Downloaded from YTS.MX
Χορεύεις;
Official YIFY movies site: YTS.MX
Χαμογέλα.
Χορεύει!
Χορεύεις;
Λαρίσα!
Βλέπετε το κοριτσάκι στα ροζ, που στέκεται παράμερα σε ένα πάρτι;
Τη λένε Λαρίσα.
Εδώ, τον Απρίλιο του 1994,
όταν όλοι στη γειτονιά μας μιλούσαν για το Μουντιάλ,
εκείνη γιόρταζε τα πρώτα της γενέθλια.
Όταν γεννήθηκε,
στις 30 Μαρτίου 1993,
κανείς δεν ήξερε ότι η Λαρίσα, που εδώ λικνίζεται μπροστά απ' τα ηχεία,
θα γινόταν η Ανίτα, η μεγαλύτερη ποπ σταρ στην ιστορία της Βραζιλίας.
Ανίτα, σ' αγαπώ!
Δεν μπορούσε να το ξέρει.
Εξάλλου η Λαρίσα ήταν απλώς ένα κορίτσι από το Ονόριο Γκουρζέλ.
ΟΝΟΡΙΟ ΓΚΟΥΡΖΕΛ ΡΙΟ ΝΤΕ ΤΖΑΝΕΪΡΟ
Ένα μέρος διαφορετικό απ' την μπόσα νόβα και το "Girl from Ipanema".
Που χάρη σ' αυτήν έγιναν γνωστό.
Έφερε τη φαβέλα φανκ στις πιο σημαντικές σκηνές του κόσμου.
Τώρα, αν εστιάσουμε λίγο,
θα προσέξουμε ότι αυτό το κοριτσάκι απ' το Ονόριο
είχε κάτι διαφορετικό.
Ήταν ένα παιδικό πάρτι γεμάτο καλεσμένους,
αλλά εκείνη ήταν μόνη.
Σαν να χόρευε και ταυτόχρονα να παρατηρούσε τα πάντα απέξω.
Διχασμένη.
Δεν ήξερε ότι η Βραζιλία θα έπαιρνε το Μουντιάλ,
ότι η ίδια θα χωριζόταν στα δύο,
ότι τελικά η τεράστια Ανίτα
κάποια στιγμή θα νοσταλγούσε τις απόμερες γωνιές μια γιορτής.
Τις γωνιές μιας γιορτής, τις γωνιές του εαυτού της.
Γιατί το μόνο που θα απέμενε απ' τη γιορτή με θέμα την Κοκκινοσκουφίτσα
είναι η ισχύς των ηχείων.
Ανίτα!
Η Ανίτα στην πρώτη θέση.
Έγραψε ιστορία στο πιο σημαντικό μουσικό φεστιβάλ του κόσμου.
Όταν ξεκίνησα, τα ραδιόφωνα δεν έπαιζαν φανκ.
Άλλαζα τα τραγούδια μου, για να ακούγονται ποπ.
Άλλο ένα βραβείο για την Ανίτα.
Κάνει μεγάλη περιοδεία, σε πολλές πόλεις, με πολλές συναυλίες.
Από τα περίχωρα του Ρίο στον κόσμο.
Το κορίτσι από το Ρίο!
Η Ανίτα!
Όταν μου τηλεφώνησε η Λαρίσα για να συμμετάσχω στο ντοκιμαντέρ,
ομολογώ ότι τα έχασα.
Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε.
Γιατί τώρα πια είναι η Ανίτα, έτσι;
Μπορούσε να έχει οποιονδήποτε.
Γιατί εμένα;
Αλλά όταν μου το εξήγησε, νομίζω ότι κατάλαβα γιατί.
Θα είσαι πάντα μαζί μου, θα τραβάς τα πάντα.
Όταν η Ανίτα πάει για δουλειά. Όταν η Λαρίσα ζει τη ζωή της.
Την Ανίτα μπορεί να την κινηματογραφήσει ο καθένας.
Και νομίζω ότι όλοι το έχουν κάνει.
Αλλά τη Λαρίσα;
Τη Λαρίσα όχι.
Χρειάζομαι κάποιον πολύ διακριτικό.
Η Λαρίσα είναι καλά φυλαγμένο μυστικό, απροσπέλαστη σχεδόν.
Αποκαλύπτεται σε όσους εμπιστεύεται, σε όσους βρέθηκαν στο πλάι της εξαρχής.
Ξεκινάμε όποτε θελήσεις.
Όταν μου πεις, ξεκινάμε.
Μάλιστα, νομίζω ότι είμαι εδώ επειδή η σύγχυση μεταξύ Λαρίσα και Ανίτα,
μεταξύ πλάσματος και δημιουργού,
επικρατεί ακόμη μέσα της.
Σ' αγαπώ πολύ, Τσάρλι!
Και το VMA απονέμεται…
Θεέ μου!
ΒΡΑΒΕΙΑ VMA 2022
Μεγάλη αναγνώριση για τη δουλειά της σταρ απ' το Ονόριο Γκουρζέλ,
καθώς για πρώτη φορά έλαβε το βραβείο του Καλύτερου Λάτιν Μουσικού Βίντεο
στην τελετή του αμερικανικού MTV.
Μάλλον θεώρησε πως η δική μου ματιά και το ότι είμαστε απ' την ίδια γειτονιά
θα ευνοούσαν τη διαδικασία.
ΒΡΑΒΕΙΑ VMA 2023
Τα καταφέραμε πάλι, Βραζιλία.
Απόψε ερμήνευσα έναν ρυθμό
που για πολλά χρόνια στη χώρα μου θεωρούνταν αδίκημα.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα γκέτο της Βραζιλίας.
Ο κόσμος όλος θα ακούει περισσότερη βραζιλιάνικη φανκ.
Αυτή είναι μόνο η αρχή. Η βραζιλιάνικη φανκ κερδίζει βραβεία!
Η Ανίτα!
ΒΡΑΒΕΙΑ VMA 2024
Έρχομαι εδώ κάθε χρόνο ως μόνη εκπρόσωπος της χώρας μου,
είναι πολύ ξεχωριστό.
Σας ευχαριστώ για όλα.
Ανίτα, κοίτα εδώ.
Λογικό να θέλει να την κινηματογραφήσω.
Αλλά πανικοβλήθηκα πριν ξεκινήσουμε. Ωστόσο ήταν αναμενόμενο, έτσι;
Άλλωστε η Λαρίσα, η πρώτη κοπέλα που μου άρεσε,
ήταν πλέον βασίλισσα του κόσμου.
Και μπορεί να μην το ξέρει,
αλλά είναι επίσης το μεγάλο απωθημένο της ζωής μου.
Στο μήνυμα που διέγραψα
σε ρωτούσα αν ήθελες να κοιμηθείς εδώ.
Σε ρωτούσα αν ήθελες να έρθεις.
Γράφω κάτι τέτοια και μετά κλείνω με ένα "Ευχαριστώ!"
Θεέ μου, είναι η τελευταία φορά που σου λέω κάτι τρυφερό.
Πάλι εγώ είμαι, η ενοχλητική.
Είπα "Γάμα το, θα το στείλω. Δεν με νοιάζει".
Δεν με νοιάζει αν πνίγεσαι. Γάμα το.
Γεια σου, έχω θυμώσει μαζί σου. Αλλά δεν αντέχω.
Μην ανησυχείς.
Γιατί σ' αγαπώ.
LARISSA: Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ANITTA
ΕΞΟΔΟΣ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΗΠΑ
-Θα μας τραβάει; -Ναι.
Κράτα εδώ. Έτσι εστιάζεις.
Ξέρεις ότι γνωριζόμαστε από τότε που ήμασταν 12;
Τι λες τώρα;
-Ναι. -Ναι.
Όταν ήμασταν παιδιά,
εγώ ήμουν 11 και αυτός 13.
Πήγαμε σε μια ροκ συναυλία.
Και ήταν πολύ όμορφος.
Πανέμορφος!
Ήταν ο κούκλος της γειτονιάς. Απίστευτα κούκλος!
Κι εγώ καμία σχέση.
Περίμενε, πονάνε τα πόδια μου.
Και με πλησίασε για να με φιλήσει.
Και σκεφτόμουν πόσο απίστευτο ήταν που τον φιλούσα,
γιατί ήταν κούκλος.
Κι εγώ ήμουν κακάσχημη!
-Κακάσχημη! -Θεέ μου.
Ήμουν κακάσχημη!
Κι αυτός ήταν ένας κούκλος. Και έλεγα μέσα μου "Θεέ μου!
Φιλάω τον πιο όμορφο που θα φιλήσω ποτέ στη ζωή μου".
Ήμουν πανευτυχής!
Και η φίλη μου φιλιόταν με τον φίλο του δίπλα μας.
Ήμασταν έτσι.
Και ξαφνικά,
ενώ φιλιόμασταν,
ο αδερφός μου ο Ρενάν
σκάει απ' το πουθενά.
Έρχεται και λέει
"Σταμάτα να φιλάς την αδερφή μου!"
Κι εγώ του είπα
"Σκάσε, ρε!
Ξέρεις πότε θα με ξαναφιλήσει τέτοιος κούκλος; Ποτέ!
Ποτέ ξανά! Δεν θα ξαναφιλήσω τέτοιον κούκλο!
Σκάσε και φύγε!"
Ο αδερφός μου έγινε έξαλλος και έφυγε.
Και γυρίζω και του λέω "Εμείς συνεχίζουμε".
ΡΕΜΠΕΚΑ ΛΕΟΝ ΜΑΝΑΤΖΕΡ
Η συνεργασία μας ξεκίνησε όταν άρχισε να τραγουδάει στα ισπανικά.
Ήμουν μάνατζερ του Τζέι Μπάλβιν
και βοηθήσαμε με το τραγούδι "Downtown".
Η Ανίτα είναι ίδια παντού.
Έχει μια συγκεκριμένη αύρα, είναι όλο ζωντάνια.
Θα καταφέρει αυτό που θέλει.
Αναμφίβολα.
Δεν φοβάται να πληγωθεί.
Ξέρει ότι μπορεί να αντέξει οτιδήποτε.
Η Ανίτα είναι η υπερηρωίδα.
Η Λαρίσα είναι ο άνθρωπος.
Είναι πάρα πολύ ευάλωτη.
Εδώ, απ' τα παρασκήνια, την κινηματογραφούσα για πρώτη φορά.
Είχα συνηθίσει κάτι διαφορετικό.
Είχα οικειότητα πάντα με τη Λαρίσα.
Έλα μέσα.
Συγγνώμη.
Συνειδητοποιώ ότι δεν συστήθηκα. Με λένε Πέδρο, είμαι κι εγώ από το Ονόριο.
Μπορώ πλέον να ξεχωρίζω
πότε η Λαρίσα κατεβαίνει απ' τη σκηνή και γίνεται Ανίτα.
Έτσι.
Επέστρεψα!
Είτε σ' αρέσει είτε όχι.
Όταν με κάλεσε να συμμετάσχω,
νόμιζα ότι ήθελε μαρτυρία για το ποια ήταν πριν την Ανίτα.
Δέχτηκα γιατί νόμιζα ότι ήθελε να μιλήσει γι' αυτό,
γι' αυτούς τους δύο πόλους.
Ήξερα ότι, εφόσον τη γνώριζα από παλιά,
ήμουν από τους λίγους που μπορούσαν να το εξηγήσουν.
Η αγάπη που της έχω δεν έχει καμία σχέση με αυτήν την ταινία.
Αλλά μετά σκέφτηκα
ότι ίσως τελικά βρω το θάρρος
να της πω όλα όσα νιώθω τόσα χρόνια, που την παρακολουθώ εξ αποστάσεως.
Τα γυρίσματα φέρνουν τους ανθρώπους κοντά.
Χαίρομαι που γύρισες.
Κι εγώ χαίρομαι που γύρισα.
Υπάρχει ακόμα κάτι μεταξύ μας;
Άραγε αυτός ο απλός τυπάκος θα της τραβήξει το ενδιαφέρον,
αφού έχει βρεθεί στις τάξεις υπερδιασήμων;
Μπορώ να διατηρήσω τον επαγγελματισμό μου, χωρίς να τα μπερδέψω όλα αυτά;
Χαίρεσαι που είμαστε μαζί;
Ναι. Γιατί;
Τίποτα.
Και επιπλέον…
Παραμένει ίδια;
Θα μπορέσω εγώ να είμαι ο εαυτός μου;
Φυσικά και δεν της είπα τίποτα.
Αλλά δεν σκεφτόμουν αυτό, όταν μπήκαμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Παλιά της άρεσε να λέει το όνομά μου, γιατί έτσι έλεγαν τον παππού της.
Που ήταν επίσης μουσικός.
Αυτός τη μύησε στον κόσμο της μουσικής.
Πέδρο! Πού είναι ο Πέδρο; Πέδρο!
Είναι λες και έλειπα πολύ καιρό.
Μα έλειπες πολύ καιρό!
Αλλά για εμένα δεν έφυγες ποτέ.
Εγώ, η Ανίτα, η Λαρίσα και ο φακός μου.
Ένας φακός που θα εστίαζε σε έναν άνθρωπο, αλλά ξαφνικά εστιάζει σε δύο.
Δύο υπέροχες γυναίκες,
που μου άνοιξαν την πόρτα και τώρα την ανοίγουν και σε εσάς.
-Δεν έχεις σχέση; -Όχι.
Νομίζεις ότι έχω;
-Ναι. -Γιατί;
Γιατί έτσι.
Νομίζω ότι είσαι με κάποια και δεν μου το λες για χάρη της τέχνης.
-Είδα την κοπέλα σου στο Instagram. -Ναι; Ποια είναι;
-Αυτή που είναι εκεί. -Ποια;
-Αυτή στο Instagram σου. -Στη φωτογραφία;
Χωρίσαμε πριν…
τέσσερις μήνες.
Άρα είσαι ελεύθερος;
-Ελεύθερος, δυστυχώς. -Αλήθεια;
Αλήθεια.
Γιατί να πω ψέματα;
Δεν ξέρω.
Δηλαδή ξέρω.
Δεν μ' αρέσει που όταν λες ιστορίες,
από τότε που ήμασταν παιδιά, επιμένεις ότι ήσουν άσχημη.
Χάλια ήμουν!
Έλα τώρα.
Χάλια ήμουν. Στην τάξη…
Το έλεγαν οι φίλες σου;
Εκείνη την εποχή, όταν έμπαινα στην τάξη,
τα παιδιά έκαναν ότι πέθαιναν, επειδή είχα μεγάλη μύτη.
-Αλήθεια. -Ορίστε;
Οι συμμαθητές μου έκαναν ότι πέθαιναν από ασφυξία.
Ωραίοι συμμαθητές!
Εκείνη την εποχή δεν πήγαινε καλά η επιχείρηση του πατέρα μου.
Και τότε αναγκαστήκαμε να πάμε
σε δημόσιο σχολείο.
Ήμουν πολύ διαβαστερή, μεγάλο φυτό.
Και φοβόμουν να πάω στο δημόσιο. Έλεγα "Γάμησέ τα".
Αλλά διοργανώθηκαν καλλιστεία. Εγώ δεν πιστεύω στις συμπτώσεις.
Όλα αυτά συνέβησαν για να τα αφηγούμαι σήμερα.
Ήταν τα καλλιστεία "Το Κορίτσι της Άνοιξης".
Το έπαθλο ήταν μια υποτροφία.
Και δήλωσα συμμετοχή.
Πώς ξέρω ότι ήμουν άσχημη; Γιατί ήμουν άσχημη.
Ήμουν ο περίγελος του σχολείου επειδή δήλωσα συμμετοχή.
Τα καλλιστεία είχαν θέμα.
Την ανακύκλωση.
Πήγα σπίτι κι είπα στη μαμά μου
ότι δήλωσα συμμετοχή και ότι πρέπει να κερδίσω για να πάρω την υποτροφία.
Η μαμά μου κι εγώ αρχίσαμε να φτιάχνουμε ρούχα από ποτήρια καφέ.
Κι όταν φτάσαμε, όλες οι συμμετέχουσες ήταν πολύ κομψές.
Κοίτα τι φοράει! Μοιάζει με Paco Rabanne!
Κοίτα τι φοράω εγώ.
Και η μαμά μου είπε "Λαρίσα, έλα, πάμε να φύγουμε".
Κι εγώ είπα "Μαμά, τι εννοείς;"
Και μου είπε "Όχι.
Δεν βλέπεις ότι όλες αυτές μάλλον πήγαν σε μοδίστρα;
Ενώ τα δικά σου ρούχα τα φτιάξαμε εμείς".
Της είπα "Μαμά, δεν έχει σημασία.
Δεν έχουν αυτό που έχω εγώ".
Και ρώτησε "Τι έχεις;" "Ταλέντο", απάντησα.
Ανέβηκα στη σκηνή έτσι.
Έτσι.
Έτσι!
-Έχω τις φωτογραφίες. -Σαν να το βλέπω.
-Όχι. -Τα πάντα.
Έχω φωτογραφίες.
Και όταν είχε πάει εφτά το απόγευμα, η μαμά μου άρχισε να φεύγει.
Ήταν ήδη στην πόρτα.
Και η παρουσιάστρια είπε "Νικήτρια είναι
η Λαρίσα ντε Μασέδο Ματσάδο!"
Γύρισα στη θεία μου και της είπα "Δεν σας είπα ότι θα κερδίσω;"
Και ανέβηκα στη σκηνή.
Πήρα την κορδέλα μου, την ανθοδέσμη μου και την υποτροφία μου και σπούδασα δωρεάν.
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΑ ΠΑΠΑΚΙΑ ΡΙΟ, 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1998
Η Λαρίσα, από τότε που ήταν μικρή, είχε ισχυρή προσωπικότητα.
Και ακόμη έχει.
ΜΙΡΙΑΜ ΜΗΤΕΡΑ
Από πολύ μικρή ήθελε να περνάει το δικό της.
Δεν υποχωρούσε με τίποτα.
Πάντα έτσι ήταν.
Σκάρωνε παιχνίδια. "Θα παίξουμε τις τραγουδίστριες.
Θα παίξουμε αυτό, θα παίξουμε θέατρο".
Αυτή αποφάσιζε, αυτή τα οργάνωνε, από πολύ μικρή ηλικία.
Ορίστε!
Φέρ' το εδώ!
ΜΑΡΣΙΑ ΘΕΙΑ
Ήμασταν πολύ δεμένες πάντα. Στα πάρτι γενεθλίων πηγαίναμε όλοι.
Και η ίδια πάντα λέει
"Πάντα ήμασταν ευτυχισμένοι, έτσι; Με ή χωρίς λεφτά".
Και της απαντώ "Ακριβώς".
Για όσους είμαστε από εκεί, η οικογένεια είναι το παν.
Τα θεμέλια.
Πάντα εκτιμούσα πολύ τη δική μου.
Αλλά αυτό που κάνει η Λαρίσα δεν το είχα ξαναδεί.
Καλημέρα, μπαμπά. Πώς είσαι;
Είδα όνειρο ότι ήσουν στο κρεβάτι κι έκλαιγες από πόνους στη μέση.
Είσαι καλά;
Ανίτα, ευχαριστώ πολύ… Θα ηχογραφήσω. Στα αγγλικά, έτσι;
-Όπως θες. -Ωραία.
Λοιπόν, Ανίτα, από την αρχή ήθελες να κάνεις διεθνή καριέρα.
Και τα κατάφερες.
Νοσταλγείς κάτι από τα πρώτα χρόνια της καριέρας σου;
Το μόνο που μου λείπει είναι το να είμαι με την οικογένειά μου συνέχεια.
-Μαμά! -Μπαμπά!
Μου λείπει πολύ η οικογένειά μου, όταν δεν είναι εδώ.
Έχω μια συναισθηματική εξάρτηση.
Όταν πέθανε η γιαγιά μου…
ΜΑΡΙΑ ΓΚΛΟΡΕΤΕ ΓΙΑΓΙΑ
…έναν χρόνο μετά
άρχισε να μου μιλάει στα όνειρά μου.
Ήταν η καλύτερή μου φίλη.
Στη θρησκεία μου πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν ποτέ.
Μου μιλάει, μου λέει πράγματα που θα συμβούν,
μου μιλάει για το μέλλον.
Είναι φίλη μου και συνεχίζουμε να μιλάμε.
Ξέρω ότι δεν πέθανε.
Ακόμα κλαις;
ΡΕΝΑΝ ΑΔΕΡΦΟΣ
Θεέ μου.
Ο αδερφός μου ξέρει τι σκέφτομαι, τι θέλω. Είναι περίεργο.
Τον αγαπώ, τον θαυμάζω πολύ. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν.
Είναι ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου.
Δουλεύουμε μαζί.
Θα έρθω μαζί σου αύριο.
Παλιά δεν τον έβλεπα έτσι, ούτε αυτός εμένα.
Τώρα νιώθω πόσο με αγαπάει, νομίζω κι αυτός το ίδιο.
Είναι τα πάντα για μένα.
Μπαμπά, σ' αγαπώ πολύ.
Μ' αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί. Σ' αγαπώ, είμαι ευτυχισμένη.
Όταν είμαι δίπλα σου, η ζωή μου βελτιώνεται.
Εμφανίζεται ένα ουράνιο τόξο.
Είσαι υπέροχος, σ' αγαπώ.
Κι εγώ, αγάπη μου. Είμαι πολύ ευτυχισμένος δίπλα σου.
ΜΑΟΥΡΟ ΠΑΤΕΡΑΣ
Κι εγώ σ' αγαπώ πολύ, εντάξει;
Χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένη.
Η Λαρίσα είναι πολύ δεμένη με τις θείες της.
Το έχω δει στο Ονόριο,
αλλά και στο Instagram, όταν ταξιδεύει και τους φέρνει όλους.
-Πορτογαλικά. -Πορτογαλικά;
Θα ανέβουν στη σκηνή η οικογένειά μου κι οι φίλοι.
Θα βγάλουμε τη βραζιλιάνικη σημαία. Και θα χορέψουμε με τους φίλους.
Ή όταν ανεβάζει την οικογένειά της στη σκηνή.
Η οικογένειά μου είναι εδώ.
Μία από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου. Ευχαριστώ, Πορτογαλία!
Ακόμη πιστεύω ότι η Λαρίσα έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί.
Τι έλεγες;
Όταν ήμουν μικρή, στο εμπορικό κέντρο πουλούσαν προϊόντα Disney.
Με τη Μίνι, τον Μίκι, τον Πλούτο. Υπήρχε ξεχωριστή ουρά για τον καθένα.
ΜΑΡΙΛΙΑ ΘΕΙΑ
Δεν μπορούσαμε να σταθούμε στην ουρά για τη Μίνι, ήταν τεράστια.
Σταθήκαμε στην πιο μικρή ουρά, την ουρά για τον Πλούτο.
Στάθηκε εκεί, κοιτούσε την άλλη ουρά, αλλά δεν είπε "Δεν θέλω".
Είχε χαθεί στις σκέψεις της, εμείς λέγαμε "Είναι τεράστια η ουρά για τη Μίνι".
Και ξαφνικά τη χάνουμε.
Υπήρχε πάρα πολύς κόσμος. "Πού είναι η Λαρίσα; Πού πήγε;"
Έβαλα τα κλάματα, νόμιζα ότι την απήγαγαν. Είναι μικροκαμωμένη.
Προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, είμαι νευρική.
Δεν τη βρίσκαμε. Και πού λέτε ότι ήταν;
Στην ουρά.
Και αυτό που μας τρόμαξε περισσότερο ήταν ότι δεν είχε μια έκρηξη οργής.
Ούτε είπε "Θέλω να πάω εκεί".
Απλώς σηκώθηκε και πήγε. Θεώρησε ότι μπορούσε να το κάνει.
Και απλώς πήγε.
Τη μεγάλωσαν η μαμά της κι οι θείες μαζί, γιατί δούλευαν και οι τρεις μαζί.
Η Μιριάμ, η Μάρσια κι η Μαρίλια.
Όταν η Μιριάμ και ο Μάουρο χώρισαν, η Λαρίσα ήταν δύο κι ο Ρενάν τεσσάρων.
Οι θείες της της στάθηκαν.
Και κάτι ακόμη.
Ο αδερφός της ήταν μεγαλύτερος όταν χώρισαν οι γονείς,
φαινόταν ότι το είχε πάρει πιο βαριά.
Κι εκείνη ένιωσε παραμελημένη.
Κάποιοι φαίνεται ότι δεν χρειάζονται στήριξη,
ενώ τη χρειάζονται περισσότερο απ' όλους.
Όταν δεν τους προσφέρεται, γίνονται ακόμη πιο δυνατοί.
Αυτό συμβαίνει κι εδώ.
Η Λαρίσα είναι ευάλωτη,
ευαίσθητη.
Ενώ η Ανίτα είναι πολύ δυνατή.
Είναι τρομακτικό ενίοτε.
Νομίζω ότι και οι δύο είναι πολύ ρομαντικές,
αν και στη Λαρίσα είναι εμφανές,
ενώ η Ανίτα μοιάζει το αντίθετο ακριβώς.
Ποιος είπε ότι δεν μπορείς να είσαι και τα δύο παράλληλα;
Πάντως, κάποια που ένιωθε αόρατη στα παιδικά της χρόνια,
όπως λέει πάντα η ίδια,
δεν ξέρω,
θα ήταν ευκολότερο να διαλέξει μία μόνο εκδοχή του εαυτού της
και μετά να συνειδητοποιήσει ότι κι οι δύο εκφάνσεις μπορούν…
Πώς να το θέσω;
Να συνυπάρχουν.
Σε όλη μου την παιδική ηλικία ήμουν αόρατη μες στο σπίτι.
Η μαμά μου δεν με αποδεχόταν όπως ήμουν.
-Πίστευε ότι έπρεπε να είμαι λιγότερο. -Λιγότερο;
Να ξεχωρίζω λιγότερο, να μιλάω λιγότερο,
να είμαι λιγότερο φανταχτερή, λιγότερο ακραία.
Πάντα έλεγε ότι πρέπει να μοιάσω στον αδερφό μου.
Κι ο αδερφός μου ήταν πάντα πιο ήσυχος,
σαν εκείνη.
Ενώ εγώ ήμουν πιο…
Και δεν ήθελα.
Εγώ ήθελα να είμαι…
Αν δεν είχα κάνει καριέρα, αν δεν είχα δημιουργήσει ως Ανίτα,
αν δεν είχα ό,τι έχω,
αν δεν είχα γράψει τόσες φορές
ιστορία στη χώρα μου,
σε όλο αυτό,
θα ήταν σαν να μην είχα καμία αξία.
Οι άλλοι δεν θα είχαν λόγο να με κοιτάξουν.
Γιατί αν δεν τα είχα κάνει όλα αυτά, αν δεν είχα γίνει η Ανίτα,
θα ήμουν αδιάφορη.
Γιατί έτσι ήταν όλη μου η παιδική ηλικία.
Μαμά, πώς είσαι;
Θυμάσαι τον Πέδρο;
Τον παιδικό μου φίλο από το Ονόριο; Ξανθός, γαλανομάτης. Τον είχα φιλήσει.
Είναι εδώ, έχουμε γυρίσματα.
Σ' αγαπώ πολύ. Το βίντεο ήταν υπέροχο.
Ήταν τέλειο.
Θα γυρίσω στο Μαϊάμι.
Σ' αγαπώ πολύ.
Μου λείπεις.
Τσάρλι, έλα!
Τσάρλι!
Τα πουλιά μπορούν να πετάξουν όσο μακριά και όσο ψηλά θέλουν;
Ή έχουν τα όριά τους;
Έχουν όρια.
Ποια;
Η Ανίτα σημείωσε νέο ρεκόρ με το σινγκλ "Envolver",
φτάνοντας στο Top 1 Global στο Spotify.
-Πού είναι η μαμά μου; -Εκεί κάτω.
-Το πιστεύεις; -Μαμά!
Το πιστεύεις; Ούτε εγώ δεν το πιστεύω!
Ανίτα!
Μπαμπά!
Θεέ μου!
-Μπράβο σου. -Θεέ μου!
-Ναι.
-Κόρη μου. -Μπαμπά…
Είναι εξωπραγματικό.
-Όντως. -Εξωπραγματικό.
Είναι απίστευτο.
Το ακούγαμε και μετά…
Πιστεύω ότι για κάθε καλλιτέχνη η απόλυτη επιβράβευση
είναι να μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό που θέλει να κάνει καλλιτεχνικά
και να το εισπράξει ο κόσμος.
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ "ENVOLVER"
Άπαιχτο!
-Πανέμορφο. -Ναι.
Τα σπάει!
Κάποιος μου είπε ότι ήταν αδύνατη η διεθνής καριέρα για τους Βραζιλιάνους.
Γιατί το προσπάθησαν όλοι.
Η τελευταία απόπειρα ήταν τον προηγούμενο αιώνα με την μπόσα νόβα.
Στον αιώνα μας δεν υπήρχε τίποτα.
Είχα κάνει τη μεγαλύτερη επιτυχία στη χώρα μου.
Και μετά άρχισα να αναρωτιέμαι "Εντάξει, τι ακολουθεί;"
Τηλεφώνησα στον αδερφό μου.
Είπα "Θέλω διεθνή καριέρα, θα τραγουδήσω στα ισπανικά".
Και μου είπε
"Γιατί;
Πάνω που καταφέραμε να σπάσουμε τις προκαταλήψεις στην πατρίδα σου;
Θες να ξαναρχίσεις απ' την αρχή;
Θα ξεκινήσεις πάλι απ' το μηδέν.
Θα πρέπει να κάνεις τις μαλακίες που έκανες πριν έξι χρόνια.
Δεν έχεις καν δυνάμεις".
Και του είπα "Αυτό θέλω να κάνω".
ΚΟΙΛΑΔΑ ΚΟΑΤΣΕΛΑ, ΗΠΑ
-Αυτά τα ανοίγματα θα κλείσουν; -Όχι.
Είναι τετράγωνο, δεν μπορούμε να το μετακινήσουμε.
Όχι, έλα εδώ. Θα σου δείξω πώς λειτουργεί.
Πάντα θα φέρω την κουλτούρα μου και θα την αγκαλιάζω.
Γιατί αυτές είναι οι ρίζες μου.
Αγωνίζεται για κάτι πολύ σημαντικό για εκείνη, για την ταυτότητά της.
Τέλειο!
Η πρώτη Βραζιλιάνα στην κορυφή των διεθνών τσαρτ,
η πρώτη Βραζιλιάνα που εμφανίζεται στην κεντρική σκηνή του Coachella.
Και η αίσθηση είναι ότι θέλω να συνεχίσω.
Τα πάντα βρίσκονται εκεί που πρέπει, όλα πάνε καλά.
-Γεια σου! -Ζούμε!
Λατρεύω το άνοιγμα για τα κοτσιδάκια.
Το μαλλί μου πρέπει να παίρνει αέρα.
ΣΝΟΥΠ ΝΤΟΓΚ ΡΑΠΕΡ
Δεν παίζουμε.
Ό,τι θέλεις. Μπορούμε να αράξουμε εδώ.
Θα φέρουν ποτά αργότερα στο πίσω μέρος.
Μπορείς να καπνίσεις, να κάνεις ό,τι θες.
-Όπως στον κόσμο μου. -Στη φαβέλα κάνεις ό,τι θες.
-Αράζουμε στη γειτονιά. -Έχουμε πολλά.
Κάποιοι καλλιτέχνες άλλαξαν το όνομά τους
και δημιούργησαν μια καλλιτεχνική περσόνα.
Αλλά πολύ συχνά
μετά από καιρό μία απ' τις δύο εκφάνσεις σβήνεται.
Αλλά όχι στην περίπτωσή της.
Έτσι θα βγω στη σκηνή, κοίτα.
Πάνω σε μοτοσικλέτα.
Στις φαβέλες κάποιοι ζουν πολύ ψηλά στον λόφο.
-Ναι. -Δεν θέλουμε να ανέβουμε με τα πόδια.
Έχουμε τα μοτο-ταξί.
Πληρώνεις ένα ή δύο δολάρια, σε πάνε μέχρι το σπίτι σου
και μετά κατεβαίνουν.
-Οπότε θα βγεις με το μοτο-ταξί. -Στη δουλειά πήγαινα με μοτο-ταξί.
Ήθελα ως θέμα το καρναβάλι, αλλά όχι το συμβατικό καρναβάλι.
-Όχι του Ρίο. -Κάτι παραδοσιακό.
Ναι, ένα παραδοσιακό καρναβάλι.
Όταν είδα από κοντά πώς συνυπάρχουν η Λαρίσα και η Ανίτα,
βρισκόμασταν στην Καλιφόρνια και ταυτόχρονα στο Ονόριο.
Και οι δυο τους στο πιο σημαντικό μουσικό φεστιβάλ.
-Πρώτη σου φορά στο Coachella; -Ναι, πρώτη φορά. Έχω πάθει.
Έχω χεστεί.
-Έχεις χεστεί; -Απ' τον φόβο μου.
Αυτήν τη στιγμή
εγώ φοβάμαι.
Φοβάμαι να δοθώ σε μια γυναίκα
που ίσως έχει συνηθίσει πλέον στα μεγαλεία, αντί για την απλή ζωή.
Για μία γυναίκα στον χώρο του θεάματος…
Βοήθησέ με.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΗΠΑ
…αν δεν συνοδεύεται από έναν άντρα του θεάματος,
όλα είναι λίγο πιο δύσκολα.
Είναι επιχειρηματική κίνηση.
Με ποιον θα κάνεις σχέση; Πού θα εμφανιστείτε μαζί;
Πήρες τα πατίνια μου;
Θα κρυώνεις με αυτά τα ρούχα.
Και παρόλο που ήθελα πολύ να ζήσω αυτό το όνειρο,
κατάλαβα ότι αυτά δεν είναι για μένα.
Έλα.
Για να μην κρυώνεις.
Πάρε. Βλέπεις πώς φροντίζω όσους αγαπώ;
Και συνειδητοποίησα το εξής:
Όταν μ' αρέσει κάποιος, θα είμαι μαζί του επειδή μου κάνει καλό.
Είτε είναι ο σερβιτόρος,
είτε ο παρκαδόρος,
είτε ο θυρωρός.
Δεν έχει σημασία.
Πρέπει να πάμε μέχρι την πόρτα.
Ναι;
-Κόβονται τα κεφάλια μας. -Βλέπεις; Εγώ δεν βλέπω τίποτα.
-Βλέπω, ναι. -Τώρα; Εντάξει;
Ναι.
Είναι απίστευτο.
Αν ένας πλούσιος και διάσημος τα φτιάξει με μια όμορφη κοπέλα της επαρχίας,
όλοι λένε "Τι όμορφο!
Έχει σχέση με μια καλή κοπέλα απ' την επαρχία".
Αν, όμως, μια διάσημη γυναίκα τα φτιάξει με έναν απλό άντρα,
με μια κανονική δουλειά, λένε
"Χρειάζεσαι κάποιον του επιπέδου σου, αυτός δεν είναι για τα κυβικά σου".
Λες και ο άντρας στο πλάι σου ορίζει την αξία σου.
ΣΕΒΙΛΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Δεν θα έρθεις;
-Δεν θα έρθεις για ύπνο; -Ναι.
Θα κάνω ντους πρώτα.
Θα σε πλύνω εγώ.
-Τι; -Θα σε πλύνω εγώ.
Για να μη μυρίζεις…
Φέρ' το εδώ.
Πρέπει να ξεφορτωθούμε αυτήν την τσιγαρίλα.
Εντάξει.
Περίμενε, θα τη φτιάξω εγώ.
Εντάξει.
Λοιπόν.
Είσαι γεμάτος τατουάζ, έτσι;
Αλλά δεν έμαθες ποτέ πώς να πλένεσαι.
-Να σε πλύνω κι εγώ; -Όχι, εγώ ξέρω.
Εντάξει.
Όχι, ξέρω να πλένομαι.
Εσύ δεν ξέρεις.
Ανίτα!
Ήρθε η Ανίτα!
Ποιος είναι;
ΜΑΪΑΜΙ, ΗΠΑ
Δεν μπορώ!
-Ανίτα. -Δεν μπορώ να είμαι η Ανίτα μαζί σου!
Πρέπει να μεθύσω απόψε.
-Θα πιούμε; Τι θα γίνει; -Ναι, έλα. Βάλε κάτι.
-Ψυχαγωγία ενηλίκων; -Αμέσως.
Έχουμε τεκίλα Don Julio Rosado.
Και…
Θυμάσαι που όταν ήρθες ήμασταν οι δυο μας;
Ναι, θυμάμαι.
-Μιλούσαμε με συγκεκριμένο τρόπο. -Ναι.
Πρόσεξες πώς άλλαξα όταν μπήκαν μέσα οι άλλοι;
Μπροστά στους άλλους δεν μ' αρέσει να δείχνω τον πραγματικό μου εαυτό.
Αλλάζει η προσωπικότητά μου.
Και ενίοτε αναρωτιέμαι "Γαμώτο.
Γιατί είμαι έτσι ξαφνικά;"
Και ξέρω γιατί.
Αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω.
Γιατί νομίζεις;
Γιατί φοβάμαι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα με κρίνουν.
-Τι λέει, Ανίτα; -Τι λέει, Πέδρο;
Γεια!
-Έλα, θα σου πω ένα μυστικό. -Πες μου.
Θα το γράψω το μυστικό.
Πέδρο, είσαι πολύ σέξι όταν κρατάς την κάμερα στο χέρι.
Ποια μιλάει; Η Ανίτα ή η Λαρίσα;
-Απάντησέ μου. -Μου τη σπας!
Θα απαντήσεις μετά;
Η Ανίτα φυσικά. Εγώ δεν θα το έλεγα ποτέ.
Αν και το σκέφτομαι.
Θέλω να μου το πεις μετά.
Γεια σας!
Χαιρόμαστε που είμαστε εδώ. Έτοιμοι;
-Σάρωσα σαν τυφώνας, έτσι; -Ναι, όντως.
Όταν έχω να κάνω κάτι πολύ δύσκολο ως Ανίτα,
τόσο πιο δυνατή εμφανίζεται η Ανίτα.
-Απόψε μπήκε δυνατά. -Σκάει ξαφνικά και με ορμή.
Εντελώς εκτός ελέγχου.
Όταν πάμε σπίτι, θα με πάρεις αγκαλιά;
-Φυσικά. -Αν αρχίσω να φρικάρω;
Εννοείται.
-Το κάνεις κι όταν δεν φρικάρω. -Ναι.
Όταν ήρθα να κινηματογραφήσω τη Λαρίσα, το δύσκολο ήταν να κρύψω πώς ένιωθα.
Να προσποιούμαι ότι ακολουθούσα μια γειτόνισσά μου που έγινε ποπ σταρ.
-Ξέρεις τίνος είναι αυτή η τσάντα; -Τι;
Ποια τσάντα;
Αυτή εκεί; Όχι, δεν ξέρω.
Ήταν της Κάρμεν Μιράντα.
Τι λες;
ΤΣΑΝΤΑ ΒΡΑΔΙΝΗΣ ΕΞΟΔΟΥ
Δεν είχε αλλάξει τίποτα στις ιδιωτικές μας στιγμές.
Η μόνη διαφορά τώρα ήταν ότι ένιωθα ότι ήμουν σε μια ιστορία αγάπης.
Εντάξει. Ξέρεις τι θα κάνω τώρα;
Μάντεψε!
-Δεν το πιστεύω αυτό. Θεέ μου! -Κλείσε το φως.
Ονειρεύομαι;
Μην κάνεις τίποτα. Θα κλείσω την πόρτα. Το δωμάτιο σκοτεινιάζει πολύ.
Θεέ μου.
Ο κόσμος νομίζει ότι είμαι ανασφαλής;
Πιστεύεις ότι θα το μάθουν τώρα;
Μάλλον.
Συμφωνώ.
Νομίζω ότι δεν πιστεύουν ότι πριν βγω στη σκηνή
σκέφτομαι ότι όλα είναι χάλια, εγώ είμαι χάλια,
ότι το κοινό δεν θέλει να με δει, όλα είναι χάλια,
ότι δεν θα αρέσει σε κανέναν, δεν θα έρθει κανείς στο σόου.
Κι εγώ αμφιβάλλω.
ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ
Όταν πριν κοιμηθούμε η Λαρίσα είπε ότι έχει ανασφάλειες πριν βγει στη σκηνή,
ένιωσα σαν χαμένος.
Γεια σου, Ρίο ντε Τζανέιρο!
Γιατί το άλλο πρωί
μπήκε σε επιθετική λειτουργία, έμοιαζε άτρωτη.
Όταν εμφανίζεται, έχει δύο κανάλια στο μικρόφωνο.
Ένα για να τραγουδάει, ένα για να μιλάει στην παραγωγή.
Εκπληκτικό!
Βγάλτε τα φτερά.
Αυτή διευθύνει τα πάντα.
Τώρα με τη χορωδία.
Μπορεί, ενώ είναι επί σκηνής, να δει κάτι και να ενημερώσει την ομάδα της.
Φοβάμαι ότι θα συνθλίψουν μια κυριούλα πάνω στα κιγκλιδώματα.
Φέρτε την στην πρώτη σειρά.
Βλέπει τα πάντα ενώ ερμηνεύει
και τα καταγράφει όλα.
Προσοχή, δημοτικοί αστυνομικοί.
Λήστεψε κάποιον που ήταν εκεί και έφυγε τρέχοντας προς τα εκεί.
Το είδα, όχι ο κόσμος, εγώ. Τον έκλεψε και πήγε προς τα εκεί.
Δεν επαναπαύεται στη δόξα της.
Δεν αμφιταλαντεύεται,
είτε τραγουδάει, είτε έχουμε εκλογές.
Νιώθει ελεύθερη
να αποδεχτεί τον εαυτό της όπως είναι, χωρίς να δίνει εξηγήσεις.
Αυτό την κάνει πανίσχυρη
και δεν μασάει τίποτα.
Έξι, εφτά, οχτώ, ένα.
ΠΡΟΒΕΣ VMA
Και παλαμάκια.
Τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, οχτώ. Περπατάμε.
Δύο, τρία, χωρίζουμε.
Πέντε, έξι, εφτά, οχτώ. Ένα, δύο…
Δεν έμειναν για έλεγχο. Δεν είδαν την πρόβα.
Αναρωτιέμαι,
αφού έχω τόσους ανθρώπους στο συνεργείο μου,
γιατί πρέπει εγώ,
ως ερμηνεύτρια, ως Ανίτα,
να το σκεφτώ τώρα,
να διαχειριστώ αυτό το πρόβλημα, να καταλάβω ότι υπάρχει πρόβλημα,
πέντε λεπτά πριν την πρόβα.
Θέλω μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση.
Η κάμερα κατέγραφε ταυτόχρονα την ερμηνεύτρια και την παραγωγό.
Γιατί παρακολουθεί τα πάντα.
Κάθε φορά οι ίδιες μαλακίες.
Όταν οργανώνω ακριβώς το ίδιο στη Βραζιλία
με την ομάδα μου, με τη δική μου οργάνωση, γιατί δεν συμβαίνουν αυτά;
Είμαι πολύ εύκολη στη συνεργασία.
Δεν έχω απαιτήσεις, δεν ζητάω τίποτα.
Είναι πανεύκολο. "Τι θέλεις, Ανίτα;" "Ό,τι υπάρχει διαθέσιμο".
"Πώς το θέλεις;" "Όπως μας βολεύει όλους".
Πάντα αυτό λέω.
Είναι πανεύκολο, γαμώτο.
Μια ερώτηση.
Η Λαρίσα το νιώθει όταν βγάζεις την ενέργεια της Ανίτα;
Είναι σαν… ανάκρουση όπλου;
Ναι, δηλαδή…
Το νιώθω όταν γυρίζω σπίτι.
Γυρίζω σπίτι και νιώθω
σαν να βασάνιζα τον ίδιο μου τον εαυτό.
ΣΕΒΙΛΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Πέδρο;
ΗΜΕΡΑ ΒΡΑΒΕΙΩΝ LATIN GRAMMY
Σε ξύπνησα; Κάνω φασαρία μήπως;
Λοιπόν, άλλη μία ιστορία της Λαρίσα.
Μια φορά κι έναν καιρό, η Λαρίσα πήγε στα βραβεία Grammy.
Η Λαρίσα άρχισε να μακιγιάρεται μόνη της πριν βγει.
Σε καλούν.
Δεν θα κλάψω
Δεν ξέρω, να γελάσω ή να κλάψω.
Κάποια μέρα θα ξεβαφτώ και θα πω "Τέρμα πια, δεν πάω".
Αγχώνομαι όταν με κοιτάς έτσι.
Αλλά θα τα καταφέρω και θα βγούμε
και θα είμαι κουκλάρα.
Κι όλοι θα πουν "Είσαι πανέμορφη".
Και εγώ θα λέω "Ναι, ευχαριστώ".
Αυτή είναι η σύνοψη της βραδιάς.
Άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και εγώ ανησυχώ για τέτοιες βλακείες.
Η ζωή μου είναι ενδιαφέρουσα. Συμβαίνουν πολλά συνέχεια.
Και καταλήγεις
να θέλεις να μιλάς για όλα αυτά.
Για να δείξεις τι συμβαίνει.
Και έτσι φαίνεται ότι η ζωή της Λαρίσα δεν είναι ενδιαφέρουσα.
Επειδή δεν συμβαίνουν ένα σωρό πράγματα,
δεν υπάρχουν ανατροπές ή προβλήματα προς επίλυση.
Και χάνεται στα παρασκήνια, ξεχνάς να μιλάς για αυτήν.
Και αυτό συμβαίνει και σε μένα.
Την ξεχνάω, γιατί η ζωή της έχει λιγότερο ενδιαφέρον.
Δεν έχει λιγότερο ενδιαφέρον, απλώς δεν κατακλύζεται από πληροφορίες.
Έχασα πάλι τον φορτιστή.
Τέτοιες στιγμές εύχομαι να μην ήμουν η Ανίτα.
Γιατί ψοφάω για μια βραδινή έξοδο
και δεν θέλω να ανησυχώ για το πού μπορώ να πάω.
Θέλω να πάω όπου γουστάρω.
Μπορεί να πάω κάπου και να πουν ότι δεν μου αρμόζει,
ότι δεν έπρεπε να είχα πάει εκεί.
Κακώς ήμουν μες στη μέση του δρόμου.
Αφού αυτό θέλω!
Έχεις Bluetooth, φίλε;
-Ποια είναι αυτή; -Η Κάρμεν Μιράντα.
-Δεν την ξέρεις; -Όχι.
Και τώρα ένα ταχύρρυθμο μάθημα στον φίλο μας
που δεν ξέρει ποια ήταν η Κάρμεν Μιράντα.
Η Κάρμεν Μιράντα ήταν η πρώτη Βραζιλιάνα
που έγινε διάσημη στο εξωτερικό.
Μετά απ' αυτήν, ποια Βραζιλιάνα πέτυχε κάτι παρόμοιο;
Μάντεψε.
Πώς σου φάνηκε η αποψινή βραδιά;
Λοιπόν…
περάσαμε ωραία.
Ο κόσμος πάντα φοβάται να μου πει κάτι.
-Δηλαδή; -Ή να ρωτήσει κάτι.
Γιατί με βλέπουν ως την Ανίτα, που χορεύει και που κάνει τουέρκινγκ.
Κι όταν έρθει η ώρα του σεξ, λένε
"Θεέ μου, δεν μπορώ.
Πρέπει να ανταποκριθώ στις προσδοκίες, γιατί είναι διάσημη".
Και δεν τους σηκώνεται.
Παλιά ένιωθα άσχημα γι' αυτό.
Στεναχωριόμουν πολύ.
Γιατί κανείς δεν μπορούσε να είναι μαζί μου.
Και έλεγα "Γαμώτο, γιατί πάντα συμβαίνει σ' εμένα;"
Ένιωθα θύμα.
Τώρα πια λέω
"Δεν πειράζει, αν δεν είχες τα κότσια, δεν ήταν γραφτό να συμβεί".
Φτάνει.
Κλείνω.
Εντάξει. Το αγαπημένο σου τραγούδι;
-Κοίτα. -Νομίζω ότι θα σου αρέσει κι εσένα.
Είμαι σχεδόν σίγουρος.
Αυτό το τραγούδι θα άκουγες μια ζωή, αν έπρεπε να διαλέξεις μόνο ένα;
Ναι. Εσύ;
-Εγώ; -Ναι.
Θα σου πω.
Το αγαπημένο μου τραγούδι.
Αυτό.
Περίμενε.
Όταν ήμουν ακόμη στην εφηβεία,
είδα μια ταινία.
Δεν θυμάμαι τον τίτλο,
αλλά η πρωταγωνίστρια λέει αυτό το τραγούδι
και είναι πολύ ρομαντική σκηνή,
είναι μια ερωτική εξομολόγηση.
Και εγώ πάντα ήμουν ρομαντική.
Κανείς δεν ξέρει τον άλλο μου εαυτό.
Ο άλλος μου εαυτός
είναι αυτή η χαζορομαντική που έχετε μπροστά σας.
Και έγινε το αγαπημένο μου τραγούδι.
Σε όλον τον κόσμο.
Νυστάζεις;
Έχω πιει.
Εδώ…
-Στο… -Μια φορά κι έναν καιρό.
Στο παραμύθι που σκάρωσα.
Κάτι που θαυμάζω πολύ στη Λαρίσα είναι ο αυθορμητισμός της.
Είναι σε όλα της αληθινή.
Κλαίει και γελάει με διαφορά δευτερολέπτων.
Σε αποπλανεί φορώντας πιτζάμες.
Παράλληλα είναι και σκηνή και ένας ώμος να στηριχτείς.
Είναι καλλιεργημένη, αστεία,
βασίλισσα του κόσμου,
και ανησυχεί για τους άλλους όσο κανείς.
Ενίοτε αναρωτιέμαι
πόσες αντιφάσεις χωράνε σε έναν μόνο άνθρωπο.
Εκείνη τη μέρα τη ρώτησα γιατί άρχισε να κλαίει ξαφνικά.
Γελούσαμε πολύ δυνατά.
Σταμάτησε, φαινόταν πολύ σοβαρή, με κοίταξε και είπε
"Δεν ξέρω".
Θα σ' το φέρω πιο κοντά για να ακούς καλά.
Κάθισε εδώ.
-Γεια σας. -Περνάμε τώρα.
Ορίστε;
Θέλω να ακούτε αυτό το τραγούδι μέχρι να ματώσουν τα αυτιά σας!
Γεια σας, λοιπόν.
Τι 'ναι;
Ήρθε, έπραξε, έφυγε. Γάμα το.
Τώρα το είδα.
Πιτζάμες!
Εγώ τρέμω τα αεροπλάνα.
Ήταν ό,τι πιο δύσκολο για εμένα κατά τα γυρίσματα.
Αλλά μπροστά σε όσα περνάει εκείνη, δεν είναι τίποτα.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΗΠΑ
-Γλυκιά μου. -Γεια σου, γιατρέ.
-Εμπρός; Μ' ακούς; -Ναι, ακούω.
Λοιπόν, κάναμε ποζιτρονική τομογραφία.
Με την ποζιτρονική τομογραφία μπορούμε να είμαστε πιο σίγουροι.
Είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχει όγκο στον πνεύμονα.
-Είναι καρκίνος; -Απ' την άλλη…
Ναι, καρκίνος, αλλά είναι περιορισμένος.
Η τομογραφία εξετάζει όλο το σώμα, δεν βρέθηκαν εστίες πουθενά αλλού.
Άρα, αν το χειρουργείο πάει καλά, ο πατέρας σου θα γίνει καλά.
Λαμβάνεις τόσο άσχημα νέα και πρέπει να εκπληρώσεις άπειρες υποχρεώσεις,
διότι δεν έχεις περιθώρια να τις ακυρώσεις.
Υποδεχτείτε τη σούπερ σταρ Ανίτα.
Μετρήστε αντίστροφα μαζί μου.
Πάμε.
-Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα… -Τέσσερα, τρία, δύο, ένα…
Φανταστείτε να σκαρώσετε ένα καινούργιο όνομα
και να ζείτε με δύο διαφορετικούς και αντιφατικούς τρόπους.
Είμαι πολύ σέξι!
Πάντα έλεγα στη μαμά μου ότι θα γινόμουν τραγουδίστρια,
ότι θα γινόμουν διάσημη και τέτοια.
Αλλά όταν άρχισα να τραγουδάω, συνειδητοποίησα
ότι δεν ήθελα μόνο αυτό, ήθελα να αλλάξω τον κόσμο.
Ήθελα να αλλάξω τη χώρα μου.
Το γεγονός ότι σήμερα βρίσκομαι εδώ σημαίνει ότι τα καταφέρνω.
Το πετυχαίνω.
Και είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Και πολύ σέξι!
Κοίτα, μαμά.
Έτσι είμαι;
Φυσικά.
Η Λαρίσα πάντα τόνιζε ότι ήθελε να τη βλέπει ο κόσμος.
Αλλά όταν τη βλέπουμε εκεί, με τη μαμά της και το ομοίωμά της,
για εκείνη είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό.
Ευχαριστώ.
Γεια σας. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Μπαμπά, αύριο το πρωί τι ώρα θες να έρθει η νοσοκόμα για την αιμοληψία;
Έτσι θα έχουν βγει τα αποτελέσματα, όταν γυρίσω, και θα ξεκινήσουμε μαζί.
Παρόλο που η Ανίτα μοιάζει άτρωτη,
η Λαρίσα δεν είναι.
Διαφέρουν μεταξύ τους.
Υποδεχτείτε την Ανίτα!
ΧΑΓΗ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Μια χαρά.
Μίλησα στα πορτογαλικά. Συνεχίζουμε!
Γαμώτο.
Αν διορθώθηκε ο ήχος, προχωράμε.
Αν δεν διορθωθεί, θα τραγουδήσετε εσείς!
Στα αγγλικά, ας πούμε ότι όλα πάνε καλά. Χαίρομαι πολύ!
Θεέ μου!
Σχεδόν σε κάθε τραγούδι έπεφτε η ένταση συνέχεια.
Κάθε πέντε λεπτά τα μηχανήματα έκαναν…
Φέρτε μου ένα ποτό, βαρέθηκα τις μαλακίες.
Δεν το παρατηρεί κανείς, μόνο όσοι είναι πολύ κοντά.
Γεια σας!
Σας ευχαριστώ όλους…
Διότι όχι μόνο χορεύει και τραγουδάει, δίνοντας συγκλονιστική ερμηνεία στη σκηνή.
Αυτό δεν είναι κάτι φοβερό.
Διευθύνει έναν τεράστιο μηχανισμό και φροντίζει να λειτουργεί στην εντέλεια.
Πρέπει να είναι εξουθενωτικό.
Μισώ τις περιοδείες λόγω της όλης διαδικασίας,
ταξιδεύεις συνέχεια.
Με τσακίζει συναισθηματικά και ψυχολογικά.
-Κοίτα πόσες μέρες. -Μαλακία.
Στις 13, 14, 15, 16, 17…
Έχω συναυλία κάθε μέρα σε άλλη χώρα.
ΠΑΡΙΣΙ, ΓΑΛΛΙΑ
Άντε, τέλειωνε. Ή μέσα ή έξω. Κλείσε την πόρτα.
Θεέ μου, κλείσε την πόρτα
Το νερό είναι ζεστό.
-Πήρες το… -Ναι.
Ευχαριστώ.
Τρεις συναυλίες στη σειρά.
Σε διαφορετικές χώρες. Θα πεθάνω, θα βάλω τα κλάματα.
Θα…
Θέλω να πεθάνω.
ΚΑΡΜΕΝ
Ξέρεις ποια είναι η Κάρμεν Μιράντα;
ΠΟΡΤΟ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Είναι εξωφρενικό.
Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να απαρνηθεί τη ζωή του.
Φυσικά και πληρώνει ένα τίμημα.
Κάποια στιγμή η Ανίτα κατάλαβε
ότι η Λαρίσα έπρεπε να ακούσει τον εαυτό της.
Αν συνέχιζε με αυτόν τον ρυθμό, θα κινδύνευε η υγεία της.
Και το συζήτησε μαζί μου, γιατί διάβαζε ένα βιβλίο για την Κάρμεν Μιράντα.
Εκείνη επίσης δούλευε ασταμάτητα, ώσπου στο τέλος το σώμα της λύγισε.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ
Είναι περίπλοκο, φίλε. Πολύ δύσκολο.
Θεραπεύω κάτι και κατευθείαν μου σκάει κάτι άλλο.
Το ένα μετά το άλλο.
Το σώμα μου δεν ησυχάζει.
Δεν αντέχω άλλο.
Κάθε φορά που συναντώ κάποιον που ξέρει την Ανίτα,
αλλά δεν είναι κοντινός μου άνθρωπος, γίνομαι η Ανίτα.
Γυρίζει ο διακόπτης.
Δεν θέλω να πρέπει να μεταμορφώνομαι κάθε φορά.
Κάποτε μπορούσα να το ελέγξω.
Τώρα που με ξέρουν όλοι, δεν έχω πλέον εγώ τον έλεγχο.
Και δεν αντέχω άλλο.
Δεν αντέχω να μην ελέγχω πότε μεταμορφώνομαι.
Μην τα παρατάς.
ΦΕΛΙΠΕ ΜΠΡΙΤΟ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Αυτό είναι το τίμημα γι' αυτή που είσαι σήμερα.
-Για την περσόνα που δημιούργησες. -Θέλω να τη θάψω.
Δεν μπορώ να δίνω όλα όσα έδινα παλιά.
Δεν αντέχω άλλο.
Δεν μπορώ.
Ίσως γι' αυτό πήρε την απόφαση
να επανασυνδεθεί με τον εαυτό της.
Αλλά δεν της αρέσει η ευκολία.
Διάλεξε την ψηλότερη κορφή του κόσμου.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ
ΚΑΤΜΑΝΤΟΥ, ΝΕΠΑΛ
ΛΟΥΚΛΑ, ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΕΒΕΡΕΣΤ
Για μια ερμηνεύτρια διεθνούς βεληνεκούς
δεν μετράει μόνο το να είσαι διάσημη όπου πας,
γιατί ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος.
Είναι πολύ μεγάλος.
Πάντα υπάρχει ένα μέρος όπου οι άλλοι δεν ξέρουν ποια είσαι.
Δεν έχει σημασία ποια είσαι.
Στο βουνό όλοι είμαστε ίσοι. Κανείς δεν έχει ειδική μεταχείριση.
Έχω ανέβει στο Έβερεστ, αυτό δεν αλλάζει το ποιος είμαι.
Ενίοτε ο κόσμος θέλει να φωτογραφηθεί μαζί μου.
Πόσες φορές προσπάθησες;
Μία, ανέβηκα με τη μία.
Ωραία, άρα ήταν εύκολο. Πάμε.
Λένε ότι όταν φτάσεις,
θέλεις μόνο να πατήσεις στην κορφή, γιατί βλέπεις τους άλλους να πατάνε.
"Αυτοί ανέβηκαν. Θα ανέβω κι εγώ. Είμαι καλύτερη.
Έφτασα ως εδώ, άρα μπορώ".
Φαντάσου όταν είσαι εκεί πάνω.
Είναι μακριά.
Όταν φτάσεις στην κορυφή, δεν μπορείς να μείνεις στην κορυφή,
παρά μόνο για οχτώ περίπου λεπτά.
Ειδάλλως θα πεθάνεις εκεί.
Νέα για πάντα, κατεψυγμένη.
Οι άλλοι θα σε βλέπουν και θα μιλάνε για εσένα.
Άξιζε;
Όταν φτάνεις στα 7.000 υψόμετρο,
λένε ότι αρχίζεις και την ακούς, λόγω έλλειψης οξυγόνου,
και δεν μπορείς να σκεφτείς καθαρά.
Το ίδιο συμβαίνει και με την επιτυχία, αν το καλοσκεφτούμε.
Άλλη μία ώρα πεζοπορία.
Ίσως λιγότερο.
Αν κάποιος μετανιώσει, τι γίνεται;
Κάποιος;
Αν αύριο ένας από εμάς νιώθει χάλια και θέλει να εγκαταλείψει;
Ελπίζω να μη συμβεί αυτό.
Σε καταλαβαίνω, αλλά ρωτάω υποθετικά μόνο.
Εκείνη τη μέρα ένιωσα ακριβώς όπως νιώθω για την καριέρα μου.
Ήθελα να ξεκουραστώ. Ένιωθα πολύ άρρωστη, κουρασμένη.
Αλλά όλοι γύρω μου είχαν την εικόνα μιας Ανίτα
που δεν τα παρατάει ποτέ.
Που τα δίνει όλα μέχρι τελευταίας ρανίδας,
για να είναι η καλύτερη, η κορυφαία, για να κερδίζει όλο περισσότερα.
Και δεν με πίστευαν.
Καλύτερα να γυρίσουμε.
Φοβάμαι.
Δεν θες να τα παρατήσεις, αυτό λέει πολλά.
-Θέλω να τα παρατήσω! -Δεν θέλεις.
-Ναι, θέλω. Παιδιά! -Τι έγινε;
Γιατί λέτε…
Δίνει την εντύπωση ανθρώπου που τα παρατάει;
-Αυτό εννοώ. -Μα…
-Μα δεν εγκαταλείπει τίποτα. -Κι όμως.
Παιδιά, ακούστε.
Ο παλιός μου εαυτός
δεν τα παρατούσε.
Ο νέος μου εαυτός
θα καλέσει ελικόπτερο και θα πει
"Ναι, παιδιά, είμαι άρρωστη, δεν τα κατάφερα.
Χρειάζομαι περίθαλψη".
Ναι, σοβαρά!
-Ήταν υπέροχη εμπειρία. -"Θα πάω για σπα".
Έκανα πεζοπορία για πρώτη φορά. Λάτρεψα τη θέα.
Ήταν όλα πολύ όμορφα. Το λάτρεψα.
Δεν έχω την παραμικρή ανάγκη να προχωρήσω άλλο.
Γιατί είναι κακό να τα παρατάς; Γιατί είναι κακό να αλλάζεις γνώμη;
Ήθελα να είμαι ελεύθερη.
Ένιωθα ότι αν συνέχιζα να ανεβαίνω,
θα ικανοποιούσα μόνο τις προσδοκίες του κινηματογραφικού συνεργείου,
που δεν ήθελα να απογοητεύσω.
Αλλά ξαφνικά υπερέχει η ανάγκη για γαλήνη
και όχι η δίψα για την κορφή.
Ίσως όταν φτάσαμε στα μισά της διαδρομής να απόλαυσα και τους δύο κόσμους.
Απόλαυσα το τοπίο, τη φύση,
έβγαλα μερικές φωτογραφίες και ήμουν ήρεμη.
Εντάξει, δεν θα έχω φωτογραφίες απ' την κορυφή.
Θα άντεχα, όμως, τις συνέπειες αν ανέβαινα στην ψηλότερη κορφή;
Υπάρχουν πολλές παρενέργειες. Και στις δύο περιπτώσεις.
Άρχισα να αναθεωρώ την καριέρα μου, όλη μου τη ζωή.
Μ' αρέσει να ταξιδεύω μόνη,
να περπατάω στον δρόμο, χωρίς σωματοφύλακες,
να πιάνω φιλίες με αγνώστους, με ανθρώπους που γνωρίζω στα μπαρ.
Μ' αρέσει να χορεύω στη μέση της πίστας.
Ίσως αν η Ανίτα ανέβει πιο ψηλά,
η Λαρίσα να μην ξαναζήσει τέτοιες στιγμές.
Και μετά;
Τι θα κάνουμε μετά;
Χάρηκα για εκείνη.
Γιατί ενίοτε πρέπει να τα παρατήσουμε, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε,
έστω προς μια νέα κατεύθυνση.
Η νέα κατεύθυνση είναι αλλαγή νοοτροπίας,
για να μην έχει ανάγκη πάντα την κορφή.
Η τραγουδίστρια Ανίτα πέρασε πέντε μέρες σε πνευματικό καταφύγιο.
Έκανε μέχρι και τον πνευματικό της χάρτη.
Απομονώθηκε αναζητώντας ισορροπία, μακριά από τη βαβούρα της καθημερινότητας.
ΡΙΟ ΝΤΕ ΤΖΑΝΕΪΡΟ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Θεραπεύτηκα! Τελείωσε.
Τέλος!
Τώρα απομένει η ανάρρωση, η επούλωση, η ανανέωση.
Τελείωσε! Πρέπει να πας κι εσύ!
Κοπελιά!
Πίστεψέ με. Αν δεν πας μόνη σου, θα σε πάω σηκωτή.
-Θεέ μου! -Έχουν μπίρα εκεί.
Μαμά!
Είσαι χαρούμενη, γλυκιά μου; Δόξα τω Θεώ!
Δεν συνήθιζε να μου ανοίγεται,
δεν μου έλεγε τι της συνέβαινε.
Ποτέ δεν μου τα έλεγε αυτά. Αλλά εγώ πάντα ρωτούσα.
Μερικές φορές έλεγε "Μαμά, τα παρατάω, δεν αντέχω άλλο".
-Έτσι είναι ο Ρενάν. Πάντα έτσι ήταν. -Έτσι είμαι.
Ναι.
Εγώ είμαι αυτή που φωνάζει και χοροπηδάει συνέχεια.
-Εγώ… -Πάντα έτσι ήταν.
Ναι, αλλά τώρα είμαι έτσι και μ' αρέσει που είμαι έτσι.
-Ναι. -Έτσι πρέπει.
-Ακριβώς. -Έτσι πρέπει να είμαι.
Εγώ είμαι χαρούμενη, χοροπηδάω, τραγουδάω.
Κάνω πλάκες, κάνω μαλακίες, μ' αρέσουν οι τρέλες μου.
Και μ' αρέσει να κάνω τρέλες.
Και είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Είμαι τρελή, παλαβή!
Είναι κανείς σπίτι;
Αγάπη μου!
Νομίζω ότι όταν είμαστε παιδιά,
δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε.
Είμαστε ό,τι αποφασίζουν για εμάς οι γύρω μας.
Αυτό μπορεί να κρατήσει μια ζωή.
Η Λαρίσα πάντα ξεχώριζε, πάντα ήταν διαφορετική.
Αλλά δεν ξέρω, έχω την εντύπωση
ότι ποτέ δεν αποδέχτηκε τον εαυτό της, ότι προσπάθησε να είναι πιο απλή.
Αλλά όταν φτάνουμε πια σε αυτήν τη φάση, όταν μπαίνουμε στα 30,
βλέπουμε τι μετράει πραγματικά.
Η Ανίτα είναι μια περσόνα.
Θέλει να είναι δυνατή και ισχυρή.
Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει κι η Λαρίσα, που κάνει ένα σωρό άλλα πράγματα,
που τα έκανε από μικρή.
Νομίζω ότι είναι διαφορετική στη σκηνή.
Αλλά με τα χρόνια
έχω την εντύπωση ότι είναι κυρίως η Λαρίσα, είναι ο εαυτός της.
Αφήνεται.
Είδατε το φεγγάρι χτες;
Είχα βγάλει βόλτα τον Τσάρλι και όταν κοίταξα…
Δεν ξέρω αν είναι έτσι στη Βραζιλία, αλλά εδώ είναι εξωπραγματικό.
Κι όλο κλαίω.
Ήταν πανέμορφο. Σας αγαπώ όλους πολύ!
Είμαι ευγνώμων που σας έχω στη ζωή μου. Τι όμορφο φεγγάρι!
Εγώ την είδα να μεταμορφώνεται.
Δεν θυμάμαι πόσες φορές μου είπε να πάμε
σε οικογενειακό χάρτη, σε κουνταλίνι, σε πνευματικά καταφύγια.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
Κάποτε οργάνωνα ξέφρενα πάρτι.
Τώρα οργανώνω συναντήσεις για πνευματική ανάπτυξη,
για να γίνουν όλοι πλάσματα του φωτός.
Μιλάτε; Νόμιζα ότι είχες συνεδρία.
-Όχι, περιμένω ακόμη. -Εντάξει.
Σήμερα κάναμε ενεργοποίηση κουνταλίνι;
Ναι, ενεργοποίηση κουνταλίνι. Είναι η πιο ισχυρή ενέργειά μας.
Πλέον είμαι γεμάτη γαλήνη και ηρεμία.
Αγκάλιασέ με. Πρέπει να μελετήσεις.
Χρειάζεσαι εκπαίδευση.
Κι εσύ με αγκάλιασες!
ΖΟΥ ΑΜΑΡΑΛ ΦΙΛΗ
Αγκαλιάστε την.
Πρέπει να το κάνεις κάθε δέκα μέρες.
-Συνήθως δεν αγκαλιάζω. -Με αγκάλιασες, όμως. Τι ωραίο.
-Μα… -Όπως και να 'χει.
-Είναι σαν εμάς. -Σε αγκάλιασα.
Και μάλιστα κράτησε ώρα η αγκαλιά.
Ναι… Και τώρα με…
Σ' αγαπώ.
Έχει θέμα μ' αυτό. Για να τη φιλήσεις την κυνηγάς.
Εγώ την αρπάζω, φρικάρει και της λέω "Χαλάρωσε!"
Φίλες είμαστε.
Πάντα βρίσκει χρόνο για πνευματικές δραστηριότητες,
για την ψυχή της.
Αν δεν κάνει διακοπές,
αν δεν αφιερώσει χρόνο στην ανάκτηση της ενέργειας,
θα αρρωστήσει πάλι.
Είναι μια αέναη εξερεύνηση.
Η Λαρίσα τα εξερευνεί όλα, την κουνταλίνι, τα πνευματικά καταφύγια,
για να βρει τη δύναμη να ανέβει στη σκηνή ως Ανίτα.
Δεν θέλει να είναι μόνη.
Θέλει τους φίλους της μαζί της.
Σ' αγαπώ, Ζου!
Κοπελιά!
Μια γουλιά ακόμη.
-Θα βουτήξεις; -Όχι, γιατί δεν έχω πετσέτα να σκουπιστώ.
Αλλά είμαι ευτυχισμένη.
Τι όμορφη που είναι η φύση.
Η θάλασσα είναι όμορφη.
Τι όμορφο που οι γείτονες μας βλέπουν μεθυσμένες.
Όλα είναι όμορφα.
Μπορούμε να μείνουμε μέχρι την ανατολή. Και το πρωί…
Φιλενάδα!
Μου άρεσε ό,τι κατάφερα. Πιστεύω ότι άλλαξα τις ζωές πολλών.
Έστειλα, όμως, το σωστό μήνυμα;
Είναι πανέμορφα.
Ο ήλιος βγαίνει από εδώ ή από εκεί;
Είχα φτάσει στο σημείο που τα είχα κατακτήσει όλα.
Είχα πετύχει όσα είχα επιθυμήσει.
Ήθελα να γίνω νούμερο ένα παγκοσμίως κι έγινα.
Αλλά αφού έγινα το νούμερο ένα,
μόνο και μόνο επειδή όλοι έλεγαν
"Τι θα κάνεις τώρα;",
αντί να χαλαρώσω, άρχισα να ανησυχώ για το τι θα έκανα παρακάτω.
Πάντα ονειρευόμουν να γίνω νούμερο ένα. Γιατί δεν το απολάμβανα κάνοντας ταξίδια;
Θα βραχείς!
Δεν μ' αρέσει αυτή η ερώτηση.
"Τι σχέδια έχεις για του χρόνου; Τι σχεδιάζεις;"
Δεν ξέρω, ρε γαμώτο!
Δεν έχω ιδέα!
Κανείς δεν μπορεί να μείνει στην κορυφή για πάντα,
να τα διατηρήσει όλα αυτά όντας πραγματικά ευτυχισμένος.
Ευτυχισμένη πραγματικά είσαι
μόνο αν τα χάσεις όλα και παραμένεις ευτυχισμένη.
Νομίζω
ότι αν κάνεις ό,τι έκανα,
να βρίσκεσαι παντού κάθε στιγμή,
πάντα θα υπάρχει ένα μεγάλο κενό.
Δεν σκέφτεσαι τον εαυτό σου πια.
Θέλεις κι άλλο, κι άλλο.
Θέλεις περισσότερη προσοχή.
Νομίζω ότι αυτό το κενό μέσα μου ήταν πολύ μεγάλο
και δεν είχε σημασία όσο επιτυχημένη κι αν ήμουν.
Το κενό δεν γέμιζε με τίποτα, γιατί το κενό ήταν μέσα μου.
Προσπαθούσα να γεμίσω το κενό μέσα μου με πράγματα απέξω.
Αν τα χάσω όλα αύριο, θα είμαι ευτυχισμένη;
Αυτό θέλω να μάθω.
Θέλω να το προσπαθήσω, να πω "Περίμενε.
Πρέπει να μάθεις να είσαι ευτυχισμένη χωρίς αυτά".
Αυτό ισχύει για εμένα και για όλους.
Ήθελα να κάνω το ντοκιμαντέρ
για να πω στον κόσμο ότι δεν χρειάζεται να είσαι διάσημη και πλούσια
για να είσαι ξεχωριστή.
Θέλω να πω στον κόσμο
ότι δεν είναι καθόλου κακό
αν αύριο
ή του χρόνου
δεν έχεις πιο στιλάτο αμάξι απ' αυτό που έχεις σήμερα.
Δεν πειράζει αν του χρόνου δεν έχεις καλύτερο σπίτι.
Δεν πειράζει αν δεν βγάλω πετυχημένο σινγκλ τα επόμενα πέντε χρόνια.
Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι.
Νιώθω πολύ όμορφα!
Έλα εδώ, έλα με τη μαμά.
Χουχούλιασε με τη μαμά.
-Ξέρεις τι έχει πλάκα; -Τι;
Διάβαζα το μπλε βιβλίο, το τελείωσα.
Ναι.
Υπάρχει ένα γαμάτο κεφάλαιο για τον θάνατο.
Λέει
να ζεις σαν να ήταν να πεθάνεις αύριο.
ΑΣΠΕΝ, ΗΠΑ
Αν ήταν να πεθάνεις αύριο, θα εκτιμούσες κάθε λεπτό της μέρας σου.
Θα έλεγες "Είμαι ζωντανή. Τι όμορφος που είναι ο ουρανός".
Πώς κάνει ο δυναμίτης;
Μπαμ!
Ξανά! Πάμε!
-Θέλω κι άλλο. -Πιο δυνατά.
Το διάβασα και πήγα για ύπνο.
Κι όταν ξύπνησα, είπα "Γαμώτο. Είναι αλήθεια".
Πώς κάνει ο δυναμίτης;
Μπαμ!
Και από τότε όλα άλλαξαν για μένα.
Ξύπνησα εκείνη τη μέρα…
και άρχισα
να θαυμάζω τα πάντα,
το ξενοδοχείο, τον ουρανό.
Έκανα το σόου με μεγάλη χαρά,
γιατί δεν έδινα δεκάρα
τι θα γινόταν μετά, αν ο κόσμος μας έβλεπε ή όχι.
Εγώ ήθελα μόνο να διασκεδάσω κάνοντας το σόου.
Ήθελα να απολαύσω κάθε δευτερόλεπτο της μέρας.
Από εδώ βλέπουμε…
Όταν την πρωτοείδα, γύρισα σπίτι εκστασιασμένος.
Λες κι ήταν Χριστούγεννα ή παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Είσαι μες στα λευκά.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Καλό;
Ωραίο!
Όταν φιληθήκαμε, ένιωσα το ίδιο.
Εμένα δεν μου χαμογελάει έτσι.
Κι όταν με κάλεσε να συμμετάσχω στα γυρίσματα,
ένιωσα το ίδιο.
-Άκουσες; -Φυσικά.
Ήξερε ότι δούλευα στον κινηματογράφο.
Είχε περάσει πολύς καιρός. Η πρόταση ήταν καθαρά επαγγελματική.
Τσεκ, τσεκ. Δοκιμή ήχου.
Πάλι σου σώζω το τομάρι, Πέδρο. Να καταγραφεί.
Ένιωσα σαν να ήμουν πάλι 13 χρόνων.
Που πρόβαρα τι θα της έλεγα μετά το σχολείο.
Τι λένε τα μάτια μου τώρα;
Δεν είχα φανταστεί ότι θα ζούσαμε κάτι τέτοιο.
Ντρέπομαι να πω.
Πες το!
-Θέλω να ξέρω ότι ξέρεις τι σκέφτομαι. -Όχι, ντρέπομαι.
Ερωτευόμουν ξανά απ' την αρχή. Και μάλλον και η ίδια.
Θα αφήσεις την κάμερα για να έρθεις δίπλα μου;
Δεν θέλω να μιλάω στην κάμερα.
Είσαι απίστευτος, Πέδρο, έτσι;
Χτυπάς τατουάζ, μαγειρεύεις, είσαι κούκλος,
πηδάς, παίζεις ντραμς, παίζεις κιθάρα, είσαι καλλιεργημένος.
Ή είσαι καταπληκτικός ή είμαι ερωτευμένη και έχω χαζέψει.
Ο Τσάρλι δεν μ' αφήνει να σε αγκαλιάσω.
Μιλάς ακόμη στο κινητό;
Θα διακόψω την κλήση σου.
Στη ζωή της Ανίτα υπάρχει ελάχιστος χώρος για σχέση.
Φύγε. Πρέπει να πάω για θεραπεία.
Εγώ έχω δει μόνο τη Λαρίσα.
Τη Λαρίσα που ήξερα.
Δεν ξέρω.
Τη Λαρίσα που νομίζω ότι ήξερα ή που νομίζω ότι ξέρω,
όταν γυρίζαμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, για μία, δύο ώρες το πολύ.
Αλλά τα έκανα μαντάρα. Και δεν ήθελε πια να είναι μαζί μου.
Με τη μία.
Αν έπρεπε να πω ένα μεγάλο μειονέκτημα του χαρακτήρα της,
είναι η τρομακτική ικανότητα να κόβει σχέσεις
όταν δεν ευθυγραμμίζονται με αυτό που εκείνη θεωρεί σωστό.
Τι θα κάνεις σήμερα;
Τι κάνεις;
Σε ποιον πάει το πρώτο κομμάτι, Λαρίσα;
Η πρώτη μου φορά στη Βραζιλία.
Εντάξει.
Μάλιστα, μετά από εκείνη τη νύχτα,
χώρισαν οι δρόμοι μας.
Εγώ συνέχισα στην ταινία, η κάμερα συνέχισε να γράφει,
αλλά ο φακός είχε μετατραπεί σε τοίχο.
-Είσαι λυπημένη; -Όχι.
Γιατί υπάρχει παράξενη ατμόσφαιρα;
Γιατί…
Όταν δεν ξέρουμε τι συμβαίνει, τα πράγματα γίνονται περίεργα.
Εκτός κι αν θέλεις να μου εξηγήσεις.
Τι συμβαίνει;
Σε αυτήν τη σχέση, στη συνεργασία μαζί σου,
δεν μπορώ να προστατευτώ απ' αυτό που νιώθω.
Στην αρχή
σου είχα πει ότι δεν έπρεπε να γίνει.
Ότι θα είχε άσχημο τέλος.
Και ποιος επέμενε;
Εσύ.
Φέρεσαι με συγκεκριμένο τρόπο
και μετά αλλάζεις γνώμη,
δεν εξηγείς γιατί, δεν συζητάς, δεν κάνεις τίποτα.
Κανείς δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να είναι με κάποιον.
-Δεν… -Τραβάτε;
Ναι. Αλλά δεν πειράζει. Τι τρέχει;
Αν δεν χαιρετήσεις την κόρη μου, θα πεθάνει.
Εντάξει.
Γαμώτο. Τα σκάτωσα;
Ήθελα να επανορθώσω. Αλλά το είχε πάρει απόφαση.
Τελευταία μέρα γυρισμάτων.
Τα 60ά γενέθλια του Μάουρο, του πατέρα της Λαρίσα.
Για τη Λαρίσα πάντα ήταν σημαντικά τα γενέθλια.
Σε αυτό μοιάζει στην Ανίτα. Της αρέσει να οργανώνει πάρτι.
Όχι μόνο γι' αυτήν, αλλά και για όσους αγαπάει.
Δεν ξέρω πού βρίσκει χρόνο.
Ενίοτε νομίζω ότι είναι σαν ένα ρολόι που μετράει διαφορετικά τον χρόνο.
Είναι στο μάτι του τυφώνα, λύνει εκατοντάδες προβλήματα.
Αν τηλεφωνήσει φίλη, τα αφήνει όλα μέχρι να λυθεί το πρόβλημά της.
Όταν τραγούδησα για 20.000 θεατές, ήμουν πολύ χαλαρή, αλλά τώρα…
Εντελώς χαλαρή.
Καλησπέρα σε όλους!
Καλώς ήρθατε, φίλοι του μπαμπά και συγγενείς.
Είναι το πρώτο πάρτι γενεθλίων του μπαμπά,
οπότε έπρεπε να το κάνουμε με στιλ.
Του είπα, λοιπόν,
"Μπαμπά, τι να κάνουμε; Είναι δύσκολο να σου κάνουμε έκπληξη".
Κι είπε "Έχω προφητικές ικανότητες".
Αλλά αυτό δεν μπορούσε να το προβλέψει.
Το σόου απόψε είναι δικό μου.
Ξεκινάμε.
Τα παιδιά μου έμαθαν από εμένα τον πνευματικό κόσμο.
Όλοι έχουμε ορισά.
Όταν ο δρόμος σου είναι καλός, η ορισά καταφέρνει και σε βρίσκει.
Οι πρόγονοι σε καθοδηγούν.
Η ορισά της Λαρίσα είναι ένα παιδί.
Ένα οσόσι, ένα παιδί.
Θεέ μου!
Θα πάρω τον μπαμπά μου!
Για να δούμε τι θα πει.
-Μπαμπά. -Γλυκιά μου!
Κοίτα τι θα φορέσω απόψε.
Δεν είμαι όμορφη;
Μοιάζεις με ορισά.
Τις μεγάλες εκδηλώσεις στον κόσμο των υπερδιασήμων
πιστεύω ότι δεν θα τις συνήθιζα ποτέ.
Εκείνη ήταν πανευτυχής.
Όταν της τηλεφώνησε ο πατέρας της
και της είπε ότι είχε γιατρευτεί, ότι δεν είχε πια καρκίνο,
παραλίγο να αρχίσει να χορεύει στη μέση του δρόμου.
Τέτοιος άνθρωπος είναι.
Δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι η ζωή της θυμίζει ταινία.
Κέρδισε υποτροφία σε σχολικά καλλιστεία φορώντας φόρεμα από πλαστικά ποτήρια καφέ.
Ήταν έξι, έξι χρόνων.
Τώρα φοράει ένα φόρεμα από μαργαριτάρια.
Το κορίτσι που πρωτογνώρισα στο Ονόριο
και η γυναίκα που γνώρισα τώρα
επί σκηνής
είναι μια κοπέλα που άλλαξε το όνομά της για να διαχειριστεί πολλά πράγματα.
Είναι η πιο στοργική κόρη και αδερφή που υπάρχει.
Παράλληλα έχει μια μεγάλη εταιρεία.
Αγαπώ τη μαμά, τον μπαμπά, τον αδερφό μου.
Η μαμά μου είναι σκληρό καρύδι. Δύσκολα ανοίγεται.
Είναι υπέροχη μάνα,
αλλά δεν με αγκάλιαζε, ούτε με φιλούσε.
Τώρα είναι η καλύτερή μου φίλη.
Της τηλεφωνώ συνέχεια. Και είναι τέλειο.
Αφού πέρασα τόσο χρόνο μαζί της,
κατάλαβα ότι η Λαρίσα και η Ανίτα,
που κονταροχτυπιούνταν για να δουν ποια θα κέρδιζε περισσότερο έδαφος
ή ποια θα κέρδιζε τη μάχη,
συνειδητοποίησαν ό,τι κι εγώ.
Δεν μπορείς να ζήσεις απορρίπτοντας τον μισό σου εαυτό.
Κατά βάθος όλοι έχουμε μια δυαδικότητα. Κανείς δεν έχει μόνο έναν εαυτό.
Ελπίζω να ξαναβρεθούμε κάποια άλλη στιγμή της ζωής μας.
Ελπίζω να την κινηματογραφήσω ξανά έτσι, να χορεύει, να τραγουδάει,
ζώντας την αξέχαστη συνάντηση ανάμεσα σ' αυτήν και την ισχύ του ηχείου.
Λαρίσα!
ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΑΟ ΚΟΝΡΑΔΟ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ
Κοίτα, ξημέρωσε.
Θα τρέξεις;
Αυτό ήταν καλύτερο από οποιοδήποτε κλαμπ.
-Σωστά; -Ναι.
Είμαι μούσκεμα.
Σε ένα κλαμπ θα χορεύαμε τα ίδια τραγούδια.
Είναι υπέροχα τραγούδια, αλλά το έχουμε ξανακάνει.
Και είδαμε την ανατολή.
Δεν είχα ξανάρθει εδώ πριν γίνω τραγουδίστρια.
Στον νότο.
Ζούσα στο Ρίο, και δεν είχα έρθει ποτέ στο Σάο Κονράδο.
Δεν είχα έρθει σ' αυτήν την παραλία.
Πολύ καλύτερο από κλαμπ.
Πολύ καλύτερο.
Γαμώτο!
Ένα σωρό πιωμένοι που σε εκνευρίζουν, που μιλάνε ασταμάτητα.
Κι εγώ μίλησα πολύ απόψε.
Αλλά είπα ενδιαφέροντα πράγματα.
Είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Είμαι πολύ ευτυχισμένη!
Αποφάσισα να είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Θα είμαι ευτυχισμένη ό,τι μαλακία κι αν συμβεί.
Μπορείτε να αποφασίσετε να είστε ευτυχισμένοι;
Τότε γιατί δεν είστε ευτυχισμένοι;
LARISSA: Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ANITTA
Νομίζω ότι θέλω να κάνω σεξ.
Πάω να βρω κάποιον.
Μαντέψτε ποιον βρήκα. Δεν θα το βρείτε ποτέ.
Θέλω…
Πώς να το πω;
Όχι σεξ.
Θέλω σεξουαλική επαφή, ενώ ακούω μάντρα σήμερα.
Αν τα παρατήσω όλα
και τραγουδάω μάντρα σε κάποιο βουνό…
-Θα έρθω. -Θα έρθεις μαζί μου;
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη