่ก็กลายเป็นไอ้งั่ง

1747
01:26:52,374 --> 01:26:53,667
หรือไม่ก็จะตาย

1748
01:26:55,669 --> 01:26:58,172
{\an8}(ปี 1993)

1749
01:26:58,255 --> 01:27:01,800
{\an8}เราทุกคนเป็นห่วงจอห์นเรื่องสุขภาพ

1750
01:27:02,384 --> 01:27:04,762
เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้สึกกัน

1751
01:27:05,638 --> 01:27:08,307
เขาตัวโต ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

1752
01:27:08,974 --> 01:27:11,018
และเราเป็นห่วงเขาเรื่องนั้น

1753
01:27:11,101 --> 01:27:14,229
เพื่อนคนหนึ่งของเขาเขียนจดหมายถึงเขา

1754
01:27:14,313 --> 01:27:18,776
บอกว่าเขากังวลเรื่องน้ําหนักตัวของจอห์น

1755
01:27:18,859 --> 01:27:22,863
จอห์นเอาชื่อของเขาออกจากรายชื่อผู้ติดต่อ

1756
01:27:22,947 --> 01:27:25,115
พูดอีกอย่างคือเขาเลิกคบหมอนั่น

1757
01:27:25,199 --> 01:27:27,910
ผมจําได้ว่าจอห์นเปลี่ยนหมอเร็วมาก

1758
01:27:27,993 --> 01:27:30,120
เขาจะไปหาหมอ และหมอบอกเขาว่า

1759
01:27:30,204 --> 01:27:32,081
"คุณต้องลดน้ําหนัก คุณต้องหยุดดื่ม"

1760
01:27:32,164 --> 01:27:35,334
จอห์นไม่อยากได้ยินเรื่องแบบนั้น

1761
01:27:35,417 --> 01:27:37,378
มีใครเคยกดดันคุณเรื่องน้ําหนัก

1762
01:27:37,461 --> 01:27:39,296
และพูดว่า "ทําไมไม่ลดน้ําหนักล่ะ" ไหม

1763
01:27:39,380 --> 01:27:42,508
- คุณกังวลบ้างไหมครับ
- ก็ไม่นะครับ

1764
01:27:42,591 --> 01:27:46,011
ผมว่ามันกวนใจคนอื่นมากกว่าตัวผมเองนะ

1765
01:27:46,971 --> 01:27:49,598
- แต่มันกวนใจคุณไหม
- มันไม่กวนใจผม...

1766
01:27:49,682 --> 01:27:51,892
ดีครับ ผมแค่สงสัยเพราะคุณพูดขึ้นมา

1767
01:27:51,976 --> 01:27:53,435
ผมเลยสงสัยว่ามันกวนใจคุณไหม

1768
01:27:53,519 --> 01:27:56,563
ขณะที่อะไรๆ ดําเนินไป หัวใจก็เครียด

1769
01:27:57,356 --> 01:28:00,109
ฉันกังวลค่ะ
เพราะฉันจะเป็นคนซื้อเสื้อผ้าให้เขาเสมอ

1770
01:28:00,192 --> 01:28:03,362
และทุกครั้งที่ฉันพูดว่า "โอเค นี่ไซซ์สองเอ็กซ์"

1771
01:28:03,445 --> 01:28:06,532
แล้วเราก็ขยับไปที่สามเอ็กซ์ แล้วก็ห้าเอ็กซ์

1772
01:28:06,615 --> 01:28:08,617
แล้วฉันก็ "โอเค นี่มันยากนะ"

1773
01:28:09,243 --> 01:28:11,704
"จอห์น นี่มันไม่ดีนะ"

1774
01:28:11,787 --> 01:28:13,539
และไกลกว่าตรงนี้

1775
01:28:14,999 --> 01:28:18,210
{\an8}ผมจําได้ว่าตอนนั้น
เขากําลังจะกํากับหนังเรื่องแรกของเขา

1776
01:28:18,293 --> 01:28:19,503
{\an8}(ดอน เลค
นักแสดง)

1777
01:28:19,586 --> 01:28:21,338
{\an8}มันชื่อเรื่องโฮสเตจฟอร์อะเดย์

1778
01:28:22,589 --> 01:28:23,507
บินไปกับผม

1779
01:28:23,590 --> 01:28:26,176
- ได้
- คุณเอามันไปแล้วปรับปรุงมัน

1780
01:28:26,260 --> 01:28:28,887
สิ่งที่ผมจําได้ชัดเจนคือในการถ่ายทําคืนหนึ่ง

1781
01:28:28,971 --> 01:28:31,265
เขาว่า "มาที่รถพ่วง เราจะเขียนฉากนั้นใหม่"

1782
01:28:31,348 --> 01:28:34,685
ผมแบบว่า "อะไรนะ ว้าว
เราจะเขียนบทใหม่เหรอ ได้"

1783
01:28:34,768 --> 01:28:37,688
ตอนนี้พวกเราอยู่ในวินเนบาโก
เรานําบทหนังออกมา

1784
01:28:37,771 --> 01:28:40,107
แล้วเราก็เขียนให้ทั้งฉากต่างไปจากของเดิม

1785
01:28:40,190 --> 01:28:41,608
มันแบบว่า "แต่จอห์น

1786
01:28:41,692 --> 01:28:43,777
มีคนอื่นที่จะเข้ามาอยู่ในทีมนักแสดงนี้ด้วย"

1787
01:28:43,861 --> 01:28:45,738
"เราจะโยน..."
"พวกเขาจะโอเค"

1788
01:28:45,821 --> 01:28:46,655
แอ็กชัน

1789
01:28:46,739 --> 01:28:49,074
แต่กับจอห์น มันคือ
"ฉันอยากทําให้ดีมากๆ เพื่อเขา

1790
01:28:49,158 --> 01:28:51,744
ฉันอยากทําให้มันยอดเยี่ยมสําหรับเขา
เพราะเขาชอบมันมาก"

1791
01:28:51,827 --> 01:28:53,996
และผมรู้ว่าเขาทุ่มเทแค่ไหน
จากการเขียนบทใหม่

1792
01:28:54,079 --> 01:28:55,372
และเขาทําแบบนั้นกับทุกฉาก

1793
01:28:57,708 --> 01:29:00,002
ผมคิดว่าภาระของทุกอย่างที่เขาทํา

1794
01:29:00,085 --> 01:29:01,378
มันมากเกินไป

1795
01:29:01,462 --> 01:29:03,630
เขามีครอบครัวและมีลูก

1796
01:29:03,714 --> 01:29:07,593
เขารู้สึกแย่ที่ทิ้งลูกๆ ไว้เพื่อมาอยู่ในกองถ่าย

1797
01:29:07,676 --> 01:29:08,927
เขามีปัญหากับเรื่องนั้น

1798
01:29:09,011 --> 01:29:10,512
- หวัดดีค่ะพ่อ
- หวัดดี

1799
01:29:11,430 --> 01:29:14,558
คุณอยู่ในหนังที่ประสบความสําเร็จมากมาย
และมีสองสามเรื่องที่ไม่ค่อยดีด้วย

1800
01:29:14,641 --> 01:29:19,188
{\an8}ใช่ครับ มีนักวิจารณ์หลายคนวิจารณ์ผม
ซึ่งก็ยุติธรรมดี

1801
01:29:19,271 --> 01:29:23,609
{\an8}- เช่นเรื่องอะไรครับ
- ปกติก็เลือกบทไม่ดี

1802
01:29:23,692 --> 01:29:25,819
หรือ "เป็นเขาอีกแล้ว มีหนังเขาเยอะเกินไป"

1803
01:29:25,903 --> 01:29:30,157
เพราะเขาประสบความสําเร็จอย่างยิ่ง

1804
01:29:30,240 --> 01:29:32,451
แล้วเขาก็พยายามดึงใครๆ เข้ามาด้วย

1805
01:29:32,534 --> 01:29:35,746
แต่คุณจะลากใครเข้ามาง่ายๆ ไม่ได้

1806
01:29:35,829 --> 01:29:37,456
คุณคิดว่ากําลังช่วยเหลือคนอื่น

1807
01:29:37,539 --> 01:29:40,501
คุณช่วยเหลือคนอื่นไม่ได้หรอก
มันเป็นเรื่องตลก

1808
01:29:41,085 --> 01:29:43,670
ผมเคยผ่านช่วงเวลา
ที่ผมช่วยเหลือใครๆ เยอะมาก

1809
01:29:44,421 --> 01:29:46,548
"ได้ ผมจะทําให้เอง"
"คุณช่วย... " "ได้สิ"

1810
01:29:47,132 --> 01:29:49,384
โดยไม่คิดอะไรมาก ใช้หัวใจนําทางน่ะ

1811
01:29:49,468 --> 01:29:52,554
ผมทําด้วยความภักดีและเพราะมิตรภาพ

1812
01:29:53,430 --> 01:29:56,475
คุณเคยเจออะไรมาเยอะกว่านี้มาก

1813
01:29:57,309 --> 01:29:58,185
โอ๊ย

1814
01:29:58,268 --> 01:29:59,311
- เคยเห็นไหมคะ
- ไม่

1815
01:29:59,394 --> 01:30:00,896
- ยกเว้น...
- คุณทําผมหดหู่เลย

1816
01:30:00,979 --> 01:30:04,858
ไม่ค่ะ ผลที่ตามมาจากนั้นคือ
"แต่ดูเหมือนทุกคนจะรักเขา"

1817
01:30:06,068 --> 01:30:08,821
ผมเคยแสดงหนังที่ไม่ค่อยประสบความสําเร็จ

1818
01:30:08,904 --> 01:30:10,823
ผมคงไม่บอกว่ามันแย่

1819
01:30:10,906 --> 01:30:14,701
- แล้วคุณตัดสินใจผิดหรือ...
- ไม่ ผม...

1820
01:30:14,785 --> 01:30:17,454
{\an8}คุณลงเอยกับสิ่งที่ถูกทําให้ดูเหมือนๆ กัน

1821
01:30:17,538 --> 01:30:18,664
และใครๆ ก็มาหาคุณ

1822
01:30:19,248 --> 01:30:20,624
แล้วบอกว่า "นี่ เราทําได้นะ

1823
01:30:20,707 --> 01:30:22,376
เราถ่ายแบบแอนิเมชันได้"

1824
01:30:22,459 --> 01:30:24,461
จอห์นเป็นคนประเภทที่พูดว่า "นี่ มาทํากันเลย"

1825
01:30:24,545 --> 01:30:26,088
ทั้งหมดอยู่ในแคมป์แคนดี้

1826
01:30:26,171 --> 01:30:28,215
เรดิโอแคนดี้นําแสดงโดยจอห์น แคนดี้

1827
01:30:28,298 --> 01:30:31,969
ผมจําได้ว่าอยู่นอกสนามกีฬา
และมีแฟนๆ หลายพันคน

1828
01:30:32,052 --> 01:30:33,929
และจอห์นคงยืนอยู่ตรงนั้น

1829
01:30:34,012 --> 01:30:36,265
สามหรือสี่ชั่วโมงเพื่อแจกลายเซ็น

1830
01:30:36,348 --> 01:30:40,894
และบินข้ามประเทศ
เพื่อไปให้กําลังใจทีมฟุตบอลอื่น

1831
01:30:41,520 --> 01:30:45,065
ผมรู้ว่าการเดินทางเหล่านั้นส่งผลกับเขา
เพราะไม่มีเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง

1832
01:30:45,149 --> 01:30:47,025
มันคือการมาพบปะกัน

1833
01:30:47,109 --> 01:30:48,360
เขาไม่จําเป็นต้องทําเลย

1834
01:30:48,443 --> 01:30:50,195
แต่เขาทําเพราะมีคนขอให้เขาทํา

1835
01:30:50,279 --> 01:30:51,488
ขอบคุณมากครับ

1836
01:30:51,572 --> 01:30:53,115
สําหรับคนอย่างจอห์น

1837
01:30:53,198 --> 01:30:55,450
อย่างที่ผมเคยพูดไว้
ผมได้รู้จักเขาจริงๆ ในวันนั้น

1838
01:30:55,534 --> 01:30:59,329
แต่ผมเห็นเขาเมตตาต่อทุกคน

1839
01:30:59,413 --> 01:31:02,833
เห็นเขาปลื้มปีติ

1840
01:31:03,584 --> 01:31:06,420
กับสิ่งดีๆ ที่เขากําลังทํา

1841
01:31:06,503 --> 01:31:10,007
เขารู้สึกดีที่ได้มอบอะไรมากมายให้กับทุกคน

1842
01:31:10,090 --> 01:31:11,550
รวมถึงผมด้วย ผมเป็นใครกัน

1843
01:31:11,633 --> 01:31:13,635
ก็แค่เด็กที่ไปรับเขาที่สนามบิน

1844
01:31:14,845 --> 01:31:20,309
อันตรายของธุรกิจนี้คือ
มันไม่ดีต่อสุขภาพของคนที่ชอบเอาใจคนอื่น

1845
01:31:20,392 --> 01:31:22,144
เพราะถ้าคุณเป็นคนที่ชอบเอาใจคนอื่น

1846
01:31:22,227 --> 01:31:24,938
พวกเขาจะเอาอะไรก็ตามที่คุณมี
แล้วเรียกร้องเพิ่มอีก

1847
01:31:25,022 --> 01:31:26,607
และมันไม่มีจุดจบ

1848
01:31:26,690 --> 01:31:28,358
ถมเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม

1849
01:31:30,027 --> 01:31:35,824
บางทีความต้องการที่จะแบกรับภาระมากมายไว้

1850
01:31:35,908 --> 01:31:39,369
ก็เพื่อระงับความวิตกกังวล

1851
01:31:40,704 --> 01:31:43,290
ความวิตกกังวล มันคืออะไร

1852
01:31:44,958 --> 01:31:48,086
ถ้าทั้งชีวิต คุณกินเพื่อคุมอารมณ์

1853
01:31:48,170 --> 01:31:50,005
ดื่มเพื่อคุมอารมณ์ สูบบุหรี่เพื่อคุมความกังวล

1854
01:31:50,088 --> 01:31:53,717
มันแสดงออกมาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

1855
01:31:53,800 --> 01:31:55,344
มันเป็นสัญญาณเตือน

1856
01:31:55,427 --> 01:31:57,846
และมันก็บอกว่า
"นี่ มีบางอย่างผิดปกติตรงนี้นะ"

1857
01:31:57,930 --> 01:31:59,473
จิตใจแบกรับเยอะเกินไป

1858
01:32:00,891 --> 01:32:04,311
เขาจะมีอาการแพนิกเมื่อเดินทางในสนามบิน

1859
01:32:04,394 --> 01:32:07,064
พอเราลงจากเครื่องบินและถ้าคนจํานวนมาก

1860
01:32:07,147 --> 01:32:08,440
เขาจะหายใจไม่ออก

1861
01:32:08,523 --> 01:32:11,818
เหมือนทุกอย่างมันรุมเร้าเข้ามา

1862
01:32:12,361 --> 01:32:17,115
มองออกยากค่ะ เพราะคุณไม่รู้ว่ามันคืออะไร

1863
01:32:17,199 --> 01:32:18,325
แต่พ่อจะกระวนกระวาย

1864
01:32:18,408 --> 01:32:20,410
เราเลยแบบว่า "โอเค อย่าทําให้พ่อโมโห"

1865
01:32:20,494 --> 01:32:24,122
เราเปลี่ยนร้านอาหารจากร้านนึงไปอีกร้าน
ด้วยเหตุผลบางอย่าง

1866
01:32:24,206 --> 01:32:28,085
แล้วจู่ๆ จอห์นก็มองไปรอบๆ

1867
01:32:28,168 --> 01:32:29,920
เราดูออกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

1868
01:32:30,003 --> 01:32:33,757
เขาต้องนั่งลง หายใจยาวๆ และผ่อนคลาย

1869
01:32:33,840 --> 01:32:36,927
ผมเดาว่าเขาไม่ยอมบอกว่าเกิดอะไรขึ้น

1870
01:32:37,010 --> 01:32:39,179
- มันเหมือนกับ...
- ไม่

1871
01:32:39,263 --> 01:32:41,807
และคนอย่างผม ผมไม่มีทางถามหรอก

1872
01:32:41,890 --> 01:32:43,558
ผมไม่อยากรู้

1873
01:32:44,685 --> 01:32:46,228
ไม่มีใครมีจิตแพทย์หรอก

1874
01:32:46,311 --> 01:32:50,023
อัปเปอร์อีสต์ไซด์ของนิวยอร์กอาจมีจิตแพทย์

1875
01:32:50,107 --> 01:32:51,275
แต่ไม่ใช่ในโทรอนโต

1876
01:32:51,358 --> 01:32:55,445
จอห์นรับรู้ถึงความรู้สึกคนอื่น
และสิ่งที่พวกเขาต้องการได้ดีมากๆ

1877
01:32:55,529 --> 01:32:58,240
และเขาเก่งมากในการไม่ยึดติดกับตัวเอง

1878
01:32:59,157 --> 01:33:00,909
อาจเพื่อปกป้องตัวเองก็ได้ ใครจะรู้

1879
01:33:00,993 --> 01:33:04,955
แต่นั่นไม่ใช่วิธีที่ดีกว่า

1880
01:33:05,038 --> 01:33:06,832
การจมอยู่กับความคิดตัวเองเหรอคะ

1881
01:33:08,458 --> 01:33:10,919
ถ้าเขาอายุห้าขวบตอนที่พ่อเขาตาย

1882
01:33:11,003 --> 01:33:13,463
แล้วต้องโตขึ้นมากับคนกลุ่มหนึ่ง

1883
01:33:13,547 --> 01:33:17,884
ที่ไม่คิดแม้แต่สักวินาทีที่จะยอมรับรู้ถึงเรื่องนั้น

1884
01:33:20,012 --> 01:33:22,848
ให้ตาย เป็นผมก็คงกังวลเหมือนกัน

1885
01:33:24,433 --> 01:33:27,936
มีบางอย่างที่เจ็บปวดอย่างมาก

1886
01:33:28,020 --> 01:33:30,856
นั่นแหละ และคุณทําให้มันหายเจ็บไม่ได้

1887
01:33:31,606 --> 01:33:33,650
เรื่องบางอย่างก็ไม่เคยมีบทสรุป

1888
01:33:37,154 --> 01:33:39,197
จอห์นโทรหาผมและบอกว่า "ฉันจะเป็นหุ้นส่วน

1889
01:33:39,281 --> 01:33:43,243
กับคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดคนหนึ่ง
ที่ผมได้พบในฮอลลีวูด บรูซ แมคนอลล์"

1890
01:33:44,953 --> 01:33:46,204
{\an8}(แมคนอลล์รับผิดฐานฉ้อโกง)

1891
01:33:46,288 --> 01:33:49,458
{\an8}แต่ในที่สุด บรูซ แมคนอลล์ก็ติดคุก
ข้อหาฉ้อโกงธนาคาร

1892
01:33:50,667 --> 01:33:53,045
บรูซยอมรับผิดเพราะเขาผิดจริง

1893
01:33:53,712 --> 01:33:55,464
บรูซพยายามจะขายทีม

1894
01:33:55,547 --> 01:33:57,966
และเขารู้สึกเสียใจมาก
เพราะบรูซไม่ยอมโทรหาเขาเอง

1895
01:33:58,050 --> 01:34:00,677
เพราะบรูซสัญญาเสมอว่า
"ผมจะโทรหาคุณด้วยตัวเอง"

1896
01:34:00,761 --> 01:34:01,928
{\an8}(บรูซ แมคนอลล์: ทรยศ)

1897
01:34:02,012 --> 01:34:05,974
{\an8}มันทําให้เกิดความคิดเหล่านี้
"นั่นพ่อฉัน เขาทําฉันผิดหวัง"

1898
01:34:06,058 --> 01:34:08,977
และมันเจ็บปวด เจ็บปวดมากๆ

1899
01:34:09,603 --> 01:34:10,896
จอห์นเป็นคนอ่อนไหวมาก

1900
01:34:10,979 --> 01:34:12,522
เขาเห็นมาเยอะ

1901
01:34:12,606 --> 01:34:13,774
เขารู้สึกเยอะมาก

1902
01:34:15,942 --> 01:34:18,987
เขาเริ่มเป็นโรควิตกกังวลอย่างรุนแรงเรื้อรัง

1903
01:34:19,071 --> 01:34:21,239
เขาจะมีอาการนั้นทั้งวัน

1904
01:34:21,323 --> 01:34:24,076
คุณไม่ชอบการสัมภาษณ์พวกนี้เหรอ
แบบรู้สึกสบายใจ...

1905
01:34:24,159 --> 01:34:27,412
อย่างที่คุณเห็น
ตอนนี้ผมไม่เก่งเรื่องนั้นเท่าไหร่

1906
01:34:27,496 --> 01:34:28,580
ผมดูแข็งทื่อ

1907
01:34:28,663 --> 01:34:30,082
บางวันก็แย่กว่าวันอื่นๆ

1908
01:34:30,165 --> 01:34:31,416
เขานอนไม่หลับ

1909
01:34:31,500 --> 01:34:34,961
เขาจึงทุกข์ทรมานมาก
และจําเป็นต้องค้นหาว่ามันเป็นเพราะอะไร

1910
01:34:35,045 --> 01:34:37,464
เขาไม่อยากกินยา

1911
01:34:37,547 --> 01:34:39,758
เขาต้องการเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

1912
01:34:39,841 --> 01:34:43,762
คุณโชว์ด้านมืดของบุคลิกคุณให้เราดูหน่อยได้ไหม

1913
01:34:43,845 --> 01:34:46,973
มีบางอย่างในตัวคุณที่คุณไม่ชอบไหม
มีอะไรหรือเปล่า

1914
01:34:47,057 --> 01:34:49,017
น่าอายจัง ผมถามเรื่องอื่นดีไหม

1915
01:34:49,101 --> 01:34:50,685
ครับ ถามเรื่องอื่นเถอะ

1916
01:34:50,769 --> 01:34:52,229
- โอเค
- คําถามต่อไปครับ

1917
01:34:54,314 --> 01:34:55,774
เขาไปบําบัด

1918
01:34:56,400 --> 01:34:57,984
เขาจะเล่าสิ่งที่ได้เรียนรู้ให้ผมฟัง

1919
01:34:58,068 --> 01:35:00,695
ต้นตอของความวิตกกังวลและสาเหตุ

1920
01:35:01,613 --> 01:35:02,906
ปกติคนไม่พูดว่าตัวเองเป็น

1921
01:35:02,989 --> 01:35:04,825
แต่มีคนมากมายที่ทุกข์ทรมานจากมัน

1922
01:35:06,785 --> 01:35:09,579
ผู้คนเก็บเรื่องการบําบัดไว้กับตัว
หรืออย่างน้อยก็เคยเป็นแบบนั้น

1923
01:35:09,663 --> 01:35:11,415
ตอนนี้หลายคนพูดถึงมัน แต่...

1924
01:35:11,498 --> 01:35:16,044
แต่ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่จะบอกว่า
พ่อคือเหตุผลที่ผมเข้ารับการรักษา

1925
01:35:16,128 --> 01:35:18,004
ผมสามารถดูแลตัวเอง

1926
01:35:18,505 --> 01:35:20,465
เพราะพ่อเข้ารับการบําบัด

1927
01:35:22,467 --> 01:35:24,970
เราแค่อยากให้ทุกคนที่เรารัก

1928
01:35:25,053 --> 01:35:27,389
ยอมรับตัวเองได้

1929
01:35:27,472 --> 01:35:30,350
แล้วเมฆดําก้อนนั้น...

1930
01:35:31,101 --> 01:35:32,352
ก็จะหายไป

1931
01:35:36,481 --> 01:35:39,234
{\an8}(ปี 1950)

1932
01:35:41,820 --> 01:35:43,780
{\an8}(ปี 1994)

1933
01:35:48,660 --> 01:35:49,953
ตอนที่ผมเจอเขาครั้งแรก

1934
01:35:50,036 --> 01:35:52,539
แน่นอนว่าเราตกหลุมรักพรสวรรค์ของเขา

1935
01:35:53,081 --> 01:35:55,375
มันเป็นตลกที่ไม่ต้องพยายาม

1936
01:35:55,459 --> 01:35:58,044
มันจริงใจมากและมันมาจากใจ

1937
01:35:58,962 --> 01:36:00,130
แวกอนส์อีสต์ถูกสร้างขึ้น

1938
01:36:00,213 --> 01:36:03,925
เขาให้ผมเข้ามาร่วมแสดง
ซึ่งผมรู้สึกขอบคุณมาก

1939
01:36:04,009 --> 01:36:06,887
และเราบินลงไปที่ดูรังโก แค่เขากับผม

1940
01:36:08,430 --> 01:36:10,140
ตอนนั้นเขาดูแลตัวเองอยู่ด้วย

1941
01:36:10,223 --> 01:36:12,350
เพราะเขามีนักโภชนาการที่อยู่กับเขา

1942
01:36:12,434 --> 01:36:14,227
และผมคิดว่ามันเยี่ยมมาก

1943
01:36:15,187 --> 01:36:17,355
ผมไม่รู้ว่าทําไมพวกเขาถึงไปไกลถึงดูรังโก

1944
01:36:17,439 --> 01:36:20,442
มันเป็นสถานที่ถ่ายทําที่ลําบากมาก

1945
01:36:20,525 --> 01:36:23,195
คนรอบตัวเราพกปืนกลไปด้วย

1946
01:36:23,278 --> 01:36:24,946
เพราะพวกเขากําลังปกป้องเราอยู่

1947
01:36:25,030 --> 01:36:27,032
จอห์นใส่เสื้อผ้าหลายชั้น

1948
01:36:27,115 --> 01:36:28,074
และมันร้อนมาก

1949
01:36:28,158 --> 01:36:30,368
ทรายมัน...
อยู่ที่นั่นสักพัก มันก็หงุดหงิดไปหมด

1950
01:36:31,286 --> 01:36:34,039
เมื่อคุณขึ้นม้าได้ คุณก็ไม่อยากลงจากม้า

1951
01:36:34,122 --> 01:36:36,833
มีคนเยอะมาก ต้องถ่ายทําเยอะมาก

1952
01:36:36,917 --> 01:36:39,461
มันไม่ค่อยเหมาะกับการเป็นหนังตลก

1953
01:36:39,544 --> 01:36:41,713
การแสดงตลกมันกว้างไปหน่อย

1954
01:36:42,464 --> 01:36:44,216
ความอดทนเริ่มลดน้อยลง

1955
01:36:44,299 --> 01:36:45,884
และมันเริ่มน่าหงุดหงิด

1956
01:36:46,843 --> 01:36:49,596
ผมจําได้ว่าเช้าวันหนึ่งขณะเดินไปที่กองถ่าย

1957
01:36:49,679 --> 01:36:52,432
และเขาพูดว่า "รอเดี๋ยวนะ"

1958
01:36:52,516 --> 01:36:53,600
ผมว่า "ได้สิ มีอะไรเหรอ"

1959
01:36:53,683 --> 01:36:56,561
เขาบอกว่า "ผมมีอาการแพนิก"

1960
01:36:57,103 --> 01:36:59,022
ผมว่า "คุณอยากกลับไปที่รถพ่วงไหม"

1961
01:36:59,105 --> 01:37:01,107
"ไม่ๆ ผมไม่อยากให้พวกเขารู้ว่าผมป่วย

1962
01:37:01,191 --> 01:37:03,109
ไม่อยากถ่วงเวลาใคร

1963
01:37:03,193 --> 01:37:05,111
ไม่อยากให้ใครๆ มาสนใจผม"

1964
01:37:05,612 --> 01:37:08,573
เราอยู่ไกลมาก เขาไม่ได้อยู่กับครอบครัว

1965
01:37:08,657 --> 01:37:10,158
และเขากลัว

1966
01:37:11,076 --> 01:37:14,496
เราเคยถ่ายทําหนังด้วยกันเมื่อหลายปีก่อน
และผมรู้ว่าเขาเอ่ยถึงมัน

1967
01:37:14,579 --> 01:37:17,499
เขาต้องประกันตัวเองเพื่อทําหนังเรื่องนั้น

1968
01:37:17,582 --> 01:37:19,334
เขาเลยรู้ว่ามีคนจับตาดูเขาอยู่

1969
01:37:19,417 --> 01:37:21,920
ผมรู้ว่าเขาไม่ต้องการให้ใครสอดส่องเขา

1970
01:37:22,003 --> 01:37:25,006
เพราะทุกกองถ่ายในช่วงท้ายๆ

1971
01:37:25,090 --> 01:37:27,884
คงจะพูดกันว่า
"จอห์นจะผ่านมันไปได้หรือเปล่า"

1972
01:37:28,927 --> 01:37:30,804
ผมคิดว่าในวันสุดท้าย มันดึกมากแล้ว

1973
01:37:30,887 --> 01:37:33,848
เราเหนื่อย เราหมดแรง เราแค่อยากกลับบ้าน

1974
01:37:33,932 --> 01:37:35,141
แล้วก็แบบ

1975
01:37:35,225 --> 01:37:37,769
"โอเค บอกเขาทีว่ามันจบแล้ว"
ลงจากม้าได้แล้ว

1976
01:37:38,478 --> 01:37:39,813
ผมคิดว่าตอนประมาณตีสองครึ่ง

1977
01:37:39,896 --> 01:37:42,857
เขาอยู่คนเดียวในบ้านคาวบอยหลังใหญ่

1978
01:37:44,609 --> 01:37:47,320
แล้วผมก็ได้ยินว่าพวกเขาเจอเขาในสภาพไหน

1979
01:37:47,946 --> 01:37:51,199
เหมือนเขานั่งอยู่ข้างเตียง

1980
01:37:51,283 --> 01:37:52,867
เปิดคัมภีร์ไบเบิล...

1981
01:37:53,910 --> 01:37:58,123
และอ่านมันอยู่ แล้วก็จากไปบนเตียง

1982
01:37:58,873 --> 01:38:00,542
แต่ผมจําได้ว่าคิดว่า...

1983
01:38:01,084 --> 01:38:03,545
เขาพยายามตามหาบ้าน

1984
01:38:12,679 --> 01:38:14,097
ฉันฝัน...

1985
01:38:17,100 --> 01:38:18,393
ก่อนที่เขาจะตาย

1986
01:38:22,856 --> 01:38:25,317
เราอยู่นอกประตู

1987
01:38:26,735 --> 01:38:28,445
และฉันอยู่กับเจนนิเฟอร์และคริสโตเฟอร์

1988
01:38:35,952 --> 01:38:38,997
และจอห์นตายในอีกห้องหนึ่ง

1989
01:38:48,506 --> 01:38:49,966
ใช่ เขาจากไป

1990
01:39:01,394 --> 01:39:05,940
หนึ่งในผู้ให้ความบันเทิงที่โด่งดังที่สุดในแคนาดา
จอห์น แคนดี้เสียชีวิตขณะอายุ 43 ปี

1991
01:39:06,024 --> 01:39:07,942
{\an8}ฮอลลีวูดยังมีปฏิกิริยาต่อข่าวที่น่าตกใจนั้น

1992
01:39:08,026 --> 01:39:09,653
{\an8}การเสียชีวิตอย่างกะทันหันของจอห์น แคนดี้

1993
01:39:09,736 --> 01:39:10,779
{\an8}แม้ว่าเพื่อนและแฟนๆ...

1994
01:39:10,862 --> 01:39:12,822
{\an8}เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง
คณะเซคันด์ซิตี้แห่งโทรอนโต

1995
01:39:12,906 --> 01:39:15,617
{\an8}และได้นําแสดงในรายการเอสซีทีวี

1996
01:39:15,700 --> 01:39:17,661
และในภาพยนตร์กว่า 30 เรื่อง

1997
01:39:19,537 --> 01:39:23,708
ก่อนเสียชีวิต จอห์น แคนดี้
ได้สร้างความประทับใจที่ยืนนาน

1998
01:39:23,792 --> 01:39:26,419
โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อผู้คนในดูรังโก เม็กซิโก

1999
01:39:26,503 --> 01:39:28,338
ที่มีการรายงานว่าในระหว่างการถ่ายทํา

2000
01:39:28,421 --> 01:39:30,632
นักแสดงจิตใจงามคนนี้

2001
01:39:30,715 --> 01:39:34,469
ได้บริจาคเงินเป็นจํานวนมากอย่างเงียบๆ
ให้แก่โรงพยาบาลในท้องถิ่นแห่งหนึ่ง

2002
01:39:34,552 --> 01:39:36,388
สําหรับเด็กๆ ที่ยากไร้ในเมือง

2003
01:39:36,471 --> 01:39:38,556
- เขาบริจาคไปเท่าไหร่
- ผมก็ไม่รู้

2004
01:39:38,640 --> 01:39:42,227
เขาไม่ได้พูดถึงมัน แต่ผมรู้ว่าเขาบริจาคเงิน

2005
01:39:42,310 --> 01:39:44,562
- เขาพยายามปิดเรื่องนั้นไว้เหรอ
- ครับ

2006
01:39:49,776 --> 01:39:52,320
ตอนที่เราย้อนคิดถึงจอห์นกัน

2007
01:39:53,071 --> 01:39:54,114
มันลึกซึ้งมาก

2008
01:39:54,197 --> 01:39:59,452
เพราะผมต้องย้อนกลับไป กลับไปคิดถึง

2009
01:39:59,536 --> 01:40:03,957
ต้องปลุกจินตนาการของผมให้มีชีวิตอีกครั้ง

2010
01:40:04,040 --> 01:40:07,127
สิ่งที่เคยเกิดขึ้น สิ่งที่ผมจําได้ สิ่งที่ผมจําไม่ได้

2011
01:40:08,211 --> 01:40:11,548
ตอนที่ผมได้ยินว่าจอห์นไม่อยู่แล้ว

2012
01:40:11,631 --> 01:40:13,258
ผมขับรถออกจากถนน

2013
01:40:13,341 --> 01:40:15,468
ขับขึ้นไปบนสนามหญ้าบ้านคนอื่น

2014
01:40:15,552 --> 01:40:19,681
เกือบชนรูปปั้นตกแต่งสวนกับนกฟลามิงโกสีชมพู

2015
01:40:20,932 --> 01:40:23,059
ผมเลยดับเครื่องรถกระบะ

2016
01:40:23,143 --> 01:40:24,894
แล้วนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยความช็อก

2017
01:40:24,978 --> 01:40:28,732
แล้วความทรงจําก็หลั่งไหลเข้ามา...

2018
01:40:30,525 --> 01:40:36,489
ผมเห็นชายหนุ่มผู้งดงาม
พรสวรรค์ของเขา และช่วงเวลาของผมกับเขา

2019
01:40:38,992 --> 01:40:40,869
ผมนึกว่าจะได้เจอเขาอีก

2020
01:40:40,952 --> 01:40:42,620
นั่นคือเรื่องที่ทําให้ผมเศร้า

2021
01:40:42,704 --> 01:40:46,082
ผมแบบว่า "ใช่ ต้องสนุกแน่
เขาจะได้เห็นฉันเป็นวัยรุ่นแล้ว"

2022
01:40:47,917 --> 01:40:49,669
ผมตั้งตารอวันนั้น

2023
01:40:51,254 --> 01:40:53,131
แต่มันก็โดนพรากไป

2024
01:40:55,717 --> 01:40:58,553
ช่วงเวลานั้นมันเบลอไปหมด

2025
01:41:02,557 --> 01:41:05,351
ทุกอย่างเป็นสีขาว เราไร้ความรู้สึก

2026
01:41:05,977 --> 01:41:08,438
และจําได้ว่าแม่บอกว่ามันโอเคที่จะร้องไห้

2027
01:41:19,449 --> 01:41:22,452
เราควรได้แก่ตัวลง แล้วค่อยรู้สึกถึงการสูญเสีย

2028
01:41:22,535 --> 01:41:26,122
จะได้เข้าใจถึงชีวิตและการมีชีวิตอยู่ และ...

2029
01:41:27,457 --> 01:41:29,793
เด็กไม่ควรต้องเจอเรื่องแบบนั้น

2030
01:41:30,543 --> 01:41:32,462
แต่มันเกิดขึ้นบ่อยเกินไปกับหลายคนเกินไป

2031
01:41:33,797 --> 01:41:38,176
ผมก็แค่คนที่มีประสบการณ์เรื่องนั้น
และอยู่กับมันมาตลอดชีวิต

2032
01:41:40,762 --> 01:41:44,808
ฉันฝันถึงเขามากกว่าที่เคยฝันถึงพ่อแม่
หลังจากที่พ่อแม่ตายจากไปซะอีก

2033
01:41:45,308 --> 01:41:48,645
และหนึ่งในความฝันถึงจอห์นครั้งแรกๆ ที่ฉันมี

2034
01:41:49,312 --> 01:41:52,482
พวกเราแค่ไปเที่ยวกัน
หัวเราะ พูดคุย และทําอะไรต่อมิอะไร

2035
01:41:52,565 --> 01:41:54,484
มันรู้สึกผ่อนคลายและตลกขบขัน

2036
01:41:54,567 --> 01:41:57,153
แล้วฉันก็พูดอะไรบางอย่างว่า

2037
01:41:58,947 --> 01:42:00,532
"ทําไมคุณต้องตายด้วย"

2038
01:42:00,615 --> 01:42:04,953
แล้วเขาก็บอกว่า "จะพูดถึงทําไมเนี่ย"

2039
01:42:18,550 --> 01:42:21,386
พระเป็นเจ้าผู้เป็นบิดา
นี่เป็นสิ่งที่ทําด้วยความเชื่อใจและมั่นใจ

2040
01:42:21,469 --> 01:42:24,013
เพื่อให้เรานําคําภาวนาและคําขอมายังพระองค์

2041
01:42:24,097 --> 01:42:27,016
เราขอให้พระองค์รับฟังพวกเขา
ผ่านพระเยซูคริสต์ พระเป็นเจ้าของเรา

2042
01:42:34,357 --> 01:42:37,235
ฉันเป็นใครถึงมายืนตรงนี้พูดถึงจอห์น แคนดี้

2043
01:42:37,944 --> 01:42:39,946
ฉันจะบอกให้ว่าฉันเป็นใคร
ฉันเป็นหนึ่งในคนนับล้าน

2044
01:42:40,029 --> 01:42:43,533
ที่ชีวิตถูกสัมผัสและเติมเต็ม
ด้วยชีวิตของจอห์น แคนดี้

2045
01:42:44,200 --> 01:42:45,910
ฉันรู้ว่าพวกคุณทุกคนมีเรื่องราว

2046
01:42:46,661 --> 01:42:50,039
คุณขอลายเซ็นเขา
แล้วเขาก็หยุดเพื่อถามไถ่ถึงชีวิตคุณ

2047
01:42:50,582 --> 01:42:54,085
คุณออดิชั่นให้เซคันด์ซิตี้
และจอห์นดูคุณยิ้ม หัวเราะ

2048
01:42:54,168 --> 01:42:56,963
ถึงคุณจะไม่ได้งาน
แต่คุณก็ได้เดินจากไปโดยคิดว่า

2049
01:42:57,046 --> 01:42:59,549
"ใครจะรู้ จอห์น แคนดี้คิดว่าฉันตลก"

2050
01:43:04,846 --> 01:43:06,973
คุณทํางานบนเครื่องบินแอร์แคนาดา
หนึ่งในพันเที่ยวที่จอห์นบิน

2051
01:43:07,056 --> 01:43:08,433
ระหว่างโทรอนโตกับแอลเอ

2052
01:43:08,516 --> 01:43:10,393
และคุณไม่เคยคิดว่า
เวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้

2053
01:43:11,436 --> 01:43:14,480
คุณทํางานอยู่ที่ร้านขายเนื้อ
ขายปลา ตลาด ร้านขายเหล้า

2054
01:43:14,564 --> 01:43:16,816
ที่จอห์นสั่งมาเลี้ยงเพื่อนๆ

2055
01:43:16,900 --> 01:43:19,277
คุณไม่รีบร้อน
ไม่ใช่แค่อยากทํามันให้ดีสําหรับเขา

2056
01:43:19,360 --> 01:43:21,154
แต่เพราะอยากให้จอห์นอยู่นานขึ้นอีกนิด

2057
01:43:22,113 --> 01:43:23,907
เขาทําให้คุณต้องปิดบาร์
เพราะลูกค้าแน่นเอี๊ยด

2058
01:43:23,990 --> 01:43:26,993
เพราะไม่มีใครยอมออกจากร้าน
จนกว่าจอห์น แคนดี้จะกลับบ้าน

2059
01:43:27,785 --> 01:43:30,079
หนุ่มสายปาร์ตี้เหรอ ก็อาจจะ

2060
01:43:30,163 --> 01:43:32,707
หรือเขาอาจจะรู้ว่าคุณต้องการกําไรเพิ่ม

2061
01:43:33,750 --> 01:43:35,251
ฉันใช้เวลาทํางานเกือบทั้งหมด

2062
01:43:35,335 --> 01:43:38,838
หลายร้อยค่ําคืนและสุดสัปดาห์กับจอห์น
เป็นเวลาเกือบสิบปี

2063
01:43:38,922 --> 01:43:41,382
แล้วรายละเอียดของวันเหล่านั้นอยู่ไหน

2064
01:43:41,966 --> 01:43:43,635
ฉันตระหนักได้ว่าเมื่อฉันคิดถึงจอห์น

2065
01:43:44,761 --> 01:43:47,096
ฉันไม่ได้คิดถึงรายละเอียดปลีกย่อย

2066
01:43:47,847 --> 01:43:50,808
ฉันคิดถึงจอห์นในแบบภาพรวม

2067
01:44:00,985 --> 01:44:03,696
หลังงานศพ เราไปที่พิธีฝัง

2068
01:44:03,780 --> 01:44:06,741
และผมอยู่ในรถกับคนหามหีบศพคนอื่นๆ

2069
01:44:06,824 --> 01:44:08,576
แล้วทันใดนั้น

2070
01:44:09,744 --> 01:44:13,206
ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง
และพูดว่า "ทุกคนๆ

2071
01:44:14,457 --> 01:44:16,000
ทําไมไม่มีรถบนถนนเลย"

2072
01:44:16,084 --> 01:44:18,962
พระเจ้า

2073
01:44:19,045 --> 01:44:24,050
พวกเขาปิดถนนสายที่ 405
ให้ขบวนงานศพของจอห์น

2074
01:44:24,133 --> 01:44:27,637
และทุกทางเข้า คุณจะเห็นตํารวจทําแบบนี้

2075
01:44:37,271 --> 01:44:41,025
คุณรู้ว่าคุณประสบความสําเร็จแล้ว
เมื่อตํารวจปิดถนนให้คุณ

2076
01:44:43,444 --> 01:44:44,946
เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนสองครั้ง

2077
01:44:45,571 --> 01:44:49,867
ครั้งนึงสําหรับพระสันตะปาปา
และอีกครั้งสําหรับประธานาธิบดี

2078
01:44:53,621 --> 01:44:54,664
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า

2079
01:44:54,747 --> 01:44:55,665
โอเค

2080
01:44:56,958 --> 01:44:59,794
ในหนังเรื่องนี้
เพลนส์ เทรนส์ แอนด์ออโตโมบีลส์

2081
01:44:59,877 --> 01:45:00,962
มันถึงตอนจบ

2082
01:45:01,629 --> 01:45:03,881
ตัวละครของผมพร้อมที่จะยอมรับแล้ว

2083
01:45:03,965 --> 01:45:05,299
เขากําลังจะกลับบ้าน

2084
01:45:05,383 --> 01:45:08,511
"ดีมากๆ ที่ได้รู้จักคุณ เยี่ยมที่สุด"

2085
01:45:09,512 --> 01:45:13,725
แล้วผมก็จากเขามา ผมเริ่มคิดว่า

2086
01:45:13,808 --> 01:45:17,562
"นี่มันไม่สมเหตุสมผล
ที่เขาจะกลับไปหาภรรยา

2087
01:45:17,645 --> 01:45:19,188
ไม่สมเหตุสมผลเลย"

2088
01:45:19,272 --> 01:45:21,899
แล้วผมก็หันหลังและกลับไป

2089
01:45:23,985 --> 01:45:25,236
เชิญเขามาที่บ้าน

2090
01:45:34,829 --> 01:45:39,792
จอห์น แคนดี้เป็นคนที่จะมองตาคุณ

2091
01:45:39,876 --> 01:45:43,254
และอยู่ตรงนั้นกับคุณ

2092
01:45:43,337 --> 01:45:44,964
และเขาจะทําให้คุณรู้สึกว่า

2093
01:45:45,048 --> 01:45:50,261
คุณเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจที่สุดในโลก

2094
01:45:51,179 --> 01:45:52,972
เขาดูเป็นคนธรรมดาสามัญมาก

2095
01:45:53,056 --> 01:45:56,309
และเราชอบมากๆ
ที่คนธรรมดาสามัญคนนั้นได้กลายเป็นดารา

2096
01:45:56,392 --> 01:45:58,644
เพราะนั่นคือเรา เราทุ่มเทใจให้เขา

2097
01:45:59,729 --> 01:46:02,815
ถ้าเขาไม่ได้มีจิตวิญญาณที่แสนจะเริงร่า

2098
01:46:02,899 --> 01:46:04,817
เราคงไม่คิดถึงเขามากขนาดนั้น

2099
01:46:04,901 --> 01:46:08,279
แต่ตัวตนของเขามันช่างแรงกล้า
และเป็นคนที่นิสัยน่ารักเหลือเกิน

2100
01:46:08,362 --> 01:46:12,950
การพรากเขาไปจากเรา
มันเป็นบาป บาปอย่างแท้จริง

2101
01:46:14,619 --> 01:46:17,413
โลกนี้มีม้าอยู่มากมาย

2102
01:46:18,206 --> 01:46:20,333
แต่มันยากที่เราจะได้เจอกับยูนิคอร์นจริงๆ

2103
01:46:20,416 --> 01:46:22,251
และผมคิดว่านั่นคือสิ่งที่มันเป็น

2104
01:46:22,335 --> 01:46:24,378
เขาแค่เป็นคนที่ไม่เหมือนใคร

2105
01:46:24,462 --> 01:46:27,131
ที่ทิ้งรอยประทับไว้ในวิญญาณของคุณ

2106
01:46:35,098 --> 01:46:36,474
คุณเป็นคนที่ค่อนข้างตลกนะครับ

2107
01:46:37,141 --> 01:46:38,434
ขอบคุณครับ

2108
01:46:38,518 --> 01:46:39,685
คุณก็เหมือนกัน

2109
01:46:42,605 --> 01:46:46,109
นั่นเป็นคําชมที่ดีสําหรับคนอื่น "คุณเป็นคนตลก"

2110
01:46:46,192 --> 01:46:48,194
ดีกว่าบอกว่าคุณมันห่วยแตก

2111
01:46:48,277 --> 01:46:50,321
จะชมว่าผมเป็นคนตลกเมื่อไหร่ก็ได้นะ

2112
01:46:50,404 --> 01:46:52,907
"คุณมันนิสัยแย่" "ขอบคุณ"

2113
01:46:52,990 --> 01:46:55,952
"คุณเป็นคนตลก" "ขอบคุณมากๆ ผมดีใจมาก"

2114
01:47:13,469 --> 01:47:14,720
โอเค ผมบอกแล้วว่ามันยาก

2115
01:47:14,804 --> 01:47:16,597
มันยากจริงๆ ที่จะพูดถึงแคนดี้

2116
01:47:16,681 --> 01:47:18,724
เพราะนอกจากจะบอกว่ามันมีฉากนึง

2117
01:47:18,808 --> 01:47:21,144
ที่เขาเล่นใหญ่เกินเบอร์

2118
01:47:21,227 --> 01:47:23,187
ก็ไม่มีเรื่องแย่ๆ เกี่ยวกับเขาให้พูดถึง

2119
01:47:23,271 --> 01:47:25,982
ถ้านั่นเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดของผู้ชาย...

2120
01:47:27,191 --> 01:47:29,861
{\an8}ผมรู้สึกอยากปักหินจารึกหลุมศพเพิ่ม

2121
01:47:29,944 --> 01:47:33,114
{\an8}"เกือบลืม ครั้งนึงเขาเคยเล่นใหญ่ในฉากนั้น"

2122
01:47:34,073 --> 01:47:35,283
{\an8}อย่าลืมซะล่ะ

2123
01:47:35,366 --> 01:47:37,577
{\an8}คือทุกคนรักเขา

2124
01:47:39,370 --> 01:47:41,581
แต่ซิดนีย์ พอลแลคเคยไม่พอใจเขา

2125
01:47:45,418 --> 01:47:46,586
ได้ข่าวว่าทุกคนกลับมา

2126
01:47:46,669 --> 01:47:50,423
ค็อกเทลออเรนจ์วิปนะ ออเรนจ์วิปไหม
ออเรนจ์วิปสามแก้ว

2127
01:47:50,506 --> 01:47:52,717
หนึ่งในคนที่มีพรสวรรค์ที่สุด
ในสาขาภาพยนตร์ตลก

2128
01:47:53,593 --> 01:47:55,469
นายควรจะหวังไว้เลยว่าไม่ต้องจูบตูดฉัน

2129
01:47:55,553 --> 01:47:56,596
จะบอกแค่นี้แหละ

2130
01:47:56,679 --> 01:47:57,972
เออ แล้วทําไมไม่ได้ล่ะ

2131
01:47:58,055 --> 01:47:59,682
นายจะทิ้งรอยดูดไว้ที่ตูดฉันน่ะสิ เพื่อน

2132
01:47:59,765 --> 01:48:02,101
ฉันจะยัดจดหมาย
จากทนายฉันใส่มือนายอย่างเร็วเลยละ

2133
01:48:03,019 --> 01:48:04,562
ใบขับขี่นั่นอยู่ไหน

2134
01:48:04,645 --> 01:48:05,813
ไม่อยู่ตรงนั้น

2135
01:48:05,897 --> 01:48:08,024
ไม่ นั่นเงิน นั่นก็เงิน

2136
01:48:09,025 --> 01:48:12,028
แล้วอะไรเนี่ยที่ข้างแบงก์สิบที่พับอยู่

2137
01:48:12,111 --> 01:48:13,779
ใบขับขี่

2138
01:48:14,280 --> 01:48:17,325
แน่ใจนะว่าคุณโอเค บิล
ผมรู้ว่าคุณกังวลเรื่องการขึ้นศาล

2139
01:48:17,408 --> 01:48:19,368
- เมื่อไหร่กัน
- ดีเลย บิล

2140
01:48:19,452 --> 01:48:21,913
ลินคอล์น บริการชอปปิงที่บ้าน
ที่ใหญ่ที่สุดในชิคาโก

2141
01:48:21,996 --> 01:48:25,458
ซื้อพรมจํานวนมหาศาล
จากโรงงานพรมคุณภาพดีที่สุดของอเมริกา

2142
01:48:25,541 --> 01:48:29,128
มนุษย์ที่ดีงามที่สุดที่ผมเคยรู้จักคือจอห์น แคนดี้

2143
01:48:29,962 --> 01:48:31,756
เขาคือเทวดาของผม

2144
01:48:31,839 --> 01:48:34,383
เขามีอิทธิพลต่อชีวิตผมมาก

2145
01:48:34,467 --> 01:48:37,136
แต่ในอีกไม่นาน จอห์น แคนดี้จะแสดง

2146
01:48:37,220 --> 01:48:39,639
บทบาทที่ยิ่งใหญ่ทั้งหมด
ที่ชาร์ลส์ ลอห์ตันเคยแสดง

2147
01:48:39,722 --> 01:48:41,807
เขาเป็นนักแสดงฝีมือเยี่ยมค่ะ

2148
01:48:41,891 --> 01:48:43,893
- คุณต้องฟังแม่ไว้นะ
- ผมฟังอยู่ครับ

2149
01:48:44,810 --> 01:48:49,065
เราแลกเปลี่ยนของขวัญกัน
แล้วก็นั่งลงและอ่านหนังสือด้วยกัน

2150
01:48:49,148 --> 01:48:50,733
คุณแลกถุงเท้ากันเหรอ

2151
01:48:52,193 --> 01:48:55,279
มีอะไรแบบนั้นในคริสต์มาสของคุณ...

2152
01:48:55,363 --> 01:48:56,530
- เราแลกถุงเท้า
- จริงเหรอ

2153
01:48:56,614 --> 01:48:58,491
ใช่สิ พวกผู้ชายเขาทํากัน

2154
01:48:58,574 --> 01:49:02,495
สมาชิกในครอบครัว
ที่เป็นผู้ชายจะแลกถุงเท้ากันน่ะ

2155
01:49:02,578 --> 01:49:03,871
ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนั้น

2156
01:49:03,955 --> 01:49:06,332
- คิดว่าทุกคนทํากันแบบนั้นซะอีก
- มันคือยังไงเหรอ

2157
01:49:06,415 --> 01:49:09,460
คุณถอดถุงเท้าออกมา
แล้วก็ส่งให้ผู้ชายที่อยู่ข้างคุณ

2158
01:49:09,543 --> 01:49:11,921
จะเป็นลุง ลูกพี่ลูกน้อง ใครก็ได้

2159
01:49:13,047 --> 01:49:14,632
ทํากันมาแบบนั้นเหรอ

2160
01:49:14,715 --> 01:49:17,093
ใช่ ทุกคริสต์มาสเลย

2161
01:49:17,176 --> 01:49:19,220
เหมือนเป็นเรื่องแรกที่เราทําตอนตื่นนอนน่ะ

2162
01:49:19,303 --> 01:49:20,638
อยากทําผมเจ็บเหรอ

2163
01:49:21,305 --> 01:49:23,349
เอาเลย ถ้ามันทําให้คุณรู้สึกดีขึ้น

2164
01:49:23,432 --> 01:49:24,767
ผมเป็นเป้าหมายที่โจมตีง่ายนี่

2165
01:49:25,351 --> 01:49:29,480
และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันชอบตัวเอง

2166
01:49:30,356 --> 01:49:31,732
ภรรยาผมชอบผม

2167
01:49:32,358 --> 01:49:35,903
ลูกค้าชอบผมเพราะผมคือของจริง

2168
01:49:36,529 --> 01:49:38,072
สิ่งที่คุณเห็นคือสิ่งที่คุณจะได้รับ

2169
01:49:39,782 --> 01:49:41,534
- แล้วเจอกันนะ
- โอเค

2170
01:49:42,410 --> 01:49:43,536
บาย

2171
01:52:16,272 --> 01:52:17,314
หีบนั่น

2172
01:52:18,732 --> 01:52:20,359
ใช่ หีบ

2173
01:52:42,214 --> 01:52:43,174
นี่ไง

2174
01:52:44,258 --> 01:52:45,259
คําบรรยายโดย ชวิศา

2175
01:52:45,342 --> 01:52:46,343
ผู้ตรวจสอบงานแปล
วิภาพร หมู่ศิริเลิศ