Downloaded from YTS.MX
Dans mı ediyorsun sen?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gülümse.
Dans ediyor!
Dans mı ediyorsun?
Larissa!
Doğum günü partisinde köşede duran pembeli kızı gördünüz mü?
Adı Larissa.
Burada, Nisan 1994'te
mahallemizdeki herkes Dünya Kupası'nı konuşurken
hayatının ilk yılını kutluyordu.
Bir önceki yıl
30 Mart'ta doğduğunda
kimse Larissa'nın
hoparlörlerin önünde dans eden o kızın
Brezilya tarihinin en büyük pop yıldızı Anitta olacağını bilmiyordu.
Anitta, seni seviyorum!
Öngörmek imkânsızdı.
Sonuçta o zamanlar
Larissa, Honório Gurgel'den bir kızdı.
Bossa Nova ve "the Girl from Ipanema"yla bilinen Rio'dan farklıydı burası…
…ve tam da onun sayesinde tanınacaktı.
Funk ve favela'yı dünyanın en önemli mekânlarına o taşıyacaktı.
Şimdi, biraz daha dikkat ederseniz…
…Honório'lu bu kızın daha o zamandan farklı olduğunu…
…siz de göreceksiniz.
Kalabalık bir çocuk partisinde
o tek başına.
Dans ediyor gibi ama aynı zamanda her şeyi dışarıdan görüyor.
İkiye bölünmüş gibi.
Ne Brezilya'nın Dünya Kupası'nı kazanacağını
ne de sahiden iki kişi olacağını biliyordu.
Nihayetinde dev isim Anitta'nın
bu tür partilerde köşede durmayı özleyeceğini de.
Hem partilerin hem hayatın köşesinde durmayı.
Çünkü Kırmızı Başlıklı Kız temalı o partiden geriye kalan tek şey
hoparlörlerin gücü olacaktı.
Anitta!
Anitta bir numara…
Şarkıcı, dünyanın en önemli müzik festivalinde tarih yazdı.
Bu işe başladığımda radyoda funk çalmazdı.
Şarkılarımı popa dönüştürmem gerekti.
Anitta bir ödül daha kazandı.
Turne yoğun geçiyor. Birçok şehre gitti, birçok konser verdi.
Rio'da kenar mahalleden dünyaya…
Rio'lu kız!
-Anitta! -Anitta!
Larissa, bu filmin bir parçası olmam için beni aradığında
açıkçası pek anlam veremedim.
Neler olduğunu tam anlayamadım.
Yani, o artık Anitta, değil mi?
Anitta! Anitta!
Çekim için kimi istese getirtir.
Neden ben?
Ama açıklayınca
sanırım anladım.
Her şeyi çekerken benimle olacaksın.
Çalışırken Anitta'yı
ve kendi özel alanımda Larissa'yı.
Konu Anitta olunca,
onu çekmek kolay.
Hatta bence bunu yapmayan kalmadı.
Ama Larissa…
Larissa öyle değil.
Duyarlı birine ihtiyacım var.
Larissa neredeyse kimsenin erişemediği, iyi korunan bir sır.
Gerçekten güvendiği kişilere görünüyor.
Başından beri yanında olanlara.
Ne zaman istersen başlayabiliriz.
Ne zaman istersen başlarım.
Bence yaratık ve yaratıcı, Larissa ve Anitta arasındaki bu karışıklık
onun kafasında
hâlâ yerine oturmadığından ben buradayım.
VMA'in sahibi…
Aman tanrım!
MTV'nin ev sahipliği yaptığı video müzik ödülleri töreninde
En İyi Latin Müzik ödülünü alan Honório Gurgel'li yıldız,
eserleriyle beğeni topladı.
Bir şekilde bakış açımın
ve aynı köklerden gelişimizin bu süreçte faydalı olabileceğini anladı.
2023 VİDEO MÜZİK ÖDÜLLERİ
Yine buradayız Brezilya. Yine buradayız.
Bu gece burada sizlere dinlettiğim ritim
uzun yıllar ülkemde suç olarak kabul edildi.
Brezilya'nın arka mahallelerinde doğup büyüdüm.
Artık Brezilya funk'ını dünya çapında daha çok duyacağız.
Bu daha başlangıç.
Brezilya funk'ı VMA kazandı. Teşekkürler!
Anitta!
2024 VİDEO MÜZİK ÖDÜLLERİ
Her yıl burada olmak,
ülkemin tek temsilcisi olmak benim için çok özel.
Hepinize minnettarım.
Anitta, bak ve kaldır.
Onu çekmem için beni araması mantıklıydı.
Ama tam da çekime başlamadan önce paniğe kapıldım.
Anlaşılır, değil mi?
Sonuçta Larissa, hoşlandığım ilk kız
artık dünyanın kraliçesiydi.
Belki o bunu bilmiyordur
ama hayatımın en kötü sonuçlanmış aşkının da kraliçesi o.
Gönderip sildiğim o mesaj…
Orada mı uyuyacaksın diye sormuştum.
Buraya gelmek ister misin diyecektim.
Öyle bir şey yazıyorum, sonra "Teşekkürler" diyorum.
Tanrım, bir daha sana güzel şeyler söylemeyeceğim.
Olamaz, yine canını sıkıyorum.
"Siktir et, gönderiyorum işte" dedim.
İstersen seni boğduğumu düşün. Sikerler.
Merhaba. Sana kızgınım. Ama olmuyor, değil mi?
İçim içimi yiyor.
Seni seviyorum da ondan.
ÇIKIŞ
NEW YORK, ABD
-Bizi mi çekecek? -Evet.
Tam burada tut. İşte böyle odaklanıyorsun.
12 yaşından beri tanışıyoruz, biliyorsun, değil mi?
Yok artık.
-Evet. -Evet.
Küçüktük.
Ben 11 yaşındaydım,
o da 13 yaşındaydı.
Bir rock konserindeydik.
Sonra…
O çok çekiciydi.
Süper, süper…
Mahallenin en çekici tipiydi, manyakça bir şey.
Benimse alakam yoktu.
Sonra… Dur, bacaklarım ağrıdı.
Beni öpmeye geldi.
Bense onu öptüğüme inanamıyordum.
Çok çekici bir tipti,
bence acayip çirkindim!
-Çok çirkindim! -Tanrım.
Çok çirkindim, oysa çok çekiciydi.
"Tanrım, yok artık!" falan oldum.
"Hayatımda öpüşebileceğim en çekici tiple öpüşüyorum."
Çok mutluydum, çok!
Arkadaşım da yanımızda onun arkadaşıyla öpüşüyordu.
Böyleydim…
Sonra birden,
öpüşmenin tam ortasında
abim Renan…
Renan geldi!
Renan gelip şöyle yaptı…
"Kız kardeşimi öpmesene!"
Böyle kaldım.
"Kes lan sesini!
Bir daha ne zaman böyle çekici biriyle öpüşeceğim?
Hiçbir zaman! Öpebileceğim en çekici erkek bu!
Kapa çeneni ve git buradan!"
Abim çok sinirli bir şekilde çekti gitti.
Ona dönüp "Hadi, devam edelim" dedim.
İspanyolca şarkı söylemeye başladığında onunla çalışmaya başlamıştım.
O sırada J Balvin'in menajeriydim.
"Downtown" şarkısında ona yardım ettik.
Anitta nereye gidersen git aynı.
Enerjisini hep koruyor. Yaşam sevinci hep içinde.
Ne istiyorsa elde edecek.
Hiç şüphe yok.
İncinmekten korkmuyor.
Her şeye dayanabileceğini biliyor.
Anitta süper kahraman.
Larissa'ya gelince,
o insan.
Son derece kırılgan.
Sahnenin ardından ilk kez onu çekiyordum.
Alışkın olduğumdan farklı bir şey bu.
Ben hep Larissa'ya yakındım.
Girsene.
Affedersiniz.
Kendimi tanıtmadım.
Benim adım Pedro, ben de Honório'luyum.
Yavaş yavaş anlamaya başladım.
Larissa sahneden ayrıldığında Anitta sahneye giriyor.
Böyle.
Döndüm!
İstesen de istemesen de.
Galiba beni bu filme davet ettiğinde
Anitta'dan önce kim olduğunu bilen birini istedi.
Kabul ettim çünkü bundan, o çılgın ayrımdan bahsetmek istiyordu.
Onu geçmişte tanıdığımdan
bunu açıklayabilecek birkaç kişiden biriydim.
Ona duyduğum sevginin bu filmle ilgisi olmadığını biliyorum.
Ama şöyle düşündüm,
belki artık bir cesaret
bunca yıldır uzaktan izleyerek hissettiklerimi
ona söyleyebilirim.
Film çekmek insanları yakınlaştırır.
Döndüğüne sevindim.
Ben de döndüğüme sevindim.
Aramızda hâlâ bir şey var mı?
Onca mega ünlü insanla takıldıktan sonra
bu sıradan adamı ilginç bulacak mı?
Hislerimi karıştırmadan onu profesyonelce çekebilecek miyim?
Birlikteyken daha iyi hissediyor musun?
Galiba. Neden?
Hiç.
Peki ya o…
Çok iyiymiş.
…eskiden olduğu gibi mi?
Ben kendim olabilecek miyim?
Tabii ki ona bunları söylemedim.
Ama bu otel odasına girdiğimizde aklımdan geçenler bunlardı.
Koyayım mı?
Hatırlıyorum da adımı söylemeyi severdi çünkü dedesinin de adıydı bu.
O da müzisyendi.
Onu müzik dünyasıyla tanıştıran dedesiydi.
Pedro! Pedro nerede?
Pedro!
Sanki uzun zamandır yoktum.
Uzun zamandır yoktun zaten!
Bana kalırsa hiç bitmedi.
Ben, Anitta,
Larissa ve kameram.
Birini görmeye gelip de
iki kişiyle karşılaşan kameram.
İnanılmaz bir şekilde
bana bu kapıyı açan iki harika kadın,
size de kapılarını açıyor.
-Hayatında biri yok mu? -Hayır.
Var mı sanıyordun?
-Evet. -Neden?
Öyle işte.
Bence biri var ama bana yok diyorsun çünkü…
Sanat için işte.
Instagram'da sevgilini gördüm.
Öyle mi? Kimmiş?
-Oradaki işte. -Kim?
Instagram'daki.
Fotoğraf mı?
Ayrıldık.
Dört ay oluyor.
Yani yalnız mısın?
-Yalnızım. Maalesef. -Gerçekten mi?
Gerçekten.
Neden yalan söyleyeyim?
Bilmiyorum.
Aslında biliyorum.
Beni kızdıran şu,
anılarımızı anlattığında
ısrarla çocukken çirkin olduğunu söylüyorsun.
Çok çirkindim!
Yapma Larissa.
Cidden çirkindim, sınıftakiler…
Arkadaşların mı diyordu?
O zamanlar sınıfa girdiğimde
burnum kocaman olduğu için millet ölü taklidi yapardı.
-Yemin ederim. -Ne?
Boğularak ölüyorlarmış gibi yaparlardı.
Nasıl bir sınıfmış o?
O dönemde babamın işleri çok kötü gidiyordu.
O yüzden biz de mecburen…
…devlet okuluna gittik.
Ders çalışmayı severdim. Tam bir inektim.
Devlet okulundan korkuyordum. "Siktir, olamaz" deyip duruyordum.
Sonra bir güzellik yarışması buldum. Ben tesadüflere inanmam.
Bence bu hikâyeyi anlatabileyim diye bunu yaşadım.
"Bahar Kızı" güzellik yarışmasıydı bu.
Birincilik ödülü de burstu.
Böylece yarışmaya katıldım.
Çirkin olduğumu nereden mi biliyorum? Herkes güldü de ondan.
Adımı yazdırınca okulda alay konusu oldum.
Yarışmanın teması
geri dönüşümdü.
Eve geldim ve "Anne, bir yarışmaya katılıyorum" dedim.
"Kazanmam lazım, büyük ödül okul bursu."
Böylece annemle oturup kahve bardaklarından kıyafet yaptık.
Oraya vardığımızda süslü püslü kızları gördük.
Elbisesine bak!
Paco Rabanne imzalı.
Bir de benimkine bak.
Annem "Larissa" dedi, "Hadi, gidelim buradan."
"Gel, gidelim" dedi.
"Anne, nasıl yani?" dedim.
"Hayır, olmaz" dedi.
"Şu insanlara baksana, kim bilir kimlere elbise yaptırmışlar,
biz de oturup kendimiz yaptık."
"Anne, önemli değil" dedim.
"Hem onlarda da bendeki yok."
"Sende ne varmış?" dedi. "Karizma" dedim.
Sahneye böyle çıktım.
Böyle.
Böyle!
-Fotoğrafı var. -Seni hayal edebiliyorum.
-Hayır. -Her şeyi.
Fotoğrafı var.
Saat 19.00 gibi annem tutturdu…
Gidiyordu. Kapıdaydı.
O an kadın duyurdu, "Ve kazanan…
Larissa de Macedo Machado!"
Teyzeme bakıp şöyle dedim,
"Kazanacağım demedim mi?"
Sahneye doğru yürüdüm,
kuşağımı, çiçeklerimi ve bursumu kaptım.
Böylece ücretsiz okudum.
GURURLU ÖRDEK YAVRUSU ANAOKULU RIO, 14 ARALIK 1998
Larissa, küçükken kişilik sahibi biriydi.
Hâlâ da öyle.
Daha çocukken bile her şey onun istediği gibi olmalıydı.
Bundan kaçış yoktu.
Hep böyle biri oldu.
Bir sürü oyun uydururdu.
"Hadi şarkıcı olalım,
şunu oynayalım, tiyatroculuk oynayalım."
Patron oydu, her şeyi o yönetirdi. Küçüklüğünden beri böyle.
İşte!
Bana ver şunu!
Biz hep çok yakındık.
Bir doğum günü partisi varsa herkes orada olurdu.
Hep söylediği bir şey var. "Hep mutluyduk, değil mi?" der.
"Paramız olsa da olmasa da."
"Doğru" derim ben de.
Bizim geldiğimiz yerden gelenler için aile her şeydir.
Her şeyin temeli.
Kendi aileme hep çok değer verdim.
Ama Larissa'nın yaptığını yapanı hiç görmedim.
Merhaba baba, günaydın. Nasılsın?
Baba, rüyamda yatakta sırtının ağrısından ağlıyordun.
İyi misin?
Anitta, çok teşekkürler.
Kayda başlayayım. İngilizce olur, değil mi?
-Ne istersen. -Tamam.
Anitta, en başından beri dünya çapında bir kariyer istiyordun
ve bunu elde etmeyi başardın.
Kariyerinin ilk günlerinden özlediğin bir şey var mı?
Galiba gerçekten özlediğim tek şey 7/24 ailemle birlikte olmak.
-Anne! -Baba!
Yanımda olmadıklarında ailemi çok özlüyorum.
Duygusal bir bağımlılığım var.
Büyükannem öldüğünde
bir yıl sonra
rüyalarımda benimle iletişim kurmaya başladı.
O en iyi arkadaşımdı.
Benim dinimde biz insanların asla ölmediğine inanıyoruz.
Benimle konuşur, olacakları bana anlatır,
gelecekle ilgili bir şeyler anlatır.
O benim arkadaşım, onunla konuşmaya devam ediyorum.
Ölmediklerini biliyorum.
Hâlâ ağlıyor musun?
Aman tanrım.
Abim düşündüklerimi, istediklerimi bilir.
İnanılmaz bir şey. Onu çok takdir ederim. Onsuz hayatımı düşünemiyorum.
O benim hayatımın aşkı. En büyük aşkım.
Birlikte çalışıyoruz.
Yarın ben de gelirim.
Onda bunu hiç göremedim, o da bende göremedi.
Ama beni çok sevdiğini hissedebiliyorum, o da hissediyordur.
O benim her şeyim.
Baba, seni çok seviyorum.
Yanında olmayı çok seviyorum. Gerçekten, çok. Çok mutluyum.
Yanında olunca hayatım iyiye gidiyor.
Gökkuşağı beliriyor sanki.
Harikasın. Seni seviyorum.
Ben de canım.
Yanındayken çok mutlu oluyorum. Hem de çok, tamam mı?
Ben de seni çok seviyorum.
Mutlu olman beni de mutlu etti.
Larissa teyzeleriyle de çok yakın.
Bunu Honório'da gördüm,
Instagram'da görüyorum, örneğin seyahatlerine herkesi götürdüğünde.
-Portekizce. -Portekizce mi?
Ailem ve dostlarım da sahnede olmalı.
Ailem çıkınca Brezilya bayrağı açılmalı.
-Süper. -Arkadaşlarım da çıkar, herkes dans eder.
Ya da tüm ailesini sahneye çıkardığında.
Ailem yanımda.
Hayatımın en güzel günlerinden biri. Teşekkürler Portekiz!
Hâlâ Larissa'nın ne çok hikâyesi olduğunu düşünüyorum.
Neydi?
Çocukken alışveriş merkezinde şu Disney karakterleri olurdu.
Minnie, Mickey, Pluto.
-Disney. -Her biri için sıra olurdu.
Evet.
Minnie için sırada duramamıştık çünkü sıra çok uzundu.
En kısa sıraya girdik, Pluto'nun sırası.
Öylece kaldı, etrafına bakındı
ama bir kez bile "İstemiyorum" demedi.
Bir şey demeden bakıyordu. "Minnie'ninki çok uzun" dedik.
Böyle bakıyordu.
Birdenbire "Larissa nerede?" olduk.
O kadar kalabalıktı ki, "Larissa nerede?" diye koşturuyorduk.
Hemen ağlamaya başladım. "Kızı kaçıracaklar" dedim.
Küçücüktü. "Sakin ol" diyorlar, bense çok geriliyorum, huyum böyle.
Bir anda yok oldu. Larissa neredeymiş?
Sıraya girmiş.
Biri korkutan şey bağırıp çağırmaması oldu.
"Şunu istiyorum" falan da demedi.
Hayır, başını alıp gitmiş. Kendi kendine "Bu iyiymiş" demiş.
Çekip gitmiş.
Onu annesiyle birlikte teyzeleri büyütmüş
çünkü üçü birlikte çalışırmış.
Miriam, Márcia ve Marília.
Miriam ve Mauro,
Larissa iki yaşından küçük, Renan ise dört yaşındayken ayrılınca
teyzeleri imdatlarına koşmuş.
Hatta Larissa'nın bir derdi var.
Anne babaları ayrıldığında abisi daha büyük olduğundan
ve ona nazaran daha çok acı çektiğinden
kendini terk edilmiş hissetmiş.
İlgiye ihtiyacı yok gibi görünenleri bilirsiniz,
ama en çok onların ihtiyacı vardır.
İlgi göremediklerinde daha da sertleşen insanlar hani.
Bence durum bu.
Larissa kırılgan
ve hassasken
Anitta çok serttir.
Bazen korkutucu oluyor.
Ama bence ikisi de derinlerde çok romantikler,
Larissa'da bunu daha iyi görsek de.
Anitta ise tam tersi gibi görünüyor.
Kim demiş aynı anda her şey olamazsınız diye?
Onun deyimiyle, çocukluğu boyunca kendini görünmez hisseden biri için
bilemiyorum,
kimliğinin bir versiyonunu seçip de
sonradan iki kısmın da birlikte var olabileceğini fark etmek…
Nasıl desem?
Daha kolay olmalı.
Çocukluğum boyunca evde görünmez gibiydim.
Annem, olduğum kişiyi kabul etmedi.
Daha az olmam gerektiğini düşündü.
Daha az mı?
Daha az öne çıkmak, daha az konuşmak,
daha az gösterişli, daha az abartılı olmak, daha az…
Hep abim gibi olmam gerektiğini söylerdi.
Abim hep daha sakindi,
annem gibi.
Bense daha çok…
Olduğum gibi olmamak istemedim.
Benim istediğim…
Kariyerim olmasaydı,
Anitta olarak inşa ettiklerim olmasaydı,
sahip olduklarım olmasaydı,
defalarca tarih yazmasaydım…
Hem kendi ülkemde
hem de her yerde,
hiç değerim yokmuş gibi olurdu.
Kimsenin bana bakması için bir neden yokmuş gibi.
Çünkü tüm bunları yapmasaydım
ve Anitta olmasaydım…
…sanki alakasız biri olacaktım, anlıyor musun?
Çünkü tüm çocukluğum böyle geçti.
Anne, nasılsın?
Pedro'yu hatırlıyor musun?
Honório'dan çocukluk arkadaşım. Sarışın, mavi gözlü. Hani öpüşmüştük.
Burada benimle çekim yapıyor.
Seni çok seviyorum. Video da harikaydı.
Çok güzeldi.
Miami'ye dönüyorum. Seni çok seviyorum.
Seni özledim.
Charlie, gel!
Charlie!
Sence kuşlar istedikleri kadar uzağa ve yükseğe uçabilirler mi?
Uçabilecekleri irtifanın sınırı var mı?
Var.
Nedir?
Anitta yeni bir rekor kırarak
"Envolver" şarkısıyla Spotify'da dünya çapında en çok dinlenen isim oldu.
-Annem nerede? -Aşağıda.
-Buna inanabiliyor musun? -Anne!
Buna inanabiliyor musun? Ben de inanamıyorum. Hâlâ şaşkınım.
Anitta!
-Dedim ki… -Baba!
Tanrım!
-İyisin. -Tanrım!
-Evet.
-Evet tatlım. -Baba…
Olacak şey değil.
-Öyle. -Olacak şey değil.
İnanılmaz!
Hayır, çalıyordu, sonra…
Bence her sanatçı için en büyük ödül,
sanatsal anlamda tam olarak ne istiyorsan onu yapabilmek,
dünyanın da bunu kabullenmesidir.
"ENVOLVER" STÜDYO KAYDI
Harika!
Güzel!
Evet, öyle.
Vay be!
Harika bir şey!
Biri bana "Brezilyalılar uluslararası kariyer yapamaz" demişti.
Çünkü bunu herkes denedi
ve en son geçen yüzyılda bossa nova ile bunu yakaladık.
Artık bu yüzyılda elimizde bu yok,
bense zaten ülkemde bir numara şarkılar yapmışım,
etrafıma bakınıp "Tamam, sırada ne var?" demeye başlamışım.
Hatırlıyorum, abimi aramıştım.
"Dünyaya açılmak, İspanyolca söylemek istiyorum" dedim.
Bana şöyle dedi,
"Neden?
Ülkemizdeki ön yargıyı kırmayı yeni başarmışken
her şeye baştan mı başlayacaksın?
En dipten başlaman,
altı sene önce yaptıklarını yapman gerekecek.
Artık enerjin bile yok."
Ben de dedim ki,
"Yapmak istiyorum."
COACHELLA VALLEY, ABD
Baksana, o delikler olacak mı?
Hayır.
Kare olduğu için bu şekilde hareket edemeyiz.
Hayır, buraya gel.
Sana göstereyim.
Kültürümü daima taşımam ve sahiplenmem gerekecek
çünkü geldiğim yer orası.
Onun için çok önemli bir şey uğruna savaşıyor,
kimliği uğruna.
Mükemmel!
Dünya listelerinde birinci sırada olan,
Coachella'da ana sahneye çıkan ilk Brezilyalı.
"Evet, devam edelim" modundayım.
Her şey doğru yerde, iyi anlamda.
-Merhaba! -Yaşıyoruz!
Ben çok…
Bayıldım, örgüler için delik var.
Saçımı salmalıyım.
-Saçı salacaksın! -Ciddiyim.
Ne istersen. Burada takılırız.
Sonra buraya, arka tarafa içkileri getirecekler.
İstersen.
Sigara içebilirsin, ne istersen yapabilirsin. Yani…
-Benim dünyamdaki gibi. -Favela bu. Takıl.
-Çöplüğümüzdeyiz. -Karman çorman.
Hoparlör.
Bazı sanatçılar ismini değiştirir,
ve farklı sanatsal kimlikler yaratırlar.
Ama genellikle
nihayetinde o kişiliklerden biri yok olur.
Onda durum farklı.
Sahneye böyle çıkıyorum, bak.
Motosiklet üzerinde.
Favela'larda bazı insanlar dağ tepelerinde yaşar.
-Doğru. -Yukarılara tırmanmak istemeyiz.
Motorlu taksiler var.
Bir dolar, iki dolar verince seni yukarılara, evine götürüyor,
sonra da favela'dan dönüyorlar.
Sahneye motor taksiyle…
İşe motor taksiyle giderdim.
Karnaval havası istiyorum ama dümdüz karnaval da istemedim.
-Bu Rio'nun… -Geleneksel.
Evet, yine geleneksel bir karnaval.
Larissa ve Anitta'nın birlikte var oluşlarını yakından görmek…
Aynı anda hem California hem de Honório'daydık.
Her ikisi de dünyanın en önemli müzik festivalinde.
-Coachella'ya ilk gelişin, değil mi? -Evet, ilk.
Şöyleyim…
Ödüm kopuyor.
-Ödün mü kopuyor? -Evet.
Şu anda
esas korkan benim.
Gösterişsiz bir hayattansa
şatafata alışmış olabilecek bir kadına teslim olmaktan korkuyorum.
Şov dünyasının içinde bir kadınsan…
Hadi, şunu giymeme yardım et.
…şov dünyasından bir erkekle birlikte değilsen
bir şeyler daha zor oluyor.
Bu gerçekten bir iş.
Kiminle çift olacaksın? Birlikte nerelerde görüneceksiniz?
Patenlerimi aldın mı?
O kıyafetlerle üşümeyecek misin?
Ve anladım ki bu hikâyeyi ben istemiş olsam da
bu bana göre değildi.
Al, bak.
Üşüme diye.
İşte. Sevdiklerimi kollamayı ne kadar sevdiğimi görüyor musun?
Böylece nasıl olacağını anladım.
Birinden hoşlandığımda
bana iyi gelecek kişiyle olacağım.
O kişi garson da olabilir,
araba koruması da,
kapıcı da olabilir.
Fark etmez.
Girişe kadar ilerlemeliyiz.
Hadi şey yapalım…
-Kafalarımız çıkmıyor. -Görüyor musun? Ben göremiyorum.
-Evet, şimdi görüyorum. -Hani? Gördün mü?
Evet.
Delilik bu.
Bir erkek, taşralı gerçekten güzel bir kızla çıkarsa
ve adam zengin ve ünlüyse
herkes "Ne güzel, değil mi?" der.
"Vay be, ne güzel bir köylü kızıyla birlikte."
Ama kadın, sıradan bir işi olan,
sıradan bir adamla birlikte olmaya görsün,
"Vay be, kendi seviyende birini bulsana, o sana göre değil" derler.
Sanki değerini sen değil de erkek belirliyor.
Gelmiyor musun?
Yatağa gelmiyor musun?
Geleceğim. Önce duş alacağım.
Ben seni yıkarım.
-Ne? -Seni yıkarım.
Şey kokma diye…
Nerede? Buraya gel.
İşte, şu iğrenç sigara kokusundan arınmak için.
Tamam.
Dur, ben hallediyorum. Hadi.
Hadi!
Hadi.
Her yerinde dövme var, değil mi?
Ama duş almayı hiç öğrenmemişsin.
-Ben de seni yıkayabilir miyim? -Ben duş alabiliyorum.
Peki.
Hayır, ben duş almayı biliyorum.
Bilmeyen sensin.
Anitta!
Bak, Anitta burada!
Tak tak.
Yapamıyorum!
-Anitta. -Yanındayken Anitta olamıyorum, şapşal!
Bu gece sarhoş olmam gerek.
-İçmeye başlayalım! -Ben başlıyorum. Hadi, ver şunu.
-Yetişkinler gibi o zaman! -Bana uyar!
Bak, tekila varmış.
-Vay be! -Başka…
Hani geldiğinde ikimiz baş başaydık?
Hatırlıyorum.
-Belli bir şekilde konuşuyorduk, değil mi? -Doğru.
Diğerleri gelince nasıl değiştiğimi fark etmedin mi?
O insanlar geldiğinde
ve esas kimliğimi sergilemek istemediğimde…
…kişiliğim değişiyor.
Bazen kendi kendime "Siktir" diyorum,
"Neden bir anda böyle oluyorum?"
Nedenini biliyorum
ama elimde olan bir şey değil.
Sence neden böyle oluyor?
Galiba o insanların beni yargılamasından korkuyorum.
-Acıktım. -Ne haber Anitta?
Merhaba Pedro.
Selam!
Gel, sana bir sır vereyim.
Söyle. Sırrı çekiyorum.
Pedro, elinde kamerayla çok seksi görünüyorsun.
Anitta mı, Larissa mı konuşuyor?
-Hadi, cevap ver. -Çok kızdım!
Sonra mı söyleyeceksin?
Anitta tabii. Ben öyle şeyler söylemem.
Ama düşünürüm.
Bunu yine konuşuruz.
-Ne? -Tekrar konuşuruz.
Evet. Herkese merhaba!
Burada olmaktan çok mutluyuz. Hazır mısınız?
-Kasırga gibiydim. -Evet. Bugün öyleydin.
Anitta olarak yaptığım şeyde rahatsız oldukça
Anitta kendini daha güçlü hissettiriyor.
-Bu gece hiç şakası yok. -Daha erken, daha güçlü, daha çok geliyor…
Kontrolden çıkmış gibi.
Eve gidince
bana sarılır mısın?
-Tabii. -Paniklemeye başlarsam.
Hiç dert değil.
-Paniklemesem de sarılıyorsun. -Evet.
Larissa'yı çekmeye geldiğimde
en büyük mücadelem hislerimi örtbas etmekti.
Komşum olan pop star kızın peşine takılmışım gibi yapmak.
Bu çanta kimin sence?
Hangisi?
Ne çantası?
Şu mu?
-Bilmiyorum. -Carmen Miranda'nındı.
Vay canına.
"GECE ÇANTASI"
Aramızdaki yakınlığın değişmediğini hemen fark ettim.
Farklı olan tek şey,
kendimi bir anda bir aşk hikâyesinde gibi hissetmemdi.
Bitti. Ne yapacağımı biliyor musun?
Tahmin et.
-İnanamıyorum. Tanrım. -Işıklar kapalı kalsın.
Bu bir rüya mi?
Bir şey yapma. Şunu kapatayım. Bak, nasıl karanlık olacak.
Tanrım.
İnsanlar öz güvensiz olduğumu gerçekten düşünüyor mu?
Sence şimdi mi öğrenecekler?
-Sanırım. -Olabilir.
Sahneye çıkarken her şeyin kötü olduğunu,
benim iğrenç olduğumu, kimsenin beni görmek istemediğini,
kimsenin beğenmeyeceğini, kimsenin gelmeyeceğini düşündüğümü
hayal eden yoktur.
Ben de sanmıyorum.
Larissa yatmadan önce
sahneye çıkmadan önce korktuğunu söylediğinde
buna anlam veremedim.
Ne haber Rio de Janeiro?
Çünkü gün başlarken bükülmez gibi görünen bir demir gibiydi.
Sahne aldığında mikrofonunda iki kanal oluyor.
Şarkı söylemek ve ekibiyle konuşmak için.
Süper bir şey bu!
Gel, kanatları çıkar.
Tüm operasyonu o yönetiyor.
Şimdi çemberi yapacağım.
Sahnede gördüğü bir şey için bile takımına hitap edebilir.
Parmaklıkların oradaki yaşlı kadın ezilecek gibi.
Buraya getirin onu, ön tarafa.
Her şeyi aynı anda görüyor
ve kavrıyor…
Dikkat, şehir muhafızları!
Şuradaki bir adamı gasp etti
ve o tarafa gitti.
Diğerleri görmedi, ben gördüm. Adamı gasp edip şöyle gitti.
Sırf ünlü olmak ona yetmiyor.
Festival kamyonunun tepesinde,
hatta seçimlerde bile olabilir.
Kendini olduğu gibi,
bahane üretmeden kabullenmesinde hür bir duruş var.
Bu da onu aşırı güçlü kılıyor.
Kimse ona bulaşamaz.
Altı, yedi, sekiz, bir. Yedi, sekiz, sekiz, alkış.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Yürüyelim. İki, üç, dağılın.
Beş, altı, yedi, sekiz. Bir, iki…
Kontrol için yerlerinde kalıp provayı izlemediler.
Merak ediyorum,
ekibimde çalışan bunca insan varken
neden benim, sanatçı Anitta olarak benim
şu anda bunu düşünmem,
bu sorunu fark etmem ve sorunun varlığını kavramam gerekiyor?
Hem de provalardan beş dakika önce.
Bu cevabı istiyorum. Bunun cevabı ne?
Kameraya yansıyan, sanatçı ve yapımcının tek vücut olmuş hâliydi.
Çünkü o her şeyi izliyor.
Her seferinde aynı saçmalık.
Acaba kendi halkımla, kendi ekibim ve organizasyonumla
Brezilya'da bir şeyler yaparken neden işler böyle yürümüyor?
Benimle çalışmak çok kolaydır.
Bir şey talep etmem, bir şey istemem.
Kolaydır.
"Ne istersin Anitta?" Ne varsa.
"Nasıl istersin?" Herkes için nasıl kolay olacaksa.
Hep böyledir.
Öyle kolay ki.
Bir sorum var.
Anitta'nın enerjisini kullandığını Larissa hissediyor mu?
Şey gibi,
geri tepen bir silah.
Evet, yani
bunu anca eve gidince hissediyorum.
Eve dönüyorum ve sanki…
Kendime işkence etmişim gibi geliyor.
SEVILLA, İSPANYA
Ne haber Pedro?
Yeni mi uyandın? Düşürdüğüm şeyle seni uyandırdım mı?
Hadi. Larissa'nın masallarından biri daha.
Bir varmış bir yokmuş, Larissa, Grammy Ödülleri'ne gidiyormuş.
Larissa evden çıkmadan kendi makyajını yapmaya başlamış.
Biri seni arıyor.
Ağlamayacağım
Ağlasam mı, gülsem mi?
Birazdan yüzümü silip "Gitmiyorum işte, gitmiyorum" diyeceğim.
Bana öyle bakınca geriliyorum.
Bir şekilde halledeceğim, dışarı çıkacağız
ve çok güzel olacağım.
Herkes "Harika olmuşsun" diyecek. "Evet, doğru" diyeceğim.
"Teşekkürler."
Bu gecenin özeti bu kadar.
Açlıktan ölen insanlar var, ben bu saçmalık için endişeleniyorum.
Hayatım çok ilginç. Sürekli bir sürü şey oluyor.
Sonunda
içinden bunları konuşmak geliyor.
Anlıyor musun? Tüm bunları göstermek.
O zaman da Larissa'nın hayatı ilginç değilmiş gibi oluyor.
Sürekli olup biten bir şeyler yok diye.
Sürpriz gelişmeler,
çözülmesi gereken sorunlar falan.
Arka planda kayboluyor, ondan bahsetmeyi unutuyorsun.
Bu bana da oluyor.
Ben de onu unutuyorum çünkü hayatı daha az…
ilginç.
Daha az ilginç değil de bilgi kalabalığı yok.
Şarj aletimi kaybettim bile.
Anitta olmayı istemediğim anlardan biri.
Çünkü dışarı çıkmak için can atıyorum
ama istikameti düşünmek de istemiyorum.
Canımın istediği yere gitmek istiyorum.
Bir yere gitsem benlik olmadığını söyleyecekler,
orada bulunmamam gerektiğini.
Başka yere gitsem "Sokaklarda durma" diyecekler.
Sokağa çıkmak istiyorum.
Bluetooth'un var mı?
Bluetooth'un var mı dostum?
-Bu kim? -Carmen Miranda.
-Tanımıyor musun? -Hayır.
Arkadaşımıza ders verelim,
Carmen Miranda'nın kim olduğunu bilmiyor.
Carmen Miranda,
Brezilya dışında ünlü olan ilk Brezilyalı.
Onun dışında benzer başarılara imza atan tek Brezilyalı kim, biliyor musun?
Tahmin et.
Bu geceyi nasıl buldun?
Şey,
eğlendik.
İnsanlar bana bir şeyler anlatmaktan korkar.
-Ne gibi? -Bir şeyler sormaktan.
"Anitta bu, dans edip twerk yapan kız" diye düşünürler.
Seks yapacağımız zamansa
"Eyvah, yapamayacağım" olurlar,
"Beklentileri karşılamam lazım, sonuçta çok ünlü biri."
Sonra da kaldıramazlar.
Eskiden kendimi çok kötü hissederdim,
çok üzülürdüm, hem de çok.
Çünkü kimse benimle bu şekilde olamıyordu.
"Siktir" diye düşündürdüm,
"Niye hep böyle oluyor?"
Kurban psikolojisine girerdim. Artık "Neyse" diyorum.
"İyi, madem cesaretin yok, demek ki olacağı yokmuş."
Yeter.
Kapatıyorum.
Tamam.
En sevdiğin şarkı ne? Bak.
Beğenir misin ki? Herhâlde beğenirsin. Emin gibiyim.
Hayatının sonuna kadar tek şarkı dinleyecek olsan
bu şarkıyı mı seçerdin?
Evet. Seninkini ne peki?
-Benimki mi? -Evet.
Söyleyeceğim.
Benim en sevdiğim şarkı bu.
Bu.
Dur.
Ergenken
bir film izlemiştim.
Adını hatırlamıyorum
ama kız bir şarkı söylüyordu,
süper bir şarkı,
romantik bir aşk ilanı gibiydi.
Ben hep böyle romantik oldum,
kimsenin bilmediği bir yanım bu,
içimde bir yerde,
senin zaten görebildiğin bir aptal romantik.
Böylece en sevdiğim şarkı oldu.
Tüm dünyada.
Uykun mu var?
Sarhoşum.
Burada.
-Benim… -Bir varmış, bir yokmuş.
Uydurduğum peri masalında.
Larissa'nın en hayran olduğum yönlerinden biri
çok spontane olması.
Her yanıyla gerçek.
10 saniye içinde hem ağlayıp hem gülebilir.
Hem çekici hem samimi.
Hem odak noktası hem de yaslanacak bir omuz.
Derin, şakacı.
Dünyanın kraliçesi. Sürekli diğer insanlar için endişeleniyor.
Bazen merak ediyorum
bunca çelişkili şey, tek bir insana nasıl sığıyor?
Hatırlıyorum da o gün neden bir anda ağladığını ona sordum.
Oysa gülüyorduk.
Durdu, çok ciddi bir ifadeyle bana bakıp şöyle dedi,
"Bilmiyorum."
Yakınlaştırayım da düzgün dinle.
Buraya otur. Geç şöyle.
-Merhaba. -Buyurun, geçin.
Ne?
Kulaklarınız kopana kadar
bu şarkıyı dinlemenizi istiyorum!
Hoşça kalın millet.
Ne?
Gelip gidiyor işte. Siktir et.
Demin gördüm.
Pijama!
Uçmaktan korkuyorum.
Benim için çekimlerin en zor kısımlarından biri buydu.
Onun yaşadıklarıyla karşılaştırınca uçuş korkusu önemsiz.
NEW YORK, ABD
-Alo, canım? -Merhaba doktor. Nasılsın?
-Beni duyuyor musun? Nasılsın? -Buyur.
PET taraması yapıldı.
PET taraması, en yüksek olasılıkları veren tahlil
ve en yüksek olasılık, akciğer tümörü.
-Kanser mi? -Ama neyse ki elimizde…
Evet, kanser gibi görünüyor. Ama lokalize.
PET taraması tüm vücutta yapılır, başka hiçbir yerde kansere rastlamadık.
Yani ameliyat iyi geçerse baban iyileşecek.
Böyle zor bir haber alıp
verilmiş milyonlarca söze yetişiyorsunuz
çünkü iptal etmek gibi bir seçeneğiniz yok.
Dünya yıldızı Anitta karşınızda.
Birlikte geri sayım yapalım mı?
Hadi.
-Beş, dört, üç, iki, bir… -Dört, üç, iki, bir…
Kendinize yeni bir isim bulmuşsunuz,
iki ayrı ve çelişkili yoldan hayatınızı yaşıyorsunuz.
Çok seksiyim!
Anneme hep şarkıcı olacağımı,
çok ünlü olacağımı söylerdim, falan filan.
Ama şarkı söylemeye ilk başladığımda
"Hayır, sadece bunu değil, dünyayı değiştirmek istiyorum" dedim.
"Ülkemi değiştirmek istiyorum."
Burada olmam, oraya doğru yol katettiğimi gösteriyor.
Ben…
Başarıyorum.
O yüzden çok mutluyum.
Üstelik çok da seksi görünüyorum!
Anne, bak!
Sahiden böyle miyim?
Tabii ki.
Larissa, görülmek istediğini hep açıkça belli etti.
Ama orada, annesinin gözünde de görünür olduğunu görmek…
Bu onun için herkesten daha çok anlam taşıyor.
Teşekkürler.
Hoşça kalın. Teşekkürler.
Çok teşekkürler millet. Teşekkürler!
Baba, yarın sabah hemşire kaçta kan alsın?
Hem ben vardığımda sonuçlar çıkar,
hepsini birlikte hallederiz.
Anitta yenilmez görünse de…
Larissa öyle değil.
Hesap her zaman tutmuyor.
Hoş geldin Anitta!
LAHEY, HOLLANDA
Sorun değil.
Portekizce konuştum bile, o yüzden devam edelim!
Kahretsin!
Ses tekrar kesilmezse devam edeceğiz.
Ses kesilirse siz şarkı söylersiniz.
İngilizce, her şey yolunda gibi yaparız.
Çok mutluyum!
Aman tanrım!
Neredeyse her şarkıda, müzikte bir şeyler ters gidiyordu.
Beş dakikada bir, ekipman birden…
İçkimi getirin. Başlarım böyle işe.
Ona çok yakın olanlar hariç kimse fark etmiyor.
Selam, ben Anitta.
Herkese teşekkür etmek istiyorum…
Sahnede sadece dans edip şarkı söylemiyor, üstünkörü bir performans sergilemiyor.
Hepsi bu olsaydı sorun olmazdı.
Devasa bir operasyonu kontrol ediyor
ve sorunsuz işlemesini sağlıyor.
Çok yorucu olsa gerek.
Bir yerden bir yere gitme süreci yüzünden
turneye çıkmaktan nefret ediyorum.
Kalbimi, aklımı, her şeyimi mahvediyor.
-Bu kadar gün. 13, 14, 15, 16, 17… -Bok gibiymiş.
Her gün başka bir ülkede sahnedeyim.
PARİS, FRANSA
Hadi, ya gir ya çık. O kadar.
Kapıyı kapatın.
Tanrım, kapıyı kapat
Bu su sıcacık.
-Şeyi aldın mı… -Evet.
Teşekkürler.
Arka arkaya üç konser.
Farklı ülkeler. Ölüyorum.
Ağlamak istiyorum.
Keşke…
Ölmek istiyorum.
Carmen Miranda kim, biliyor musun?
PORTO, PORTEKİZ
Delilik bu.
İnsan bunun için hayatından vazgeçmeli.
Tabii ki bir bedeli var.
Sanırım artık bu noktada
Larissa'nın kendini dinlemesi gerekiyordu.
Bu hızda devam ederse sağlığı ciddi şekilde etkilenebilir.
Bundan bahsetmesinin sebebi,
Carmen Miranda hakkında okuduğu kitaptı.
O da hiç durmadan çalışmış.
Nihayetinde vücudu pes etmiş.
1 AY SONRA
Çok zor ya.
Çok zor.
Sanki bir şey yolunda gidiyor,
sonra birden başka bir şey…
Hemen akabinde. Sanki beden…
Sanki bedenim huzurlu olmaya dayanamıyor.
Artık dayanamıyorum.
Ne zaman Anitta'nın kim olduğunu bilen biriyle karşılaşsam
bana yakın biri değilse
Anitta'ya dönüşüyorum.
Bir düğmeye basılıyor gibi.
Sürekli o kişiye dönüşmek istemiyorum.
Eskiden bu dönüşümü kontrol edebilirdim.
Artık herkes beni tanıdığına göre kontrolü kaybettim.
Artık buna dayanamıyorum.
Ne zaman dönüşeceğimi kontrol edememeye dayanamıyorum.
Bedeli bu. Vazgeçemezsin.
Bugüne kadar olduğun kişi olmak için ödediğin bedel bu.
-Yarattığın karakter için. -Hepsini gömmek istiyorum.
Artık eskisi daha çok şey veremem.
Artık dayanamıyorum.
Yapamıyorum.
Belki de bu yüzden
kendiyle yeniden bağ kurmaya karar verdi.
Ama kolaya kaçmayı sevmiyor.
Bunu dünyanın en yüksek zirvesinde yapmayı seçti.
1 AY SONRA
LUKLA, EVEREST DAĞI'NA ÇIKIŞ NOKTASI
Dünya çapında bir sanatçı olmak
sadece gittiğiniz yerlerde ünlü olmaktan ibaret değil
çünkü dünya çok büyük.
Dünya çok büyük.
İnsanların kim olduğunuzu bilmediği bir yer daima olacaktır.
Kim olduğunuz önemli değil.
Dağlarda herkes eşit.
Kimse özel muamele görmez.
Everest'e tırmandım ama bu beni büyük biri yapmaz.
Bazen "Bir fotoğraf çekinelim" diyenler olsa da…
Kaç kez denedin?
Sadece bir kez ve başardım.
Tamam, kolay olmuş. Gidelim.
Söylenene göre oraya vardığında
tek yapmak istediğin
başkalarını gördüğün için zirveye ulaşmakmış.
"İnsanlar varıyor, ben de varırım. Daha iyisini yaparım.
Buraya kadar geldim. Oraya da gidebilirim."
Orada olduğunu hayal et.
Çok fazla olurdu.
Zirveye ulaşırsan
sekiz dakikadan uzun süre zirvede kalamıyormuşsun,
öyle bir şey.
Yoksa orada ölüyormuşsun.
Ebediyen genç, donmuş kalıyorsun.
İnsanlar ebediyen seni görüyor, seni konuşuyor.
Buna değdi mi?
Yedi bin rakıma ulaşınca
oksijen yüzünden kafan güzel olmaya başlıyormuş,
düzgün düşünemiyormuşsun.
Aslında biraz düşününce başarı da tıpkı böyle.
Bir saat daha yürüyeceğiz.
Belki daha da az.
Ya pişman olursak ne oluyor?
Biz…
-Diyelim ki yarın… -Evet.
…aramızdan biri vazgeçmek istiyor.
Umarım…
Umarım böyle bir şey olmaz.
Anlıyorum ama ya olursa? Sadece soruyorum.
O gün kariyerimde hissettiğim şeyin tam olarak aynısını hissettim.
Biraz dinlenmek istedim. Kendimi çok hasta ve yorgun hissediyordum.
Ama etrafımdaki insanların Anitta'ya dair çok net bir izlenimi vardı,
asla pes etmeyen biri.
En iyisi olmak, zirveye varmak, daha fazlasını almak için
kanının son damlasına kadar var gücüyle mücadele eden biri.
Hem bana inanmadılar da.
Bence geri dönmeliyiz.
Korkuyorum.
En azından pes etmedin, bu çok önemli.
-Pes etmek istiyorum! -Hayır.
-Evet, istiyorum! Millet… -Ne dedin?
Neden böyle diyorsunuz?
Hiç pes edecek birine benziyor mu?
-Ben de öyle diyorum. -Ama…
-Hiçbir şeyden vazgeçmez. -Aşağı yukarı.
Millet, dinleyin.
Eski ben hiçbir şeyden vazgeçmezdi.
Yeni ben…
Helikopter çağırmaya varım,
"Evet çocuklar, hastayım, yapamadım…
-"Ben kaçar." -…Benimle ilgilenin." derim. Evet!
-Şimdiden iyi geldi. -"Spa'ya gidelim."
İlk kez doğa yürüyüşüne çıktım, manzaraya bayıldım.
Her şey çok iyi. Bayıldım.
Bundan daha ileri gitme ihtiyacı duymuyorum.
Vazgeçmenin nesi yanlış? Fikrini değiştirmenin nesi yanlış?
Özgür olmak istedim.
Tırmanmaya devam edersem
sadece ekibin beklentilerini karşılamış olacaktım.
Hüsrana uğratmak istemediğim film ekibini.
Ama bir anda sükûnet arzusu
zirveye ulaşma arzusuna ağır bastı.
Belki de yolu yarılayınca iki dünyanın da en iyi yanını gördüm.
Mekânın ve doğanın tadını çıkarıp
çekim yapmak
ve sessiz kalmak.
Tamam, zirveye çıkışımın görüntüsü olmayacak.
Ama tüm zirvelerin
en yükseğine varmanın sonuçlarına katlanabilir miydim?
Çok fazla yan etkisi var.
Her ikisine de, değil mi?
Tüm kariyerimi yeniden düşünmeye başladım. Tüm hayatımı.
Yalnız gezmeyi severim, sokakta yürümeyi,
korumasız gezmeyi,
tanımadığım, barlarda tanıştığım insanlarla arkadaş olmayı,
dans pistinin ortasında dans etmeyi…
Belki de Anitta yükseğe tırmandıkça
Larissa o anları bir daha yaşamayacak.
Ya sonra?
O zaman ne yaparız?
Onun adına mutluydum.
Çünkü devam etmek için
bazen tam da gereken şey pes etmektir.
İstikamet farklı olsa da.
Onun şimdiki istikameti,
hep zirvede olmaya ihtiyaç duymamak.
Şarkıcı Anitta, inzivada beş gün geçirdi.
Enerji rotasını takip etti.
Denge arayışıyla
günlük hayatın gürültüsünden uzakta kendini izole etti
RIO DE JANEIRO, BREZİLYA
İyileştim!
İyileştim! Bitti.
Bitti. Her şey bitti.
Toparlanmak, yaraların iyileşmesi, yenilenmek kaldı.
Bitti. Oraya gitmelisin.
Kızım!
Güven bana.
Eğer gitmezsen seni sürükleyerek götürürüm.
-Tanrım! -Soğuk da varmış.
Anne! İnanamıyorum!
-Anne! -Mutlu musun tatlım? Şükürler olsun!
Bana pek açılmazdı,
ne yaşadığını falan anlatmazdı.
Bana anlatmazdı ama ben ona hep sorardım.
Bazı günler "Anne, pes ediyorum, artık dayanamıyorum" dediği olurdu.
Bu Renan.
-Hep böyle biriydi. -Benim.
Sen.
Ben çığlık atan, zıplayıp duran biriyim.
-Benim karakterim… -Hep öyle oldun.
Evet ama şimdi böyleyim ve bu hoşuma gidiyor, anlıyor musun?
-Evet. -Böyle olacağı varmış.
-Kesinlikle. -Benim de böyle olmam gerek.
-Hoplar zıplarım, şarkı söylerim… -Aynen öyle!
…şakalar yaparım, hata yaparım, çılgın olmayı severim.
Çılgınlık yapmayı seviyorum
ve çok mutluyum.
Çatlak olmayı! Tam bir deli!
Evde kimse var mı?
Güzelim!
Galiba çocukken
kim olduğumuzu pek bilmiyoruz.
Ne olacağımıza diğerleri karar veriyor.
-Çok güzel! -Bu bir ömür boyu sürebiliyor.
Larissa hep özel, hep bir şekilde farklıydı.
Ama ne bileyim, sanki…
Kendi içine sığmadığı için daha sade olmaya çalıştı.
Ama bence hayatta o noktaya gelince,
30'lu yaşlarda
aslında neyin önemli olduğunu görüyoruz.
Anitta bir karakter.
Dayanıklı olmak,
güçlü olmak istiyor.
Tüm bunların içinde Larissa var,
küçüklüğünden beri yaptığı şeyleri yapmaya devam ediyor.
Bence sahnede farklı biri.
Ama yıllar geçtikçe
sanki daha fazla Larissa oldu.
Kendisi gibi davranıyor.
Buna müsaade ediyor.
Millet, bu gece Ay'ı gördünüz mü?
Charlie'yi yürüyüşe çıkarıyordum, önüme baktığımda…
Brezilya'da öyle mi bilmiyorum ama buradan acayip görünüyor. Tanrım.
Ağlayıp duruyorum.
Çok güzel. Hepinizi çok seviyorum!
Hayatımda olduğunuz için minnettarım. Ne güzel bir Ay!
Değiştiğini gördüm.
Aile dizilimine gitmemi, Kundalini'mi uyandırmamı,
inzivaya çekilmemi kaç kez söyledi bilmiyorum.
Herkesi sarhoş edip oynaşmak için partiler verirdim.
Şimdi ruhani gelişim adına toplantılar yapıyorum,
herkes ışıktan varlıklar olabilsin diye.
Sohbet mi ediyorsunuz? Onunla seans yapıyorsun sanmıştım.
-Hayır, bekliyorum. -Diyordum ki…
Öyle mi?
Bugün Kundalini uyandırma çalışması yaptık.
Evet, Kundalini uyandırma. Sahip olduğumuz en güçlü enerji.
Şu anda aklımdaki tek şey huzur ve sükûnet.
Sarıl bana. Çalışman lazım, değil mi?
Senin eğitime ihtiyacın var.
Yok artık! Bana da sarıldın!
Sarılabildiğin kadar sarıl.
Hadi. Her 10 günde bir yapman gerek.
-Ben kimseye sarılmam da… -Bana sarıldın. Bence çok tatlıydı.
-Ama ben… -Evet ama o…
-O bizden biri. -Sana sarıldım.
Hatta uzun süre öylece kaldık.
Şimdi ben bile…
-Seni seviyorum. -Böyle bir derdi var.
Öpmek için illa tutacaksın.
Tutup çekince de "Tanrım" diyor, "Sakin ol" diyorum.
Biz arkadaşız.
Manevi hayatı uğruna bir şeylerler yapmanın yolunu bulur,
zihni için.
Tatile çıkmazsa, enerjisini toplamaya zamanı olmazsa
yine hastalanacak.
Devam eden bir arayış bu.
Larissa her şeyi deniyor.
Yoga, Kundalini, ruhsal inziva, her şey.
Böylece Anitta olarak sahneye çıkacak gücü bulabilecek.
Yalnız kalmak istemiyor.
Arkadaşlarını yanında istiyor.
Seni seviyorum Ju!
Kanka.
Son bir yudum alayım.
-Suya girecek misin? -Var ya…
Hayır ama sırf havlum olmadığından.
Ama çok mutluyum.
Doğa güzel.
Deniz güzel.
Biz sarhoşlara bakan komşular güzel.
Her şey güzel.
Gün doğana kadar burada kalabiliriz. Sonra da sabah…
Kanka!
Yaptığım her şeyi severek yaptım. İnsanların hayatını değiştirdim.
Peki onlara doğru mesajı gönderdim mi?
Burası çok güzel!
Burada güneş şuradan mı doğuyor, şuradan mı?
Her şeyi çoktan fethettiğim bir noktaya ulaştım.
İstediğim her şeyi başardım.
Dünyada bir numara olmak istiyordum, oldum.
Ama dünya çapında bir numara olduktan sonra
herkes "Şimdi ne olacak, sırada ne var?" deyip durduğu için
huzurum kaçtı
ve endişeyle bir sonraki şeyin peşine düştüm.
Bir numara olmak her zaman hayalimdi.
Neden keyfime bakıp bir yerlere gitmedim ki?
Sırılsıklam olacaksın!
Bu sorudan nefret ediyorum.
"Gelecek yıl için planların ne? Planların…"
Ne bileyim lan ben?
Ne bileyim?
Kimse sonsuza kadar zirvede kalamaz.
Onca şeye sahip olup da gerçekten mutlu olamaz.
Anca onları kaybettikten sonra mutlu olabileceksen
gerçekten mutlusundur.
Bence
yaptığım onca şeyi yaptığında,
aynı anda her yerde var olduğunda
içinde hep büyük bir boşluk kalır.
Artık kendini düşünmezsin bile.
Daha fazlasını istersin.
Daha fazla ilgi, hep daha fazla ilgi.
Bence içimdeki o boşluk öyle büyüktü ki
ne kadar başarılı olduğumun artık bir önemi kalmamıştı.
Onu hiçbir şey dolduramadı çünkü o boşluk içimde,
bizse dışarıdaki şeylerle o boşluğu doldurmaya çalışıp duruyoruz.
Yarın hepsini kaybetsem mutlu olur muydum?
Test etmek istediğim şey bu.
Test etmek, "Bir dakika!" demek istiyorum.
"Bunların hiçbiri olmadan mutlu olmayı öğrenmeliyim."
Hem kendim hem de diğer herkes için.
Bu filmi yapmamın sebebi
insanlara
özel olmak için ünlü ve zengin olmaya gerek olmadığını anlatmaya çalışmak.
İnsanlara şunu söylemek istiyorum.
Yarın veya önümüzdeki sene
daha havalı bir
arabanız olmasa
bunun hiçbir önemi olmaz.
Seneye daha iyi bir eviniz olmasa yine bir şey olmaz.
Bundan beş yıl sonra
hit bir parça çıkarmazsam bir şey olmaz.
Hit şarkılar olmadan da mutlu olabiliriz.
Kendimi çok iyi hissediyorum!
Gel köpekçik. Burada annenle dur.
Annenle rahat rahat otur.
Tuhaf bir şey söyleyeyim mi?
O mavi kitabı okuyordum, bitirdim.
Ölümle ilgili muhteşem bir bölüm vardı.
Şey hakkında,
hayatı yarın ölecekmişsin gibi yaşamak.
Yarın ölecek olsan
her dakikan çok daha fazla değerli olurdu.
"Vay be, uyandım! Vay be, gökyüzüne bak!" der dururdun.
Tekrar, tekrar!
-Daha fazlası. -Daha yüksek sesle!
O bölümü okuyup uyudum.
Uyandığımda "Ha siktir, çok doğru!" oldum.
Ve dinamit der ki…
Sonra benim için her şey değişti.
O gün uyandığımda…
…sanki
her şeye hayranlık duyuyordum,
otele, gökyüzüne bakıp "Yok artık!" deyip durdum.
Sahnede çok mutluydum
çünkü sonrasında ne olacağı,
insanların izleyip izlemediği hiç umurumda bile değildi.
Sadece performansımdan keyif almak istedim.
O günün her saniyesinden keyfi almak istedim.
Buraya ilk kez göz atıyoruz…
Larissa'yı ilk gördüğümde eve coşkuyla dönmüştüm.
Noel ya da yılbaşı gecesi falan gibiydi.
Şuna bak, karlar içinde bembeyazsın.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
İyi mi?
-Bekle. -Çok güzel.
Öpüştüğümüzde de aynısını hissettim.
Bana öyle gülmüyor.
Beni bu filme davet ettiğinde
aynı şey oldu.
-Duydun mu? -Duydum tabii.
Tabii, sinema sektöründe çalıştığımı biliyordu.
Uzun zaman geçmişti. Bu teklif tamamen profesyoneldi.
Kontrol.
Ses testi.
Yine seni kurtarıyorum. Kayıtlara geçsin.
Sanki yine 13 yaşındaydım, anlıyor musunuz?
Okuldan sonra ona söyleyeceklerimi çalışıyordum.
Gözlerim şimdi ne diyor?
Yaşadıklarımızı yaşayacağımızı düşünmezdim.
Söylemeye utanıyorum.
-Söyle de aklımı okuyor musun görelim! -Neredeyse… Hayır! Utanıyorum.
Yine âşık oldum.
Bence o da oldu.
Şu kamerayı bırakıp yanıma oturur musun?
Kameraya konuşmak istemiyorum.
Var ya Pedro, harikasın, değil mi?
Dövme yapıyorsun, yemek yapıyorsun,
üstelik aşırı seksisin,
sevişiyorsun,
bateri çalıyorsun, gitar çalıyorsun, efsanesin.
Ya sen harikasın
ya da ben âşık oldum ve aptallaştım.
Charlie sana sarılmama izin vermiyor.
Hâlâ telefonda mısın?
Konuşmaya ben de dâhil oldum.
Anitta'nın hayatında ilişkiye pek yer yok.
Tamam, git hadi. Terapiye gideceğim.
Aslında ben sadece Larissa'yı görmüştüm.
Tanıdığım Larissa'yı.
Bilemiyorum,
tanıdığım ya da tanıdığımı sandığım Larissa'yı.
Otel odasında gördüğüm Larissa buydu, bir ya da en fazla iki saat.
Ama işleri berbat etmiştim
ve benimle olmak istemiyordu.
En azından hemen.
Larissa'nın kişiliğindeki en büyük sorun nedir diyecek olursanız
doğru olduğunu düşündüğü şeyle tamamen aynı olmayan durumları
kestirip atma yeteneği diyebilirim.
Bugün ne yapıyorsun?
Bugün ne yapacaksın?
İlk dilim kimin olsun Larissa?
Millet gömüldü bile!
Bu ilk seferim Brezilya. Bana destek olun.
Anlaşıldı.
İşin aslı o geceden sonra
yollarımızı ayırdık.
Hâlâ projedeydim,
kamera hâlâ kayıttaydı…
…ama mercek, artık bir duvardı.
-Üzgün müsün? -Hayır.
Peki neden enerjimiz bir tuhaf?
Şey…
Neler olduğunu bilmeyince tuhaf bir durum oluşuyor.
Tabii sen bir şeyleri açıklayacaksan başka.
Neler oluyor?
Bu ilişki, seninle çalışmam
kendimi hislerimden korumam açısından çok zor.
İlk başta
Böyle olmamalı demiştim.
Çok kötü olur demiştim.
Kim ısrar etti peki?
Sen.
O zaman bir şekilde hareket edip
sonra fikrini değiştiriyorsun.
Nedenini açıklamıyor, benimle konuşmuyorsun.
Kimse kimseyi biriyle olmaya zorlayamaz. Kimse.
-Kimse… -Kayıtta mısınız?
Evet, kayıttayız. Ama olsun. Ne oldu?
Kızıma selam vermezseniz ölüp bitecek demek istedim.
-Derhâl. -Kahretsin. Elime yüzüme mi bulaştırdım?
Telafi etmek istedim ama o, kararını vermişti.
Çekimlerin son günü.
Larissa'nın babası Mauro'nun 60'ıncı yaş günü.
Doğum günleri Larissa için hep önemli olmuştur.
Bu açıdan Anitta gibi.
Parti vermeyi seviyor.
Sırf kendisi için değil, sevdiği herkes için.
Nasıl zaman buluyor bilmiyorum.
Bazen onun bir saat gibi olduğunu düşünüyorum,
farklı yönde işleyen bir saat.
Kasırganın tam ortasında yüzlerce sorunu çözüyor,
bir dostu aradığında
sorun çözülene kadar her şeyi duraklatıyor.
20.000 kişiye şarkı söylerken çok sakindim ama şimdi…
Gayet sakin.
Herkese iyi akşamlar!
Babamın arkadaşları, ailemiz, hoş geldiniz.
Bu, babamın ilk doğum günü partisi
illa şık bir şey olacaktı, değil mi ama?
Ona şöyle dedim,
"Baba, sen o kadar… Seni şaşırtmak imkânsız, değil mi?"
"Tabii, pai de santo'yum ben" dedi.
Ama öngöremediği bir sürpriz var.
Bu akşamki gösteri benden.
Başlayabilirsiniz.
Bütün çocuklarım manevi yönümün izinden gitti.
Hepimizin Orisha'ları var.
Yollarınıza iyi bakarsanız
Orisha sizin için yolu bulur.
Soy yoludur bu.
Larissa'nın Orisha'sı bir çocuk.
Bir Oshosi. Bir çocuk.
Aman tanrım!
Babamı arayayım!
Bakalım o ne diyecek.
-Baba. -Canım benim.
Bu gece ne giydiğime bak.
Güzel olmamış mıyım?
Orisha gibi olmuşsun.
Süper starların dünyasındaki bu dev etkinlikler
sanırım asla başa çıkamayacağım bir şey.
Ama o çok mutluydu.
Babasından gelen telefonla
kanseri tamamen yendiğini, iyileştiğini öğrendiğinde
neredeyse sokağın ortasında dans edecekti.
İlginç biri.
Hayatının bir filme benzediğini düşünmeden edemiyorum.
Plastik bardaklardan yapılmış elbisesiyle
yarışmada burs kazanmış!
Altı yaşındaymış. Altı yaşında!
Şimdiyse kıyafeti inci işlemeli.
Honório'da tanıştığım kız
ve şimdi tekrar tanıştığım
sahnedeki kadın
birçok şey olmakla başa çıkmak için adını değiştirmiş bir banliyö kızı.
Sevecen bir evlat ve kız kardeşken
kendi imparatorluğunun başında olmak.
Annemi, babamı, abimi seviyorum.
Annem çok serttir.
Kabuğunu kırmak çok zordur.
O harika bir anne
ama bana hiç sarılmaz, beni hiç öpmezdi.
Şimdiyse benim en iyi arkadaşım.
Onu sürekli arıyorum. Harika bir şey bu.
Onunla bu kadar vakit geçirince
Fark ettim ki Larissa ve Anitta,
bir zamanlar zihninde kim daha fazla yer kaplayacak,
savaşı kim kazanacak diye didişen bu ikili
artık benim de anladığım şeyi anlıyordu.
Kişiliğinin yarısını reddederek hayatı yaşayamazsın.
Bu ikililik hepimizin içinde var.
Kimse tek bir şey değil.
Umarım hayatımızın başka bir döneminde tekrar bir araya gelebiliriz.
Umarım yine onu filme alabilirim.
Dans ederken, şarkı söylerken,
hoparlörle arasındaki unutulmaz buluşmaya şahitlik ederken.
Larissa!
SÃO CONRADO PLAJI, BREZİLYA
KARNAVALIN SON GÜNÜ
Bak, gün ağardı.
Koşacak mısın?
Bu tüm kulüplerden daha iyiydi!
-Değil mi? -Evet.
Sırılsıklam oldum.
Aynı şarkılara twerk yapıp duracaktık.
Yani, şarkılar harika ama bunu kaç kez yaptık.
Hem güneşin doğuşunu da gördük.
Kanka, şarkıcı olmadan önce buraya hiç gelmemiştim.
Güney Bölgesi'ne.
Rio'da yaşayıp São Conrado'ya hiç gelmemiştim.
Bu sahile hiç gelmemiştim.
Kulübe gitmekten daha iyi.
Kulübe gitmekten iyi.
Sikerler!
Bir grup sarhoş canımı sıkacak, dırdır edip duracaktı.
Bu gece benim de çenem düştü.
Ama ben ilginç şeyler söyledim.
Çok mutluyum.
Çok mutluyum!
Çok mutlu olmaya karar verdim.
Ne olursa olsun mutlu olacağım.
Sen de mutlu olmaya karar veremez misin?
Öyleyse neden hâlâ mutlu değilsin?
LARISSA ANITTA'NIN DİĞER YÜZÜ
Galiba ben
sevişmek istiyorum.
Birini bulacağım.
Bil bakalım ben… Asla tahmin edemezsin.
Şey istiyorum…
Nasıl denir?
Seks değil.
Bugün mantra dinleyerek ilişkiye girmek istiyorum.
Olur da her şeyi geride bırakıp
bir dağda mantra söylersem…
-Seninle gelirim. -…benimle gelir misin?
Alt yazı çevirmeni: Ezgi Acar