Downloaded from YTS.MX
Sumasayaw ka, 'no?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Smile.
Sumasayaw siya!
Sumasayaw ka ba?
Larissa!
Nakikita n'yo 'yang batang nasa gilid sa isang birthday party?
Siya si Larissa.
April '94 'to,
eto 'yong kasagsagan ng World Cup,
nagse-celebrate siya ng first birthday.
No'ng pinanganak siya
no'ng March 30, 1993,
walang nakakaalam na si Larissa, na nagsasayaw sa harap ng speakers na 'to,
magiging si Anitta ngayon, ang pinakasikat na pop star sa Brazil.
Anitta, I love you!
Di mo talaga aakalain.
Dahil no'ng panahong 'yon, bata pa si Larissa na taga-Honório Gurgel.
Ibang-iba 'tong lugar na 'to kompara sa sosyal na Rio na alam ng tao,
pero kalaunan sisikat din 'to dahil sa kaniya.
Ipapakilala niya sa mundo ang funk genre at ang mga barong-barong.
Kung titingnan mong mabuti,
mapapansin mo na etong batang babaeng 'to na tubong Honório,
bukod-tangi siya.
Children's party 'to, na maraming bisita,
pero mag-isa lang siya dito.
Nagsasayaw siya pero inoobserbahan niya ang paligid.
Parang hati ang sarili niya.
Di niya alam na mananalo sa World Cup ang Brazil,
na mahahati ang sarili niya sa dalawa,
na magiging si Anitta siya na sikat,
na mami-miss niyang magpunta sa gilid ng parties,
'yong simpleng buhay at 'yong ibang parts ng katauhan niya.
Dahil ang matitira lang sa party na 'to,
'yong malalakas na speakers.
Anitta!
Number one si Anitta…
Makasaysayan ang performance ng singer sa pinakamalaking music festival…
Di pinapatugtog ang funk sa radyo noon
kaya ginagawa kong tunog pop 'yong kanta ko.
-Pinarangalan ulit si Anitta. -Pinagkakaguluhan 'yong tour niya.
Marami na siyang napuntahang city at naging concerts.
Mula sa malayong bahagi ng Rio…
Ang babaeng tubong Rio!
-Anitta! -Anitta!
No'ng in-invite ako ni Larissa na maging part ng film na 'to,
medyo nagtaka ako.
Di ko gets 'yong nangyayari.
-Si Anitta na siya ngayon. -Anitta!
Pwede siyang pumili ng ibang filmmakers.
Bakit ako?
Pero no'ng pinaliwanag niya na, na-gets ko na.
Maghapon mo 'kong makakasama para i-film.
Gaya pag nagtatrabaho ako as Anitta, at pag mag-isa na lang ako as Larissa.
Pwedeng i-film ninuman
si Anitta.
Actually, marami nang gumagawa no'n.
Pero kay Larissa,
wala pa kay Larissa.
Kailangan ko kasi ng taong maingat.
Parang sikreto si Larissa na walang gano'ng nakakaalam,
lumilitaw lang siya sa pinagkakatiwalaan niya,
sa mga nakasama niya no'ng una pa lang.
Pwede tayong magsimula kung kailan mo gusto.
Magsisimula ako kung kailan mo gusto.
Nandito yata ako dahil alam ko 'yong confusion sa pagitan ni Larissa at Anitta,
'yong karaniwan at sikat,
malabo pa rin yata 'yon para sa kaniya.
Ang nanalo ng VMA ay si…
Oh my God!
Ang mga kanta ng singer na tubong Honório Gurgel, pinarangalan
ng best Latin American Music Video sa VMAs,
award show na pinangungunahan ng American MTV.
Siguro sa tingin niya 'yong pananaw ko
at 'yong fact na pareho kami ng kinalakhan, makakatulong sa process.
Tagumpay ulit tayo, Brazil. Tagumpay ulit tayo.
'Yong rhythm na pinerform ko kanina,
na tinuring noong krimen sa bansa namin nang matagal na panahon.
Sa barong-barong ng Brazil ako pinanganak at lumaki.
Simula ngayon, lagi n'yo nang maririnig ang Brazilian Funk,
simula pa lang 'to.
Ang Brazilian Funk, nanalo sa VMAs. Salamat!
Anitta!
Special sa 'kin na taun-taon akong nandito at maging only representative ng Brazil.
Salamat sa inyong lahat.
Anitta, tingin ka dito, Anitta…
Kaya gets kong ako ang pinili niyang mag-film sa kaniya.
Pero nagulat ako no'ng una. Medyo halata naman, di ba?
Si Larissa 'yong unang babaeng nagustuhan ko,
at sikat na sikat na siya ngayon.
Di niya siguro alam,
pero siya 'yong babaeng di ko malimot-limot.
'Yong sinend at dinelete kong message…
Tinanong ko kung magsi-sleep over ka do'n.
Yayayain kasi sana kitang pumunta dito.
Gumagawa ako ng gano'ng message pero binubura ko rin.
Grabe, 'yon 'yong huling magsasabi ako sa 'yo ng sweet.
Hay naku, eto na naman tayo, nakakainis ka.
Sa loob-loob ko, "Bahala na nga. Ise-send ko na 'to."
Wala akong paki kung mabigla ka. Bahala na.
Hi. Galit ako sa 'yo, pero di pwede. Wag ka nang mag-alala.
Dahil mahal kita.
-Ifi-film niya ba tayo? -Oo.
Dito mo banda. Dito mo i-focus, ayan.
Alam mo bang 12 pa lang kami, magkakilala na kami?
Di nga?
-Totoo. -Totoo.
No'ng bata kami, 11 lang ko no'n.
Thirteen naman siya.
Nagpunta kami no'n sa rock concert.
Sobrang hot niya no'n,
super, super, super…
Siya 'yong pinaka-hot na bata sa 'min, ibang level. Ako naman 'yong kabaligtaran.
Teka, ang sakit na ng hita ko.
Tapos kiniss niya 'ko,
di ako makapaniwalang kini-kiss ko siya,
kasi sobrang hot niya talaga.
Samantalang ang pangit ko! Sobrang pangit ko!
Oh my God.
Ang pangit ko talaga, tapos ang hot niya. Sa loob-loob ko, "Oh my God!
Siya 'yong pinaka-hot na iki-kiss ko sa tanang buhay ko."
Ang saya-saya ko no'n!
Nagki-kiss din 'yong friend ko at friend niya sa tabi namin!
Nakaganito ako no'n…
Tapos,
habang nagki-kiss kami,
'yong kapatid kong si Renan…
Dumating si Renan!
Dumating si Renan, ang sabi niya…
"Wag mong i-kiss 'yong kapatid ko!"
Sabi ko,
"Manahimik ka nga!
Di ko na ulit mararanasang makipag-kiss sa ganito ka-hot!"
Hindi na! Siya 'yong pinaka-hot na iki-kiss ko!
Kaya manahimik ka! Alis!"
Galit na galit 'yong kapatid ko tapos umalis na siya.
Tapos nilapitan ko siya, 'ka ko, "Ituloy na ulit natin!"
Naging manager niya 'ko no'ng kumakanta na siya ng Spanish.
Manager ko no'n ni J Balvin,
at tinulungan namin siya sa kantang "Downtown."
Di nagbabago si Anitta kahit asan siya.
Magiliw siya. Masayahin siya.
Nakukuha niya, lahat ng gusto niya.
Walang duda.
Di siya natatakot masaktan.
Alam niyang kahit ano, kakayanin niya.
Kumbaga si Anitta 'yong superhero,
si Larissa naman 'yong karaniwang tao.
May pagka-vulnerable siya.
Ngayon ko lang siya ifi-film mula sa backstage.
Di ganito 'yong nakasanayan ko.
Ang layo-layo na ni Larissa.
Pasok ka.
Naku, sorry.
Di pa nga pala ako nakakapagpakilala. Ako si Pedro, taga-Honório din ako.
Nauunawaan ko na unti-unti
pag nagiging Anitta si Larissa oras na umapak siya ng stage.
Ganito.
Ako na ulit 'to, sa ayaw at sa gusto mo.
Mukhang ang gusto niyang maging part ng movie,
'yong gaya kong kakilala niya na bago siya sumikat.
Umoo ako, naisip kong baka gusto niyang pag-usapan
'yong nahati niyang katauhan.
Dahil noon pa kami magkakilala,
isa ako sa iilang taong kaya 'yong ipaliwanag.
Alam kong walang kinalaman sa movie 'yong feelings ko para sa kaniya.
Pero naisip ko,
baka magkaro'n na 'ko ng lakas ng loob
para aminin 'yong nararamdaman ko, habang pinapanood ko lang siya sa malayo.
Nagiging close ang tao sa paggawa ng movie.
Ang saya, nakabalik ka na.
Ako din. Natutuwa ako.
May pag-asa kayang maging kami?
Maiisip niya kayang interesting 'yong gaya kong pangkaraniwan,
kahit napapaligiran na siya ng mga sikat?
Kaya ko ba siyang i-film professionally nang di nagpapadala sa feelings ko?
Okay ka na ba ngayong magkasama tayo?
Siguro. Bakit?
Wala lang.
-O ang pinakamatindi… -Mabuti naman.
Kagaya pa rin ba siya ng dati?
Kaya ko bang magpakatotoo?
Siyempre di ko 'yon binanggit sa kaniya,
pero 'yon 'yong nasa isip ko pagpasok ko sa hotel room na 'to.
Ilagay ko ba?
Binabanggit niya lagi 'yong name ko dahil kapangalan ko ang lolo niya,
na musikero din.
Dahil sa kaniya kaya nahilig sa music si Larissa.
Pedro! Pedro! Asan si Pedro? Pedro! Pedro! Pedro!
-Parang ang tagal kong nawala, a? -Matagal ka ngang nawala!
Para sa 'kin, nandito pa rin 'yon.
Ako, si Anitta, si Larissa, at 'yong camera ko.
Isang tao lang ang pakay ng camera ko, pero biglang naging dalawa pala.
Dalawang magandang babae,
pinagbuksan nila ako ng pinto,
pati na ikaw.
-May jowa ka ba ngayon? -Wala. Akala mo ba may jowa ako?
-Oo. -Bakit?
Feeling ko lang.
Feeling ko may jowa ka, ayaw mo lang aminin
para sa art.
-Nakita ko ang girlfriend mo sa Instagram. -Talaga? Sino?
-'Yong babae do'n. -Sino?
'Yong nasa Instagram mo.
-'Yong nasa picture? -Oo.
Hiwalay na kami…
four months na.
So single ka?
-Oo. Sa kasamaang-palad. -Talaga?
Oo nga.
Bakit ako magsisinungaling?
Di ko alam.
Alam ko pala.
Alam mo 'yong nakakainis? Pag kinukuwento mo
'yong kabataan natin, lagi mong sinasabing pangit ka.
-Pangit naman talaga ako! -Ano ka ba, Larissa?
Pangit talaga ako. Sa school, 'yong mga tao…
-Sinasabi ba 'yon ng friends mo? -Noon, pag papasok ako sa classroom,
nagpapanggap silang namamatay dahil sa laki ng ilong ko.
-Totoo 'yon. -Ano?
Umaarte sila na di sila makahinga.
Ano'ng klaseng classroom 'yon?
No'ng time na 'yon, di maganda ang takbo ng negosyo ni Papa.
Kaya kinailangan naming pumasok…
sa public school.
Mahilig akong mag-aral. Nerd ako noon.
Natatakot akong pumasok sa public school. 'Ka ko, lintik talaga.
Tapos nagkaro'n ng pageant. Di ako naniniwala sa coincidences, okay?
Nangyari lang siguro 'yon para may maikuwento ako ngayon.
Nagkaro'n no'n ng "Spring Girl" pageant.
Scholarship ang premyo
kaya sumali ako sa pageant.
Pa'no ko nalamang pangit ako? Kasi nga pangit ako.
Dahil pinagtawanan ako sa school no'ng nag-sign up ako.
May tema 'yong pageant,
recycling.
Pag-uwi ako, 'ka ko, "Ma, sumali ako sa pageant,
dapat manalo kasi dahil scholarship 'yong premyo."
So gumawa kami ni Mama ng damit gamit 'yong paper cups.
Pagdating namin sa pageant, ang gaganda nila.
Tingnan mo 'yong kaniya! Ang sosyal ng kaniya.
Tingnan mo 'yong akin!
Sabi ng nanay ko, "Larissa, tara na, umalis na tayo."
'Ka ko, "Bakit, Mama?"
Sabi niya, "Tama na.
Di mo ba nakikita, nagpagawa sila ng costumes sa kung sino,
samantalang nag-DIY lang tayo ng damit mo."
'Ka ko, "Okay lang 'yan, Ma. Wala naman sila ng meron ako."
-Sabi niya, "Ano bang meron ka?" -'Ka ko, "Karisma."
Ganito ako pumasok sa stage no'n.
Ganito.
Ganito!
-May pictures ako no'n. -Nai-imagine ko nga.
-Hindi… -Lahat.
May pictures ako no'n.
Bandang 7:00 p.m. no'n, si Mama…
Paalis na siya no'n. Nasa pinto na siya.
Tapos ina-anounce no'ng babae, "Ang nanalo ay si
Larissa de Macedo Machado!"
Lumingon ako sa tita ko, sinabi ko, "Sabi ko sa 'yo mananalo ako, e."
Rumampa ako pababa ng stage,
kinuha ko 'yong sash, flowers, at scholarship ko.
Nakapag-aral ako nang libre.
PROUD DUCKLING KINDERGARTEN RIO, DECEMBER 14, 1998.
Ibang klase 'yong personality ni Larissa simula pagkabata,
hanggang ngayon.
Dapat mangyari 'yong gusto niya,
hindi pwedeng hindi.
Simula't sapul, gano'n siya.
Gumagawa siya ng laro, halimbawa, "Kunwari singers tayo,
maglaro tayo ng ganito, umarte tayo."
Siya 'yong nasusunod, kinaya niya lahat simula pagkabata.
Ayun!
Akin na 'yan!
Noon pa man, close na kami.
Pag may birthday party, tapos kompleto kami.
Lagi niyang sinasabing,
"Ang saya natin lagi, 'no? May pera man o wala."
Tapos sasabihin ko, "Tama ka."
Para sa mga kagaya namin, pamilya ang pinakamahalaga
oat foundation namin.
Mahalaga sa 'kin ang pamilya ko. Pero ibang level magpahalaga si Larissa.
Hi, Papa, good morning. Kumusta?
Napanaginipan kita, umiiyak ka daw sa kirot ng likod mo.
Ayos ka lang ba?
Anitta, maraming salamat.…
Ire-record ko na. Okay lang ba kung English?
-Kahit ano. -Okay, sige.
So, Anitta, sa una pa lang, gusto mo nang magka-global career
at nagawa mo 'yon.
Ano 'yong mga nami-miss mo no'ng panahong nagsisimula ka pa lang?
Ang nami-miss ko lang, 'yong 24/7 kong kasama ang family ko.
-Mama! -Papa!
Miss na miss ko na 'yong family ko.
Emotionally dependent ako sa kanila.
No'ng namatay 'yong lola ko,
pagkalipas ng isang taon,
kinausap niya 'ko sa panaginip ko.
Siya ang best friend ko.
Sa religion namin, di kami naniniwalang namamatay talaga ang tao.
Kinakausap niya 'ko, sinasabi niya 'yong mga mangyayari,
sinasabi niya 'yong future.
Para ko siyang kaibigan, palagi ko siyang kinakausap.
Para sa 'kin, di pa talaga siya patay.
Umiiyak ka pa rin?
Oh my God.
Kabisado ng kapatid ko 'yong takbo ng isip ko.
Mahal ko siya at bilib ako sa kaniya. Di ko yata kakayanin kung wala siya.
Mahal ko siya. Mahal na mahal ko siya.
Nagtutulungan kami.
Sasamahan kita bukas.
Di man namin nakikita sa isa't isa,
ramdam naman namin 'yong pagmamahal namin sa isa't isa.
Mahalaga siya sa 'kin.
Papa, I love you so much.
Masaya ako pag kasama kita. Sobrang saya.
Nagiging okay ang lahat pag kasama kita, parang may rainbow na lumilitaw.
Nakakatuwa ka. I love you.
Gano'n din ako, anak. Sobrang saya ko pag kasama kita.
I love you too, okay?
Masaya ako dahil masaya ka.
Close din si Larissa sa mga tiyahin niya.
Saksi ako sa Honório,
at nakikita ko rin sa Instagram na sinasama niya sila sa travels niya.
-Portuguese. -Portuguese?
Gusto kong isama sa stage ang family at friends ko.
Pag nasa stage na sila, dapat may Brazilian flag tayo.
-Siyempre. -'Yong friends ko, sasayaw kaming lahat…
Sinasama niya rin sa stage 'yong family niya.
Kasama ko dito 'yong family ko.
Isa 'to sa pinakamasayang araw ng buhay ko. Salamat, Portugal!
Hanggang ngayon, marami pang di naikukuwento si Larissa.
Ano nga 'yon?
No'ng bata pa 'ko, nag-mall kami, nando'n 'yong Disney characters,
sina Minnie, Mickey, at Pluto.
-Disney. -May pila sa bawat character.
Okay.
Di kami makapila kay Minnie,
dahil sobrang haba ng pila.
Kaya pumila kami kay Pluto kasi do'n 'yong pinakamaikli.
Nakatingin lang si Larissa, di siya nagsasabing
"Ayoko diyan." Nakatingin lang siya pero nag-iisip siya,
'ka ko, "Mahaba 'yong pila kay Minnie." Nakatingin lang siya.
Maya-maya, "Asan si Larissa?"
Sobrang daming tao no'n, sabi namin, "Asan si Larissa?"
Umiiyak na 'ko. 'Ka ko, "Baka ma-kidnap siya."
Ang liit niya pa no'n. Pinapakalma nila 'ko. E, matarantahin ako.
Bigla lang siyang nawala. Asan nga si Larissa?
Nakapila.
Ang nakakagulat, di siya nag-tantrum,
o nagsabi ng "Gusto ko do'n."
Wala, pero sa loob-loob niya, "Uy, astig 'yon, a."
Basta lang siya umalis.
Mga tita at mama niya ang nagpalaki sa kaniya,
dahil sila 'yong nagtulong-tulong.
Sina Miriam, Márcia, at Marília.
Dahil two lang si Larissa no'ng maghiwalay sina Miriam at Mauro,
at four lang si Renan, inalalayan siya ng mga tita niya.
Naiisip din ni Larissa,
na dahil mas matanda si Renan no'ng naghiwalay ang parents nila,
mas nasaktan si Renan, kaya pakiramdam ni Larissa mag-isa siya.
Sabi nga nila, 'yong mga sanay mag-isa,
sila 'yong mas nangangailangan ng atensiyon.
Pag di sila nabibigyan ng atensiyon, mas tumitibay sila.
Gano'n yata ang nangyari sa kaniya. Vulnerable si Larissa,
pero wais siya,
habang si Anitta matatag naman,
na nakakatakot na minsan.
Pero mukhang pareho silang sweet,
mas halata lang kay Larissa,
at kabaligtaran niya naman si Anitta.
Saka sino'ng nagsabing isa lang ang pwede nating maging pagkatao?
Pag ang tao, nasanay na di nabibigyan ng atensiyon,
gaya ng lagi niyang sinasabi, di 'ko sure,
pero parang mas makakapili ka ng isang version ng sarili mo
pero kalaunan mari-realize mo na 'yong parehong sides mo…
Ano ngang tawag do'n?
…nagko-coexist.
No'ng bata pa 'ko, di ako gano'ng nabibigyan ng atensiyon sa bahay.
Di ako gano'ng tanggap ni Mama.
Lagi niyang sinasabing bawasan ko lahat.
Bawasan?
Wag daw ako masyadong agaw-pansin, magsalita,
pumorma, magpakabongga…
Dapat daw gayahin ko 'yong kapatid ko.
Mas kalmado kasi 'yong kapatid ko,
gaya ni Mama.
Over-over kasi ako…
Ayoko 'yong bawasan…
Gusto kong over-over ako…
Kung di dahil sa career ko, sa mga naabot ko as Anitta
sa mga bagay na meron ako…
sa mga nagawa kong…
makasaysayan para sa bansa…
kung di dahil sa lahat ng 'yon,
balewala lang ako ngayon.
Walang rason para lingunin ako ng iba.
Kung di ko naabot 'yong mga 'yon as Anitta…
wala akong bilang, alam mo 'yon?
Dahil danas ko 'yon simula pagkabata ko.
Hi, Ma, kumusta? Tanda mo pa ba si Pedro?
Childhood friend ko siya. 'Yong lalaking kiniss ko na blond at blue eyes.
Nagfi-film kami ngayon.
I love you so much. Nga pala, maganda 'yong film na 'to.
Astig 'to.
Pabalik na 'ko sa Miami. I love you so much. Miss you.
Charlie, halika!
Charlie!
Pwede bang lumipad nang lumipad pataas ang mga ibon?
Wala bang limit 'yong taas na pwede nilang liparin?
Meron.
Hanggang saan?
Bagong record ang nai-set ni Anitta
dahil sa new single niyang Envolver, na Top 1 Global sa Spotify.
-Asan si Mama? -Nasa baba siya.
-Grabe, 'no? -Mama!
Ibang klase. Di rin ako makapaniwala.
Anitta!
-'Ka ko… -Papa!
Diyos ko po!
-Good job! -Diyos ko!
-Diyos ko po! -Grabe.
-Ang galing mo, anak. -Papa…
Di ako makapaniwala.
-Oo nga, e. -Di ako makapaniwala.
Ibang klase 'to.
Pinapatugtog 'yon, tapos…
Siguro para sa lahat ng artists, pinakamagandang reward
'yong magawa mo 'yong gusto mo artistically
tapos sinusuportahan 'yon ng tao.
Ang galing!
-Ang ganda! -Kaya nga, e.
-Wow. -Ang galing!
May nakapagsabi sa 'king imposibleng magka-international career ang Brazilians.
Marami na kasing sumubok,
tapos no'ng last century pa sumikat 'yong Bossa Nova.
Ngayong century, wala pa kaming napapasikat ulit,
tapos successful na 'yong songs ko sa bansa namin,
kaya nagtatanong-tanong na 'ko, 'ka ko, "Ano nang next kong gagawin?"
Tumawag ako no'n sa kapatid ko, 'ka ko,
"Gusto kong maging international artist at gumawa ng Spanish song." Sabi niya,
"Bakit?
Ngayon mo pa lang nabago 'yong tingin ng Brazilians sa music,
tapos magsisimula ka ulit sa umpisa?
Magpapanibagong simula ka na naman,
kakailanganin mong ulitin 'yong mga ginawa mo six years ago.
Wala ka nang energy na gawin 'yon. 'Ka ko,
"Gusto ko 'yong gawin."
-Di ba, dapat may butas 'yan banda dito? -Hindi.
Square kasi 'yan, mahihirapan tayong i-move 'yan.
Hindi, halika dito. Ipapakita ko kung pa'no 'yan.
Dadalhin at yayakapin ko kahit saan
'yong culture ko dahil 'yon 'yong pinagmulan ko.
Pinaglalaban niya 'yong mahalaga para sa kaniya,
gano'n siya.
Perfect!
'Yong maging first Brazilian na nag-top 1 sa global charts,
'yong maging first Brazilian na magpe-perform sa Coachella.
Gusto kong magpatuloy pa.
Ang ganda ng mga nangyayari.
-Hi! -Nandito na tayo!
Gusto…
-Gusto ko 'tong butas para sa braids. -Kailangan kasi nakalugay 'yong buhok ko.
-Seryoso. -Dapat nga ilugay 'yan!
Ikaw ang bahala. Pwede tayong tumambay dito…
Maglalagay din sila ng mga alak dito, kung gusto mo.
Pwede ka ring mag-smoke. Kahit ano, pwede…
-Para akong nasa mundo ko. -Kahit ano, pwede dito…
-Para 'tong teritoryo natin. -Medyo magulo…
Speakers.
Minsan, pag binabago ng artist ang names nila,
parang nakakagawa sila ng artistic personae.
Pero kadalasan, 'yong isang side ng pagkatao nila,
naglalaho.
Sa kaniya, di nawawala.
Nakagano'n ako pagpasok ko sa stage.
Naka-motor ako.
Sa barong-barong sa 'min, sa tuktok ng bundok nakatira 'yong iba.
-Okay. -Di kami naglalakad papanik.
Nagmo-motor-taxi kami.
One o two dollars ang pamasahe tapos ipapanik ka nila sa bahay mo
at ibaba sa barong-barong.
-So magmo-motor ka… -Nagmo-motor-taxi ako papasok noon.
Gusto ko sana may Carnival, pero ayoko ng obvious.
-Traditional 'yan. -Sa Rio…
Oo, traditional Carnival 'yan.
'Yong makitang nagco-coexist si Larissa at Anitta…
Nasa California kami pero parang nasa Honório din kami.
Nasa pinakamalaking music festival silang dalawa.
-First time mo sa Coachella, di ba? -Oo, sa loob-loob ko…
Nakakanerbiyos.
-Ninenerbiyos ka? -Oo.
Sa sandaling 'yon,
ako 'yong ninenerbiyos.
Natatakot akong ialay 'yong sarili ko sa babaeng sanay sa bonggang buhay
at hindi sa simpleng buhay na meron ako.
Pag babae ka at nasa show business ka…
Patulong naman, pakikabit 'to.
Pag wala kang karelasyon sa showbiz,
mas mahirap ang bagay-bagay sa 'yo.
Real business 'to.
Sino'ng magiging partner mo? Sino'ng makakasama mo?
Kinuha mo 'yong skates ko?
Di ka ba giginawin diyan sa suot mo?
Alam ko na kahit gusto kong magkaro'n ng gano'ng kuwento,
di 'yon ang kapalaran ko.
Eto.
Para di ka ginawin.
Eto. Nakita mo kung pa'no ko alagaan 'yong mga mahal ko?
Na-realize ko, ganito ang mangyayari,
pag may nagugustuhan ako,
pipiliin ko 'yong taong makakabuti para sa 'kin.
Mapa-waiter man siya,
o parking attendant,
o doorman…
Di 'yon ang mahalaga.
Ganito tayo hanggang sa entrance.
Tara…
-Di kita 'yong ulo natin. -Kita na ba? Di ko tanaw, e.
-Oo, nakikita na. -Asan? Nakikita mo ba?
Oo.
Grabe 'yon.
Pag magandang probinsyana 'yong babae,
tapos mayaman at sikat 'yong lalaki, sasabihin nila,
"Nakakatuwa naman sila.
Magandang probinsyana 'yong dine-date niya.
Pero pag 'yong babae ang nakipag-date sa non-showbiz na lalaki,
na may regular job, sasabihin nila,
"Hala, dapat ka-level mo 'yong dine-date mo. Di ka niya ka-level."
Parang 'yong lalaki ang nagtatakda ng halaga ng babae, di 'yong babae.
Di ka pa hihiga?
Di ka pa ba hihiga?
Maliligo muna ako bago humiga.
Papaliguan kita.
-Ano? -Papaliguan kita.
Para di ka amoy…
Paamoy nga. Halika.
O, di ba, para matanggal 'yang amoy ng sigarilyo sa 'yo.
Okay.
Teka, ako na'ng bahala. Sige na.
Sige na!
Sige na.
Ang dami mong tattoo.
Pero di ka marunong maligo.
-Pwede din ba kitang paliguan? -Hindi. Marunong ako.
Oh, okay.
Marunong akong maligo.
Ikaw 'yong di marunong.
Anitta!
Nandito na si Anitta!
Knock, knock.
Di dapat ganito!
-Anitta. -Dapat di ako si Anitta pag kasama kita.
Dapat malasing ako tonight, okay?
-Mag-inom na tayo! -Sisimulan ko na. Dali, akin na.
-Gusto n'yo ng pangmalakasan? -Sisimulan ko na!
Uy, may Don Julio Rosado tequila.
Wow!
May…
Naaalala mo no'ng dumating ka, tayong dalawa lang?
-Oo. -Iba 'yong style ng pag-uusap natin no'n.
Oo.
Di mo ba napansing nagbago ako no'ng nagdatingan na sila?
Pag may ibang dumadating, at ayokong ipakita 'yong totoong ako…
nagbabago 'yong personality ko.
Sa loob-loob ko minsan, "Lintik,
bakit bigla akong nagbabago?"
Alam ko naman kung bakit,
pero di ko 'yon makontrol.
-Sa tingin mo, ba't nangyayari 'yon? -Siguro natatakot akong mahusgahan ng iba.
-Gutom na 'ko. -Balita, Anitta?
Uy, Pedro.
Hi!
-Tara. May sasabihin akong sikreto. -Sige. Bukas 'yong camera ko, okay?
Pedro, ang hot mo pag hawak mo 'yang camera mo.
Sabi ni Anitta o Larissa?
-Ano? Sagot. -Nakakainis ka!
Ayaw mo ba munang sagutin?
Si Anitta. Di ko naman 'yon normally sasabihin.
-Pero naisip ko 'yon. -Sabihin mo 'yan sa 'kin mamaya.
-Ha? -Sabihin mo 'yan sa 'kin mamaya.
Yes. Hi, everybody!
Nakakatuwa, nandito kami. Ready na ba kayo?
-Parang dumating 'yong bagyo, 'no? -Oo. Para kang bagyo.
Pag di ako komportable sa ginagawa ko as Anitta,
mas nangingibabaw sa 'kin si Anitta, gets mo?
-Seryoso si Anitta tonight. -Ang aga at ang lakas niya today…
Ang hirap kontrolin.
Pag-uwi natin, yayakapin mo ba 'ko…
-Oo naman. -pag nataranta ako?
Siyempre.
-Wala pang krisis, niyayakap mo na 'ko. -Oo.
Habang fini-film si Larissa,
pinakanahirapan ako sa pagtatago ng feelings ko sa kaniya.
Kunwari nagfi-film lang ako ng kababata ko,
na naging pop star.
-Alam mo ba kung kaninong bag 'yan? -Alin?
Anong bag?
Ayun ba? Di ko alam kung kanino 'yan.
Kay Carmen Miranda 'yan.
Wow.
"NIGHT PURSE"
Na-realize kong di nagbago 'yong intimacy namin.
Ang nagbago lang, bigla kong naramdaman
na parang nasa love story ako.
Tapos na. Alam mo kung ano'ng gagawin ko?
Hulaan mo.
-Grabe 'to. Oh my God. -Lights off na.
Panaginip ba 'to?
Diyan ka lang. Isasara ko 'yong pinto. Tingnan mo kung ga'no kadilim.
Diyos ko po.
Iniisip kaya ng mga taong insecure ako?
Sa tingin mo, malalaman na nila?
Siguro.
Siguro nga.
Walang mag-aakalang iniisip kong di ako magaling tuwing magpe-perform ako,
na di nila ako magugustuhan at 'yong performance ko,
na di maganda lahat, na di nila 'yon magugustuhan,
na manonood ng show.
Duda ako diyan.
No'ng sinabi ni Larissa, bago kami matulog,
na nai-insecure siya bago mag-perform,
di ko siya naunawaan.
Kumusta, Rio de Janeiro?
Dahil kinabukasan,
confident at powerful na ulit siya.
Pag nagpe-perform siya, may two channels 'yong mic niya.
Isa pag kumakanta siya, at isa para sa crew niya.
Ang saya-saya!
Pakialis 'tong pakpak.
Siya 'yong nagdedesisyon sa show.
Gagawin ko na 'yong pabilog.
Lahat napapansin niya, tapos sasabihin niya 'yon sa team after ng performance.
Kinabahan ako, muntik magitgit 'yong matandang babae
sa railing do'n. Pakilipat siya sa front row.
Nakikita niya ang lahat,
at iniisip niya 'yon…
Attention, city guards!
May ninakawan do'n 'yang lalaking 'yan, tapos nagpunta siya do'n.
Nakita ko mismo. Nagnakaw siya tapos pumunta siya do'n.
Ayaw niyang maging celebrity lang.
Di siya takot magsalita, kahit nasa trio elétrico siya, o kahit eleksiyon pa.
Malaya siya dahil tanggap niya kung sino siya nang buong-buo,
kaya sobrang powerful niya at matatakot kang banggain siya.
Six, seven, eight, one.
Seven, eight, eight, clap. One, two, three,
four, five, six, seven, eight. Lakad.
Two, three, maghiwa-hiwalay. Five, six, seven, eight. One, two…
Di sila nag-stay para i-check. Di nila pinanood 'yong rehearsal.
Nagtataka ako,
sa dami ng tao sa team ko,
bakit kailangan ko,
ako mismo, 'yong artist, si Anitta, na isipin 'to ngayon,
at problemahin 'to, at unawain 'tong problemang 'to,
five minutes bago ang rehearsals?
Pakisagot. Ano'ng sagot do'n?
Lahat ng nakunan ng camera, mixture ng artist at producer side niya.
Dahil lahat, inoobserbahan niya.
Paulit-ulit ang nangyayari.
Nakakapagtaka, pag nagtatrabaho ako sa Brazil kasama 'yong mga tao ko,
'yong team ko, 'yong organization ko, di naman nagkakaganito.
Ang dali-dali kong kausap.
Wala naman akong requests. Wala akong hinihingi.
Ang dali lang.
"Ano'ng gusto mo, Anitta?" "Kung ano 'yong meron."
"Pa'no mo gustong gawin 'to?" "Kung ano 'yong okay sa lahat."
Gano'n ako lagi.
Ang dali-dali lang.
May tanong ako.
Ramdam ba ni Larissa pag energy ni Anitta 'yong nangingibabaw?
Kumbaga meron bang…
physical reaction?
Oo…
Nararamdaman ko 'yon pag nakauwi na 'ko. Pag nasa bahay na 'ko,
feeling ko tinorture ko 'yong sarili ko.
Kumusta, Pedro?
Kakagising mo lang ba? Nagising ka ba do'n sa nalaglag kong gamit?
Game. Bagong Larissa story ulit 'to.
Noong unang panahon, papunta sa Grammy Awards si Larissa.
Nagsimula lang siyang mag-ayos kung kailan paalis na siya.
May tumatawag sa 'yo.
Di ako iiyak
Di ko alam kung matatawa ako o maiiyak.
Mamaya hihilamusan ko rin 'to, tapos sasabihin kong "Di na ako aalis."
Nate-tense ako, pinapanood mo kasi ako.
Matatapos ko rin 'to, tapos aalis na tayo,
at magiging maganda ako.
Sasabihan nila ako ng, "Ang ganda mo." Sasagot ako ng, "Oo. Salamat."
At do'n magtatapos 'tong araw na 'to.
May mga namamatay sa gutom, habang ako, walang kuwenta 'yong iniiisip.
Interesting ang buhay ko. Ang daming nangyayari nang sabay-sabay.
Kaya di ko maiiwasang
maikuwento 'yon,
para maipakita ko 'yon.
Dahil do'n di nagmumukhang di interesting 'yong buhay ni Larissa.
Dahil wala siyang gaanong ganap sa buhay,
walang plot twists, o problemang dapat ayusin.
Kaya di mo siya mapapansin hanggang sa makalimutan na siya.
Nangyayari sa 'kin 'yon.
Nakakalimutan ko siya dahil hindi interesting…
Di pala sa gano'n. Di lang talaga siya tadtad ng information.
Nawala ko agad 'yong charger ko.
Pag ganito, sana di na lang ako si Anitta.
Bakit 'ka mo? Gusto ko na kasing gumala,
nang d inaalala kung saan ako pupunta.
Gusto kong mapuntahan 'yong mga gusto ko.
Pag umaalis kasi ako, sasabihin nilang di 'yon okay sa 'kin,
dahil mali daw na nasa gano'ng lugar ako.
Tapos wag daw akong magpunta sa kalye. E, gusto kong magpunta sa kalye.
May Bluetooth ka ba, friend?
-Sino 'to? -Si Carmen Miranda.
-Di mo siya kilala? -Hindi.
Tuturuan natin 'tong kaibigan natin
na hindi nakakakilala kay Carmen Miranda.
Si Carmen Miranda ang unang Brazilian
na sumikat sa buong mundo.
Bukod sa kaniya, kilala mo ba kung sino pang ibang Brazilian ang nakagawa no'n?
Hulaan mo kung sino.
Ano'ng masasabi mo kanina?
Well,
nag-enjoy tayo.
Naiilang magsabi sa 'kin 'yong mga tao…
-Gaya ng ano? -…at makiusap sa 'kin.
Iniisip nila, "Hala, si Anitta siya, 'yong nagsasayaw at nagtu-twerk."
Kaya pag magse-sex na, sa iniisip nila,
"Hala, di ko kaya…
Dapat ma-meet ko 'yong expectations niya kasi sikat siya,"
di tuloy sila tinitigasan.
No'ng una, nalulungkot ako dahil do'n,
sobra akong nalulungkot do'n,
dahil wala akong nagiging intimate relationships.
Napapaisip ako, "Bakit lagi 'tong nangyayari sa 'kin?"
Pa-victim ako lagi noon. Pero ngayon, iniisip ko,
"Kung wala kang lakas ng loob, di tayo para sa isa't isa."
Tama na nga.
Io-off ko na 'tong cam.
Okay. Ano'ng favorite song mo?
-Tingnan mo. -Magugustuhan mo kaya 'yon? Siguro naman.
Siguro naman magugustuhan mo 'yon.
Eto 'yong kantang papakinggan mo
habang buhay kung papapiliin ka ng isang kanta?
Oo. Ano'ng favoite song mo?
-Ako? -Oo.
Sasabihin ko sa 'yo.
Eto ang favorite song ko.
Ayan.
Teka.
No'ng teenager ako,
may movie akong napanood.
Di ko na maalala 'yong title,
pero kinanta no'ng babae 'tong kantang 'to sa movie,
sobrang romantic no'n, ine-express niya 'yong love niya,
at noon pa man, romantic talaga ako,
'yong side ko na di nakikita ng iba,
eto 'yong totoong ako,
nakikita mo na 'yong romantic side ko.
Dahil do'n kaya ko naging favorite song 'to,
sa lahat ng kanta.
Inaantok ka na ba?
Lasing na 'ko.
Lasing na 'ko sa…
Once upon a time.
sa fairy-tale na nai-imagine ko.
Isa sa kinabibiliban ko kay Larissa, 'yong pagiging spontaneous niya.
Totoo siyang tao.
Tumatawa siya tapos maya-maya, iiyak siya.
Nagbabago 'yong emotions niya.
Performer siya at sandalan siya ng marami.
Malalim siyang tao, palabiro siya,
sikat siya sa buong mundo, at ibang klase siya
kung magmalasakit sa iba.
Napapaisip ako minsan
kung pa'nong lahat ng 'yon nagkasiya sa isang tao lang.
Tinanong ko siya kung bakit bigla siyang umiyak.
E, tawa kami nang tawa no'n.
Napahinto siya, seryoso siyang tumingin siya sa 'kin. Ang sabi niya,
"Di ko alam."
Ilalapit ko para mas marinig mo.
Upo ka dito.
-Hello. -Pasok kayo.
Ano?
Guys, pakinggan n'yo 'tong kantang 'to hanggang sa sumakit 'yong tenga n'yo!
Bye na, guys.
Bakit?
Si Anitta na naman ang nangibabaw. Lintik.
Nakita ko nga.
Pajama!
Kinakabahan akong sumakay ng eroplano.
Sa ilang buwan naming pagfi-film, nahirapan ako do'n.
pero kompara sa pinagdadaanan niya, balewala 'tong takot ko.
-Hi, dear. -Hi, Dok. Kumusta?
-Hi, naririnig mo ba 'ko? Kumusta? -Sige na, Dok.
Bale nakapag-PET scan na siya.
Sa PET scan nakikita 'yong highest probabilities.
Ang highest probability, e, lung tumor 'to.
-Cancer? -Mabuti na lang…
Oo, mukhang cancer 'to pero di pa kumakalat.
Chine-check ng PET scan ang buong katawan, at walang nakitang cancer sa ibang parts.
Kung maayos 'yong magiging surgery, gagaling ang papa mo.
Kakatanggap lang niya ng bad news pero napakarami niya pang appointments,
dahil di siya pwedeng mag-cancel.
Let's welcome global superstar, Anitta.
Sabayan n'yo kong mag-countdown.
Game.
-Five, four, three, two, one… -Four, three, two, one…
Isipin mo, may iba kang pangalan
at buhay na malayo sa isa mo pang pangalan at buhay.
Ang sexy ko!
Lagi kong sinasabi noon sa mama ko na magiging singer ako,
na sisikat ako, at kung anu-ano pa.
Pero no'ng naging singer na 'ko, 'ka ko,
"Ayokong maging singer lang, gusto kong baguhin ang mundo.
Gusto kong baguhin ang bansa ko."
Ngayon nandito na 'ko, pinapakita lang nitong naaabot ko na 'yon.
Na nagagawa ko na 'yon,
kaya sobrang saya ko.
Saka sobrang sexy ko dito!
Ma, tingnan mo!
Ganito ba talaga ako?
Oo.
Sinabi ni Larissa na mahalagang ma-recognize siya ng iba.
Ngayong nire-recognize na siya kasama ng mama niya…
mas mahalaga na 'yong emotional impact kaysa sa public recognition.
Salamat.
Bye. Thank you.
Maraming salamat, guys. Thank you!
Papa, bukas nang umaga, anong oras ka pwedeng kunan ng dugo?
Para may result na pagdating ko diyan
at para kompleto tayo sa surgery mo?
Kahit mukhang matatag si Anitta…
si Larissa, hindi.
Parang di nagtutugma.
Welcome Anitta!
Okay lang 'yan.
Nagpo-Portuguese na 'ko, ituloy na natin 'to!
Pambihira!
Pag di huminto ang music, tuloy-tuloy lang tayo.
Pero pag huminto, sabayan n'yo 'kong kumanta.
Sa English, magpapanggap tayong walang aberya.
Ang saya 'ko!
Oh my God!
Halos every song, pawala-wala 'yong music.
Every five minutes, ganito 'yong equipments…
Paabot ng inumin ko. Ubos na 'yong pasensiya ko.
Mga taong malalapit lang sa kaniya 'yong nakakapansin no'n.
Hi, si Anitta 'to.
Gusto kong magpasalamat…
Di lang siya basta sumasayaw, kumakanta,
at nagpe-perform, kasi kung 'yon lang, wala sanang problema.
Siya 'yong nagdedesisyon at nagche-check na magiging maayos 'yong buong show.
Nakakapagod 'yon.
Ang ayoko pag nagtu-tour,
biyahe ako nang biyahe.
Bumibigay 'yong puso ko, 'yong utak ko, lahat na.
-'Tong araw na 'to, 13, 14, 15, 16, 17… -Grabe 'yan.
Magpe-perform ako sa iba't ibang bansa araw-araw.
Sakay. Kung di sasakay, bumaba na lang. Pakisara 'yong pinto.
Oh my God, pakisara 'yong pinto.
Di na malamig 'tong tubig…
-Nakuha mo ba 'yong… -Oo.
Salamat.
Tatlong sunod-sunod na shows.
Sa iba't ibang bansa. Gusto ko nang umiyak at mamatay.
Gusto ko…
Gusto ko nang mamatay.
Kilala mo ba si Carmen Miranda?
Grabe.
Sinuko niya na 'yong buhay niya.
Siyempre, may kapalit lahat ng 'to.
Mukhang nauunawaan niya na
na dapat makinig si Larissa sa sarili niya.
Kung ganito lagi katindi 'yong work niya, bibigay na 'yong katawan niya.
Nabanggit niya rin sa 'kin
na nagbabasa siya ng libro tungkol kay Carmen Miranda,
na wala ring tigil kung magtrabaho.
Tapos bandang huli, bumigay 'yong katawan niya.
PAGKALIPAS NG ISANG BUWAN
Ang gulo. Ang hirap.
Pag may gumaling na sakit, may panibagong sakit na naman…
Sunud-sunod. Parang 'yong katawan ko, ayaw nang nagpapahinga ako.
Suko na 'ko.
Tuwing may nakakasalamuha ako
na nakakakilala kay Anitta,
pero di ko ka-close, nangingibabaw sa 'kin si Anitta.
Nagbabago ako.
Ayokong maging gano'n palagi.
Dati nakokontrol ko 'yon.
Pero ngayong kilala na 'ko ng lahat, di ko na makontrol.
Di ko na kaya, nage-gets mo ba?
Di ko kaya nang di ko nakokontrol kung kailan iiral si Anitta.
'Yon 'yong kapalit. Wag kang susuko.
Eto 'yong kapalit ng tagumpay mo,
-ng character na binuo mo. -Hindi, ayoko na.
Nasagad ko na 'yong limit ng energy ko.
Ubos na ubos na 'ko.
Ubos na 'ko.
Kaya niya siguro naisip
na hanapin 'yong sarili niya,
pero ayaw niya talaga ng madali,
dahil ginawa niya 'yon sa pinakamataas ng bundok.
PAGKALIPAS NG ISANG BUWAN
LUKLA, STARTING POINT PAAKYAT SA MOUNT EVEREST
'Yong pagiging international artist,
di lang tungkol sa pagiging sikat sa pinupuntahan mong lugar,
dahil malaki ang mundo.
Sobrang laki ng mundo.
Meron at merong lugar kung saan di ka kilala ng tao,
kahit sino ka pa.
Sa bundok, pantay-pantay lang tayo.
Walang bibigyan ng special treatment, kahit nakaakyat na 'ko pantay-pantay tayo.
Pero minsan magpapa-picture 'yong iba o kaya…
-Ilang beses mong sinubukan? -Isa, umabot ako sa tuktok.
Okay, madali lang para. Tara na.
Ang sabi nila, pag nando'n ka na,
wala kang ibang gustong gawin kundi makarating sa tuktok.
"Marami nang nakaakyat do'n. Aakyat din ako. Mag-i-improve ako.
Kung kinaya ko dito, kakayanin ko din sa tuktok."
Isipin mo nando'n ka sa tuktok.
Ibang klase 'yon.
Pag naabot mo 'yong tuktok, di pwedeng magtagal ka sa tuktok
nang eight minutes o higit pa,
dahil mamamatay ka do'n.
Maninigas ka do'n sa lamig.
Makikilala ka pag naabot mo 'yong tuktok.
Sulit ba 'yon?
Pag umabot ka sa 7K altitude,
mahihilo ka daw dahil walang gano'ng oxygen do'n,
tapos di ka makakapag-isip nang maayos.
Parang gano'n 'yong nangyayari pag nagtatagumpay ang tao.
-Isang oras na lakaran na lang. -Baka wala pang isang oras.
E, pag umatras tayo, ano'ng mangyayari?
Tayo…
-Pa'no kung bukas… -Okay?
gusto nang umatras ng isa sa 'tin?
Well, sana walang umatras sa 'tin.
Oo pero what if lang? Tanong lang.
No'ng araw na 'yon, na-feel ko 'yong nararamdaman ko sa career ko.
Gusto kong magpahinga. Pagod na pagod na 'ko.
Pero 'yong mga nakapaligid sa 'kin, kilala nila si Anitta,
di siya palasukong tao.
Siya 'yong tipong ibubuhos ang lahat hanggang sa masaid siya
para maging best, makarating sa tuktok, para manalo nang manalo.
Di sila makapaniwala sa 'kin. Gusto ko nang bumalik.
Natatakot na 'ko.
At least di ka sumusuko, 'yon ang mahalaga.
-Suko na 'ko! -Wag.
-Suko na nga ako… Guys! -Ano 'yon?
Bakit n'yo ba sinasabing…
Sa tingin n'yo, siya ba 'yong tipo ng taong sumusuko?
-'Yon 'yong point ko. -Pero…
-Di siya palasuko. -Mismo.
Guys, makinig kayo.
'Yong dating ako,
di sumusuko.
'Yong bagong ako, tatawag na ng helicopter at magsasabi ng,
"Guys, pagod na 'ko. Di ko na kaya."
-"Peace." -"Pakisundo na 'ko." Seryoso ako!
-Okay na 'ko na na-experience ko 'to. -"Magpapa-spa ako."
First time kong umakyat ng bundok. Ang ganda ng views.
Sobrang ganda. Nag-enjoy ako.
Di ko na kailangang magpatuloy pa.
Ano naman kung sumuko ako? Ano naman kung nagbago 'yong isip ko?
Gusto kong maging malaya.
Feeling ko, pag tinuloy ko pa 'yong pag-akyat,
parang pinagbigyan ko lang 'yong expectations sa 'kin ng crew,
ng filming crew, dahil lang ayokong madismaya sila.
Pero mas nangibabaw sa 'kin 'yong kagustuhang huminto
kaysa maabot 'yong tuktok.
Mas maigi pa nga yatang hanggang gitna lang 'yong naabot ko.
Na-enjoy ko 'yong nature,
'yong katahimikan ng lugar, at nakakuha din kami ng footage.
Okay, wala kaming footage ng pag-abot ko sa tuktok.
Pero kakayanin ko ba
'yong magiging epekto sa 'kin ng pag-abot sa pinakamataas na bundok?
Maraming pwedeng maging side effects.
In-evaluate ko 'yong career at buhay ko.
Mahilig akong mag-travel mag-isa, maglakad sa kalye,
maglakad ng walang bodyguards,
Makipagkaibigan sa di ko kakilala, sa mga nakakasama ko sa bars,
mahilig akong magsayaw sa dance floor…
Siguro kung aakyat pa si Anitta,
lalong di na magagawa ni Larissa 'yong mga 'yon.
Tapos no'n ano na?
Ano'ng next kong gagawin?
Natutuwa ako para sa kaniya.
Parang kailangan nating sumuko minsan para makapagpatuloy tayo…
kahit na sa ibang direksiyon pa.
'Yong direksiyong tinatahak niya,
papunta sa mentality na di kailangang best siya lagi.
Limang araw nag spiritual retreat ang singer na si Anitta.
"Gestational map" ang tawag sa ginawa niya.
Lumayo muna siya sa busy niyang buhay para makapag-focus sa sarili niya.
Magaling na 'ko! Okay na 'ko.
Okay na. Kailangan lang magpalakas, magpagaling ng sugat, at magsimula ulit.
Okay na 'ko. Dapat magpunta ka din do'n.
Girl!
Maniwala ka sa 'kin. Kung ayaw mo, kakaladkarin kita papaunta do'n.
-My God! -Nagse-serve sila ng malaming.
-Ma! Wow! Mama! -Masaya ka na, anak? Salamat sa Diyos!
Di siya madalas magsabi sa 'kin
ng mga pinagdadaanan niya.
Di siya nagsasabi sa 'kin pero lagi akong nagtatanong.
Minsan, sasabihin niya, "Ma, suko na 'ko. Di ko na kaya."
-Si Renan 'yon. Lagi siyang gano'n. -Gano'n nga 'ko.
Ikaw.
Ako 'yong tipong sumisigaw at nagtatatalon.
-Ako 'yong tipong… -Oo, palagi.
Pero ngayong gano'n na 'ko, nagustuhan ko 'yon.
-Oo. -Ganito dapat ako.
-Mismo. -Ganito talaga dapat ako.
-Masayahin ako, energetic, kumakanta… -Tama!
Nagbibiro ako, pumapalpak, at makulit.
Gusto kong gumawa ng mga kabaliwan,
sobrang saya ko.
'Yong mga malalang kabaliwan!
May tao ba sa bahay?
Ang ganda mo!
Sa palagay ko, no'ng bata pa tayo, di pa natin kilala 'yong mga sarili natin.
Nakadepende sa iba kung sino tayo noon.
-Ang ganda mo! -Na posible nating madala sa pagtanda.
Special si Larissa, bukod-tangi siya.
Pero sa palagay ko, 'yong Larissa side niya,
nalilito sa identity niya kaya iniiwasan niyang mangibabaw.
Pero sa tingin ko, pagtungtong natin
nang 30s,
nari-realize natin 'yong mahalaga sa 'tin.
Parang character si Anitta.
Gusto niyang maging matatag at powerful.
Pero si Larissa ang nasa likod no'n, siya 'yong gumagawa ng ibang bagay
na ginagawa niya simula pagkabata.
Iba naman siya pag nasa stage siya.
Pero sa paglipas ng panahon,
ramdam kong mas nangingibabaw sa kaniya si Larissa. Nagpapakatotoo siya.
Hinahayaan niyang magpakatotoo siya.
Nakita n'yo ba 'yong moon ngayon?
Nilalakad ko si Charlie no'ng napatingin ako sa langit…
Ewan ko kung ganito din 'to sa Brazil pero ibang klase ang itsura ng moon dito.
Di ko mapigilang umiyak.
Sobrang ganda. Mahal na mahal ko kayo!
Nagpapasalamat ako dahil part kayo ng buhay ko. Ang ganda ng moon!
Grabe, nakita ko 'yong pinagbago niya.
Ilang beses niya na 'kong niyayang magpunta
sa family constellation therapy, sa Kundalini, sa spiritual retreats…
Dati akong nagpapa-party para malasing ang lahat at maglokohan.
Nag-o-organize na 'ko ng spiritual growth meetings,
para marami pang ibang maliwanagan.
Nag-uusap pala kayo? Oh, akala ko nag-start na kayo sa session.
-Naghihintay pa 'ko. -'Ka ko… Oh!
Kundalini activation 'yong ginawa natin, di ba?
Oo, Kundalini activation 'yon, na pinaka-powerful energy natin.
Peace at relaxation na ang gusto ko ngayon.
Payakap ako. Kailangan mo pang mag-aral.
Kailangan mo pang mag-training.
Wow! Niyakap mo din ako!
-Yakapin n'yo siya. -Sige. Gawin natin 'yan every ten days.
-Di ako pala yakap. -Niyakap mo 'ko. Nakakatuwa.
-Pero… -Pero di ba, hindi siya…
-Di siya palayakap. -Niyakap na kita.
Ang tagal ng yakap na 'yon.
Pati tuloy ako…
I love you.
Di siya palayakap. Noon, kailangan mo pa siyang sunggaban.
Pag gano'n, sinasabi niya, "Oh my God!" Ako naman, "Kalma!"
Magkaibigan kami.
Gagawa-at gagawa siya ng makakatulong sa spirituality niya,
sa isip niya.
Pag di siya nakapagbakasyon, pag di siya nakapag-recover ng energy,
magkakasakit ulit siya.
Tuloy-tuloy na search 'to.
Ginagawa ni Larissa lahat. Yoga, Kundalini, spiritual retreats, lahat,
para may lakas siyang mag-perform sa stage as Anitta.
Ayaw niya nang mag-isa siya.
Gusto niya, kasama niya ang friends niya.
I love you, Ju!
Grabe, girl!
Last sip ko na 'to.
-Lulublob ka ba? -Girl…
Hindi, wala tayong towel pangtuyo,
pero ang saya-saya ko.
Ang ganda ng nature.
Ang ganda ng dagat.
Ang ganda ng mga taong nakatanaw sa 'tin na mga lasing.
Lahat maganda.
Pwede nating hintaying sumikat ang araw, tapos kinaumagahan…
Girl!
Gusto ko 'yong mga ginawa ko. May mga buhay ding nagbago dahil sa 'kin.
Pero tama ba 'yong message na naiparating ko sa kanila?
Sobrang ganda!
Do'n ba sumisikat 'yong araw o doon?
Nasa point na ko kung saan naabot ko na lahat.
Lahat ng goals ko, nakuha ko na.
Gusto kong mag-top one sa buong mundo, nagawa ko 'yon.
Pero pagkatapos kong mag-top one,
dahil lang tinatanong nila na,
"Ano'ng next mong gagawin?"
Titigil akong magpahinga tapos sisimulan ko 'yong next kong gagawin.
Ang tagal kong pinangarap mag-top one.
Bakit di ko 'yon sinulit at di ako nagbakasyon?
Mababasa ka!
Ang pinakaayaw kong tanong.
"Ano'ng plano mo next year?"
Aba, malay ko! Lintik!
Di ko pa alam.
Imposibleng mag-top forever,
tapos nasa 'yo ang lahat, at totoong masaya ka.
Magiging totoong masaya ka lang
kung masaya ka pa rin kahit wala na sa 'yo ang lahat.
Sa tingin ko,
pag ginawa mo 'yong mga ginawa ko,
sa dami ng ginagawa ko nang sabay-sabay,
meron at meron pa ring emptiness.
Di mo na maiisip 'yong sarili mo. Maghahangad ka na lang nang maghahangad.
Maghahangad ka ng atensiyon, atensiyon, atensiyon.
Sa palagay ko, malaki 'yong emptiness ko
kaya balewala kahit successful na 'ko.
Di mapunan 'yong emptiness na sa loob ko,
tapos pipilitin kong punan 'yon ng external solutions.
Pag nawala lahat ng meron ako, masaya pa rin ba 'ko?
'Yon 'yong gusto kong i-test.
Gusto ko 'yong i-test, gusto kong huminto at sabihin,
"Dapat matutunan kong maging masaya nang wala lahat ng 'to."
Aral 'to para sa 'kin at sa lahat ng tao.
Ginawa ko 'tong film na 'to
para iparating sa mga taong
di mo kailangang sumikat at yumaman
para maging special ka.
Pa'no kung sabihin ko sa mga tao…
na ayos lang
kung bukas,
kung next year,
'yong kotse mo, e, hindi mas modelo sa kotse mo ngayon?
Na ayos lang kung di ka makabili ng mas magandang bahay next year?
Na ayos lang kung wala kang hit song
five years from now?
Pwede tayong sumaya nang walang hit songs.
Ang ganda ng pakiramdam ko!
Halika, doggy. Dito ka muna kay Mommy. Comfy dito kay Mommy.
-Alam mo 'yong nakakatawa? -Ano?
Natapos ko nang basahin 'yong blue book.
Okay.
May magandang chapter 'yon tungkol sa pagpanaw.
Tungkol sa kung pa'no sulitin 'yong buhay na para bang mamamatay ka na bukas.
Kung mamamatay ka na bukas,
susulitin mo bawat minuto ng buhay mo.
Sasabihin mo, "Sige! Game ako! Wow! Ang ganda ng langit!"
Boom!
Ulit ulit!
-Isa pa. -Lakasan n'yo!
Natulog ako pagkatapos magbasa. Pag gising ko, sa loob-loob ko,
"Hala, grabe. Totoo nga 'yon!"
Ang tunog ng dinamita…
Boom!
Dahil do'n, maraming nagbago sa 'kin.
Paggising ko no'ng araw na 'yon,
parang,
lahat ina-appreciate ko, 'yong hotel, 'yong langit. 'Ka ko, "Grabe!"
Masaya akong nag-show no'n
dahil di ko na iniisip
kung ano'ng mangyayari pagkatapos no'n, kung nanonood ba 'yong mga tao o hindi.
Gusto ko lang i-enjoy 'yong show no'n.
Gusto ko lang sulitin 'yong bawat segundo ng araw na 'yon.
Ngayon natin unang makikita…
No'ng una kong siyang makita, umuwi ako nang masaya.
Pakiramdam ko Pasko o New Year's Eve no'n.
Nagbe-blend 'yong suot mo sa snow.
-Salamat. -Wala 'yon.
-Ayos ba? -Oo.
-Teka. -Ang ganda.
No'ng nag-kiss kami, sobrang saya ko din.
Di siya ganiyan ngumiti sa 'kin.
No'ng ininvite niya ko sa film na 'to, ang saya-saya ko din.
-Narinig mo ba? -Siyempre.
Alam niyang nagtrabaho ako noon sa Cinema.
Ang haba na ng panahong lumipas. Professional 'yong proposal.
Check, check, check, check. Testing audio.
Niligtas na naman kita, Pedro. Isama mo 'to sa recording.
Feeling ko, 13 ulit ako, na nagpa-practice ng sasabihin ko sa 'yo after class.
Ano'ng basa mo sa mga mata ko?
Di ako makapaniwalang mararanasan natin 'to.
Nahihiya akong sabihin.
-Ano nga? -Nakakatakot…
-Para malaman ko kung nababasa mo 'ko! -Ayoko! Nakakahiya!
Na-in love ulit ako sa 'yo. Sa tingin ko, gano'n ka rin.
Ilapag mo muna 'yang camera tapos tabihan mo 'ko dito.
Ayoko sa camera lang makipag-usap.
Grabe ka, Pedro. Ibang klase ka rin, 'no? Nagta-tattoo ka, nagluluto, sexy ka,
magaling ka sa kama, nagda-drums, naggigitara, astig ka.
Astig ka ba o natatanga na 'ko dahil in love na 'ko?
Ayaw ni Charlie na yakapin kita, Pedro.
May call ka pa ba?
Magpapakita ako sa call mo.
Walang space si Anitta ngayon para makipagrelasyon.
Sige na. May therapy pa 'ko.
Actually, si Larissa lang 'yong nakita ko.
'Yong nakilala kong Larissa…
Di ko pala sure
kung siya 'yong kilala kong Larissa o baka akala ko lang 'yon,
no'ng nakasama ko siya sa hotel room nang two hours.
Kaya lang may nagawa akong pagkakamali. At ayaw niya nang maging kami.
Agad-agad.
Para sa 'kin, 'yong pinaka-negative na ugali ni Larissa,
kaya niyang dumistansya agad
pag sa tingin niya, may mali na.
Ano'ng plano mo today?
Ano'ng gagawin mo today?
Kanino ang first slice, Larissa?
Kumakain na sila!
First time ko 'to, Brazil. Suportahan n'yo 'ko.
Okay.
Actually, after ng gabing 'yon,
naghiwa-hiwalay na kami.
Part pa rin ako ng project, naka-on pa rin ang camera ko…
pero parang pader na ang mga lente.
-Malungkot ka ba? -Hindi.
Bakit parang ang weird ng energy?
Well…
pag di malinaw ang sitwasyon, nagiging weird talaga.
Maliban na lang kung may gusto kang linawin.
Ano ba'ng poblema?
Etong samahan natin, magkatrabaho tayo,
masakit 'to sa 'kin, pinipigilan ko 'yong feelings ko sa 'yo.
Umpisa pa lang, sinabi ko nang di dapat 'yan mangyari, di ba?
-Oo. -Dahil magiging problema 'yan.
Sino ba'ng nagpumilit?
Ikaw.
Iba ang iaasta mo,
tapos magbabago 'yong isip mo,
di mo pinapaliwanag kung bakit, di ka nagsasabi sa 'kin.
Di pwedeng pilit na pagsamahin ang dalawang tao.
-Hindi… -Nagfi-film kayo?
Oo, pero okay lang. Bakit?
Gusto ko lang sabihin na gustung-gusto ng anak ko na batiin mo siya.
-Sige, akin na. -Pambihira. Nagkamali ba 'ko?
Gusto ko sana 'tong maayos, pero nakapagdesisyon na siya.
Last day na ng shooting.
Sixtieth birthday ni Mauro, ang tatay ni Larissa.
Pinaghahandaan ni Larissa ang birthdays nila.
Gaya ni Anitta, bongga siya kung magpa-party.
Di lang para sa sarili niya, kundi pati sa mga mahal niya.
Ewan ko kung pa'no niya 'to naisisingit. Ang dami niyang nagagawa nang sabay-sabay.
Kaya niyang magpakalma, kaya niyang umayos ng maraming problema,
handa siyang sumagot ng tawag hanggang sa maayos ang problema ng kaibigan niya.
Chill lang ako pag 20,000 katao 'yong nanonood sa 'kin, pero ngayon…
Chill pa rin.
Good evening, everyone!
Welcome sa friends ni Papa at sa mga kamag-anak namin.
First birthday party 'to ni Papa
kaya binonggahan na namin.
Sabi ko sa kaniya, "Papa, ang hirap mo talagang i-surprise, 'no?"
Sabi niya, "Siyempre. Pai de santo ako."
Pero magugulat siya sa surprise na 'to dahil sagot ko ang show ngayong gabi.
Simulan na natin.
Niyakap ng mga anak ko 'yong spiritual beliefs ko.
May Orishas kaming lahat.
Pag pinili mo 'yong tamang landas, gagabayan ka na Orisha.
Gano'n 'yong mga ninuno natin.
Bata 'yong Orisha ni Larissa.
Oshosi 'yon. Ibig sabihin, bata.
Oh my God!
Tatawagan ko si Papa!
Tingnan natin 'yong sasabihin niya.
-Papa. -Hi, anak!
Tingnan mo 'tong isusuot ko mamaya.
Ang ganda ko, 'no?
Mukha kang Orisha.
'Yong ganitong big events ng mga super sikat,
di ko yata kakayanin 'yong mga ganito.
Pero sobrang saya niya.
No'ng tumawag 'yong papa niya para sabihin
na cancer-free na siya, na magaling na siya,
muntik na siyang mapasayaw sa kalye sa saya.
Kakaiba talaga siya.
Di ko maiwasang isipin na para ngang pelikula 'yong buhay niya.
Nanalo siya ng scholarship sa school pageant suot 'yong dress
na gawa sa plastic cups!
Six lang siya no'n. Six lang.
Ngayon, may mga perlas na 'yong dress niya.
'Yong babaeng nakilala ko sa Honório noon,
at 'yong babaeng nakilala ko ngayon
sa stage,
sosyal siyang babae na nagpalit ng name para kayanin 'yong roles niya sa buhay.
'Yong pagiging mapagmahal na anak at kapatid,
at pagiging successful sa career.
Mahal ko ang mama, papa, at kapatid ko.
Mahirap maka-connect kay Mama emotionally.
Mabuti siyang nanay,
pero never niya 'kong niyakap o kiniss.
Ngayon, para ko na siyang best friend.
Palagi ko siyang tinatawagan. Nakakatuwa.
Sa pagsama ko sa kaniya,
na-realize ko na si Larissa at Anitta,
na noon, nagtatalo sa kung sino'ng mangingibabaw sa isip niya,
o sa kung sino'ng mananalo,
naintindihan na nila 'yong naintindihan ko.
Di mo pwedeng talikuran 'yong ibang side ng pagkatao mo.
Sa kaloob-looban natin, may magkaiba tayong sides.
Walang taong iisa lang ang side.
Sana magkrus ulit 'yong landas namin sa future.
Sana mai-film ko ulit siya gaya ng dati,
sumasayaw, kumakanta, at 'yong di malilimutang pagtatagpo niya
at no'ng malakas na speakers.
Larissa! Larissa! Larissa! Larissa!
HULING ARAW NG CARNIVAL
Sumikat na 'yong araw.
Tatakbo ka ba?
Mas masaya pa 'to kaysa magpunta sa club.
-Di ba? -Oo.
Basang-basa na 'ko.
Malamang 'yon na naman 'yong tugtog sa club tapos nagtu-twerk tayo.
Magaganda naman 'yong tugtog, pero nagawa na natin 'yon.
Mas okay manood ng sunrise.
Di pa 'ko nakapunta dito kahit no'ng di pa 'ko singer,
dito sa South Zone.
Taga-Rio ako pero di pa 'ko nakakapunta sa São Conrado.
Ngayon lang ako nakapunta dito.
-Mas masaya 'to kaysa sa club. -Mas masaya 'to kaysa sa club.
Grabe!
Iniinis lang ako ng madadaldal na lasing sa club.
Oo, madaldal din ako kagabi,
pero interesting 'yong pinagsasabi ko.
Ang saya-saya ko.
Ang saya-saya ko!
Mas gusto kong maging masaya,
pipiliin kong maging masaya kahit ano'ng mangyari.
Di mo ba pwedeng piliing sumaya?
E, bakit di ka pa rin masaya?
Gusto kong makipag-sex.
Maghahanap ako ng tao.
Hulaan n'yo kung sino… Di n'yo mahuhulaan.
Gusto ko…
Pa'no ba 'yon sabihin?
Ayokong sabihing sex.
Gusto kong makipagtalik habang nakikinig ng mga mantra.
Pag tinalikuran ko ang lahat tapos naging mantra singer ako sa bundok…
-Sasama ako. -…sasamahan mo ba 'ko?
Nagsalin ng Subtitle: Neneth Dimaano