Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Paano mawawala ang kaba?
Di ko makontrol kasi ngayon ko lang 'to naramdaman.
Shot muna tayo.
- Sige. - Sige.
Oo, kailangan ko ngang mag-shot.
- Cheers. - Okay, galingan natin.
Galingan natin.
Para sa lahat ng paghihirap natin,
para makita nilang lahat ang efforts natin nitong mga nakaraang araw,
linggo, at buwan.
Mula no'ng bata ako,
lagi akong sinasabihan,
"Di para sa 'yo ang pangarap na 'to."
Sabi nila,
mali daw 'yong genre ko,
galing ako sa maling parte ng mundo.
Pero
paano kung di ko tiningnan 'yon bilang mga hadlang
at sa halip ay pinaghugutan ko 'yon ng lakas?
TOMORROW WAS BEAUTIFUL
Mag-isa ako na parang asong gala
Pinupuno ang kawalan Mula nang mawala ka
Hindi
Isang araw, mahal mo ako Kinabukasan, hindi na
Hindi ko maunawaan
Pilit na iniingatan ang katinuan
Pero dito, naaalagaan ko ang sarili ko
Tumatawid sa lubid, nakikita ang dulo
Ikaw ang dahilan ng mga delusyon ko
Pakisabi sa kapiling mo ngayon Na di ako naiinggit
Dahil hindi na masakit
Ang dating nagliliyab, maligamgam na lang
Tanda ko, kinausap ko ang buwan At tinanong ang araw
Na sana ibalik nila Ang una kong mahal
Iyong gabing walang pahinga Nakipagkaibigan ako sa alak
Pero hindi para kalimutan ka
Lakasan n'yo!
Mula nang ginawa ko
Ang dating black and white Ay nagkakulay ulit
Kaya inililinaw ko sa iyong Nahuli ka na
Nakaalis na ang barko
Itinapon ko na ang mga litrato mo Kasama ng kuwadro
Ngayon, sa gabi ako'y nagsasaya Hindi na umiiyak
At kung mabilis akong nahulog Mas mabilis akong babangon
Okay, ready na. Paano tayo magsisimula?
Halika dito!
- 'Yong drum... - Kasama 'yong drum para maganda.
Hindi pwede, e.
Si Fabio sa guacharaca.
Tutugtog ng drum si Juan Guillermo.
At 'yong bata ang singer!
Isa, dalawa, tatlo.
Sayaw!
Naging parte ng buhay namin ang music dahil sa pamilya ng papa ko.
Kumakanta 'yong papa ko saka mga tito ko.
Lahat ng alaala ko noong kabataan ko
ay konektado sa pangarap kong maging singer.
Ginagawa ko lang noon ang iniisip kong misyon ko sa mundong 'to,
at 'yon ang pagkanta at music.
Tinatawagan si Karol G sa stage!
Isang batang Antioquian singer
na magde-debut ngayon sa Colombian television.
Nasubukan ko nang kumanta sa iba't ibang lugar,
pero hindi pa sa harap ng napakalaking audience.
Paano ako magiging artist na mangingibabaw sa lahat?
Sixteen years ko nang pinaghihirapan ang goal na 'yon.
Para pakinggan ng mga tao ang music ko pag wala na ako,
para di ako makalimutan.
Alam naman nating bihira tayong makakita ng mga babaeng kumakanta ng reggaeton
o urban music.
May stigma kasi na para sa lalaki ang urban music.
So nakakita sila ng babae
tapos no'ng umpisa, sabi ng mga tao
sa radio stations, "Panlalaki 'yan."
Tinanong ko kung bakit.
Pakiramdam ko, kahit papaano, malapit na ako sa goal na 'yon.
Karol G!
BEST NEW ARTIST
Pero hindi lang tungkol sa numbers o ratings ang kaligayahan.
The best na fans.
Nakikita ng lahat na 'yon ang isa sa best moments ng career ko.
Pero sa kaloob-looban ko, feeling ko, nawawala ang totoong self ko.
Sa love, pwede mong maramdaman na ikaw ang pinakamasaya sa mundo,
pero kasabay no'n, pwede kang sirain,
'yong pangarap mo,
'yong paligid mo,
lahat ng tungkol sa 'yo.
No'ng bata ako, pag nakikinig ako ng kanta sa radyo,
nagbabago agad ako.
Binigyan ako ng pagkakataon ng isang kanta na mangarap, makiramdam,
i-imagine at i-visualize ang sarili ko.
Kaya ako gumagawa ng music.
Marami pa akong dapat gawin,
pero kung naging successful na ako dati,
hindi ako magiging handa
at malamang, mapapalampas ko ang maraming opportunity.
Kunwari, patok na 'yong kanta n'yo.
Gumana. Hindi mo kailangang gawin, dahil nagawa mo na.
Sixteen years ng pagsusumikap
ang nagpatibay ng isip, puso, at paningin ko.
Para sa sandaling ito, na ma-realize ko
kung ano'ng pakiramdam ng may ganitong halimaw sa kamay mo,
makokontrol ko na.
Kabaliktaran kasi, madali kang makokontrol no'n.
Ganda.
Gusto ko pag sinasabi mo 'yong "Shakira, Shakira."
KAPATID / MANAGER
- Sana magustuhan niya. - Magugustuhan niya 'yon.
Susulatan ko siya ngayon.
Sasabihin ko, "Tawagan mo ako pag may chance ka."
Nagkaro'n ako ng opportunity na makausap siya.
Nagkuwento siya ng mga personal na bagay.
Mas naging malinaw lahat dahil do'n. Naisip ko, "Ito 'yong kanta."
Sobrang toxic no'ng tinapos ko 'yong huling relationship ko.
Sobrang hirap.
Tuwing magigising ako, para akong mamamatay.
Pakiramdam ko, wala akong kuwentang tao.
Wala akong natatanaw na success o greatness.
Feeling ko, hindi na ako makakaalis do'n,
na hindi ko 'yon malalampasan.
Pag lagi kang nahihirapan.
Nahihirapan ka dahil sa isang bagay
tapos ayaw mo 'yong iwan para maiwasan ang paghihirap.
'Tang ina, bangungot 'yon.
Impiyerno.
Ang magandang naibunga no'n,
sa pamamagitan ng mga kanta ko,
naging boses ako ng maraming tao
na minsan, di alam kung paano ie-express ang feelings nila.
Sabihin mo sa bago mo
Na di ako nakikipag-agawan
Ulit.
Na di ako nakikipag-agawan ng lalaki
"Gusto ko 'tong pag-usapan, pati ito, ito, saka ito."
Tapos nag-start na akong pumunta sa studio para isulat
ang nararamdaman ko.
Kahit buhay ko'y umunlad
Hindi ka na tanggap dito
Nakita kong siniraan ako Ng nobya mo
Hindi ako nagalit doon Natatawa lang ako
Wala na akong panahon Sa mga di kapaki-pakinabang
Binago ang landas
Ginawang sport ang paghahanapbuhay
Pinupuno ang account, ang shows Ang parking, ang passport
Sabi sa balita, mas matatag na ako
Ngayon, pababalikin mo ako, malinaw
Gumawa kami ng maraming kanta.
Tapos nabuo 'yong "TQG."
Pakinggan mo.
NAGPADALA SI SHAKIRA NG BOSES PARA SA "TQG"
- Oo. - Pa'no...
- Yes. - Ayun.
Kita mo? 'Yong pangatlo.
Ang galing ng boses, di ba?
Muntik akong maiyak no'ng pinapakinggan ko 'to sa kotse.
Ang ganda talaga ng boses niya.
SHOOTING NG "TQG" MUSIC VIDEO
Astig!
Okay lang kayo?
Eto ang mga kasama sa team ko.
- Hi, kumusta? - Hello.
- Ready na tayo? - Oo.
Galingan natin. Nandito ka. Bet na bet ko.
Karol, asan tayo?
Nagshu-shoot ng video ng "TQG" sa Barcelona.
Alas-tres y medya na nang madaling araw. Day two ng shooting.
Ang astig. Sobrang ganda.
Ang ganda ng performance na 'to. Bet ko.
- Bye. - Uy, beh.
Salamat sa lahat.
Di mo lang alam kung gaano 'to kaimportante sa 'kin.
Thank you talaga.
Team, maraming salamat sa effort, sa lahat.
- Mahal ko kayo! Thank you! - Thank you!
'Yong proseso ng album na 'to, 'yong pag-compose, umabot nang two years.
Ito ang pinaka-honest na album ng career ko
dahil kinukuwento nito sa mga kanta
'yong personal na pinagdadaanan ko.
'Yong "Mañana será bonito," mantra 'yon
na matagal ko nang inuulit-ulit sa sarili ko.
Parang "Hindi okay ngayon,
pero bukas, bagong araw, bagong opportunity. Maganda 'yon."
Pahingi ng oras
Na hindi maayos ang lagay ko
Pero unti-unti akong nagbabago
Malungkot ako ngayon
Pero alam kong bukas Ay mas maganda
Maiiba
Iba ang timpla
Iba ang kapaligiran
Ngayon, minus 20 ako
Pero pinalalakas ako ng mga mahal ko
At habang naghihilom ang aking puso
Ako'y lalabas sa baybay Upang samantalahin ang araw
Ayos lang na malungkot Normal iyon...
Two weeks bago na-release 'yong album, nagkasakit ako, nagsusuka,
masakit ang tiyan. Bagsak talaga.
Kasi tungkol sa 'kin 'yong mga kantang 'yon.
Di ko talaga inakalang magiging maganda ang album na 'to.
Masyadong personal 'yong album para sa 'kin.
Bukas ay mas maganda
Mismo.
Gagawin nating...
ganyan.
Ano'ng ginagawa mo?
Iniisip ko lang ang buhay ko.
Saka 'yong project.
Patingin.
Nasa Ibiza kami,
tinatapos 'yong album
na Mañana Será Bonito.
TWO WEEKS MATAPOS I-RELEASE,
UMAAWIT NA SI KAROL NG MGA AWITIN MULA SA ALBUM NANG LIVE.
Simulan natin sa bagong kanta.
Magsimula tayo sa chorus. Tingnan natin kung alam n'yo 'to.
Lakasan n'yo pa!
Baby!
Wag mong patugtugin 'yan para sa 'kin
pag lasing ako, gago ka!
No'ng unang gabi,
sumisigaw 'yong mga tao, "Kantahin mo 'to, saka ito."
"Alam n'yo na 'yon?"
Kumanta ako ng a cappella kasi hindi namin na-rehearse ng banda.
No'ng pangatlong araw, kinanta ko 'yong halos buong album
tapos alam na nila.
Paano?
'Yong mga kanta niya, tungkol sa mga karanasan niya,
sa mga napagdaanan niya.
Nakaka-relate tayo do'n
dahil pang-araw-araw na buhay ng mga tao ang mga kantang 'yon.
Pero?
NAKITA KO NA!
Tinulungan niya akong malampasan 'yong malungkot na breakup ko.
May masasayang araw, may malulungkot,
pero sabi niya nga, magiging maganda bukas.
Pinaparamdam niya sa atin na matatag tayo kahit mag-isa.
Woman power 'yon.
Pwede kang makausap saglit?
Dahil ikaw na ang unang number one artist
sa Billboard charts.
Baby!
Tingnan mo!
Dalawang Latin artist pa lang ang nakakagawa no'n.
Sino-sino?
Si J. Lo na may English album, saka si Selena na may English album.
Di ako makapaniwala na pareho kami ni Selena!
Grabe!
Kantahin n'yo!
Congrats, anak,
sa lahat ng nangyayari sa atin ngayon.
Pero alam mo? Deserve mo lahat 'yan.
Pinaghirapan mo 'yan.
Pero balang-araw, di na tayo magiging number one sa mundo.
Pero kailangang handa ka doon, anak,
dahil nangyari na 'yon sa lahat, sa mga idol mo.
Lahat ng mahuhusay na artist sa mundo
ay dadaan sa gano'n.
I love you, Pa. Salamat po sa lahat.
- I love you. Bye, anak. - Bye.
Alam mo kasi, si Papa, lagi siyang advanced mag-isip.
Buong buhay ko, hinanda niya ako para sa moment na 'to.
At sa unang pagkakataon...
Never 'tong sinabi ng tatay ko sa 'kin.
First time niyang sinabi sa 'kin na dapat paghandaan ko
'yong oras na di na tayo magna-number one.
Sabi ko sa team, "May idea ako.
Mag-stadium tour tayo."
'Yong pinakaunang stadium tour ng isang Latin artist.
Sabi ng isang manager ko, "Kakatapos lang natin mag-arena tour.
Sino'ng pupunta sa stadiums?
Nakita ka na nila last year."
Aabutin kami nang one o two years para paghandaan ang stadium tour.
Pinaghirapan mo 'to.
Obviously.
Grabe ang pagsisikap mo,
at mahigit isang taon mo nang ginagawa ang album na 'to.
Pag may tiyaga, may nilaga.
Legendary album, tapos walang tour?
Hindi ko maintindihan.
Sorry.
- Proud ako sa 'yo. - Salamat.
Ano'ng pangarap n'yo? Ano'ng tingin n'yong mangyayari in 10, 11 years?
Gusto kong maging singer paglaki ko.
Gaya nino? Sino'ng idol mo?
Si Thalía po.
Thalía. Ano'ng kanta niya? Magbigay ka ng isa.
Piel Morena po.
Paano nga 'yon?
Ikaw ang...
Nakitaan ko na ng talent si Carolina
mula noong maliit siya.
Mahilig talaga siya sa music.
Ginagawan niya ng kanta lahat ng nakikita niya.
Ginagaya niya lahat ng kantang naririnig niya.
Tapos no'ng 11 o 12 ako,
tandang-tanda ko 'yong sinabi ni Papa,
"May ipapanood akong movie."
Selena, halika dito.
Halika, anak.
- Gusto mong kumanta sa harap ng mga tao? - Opo, Pa. Gusto ko po.
Parang nararamdaman mo sila habang kumakanta ka.
Masaya 'yon.
Dapat magpakatotoo ka.
Nagsimula siya sa bahay, kasama ng mga kapatid niya, ng tatay niya.
Nilabanan niya 'yong mga nagsabing hindi 'yon ang genre niya,
na panlalaki 'yon.
Ibinigay niya ang lahat nang may kasigasigan at determinasyon.
No'ng napanood ko 'yong movie, napanood ko siya,
mas tumindi 'yong kagustuhan kong maging singer.
Sino'ng di nangarap na maging sikat na singer noong bata?
Lahat naman yata, nangarap.
Ang maganda, dito sa Factor XS,
pwede 'yong tuparin ng mga talentadong batang Colombian
na may edad 8 hanggang 15.
Tanda ko, may napapanood na ako noong
ads para sa show na El Factor XS sa TV.
Ginawa ni Papa lahat, tapos isang araw, umuwi siyang dala 'yong number
tapos sabi niya, "May audition tayo bukas."
Sabi ko, "Ayoko."
Ayoko kasi talaga.
Kinakabahan ka ba?
Sobra po.
Eleven kami no'n.
Tapos sa eleven, six lang ang pinili nila. Na-eliminate ako.
Nalungkot 'yong parents ko kasi na-eliminate ako,
pero mula bata ako, wala na akong pakialam.
Ang point ko, doon nagsimula ang lahat.
Kami ni Papa ang nagsimula ng project na 'to.
Nagbuo kami ng team sa trabaho
kung saan may iba't ibang role kami.
Gumawa kami ng ruta gamit 'yong mapa.
Hindi lang malalaking city ang pinuntahan namin.
Tumitigil kami sa maliliit na bayan.
Isa't kalahating buwan o dalawang buwan naming gagawin 'yon.
Good morning, everyone.
Ngayon, nasa Mega Bogotá ako sa Corferias
mula 2 p.m. hanggang 4 p.m., at magsa-sign ako ng autographs...
May malaking movement dito sa Medellín hanggang ngayon,
pero noon, maraming sumisibol na artist
na may mga sikat na kanta.
Nakakatuwa 'yon, nakikinig ang mga tao sa local talent.
Lahat ng kinita namin sa shows, sa lahat,
in-invest namin sa project.
Show number one, tapos na.
Tutuloy na tayo sa number two.
Di kami bumibili ng kahit ano para sa sarili namin noon.
In-invest namin lahat sa project.
Tingin ko, laging nagbubunga ang pagsisikap.
Ang motto ko,
"Ang kaibahan sa pagitan ng ordinary at extraordinary
ay 'yong dagdag na extra."
KAHIT HINDI UMAYON ANG TEAM NIYA,
NAGPASYA SI KAROL NA ITULOY ANG STADIUM TOUR NIYA.
NAGTAYO ANG TEAM NI KAROL NG EXACT REPLICA NG STAGE
PARA MAPERPEKTO AT MAENSAYO ANG BAWAT DETALYE NG STADIUM TOUR.
Santi.
Dahil walang bubong, tingnan mo.
Nai-imagine mo na may ulap sa likod?
No'ng nakaraang tour ko, kumanta kami sa arenas na may 10 to 15,000 people.
Pero para sa Mañana Será Bonito,
may venues na hanggang 90,000 ang tao.
Noon lang ako nakaramdam ng gano'ng pressure.
Yes!
May malaking team kami na nagtatrabaho behind the scenes
para lumikha ng pinaka-amazing na palabas.
Walang nakakaalam kung ano'ng gagawin ni Karol G.
Pero lagi siyang may sorpresa.
Dapat lagi akong maayos.
Kinikilabutan ako, o.
'Yong pisikal...
'Tang ina, champion!
...mental,
saka emotional,
dapat angkop sa world tour.
Ayan, ganyan. Nakikita mo 'yong pagkakaiba?
Pag binago mo nang ganyan, mas dumadaloy ang hangin.
May health condition din ako
na nagpapataba sa 'kin,
at madalas 'yong pinupuna ng tao.
ARAW-ARAW NA GINAGAMOT SI KAROL
PARA SA HORMONAL CONDITION
NA NAKAKAAPEKTO SA INSULIN LEVELS NIYA.
Itong katawan ko... Gigising ako ngayong may six pack, payat,
tapos bukas, pwedeng bloated, namamanas,
malaki ang tiyan,
at wala akong magawa do'n.
Tingin ko, gano'n pa din,
gaya ng dati, gaya ng ibang shows ko.
Sabihin mo kung sino'ng kailangan, dadalhin ko 'yong team.
PRODUCTION DESIGNER
Tapos iba ang gagawin natin.
PRODUCTION MANAGER
Stadium show 'yon, kailangan kong...
gumawa ng bagong experience.
Dapat laging higitan
ang expectations ng mga tao.
Di ko alam kung paano ipapaliwanag na feeling ko...
Oo.
Hindi ako umuusad.
Nag-i-improve lahat, 'yong music,
mas maraming pera ang ini-invest.
Pero pagpunta n'yo dito, makikita n'yo na may mga bagong dinagdag,
pero walang bagong nangyayari.
Hirap na hirap akong makatulog,
pero do'n nanggagaling ang pinakamagaganda kong idea.
Tuwing matutulog ako,
saka ko naiisip 'yong mga idea tapos nagigising ako.
'Yong makakatulog na ako, tapos mapapaganito ako...
"Ganito ang gawin natin."
Hi, Jules. Ako 'to, si Caro. Ganito.
Ito 'yong shark,
di ba?
Kunwari ito 'yong stage tapos eto 'yong mga tao.
Eto 'yong mga tao.
Ito 'yong shark. Nakatungtong ako.
Matatapos ang "Bichota G" tapos papasok ka sa "Oki Doki."
Tapos bababa ako sa gitna.
Pag-start ng "Oki Doki", magmamartsa ka na.
Tapos titigil ka sa gilid
tapos kakanta ako.
Iniwan ko ang baby ko
Sabi ko, "May idea ako.
Gusto kong sumakay sa shark.
Pero hind 'yong inflatable.
Dapat mukhang bakal
kasi sobrang powerful ng meaning no'n."
Aabante tayo, pupunta sa gilid.
Tapos magka-canon tayo.
Kaya parang combination ng iba't ibang bagay
bago mangyari 'yong iba pang bagay.
Perfect.
Sobrang cool nito.
- Saan mo ako dadalhin? - Sa stage. Pag 'yong mga tao...
Dadalhin ako sa stage na sakay nito?
Talaga?
Kasi nakikita ako ng mga tao habang naglalakad.
Kaya mo 'ko?
Ay! Gusto nila, ikaw lang ang sasakay.
24 HOURS BAGO ANG UNANG CONCERT
Ang galing, pare.
Ma, ang cool!
NANAY NI KAROL
Mapula, pinkish pa 'yong mga mata.
Ay, naku, 'yang utak mo talaga... Ewan ko na lang.
Lagi namang may risk.
Sinugal namin 'yon.
Sabi namin, "All in na.
Pag may nangyari, ayusin na lang natin."
Ano'ng mangyayari pag hindi ka handa?
Maghahanda ka.
Hindi ka pwedeng tumigil dahil lang hindi ka handa.
Dapat paghandaan mo.
Ang sinasabi ko, pwede kong simulan ang kanta...
Andito ako, "Bichota G, dah, dah, dah" tapos lalabas ako sa screens.
AMG 'to...
Lalapit 'yong camera.
Dah, dah, dah, 'yong ticket...
Lalabas 'yong shark, tatayo ako do'n.
- Wala tayong lights. - Bakit?
Walang mapaglalagyan dahil hindi pwedeng iusod 'yong screen.
Twenty katao ang kailangan para iusod 'yon. Hindi sasakto.
Ano ba'ng gusto nating gawin? Ano'ng ipapasok dito?
Okay. Ganito kasi. Pagbukas ng pinto,
kung nasa gilid 'yong lights, wala kang makikita sa likod.
Pero pag iaatras mo lahat, dito.
Ang isa pang problema, wala tayong lights kasi itinabi 'yon para sa lift.
Wala na tayong lights.
E di, ibalik natin.
May isang araw pa tayo.
Ang inaalala ko, oras.
- Wag, Travis. - Alam ko, kakasimula lang.
- Wag kang aantukin. - Anong oras na?
Jess!
Kumalat na 'yong video ng Mi Ex Tenía Razón.
Ano'ng nangyari?
PERSONAL ASSISTANT
Paano ako aakyat?
'Yong album focus track ay 'yong kantang Mi Ex Tenía Razón.
Gumawa kami ng napakagandang video, sobrang cute.
Super special 'yong kanta para sa kanya.
Kaso lang, kanina,
di namin alam kung paano pero nag-leak 'yong video.
Seryoso, na-realize ng mga tao na may ni-leak.
Ilang buwan ko 'yong pinaghirapan.
Naiinis ako pag may nali-leak kasi pinaghihirapan natin 'yon,
pinag-iisipan natin 'yong strategies, lahat, tapos mangyayari 'to.
Pangalawa,
puta, paano nangyari 'yon?
Nagwo-worry pa rin ako.
Hindi ko kayang mag-focus o mag-concentrate.
Hindi ko kayang mag-enjoy
kasi masyado akong stressed at nag-aalala
na hindi nasusunod 'yong plano.
Napaka-special ng araw na 'to.
Sobrang emotional kami,
at kinakabahan din,
kasi tingin ko, sold out na kami,
bagay na pinangarap namin, na nagkakatotoo na.
Higpitan mo dito. Sige, ulit.
VOCAL TRAINER
Good. Ulit.
Very good. Ulit.
Ingat, nasa likod mo!
Bye!
Ready na?
Hindi pa.
May parte ng sarili ko na napupunta sa ibang state of mind.
Paglabas ko, naiisip ko, "Ako ang Bichota.
Akin 'to. Tatayo ako sa stage at gagalingan ko."
Tuwing aakyat ako sa stage,
kailangan kong kalimutan lahat ng nangyayari.
'Yong rehearsals, mga bagay na hindi perfect,
'yong kantang na-leak.
Kinukumbinsi ko ang sarili ko na akin 'yon, deserve ko 'yon,
na the best ako at walang makakatalo sa 'kin, para makalabas ako.
Pinapaniwala at pinaparamdam ko sa lahat
'yong parehong energy ng panghihikayat na iniisip ko
para makaakyat kaming lahat sa stage na may gano'ng vibe.
Hi, Las Vegas!
Kumusta kayo?
Andito ba tayo para mag-enjoy? Oo o hindi?
- Oo o hindi? - Oo!
No'ng unang show namin sa Las Vegas,
napansin ko na hindi 'yong iniisip ko
ang nakukunan no'ng cameras.
Sobrang importante no'ng cameras sa buong show.
Kasi sa stadiums,
80% ng mga tao ay nanonood sa screens.
Walang kahit ano sa screens ngayon.
- Wala. - Ayun siya.
Nakikita mo siya?
Pinapanood nila 'yong screen sa taas.
Paglingon ko,
"Ado, may problema sa cameras. Ano'ng nangyayari?"
Papatay-patay 'yong signal.
Pag-ikot ko,
"Ado, may mali sa quality ng camera na 'yan.
Malabo, ang sama. Ano'ng nangyayari?
May problema sa cameras."
Ang daming problema sa wardrobe.
Sobra.
Sobrang nakakainis
kasi pakiramdam ko, hindi naabot
'yong gusto kong makita ng mga tao.
Pagkatapos ng show, nakipag-apir ako sa lahat at nag-celebrate.
Tapos pumunta ako sa dressing room,
sabi ko, "Tawagan n'yo si ganito, ganyan."
Galit na galit ako
kasi unang show 'yon, e.
Di ko makalimutan 'yon kasi sobrang hirap no'n.
Saka sobrang lungkot.
Na-disappoint talaga ako sa lahat.
Alam kong lagi mong pinu-push at dina-doubt ang sarili mo.
May mga kailangan tayong ayusin.
Pero grabe na 'yon.
Kailangan mong magtiwala.
Ibang-iba 'to sa lahat.
Kaya magiging maganda 'to.
Kaya nga ang galing-galing mo.
Alam kong napakadaling magduda sa ginagawa natin,
kasi minadali lahat.
Saka medyo magulo.
Pero tayo lang ang nakakaalam no'n.
Pwede pang paunlarin, mapapaunlad pa natin 'to, pero...
Hindi, ako ang problema.
Hindi ko ma-explain kasi araw-araw, sinusubukan kong...
Kanina, pagkagising ko, sabi ko, gusto ko lahat, pero...
Ako ang problema.
Hindi ko magawang tumigil at sabihing "Wow."
Lagi akong may nakikita...
araw-araw.
- Palagi. - Perfectionist ka kasi.
Gusto mo, perfect lahat.
Tol, parang may mental illness na ako.
Hindi ko ma-explain. Wala namang nangyayari sa 'kin,
pero pag nakikita ko 'yong videos, sasabihin ko, "Hindi."
Tatlong araw ko nang sinasabi kay Joha, "Dude, ang payat ko na.
Masyado na akong payat. Hindi na maganda."
Lahat na lang...
Wala talagang... Walang kahit ano.
Walang "Uy, astig."
Lagi na lang...
Kanina, nagising akong bad mood,
"Bakit sobrang payat ko na?"
Gusto kong kumain nang kumain kasi feeling ko, ang payat ko na.
Parang walang tumatama para sa akin.
Pare-pareho lahat. Lagi kong kinukuwestiyon
'yong mga ginagawa ko.
Kaya hindi ako matahimik kasi gusto kong...
maging sobrang memorable ang tour na 'to para sa ating lahat.
Pero naiisip ko, "Ano ba'ng memorable dito?"
Tapos saka ako
nakakahanap ng mali sa lahat.
Gano'n ako araw-araw sa lahat ng bagay.
Sa music,
sa ginagawa ko,
sa pagsasalita ko, sa pananamit ko, sa itsura ko.
Nakakalungkot lang
kasi may parte din ng sarili ko na masaya ang pakiramdam.
- May sense ba 'yong sinasabi ko? - Oo.
Gusto kong magpahinga.
Oo.
Gusto mong maupo dito?
Ay, tingnan mo!
Di ko pa 'yan nakikita.
Picture no'ng binyag ko.
Tingnan mo 'yong flow ko.
Ayan, o.
Sumbrero.
Diyos ko, di ko pa 'to nakikita.
Ang cute.
Para malinaw, panglalaki ang gupit ko dito
dahil inahit ko 'yong ulo ko no'ng maliit ako.
Itong concert na kinakantahan ko,
malaking reggaeton concert,
tapos si Don Omar ang main singer.
Siguro ano na ako dito,
16 o 17 years old.
Tingnan mo.
Nakakaloka.
Gusto kong malaman kung paano ka nagsimula sa music.
May mga kasabay ako, tapos nauna silang umabante.
Medyo natagalan ako
dahil babae ako, tapos ang genre ko, halos pinangungunahan ng mga lalaki.
Kokonti ang babae.
The fact na babae ako,
malaking hadlang 'yon
sa pag-usad sa career ko.
SA EDAD NA 16, SI KAROL, NA SUPORTADO NG MGA MAGULANG NIYA,
AY PUMUNTA SA BOGOTÁ MAG-ISA PARA TUPARIN ANG PANGARAP NIYA.
May kakilala akong nagprisintang maging manager ko.
Magaling siyang negosyante.
Tapos sabi niya, may magandang project siya para sa 'kin.
Sinabi niya 'yong 50,000 bagay na gagawin niya sa music ko.
NAGKAROON NG BAGONG MANAGER SI KAROL SA BOGOTÁ
Tanda ko, papalapit na 'yong birthday ko noon sa Bogotá.
Tapos sabi ng taong 'yon, maghahanda siya sa bahay niya
para i-celebrate ang birthday ko
kasi wala 'yong parents ko at mag-isa lang ako.
Pagdating ko sa bahay niya,
nakipag-usap ako saglit,
tapos lumapit siya sa 'kin
at sinabi niya
na may nararamdaman na daw siyang special para sa 'kin.
Sixteen ako noon.
Noong panahong 'yon,
sigurado akong nasa 45 o 50 na siya.
Nakakailang pag-usapan.
Sabi niya, "Karol, na-in love na yata ako,
at kung walang mangyayari, sabihin mo na lang,
kasi kung gano'n, hindi uubra 'tong music thing."
Nasaktan ako kasi naisip ko,
"Nilalagay mo ako sa sitwasyon kung saan
may kaakibat na kondisyon
'yong pangarap ko."
Ang nakakalungkot, sa malalaking industriya,
maraming nararanasang hindi kaaya-aya ang kababaihan.
At hindi para magtagumpay,
kasi matitiyak ko sa inyo na walang babaeng may dignidad
na papayag sa anumang pang-aabuso para lang makuha ang gusto niya.
Isipin mo na lang kung gaano karaming bata, babae, at tao
ang nakaka-relate.
Hindi ko 'yon sinabi sa parents ko.
Sabi ko lang, ayoko nang gumawa ng music.
Sobrang nasaktan si Papa do'n.
Na-disappoint siya.
Ilang buwan kaming hindi nag-usap ni Papa.
DISMAYADO SA PANG-AABUSO NG DATING MANAGER,
NAGPASYA SI KAROL NA TUMIGIL SA PAGKANTA.
NAKITIRA SIYA SA KANYANG TITA SA NEW YORK
AT NAG-ARAL NG ENGLISH AT BUSINESS ADMINISTRATION.
Gustuhin ko mang ikuwento
'yong detalye
kung gaano kahirap 'yon...
I mean, kulang ang oras
at hindi ko din kakayaning i-discuss lahat ng gusto kong i-discuss.
Kasi sa tingin ko, bilang tao,
sinadya ko talagang
hindi maalala o mapag-usapan 'yon.
Kaya wag na.
Tama na 'to. Duvi, halika.
Masisira ang makeup ko.
- Ang ganda pa man din. Gustong-gusto ko. - Oo naman.
Hindi! Ano'ng sinasabi mo? Ang galing!
Ang galing kaya. Nakaka-amaze na kakanta tayo d'yan bukas.
Putang ina.
No'ng pumunta ko sa United States,
nagpagamot ako nang walong buwan sa psychiatrist.
Umiyak ako nang umiyak.
Tuwing gigising ako, gusto ko lang matulog at umiyak.
Matulog at umiyak.
NATIONAL SAVINGS FUND
Pinagkait sa 'kin 'yong pangarap ko, nadismaya na ako sa music.
Kinuha na lahat sa akin.
Mahal ko ang New York, pero tuwing nandito ako,
lagi kong naaalala 'yong unang dating ko dito.
Binabalik no'n 'yong mga alaala at feelings na akala ko, naiwan ko na.
Ngayon lang ako nakalapit sa dagat ulit mula no'ng nasa PR tayo.
Mars, wag mo 'kong hamunin. Kasya ako dito.
Hindi, mars. Alam kong...
Gusto kong lumublob.
Swimming tayo?
Pagdating namin sa New York para mag-perform sa MetLife,
nagre-rehearse ako no'n para sa VMAs.
Tapos 'yong VMA choreography, si Parris Goebel ang gumawa.
Gagawin ko lang 'to.
- Dahan-dahan, tapos pak! - Pak! Yes!
First time ko siyang makatrabaho no'n.
- Sobrang kinabahan ako, pero ngayon... - Hindi, ang galing mo nga.
- Salamat. - Nadalian ka lang.
Hindi siguro madali, pero—
Pinagmukha ko lang madali, pero mamamatay na ako sa isip ko.
Gusto kong ipakita na handa ako.
Tanda ko, no'ng natanggap namin 'yong rehearsal schedule,
sabi ko sa team,
"Eight hours na tuloy-tuloy na rehearsals?"
Matapos mag-rehearse para sa tour, mag-perform sa dalawang sold-out shows,
na-frustrate ako kasi hindi 100% na maayos ang pakiramdam ko.
Karol, dito!
- Taga-MTV kami. - Ganda.
Naligo ako sa ilog tapos medyo nagkasakit ako.
Nagkasakit ako kasi pagod na pagod ako.
Isa pa,
medyo nakaka-stress
ang ganitong buhay
kasi lagi akong may kasamang mga tao.
Nasa paligid ko, kaharap ko.
Andito ako, tapos pag tapos na,
may iba na naman akong pupuntahan.
Laging may something at laging may mga tao.
Palagi 'yon.
Sobrang hirap makahanap ng oras
ng pag-iisa at katahimikan.
Tapos tingin ko, na-shock ako no'ng araw na 'yon,
kasi hindi ko na kinaya.
Ang daming nangyayari nang sabay-sabay.
Pagod na ako no'n, tapos naisip ko,
"Ayoko na dito."
Ang dami-daming kailangan iproseso.
Hindi ko kinaya, tapos umiyak na ako.
Tapos naalala ko
'yong nakatira pa ako sa tita ko sa New York.
Iyak ako nang iyak sa kama, sabi ko,
"Kailan makikilala ng mga tao ang mukha ko?
Kailan sila bibili ng ticket para makita ako?"
Naalala ko na muntik ko nang sukuan ang pangarap na 'to.
At kahit sinubukan kong lumayo sa music,
lagi akong binabalik ng music.
Tapos na-realize ko na ito ang nakatadhana sa akin.
Ang galing!
Tapos tinawagan ko si Papa, sabi ko, "Pa, tingin ko...
kakanta na ulit ako."
Naloka 'yong papa ko.
Sabi niya, "Susuduin kita d'yan, kahit ano'ng mangyari."
Ang laki ng sinakripisyo ng parents ko financially
para ma-release lang ako sa kontrata do'n sa manager.
Ilang taon silang nagbayad ng utang.
Pero binigyan din nila ako ng opportunity para magsimula ulit.
Caro!
- Okay. - Kumanta lang siya sa rehearsal.
Eto ang shoes ko.
Ang sexy.
Pipirmahan ko ngayon ang pinakamalaking kontrata ng buhay ko.
Mula ngayon, Bichota Records na ang magre-release ng music ko,
at Interscope na ang magdi-distribute.
Sobrang excited na 'ko!
Nagawa kong maging may-ari ng music ko, magkaro'n ng record label ko.
Pagdating sa pinakamalaki, pinakamahalaga, at pinakasensitibong desisyon,
kahit 'yong pinakamaliit na detalye, importante 'yon sa 'kin.
LOVE PARA SA BUONG INTERSCOPE FAMILY KO KAROL G
TECHNICAL REHEARSAL
Maganda naman.
Tama ba? Dito?
Dito.
Bye!
Kung gagawin na natin 'to, gusto kong i-check 'yong specifics,
gaya ng lights,
saka 'yong cameras.
Naiwan mo ang salamin mo sa kotse ko
Oo.
Sa Puerto Rico, "bigatin" ang ibig sabihin ng "bichote".
Sige.
'Yong siga sa barangay, 'yong bossing ng sindikato,
'yong matapang.
Gustong-gusto ko 'yong salitang 'yon.
Sobrang powerful no'n, kaya paulit-ulit kong tinanong,
"Pero ano'ng meron sa bichota?
Sino ang bichota? Ano ang bichota?"
Ang sagot,
"Babae 'yon.
Pero ang totoo,
wala talagang bichota."
Sabi ko sa team, "May kanta akong 'Bichota'."
Tapos sabi nilang lahat,
"Wag, Caro.
Di natin pwedeng isugal 'yon."
Tapos sabi ko, "Oo, pero ang bichotang 'to ay hindi gano'ng bichota."
Giniit ng team ko 'yon, "Hindi pwedeng gano'n ang title ng kanta.
Papangit ang image mo. Aayawan ka ng mga tao."
Saglit lang.
Kailangang makunan ng camera
'yong buong "Bichota Season".
"Hindi, kasi powerful 'yong expression."
Tapos sabi ko,
"Okay, guys, isusugal ko na.
'Bichota' ang title ng kanta."
Ang Bichota ay taong nagmamay-ari ng negosyo niya,
babaeng visionary, 'yong pinaka-sexy na tao.
So siya ang bichota.
Ngayon, bichota na ang tawag sa 'kin ng mga tao.
Tingin ko, di lang 'yon tungkol sa 'kin,
kundi 'yon ang tingin ng mga tao sa expression na 'to.
Basically, 'yong ibig sabihin ng pagiging bichota.
Ayos na ayos lahat,
pero miss ko na 'yong mga cameraman last year, pare.
Parang mas dedicated sila, e,
mas may pakialam.
Pakiramdam ko, nandito 'tong mga 'to kasi binabayaran sila.
Seryoso.
Friend.
Nakikita mo kung bakit importanteng nandito si Travis?
Literal na ginagawa ko na 'yong trabaho ni Travis.
Sobrang pambabastos na 'tong ginawa niya.
Ado, please, itigil mo muna. Kakausapin ko 'yong cameraman.
Seryoso, kakausapin ko siya.
Hindi ko na kaya.
Pwede n'yong ilawan 'yong runway
kung nasaan 'yong dancers, please?
Please.
Saka pwedeng i-on 'yong screens sa sides?
Ganito ang gusto ko.
Ang choreo na 'to ay ginawa para maging full picture
nilang lahat.
Dapat halos buong panahon,
hanggang makarating kami dito.
Okay, tara.
Gawin natin, please.
Pak, pak, pak.
Tapos babalik kayo sa kanila.
Tick, tick, tick.
Tingin ko, bawat show ay opportunity para magpaunlad.
Nakikita ko 'yon bilang chance para gawing perfect lahat.
Kahit second to the last show na 'yon,
aayusin ko pa rin 'yong show
para maging perfect na 'yong huli.
Okay. Sa lahat ng screen?
Hindi, sa sides lang.
Gano'n din ang buong team.
Sakto.
Para sa 'kin, no'ng second o third show,
ayos na ayos na 'yong camera team namin,
ginagawa na nilang lahat ang dapat nilang gawin.
- Ano'ng pangalan mo? - Chuckie.
- Chunky? - Chuckie.
- Ang galing mo. Amazing. - Salamat po.
Ang ganda ng shot na 'yan. Love it.
- Salamat. - Salamat po.
Ang ganda na. Sobra.
Rome, ang galing mo.
Sobrang ganda na lahat.
Amazing.
Ray ko
Oh my God! Sobrang amazing nito!
Sobrang saya ko!
Hinahabol ako noon ng shark sa totoong buhay.
Pilit kong tinatakasan 'yon.
Pero kailangan ko palang harapin 'yon
at maging matapang.
Hindi ko pinagmamalaki kung sino ako o ano'ng nagawa ko.
Ang sinasabi ko, kahit sino ka pa,
kakayanin mo basta maniwala ka sa sarili mo.
Sa timeline ng buhay ko,
sa "Provenza" nagsimulang tumubo ulit 'yong maliit na halaman.
Tingin ko, nakakonekta ulit si Carolina sa sarili niya sa "Provenza".
'Yon ang gusto kong ipahayag.
'Yong mundo ng kababaihang nagsusuportahan,
na komportable sa kulay nila,
masaya, confident, kalmado,
na dapat gano'n naman talaga.
Gusto ko, lahat kayo mula dito hanggang d'yan sa taas at baba,
sabay tayong tatalon.
Isa, dalawa...
Isa, dalawa, tatlo!
Talon!
Sa "Provenza," gusto kong lumikha ng mundo
kung saan kinakaya ng mga babae nang mag-isa.
Feeling ko, ito ang diwa ng lahat ng Mañana Será Bonito.
I love you, Karol!
Sumbrero, mga ate!
Sumbrero kayo d'yan!
Flag ko 'yan!
Mabuhay ang bichota!
NGAYON TINATAWAGAN NIYA AKO, MISS NIYA DAW AKO
MUSIC BAND NI KAROL
Sobrang excited kami.
Para sa marami sa amin, first time naming tumugtog sa stadium,
mag-stadium tour kasama ng maraming tao.
Oo, first time.
'Yong tutugtog para sa maraming tao, parang nasa 89,000...
Sobrang saya na nakasama kami.
Kasi gumagawa siya ng kasaysayan para sa kababaihang Latin American.
Naniniwala ako sa energy ng babae.
Ang identity ko ay sa piling ng mga babae.
Mabibigyan kami ng chance ng tour na 'to na ipakita ang power ng kababaihan.
Nai-inspire talaga do'n ang mga babaeng nanonood ng show.
Parte ng message 'yong pagko-communicate
ng mensahe na kaya ng lahat 'yon.
Ayan na siya!
Sigurado akong maraming migrante sa show ko,
sa fans ko.
Dahil sa suporta ng Latin community, nagkaro'n ako ng opportunity.
Mga Latin American ang unang naniwala sa akin
at tumanggap sa pagkatao ko.
Pinakamalaking blessing ko 'yon.
Kung hindi dahil sa Latin community ko, wala akong career.
Wala talaga.
Nakikita ko siyang nagdurusa mag-isa Bagama't itinatanggi niya
Kagat-labi siyang nagpapakatatag
Hindi sapat ang ilang oras na pag-iyak
Upang maunawaang hindi iyon pagmamahal?
Kaya sana suwertehin ka
Sinusubukan niyang lumaban at di nagagalit
Mas minamahal ka niya Dahil ayaw niyang mawala ka
Pero di na mahalaga iyon
Hindi na kita iniiyakan
Hihilingin ko sa kanyang iwanan ka na
Sabayan n'yo 'ko!
Kaibigan, iwanan mo na ang patawang 'yan
Kung binabayaran siya para pahirapan ka Magiging milyonaryo na siya
Mula ngayon, kalaban na siya
At tayo'y lalabas upang uminom Kung kinakailangan
At iinumin natin ang 200 inumin Na nando'n sa...
Bar!
At tayo'y aakyat para umawit ng "Tusa" Hanggang mawala na lahat
Ngayon, tatapusin ko ang misyon ko
Ulitin n'yo, "Siya ang gago, hindi ako"
Dahil sa Latin community ko, nililibot ko na ang buong mundo,
tinutupad ko ang pangarap ko sa buong mundo.
May mga nabasa akong comment,
"Oo, nakakapuno siya ng venues. Puro naman Latino."
So tayong mga Latino, hindi ba tayo tao?
Karol!
Lagi akong naiiyak kasi maraming taon na ang nakalipas,
nasa bahay lang ako, nanonood ng artists na sinusubaybayan ko
tapos lagi akong napapaisip
kung paano ako makakarating dito.
Alam kong sinasabi ng mga tao na iyakin ako,
okay lang 'yon,
pero tingnan n'yo 'to.
Matutuwa ako kung makikilala ako sa buong mundo.
Pinapangarap at pinaghihirapan ko 'yon araw-araw.
Pero kung sa huli,
sisikat lang ako bilang Latin artist sa mga Latino,
ipagmamalaki ko 'yon
dahil binigyan nila ako ng bagay na di ko akalaing magkakaro'n ako.
Iiyak na naman siya. Naku!
...at walang makakatanggi.
Deserve mo 'yon, anak. Mahal na mahal ka ng mga tao.
Na-touch ako, sobra.
Kami din!
Nakaka-excite!
Friends, na-break natin ang record.
"Ito ang pinakamaraming dumalo sa isang headline show
sa kasaysayan ng stadium na ito."
Ang galing, pare.
Nakaka-excite!
Naku!
Sobrang exciting.
Huminga ka.
Nakaka-excite.
Karol!
The best!
Wag, kunwari hindi mo iniisip 'yong kanta.
Ang ginagawa mo, parang...
Nagiging freaky, freaky dahil sa reggaeton
Binubuksan...
Mas maganda 'to.
Nagiging freaky, freaky dahil sa reggaeton
- Okay. - Pero sa style mo, okay?
No'ng magbi-Bichota Tour kami,
sabi ni Jess,
"Gusto naming magpasok ng artist na magbubukas ng tour.
Sino'ng gusto mo?"
Tapos noon, paborito kong artist si Feid.
Kaya kinontak nila siya, kinausap siya, 'yong team niya, lahat.
"Ayos na. Si Feid ang opening ng tour."
Pagkatapos ng bawat show, may party,
sayawan, twerking.
Tanda ko minsan, nag-Nintendo competition kami.
Naglolokohan lang kami,
tapos nagkadikit 'yong paa namin, tapos naisip ko, "Diyos ko."
Nagpaalam kami,
tapos dahil malandi si Medellín,
hinalikan niya ako, tapos doon ko na naisip.
Di ko namalayan, nagsusulat na ulit ako tungkol sa love at happiness.
Kukunan ko po kayo?
Oo!
Kinukunan n'yo ako?
Umoo na ako.
Ang jowa ko.
Ang ganda mo.
Babe, mukha akong ewan.
Mag-a-upload sana ako ng story, pero wag na.
Mukha akong bruha.
Napaka-healthy ng nabuo naming relationship.
Kung dati kang may bad habits sa relationship,
mahirap talikuran 'yon.
Halos 20 minutes na akong naghihintay dito para sa shot na 'to.
Ready na siya.
- Tingnan mo ang buhok ko. - Diyos ko!
Nauunawaan niya ako, pinapakinggan niya 'ko.
Sobrang pasensiyoso niya, saka family-oriented.
Ngayon ko lang nakita ang sarili kong makakasama ng isang tao.
Pangalawang ikot.
Dito!
Maganda ang relationship namin, healthy, sobrang saya, lahat na.
Babe, proud na proud kami sa 'yo.
Ibinalik at binigay niya sa 'kin
'yong pagkatao.
Feeling ko, maaga akong mamamatay.
Kaya hindi ako takot mamatay.
Pag namatay ka, maraming nasisira,
at marami ka ring maiiwang trabaho at hindi tapos na gawain
na may purpose.
Kaya tuwing gumagawa ako ng kanta,
binibigyan ko 'yong producer ko, si Ovy, halimbawa, ng paminsan-minsang update.
Sinasabi ko, "Ovy, pag namatay ako,
ganito ang gusto kong gawin mo
sa mga kantang 'to."
Feeling ko, ang dami ko pang dapat gawin
kaya lagi akong nagtatrabaho.
'Yon ang dahilan kung bakit binibilisan ko.
Tingin ko, hindi ako takot mamatay, kundi kung paano ako mamamatay.
Alam ng tunay na Karol G fans
kung gaano ko kamahal si Selena Quintanilla.
Surprise!
Kumusta ka na?
Hi, Karol. Kumusta na?
- Natutuwa ako. Kumusta ka? - Mabuti, salamat.
Kinakabahan ako.
KAPATID NI SELENA
- Talaga? Bakit? - Hindi ko alam.
Para sa maraming kabataan,
si Selena ay bituing paborito nilang pakinggan at hangaan.
Para sa iba, role model pa siya.
Ipinakita niya sa kabataan ang tagumpay na makakamit sa pamamagitan ng talento.
- I-enjoy mo ang show. - Ikaw din.
Sobrang honored ako na dumating ka.
Kinakabahan talaga ako.
Lagi kong sinasabi, "Hindi ako iiyak," kasi gano'n ako,
pero ang saya ko talaga.
Walang ibang Latin artist na nakagawa ng stadium world tour.
Twenty-eight years ago,
gagawin sana 'yon ni Selena Quintanilla, kaso hindi natuloy.
Binawian ng buhay si Selena sa isang Days Inn bago magtanghali.
Isinugod siya sa ospital upang maoperahan,
ngunit pumanaw siya makalipas ang isang oras.
Siya ang pinakasikat sa music ngayon. Mahal na mahal siya ng mga tao.
Mami-miss namin siya.
Libo-libong tao mula sa buong bansa
ang narito upang magbigay-pugay kay Selena.
Bakit ka umiiyak?
May problema ba? Feeling mo, wala kang magawa?
Dahil ba masaya ka?
Pareho pala tayo, kasi may idol din ako.
Ang kaibahan lang...
hindi ko na siya makikita
o makakasamang kumanta,
o makakasalamuha.
Pero pwede akong kumanta para sa kanya.
Kahit ilang taon na siyang wala,
sobrang nakaka-inspire na andito pa rin siya
sa puso ng napakaraming tao.
Sobrang proud siguro ng pamilya niya
na makitang sa paglipas ng mga taon,
nananatili pa rin siyang alamat.
Sing it!
Lakasan n'yo pa!
Sobrang cool!
Papa!
Nandito ka pala!
I love you!
Kailan ka dumating?
Muntik na akong di umabot.
- Napanood mo lahat? - Oo.
- Ang galing. - Baliw ka.
- Yes! - Nandaya ako kanina.
Bumagsak ako sa sahig tapos pinasakay ako sa wheelchair.
- Ano? - Nag-eroplano ako papunta dito.
Hindi talaga sumusuko ang papa ko sa kahit ano.
Naku, muntik talaga akong maiwan ng flight ko.
Nasa sampu 'yong flights, e.
Pa, buti hindi ka naiwan. Napanood mo 'yon?
Lahat.
Pag-take off namin, mukhang okay naman lahat.
Paglingon ko sa likod, may usok.
Tapos natataranta na 'yong flight attendant.
Van Nuys Land. Gulfstream IV 'to.
May emergency. May usok sa cockpit.
Mame-maintain n'yo ang altitude?
Nakakatakot 'yong nangyari sa eroplano.
Hindi dahil sa kung ano'ng pwedeng nangyari,
kundi dahil sa kasama ko noon,
'yong mama ko, papa ko, kapatid ko, 'yong team ko,
saka 'yong pamangkin kong si Sofía na one year old.
Labing-apat ang sakay.
Lahat kami sa eroplano, nagpaalam sa phone.
MAHAL KITA.
MAY PROBLEMA SA PLANE.
DI KO ALAM ANG MANGYAYARI,
PERO MAHAL NA MAHAL KITA.
Nag-panic kaming lahat,
pero parang ako 'yong pinakanataranta.
Nakakatakot na karanasan sa himpapawid para kay Karol G.
Napilitang mag-emergency landing ang private plane ng Colombian singer
matapos mapuno diumano ng usok ang cockpit.
EROPLANO NI KAROL G, NAG-EMERGENCY LANDING
Na-trauma talaga ako.
Hindi dahil sa flight, kundi dahil sa pamilya ko.
Tingnan mo. Ang ganda.
Grabe.
Naku.
Astig. Tingnan mo, paalis na sila.
Habang nasa Texas kami, may project 'yong foundation kong Con Cora
na nagpapaaral ng students mula sa Colombia sa NASA.
Salamat.
Salamat, Kuya Luis.
Kumusta? Ayos lang kayo?
Sobrang talino nilang mga bata,
pero galing sila sa mga lugar na kokonti ang opportunity.
Hello.
Gusto namin silang
i-inspire at i-motivate.
Oo.
Grabe 'yong nararamdaman ko.
Puno ako ng emosyon, saya, at pride
kasi binibigyan ni Carito ng chance ang napakaraming babae,
napakaraming pangarap.
Sabihin natin sa friends natin, na-meet natin si Karol G.
Oo!
Hindi ako makapaniwala.
Mamamatay ako!
Okay lang 'yon.
Mayaman ang pamilya ng mama ko noon,
pero iniwan sila ng lolo ko para sa ibang babae.
Kaya mula sa pagiging mayaman, nawala sa kanila lahat
tapos naging mahirap na sila.
Bakit mo ako pinapapirma?
Maraming naging trabaho ang mama ko.
Waitress,
nagtrabaho siya sa mga tindahan...
Lahat sila, naghanap ng dagdag na trabaho at shifts
kasi anim sila sa pamilya.
Dalawa sa kanila, pumunta sa US para maghanap ng trabaho,
para tulungan sina Lola at Mama.
Si Mama lang ang nagpaiwan dito,
kasama ng lola ko.
Nahirapan silang lahat sa nangyaring 'yon.
Mahirap ang naging childhood namin.
Pero sobrang close din kami.
Kahit mahirap lahat,
naging role model 'yong nanay ko.
Grabe 'yong emosyon at saya ko.
Hindi ko akalaing mangyayari 'to,
pero salamat sa Diyos.
Nakakatuwa, Carito.
Ma, ang cute mo. Pero wag ka umiyak.
Kaya nga ginagawa natin 'tong lahat.
Wag ka umiyak, Ma.
Dapat matuwa ka na nararanasan natin 'to,
salamat sa Diyos,
saka nagagawa natin 'to, Ma.
Kaya nga, anak. Kasi...
Hindi ko na mapigilan.
Gusto ko lang sabihin sa 'yo.
I love you.
- Pagpalain ka ng Diyos sa lahat, anak. - Hindi, Ma, ikaw dapat.
Wag ka nang umiyak.
Pero paano ka ba masasanay?
Paano ka masasanay sa mga bagay na nararanasan natin?
Parang, tuwing iniisip natin lahat ng pinagdaanan natin,
may bago na namang mangyayaring maganda.
Kaya hindi talaga kami nasasanay.
Pero Carito, kung di na tayo magugulat,
mawawala na 'yong magic sa lahat ng 'to.
Sinasama mo kami para ma-experience din namin 'to,
kaya God bless you, anak.
Kung alam ko lang na magiging masaya ang parents ko sa tour,
dapat noon ko pa sila sinama.
Anak, sinasabi ko sa 'yo, sobra ang saya at pagpapasalamat ko.
Ang sweet mo, Ma.
Nilibot ko na ang buong mundo
at nakakilala ako ng mababait at special na tao.
Wala pa ring tatalo sa mga kababayan sa lupang sinilangan.
Kaya mahalaga sa 'kin ang Colombia.
Kumusta?
No'ng natapos ko 'yong US tour,
sabi ko, "Uy, kailangan ko 'tong dalhin sa mga kababayan ko, sa community ko,
at sa lahat ng nakasama ko mula umpisa."
Lahat ng nagmahal at sumuporta sa mga kanta ko.
Sa Medellín nagsimula ang lahat para sa 'kin. Tagadoon ako.
Kaya gusto kong maging super special ang performances ko do'n.
Cheers, mga mars!
Saan?
Sa totoo lang, lahat ng nasa 'kin, galing sa kultura ko.
Maririnig mo sa kanta ko 'yong mga paniniwala at tradisyon namin.
Baby!
Paano ako?
Bichota!
Sabihin n'yo nga, may aastig pa ba kesa sa ipanganak ka sa Colombia?
Sinulat ko 'to kahapon pag-alis ko sa stadium,
pero hindi ko na-post.
Naisip ko kasi, masyadong emotional saka corny.
Pero nag-decide ako na i-post na din.
"Di ko alam kung paano ie-explain ang nararamdaman ko.
Dito nagsimula ang pangarap,
ang hangarin, ang inspirasyon,
at kung saan tayo unang humakbang.
Bitbit ko ang watawat ng Colombia kahit saan ako magpunta
sa pagpapahayag at pagsasalita ko.
Napuno ako ng nerbiyos at kaba nitong mga nakaraang linggo.
Pero bawat araw ng nakalipas na ilang taon, lalo na itong huli,
napuno ng matinding disiplina,
trabaho, determinasyon,
at pagbibigay ng higit pa sa inakala kong kakayanin ko.
Para sa akin at sa inyong lahat,
at para maipagmalaki n'yo at mabigyan kayo ng boses."
Ayoko nang basahin.
Hi, Mexico!
Di ako makapaniwalang sisimulan na ang Latin America tour
sa lugar na parang tahanan ko na rin.
Karol!
Gagawin natin 'tong pinakamasayang gabi. Sabayan n'yo 'ko!
Lakasan pa natin!
Isa, dalawa, tatlo!
Hi, London!
Nakakatuwang makita 'yong dami ng tao dito ngayon.
Alam kong marami sa inyo ang nandito
para maghanap ng oportunidad, malayo sa bayan n'yo, malayo sa pamilya.
At nakakatuwang magkaro'n ng chance
na pagsama-samahin kayo sa munting tahanang 'to ngayong gabi.
Salamat!
Lakasan n'yo pa!
Yes!
...sa camera.
Medyo advanced 'yan.
Tagayan mo na.
Tingnan mo.
Mag-send tayo ng pic sa group!
Na-send ba?
Tingnan natin.
Sa 'yo ba 'yan? Cheers.
- Cheers. Ang galing natin today. - Cheers. Ipo-post ko 'to.
Tingnan n'yo 'yong picture!
Ang ganda!
Hi, madam!
Di ako makapaniwala!
Ano 'yan? Ang ganda naman.
Kumusta?
Di ako makapaniwala! Kumusta?
Kumusta?
Magpa-picture tayo.
Napili ang Santiago Bernabéu Stadium sa Madrid, Spain
bilang entabladong pagtatapusan ng tour na 'to
na bumisita sa maraming bansa
at bumihag sa mga puso ng bawat isa sa mga tagahanga niya.
Sa kabuuan, 260,000 ang manonood
sa huling stop ng kanyang napakagandang international tour.
Siya ang unang artist na makaka-sold out ng apat na concert na sunod-sunod
sa Santiago Bernabéu.
Ano'ng mangyayari sa 'tin pagkatapos ng tour?
Marami din akong trabaho, pero paborito ko 'yong tour.
Marami akong trabaho.
Pero sobrang cool ng tour, e.
'Yong tour ang parang...
'Yon ang meron tayo.
Sa bawat isa sa inyo, maraming salamat.
Mahal ko kayo.
Mami-miss ko kayo nang sobra.
At gagalingan natin today.
Ipakita natin sa kanilang lahat 'yong nilikha natin,
kung gaano tayo ka-talented, at kung gaano tayo ka-blessed.
Gawin natin ang tinanggap natin.
'Yong hamon at pagkakataong i-bless ang maraming tao sa talent natin.
Mahal ko kayo!
Galingan natin, puta! Last na 'to!
Astig kayo! Let's go!
Handang-handa na ako sa susunod na kabanata.
Actually, hindi pa ako nakakapagsimula ng bagong project
kasi nandito pa ako.
Karol!
Pero tingin ko, itong tour na 'to...
ay parang first love ko.
Sing it!
Karol!
Minsan, akala ko, alam ko ang sasabihin sa lahat ng sitwasyon, pero...
gusto kong...
mahanap ang mga salita para ilarawan
ang nararamdaman ko bilang tao,
bilang babae,
'yong nararamdaman ko dito sa harapan ninyong lahat.
At kung meron mang...
magandang
ibinigay ang album na 'to sa akin,
'yon ang...
natutunan kong mahalin ang sarili ko,
pahalagahan kung sino ako
kahit ano pa ang iniisip ng ibang tao.
At ngayon, masasabi ko na sa inyo, sa wakas,
na napakaganda ng bukas.
Naging maganda ang bukas ko.
At dine-dedicate ko ang kantang 'to sa inyo, mula sa puso ko.
Kung aalis ka man sa bahay
Dadalhin kita sa NASA
Hihingi ako ng rocket At dederetso ako sa 'yo
At kung wala ako d'yan At may nangyari sa 'yo
Tandaan mo, lahat sa buhay ay nagbabago
Anuman ang mangyari
Pangako, hindi kita bibiguin
Masaya ako dahil sa 'yo
At kahit subukan ko Hindi ko kakayanin kung wala ka
Lahat ng kaligayahan ko ay dahil sa 'yo
Pag namatay ako, babalikan kita
Masaya ako dahil sa 'yo
Kahit subukan ko Hindi ko kakayanin nang wala ka
Lahat ng kaligayahan ko ay dahil sa 'yo
Pag namatay ako, babalik ako...
Masaya ako dahil sa 'yo
Kahit subukan ko Hindi ko kakayanin nang wala ka
Lahat ng kaligayahan ko ay dahil sa 'yo
Pag namatay ako, babalik ako...
Masaya ako dahil sa 'yo
Kahit subukan ko Hindi ko kakayanin nang wala ka
Lahat ng kaligayahan ko ay dahil sa 'yo
Pag namatay ako, babalik ako...
Para sa 'yo
Karol!
HULING PAG-AAYOS NINA KAROL AT NG TEAM NIYA
SA ACCEPTANCE SPEECH NIYA BILANG "WOMAN OF THE YEAR"
PARA SA BILLBOARD WOMAN IN MUSIC
Ang gusto kong sabihin, kung babalikan ko lahat
at makikita ko lahat ng nangyari, wala akong babaguhin.
Kasi lahat ng pinagdaanan ko,
mula sa pinakamasaya hanggang sa pinakamasakit,
'yon ang nagdala sa 'kin dito.
Kung babalikan ko ang lahat ng nawala sa 'kin,
'yong mga luha, sakripisyo, lahat,
hindi sakit ang nakikita ko,
kundi 'yong nalikhang opportunities
at lahat ng pusong na-inspire.
Kasi ang pinakamaganda ngayon,
nakagawa ako ng testimonya ng buhay ko
na makaka-inspire ng maraming tao.
Halika dito!
Narito ako ngayon upang ihandog
ang Billboard Woman of the Year award
kay la bichota, Karol G!
Bichota!
Una sa lahat, gusto kong sabihin sa inyo,
ilang taon,
as in maraming taon
akong na-disappoint dahil babae ako.
Maraming beses akong na-reject
at maraming opportunity ang nawala,
na naitanong ko kung bakit hindi na lang ako naging lalaki
para maipahayag ang pagmamahal, ang pagnanais,
at passion ko sa music.
Naniwala ako sa kuwentong 'yon nang matagal na panahon.
Naisip ko na kung hindi magbabago ang environment ko,
ako ang kailangang magbago.
At gagawin ko 'yon.
Hindi ko hahayaang maging hadlang o hangganan
ang pagkababae ko
at sa halip ay gagamitin ko 'yon bilang lakas, adhikain, at dahilan.
Wag na wag mong hahayaang
kontrolin ng ibang tao ang mga desisyon mo,
sabihin kung maganda o pangit ang ginagawa mo,
kung may halaga 'yon o wala.
Walang makakapagtakda ng halaga mo bilang tao,
bilang babae, o bilang propesyonal.
Ikaw ang nagsusumikap para doon,
ang nagpapawis, ang nagkakamit,
at ang nagtatagumpay.
Sa bawat rejection na hinarap ko,
natagpuan ko ang lakas, ang pagnanais, at ang kailangan ko
para masabi kong kakayanin ko.
Tapos sa isip ko, pinalitan ko 'yong "Hindi kaya ng babae"
ng "Tingnan n'yo kung paano kakayanin ng babaeng 'to,
kung paano kinakaya ng babae."
NAKABENTA NG MAHIGIT TWO MILLION TICKETS ANG "MAÑANA SERÁ BONITO" TOUR NI KAROL G
SA 65 CONCERTS SA 23 BANSA,
NA NAITALA BILANG TOUR NA MAY PINAKAMALAKING ATTENDANCE AT KITA
NG LATIN ARTIST SA KASAYSAYAN.
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva