Downloaded from YTS.MX
Ladies and gentlemen, ang mama ko, si Leanne Morgan!
Official YIFY movies site: YTS.MX
Salamat sa inyo, darling Wilmington, North Carolina.
Honey, salamat sa inyo.
At salamat sa panonood n'yo no'ng unang Netflix special.
Salamat sa inyo.
Binago no'n ang buhay ko.
At isang beses ko pa lang 'yon napapanood
kasi kung papanoorin ko ang sarili ko, feeling ko masusuka ako.
At…
Nahihiya akong sabihin sa inyong no'ng pinanood ko 'yon,
dapat ang iniisip ko, "Dapat mas ginalingan ko 'yon,"
o "Dapat sinabi ko 'yon," o "'Yon sana ang ginawa ko."
Hindi.
Ang iniisip ko lang habang pinapanood ko 'yon,
"Kailan pang 'yong dede ko…
"Kailan pa sobrang tumaba 'yong dede ko?"
Ang tinutukoy ko, hindi 'yong…
Kayong mga lalaki sa North Carolina, di cute fat ang tinutukoy ko.
Ang tinutukoy ko, malaking matandang dede ng lola.
Feeling ko 'yong isa papunta do'n, tapos do'n 'yong isa.
Tapos, nasa movie ako kasama sina Reese Witherspoon at Will Ferrell.
Alam ko. Nakakaloka 'yon.
Sumulpot lang 'yon. Sasabihin ko sino'ng gumawa.
'Yang si Reese Witherspoon. 'Yang doll na 'yon, matalino.
Ginawa niya 'kong ate niya, si Gwyneth.
Sabi sa inyo,
kasinglaki nitong baso si Reese Witherspoon.
Tumabi siya sa 'kin sa movie na 'yon, wedding movie 'yon,
tapos tumama dito 'yong maliit na ulo niya.
No'ng pinanood ko, naisip ko, "Kasinglaki ng ulo niya ang dede na 'to."
Sa Atlanta ang shooting no'n. Dalawang buwan 'yon, sobrang saya.
Para kaming nasa summer camp. Totoo. Pero takot na takot ako.
Bago ako pumunta do'n, akala ko magkaka-shingles ako.
Takot na takot ako.
Naisip ko, "Siguradong papayat ako.
"Siguradong papayat ako kasi takot na takot ako
"at malamang matindi ang pagtatae ko araw-araw."
Tapos naisip ko, "Sobrang liliit no'ng mga maliliit na tao sa Hollywood."
Lahat mahina at sobrang liit.
Malaki ang ulo at maiksi ang legs ng mga lalaki.
Ewan ko kung napansin n'yo 'yon.
Isipin n'yo si Tom Cruise. Malaking ulo, maiksing legs.
Naisip ko, "Sige,
"siguradong di pinapakain 'yong mga tao sa Hollywood pag gumagawa ng movie.
"Ayos lang sa 'kin 'yon. Kaya kong di kumain nang dalawang buwan."
Pero hindi 'yon ang nangyari.
May tinatawag na crafty.
Nagluluto maghapon 'yong mga taong 'yon sa set ng movie.
At dahil nasa union 'yon,
dapat pakainin ka nila ng mainit na pagkain
kada dalawa't kalahati hanggang tatlong oras.
Hindi 'yon kinain ni Reese.
Pero kinain ko.
Ganito kasi sa movies.
Matagal kang uupo sa umaga nang walang ginagawa
hanggang sa tawagin ka at medyo mabo-bore ka.
Tapos sisigaw ang cute na maliit na lalaki, "Empanadas,"
tapos mabilis akong tatakbo sa abot ng kaya ko.
Isang sapatos lang ang sinuot ko sa buong movie.
Wedge 'yon na may strap sa ankle.
Pagkatapos no'ng dalawang buwan,
'yong mga cute na tao sa wardrobe, gumawa na ng bagong butas sa strap.
Kasi sobra akong nag-retain ng fluid.
Tingnan n'yo 'tong mga lalaki ditong taga-Wilmington, North Carolina.
Sobrang cute.
Puwede sanang nanonood kayo ng baseball sa bahay.
Pero makakarinig kayo ng matabang dede at pag-retain ko ng fluid.
Kung may oras pa, ikukuwento ko ang reflux ko.
Ewan ko. Basta diyan lang kayo, boys. Ewan ko.
Okay, sabi sa inyo, na-in love ako sa lahat do'n sa set ng movie
pero talagang naging close ako sa hair and makeup.
Lahat sila taga-Atlanta.
Tuwing pupunta 'ko sa trailer na 'yon, sinasabi nila, "Leanne, hayaan mong kami
"ang sumama sa 'yo sa isang historical place sa Atlanta.
"Lahat dapat makapunta do'n minsan sa buhay nila.
"Please, kami ang magdadala sa 'yo do'n." Sabi ko, "Okay. Mahilig ako sa history."
Gusto nila 'kong dalhin
sa Clermont Lounge. Meron ba ditong alam kung ano 'yon?
Sabihin natin sa mga ibang inosente at sweet, precious na taong 'to
kung ano ang Sodom at Gomorrah na 'yon.
Nasa Clermont Hotel ang Clermont Lounge
at 'yon, sa tingin ko, ay historical hotel.
Pink ang pintura.
Tingin ko mahal do'n.
Nagpi-picture ng pang-Instagram 'yong mga kabataan sa bar sa rooftop
tapos nilalagay do'n.
Tapos may restaurant, bar, at coffee shop sa loob ng hotel.
Sa baba sa basement…
sa madilim at itim na butas
ay ang Clermont Lounge. At strip club 'yon.
No'ng nalaman ko, sabi ko, "Sorry. Nasa 'kin ang Holy Spirit."
Alam ko. Sabi ko, "Di ako papasok sa duming 'yan."
Sabi nila, "Iba 'to sa iniisip mo.
"Magtiwala ka lang. Iba 'to sa iniisip mo."
Ang alam ko lang tungkol sa strip club…
May isa sa Knoxville, Tennessee, nasa bandang interstate 'yon,
The Catch ang pangalan no'n,
at akala ng mga batang anak ko, Mexican restaurant 'yon.
Tapos nakapanood ako ng movies, alam n'yo.
Nakapanood ako ng movies na may strippers at professional athletes
at mga ilaw, pole, lahat ng 'yon.
Hindi 'to gano'n.
Mas para 'tong Ripley's Believe It or Not.
Pero di ko alam 'yon. Nagmamakaawa silang pumunta 'ko.
Sobra 'kong natakot. Tinanong ko ang middle child ko, si Maggie.
Sabi ko, "Tingin mo ba pag pumasok ako dito
"mararamdaman ko ang presensiya ni Satanas?"
Sabi niya, "Oo, girl, tingin ko."
Sabi ko sa bunso ko
na naaaliw sa kasalanan…
Sabi ko, "Tingin mo mararamdaman ko si Satanas?"
Sabi niya, "Hindi, tingin ko hindi."
Alam nilang sobrang sensitive ako. Naramdaman ko ang presensiya ni Satanas
sa Bourbon Street sa New Orleans.
Full-time yata siyang nakatira do'n.
At dalawang beses sa Las Vegas.
Nagmamakaawa nga silang pumunta 'ko, nagmamakaawa sa 'kin,
kaya bumaba kami sa madilim na hagdan,
pababa sa butas.
May malalaking lalaking nakatayo sa baba, sabi nila, "Cash lang.
"Kung maglalabas at gagamit kayo ng phone, papatayin namin kayo sa gulpi gamit 'yon."
Di nila sinabi 'yon, pero gano'n ang dating.
Sabi ng mga hair and makeup, "Magagamit mo 'yan sa comedy."
Tuwing may magsasabi ng gano'n, alam kong may mangyayaring traumatic.
Okay, pumunta kami sa basement no'ng hotel
at basement 'yon,
tapos walang ilaw, pole, walang gano'n.
May maliit na stage na may…
Nakapalibot do'n 'yong bar tapos mababa 'yong ceiling.
Kaya lahat ng babaeng lagpas five feet na sumasayaw do'n,
kailangang ganito sumayaw.
Pumasok kami do'n…
Ganito 'yong impersonation sa 'kin no'ng mga hair and makeup.
Sabi nila, hawak ko daw 'yong bag ko magdamag tapos…
No'ng medyo matagal na, na-realize kong
may mga taong gustong pumunta sa gano'ng lugar.
Una sa lahat, mga darling na gay na lalaki.
Mga darling, precious na gay na lalaki.
At ewan ko kung dahil 'yon… Uy.
Ewan ko kung dahil 'yon gusto n'yong mag-encourage, sumuporta, at mag-cheer.
Alam n'yo? Tingin ko, ang cute mo.
Okay. Tapos grupo ng mga babae.
Mga grupo ng babae. Parang Bible study 'yan. Di 'yon.
Parang mga babaeng may cowboy hats at boas.
Nando'n sila para sa bachelorettes, birthdays, tapos…
'Yong gano'ng babae.
Tapos serial killers.
Gustong pumunta ng serial killers.
Alam kong may nakaharap akong serial killer.
'Yong unang babaeng lumabas,
at least 70 years old.
Bago ko ikuwento ang mga babaeng 'to,
ayaw kong sabihin n'yo, "Kumikita si Leanne sa pagkutsa sa babae."
Walang kumikita.
Okay? Wala.
Hindi 'to para sa pera.
At sweet na hinahayaan nilang mag-participate lahat.
Pero anyhoo, sige,
lumabas 'yong maliit na babaeng 'yon at may pump siyang gano'n kahaba
pero gano'n lang ang paa
at kakalog-kalog 'yon sa malaking pump.
No'ng marami nang lumabas, naisip ko,
"Walang may sukat na sapatos."
Lahat dumudulas at nagsasayaw sa sapatos nila.
Naisip kong baka may mataas na tambak ng sapatos sa likod,
bilin sa kanila,
"Magsapatos ka bago ka lumabas at sumayaw."
Pero 'yong maliit na babae, nakamaong na shorts at tank top,
at gano'n siya sumasayaw.
At parang isusuot 'yon
sa umaga ng Saturday sa Dollar General store.
Gano'n ang itsura no'n.
Parang 'yong magsasabi, "Kailangan ko lang ng diet Dr Pepper,
"at dalawang Hormel Chili."
Bata pa 'yong lumabas na pangalawang babae.
Tingin ko nasa mga 30s siya.
Blonde at kulot ang buhok, may black, horn-rimmed na salamin.
Sobrang bibo niya. Lumabas siya tapos…
Naisip ko, "Sino'ng kamukha niya? Ay, si Mrs. Frizzle sa Magic School Bus."
Sa PBS. Gusto ng mga anak ko 'yong show na 'yon.
'Yong maliit na 'yon, sumayaw sa theme na July 4, makabansa,
red, white, at blue na bra at panty.
Sabi sa inyo, medyo dugyot 'yon.
At bilang nanay,
ang naisip ko lang habang sumasayaw ang maliit na 'yon,
"Naku, sana puwede kong iuwi 'yong bra at panty na 'yon
at ibabad sa Biz magdamag."
Kahit ano puwede gamit ang Biz.
Gusto ko ang Barres. Naisip ko, "Kung may Tupperware bowl lang,
"lagyan ng mga ganyang Barres,
"tapos punuin ng tubig, ibabad magdamag 'yong bra at panty…"
Alam ko.
Kayo talaga.
Salamat sa inyong lahat.
Salamat. Mahilig akong maglaba.
Okay. Pero alam n'yo, no'ng gabing 'yon, umalis akong dalawa ang iniisip. Totoo.
Una, naisip ko, "Alam mo, kung magipit…
"Kung magipit,
"palagay ko sisikat ako do'n. Totoo."
Totoo nga.
Salamat. Matangkad ako. Kailangan kong yumuko.
'Yong pangalawang naisip ko, wala do'n si Satanas.
Tingin ko wala do'n si Satanas. Sabi yata ni Satanas, "Ayos lang ako."
Okay, sabi sa inyo, pagkatapos ng una kong Netflix special,
sabi ng team ko, "Sa'n mo gustong gamitin itong bagong material?
"Ipapadala ka namin sa Southern California.
"Maaraw na Southern California. Makakalayo ka sa winter ng Tennessee."
Sabi ko, "Okay."
January 2023 'yon
at alam kong nakalimutan n'yo na kasi 'yong mga taga-California,
maraming pinagdaanan sa lagay ng panahon at lahat ng 'yon
pero grabe 'yong ulan no'n.
Parang kakaibang ulan na ilang dekadang di naranasan.
Sabi nila biblical daw 'yon.
Tinawagan ako no'ng travel agent ko no'ng araw ng flight. Sabi niya,
"May biblical na bagyong nasa Southern California.
"Hindi ka makakarating."
Tapos pinadalhan ako ng article na may salitang "ark". Ako naman…
Pero lumipad kami ng bunso ko, nag-landing kami, at ayos lang lahat.
Hindi naman talaga gano'n katindi.
Hindi lang sila sanay sa gano'n do'n.
Ewan ko kung wala ba silang drainage system o ano'ng nangyari,
pero lahat ng tao tumatakbo sa kalye nang nakapatong ang bra sa damit nila.
Pero maayos kaming nakarating at kasama ko 'tong bunso.
Nasa backstage siya. Siya ang full-time makeup artist ko.
Salamat.
Pero salamat sa Panginoon sumama siya sa 'kin
kasi di ko kayang mag-drive at lahat ng 'yon sa Southern California.
Tingin ko di matanda ang 59 pero tingin ko sira na ang nerves ko.
Pumunta kami, nag-rent ng kotse, at nasa walong hotel sa apat na linggo.
Sa katapusan no'ng buwan, sabi niya
sasampalin daw niya 'ko.
Di siya nakikinig kasi sawa na sa 'kin, tingin ko.
Pero takot ako sa kanya.
Pero sabi niya, sumakay daw ako sa passenger side no'ng kotse
at kumapit sa handle sa buong biyahe,
at pumepreno daw ako sa passenger side.
Baka nga ginawa ko, pero kailangang may gumawa no'n.
Tapos gusto kong magsuot ng Apple watch
kasi gusto kong i-monitor ang sarili kong heart health.
Gusto kong pindutin 'yong button na nagsasabi kung nasa'n ang iPhone.
'Yon ang pinakamasayang naranasan ko.
Alam ko.
Sa katapusan no'ng buwan, sinigawan niya 'ko,
"Itigil mo ang pag-ding ng Apple watch na 'yan.
"Nasa lap mo ang iPhone mo."
Sa Oxnard, California kami unang pumunta.
Ewan ko kung may nakapunta na sa inyo do'n pero maganda do'n.
Ni di ko pa nga nababalitaan 'yon. Nasa beach 'yon.
Nag-rent ako ng maliit na bungalow na malapit sa beach.
May maliit na lalaking lumapit sa 'kin, binigay ang susi, at sinabi,
"Lalabas ang tubig sa ocean na 'to, tatabunan 'to, at papatayin kayong lahat."
Okay, sabi sa inyo, malamang para 'yong Wilmington, North Carolina.
Malalaking magagandang bahay, sunod-sunod,
may mga bangka sa tubig, parang mga kotse sa driveway.
Noon lang ako nakakita ng gano'n. Naisip ko, "Sino 'tong mga taong 'to?"
Kaya sabi ko sa kanila, "Sino kayo?
"Ano'ng trabaho n'yo?"
Sabi nila, "May farm kami. Marami ang may farm."
Sabi ko, "Ano? May farm ang pamilya ko. Ano'ng tanim n'yo dito?"
Tapos sabi nila, "Strawberries at dope."
Marami silang tanim na dope
sa California. Hindi kasi ako sanay sa gano'n.
Tennessee… Walang legal, recreational, o medical sa Tennessee.
Pero nagsulputan sa buong Knoxville, Tennessee 'yong mga CBD store.
At ang tsismis,
parating na ang dope.
Sabi nila, do'n daw papunta ang dope.
Nando'n sa mga CBD store.
Kasama ko 'yong physical therapist ko, si Justin, inaayos niya 'yong sciatica ko,
dito, at namamaga ang balakang ko,
tapos minsan umaatake ang plantar fascilitis ko
kapag nasobrahan ako ng tinapay.
Sabi niya, "Marami akong nabalitaang magagandang bagay tungkol sa CBD.
"Tingin ko sobrang kontra sa pamamaga." Tuloy pa niya, "Ba't di mo…
"May babaeng nagbukas ng CBD store sa strip mall na 'to.
"Ba't di mo siya kausapin pagkatapos natin?"
Kaya pumunta 'ko do'n,
at may madadaanang Subway.
Mga sandwich.
Mahirap sa 'king hindi pumasok do'n
kasi gusto ko ang tinapay na 'yon.
Pero nagdudulot ng plantar fascilitis.
Pero tuloy tayo, pumunta 'ko sa CBD store na 'yon,
at parang patchouli at Subway ang amoy do'n.
Nando'n 'yong maliit na babae,
maliit na babaeng parang hippie ang itsura.
Ewan ko ba't ko ginagawa 'yon. Okay.
Okay.
Para siyang isa do'n sa mga babae sa North Carolina
na gustong nagbo-blow ng glass.
'Yong ibang babae sa inyo sa Asheville… Asheville, North Carolina.
Para siyang isa sa mga babaeng artsy na gustong nagsusuot ng clog.
Alam n'yo na, baka pumunta sa storytelling festival sa weekend.
Oo.
May buhok siya sa kilikili.
Naisip ko, "Alam mo, gets ko. Pagod din ako. Gets ko."
Ayun nga, sabi niya, "Tingin ko matutulungan kita."
May nilabas siyang bag ng gummies
na may nakasulat na "Delta-8".
Hindi.
Alam ko. Ano 'yong Delta-8? Di ko pa rin alam kung ano 'yon.
Pero feeling ko, kung nandito ang dope,
nando'n 'yon malamang kasunod ng dope.
Tapos baka winisikan ng LSD, siguro.
Sabi niya, "Okay, ganito ang gagawin mo.
"Uminom ka ng isa sa gabi. Dapat ituloy-tuloy mo."
Sabi ko, "Okay."
Takot na takot ako no'n.
Sumakay ako sa kotse.
Naisip ko, "Dapat di ako mabilis magmaneho."
Inuwi ko 'yon.
Nando'n si Chuck Morgan.
Hindi ko sinabi sa kanya 'yong ginawa ko.
Sabi ko, "Uy."
Kinuha ko 'yon, binalik, at nilagay ko sa closet ko.
Hinintay kong gumabi.
Takot na takot ako. Ano lang ako…
Kumagat lang ako sa isa. Maliit na kagat lang.
Ni di ko kinain 'yong buo. Maliit na kagat lang.
At ewan ko kung guniguni ko lang 'yon
pero after 20 minutes, sobrang bilis ng tibok ng puso ko.
Naisip ko, "Panginoon ko,
"May A-Fib ako.
"Kailangan kong pumunta sa ER ngayon din."
Pero naisip ko, "Di ko sinabi kay Chuck Morgan 'yong ginawa ko
"at di niya alam ang sasabihin sa doktor." Lahat naisip ko.
Tapos naisip ko, "Parating na ang mga pulis."
Naupo ako hanggang 2 a.m.,
mino-monitor ang sarili kong heart rate.
Kalaunan nakatulog ako, pero di magandang tulog 'yon.
Paikot-ikot ako sa kama.
At para sa lahat ng tao sa United States, 'yong paikot-ikot…
Paikot-ikot ako sa kama.
Ano lang ako…
nagpaikot-ikot.
Magdamag akong nagpaikot-ikot sa kama at binangungot ng nakakatakot.
Napanaginipan kong nilabanan namin ni John Wayne
si Ricardo Montalbán…
nang nakasakay sa kabayo magdamag.
Never na 'kong kumain pa ng gummies na 'yon.
Pero hindi ko 'yon tinapon.
Nando'n sa closet ko.
Hindi ko tinitingnan.
Dinadaanan ko lang 'yon.
'Yong pangalawang weekend sa California, pumunta kami sa Brea na maganda rin.
At mababait din 'yon mga tao do'n.
'Yon 'yong weekend na magte-twenty-five 'yong bunso ko.
Sabi ng daddy niya, "Gusto kong sumama.
"Bibili ako ng ticket at pupunta 'ko diyan."
Kaya tinawagan ko 'yong travel agent ko, "Kumuha ka ng isa pang kuwarto.
"Kasi nami-miss ako ng daddy niya."
Ewan ko ano'ng meron kay Chuck Morgan sa hotel room.
Pero pumasok siya sa hotel room, tulala ang mata niya
at pakiramdam ko gumaganito ako.
At kaya ako kumuha ng isa pang hotel room
kasi magkasama kaming nagtu-tour ng baby na 'to.
Lagi ko siyang kasama. Nakaka-150 dates na kami.
At ayaw ng daddy niya na gumastos ako kaya dapat mag-share kami sa kuwarto.
Kaya nagsisiksikan kami sa king-size bed kahit sa'n kami pumunta.
Sa buong buhay kong may asawa,
sinabihan ako ni Chuck Morgan na wag gumastos
at na mawawala sa 'min ang lahat. Sinubukan niya 'kong takutin.
Lagi kong naririnig.
Naririnig ko siya, "Kainin mo 'yang libreng continental breakfast.
"Wag kang magtangkang pumunta sa Panera."
Pero, sige, bumili si Chuck Morgan ng talagang murang ticket.
Dapat siyang bumangon sa hatinggabi
at mag-connect sa buong United States of America.
No'ng nakarating na siya sa wakas, lupaypay na siya sa pagod.
Di umiidlip si Chuck Morgan pero paulit-ulit siya no'ng araw na 'yon
at pinanood sa hotel ang laro ng basketball ng Tennessee.
Tapos pumunta ako sa club at gumawa ng dalawang show.
Dapat nag-iisip ako ng bagong material
at ang naiisip ko lang sa buong panahong nando'n ako,
"Sobra siyang makakapagpahinga."
Tapos dapat kong gawin
'yong mga bagay na di dapat sabihin…
magdamag
para masaya ang birthday ng baby ko.
Ayokong sabihin 'to.
Kung may mga babae ditong 20 o 30,
ayokong sabihin sa inyo,
pero gusto kong maging honest.
Ayokong magsinungaling sa inyo.
Di ko rin sinasabing dapat n'yong gawin pero
nagpakaputa na 'ko kay Chuck Morgan…
sa mahigit 34 years na
para may magagandang sapatos ang mga anak ko.
Nasa likod si Chuck ngayon.
Gusto niyang lumabas dito ngayon at sabihin sa inyo…
Naku, kayo. Lalaki ang ulo ni Chuck Morgan.
Gusto niyang lumabas dito at sabihin,
"Wag kayong mag-alala, di siya magaling na puta."
'Yan ang sasabihin niya.
Okay, no'ng oras nang lumabas, naisip kong magdala ng notebook.
Nasa fifties na 'ko. Di ko maisip ang pangalan ko.
Naghanap ako sa playroom ng mga anak ko. Nasa bahay akong kinalakhan nila.
Ewan ko kung may anak kayong babae, kung ginawa nila 'to
pero 'yong akin, kahit sa'n kami pumunta,
sa Walgreens, Target, Walmart, kahit saan, sasabihin,
"Kailangan ko ng notebook.
"At dapat purple o pink tapos dapat may heart."
Tapos iuuwi 'yon at susulatan ng madramang sentence
tapos itatapon na.
Tinago ko lahat ng notebook na 'yon at nakita ko 'yong purple na may heart.
At si Maggie ko, 'yong gitna, 'yong pinaka-sensitive,
sumulat sa teacher niya sa grade four
na mahal niya siya at ang ireregalo niya sa kanya sa Pasko. Naisip ko tuloy 'to.
No'ng bagong nanay ako, may minivan ako
at nando'n si Chuck Morgan, kumikita nang malaki,
pero nagbibiyahe siya sa buong United States.
Tapos may mga anak ako, magkakalapit ang edad
at parang laging umiiyak at nag-aaway silang lahat.
At titiisin ko lang 'yon,
maghahatid sa soccer practice na ayaw naman talagang puntahan.
Tapos iiyak at sisigaw lahat at 'yong sensitive na baby, 'yong gitna,
lagi akong tatanungin ng mga sobrang seryosong tanong.
Halimbawa, tungkol sa solar system.
Hanggang isang araw, sabi ko, "Baby, hindi ako nakinig sa school."
May gusto ka bang malaman tungkol sa Young and the Restless?
Sabi sa inyo, may panahong
nag-alala siya kung sino ang mapupunta sa langit.
Gusto niyang lahat pumunta sa langit.
Tinanong niya 'ko tungkol sa mga tao
tapos sumisigaw lahat sa back seat, gutom, lahat na, sabi ng maliit niyang boses,
"Mommy, pupunta po ba sa langit si Johnny Cash?"
Naaalala ko 'yon at 'yong sinagot ko. Sabi ko, "Oo.
"Pupunta sa langit si Johnny Cash."
Nagpi-preach sila ni June ng gospel kasama si Billy Graham sa buong States.
Oo, pupunta siya sa langit.
Okay, at naisip ko 'to no'ng… Nasa isip ko lahat 'to.
May manugang akong babaeng…
In love kami sa kanya, sobrang talino at magaling na mama,
at nakita ko siyang makipag-usap sa mga apo ko
at may sense siya.
Naisip ko tuloy ang nakaraan.
At tingin ko may mga nasabi akong kabaliwan.
Pero pagod kasi ako.
Nag-aalala nga siya sa pupunta sa langit at tinanong niya 'ko tungkol kay J-Lo.
Matagal na 'to at fan talaga 'ko ni J-Lo.
Sabi niya, "Mommy, pupunta ba si J-Lo sa langit?"
Sasabihin ko lang, wala ako sa wisyo, okay?
Wala ako sa wisyo at lumaki yata ang size ng pantalon ko.
Tinanong niya tungkol kay J-Lo. "Pupunta po ba siya sa langit?"
Sabi ko, "Ewan ko."
Ewan ko. Kailangan niya yatang mag-mature spiritually. At
marami siyang pinagdadaanang lalaki.
Sinabi ko 'yon. Naaalala kong sinabi ko. At mali 'yon.
Sorry. Never ko dapat sinabi 'yon. isang dahilan ba't di dapat,
dumaan ako sa kasingdaming lalaking planong pagdaanan ni J-Lo.
Ano lang…
Ang sama. Grabe.
Ang kaibahan lang, di mga successful 'yong akin.
Mabilis lang, i-recap natin ilan sa mga lalaki ni J-Lo.
Walang oras para sa lahat pero…
Naaalala n'yo 'yong una, 'yong backup dancer?
Naaalala n'yo siya? Si Cris? Cris yata ang pangalan.
Ano'ng nangyari sa kanya? May nangumusta ba sa kanya?
Tapos naging sila ni Ben Affleck, unang beses,
at kaya nilang magkainan ng labi.
Ewan ko ano'ng nangyari. Baka masyadong volatile.
Tapos pinakasalan ni Ben si Jennifer Garner.
Alam ko! Never ko pa siyang nakilala pero parang magiging mahalaga siya.
Para siyang nagsha-shopping sa Loft.
Lahat din naman.
Tapos pinakasalan ni J-Lo si Marc Anthony na malaki ang mata.
Malaking ulo, maiksing legs.
Oo.
Ka-size niya ang cough drop ko.
Tingnan n'yo. Talented. Sobrang talented.
Tapos naging sila ni A-Rod. At nakalimutan ko na si A-Rod.
Tapos nagkabalikan sila ni Ben Affleck, nagpakasal, naisip ko,
"Hindi 'to maganda."
Kasi lahat ng video o picture nila, lumalabas sila at 'yong lalaki…
Alam n'yong sinamba niya 'yong babae kasi naggo-glow siya.
Napansin n'yo ba 'yon? Naggo-glow siya. Sa tingin ko, maganda siya.
Nabasa ko sa People magazine na marami siyang kinakaing salmon.
Okay.
Totoo 'yon.
Lahat tayo kailangang kumain ng maraming salmon.
Ito pa ang isa tungkol sa middle child ko na sobrang sensitive.
Nag-aral sa Christian school sa Knoxville ang mga anak ko. Gusto namin 'yon.
Para 'yong pamilya sa 'min.
Maliit lang 'yong elementary school.
'Yong kaibigan kong si Jeannie ang nasa front desk.
Hinatid ko 'yong mga anak ko isang umaga tapos bumalik ako sa hapon.
Nakita niya 'kong pumasok. Humawak siya sa dibdib niya, sabi,
"Naku, Leanne, pa'no ka nakakalakad?
"Gusto mo bang may tawagan ako? Kailangan mo bang pumunta sa ospital?"
Ako, "Ano'ng sinasabi mo?" Siya, "Nagka-surgery ka sabi ni Maggie.
"Ipag-pray ka daw.
"Maghapon ka na naming pinagpe-pray sa intercom."
Sabi ko, "Jeannie, pinapalitan ko 'yong IUD ko."
Gusto kong malaman n'yong mga lalaki sa North Carolina na sobrang fertile ako.
Sobrang fertile ako dati, praise God.
Kasing-fertile ako ng Napa Valley.
At dahil yata 'yon sa may farm ang pamilya ko.
May sarili kaming beef.
At makapal ang ankles ko at kaya kong magtrabaho sa bukid.
Pero ayun nga, kailangan kong kumuha ng IUD kada limang taon
kasi di nagpa-vasectomy si Chuck Morgan…
Pero bahala na. Ayos lang.
'Yong mahal naming Christian school, nilagay ako sa meal chain.
Nilagay nila 'ko sa meal chain.
May nagbigay sa 'kin ng meatloaf
noong hapong 'yon.
Ang sarap no'n.
Kaya panalangin ko at sana, seryoso 'to, para sa inyo,
magkaroon kayo ng kaibigang gagawa ng meatloaf
pag nagpapalit kayo ng IUD.
Alam ko.
Lagi akong tinatanong ng mga tao,
"Nagagalit ba si Chuck Morgan pag kinukuwento mo siya?"
Sabi ko, "Hindi. Gusto niyang siya ang ikuwento ko."
Sasabihin niya, "Ito ang ikuwento mo."
Sabi niya, "Ba't di mo ikuwento 'yong pagkaaresto sa 'kin?"
Okay.
Mahigit 25 years na 'yon.
Tatlo ang anak namin, wala pang five years old
at pinadala kami ng company niya, pinakaunang biyahe,
sa Puerto Vallarta, Mexico.
Sobrang excited ako na pupunta 'ko. Never pa 'ko nakapunta sa gano'n.
Parents ko ang nag-alaga sa babies ko no'ng linggong 'yon
para di ko sila isipin. Sobrang excited na 'ko.
Lumipad kami mula sa airport sa Knoxville, Tennessee, maghapon.
Parang 12 hours. Parang mules, tren, eroplano, bangka, ewan ko,
para makapunta sa kabila, sa Pacific side. Dumating kami sa hotel room.
At kinailangan kong gumawa ng mga di dapat sabihin.
Sa loob ng pitong araw.
Never kong nakita ang Puerto Vallarta, Mexico.
Sa katapusan ng linggong 'yon, lupaypay na 'ko.
Tapos oras nang umuwi. Panibagong 12 hours pabalik.
Dumating kami sa East Tennessee sa airport at hatinggabi nag-landing.
Magda-drive papunta sa East Tennessee kung sa'n kami nakatira. Naisip ko,
"Kung mahahawakan ko lang ang babies at makakatulog ako,
"ayos lang ang lahat."
Pero kung di ba naman mahuli ng pulis si Chuck Morgan. Sobrang bilis yata niya.
Di masama ang dahilan ng pagkaaresto niya pero di namin alam 'yon.
Ibang ticket yata 'yong kinailangan niyang bayaran.
Nasa gilid kami ng kalsada, nasa harap 'yong police car.
Nakatingin ako sa headlights sa pulis,
iniisip ko, "Mabilis lang 'to. Di mo mamamalayan tapos na.
"Uuwi na 'ko."
Umikot sila at kinuha ang lisensiya niya.
Pinababa siya sa kotse at sinama siya sa harap.
Pinapanood ko lahat 'to sa headlights at pinosasan siya.
Lumingon siya sa 'kin at sabi ko…
May sinasabi siya sa 'kin, parang, "Panginoon ko, Leanne."
Nakita ko ang buong buhay ko.
Naisip ko, "Nasa drug cartel siya.
"May iba siyang pamilya sa Idaho."
Dati ko pa naiisip na may iba siyang pamilya sa Idaho
kasi sa buong buhay may asawa namin, sinasabi niya, "Sinabi ko na sa 'yo 'yan"
pero di pa niya nasasabi.
Tingin niya may sinabi siya sa 'kin pero di pa niya nasasabi.
Sabi ko, "Never ko pa narinig 'yan sa buong buhay ko."
Hanggang isang araw, sabi ko, "May babae ba sa Idaho na sinabihan mo?"
Sabi ko, "Papayagan mo ba siyang pumunta sa Panera, Chuck?"
Okay, sabi sa inyo, si Chuck Morgan, no'ng nagkakilala kami,
nasa University of Tennessee kami.
Go Vols.
Nagma-master's siya sa business at matataas ang grades
at may tatlong trabaho at nanliligaw sa 'kin.
Tapos ako…
patapon.
Halos di ako nakatapos sa University of Tennessee.
Naka-graduate akong pasang-awa. Inabot ng ilang taon.
Magda-drop ako, babalik, lahat… Okay.
Pero no'ng nalaman kong pakakasalan ko si Chuck Morgan, naisip ko, "Naku po.
"Sobrang talino niya. Kaya niya kahit ano. Siya ang bahala sa lahat.
"Magtatrabaho siyang parang kalabaw.
"At magpa-party lang ako. Ganito lang ako…"
Nagpakasal kami at may panganay ako sa kanya.
At naisip ko isang araw.
Naisip ko, "Matalino siya sa trabaho.
"Hindi sa bahay."
At naisip ko, "Patay.
"Siguradong hindi ako ang in charge.
"Siguradong di ako ang dapat mag-asikaso ng lahat ng 'to."
Kasi tatlong taon bago 'yon, sumasayaw ako kay Prince, "When Doves Cry".
Alam n'yo, para 'kong…
Sasabihin ko kailan talaga 'ko natakot. Nanganak ako sa pangalawa.
Ipinanganak siya no'ng April 3. No'ng huling linggo ng March 'to.
Manganganak na 'ko anumang oras at may matinding snow sa East Tennessee.
May snow sa lupa.
Meron akong… 'Yong panganay ko, si Charlie, two.
Di na siya umiidlip, naka-diaper pa rin.
Pero ang pogi niya, sobrang bibo.
Kakatok siya sa front door, gustong lumabas
para makatakbo siya sa yellow line ng kalsada.
Pagod na pagod ako.
Manganganak ako anumang oras at ang sama ng strep ko.
Si Pete ang OB-GYN ko na nasa Sunday school class namin.
Sobrang cute niya.
At ayokong makita niya 'kong gano'n.
Pero sabi ni Pete, "Malala 'yong strep mo.
"Kailangan kitang ipa-admit sa ospital, Leanne, magdamag.
"Dapat kang mag-fluids at magpahinga."
At sabi ko,
"Seryoso?
"Seryoso? Maa-admit ako sa ospital?
"Magdamag?"
Para 'kong pinadala sa Turks and Caicos.
Hinatid nila 'ko sa ospital. Kasama ni Chuck si Charlie, two years old.
Hinatid nila 'ko nang maaga no'ng umagang 'yon tapos umalis na sila.
Gabi na no'ng bumalik sila. Sabi ko, "Saan kayo galing?"
Sabi niya, "Kung saan-saan."
Sabi ko, "Ba't naka-sweatsuit ka? Pinagpapawisan ka."
Sabi niya, "Okay, Leanne, nag-basketball ako sa rec center."
Sabi ko, "Buong court?"
Sabi niya, "Oo, bakit?"
Sabi ko, "Sino'ng nagbabantay sa baby habang nagba-basketball ka?"
Tiningnan ko at 'yong diaper ng baby ko, nakalaylay na sa paa niya.
Sabi ko, "Ano'ng kinain niya?" Sabi niya, "Kinain?"
Sabi ko, "Chuck… makinig ka sa 'kin."
Sabi ko, "Palalabasin ako bukas ng tanghali, dalhan mo 'ko ng damit."
Sasabihin ko sa inyo
'yong dinala niya para sa 'kin sa ospital.
Dinalhan niya 'ko ng dalawang panty…
na triangle
na may mga tali.
Ganoon kalaki 'yong pusod ko.
Hanggang dito 'yong tiyan ko.
Kailangan kong maisuot 'yong panty kahit papaano.
Nagka-crowning na yata ako no'n.
Kasinglaki ni Marc Anthony 'yong mga panty na 'yon.
Dinalhan niya 'ko ng pumps na six inches.
Black. Black na pumps.
'Yong mga babaeng kaedad ko, natatandaan n'yong si Kathie Lee Gifford
may sariling line ng maternity wear sa Walmart?
Naaalala n'yo ba 'yon?
Sobrang ganda no'n.
Sobrang mura lang. 'Yong mga basic. Puwedeng ipares-pares. Gusto ko 'yon.
Tapos may nangyari sa patahian abroad.
Tapos pinatigil siya at sobra 'kong nalungkot.
Pero ayun nga, dinalhan niya 'ko ng summer capris ni Kathie Lee Gifford.
Summer. May snow sa lupa sa East Tennessee.
Summer capri. Dinalhan niya 'ko ng top na pang-summer
na hindi pambuntis.
Kaya naisip ko noon mismo.
Tapos may malaking, lumang, pekeng fur na black na coat
na siguradong isinayaw ko kay Prince sa isang club.
Naalala kong nilabas ako no'ng mga nurse.
Alam kong bumalik sila sa ospital na 'yon, nagtinginan, sinabi, "Prostitute siya."
Ikukuwento ko sa inyo 'yong mga mahal kong apo.
Salamat.
Ang sarap. Mahal ko sila, at sana magkasampu pa 'ko.
Pero may dalawa akong lalaki at two at four years old sila.
Grandmama ang tawag no'ng pinakamatanda.
Pag sa 'min siya natutulog, humahawak sa railing, hawak ang kamay ko,
at sasabihin niya, "Kapit, Grandmama, kapit."
Tingin niya mahina ako.
Sobrang iba ang pagiging mama sa pagiging grandmama.
Parehong maganda pero sobrang magkaiba. Ito ang kaibahan, sa tingin ko.
Kapag may gusto ang babies ko,
ibibigay ko sa kanila 'yon.
Mabuting parents ang anak ko at ang asawa niya,
pero kalokohan ang sinasabi nila sa 'kin.
Halimbawa, "Bawal na ang laruang nasasakyan."
Sabi ko, "Okay, pero hindi ko na mababawi 'tong Chevy na may gooseneck."
Sabi nila sa 'kin, "Aawatin na namin sa pacifier ang isang 'to."
Sabi ko, "Oo, ayos 'yan."
Tapos umuwi ako, um-order sa internet nang sobrang dami.
Alam ko na ba't gano'n ang ginawa ng mama at papa ko.
Sobra nila 'kong tinulungan. Natutulog sa kanila ang mga anak ko.
Naaalala kong susunduin ko sila, sabi ko sa papa ko,
"Pa, naninilaw ang ngipin nila.
"Nag-toothbrush ba sila mula no'ng umalis kami?"
Nanginig ang papa ko, sobrang nagalit sa 'kin, sabi,
"Ayaw nilang mag-toothbrush!"
'Yong mama ko, si Lucille, palagi no'ng maliliit pa sila,
bibisita sila, bubuksan ni Mama 'yong back door at sasabihin,
"Welcome. Heto ang Magic Markers. Magsulat kayo sa pader.
"Halikayo sa bahay ni Mamaw at pumunta sa likod. Pumunta sa kama ni Mamaw,
"dalhin n'yo 'tong bucket ng chicken.
"Dalhin n'yo 'tong bucket ng chicken at supot ng mini marshmallows.
"Humilata sa kama ni Mamaw.
"At manood ng Disney hanggang 3:00 a.m."
Ginagawa ko rin 'yon.
Alam ko.
Sino'ng ayaw ng chicken sa kama?
Sabi sa inyo, lagi kaming nagmamakaawa sa kanila na isama sila sa bakasyon.
Mahal namin sila. Gusto kong kasama lahat ng anak at babies ko.
Sabi sa inyo, mahilig ako sa beach.
Mahilig ako sa beach.
Ang suwerte n'yo dito. Oo nga. Sana alam n'yo 'yan.
Kung magiging successful ako balang-araw, gusto kong nasa beach ako.
Pero di naniniwala si Chuck Morgan sa kaligayahan.
Kaya…
Snow skiing ang paborito niyang bakasyon.
No'ng nagkakilala kami, sabi niya, "Palalakihin ko sa snow ski ang mga bata."
Naisip ko, "Ay, ano 'yan?"
Kasi wala akong masyadong alam tungkol do'n
kasi pinalaki ako sa bayang may 500 katao sa border ng Kentucky at Tennessee
at di nagso-snow ski do'n.
Nakikita ko 'yon paminsan-minsan sa TV, naiisip ko,
"'Yon siguro 'yong reyna at mga tauhan niya."
Pero ayun, no'ng kinasal kami ni Chuck Morgan,
gusto niyang matuto ako kaya binili niya 'ko ng magandang outfit.
Ski outfit.
Alam n'yong pag nagso-snow ski, sobrang mahal no'ng mga 'yon
kaya dapat isuot ko 'yon sa loob ng 15 years.
At hindi ko napanatili ang timbang ko.
Kaya no'ng unang beses kong pumunta, dinala niya 'ko sa Beaver Creek, Colorado.
Ang ganda no'n, alam ko.
In-enroll niya 'ko sa ski school sa isang grupo,
kamukha ni Mitt Romney 'yong instructor.
Nando'n ako sa taas ng bundok at gusto kong… Naka-outfit ako
at gusto kong maging 'yong payat, bata, cute, masayahing ski girl.
Okay.
May dumating na matinding cold front.
May dumating na matinding weather front, umiihip sa gilid ang snow.
Di mo makita 'yong kamay mo sa harap mo. Tiningnan kami ni Mitt, sabi niya,
"Kung bababa tayo…
"Kung bababa tayo sa bundok na 'to,
"titingnan ko ang mga ilong n'yo kung may frostbite.
"19 below zero ang temperature."
Naisip ko, "Masaya?
"Ano'ng ginagawa natin dito sa taas?" Okay. No'ng sunod na dapat akong pumunta,
hinintay namin 'yong mga anak namin na maging three, five, at seven.
Sinabi sa 'kin ni Chuck Morgan,
"Isasama ko kayo sa Colorado nang isang linggo para mag-snow ski."
At maikukumpara ko lang 'yon
siguro sa pagtatarabaho sa minahan ng uling.
Never pa 'kong nakapagtrabaho do'n pero parang mahirap.
Ito ang tingin ko sa snow skiing.
Sa bundok, nando'n 'yong mga maiingay.
Do'n nagrerenta, bumibili, nagsi-ski in at ski out.
Lahat sila kamukha ni Bo Derek.
Gusto ni Churck Morgan na wag lumagpas sa budget.
Gusto niyang magrenta ng apartment na tatlong bayan ang layo mula sa bundok.
Pumunta na kaming lahat. Tuwing umaga, babangon siya,
sasabihin, "Dapat tayong makasakay sa ski lift.
"Binayaran ko 'to. Dapat pumunta. Dapat umakyat."
Tapos 'yong mga bata,
nakatulala.
Gising. Tapos bibihisan ko 'yong mga bata
nang ilang patong. Ilang patong. Mahabang pangsuson.
Isa-isa, sinusubukang bihisan 'yong mga bata,
at inaantok pa, hindi nabibihisan.
Pag nabihisan ko na sila, para 'kong nagbungkal ng isang ektarya ng tabako.
Tapos gagawa pa 'ko ng lunch
kasi $45 ang tatlong chicken tenders do'n sa taas ng bundok.
Tapos oras nang sumakay sa shuttle paakyat do'n sa bundok
at bitbit namin lahat ng gamit kasi mga bata pa sila.
Sila, "Di ko mahawakan 'yong helmet ko. Wala 'kong mabibitbit.
"Nawala 'yong gloves ko. Ewan ko kung nasa'n ang mga bagay."
Para kaming packed mules, pinagkakasya lahat sa shuttle.
Tapos susuutan ng ski boots 'yong mga bata.
Sila, "Wag, Ma, wag. Wag n'yo po akong suutan niyan."
Di ko sila masisisi. Nakapagsuot na ba kayo no'n?
Tuwing magsusuot ako, naiisip ko, "Dumudugo ang mga binti ko.
"Napupuno ng dugo ang boots ko. Nafi-feel ko."
Isa 'to sa naaalala ko.
'Yong baby sa likod na makeup artist ko at kasama kong nagbibiyahe,
sabi niya caregiver ko na raw siya.
Parang gano'n na siya.
Pero nakakatuwa siya. Pangatlong baby ko siya.
Nakakatuwa siya at sobrang nakakatawa pero nakakainis siya.
Nakakainis siya. Ginagawa niya ang gusto niya.
Gano'n na siya 18 months pa lang siya. Wala kang mababago sa kanya.
Nagsi-ski kami. Mga four o five siguro siya no'n.
Binilhan ko siya ng hot pink na outfit sa Lands' End at excited ako.
Nakaalis na lahat. Kaming dalawa na lang.
Papunta kami sa maliit na gondola paakyat sa bunny slope
at sandali lang ang pag-akyat sa bunny slope. Kami lang ang nasa gondola
at nagsimula siyang magtanggal ng damit.
Lahat. Lahat ang tinutukoy ko.
Sa dalawang segundo, hubad na siya.
Sabi ko, "Ano'ng ginagawa mo?"
Sabi niya, "Makati po 'yong puwit ko."
At naaalala ko…
Naaalala kong nag-pray ako.
Naaalala kong nag-pray ako kay Lord,
sabi ko, "Panginoon,
"ano'ng sobrang samang nagawa ko
"na ganito ngayon ang bakasyon ko?"
Tiningnan ko lang siya, sabi ko,
"Kamutin mo."
Sinusubukan namin taon-taon kasi hilig nina Chuck Morgan at mga bata.
Hilig ng mga bata 'yon.
Pero no'ng huli akong nag-ski, 47 years old ako. 59 na 'ko ngayon.
Meron akong… Papunta kami sa Alta, Utah, maganda do'n.
Suot ko 'yong masikip na outfit.
Paakyat ako sa ski lift.
Nasa ski lift ako, pababa na, balak kong mag-ski no'ng taong 'yon.
Suot ko lahat. Handa na 'ko.
Marunong akong bumaba sa ski lift. Marunong akong mag-ski.
Pero may mali no'ng araw na 'yon
at nahulog na lang ako sa ski lift na 'yon papunta sa snow.
Tapos… Umikot pa rin 'yon kaya ako…
Tapos may lalaking mahaba ang buhok na nagtatrabaho do'n
na may bagay na nakasabit sa kilay niya,
lumapit sa 'kin, sabi niya,
"Tumayo ka."
Sasabihin ko lang sa inyong mga lalaki sa Wilmington,
di na 'ko nagko-core exercises.
At…
Masama talaga.
Di na 'ko nagko-core exercises.
Naka-ski pa rin ako. Kailangan kong iangat 'yong poles ko at subukang tumayo.
Ewan ko pa'no 'ko nakatayo. Di ko maalala.
Feeling ko hinimatay ako kasi wala 'kong maalala.
Pero nando'n 'yong anak kong lalaki, nakita niya lahat. 'Yong malambing ko.
Kahit papaano nakaakyat ako sa bundok tapos tiningnan niya 'ko, sabi niya,
"Ayos ka lang.
"Okay? Ayos ka lang, Ma.
"Ayos ka lang.
"Bumaba na tayo sa bundok na 'to." Sabi ko, "Hindi."
Sabi niya, "Ayos lang."
Sabi ko, "Hindi. Kinausap ako ng Diyos."
Sabi niya, "Hindi." Sabi ko, "Oo nga.
"Hindi boses na naririnig.
"Nasa puso ko."
Kinausap niya 'ko. Kinausap ako ng Diyos. Naaalala ko 'yong sabi.
Sabi niya, "Alisin mo ang mga 'to, Leanne." 'Yon ang sabi niya.
Tapos tingin ko sabi niya,
"Maupo ka do'n sa pizza shack sa natitira pang araw ng linggo."
Sabi ko,
"Okay."
Okay, nakakatuwa kayong lahat.
Sabi sa inyo, okay, 8:30 na.
Tatapusin ko na para makatulog kayo ng 9:15. Okay?
Matutulog kayong lahat.
Kaya kung may melatonin o magnesium kayo sa bag n'yo,
teka lang. Saglit na lang tapos maiinom n'yo na.
Okay, may isa pa 'kong ikukuwento tapos makakauwi na kayo.
Nakakatuwa kayong lahat. Salamat ginawa n'yo 'to para sa 'kin.
Salamat sa inyo.
Okay. Pareho kaming lumaki ni Chuck Morgan sa church.
Gusto naming palakihin ang mga bata sa church.
Di ko sinasabi 'yon para sabihin, "Pinalaki ko sa church ang mga anak ko."
Ang sinsabi ko,
sobrang dysfunctional namin.
Sobrang gulo at dysfunctional namin
na ewan ko kung napa'no na kami kundi dahil sa Panginoon.
Seryoso 'ko.
Alam ko.
Alam ko. Hallelujah. Nasa 'min ang Panginoon.
Pero sabi sa inyo, naniniwala akong ayaw ni Satanas
na magsimba ang pamilya ko.
Kaya pumupunta siya sa bahay namin
tuwing Sunday ng umaga
para makapanggulo siya.
Nag-aaway kami ni Chuck Morgan tuwing Sunday ng umaga
na parang dalawang asong may rabis sa bakuran.
Nakakahiyang sabihin 'yon pero ito ang pinag-aawayan namin.
Gusto kong on time dumating sa church.
Gusto kong dumating sa church bago magsimula.
Sobrang successful na tao ni Chuck Morgan at sobrang anal-retentive at type A,
at sobrang ayos ng lahat sa buhay niya.
Maliban sa oras.
Wala siyang konsepto ng oras.
Lahat ng pinuntahan namin sa 34 years, late kami.
At on-time akong tao kaya talagang struggle 'yon.
Okay. Nauupo ako sa minivan sa driveway,
umaandar ang makina, may tatlong bata.
Nakatayo si Chuck Morgan sa may lababo sa kusina,
nagbabalat ng apple at naka-brief lang.
Tapos sobra 'kong magagalit.
Lalabas siya kalaunan tapos sobrang galit na 'ko.
Sobrang pawis na 'ko, sasabihin ko,
"Nagsimula na. Mabuti pang wag na tayong pumunta.
"Mabuti pang bumalik na tayo sa bahay." Tapos siya… sa 'kin.
Okay. Ito pa'ng isa tungkol kay Chuck Morgan.
Tuwing mag-aaway kami, aasta siyang never nangyari 'yon.
Never niya gustong pag-usapan 'yon. Wag banggitin 'yon.
Poof, wala na.
Ako…
Gusto kong nilulutas ang problema.
Gusto kong paulit-ulit na pag-usapan 'yon.
Tapos gusto kong kunin 'yon.
Itago 'yon.
Ilabas ulit kung kailangan ko.
Makakarating din kami sa church. Nangangalahati na.
Dadalhin namin 'yong mga bata sa Sunday school class
tapos sasabihin ng teachers nila, "Agahan n'yo pa."
Tapos mauupo na kami ni Chuck Morgan
tapos tatapikin niya 'ko,
titingnan ako na parang gustong mag-make out kami.
Sasabihin niya, "Ano'ng problema?"
Sasabihin ko, "Tatawag ako sa therapist bukas."
Ganito nagsisimula 'yon. Tuwing Sunday ng umaga, babangon ako.
Batang mama pa 'ko no'n, babangon ako bago silang lahat habang madilim pa
para makapaghanda na 'ko.
Gusto kong maligo, tuyuin ang buhok ko,
mag-makeup, mag-stockings.
Naka-stockings at bestida pa 'ko dati sa church.
Tapos gigisingin ko 'yong tatlo kong anak, bibihisan, pakakainin ko sila mag-isa
kasi bata pa ang asawa ko at di pa developed ang frontal lobe niya.
Kalaunan babangon na si Chuck Morgan
at magsusuot ng boxers at…
may sasabihin.
Kaunti lang ang sinasabi ni Churck Morgan. Ayaw niyang magsalita.
Tititigan niya 'ko
at gagawin 'to.
At alam ko ang ibig sabihin no'n.
Tingin ko dahil nakaligo na 'ko.
At kailangan kong magdesisyon.
Ako ang bahala.
Magiging masayang Sunday ba 'to?
Kakain ba kami ng chicken pagkatapos ng church?
O magiging pangit na Sunday?
At magmumura si Satanas kahit sa minivan papunta sa church.
Ako ang bahala.
At gusto ng mga anak ko ng chicken.
Kaya sasabihin ko sa daddy nila…
Tandaan n'yo, nagsimula na 'yong church.
Sabi ko sa daddy nila…
"Okay.
"Magkita tayo sa closet.
"May three minutes ka.
"Isang binti lang ang ilalabas ko sa stockings."
Maraming salamat!
Salamat sa inyong lahat!
Salamat sa inyo!
Salamat! Lalabas ang pamilya ko!
Nagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo