Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bedankt.
Montezara… Vijf. Spoor vijf.
Zal ik je de trap op helpen?
Wat zei je?
Ik pak de onderkant. -Dank je.
Oké. Hoi. Jeetje, kijk jou eens.
Dus je bent heelhuids aangekomen. -Nog niet. Deze stad is niet te vinden.
Hé, 't is je eerste vakantiedag in jaren.
Een reis naar Italië is echt geen vakantie.
Hou toch op over 'de vloek'. -Hé. De vloek is echt.
De eerste keer verloor ik m'n paspoort en op mijn huwelijksreis kregen we de griep.
Hoe houdt Liv dit vol?
Op Instagram zag ik dat ze een huis van één euro wil kopen.
Dat had ze toch al gekocht?
Niet als het aan mij ligt. Ik kom m'n dochter terughalen.
Jij bent Eric Field in Italië, niet Liam Neeson in Taken.
Dat is waar. Ik heb je 'n pitchpresentatie voor Northstar gestuurd.
Goed, ontspan dan. Geniet van het landschap.
Ik spreek je later. -Ja, tot snel.
Ik had mijn Instagram op privé moeten zetten.
De dochter die ik kende zou 'Hoi, pap' zeggen.
Hoi, pap.
Goed genoeg. Knuffel voor je vader?
Kom op.
Bedankt.
Waarom ben je hier? Je wilde toch nooit naar Italië?
Ik maak een uitzondering voor m'n dochter, die 's nachts vertrok.
Ik had een vlucht. -Je zei niets.
Ik stuurde een gedetailleerde WhatsApp. -Wat? Je verdween.
Ik zit elke dag op social media. -En dan koop je een Italiaanse villa?
Als je het Bat-Papasignaal wilde activeren, dan is dat gelukt.
Je moet het zelf weten, Bat-Papa. Ik zet je af bij het hotel.
Ik ga huizen bekijken met de burgemeester. -Dus het is nog niet zeker? Mooi.
Denk je dat je me kan tegenhouden?
Ik heb koffie nodig.
Ik dacht dat je Italië even wilde zien. Pizza eten, ruïnes bekijken…
…leuke obers charmeren.
Dat was jouw aanname. -Ja, ik hoor nooit van je.
Ik had het druk. Ik gaf Engelse bijles in Milaan.
Ik was oppas in Florence. Ik heb olijven geoogst.
En toen ik naar een wijnfestival ging, nam ik de verkeerde trein en belandde hier.
En het was van, boem.
Wat 'boem'? Ik mis een paar stappen van dat verhaal.
Je moet het voelen. Montezara is een gevoel.
Ik voel alleen een jetlag. Hoe zit het met die villa die je kocht?
Dorpen verkopen oude huizen voor een euro om nieuwe mensen binnen te halen.
De burgemeester vertelde me over het plan. -Dus het is een complot.
Dus ik deed een aanvraag en nu ben ik een Montezaraan.
Ik nam aan… -Nu doe je het weer.
…dat je terug zou komen.
Je krijgt huisgenoten, een salaris, tandartsverzekering. Volwassen zijn.
Is een huis hebben niet de definitie van volwassen zijn?
Schat, ik moest het café openen.
Je lijkt meer van het café te houden. -Ik hou van jullie allebei.
Evenveel, Cesare? Serieus?
Nee… -Echt?
Niet even… -Ik kan dit niet aan.
Zijn dit je vrienden?
Cesare en Donata. Ze gaan bijna elke dag uit elkaar.
Ciao, Olivia. -Ciao.
Ciao, Cesare. Mag ik twee koffie?
Bedankt. -Nico, twee koffies voor Olivia.
Bedankt. -Graag gedaan.
Misschien drinkt deze beauty vandaag koffie met me.
Charme werkt niet bij mij, Giovanni.
Ik heb het nog nooit zo slecht gedaan.
Nieuwe ervaringen zijn goed voor je.
Ik betaal de koffie. -Dank je.
Maar een huis bezitten is iets duurder dan koffie.
Mam had geld voor me opzij gezet.
Dat zit in investeringen. Dat kost je belasting. Weer een volwassen woord.
Je laat volwassen zijn niet echt aanlokkelijk klinken.
Je bent volwassen, Liv. Kom op, je…
Die kinderen, hè? Ze kunnen je echt gek maken.
Je wilt ze wat ruimte geven en de coole vader zijn.
Dan moet je ook niet cool zijn over slechte ideeën.
Niet dat ze ooit om m'n mening vraagt. En daardoor viel ze voor een huizenscam.
Fijn. Jullie hebben elkaar ontmoet. Pap, dit is Francesca Pucci.
Burgemeester van Montezara. -Welkom in Italië, Mr Field.
O, kak.
Wat heb je nu gedaan? -Hij wil zich terugtrekken.
Precies. We trekken ons terug. -Helemaal niet.
We hebben haar aanbetaling van € 5.000 al geaccepteerd.
Het huis was toch één euro?
Het is een standaardprocedure. Om ervoor te zorgen dat het werk af komt.
De stad betaalt me terug als het werk klaar is.
Dit is echt een zwendel. -Ik kijk vandaag naar huizen. Oké?
Laat ons even alleen.
Waarom wil je dit zo graag?
Toen mam in het ziekenhuis lag, bekeken we villa's van één euro.
We hadden het over wat we anders zouden doen.
We wilden ons opgeven als ze beter was.
Ik dacht dat het gewoon afleiding van een slechte tijd was.
Dat was het ook, daarom wil ik het waarmaken.
Mam was altijd trots op haar Italiaanse afkomst.
En hier voel ik me dichter bij haar.
Waarom zeg je dit nu pas?
Juist, omdat ik niet luister.
Oké.
Francesca?
Oké. Laten we kijken wat je hier voor een euro koopt.
Huis nummer één.
Wacht, ja.
Ik snap de prijs nu wel.
Verwachtte je de Sixtijnse Kapel? -Het heeft wat aandacht nodig.
Ik denk dat we verder kunnen.
Deze kant op.
Huis nummer twee.
O. Het is licht en luchtig.
Ik verwacht niet de Sixtijnse Kapel, maar wel een plafond.
Je krijgt er huisgenoten bij. We kunnen door. Snel.
Serieus? -Nino is een genie in renovaties.
De zwager van Francesca is m'n aannemer. -Dit is dus een familiezwendel.
Sorry, zo terug.
Je beseft toch dat doe-het-zelven betekent dat je het zelf moet doen?
Ik leer het wel.
Het is zo anders dan oppassen of werken op een renaissancebeurs.
Ik snap de droom, maar soms kan de realiteit vies tegenvallen.
Matteo, hoor je me? -Ja, Francesca, ja, hallo.
Ik ben hier met een man van het wegenonderhoudsbedrijf.
Montezara's cheque is weer geweigerd.
Pak de noodcreditcard, in de onderste la van het bureau.
Hij zit vast. -Geef 'm een trap.
Nee, nog steeds niet. -Harder. Begrepen?
Harder… Ja.
Kijk eens aan. Ja. Bedankt, Francesca.
Goed.
Zie die 5000 euro als een dure levensles en laten we naar huis gaan.
Ik kan je nog een huis laten zien.
Het staat niet op de officiële lijst, maar je zult het wel leuk vinden.
Kom, meid.
Leuk? Ik ben er dol op. Prachtig. Moet je die olijfbomen zien.
Waarom is dit geen wrak? -De eigenaar is vorig jaar overleden.
Een oude man die we Mario il Burbero noemden. 'Mopperige Mario.'
Maltese. Daar ben je, maffe geit. Dit was Mario's huisdier.
Nu voedt de stad haar om de beurt. Ik geef haar er ook bij.
Kun je haar ook weg doen?
Wat groot.
Ja. Gave plafonds.
Het huis is gebouwd door een bekende lokale architect, Greco. Kom.
Er zijn slaapkamers.
Er is elektriciteit, sanitair. Beide oud, maar ze werken.
En er is zelfs een fresco. Mopperige Mario heeft 't zelf geschilderd.
Best mooi.
Gaaf. Een echte Italiaanse kamer met uitzicht.
Is dit de keuken?
Mopperige Mario was niet zo'n kok. Hij vertrouwde op die oude magnetron.
Mario, ik begrijp je. Op twee minuten drukken is genoeg als je alleen woont.
Wat deprimerend, pap.
Wat? Jij kookt niet. -Ja, maar jij wel. Vroeger dan.
Voordat pap een saaie restaurantconsultant was, was hij een professionele kok.
Vol verrassingen.
Ik stapte in de zakenwereld om voor m'n gezin te zorgen.
Maar zelfs nu ben je geen kok meer. -Ik kook liever voor jou.
Maar je hebt al lang niet meer voor me gekookt.
Dan moet je ook eens langskomen om te eten.
Nou, je hebt het beste voor het laatst bewaard.
De villa staat nog niet op de officiële lijst.
Mario stierf alleen zonder testament, dus we moesten de nalatenschap checken.
Liet hij het niet na aan de geit?
Zijn familieleden hadden geen interesse. Te veel gedoe, te ver weg.
En eventuele verre verwanten hebben nooit teruggebeld of gemaild…
…dus het is net gedoneerd aan Montezara.
Dit is de plek. Ik voel het. -Dus, je koopt het?
Kon je niet gewoon een tattoo nemen? -Heb ik al gedaan. Oud nieuws.
Wat? Waar? -Maakt niet uit.
Dan hebben we dus een huis van één euro.
Super.
Wat? Je blijft?
Ik moet Liv helpen met de renovatie. Een paar weken, een maand.
Een maand? Dan mis je de Northstar-pitch. Straks wint Perfect Plate Consulting.
Misschien kun jij de Northstar-pitch doen. Zola, je bent er klaar voor.
Eric, jij sluit de deals. Ze verwachten je daar.
We kunnen voorbereiden via Zoom. Je bent sowieso charmanter dan ik.
Met vleierij kom je misschien ergens, maar schiet op met die renovatie.
Oké, Eric Field neemt het ervan in een Italiaanse villa.
Wie had dat gedacht? -Liv niet. Laten we morgen praten. Ja.
Ik dacht dat je aan het uitpakken was. -Ja. Net klaar.
Je kunt dingen opbergen. -Hoe weet ik dan waar iets is?
Juist.
Het hotel ligt niet vol met mijn rommel. Verblijf anders daar.
Ik wil niet dat je alleen bent. -Ben ik niet. Ik ga uit.
Ik heb een afspraak met Donata om weer te horen hoe het uit ging.
Kom niet te laat terug. Vroege start.
Stracciatella, alsjeblieft. -Natuurlijk.
Dat is ook mijn favoriet. -Hé. Ik heb het nog nooit gehad.
Eric, dit is Bernardo. Bernardo, dit is Eric, Olivia's vader.
Ik kom naar je renovatievergadering met Nino morgen.
Bernardo is onze lokale geometra.
Die heb je niet in Amerika. Het is een… -Vastgoedexpert.
We zijn verplicht bij elk Italiaans bouwproject.
Mooi. Alle hulp is welkom.
Dat is het laatste bolletje stracciatella. -Neem jij het maar.
Nee. Het is de typische gelato-smaak. Ik zou een slechte burgemeester zijn.
Beschouw het als een zoenoffer. Ik was niet op m'n best. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. -Oké.
Bedankt. -Geen dank.
Ik neem chocolade, als je toch trakteert. -Zeker. Duo cioccolato, per favore.
Je Italiaans is…
Ik werk eraan. Als ik hier nog even ben, kan ik er beter moeite in steken.
Grazie. -Goedenavond.
Kunnen we over mijn uitbreidingsvergunning praten?
Pardon.
Dat is Giovanni Rosada, een lokale chef-kok. Erg getalenteerd.
Laten we gaan zitten. -Ja.
Hier.
O, je hebt een beetje… -Altijd.
Het is meer daar. -Ik ben zo'n kluns.
Bedankt.
Doe de groeten aan Olivia. Ciao. -Ciao.
Al wat souvenirtjes gekocht? -Ja. Het is…
Kostbare lading. Ik ga maar eens naar huis.
Je meende het van die magnetron. Je weet toch dat je in Italië bent?
Ja, maar het is Italiaanse diepvriespizza.
Tot ziens.
Hij is aardig, hè? -Hij is Amerikaans…
Dus, Mopperige Mario's huis? Dat is gewaagd.
Zeker als het niet op de lijst staat.
De jongeren trekken allemaal weg. Naar Rome, Milaan.
We moeten onze stad redden.
Dus de oplossing is dat vreemden met diepvriespizza het overnemen?
Ze voegen zich bij ons, ze nemen het niet over.
Om te zorgen dat de wethouder mijn initiatieven steunt…
…moet dit eerste huis van één euro een groot succes zijn.
Oké.
Goedemorgen, zonnestraaltje.
Waar ben ik? Hoe laat is het? -Half negen.
Nino is hier al een uur. Vroege start, weet je nog?
Ja. Het was het tijdsverschil en m'n wekker ging niet af.
Je geniet hiervan, hè? -Ja. Broek.
Wat? -Doe een broek aan.
Lange nacht met de magnetron?
Je kent me zo goed. Ik wist niet dat je kwam.
Tuurlijk, het is net de eerste schooldag. Buongiorno.
Jij bent vast Eric. Nino. Gave keuze. Beste villa in de stad.
Zeg je dat over elke plek?
Ik heb een planning en een budget.
Ik haal een whiteboard… -Rustig aan. Wiens renovatie is dit?
Ik schiet je het geld vast voor tot je die beleggingen hebt verkocht.
Je hebt vooraf contant geld nodig.
Mijn creditcard is wel op.
Oké. Maar ik betaal je zo snel mogelijk terug. Bedankt.
Tot die tijd willen Amex en ik inspraak. We hebben ervaring.
Ja, met commerciële keukens. Dat is heel anders…
…van wat Nino en ik hebben besproken.
We dachten aan gemoderniseerd, maar met behoud van de OG-charme.
Dat bevalt me wel. -Ik neem de leiding over de tuin. Kom.
Ja, dit is perfect. Hierzo.
Tuin? Ik zie alleen een schroothoop. -Mam had altijd een tuin.
Ik zet de familietraditie voort.
Hij wordt duurzaam en ik wil alles milieuvriendelijk doen.
Duurzaamheid is één van mijn belangrijkste doelen hier.
Heel leuk, maar kunnen we even serieus zijn?
Wat hebben we nodig? Een elektricien, een dakdekker.
Een loodgieter. -Nee, man. Dat is mijn taak.
Nino is een manusje-van-alles. -Ja. Ik regel het wel.
Hij regelt het wel.
Oké. We zien wel wat we nodig hebben. Ik kan wel aansturen.
Pap. Mijn huis. Mijn roer.
Ja. We gaan hier een te gekke droomvilla van maken.
Maar eerst de vergunningen.
En er zijn veel vergunningen in de Italiaanse bureaucratie.
Gelukkig kom ik de boel redden. -Bernardo.
Voor ik vergunningen regel, wil ik plannen zien.
Sloop. Sanitair. Gips. Schilderwerk. Het fresco herstellen.
En een echte keuken.
Allemaal te doen. Standaardvergunningen. Dat duurt maar zes maanden.
Wat?
Ja. Best snel, hè?
Beloof me dat je de boel probeert te versnellen.
Je weet wat dit betekent voor Montezara.
Volg je dit? -Pas je trucjes toe.
Hoe kan ik tegen jou nee zeggen?
Jullie kunnen aan de slag.
Het beruchte Eric Field-whiteboard.
Ik heb je planning niet nodig. -Jawel.
De villa bepaalt de planning. Nino en ik moeten het voelen.
Wat heb ik gemist?
Leuke kalender. Goed georganiseerd. -Zie je? Iemand vindt het leuk.
Nino. Ik wil jou en Olivia deze nieuwe renovatiesoftware laten zien.
Nino, kun je me aan het werk zetten? Ik wil deze PowerPoint ontlopen.
Het is geen PowerPoint, maar 'n simulatie. -Zie je? Ik ben weg.
Mooi, hoor.
Weet je, laat mij maar. -Natuurlijk. Ik wilde alleen helpen.
Ik begrijp het. Ja.
We doen de voedselvoorraadpagina voor het menu…
Sorry dat ik stoor. Ga door. -Bedankt.
Wie is die knapperd? -De burgemeester.
Is dat de burgemeester? Nu snap ik waarom je 30 dagen blijft.
Wie, zij? Nee, ze is vreselijk.
Echt. Totale micromanager. -Jullie hebben veel gemeen dus.
Oké, volgende slide.
Hé. Het is zo leuk om de dagen af te strepen.
Ja, ik weet het. Heb jij geen werk in het gemeentehuis?
Ja. Ik kwam mee met Bernardo, maar ik ga nu weg.
Ja, ciao.
Ciao. Checken jullie hoe veilig de elektriciteit is?
De EU stelt hoge eisen.
Jij kunt de woningwaarde schatten, toch? -Natuurlijk. Hoezo?
Voor het geval Olivia snel wil verkopen. -Dat zou verstandig zijn.
Ja. Nu Olivia of Francesca nog overtuigen.
Francesca is hier vaak, hè? -Vaker dan ik had verwacht.
Zo is Francesca. Ze heeft altijd de leiding gehad.
Dus jullie zijn close? -Erg. Ze is een bijzondere vrouw.
Het is net alsof jullie Montezara's powerkoppel zijn.
Dat zou je kunnen zeggen. -Bernardo.
Pardon. -Natuurlijk. Ja.
Bewerkt hardhout is rijker en authentieker.
Ja, en duurder. En het is moeilijk te leggen.
Het is ook niet nodig.
Het is prachtig.
Dat soort details trekt kopers aan. -Kopers?
Ik zei toch dat ik het niet verkoop?
Je bent 24. Ga je voor altijd in dit slaperige stadje wonen?
De ervaring van mijn generatie met volwassen worden was niet zo geweldig.
Geen baanstabiliteit, geen zorgverzekering.
Uit welke periode is dit? -Eind 19e eeuw.
Ik wilde altijd al zulke tegels.
DAG 20
Nino. Kom hier.
Wat is dat?
Een schoorsteen.
Maar er is geen open haard in dat deel van het huis.
Een klus voor L'Orso Grasso. -De dikke beer?
Ja.
Goed bezig. Nog een keer. Hup.
Olivia, voorzichtig. -Geen zorgen. Dikke beer kan het aan.
Gooi je gewicht erin.
Gaat het? -Ja.
Waarom zou iemand dit bedekken? -Tocht. Vogelnesten. Gek, man.
Wauw. Dit is een echte steenoven. Dit hoorde vast bij de originele keuken.
Zie je weer dollartekens? -Wat? Nee.
Ik dacht eerder aan een make-over voor de keuken.
Maar dit verandert alles.
Zijn er originele blauwdrukken? Ik wil zien of we nog iets missen.
Misschien. In het stadhuis. Succes met het vinden ervan.
Ga ik doen. Misschien ga ik langs bij de burgemeester. Hoe kom ik daar?
Mopperige Mario had een bicicletta. Ik denk dat hij in de schuur staat.
Hij noemde haar Vecchia Strega. -'Vecchia' betekent 'oud'. Maar 'Strega'?
Heks. Oude heks.
Oude heks.
Negeer hem. -Oké.
Goedemorgen, dames. -Goedemorgen.
Waarom praat je met hem? -Ik ben beleefd.
Maar hij is een vreemdeling. -Een knappe vreemdeling.
Dus nu ben je de stadsflirt?
Val niet voor die ogen. Die Amerikanen zijn hier om ons te ruïneren.
Hoi. Is er een riparo bicicletta negozio?
Jullie laten me gewoon praten, hè?
Typische Amerikaan. -Dat begreep ik.
Arrogant. Denkt dat iedereen Engels spreekt.
Ik hou wel van brutaal. En zo fit. -Genoeg.
Vecchia Strega. De lokale legende rijdt weer. Ik heb een reparatieset, kom.
Bedankt.
Dat was zeker een flinke smak. -Ja, het is de vloek.
De vloek? -Lang verhaal.
Zijn we het gratis vermaak van vandaag? -De Antonia's?
Ze heten alle drie Antonia. En ze houden van een goede show.
Zitten ze de hele dag bij die fontein? -Ja.
Il dolce far niente. Een zalig nietsdoen.
Nooit van gehoord. -Het is een populair concept hier.
Geen gewoonte van mij.
Ja. Ik heb een bedrijf, dus workaholic hoort erbij.
Wat is er mis met workaholics? Wij houden de wereld draaiende.
Ja. Wij houden de wereld draaiende. -Pronta. Zo goed als nieuw.
Ik denk dat niets aan deze fiets nieuw is, maar bedankt.
Ik zoek de blauwdrukken van de villa.
Racen we naar de municipio? -Dat is geen race.
Ben je bang dat ik je hiermee versla? -Nee. We zijn er al.
Dit is mijn parkeerplaats.
Matteo, mijn assistent. Mr Eric Field. -Toe maar.
Ik kan niets vinden als het is opgeborgen. -Je bent net Olivia.
Daarom mag ik haar dus. Hier is het.
De vergadering met de Assessore Provinciale is over tien minuten.
Zal ik grappa in hun koffie doen? -Matteo, toe.
Kom, we gaan.
Jemig.
Hierheen. -Ja.
Hier zijn we dan.
Nu lijkt jouw kantoor wel erg opgeruimd.
Er was een overstroming en toen werd alles verplaatst.
Het is hier vast ergens. Succes.
O, nee.
Wat?
Dat kan niet. -We bellen om hulp. Geen zorgen.
We hebben hier geen ontvangst. Ik kan m'n afspraak niet missen.
En de Assessore Provinciale is niet erg begripvol.
Oké. Laat mij maar. Laat me… Ik zal… Oké. -Alsjeblieft.
Op drie. Eén. Twee. Drie.
Mevrouw de burgemeester? Uw gasten zijn er.
Ik was net klaar met een rondleiding met onze Amerikaanse gast. Deze kant op.
Die lijken me leuk. Doe eens wat grappa in je eigen koffie.
Dag.
Goedemorgen, Eric. -Goedemorgen.
Eric, hoe gaat de verbouwing? -Luid en rommelig.
Ga jij met je bezem naar de villa, dan maak ik espresso's.
Geen zorgen.
Dat klinkt goed.
Bedankt. We kijken ernaar uit. -Dag.
Northstar, onze klanten. Je presentatie was geslaagd, hè?
Ja. M'n telefoon ontploft. Zelfs Deb Welch van Perfect Plate feliciteerde me.
Mij heeft ze niet geappt. Probeert de concurrentie je af te pakken?
Kom op, zeg. Wanneer kom je terug? -Daarover gesproken…
Ik denk…
Eric, Ik heb je hier nodig. -Natuurlijk.
Als je het over de duivel hebt. Het is Deb.
Wat? -Geen zorgen. Ik wimpel haar af.
Ik moet gaan. -Oké.
Hé, Nino. Nog geen blauwdrukken.
We kunnen de leidingen vast aanleggen. Eerst verwijderen we de oude. Duik erin.
Waarin? Bedoel je mij?
Ja, jij doet mee. Ik hou vast. Jij krijgt leuk werk.
Zagen. -Zagen is leuk werk. Oké.
Kom. -Oké.
Oké. -Hier?
Ja.
Dus, Francesca is toch je schoonzus?
Jouw huwelijk, of… -Nee, ik niet.
Ze was getrouwd met m'n broer, Alessandro. Hij stierf vijf jaar geleden. Hartaanval.
Helemaal uit het niets. -Wat erg. Ik weet hoe dat is. Mijn…
Mijn vrouw stierf drie jaar geleden. Je wilt niet bij die club zitten.
Weet je, jij bent vrijgezel, Francesca is vrijgezel…
Ik dacht dat zij en Bernardo…
Bernardo? Niemand heeft haar hart geraakt sinds Alessandro.
Intrigerend, maar ik ben niet beschikbaar. -Voor wat?
O, Francesca.
Mevrouw de burgemeester. Net op tijd om me hiervan te redden.
Nou, het ziet er wel leuk uit.
Ik moet gaan. Olivia roept me.
Niet waar.
Ik help je wel. -Nee, je hebt je mooie kleren aan.
Dus? Ginger Rogers deed alles wat Fred Astaire deed, maar dan op hakken.
Oké, mevrouw de burgemeester, laat maar zien wat je kunt.
Ik moet iets bekennen. Ik ben geen doe-het-zelver.
Geen zorgen.
Ik zat ooit klem in de schoorsteen toen ik een eekhoorn verdreef.
Toen besefte Liv dat de Kerstman niet echt is.
Als papa niet in de schoorsteen past, de Kerstman ook niet.
O, man. Wacht. Hier. Ik weet het. -Wat walgelijk.
Bedankt. -Wat een stel zijn wij.
Ik had het water uitgezet. Er zat vast nog wat in de pijp.
Het spijt me zo, Francesca. Het spijt me.
Serieus? Je adverteert de villa na alles waar we het over hadden?
Nee. Ik kijk naar vergelijkbare panden. -Hier. Investeringen geliquideerd.
Een cheque voor alles wat je nog kreeg min de belasting. Ik kan wel volwassenen zijn.
Bedankt, Liv. Maar ik denk… -Ik denk dat het tijd is dat je gaat.
Ik kan nog wat langer blijven. -Je kwam me hieruit praten.
En toen dat niet lukte, wilde je me overtuigen het te verkopen.
Wat ga je hierna dan doen? Hoe ga je jezelf onderhouden?
Bat-Papa's maken zich zorgen. -Ik zoek het wel uit.
Wat plant je? -Dit is lavendel.
En dit wordt rozemarijn omdat ze eetbaar en bestuivervriendelijk zijn.
Wil je hulp?
Ik dacht… -Kun je niet praten?
Alsjeblieft?
Heel even. Kunnen we gewoon tuinieren?
Ja. -God.
Dat heb ik lang niet gezongen.
Misschien ben ik te lang gebleven. Maar als mijn tijd hier ten einde loopt…
…kan ik de Zooms en diepvriespizza's wel een keer overslaan.
Laten we uit eten gaan.
Jij en ik? -Maltese heeft vast genoeg gehad, dus…
Graag. -Oké.
Hier is het. Oké dan.
Welkom. -Bedankt.
Perfect, dank je wel.
Buonasera. Welkom in mijn restaurant.
Donata, de viptafel bij de keuken voor m'n speciale gasten.
Goed, volg me maar. -Vip-behandeling.
Oké. -Je palmt mijn vader goed in.
Als je geen caffé met me wilt drinken, moet ik tot het uiterste gaan. Prego.
Alsjeblieft. -Bedankt.
Dat is een lokale Brunello di Montalcino.
Allora Eric, ik hoor dat jij ook in de horeca werkt.
Klopt dat? -Niet zo. Ik ben consultant.
Consultant? Wat betekent dat?
Ik adviseer restaurants over hoe ze kunnen verbeteren.
Van budgetten tot nieuwe menu's tot…
Het betekent dat hij niet kookt terwijl hij zou moeten koken.
Dit is een primo van maltagliati met eekhoorntjesbrood.
Een regionale specialiteit. -Bedankt.
Ben je van hier, Giovanni?
Ik groeide op in Rome, maar heb familie hier.
Heb je daarom je restaurant hier? -Ze heeft eindelijk interesse.
Ik voer gewoon een beleefd gesprek.
Ik was souschef in Rome, maar wilde altijd al m'n eigen plek.
Ergens waar ik m'n familierecepten serveer.
Deze pasta is zo licht, maar vol van smaak.
Proef ik gesmolten ansjovis in de olijfolie?
Indrukwekkende smaak. -Je kan het nog.
Eet smakelijk. -Bedankt.
De secondo is zeebaars gevuld met kruiden en gebakken in een zoutkorst.
Bedankt, Fabio.
Ik weet niet hoe je deze smaken krijgt. Ik sta versteld. Het is hemels.
Kom anders eens tussen de lunch en het diner langs.
Ik kan je wat trucchetti toscani laten zien.
Klinkt goed. -Oké.
Heerlijk. Dank je. -Ciao.
Dat was geweldig. -Dag.
Onderdeel van je charmeoffensief? -Werkt het eindelijk?
Ik laat het je weten.
Is iedereen hier? Kom erbij.
Wat is het noodgeval?
Liv en ik hebben heerlijk gegeten in Trattoria Rosada.
Gefeliciteerd, je at echte pasta. Kunnen we nu gaan?
Nee, nog niet. Deze verbouwing doet me denken aan oude klanten.
Een kokspaar dat een bungalow in Columbus kocht.
Waar gaat dit heen?
Ze hebben hun keuken geüpgraded en geven er nu kooklessen.
Wil je zoiets hier doen in deze villa? -Is dat mogelijk?
Nee, zeker niet.
Wacht, in plaats van Mopperige Mario's magnetron te dumpen…
…bouwen we een commerciële keuken, beginnend bij de steenoven.
Maar wie zal lesgeven? Zeker geen Amerikanen. Kom op, zeg.
Lokale koks. Maak er het echte werk van. Ik kan helpen rekruteren. Dat is m'n werk.
Lokale koks. Lokaal eten. Een kookschool kan veel toeristen trekken.
Ja. Laat zien hoe speciaal Montezara is via onze keuken.
Oké. Klinkt goed, ja.
Kooklessen vereisen een andere vergunning. Die vergunningen zijn moeilijk te krijgen.
En daar kom jij van pas. Je hebt 't vergunningskantoor in je macht.
We zien wel.
DAG 31
Hier komt de afwasbak, uit het zicht van de eetruimtes.
Hier een dubbeldeurs koelkast, staande vriezer…
…hier een gasfornuis, en twee elektrische kookplaten.
Geweldig. -Bedankt.
Dit is geweldig, maar is het nodig? Ik kan dit niet betalen.
Ik heb zelf een potje. Ik weet niet waar ik het voor had gespaard.
Maar blijkbaar voor eersteklas Italiaanse apparaten.
Ik kom nooit van je af, hè? -Ik kan nog gaan.
Ik weet hier niks van af. Ik heb je nodig. Niet permanent. Gewoon nog iets langer.
Ik heb al lang geen pasta meer gemaakt. Ik gebruikte kant-en-klare.
Zeg dat niet. Kom op. Dat is vreselijk. Goed eten komt niet uit karton.
Ja. Ik maakte vroeger alles zelf. Olivia en m'n vrouw Mia bij me in de keuken…
We gaven van die grote etentjes.
En Olivia droeg dan een schattige nepsnor en schreef een krijtbordmenu.
Onze mini-maître d'. -Doe je dat niet meer?
Olivia ontgroeide de snor. -Tja.
En het leven veranderde toen we…
Toen we hoorden dat Mia kanker had.
Ik verloor het plezier in koken.
Hoe voelt het nu om te koken?
Het voelt als thuiskomen. -Welkom thuis, Eric.
Bedankt, man.
De plannen voor de villa zijn veranderd. We bouwen een keuken voor kooklessen.
Misschien kun je daar lesgeven? -Olivia vroeg of ik daar les wilde geven?
Ze vindt het een geweldig idee als de lokale bevolking hun kennis deelt.
Geweldig, ja. Ik doe mee.
Mooi.
En deze?
Saai.
Dus, Gio. Die gast vindt je leuk.
Lelijk. Weg ermee. -Gio of de tegel?
Hij is een goeie gast. Getalenteerd, aardig.
Beter dan je ex, die Frisbee Brad.
Er is niets mis met een professionele frisbee-speler willen zijn.
Ja. Wat doet hij nu?
Hij wil professioneel frisbee-speler worden.
Dat bedoel ik.
Ja. Dat is het. Helemaal de vibe van de villa.
Modern maar traditioneel. -Dat dacht ik ook.
Genoeg voor nu. Ik ben weg.
Je bent een natuurtalent, Olivia. Design en flow. Ziel.
Bedankt. Dat is heel aardig van je.
Ik doe niet alsof. Zou je het serieus willen studeren?
Daar heb ik nooit aan gedacht.
Tot nu. Ik ken een getalenteerde ontwerper in Rome.
Hij neemt leerlingen aan. Als je interesse hebt.
Ik weet het niet. Ben ik geïnteresseerd? Misschien. Ja, misschien wel.
Weet je, de afgelopen jaren voelde ik me een beetje verdwaald.
Ik probeerde iets met m'n leven te doen.
M'n vader vindt de villa eindelijk een goed idee en dan ga ik weg?
Bij twijfel, peddelen.
Nino's surferwijsheid? -Ja.
Bedoel je volg de stroom? -Ja.
Ik denk erover na, oké? -Geen haast. Laat het maar weten.
'Een tafel voor twee, alsjeblieft.' -Un tavolo per due, per favore.
Un tavolo per due, per favore. -Un tavolo per due, per favore.
Giuliano Montaldo…
Dat was pas een mooie man.
Goedemorgen, dames.
Mooie dag vandaag.
Ik begrijp het nog steeds niet. Stekkers langs onze historische wegen?
De toeristen vragen om laadstations. Huurauto's worden allemaal elektrisch.
Onze Amerikaanse inwoner. Eric, heb je dringende zaken?
Ja. Ja, het is heel dringend…
Mijn excuses… Ik heb de hulp van de burgemeester nodig.
Matteo kan antwoorden als er nog vragen zijn.
Bedankt. -Komt u maar.
Beste schuilplaats in het stadhuis. -We zoeken wel naar die blauwdrukken.
Ik laat de deur op een kier staan.
Een vrouwelijke burgemeester zijn is vast niet makkelijk.
We zijn een zeldzaam ras in Italië.
Dat maakt plannen uitvoeren veel lastiger. -Waarom ben je dan burgemeester?
Wijlen mijn man, Alessandro, was burgemeester.
Jaren geleden.
Is dit 'm?
Niet zo lang geleden.
Vertel eens over hem, Alessandro.
Hij was aardig. Hartelijk. Koppig.
We raakten altijd verdwaald en hij vroeg nooit naar de weg.
Dat hebben alle mannen. We lopen liever van een klif dan dat we een fout toegeven.
En hij was een uitstekende danser. -Dat hebben niet alle mannen.
Mij vind je niet op de dansvloer.
Na zijn dood werd ik aangemoedigd om het over te nemen.
Maar weet je, er zit te veel politiek in de politiek.
Ja. Waarom deed je het dan toch?
Ik werd het zat om op iemand te wachten die Montezara kwam redden.
Ik vroeg me eerst af…
…waarom de burgemeester deze renovatie micromanaget.
Ik was niet aan het micromanagen.
Oké, ik was aan het micromanagen.
Maar alleen omdat alles absoluut perfect moet gaan.
Omdat je van deze stad houdt. -Ik vrees voor deze stad.
We zijn bijna blut. Maar weet je wat?
Als je ergens van houdt, moet je ervoor vechten.
Ja.
En Olivia's moeder dan?
Mia. Ja, ze… Ze was uniek.
Met haar deed ik dingen die ik nooit eerder deed. Zoals rozijnen eten.
Is je liefdesverhaal rozijnen? -Ik haatte ze altijd.
Op onze eerste date besloten we te gaan hiken.
We ontbeten bij haar en ze maakte havermout met rozijnen.
En ik at alles op. -Het pad naar ware liefde is nooit glad.
Dat van mij was gemaakt van rozijnen.
Ze wist dat je echt van haar hield. -Ze was mijn rozijn d'être.
Nee. -Het is een woordspeling.
Raison d'être. -Ik snap hem. Vreselijk.
Ik weet het. Ik denk dat dit het is.
Greco? Ja, hij was de architect. -Daar. Leoni. Kijk eens.
Wees de juiste. -Ja.
Ik wist het. Kijk, de villa had oorspronkelijk een ruime keuken.
Het is bijna alsof de kookschool voorbestemd was.
Als we ooit de vergunning krijgen. Bernardo is niet echt bereikbaar.
Echt? Ik regel dat wel.
Grazie.
Ik vroeg me af, zijn er meer huizen van één euro die ook bedrijven zijn?
Ja, er is er een in Cossari. Een oud Toscaans kasteel.
Het kreeg een make-over en is nu een luxe boetiekhotel.
Kunnen we gaan kijken? -Morgenochtend?
Het is een date. -Echt?
Dat is een gezegde in Amerika. Dat zeggen mensen altijd. Ja.
Oké, dan. Het is een date.
Hallo, dames.
Ik ben Eric Field.
Hij spreekt Italiaans. -Slecht.
Rome is niet in één dag gebouwd.
Ik kom voor advies. Jullie zouden hier alles weten.
Dat zeker. -Antonia.
Maar hij doet zijn best. -Wat heb je nodig, jongeman?
Ik ga picknicken. -Met Francesca?
Dat zei ik al op de eerste dag. Betalen. Ik heb de weddenschap gewonnen.
Kom op, betaal. -Zwendelaar.
Goed.
Wat zijn de favorieten van de burgemeester?
Ze is dol op prosciutto di cinta.
En ook wel op wat gota. -Gota, oké.
Haal wat lokale caprino del maremma. Alleen insiders kennen dat.
Daar maak je indruk mee.
Alsof hij dit onthoudt. Mannen hebben een vreselijk geheugen.
Komt door hun kleinere hersenen.
We maken een lijst voor je. -Oké, ik denk dat ik dat volg.
Dit heb je ook nodig.
Dit is perfect. Grazie.
Allora, dit zijn de goedgekeurde historische Montezara-huiskleuren.
Oké. Ik vind deze tint mooi. -Deze?
Ja, die is lekker diep. Laten we dat doen. -Erg goede keuze.
Nino, over die stage. Ik denk dat ik wil peddelen en solliciteren.
Geweldig, Olivia. Ik breng je in contact.
Deze golf voelt eindelijk goed.
Heb je je vader dat verteld?
Nee. Waar is hij trouwens? -Geen idee. Hij vertrok vandaag vroeg.
Vecchia Strega inspireerde me.
Gelukkig ziet ze ons nu niet. Ze is snel jaloers. Hoe snel moeten we terug?
Ik heb m'n agenda de hele middag met nepvergaderingen gemicromanaged.
Goed gespeeld, burgemeester.
Deze plek legt de lat hoog.
Ik trakteer je op een te dure caffé met uitzicht.
Leuk, dat smeedijzeren werk. Erg mooi.
Sorry, we zijn vandaag gesloten wegens een privé-evenement.
Hier. -Bedankt.
We gaan dit hotel vandaag bekijken. -We zijn helemaal komen fietsen.
Kom, gewoon…
Bedankt. -Pardon. Waar gaan jullie heen?
Hier kan ik wel aan wennen. -Voor 1000 euro per nacht.
Pardon.
-Hierheen. Snel.
Kan ik u helpen? -Scusa. Sorry.
Daarheen. Snel.
Het privé-evenement. Een soort fotoshoot.
Laten we in de menigte opgaan. Ja?
Deze zien er Italiaans uit. Wat vind je? Ja.
Ga achter die jongens staan.
O, ja.
Marcello. -Mijn hemel.
Hé. Hier.
O. Daar is hij. Snel.
Kijk, onze dure caffé met uitzicht.
Heerlijk. -Bedankt.
Pardon.
Bedankt voor de tour. -Deze staan je cool.
Ik kan wel wennen aan il dolce far niente.
Is dat wat hier gebeurt?
Ja, laten we aan onze vaardigheden werken. -Kom maar op, coach.
Jij moet mij coachen. Ik ben de Amerikaan. -Oké.
Kijken of ik het nog weet.
Eerst ontspannen we.
Dan leunen we achterover.
Ja. Missie geslaagd. Wat nu?
We leven in het moment. Geen afleiding. Ontspan.
Ik ben de slechtste ontspanner ooit. -Ik de op één na slechtste.
Ik sta wel versteld. Geen ongelukken vandaag.
We zijn niet op elkaar gevallen of bespoten met water.
We hebben nog de hele middag. Genoeg tijd voor problemen.
Wat had je in gedachten?
Ik heb wel wat ideetjes.
Het is mijn kantoor. Matteo?
Ja…
Nee. Ik kom meteen, ja. Doei.
Het personeel van Assessore Provinciale.
Ze willen mijn nieuwe initiatieven nog eens doornemen.
Ik moet gaan.
Oké.
Luister, over vandaag… -Ja. Je bedoelt het moment.
Ja. We moeten echt… -Niets met elkaar doen.
Als burgemeester heb ik de leiding over je huis van één euro.
Het is Olivia's huis van één euro. -Het is nog steeds belangenverstrengeling.
En mijn leven is al zo ingewikkeld. We moeten het professioneel houden.
Ja, dan zijn we twee zeer professionele professionals.
Professionals. -Ja.
Kijk ons eens, zo volwassen. -Nou…
Ik moet nu echt gaan. -Ja, natuurlijk.
Ik dacht dat je… -Het is oké. Geen zorgen.
Oké. -Gewoon… Ciao.
Ciao. -Tot ziens.
Ik vroeg me al af waar je de hele dag was.
Ja…
Had je een date? -Wat? Nee. Geen date, nee.
Maar ben je aan het daten geweest? Ik bedoel, thuis?
Nee. Ja. Ik weet niet… Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ja of nee?
Ja. Zola heeft me een paar keer gekoppeld, maar geen vonken.
En de datingapps maken me bang. -Welkom bij de club.
Weet je zeker dat dat geen date was?
Het leek wel op een date. -Strikt zakelijk.
Ja, en volgens mij heeft ze wat met Bernardo, dus…
Wat heb jij vandaag gedaan?
Buitenverf voor de luiken.
Meer niet. -Oké.
Ik ga weer aan het werk.
Kijk eens.
Dit laat zien hoe m'n duurzaamheidsproject zichzelf zal terugbetalen.
Francesca, je kunt dit.
Grappa-tijd?
Matteo. Niet alles vraagt om grappa.
Hoi, Francesca. -Bernardo.
Bedankt. -Hé.
Ik was hier eerder, maar toen was je er niet.
Ik was op een officieel bezoek.
Hoe gaat het met de nieuwe vergunning voor de villa van de Fields?
Eric heeft je niet gezien. -Was hij je officiële bezoek?
Olivia kan geen commerciële licentie aanvragen tot de vergunning er is.
Mario's huis was niet eens goedgekeurd voor de lijst van één euro.
En nu die stomme kookschool. Wie komt nou hier om te koken?
Montezara kan zoveel meer zijn dan je denkt. Ik wou dat je dat zag.
Overtuig me dan, lieveheersbeestje.
Dinertje?
Ik kan niet. Ik moet de hele nacht werken. Kunnen we deze week ijs eten?
Wanneer je maar wilt. Dag. -Dag.
Zei ik niet.
Dus ik ben gek? -Toe…
Zeg 't maar. -Nee.
Niets goeds op Netflix vanavond?
Donata en ik zouden samen een wijntje drinken, maar…
Ik wilde ook net van wat wijn genieten. Doe je mee?
Oké.
Kom.
Als je me probeert te ontvoeren, moet je weten dat ik een zwarte band heb.
Dus… -Ik ontvoer je niet.
Maar goed om te weten over die zwarte band. Ik zal oppassen.
Dit is prachtig.
Soms kan ik nog steeds niet geloven dat ik nu hier in Italië woon.
Montezara is een magische plek.
Ik zal het missen als ik naar Rome ga.
Wat is er in Rome?
Kan ik je vertrouwen?
Natuurlijk. Ik ben erg betrouwbaar. Het hoort bij m'n charmeoffensief.
Ik wil een stage interieurontwerp doen. -Olivia. Fantastico.
Ik weet niet of m'n vader er ook zo over denkt.
Het is zijn werk om m'n levenskeuzes af te keuren.
Echt? Jullie lijken juist hecht.
Vroeger. Toen ik jonger was.
Maar…
Ik weet 't niet. Soms denk ik dat we dat weer kunnen zijn.
Ik ben bijna 25. Hoezo boeit het me wat hij vindt?
Omdat je van hem houdt.
Dit ga je zo leuk vinden.
Van Greco's originele blauwdrukken. Brandhoutopslag voor de oven.
Hup, Greco. Goed idee.
Toch? -Ja.
Voorzichtig. Deze kant op.
Eindelijk. -Zet hem daar maar.
Laten we hem installeren. -Nee, het is een sexy nieuwe koelkast.
Maar ik kan vandaag niet helpen. Ik ga naar Rome.
Rome? Dat staat niet op het programma. -Nee. Ik ga naar een oude studiegenoot.
In Rome.
Ben je vanavond terug? Ik wou samen eten. -Ik blijf slapen. Ik zie je snel.
Olivia… -Doei.
Pas goed op. -Ja.
Kijk eens aan.
Hé, burgemeester. Jou heb ik lang niet gezien.
We missen je micromanagement. -Dat zal.
Kook je vandaag met Gio?
Ja. Jij? Een late lunch? -Geen werklunch.
Ik probeer nog steeds il dolce far niente. Ik heb net een planning gemaakt.
Oké, dat schiet niet op. Maar als je coach waardeer ik de moeite. Na jou.
Bedankt.
Eet smakelijk. -Bedankt.
Dag, bedankt. -Tot snel.
Dag. -En?
Ik keek niet één keer op m'n telefoon. Zo goed was deze lunch.
Fijn. We maakten het speciaal voor jou.
Niet zo bescheiden. Hij heeft alles zelf gemaakt.
Goed gedaan. Alles was voortreffelijk.
Heel erg bedankt. -Bedankt.
Wil je een geheimpje horen?
Jij proefde m'n eerste mozzarella. We hebben geen geheimen.
Ik kan niet koken. -Een Italiaan die niet kan koken?
Ik bewaar boeken in m'n oven. Niet doorvertellen.
En je bespotte me vanwege m'n magnetron. -Ik sprak uit ervaring.
Bedankt voor de hulp.
Ik ben weg. Afspraakje met m'n nonna. -Wat lief.
Wat doen jullie samen? -Kom anders mee.
Ja? -Ja.
Drinken jij en je oma samen?
Het is maar een aperitivo. Een gewoonte uit Rome.
Nonna en haar vriendinnen eisen het nu. -Haar vriendinnen?
Hier is je favoriete kleinzoon. -Kijk nou.
Hallo. -Ik had het kunnen weten.
Oma's knappe jongen. Bedankt.
Dank je.
Eén drankje en dan moet ik weer koken. -Is goed. Moet jij ook snel weer weg?
Ik heb de hele dag. -Wat fijn, zeg.
En Antonia was een professionele bakker. Wij twee Antonia's werkten in haar winkel.
Ik was de bakker.
Ik was de eerste vrouw in Montezara met haar eigen zaak.
Wat is ermee gebeurd? -We werden oud.
We werden in de wei gezet.
Ik dacht dat jullie genoten van niets doen.
Ik verveel me dood. -We willen 'omafluencers' zijn.
Op de TikTok.
Hashtag: doelen. Toch? -Inderdaad.
Wat is er? Knaagdieren, boze chef. Ik kan het aan.
Ik kon niet slapen, dus kwam ik naar kantoor.
Ik wilde tot maandag wachten… -Voor wat?
Deb Welch bood me een baan aan. Bij Perfect Plate.
En natuurlijk wil Northstar met je mee. Heb je interesse?
Misschien. Ik snap waarom je naar Italië ging en waarom je bleef.
Maar ik heb m'n baas graag op hetzelfde continent. Je bent nogal afwezig geweest.
Ja, ik snap het.
Ik heb zeker wat dingen opnieuw geëvalueerd terwijl ik hier was.
Zola, natuurlijk wil ik dat je blijft. Maar je moet doen wat goed voor je is.
Ik zei Deb dat ik erover zou nadenken. -Goed. Doe dat. Ik ben hier.
Laten we praten voor je haar spreekt. -Oké. Bedankt.
Nee, jij bedankt.
Zeg: 'Ik wil graag naar Rome.'
Vorrei andare a Roma.
Wat is er mis met Vecchia Strega? -Weer een lekke band.
Ze probeert me niet zo subtiel te dumpen. Ze is boos over onze fietstocht.
Wat een dramaqueen. Ik laat Matteo haar voor je oplappen.
Dat zou fijn zijn. Wat is dit? Casual Saturday?
Leuke nieuwe look. -Een strandfeest voor m'n vriendin Pina.
Ze wil me altijd van m'n bureau weghouden. Meestal zeg ik nee.
Maar iemand leerde je nietsdoen. -Precies.
Misschien moet m'n coach me steunen. Wil je mee?
Pina.
Pardon. Francesca. -Hé.
Hoi. -Hoi.
Jij bent vast Eric.
Ja. -Ik heb veel over je gehoord.
Niet waar. -Wel. De diepvriespizzaman.
Op de jarige. Gefeliciteerd. -Bedankt.
Ik las over een filosofische levenstest.
Wat voel je als je naar de zee kijkt?
Je antwoord onthult je kijk op het leven.
En wat voel jij? -Wat ik voel?
Je plant de koers van je leven, maar dan komt er een storm…
…en brengt de stroom je heel ergens anders.
En dan moet je dit nieuwe land in kaart brengen.
Jouw beurt.
Ik zie iets groters dan ik kan begrijpen. Iets waar ik geen controle over heb.
Hoe groot de boot ook is die ik kan bouwen of hoe vaak ik m'n kompas ook gebruik.
Ik kan verdrinken in de golven, maar ze kunnen me optillen…
…en me naar nieuwe plekken brengen.
Ik liet me meeslepen. -Nee, wat? Dat was prachtig.
Ik wist dat er gedanst zou worden. -Je hebt me erin geluisd.
Zullen we?
Dus…
…wat betreft die twee 'professionele professionals'…
Ik luister nooit naar politici.
Kom je niet mee?
Jij en Bernardo? -Bernardo?
Hij is gewoon een vriend. Zei hij iets anders?
Niet echt, maar… -Hij is als een broer voor me. Meer niet.
Dan kom ik graag mee naar boven.
Daar ben je goed in. -Nee, ik doe Cesare na.
Ziezo. O, Francesca.
Ik moet iets weten en het is heel belangrijk.
Boeken in je oven? Serieus?
Ik loog niet. Daar bewaar ik de boeken die niemand op de boekenplank mag zien.
Wat schattig. Mijn hemel.
Ik heb nog nooit zoiets lekkers gegeten.
Natuurlijk niet. Amerikaans gebak is afgrijselijk.
Ik hoorde dat Dunkin' Donuts lekker zijn. -Verlaat jij de fontein maar.
Deze noemen we 'panforte'.
Panforte. -Goed zo.
Toen ik de blauwdruk van de villa bekeek, vond ik dit.
Nee.
Kijk nou. -Zo mooi.
We waren zo jong. -Mijn hemel.
Tijd om uit het pensioen te stappen. Kom lesgeven op onze kookschool.
Word 'omafluencers'.
Hier was Olivia vroeger dol op.
Echt? Is dit beige gerecht lekker? Italiaans eten mag niet beige zijn.
Ik weet dat het niet Italiaans is. Proef het maar gewoon.
Deze fettuccine Alfredo is niet slecht.
Ik zal ontkennen dat ik dit heb gezegd.
Laat me raden. Francesca?
Hoe wist je dat? -Je lacht al de hele dag.
Die glimlach betekent maar één ding. L'amore.
Ik weet nog niet hoe ik het Olivia moet vertellen.
Wat vertellen? O, papa's donderdagavondverrassing.
Eric leert me Amerikaans koken. -O ja?
Ga je weer naar Rome? -Heb je die stage gekregen?
Welke stage?
Olivia… Ik dacht dat hij het al wist.
Wat? Waar heeft hij het over?
Kom.
Laten we praten.
Hé, wat is er aan de hand?
Ik ga naar Rome om een collega van Nino te zien. Hij heet Carlo.
Hij is binnenhuisarchitect en wil een leerling aannemen. Ja.
Mij.
Het lijkt alsof ik weer opgeef, maar… -Dat is geweldig, Liv.
O. Oké.
Dat is onverwacht.
Ik moet het je nageven. Je hebt het gaandeweg geleerd. Zoals je zei.
Ik wou dat je het me durfde te vertellen.
Wanneer zijn we gestopt?
Elkaar in vertrouwen te nemen?
Geen idee.
Mam was altijd de lijm, onze tussenpersoon.
En toen was ze weg.
Dus we werden lijmloos.
Het is mijn schuld. Ik wist niet hoe ik zonder haar met je moest praten.
Het is niet alleen jouw schuld. We rouwden allebei anders.
Ik begreep niet dat je om mama rouwde door…
Nou, ik zou het aanklooien hebben genoemd. Maar misschien zocht je het gewoon uit?
Ja. En…
Jij rouwde door je af te sluiten.
Het spijt me van de verloren tijd.
Je bent er nu. En je hebt het volgehouden. Zelfs toen ik dat niet wilde.
Ja. Nou, nu we toch aan het opbiechten zijn…
Je datet met Francesca? -Wat? Hoe wist je dat?
Toe zeg. Dacht je dat ik niet merkte dat je niet hier had geslapen?
Het is nieuw. Ik beloof dat… -Pap, rustig. Ik ben niet boos.
Bovendien ben ik gek op Francesca. Ze is geweldig.
M'n bat-radar is vast kapot. Ik was zo bang dat je zou denken…
…dat ik mama wilde vervangen.
Pap, je bent nog jong. Soort van.
Natuurlijk ontmoet je een ander.
Dat maakt wat je met mam had niet minder bijzonder.
Wat ik met je moeder had was uniek.
Maar je hebt nog een heel leven te gaan.
Weet ik. -Kijk jou eens.
Je kookt weer. Je bent weer aan het daten. Je bent gelukkig.
En het doet pijn om dit toe te geven, maar ik vind het fijn dat je hier bent.
Dat is fijn om te horen.
Misschien is de 'vloek' opgeheven.
Wacht.
Wat als je in Italië blijft? Luister, de stage duurt een jaar.
Ik heb iemand nodig die mij helpt met de kooklessen en Gio in de keuken.
Dat kan ik toch niet doen?
Ik zit al zo lang in de zakenwereld dat…
En nu deze kookschool, ik bedoel… Kan ik echt zo'n grote verandering maken?
Op mijn leeftijd? Ik weet het niet. -Waarom niet?
Toen mam en ik over de villa droomden, was het niet alleen voor haar en mij.
Het was voor ons drieën.
Ze is altijd ergens bij ons in de buurt.
Zoals hier in de tuin, aan het luisteren.
Dat vind ik mooi. -Ik ook.
Maar vertel haar niet over m'n tattoo. -Nee, ik zwijg als het graf.
Ik zie je woensdag om 14.00 uur. Dag.
Je datet met Eric Field.
Ja, pas net.
Maar ik had het nog niemand verteld.
En jij en ik? -Je weet hoe ik erover denk.
Ik dacht dat het was omdat je nog om Alessandro rouwde.
Ik dacht niet dat ik een relatie wilde.
We hebben een verleden. En hij vertrekt… -Eric denkt erover te blijven.
Om de kookschool te leiden. -De kookschool? Maar…
Ik weet dat je er niet echt in geloofde. Misschien vroeg ik te veel van je.
Uiteindelijk heb ik het zelf gedaan en kreeg ik de vergunning.
Luister, op zaterdag gaan ze het fresco onthullen.
Jij hielp dit eerste één-euro-huis tot een succes te maken, dus je bent uitgenodigd.
Oké, nou, dag.
Waar is Donata? Het is raar om niet door een zee van gebroken aardewerk te lopen.
Het is afgelopen. Voorgoed.
O, man. Wat vervelend. Ik hoopte dat het goed kwam.
Een wijze vrouw zei me ooit…
…dat als je ergens van houdt, je ervoor moet vechten.
En jullie ruziën constant, dus…
Je bent een genie.
Je bent een genie, Eric. Heel erg bedankt.
Voorzichtig.
Opgepast.
Leg dat hier, alsjeblieft. -Ja.
Goed.
Die vier daar. -Hier.
Bedankt. -Geen dank.
THUISKOOKSCHOOL MALTESE
Leuk. -Ja.
Laat me geen spijt krijgen van deze naam.
Dames en heren, het laatste stuk.
Wauw, jongens. -Prachtig.
Dat ziet er goed uit. -Wat vind je ervan?
Prachtig.
Mooi, hè? Zo prachtig.
Laten we dit vieren.
Hé. -Bernardo, je bent er.
Sorry dat ik laat ben. Ik moest onze gasten van het treinstation oppikken.
Larry en Tracey Longo.
Nee. Dat kan niet. -Jawel.
Mopperige Mario's Amerikaanse erfgenamen en de rechtmatige eigenaren.
Oké, kijk.
Documentatie dat mijn betovergrootmoeder…
…Maria Leoni uit Montezara komt. Geboren op 6 juli 1867.
De gemeente contacteerde ons omdat we mogelijke erfgenamen zijn.
Ja, meerdere keren. Jullie reageerden nooit.
We wisten niet dat het dringend was.
Toen stuurde Bernardo ons foto's van de gerenoveerde villa.
Wat deed je? -Ik had je gewaarschuwd.
Je had dit huis niet te vroeg mogen verkopen.
Jullie reageerden nooit op telefoontjes of e-mails toen het huis in verval was.
En nu het opgeknapt is, hebben jullie interesse.
Ja, nou en? Het maakt de villa niet minder van ons. We hebben al een advocaat.
Is er een zwembad?
Pap.
Laten we even kalmeren, oké? -Ja, Mr en Mrs Longo.
Montezara betaalt een hotel voor jullie terwijl ik jullie documenten controleer.
Laten we gaan, kom.
Ik beloof dat ik dit zal oplossen. -Ja.
Mario's betovergrootmoeder was Maria Leoni, geboren in 1867.
Larry Longo is de meest naaste verwant.
De familieleden in Italië mochten het land dus eigenlijk niet doneren.
Dit ziet er niet best uit.
Niet nu, Matteo. Alsjeblieft.
Het opeisen van panden is een groot probleem bij één-euro-huizen.
Maar wij hebben het gerenoveerd. -En erin geïnvesteerd.
Kunnen ze het gewoon afpakken? -Helaas wel.
Het Italiaans erfrecht staat aan hun kant. -Wat kunnen we doen?
Je kunt aanklagen voor vergoeding van je kosten.
Kunnen we het niet houden?
De Longo's hebben overtuigend bewijs van afkomst.
Bijna al deze zaken worden erg duur en kosten veel tijd in de rechtbank.
Begrepen. Bedankt voor het consult. -Ik wou dat ik beter nieuws had. Ciao.
We kunnen het aanvechten. Ik kan m'n pensioen vast opvragen.
Nee, ik waardeer het, maar ik denk dat dit het einde is.
Of zoals ze zeggen, alle wegen leiden naar Rome.
Je hebt een stage dankzij deze plek. -Ja, maar…
Wat ga jij doen?
Ik ga ook naar Rome. Maar dan om een vliegtuig te pakken.
Terug naar mijn werk. Hopelijk Zola overtuigen om te blijven.
Een partner van haar maken. -En dit?
Je kookkunsten. -Liv, nu we hier allebei zijn…
…dacht ik dat we een nieuw thuis konden creëren. Dat ik een nieuw leven kreeg.
Maar zo heeft het niet mogen zijn.
En Francesca? -Ik weet het niet.
We zijn nog niet zo lang samen. Het is veel om iemand zo snel mee op te zadelen.
Maar ik wil dat je gelukkig bent.
Een vader moet zorgen dat jij gelukkig bent.
En ik weet dat je volwassen bent.
Maar je blijft Bat-Papa's kleine meid.
Oké?
We hadden dit niet verwacht.
Ja, luister. Ik zeg het maar meteen.
Olivia en ik hebben geen zin in een jarenlange rechtszaak…
…dus we hebben een aanbod.
Olivia investeerde de erfenis van haar overleden moeder om 't huis op te knappen.
O. Gecondoleerd.
Als je haar terugbetaalt, geven we de villa terug en vertrekken we.
Dat is meer dan één euro. -Kom op, meen je dat?
Maar het is nog steeds een koopje. -Dus, hebben we een deal?
Daar ben je.
Ik ging naar de Longo's, maar ze hadden jou al gesproken. Wat is er gebeurd?
We sloten een deal.
Ze gaan Olivia terugbetalen voor de renovatie en dan geven we de akte af.
Ik schaam me kapot. Dit is mijn schuld. Je haat me vast.
Nee. Je waagde een gok. Je wilt deze stad gewoon redden.
Maar de villa was Olivia's droom.
Dat komt wel goed. Ze is slim en veerkrachtig.
En ze gaat nog steeds naar Rome voor die stage, dus…
Ja, mooi. Gaat ze naar Rome? Dat is goed.
En jij?
Ja, ik denk…
Ik denk dat ik terug moet naar Ohio, waarschijnlijk.
Ja, ik snap het. Ik…
Dat dacht ik al. Dat je uiteindelijk… Nee, ik snap het.
We laten ons door de stroming leiden.
Ik heb maar één taak en dat is burgemeester zijn.
We hadden professionele professionals moeten blijven.
Nee.
Hoe kon ik?
Hoe kon ik hier zo'n puinhoop van maken?
Antonia, geef haar je 'medicijn'.
Welk medicijn? -Je houdt niemand voor de gek.
Het komt allemaal door Mopperige Mario. De familie Leoni was altijd zo onbeleefd.
Nee, dat was de familie Leone.
Je vergist je, Antonia. De familie Leone was geweldig.
Wat zeiden jullie? Was er een Leoni-familie met een 'i'?
En een Leone-familie met een 'e'? -Ja.
De burgemeester heeft m'n medicijn gestolen.
Matteo, wist je dat er hier vroeger een Leone-familie woonde? Met een e?
Denk je dat…
Misschien veranderde de achternaam van Larry Longo's voorouder…
…toen ze emigreerde. -Dat was een veelgemaakte fout.
Maar één manier om erachter te komen.
Mevrouw de burgemeester? -Matteo, niet nu.
Ik zoek de volkstellingsmappen. De jaren 1860 ontbreken allemaal.
Ik heb koffie meegenomen. En versterking.
Daar zijn we dan. Alles om de Fields te helpen.
En om jou te helpen. -Bedankt, echt waar.
Kom op, aan de slag. -Oké. Ja.
Ik heb ingepakt, klaar om te vertrekken.
Ik ga je missen. -Hetzelfde.
Ik ben zo blij dat we deze tijd hadden. -Ik ook.
Wat gaan we doen met Maltese?
Donata neemt haar. Ze hebben hetzelfde temperament, dus…
Klopt.
Is het erg als ik niet meeloop naar het treinstation?
Ik wil doen alsof je er nog bent.
Dat mag.
Deze lagen onder de gootsteen in de badkamer.
Gatver. Nee.
Hou op, zeg.
Dit zijn ze. Genie.
Pak er allemaal een. -Goed gedaan, liefste.
1867…
1867. Jongens. Kom hier.
Maria Leoni werd geboren op 17 maart 1867.
De oma van Mopperige Mario.
Maria Leone werd geboren op 6 juli van datzelfde jaar.
Haar familie vertrok naar Amerika toen ze zeven was.
Dat is Larry Longo's familielid. -Ja.
Grappa?
Hoe laat is het? -10:05.
Erics trein gaat om 10.10 uur. Ik heb geen ontvangst en kom nooit op tijd.
Jawel. Je hebt een geheim wapen.
Kom.
Vecchia Strega. -Bedankt.
Ga je man halen.
Ga.
Buongiorno.
Je bent uitgestapt. -Ik ben nooit ingestapt.
Ik dacht niet dat ik ooit nog zulke gevoelens zou hebben.
Maar toen ontmoette ik jou.
We zijn de villa kwijt, maar ik wil jou niet kwijt.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
En je bent de villa niet kwijt. -Wat?
Ik moet je iets laten zien.
Dit alles vanwege één letter?
Het goede nieuws is dat de familie Leone, niet Leoni…
…ook een huis in Montezara nalieten. -Dat is zo leuk.
Als de rechtmatige erfgenaam, Larry, is dit van jou.
Villa Leone/Longo.
Het is een bouwval.
Maar wel ons bouwval.
Ik voel de nalatenschap om ons heen. -Precies. Montezara is een gevoel.
Jullie hadden een goede aannemer?
Hij is de beste en enige aannemer in de stad.
En volgende week komt er een nieuwe geometra.
Wat is er met Bernardo gebeurd? -Hij besloot naar Milaan te verhuizen.
We missen hem. -Ja.
Dus, schat. Wat vind je ervan?
Als ik maar een zwembad krijg.
Dus, wat vinden jullie?
Goed idee. -Ik doe zeker mee.
Gefeliciteerd, covoorzitters van Main Course and Perfect Plate Consulting.
Wat een mondvol. -Er komt een nieuwe naam.
En we willen dat jij alvast de Italiaanse divisie van ons bedrijf opstart.
Begrepen, bazen. -Dat klinkt goed.
Montezara heeft de nieuwe kookschool.
En we breiden het één-euro-huisprogramma uit.
Een bedrijf met elektrische auto's voegt ons toe als stop op hun route.
Ik verwacht volgend jaar een begrotingsoverschot. Bedankt.
Het lijkt erop dat je die laadstations toch nodig hebt.
Nu is het grappa-tijd. -Eindelijk.
Oké. Daar gaan we, de Olivia Special.
Pizza's.
Kijk eens hoe mooi ze is. -Kom op.
Hé. Jullie zijn er.
Antonia.
Zoals mijn vader altijd zei: mic drop, boem.
Eric, ik heb leren koken. Weet je wat dat betekent?
Dat ik moet leren dansen. -Ja.
Vertaling: Federico Fernández Flores