Downloaded from YTS.LT
Historia pierwszych świąt Bożego Narodzenia.
Co roku do tego wracamy.
Official YIFY movies site: YTS.LT
Dziękuję.
Możliwe, że coś o tym wiecie. Może nawet sporo.
Kiedyś myślałem, że ja też.
Choć tak jak wielu z was byłem dzieckiem, gdy zacząłem
poznawać Biblię i zawarte w niej historie oraz cuda.
Ale te pierwsze Święta zawsze wydawały się najważniejszą opowieścią.
Miałem jakieś...
cztery lata, kiedy dostałem rolę
pasterza w dorocznych kościelnych jasełkach.
To był mój debiut aktorski. Miałem jedną kwestię.
„Posłuchajcie”. I dobrze ją znałem, ale...
wciąż umykał mi moment pojawienia się gwiazdy,
bo duży turban spadał mi na oczy.
Oczywiście sztuka trwała dalej, ale nie chciałem odpuścić wielkiej chwili.
Nie zważając na aktualną scenę,
wskazałem do góry i głośno wykrzyknąłem swoją kwestię,
przerywając na chwilę sztukę.
Podejrzewam, że to nieco rozbawiło moją matkę.
Ojca nie bardzo.
Ale sztuka trwała dalej, a ja zrobiłem swoje.
Rok później zrobili ze mnie Mędrca,
ale nie potrafiłem wymówić nazwy prezentu, który dawałem Dzieciątku Jezus:
kadzidło.
Nie umiałem... Nadal ciężko mi to idzie.
Mam z tym problem.
Ale nigdy...
nie zapomniałem tamtych wieczorów ani że miałem szansę zagrać w jasełkach.
Piosenki, które śpiewaliśmy...
stały się częścią mnie.
Łatwo uznać, że Gwiazdka
to po prostu najintensywniejszy okres zakupowy w roku.
Wszystko dzieje się tak szybko.
Myślimy o Mikołaju, reniferach...
ozdabianiu domu, prezentach pod choinką
oraz rodzinie i przyjaciołach.
Jest wiele powodów, by lubić tę porę roku.
Jednak...
nie zapominajmy o Chrystusie.
Ponad jedna trzecia ludzi wierzy, że Jezus Chrystus
był jedną z najważniejszych osób wszech czasów.
I od ponad 2000 lat nazywamy go Zbawcą i Panem.
Ale jak to się zaczęło?
Jaka jest ta historia?
W opowieści często przedstawia się dziecko urodzone
w przytulnej stodole, otoczone przez zwierzęta.
Ale jest inna wersja,
która zaczyna się od ciężarnej, niezamężnej nastolatki,
poniżonego ukochanego,
niebezpiecznej podróży i trudnego porodu w ciemnej jaskini.
Sposób przybycia Jezusa na ten podupadły, zepsuty świat był inny,
niż ówcześni ludzie oczekiwali.
Nie jest to wersja, którą odgrywałem jako czterolatek.
Możecie być wierzący,
sceptyczni
lub ciekawi prawdziwej historii kryjącej się za tradycją.
Zapraszam was do wspólnej podróży do pierwszych świąt Bożego Narodzenia.
KEVIN COSTNER PRZEDSTAWIA: BOŻE NARODZENIE
JUDA, GALILEA, CESARSTWO RZYMSKIE
Nasza historia zaczyna się w zapomnianej części Cesarstwa Rzymskiego.
Życie było proste. Skupiało się na tradycji i rodzinie.
Nazaret to była mała wioska, w której żyło zaledwie kilkaset osób.
Jest bardzo prawdopodobne, że Maria i Józef razem dorastali,
ale teraz przyjaciele z dzieciństwa robią większy krok naprzód.
To nie ceremonia zaślubin, ale jest prawie tak samo ważna.
Zaręczyny.
A kto pyta o zrękowiny z mą córką Marią?
Ja, Józef, syn Heliego, potomek rodu Dawida.
A co oferujesz za oblubienicę podczas tych zrękowin, Józefie, synu Heliego?
Dwieście dziesięć srebrnych szekli Tyru.
Ja, Joachim...
ojciec Marii...
przyjmuję!
Maria była zapewne młoda. W wieku rozrodczym.
OJCIEC SEAN RAFTIS Diecezja w Montanie
W judaizmie w tamtym okresie kobiety wychodziły za mąż
bardzo młodo, w wieku 12 lub 14 lat.
DR JODI MAGNESS Archeolożka
Gdy kobieta się zaręczała, podpisywano kontrakt.
Obecnie ta para nie byłaby dość dorosła, by głosować,
ale wtedy trzeba było szybko dorosnąć.
Józef miał utrzymywać i chronić swoją przyszłą żonę.
W okresie zaręczyn musiał udowodnić, że może to zrobić.
Wyglądało na to, że ci dwoje się kochają.
Denerwowałeś się?
Może trochę, ale ćwiczyłem wiele razy...
Ćwiczyłeś na głos? Dla mnie? To miłe.
Mario, możemy już wziąć ślub?
Józefie, rozejrzyj się.
Wszyscy tak ciężko pracują nad ucztą weselną.
Wino będzie gotowe za trzy miesiące.
Trzy miesiące?
Nie potrzebujemy wina.
Czekałeś rok, by zaoszczędzić na zrękowiny.
- Wytrzymasz trzy miesiące. - Właśnie. Cały rok.
Cierpliwość prowadzi do zrozumienia, ale niecierpliwość do głupich błędów.
Nie ma wersji nas, która byłaby błędem.
Mały hebrajski kraj, Judea, był tylko jednym z wielu
pod wodzą wielkiego Rzymu, którym rządził cesarz Oktawian August.
To rozległe cesarstwo liczące 45 milionów ludzi rozciągało się
od współczesnej Brytanii na zachodzie do dzisiejszego Iraku na wschodzie.
Byli najpotężniejszą siłą, jaką widział świat.
Dekretem Oktawiana Augusta, cesarza Cesarstwa Rzymskiego...
wszyscy obywatele mają wziąć udział w Spisie Kwiryniusza w mieście rodowym.
Rejestracja zaczyna się o świcie.
Co jakiś czas Rzym musiał liczyć ludzi w swoim regionie.
To było ogromne przedsięwzięcie.
DR LYNN H. COHICK Prof. Nowego Testamentu
Ale chcieli znać dokładną liczbę, by zebrać więcej podatków.
Rzym pozwalał czcić dowolnego boga,
o ile Oktawian August był panem.
Indyjski filozof, pisarz chrześcijański
Pół-Asyryjczyków i pół-Żydów, znanych jako Samarytanie,
wykorzystywano jako organy ścigania.
Żydzi i Samarytanie się nienawidzili.
Słynne galilejskie wino.
To wino jest zamówione.
Zdaje się, chłopcze...
że trzeba cię czegoś nauczyć.
Dobry obywatel Rzymu powinien dzielić się z państwem...
swoimi dobrami.
Przejedźmy się.
- Nie! - Mario!
Puść moją córkę!
Pantera. Wystarczy.
Głupia bestia. Nic dziwnego, że was nienawidzą.
Idź nadzorować liczenie!
JEROZOLIMA, STOLICA JUDEI
Podbitą Judeą władali już inni obcy najeźdźcy,
ale żaden z nich nie rządził narodem żydowskim tak długo.
W Judei panował marionetkowy król tolerowany przez Rzymian,
bo wykonywał dla nich brudną robotę.
Król Żydów nazwał siebie Herodem Wielkim.
Herod był królem Żydów, ale nie był niepodległym królem,
tak jak dziś postrzegamy monarchów.
Można by go nazwać królem klienckim.
Rzym miał pełną kontrolę.
Herod miał za zadanie poskromić lud żydowski
poprzez zastraszanie i okrucieństwo.
Herod był cynikiem do szpiku kości.
Nie szanował żadnego z bogów,
czy to boga Izraela, czy któregokolwiek z rzymskich bogów.
Herod budował wielkie struktury, które wzbogacały rzymskich władców.
Józef Flawiusz napisał, że być może Herod był szalony.
Był uosobieniem kultury śmierci.
Znany z przerośniętego ego i złotej korony
odczuwał przewlekły ból, który wpływał na jego stan psychiczny.
Brutalny paranoik.
Herod był władcą gotowym na wszystko, by zachować tron.
To najgroźniejszy typ osoby chcącej przetrwać.
Ojcze.
Wzywałeś mnie?
Antypater.
Dobrze.
Chodź.
Dołącz do mnie, synu.
Ojcze...
Mogę coś dla ciebie uczynić?
Tak.
Jest coś takiego.
Podobno chcą mnie otruć.
To nieprawda.
Jak mam udowodnić swą lojalność?
Jest jeden sposób, by złagodzić mój niepokój.
Zrobię wszystko. Proszę.
Głupi chłopcze.
Herod miał paranoję.
Jego siostra, Salome, była dość wredna
i rozsiewała plotki.
Nie!
Coś ty uczyniła?
Coś ty zrobiła?
Herod uwierzył, że dwóch synów jego i Mariamme,
którzy mieli odziedziczyć tron,
próbowało go usunąć i przejąć królestwo.
To nasz syn!
Twój syn.
Twoje własne dziecko!
Oktawian August powiedział:
„Lepiej być świnią Heroda niż jego synem”.
W tamtych czasach imię Maria było jednym z najczęstszych u żydowskich kobiet.
Nastolatka z biednej rodziny żyła spokojnie dzień za dniem.
Ale to nie był zwykły dzień,
a ona nie była tylko kolejną Marią.
Witaj, Mario.
Pan z tobą.
Anioł Gabriel został wysłany przez Boga,
by dostarczyć wiadomość Matce Bożej.
Nie lękaj się...
ponieważ dostąpiłaś łaski Pana.
To niezwykły moment, gdyż w historii zbawienia,
gdy człowiek miał kontakt z aniołem,
ten człowiek okazywał mu szacunek.
Działo się tak, ponieważ anioł emanuje łaską,
jako że staje z Bogiem twarzą w twarz.
Nie lękaj się.
W Piśmie Świętym to Gabriel
przekazywał wiadomość.
Zawsze mamy też wątek Boga, który działa
w sposób sprzeczny z intuicją.
Brazylijski pastor Kościoła Syjonu
Więc gdy anioł Gabriel objawia się Marii,
widzimy nastolatkę otrzymującą wieści,
które zmienią historię ludzkości.
Poczniesz i porodzisz syna.
Nazwiesz go Jezus.
Będzie wielki i znany jako Syn Najwyższego.
Bóg powierzy mu tron jego przodka, Dawida,
i będzie on rządził Izraelem na wieki.
Jego panowaniu nie będzie końca.
Jak to możliwe?
Jestem dziewicą.
Zstąpi na ciebie Duch Święty.
A moc Najwyższego osłoni cię tak,
że dziecko narodzi się święte
i zostanie nazwane Synem Bożym.
Jestem służebnicą Pana.
Oby wszystko, co mówiłeś, się spełniło.
Maria zastanawia się: „Boże, czemu mnie wybrałeś?
Jestem tylko twoją uniżoną służebnicą.
Nie jestem wyjątkowa.
Nie jestem królową.
Nie pochodzę z ważnej rodziny”.
Myślała o wartościach, które według niej świadczyły o statusie.
Maria ich nie miała,
ale za to
była gotowa podążać za planem Boga.
Maria jest najbardziej wzniosłą i czystą osobą.
Gdy pojawił się anioł, nie powiedziała: „To niemożliwe”.
Zapytała: „Jak to możliwe?”.
A anioł Gabriel powiedział:
„Zstąpią na ciebie moc Najwyższego oraz Duch Święty”.
To spełnienie przepowiedni Izajasza dotyczącej dziewicy, która pocznie
Syna Bożego, Emmanuela, Chrystusa.
To punkt zwrotny w historii ludzkości.
Świat Boży i ludzki były rozdzielone.
A gdy Bóg chciał dotrzeć do ludzkości, ujawniała się luka.
Więc te światy należało połączyć mostem.
Jest nim człowiek.
Czyli Syn Boży.
Bóg chciał nam się pokazać.
My udowadniamy swoją wspaniałość...
Pastor i autor
...a Bóg mówi: „Wybieram pokornych”.
Moja dusza chwali Pana.
To coś wielkiego.
Po raz pierwszy mówimy
o Bogu będącym wewnątrz człowieka.
Mój duch raduje się w Bogu, moim Zbawicielu.
Maria wierzyła, że Bóg spełnia obietnicę
wyzwolenia swojego ludu poprzez Mesjasza.
Urodzenie dziecka,
które wyrośnie na Mesjasza, Namaszczonego, Króla,
to obietnica z Pisma Świętego.
Chciała oddać wszystko Bogu.
Była właściwą osobą,
gdyż wierzyła,
że Bóg może zrobić to, co niemożliwe.
Maria nie prosiła, by być matką Syna Bożego,
ale była dostępna Bogu.
Ten dostrzegł jej służebne serce i wierność,
więc wybrała posłuszeństwo.
Ale ono ma swoją cenę.
A ta cena oznaczała reputację Marii,
jej przyszłe małżeństwo z Józefem, a nawet jej życie.
Cesarstwo Rzymskie docierało do innych ludów.
I zazwyczaj te społeczności
mogły zachować własny język i lokalne zwyczaje,
ale musiały płacić podatki, zawsze o nie chodzi,
rządowi centralnemu, który się wzbogacał.
W szeregu!
Wszyscy do szeregu!
Ustaw ich!
Maria dowiedziała się, że jej kuzynka Elżbieta
również niedawno zaszła w ciążę
i pospieszyła jej z pomocą.
Do szeregu.
Zachowanie Matki Boskiej po odwiedzinach anioła Gabriela
jest wspaniałym przykładem poczucia odpowiedzialności.
Pośpieszyła przez wzgórza,
by odwiedzić Elżbietę i jej pomóc.
By wesprzeć ją w jej ciąży.
Mario!
Józefie.
Dokąd idziesz?
Odwiedzić kuzynkę Elżbietę.
Teraz?
A co z przygotowaniami do ślubu?
Wszystko się zmieniło.
Zmieniło?
Jak to?
Nie mogę powiedzieć.
Jeszcze nie.
Mario, nie rozumiem, co się dzieje,
ale będę cię eskortować.
Samotna podróż jest niebezpieczna.
- Powiem ojcu i dołączę do ciebie. - Józefie.
Będę podróżować z innymi.
Muszę wyruszyć bez ciebie.
Wierzę, że Pan wyjaśni ci dlaczego.
Do szeregu, chłopcze.
Moja rodzina nie jest z Nazaretu.
To zabieraj się z rodziną tam, skąd jesteś,
i zarejestruj się do końca roku konsularnego.
Maria spędziła pierwszą część ciąży ze swoją kuzynką, Elżbietą,
a następnie wróciła do Nazaretu.
Nosiła w sobie dziecko
i historię o tym, skąd się wzięło.
Wierzyła w to,
że Bóg wie, co robi. Tak Maria mówi w Magnificat.
Wie, że „wszystkie narody błogosławioną mnie nazywać będą”.
Tak twierdzi,
ale chyba zdawała sobie również sprawę,
że jeśli ludzie jej nie uwierzą,
będzie postrzegana jako ta, która popełniła grzech.
Z perspektywy Żydów,
w społeczeństwie ultrakonserwatywnym, w którym żyli objęci prawem faryzejskim,
jeśli zostałaby skazana za cudzołóstwo,
wymierzono by jej karę śmierci przez ukamienowanie.
To młoda kobieta, która jest pewna,
że musi przez to przejść.
To jej rola w wypełnianiu Słowa Bożego.
Mario, coś ty zrobiła?
Wszystko wyjaśnię.
Gdyby nastolatka powiedziała,
że jest w ciąży z Synem Bożym i wciąż jest dziewicą,
uwierzylibyście jej?
Jej matka, przyszli teściowie i przyszły mąż
musieli zmierzyć się z tą samą rozterką.
Dla tej młodej kobiety stawka była wysoka.
Nie wspominając o Józefie i obu ich rodzinach.
Nie chcę cię publicznie zhańbić.
Nie oskarżę cię otwarcie o niewierność.
Po cichu zakończę nasze zrękowiny.
Ochronię twą reputację.
Według Biblii Józef był dobrym człowiekiem.
Ale dobrym ludziom też można złamać serce.
Tych dwoje nastolatków było sobie przeznaczonych.
Bóg nie tylko wybrał Marię, ale i Józefa.
Kierowali te same modlitwy do tego samego Boga.
„Ujawnij się, Panie”.
Bóg odpowiedział im obojgu.
Józefie, synu Dawida,
nie obawiaj się wziąć Marii za żonę.
Bo dziecko, które nosi, zostało poczęte przez Ducha Świętego.
Urodzi syna,
a ty nazwiesz go Jezus,
gdyż on ocali swój lud od grzechów.
Spójrz.
Józefie.
Co tu robisz o tej porze?
Przyszedłem do Marii.
Muszę z nią pomówić.
Wiem.
- Co takiego? - Ja wiem.
Józefie?
Najdroższa Mario...
jesteś mą miłością.
Matką mego Zbawiciela,
Mesjasza,
Syna Bożego.
Czy zaszczycisz mnie, zostając moją żoną?
Do końca życia będę opiekować się tobą i dzieckiem.
Józef i Maria najpewniej wzięli cichy ślub.
Prawdopodobnie nie mieli typowego żydowskiego wesela.
Panna młoda będąca w dniu ślubu w widocznej ciąży byłaby obiektem plotek.
Józef nie chciał, by Maria cierpiała.
Bóg wybrał Józefa
i powierzył mu nie tylko opiekę nad Matką Boską i jej ochronę,
ale i opiekę nad Jezusem Chrystusem.
To ogromna odpowiedzialność.
Kilka miesięcy po ślubie Maria i Józef wyruszyli
w 145-kilometrową podróż do domu jego przodków w Betlejem,
gdzie mieli wziąć udział w spisie powszechnym.
Józef musiał udać się do rodzinnego miasta w określonym czasie,
żeby się zarejestrować.
W Betlejem nikt nie wiedziałby,
że dziecko, które ma się urodzić, nie jest Józefa.
Wszyscy by założyli, że skoro są małżeństwem,
to jego dziecko.
W ten sposób uniknęli plotek i upokorzenia,
które byłyby nieuniknione,
gdyby dziecko urodziło się w obecnym domu Józefa.
Józefie.
- Niech Maria je dwa razy dziennie. - Dobrze.
- I pije dużo wody. - Oczywiście.
Józefie, uważajcie na siebie.
Proszę, zaopiekuj się mą córką i wnukiem.
Oddam za nich życie.
W odróżnieniu od zwyczajowego przedstawiania
Marii i Józefa samotnie przemierzających 145 kilometrów na jednym ośle
bardziej prawdopodobne jest, że dla ochrony podróżowali w grupie.
Rodziny Marii i Józefa miały powód,
by martwić się wyprawą.
Na drodze działały grupy bandytów.
Wokół grasowały lwy i niedźwiedzie.
A żołnierze, którzy patrolowali teren,
byli znani z aktów przemocy, bo wiedzieli, że nie zostaną ukarani.
Szczególnie narażone były na to mniejsze, odizolowane społeczności.
Fałszywe oskarżenie wysunięte przez rzymski oddział
mogło mieć tragiczne skutki.
Żołnierze oskarżyli tę wioskę o ukrywanie rebeliantów.
Rzymianie oszczędzili tylko ją.
Musimy uciekać.
Szybko.
W obecnym społeczeństwie
trudno sobie wyobrazić, jakimi byli barbarzyńcami.
Często zostawiali jednego świadka, by podtrzymać strach.
Ale to, co wtedy wydawało się normalne,
dziś nie miałoby raczej racji bytu.
Życie nie było łatwe ani przyjemne.
Jak ci idzie?
Dobrze.
W porządku.
Znowu się poruszył.
Czujesz, jak się rusza?
Tak.
Wiedzieli, że jeśli ludzie nie uwierzą im
w historię o tym, czego Bóg dokonał w ich życiu,
zostaną wyśmiani albo stanie się coś gorszego.
Wiedząc to wszystko,
możemy bardziej docenić
zaangażowanie zarówno Marii, jak i Józefa w wychowanie Jezusa,
zwłaszcza że nie wiedzieli, z czym to się będzie wiązać.
Józef jest wzorem dla każdego mężczyzny.
Jak być dobrym obrońcą,
kochać Matkę Boską najwyższą formą miłości,
czyli agape.
Opowiem ci o kuzynach w Betlejem.
Dobrze.
Kuzyn Aser.
Lubi gadać. Bla, bla, bla.
Jego słowa są tak serdeczne jak stara panna
gadająca o jedzeniu podczas Jom Kipur.
Józefie, bądź miły.
Jestem...
dla ciebie.
Uważaj, nie daj mu się osaczyć.
W pewnym momencie Maria i Józef oddzielili się od grupy
i sami ruszyli do jego rodzinnego domu.
Do wioski Betlejem.
Rodzinnego domu króla Dawida.
Znów się poruszył?
Nie, to coś innego.
Jesteśmy prawie na miejscu. Jeszcze trochę.
Józefie, co to jest?
Rzymianie stosowali ukrzyżowanie jako metodę egzekucji
w przypadku poważnych zarzutów, takich jak podburzanie czy zdrada.
Ukrzyżowanie wybrano ze względu na to,
że była to metoda,
która przed śmiercią zadawała długotrwały ból.
Wielu podawało się za Mesjasza,
który obali Rzymian
i raz na zawsze wyzwoli naród żydowski.
Te osoby ścigano i karano dla przykładu.
Nie było litości dla tego,
kto ośmielił się przeciwstawić Cesarstwu Rzymskiemu.
Józefie.
Już dobrze, Mario.
Prawie jesteśmy.
Oddychaj. Głęboki wdech.
Gdy moje dzieci były małe, stawialiśmy szopkę nad kominkiem.
Czasem pod choinką, na kawałku materiału.
Podziwialiśmy rzeźbione figurki
małego Jezusa zawiniętego w koc,
klęczących wokół pasterzy i Trzech Mędrców
oraz przyglądających się aniołów i zwierząt.
To dobry sposób, by dzieci poznały tę niezwykłą historię.
I przypomnienie dla nas.
Jeśli warto zgłębić jakąś historię,
to właśnie tę.
Okazuje się, że...
na nowo nauczyłem się doceniać to, co ta nieznana młoda para musiała przejść,
by zostać rodzicami Syna Bożego.
Ile wysiłku kosztowało Marię i Józefa, by utrzymać go przy życiu.
ROK 4 P.N.E. – BETLEJEM, JUDEA
Życie w tamtych czasach od samego początku było brutalne.
Poród był niezwykle niebezpieczny.
Proszę! Otwórzcie!
- Kuzynie Józefie... - Kuzynie Aserze. Moja żona rodzi.
Wejdźcie. Skryjcie się przed deszczem.
Raya!
Szybko, chodź tu.
Śmiertelność dzieci była dwudziestokrotnie wyższa niż obecnie.
Chłopcy, dość tego.
Zachowujcie się.
Nie wspominając o niezwykle wysokiej liczbie zgonów matek.
Odeszły jej wody.
- Gdzie ją zaprowadzić? - Za mną.
Nawet jeśli dziecko przeżyło poród...
Więcej wody.
Rachelo, przynieś koce.
...to połowa niemowląt umierała w ciągu pierwszego roku.
Małe miasteczko Betlejem było odizolowane i biedne.
Choć według słów kolędy nie było miejsca w gospodzie,
wątpliwe jest, że takowa istniała w Betlejem.
Józef raczej miał zamiar zatrzymać się u krewnych.
Gościnność Żydów i Rzymian...
Wszyscy cenili sobie gościnność.
Jeśli w mieście pojawiał się gość,
trzeba było go nakarmić i zapewnić mu dach nad głową.
Więc kiedy Maria i Józef dotarli na miejsce, odkryli, że wiele osób
wróciło do Betlejem, żeby się zarejestrować.
Więc wszystkie dodatkowe pokoje były zajęte.
Ostrożnie. Chodźcie za mną.
Betlejem jest znane z wapiennych jaskiń.
Znajdowały się pod domami i pełniły funkcję piwnic.
Służyły też za stodołę, gdzie w nocy zwierzęta były bezpieczne,
a w razie potrzeby za schronienie dla gości.
Maria nie mogła rodzić w zatłoczonym pomieszczeniu.
Należało ją odizolować.
Nie tylko ze względów religijnych, ale i praktycznych.
Trzeba było sobie radzić.
Zadowoliłoby ich każde schronienie.
W przeciwieństwie do współczesnych relacji
ta młoda para w potrzebie
nie została odprawiona w mrok przez obojętnych ludzi.
Józefie.
Chodźcie. Patrzcie pod nogi.
Prawie jesteśmy.
Jeszcze kilka kroków.
Oddychaj głęboko.
Istnieją różne teologiczne spekulacje
na temat narodzin Jezusa i tego, jak zniosła je Matka Boska.
W chrześcijaństwie jedna wersja zakłada,
że cierpiała
i rodziła jak każda inna kobieta.
Ale jest też teoria,
że skoro Matka Boska nie była skalana grzechem pierworodnym,
nie odczuła jego skutków
i być może nie doświadczyła bólu podczas porodu.
Możemy skupiać się na szczegółach albo snuć różne domysły.
Najważniejsze jest to, że Matka Boska urodziła Jezusa Chrystusa.
Tutaj. Przyprowadźcie ją tu.
Tam. Do końca.
Przez długi czas, mam na myśli stulecia,
kobietami rodzącymi dzieci oraz wszystkim potem
zajmowały się inne kobiety.
Już dobrze.
Więc zapewne przy porodzie była obecna przynajmniej jedna położna.
Być może kilka innych kobiet.
Tutaj. Ostrożnie.
Uważa się, że dopiero w XVII wieku kobiety zaczęły rodzić w pozycji leżącej.
Rzeźby i malowidła pokazują,
że przedtem była to pozycja stojąca, siedząca lub klęcząca.
W porządku, Józefie...
Będzie dobrze.
Według tradycji żydowskiej mężczyźni nie uczestniczyli w porodzie.
Każdy nowy ojciec zna uczucie bezradności podczas porodu.
Z Józefem na pewno było podobnie.
Dziękuję. Mam na imię Maria.
Jestem Raya.
Nie ma za co, Mario.
To kuzynka Rachela.
Ty i twoje dziecko jesteście w dobrych rękach.
Odebrała porody moich synów i większości dzieci z wioski.
Poznałaś już mojego męża, Asera.
Tak, nie ma za co.
Dziękuję, kuzynie Aserze.
Józef opowiadał mi o tobie.
Oby same dobre rzeczy.
Nie wierzę, że Józef zostanie ojcem.
Dopiero co sam się urodził.
Długo świętowaliśmy.
Mężu, dość gadania. Rozpal ogień.
Musi tu być ciepło, nim urodzi się dziecko.
Tak. Oczywiście.
Rachelo, sprawdź, co z wrzątkiem.
Będzie nam potrzebny.
Mario, już czas.
Będę liczyć z tobą.
Gotowa?
Tak.
Według starożytnego tekstu
narodziny Chrystusa zbiegły się z narodzinami nowej gwiazdy
tej samej nocy.
Nie trzeba być geniuszem,
by zorientować się, dlaczego na choinkach umieszczamy gwiazdy.
Pismo Święte głosi,
że do niebios zesłano kolejne widowisko, by uczcić narodziny Syna Bożego na Ziemi.
WZGÓRZA BETLEJEM
Na pobliskich wzgórzach Betlejem
na grupę pasterzy spadł świąteczny cud.
Pasterze byli zwykłymi ludźmi z niższej klasy.
Ale Bóg mówi: „Wybieram pokornych”.
Nie powinno nas więc dziwić, że Bóg powiedział:
„Ujawnię się przed tymi pasterzami”.
Synu, uważaj.
To niebezpieczne niebo.
Nie lękaj się.
Mam dla was dobre wieści, które uszczęśliwią wszystkich.
Trzy, dwa, jeden.
Przyj.
Wyobraźcie sobie chór aniołów.
I raczej nie chodziło tylko o zwykłą słodką piosenkę.
Mówimy o niebiańskich istotach,
które wspólnie doniośle śpiewają ku czci Jezusa.
Zbawiciel!
Mesjasz narodził się dziś
w Betlejem, mieście Dawida.
Rozpoznacie go po tym znaku.
Zobaczycie dziecko owinięte w płótno, leżące w żłobie.
Chwała Bogu na wysokości.
A na Ziemi pokój ludziom dobrej woli.
Jest piękny.
Ty jesteś piękna.
Wcześniej wydawało się, że on jest na górze,
oni też, a my jesteśmy na dole.
Ale ten podział został usunięty.
I nagle niebo i ziemia stały się jednością.
Myślę, że tak można opisać wcielenie Chrystusa.
Niebo i ziemia są teraz połączone.
Musimy wyruszyć.
Tak, musimy iść do Betlejem.
Zobaczmy to, o czym mówił Pan!
Józefie.
Szalom.
W czym możemy pomóc, synu?
Szalom.
Mówił, że tu będzie.
Właśnie tak.
Kto ci powiedział, że tu będzie?
Anioł Pański.
Było ich wielu.
Szkoda, że nie widzieliście.
Proszę. Podejdźcie bliżej, jeśli chcecie.
Czyżby o północy odbywała się jakaś aukcja kóz?
W porządku, Raya.
Są mile widziani.
Skoro mama tak mówi.
Trzymajcie brudne ręce przy sobie.
I bądźcie cicho.
Według Pisma po ujrzeniu Dzieciątka Jezus,
tak jak obiecały im anioły,
pasterze opowiadali o tym każdemu, kto chciał słuchać ich historii.
Już sam fakt, że zastęp aniołów,
nie jeden, a cały zastęp,
objawił się zwykłym pasterzom, a nie cesarzom czy królom,
mówi wiele o królestwie, które chciał zbudować Bóg.
Królestwie,
w którym wiarę i pokorę ceniono ponad potęgę i bogactwo.
Królestwo na opak.
KRÓLESTWO PARTÓW
Setki kilometrów na wschód
grupa ludzi zwanych Magami zauważyła nową gwiazdę na niebie.
To prawdopodobnie religijny odłam astrologów.
Byli zszokowani tym, co zobaczyli na niebie.
Gdy w Ewangelii mowa jest o Magach,
chodzi o zaratusztriańskich księży.
To duchowni z obszaru starożytnej Persji,
którzy specjalizowali się w interpretacji snów
oraz ciał niebieskich na nocnym niebie.
W oparciu o tę wiedzę mogli przewidywać lub interpretować wydarzenia.
Magowie zapewne uznali nową gwiazdę za znak z góry,
być może potwierdzający ich starożytne proroctwa.
Znak, że Mesjasz w końcu przybył.
Nie tylko dla Żydów,
ale dla wszystkich.
Z daleka mieli podążać za gwiazdą tam, dokąd ich prowadziła.
Byli gotowi miesiącami przemierzać zdradliwe tereny,
by odnaleźć nowego króla Żydów.
Syna Bożego.
Gwiazda betlejemska, jak ją potem nazwano, była ich światłem przewodnim.
Magowie ze wschodu
nie mieli żydowskich korzeni.
To poszukiwacze, mistycy.
Przybyli z daleka, by wielbić króla.
W porównaniu do Królestwa Niebieskiego
królestwo Heroda stanowiło jego przeciwieństwo.
Panował w nim chaos.
Dysfunkcyjne rządy przepełnione strachem i nieufnością.
Zły, śmiertelny król był gotowy zrobić wszystko,
by zachować władzę na tak długo, jak pozwoli na to jego chore ciało.
Lecz Herodowi kończył się czas, a sprawa była już przesądzona.
Sytuacja na dworze Heroda była bardzo skomplikowana.
Jego zazdrosna siostra Salome
przekonała króla, że ulubiona żona Heroda, Mariamme,
ma romans z młodym wujem Heroda.
Salome przekonała brata również o istnieniu spisku,
według którego rzekomi kochankowie mieli go zabić
i przejąć tron.
Kierowany strachem i paranoją
król Herod rozkazał uśmiercić swoją ulubioną żonę.
Ukochana.
Według jednej wersji Mariamme postanowiła odejść na własnych warunkach.
W ten sposób doprowadziła Heroda do nowego poziomu szaleństwa.
Król Herod wzniósł ku pamięci królowej pomnik.
Wieża Mariamme była kolejną budowlą Heroda
wzniesioną wysiłkiem Żydów.
W Talmudzie napisano,
że Herod przechowywał ciało ukochanej żony w kadzi z miodem.
Jezus narodził się w mrocznym i zatraconym królestwie.
Może jego istnienie miało właśnie sprowadzić światło do mroku.
By podnieść upadły świat na duchu.
JEROZOLIMA, STOLICA JUDEI
Maria i Józef zabrali syna do Jerozolimy,
stolicy położonej zaledwie osiem kilometrów od Betlejem,
by ofiarować go Panu w świętym domu
zgodnie z prawem Mojżeszowym.
Dużo ludzi.
Świątynia Jerozolimska jest legendarna.
Odnowiono ją dla Żydów,
ale nie ze względu na uwielbienie dla Pana.
Król Herod, jedna z najbardziej znienawidzonych osób w królestwie,
powiększył imponującą świątynię dla własnej chwały.
Powierzchnię dziedzińca świątyni można było liczyć w hektarach.
Herod Wielki był królem budowniczym.
Zgodnie z tradycją, by pokazać swoją wielkość,
wznosił wiele budowli.
Z drogi!
Mówię coś!
Gdyby starożytne ulice Jerozolimy mogły mówić...
Przejście dla króla!
...ciekawe, co też by ujawniły.
Herod Wielki nie wiedział, kto pojawił się w jego królestwie.
Jego potencjalnie największe zagrożenie.
Prawdziwy Mesjasz.
Według żydowskiego zwyczaju matki chrzczono
40 dni po urodzeniu syna
i przed złożeniem ofiary w świątyni.
Piękna tradycja.
Ale poza świątynią świętość odchodzi w zapomnienie.
Handel kwitnie.
Przykro mi. Nie.
Mogę...?
- Poproszę dwa. - Dobrze.
Przez tysiąclecia Żydzi przynosili swoje ofiary na ołtarz boży
w ramach wdzięczności lub pokuty za grzechy.
Tak też zrobili Maria i Józef.
Nie wiedzieli, że pewnego dnia ich syn stanie się żywą ofiarą.
I że mająca tysiące lat tradycja na zawsze zostanie zmieniona.
Przejście dla króla!
Według Pisma Symeon był prawym i pobożnym człowiekiem.
Z drogi!
Niecierpliwie wyczekiwał Mesjasza,
który uratuje Izrael przed Herodem
i Cesarstwem Rzymskim.
Zrób przejście dla króla.
Pan powiedział starcowi, że nie umrze,
póki na własne oczy nie ujrzy Mesjasza.
Codziennie chodził do świątyni i czekał na spełnienie tej obietnicy.
Symeon czekał.
Niecierpliwie wyczekiwał i miał nadzieję.
Nie zwątpił w swoje przekonania.
Kiedy nadeszła ta chwila, radował się.
Wiedział, co robić.
Na to czekał.
Szalom.
To dziecko.
Moja dusza się raduje.
Z pewnością jest Mesjaszem.
Szalom.
Tak, to jego szukasz.
Mogę udzielić dziecku błogosławieństwa?
To będzie dla nas zaszczyt.
Panie,
pozwól swemu słudze umrzeć w spokoju, jak obiecałeś.
Ujrzałem twe zbawienie,
które przygotowałeś dla wszystkich narodów.
Jest światłem, które wskaże Boga ludziom.
I chwałą Twego ludu, Izraela.
Przez to dziecko liczni w Izraelu polegną,
a wielu innych powstanie.
To znak od Boga.
Jednak wielu mu się sprzeciwi.
W rezultacie ujawnią się najgłębsze myśli ukryte w sercach.
A miecz przeszyje twą duszę.
Zgodnie z przepowiednią Symeona
Maria jako matka Jezusa doświadczy ogromnego bólu.
Gdyż zadanie Syna Bożego było przerażające.
Miał dla nas poświęcić swoje idealne życie.
Ale Pan będzie przy niej i jej synu.
Tradycyjne podania przedstawiają Mędrców
pojawiających się przy narodzinach Chrystusa,
ale de facto zjawili się oni jakieś dwa lata później.
Choć tylko ogólnie orientujemy się, skąd przybyli
i jak długo trwała ich podróż,
to wiemy, że Magowie w końcu dotarli do Jerozolimy.
Sądzili, że przyszły król Żydów
urodził się gdzieś w mieście, w rodzinie królewskiej.
Magowie są uważani za mądrych i ważnych.
To zrozumiałe, że król Herod chciał ich przyjąć u siebie.
Czemu zawdzięczam zaszczyt
waszej obecności w naszym skromnym królestwie?
Jesteśmy tu w jednym celu.
Gdzie jest niemowlę?
Król Żydów.
Widzieliśmy jego wschodzącą gwiazdę.
Przybyliśmy oddać mu cześć.
Myśleliśmy, że jest tutaj.
W twoim pałacu.
Z tobą, tymczasowym królem Żydów.
Tymczasowym królem?
Kapłani,
gdzie miał się narodzić ten Mesjasz?
W Betlejem. W Judei.
Możecie odejść.
Magowie myśleli: „Wszyscy będą świętować.
Wydarzyło się coś wielkiego. Narodził się król”.
Ale to Herod jest królem i raczej wie,
że nie urodziło mu się dziecko, które miałoby być jego następcą.
Ale boi się, że pojawiło się dziecko, które go zastąpi.
Jedźcie do Betlejem.
I poszukajcie dziecka.
To niedaleko stąd.
A gdy je znajdziecie, natychmiast wracajcie i mnie zawiadomcie.
Bym też mógł oddać mu cześć.
Herod wściekle i zazdrośnie pragnął utrzymać się przy władzy.
Podstępem przekonał Mędrców,
by ustalili miejsce pobytu dziecka,
nowego króla Izraela.
Chciał to wiedzieć, by zabić Jezusa Chrystusa.
Szalony król chciał wykorzystać Magów, by odnaleźć niemowlę.
Błogosławione dziecko, które gwiazdy obwołały Mesjaszem.
Jeśli to prawda, Herod Wielki stał się tym,
kim w głębi duszy zawsze wiedział, że jest.
Oszustem.
Marii i Józefowi pewnie trudno było
zaakceptować fakt, że ich wesołe dziecko było Synem Bożym.
I że wierzący przybywali z daleka i klękali u jego małych stóp.
Józefie, Mario, macie gości.
Jezus witał gości,
niezależnie od tego, czy byli chrześcijanami czy Żydami.
Natomiast Magów
ciągnęło do światła, do prawdy.
Ten pociąg, jak magnes, ściągnął ich z tak daleka,
aż przyszli złożyć hołd i oddać cześć królowi.
Jako dziecko śpiewałem kolędy o darach od Magów,
zwanych przez nas Trzema Królami.
Złoto, kadzidło i mirra.
Wiedziałem, czym jest złoto.
I to tyle.
Kadzidło i mirra to cenione pachnidła.
Te dary były uznawane za godne króla i rzadkie w Judei.
Wyobraźcie sobie, co czuli nastolatkowie
z wioski Nazaret, otrzymując takie podarunki.
Herod nakazał Magom powrócić do Jerozolimy
i poinformować go o miejscu pobytu nowego króla.
Ale Magów nawiedził anielski sen,
ostrzegający ich, by wrócili do swojego kraju inną drogą
i za wszelką cenę unikali szalonego króla.
Herod wściekł się, gdy zrozumiał, że Mędrcy go przechytrzyli.
Nie chciał jednak pozwolić, by wisiała nad nim groźba przejęcia tronu.
Zachowując się w typowy dla siebie sposób, rozkazał żołnierzom
zabić każdego chłopca w Betlejem i jego okolicach.
W snach Józef ponownie spotkał anioła.
Anioł Pański powiedział: „Wstań, Józefie.
Uciekaj do Egiptu z dzieckiem i jego matką.
Zostań tam, póki nie każę ci wrócić,
gdyż Herod będzie szukał dziecka, by je zabić”.
W Piśmie Świętym czytamy, że prawdziwa walka z siłą zła
nie toczy się fizycznie, lecz duchowo.
Zlecając tak haniebny czyn, można się zastanawiać,
czy Herod nie został wykorzystany przez jeszcze większe zło.
Krzywdy wyrządzone przez Heroda
bezbronnym, niewinnym ludziom pokazują, do czego zdolny jest człowiek,
jeśli ulegnie pokusie ziemskiej władzy.
To uwidacznia, że Bóg nie chce zła.
Pozwala na nie tylko po to, by mogło zdarzyć się większe dobro.
Zabicie tych chłopców z rozkazu Heroda to wielka tragedia.
Wielu uważa ich za męczenników.
Są częścią historii ostatecznego odkupienia grzechów,
więc ich śmierć nie poszła na marne.
Pluton egzekucyjny Heroda nie okazał litości.
Ani śladu człowieczeństwa.
Nie było w nim nic poza czystym, niezakłóconym złem.
Ponadto zabierał dla Heroda dowody.
Nie podchodź!
Moshe!
Nie!
To okropny rozdział tej historii.
Przypomnienie, że potrafimy być okrutni,
jeśli przedłożymy własne interesy i przetrwanie ponad wolę Boga.
Według starożytnego tekstu słyszano krzyk i rozdzierający płacz.
Rachela opłakiwała swoje dzieci,
nie chcąc od nikogo pocieszenia.
Na świecie nie ma nic bardziej bolesnego
niż utrata dziecka.
Na szczęście...
to nie koniec tej historii.
Ostrzeżenie anioła uratowało życie młodego Jezusa.
Jednak pod wodzą Heroda wielu zginęło.
Zadanie wykonane.
Panie.
W końcu zło zwróciło się przeciw gospodarzowi,
siejąc ostateczne zniszczenie w umyśle i ciele Heroda.
Herod był w bardzo złym stanie.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Podobno błąkał się i widywał duchy.
Wszyscy widzieli, że nie był przy zdrowych zmysłach,
gdyż w pewnym momencie próbował się zabić.
Herod dopuścił się aktów głębokiego moralnego zła.
W tym wszystkim chodziło o jedno. O władzę.
To odrażająca postać historyczna.
Smutek związany z historią pierwszych Świąt
może czasami nasuwać myśl, że sprawiedliwość nie istnieje.
Że liczy się poczucie władzy.
Ale historia Gwiazdki
to początek czegoś większego, obejmującego uzdrawianie, cuda i radość.
Maria, Józef i młody Jezus uciekli do ziemi egipskiej
i dość długo żyli spokojnie.
Po śmierci Heroda Józefowi znów ukazał się anioł
i oznajmił, że mogą wrócić do domu.
W końcu rodzina wróciła tam,
gdzie zaczęła się nasza historia, do Nazaretu.
Tam Jezus dorastał tak samo jak my wszyscy.
Ojciec nauczył go stolarki, ale poza tym jednym faktem
Pismo niewiele wspomina o życiu rodziny.
Ale jak wszyscy dobrzy rodzice Maria i Józef byli gotowi
wiele poświęcić, by zapewnić byt i ochronę swojemu dziecku.
Choć niewiele wiemy o czasach, gdy Jezus dorastał,
o okresie jego duszpasterstwa napisano tyle,
że potrzeba by kilku żywotów, by zliczyć te słowa.
Zgodnie z przepowiednią Symeona
duszę Marii przeszył miecz, gdy patrzyła, jak jej syn Jezus
zostaje stracony na rzymskim krzyżu, zabity za zbrodnie, których nie popełnił.
Umieszczono go w jaskini
podobnej do tej, w której się urodził.
Ale wielu, w tym ja, wierzy, że nie został tam zbyt długo
i powstał z martwych, wybawiając tych, którzy w niego wierzą.
Jego nauki zmieniły świat.
Ci, którzy podążali jego śladem, zostali nazwani „chrześcijanami”.
Choć pierwszych chrześcijan czekały trudy i prześladowania,
z czasem nawet Rzym ogłosił się chrześcijańskim cesarstwem.
A uczniowie Jezusa znaleźli sposób,
by szerzyć jego słowo na całym świecie w ponad 200 krajach.
Jezus nakazał nam kochać się wzajemnie,
wybaczać wrogom, dbać o biednych,
wspierać uciśnionych
i iść przez życie z pokorą i dobrocią.
O to chodzi w Świętach. A piosenki, papier do pakowania
i gwiazdy na choinkach
to tylko świąteczny dodatek.
Wesołych Świąt.
Napisy: Karolina Gruszczyńska