Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Не сум повеќе за ова, сине.
Никако, подобра си од кога било.
А ти гледаш се послабо.
Точно е.
Ми остана уште малку, сине.
Никако. Најмалку пет години.
Леле, пет! Би била задоволна и со две.
Човек со малку може да те задоволи
Не можеш да ја контролираш природата.
ДОЛГ
Уморна си?
Малку. -Добро.
Имам ладни раце.
Немаш.
Момент.
Ќе се вратам за 15 минути.
Благодарам.
Уморна си? -Не.
Гледаш, никогаш не си била подобро? -Како божица сум.
Дај да видам.
Добро.
Подобро е? -Не.
Внимавај на столбот.
Помош! Помош!
Медицинска сестра, ве молам!
Ќе се одмориш дома, во ред?
Ќе морам да заминам на кратко, во ред? -Богородице...
Но, наскоро ќе се вратам.
Што би сакала да јадеш? -Не сум гладна.
Да, но мора да јадеш нешто. -Не можам ништо.
И така сакаш да издржиш 5 г.? -Тоа ти го рече. Мене ми се доволни две.
Баш си паметна.
Не, стара сум.
Ќе ти направам омлет и салата од домати. -Не сум гладна.
Не биди досаден и напорен.
Да видам...
Проклетство.
Во ред, ќе те поштедам од салатата.
Рекоа дека можеме да си одиме дома...
Мајко мила, сите се вклучени и ништо нема да им направат.
Го повторувам она што веќе го кажав, се уште верувам во правна држава.
И во кралот?
Синко, стара сум, но не сум глупава.
Ајде, последен залак.
Тоа го кажа веќе три пати.
Овој пат е вистина. -Тоа го кажа двапати.
Знаеш што е да јадеш, а не си гладен?
А ти што значи да си гладен, а да не можеш да јадеш? -Исто.
Ајде, последен залак. -Да, дај се од себе.
Антонија Перез? -Да.
Од суд.
Што ќе правиме?
Се чувствува плин.
Проклетство.
Не ми се верува.
Си го оставила плинот вклучен.
Јас? Не. -Како не? Кој го грееше кафето?
Реков да не го допираш плинот. Имаш микробранова.
Го греев во микробрановата.
Зошто ти оставам пораки?
Извини, сине, не видов.
Не гледаш дека не можеш да живееш сама? -Живеам со тебе.
Проклетство.
Ајде, не лути се, доволно проблеми ми прават годините.
Како е? -Стандард.
Кажи.
Што е тоа?
Ново е, никогаш не е користено.
Дефибрилатор.
Ова не може да се продаде. -Сешто продаваш на црниот пазар, така?
Да, но треба да се испрати, да мине граница. Маржата е никаква. -Да?
Нов чини 3000 евра. Проверив.
Да. Нов, со гаранција.
Колку можеш да ми дадеш?
Лукас, нема ни да ти кажам
затоа што не ти се исплати.
Ќе ти го дадам за 40 проценти од цената. Имаш простор.
Како ти оди со она?
Туркам.
Се решава или не?
Комплицирано е.
Знаеш дека можеш да побараш што сакаш. Навистина, се. Тука сум.
Подобро да го земеш ова отколку да ти должам пари. Дај ми колку сакаш.
Види што ќе јадеме денес. -Пак?
Мора да јадеме, нели?
Ги спореди цените?
Кога си со мене, морам.
Треба да се избричиш и да се подготвиш за разговорот.
Се надевам дека ќе те примат.
Би била многу среќна.
И јас, после сите разговори.
Ако успее, ќе решиме се.
Што мислиш, како ќе помине?
Се ќе биде во ред, ќе видиш. Верувај ми.
Пелени кога бев мала, пелени кога сум стара...
И кругот се затвора.
Во последно време си многу досадна.
Само ми создаваш проблеми.
Ми недостига дипломата. -Се е тука.
Во ред.
Средно познавање на англиски. -Средно-високо.
Совршено разбирам речиси се.
Во ред.
Гледам дека си работел доста,
но немаш искуство во секторот... -Се уште не, ама ако ме примите,
можам да одам на дошколување.
Добро. Достапност? -Целосна.
Целосна... Во ред. Не знам, Лукас...
Зошто мислиш дека си подготвен за работата?
Бидејќи сум доста темелен и уреден.
Мислам дека можам добро да ги пополнувам полиците.
Секако.
Ми го разубави денот. -Ако вие ми го разубавите, ќе ви бидам благодарен.
Ќе пробаме. Се ќе и испратам на компанијата
и ќе ти се јавиме штом ќе ни се јават. -Добро. -Благодарам што дојде.
Благодарам.
Со среќа. Чао.
Полиција. Дојди со мене. -Зошто? Што е работата?
Да одиме. -Ќе објасниме подоцна. -Што е? -Не грижи се, ќе објасниме.
Зошто ме приведувате? -Без гајле, ќе дознаеш се во станицата.
Мирен сум. -Не грижи се.
Лукас Родригез Перез.
Каде е?
Не знам на што мислите.
Навистина си ја закашкал.
Да, си закашкал.
Леле, Лукас...
Лукас!
Каде е?
Што?
Што направи со него?
Јас сум адвокат на обвинетиот.
Белки не почнавте без мене?
Не, не, само си правиме муабет.
Дали се потребни лисици?
Ако ги има, има причина за тоа.
Ќе се потсетиме малку, во ред? Само малку.
Да видиме...
Те испрашуваа пред да пристигнам?
Дали е вистина дека на 17-ти околу 13 часот
сте биле во здравствениот центар со Антонија Перез Гонзалез
за да ја третирате од бронхиолитис?
Да.
Бевте во собата за време на 15-те минути колку што траеше третманот?
Да, така е.
Што правевте во тој период?
Ништо. Бев со неа.
Не зборувавме многу
затоа што носеше маска и не можеше да зборува.
И дадов марамче да го издува носот и тоа беше тоа.
Чекавме да заврши третманот, а потоа си заминавме.
Ќе ми кажете какви апарати имаше во собата?
Не се сеќавам добро.
Имаше маса, неколку столчиња...
Пулт...
Медицински материјали. И уште некои други работи.
Дали меѓу опишаните предмети имаше дефибрилатор?
Не се сеќавам.
Дали во некој миг сте го зеле наведениот уред
за да го проучите или од некоја друга причина? -Не.
Немам повеќе прашања.
Обиди се да одмориш малку, другар, во ред?
Ме слушаш?
Сега си тука.
Како си? Како оди?
Првите денови се тешки насекаде.
А замислете си тука.
Лукас, ти бев доделен за време на апсењето и сослушувањето.
Сакаш да продолжам да те застапувам
или размислуваш да ангажираш адвокат?
Фала, но не можам да ве најмам. Немам пари и не можам да најдам.
Тоа сега не е важно. Најважно е да се погрижам за твојата одбрана.
Ако сакаш, можеме да почнеме со постапката и да добиеме малку време.
За колку време може да биде судењето?
Зависи.
Шест месеци, година, година и пол. Зависи од волуменот на судот.
Не може ли да се направи нешто порано?
Да се разговара со судијата, да се жалиме, нешто. -Може да се жалиме,
Но, со оглед на делото и твоето досие, се сомневам дека ќе помогне.
Тоа беше одамна. Момчешки глупости.
Да, но тука се се разгледува.
Типот на делото, опасноста од бегство, одек во општеството.
А со вакви кривични дела, судиите обично се многу строги
во врска со укинувањето на мерките на претпазливост пред судењето.
Морам да излезам оттука.
Постар човек зависи од мене.
Немам време. Секој ден што поминува е опасност за неа.
Нема да те лажам, Лукас.
Речиси е невозможно да излезеш пред судењето. Треба да смислиме нешто.
Службите ќе се погрижат за неа. -Колку ќе им треба за тоа?
Додека не проучат се, не одобрат,
да најдат место во дом и да ја префрлаат,
барем еден месец, месец и пол.
Знаете нешто за семејството на...
Не. Сакав да зборувам со тебе пред да зборувам со нивниот адвокат.
Колку години имаше?
11.
Како си?
Да, се е во ред. Морав да заминам на неколку дена.
Имаш храна?
Добро.
Не готви ти.
Разговарај со Хуан, соседот озгора. Нека ти помогне.
Како тоа го нема?
Нема никој во зградата?
Во ред. Не, нема проблем. Слушај. Земи го лекот. Ќе ти се јавам, важи?
Не можам да зборувам сега. Не можам тука...
Ало?
Се слушаме подоцна.
Како си, другар? Како се држиш? Како се разбуди?
Добро.
Сега си тука.
Ти советувам да не се затвораш уште повеќе.
Ќе мора да го прифатиш она што си го сторил
и да се носиш со тоа најдобро што можеш.
Ова не може да се носи. -Грешиш.
Се на крајот се носи. -Не. -Секако.
Секако.
Не можам да престанам да мислам на него.
Го замислувам моментот кога им кажале на родителите и...
Слушај, мора да го прифатиш тоа. -Никако. Не може да се прифати.
Мислиш дека ако не си го зел тој апарат...
Мислиш ли дека момчето ќе преживеело? Мислиш?
Не знам.
Но, мртво е.
Не знам како можев да го направам тоа, по ѓаволите!
И сето тоа за мочани 400 евра.
Им ги уништив животите засекогаш.
Да, во право си, засекогаш им ги уништи животите на родителите.
И изгледа дека сега ќе мора да научиш да живееш со тоа.
Прашање на време е кога ќе излезеш од тука.
Знам низ што поминуваш.
Го знам секој момент што ќе го преживееш во наредните години.
Знам бидејќи и јас поминав низ тоа. А некогаш се уште поминувам низ тоа.
Морам да излезам оттука.
Себас, мора да ми помогнеш.
Треба да најдам пари и...
да ги молам да ми простат.
Отворете ја вратата, ве молам! Отворете!
Отвори 13!
Многу ми е жал.
Антонија.
Сакате да известите некој од роднините?
Нема повеќе никого.
Но, знаевте што се случува, нели? -Да.
Но, не мислев дека ќе отиде толку далеку.
Ние од социјалните служби ќе помогнеме колку што можеме.
Знаеме дека мигот е тежок.
Можете да бидете со некого?
Немам никој.
Здраво.
Добро утро, заспана убавице.
Време е за колачиња. Богами цврсто спиеш.
Премногу работам. Исцрпен сум.
Смири се, имаш уште малку време.
Тогаш не давај ми апчиња.
Голтај.
Другпат донеси ми колач од бел слез. -Не, ќе одлеташ на него. -Би сакал!
Што велат моите пријатели?
Овие повеќе испрашуваат. Најчесто ми го бараат бројот.
Колку е часот?
Време е да одам. Се гледаме утре.
И развесели се малку, ајде!
Уште повеќе?
Здраво. -Здраво.
Да го видиме ова...
Дај да видам...
Во ред.
Како си?
Така, замислен.
Тоа е забрането.
Ми го одвлекуваат вниманието. -Ќе направиме исклучок.
Уште малку.
Конечно сум слободен... да одам во тоалет.
А утре си слободен од слатки.
Слушај, можеш ли да ми направиш услуга?
Може ли да се јавиш на овој број?
Една старица. Кажи и дека сум добро... -Не можам.
И лично да дознаеш како е таа. Тоа е се.
Жалам, но не можам.
Во ред, разбирам.
Исусе, каков ден!
Господине полицаец!
Може ли да се истуширам?
Да?
Господине пациент!
Кога ќе ми заврши смената, ќе дојдам да се збогувам.
Дали е се во ред? -Да.
Сине, што правиш тука? -Ми дадоа неколку слободни дена.
Како си?
Имаш вечерано? -А ти?
Не.
Беа некои луѓе
и рекоа дека мора да заминеме од станот за осум дена.
Ништо од тоа.
Нема да одиш никаде, верувај ми.
Ти ставив чиста постелнина,
ако останеш да преспиеш.
Не можам да останам.
Морам да одам.
Ќе земам нешто облека и се слушаме, во ред?
Мора да се организираме.
ИСКЛУЧИ ГО РАДИОТО
Како си? -Добро.
Судот не извести за датумот на иселување.
Судскиот службеник вели дека иселувањето може да се спречи
само ако долгот кон вас е платен.
Во ред.
Досието сега го обработува Одделот за ризик.
и јас не можам да ви помогнам.
Датумот за иселување е одреден за една недела.
Таа веќе е во тешка ситуација, а јас...
Јас не работам.
Ни треба уште малку време, ве молам. -Не можам да ви кажам повеќе.
Таква е постапката. -Може ли да разговараме со директорот?
Не е тука во моментов,
но ќе му го пренесам и ќе ви закажам состанок.
Не завлекувате?
Секако дека не.
Не? -Таква е постапката.
Јас немам врска со тоа. -Постапка?
Постапката е да се земе станот на старицата и на сите стари во зоната,
и да се изградат апартмани за туристи. Тоа е вашата ебена постапка.
Ги уништувате животите на луѓето.
Ве молам, кажете ми колкав е долгот?
Вкупен долг плус камата и трошоци.
Ако ги најдам тие пари за една недела, ќе го спречите иселувањето?
Готово е, сине.
Не, не е.
Како ќе најдеш пари за една недела?
Верувај ми. Ќе видиш, ќе најдам.
Не прави ништо што ќе те доведе во опасност. Попрво ќе одам во дом.
Во дом? Зошто?
Да умреш од тага за три дена? Никако.
Тоа е твој дом и никој нема да ти го одземе. -Повеќе не е мој.
Што ти е?
Можеш да дишеш?
Тешко ми е нагоре.
Оваа улица е навистина стрмна, да.
Слушај, синко...
Никому нема да бидам товар.
Целиот живот е пред тебе. -Не. Мојот живот е со тебе.
Не, Лукас.
Мора да ги прифатиме околностите. -Кои? Да останеш на улица?
Не, оние на животот. -Не. Нели ти ми помогна?
Да, но не е исто.
Морам да одам. Ќе ти се јавам подоцна.
Добро утро, госпоѓо. Полиција. -Тогаш веќе не е толку добро.
Треба да разговараме со лицето што живее со вас. Знаете ли каде е?
Не. Знам дека работи, но не можам да ви кажам...
Главата ми е малку...
Беше тука последните денови? -Не го имам видено. Би се сетила.
Криење криминалец е казниво, знаете? -Да, секој ден го гледам тоа на ТВ.
Не ѕвонете.
Имам клуч.
Добра вечер. Ми треба Херо.
Јас сум Лукас. Бев внатре со Себас.
Рече да ви се јавам. -Да, ми рече дека не си се премислувал.
Кога ти кажал, не си се двоумел. -Кога има потреба, брзо одлучуваш.
Што ти треба? -Пари.
На сите ни требаат пари.
Некои повеќе од другите.
Што ќе пиеш?
Ништо, благодарам.
Пијалак, сок, вода?
Не, навистина, благодарам.
Нешто друго?
Не.
Колку ти се потребни?
115 000 евра.
Тоа е многу работа. -Можам да почнам веднаш ако треба.
Брзаш кога некој те брка.
Нема да ме фатат повторно, без гајле. -Не би бил толку сигурен.
Копилињата имаат време колку сакаат. -Да, ама бараат многумина и тешко
дека имаат време и пари да не најдат сите. -Само треба да чекаат грешка.
Тепачка, патрола на патот, некаква глупост и готов си.
Ќе се обидеме да не згрешиме.
Имаш возачка дозвола? -Да.
Добар возач сум.
Ќе ти се јават.
Немам мобилен. -Подобро. Така ќе издржиш подолго на улица.
Полиција. -Дојди со нас. -Одиме.
Што е?
Што е? -Ништо.
Мислеше дека само ќе избегаш?
И не однесе до тип што го бараме долго време.
Разговараше со него? -Не разговарав со никого. -Не?
Соработувај, ќе зборуваме со судијата да те пушти до судењето. Што велиш?
Не знам што зборуваш.
Добро.
Кој ти кажа за него?
Никој ништо не ми кажа.
За што зборувавте?
Не разговарав со никого.
Не заебавај се со нас.
Откај го знаеш?
Не знам како да објаснам. Не разговарав со никого.
Слушај ме, дете.
Мојот другар нема да престане додека не прозбориш.
Три, два, еден...
Другар...
Сега работиш за нас.
Храбар си.
Не плукаш, не го земаш она што не е твое...
Шефот ќе биде среќен.
Добре дојде.
Адреса, ден и време на подигнување. Адресата ќе биде во колата.
Треба да направиш две работи. Да ја донесеш колата на наведената адреса
и да не го отвораш гепекот под никакви околности. Разбра?
Да.
Ако колата не дојде на адресата или го отвориш гепекот, ќе има проблем.
Јасно?
Кога ќе бидеш на локацијата, остави го клучот во фиоката
и земи ја следната адреса за преземање.
Ја оставаш колата и одиш со автобус до центарот.
Ние ќе се погрижиме за останатото.
Колата нема да е на адресата до датумот и времето на преземање.
Кога ќе ја преземеш колата, ќе знаеме кај си во секое време. Не заборавај.
Наша кола ќе те следи цело време, додека не ја оставиш колата.
Добро?
Доколку има било какви проблеми,
ако те запрат, а ти прозбориш,
и ти и сите твои сте готови.
Прашања?
Не.
Да траеш подолго на улица.
Ќе ти го одбиеме од првата уплата. Запамети го бројот и податоците.
И не користи ја никаде.
Ниту за шопинг, ни во хотели, никаде. Само во итен случај.
Јасно?
Доколку имаш какви било проблеми, јави се на овој број.
Се слушаме.
Здраво.
Како си?
Добро.
Чекаш автобус?
Не, приватен авион доаѓа да ме земе.
Извини што заминав без да се збогувам.
Малку ми се брзаше.
Претпоставив кога слушнав дека си избегал. -Немав избор.
Си бил брз. Ме изненади.
Многу те испрашуваа?
Повеќе од што сакав.
И што им кажа? -Вистината. Јас не лажам.
Ниту јас. Само кога е апсолутно неопходно.
Извини ако ти предизвикав проблем. -Не, не, не на мене. На нив.
Многу се лути.
Не грижи се. Имаат добри плати и цело време на светот да ме најдат.
Можеби ќе те најдат порано од што мислиш. -Зависи што правам, среќа...
Многумина ги бараат подолго, за битно полоши работи од мене. -Битно полоши?
Ќе те разберам ако сакаш да повикаш полиција сега. -Не.
Јас се грижам за луѓето, не ги затворам.
Искрено, повеќе ми се допаѓа твојата работа. -И мене.
Сакаш да одиме на пијачка?
Се шегувам.
Во секоја шега има малку шега.
Само сакав да ти се заблагодарам што толку добро се грижеше за мене.
Тоа ми е работа. Таква сум со сите пациенти.
Тогаш треба да ти го вреднуваат тоа.
Главно да не ми штети.
Мислам дека ќе ти наштетеше ако ти кажев.
Или на тебе.
Тогаш постапив правилно што не ти кажав?
Ти должам.
Ако сакаш да одиме на пијачка...
Овој пат мислам сериозно.
Претпочитам кога се шегуваш. -Добро, се шегувам. Сакаш пијачка?
Ќе ти одговорам сериозно. До видување.
Мара!
Не почувствува колку е потешка количката?
Габриела. Влези.
Извини.
Извини што пречам. Пациент сум на д-р Љедо.
Те имам гледано во ординацијата.
Подолго сум кај неа и не знам дали е до мене или до лековите, но...
не сум добро.
Ме интересираше како си ти. Чувствуваш некакво подобрување?
Моето не може да се подобри.
Жалам.
Извини, но малку брзам. -Да.
Извини ако ти пречев, не сакав... -Не, не, не ми пречиш.
Претпоставувам дека понекогаш нешто се случува и се се менува. Жалам.
За што?
Не, жалам ако се чувствуваш лошо од која било причина.
Се познаваме?
Не, не, не. Од ординцијата.
Извини, но морам да одам.
Здраво. -Здраво.
Сакам да внесам средства. -Да.
Сметката, податоци за сопственикот, износ и опис. -Не ја знам сметката.
Ги знам податоците. Може ли да го видите бројот на сметката?
Не можам да ви дадам сметка на клиент. Ми треба сметката за депозит,
податоци за сопственикот и лична карта на лицето што депонира.
Во ред, благодарам.
ИЗНАЈМУВАЊЕ СТАНОВИ
Полиција! Отворете!
Отворете, полиција!
Мара, Мара...
Што правиш тука? -Имаш момент? Важно е.
Работам, Лукас.
Знам, но ми треба твојата помош.
Слушај, те молам. -Не мислиш ли дека доволно ми пречеше?
Ако ме сослушаш за момент, се колнам, нема да ме видиш повторно.
Лукас...
На интензивна нега е.
Имала белодробна емболија што и влијаело на срцето.
Нејзината состојба е комплексна.
Но, ќе биде во ред?
Се обидуваат да ја стабилизираат.
Била многу лошо кога ја примиле.
Прогнозата не е добра.
Ќе треба да се чека 24 часа, па ќе видиме.
Свесна е?
Да.
Навистина? -Слаба е и дезориентирана.
Но, и кажав дека си тука и беше многу среќна.
Се гледа дека има волја за живот.
Може да ја видам?
Подобро не. -Зошто?
Колегите ми велат дека има некои во униформи по болницата.
Им го дадов мојот број во случај нешто да се случи.
Во ред.
Проклетство!
Проклет стан.
Фала што ми помогна.
Извини што ти ги комплицирав работите, а сега ова...
Не сум на работа сега.
Здраво.
Како си?
Беше тешко?
Да, малку.
Ќе мора да го промениме тоа. Сакаш да прошетаме или да се напиеме нешто?
Не, благодарам. Мора да спијам и да се исклучам.
Жалам за се што ти се случува. Навистина. -Ти благодарам.
Мене ми е подобро со докторката. -Навистина? -Да.
Ги изгубив родителите како дете.
Сообраќајна несреќа.
И...
Ми беше ужасно.
Цел живот сум сам.
Добро, не цел живот.
Најдов личност што ме сакаше повеќе отколку да сум и син.
Сега е во тешка ситуација и не сум подготвен да ја изгубам.
Никогаш не си подготвен да изгубиш сакана личност.
Уште помалку ако животот ти ја одземе без предупредување.
Да, но...
Мора да најдеме смисла во сето тоа, нели?
Или не.
Можеби ништо во животот нема смисла.
Проклетство... Извини што ти ја раскажав мојата приказна. Сигурно...
Твојот проблем е секако многу поважен.
Секој си има свои проблеми.
Но, мило ми е што си добро.
Навистина.
Многу ми е жал. Не можеш ни да замислиш колку.
Жалам што ти е лошо. Навистина.
Благодарам.
Морам да одам.
Слушај, не се запознавме некни...
Ако го погодам твоето име, ќе прошетаме пред да си одиш дома?
Види, да одиме оттука.
Се изгледа малку подобро од далеку, нели? -Тоа е проблемот.
Сите работи ги гледам појасно од далечина.
Мора да се обидеш да се исклучиш, како што би рекла докторката.
Да? Никогаш не сум ја слушнала да го каже тоа.
Мене ми го повторува тоа секој пат.
Слушај, зошто одиш на терапија?
Ако не е тајна.
Поради родителите и...
по малку од се.
Ти?
Го изгубив синот.
Ова е првпат да го кажувам тоа гласно.
Не знаеш каква е болката од губење дете.
Не можеш ни да замислиш подлабока болка.
Те задушува.
Не ти дава да дишеш.
Како да носиш нож забоден в гради дење и ноќе
и не можеш да го извадиш.
Понекогаш толку многу боли што повеќе не боли.
Се ти е сеедно.
Немаш за што да се придржиш.
Имаш други деца?
А таткото?
Имаш партнер?
Неговиот татко?
Неговиот татко ја донесе одлуката денот кога дозна дека сум бремена.
И го одржа својот збор до крај.
Реши да не знае ништо за него.
До денес.
Го жалам.
Пропушти нешто единствено.
Мојот син беше чудесен.
Да.
Извини, не знам зошто ти го кажувам ова.
Воопшто не се познаваме.
Можеби затоа.
Што правиш тука, сине? -Дојдов да те излекувам.
Како си?
А ти? Како си ти?
Овој пат добро ме потфати.
Мене ми изгледаш добро.
Да одиш на очно.
Гледаш дека си подобро?
Навистина се исплашив, сине.
Не можев да дишам.
За минута и...
Моите колеги велат дека ќе бидеш добро. Ќе видиш.
Да.
Ни ја зедоа куќата?
Не, уште не.
Работам на тоа, во ред? Не грижи се.
Вети ми дека нема да си го комплицираш животот.
Ќе се преправам дека сум болна и ќе останам уште неколку дена. -Не.
Ќе закрепнеш брзо и ќе си одиме дома заедно.
Се ќе биде во ред.
Ме посети твојата пријателка медицинска сестра.
Многу е убава и елегантна.
Да.
Слушај...
Ја имаш личната карта тука?
Не можев ништо да земам.
Не го знаеш бројот на сметката, нели?
Го знам датумот кога си роден.
Но, не ја памтам годината.
Јас ја знам твојата. Родена си во 1933 година.
Леле, баш сум стара!
Здраво.
Нова адреса, ден и време на преземање.
Може ли да го видам Херо?
Зошто? Што и да сакаш да му кажеш, кажи ми на мене.
Можете ли да ми ги дадете парите што ми се потребни однапред?
Ќе продолжам да работам колку што е потребно.
Утре е крајниот рок да платам нешто и морам да го затворам тоа.
Имам само 24 часа.
Остави го тука.
Добар ден. -Добар ден.
Одамна се обидувам да се најдам со вас, но многу работите и не успеав.
Ако не ти пречи, ќе те примам утре.
Со задоволство.
Но, се сомневам дека ќе ни го дозволат тоа.
Мора да знаете дека сум во многу деликатна ситуација. Нели е така?
Би ве замолил да бидете учтив како што сум јас кон вас.
Ако си заминете, ќе морам да ве барам дома,
а тоа нема да биде пријатно ниту за вас ниту за вашето семејство.
Слушајте ме внимателно и не трошете ми го времето.
Антонија, старицата што ја бркате...
Таа е во болница.
Се сомневам дека ќе се извлече.
Но, ако се извлече, ќе и треба дом додека не умре.
Утре е крајниот рок за иселување, како што знаете.
Ми требаат уште 24 часа за парите и да спречам да остане без дом.
Но тоа не зависи од мене туку од судот.
Вака...
Не лажам.
Ве молам и вие да не ме лажете. Не сте во канцеларијата.
Имам дел од парите тука. Ве молам, дајте ми ја сметката на Антонија.
Го немам бројот тука.
Подобро е ова да го решиме ова другарски, тука и сега.
Ве молам.
Како што веројатно знаете,
долго ќе бидам зад решетки. Сеедно ми е дали ќе го продолжат тоа малку.
Сакате да наплатите, а јас да платам и да спречам да остане без дом.
Дајте ми уште 24 часа и бројот на сметката на Антонија
или ќе ви го уништам животот, се колнам.
Извини што се јавувам по разговорот, но немам друг избор.
Не очекував таков предлог. Тоа е голема обврска и одговорност.
Имам свој живот. -Знам.
Сто пати поминав се и немам кому да се обратам.
Парите не би биле проблем.
Ова е многу поважно од парите.
Не можам да се обврзам.
Сфаќам. Извини за непријатностите, но морав да пробам. -Во ред е.
И јас те сфаќам. -Да.
Штета. -Што?
Што се сретнавме под овие околности.
Се што се случува кога мора да се случи.
Ниту пред ниту потоа.
Таков е животот. -Да.
Кога ќе се вратиш?
Се зависи од тоа дали ќе успеам да решам некои работи.
Да. -Добро.
Морам да одам. -Во ред.
Ти благодарам многу.
Ти благодарам за се што направи за мене.
Ти си многу посебна жена.
Ти си посебен.
Да?
Здраво.
Јас сум.
Ништо...
Минував и...
Всушност, не бев на поминување. Само сакав да знам како си.
Се држам.
Да.
Виде какво е времето? -Не баш.
Си за прошетка?
Подобро друг ден.
Друг ден... Нема друг ден.
Искрено, навистина не сакам.
Денес не се чувствувам баш добро.
Да.
Би сакал да ти кажам нешто.
Како си?
Имам вртоглавица. Си ми купил шапка седум броја помала.
Беа на попуст.
Две за една. И очила исто така.
Сакаш да ја пробаш мојата? -Не, не. Може да ме заразиш со нешто.
Да. Со радост.
Зашто дојдовме тука?
Не знам.
Ме потсетува на детството.
Се исклучувам од се.
Или се поврзуваш со нешто важно.
Можеби.
Подобро си?
Што сакаше да ми кажеш?
Зошто ме повика?
Утре е важен ден за мене.
Ако решам нешто, си одам на подолго време.
Навистина?
Да.
Долго време сакав да ти кажам нешто, но...
Не можев.
Зошто? Што е?
Ништо.
Ако е нешто лошо, подобро да не знам.
Кога веќе успеав малку да се исклучам...
Не, во ред е.
Добро си? -Да, да.
Сигурно? -Да, да, добро сум.
Не грижи се.
Добро, тогаш кажи ми.
Знаеш што?
Во право си.
Треба да прославиме што денес успеа да се исклучиш за првпат.
Порано редовно одев на вакви места.
Пред да станам мајка.
Потоа се породив
и му се посветив нему.
Престанав да излегувам, да пијам, да танцувам.
Малку се губиш.
Треба малку да одмориш.
Во право си. Ајде да зборуваме за тебе.
Не, нема потреба. -Да. -Секако.
Одиш по работа?
Каде ќе одиш?
Уште размислувам, не знам...
Зависи. Прво морам да направам нешто. -Колку долго?
Зависи како ќе испадне. Не знам уште.
Немам време за враќање.
Се ќе биде во ред.
Ти си добар човек.
Нема шанси.
Уште еден пијалак?
Имам уште. Што, сакаш да ме опиеш?
Не. Јас сакам да се опијам.
Два "шота"?
Не разбирам ништо.
И подобро.
Не знам дали ова е паметно? -Попаметно е од тоа да возиш.
Не си во најдобра форма.
А ти си супер, нели?
Проклетство. -Имај доверба и уживај.
Зошто украдовме еден велосипед кога можевме два?
Требаше да украдеме мотор.
Види... -Што правиш?
Што правиш? Не пуштај се, ќе паднеш.
Добро...
Долго време не сум се чувствувала вака.
Се надевам дека ќе бидеш се подобро.
Благодарам.
Не разбирам ништо.
Што? -Ова.
Ти и јас, тука...
Живот.
Ебен живот.
Па, филозофке, одмори малку. Денес даде се од себе.
Сакаш да се качиш горе?
Не, благодарам. Утре имам нешто важно и морам да станам рано.
Баш затоа. Дојди, одмори, а потоа оди.
Не.
Многу пиеше. -Не.
Ќе прошетам. Ќе ми помине на свеж воздух.
Благодарам, но не.
Но... -Остани.
Не можам.
Те молам.
Додека заспијам.
Подобро не.
Одмори.
Не сакам да спијам.
Се плашам да се разбудам утре.
Секогаш доаѓаме на утре.
Сега зборуваш како докторката.
Да, секако.
Мора да се исклучиш малку.
Да.
Комплицирано.
Знаеш што гледам секоја вечер пред да заспијам?
Го гледам мојот син.
Трча.
Трчам по него.
Се обидувам да го фатам и да го прегрнам, но не можам.
Сликите се толку моќни што влегуваат во моите соништа.
Не можев да се збогувам со него.
Слушај, ако мораш да одиш, оди, нема проблем.
Добро сум.
Да?
Да? -Да.
Да. -И јас.
На крајот ќе биде по твое
и нема да знам дали сакаше да ми кажеш нешто
или сето тоа беше стратегија да ме развеселиш.
Или можеби ти е убаво со мене.
Дечко! Кусурот!
Со среќа.
Проклетство!
Што ти е по ѓаволите, човече?
Добар ден. -Повелете.
Сакам да уплатам пари.
Ми треба сметката, информации за сопственикот и опис. -Да.
Износ?
Еве го, Антонија.
Ете.
Гледате ли колку е ладно?
Да, ќе замрзнеме.
Мора да одиме горе? -Да, тука сме. Ви се допаѓа ли?
Мислев дека е во онаа црвената. -Не, тука е.
Здраво.
Како си?
Се е во ред?
Не знам, ти кажи ми.
Што е?
Кој си ти?
Зошто прашуваш? -Кој си?
Зошто ме лажеше?
Ќе те замолам само едно.
Не повредувај ме повеќе отколку што веќе сум повредена.
Мојата докторка не е и твоја. Немаш докторка во центарот.
Те молам, кажи ми кој си.
Не те познавам од центарот.
Се што ти кажав за мојот живот е вистина... Во ред, не се.
Не знам кои ми се родителите.
Цело време се обидувам да ти кажам кој сум.
Но не можев. Не знам дали сум кукавица...
Секој ден ти беше подобро...
Или затоа што јас...
Жалам.
Многу ми е жал за твојот син. Не можеш ни да замислиш колку.
Долго време се обидувам да ти го кажам ова...
Јас го украдов дефибрилаторот од здравствениот центар.
Прости ми.
Зошто?
Зошто ми го направи ова?
Што ти направив?
А јас?
Што да правам сега? Што?
Немам ништо повеќе.
Не можам повеќе, не можам повеќе.
И сето ова го направи за да се ослободиш од грижа на совеста.
Ебена грижа на совеста.
Ти си никаквец...
Ти си себичен никаквец.
Се ми зеде. Се.
Види...
Сама ги испив апчињата.
Одлично, Антонија.
Зошто дојдовме тука?
Мора да е многу скапо.
Здраво.
Навистина ме исплаши.
Од каде ти тука?
Дојдов на ручек со вас. Честите? -Да.
Повели, сине.
Благодарам. -Нема на што.
Слушај, изгледаш добро. -Не биди толку сигурен.
Ме погоди силно. -Нема шанси.
Машина си. Можеш да се справиш со се.
Порано бев многу убава.
Како Мара? -Не, Мара е поубава.
Но, тука некаде сте.
Реков дека ќе славиме на вакво место кога ќе средам се.
Сигурно е скапо.
Не е важно, Мара чести. -Секако, со твои пари.
Во ред.
Тие луѓе повеќе нема да доаѓаат кај мене?
Не, готово е.
Никој нема да ти го земе станот.
Не плачи.
Нема плачење, во ред?
Не прави ми сцена овде. Не дозволуваат плачење овде, во ред?
Како си ти? -Добро.
Добро. Живеам. Нормално.
Исто како и ти.
Сакаш да се менуваш?
Ќе си го задржам животот.
Нешто за вас? -Не, благодарам, брзам. Благодарам.
Но, морам да одам.
Каде одиш, сине?
На едно место каде што ќе можеш да ме гледаш секоја недела.
Во затвор?
Да.
Слушај...
Морам да го направам тоа. Ако се предадам, ќе излезам порано.
Ти само треба да издржиш.
И да ме чекаш да излезам, во ред?
Ако ти треба нешто, можеш да ја викнеш Мара.
Нема да биде сама.
Ќе видиш, се ќе помине брзо и повторно ќе бидеме заедно.
Ќе имаме среќа овој пат. Ќе видиш.
Морам да одам.
Чувај се.
ДОЛГ
За Чаро, за нејзината автентичност, чувство за хумор и човечност.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС