Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Przyj!
Nie mogę! Strasznie boli! Nienawidzę cię, dziwko!
Wybacz, ale rodzące kobiety często wyżywają się na bliskich.
Musimy ciągle bawić się w mamę, Lainy?
Nawet nie chcę mieć dzieci.
Nie mów tak, Kate.
Nie ma nic piękniejszego niż macierzyństwo.
Gdy się na nie zdecydujemy,
będziemy musiały się wspierać.
Bo nasze mamy nie żyją.
Weź mnie za rękę! Wychodzi główka!
TAK JAKBY W CIĄŻY
Lainy! Zadzwoniłaś ziewać mi do telefonu?
Moje ciało ma swoje potrzeby.
Naprawdę myślisz, że to ten dzień?
Żartujesz?
Zabiera cię na rocznicę do wykwintnej restauracji.
Chce się oświadczyć!
Mówił, że chce zapytać cię o coś ważnego. To musi być to.
Nie mogę! Nie wytrzymam.
Naprawdę myślisz, że dziś jest ten dzień?
Nie myślę, wiem.
Dziś jest też dzień pierwszego siwego łoniacza.
Właśnie go znalazłam.
Mogę zobaczyć?
- Wynocha! - Dobra, dobra.
Twój boberek nabierze powagi.
Do lata będzie wyglądał jak Steve Martin.
Mark, gdzie moja pinceta? Miałeś jej nie ruszać!
Boże, żyjesz?
Luz. Po coś kładę tu te poduszki.
Znalazłem, przepraszam. Wrósł mi wielki kłak.
- Wyjdź! - Dobra.
Szlag mnie trafi.
Zgodzisz się?
No raczej.
Wyjdziesz za mąż!
Tyle na to czekałam.
I się doczekałaś.
Mam wąsy?
Nie wymyślaj.
Serio, mam, kurwa, wąs?
Kocham cię. Do zoba w szkole.
- Pa. - Mam pieprzony wąs?
O Boże. Mark?
Tak?
Jak trzeba, to nie wchodzisz. Chodź!
Skarbie.
- Jezu. - Będziemy mieli dziecko.
Będziemy mieli dziecko.
Czemu jest mokry?
Od sików.
GIMNAZJUM NR 23
„Romeo! Czemuż ty jesteś Romeo?”
ROMEO I JULIA
„Wyrzecz się swego rodu, rzuć tę nazwę!
Lub jeśli tego nie możesz uczynić,
To przysiąż wiernym być mej miłości, A ja przestanę być z krwi Kapuletów”.
Pani Newton…
W życiu nie czułem się tak skrępowany.
Dziękuję za szczerość, Brett.
Wracaj na miejsce.
No dobrze.
Kto mi wyjaśni, o czym opowiada to arcydzieło?
Julia chce pobzykać.
Przezabawne, Liam. Też można tak to ująć.
Choć jest to bardziej niewinne.
Bohaterowie są zakochani. Dzięki temu przyszliście na świat.
Wasi rodzice się pokochali,
a wy daliście im najpiękniejszy dar:
uczyniliście ich rodzicami.
Ma pani wąsy.
Wiedziałam.
Zacznijcie pisać streszczenie.
Cześć.
Piękna, zostawiłem w domu zegarek. Weźmiesz go na kolację?
Dodaje mi elegancji.
Jasne, podskoczę po niego.
Ktoś tu się stroi na wyjście.
Dla ciebie, skarbie.
Dzięki. Do zobaczenia.
Nie ma za co. Pa.
Wyglądasz na szczęśliwą. Podejrzane.
Dave chyba wreszcie się oświadczy.
Chyba znajdę czas na obowiązki druhny.
Ale weekendy odpadają.
Chyba nie musisz się tym martwić.
Co tu robisz?
Jestem pedagożką. Pomagam.
Mamy wiele zbłąkanych duszyczek.
Gdyby nie ja, byłby niezły cyrk.
Gdzie byłeś?
Śmierdzisz koką. Na razie.
Później obgadamy kiecki.
Ile masz w szafce? Pół sztuki, sztukę?
Poczekaj, aż urządzę ci mieszkanie.
Znalazłam.
Dave.
Rozmiar 34? Słodkie, że tak myślisz.
ROZJAŚNIACZ DO WĄSÓW
Kurde.
Przepraszam. Cześć.
Nie wstawaj.
- Cześć, skarbie. - Hej.
Widziałeś moje małe potknięcie na schodach?
Potknięcie?
Chyba podstawiła mi nogę.
Ładnie wyglądasz. Fajna sukienka.
Dzięki. Ździebko ciasna.
Jakbym oddychała przez słomkę.
Ale kiedyś wszystkich nas to czeka.
Taki żarcik o starości i umieraniu.
Zamówmy.
Zaczyna się.
Więc…
cztery lata razem to szmat czasu.
Mów mi jeszcze.
Więc pomyślałem:
„Dave, czas wejść na wyższy poziom”.
- Czas najwyższy! - Nie?
Pana szampan.
Wezmę, dzięki. Poradzimy sobie.
Jesteśmy w trakcie ważnej rozmowy.
Dawaj.
Lainy, uczyń mnie najszczęśliwszym facetem świata.
Bon appétit.
Przepiękny!
To ta chwila, prawda? Jest w środku?
Gdzie jesteś?
Co ty odpier… Co robisz?
Ja tylko…
Przepraszam, myślałam…
Strasznie się denerwuję, ale mów, nie przejmuj się mną.
Lainy…
chcę mieć z tobą…
trójkąt.
Co takiego?
Trójkąt.
Mamy silną relację.
Otwórzmy ją.
- Poznaj Moirę. - Cześć!
Davey dużo o tobie opowiadał.
Moja kiecka. Wiedziałam, że zostawiłam.
Co ty odpierdalasz? Myślałam, że się oświadczysz.
Nie żartuj.
Nie można mieć trójkąta z żoną.
- To byłoby dziwne. - Obrzydliwe.
Z żoną dziwnie, z dziewczyną fajnie.
Więc teraz zapłacę,
wrócimy do mnie,
wyłuskamy cię z tej kiecki i niech się dzieje.
Odjebało ci?
Robisz scenę.
Scenę? Zrobić ci scenę?
Już ja ci zrobię scenę! Chcesz?
Proszę! Scena z kiecką!
Spierdalaj!
Lainy.
Nie jadłam obiadu.
Lainy!
Ohydne żarcie!
To nie musi być Moira!
- Pani Newton? - Co?
Rozdać sprawdziany?
Nie.
Zrobimy to ustnie.
Co?
Nie udawajcie, że wam się to nie kojarzy.
Małe zboki.
Brett.
O czym jest Romeo i Julia?
To piękna historia miłosna.
Źle!
Bu. Zróbcie Brettowi „bu”.
Głośniej!
Bu! Naiwniak!
Kto to mówił?
Liam.
Liamie, przypomnij z łaski swojej, o czym jest Romeo i Julia?
O tym, że Romeo chce zaliczyć?
Dobrze!
Powiedzcie mu, co wygrał. Solidną dawkę realizmu.
Bo wiecie co?
Romeo pragnie nie tylko Julii, o nie!
Pragnie każdej cipki w pięknej Weronie.
I trójkąta z Moirą.
Kto normalny ma tak na imię?
Jaki „trójkąt”?
Trójkąt? Dobrze, że pytasz.
Notujcie, to ważne.
Włączcie kalkulator w telefonie i co wam się, kurwa, podoba.
Trójkąt to troje ludzi…
robiących to, co powinno robić tylko dwoje.
- Jak na bujanie na huśtawce ważce? - Właśnie tak!
Wiecie co? Dajcie książki.
Podajcie je do przodu.
Ruchy, nie będę tu siedzieć do nocy! Dawać, kurwa, książki!
Dalej! Dawaj!
- Z życiem! - Boję się.
Wkurzyła się pani o ten wąs? Bo już tak nie widać.
Nie chodzi o żaden wąs.
Tylko o to, że Szekspir…
jest gówno wart.
A miłość…
to jebana ściema.
Ewakuować szkołę?
Nie zbliżajcie się do ognia. Nie wiemy, jak wybuchł.
Ustalimy to.
Uciekać, bo zginiemy! Wszyscy na dwór!
Nie chcę spłonąć żywcem! Na zewnątrz!
Wychodźcie, już.
Przepraszam. Nie zmarznijcie.
Zachowajcie spokój.
Przepraszam.
Cześć.
Skarbie, tak mi przykro.
To nie twoja wina.
Spójrz na mnie.
Jesteś księżycem. I gwiazdami.
A on zafajdaną pieluchą.
Potworem z wysypiska tamponów.
Myślałam, że to ten.
Ten jedyny.
Jebać go.
Niepotrzebny ci facet.
Chcę założyć rodzinę.
To moje marzenie.
I je spełnisz. Każdy może mieć rodzinę.
Każdy prócz mnie,
bo Dave woli nowe szparki, nowe pochwy i odbyty.
A moje szparki? Nie nadają się, żeby wysrać z nich dziecko?
Możesz przestać mówić o szparkach?
Wybacz, ale przeraża mnie myśl o wyciskaniu główki przez szparkę.
Nie chcę o tym myśleć. Dzięki.
Nie pijesz. Wyglądasz jak gówno.
Nie chcesz gadać o szparkach. Jesteś w ciąży?
- Nie! - Nie?
Nie! Usuń!
Co?
Wybacz. Nie wiem, co we mnie wstąpiło. Boże.
Myślałam, że pierwsza urodzę,
a ty przegapisz odpowiedni moment,
spróbujesz adopcji, ale nie wyjdzie,
więc weźmiesz jakieś dziwne zwierzątko,
jakąś fretkę czy coś. Nie wiem.
Ale cieszę się.
Dziecko?
Nie chciałam ci teraz mówić.
Nie złość się.
Przestań. O co?
Cieszę się.
No wiesz…
Przed chwilą kazałaś mi usunąć.
To zły moment. Myślałam, że się zaręczysz,
a ja będę w ciąży i będzie miło, ale…
Jest miło.
Jest super.
Będziesz mieć dziecko.
Dziwne, co?
Obłęd.
Wiedziałaś, że będę głodna, dzięki.
Wiedziałam.
Za twoje szczęście i niemyślenie o Davie.
Cześć, jestem Dave, nazywamy się Trójkąty.
Zagramy pierwszy utwór z naszej debiutanckiej płyty Trójkąt.
Pod tytułem Trójkąt.
GIMNAZJUM NA WZGÓRZU CLINTONA
Na pewno dasz radę pracować?
- Dam. - Tak?
Wszystko dobrze.
Praca postawi mnie na nogi.
Jak można chcieć dzieci,
pracując z tymi wrzodami na dupie?
Słyszałeś, Liam.
Tylko pani nie umie pływać.
Wielu ludzi nie umie!
Przelecę mu ojca, zostanę macochą i oddam go do adopcji.
Miałyśmy nie grozić uczniom.
Moja klasa. Dasz radę, suczko, rządzisz.
Nie mów tak brzydko przy dziecku.
Jakim dziecku? To dopiero embrion.
Jaki embrion? Fermentująca sperma.
Siedzi w środku i robi tak…
Wielkie dzięki za prezentację.
Złotka.
Nie jesteś za młoda, by znać ten serial?
Sprawdziłam starocie, żeby się z wami dogadywać,
drogie seniorki.
Pokaż dłoń.
Muszę zrobić live’a dla followersów.
- Niepotrzebna ci moja ręka. - Pokaż.
- O nie. - Nie, spoko.
Mam złe wieści.
Nie, dobre.
Stwierdziłam, że nie jestem gotowa się ustatkować.
Serio? W twoim wieku?
Nie jesteś przypadkiem po…
czterdziestce?
Jestem. Gorzej ci?
- Przykro mi. - Niepotrzebnie. Zostaw.
Nienawidzę jej.
Jest koszmarna.
Spójrz. I ona uczy dzieci.
Wolno tu palić?
To tylko zioło.
Uwierzysz, że ta tarantula zostanie matką?
Shirley jest w ciąży?
Tak.
Będzie spędzać dużo czasu z Kate,
więc możemy wzmocnić naszą przyjaźń.
O nie.
O Boże. Możemy porozmawiać?
Proszę.
- Cześć! - Proszę do mnie mówić.
Lainy. Co tu robisz?
- Kupuję kawę. To kawiarnia. - Jak tam?
- Dobrze. - Pogadamy?
- Nie. - Do góry.
- Zostaw mnie. - Ale smutny strój.
Spotkałam dawnego znajomego, więc teraz nie mogę.
Kto to?
Latte.
- Ma na imię Latte? - Tak.
Tak, pisze się dokładnie jak „latte”.
Proszę cię.
Niezła z ciebie zdzira.
- Przestań. - Cieszę się. Jestem z ciebie dumna.
Dobra. Dzięki.
Nie, nie chcę.
Mogę skorzystać z WC?
- Proszę, tam. - Boże.
Stresuje mnie.
Przepraszam, pracuję z nią. Koszmar.
Bez przerwy do mnie mówi.
Trochę jak ja do ciebie.
Musisz odreagować.
Chwila.
Old Navy?
O kurde. Niesamowite.
Czy to lustro?
- Nie bardzo. - Musimy popracować nad odzwierciedlaniem.
Nie chcę psuć ci dnia,
ale firma Old Navy nie ma nic wspólnego z marynarką wojenną.
- Co? - Wiem, przykre.
- Nie! - Ktoś musiał ci powiedzieć.
Jesteś już duża.
Muszę przestać dziękować ich pracownikom za służbę.
I walczyć o zasiłek dla weteranów.
Jak masz na imię?
Latte.
- No weź. Prawdziwe. - Josh.
- Josh? - Tak.
Cold brew dla Josha.
- To ja. - Cold brew zimą?
- I… - Jestem tu, nie musi pan czytać. Nie…
Gorąca czekolada dla dzieci z absurdalną ilością bitej śmietany.
Taką, że to właściwie koktajl mleczny.
Dla Sashy Fierce.
Dzięki. Słowo w słowo.
Można podać dowolne imię.
Trzeba żyć z przytupem.
- Ogłuszającym. - Wiem.
No.
Idę w tę stronę, a ty?
- Ja tam. - Dobra.
- Miłego dnia. - Nawzajem.
Do zobaczenia na pokładzie!
Słucham?
Nawiązanie do marynarki wojennej…
Kotwica w górę, szczurze lądowy!
Jak mnie nazwałeś?
Wybacz. Myszko lądowa.
Pa, Latte.
Panno Fierce.
Wszystko jest tu pluszowe.
Wiem.
Przerażają mnie te manekiny.
Też tak będziesz wyglądać.
Jestem brzemienna.
- Sanpellegrino. - Dziękuję.
Dziękuję.
Ale bolą mnie cycki.
- Tak? - O tak.
I ciągle rzygam.
- Ładne. - Ohyda.
Wyglądam, jakbym odbierała chłopaków z piłki?
Wiesz co, ten sklep to… lekka przesada.
Jest okropny. Nie musiałyśmy tu przychodzić.
Ty mnie zawlokłaś. Chciałam iść na pazury.
Nie.
Chcę, żebyś czuła, że cię wspieram.
Czuję. Zawsze mnie wspierasz.
Ale jeśli jest ci ciężko, zrozumiem.
Nie jest. Tylko…
Czuję się ostatnio trochę samotna, ale…
Pewnie nawet nie pamiętasz, jak to jest.
W małżeństwie też można być samotnym.
Mam ostatnio straszną chcicę.
- Serio? - Czochram pliszkę do dziwnych rzeczy.
- Jak The Golden Bachelor. - Tak?
Może dlatego, że tata odszedł?
Wiesz co? Powinnyśmy mieć więcej tajemnic.
- Co jest? - Chyba zwrócę acai bowl.
- Potrzymać ci włosy? - Nie trzeba.
Jedenasty miesiąc, nie chce wyjść.
Zacznę brać od niego czynsz. Wykańcza mnie.
Wszystko w porządku? Dać inny rozmiar?
Nie trzeba. Dziękuję.
Skarbie.
Wiem. Próbujesz się odnaleźć w zmienionym ciele.
Pamiętaj, że to dar.
Ty i twój mąż musicie się cieszyć.
Lub twoja żona. Lub…
Kurier.
Mogę zostać sama? Znaczy, możemy?
Kobieta to cud. W którym jesteś miesiącu?
Po obrzęku twarzy powiedziałabym, że w piątym.
- Zaraz złamię ci kark. - Słucham?
Czuję się jak wrak.
Z tak spuchniętymi kostkami nic dziwnego.
To kiedy zaszłaś w ciążę?
- W Święto Dziękczynienia. - Uwielbiam parady w to święto.
Co?
Skoczę kupić ci burrito, a potem rozmasuję ci stopy.
- Trzeba cię rozpieszczać. - Tak.
- Poczekaj tu. - Dobrze.
Lainy?
- Co? - Mam coś na twarzy?
Nie. Każdy lubi wodę, wiesz?
ŁĄCZĘ Z…
ELENA FERRANTE HISTORIA NOWEGO NAZWISKA
Cześć, tu Dave.
- I Moira. - I Andy.
Jesteśmy zajęci.
Zostaw wiadomość.
Wyciągnij ten palec.
Hej!
- Usłyszałam cię. - Jak tam?
- Nie pytaj. - Dobrze?
Dobrze.
Pisałam do ciebie wczoraj. Dostałaś?
Pyszne. Jesteście najlepsi.
CZEMU LUDZIE W CIĄŻY TAK SIĘ UWIELBIAJĄ?
PRENATALNA JOGA NA BROOKLYNIE!
PRENATALNA JOGA MAMASTE
Mazel.
Dziękuję.
Gratulacje, mamuśka.
Dzięki.
Ładny brzuszek.
Dzięki.
Ustąpcie, jest w ciąży.
Jestem w ciąży!
Następna stacja Metropolitan Avenue/Lorimer Street.
Dzięki, chętnie.
- Pięknie wyglądasz. - Tak.
Dziękuję.
Masz taką promienną skórę.
Pewnie dlatego, że jestem w ciąży.
Mamo, też chcę zajść w ciążę!
- I to dzisiaj! - Co? Wykluczone.
- Masz piętnaście lat. - Wszystkiego mi zabraniasz!
Przepraszam.
Spierdalaj.
MAMASTE PRENATALNA JOGA I WELLNESS
Dzięki.
Usiądźcie wygodnie.
Mamaste.
Powolnym wdechem wejdźmy w przestrzeń macierzyństwa.
Wdech przez pochwę.
I wydech przez odbyt.
Wdech przez pochwę.
I wydech przez odbyt.
A teraz otwórzcie oczy.
Witajcie.
Nim zaczniemy, czy mamy tu nowe mamy?
Obok mnie.
Mamaste.
- Mamaste. - Mamaste.
Mamaster. Mamasyn.
W którym jesteś tygodniu?
Używamy kalendarza Majów,
więc od święta pracy roku przestępnego. Od Święta Dziękczynienia.
Wybacz, jestem w swojej przestrzeni, ale kontynuuj.
Na razie nie puszczajcie.
Jesteś tu bardzo mile widziana.
A teraz przyjmijcie pozycję szczęśliwego bobasa lub jaką chcecie.
O kurwa! Boże.
Nic mi nie jest.
- Proszę mnie nie dotykać. - Chcę tylko sprawdzić…
Zostaw ją.
Jak będzie chciała pomocy, poprosi.
Dziękuję, że się za mną wstawiłaś.
- Nie ma sprawy. Wszystko dobrze? - W porządku.
Był tam popieprzony klimat.
Tak.
Chciałam spróbować tej całej jogi, ale to najwyraźniej nie dla mnie.
Śmierdziało cipobąkiem na kilometr.
Fakt.
Prawda? Ohyda.
- Jestem Megan. - Lainy.
Mam huśtawkę hormonalną, mąż doprowadza mnie do szału.
Sama wiesz, jak jest.
Nie mam męża, więc nie wiem.
Bo…
nie jesteśmy razem.
Nie mam nikogo, będę sama wychowywać.
Podziwiam, jesteś odważna.
Dziękuję, jestem.
Jak się czujesz? Jak ciąża?
Mega…
do dupy.
- Masakra. - Wiem.
Nie? Mam nadzieję, że gnojek doceni poświęcenie.
- Wątpię. - Raczej.
A jak sutki?
Ogromne.
Nie, pytam, czy suche.
Moje są jak babki z piasku.
Strasznie. Myślałam, że tylko ja tak mam.
Mam genialny krem na sutki.
Serio?
- Polecam. - O Boże, dzięki.
Tego mi trzeba.
Tyle czy…
Wystarczy odrobina.
- Ale spoko. - Dzięki.
Odrobina? To odłożę resztę.
Zatrzymaj go.
- Na pewno? - Tak.
Jak miło.
Nie mam nic fajnego dla ciebie.
- Zabawna jesteś. - Dzięki.
- Będzie dziwnie, jak wezmę twój numer? - Skąd, chętnie się spotkam.
- Super. - Super.
Kogo ja widzę?
- Są moje chłopaki. - Boże, jaki słodki!
- Wiem. - Cześć.
Ta śliczna główka prawie rozerwała mi odbyt.
Wpadnij do nas w tygodniu na kolację.
Zapisz mi numer.
Przy okazji, jestem Steve.
- Hej. - Wybacz, Steve.
- Gratulacje. - Z jakiej okazji?
Ciąży?
No tak, jestem w ciąży.
Przepraszam…
Jestem w ciąży. Jest super, choć do dupy.
- Co nie? - No dobra, lecimy.
- Miło było cię poznać. - Was też. Pa, słodziaku.
Czemu już przyszedłeś?
Za wcześnie?
Co ja odpierdalam?
ZAMIATAM RZĘSAMI
Dzięki, że poszłaś ze mną.
Chcę spędzać z tobą czas.
Nawet na sztampowej imprezie z okazji wyjawienia płci dziecka.
Zastanawiałam się nad twoim bociankowym.
Mogłoby być w stylu Bogatego życia w New Jersey.
Bujne czupryny, długie pazury.
- Cała ta konwencja. - Jasne.
Tyle że to będzie łączona impreza.
Łączona z kim?
Pięknie wyglądasz!
Przykro mi z powodu twojego życia.
Jestem z ciebie dumna.
Idziemy na zewnątrz. Ujawnimy płeć.
Aż się ręka zapada. Chodźcie.
Czas na piniatę! Idziemy.
Chodźcie bliżej, pojeby. Chcę wznieść toast.
Wygląda na to, że zrobiłem mojej lasce dziecko.
Cholercia.
Najwyraźniej mój spaw z wora
jest wysokooktanowy.
Przez takich jak on jest tyle lesbijek.
Zajebać bobasowi?
Czekaj! Chcę coś powiedzieć.
To mój dzień.
- Proszę. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
Idę się zabić.
Zastanawialiśmy się, kto ma rozbić piniatę
i wyjawić płeć, ja czy Rawn.
W końcu stwierdziliśmy, że ten zaszczyt
powinien przypaść komuś, komu ostatnio jest ciężko.
Może to podniesie te 90 kilogramów na duchu.
Lainy, przywal bobasowi!
- Szczęściara. - Weź.
Wolałabym nie.
No idź.
Trzymam. Dzięki.
Przyłóż mu!
Nie rozumiem, czemu ja mam to robić.
Jebać hejterów.
Nic mi nie jest.
- O Boże! - Ona nie umie pływać!
- Szybciej! - Nie umie pływać!
Trzymaj się!
To dziewczynka! Jest czerwone w środku!
To twoja krew!
To ja…
- O Boże. - Lainy, masz wpierdol!
PANI NEWTON TOPI PANIĄ ŁECHTACZKĘ!
Ona nie umie pływać!
- Cześć, Lainy. - Cześć.
- Wejdź. - Dzięki.
- Jak ładnie. - Dziękuję.
Przyniosłam ci książkę. Spodoba ci się.
Czemu jesteś taka miła?
Po prostu jestem fajna.
Zdjąć buty?
Jeśli nie boisz się wdepnąć w żarcie.
Mamy taki syf, że powinni nas wyburzyć.
Steve, młody znowu biega z nożem!
Idę!
Przepraszam.
Connor!
Connor, chodź tu!
Connor!
- O, to ty! - Cześć!
Pobiegł tam.
Miałam koszmarny dzień.
A po tym będę mieć straszną zgagę, ale trudno.
- Dzięki. - Proszę.
Za traktowanie ciężarnych jak ludzi i wiarę w naukę.
Święte słowa!
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Tata opanował sytuację. Obyło się bez ofiar.
Super.
Zaprosiłam brata, mam nadzieję, że nie masz nic przeciw.
Wprowadził się do garażu.
Nie rób z niego nieudacznika.
Tylko przejściowo.
Rozstał się z wrednym babskiem.
Od tej pory snuje się bez celu w dresach.
Żałosne.
Nie pijesz?
Nie, uczestniczę w programie.
- Jestem DDA, więc rozumiem. - Nie, nie.
Jestem wielkim fanem Red Table Talk Jady.
Która twierdzi, że picie szkodzi mężczyznom.
- Słusznie. - Plus wściekam się po pijaku.
Wpadam w furię.
- Steve. - Podobno, bo nie pamiętam.
Ale ja tak.
O wilku mowa. Jest nowy odcinek.
W samą porę.
Narka.
Przyszedł nierób okupujący wasz garaż.
Cześć.
O Boże, Latte.
Co?
Lainy.
- Znacie się? - Poznaliśmy się kilka tygodni temu.
Ale nie było widać, że…
Chodzę z brzuchem?
Dokładnie.
Ciuchy Old Navy. Wszystko się w nich ukryje.
- Obłęd. - Skąd się znacie?
Z kawiarni. Czekałam na kawę, a on podszedł i zaczął do mnie nawijać.
Zwykle nie gadam z nieznajomymi, ale wyglądał, jakby tego potrzebował.
A Lainy zamówiła chyba koktajl budyniowy?
Koktajl? Raczej…
Zapamiętałam, że coś bardziej odżywczego.
- Trzeba było wziąć podwójny. - Wzięłam.
- Tak? - Tak, podwójny.
Przyszłaś z mężem?
Nie mam męża.
Josh, jesteś mega subtelny.
Chyba można spytać.
Nie pytam przecież, czy jest wolna.
Ale jesteś?
- Tak. - Tak.
To efekt przelotnej przygody.
- Spoko. - No.
- W Święto Dziękczynienia. - Serio?
Ludzie zwykle spędzają je w domu.
Buntowniczka.
Ja ruszam na miasto.
Na wyprzedaże przed Black Friday.
Zaszłaś w ciążę na wyprzedaży?
Nic mnie tak nie podnieca jak bon na blender.
- Napije się ktoś herbaty? Bo ja chętnie. - Pewnie.
- Zrobimy? - Proszę. Tu jest.
Poproszę czarną.
Czarną. Twardziel.
Cały ja. Dowal konkretnie miodu.
Mówiłam, że jestem nauczycielką?
Nie mówiłaś.
A ty?
Jestem głównym operatorem rolby na lodowisku Wollman Rink.
- Fajnie. - Ogień.
„Ale ogień”. Uczniowie też tak mówią.
- Nie, palisz się! - Boże, palę się!
- Gdzie telefon? - Lainy!
O Boże, dziecko!
Wie, że jest w ciąży!
- Jebać to. - Nie! Steve!
Dziesięć lat! Porąbało cię?
Niech cię szlag!
Wszystko dobrze? Pomóc ci jakoś?
Nie, nic się nie stało.
To maleńkie oparzonko. Nie martwcie się.
Pracuję w szkole.
Codziennie mamy takie sytuacje.
Dzieci się podpalają?
Nic mi nie jest. Zapomnijcie o tym.
Wchodzę, ale nie dotknę cię bez pozwolenia.
- Słowo. - Czekaj, nie!
Sekunda.
- Pilnuj go. - Dobra.
Pożyczyłam twój szlafrok.
Steve’a.
Nic mi nie jest. Mogę wyjść.
Nie, proszę.
Posiedźmy jeszcze pięć minut.
Dobrze.
Człowiek jest w tym sam.
Tak.
A wszystko jeszcze przed tobą.
No tak.
Nikt cię nie uprzedza.
Kobiety ukrywają prawdę.
- O ciąży? - O porodzie.
Powiedz, ile historii porodu znasz?
- Żadnej. - Właśnie.
Czasem mówią, ile trwał,
ale nic więcej.
Dlaczego?
Bo przechodzisz przez tę traumę,
a potem nagle jesteś matką.
Nie ma czasu myśleć o tym, co było lub będzie.
No tak.
Miałaś traumatyczny poród?
Właściwie to końcówkę.
Wszystko poszło nie tak.
Dostałam krwotoku i…
Connor leżał na mojej piersi, więc byłam wniebowzięta.
Czułam się świetnie.
Ale ze mną było źle. Traciłam mnóstwo krwi.
Pierwszy raz widziałam, żeby Steve się bał.
Myślałaś, że umrzesz?
Może.
Boże.
Nastraszyłam cię?
Wcale. Nie mogę się doczekać.
Twoja mama rozmawiała z tobą o porodzie?
Umarła, kiedy miałam sześć lat.
Wybacz.
Nie szkodzi.
Fajnie pogadać z kimś, kto nie udaje.
Muszę ci coś wyznać.
Wiem. Rozpaczliwie chcemy zajść w ciążę,
a gdy zajdziemy, zupełnie tracimy kontrolę. Przerażające.
Sama nie wiedziałam, czy przeżyję połóg.
Nie o to chodzi. Słuchaj…
Ale twoja postawa i twoja odwaga
dodają mi sił.
Czujecie? Jakby spalony plastik.
Nie.
Więc dałam mu swój numer. Może zadzwoni.
Nie wiem, na co ja liczę.
A wiesz, na co ja?
Że pójdziesz na terapię, której bardzo potrzebujesz.
Potrzebujesz pomocy. I to konkretnej.
Ratownika,
pielęgniarki z intensywnej terapii i lekarki.
I psycholożki.
Dentystki i proktolożki,
żeby pochyliły się
nad twoim piankowym brzuchem, znalazły przyczynę
i ją usunęły!
Jak śmiesz paradować z jebaną atrapą?
Możesz ciszej?
Mogę, ale nie chcę.
PEDAGOG
Nie możesz po prostu obudzić się rano,
przyczepić sobie brzucha i magicznie zajść w ciążę.
To tak nie działa.
A co jeśli ktoś to odkryje?
Co ja teraz zrobię?
Poronisz.
Boże, mówisz o małej Susan.
Mogłaś wybrać każde imię świata i nazwałaś swoje wymyślone dziecko Susan?
Czemu ja cię słucham?
Masz trzy sądowe zakazy zbliżania się.
Co oznacza, że troje ludzi na świecie
dostrzega we mnie pasję i determinację.
Tobie ich brak.
„Dałam mu numer, mam nadzieję, że zadzwoni”.
Czy ja tak robię?
Nie, kurwa! Jadę do nich do pracy. Do ich domu, do domu ich matki.
Gdzie się nie ruszą. I właśnie dlatego…
Dziękuję za twoje bezcenne rady.
Nie ma za co.
Logan, właź.
Przyszły wyniki.
Potwierdziło się.
Jesteś głupi.
Dzięki za towarzystwo.
Mark ma w dupie dziecko.
Nieprawda.
Myślę, że nawet nie zna terminu.
Na pewno zna.
Mark, kiedy mam termin?
Nie jestem głodny.
- No właśnie. - On pewnie…
Chodź obejrzeć elektroniczne nianie.
Czemu wszystko jest czarno-białe?
Mam urządzić dziecku pokoik jak z filmów Burtona?
Przez pierwsze miesiące dzieci widzą czarno-biało.
- Serio? - Nie wiesz?
Skąd to wiesz?
Z Precious Little Strangers.
Z Precious Little… Z czego?
Taki profil na insta.
Dziwię się, że nie znasz, bo powinnaś. Wszystkie ciężarne go obserwują.
Najwyraźniej nie.
Wszystko gra? Bo nie widzę w tobie radości.
Czemu czytasz tyle o ciąży?
Bo jestem… Bo chcę, żebyś widziała…
Chcę rozumieć, przez co przechodzisz.
- To miłe. - Wiem.
- Wybacz. - Spoko.
To pewnie przez hormony.
Cześć.
Nie ma bobasa?
Nie musisz jej dokładać, mały. On gada od rzeczy.
Czemu nie ma bobasa?
Nie każdy ma bobasa. Idź sobie.
Zabijam bobasa?
Mały psychopata.
- Chodźmy. - Connor!
To chyba jego mama.
- Powinnyśmy… - Musi sam ją odnaleźć.
- Inaczej się nie nauczy. - Przestań! Pomóżmy mu.
- Ukrywasz się? - Relaksuję.
Przed czym się ukrywasz?
Gdzie jesteś? Connor, wracaj!
Connor? W tej chwili wracaj!
Bez jaj.
Connor!
Tu jesteś.
Więcej nie znikaj, dobrze? Nigdy więcej. Chodź tu.
Lainy!
Co to ma być?
To się nazywa brzuch empatii.
Żebym mógł dzielić twój ból.
Szczerze mówiąc, nie jest tak źle.
- Przyprowadź mazdę. - Dobrze.
Idziemy.
Gdzie Lainy?
Nie wiem. Zniknęła.
Naprawdę się o nią martwię.
Powinnaś martwić się o siebie.
Lainy to autosabotażystka.
Ćwiczysz świeżo poznane słówka.
Nie… Skąd wiesz?
- Halo? - Cześć, tu Josh.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Nie, właśnie… czytam chorym zwierzątkom.
Słodkie.
Może wpadłabyś na lodowisko w tym tygodniu?
Czekaj, sprawdzę kalendarz.
Mam mnóstwo na głowie. Ale nie, dam radę.
Co powiesz na jutro?
Pasuje.
Super. To do jutra.
Do jutra.
Jest nadzieja.
Jezu, jak fajnie. Nie jeździłam od szkoły.
To się nigdy nie nudzi.
Najlepsza praca świata.
Uwielbiałam książki. Wiem, że to komunał,
ale odmieniły moje życie. Poezja też.
- Kogo lubisz najbardziej? - Anne Sexton.
Znasz?
Kto jej nie zna?
Ty?
No dobra, na przykład ja.
Jeżdżę lepiej, niż się spodziewałeś?
Kurwa!
- Żyjesz? - Tak.
Mogę trochę…
ROLBA
Spokojnie, ludzie.
- Wybacz, jestem… - Dobra robota!
Super!
A umiesz zrobić coś fajnego?
Skąd wiedziałaś, że jesteś gotowa na dziecko?
Przecież…
każdy tego chce.
Każdy chce…
wziąć ślub i mieć dziecko.
Więc czemu nie ja?
Wiem.
Ja bardzo wcześnie czułem, że chcę mieć dzieci.
Super.
Masz szczęście, że masz siostrę.
- Ja nie mam rodzeństwa. - No tak.
Nie mam rodziny, więc nie chcę być sama.
Od zawsze chciałam założyć własną.
Ale boję się, że nie jest mi to pisane.
Co?
Nie mówię o dziecku. Przecież jestem w ciąży.
Chodzi mi o związek.
Samo przyjdzie. Wiesz, jak mówią.
Trzeba pocałować niejedną babę.
Nie.
„Żabę”, nie „babę”.
Jak w „Kto rano wstaje, temu baba daje”.
„Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje”.
Faktycznie, Pan Bóg.
Ale na pewno „Trzeba pocałować niejedną babę”.
Nie mogę.
Widzisz typa, który ryje lód?
Robi to specjalnie.
Nie rozpierdalaj lodu, pieprzony gnojku!
Bo zabiję cię na miejscu!
Można się tu napić gorącej czekolady?
Można.
NA BRZUCHA DNIE BOCIANKOWE
To jakieś jaja.
Dorysujmy w Photoshopie fiuty wystające z ust.
Chciałam zapytać, czy jest obciachowe.
No i się dowiedziałam.
Mnie się podoba. Nieco prowokacyjne.
Pogadajcie sobie, chłopcy.
Przepraszam. Chciałam rozbawić tę wariatkę Fallon.
Tak.
Tak dla jasności, to zaproszenie jest z przymrużeniem oka.
- Autoironiczne. - Tak.
Więc przepraszam.
Muszę ci coś powiedzieć.
Że się we mnie zakochałaś?
Domyśliłam się.
Nie. Po prostu…
Weź, bo się boję.
Nie będę z tobą rodzić.
Jak to? Dlaczego?
Jeśli bierzesz Shirley zamiast mnie, to kogoś uduszę.
Nie. Nie będę rodzić z Shirley.
Ale zaskoczyła mnie i wzięła doulę,
a w sali mogą być tylko dwie osoby, więc…
Więc wybrałaś Marka i jakąś tropiącą łożysko położną
zamiast przyjaciółki od dziecka?
Możemy raz być szczere?
Proszę, jak najbardziej.
- Byłoby miło. - Super. Dawaj.
Wściekasz się o moją ciążę.
Nieprawda. Nie wiem, jak możesz tak myśleć.
Cieszę się.
Towarzyszę ci na każdym kroku
i cieszę się twoim szczęściem.
Faktycznie, aż skaczesz z radości.
Po prostu wkurza mnie,
że zachowujesz się jak głupia, śmierdząca, obsrana buła.
Sama wyglądasz jak buła.
- Pewnie, ja. - Tak, ty.
Uspokójcie się, laski.
Nie umiecie nawet porządnie rzucić mięsem.
Uwielbiam was obie i po równo.
Dobra, nieważne.
Jebać ją.
Pani Newton, znalazłam to na trybunach.
Dobrze, że mi to przyniosłaś. Dziękuję.
Nie mów nikomu. Ja się tym zajmę.
Gratisik.
Czyli potem spotykałeś się z…
Dziewczyną z lodziarni.
Ale zrozumiałem, że chodzi mi tylko o lody,
a to za mało.
- Za mało. - Musi być chemia.
Nie trzeba chodzić z lodziarką, żeby jeść lody.
Zrozumiałem to, ale za późno.
A randkowałeś z ciężarną?
- Z dużo bardziej ciężarnymi. - Czekasz, aż zaczną rodzić.
Muszą być dwa tygodnie przed obniżeniem brzucha.
Czyli randkujemy?
Nie wiem. Spotykam się z wieloma ludźmi.
Spoko.
- Niestety robisz za kumpla. - Za kumpla.
Jeszcze pięć minut temu myślałam, że jesteś gejem.
Jasne, możemy ciągle żartować.
Nie zawsze żartuję.
Spoko, luz.
Moje nerwy są nastrojone.
Rozbrzmiewają w moim uchu jak muzyczne instrumenty.
Tam, gdzie trwało milczenie…
Grają…
smyczki i bębny
Tyś to sprawił.
Istny geniusz przy pracy.
Mój drogi, kompozytor wstąpił już w ogień.
Anne Sexton.
A tytuł?
Pocałunek.
Przepraszam.
- Ja przepraszam. - Nie.
- Nie musimy. - Wybacz.
Trochę się krępuję swojego ciała.
Jasne.
Rozumiem. Przepraszam.
Chcesz potańczyć?
Chcę.
- Zrobimy przerwę? - Jasne.
- Dave. - Lainy.
Co tu robisz? Nie wiedziałam, że lubisz…
- Pić na jachcie? - Właśnie. Obłęd.
Co to, kurwa, jest?
Trochę przytyłam.
Co jest grane? Co zrobiłaś?
- Co zrobiłam? - Mówiłaś, że bierzesz pigułki.
Jak mogłaś mi to zrobić?
Gnojek. Nie martw się, nie twoje.
- Kiedy w ogóle… - W Święto Dziękczynienia.
U moich rodziców w Vermoncie?
- Cały czas byliśmy razem. - Jak widać nie.
Nie kiedy…
- Spałem? - Bingo.
Wtedy wymknęłam się na Black Friday.
I bzyknęłaś się z kimś w sklepie z gadżetami?
Costco.
Tam mają największe przeceny
i największe fiuty.
A ty na co się gapisz?
Masz chociaż pracę?
Jestem badaczką.
To nie praca. A wy?
Jesteśmy badaczkami.
Poszłam do przodu, ty też powinieneś.
Przepraszam.
Idzie prawdziwa piękność.
Niespodzianka!
- Meg! - Lainy.
Rety.
Jaką masz śliczną salę.
Słodką.
Dziękuję. Jesteś kochana.
Jest genialna.
Co cię tu sprowadza? Ciąży ci coś?
Obok robią świetny warsztat z depresji przedporodowej.
Chciałam cię zaskoczyć.
Fajnie, ale nie mam depresji.
Ale ja tak.
Puścisz mnie samą do tych lasek?
Nie.
Nie zrobiłabym tego koleżance. Idę.
- Podobno jest bardzo terapeutyczny. - Super.
- Co nam szkodzi? - Chodźmy.
- Strasznie ci urósł brzuch. - Prawda?
To dzieje się nagle.
Nie wiedziałam, że tyle kobiet ma depresję w ciąży.
Tak. Bo wstyd nam, że nie tryskamy wdzięcznością.
Przepraszam, kobieta w ciąży.
Szósty tydzień.
Ładne cycki. Kobiecie wolno tak mówić.
Też mam cycki, więc to nieobraźliwe.
Co ty tu robisz?
Jasne. Ty możesz, a ja nie.
Uprawiasz ciążoturystykę.
- Nie powinno cię tu być. - Chyba ciebie.
- Ciebie. - Nie, ciebie.
Nie bij mojego dziecka!
Witam panie.
Jak się czujecie?
Dobrze.
Gówno prawda!
Tu nie musicie kłamać, siostry.
Tu mówimy prawdę.
Jak naprawdę się czujecie w ciąży?
Słucham.
No.
Jestem wściekła!
Wczoraj zjadłam babeczkę ze śmietnika!
Mam sutki suche jak wiór!
O tak!
Dziękuję.
Wiem.
Mam włosy na odbycie.
Co ty odwalasz?
- Naprawdę mam. - Siedź cicho.
Kochane, zróbmy przerwę na siku,
będziemy ją robić co trzy minuty.
Jeśli jakimś cudem możecie srać w ciąży, brawo. Macie swoją szansę.
- Dzięki, genialny warsztat. - Nie ma za co.
Można to z siebie wyrzucić. Super babka.
Kurde, niania mnie wystawiła.
Słabo. Biedna jesteś.
Mogłabyś jutro wieczorem popilnować Connora?
No nie wiem.
Proszę. Steve ma urodziny.
Josh obsługuje mecz hokeja, nie mam kogo poprosić.
Miło być potrzebną.
Jasne, przyjdę.
Lubimy cię gościć.
Zwłaszcza Josh.
- Tak? - Genialnie. Dziś też odwołała.
Muszę lecieć.
Dzięki.
Pierdol się.
- Cześć. - Cześć.
Wielkie dzięki. Ratujesz mi życie.
Z przyjemnością. Pięknie wyglądasz.
Dzięki. Wykąpałam się.
Connor, złaź z kanapy.
Cześć. Zgadnij, na kogo idziemy.
- Może zgolę głowę. Czemu nie? - Zgol.
- Nie, proszę. - Bawcie się dobrze.
- Dzięki. - Idźcie.
- Musimy pogadać o bociankowym. - Nie, ale udanego wieczoru.
- Damy radę. - Dzięki. Pa.
To pa.
Cześć.
Jest!
Chcesz?
Myślałam, że…
założymy rodzinę.
Zdarza ci się tak nakłamać, że nie wiesz, jak wybrnąć?
Zjadłem całe ciastko.
- A kuku! - O Jezu.
- Wystraszyłeś mnie. - Schowałem się.
Opowiem ci prawdziwą historię.
Była sobie kiedyś rodzina…
przepięknych księżniczek…
o nazwisku Kardashian.
Mieszkały w pałacu,
na który ich tata zarobił, broniąc mordercy.
Wujek Joshy.
Nie rozbudzaj się, Conman.
Przepraszam.
Myślałam, że lepiej mi pójdzie.
Słodka jesteś.
Poczytajmy naszą ulubioną książeczkę.
The Book with No Pictures.
„Ta książka nie ma obrazków.
Słuchanie takiej książki może wydawać się niefajne.
Na pewno jest nudna i poważna.
Ale czytanie książek polega na tym,
że trzeba wypowiedzieć wszystko, co jest w nich napisane.
Czas, żebym zaśpiewał ci moją ulubioną piosenkę.
Chlup, chlup, chlup Na twarzy mam dziób
Wyjadam mróweczki Z kuchennej szafeczki”
Pójdziemy do mnie?
Do garażu. Na dole.
Przestronnie.
Bo nie ma auta. Zwykle tam stoi.
Słuchaj, chcę uprawiać seks.
Fantastycznie.
Ale mówiłam ci, że krępuję się swojego ciała.
Rozumiem.
Więc wprowadzę kilka reguł.
Świetnie. Popieram reguły.
Reguły zabijania, Reguła milczenia. Co tylko chcesz.
Tylko dwie.
Bez dotykania i patrzenia.
Jasne.
Trochę inaczej to sobie wyobrażałem, lecz jeśli wola mej pani jest taka…
- Co? - Spoko, może być.
Super.
Zaraz wracam.
Dobrze?
Tak, po prostu mnie zaskoczyłaś.
Ręce unieruchomione?
Chcę ci zrobić dobrze ustami, ale nie wiem jak.
No wiesz,
liże się łechtaczkę. Można też wsunąć palec do środka.
Nie no, wiem, jak to się robi.
Ale nie, jak się tam dostać.
- No tak. - Z rękoma…
Może usiądę na tobie.
I po problemie.
Tak zróbmy.
Siadaj.
Powiedz, kiedy będę mógł dosięgnąć.
- To twoje stopy? - Tak.
Powiedz kiedy.
Próbuję kucnąć.
Wiesz co, jednak…
- Chyba… - Długo jeszcze…
- Wciąż tam stoisz. - Zmienię…
Trochę się obrócę.
Tak będzie lepiej.
Co…
- Tylko… - Mów, co robisz.
Próbuję usiąść na twojej…
Wiesz co, jednak nie. Ale nie szkodzi.
Nie musisz.
Nie trzeba. Miło z twojej strony, ale…
I tak jestem gotowa.
- Jasne. - Jest mokra.
A ty? Gotowy.
Fajny jest.
Dzięki.
- O Boże. - Jak dobrze.
Cudownie. Podoba ci się, lodziarzu?
Kto jest lodziarzem?
No ty. Bo jeździsz rolbą.
- No tak. - Nie muszę…
- Tak tylko chciałam. - Nie, fajne.
Lodziarz, podoba mi się.
- Jak w horrorze Zimna śmierć nadchodzi. - Tak.
Tylko nie strasznie.
Spróbuję inaczej.
- Podobało mi się. - Ale tak jest lepiej. Zobaczysz.
Tak jest…
- Wracamy do gry. - O Boże.
- Boże. - Cudownie.
O Boże.
- To brama? - Nic się nie stało.
- Gdzie pilot? - Mam go.
Sąsiedzi?
Jest tam ktoś?
Zamknij, bo ktoś nas zobaczy.
Fajnie było.
Tak.
Masz ładny widok.
Dzięki.
Jezu.
Mogę być szczery?
Możesz.
Nigdy…
z nikim się tak nie rozumiałem.
Nigdy.
Ja też.
To dobrze, bo…
czuję, że to może się udać.
Naprawdę. Ty, ja i maluch.
Wspaniale móc znowu komuś zaufać.
Bo w pełni ci ufam.
Nie sądziłem, że będę jeszcze umiał.
- Nie mogę. - Czego?
- Przepraszam. - Czekaj.
Muszę iść.
Czekaj. Czego nie możesz?
- Zajmiesz się Connorem? - Tak. Co złego powiedziałem?
Czemu idziesz?
Trzymajcie się razem.
Nie dotykać motyli.
Nie zakłócać im przemiany.
Popieprzyło mnie.
Czyżby? Bo z tego, co zrozumiałam,
to ty pieprzyłaś Josha.
Przestań!
Przepraszam. Boję się motyli.
Prawie się przyznałam. Już miałam mu powiedzieć i…
Nie dotykać motyli.
Jaki związek przetrwa
takie kłamstwo?
Tyle mu nakłamałam. Nie wiem, co robić.
W końcu dowie się prawdy, nie?
O ciąży raczej trudno zapomnieć.
Jak mogłam zadurzyć się w bracie Meg?
To bez sensu. Naprawdę mi się podoba.
Musisz pozbyć się tej ciąży.
Muszę pozbyć się dziecka.
Kurde.
Dlaczego siadają tylko na tobie?
- Siedzą na mnie? - Tak.
W tej chwili?
- Tak. - Przynieś sprej na owady.
Przynieś sprej! Pozbądź się ich!
- Zdejmij ze mnie te potwory! - Przestań.
- Jest spoko. - Nie dotykać!
To one mnie dotykają!
Proszę nie krzyczeć.
Przyłożę ci.
Zajebię ci!
Odgryzę ci jebaną tętnicę!
Do ataku, motyle!
- Poczekaj tylko! - Chodź.
Głupia pizda.
Dzięki, że przyszłaś.
No przecież.
Jak się czujesz?
Dobrze. Przestałam wymiotować.
Super.
A ty? Wymiotujesz?
Nie.
- Czemu miałabym? - Nie wiem.
Czasem rano…
przewala ci się w brzuchu i… Nie?
Dobrze się czujesz?
Tak.
Chyba po prostu denerwuję się bociankowym.
Będzie super. Dzięki za zaproszenie.
Co to miało znaczyć?
No co? Dzięki za zaproszenie.
Miałabym cię nie zaprosić? Przyjaźnimy się.
Słuchaj, rozumiem.
Ty i Shirley.
Będzie super. Wyjdzie lepiej, niż gdybym ja urządzała.
Muszę lecieć.
Czeka na mnie stos wypracowań.
- Dasz sobie radę? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
No dobra.
BOCIANKOWE KATE I SHIRLEY!
Niech zrobią mi test na ojcostwo.
Bo nie wyobrażam sobie być nazywanym „tatą”.
- Patrz, co znalazłam. - Co?
Co to ma być?
Zawsze chciałam mieć krowę.
To alpaka.
Doiłam ją półtorej godziny, bo nie mają tu krowiego mleka.
I wycisnęłam z małej Bessie raptem łyżeczkę mleka do kawy.
Ma gest.
- Przecież to samiec. - Co?
Zwaliłaś konia alpace.
To wyjaśnia te dźwięki i słony posmak.
Kawki?
Odpuszczę.
Garrett, załaduj mi krowę do auta.
Cześć, Lainy.
Cześć, Connor.
Connor?
O w mordę.
- Kurwa. - To on?
- Kurwa! - Kurwa!
Kurwa!
Musi gdzieś tu być.
Hej! Co tu robicie, kochani?
Shirley nas zaprosiła.
Cała Shirley.
Czemu nie oddzwaniasz?
A dzwoniłeś?
- Wszystko dobrze? - Idealnie.
- Cześć. - Cześć.
Twoi sekretni znajomi?
Josh.
- Cześć. - Cześć.
- I Megan. - Cześć.
- Gratuluję. - Dziękuję.
A tam Steve i Connor.
Uwaga!
Proszę o uwagę!
Dziękuję.
Po pierwsze dziękujemy z Kate za przybycie.
Oklaski!
- Cześć. - Cześć.
Nie spodziewałam się, że będzie tak hucznie,
ale wyszło fajnie, więc dzięki, że mnie do tego zmusiłaś.
- Przestań. - Co?
Kocham cię.
Nie mogę.
Tyle emocji.
Przepraszam. Ale…
Porozmawiajmy przez chwilę o kimś innym.
O kimś, kogo wszyscy znamy i kochamy. O Lainy!
Nie, to twój dzień. Skup się na sobie. Proszę.
Jak wie cała szkoła i Internet,
jestem najseksowniejszą nauczycielką świata
i uwielbiam pomagać.
Więc chcę, by to był też twój dzień.
Ale ja nie chcę. To twój dzień, daj mi spokój.
- Zostaw mnie w spokoju. - Chodź tu.
Wtajemniczę was. Lainy jest w ciąży i rozważa aborcję,
co jest okej, twoje ciało, twój wybór.
- O Boże. - Ale to może być jej ostatni dzwonek.
Nie, zbliż na zmarszczki.
- Więc chcemy ją od tego odwieść. - Przestań.
- Tak! - Ludzie na czacie oszaleli.
- Dość. - To mój telefon.
Wyłączam go. Robisz jakiś cyrk…
Puść!
- O Boże! - Dość.
Nie planuję aborcji!
Choć nie ma w tym nic złego.
Usunęłabym.
Kate usunęła.
Moja mama próbowała.
Czyli chcesz urodzić!
Uródź!
Przestańcie!
Nie urodzę, bo nie jestem w ciąży!
Kłamałam.
Udawałam.
Meg.
Steve, przyprowadź mazdę.
Josh, daj mi wytłumaczyć.
Musisz się leczyć.
Przepraszam.
Wiem, że z nami koniec, ale może kiedyś minie ci nienawiść.
Nie czuję nienawiści.
Nie?
Nie. Kocham cię.
Czułam, że coś się dzieje.
Tylko nie wiedziałam co.
Nawet się nie gniewam.
Jestem wściekła, ale na Marka.
W ogóle się nie cieszy na dziecko.
Było mi bardzo ciężko bez ciebie.
Kurde.
Byłam zazdrosna.
O ciążę… I o Marka, strasznie.
Bardzo śmieszne.
Serio.
Zawsze byłam. Spędzasz z nim więcej czasu.
Ja chcę być twoim mężem.
Powinnaś być. Nienawidzę go.
Czasem patrzę na niego i myślę: „Boże”.
Nie, to dobry facet.
I bardzo cię kocha.
Pokocha dziecko. Któremu zresztą najbardziej zazdroszczę.
Będzie miało najfajniejszą, najzabawniejszą,
najzajebistszą matkę świata.
Nie dodałaś „najseksowniejszą”.
Turbomilfa.
Nie, serio.
Dzieciak ma szczęście.
Naprawdę tak myślisz?
Żartujesz? Jesteś moją jedyną rodziną.
Na wieść, że zakładasz własną,
odbiło mi i rozpaczliwie zaczęłam szukać bratniej duszy.
Ja jestem twoją bratnią duszą.
Chodź tu.
Widziałam małą na insta.
Jest cudowna.
To chłopiec.
Jestem beznadziejna.
Nie zamierzam pocieszać kogoś, kto mnie zranił.
Masz rację.
Zawsze marzyłam, żeby zostać matką.
Od dziecka.
Więc włożyłam atrapę.
Poszłam na tę głupią jogę.
Poznałam cię i strasznie chciałam się z tobą zaprzyjaźnić.
I tak zostało.
Mogłaś mi powiedzieć.
Wiem, jak pojebane jest bycie kobietą.
Chciałam. Ale…
Pamiętasz, jak to jest rozpaczliwie pragnąć rodziny?
No pewnie.
Zawsze marzyłam, żeby ktoś mnie wybrał, wiesz?
Lainy.
Najważniejsza relacja w życiu to ta ze sobą samą.
Brakuje mi ciebie, laska.
Chodź tu.
Przepraszam.
Już dobrze.
Boże, właśnie coś obejrzałem…
Jezu.
Nie!
- Tak. - Nie!
- Josh!
- Złaź natychmiast! - Nie!
Sąsiedzi się gapią!
Nie zejdę! Nigdy!
Możemy porozmawiać? Dosłownie chwilę.
Żebyś mogła mi nazmyślać?
Tak naprawdę nie uczysz, tylko jesteś latarniczką.
Kłamałam.
Skłamałam o Święcie Dziękczynienia.
I o pomaganiu chorym zwierzętom.
Nie pomagam. Nigdy nie byłam wolontariuszką.
Daję puszki z żarciem, jeśli robią zbiórkę,
ale tylko to, czego nie lubię.
Fasolkę szparagową, kukurydzę w śmietanie…
Tę drugą lubię.
Steve.
Ale nie skłamię, mówiąc, że jestem w tobie kompletnie zakochana.
Wiem, że proszę o wiele, ale dasz mi drugą szansę?
Nie nazywam się Sasha Fierce.
Cześć.
Jestem Lainy Newton.
A ty?
Nigdy nie popełniłeś głupoty z miłości?
Postąpiłam źle i tego żałuję.
Moje ręce.
OSTATNIE JOSH
Mogę wejść?
Nie.
Przyniosłem frytki stekowe.
Jak się czujesz?
Czego chcesz?
Nigdy nie byłeś taki troskliwy.
Jest moje?
- Tak. - W mordę jeża, wiedziałem.
Wiedziałem, kurwa.
Są twoje.
Są?
Bliźnięta?
Trojaczki? Nie.
Jak? Boże drogi!
Nie mogę.
Nie mogę. Nie dam rady.
To koniec. Kuźwa!
Nie, dobrze.
Będziemy mieli… trojaczki. Obłęd.
Zachowasz wszystkie czy…
Jesteś do dupy!
Nie jest prawdziwy?
Dzięki Bogu.
Hura! Atrapa!
Jesteś chujem, wiesz?
Chyba ty.
Cztery lata.
Cztery, kurwa, lata. Byłeś w ogóle we mnie zakochany?
Tak.
Byłem.
Czy mi przeszło? Owszem.
Przykro mi.
A mi, że nie dałam ci szczęścia.
To nie twoja wina.
To ja nie mogłem cię uszczęśliwić.
Chciałaś ślubu i dzieci i sądziłem, że też tego chcę, ale…
Zrozumiałem, że dużo bardziej pragnę…
- Sukcesu. - Cipek.
Ale wciąż cię kocham.
I chcę, żebyś była szczęśliwa.
Słodkie.
Jestem słodki.
To co, pożegnalne bzykanko?
Nie.
Lepiej wróć tam,
zanim cię zadźgam.
Dawaj!
Bell Hooks pisała:
„Jedyną osobą, która nigdy nas nie opuści,
której nigdy nie utracimy,
jesteśmy my same.
By znaleźć miłość, musimy wpierw pokochać swoje kobiece ja”.
Pani Newton,
słuchanie o kobiecych ja jest przeraźliwie nudne.
Przymknij się, Liam.
Koniec pytań, Brett.
- Ale pani Newton… - Brett!
Daj mi już dzisiaj spokój, dobrze?
Cieszę się, że się porozumieliśmy.
Lainy! Pod szkołę jedzie rolba.
Ukradłem kiedyś własne auto,
żeby z ubezpieczenia kupić dziewczynie torebkę.
- Torebkę? - Dizajnerską.
Głupie jak nie wiem.
Wiem. Lainy…
jesteś nienormalna.
Dosłownie, nienormalna psychicznie.
Ale nikt mnie tak nie rozśmiesza.
Uwielbiam, jak na mnie patrzysz. I uwielbiam na ciebie patrzeć.
Uprawiałem z tobą seks życia, choć nic nie widziałem.
Ktoś kiedyś powiedział: „Wyglądaj miłości,
aż znajdziesz tę prawdziwą i wszystko w tobie będzie na tak…
łącznie z palcami stóp”.
Anne Sexton.
Chyba próbuję powiedzieć…
Cześć. Jestem Josh.
- Przepraszam! - O, nie!
- Zostaw, umiem! - Ja prowadzę!
- Zaufaj mi! - Noga z gazu!
- Myślałam, że to jest hamulec! - Z drogi!
- Nie jest! - No dobra!
Wciskasz gaz!
Kurwa!
Uwaga!
O w mordę.
Ja pierdolę.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła