Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Dames en heren, applaus voor...
Kumail Nanjiani.
Bedankt.
Hoe gaat het, Chicago?
Ik hoorde jullie juichen en begon bijna te huilen.
Ik werd overweldigd. Bedankt.
Jullie zijn echt geweldig.
Het betekent zoveel dat jullie hier vanavond zijn.
Ik wil één ding duidelijk maken.
Ik wil dat jullie weten dat ik ben begonnen als stand-upcomedian...
hier in Chicago.
Echt waar.
Ik begon met stand-up in Chicago...
toen deed ik het jarenlang...
ik stopte tien jaar...
en nu doe ik weer stand-up.
Het is heel belangrijk...
dat je begrijpt dat ik geen acteur ben die zegt:
Nu ga ik stand-up doen.
Ik heb liever dat je denkt dat ik COVID heb uitgevonden.
En ga niet raar doen over de spieren.
Ik weet dat sommige mensen dat doen.
Doe niet raar.
Sommige mensen worden bang. Niet doen.
Deze spieren doen je geen pijn.
Deze spieren zijn decoratief.
Deze spieren hebben nooit gevechten gezien.
Eén keer kwam het bijna tot een gevecht.
Jaren geleden. Ik woonde in Brooklyn.
Ik reed 's avonds in de auto van mijn vrouw om een plek te vinden.
Eindelijk gevonden.
Ik kwam aanrijden, er kwam een andere man aan...
en we kregen ruzie.
Ik zei: Val dood.
Hij stapte uit...
liep naar me toe en zei: Wat zei je?
En ik zei: Ik zei dat het me speet.
Dat werd bijna een gevecht.
Ik heb nooit gevochten omdat ik supergoed ben in sorry zeggen.
Ik ben graag terug in Chicago. Er is veel veranderd.
Marihuana is hier nu legaal.
Ik begin controversieel.
Het legaliseren van marihuana was een vergissing.
Oké, wacht even.
Dat is niet het einde van de show. Ik heb een punt te maken.
Trouwens, weet iemand nog hoe het was...
om marihuana te kopen voordat het legaal was?
Je moest naar iemands huis.
Je moest doen alsof je bevriend was met een man.
Je moest samen met hem 'The Matrix' kijken.
Je moest zijn leguaan aaien. Het was een nachtmerrie.
En wat deed je nadat je wiet van hem kocht?
Roken.
Ja, met hem roken.
Jij hebt zoveel. Ik heb zo weinig.
Waarom moet ik iets gratis teruggeven?
Dat doe je ook niet in een restaurant, aan de ober.
Je geeft hem geen hapje van je hamburger.
Ik zal uitleggen wat ik bedoel.
Ik denk dat marihuana gedecriminaliseerd moet worden.
Mensen moeten niet...
Mensen moeten niet de bak in voor bezit.
Mensen die vastzitten voor bezit, moeten vrijgelaten worden.
Ik vind het belachelijk.
Ik vind niet dat het 100 procent legaal moet zijn.
Ik moet de wet een beetje overtreden...
om me te voelen hoe ik me voel als ik high ben.
Hier is een voorbeeld.
Een paar weken terug waren mijn vrouw en ik in Noord-Californië.
We gingen op een date-avond naar een leuk restaurant...
en ik had een edible genomen.
En trouwens, nu wiet legaal is...
zijn edibles veel beter, want er staat een nummer op de doos...
dat je vertelt hoe high je maximaal wordt.
Vroeger was het altijd een mysterieus avontuur.
Sommige mensen probeerden een punt te maken.
Toen ik hier woonde, was er een oude vrouw...
die naar bars ging en wietmuffins verkocht.
Ik kocht ooit een wietmuffin van haar.
Ik at 'm op en zij zei: Heb je alles opgegeten?
Je moet nu naar huis.
En toen lag ik drie dagen wakker in bed.
Ik dacht aan elke e-mail die ik de laatste vijf jaar had gestuurd.
Dus nu is het veel beter.
We waren op een date, ik had een edible op en was heel high...
maar ik wist het nummer op de doos, dus ik voelde me veilig.
We gingen buiten zitten.
Er zijn prachtige bergen, de zon schijnt in mijn ogen...
en ik staar er maar naar.
Ik ben zo high, ik denk: jij bent hoog, ik ben high.
Die woorden lijken op elkaar.
De ober komt en zegt: Meneer, de zon schijnt in uw ogen.
En ik zeg: Ja, je meent het.
Hij zegt: Meneer, de zon schijnt nu in uw ogen...
maar als hij ondergaat, krijgt u...
de mooiste zonsondergang in heel Californië te zien.
En ik keek naar deze man, heel high...
en ik vroeg: Gaat de zon onder achter de bergen...
of voor de bergen?
Het zou een beetje illegaal moeten zijn.
Ik moet de wet een beetje overtreden...
om te vergeten hoe de zon werkt.
Ik zei echt: Ik ben nog nooit in je restaurant geweest, dus...
Ik weet niet hoe jullie het hier doen.
Ik weet niet of jullie de zon achter de bergen laten ondergaan...
of voor de bergen.
Maar als het ervoor is, wil ik ergens anders zitten.
Ik ga de laatste tijd naar concerten. Dat vind ik leuk.
Ik hou van livemuziek.
Het voelt als magie. Ik kan dat niet.
Ik ga graag naar concerten.
Maar er is iets wat ik haat en dat gebeurt bij elk concert.
Ik haat de toegift.
Ik haat het hele gedoe.
Doe niet alsof je gaat.
Blijf en speel alle liedjes achter elkaar.
Het is laat. Ik moet morgen werken.
Blijf hier en speel alle liedjes achter elkaar.
Hoe kwetsbaar is je ego dat je ons extra voor je laat klappen...
zodat je de show afmaakt waar we al voor betaald hebben?
We klappen al de hele avond voor je.
Wat zal het gat in jullie ziel vullen, muzikanten?
Laat ons niet meespelen met je stomme spelletje.
Ze zeggen: De show is voorbij.
We gaan weg zonder onze drie grootste nummers te spelen.
Ongelooflijk dat de Eagles vertrokken zonder 'Hotel California' te spelen.
En 'Desperado'.
En 'Hotel California'.
Ik ken hun muziek niet echt.
Laatst werd ik zo boos bij een show.
Ze deden alsof ze weggingen voor de toegift...
maar de gitarist liet zijn telefoon liggen.
Neem 'm mee, man.
Doe tenminste alsof je voorgoed weggaat.
Als je het gaat doen, doe het dan goed.
Lichten aan, deuren open, zeggen dat de show echt voorbij is.
En als iedereen weggaat, kom dan terug en speel nog drie nummers.
Laat iedereen hun Ubers afzeggen.
Chicago, jullie zijn zo geweldig.
Mag ik het hebben over iets...
wat emotioneel moeilijk voor mij is?
Vinden we dat goed? Heb ik jullie toestemming?
Oké, geweldig.
Ik heb een kat. Ze heet Bagel.
Ik noem haar Alles Bagel, want ze is alles voor me.
Ik weet het.
Ik vertel jullie dat verhaal...
om te laten zien hoe walgelijk mijn liefde voor haar is.
Ik hou te veel van haar. Ze is te belangrijk voor me.
Ik ben bang voor hoeveel ik van haar hou. Ze is mijn hele hart.
Soms kus ik haar gezicht zo vaak...
dat ik haar hele gezicht in mijn mond stop.
Ik wilde dat ik haar kon opeten en dat ze er dan altijd is.
Trump had gelijk over immigranten.
Ik wilde dat ik haar kon opeten en dan van haar bevallen...
want dat is wat ware liefde is.
Ik heb zoveel namen voor haar. Bagel, Bages, Kleine Baby Bages.
En onlangs, uit het niets, Lief Christelijk Meisje.
Ik weet niet hoe het begon.
Ik besefte het niet eens. Mijn vrouw heeft me betrapt.
Ze zei: Noem je onze kat Lief Christelijk Meisje?
Het slaat nergens op, want ik ben niet christelijk.
En zij is niet christelijk.
Ze gelooft dat er iets is.
Ze is 'spiritueel'.
Verdomde Hollywood-katten. Vervelend.
Bagel is net 16 geworden.
Dat heb ik niet nodig.
Ik hou niet van die reactie.
Ik begrijp hoe de tijd werkt, oké?
Dat doe je ook niet met mensen. Mijn oma is net 90 geworden.
Ik weet het. Zestien is best oud voor een kat.
Het is heel snel gegaan. Ik weet nog dat ze acht was.
Dat Kleine Baby Bagel acht was.
Ik nam haar mee naar de dierenarts en die zei:
Wat het is met bejaarde katten...
En ik zei: Hoezo, bejaard?
Het is een kleine baby. Kijk dan.
Dat is een kleine baby.
Schrijf 'baby' in je stomme dossier.
Ik heb een vraag voor je. Ben je een idioot?
Met een laserpen: Is dit het gedrag van een volwassene?
Schrijf 'baby' op.
Ik schrok van haar leeftijd omdat er geen mijlpalen zijn...
die het verstrijken van tijd bij katten aangeven.
Ze gaan niet naar school, leren niet rijden en trouwen niet.
Ik kreeg Bagel toen ze zo klein was.
Een paar maanden later was ze zo groot.
Sindsdien ziet ze er precies hetzelfde uit.
En ze heeft nul nieuwe dingen geleerd.
Dus ik schrok van haar leeftijd.
Vorig jaar werkte ik vier maanden in Londen...
en ik nam Bagel mee, want ik kan niet zonder haar.
En Kleine Baby Bagel kreeg wat gezondheidsproblemen.
We moesten haar een paar keer naar de dierenarts brengen.
We moesten verschillende tests doen. Ze moest in het ziekenhuis blijven.
Het was vreselijk.
Bij de laatste afspraak met de dierenarts...
toen ze ontdekten wat er mis was met Bagel...
gingen we naar binnen en er was een Britse dierenarts.
Hij had een heel sombere blik.
Hij zei: Je kat heeft een vergroot hart.
Ik zei: Ja, ik weet dat ze een groot hart heeft.
Als ik verdrietig ben, kan ze het voelen...
alsof we verbonden zijn, en dan komt ze hier bij me...
en dan spint ze en dan voel ik me beter.
En hij zegt: Bij katten is een groot hart slecht.
En ik zei: Oké.
Welk formaat hart is goed?
En hij zei: Een normaal formaat hart.
Ik wist dat het niet goed ging...
want het eerste wat ik thuis deed, was googelen:
Zijn dierenartsen wel echte artsen?
Dat zijn ze.
Ze gaan ervoor naar school.
En menselijke dokters moeten voor het menselijke lichaam zorgen...
en dierenartsen moeten voor elk ander lichaam op aarde zorgen.
Je kunt een leguaan of pauw meenemen...
en dan zeggen ze: Eens kijken wat er in dit ding gebeurt.
Ik hoop dat het een hart heeft, want waar begin ik anders?
Terug naar de afspraak.
Hij geeft ons dit nieuws en het is geen goed nieuws.
Ik weet niet wat mijn gezicht deed...
maar de Britse man werd heel ongemakkelijk...
en begon achteruit te lopen.
Hij zocht iets, maar kon het niet vinden.
Uiteindelijk vond hij...
Dat slagerspapier dat artsen hebben waar je op moet zitten?
Zo'n dun en luid stuk papier.
Je kunt er een beetje doorheen kijken.
Van hetzelfde materiaal als wegwerptoiletbrilhoezen in vliegtuigen.
Hij scheurt er een hoek vanaf en geeft het aan mij.
En ik denk: waarom geeft hij dit aan mij?
Hij denkt dat ik ga huilen.
En ik zeg tegen hem: Ik ga niet... En voor ik klaar ben...
komen de tranen.
Ik probeer m'n tranen te drogen.
En het is helemaal niet absorberend.
Ik verplaats de tranen over mijn gezicht.
Ik heb tranen op mijn voorhoofd, wat een nieuwe sensatie is.
En toen ik huilde, werd die Brit zo ongemakkelijk...
want hij is Brits en emoties zijn niet...
Einde zin.
Hij geeft ons vijf pillen...
en zegt: Geef ze elke dag aan je kat.
En ik zeg: Hoe moet ik dat doen?
Katten staan er bekend om dat ze zo goed meewerken...
en doen wat je ze vraagt te doen.
Hij zegt: Stop het in haar eten. Dan eet ze het op.
Wat natuurlijk niet werkt.
Als je in een restaurant bent...
en in je spaghetti zitten vijf Tylenols...
zeg je: Dit restaurant kan de pot op.
Ik ga weg. Mijn rug doet geen pijn meer.
Heeft iemand een kat medicatie moeten geven?
Dat is moeilijk, toch?
Als je leven te makkelijk is, neem dan een kat.
In de nieuwste 'Saw'-film is een van de uitdagingen...
een kat medicatie geven.
Iedereen sterft.
Behalve de kat. De kat leeft nog.
Het 'pillen in het eten'-plan werkt niet.
De mensen die het ook hebben gedaan, weten dit.
Het is een plastic spuit.
Maar in plaats van een naald zit er een gat...
en je stopt de pil in het gat.
Je moet haar mond openen en de pil...
in haar babykeel schieten.
Dat is een probleem.
Ik krijg haar mond niet open.
Ik weet niet hoe.
Ik ben zoveel groter dan zij.
Ik weet niet hoe ze haar kaakspieren traint.
Ik weet niet of ze tae-bo heeft gedaan...
of een nieuwere trainingsreferentie.
Ze doet P90X.
Ze doet Purr 90X.
Ze doet miauw-bo. Stel je voor, een katje.
Mijn therapeut zegt dat ik me terugtrek als het emotioneel uitdagend wordt.
Ze is kattig, maar heeft gelijk.
Ik rot na de show wel op.
Dat werkte niet. We zijn in Londen.
We vinden een Frans product, een pillenpasta.
Het is slijmerig. Je drukt de pil erin...
zodat ze de pil niet proeven door alle smurrie...
en dan eten ze alles op.
Voor degenen die het niet weten: het ziet eruit en voelt als Play-Doh...
en ruikt naar het riool onder Buffalo Wild Wings.
En Bagel is er dol op.
Ze krijgt er geen genoeg van.
En wat ze vooral lekker vindt...
We waren in Londen. Dit was een Frans product.
En de naam van het product waar ze dol op was...
was EasyPill Giver Cat.
Ze typten gewoon wat dingen in Google Translate...
en zeiden: Laten we dat doen.
We hoeven het niet te herschrijven.
AI redt ons weer.
EasyPill Giver Cat.
EasyPill, Giver Cat.
EasyPill, één woord. EasyPill, wat geen woord is.
EasyPill Giver Cat.
Ze geeft het niet zelf. Het wordt haar gegeven.
Ik heb aantekeningen.
Maar Bagel is hier zo dol op, dus als we terugvliegen naar LA...
nemen we koffers vol EasyPill Giver Cat mee.
We geven het haar in LA en ze zegt: Nee, dat is mijn Europese eten.
Dat eet ik thuis niet. Ik ben op dieet.
We brengen haar naar haar dierenarts in LA...
en hij geeft ons een zalf...
die je in haar oor kunt wrijven en die precies hetzelfde doet.
Waarom begon je daar niet mee? Heb je dit vorige week uitgevonden?
Vertel de Europese artsen erover.
Dat is mijn advies aan jullie.
Moet je een kat medicijnen geven...
gebruik dan direct de zalf die je in hun oor kunt wrijven.
Maar voor je dat doet, probeer EasyPill Giver Cat.
Ik verkoop dozen na de show.
Ik krijg nachtgedachten.
Krijgen jullie nachtgedachten? Ja. Weet je waar ik het over heb?
Als je 's nachts in bed ligt en niet kunt slapen en je hersenen zeggen:
Hier is iets nieuws om je zorgen over te maken.
Had je daar niet aan gedacht? Omdat je een beetje dom bent.
En al je vrienden weten het.
Nachtgedachten zijn als daggedachten, maar ze haten je.
Als de zon schijnt, heb ik enorm veel zelfvertrouwen, maar 's nachts...
komt het uur van ondervraging.
Elke avond moet ik een uur budgetteren.
Elke nacht tussen 3.00 en 5.00 uur...
één uur elke nacht...
als de goede delen van mijn brein slapen...
en de slechte delen klaar zijn om te spelen.
Dus ik ga mijn recentste nachtgedachten voorlezen.
Dit zijn allemaal echte, letterlijke gedachten...
die me 's nachts wakker hielden.
Nachtgedachten.
Die e-mail die ik eerder vandaag stuurde.
Ik zei: Bedankt voor het contact. Goed om van je te horen.
Had ik moeten zeggen: Leuk om van je te horen?
Ik moet ze nu mailen en het uitleggen.
Ze weten dat het me wat kan schelen, want ik e-mail om 4.17 uur.
Weet je nog die wasbeer die elke dag naar je huis kwam...
en op een dag niet meer kwam?
Heb ik iets gedaan om 'm van streek te maken?
Is Pino een kip?
Deze houdt me 's nachts wakker.
Oké, deze is echt erg.
Deze houdt me 's nachts wakker.
Witte mensen...
Er is meer.
Weet je wat? Je hebt gelijk. Alleen dat ook.
Witte mensen. Punt.
Wetende dat jullie er zijn.
Wie kan er dan nog slapen?
Fijn om zo velen van jullie hier te zien.
Kijk of je dit kunt volgen, oké? Dit houdt me 's nachts wakker.
Kijk of je dit kunt volgen. Witte mensen...
hebben elke verschillende haar- en oogkleur die er natuurlijk mogelijk is...
en elk ander ras krijgt dezelfde.
Witte mensen kunnen rood haar hebben...
blond haar, bruin haar, groene ogen, blauwe ogen...
en bruine ogen...
en elk ander ras krijgt zwart haar en zwarte ogen.
Over de hele linie.
Elk ander ras.
Aziatische mensen, zwarte mensen...
mijn soort Aziatische mensen.
Latijns-Amerikaanse mensen.
We krijgen gewoon zwart haar en zwarte ogen.
Waar gaat dat over?
Ik snap het niet.
Het beste wat ik kan bedenken, is...
dat God meer van jullie houdt.
Maar dat kan niet waar zijn. Hij ziet hoe jullie zijn.
We krijgen alleen zwart haar en zwarte ogen.
En ook dat krijgen wij niet alleen.
Witte mensen kunnen dat ook hebben.
Dat heb jullie ook gekoloniseerd.
Als ik een witte persoon met zwart haar en zwarte ogen zie...
denk ik: ga van mijn gazon af.
Waar staat CVS voor?
Ik heb een angststoornis.
En ik dacht hierover na. Ik denk dat we angst hebben...
omdat de zelfbehoudmechanismen van ons lichaam...
compleet verouderd zijn.
Onze zelfbehoudmechanismen...
onze overlevingsmechanismen, zijn gebaseerd op vecht- of vluchtgedrag.
Vroeger, als je een luipaard zag...
maakte je lichaam je klaar voor intense, fysieke activiteit.
Je kon ertegen vechten of ervan weglopen.
En nu, voor het grootste deel...
hebben we die problemen niet...
maar ons lichaam biedt dezelfde oplossingen.
Vechten of vluchten.
Dus ik lig midden in de nacht in bed...
en kan niet slapen.
Op het feest, eerder vandaag...
toen ik Greta vertelde dat ik vond dat alle kinderen dom waren...
Ik hoop dat ze niet dacht dat ik bedoelde dat haar kind dom was.
En mijn brein zegt: Je wordt nu aangevallen door een leeuw.
Je hart klopt heel snel en je ademhaling is oppervlakkig.
Dus zoek een boom om in te klimmen.
En ik lig in bed te trillen.
Ik moet naar haar Instagram gaan...
en foto's met haar kind erop een like geven.
Mijn lichaam: Ik laat je zweten zodat je niet oververhit raakt.
En ik wil gewoon slapen.
Slaap je?
Al die energie wordt gesluisd...
om te zorgen dat je de hele nacht tandenknarst.
Helpt dat?
Zal een neerbuigende, veroordelende tandarts...
de oplossing zijn die je zoekt?
Er is zo'n kloof tussen de problemen die we hebben...
en de oplossingen die ons lichaam biedt.
Je denkt: ik begin morgen aan een nieuwe baan.
Ik hoop dat mijn collega's me mogen.
Hopelijk beseffen ze niet dat ik onzin uitkraam.
Je lichaam zegt: Ik snap het. Ik zorg dat je een week niet poept.
Dat helpt niet.
Mijn vrouw en ik...
We wonen in LA. We hebben een huis in LA.
En het huis heeft een zwembad.
Als ik dat niet had hoeven zeggen voor dit verhaal, had ik het weggelaten.
Ik probeer herkenbaar te zijn, Chicago.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Het leven is oneerlijk.
Ik heb een zwembad.
Een bescheiden zwembad.
Het is enorm. Het is gewoon niet zeker van zichzelf.
We laten het huis renoveren...
en terwijl we dat doen...
logeren mijn vrouw en ik bij een vriend.
Op een dag gaan we kijken wat er gedaan wordt...
en rond ons zwembad...
vinden we een lege chipszak...
en een lege broek.
En mijn lieve vrouw wordt een beetje gek.
Ze zegt: Wat is er aan de hand?
Ik weet niet wat ik moet doen.
We moeten camera's installeren.
Dus ik zeg: Oké, laten we dat doen. We installeren camera's.
Dus we installeren camera's.
Een paar dagen later zijn we bij die vriend...
en ik krijg een melding op mijn telefoon.
Ik zet 'm aan.
Er is een livebeeld van de camera's bij mij thuis...
en ik kan in realtime zien...
hoe een jonge man en vrouw, een jong stel...
over mijn poort klimmen...
en naar mijn achtertuin lopen. Ik zie dit gebeuren.
Ze hebben niet eens het fatsoen...
om een stiekeme rooftocht te doen.
Ze doen er nonchalant over.
Ze zijn helemaal niet 'chalant'.
Ze gaan naar mijn tuin. Ze openen hun picknickmand.
Ze hebben 'n picknickmand bij zich.
Ze pakken brood, kaas en een broodmes.
Ze hebben 'n broodmes bij zich.
Ze zitten niet eens in mijn zwembad. Ze plagen het.
Ze hebben er voorspel mee.
Ze zitten brood en kaas te eten...
en te lachen.
Ik kijk er hier naar...
en Emily kijkt daar.
Ik denk: waarom lachen ze? We zijn zo goed in kleine misdaden.
Emily zegt: Er zit een microfoon op de camera.
Dus ik zeg: Oké, kom op.
We zetten de microfoon aan...
en nu horen we hun hele gesprek in realtime.
En ze hebben een typisch derde-date-gesprek.
Snap je wat ik bedoel?
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik klein was.
De mijne ook. Laten we voor het eerst seks hebben.
Dat is de vibe.
Ik kijk hier en Emily kijkt.
Emily zegt: We moeten er nu heen rijden.
Ik wil er niet heen rijden, schat. Ze hebben een mes.
Emily zegt: We kunnen een mes meenemen.
Ik wil vandaag geen messengevecht, lieverd.
Wat gebeurt er als ik verlies?
Of eigenlijk, wat gebeurt er als ik het messengevecht win?
Vermoord ik ze gewoon?
Is dat wat je wilt, lieverd?
Je zwom in mijn zwembad. En steken maar.
Schat, volgens jouw instructies heb ik de picknickers gedood.
Dat zijn hun lichamen.
Heb je de handleiding voor het nieuwe camerasysteem?
Want we moeten beelden verwijderen.
Het ziet er gepland uit als ik binnenkom met een mes.
Dus besluiten we dat niet te doen.
We praten alleen over:
Bellen we de politie?
We praten er echt over.
Ik zeg: We willen niet dat ze in ons zwembad zwemmen...
maar we willen ook niet dat ze gearresteerd worden.
Het is technisch gezien inbraak.
Maar, Emily, als je naam in het systeem staat, krijg je geen baan.
Dat is een heel moeilijk gat om uit te klimmen.
We bespreken het echt.
Het rechtssysteem van dit land...
heeft geen interesse in rehabilitatie.
Het rechtssysteem van Amerika creëert carrièrecriminelen.
Ik heb er een documentaire over gezien.
En ik merkte dat terwijl we praatten...
ze allebei stopten met praten...
en ons aanstaarden via de telefoon.
Want als je de microfoon aanzet, gaat hij beide kanten op.
Ze hebben dit hele gesprek gehoord.
Ze hoorden ons zeggen: We kunnen een mes meenemen.
We staren naar ze en zij staren naar ons...
als twee wasberen in het afval.
Felgroene, gloeiende nachtzicht-ogen.
En na de langste stilte van mijn leven... Ik zweer dat dit waar is.
Na de langste stilte van mijn leven, zegt mijn vrouw:
De politie is gebeld.
Emily, doe je een robotstem na?
Ze zegt: Dat klinkt officiëler.
Zij kunnen dit deel ook horen.
De politie is gebeld.
Ze zegt het steeds weer.
Ze zit vast en weet niet hoe ze eruit moet komen.
Ze vraagt me om hulp en ik denk:
ik kan haar niet laten hangen, dus ik raak in paniek.
Ja, je hebt gelijk. De politie is onderweg.
Ze zijn net in de politieauto gestapt.
Ik ben de politieauto-robot.
Het is een nieuw programma dat ze proberen in Los Angeles County.
Sla linksaf op La Cienega.
Ze vertrokken.
Omdat ze twee cyborgs hoorden...
die de details van de gevangenisindustrie bespraken...
en besloten in plaats daarvan voor het eerst seks te hebben.
Terwijl ze weggingen, zei ik door de microfoon:
Pak gerust een doos Easypill Giver Cat.
Ik ben een immigrant.
Ja. Zijn er hier andere immigranten?
Iemand? Ja?
Waar kom je vandaan? - India.
India?
Er zijn er nog een paar.
Ik kom uit Pakistan.
Het heette vroeger India.
Hoelang ben je hier al?
Achtenveertig jaar.
Nog iemand?
Waar kom je vandaan? - Voormalig USSR.
Voormalig USSR.
Hoe heet het nu?
Je hebt me verteld waar je niet vandaan komt.
Waar? - Rusland.
Rusland. Waarom zei je dat niet gewoon?
Hoezo? Is het onlangs in het nieuws geweest?
Wat is er met Rusland gebeurd?
We hoorden eerder heel veel over ze.
Het is al een tijdje stil.
Hoelang ben je hier al? - Negenenveertig jaar.
Negenenveertig jaar.
Hoe oud was je toen je hier kwam? - Zeven.
Zeven. Zijn hier echte immigranten?
Ik meen het, hoor.
Zijn er nog andere immigranten?
Wat je niet kunt doen, is naar een ander wijzen.
Je kunt niet zeggen: Immigrant hierzo.
Dat kun je de komende vier jaar niet doen.
Wij weten dit.
Mensen die hier geboren worden, denken dat de grenzen wijd open staan...
en je zo naar binnen kunt.
Maar mensen zoals wij, die hierheen moesten komen, weten dat dat niet zo is.
Het is erg moeilijk om naar Amerika te verhuizen.
Het kostte me 14 jaar om mijn verblijfsvergunning te krijgen...
en meer dan 10.000 dollar. Advocaatkosten, inschrijvingskosten.
En mensen weten dit niet.
Dat hele proces komt neer op één gesprek.
En op die dag, in die kamer, is er één persoon.
En op die dag is het helemaal aan die persoon.
Ze kunnen ja zeggen en jij kunt blijven...
of ze zeggen nee en je zit op de boot naar Pakistan.
Dat is alleen als je uit Pakistan komt. Dat is niet de standaard.
Maar ik kom uit Canada.
Bekijk het. Ga naar Pakistan.
O, nee, er staat veel op het spel.
Ik ging met die vrouw praten en ze zat aan haar bureau.
Niet te geloven dat ze dit mocht hebben.
Dit is helemaal waar.
Achter haar bureau aan de muur had ze een grote Jezus-kalender.
Maar dan een 'Jezus van de maand'-kalender.
Jezus voert elke maand andere activiteiten uit.
Jezus die vist.
Jezus die dunkt op LeBron.
Mijn maand was dat Jezus de boot naar Pakistan bestuurde.
Dus ik ga zitten en ze gaat me interviewen.
Ik ben erg geïntimideerd en zij wil intimiderend zijn.
Ze heeft haar bril tot hier, ze leunt naar voren...
en probeert mijn verhaal te ondermijnen...
en me op een leugen te betrappen.
Toen, halverwege, om te zien wat er zou gebeuren, zei ik:
Ik beschouw mezelf niet meer als moslim.
En ze wisselt meteen.
Veel aardiger daarna.
Haar schouders zijn echt ontspannen. Ze zegt: Godzijdank.
Haar bril is af. Ze leunt achterover.
Nu lacht ze om mijn grappen.
En dan vraagt ze me:
Wat vinden je ouders ervan...
dat je je kinderen christelijk gaat opvoeden?
Daar heb ik niks over gezegd.
Ze nam aan dat als hij niet van vanille houdt...
hij vast van chocolade houdt.
Dus ik keek naar haar en zei: Mevrouw, ze zullen niet blij zijn...
maar ik hou zoveel van Jezus.
Hoe komt u aan die kalender?
Goedgekeurd.
Ik ben zo blij om terug te zijn in dit prachtige theater.
Het is zo mooi.
Hier begon ik stand-up. Hier heb ik mijn lieve vrouw ontmoet.
Ik ben gewoon heel blij om hier terug te zijn.
De laatste keer dat ik hier was, was in 2000-nog iets.
Ik opende voor Zach Galifianakis...
en ik weet nog dat ik die show deed en dacht:
ooit zal ik de hoofdact zijn.
En vandaag mag ik mijn special hier filmen.
Bedankt voor jullie komst.
Jullie zijn geweldig. Het is echt fijn om terug te komen.
Kan ik nog iets bespreken...
wat emotioneel kwetsbaar voor mij is?
Vinden we dat goed?
Oké, bedankt.
Dit is emotioneel kwetsbaar. Ik vind het moeilijk om over te praten.
Dit is waar.
Een paar maanden geleden deed ik een Franse podcast.
En bij de podcast zei ik dat ik in een film zat...
en toen hij uitkwam, waren de recensies heel negatief en dat kwetste mij zo erg...
dat ik naar een therapeut ging.
En om de een of andere reden werd dat deel van de podcast opgepikt...
door elke grote krant in Amerika.
Echt waar. 'Chicago Tribune'...
'Sun-Times', 'New York Times', 'Rolling Stone'.
Iedereen nam het over en ze hadden allemaal dezelfde kop.
Zoek maar op. De kop was:
Kumail Nanjiani belandt in therapie door negatieve recensies.
Je belandt niet in therapie.
Je belandt in de gevangenis.
Ik ben niet veroordeeld tot therapie.
Een rechter zei niet: Heb je 47% op Rotten Tomatoes?
Je moet met een professional praten.
Noem je dat een derde akte?
Te veel personages.
Niet geweldig dat zo veel mensen...
precies weten over welke film ik het heb.
Niet geweldig.
Ik ben niet in therapie beland. Ik koos voor therapie...
omdat ik besefte dat te veel van mijn zelfvertrouwen te maken had...
met wat mensen van mijn werk vonden.
Als ik iets goeds maakte, was ik een goede persoon.
Als ik iets slechts maakte, was ik een slechte persoon.
En ik besefte dat dat onhoudbaar was.
Ik moest uitzoeken hoe ik mijn eigenwaarde vanbinnen kon laten komen...
en die niet te baseren op andermans mening over mijn werk.
Daarom ging ik in therapie.
Dat was niet Amerika's reactie.
In plaats daarvan riep iedereen twee weken lang op social media...
dat ik een baby was.
Nee, ter verdediging, ze hebben helemaal gelijk.
Ik ben een baby. Mijn gevoelens raken constant en diep gekwetst.
Daarom ging ik in therapie.
Zodat het mijn leven niet meer zou verpesten.
En er waren duizenden reacties op social media gedurende twee weken.
Mensen die heel boos op me waren, omdat ik over therapie praatte.
Er waren duizenden reacties...
maar er waren eigenlijk vijf reacties, duizenden keren.
Iedereen op social media denkt dat hij zo slim en origineel is...
maar ze herhalen dingen...
die duizenden mensen al hebben gezegd.
Er waren dus vijf verschillende reacties...
duizenden keren. Vijf verschillende reacties...
en we nemen ze allemaal door...
en praten erover, oké?
Reactie nummer één.
Was je grote Hollywoodfilm niet goed? Moeten we medelijden met je hebben?
Nee, ik wil niet dat je medelijden met me hebt.
Maar ik mag medelijden hebben met mezelf.
Dit is mijn leven.
Ik heb hard gewerkt aan iets waarvan ik dacht dat het gaaf zou zijn.
Toen het uitkwam, zei iedereen: Waardeloos.
En we vinden ook dat je dom bent.
We hebben besloten dat je de eerste wordt die we bespotten...
voor conditie krijgen.
Hoe is dat gebeurd?
Dat is niemand anders overkomen in de geschiedenis van de beschaving.
Waarom ik?
Buikspieren? Wat een idioot.
Wie heeft de regels veranderd?
Waarom heeft niemand me gewaarschuwd?
Weet je hoe moeilijk dit was?
Ik heb al jaren geen taart geroken.
En nu weet ik dat jullie wachten tot ik weer word zoals ik was.
Het zal jullie zo blij maken als ik terugga naar hoe ik was.
Dus ik zit vast in deze gevangenis...
want ik wil jullie die voldoening niet geven.
Ik hoef niet meer gespierd te zijn...
maar dat ben ik wel, want rot op.
Ik doe push-ups op mijn sterfbed, want rot op.
Als ik naar taart kijk en 'm eet...
denk ik aan hoe blij jullie worden als ik 'm eet.
Dat geeft me de kracht om 'm niet te eten.
Reactie nummer twee.
Ben je betaald voor een film die het niet goed deed? Jankerd.
Ja, ik ben er wel voor betaald.
Maar dat betekent niet dat ik niet verdrietig mag zijn.
En de implicatie is dat, omdat mijn leven geweldig is...
En dat klopt, ik heb een geweldig leven...
echt waar, en ik ben er erg dankbaar voor.
Ik kan niet geloven dat ik hier met jullie geweldige mensen mag praten...
voor de kost.
Ik ben er oprecht dankbaar voor.
Ik begrijp dat ik veel geluk heb.
Ik ben erg dankbaar.
Maar dat betekent niet dat mij niets overkomt.
Ik heb teleurstellingen en angsten.
Mijn kleine katje wordt ziek.
Soms zitten mijn buikspieren vast in mijn riem.
Jullie weten niet hoe dat is, klootzakken.
Mensen zwemmen in m'n zwembad zonder toestemming.
Ik probeer te zien waar de grens is.
Reactie nummer drie.
Door jouw film wilde ik in therapie.
Dat is een slimme.
Geef jezelf een koekje. Ik eet het niet op...
want rot op, weet je nog?
Door jouw film wilde ik in therapie.
Dan zocht je een excuus om in therapie te gaan.
Graag gedaan.
Je hele familie kan me bedanken.
Reactie nummer vier.
Hij heeft een jaar hard gewerkt aan deze film...
en toen flopte hij. Natuurlijk werd hij gek.
Daar wil ik over praten.
Ten eerste, geestesziekte is een echte ziekte.
Denigreer mensen die het hebben niet door ze gek te noemen.
Dat is verkeerd.
Maar je hoeft geen geestesziekte te hebben om in therapie te gaan.
Dat je in therapie bent, betekent niet dat je een geestesziekte hebt.
Ik heb geluk dat ik geen geestesziekte heb...
maar toch profiteer ik van therapie.
Ik heb een hoop afval in mijn hoofd...
en ik weet niet wat ik ermee moet. Ik weet niet wat wat is.
Ik weet niet wat afval is, wat recyclebaar is...
en wat ik kan composteren.
Elke avond nachtgedachten.
Ik had iemand nodig die erdoorheen ging...
en dingen voor me labelde.
Dat helpt me.
Dit is helemaal waar.
Lange tijd dacht ik niet dat ik negatieve gevoelens had.
Ik dacht dat ik geen negatieve gevoelens had.
Ik dacht dat ik altijd blij was...
maar af en toe werd ik heel boos uit het niets.
Het bleek dat ik negatieve gevoelens had.
Ik wist het alleen niet.
Ik nam dat onverwerkte gevoel en richtte het op het verkeerde.
Dus als het om gevoelens ging, wist ik niet wat ik voelde...
en ik wist niet waarvoor ik het voelde.
Ik zal je een voorbeeld geven.
Een paar jaar geleden had mijn vader een auto-ongeluk.
Hij was niet gewond. Hij was in orde.
Hij is nog steeds in orde.
Maar het was een heel eng auto-ongeluk.
Zijn auto draaide twee keer om...
en vlak nadat hij uit de voorruit kroop...
belde hij mij als eerste.
Hij moest met iemand praten die hem zich beter zou laten voelen.
Ik wist dat hij in orde was, maar hij was in paniek.
Dus ik zei: Pap, je bent in orde. Je bent in paniek...
maar dat is heel begrijpelijk, gezien wat er is gebeurd.
De auto is total loss, maar dat maakt niet uit.
Het gaat erom dat jij in orde bent, dus blijf zitten en adem.
Ze komen voor je zorgen. Ik beloof dat het goedkomt.
Pap, ik hou heel veel van je.
Toen hing ik op en dacht ik: dat is me gelukt.
Wie is hier nu de vader?
En een uur later dacht ik: waar is mijn Ninja Turtle-shirt?
Ik kan mijn shirt niet vinden. Het past perfect...
en m'n favoriete Ninja Turtle staat erop.
Mijn vader stierf bijna bij een ongeluk en ik kan mijn shirt niet vinden.
Twee even belangrijke tragedies.
Het bleek niet over het shirt te gaan.
Ik was verdrietig en bang voor mijn vader, wist niet hoe ik dat moest uitdrukken...
dus werd ik boos op een shirt dat ik niet kon vinden.
En ik ga nu generaliseren.
Ik denk dat dat een probleem is dat veel mannen hebben.
Veel van ons mannen kunnen moeilijk toegeven dat we verdrietig of bang zijn...
omdat we die emoties zwak vinden.
We denken dat de enige mannelijke emotie woede is.
We denken dat woede kracht is.
Maar het tegenovergestelde is waar.
Ik denk dat woede kan voortkomen uit zwakte.
En toegeven dat je verdrietig bent...
en dat je bang bent, is kracht.
Zo klinkt het als alleen de vrouwen klappen.
Hetero man, als je opzij kijkt...
en je vrouw klapt terwijl ze naar je kijkt...
Maak die afspraak.
En het is niet echt onze schuld. Zo zijn we opgevoed.
We hebben geleerd zo als man te zijn.
Al onze rolmodellen...
Er waren geen Arnold-films in de jaren 80...
waarin hij de slechterik verslaat met empathie.
In 'Predator' zegt hij niet: Je denkt dat je onzichtbaar bent...
maar ik zie je.
Ik denk dat veel van de wereld nu boos is...
omdat we constant weifelen tussen verdriet en angst...
en verdriet en angst.
Dat willen we niet voelen, dus worden we boos...
op iemand die ons op de snelweg afsneed...
of op een nerd die gespierd werd voor een film.
Twee even herkenbare voorbeelden.
We hebben nu veel problemen en we hebben veel meegemaakt.
Echt waar.
Niet zo lang geleden hadden we een pandemie.
We konden het huis niet uit vanwege een nieuwe ziekte.
We moesten wachten op de wetenschap...
en we praten er nauwelijks over.
Niemand heeft het verwerkt.
Ik weet ook niet wat dat betekent...
maar we moeten erover praten.
We hebben besloten het te negeren als een scheet in een lift.
Hoe was jullie quarantaine?
Ik heb alle films uit de jaren 80 gezien...
en bananen in de gootsteen gewassen.
Ik heb bananen in de gootsteen gewassen.
Dat is het enige fruit dat je niet hoeft te wassen.
De natuur gaf ze een wikkel.
Ik denk dat ik in één jaar 200 bananen in de gootsteen heb gewassen.
Ik heb nul bananen gewassen in mijn hele leven...
200 in een jaar...
terug naar nul bananen gewassen in de gootsteen.
Af en toe ging ik naar buiten voor een toetje.
Ik deed een masker over mijn gezicht, haalde cheesecake...
en droeg het naar huis alsof ik plutonium bij me had.
Ik stopte het in de magnetron, warmde het twee minuten op...
en at het warm uit de kom...
alsof het ontbijtgranen waren.
Het was een vreemd jaar.
Mijn lieve vrouw zat in een risicogroep...
en ik was de hele tijd verdrietig en bang voor haar.
Weet je wat me daarbij hielp?
Therapie hielp me.
Dat deed het.
Ik begrijp dat ik veel privileges heb.
Ik heb een geweldig leven, maar nu heb ik meer contact met mezelf.
Ik voel dingen meer. Ik heb nog werk te doen.
Ik heb nog werk te doen, maar ik heb meer contact met mezelf.
Ik huil nu meer.
Ik heb twee keer gehuild toen ik een 'Godzilla'-film keek.
'Godzilla Minus One', heb je die gezien? Hij is zo goed.
Twee keer gehuild.
En zelfs nu, als ik films kijk met Emily.
Zelfs nu, als ik tranen in m'n ogen krijg...
wordt mijn mannelijkheid bedreigd...
en probeer ik mijn tranen te verbergen...
ook al vindt ze het zo fijn om mij te zien huilen.
Ik ben getrouwd met een psychopaat.
Reactie nummer vijf.
Vind je negatieve recensies een goede reden voor therapie?
Ja. Negatieve recensies krijgen is een goede reden om in therapie te gaan.
Weet je wat ook een goede reden is?
's Ochtends uit bed moeten komen.
Het is heel moeilijk.
Heel moeilijk voor ons nu.
We hebben veel meegemaakt. Klimaatverandering.
Mijn stad stond een maand in brand vanwege klimaatverandering.
Een gezondheidszorgsysteem dat rijkdom voorrang geeft boven gezondheid.
Wat er nu gebeurt in onze politiek.
Mensen die naast ons wonen...
die heel andere ideeën van de realiteit hebben. Het is veel.
Het is waardevol om een professional te horen zeggen:
Je voelt je zo doordat alles een zooitje is.
Weet je wat je therapeut doet nadat hij met je gepraat heeft?
Zij praten met hun therapeuten.
Ze zeggen: Ik zei net tegen mijn cliënt dat het een zooitje is. Toch?
Ja, het is echt een zooitje.
Dan praten zij met hun therapeut en die weer met hun therapeut.
Helemaal tot het einde van de lijn met een enorme über-therapeut...
die ieders problemen oplost...
en met niemand kan praten...
en gewoon supermarkten in loopt...
om oogcontact te maken met mensen en denkt: zeg dat het goedkomt.
Je moet ze in de ogen kijken en zeggen: Het is een zooitje...
en het komt goed met je.
Het is een zooitje...
en het komt goed met je.
Dat zeg ik nu tegen jullie.
Het is een zooitje en het komt goed met je.
Nu jullie tegen mij.
Het is een zooitje en het komt goed met je.
Dat voelt zo goed. Nog één keer.
Het is een zooitje en het komt goed met je.
Heel erg bedankt, Chicago. Jullie waren geweldig.
Bedankt.
Toegift.
Ik heb geen toegift.
Ik moet gewoon 'Hotel California' zingen.
Nee, dat wil niemand.
Dit is wat ik doe. Als toegift...
vertel ik de eerste grap die ik op het podium maakte.
Maar ik ga alles doen. Ik doe de...
Heel erg bedankt. Dat was het.
Al sinds ik klein was...
wilde ik wetenschapper worden.
Maar ik wil heel succesvol zijn.
Ik heb altijd al een meeteenheid naar mezelf vernoemd willen hebben.
Want die hebben alle coole wetenschappers.
Joules, Newton...
Mr Kilometer.
Maar hij kwam niet naar Amerika.
Ik wil een meeteenheid vernoemd naar mezelf...
maar ik wil iets cools.
Iets als: Zet de torpedo's op vijf Nanjiani's.
Vijf Nanjiani's? Dat is veel te krachtig.
De meeste mensen kunnen één Nanjiani niet aan.
Bedankt.
TER NAGEDACHTENIS...
AAN BAGEL
Vertaling: Laura Oplaat