Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Eskerrik asko.
Montezara… Bost. Bosgarren nasa.
Lagunduko dizut eskailerak igotzen?
- Zer? - Behetik helduko dut.
- Milesker. - Lasai.
Kaixo! Ene, zer daukagu hemen!
- Ederki, onik iritsi zara orduan. - Oraindik ez.
Herritxoa mapan ere ez da ikusten.
Urteak zeramatzan oporrik hartu gabe.
Baina Italiara etortzea ez da oporretara joatea.
- Ez hasi maldizioaren kontuarekin. - Aizu.
Maldizioarena egia da. Graduatzean pasaportea galdu nuen.
Ezkontzean, berriz, biok gaixotu ginen eta egunero euria zen.
Ez dakit Liv-ek nola iraun duen.
Eskerrak Instagramen ikusi nuen euro batean etxea erostekoa dela.
- Ez al du erosi? - Saihesten saiatuko naiz.
Nire alaba etxera eraman nahi dut.
Eric Field zara Italian, ez Liam Neeson Takenen.
Bai, egia da. Aizu, Northstar-entzat aurkezpena bidali dizut.
Ederki, lasaitu orduan. Gozatu paisaiaz.
- Tira, gero arte orduan. - Bai, laster arte.
Instagrama pribatu egin behar nuen.
Nire alabak "Kaixo, aita" esanez agurtuko ninduen.
Kaixo, aita.
Horrela bai. Aitari besarkada bat emango?
Tira.
Eskerrik asko.
Zertara etorri zara? Italiara itzuli nahi ez zenuela uste nuen.
Zuregatik etorri naiz, nire alaba maitea gauaren erdian joan zelako.
- Hegaldia gauez zen. - Ia esan gabe.
- WhatsAppez xehetasunak eman nizkizun. - Guataz?
- Desagertu egin zinen. - Sareetan nago.
Eta Italian etxe bat erosten amaitu duzu?
Aita erakartzeko egin baduzu…
- Ez. - Bai horixe.
Badakizu zer? Egin nahi duzuna, aita. Hotelera eramango zaitut.
Alkatearekin etxe bila noa.
Etxe bila? Ez duzu oraindik erosi? Eskerrak. Ez nabil berandu.
Geldiaraziko nauzula uste duzu?
Kafe bat behar dut.
Italiaz ahaztuko zinela uste nuen. Pizza batzuk jan,
hondakinak ikusi, zerbitzariekin italiera praktikatu…
- Ez didazu galdetu. - Nola? Ez duzu deitzen.
Lanpetuta nengoen. Milanen ingelesa irakasten,
Florentzian umezain lanetan… Olibak biltzen ere bai.
Duela bi aste, ardo jaialdi baterantz nindoala,
okerreko trena hartu nuen eta hemen amaitu nuen.
Eta orduan… bunba!
"Bunba" zer?
Istorioaren zatiak falta dira.
Zaila da azaltzen. Montezara sentitu egin behar da.
Nik jet laga bakarrik sentitzen dut. Pasatuko gara etxea erostearen kontura?
Benetan, biztanleak erakartzeko etxe zaharrak euro batean salgai daude.
Alkateak kontu guztia azaldu dit.
Kontua dela onartzen duzu gutxienez.
Eskaera bat egin dut, onartu egin dute eta Montezarakoa naiz orain.
- Baina uste nuen… - Usteak berriz.
Ohiora itzuliko zinela,
pisua partekatuz, soldata eta hortzetako aseguruaz.
Nagusiek egiten dutena.
Nagusiak ez al dira etxe baten jabe egiten?
Laztana, kafetegia ireki behar izan dut.
Kafetegia ni baino gehiago maite duzu, antza.
- Biok berdin maite zaituztet. - Berdin, Cesare? Benetan?
- Ez… - Benetan?
- Berdin ez. - Ezin dut gehiago!
Zure lagunak al dira?
Cesare eta Donata. Ia egunero hausten dute.
- Agur, Olivia. - Agur.
- Kaixo. - Aupa.
Bi kafe, mesedez.
- Mila esker. - Nico, bi kafe.
- Mila esker. - Ez horregatik.
Agian gaur azkenean hartuko duzu kafea nirekin.
Nirekin xarma gutxi, Giovanni.
Ez didate inoiz horrelako kolperik eman.
Bizipen berriak izatea ondo dago.
- Nik ordainduko dut. - Eskerrik asko.
Baina etxe bat erostea kafea baino garestiagoa da.
Amak utzitakoa hartzeko asmoa nuen.
Inbertituta dago, saldu eta zergak ordaindu behar zenituzke.
Nagusien kontua hori ere.
Nagusi izateko gogoa kentzen ari zara.
Baina jada nagusia zara, Liv. Aizu, tira, ez…
Umeak, ezta?
Ondo dakite gu erotzen. Beraien tokia eman arren,
bidea aurki dezaten. Primerako aita izateko.
Baina ideia txarrekin ezin primerakoa izan.
Ez dit iritzia eskatzen,
baina horrexegatik sinetsi du euro bateko etxeen kontu hori…
Primeran! Ezagutu duzu.
- Zer? - Aita, Francesca Pucci.
Montezarako alkatea.
- Ongi etorri Italiara, Field jauna. - Ai ene.
- Aita, zer egin duzu? - Atzera egin nahi duelakoan nago.
- Horixe. Atzera egin nahi dugu. - Ez, ez dugu hori nahi.
Agiriak betetzen hasi gara eta 5000 euroko depositua onartu dugu.
5000 euro? Ez al zen euro bat?
Italiako etxeen programan depositua behar da arauz.
Lana amaitzea ziurtatzeko.
Txartelarekin egin dut. Amaitzean itzuliko didate.
- Iruzurra da orduan. - Gaur ikusiko ditut etxeak.
Ados?
Eman unetxo bat, mesedez.
Zergatik sartu zaizu hau buruan?
Ama ospitalean zegoenean, euro bateko etxeak bilatzen genituen.
Lehengo eta geroko argazkiei begira gure iritziak ematen genituen.
Hobetzean eskaera egitekoak ginen.
Une txarrari aurre egiteko amets bat zela uste nuen.
Hari aurre egiteko amets bat zen, horregatik nahi dut benetako bihurtzea.
Ama oso harro zegoen erdi italiarra izateaz,
eta Italian hura gertuago sentitzen dut.
Zergatik ez didazu lehenago esan?
Bai, entzuten ez dizudalako.
Ondo da.
Francesca.
Tira! Ikus dezagun dolar batekin zer eros daitekeen.
Hau da lehenengo etxea.
Zaudete. Bai!
Honengatik balio dute euro bat.
Trukean Kapera Sistinoa espero zenuen?
Maitasun pixka bat behar du.
Hobe dugu jarraitu.
Zatozte hemendik.
Hau da bigarren etxea.
Tira, argitasuna eta airea dauka.
Euro baten truke Kapera Sistinoa ez, baina teilatu bat espero dut.
Hara, pisukideak ere baditu. Jarrai dezagun.
Azkar.
Benetan?
Nino eraberritze lanetan trebea da.
Nino Francescaren koinatua da, kontratista.
Familia-iruzurra da.
Barkatu momentutxo bat.
Kontratista trebea izanda ere, DIY zuk zeuk egin beharrekoa da.
Ikasiko dut.
Ez da umeak zaintzea edo Errenazimentuko azoka batean egotea.
Badakit zure ametsa dela, baina errealitatea ez da hain erraza.
Matteo, entzuten didazu?
Bai, Francesca. Kaixo.
Bideetako mantentze-lanetako langile batekin nago.
Montezarako ordainketa ez omen zaie iritsi.
Hartu larrialdietako kreditu txartela, beheko kaxoian dago.
Ezin dut ireki.
Eman ostiko bat!
Ez, horrela ere ez…
Eman gogor! Entzun?
Gogor… bai.
Orain bai! Ederki!
Milesker, Francesca.
Ondo da. Oso ondo.
Hartu bost mila euroak ikasbide gisa
eta goazen etxera.
Beste etxe bat daukat erakusteko.
Ez dago euro batekoen zerrenda ofizialean, baina gustatuko zaizu.
Ba goazen, neska.
Gustatu? Maite dut. Hara, zein polita den. Ikusi nolako olibondoak.
- Zergatik ez dago hondatuta? - Jabea pasa den urtean hil zen.
Agure xelebre bat zen, Mario il Burbero. "Mario Petrala".
Maltese!
Hemen zaude, ahuntz inozo hori. Marioren maskota zen.
Herrikoek txandaka ematen diote jaten. Euro bateko prezioan barne da.
Eramango dute euro baten truke?
Hara, handia da.
Bai.
Sabai ederrak ditu.
Etxea Grecok eraiki zuen, hemengo arkitekto ospetsuak.
Zatozte.
Logelak daude.
Baita elektrizitatea eta iturgintza ere.
Zahar samarrak dira, baina badabiltza.
Eta fresko bat ere badago, Mario Petralak berak pintatutakoa.
Oso polita da.
Itzela.
Bistak dituen logela italiar bat.
Aizu, hau sukaldea al da?
Mario Petralak ez zuen asko kozinatzen. Mikrouhin-labe hau erabiltzen zuen.
Mario, ulertzen dizut, motel.
Bakarrik bizi bazara, bi minutuan janaria prest duzu.
Depresioa izateko bai, aita.
- Zer? Zuk ez duzu kozinatzen. - Baina zuk bai. Lehen behintzat.
Aitaren sekretua da.
Jatetxe aholkulari aspergarria baino lehen chef profesionala zen.
Hau ezustekoa.
Baina enpresa munduan sartu nintzen nire familia zaintzeko.
Baina ez zara sukaldari lanetara itzuli.
Zuretzat kozinatzea nahiago.
Urteak dira ezer kozinatu ez didazula.
Horretarako afaltzera etorri behar zenuen. Noizbait.
Onena azkenerako gorde duzu benetan.
Baina etxe hau oraindik ez dago zerrenda ofizialean.
Mario ezkongabe eta testamenturik gabe hil zen, oinordetza zehazteko dago.
Ez zion etxea ahuntzari utziko?
Senideek ez dute ezer jakin nahi.
Arazo gehiegi dira eta urrunegi dago.
Eta urruneko senideek mezuak eta deiak erantzuten ez dituztenez,
Montezararen esku geratu da orain.
Hau da etxea. Hala sentitzen dut.
Orduan, erosiko duzu?
Bizitza krisiaren ondorioz tatuaje bat egitea zenuen.
Hori egin nuen. Aspaldi.
- Zer? Non? - Ez kezkatu.
Orduan, dirudienez, etxea erosi dugu euro baten truke.
Primeran!
Zer? Han geratuko zarela?
Livi eraberritze lanetan lagundu behar diot.
Bi aste, hilabete gehienez.
Hilabete? Northstar-eko aurkezpena galduko duzu
Perfect Plate Aholkularitzaren aurka.
Bai. Northstar-eko exekutiboei aurkezpena zuk egitea duzu. Zola, prest zaude.
Eric, hitzarmenak zuk ixten dituzu. Zu egotea nahiko dute.
Dena Zoom bidez prestatuko dugu. Beti izan zara ni baino xarmagarriagoa.
Trebea zara laudorioak egiten, baina azkar ibili berriztatze lanekin.
Eric Field Italiako etxe batean bonbazia handian bizi da orain.
- Nork esango luke? - Livek ez, hori seguru.
Bihar hitz egingo dugu. Bai.
Aizu, ez al zabiltza maleta desegiten?
Bai. Amaitu dut.
- Gauzak gorde ditzakezu. - Eta nola aurkituko ditut?
Egia.
Hotelean ez dago nire nahas-mahasik. Zergatik ez duzu han lo egiten?
- Zu bakarrik ez uzteko. - Lasai, kalera noa.
Donatarekin elkartuko naiz bere harreman-hauste kontuak entzuteko.
Hara. Ondo da.
Ondo da.
Ez zaitez berandu etorri. Goiz hasiko gara.
PIZZA TXIKIAK
- Stracciatella, mesedez. - Segituan.
- Nire gogokoena da. - Kaixo. Nik ez dut oraindik probatu.
Eric, hau Bernardo da. Bernardo, Eric. Oliviaren aita.
Bihar Nicorekin joango naiz eraberritzearen bilerara.
Bernardo hemengo geometra da.
Estatu Batuetan ez duzue. Zera da…
Higiezinen aditua.
Italiako eraikin proiektu guztietarako behar gaituzte.
Oso ondo. Eskertzekoa da laguntza.
- Azken stracciatella-koilara da, antza. - Zuretzat, alkate andrea.
Ez. Gelato zapore onena da.
- Alkate txarra nintzateke. - Bakeak egiteko izan dadila.
Lehen ez naiz oso atsegina izan. Mesedez.
- Tori. - Ados.
- Milesker. - Lasai.
Niretzat txokolatezkoa, zure kontura bada.
Bai, jakina. Duo cioccolato, per favore.
Zure italiera…
Ikasten nabil. Denbora batez geratuko naizenez, saiatu egin behar.
Grazie.
Gabon.
Bernardo, nire hedatze-baimenari buruz hitz egiterik?
Barkatu iezaguzue.
Giovanni Rosada da hori, bertako sukaldaria. Talentu handikoa.
- Eseriko gara? - Bai.
Hementxe.
- Zera duzu… - Ene.
- Zera pixka bat… - Betikoa.
- Hor. - Kendu dut? Baldar hutsa naiz.
Eskerrik asko.
Eman goraintziak Oliviari.
- Agur. - Agur.
Turista erosketak egin dituzu?
Bai, zera…
ezinbestekoa. Etxean afaldu nahi dut.
Mikrouhin-labeaz serio zenbiltzan? Badakizu Italian zaudela, ezta?
Bai, baina pizza izoztu italiarra da.
Gero arte.
Atsegina da, ezta?
Estatubatuarra da…
Eta Mario Petralaren etxea?
Arriskua dauka.
Ez dago zerrenda ofizialean.
Gazte denak herritik joaten ari dira.
Erromara eta Milanera.
Gure herria salbatu behar dugu.
Eta konponbidea pizza izoztua jaten duen atzerritar batek bereganatzea da?
Ikus ezazu elkartze gisa,
ez bereganatze gisa.
Zinegotziek nire ekimenen bat babestea lortzeko
euro bateko lehen etxeak arrakasta hutsa izan behar du.
Ondo da.
Egun on, loti hori.
Non nago? Zer ordu da?
Zortzi eta erdiak.
Ninok ordubete darama hemen. Ez al ginen goiz hastekoak?
Bai. Ordu aldaketagatik da eta alarmak ez du…
Pozik egongo zara, ezta?
Bai. Prakak.
- Zer? - Ez ahaztu prakak.
Mikrouhin-labearekin parrandan?
Azkar antzeman didazu. Ez nekien etortzekoa zinenik.
Jakina. Eskolako lehen eguna balitz bezala.
Buongiorno.
- Zu Eric izango zara. - Bai.
- Nino. - Aupa.
Aukera bikaina. Herriko etxerik onena!
- Beti esaten duzu hori? - Bai.
Programa eta aurrekontua egin ditut.
- Arbel zuriaren bila noa. - Aita, lasaitu.
Norentzat da eraberritzea?
Dirua aurretik ematea pentsatu dut inbertsio-funtsak kobratzen dituzun arte.
Diru pixka bat beharko duzu.
Kreditu txartela mugara iritsi da.
Ados. Ahal bezain laster itzuliko dizut. Milesker.
Kontatu proiektuaz txartelari eta bioi. Esperientzia dugu.
Bai, sukalde industrialez aholkatzen.
Nico eta ni beste gauza batez aritu gara, sentimenduaz.
Modernizatu egin nahi dugu, baina jatorrizko xarma gordez.
Brava. Zein ondo hitz egiten duen.
Eta ni kanpoko lorategiaz arduratuko naiz.
- Goazen. - Ados.
Bai, ezin hobea da. Ikusi.
Lorategia? Txatartegia hobeto esanda.
Amak lorategia zaintzen zuen.
Familia-ondarea gordeko dut.
Guztiz jasangarria eta berriztatze osoa ekologikoa izan dadila.
Montezaran jasangarritasuna da nire helburu nagusietako bat.
Ederki, baina serio jarriko gara une batez?
Zer eta nor behar dugu? Elektrikari bat, teila-ezarle bat.
- Iturgin bat. - Ez, gizon. Ni arduratuko naiz.
- Ninok edozertarako balio du. - Bai.
Utzi nire esku.
Utzi bere esku.
Ondo da. Ikusiko dugu zer behar dugun. Nik gidatuko dut ontzia.
Aita. Nire etxea da. Nire lema.
Bai. Ametsetako etxea bihurtuko dugu hau.
- Baina lehenik, baimenak. - Bai.
Eta Italiako burokrazia famatuak baimen pila bat eskatzen ditu.
Eskerrak salbatzera natorren.
- Aupa. - Bernardo.
Baimenak eskatu aurretik, utzi planak ikusten.
Demoa, iturgintza, igeltsua, pintura, freskoa berriztatzea.
Eta benetako sukalde bat.
Egin daiteke. Baimen arruntak behar dira.
Sei hilabete baino ez dugu beharko.
- Zer? - Zer?
Bai, oso azkar, ezta?
Bernardo, hitzeman azkartzeko ahal bezain beste egingo duzula.
Badakizu zer den hau Montezararentzat.
- Ulertzen duzu? - Egin zure magia.
Ezin dizut ezetzik esan, marigorri.
Zuek lanean hasi zaitezkete.
Hara, Eric Fielden arbel zuri famatua.
- Ez dut zure programa behar. - Programa bat bai.
Bai, baina hori etxeak ezarriko du Ninok eta nik sentitu ahala.
Zer galdu dut?
Hara, oso egutegi polita.
- Oso antolatua. - Ikusten? Atsegin du.
Nino, une egokian zatoz. Utzi iezadazue erakusten
programa berri honetan egin dudan maketa.
Nino, has gaitezke lanean?
Nire aitaren PowerPoint-a saihesteko.
- Ez da PowerPoint-a. Simulazioa da. - Ikusten? Banoa.
Polita da.
- Aizu, ni arduratuko naiz. - Bai, lagundu baino ez nuen nahi.
Ulertzen dut. Bai.
Janari-hornikuntzaren orria menuaren aurretik jarri…
Kaixo!
- Barkatu etetea. - Bai.
- Jarraitu. - Milesker.
Nor da neska polita?
Hemengo alkatea.
Alkatea da hori? Hara.
Ulertzen dut 30 egun geratzea.
Beragatik? Ez. Astun hutsa da.
- Benetan. Beti dabil txikikerietan. - Asko duzue amankomunean.
Tira, hurrengo orria, mesedez.
Bai.
Aupa! Dibertigarria da egunak markatzea.
Bai horixe. Ez duzu udaletxean egin beharreko lanik?
Bai. Bernardorekin aritu naiz, baina banoa.
Bai, agur orduan.
Agur. Begiratuko al duzue elektrizitate-segurtasuna?
EBk arau zorrotzak ditu.
Aizu, badakizu etxeen balioa ezartzen?
Jakina. Zer ba?
Badaezpada, Oliviak iritziz aldatu eta saldu nahi izango balu.
- Zentzuzkoena litzateke. - Bai.
Baina Olivia eta Francesca tematuta daude.
Francesca asko etortzen da, ezta?
Espero nuena baino gehiago.
Horrelakoa da Francesca. Beti hartzen du ardura.
- Zuek biok lagunak zarete? - Oso.
Emakume berezia da.
Montezaran beso luzeko bikote bat zaretela dirudi.
- Baliteke. - Aizu, Bernardo!
- Barkatu. - Jakina. Bai.
Zurezko zola ederra eta autentikoagoa da.
Bai, garestiagoa ere bai. Eta jartzen zaila.
Ez dugu horrelakorik beharko.
Hara.
- Zein polita. - Hara.
Erosleentzat erakargarriak dira.
Erosleentzat?
- Zer erosle? Esan nizun, ez dut salduko. - Tira, 24 urte dituzu. Zer egingo duzu?
- Herritxo honetan betiko bizi? - Bai.
Gure belaunaldiko nagusiok zorte txarra izan dugu.
Ez lan egonkorrik, ez osasun asegururik. Milesker.
- Noizkoak dira? - 1800 amaierakoak.
Baldosa marokoarrekin amesten nuen.
20. EGUNA
Nino!
Zatoz hona.
Zer da hori?
Tximinia bat.
Baina ez dago sua egiteko tokirik etxeko alde horretan.
- Utzi hau L'Orso Grasso-ri. - Hartz lodiari?
Bai.
Hori da! Lan bikaina! Beste kolpe bat!
Olivia, kontuz ibili.
Ez kezkatu. Utzi hartz lodiari.
Gorputz osoarekin eman.
Bai!
Aupa!
Ai ene. Ondo zaude?
Bai. Hara.
- Zergatik ezkutatuko zuten hau? - Isolatzeko. Txoriek habiak egiteko.
Erotzekoa da.
Hau da hau… Benetako adreilu labea da. Pizzak egiteko.
Jatorrizko sukaldearena izango da.
- Dolarraren ikurra ikusi duzu? - Zer? Ez.
Sukaldea nola eraberritu pentsatzen ibili naiz.
Baina honek dena hobetzen du.
Jatorrizko aurreproiekturik badago? Besterik dagoen ikusteko.
Baliteke. Udaletxean.
- Zorte on aurkitzen. - Erronka onartzen dut.
Alkatearengana noa. Zein da modu azkarrena?
- Marioren bizikletan. - Bale.
Kanpoko estalpean dagoela uste dut. Mariok "Vecchia Strega" deitzen zion.
"Vecchia" "zaharra" da, ez? Eta Strega?
Sorgina. Sorgin Zaharra.
Sorgin… Zaharra.
Kasurik ere ez.
Ondo da.
Egun on, andreak.
Egun on!
Zergatik hitz egiten diozu?
Edukazioz.
Baina ezezaguna da!
Ezezagun ederra baina.
Herriko limurtzailea al zara orain?
Ez zaitzatela begi horiek engainatu. Estatubatuarrak gu hondatzera datoz!
Kaixo.
Ba al dago riparo bicicletta…
negozio?
Hitz egitera behartu nahi nauzue, ezta?
- Estatubatuar tipikoa. - Hori ulertu dut.
Harroputza. Denok ingelesez dakigulakoan.
Niri harroak gustatzen zaizkit.
Eta gorputz ederrekoak.
Nahikoa da.
Aupa!
Vecchia Strega! Herriko mitoa martxan da berriz.
Erreminta-kaxa daukat. Zatoz.
Eskerrik asko.
- Erori handia izango zenuen. - Tira, maldizioagatik da.
- Maldizioa? - Kontu luzea da.
Gaurko doako entretenimendua gara?
- Antoniak? - Zer?
Hirurek dute izena Antonia. Eta atsegin dituzte ikuskizunak.
Egun osoa ematen dute hor eserita?
Egun osoa. Il dolce far niente. Ezer ez egite goxoa.
- Ez dut inoiz entzun. - Italian kontzeptu ezaguna da.
Nik ez dut atsegin.
Bai, ulertzen dizut. Enpresaria naiz, beti lanean nago.
Txarra al da lan egitea?
- Ezta? - Mundua aurrera ateratzen dugu.
Bai! Mundua aurrera ateratzen dugu.
Pronta! Berria dirudi.
Esango nuke 50 urtean ez dela berritu, baina eskertzen dizut.
Etxearen jatorrizko aurreproiektuen bila nabil. Lasterketa Municipiora.
- Motza izango da. - Tira.
- Honekin irabaziko dizudan beldurrez? - Ez. Iritsi garelako.
Hau da nire aparkalekua.
- Matteo, nire laguntzailea. Eric Field. - Kaixo.
Hara.
Gordez gero, ez dut ezer aurkitzen.
Olivia bezalakoa zara.
Horregatik atsegin dut. Hemen dago.
Probintziako kontseilariekin bilera duzu hamar minutu barru.
- Kafean grappa botako diet? - Matteo, mesedez.
Goazen.
Jainkoa, lagundu.
- Hemendik. - Bai.
Hemen da.
Honekin alderatuta, zure bulegoa txukun dago.
Uholdea izan zenean dena tokiz mugitu zuten.
Hemen inguruan behar du.
Zorte on.
Porca miseria, ez…
Zer?
Ezin da izan.
- Laguntza eskatuko dugu. Lasai. - Ezin da. Ez dago estaldurarik.
Ezin dut bilera galdu.
Probintziako kontseilariak ez dira batere ulerkorrak.
Ondo da. Utzi niri. Aizu, utzi, ea…
- Ea. - Mesedez.
Hiru esandakoan. Bat. Bi. Hiru.
Alkate andrea?
- Zure gonbidatuak. - Bai.
Estatu Batuetako gonbidatuarekin bisitaldia amaitzen ari nintzen.
Mesedez, hemendik.
Atseginak dirudite. Hobe duzu zure kafeari grappa bota.
Agur.
- Egun on, Eric. - Egun on.
Eric, ondo doa berriztatzea?
Zalaparta askorekin.
Zoaz hara erratzarekin eta nik kafeak aterako ditut.
Lasai, utzi niri.
Ederki orduan.
Milesker. Hasteko gogoz gaude.
- Agur. - Bai.
Northstar bera gure bezeroa da!
Aurkezpena ezin hobe egin duzu.
Bai. Telefonoa sutan daukat.
Perfect Plateko Deb Welchek ere zorionak eman dizkit.
Benetan? Niri ez.
Zaude. Gure lehiakideek nahi zaituzte?
Tira. Noiz itzuliko zara?
Bai, zera…
- Uste dut… - Eric.
- Bai. - Hemen behar zaitut.
Jakina.
Otsoa aipatu, otsoa agertu. Deb da.
- Zer? - Ez kezkatu. Ez diot kasurik egingo.
Gero arte.
Bale.
Nino, ez dut aurreproiektua aurkitu.
Hodi zahar eta nazkagarri hauek aldatzen hasi gaitezke.
Berehala, zulatzera.
Zulatzera? Zer? Nik egitea nahi duzu?
Bai, hasi laguntzen. Nik heldu eta zuk lan polita egin.
- Zerratzea. - Zerratzea polita da. Noski.
- Tira. - Baina… ondo da.
- Ea, ba. - Hemen?
Bai.
Aizu, Francesca zure koinata da, ezta?
- Zure emazteagatik edo… - Ez.
Nire anaiarekin ezkondu zen, Alessandro.
Duela bost urte hil zen. Bihotzeko batez.
Ez zuen inork espero.
Sentitzen dut. Badakit zer den hori, nire…
Nire emaztea duela hiru urte hil zen. Elkarte kakatsua da.
Aizu,
ez duzu bikoterik eta Francescak ere ez…
Uste nuen Bernardorekin zera…
Bernardo? Ondo dakit Alessandro eta gero inork ez diola bihotza ukitu.
Interesgarria, baina ez nabil bila.
Ez zabiltza zeren bila?
Hara, Francesca.
Alkate andrea, garaiz zatoz lan honetatik salbatzeko.
Ez dakit ba. Lan polita dirudi.
Hobe dut joan.
Olivia niri deika dabil.
Ez dabil deika.
Tira, utzi laguntzen.
Ez, ondo jantzita zaude…
Ginger Rogersek Fred Astaireren lan bera egin zuen, atzeraka eta takoiekin.
Ondo da, alkate andrea, dantza dezagun. Erakutsi dakizuna.
Gauza bat aitortu behar dizut. Ez naiz honetan batere trebea.
Lasai.
Tximinian trabatu nintzen behin katagorri bat uxatu nahian.
Orduan ohartu zen Liv Bizarzurirena gezurra zela.
Aita tximinian sartzen ez bada, nola sartuko da Bizarzuri?
Ai ene. Ene, zaude.
- Itxaron. Bai. - Zer nazka!
- Eskerrik asko. - Hau dantzari bikotea.
Ene. Ura eten dut, baina hodian apur bat egongo zen.
Sentitzen dut, Francesca.
Scusa. Scusami!
Benetan? Etxea salgai jarriko duzu hitz egin duguna eta gero?
Ez. Inguruan dauden antzeko etxeei begiratzen nabil.
Tori. Inbertsioaren ordaina.
Zor dizudan diru dena, zergak kenduta. Ikusten?
Nagusien hitz hori ikasi dut.
- Milesker, Liv, baina uste dut… - Joateko garaia duzula uste dut.
Hilabete daramat, apur bat gera naiteke.
Asmoa kentzera etorri zinen.
Eta lortu ez zenuenean,
saltzen konbentzitzeko ekimen bitxiekin hasi zinen.
Amaitzen duzunean zer egingo duzu? Nola biziraungo duzu hemen?
Kezkatuta nago.
Aurkituko dut modua.
- Zer landatzen ari zara? - Hau izpilikua da.
Eta hemen erromeroa landatuko dut,
onak baitira jateko eta polinizatzaileentzat.
Laguntzerik nahi?
- Zera bururatu zait… - Ez hitz egin.
Mesedez.
Une batez behintzat.
Egingo dugu soilik…
landatu?
Eta ohera joan nahi dut.
Duela ordubete trago bat hartu dut
eta burura igo zait.
Noraezean nabilenean,
lehorrean, itsasoan edo aparrean,
beti entzungo didazu abesti hau kantatzen.
Erakutsi iezadazu bidea. Erakutsi iezadazu etxerako bidea.
- Hori da! - Ene.
Urteak hori kantatu gabe.
Agian arrazoi duzu, luzeegi geratu naiz.
Baina Italiatik joateko garaia iritsi bazait,
gaur Zoomeko bilerak eta pizza izoztua utzi ditzaket.
Goazen afaltzera.
Zu eta ni?
Bai, Maltese jada beteta dagoela uste dut.
Ondo legoke.
Ondo da.
Hemen da.
Ea ba.
- Ongi etorri. - Eskerrik asko.
Primeran, eskerrik asko.
Buonasera. Ongi etorri nire jatetxera.
Donata, sukalde ondoko VIP mahaia nire bezero berezientzat.
Zatozte nirekin.
VIP tratua.
- Zer ondo. - Nire aita limurtzen, Gio?
Nirekin kafe bat hartu nahi ez baduzu, esfortzu bat egin beharko dut. Aurrera.
Hemen duzu.
Eskerrik asko.
Bertako ardoa da Brunello di Montalcino.
Eric, zuk ere jatetxe munduan egiten omen duzu lan.
- Egia al da? - Bai, baina aholkularitzan.
Aholkularitzan?
Zer da hori?
Jatetxeei aholkuak ematen dizkiet jardutea hobetzeko.
Aurrekontuak, menu berriak eta abar.
Hau da, kozinatzen egon beharrean, ez du kozinatzen.
Hemen duzue lehen platera: maltagliati onddoekin.
- Hemengo berezitasuna. - Mila esker.
Ingurukoa zara, Giovanni?
Erroman hazi nintzen, baina familia dut Montezaran.
- Horregatik ireki zenuen jatetxea hemen? - Azkenean jakin-mina du.
Atsegina izan nahi dut, besterik ez.
Erroman bigarren chefa nintzen, baina nire jatetxea nahi nuen,
nire familiaren errezetak prestatzeko.
Pasta hau oso arina da, baina zapore oso sakona du.
Oliba olioan urtutako antxoak dastatzen nabil?
- Dastamen harrigarria, Eric. - Ez duzu galdu.
On egin.
Eskerrik asko.
Bigarren platera lupia freskoa da,
belarrez betea eta gatzetan jarrita.
Milesker, Fabio.
Teknika ezagutzen dut, baina zaporea sekulakoa da. Txundigarria.
Edo zerutarra, ez nago ziur.
Zergatik ez zara bazkari eta afarien artean etortzen?
Truko toskanarrak erakutsiko dizkizut.
- Ideia bikaina. - Ederki.
Oso gozoa. Milesker.
- Ikusi arte. - Agur.
Itzela izan da.
- Agur. - Agur.
Hara.
Hau ere xarma erasoaren parte da?
Azkenean eragina izan du?
Abisatuko dizut.
Talde osoa dago hemen? Lagunok, etorri. Tira.
Zertara dator hainbeste presa?
Liv eta nik primeran jan genuen Trattoria Rosadan.
Zorionak, benetako pasta azkenean.
- Joan gaitezke? - Oraindik ez.
Eraberritze honek bezero ohi batzuk gogorarazi dizkit.
Columbusen etxola bat erosi zuen chef bikote bat.
Nora jo nahi duzu?
Sukaldea guztiz eraberritu zuten eta orain sukaldean irakasten dute.
Etxe honetan gauza bera egitea nahi duzu?
Posible al da hori?
Ez, ez da posible.
Itxaron, entzun.
Mario Petralaren mikrouhin-labea botatzeaz gain,
sukalde industriala jarri dezakegu, adreiluzko labetik hasita.
Eta nork irakatsiko du?
Estatubatuarrek ez behintzat. Tira.
Bertako chefak kontratatuz ezaguna izango da.
Nik lagunduko dizuet, beti egiten dut.
Bertako chefak. Bertako janaria. Eskola batek turistak erakarriko ditu.
Bai. Montezara zein berezia den sukaldearekin erakutsiko dugu.
Ondo da. Atsegin dut, bai.
Sukaldaritza eskolarako baimena aldatu behar da.
Eta baimen horiek oso zailak dira lortzen.
Horretarako zaitugu hemen. Gure arma sekretua zara.
Baimenen bulegoa xarmaturik daukazu.
Ikusiko dugu.
31. EGUNA
Harraska hemen jartzen badugu, ez da jantokitik ikusiko.
Bi ateko hozkailua hemen, zutikako izozkailua,
gasezko sukaldea hemen eta bi elektriko hemen.
- Bikain. - Milesker.
Itzela da, baina beharrezkoa da? Ezin dut hainbeste ordaindu.
Nik ere baditut funtsak.
Aurreztu dudan diruarekin ez nekien zer egin,
baina uste dut etxetresna italiarrentzat izango dela.
Ezingo zaitut gainetik kendu.
- Joatea daukat. - Ez.
Ez dakit sukalde industrialez. Behar zaitut.
Ez betiko, baina egun batzuk gehiago.
Ez dut urte askoz pastarik egin. Erositakoa jaten ibili naiz.
Ez esan hori. Tira. Beldurgarria.
Kartoian datorrena ez da ona.
Badakit. Dena neuk egiten nuen lehen.
Olivia eta emaztea, Mia, sukaldean nirekin egoten ziren.
Sekulako afariak prestatzen genituen.
Oliviak gezurrezko bibotea janzten zuen
eta menua idazten zuen arbelean.
Gure metretxoa.
- Eta jada ez duzu egiten? - Ez.
- Oliviari bibotea txiki geratu zitzaion. - Ene.
Eta bizitza aldatu zitzaigun…
Miak minbizia zuela jakin genuenean.
Kozinatzeko gogoa kendu zitzaidan.
Eta zer sentitzen duzu orain kozinatzean?
- Egon behar dudan tokian nagoela. - Bada, ongi etorri etxera, Eric.
Mila esker, txo.
Etxerako genuen plana aldatu dugu.
Sukalde industriala jarriko dugu sukaldaritza eskolak emateko.
- Agian han irakatsi nahiko duzu. - Benetan?
Oliviak nahi du nik irakastea?
Tira, gustatu zaio bertako sukaldariek irakastearen ideia.
Primeran, bai. Sartu nazazu.
Itzel.
Zer iruditzen hau?
Aspergarria.
Aizu, Giok atsegin zaitu.
Itsusia. Hori ez.
Gio edo baldosa?
Mutil ona da. Talentuduna. Atsegina.
Zure mutil-lagun ohia baino hobea, Frisbi Brad.
Frisbilari profesionala izan nahi izatea ez da txarra.
Jakina. Zertan ari da orain?
Frisbilari profesionala izan nahi du.
Ikusten?
Bai! Hauxe. Etxearen bizitasunarekin bat dator.
- Modernoa baina tradizionala. - Ados nago.
Hobe dut ez sartu. Banoa.
Iaioa zara honetan, Olivia. Diseinua eta erraztasuna. Arima.
- Mila esker. Oso atsegina zara. - Ez da atsegina izateagatik.
Hau ikastea pentsatu al duzu?
Ez, ez dut horretan pentsatu.
Orain arte.
Erroman lagun diseinatzaile on bat daukat.
Bai, aprendizak hartzen ditu. Nahi baduzu.
Ez dakit. Nahi al dut?
Baliteke. Bai, baliteke.
Azken urteetan nahiko galduta ibili naiz.
Nire bizitzan egin nahi nuenaren bila.
Kostata konbentzitu dut aita hau erosteko. Atzera egin dudala usteko du.
Zalantza eginez gero, arraun egin.
- Nino surflariaren aholkua? - Bai!
- Aukera ez galtzeko diozu? - Bai.
Ados.
Utzi apur bat pentsatzen, bai?
Ez dago presarik. Esango didazu.
Esan "Bi lagunentzako mahaia, mesedez".
Un tavolo per due, per favore.
Giuliano Montaldo…
Hura bai gizon ederra.
Egun on, andreak.
Egun polita gaurkoa, ezta?
Oraindik ez dut ulertzen.
Entxufeak bide historikoetako alde guztietan?
Esan dizuet, turistek eskatzen dituzte kargatzeko guneak.
Alokatzeko auto gehienak elektrikoak dira.
Hara, herriko estatubatuarra.
Eric, premiazko zerbait behar duzu?
Bai. Horixe, oso premiazkoa da…
Barkatuko didazue…
Alkatearen laguntza behar dut.
Matteok erantzungo dizuete gainerakoa, jaunak.
Mila esker.
Aurrera.
Ezkutaleku onena.
Aurreproiektua bilatzen dugun bitartean joango dira.
- Apurtxo bat irekita utziko dut. - Bai.
Ez da erraza izango emakumea izanda alkatea izatea.
Arraza arraroa gara Italian,
eta zaila da nire ekimenak aurrera ateratzea.
- Eta zergatik egiten duzu? - Nire senar ohia, Alessandro, alkate zen.
Duela urte asko.
Hau da bera?
Ez hainbeste urte.
Kontatu Alessandrori buruz.
Atsegina zen.
Lagunkoia.
Burugogorra.
Beti galtzen ginen eta ez zuen bidea galdetzen.
Hori gizonen kontu unibertsala da.
Nahiago dugu labarretik erori akatsa onartu baino.
- Dantzari aparta zen. - Hori ez da unibertsala.
Ni ez nauzu dantzalekuan ikusiko.
Hil zenean, jendeak kargua hartzera animatu ninduen,
baina politika gehiegi dago politikan.
Bai. Zerk konbentzitu zintuen?
Montezara salbatuko zuen norbaiten zain aspertu nintzen.
Hasieran ez nuen ulertzen.
"Zergatik ote dabil eraberritzerako txikikerietan?".
Ez ziren txikikeriak.
Bale, txikikeriak ziren.
Baina dena arazo gabe joatea nahi dudalako.
- Herri hau maite duzulako. - Beldurra ematen dit.
Ez daukagu dirurik. Baina badakizu zer?
Maite dugunagatik borrokatu behar gara.
Bai.
Eta Oliviaren ama?
Mia. Bai, hura…
autentikoa zen.
Ezagutu nuenetik, imajinatu ere ez nuena egiten hasi nintzen.
Mahaspasak jatea, esaterako.
- Mahaspasak dira zuen istorioa? - Gorroto nituelako.
Lehen zitan ibilaldi bat egitea pentsatu genuen.
Bere etxean gosaltzeko olo-ahia mahaspasekin egin zuen.
Eta guzti-guztia jan nuen.
- Maitasunerako bidea ez da erraza. - Ez. Mahaspasez estalia zegoen nirea.
- Bazekien benetan maite zenuela. - Amoratu pasatua nintzen.
- Ez. - Txantxa bat da.
- Mahaspasa, pasatua. - Bai. Oso txarra da.
Badakit.
Aizu, uste dut hau dela.
- Greco? - Bai.
Bai, bera zen arkitektoa.
Begira. Leoni. Ikusi hau.
Mesedez, izan dadila hau. Mesedez.
Bai!
Ikusten? Banekien. Begira, etxeak izatez sukalde handia zuen.
Badirudi sukaldaritza eskola egin beharreko zerbait dela.
Baimena aldatzea lortzen badugu.
Bernardo desagertuta dabil.
- Benetan? Ni arduratuko naiz. - Grazie.
Galdera bat.
Badago negozio bat jarri duen euro bateko etxerik?
Bai, Cossarin dago bat. Antzinako gaztelu toskanar bat da.
Guztiz eraberritu zuten eta orain luxuzko hotel bat da.
- Joan gaitezke ikustera? - Bihar goizean?
Zita bat da.
Benetan?
Estatu Batuetan esateko modua da.
Hori esaten dugu beti. Bai.
Oso ondo. Zita bat da.
Kaixo, andreak.
Eric Field naiz.
- Italieraz daki! - Baina gaizki.
Erroma ez zen egun batean eraiki.
Aholkua eskatzera natorkizue.
Zuek asko dakizue eta.
- Hori egia da. - Antonia!
Egia da, eta saiatzen ari da.
Zer behar duzu, gazte?
Piknik bat egin nahi dut.
Francescarekin?
Lehen egunetik nekien nik.
Ordaindu, lagun. Apustua irabazi dut.
Tira, eman jokatutakoa.
Hau amarrua.
Oso ondo.
Zer du alkateak gustukoen?
Oso gogoko du Prosciutto di Cinta.
Eta Gota pixka bat.
Gota, ondo da.
Erosi Caprino della Maremma gazta.
Bertakook bakarrik ezagutzen dugu.
Txundituta geratuko da.
Ez da ezertaz ere gogoratuko. Gizonek memoria txarra dute.
Garuna askoz txikiagoa dutelako.
Zerrenda bat egingo dizugu.
Ados, uste dut ulertu dudala.
Hau ere beharko duzu.
Ezin hobea da hau. Grazie.
Hauek dira onartuta dauden Montezarako etxe historikoen koloreak.
Ondo da.
- Uste dut honen tonua atsegin dudala. - Hau?
Bai, polita eta bizia da. Hauxe.
Aukera ona. Aukera bikaina.
Aprendiz izateko eskaera egitea erabaki dut. Arraun egingo dut.
Primeran, Olivia. Harremanetan jarriko zaituztet.
Olatu honek, behingoz… ona dirudi.
Esan diozu zure aitari?
Ez. Eta non dabil ba?
Ideiarik ere ez. Goiz joan da gaur.
Vecchia Stregak inspiratu nau.
Eskerrak ezin gaituela ikusi, jeloskor jartzen da.
Noiz itzuli behar dugu?
Agenda bilera faltsuen txikikeriekin bete dut arratsalde osorako.
Zu bai azkarra, alkate andrea.
Hara, honek bai duela maila.
Goazen kafe garesti bat hartzera ikuspegiarekin.
Burdina forjatua polita da. Ondo geratzen da.
Barkatu, gaur itxita gaude ekitaldi pribatu baterako.
- Hemen duzu. - Mila esker.
- Hotela ikusi behar dugu. - Bizikletan honaino etorri gara.
Goazen…
- Mila esker. - Aizue, nora zoazte?
- Honetara ohitu naiteke. - Gaueko mila euroren truke.
Barkatu!
- Aizue. - Hemendik. Azkar.
Zerbait behar duzue?
Scusa! Barkatu.
Hemendik. Azkar.
Ekitaldi pribatua. Argazkiak ateratzen ari dira.
Sar gaitezen jendartean.
- Bai. - Bai?
Italiarrak dirudite hauek. Zer iruditzen? Bai.
Mutilen atzean jarri. Bai.
Oso ondo.
Marcello!
Ederki!
Aizu, begiratu hona.
Badator. Goazen.
Begira, kafe garestia eta ikuspegia.
- Oso gozoa. - Grazie.
Aizue.
- Bisitaldi polita! - Ondo geratuko zaizkizu.
Il dolce far niente-ra ohitu naiteke.
Hori da egiten ari garena?
Bai. Horretarako trebatzeko une ezin hobea da.
Zuk esan, entrenatzaile.
Zuk trebatu behar duzu kanpotar hau.
Ondo da.
Ea gogoratzen dudan.
Hasteko, erlaxatu.
Gero, etzan.
Ados.
Bai. Lortu dut. Eta orain?
Momentua bizi. Arreta galdu gabe. Lasai-lasai.
Txarrena naiz lasaitzen.
Ni bigarren txarrena.
Oso ondo gabiltza. Gaur ez dugu ezbeharrik izan.
Ez gara bata bestearen gainera erori edo urarekin busti.
Arratsalde osoa dugu aurretik, nahasteko denbora asko.
Zer nahasmen duzu buruan?
Baditut ideia batzuk.
Bulegoko deia da. Matteo?
Bai…
Ez. Oraintxe noa, bai.
Agur.
Probintziako kontseilariak dira.
Nire asmo berriak argitzeko beste bilera bat nahi dute.
Joan beharra dut.
Ondo da.
Aizu… Gaurkoa dela eta…
Bai. Une horretaz ari zara.
Bai… Argi dago hobe dugula…
Ez nahasi.
Alkatea naiz eta zure etxearen kargua dut.
Teknikoki Oliviaren euro bateko etxea da.
- Interes gatazka halere. - Ulertzen dut.
Eta nire bizitza korapilatsua da jada. Izan gaitezen profesionalak.
Bai, bi profesional oso profesional izango gara.
- Profesionalak. - Bai.
- Zein helduak garen. - Tira…
Joan egin behar nuke.
- Noski. - Bai.
- Uste nuen zuk… Oraindik ez dut… - Lasai. Arazorik ez.
- Ondo da. - Tira… Agur.
- Agur. - Gero arte.
Aupa!
Aupa. Non sartu zaren pentsatzen nengoen.
Bai, zera… Bai.
- Zita bat izan duzue? - Zer? Ez.
Ez zen zita bat. Ez.
Eta zitarik izan al duzu bestela? Estatu Batuetan?
Ez. Bai, ez. Ez dakit…
Ez dakit zer esan.
Izan duzu zitarik ala ez?
Ondo da. Bai. Zolak zita pare bat antolatu zizkidan, baina ezer ez.
Aplikazioen beldur naiz.
- Ongi etorri klubera. - Bai.
Baina ziur zaude hau ez dela zita bat izan?
- Niri zita bat iruditu zait. - Negozioak.
Gainera, Bernardorekin dabilela uste dut…
Zuk zer egin duzu gaur?
Leiho-ateak pintatu ditut.
- Besterik ez. - Ondo da.
Horretara itzuliko naiz.
Ikusi hau…
Grafikoaren arabera,
jasangarritasun proiektuak errentagarriak izango dira.
Francesca, kontrolpean duzu.
Grappatxo bat?
Matteo!
Dena ez dugu grapparekin ospatu behar.
- Kaixo, Francesca. - Bernardo.
- Mila esker. - Aupa.
Lehen etorri naiz, baina ez zeunden. Zein arraroa.
Bisita ofizial bat izan dut.
Zer gertatzen da etxearen erabilera aldatzeko baimenarekin?
Ericek ez omen zaitu ikusi.
Bera izan al da… bisita ofiziala?
Oliviak ezin du jarduera-lizentzia eskatu baimena prest izan aurretik.
Baina Marioren etxea oraindik ez dago euro bateko etxeen zerrendan.
Eta sukaldaritza eskolaren txorakeria? Hona etorriko dira kozinatzera?
Montezara zuk uste baino gehiago izan daiteke.
Zuk ere ikusterik bazenu…
Konbentzitu nazazu, marigorri.
Afari batekin?
Ezin dut. Gau osoa lanean eman behar dut.
Joango gara… izozkia jatera astean zehar?
Nahi duzunean.
- Agur. - Agur.
- Zer? Erotu naizelakoan? - Entzun…
- Deitu eroa. - Ez…
Ez dago Netflixen ezer onik?
Donatarekin ardo bat hartzeko geratu naiz, baina…
Ni ere ardo bat hartzekoa nintzen. Elkartu nahi?
Jakina.
Goazen.
Ni bahitu aurretik, jakin ezazu karatean gerriko beltzen txapelduna nintzela.
- Adi… - Ez zaitut bahituko.
Baina ondo dago hori jakitea. Kontuz ibiliko naiz.
Hara.
Zein polita den.
Oraindik ezin dut sinetsi
orain Italian bizi naizela.
Montezara leku magikoa da.
Erroman honen mira izango nuke.
Erroman?
Zutaz fida naiteke?
Jakina. Fidatzekoa naiz. Nire xarmaren parte da.
Barne-diseinuko aprendizgorako elkarrizketa bat dut.
Olivia! Fantastico!
Ez dakit nire aitari hainbeste grazia egingo dion.
Nire aukeren kontra gogor egiten du beti.
Benetan? Harreman estua duzue.
Lehen bai. Gazteagoa nintzenean.
Baina…
Ez dakit. Batzuetan berriz elkar gaitezkeela uste dut.
Baina 25 urte ditut ia, zergatik axola dit haren iritziak?
Maite duzulako.
Bai.
Gustatuko zaizu, itzela da.
Grecoren jatorrizko aurreproiektuko su-egurra gordetzeko biltegia.
Aupa, Greco. Ideia itzela.
- Bai, ezta? - Bai.
Poliki. Zatozte hona.
- Azkenean iritsi da. - Utzi hemen.
Tira, instalatu dezagun.
Ez, hozkailu berri ederra da,
baina gaur ezin dut. Erromara noa.
Erromara? Ez dago gaurko programan.
Ez. Unibertsitateko lagun batekin elkartuko naiz.
Erroman.
Gauean itzuliko zara? Afaltzera…
Han geratuko naiz, baina laster arte.
- Olivia… - Agur!
- Kontuz ibili. - Bai.
Ea ba.
Kaixo, alkate andrea.
- Kaixo. - Aspaldiko.
- Txikikeriak falta ditugu. - Ez dut uste.
Giorekin kozinatuko duzu gaur?
- Bai. Zu? Berandu bazkaltzera? - Lanik ez dudalako.
Il dolce far niente praktikatzeko.
Mugikorrean programa egin dut.
Horrek helburua ezerezten du,
baina, entrenatzaile gisa, eskertzekoa da. Zure atzetik.
Eskerrik asko.
- On egin. - Eskerrik asko.
- Agur, Francesca. - Laster arte.
- Agur. - Eta?
Ez dut mugikorra begiratu ere egin. Bazkariak txundituta utzi nau.
Pozten naiz. Zuretzat prestatu dugu.
Ez, signore apala da. Dena berak prestatu du.
Bravo. Gozo-gozoa zegoen dena.
Eskerrik asko. Eskertzen dizut.
Mila esker.
Sekretu handi bat jakin nahi?
Nire lehen mozzarella jan duzu. Ez dugu sekreturik. Bota.
- Ez dakit kozinatzen. - Kozinatzen ez dakien italiar bat?
Labean liburuak sartzen ditut. Baina ixo, herritartasuna kenduko didate.
Eta zu mikrouhin-labeagatik barrez.
Esperientzia dudalako.
Mila esker gaurko laguntzagatik.
- Banoa. Amonarekin geratu naiz. - Zer polita.
- Zer egiten duzue elkarrekin? - Ikusi nahi?
- Bai? - Bai.
Amonarekin edaten duzu, ala?
Aperitiboa da. Erromatik ekarri nuen ohitura bat.
- Nonnak eta lagunek atsegin dute. - Nonnak eta lagunek?
- Zure biloba kutuna etorri da! - Hemen da!
Kaixo.
- Hemen da. - Nola ez.
Amonaren mutiko ederra!
Mila esker.
Eskerrik asko.
Trago bat soilik, afariak ditut prestatzeko.
Ondo da.
Eric, zuk ere joan egin behar duzu?
Egun osoa daukat.
Zein ondo.
Eta Antonia hau gozogile profesionala zen.
Eta gu biok bere gozotegian egiten genuen lan.
Ni nintzen gozogilea.
Negozio propioa zuen Montezarako lehen emakumea izan nintzen.
Hara. Zer gertatu zen?
Zahartu egin ginen.
Bazkatzera bidali gintuzten.
Zer? Ezer ez egitea atsegin zenutela uste nuen.
Asper-asper eginda nago.
Amona influencer-ak izan nahiko genuke.
TikToken.
"Helburuak" traolarekin, ezta?
Hori da!
Zer dugu? Karraskariak? Chefa haserre? Utzi nire esku.
Ezin nuen lorik egin eta bulegora etorri naiz.
- Astelehenean kontatu behar nizun… - Zer kontatu?
Deb Welchek lana eskaini dit.
Perfect Plate-n.
Eta Northstar-ek zurekin lan egin nahiko du.
Baduzu interesik?
Baliteke.
Ulertzen dut zergatik geratu zaren Italian.
Baina nagusiaren kontinente berean egon nahi dut.
Han zaudenetik arreta beste zerbaitetan duzu.
Bai, egia da.
Egia esan, hemen nagoenetik hausnartzen egon naiz.
Zola, jakina zu geratzea nahi dudala,
baina aukeratu ezazu zuretzat onena dena.
- Pentsatuko dudala esan diot Debi. - Oso ondo, pentsatu. Hemen nago.
- Deitu iezadazu erantzuna eman aurretik. - Ados. Mila esker.
Lasai. Eskerrik asko.
Esan: "Erromara joan nahiko nuke".
Erromara joan nahiko nuke.
Vorrei andare a Roma.
- Aupa! - Aupa!
- Zer gertatu zaio Vecchia Stregari? - Berriz zulatu da.
Nirekin hautsi nahiko du agian.
Muturtuta dago gure txangoagatik.
- Kexati hutsa da. - Bai.
Matteori eskatuko diot konpontzeko.
Primeran legoke. Eta jantzi hori? Larunbat informala?
- Atsegin dut itxura. - Nire lagun Pinaren hondartza-festarako.
Bulegotik irteteko esaten dit beti, baina ezetz esaten diot.
Baina ezer ez egitearen goxotasuna irakatsi dizute.
Hori da.
Entrenatzailearen laguntza beharko dut agian. Etorri nahi?
Pina!
- Barkatu. Francesca! - Aupa.
- Kaixo! - Kaixo! Zu Eric izango zara.
- Bai. - Asko entzun dut zutaz.
- Ez da egia. - Bai. Pizza izoztuena.
Urteak betetzen dituen neskarentzat!
- Zorionak! - Mila esker.
Bizitzari buruzko test bat irakurri nuen.
Zer sentitzen duzu itsasoari begiratzean?
Bizitzarekiko duzun ikuspegia azaltzen du erantzunak.
Zer sentitzen duzu zuk?
Zer sentitzen dut?
Bizitzan planak egiten dituzu, baina gero ekaitz bat etortzen da
eta ur-lasterrak beste norabait eramaten zaitu.
Eta toki berri horretan berriro hasi behar duzu.
Zure txanda.
Ulertzeko gai naizena baino handiagoa da ikusten dudana.
Kontrolatu ezin dudana.
Ontzi handi bat eraiki arren edo iparrorratzari begira egon arren.
Olatu batek ni ito edo altxatu egin nazake
toki berrietara eramateko.
Hitzetan galdu naiz.
Ez, sekulakoa izan da.
Dantza egin beharko dugu.
Engainatu egin nauzu!
Dantzatu nahi?
Orduan…
"bi profesional oso profesional" izateaz…
Politikariei kasurik ere ez.
Ez al zatoz gora?
Bernardo eta zu?
- Bernardo? - Bai.
Laguna baino ez da.
Beste zerbait esan dizu?
- Esan ez, baina… - Niretzat anaia bezalakoa da.
Besterik ez.
Orduan, bai. Gora joan nahiko nuke.
- Trebea zara. - Ez, Cesareri begira ikasi dut.
Horrela. Bide batez, Francesca.
Gauza bat jakin nahiko nuke, oso garrantzitsua da.
Liburuak labean? Benetan?
Ez zen gezurra.
Inork apalean ikusterik nahi ez ditudan liburuak gordetzen ditut.
Maitagarria da hori. Ai ama.
Ea ba.
Inoiz jan dudan gozokirik onena da.
Horixe. Estatu Batuetako gozokiak basakeria hutsa dira.
Dunkin' Donuts ondo dagoela entzun dut.
Iturritik botako zaitugu.
Honen izena "panforte" da.
- Panforte. - Oso ondo.
Etxeko aurreproiektuaren bila nenbilela,
ikusi zer aurkitu nuen.
Ez!
Begira.
Zein polita.
- Zein gazteak ginen. - Alajaina.
Lanera itzultzeko ordua da.
Irakatsi ezazue gure sukaldaritza eskolan.
Eta "amona influencer-ak" izango zarete.
- Oliviaren plater kutunena zen txikitan. - Benetan? Plater beix hau?
Janari italiarra ez da beixa.
Italiarrek ez duzue horrela prestatzen.
Baina probatu.
Fettuccine Alfredo hau… ez dago hain txarra.
Baina ez dut hori esan dudala onartuko.
Ea asmatzen dudan. Francesca?
- Nola dakizu? - Irribarrez daramazu egun osoa.
Esanahi bakarra du horrek.
L'amore.
Oraindik ez dakit Oliviari nola esan.
Zer esan? Aitaren ostegun gaueko sorpresa.
- Plater estatubatuarrak irakasten dabil. - Bai?
- Erromara zoaz berriz? - Lortu duzu aprendizgoa?
Zer aprendizgo?
Olivia… jakingo zuela uste nuen.
Zer jakingo nuela? Zertaz ari da?
Zatoz.
Hitz egin dezagun.
Aizu.
Zer gertatzen da?
Erroman Ninoren lagun batekin izan ditut bilerak. Carlo du izena.
Barne-diseinatzailea da eta aprendiz bat hartu nahi du.
Ni.
Atzera egiten nabilela usteko duzu.
- Baina… - Zoragarria dela uste dut, Liv.
Ados.
Ez nuen hau espero.
Onartu egin behar dut. Saiatuz ikasi duzu. Halaxe egingo zenuela esan zenuen.
Lehenago esan behar zenidan.
Noiz utzi genion
elkarri gauzak kontatzeari?
Ez dakit.
Uste dut… ama zela beti itsasgarria.
- Bai. - Gure artekoa.
Baina… hil egin zen.
Eta… itsasgarria galdu genuen.
Nire errua da.
Hura gabe ez nekien zuri nola hitz egin.
Ez.
Dena ez da zure errua.
Biok pasatu dugu gaizki.
Ez nintzen ohartu amaren doluagatik zela…
Dena pikutara bota zenuela uste nuen, baina agian…
aurrera egiteko moduaren bila zeunden.
Bai. Eta…
zu doluarekin itxi egin zinen.
Sentitzen dut denbora galdu dugulako.
Baina orain hemen zaude eta eutsi egin diozu.
Nik hala nahi ez nuen arren.
Bai. Tira, aitortzen hasi garenez…
- Francescarekin zabiltza? - Zer? Nola dakizu?
Mesedez! Erromatik itzultzean ohartu nintzen ez zenuela hemen lo egin.
- Bale, baina kontu berria da, benetan… - Aita, lasai.
Ez nago haserre.
Gainera, atsegin dut Francesca. Zoragarria da.
Radarra hautsita izango dut.
Beldur nintzen usteko zenuela nik…
ama ordezkatu nahi dudala edo.
Aita, oraindik gaztea zara. Gaztea edo.
Norbait ezagutu behar zenuen.
Hala ere, amarekin zenuena berezia zen.
Berarekin nuena errepikaezina da.
Baina bizitza luzea duzu aurretik.
Bai.
Ohartu zara?
Kozinatzen ari zara berriz. Zitak dituzu.
Zoriontsu zara.
Eta onartzea gorroto dudan arren, pozten naiz hemen zaudelako.
Pozten naiz hori entzuteaz.
Agian "maldizioa" aldendu egin da.
Zaude.
Eta Italian geratzen bazara? Entzun ondo.
Aprendizgoa urte baterako da. Arduradun bat beharko dut hemen
eskolekin eta Giori sukaldean laguntzeko.
Ezin dut, edo bai?
Hainbeste urte daramatzat negozioan…
Eta sukaldaritza eskolarena…
Badut horrelako aldaketa handia egiterik?
Nire adinean? Ez dakit ba.
Zergatik ez?
Amak eta nik etxearekin amets egiten genuenean,
ez zen gu biontzat bakarrik.
Hirurontzat zen.
Beti dago gurekin batera nolabait.
Lorategi honetan ere badago… entzuten.
- Atsegin dut hori. - Nik ere bai.
Baina harekin hitz egiten baduzu, ez esan tatuajearena.
Ez, ahoa itxita daukat.
Oso ondo, asteazkenean 14:00etan. Agur.
Eric Fieldekin zabiltza.
Bai, duela gutxitik.
Baina oraindik ezin izan diot inori esan.
- Eta gu biona? - Badakizu zer sentitzen dudan.
Alessandroren doluagatik zela uste nuen.
Ez nekien harreman bat izan nahi nuenik.
Baina gurea aspaldikoa da. Eta Eric badoa…
Ericek gelditzeko asmoa du
sukaldaritza eskola zuzentzeko.
- Sukaldaritza eskola? Baina… - Zalantzak zenituen.
Eta agian gehiegi eskatu dizut.
Baina azkenean nik neuk egin dut…
eta baimen aldaketa lortu dut.
Entzun…
Larunbatean freskoa aurkeztuko dute.
Zuri esker lortu dugu euro bateko etxearen arrakasta.
Zu ere etortzea nahi nuke.
Tira, agur.
Aupa. Eta Donata? Arraroa da lurrean hautsitako katilurik ez ikustea.
Akabo da. Betiko.
Hara, sentitzen dut. Konponduko zenutelakoan nengoen.
Emakume jakintsu batek behin esan zidan
maite dugunagatik borrokatu behar garela.
Eta zuek biok beti ari zarete borrokan…
Jenio bat zara.
Jenio bat zara, Eric.
Mila esker.
Kontuz ibili.
- Sartzera goaz. - Bale…
- Jarri hemen, mesedez. - Bai.
Oso ondo.
- Lau horiek hemen. - Hemen.
- Mila esker! - Bai.
MALTESEREN SUKALDEA ETXEKO SUKALDARITZA ESKOLA
- Oso polita. - Bai.
Ez dut izenaz damutu nahi, neska.
Jaun-andreak… azken obra.
- Hara, lagunak! - Zein polita!
- Zoragarria da. - Zer iruditzen?
Ikaragarria.
Benetan ederra da, ezta?
Benetan ederra.
Ospatu beharra dugu.
- Bai. - Bai!
- Aupa! - Bernardo, etorri zara.
Barkatu atzerapena. Tren geltokitik gonbidatuak jaso behar nituen.
Larry eta Tracey Longo.
Ez. Ezin dira haiek izan.
Badira, bai.
Mario Petralaren senide estatubatuarrak eta etxe honen legezko oinordekoak.
Kaixo.
Hemen dituzue.
Agiriek erakusten duten bezala, nire herenamona,
Maria Leoni, Montezarakoa zen, 1867ko uztailaren 6an jaioa.
Eta Montezarako Udaletik deitu ziguten honen berri emateko.
Bai, guk deitu genuen. Askotan. Ez zenuten erantzun.
Ez genekien presazkoa zenik.
Bernardok etxe berrituaren argazkiak bidali zizkigun.
- Zer egin duzu? - Esan nizun, Francesca.
Erreklamazio epea amaitu aurretik ezin zen etxea saldu.
Ea ulertzen dudan. Ez zenuten deirik ez mezurik erantzun
etxea egoera txarrean zegoenean.
Eta eraberritu denean, interesa piztu zaizue.
Bai, tira, berdin dio.
Etxeak gurea izaten jarraitzen du. Abokatu bat hartu dugu.
Ai ama, igerilekua ere ba al du?
Aita.
- Lasaitu gaitezen denok, bale? - Bai, Longo jaun-andreak.
Montezararen kontura hotel batean gera zaitezkete
nik agiriak egiaztatu arte.
Goazen. Tira.
- Konponduko dugu, zin degizut. - Bai.
Marioren amona Maria Leoni zen, 1867an jaioa.
Orduan, Larry Longo da seniderik hurkoena.
Eta Italiako senideek
ezin dituzte lurrak dohaintzan eman.
Onek itxura txarra du. Oso txarra.
Orain ez.
Orain ez, Matteo. Mesedez.
Abandonatutako etxeen auziak arazo handia dira euro bateko programan.
Baina guk eraberritu dugu.
Oliviaren dirua inbertitu dugu. Halere beraiena da?
Tamalez, ziurrenik bai.
Italiako oinordetza legeak dituzte alde.
Zer egin dezakegu?
Izan dituzuen kostuak itzultzeko auzia jarri dezakezue.
Ez dugu beste aukerarik?
Longotarrek oinordekotza frogak badituzte, ez.
Kasu gehienak asko luzatzen dira auzitegian, eta kostu handiak dituzte.
Ondo da. Eskertzen dizut. Mila esker kontsultagatik.
Ezin berri onik eman.
- Bai. - Agur.
Borrokatu gaitezke.
- Liv, nire 401 milak jarriko ditut. - Ez.
Lasai, eskertzen dizut, baina…
Amaitu da bide hau.
Diotenez, bide guztiek daramate Erromara.
- Etxe honi esker, aprendizgoa lortu duzu. - Bai, baina…
Zer egingo duzu zuk?
Ni ere Erromara joango naiz.
Baina hegaldia hartzeko.
Columbusera itzuliko naiz lanera. Zolari sozio gisa geratzeko eskatuko diot.
Eta hau?
Sukaldaritza?
Liv, biok hemen geratu bagina…
Etxe berri bat sortzea espero nuen, bizi berri bat izatea.
Baina ezin izango da izan.
Eta Francesca?
Ez dakit.
Ez gara denbora asko ibili.
Ezin zaio norbaiti hain azkar hainbeste eskatu.
Baina zu pozik egotea nahi dut.
Aitak ikusi behar zaitu zu pozik.
Badakit… neska heldua zarela dagoeneko,
baina beti izango zara nire alabatxoa.
Ados?
Kaixo.
Zure deiak harritu egin gaitu.
Bai, begira… Mamira joko dut.
Oliviak eta nik ez dugunez nahi auzitegian urteak ematea
maite dugun etxeagatik borrokan, eskaintza bat daukagu.
Oliviak bere ama zenaren herentzia inbertitu du etxea eraberritzen.
Gure doluminak.
Dirua itzultzen badiozue, etxea emango dizuegu eta alde egingo dugu.
- Euro bat baino gehiago da. - Tira, serio ari zara?
Baina prezio ona da hala ere.
Orduan, onartzen duzue tratua?
Eric!
Hemen zaude.
Longotarrengana joan naiz, baina zurekin hitz egin omen dute.
Zer gertatu da?
Tratua egin dugu.
Oliviari eraberritzearen gastuak itzuliko dizkiote,
eta guk eskriturak emango dizkiegu.
Lotsatuta nago.
- Nire errua da. Gorroto izango nauzu. - Ez. Asmo onez egin zenuen.
Herria salbatu nahi duzu. Ulertzekoa da.
Baina Oliviaren ametsa zen.
Pasatuko zaio. Azkarra eta indartsua da,
eta Erromara doa aprendizgoa egitera, beraz…
Oso ondo. Erromara doa?
- Bai. - Oso ondo.
Eta zu?
Uste dut…
Uste dut Ohiora itzuli beharko naizela.
Bai, ulertzen dut…
Hori uste nuen.
- Nahiko nuke… - Azkenean… Ez, lasai.
Ur-lasterrarekin norabidea galdu dugu.
Nire zeregina alkate izatea da.
Agian profesional profesionalak izan behar genuen.
Ez.
Zer nuen buruan?
Nola sartu dut hanka sakoneraino?
Antonia.
Pasatu iezaiozu zure sendagaia.
Zer sendagai?
Ezin diguzu ziria sartu.
Mario Petralaren errua da dena.
Leoni familiakoak zakarrak izan dira beti.
Ez, Antonia, Leone familiakoak ziren horiek, Leone.
Oker zabiltza, Antonia. Leonetarrak maitagarriak ziren.
Zer esan duzue?
- Leoni familia zegoen, i-rekin? - Bai.
- Eta Leone familia ere bai, e-rekin? - Bai.
Alkateak sendagaia ostu dit!
Matteo…
Bazenekien herrian Leone familia zegoela? E-rekin?
Zaude, zera uste duzu…?
Agian Larry Longoren herenamonak abizena
Estatu Batuetara iristean aldatu zuen.
Askotan gertatu omen da hori.
Jakiteko modu bakarra dugu.
Alkate andrea.
Matteo, orain ez.
Erroldako paperetan bilatzen nabil.
1860koak ez daude hemen…
Kafea ekarri dizut. Baita laguntza ere.
Hemen gaude.
- Edozer Field familiari laguntzeko. - Baita zuri ere.
Mila esker, lagunok.
Has gaitezen lanean.
- Aurrera. - Bai.
Aizu. Prestatu dut maleta, joateko prest nago.
- Zure falta sumatuko dut. - Nik ere bai.
- Pozik pasatu dut zurekin denbora. - Nik ere bai.
Zer egingo dugu Malteserekin?
Donatak eramango du. Biek jenio antzekoa daukatenez…
Egia da.
Ondo iruditzen tren geltokira laguntzen ez badizut?
Hemen segitzen duzula pentsatzeko.
Ondo da.
Lagunok, komuneko konketaren azpian zeuden hauek.
Hau nazka. Ez. Lizunduta dago. Ez.
Hara bestea.
Hauek dira! Jenio bat zara.
- Hartu bana, azkar! - Lan bikaina, laztana!
1867…
1867! Lagunok! Zatozte hona!
Maria Leoni 1867ko martxoaren 17an jaio zen.
Mario Petralaren amona zen.
Maria Leone urte bereko uztailaren 6an jaio zen.
Zazpi urte zituela emigratu zuen familiak Estatu Batuetara.
Larry Longoren senidea hori da!
Bai!
Grappa?
- Zer ordu da? - 10:05.
Ericek 10:10eko trena hartuko du.
Ez dago estaldurarik. Ez naiz iritsiko.
Iritsiko zara. Arma sekretuarekin.
Goazen!
- Vecchia Strega! - Mila esker.
Ez dezala alde egin!
Aurrera!
Buongiorno.
- Trenetik jaitsi zara. - Ez naiz igo ere egin.
Kontua da… uste nuela ezingo nuela berriz hau sentitu.
Zu ezagutu arte.
Guk etxea galdu arren, ez zaitut zu galdu nahi.
Maite zaitut.
Nik ere maite zaitut.
- Baina ez duzue etxea galdu. - Zer?
Zerbait daukat erakusteko.
Eta hau guztia letra batengatik?
Zorionez, Leone familiak ere, ez Leoni,
Montezaran etxe bat utzi zuen.
Zirraragarria da.
Legezko oinordekoa zarenez, Larry, zurea da.
Villa Leone edo Longo.
Hondakinak dira.
Baina gureak, laztana.
Nire familiaren ondarea sentitzen dut.
- Horixe. Montezara sentimendu bat da. - Bai!
- Zuen kontratista ona da? - Bai.
Herriko kontratista onena eta bakarra da.
Eta baimenen konturako geometra berria hasiko da.
- Zer gertatu da Bernardorekin? - Milanera joan da bizitzera.
- Haren mira dugu. - Bai.
Laztana, zer iruditzen zaizu?
Igerilekua badugu…
Orduan, zer diozue?
- Atsegin dut. - Ni prest nago.
Zorionak orduan, zuzendarikide berriak zarete
bat egin duten Main Course eta Perfect Plate Aholkularitzan. Luzea.
Izen berria behar du.
Bitartean, hasi zaitez lanean gure negozioaren Italiako sailari ekiteko.
Halaxe egingo dut, nagusiak.
Atsegin ditut hitz horiek.
Montezaran sukaldaritza eskola berria dugu
eta euro bateko programa aurrera doa.
Testa Travel ibilgailu elektrikoen enpresak
bidean gure herria sartuko du.
Aurrekontuan superabita espero dut datorren urtean.
Eskerrik asko.
Azkenean kargagailu elektrikoak beharko dituzula dirudi.
Grappa edateko ordua!
Azkenean!
Ea! Hemen dugu Olivia plater berezia!
Pizzak!
Ikus ezazue zein ederra.
Goazen!
Aupa! Etorri zarete eta!
Antonia!
Nire aitak esaten zuen bezala: Mic drop! Pun!
Eric, ikasi dut kozinatzen.
- Bai? - Zer esan nahi du horrek?
- Nik dantzan ikasi behar dudala. - Bai!
Azpitituluak: Ilargi G.