Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
İTALYA ANAYASASI 87. MADDE
"CUMHURBAŞKANI, DEVLET BAŞKANIDIR
"VE ULUSAL BİRLİĞİ TEMSİL EDER."
"MECLİSLERE MESAJ GÖNDEREBİLİR."
"YENİ MECLİSLERİN SEÇİMLERİNİ İLAN EDER
VE İLK TOPLANTILARININ TARİHİNİ BELİRLER."
"HÜKÜMET TASARILARININ MECLİSLERE SUNULMASINA
" YETKİ VERİR."
"KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERİ
"VE YÖNETMELİKLERİ YAYINLAR."
"ANAYASANIN ÖNGÖRDÜĞÜ HALLERDE
"HALK OYLAMASINA GİDİLMESİNİ SAĞLAR."
"KANUNUN ÖNGÖRDÜĞÜ HALLERDE
"DEVLET GÖREVLİLERİNİ ATAR."
"DİPLOMATLARI KABUL EDER VE DİĞER ÜLKELERE GÖNDERİR,
"ULUSLARARASI ANTLAŞMALARI ONAYLAR,
GEREKTİĞİNDE BUNU MECLİSLERİN YETKİLENDİRMESİYLE YAPAR."
"SİLAHLI KUVVETLERİN BAŞKOMUTANIDIR,
"KANUNLA KURULAN YÜKSEK SAVUNMA KONSEYİNE BAŞKANLIK EDER,
"MECLİSLERİN KARAR VERDİĞİ SAVAŞ HALİNİ İLAN EDER."
"YÜKSEK YARGI KURULUNA BAŞKANLIK EDER."
"CUMHURİYET NİŞANLARINI VE ONURLARINI TAKDİM EDER."
"AF YETKİSİNİ KULLANABİLİR VE CEZALARI HAFİFLETEBİLİR."
Aurora.
Seni özledim.
Başkan De Santis, sigara içmişsiniz.
Hayır.
Kanıtı inkar ediyorsunuz.
Hukukta kanıt aşikar sayılmaz.
"De Santis" kitabında öyle yazıyor tabii.
Tek bir akciğerin olduğunu unuttun mu baba?
Hayır, iki tane vardı ama.
Ne yapıyorsun?
İmzalaman gereken yasa tasarısının bazı alt bölümlerini gözden geçiriyorum.
- Ne yasa tasarısı? - Gayet iyi biliyorsun.
Kardeşin Riccardo'dan haber var mı?
Montreal'a tanıştığı için mutlu, çok güzel yermiş.
Her şeyi güzel bulur, biliyorsun.
Yarın Beyaz Dönem başlıyor.
Altı ay sonra görevin bitecek.
Artık istesem de meclisleri dağıtamam.
Dağıtır mıydın ki?
Hayır, artık gerek kalmadı.
Sorun çözüldü. Her şey eskisi gibi.
Değil mi?
Değil.
Hâlâ çalışıyor musun generalim?
Çalışmadığımda, başkanım,
sıkılıyorum.
Ben de.
Altı ay içinde eve döneceksiniz.
Ama yine de savaş ilan edebiliriz, değil mi?
Aklımı çelme.
Büyükbabam Valpolicella Alpini birliklerindeydi.
Seçkin bir birlik, şimdi liyakatli birinin yönetiminde.
Ona Varil diyoruz,
cüssesinden dolayı.
Senin de lakabın var mı generalim?
Var, Kabus.
Neden?
Adım yüzünden:
Lanfranco Mare.
Ya benim?
Benim de lakabım var mı?
Kimse cüret edemez.
Alpini'nin dillere destan cesaretine ne oldu?
Kimileri size
Güçlendirilmiş Beton diyor.
- Övgü gibi bir lakap. - Öyle mi?
Emin değilim.
Akşam beşte
başbakan ile haftalık toplantı.
Yedide arkadaşınız Coco Valori ile yemek.
Portekiz Devlet Başkanı 21'inde bekleniyor.
Protokol, bu menüyle ilgili fikrinizi merak ediyor.
"Patlıcan madalyonları. Meunière usulü dil balığı..."
Şaka mı bu?
- Kinoa ve buharda balık. - Harika.
Vogue editörü, modayla ilgili bir yorum istiyor.
Moda, İtalya'nın önde gelen endüstrilerinden biri...
Hayır, baba.
- Geçtiğimiz yıllarda... - Kusuruma bakmayın başkanım.
Vogue, moda endüstrisine dair resmi bir açıklama istemiyor.
Takım elbise gerekmediğinde
ne tercih ettiğinize dair bir şeyler duymak istiyorlar.
Önerilen başlık Başkanın Zarafeti.
Eşim zarifti.
Harika.
İsteği nazikçe geri çevireceğim.
Başka bir şey var mı?
Mühendis Giordano ile bağlantı hâlâ beklemede.
Uzay istasyonunun yörüngesinde.
- Ne zamandır yörüngede? - Bir yıldır.
- Ne zaman dönüyor? - Altı ay sonra.
Görevim bitene kadar bol bol vakit var.
Bu yüzden
şöyle diyebilirim: Harika.
Ya muhalefet?
Her zamanki gibi öfkeli taklidi yapıyorlar.
Yıllarca süren çalkantıların ardından sayenizde artık
ülkede istikrar hakim.
Ben de konu dışı kaldım,
bu işler böyle.
Konu dışı değilsiniz bence,
hâlâ ötanazi hakkına dair tasarıyı imzalamanız gerek.
Aklıma gelmişken, Papa benimle görüşmek istiyor.
İstemese garip olurdu.
İmzalayacak mısınız?
Hukuk danışmanlarım kritik noktalar üzerinde çalışıyor.
Altı ay yetecek mi?
Başkanım, iyi bir yasa bu.
Kızımla yemek yiyeceğiz, sen de katıl.
Eski bir okul arkadaşım da olacak,
Coco Valori, eğlencelidir.
- Zevkle. - Hafif bir yemek.
Kızım beni zevklerden mahrum ederek
hayatta tutmaya çalışıyor.
Kılavuzunuz beni çok zorladı başkanım.
2046 sayfa, eskiden öğrenciyken "Himalaya K3" derdik.
- K3 yok ki. - Ondan zaten, üstesinden gelmek imkansız.
Meseleyi özetliyor.
Ceza hukuku böyle bir şey,
imkansızın üstesinden gelmek.
CEZA HUKUKU KILAVUZU
İmkansızdan kastınızın ne olduğunu sorabilir miyim?
Hakikati ortaya koymak.
Sıkıcı, dar kafalı İtalya'nla oyalanman bitti mi?
Bak, Coco çok komiktir.
Doğru, sadece puştlar komiktir. İkisi de benim.
Gençleşmişsin!
Dori sigarayı ve makarnayı bıraktırmakla iyi etmiş.
- Giulio Malerba. - Coco Valori, sanat eleştirmeni parodisi.
Daha neler, siz efsanesiniz.
O zaman söyleyin bakalım, en eski dostum olan devlet başkanı
beni neden bir müzenin başına geçirmedi?
Benim yetki alanım değil,
Anayasa'nın 87. maddesi uyarınca.
Şaka yaptım. Bana kalsa tüm müzeleri yakarım.
Başbakanım, monoliti 58 yıldır tanıyorum.
Coco, benden bahsetmeyelim,
bildiğim en sıkıcı konu benim.
Bayılıyorum ona, hep doğruyu söyler.
Lisenin ilk günü sıra arkadaşı olduk.
Her şeyi bana borçlu.
Onu en yakın arkadaşım Aurora'yla tanıştırdım.
Ben olmasan ona kur yapmaya cesaret edemezdi.
Aurora çok güzeldi,
bizimkiyse en kibar ifadeyle tanıdıkça sevilen bir tip.
Sayemde muhteşem Dori dünyaya geldi.
- Riccardo'yla tanıştınız? - O şerefe nail olamadım.
- Kanada'da yaşıyor. - Ne iş yapıyor?
- Klasik müzik bestecisi. - Palavra.
Amerikalı pop yıldızlarına şarkı yazarak hepimizden çok kazanıyor.
Çağdaş dans festivali ne zaman başlıyor?
Haber veririm sana.
Altı ayı sonra bu müzeden ayrılıp hukuk kitaplarıyla dolu
evine döneceğin için mutlu musun?
- İtiraf edeyim, mutluyum. - Kendisi konuşmaz, itiraf eder.
Büyük Katolik, ben de büyük ateistim.
Bu yüzden anlaşıyoruz, değil mi?
Adalet Bakanı Ugo Romani'nin de
bizim sınıfta olduğunu biliyor muydunuz?
Evet çünkü Romani eski okul fotoğraflarına tutkun.
- Koleksiyonunu yapıyor. - Tutkuya bak.
Ugo da eski bir dost.
Ama sınıfta kalmıştı, bizden bir yaş büyük.
Yakışıklı ama kafasız.
Bakan olması
Torino Kefeni gibi bir muamma.
- İşinin ehli mi peki? - Çok.
Size güvenmiyorum.
Siz siyasetçilerin hakikatle histerik bir ilişkisi var.
- Ben de siyasetçiyim. - Hayır, sen hukukçusun.
- Çocukken... - Tarih öncesine doyduk.
Nefes kesici sanat dünyandan son haberler ne esas?
Bildiğin morg, burası yanında Ibiza gibi kalır.
Herkes sanatçı olduğunu iddia ediyor
ama De Chirico'nun tırnağı etmezler.
Maestronun öğrencisiydi.
Beni fiziksel olarak da çok severdi, 21 yaşındaydım...
Yıllardır De Chirico'nu sevgilisi olduğu efsanesini yayıyor.
Yapma Coco, burası yeri değil.
Tam yeri. Devlet sırrı olarak saklanır.
Devlet sırları er geç kamu malı olur.
Kamu malı olmak için sabırsızlanıyorum!
Doğum gününde ne yapacaksın?
Hiç.
Her zamanki gibi sürprizlerle dolu!
Diyet yapsın tabii ama adamı açlıktan öldüreceksin.
Ben kaçtım, Macar simsarlarla yemeğim var.
- Bir yemek daha mı? - Bu yemek sayılmaz.
- Başbakanım, memnun oldum. - Ben de.
- Seni yarın ararım canım. - Geçireyim seni.
- Nasıl buldun onu? - Baban yıkılmaz.
- Hediye almam lazım. - Güçlendirilmiş Beton için kazma.
- Neyi dert ediyorsun? - Her şeyi içine atıyor.
- Sen de aynısın. - Ne açıdan.
Sertsin. Gevşemeyi bilmiyorsun.
Beni örnek al.
22 kilo fazlama rağmen tüy gibi hafifim.
Ama sorumluluğun yükü altında iki büklüm.
Ya sen?
- Diyeceğin bir şey var mı? - Sadece iyi geceler.
Guè'nin rap müziğini seviyor musun?
Çok aptalca!
Modern müzik teranelerinden nefret ediyorum.
Malerba'nın elini öpmesi
yapmacık gelmedi mi?
Lakabımın Güçlendirilmiş Beton olduğunu biliyor muydun?
Herkes biliyor zaten.
Neden bana söylemedin?
Bilinçaltını çalkalandırmak istemedim.
İyi yapmışsın.
AF DİLEKÇELERİ
- Yapma... - Yapmak zorundayım.
İnceleme değer iki af dilekçesi.
Bir süredir bu işi ihmal ettik.
Adalet Bakanı teşvik ediyor.
Arpa davasında tüm ekibim ve ben hemfikiriz.
Rocco davası daha karmaşık. Görüşümüz olumsuz.
Sen halleder misin?
Bayan Gallo ve koca bir hukukçu ekibin var, neden ben?
Dorotea, babanın en saygı duyduğu hukukçu sensin.
- Kendisinden sonra. - Tabii ki.
Portekiz Cumhurbaşkanı'na saygılar.
Albayım,
ben de o kadar yaşlı görünüyor muyum?
Hayır başkanım.
Bana inanıyor musunuz?
Sana her zaman inanıyorum.
Ama son zamanlarda dua ederken
uyuyakalıyorum.
Birkaç dakikalığına dalıyorum.
Hiç rüya görmüyorum.
Rüya görmek mi istiyorsunuz?
Hem de çok.
Benim için bir şey bulmanı istiyorum.
Nedir?
Bir şarkının adını.
Hiç atlatamadım Aurora.
Ölümünü hiç atlatamadım.
Sekiz yıl oldu.
Beni dul, yalnız, yaşlı,
işe yaramaz ve yorgun bıraktın.
Sensiz bir hayatın
tadı yok.
Ama benden bahsetmeyelim.
Biliyorsun,
bildiğin en sıkıcı konu benim.
Senden bahsedelim.
Çocuktum daha.
Ailem Napoli'den daha yeni taşınmıştı.
Seni çiftliğimizden gördüğümde hemen şöyle düşünmüştüm:
Bu kız ölümsüz.
Ayağının yer değmediği bir an oldu,
yerçekimi yokmuş gibi havada asılı kaldın.
Aklıma kazındı.
Aurora, hatırladığımda
ölüyorum.
Bir bok anlamıyorsan sus
39. katta nargile içiyorum
Akıştayım Sıcaklık yükseliyor
Tüm hatunlar ağlıyor
Camdan sark torbacı
Clio sürerken Bentley hayaliyle
Kalp nakli olma hayaliyle
Kibirli hatunlardan tahrik olarak
Hayalimi yaşıyorum Kimseden saygı beklemiyorum
Ciddi ciddi düşün...
Sana adadığım şiiri hatırlıyor musun?
Sonbaharlar'dı adı.
Beğenmemiştim. Haklıydım.
Pek şair sayılmam.
Peki sen neydin?
El ayak titreten bir gülümseme,
peki başka neydin?
Bir yalan.
Evet.
O yalan!
O gölge o dönem hayatımızı ne kadar etkiledi?
"Çok eskidendi, unut artık" derdin, biliyorum.
"Birbirimizi seviyorduk."
Öyleyse zaman neden bana ilaç olmadı Aurora?
40 yıl önceki o günden beri
neden aşamadım bunu?
Ben Güçlendirilmiş Beton'um.
Lakabımın gizemli kaynağını şimdi anlıyorum.
Nasıl?
Çabuk toparlanıyor.
Elvis yıkılmaz.
Albayım, şarkının adını
nasıl bu kadar çabuk buldun?
Bir süvari her şeyi, her işi bilmeli,
hatta gizli ajanlık bile yapabilmeli.
Ne oldu?
- Dua ederken uyuyakalıyorum. - Dua etme o zaman.
O sabah ayinde vaiz ölümden sonra yaşamdan bahsetti.
Hayat bizim değil demiştir kesin.
Laf arasında dedi.
Bence ölsem de
sizinle olacağım,
hiçbir şeye müdahale etmeden sana ve kardeşine yakın.
Hayattayken yaptığından ne farkı var bunun?
Neden bu kadar sertsin?
Çünkü müdahale etmiyorsun, riske girmiyorsun,
altı hükümet krizini böyle aştın.
Olabilir.
Eski Hıristiyan demokrat kültürü içime işlemiş.
Ama Hıristiyan demokratlar kritik zamanlarda karar vermeyi bilirdi.
Onlar öyle, ya sen?
Ne sormak istiyorsun?
Ötanazi yasası üzerinde üç aydır çalışıyoruz.
Ben, Bayan Galla, tüm hukukçu ekibi, gece gündüz.
Kesiyoruz, biçiyoruz, düzeltiyoruz.
Sırf seni memnun etmek için.
Ama boşa uğraşıyoruz çünkü tasarıyı onaylamayacaksın.
O imzayı atacak cesaret yok sende.
- Ondan değil. - Neden o zaman?
Meseleyi cesaret ile korku karşıtlığına indirgiyorsun.
- Ama mesele o değil. - Ne o zaman?
İmzalamazsam işkenceci olacağım,
imzalarsam da katil.
Mesele bu.
İkilem bu yani.
Kaygan zemin teorisini biliyorsun, değil mi?
Tabii ki. Holokost, hasta olan herkesin
acısını dindirmek gibi masum
ve zararsız bir niyetin nihai sonucuydu.
Yasamacı, bir şeyden taviz verirse tavizin sonu gelmez.
Birincisi, böyle olacağını bilemeyiz ama zaten olmayacak.
Neden?
Çünkü sayende biz senden iyiyiz.
Ortada tek bir soru var.
- Bir soru var. - Hayır, bir tane var.
Günlerimiz kime ait?
Teşekkürler rahibe.
Şimdi bana bir şey söyle.
Bulutlara rağmen çok güzel bir gün.
Kadınların tebessümleri dünyayı değiştiriyor.
Öyle değil mi?
Çok iyimsersiniz Papa Hazretleri.
Dostum, dostum.
Sen benim dostumsun.
Canım dostum.
Bir şey sormak istiyorsun, değil mi?
- Çok belli. - Evet.
Sor hadi, insan dostuna her şeyi sorabilir.
Yalnız hissediyorum.
Yaşlısın,
ağrın, sızın çok,
siyasi ve toplumsal işlevin bitmek üzere,
ufuk yaklaşıyor,
çocuklarının kafaları ve gönülleri başka yerlerde,
eşin vefat etti.
Geçmiş bir yük.
Ya gelecek?
Bir boşluk.
Sözünü sakınmıyorsun gerçekten.
Yalanlar taşra rahipleri içindir,
ben Papa'yım.
Dikkatli dinle.
Yalnızlık mı çekiyorsun,
yoksa hayatın uzunluğu altında mı eziliyorsun?
Hafif hissetmek nasıl bir şeydi, hatırlayabiliyor musun?
Hiç hafif hissettin mi?
Hafif mi?
- Bilmem... - Et voilà.
Kimse bilmez.
Kimse.
Tanrı sorular sorar ama cevap vermekten itinayla kaçınır.
Gizemle hayatta tutar bizi.
Cevap bulmak bizim vazifemiz değil.
Bilimin de vazifesi değil.
Senin nadide bir temsilcisi olduğun
hukuk biliminin de değil.
Bu yüzden ölüm yasasını
imzalamayacağına eminim.
Değil mi?
Değil mi dostum?
Benim, senin...
Kimsenin cevabı yok.
- İyi ki doğdun Mariano. - Sağ ol Ugo.
Orijinal. Lise iki.
Kendime de bir kopya sakladım.
- Ne çok anı. - Çok düşüncelisin.
Kilo vermişsin.
Biraz çılgınlık yapmak istediğimde Dorotea bitki çayı veriyor.
O nasıl?
Her zamanki gibi kavgacı.
Ötanazi yasasını imzalayacak cesaretim olmadığını söylüyor.
Çetrefil ve hassas bir konu, yerinde olmak istemezdim.
Belli ki hareketsizlik tarihi bir özelliğim.
Lakabımın Güçlendirilmiş Beton olduğunu biliyor muydun?
İstedikleri lakabı taksınlar,
muhteşem bir cumhurbaşkanı olduğun kesin.
O sorumsuz ahmağın sebep olduğu altı hükümet krizi.
Olağanüstü bir iş çıkardın,
Anayasa'dan hiç şaşmadın.
Yakında biteceği için mutlu musun?
Evet, eve dönmek için sabırsızlanıyorum.
Ve özgürlüğünü yeniden kazanmak için.
Bizim yaşımızda özgürlüğün pek bir faydası yok.
Ayrıca benim özgürlüğüm adı Aurora'ydı.
Özlüyor musun?
Ben de özlüyorum.
Sor hadi.
Peki.
Görevin bittiğinde
başkan adayı olarak
adım geçerse beni destekler misin?
Bu nasıl soru? Birbirimizi ezelden beri tanıyoruz!
- Bunun için mi geldin? - Başka bir şey daha var.
Daha hassas bir mesele.
Yanlış anlaşılma olmasın diye
hemen söylemek istiyorum.
Arkadaşladığımızdan faydalandığımı düşünmeni istemem.
Sana iki af dilekçesi gönderdim,
biri Isa Rocca için,
45 yaşında, taammüden cinayet.
Dokuz yıl yattı.
Isa Rocca...
partnerimin yeğeni.
Çıkar çatışması olduğunun farkındayım.
Açıkçası yorgunumun,
dilekçeleri Dorotea'ya havale edeceğim,
artık benden daha iyi bir hukukçu zaten.
Bu gece kinoa yemeyecek miydim?
Doğum günün için istisna yapıyoruz.
- Hiç tekrar evlenmeyi düşündün mü? - Asla.
- Neden? Annem mutlu olurdu. - Sanmam.
- Kendisi söylemişti bana. - Ben mutlu olmam.
Riccardo neden klasik müzik besteciliğine devam etmiyor? Çok iyiydi.
Çünkü senin gibi o da pop müzik seviyor.
Hediyen.
- Ne bu? - Telefonun için kulaklık.
CD dinlemeye devam edemezsin.
- Kullanmayı bilmiyor. - Labaro öğretir.
İkinizi de tanımıyorum.
Riccardo'yla ben de seni tanımıyoruz.
Peki ya sen?
Tekrar evlenecek misin?
Af dilekçelerine baktın mı?
Hayır, senin halletmeni istiyorum.
Boş vaktin var artık, neden sen halletmiyorsun?
Yıllardır hakimlik yapmadım.
Bir hakim, ömür boyu hakimdir.
Mühendis Giordano, uzay kapsülünde ne yapıyor acaba?
Muhtemelen uyuyordur.
Yerçekimsiz ortamda uyumak kolay olmasa gerek.
Ya da belki kolaydır.
Sivrisinekler.
Bir süvari her işi bilmeli.
Aurora,
40 yıl önce beni neden aldattın?
Aurora,
neden cenazende
sevgilinin orada olduğu hissine kapıldım?
Adını hiç söylemedin
ama varlığını hissettim.
Aurora, oradayı.
Ne yapıyorsun?
Kontrolünü kaybediyorsun. Yerine otur.
Af dilekçelerini halledecek misin?
Dosyaları inceliyorum, evet.
Ne düşünüyorsun?
Isa Rocca'nın dosyası beni etkiledi.
Ama bunun önemi yok çünkü etik açıdan
onu affetmek kumar gibi.
- Bence babam... - Tanıyorum o kadını.
Tanış onunla.
Nasıl yani?
Hapiste ziyaret et, Torino'da.
- Kafan netleşir. - Gerek yok.
Hukuki tablo, dosyalardan anlaşılır.
Her şey dosyadan ibaret değil,
insanlar da var.
Sence babam ötanazi yasasını geçirecek mi?
Sanmıyorum.
Ama onun yerinde olsam
ben imzalardım.
"Isa Rocca, Roma'da
"9 Ekim 1980'de doğdu.
"Kocası Alessio Picone'yi taammüden öldürmekten suçlu bulundu.
"2 Ağustos 1975 Roma doğumlu Alessio Picone
"15 yıl boyunca Isa'yı tehdit etti ve dövdü."
"Cristiano Arpa, 3 Şubat 1951'de Torino'da doğdu.
"Torino, Moncalieri'deki bir lisede tarih öğretmeni.
"Alzheimer hastası eşi Della Ragione'yi
"taammüden öldürmekten suçlu bulundu.
"'Öğrencilerime gösterdikleri dayanışma için teşekkür ederim
"ama affı hak etmiyorum.
"'Buna layık değilim.'"
Programımı hatırlamadığım için çağırdım seni.
İki saat için Litvanya Büyükelçisi'yle görüşeceksiniz.
Doğru, unutmuşum.
Çarşamba günü çağdaş dans festivali açılışı var.
Vogue editörü...
Harika.
Toplantıya hazırlanayım.
Peki o zaman.
Her zamanki gibi verimli bir toplantıydı.
Muhtemelen de sondu,
görev sürem bitiyor.
Benim de.
- Bir sonraki görev yeriniz ne? - Henüz bilmiyorum.
Ama bir yıl izin alıp Roma'da kalacağım,
nihayet şehri dolaşabileceğim.
Sizin de görev süreniz bittiğine göre
eğer isterseniz
bana bugüne kadar göremediğim yerleri gezdirebilirsiniz.
Yakında özgür iki insan olacağız.
- Tuhaf bir fikir. - Bir fikir ama.
Az daha unutuyordum...
Kısa saç yakışmış.
Aynı senin yürüyüşün Aurora.
Sen o zaman ne giyiyordun Aurora?
Ne modaydı?
Çocuktuk daha.
Elvis.
Sorun ne?
İyileşiyordu.
Sonra tekrar hastalandı.
Uyutalım.
Hayır, hayatta kalsın.
Başkanım,
acı çekiyor.
Karar verdim.
Sor.
Ötanazi tasarısının son taslağını okumak ister misin?
Turuncu kalem.
Al.
Harika.
4. madde, 1. kısım,
yanıltıcı, gitsin.
2. kısım, acının tanımını netleştir.
3. kısım, "sadece yasanın gerektirdiği hallerde" diye ekle.
4. kısım, "yazılı tıbbi görüşe tabidir" diye ekle.
"Ve ikinci bir görüşe."
5. madde, 1. kısım,
yanıltıcı, gitsin.
Acıyı tanımla.
3. kısıma geri dön, acıyı tanımla.
Eğer bu hususları ciddiyetle ele alırsan
imzalamayı düşünürüm.
- Baba... - Af dilekçelerine geçelim.
Cristiano Arpa, 73 yaşında.
35 yıldır evli, çocuğu yok,
lisede tarih öğretmeni,
eşi yedi yıldır Alzheimer hastası.
Ona bakmak için erken emekliliğe başvuruyor.
Emekli olduktan bir yıl sonra eşini boğuyor.
Şöyle diyor: "Aralıksız öfke ve şiddet nöbetlerine
"artık dayanamıyordum."
Af başvurusunu kendisi değil, eski öğrencileri yapmış.
15 yıldır hapiste,
suçunu itiraf etmiş, affı hak etmediğini belirtiyor.
Dilekçeciler, öğretmenin hastalığı sırasında
eşine yazdığı aşk mektuplarını eklemiş.
Hiçbir şey okumuyor, doğru dürüst yemek yemiyor,
bahçeye çıkmıyor,
ziyaretçi istemiyor,
"ölümünü hızlandırıyor."
Ne düşünüyorsun?
Baba, ne oldu?
Bugün gerçeği yakından gördüm.
Hukuk onu hep uzaktan gösteriyor.
Size beklemeniz için bir oda ayırdık hanımefendi.
Teşekkürler.
Nasılsın?
Eşimle üniversitede tanıştım.
İlk öpüşmeden sonra bayıldı.
Onu hemen kendimden daha çok sevmeye başladım.
İnsan kimseyi kendinden çok sevmemeli.
Biliyorum.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Neden?
Çünkü özgürsün.
Eğer kocanı
uykusunda 18 kez bıçaklamasaydın sen de özgür olurdun.
Mecburdum.
- Mecbur muydun? - Ölümcül hastaydı.
Nesi vardı?
Takıntıları.
- Kocan sağlıklıydı. - Hayır.
Hasarlıydı.
Ruhu hasarlıydı,
onu azat ettim.
- Affı hak ediyorum. - Bu teoriyle bir yere varamazsın.
Hiç sevilmediğin için hiçbir şey bilmiyorsun.
Yeter, beni hiç tanımıyorsun.
Gerizekalı olduğunu biliyorum.
Neden geldin?
Çaba göstermek için.
Ama sevimsizliğin bir engel.
Af, merhametten ya da sempatiden bahşedilmez.
Merhamet yeterli değil, yasal bir gerekçe lazım,
senin durumunda yok.
Ötanazi.
Kocamı ölümcül hastalığından azat ettim.
Ötanaziydi.
İtalya'da ötanazi yasal değil.
Sevgilin olması da ağırlaştırıcı bir unsur.
Tabii ki sevgilim vardı.
Az bile yaptım.
Kocam uykumda saçımı yaktı,
beni bodruma kilitleyip tüm ışıkları söndürdü.
Tabii ki sevgilim vardı.
Benim de nefes almaya ihtiyacım vardı.
Sen nefes almıyorsun.
En azından samimi bir pişmanlık mektubu yaz.
- Af dilersen-- - Kimden?
Tanrı'dan mı?
Bu şartlar altında Cumhurbaşkanı
sana af çıkaramaz.
Ama çıkaracak.
Neden?
Çünkü acı çektim.
Baban bunu biliyorum.
Nefes almıyorum.
Biliyorum.
Kahve istiyorum.
Tabii efendim.
Marco, bırak.
Aksini düşünüyor olabilirsiniz
ama sizinle buluştuğuna memnun.
- Siz... - Her gün geliyorum.
- Onu görmeye mi? - Hayır.
Tutuklularla haftada bir görüşülüyor.
- Neden geliyorsunuz o zaman? - Ben mi?
Onun bekliyorum.
O değil.
- Kim peki? - Söylemeyeceğime yemin ettim!
Kime yemin ettin? Ateistsin sen!
Aurora'ya söz verdim!
O söz artık geçerli değil, Aurora öldü.
Söylemen lazım artık!
Karımın sevgilisinin adını bilmek istiyorum!
40 yıldır merak ediyorum!
Rahat bırak be beni!
Rahat bırak!
Cumhurbaşkanıyla böyle konuşamazsın.
İstersen devlete hakaretten tutuklat, asla söylemem adını!
Selam Riccardo.
Nasılım?
Bir sorun daha mı var?
Baba.
Bir şeyi yok.
Günde bir sigara içiyor
ve Quirinale Sarayı'nda yedi yıldan sonra eve gitmeye korkuyor.
Bugün Isa Rocca'yla tanıştım,
bana gerizekalı dedi
ama alınmadım.
Kimseyi sevmediğimi söyledi,
ona da alınmadım.
Ama nefes almadığımı söyleyince
kırıldım.
İçimde bir şey kırıldı.
Evet Riccardo, elbet ziyaretine geleceğim.
Kafede yeni sevgilisiyle tanıştım,
bütün günü hücresinin etrafında geçiriyor.
Ne yapıyor ki?
Onu bekliyor.
Değişiklikler iyi mi?
Hükümet önerilerini kabul etti.
Artık imzalayabilirsin.
Bu adam, Cristiano Arpa,
neden okumayı ve ziyaretçi kabul etmeyi bırakmış?
Neden yaşamayı bırakmış?
- Konuyu değiştiriyorsun. - Haklısın.
Ugo'nun önerisi üzerine Isa Rocca'yı ziyarete gittim.
Rutin prosedür değil.
Ama gerçeği yakından görmemi söyledin.
Hayır, ben yakından gördüm dedim.
- Rutinlerden sıkıldım. - Anlıyorum.
Isa Rocca'dan bahset.
Kocası ona yıllarca işkence yapmış.
Işığı olmayan bir bodruma kapamış,
saçlarını yakmış, dövmüş.
Ama o adamı uykusunda öldürmüş,
18 bıçak darbesi.
Taammüden cinayet.
Biliyorum.
Pişman mı?
- Pişman mı? - Tabii, tabii.
Yalan söylemeyi bilmiyorsun.
Onu öldürerek
ölümcül bir psikolojik hastalıktan kurtardığını söylüyor.
- Ona göre ötanazi. - Ötanazi yasamız yok.
Ama yine de affı hak ediyor.
- Yasal gerekçe lazım. - Biliyorum.
Yine de affı hak ettiği su götürmez bir gerçek.
Sorun şu:
Isa Rocca, Adalet Bakanı'nın partnerinin yeğeni.
- Ugo'nun mu? - Evet, Ugo Romani'nin.
Ugo benim liseden beri arkadaşım,
bu affı bahşedersem kamu oyu beni lime lime eder.
Bürokrasi.
Herkes işleri yavaşlattığı için ondan nefret eder
ama amacı bu zaten.
- Ne amacı? - Acele kararlara engel olmak.
Düşünmek için daha çok zamana ihtiyacım var.
Ses bağlantısıyla ilgili bir sorun var,
Mühendis Giordano ile konuşamıyoruz.
Bağlı olduğumuzun farkında değil.
Fark etmez, biraz onu izleyeceğim.
"Aşkım,
"inşa ettiğim kültürlü ve ciddi imajın ardında
"hep tek bir amacım olduğunu fark ediyordum:
"aşk,
"sana olan sonsuz aşkım.
"Bugün bu aşk imkansız hale geldi,
"Bu yüzden yakında artık sen olmayacaksın.
"Yani ben de olmayacağım.
"Yaşamaya çalışacağım,
"bir sonraki gizemli buluşmamızı bekleyerek.
"Çok güzel bir ifadesi var bunun:
"Öte dünya.
"Her zaman seni seven, Cristiano."
- Sana bir şaka yapayım mı? - Hayır.
Yazık, çok da komikti.
İster misin?
Sendin.
Ne bendim?
Aurora'nın 40 yıl önceki sevgilisi.
Mariano...
Isa Rocca'yı affetmemek için bulduğun bahane buysa
beni hiç uğraştırma.
Doğrudan söyleyebilirsin.
Sendin.
Devlete hakaret suçunu göze alarak şunu söylemek zorundayım,
sen kafayı yemişsin.
Böyle bir şeyi nasıl düşünürsün?
Liseden beri arkadaşız.
Sendin.
Biliyorum.
Ugo.
Babam sigara içerken ne düşünüyor?
Anneni.
Annemi mi?
Evet.
Sor.
Neden öldürmelerini izin vermedin?
Çünkü o öyle bir şey istemedi.
- Nereye? - Burada yapacak bir şeyim kalmadı.
Ayrıca yıllardır tatil yapmadım.
Montreal'da Riccardo'yla buluşacağım.
Ben de gelebilirim, yıllardır görmedim onu.
Olmaz. Riccardo'yla
iki kardeş, baş başa vakit geçirmeye karar verdik.
O çok önemsediğin tasarıyı
imzalamadım diye beni cezalandırıyorsun.
Fark etmez.
Yerine geçince Ugo Romani imzalayacak.
Öyle mi? Çok da emin olma.
O yasaya neden bu kadar taktın?
Bu nasıl soru?
Dünya artık seni heyecanlandırmıyor diye
herkesi öyle sanma.
Beni cezalandırmak için gidiyorsun.
Hiçbir şey anlamıyorsun.
Ne anlayacakmışım?
Quirinale'den ayrıldığında burada olmak istemiyorum.
Doğru, hiçbir şey anlamıyorum.
Kardeşinin kim olduğunu hiç anlamadım,
senin de.
Arkadaşların var mı, bilmiyorum.
Erkek arkadaşın veya kız arkadaşın.
Tek bildiğim, her gün hukuk çalıştığın.
Ya hayatımı seninle ilgilenmek için feda ettiğimi?
Onu bile mi bilmiyorsun?
Ama artık bana ihtiyacın yok.
Aslında hiç yoktu.
İhtiyacın olan tek şey "düşünmek için zaman" oldu hep.
Görev süren bitiyor baba,
ne zaman herhangi bir karar vereceksin?
Yakında.
Sen de benimle ilgili hiçbir şey bilmiyorsun.
Bilmeme izin verdiklerini biliyorum.
40 yıl önce
annen beni
bir adamla aldattı.
Bunu hiç atlatamadım ulan!
Hiç küfrettiğini duymamıştım.
Ben de.
Ne diyeyim baba?
40 yıl olmuş, zaman aşımına uğramış.
Artık iyileşip değişiklik yapma zamanı.
Uçağa yetişmem lazım, varınca ararım.
Kafam karıştı.
Bir astronot uzayda ağlıyor, sonra da gözyaşlarına gülüyor.
Coco Valori müzeleri yakmaya hazır
ama bana istediğim ismi vermiyor,
eski bir dostuna ihanet etmek istemiyor.
Ama benim de dostum değil mi?
Güzel bir kadın bana çıkma teklifi etti.
Özgürce, neşeyle yürüyüşünü gördüm.
Mutluluğun nasıl bir şey olduğunu
görmüş oldum.
Işık o kadar da iyi değildi üstelik.
Çok yemiyorum, neredeyse hiç sigara içmiyorum.
Ama yine de tek akciğerim ağrıyor.
Çocuklarım...
bensiz planlar yapıyor.
Zekiler,
geleceği biliyorlar, bense geçmişi bile bilmiyorum.
Bir de en yakın arkadaşım...
Onu...
gücendirdim. Hatta küçük düşürdüm.
Bir de artık okumayan,
kimseyle görüşmeyen bir adam var.
O ne biliyor?
Benim bilmediğim ne biliyor?
Başka bir adam da sevgilisini her gün hapishane önüne bekliyor,
yağmurda, soğukta, sıcakta.
Her gün karımı düşünüyorum.
Ona tapıyordum,
ondan nefret ediyordum, bana ihanet etmişti.
Ama yine de ona olan sevgim ve saygım değişmedi.
Akla gelen en makul fikir onu öldürmekti
ama öldürmedim.
Neden?
Son olarak bir de at var.
Ölüyor.
Hepimiz bu atla birlikte acı çekiyoruz.
Neyin var, biliyor musun dostum?
Ne?
Zarafetin.
O nedir peki?
Oraya gelirsek üstümüzü ara
Kardeşlerimin cezasını söyle
Kafada on yıl, iPhone'da üç, cepte dört
Ucuz mallara elveda Yaşasın Sebastian Ingrosso
Siyah Amex ve Altın Visa Yıkıp geçiyor
Philipp Plein ayakkabılarıyla İki yarı Filipinli
Gökte mor bir sis Banka hesapları şişik
Rap yaptığında
Hatunlar ağlıyor O yüzden sus
Bir bok anlamıyorsan
39. katta nargile içiyorum
Akıştayım Sıcaklık yükseliyor
Şimdi tüm hatunlar ağlıyor
Camdan sark torbacı
Şimdi tüm hatunlar ağlıyor
Başkanım.
- Elvis... - Düşünmek için zamana ihtiyacım var.
Gerek yok.
Karar almanıza gerek kalmadı.
Elvis öldü.
Eceliyle mi?
Evet, eceliyle.
Başkanım, Milano'da, La Scala'da açılış var.
Güzel
ama önce Aurora'yla tanıştığım yere gitmek istiyorum.
Arpa'nın yattığı hapishane oraya yakın,
- onunla konuşmak istiyorum. - Rutin prosedür değil.
Rutinlerden sıkıldım.
Bu tür isyanlar genelde 18 yaşında görülür.
Özür dilerim başkanım.
Bir şey sormak istiyorum bakanım.
Günlerimiz kime ait?
Kimse bilmiyor.
Öğrenmeye çalışalım.
Köyün güvenli çatılarından
Cesur Alpini ayrıldı
Gençliğin gücünü ve cesaretini
Göstererek
Alplerin yakışıklı askerleri
Gençliklerin zirvesinde
Cesur yüreklerinden
Sarsılmaz bir gurur akıyor
Cesur Alpino
Hep cepheyi koru
Ve sınırlarda
Bayrağımızı hep dalgalandır
Muhafızlar nöbette
İtalya topraklarını korur
Aşk gülümser
Güneş tüm güzelliğiyle parıldar
Ormanların ve vadiler arasında
Soğuk sis ve buzun ortasında
Baltalarını sallar
Yolları açarlar
Güneş parlayıp ısıttığında
Dağ zirvelerini ve derinleri
Cesur Alpino korur ve izler
"Kim var orada?" demeye hazır
Cesur Alpino
Cepheyi hep koru
Ve sınırda
Bayrağı dalgalandır
Muhafızlar nöbette
İtalya topraklarını korur
Aşk gülümser
Güneş tüm güzelliğiyle parıldar
GEÇİT YOK
Görev sürem bitmeden
iki hafta önce istifa edeceğim.
Neden başkanım?
Çünkü o sayede
bir senatör olarak
cumhurbaşkanı seçiminde oy verebilirim.
Başkanım, iltifat edebilir miyim?
Tabii.
Siz çok ama çok zekisiniz.
Evet.
Ben de öyle duydum.
Eskiden burada yaşardım.
O da şuradan yürürdü.
Bu iki sandalye neden?
Bilemiyorum.
Belediye başkanım,
Arpa'nın af dilekçesi için ne düşünüyorsunuz?
Bir topluluğun bir dava için nasıl örgütlenebileceğinin örneği.
Arpa memleketinde nice kuşak yetişirdi,
sevilen ve sayılan biriydi.
Herkes
Alzheimer'lı karısına bakışından çok etkilendi.
Af dilekçesini tüm yurttaşlar imzaladı.
Hepsi mi?
Şaşırdım.
Neredeyse hepsi.
- Kim imzalamadı? - İki kişi sadece.
Kim onlar?
Eşim
ve ben.
- Neden? - Ufak bir kasaba burası.
Kasabanın büyüklüğünü sormadım,
neden imzalamadığınızı sordum.
Karım Cristiano Arpa'yı oldum olması sevmez.
- Bir de diyor ki... - Ne diyor?
Karım
şiddete Alzheimer'in sebep olmadığını düşünüyor.
Kendi fikri tabii.
Ne sebep olmuş?
Karım Arpa'nın bir süredir sevgilisi olduğunu iddia ediyor.
Cristiano Arpa neden kendini ölüme terk ediyor?
Bilmiyorum.
Karın ne diyor bu konuda?
Sizi etkilemek için,
affedilme şansını
artırmak için taktik olduğunu düşünüyor.
Bir de diyor ki...
Ne diyor?
Cristiano Arpa çok zeki diyor.
- Kendi fikri tabii. - Senin fikrin ne?
Karım da çok zeki.
Ya hataysa?
Ne?
Buraya gelmek.
Hakikate yaklaşma umuduyla
Cristiano Arpa'yı hapiste ziyaret etmek.
Açık konuşabilir miyim?
Bence delilik.
Ama siz harika bir hukukçusunuz, hakikati bulabilirsiniz.
Nazik davranmayın ona, köşeye sıkıştırdın.
Generalim, bu bir savaş değil.
Yazık.
Hiç aptalca bir şey yaptın mı?
Bir kere.
Oğlum Antonio'nun odasını karıştırdım.
Bir çekmecedeki kalem kutusunda
ot buldum.
İçtim.
Bir etkisi oldu mu?
Hayır
çünkü içime çekmeyi bilmiyorum.
Ya siz?
Hiç cesur olmadım.
Siz hukukçular ve biz askerler
hukukun ve disiplinin
bizi hassasiyet göstermek gibi can sıkıcı bir görevden
muaf kılacağını düşündük.
Ama öyle olmadı.
Isa Rocca'yla da görüşmek ister misiniz? O da burada.
Gerek yok.
Başkanım, beklemeniz için size bir oda ayırdık.
Hayır, herkesle birlikte bekleyeceğim.
Tarih öğretmeni misiniz?
Öğretmenliği özlüyor musunuz?
Ben öğretmenlik yapmadım,
kitaplarda yazanları coşkuyla canlandırdım sadece.
Öğrencilerim iyi bir oyuncu olduğum için severlerdi beni.
Evde de oyunculuk yapar mıydınız?
Kusura bakmayın ama bu soruya cevap vermek manasız.
İyi bir oyuncuysanız kimse size inanmaz,
cevap ne olursa olsun.
- Sevgiliniz olduğu söyleniyor. - Doğru değil.
Seni yargılama niyetim yok.
Teşekkürler.
Şükür cezam çabucak verildi.
Hemen teslim oldum.
Hafifletici sebep değil bu.
Değil ama olan bu.
Affı hak etmediğinizi söylemişsiniz.
Özgürlüğünüzü geri kazanmak gibi bir derdiniz yok.
Benim yaşımda özgürlüğün pek bir anlamı yok.
- Karınız Alzheimer hastası mıydı? - Son evre.
Hayatı cehennem gibiydi.
Benimki de.
Acısına son vermek için öldürdünüz yani?
- Hayır, sevgimden öldürdüm. - Sevgiden.
Bu hikayeyi çok duydum.
Hâlâ anlamıyorum.
Ölümün mazereti olarak sevgi.
Benim için sevgi hayatı kucaklamaktır.
Çok haklısınız
ama maalesef mesele o değil.
Sizin için mesele ne?
İnsanın ilkelerine sadık kalması her zaman kolay değildir.
Kısacası af istemiyorsunuz.
Memleketimdeki herkes istiyor.
Herkes değil.
Karınıza onu boğmadan birkaç gün önce yazdığınız mektupta
"Yaşamaya çalışacağım" demişsiniz.
Ama fikrinizi değiştirdiniz.
Şimdi ölmeye çalışıyorsunuz.
Rol mü yapıyorum sizce?
Hayır, bir tutarsızlık seziyorum.
Tutarsızlık, kuşku uyandırır.
Bu yüzden ceza hukuki kılavuzu 2046 sayfa.
Bence bir tutarsızlık yok,
yaşamaya çalışmak ile ölmeye çalışmak aynı şey.
Neden ölmeye çalışıyorsunuz?
Çünkü sadece unutup
yeniden hafiflemek istiyorum.
"Soğuk, ısın.
"Karanlık, aydınlan.
"Kayboldum,
"beni sen bulacaksın.
"Şimdi değil,
yarın.
"Bir, on
"yüz sonbahar."
Bizi o aceleci ahmaktan kurtardınız!
Başkanım, bizi kurtardınız!
La Scala'da nasıl sıcak karşılandığını gördün mü?
Bu ülke seni seviyor.
Yakında Ugo Romani'yi sevecekler.
Ne saçmalıyorsun?
Bilmiyor musun?
Ugo cumhurbaşkanı olmak istiyor.
Daha neler!
Emekli olmadan önce
ülkede hırsı yasaklayan bir kanun geçiremez miydin?
Ne oldu canım?
Güzel şakaydı.
Dua ederken uyuyakalıyorum.
Şanslısın, ben iki uyku hapıyla uyuyabiliyorum.
Aurora her gece rüya görürdü,
sabahları da bana uzun uzun anlatırdı tuhaf rüyalarını.
Mest olurdum.
Sen rüya görüyor musun?
Hiç görmüyorum.
Görmek ister misin?
Hem de çok.
Ne görmek istersin?
Aurora'yı mı?
Yerçekimsizliği.
Peki, söyleyeceğim.
Ugo değildi.
Daha önce de söyledin bunu, inanmadım sana.
Mariano, Ugo değildi.
Kimdi o zaman?
Bendim.
Tebrikler.
Sonradan özür dilerim Önden rica etmem
Kafamda vahşet dolu bir film Clockers’taki gibi çikolatalı süt içiyorum
Double Whopper gibi bir tomar para
İtalyan kabusu Beş paran yoksa
Metal Gear Solid’deki gibi kıpkırmızı bir hedef olursun
Deniz bakınca Para deryası görüyorum
Sen sesi açıyorsun Ben para saçıyorum
Oraya gelirsek üstümüzü ara
Cezasını söyle
Kardeşlerimin
ÖTANAZİ
Pek iyi anlaşamazdık.
Ama çaktırmayacak kadar zekiydik.
Hayır,
zeki değildik,
zariftik.
Eve yürüsem sorun olur mu?
Yedi yıldır yürüyüş yapmadım.
Sorun değil, hallederiz.
Harika.
Ya yalan söylüyorsa?
Kim?
Coco.
Ne konuda?
Karımın sevgilisinin kim olduğundan asla emin olamayacağım.
Bir eleştiri sunabilir miyim?
Evet.
Ama nazik ol.
Hakikate fazla önem veriyorsunuz.
Hakimlerin mesleki deformasyonu.
Artık emeklisiniz ama.
Bu akşam planınız ne başkanım?
Pizza söyleyeceğim.
Size ufak bir hediyem var.
Nerede?
Vakti gelince bulacaksınız.
Süvari bir şeyleri saklamayı iyi bilir.
Halk içinde duygularını göstermemek için.
Süvari her işi bilir.
Alo.
Ben Mariano De Santis,
eski cumhurbaşkanı.
Ha siktir!
Özür dilerim.
Affettim gitti.
Numaram var mıydı sizde?
Bayan Cafiero'dan aldım, hata mı ettim?
Bilakis.
Hâlâ Vogue editörü müsünüz?
- Tabii ki. - Güzel.
Eski cumhurbaşkanının
özel hayatında nasıl giyindiğini hâlâ merak ediyor musunuz,
yoksa çok mu geç?
Geç mi? Tabii ki hayır.
Güzel.
Sorularınızı cevaplamaya hazırım.
Peki.
Başlayalım.
Başkanım, çocukken nasıl giyindiğinizi hatırlıyor musunuz?
Tabii ki.
Unutmayı hiç sevmem.
Hatırlamayı severim.
Şunu da itiraf edeyim,
kırmızı ceket ve beyaz pantolon giymekten çekinmeyen adamlardan olmak isterdim
ama hiç cesaret edemedim.
Biliyorsunuz hanımefendi,
hep gri, sıkıcı bir adam oldum.
Hep kanun adamı oldum
ve bundan memnunum.
Dışadönük olan karımdı.
Bu beni mutlu ederdi.
Kırmızı, sarı, bej severdi.
Yazın açık mavi.
Evet, açık mavi.
Açık mavinin tüm tonları.
Ne güzel.
Kışın yeşil.
Evet.
Bildiğiniz gibi, yeşille iyi görünmek zordur.
Ama Aurora yeşille muhteşem görünürdü.
Sonra bir gün,
vefatından birkaç gün önce,
mavi bir ceketine broş takmıştı.
Ona dedim ki
"Hayır Aurora, broş seni çok hanım hanımcık göstermiş."
Şaşırdı,
"Neden?" diye sordu.
"Hanım değil miyim ben?"
Garip bir cevap çıkıverdi ağzımdan,
şöyle dedim:
"Benim sevgilimsin."
Tuhaf değil,
yürek parçalıyıcı.
Evet, yürek parçalıyıcı doğru ifade.
Aurora da gülmedi.
Ne yaptı?
Önce "Sus!" dedi.
Ama içten içe duygulandığını anladım.
Kendimden pek bahsetmiyorum sanırım.
Fark etmez.
Karınızdan bahsetmenizi dinlemek harika.
İlginizi mi çekiyor?
Hem de çok.
Özetle,
Aurora mükemmel bir kadındı.
Benim için mükemmel.
Neden?
Çünkü beni hiç unutmadı.
Acele etmeyin başkanım.
Sizi bekliyorum.
Çok anlayışlısınız,
biliyor musunun hanımefendi?
Teşekkürler başkanım.
Bu yüzden size kimsenin bilmediği bir şey söyleyeceğim.
Kariyerimin zirvesi olur.
Quirinale'den ayrılmadan önce
son bir yasa geçirmek istedim,
ötanazi hakkıyla ilgili olan.
Daha kimse bilmiyor.
Bu gerçekten kariyerimin zirvesi.
Papa ne tepki verecek?
Ters tepki beklemiyorum,
Papa benim dostum.
Yine de hoşuna gitmeyeceğini düşünüyorum.
Yani
kaçınılmaz bir şey, rollerimiz farklı.
Papa, Tanrı'ya karşı sorumlu,
bense çocuklarıma.
Kim ikna etti sizi?
Gerçekten sürpriz oldu.
Herkes bir Katolik olarak,
denge ve anlaşmaya meyilli biri olarak
zamana oynayıp imzalamayacağınızı,
işi halefinize bırakacağınızı düşünüyordu.
Kim ikna etti sizi?
Kızım.
Kızım ikna etti.
Harika bir hukukçu
çünkü ilkelerimden taviz vermemi sağladı.
Siz de harika bir hukukçusunuz.
Şimdi size banal bir şey söyleyeceğim.
Çocukların anne babalarını dinlemesi gereken bir zaman vardır
ama sonra anne babaların
çocuklarını dinlemesi gereken bir zaman gelir.
Ayrıca kızımın bir avantajı daha var,
tutku.
Yaşımdan dolayı artık bende olmayan bir şey.
Tutkunuzu tekrar buldunuz mu?
Tutku yaşım geçti
ama...
Ona benzer bir şey buldum.
Zarafet.
Zarafet, kuşkunun güzelliğidir.
Yani kuşkularınıza rağmen imzaladınız.
Hep yaptığımız şey değil mi bu?
Her gün.
Eminmiş gibi yaparız.
Evet başkanım, her gün yaptığımız şey.
Bunun adı cesaret.
Kızım Dorotea, bir gün şu soruyu sordu bana:
"Günlerimiz kime ait?"
Cevap çok bariz.
Bize ait.
Ama çelişki bu ya,
anlamaya ömrümüz yetmiyor.
Arpa, erkencisin.
İznin onda bitmiyor mu?
Selam Dorotea.
Selam Riccardo.
Selam baba.
Ne yapıyorsun?
Yemek yiyorum.
Ne yiyorsun?
Kinoa.
Pizza söyledi.
Annen gibisin.
Nasıl?
- Beni tanıyorsun. - Pek de tanımıyorum.
Isa Rocca'yı affedeceğini hiç düşünmemiştim.
Gerekçen de sürpriz oldu.
"Önleyici nefsi müdafaa."
Nefsi müdafaa ilkesinin cüretkar bir yorumu.
Cehennem gibi bir hayata karşı nefsi müdafaa.
Ama adamı uykusunda öldürdü.
Uyanıp ona işkence etmeye devam edecekti.
- Kaçabilirdi. - Hayır.
Kaçamazdı.
Neden?
Çünkü onu seviyordu.
Hayatından kaçmak gibi olurdu.
Çaresi yoktu, bu yüzden affettik.
Arpa'yı neden affetmedin?
Doğru söylemiyordu.
Ne konuda?
Karısını sevmiyordu.
Nereden biliyorsun?
Konuştum onunla.
Çürümüştü.
İçi çürümüştü.
Hiç kuşkum yok.
Baba,
son şarkımı dinlemek ister misin?
Tabii.
Isa Rocca ve sevgilisi, aftan altı ay sonra ayrıldı.
Cristiano Arpa, af başvurusunun reddedilmesinden sonra
bu sefer bizzat af başvurusu yaptı.
Ugo Romani, bir oy farkla cumhurbaşkanlığı seçimini kaybetti.
Bunun, Mariano De Santis'in oyu olduğu söyleniyor.
Dorotea De Santis, dans dersi almaya başladı.
Mariano De Santis, senatör olarak her sabah ofisine gidiyor.
Akşamları evde bekliyor.
Hafif bir yemek için arkadaşı Coco Valori'yi bekliyor.
Çekil başımdan be.
CLAUDIO İÇİN
YAZAN VE YÖNETEN
YAPIMCI
ORTAKLIĞIYLA
MUBI YÜRÜTÜCÜ YAPIMCILARI
SUNAR
GÖRÜNTÜ YÖNETİMİ
KURGU
UYGULAYICI YAPIMCI
OYUNCU SEÇİMİ
YARDIMCI YÖNETMEN
KOSTÜM
PRODÜKSİYON TASARIMI
SES