Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Isa sa malalaking pangalan sa kasaysayan ng football.
Si Lefter Küçükandonyadis na tinaguriang Ordinarius,
uuwi na ngayong araw.
Nagbabalik si Ordinarius sa bansa at sa Fenerbahçe team
matapos ang dalawang matagumpay na taon
sa mga football club na Fiorentina sa Italy at Nice sa France.
FENERBAHÇE SPORTS CLUB 1907
- Maligayang pagdating. - Salamat.
Lefter, totoo bang tumanggi ka sa Madrid para sa Fenerbahçe?
A, huwag siguro gano'n. Nagpasalamat lang ako sa alok nila.
Bakit tumanggi ka sa ganoong alok? Para ba sa Fenerbahçe?
Kasi Madrid na iyon.
Para iyon sa bansa ko at para sa Fenerbahçe
na pareho kong pinanabikan.
Mula ngayon hanggang sa dulo, mananatili ako sa Fenerbahçe.
- Bravo, Lefter! - Bravo!
- Lefter, pwedeng isa pang litrato? - Oo naman.
- Bravo, Lefter! - Bravo!
- Lefter, huling tanong. - Lefter, dito!
- Lefter, isa pang tanong! - Lefter!
Isa pang litrato!
- Lefter, tumingin ka rito! - Lefter, dito!
- Isa pang litrato! - Lefter!
LEFTER THE STORY OF THE ORDINARIUS
Si Lefter!
- Uy, Lefter! - Maligayang pagdating.
Puwedeng magpa-autograph?
Kumusta, mga binibini? Oo naman.
- Maraming salamat. - Napakaguwapo niya.
- Maraming salamat. - Hayan.
Hayan. Kaninong panulat ito?
- Magandang araw. - Maraming salamat.
Salamat.
- Maligayang pagdating. - Hello.
- Uy, Lefter! - Lefter! Hello, Lefter.
Bakit pinapunta mo ako? Marami akong trabaho.
Pagkatapos na lang sana ng trabaho mo.
Gusto kong makilala nila ang kaibigan ko. Masama ba iyon?
Pagkatapos ng panayam, dadalhin kita sa magandang lugar.
- Gusto ko iyan. - Sige.
May mga pag-uusapan din tayo.
- Gaya ng ano? - Gaya ng itinatago mo sa akin.
- Uy, Lefter. - Uy, Halit.
Maligayang pagdating.
Salamat. Matalik kong kaibigan, si Hasan.
- Hello. Halit Kıvanç. - Kumusta?
Sige, Lefter. Handa na kami para sa iyo.
Buhay ko ang football.
Katabi ko ang bola sa pagtulog noong bata ako.
Lagi akong napapagalitan ng aking ina. "Ikaw ang pinakasalbaheng bata sa lahat!"
Sabi naman ng tatay ko, hindi bola ang habol ng totoong lalaki.
Ayaw niyang maglaro ako ng bola.
Lefteri mou, hindi naman ako galit.
Tumawag ang guro mo. May sinabi siyang interesante.
Mahusay ka raw sa matematika.
Nalulutas mo lahat ng problema, pero hindi gamit ang itinuro niya.
Kung sa iba raw, iisipin na nandaya ka.
Pero ginawa ko ang turo niya.
Noong kaedad mo ako, sabi ng tatay ko, magiging mangingisda ako.
Alam mo naman noon.
Walang paaralan, walang pagpipilian. Wala akong ibang landas.
Ikaw, meron. Napagpasiyahan na iyon ngayon.
Pero pinapayagan mo si Kuya, Tatay.
Makinig ka sa akin.
Ikaw ang biniyayaan, hindi ang kuya mo.
Dapat mag-aral ka nang mabuti.
Habang pinakikinggan ko ang guro mo, naguguni-guni kong inhenyero ka.
O maaaring arkitekto o propesor. Iyon ang naisip ko.
Mangako ka sa akin.
Pasasayahin mo ang pobreng si Hristo, ha?
'Tay, pag nag-aral ako nang mabuti, pwede akong mag-football pag gusto ko?
Tama, mana ka talaga sa akin.
Pinangalanan kitang Eleftherios.
Dahil gusto mo siyang maging malaya. Ginusto mo iyan, Hristo.
Sige, anak. Ganito ang gagawin natin.
Puwede kang maglaro nang kaunti sa weekend.
- Okay? Ayos ba iyon? - Okay.
Ang galing ng anak ko!
Siyempre, hindi ako nakinig sa tatay ko.
Hinabol ko pa rin ang bola.
Ginagawa naming bola ang medyas ng mga nanay namin
kahit mapalo kami.
Kapag puno na iyon at naitali ko na,
masayang-masaya na ako.
Bilang bata, parang mahirap abutin ang pangarap kong bola na gawa sa leather.
Mahirap kasi kami noon.
Siyempre, mahal ang magandang leather.
- Nasaan si Lefter? - Heto na kami!
Sabihin mo nga, Emin. Ano ang sangkap para maka-goal?
- Malay ko. - Pwede kayong sumagot.
Bagsak kayong lahat.
- Unang item, lakas! - Anong...
Pangalawang item, skill.
Pangatlo, kumpiyansa.
At ang pinakahuli,
sa sandaling hindi inaasahan ng goalkeeper,
sorpresang tira!
- Pare! - Nasa beach tayo, Lefter.
- Di tayo maglalaro? - Wag na.
Ang lineup!
Tufan, Ishak, Dimitri, Agop,
Koço, Ali, Emin, Hasan,
at si Lefter!
Wag kang sumigaw, İhsan.
Ano naman? Pinapunta ako ni Lefter.
Ako ang referee n'yo. Ako ang prime minister.
Panoorin n'yo ito.
Hasan!
Saluhin mo!
Hindi ka papasang goalpost, goalkeeper pa kaya?
- Langoy tayo! - Tara.
- Hasan, kunin mo ang bola! - Tara!
Tara, mga pare.
Uy, Lefter! Sa 'yo uli lahat ng puntos kahapon.
O ngayon ba 'yon?
- Sige! Hayan na si Lefter! Nakapuntos! - Halika nga rito!
Ikaw ang pinakamaganda rito.
- Nasabi ko na ba sa 'yo? - Oo.
- Lefter! - Nariyan na!
Mangingisda ka dapat kanina. May nangyari ba?
Kanina kasi, 'Tay...
May kasabihan. Ang tunay na lalaki, may isang salita.
Pumupunta siya sa beach pag Sabado, 'Tay.
- Magbabayad ngayon ang Yelken Restaurant. - Sabi din nila iyan noong nakaraan.
Hindi sila binigyan ni Kostas ng isda kaya natauhan.
Kinakain natin 'yong ayaw ng iba.
Ulitin mo, Eftimia,
para marinig ng lahat.
Hindi rinig ni Lefter.
Alam mo kung magkano sa kabilang ibayo iyang pagkaing minamaliit mo?
Saka pag may giyera.
Hinay-hinay sa sinasabi. Maraming taong nagugutom.
Patawad po, 'Tay.
Hindi ko sinasadya.
Balang araw, makikita ng lahat ang halaga nito.
Makikita n'yong tama ako.
Ayaw mong maging mangingisda?
Dapat nag-aral ka.
Kain pa kayo.
Lalabas ako, Argiro.
TAPOS NA ANG NATIONAL DIVISION
FENERBAHÇE ANG KAMPEON
Lefteri mou.
Hay, anak.
Inaalala mo ang tatay mo, ano?
Alam mo namang matigas ang ulo no'n.
Mas nakakaintindi ka.
Tumulong ka na lang sa Lunes.
Bumawi ka.
Siguradong mapapatawad ka no'n.
Pupunta ka ba ulit sa Taksim bukas?
Ma, wag na.
- May pera ako. Ano ka ba? - Sige na. Kailangan mo ito.
Sayang ang oras. Mag-express ferry ka pabalik.
Sige na, matulog ka na.
Maaga pa tayo bukas.
May isang bagay na dapat hindi natin makalimutan
habang nabubuhay tayo sa anino ng giyera.
Ang ama ang haligi ng tahanan.
Nakikinig ang mga anak sa ama.
Minamahal at pinoprotektahan ng ama ang pamilya.
At minamahal at nirerespeto ng pamilya ang ama.
Stavrini.
A... May sasabihin ako sa 'yong napakahalaga mamayang gabi.
Ano iyon?
Isang bagay na kasingganda mo.
- Salamat. - Stavrini!
Tayo na, sweetheart.
- Mauna na ako. - Sige.
Lefteri mou.
'Tay.
- Magandang araw. - Magandang araw.
Mahusay magsalita ang padre.
Oo nga po.
Sana naunawaan ng mga tao.
Mahalaga talagang maunawaan iyon.
Iba ang pag-unawa sa pakikinig.
May kasiyahan daw kina Ginang Sofi mamayang gabi.
Opo.
Nakatapos na lahat ng kaedaran mo.
Nangunguna raw sa klase si Hasan. Mahusay na binata.
Pupunta ka rin?
Taon-taon akong pumupunta, 'Tay.
Bilang lalaking hindi man lang nakatapos ng elementarya.
Wala akong dapat ikahiya.
Tama rin naman.
Ikaw ang pinakamataas pumuntos sa isla.
Ipinagmamalaki kita. Mahusay.
Paano naman napunta roon ang usapan?
Argiro mou.
Pano! Uy, Pano.
- Kumusta? - Ano'ng pakialam mo?
- May ipakikiusap sana ako. - Ano?
Naghahanap si Beyoğluspor ng manlalaro, di ba?
Pwedeng kausapin mo si Ginoong Gundüz?
Akala mo, kukunin ka namin, island baller? Ha?
Tingin mo, pag-aaksayahan ka ng panahon ni Gündüz Kılıç?
Asa ka. Mamulot ka na lang ng bola sa Taksim Stadium, ha?
- Uy, island baller. - Ha?
Di ka niya gusto. Huwag mo nang ipilit.
Pare, may iba pa namang team para sa iyo.
Bahala sila.
Pero kung gusto mo pa rin,
isuot mo ang bago kong sapatos na leather para makakita sila ng totoong footballer.
- Salamat, Dimitri. - Hayaan mo na ang kuya mo.
Wag kang mahuhuli mamaya.
- Huwag kang mahuhuli. - Magkikita tayo mamaya.
Sige ka.
TAKSİM STADIUM
Mang Ziya!
- Di ba may friendly match? - Huminga ka muna.
- Wag mong sabihing kanselado? - Hindi.
Naghahanda sila sa loob, iho.
Si Maestro Hakki? Narito din, ano?
Hayan na sila.
- Tara na, boys! - Tara na!
Huwag iyang asul ang isuot mo.
Mas bagay ito sa iyo.
Wala na rin iyan sa uso.
Sabi ko, itapon mo na, e.
Hay! Parang wala namang maganda, Ayten.
Dapat maganda ako mamayang gabi para kay Lefter.
Wag n'yong palulusutin. Wag hayaang bukas.
- Narito ako. - Ngayon na! Tira!
Dahan-dahan, pare! Foul iyon.
Şakir! Wag kang ahas!
Ahas? Wala ka na sa lugar.
E, ano naman?
- Huwag kang bastos. - Ikaw ang bastos!
Tumigil ka. May kalalagyan ka sa 'kin!
Tama na iyan!
Ano ba'ng problema ninyo? Ano ito?
Şakir, out ka na.
- Captain, pakiusap— - Out ka na sabi, Şakir!
Pero Captain...
Dapat pati siya para patas.
Hindi pwede iyon.
- Boys! - Kumalma kayo.
Kalma.
Makinig kayo.
Sinusumpa ko, aalisin ko kayo lahat,
kukuha ako ng sampung tao sa kalsada, at sila ang palalaruin ko.
Bata, halika rito.
Ikaw nga.
- Ako? - Oo, ikaw.
Gusto mong mamulot na lang ng bola?
Nasa A team ako ng Islands.
Tamang-tama. Halika rito.
- Ako? - Halika sabi, bata!
Şakir, ibigay mo sa kanya ang jersey mo.
- Maglalaro ka. - Captain...
Şakir, tumahimik ka! Ibigay mo!
- Pasensiya na, Şakir. - Di siya maglalaro.
Ibigay mo ang jersey mo kay Şakir.
Sa kabilang team ka.
Parang sagwan ang sapatos nila. Di kasya sa iyo.
Wala rin kaming reserba.
Sanay po ako. Ayos lang po, sir.
- Makakapaglaro ka niyan? - Opo, kaya ko.
Sige, maghanda ka na.
Balik sa mga puwesto n'yo. Ituloy natin. Walang mandaraya!
Di na talaga ako makapupunta mamaya.
Akin na iyan.
Bilang fashion icon, nabubuhay ako para sa mga ganito, darling.
Ano kaya ang nais sabihin ni Lefter sa iyo?
Gumagawa na siguro iyon ng talumpati.
Kung kinakabahan ka, paano pa kaya siya?
- Ipasa mo! - Dito!
Goal!
Mga iho.
Mga iho, nasaan iyong bata?
Nakaalis na siya noong pumasok kami.
- Ginoong Onnik, sandali lang. - Ano iyon, Ziya?
Si Lefter ang hinahanap ninyo.
Nahiya siya na nakapuntos siya sa harap ni Hakkı.
Umalis na siya.
Akin na ang jersey, Ginoong Ziya.
Magandang gabi.
Magandang gabi rin.
- Si Stavrini? - Saan ka galing?
- Kuya— - Hubarin mo iyan.
- Tumigil ka. - Hubarin mo.
- Pano! - Ano'ng ginawa niya?
Wag niya 'ka mong galawin ang damit ko. Itinago pa niya.
- Saan ka galing? - Tama na.
Walang-hiya ka!
Kuya!
- Tarantado. - Tama na.
Galit na galit, o.
Aba, Selim. Ang ganda ng porma n'yo, a.
Ang pangit ng porma mo. Dimitri, tingnan mo siya, o.
May nangangamoy.
Amoy...
Isda.
Nangangamoy mayabang na batang taga-pribadong paaralan.
A, kayo ba iyon? Mukha nga.
Blah, blah, blah. Iyan ba ang tingin mo, Iranian?
Uy, Dimitri.
Alam mo?
Bagay ang mamahalin mong cologne at ang malansa kong amoy.
Halika rito. Magtutuos tayo.
Napakaganda mo.
Napakaguwapo mo rin.
Walang katumbas na salita ang kapayapaan sa dibdib ko.
May sasabihin ka sa akin, hindi ba?
Magkita tayo sa likod maya-maya?
Di ako nangangako.
Bakit hindi mo pa sabihin?
- Sasabihin ko na? - Oo.
Kung hihingin ko sa iyo balang araw na makasama ka sa buhay, papayag ka ba?
Iyon lang.
Kung gusto mo lang, siyempre.
Salamat sa sayaw.
Hindi mo ako sinagot.
Hay, Ayten!
Stavrini, ano'ng nangyari? Bakit ganyan ka?
May sinabi bang masama si Lefter? Sabihin mo. Lagot siya sa akin.
Hindi. Kasi, Ayten...
Tinanong niya ako...
Sabi niya, "Kung hihingin ko balang araw na makasama ka sa buhay, papayag ka?"
Hindi ko lubusang naiintindihan iyon.
- Ano ang ibig sabihin no'n? - Para ka na rin niyang inalok ng kasal.
Psst, Lefter.
Pinag-isipan ko ang alok mo.
Bale...
- Ang totoo... - Ayaw mo. Sige.
Lefter.
Hindi lang kita sasamahan sa buhay mo, pati na rin sa kasunod no'n.
Ulitin mo nga.
Sasamahan kita sa buhay at higit pa roon.
Malaya kang samahan ako kahit saan. Basta kasama kita.
Pero...
Ayusin natin ang malansa mong amoy pag kasal na tayo.
Ayten! Lefter!
Hinahanap ni Maestro Hakkı si Lefter!
Hinanap din ako ni Müzeyyen Senar noong isang araw.
İhsan naman.
İhsan?
Lefter! Nandito si Maestro Hakkı, hinahanap si Lefter!
Nasaan ka raw pero tumanggi akong sabihin kung tagasaan ka.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Hinahanap ka ni Hakkı!
Hinahanap ni Maestro Hakkı si Lefter!
Lefter.
Patatandain ka namin sa rehistro. Madali lang iyon.
Basta sumali ka sa amin.
Papuri nawa sa iyo.
Kaliwa't kanan mo silang pinahirapan. Tama ba ako?
Kaloob ng Diyos ang mga binting iyan.
Halika, maupo ka.
Kuya mo raw si Panini ng Beyoğluspor.
Mabangis siya sa field.
Opo, kuya ko siya.
Sana ayos lang sa kanya na sumali ka sa Armenian team.
Mahirap sumali sa Armenian team kung isa kang Rum.
Walang ganoong diskriminasyon sa pamilya namin, ginoo.
Ano po, bale...
- Kuha ka. Punuin mo ang bulsa mo. - Pero siyempre—
Mahirap itong hanapin ngayon.
Kailangan ko muna pong tanungin ang ama ko.
Punuin mo ang bulsa mo. Sige na. Kumuha ka.
- Oo naman. - Hayan.
Hingin mo ang basbas niya.
Pero matagal-tagal kang hindi makababalik sa isla.
Hindi ka pwedeng maabala.
Tama na iyan. Huwag n'yong takutin ang bata.
Iho, huwag kang makinig sa kanila.
Oo, sandali kang malalayo sa pamilya mo. Pero huhubugin mo ang kinabukasan mo.
Okay? Iyon ang isipin mo.
Di hahayaan ng Big Three na mawalan ng mahusay na binata.
At si Hakkı? Sa tingin mo, bakit siya bumisita sa isla? Ha?
Buo na ang desisyon mo?
Maiiwan akong wala ka.
Wala ako?
Sampaguita ko.
Isang sakay lang iyon ng ferry.
At ano naman ang kaibahan no'n kung iiwan ko naman ang puso ko rito?
Huwag ka nang malumbay.
Hindi ko hahadlangan ang mga pangarap mo.
Paano ko kaya makukumbinsi si Itay?
Susuweldo rin ako.
Sabi nila, napakahusay ko raw.
Nais ko sanang tanggapin kung papayagan n'yo ako.
Kung papayagan kita?
Sino? Ako?
Kailangan kong manatili pansamantala sa Istanbul.
Matigas naman talaga ang ulo mo. Di ka nagbago.
Di rin ako nagbago.
Magiging propesor dapat ang anak ko, pero hindi nangyari.
Ganoon talaga ang buhay.
Pero kung...
Kung aalis ako, di ko kayo matutulungan.
Di ka naman laging narito.
Di ko kailangan ang sinuman, at lalong hindi ang pera mo.
Maging mabuti at desente kang tao. Iyon lang ang masasabi ko sa iyo.
Iwan mo na ako.
Sige po, 'Tay.
Pagpalain ka nawa, anak.
Nagpaalam si Lefter sa lahat maliban sa matalik niyang kaibigan.
- Ginoong Hasan. - Bakit, ginoo?
Samahan mo kami rito. Ikatutuwa namin ang kuwento mo.
Naku, hindi na.
Sige na, Ginoong Hasan. Halika na't maupo ka rito.
Alam mo kasi, Halit, itong kaibigan ko, hindi pa siya nakapunta sa laro ko.
Dapat isulat mo iyon.
Mukhang nagkaalitan kayo ni Ginoong Hasan dahil diyan.
Ganito kasi iyon, Ginoong Halit.
Di ba iyong magkasalungat na espiritu, nakukumpleto nila ang isa't isa?
Sa palagay ko, ganoon kami ni Lefter.
Pero madalas natatakot ako sa tigas ng ulo niya.
Hanggang ngayon naman.
Sa wakas, natupad na ang pangarap ko.
Pero sa bangko.
Wag tumakbo! Hoy, dahan-dahan!
- Dapat foul iyon! - Foul! Ref, ano ba?
Lefter! Ipasok mo si Lefter!
- Maupo ka! - Ginoong Asım!
- Ginoong Asım— - Ref!
Wag mong patatagalin sa iyo ang bola.
Dalasan mo ang pagpasa. Gumawa ka ng pagkakataong makapuntos.
Wag kang matakot. Pumasok ka. Habulin mo ang bola.
Wag mo akong bibiguin.
Ako na ang bahala kay Asım.
Sige na. Kaya mo iyan, bata.
Maging matapang ka. Kaya mo iyan.
Tapos na ang unang bahagi!
Sige!
Di mo ba siya kita?
Ano ba naman! Ref!
Sobra naman iyon.
- Siguradong foul iyon! - Wag kang humarang, dagang imburnal!
Ano iyon, ref?
Lefter, maging matapang ka. Basta ipasok mo.
Goal!
Kita mo iyon?
Salamat, Panginoon!
Mahusay, Onnik. Bravo.
Naka-jackpot ka na naman.
Lefter! Ang galing mo, bata!
Dalawang buwan.
Sa wakas, nagkapera na ako.
Nasabik akong may magawa para sa pamilya ko.
Ang gaganda, ano?
Grabe, Lefter!
Ang gaganda nito lahat.
Ang ganda.
Iyong regalo n'yo.
Grabe, anak.
- Nagustuhan n'yo? - Gustong-gusto ko.
- Isuot n'yo palagi. - Salamat.
- Hindi nagustuhan ni Itay ang polo. - Mali ka.
Kukumustahin ko.
MGA RUSSIAN, SINAKOP ANG BASE NG MGA ALEMAN
'Tay.
Huwag mong iisipin na hindi ka mahahanap ng giyera,
kahit nasaan ka pa.
Pag may kaluluwang nawala, kawalan din iyon sa buhay mo.
Nagbabago ang pagkakasunod-sunod.
May nawawala sa buhay mo.
Nagpapatuloy nang nagpapatuloy.
Walang tigil.
Takot ang lahat sa buwis.
Paano kung puntahan din tayo, 'Tay?
- Di nila gagalawin ang mga gaya natin. - Bakit?
Dahil wala silang makukuha sa pobreng si Hristo.
Hristo! Argiro!
Pinasok nila ang mga bahay! Halikayo!
Habang ramdam ang mga hamon ng World War II sa bansa,
pinoprotektahan ang mga supply ng militar at ng mga mamamayan.
Upang mapangalagaan ang mga tao at iyong mga may regular na kinikita,
ang Wealth Tax Law,
na nagpapataw ng isahang beses na buwis
sa kita ng mga namumuhunan at ng mga sumasahod,
ay nagkakaisang inaprubahan ng Pambansang Asemblea ng Türkiye.
Ipinapaskil ang mga listahan ng buwis sa Istanbul at iba pang probinsiya...
Dimitri!
Lefter.
Napagpasiyahan ng komite na ang mga nasa listahan
ay dapat magbayad nang buo ng buwis...
Paalam, Lefteri mou.
Kaibigan.
Lefter!
Ilang araw akong hindi nakatulog. Di matahimik ang konsensiya ko.
Dapat may gawin ako.
Ang pinakahihiling ko,
tanggapin mo ito bilang engagement ring natin.
- Inay! - Lefter, anak!
- Inay! - Inay!
May nangyari sa kanya. Basta alam ko. Nararamdaman ko iyon.
İhsan!
Nasaan si Lefter?
- Nagsundalo si Lefter! - İhsan!
Nagsundalo siya!
- Paluwag! Attention! İhsan, attention! - Eftimia! Pano!
- Stavrini! - Itinago niya para di kayo mabahala.
Gusto niya ring itago ko. Pupuntahan ko sana kayo.
Ano po...
Nabagok ang ulo ni Lefter noong bata siya.
Kaya ganito siya ngayon.
Kasi kung hindi, bakit siya aalis nang hindi nagsasabi?
Alam kong tungkol ito sa ibang bagay.
Naawa siya sa mga nawala.
Tumatakbo siya pag nalulungkot.
At siyempre, inuuna niya ang bansa niya.
Argiro?
Hristo! Umalis si Lefter para magsundalo.
Mabuti.
Dapat baril ang hawak niya para sa bansa, hindi bola.
- Eftimia! - Huminahon ka, Inay.
Nagkataong mahilig sa football ang komandante ko.
Kasama ang team na pinabuo niya sa akin,
nanalo kami sa lahat ng tournament na lokal o pangmilitar sa Diyarbakır
nang sunod-sunod sa loob ng apat na taon.
Kaya palagi akong maaalala ng Diyarbakır,
at kaya palagi ko silang maaalala.
May mga tao sa dibisyon niya na hindi naniwala sa kanya
noong nagpalista siya at malapit na siyang kumita ng pera.
Kinukutya rin siya dahil isa siyang Rum.
Hasan, anuman ang nangyari,
sa atin na lamang iyon, ha?
Sa pakikipagsapalaran ko bilang sundalo, dinala ako no'n sa mahal ko.
Naiulat sa diyaryo ang mga tagumpay ko kaya napukaw ang atensiyon ng Fenerbahçe.
Pagbalik ko, pinag-tryout nila ako.
Hindi ko malilimutan ang umagang iyon.
Pinapag-tryout pa lang nila ako. Hindi pa sigurado.
Sigurado akong magtatagumpay ka.
Nag-aalala ako kay Itay. Mag-isa na lang siyang nagtatrabaho.
Maging maayos sana ang lahat.
- Magandang umaga, 'Tay. - Magandang umaga. Sa iyo rin, ineng.
Magandang umaga po.
Aalis ba kayo, 'Tay?
Oo, magpapahangin ako.
Sabi ng doktor, magpahinga kayo sa bahay.
Ikumusta mo ako sa doktor.
Sige, 'Tay.
GENERAL HARINGTON CUP FENERBAHÇE 2 - GUARDS JOINT 1
FENERBAHÇE SPORTS CLUB 1907
Sige pa.
Dali, dali.
Magaling. Ipasa mo.
Ipasok mo iyong bagito.
Ipasok mo siya! Striker.
Sige, sir.
Lefter.
Sa kanan ka, kay Navy Kamil.
Sabi ni Coach, wag kang magpakabayani. Tingnan natin ang kaya mo.
Laban!
Kaya natin iyan!
Sige!
Pasa.
Sige. Halika rito, totoy.
Kalmahan mo lang, Kamil!
Ganyan nga!
Ang galing no'n!
Dalhin mo sa opisina ko.
Pasok ka, Lefter.
Salamat, sir.
Maupo ka.
Hindi ako nagpapaligoy-ligoy.
Nakausap na rin namin si Coach Molnár.
Gusto naming sumali ka sa Fenerbahçe.
Tinawagan ka rin daw ng Beşiktaş.
Sasali ka sa kanila?
Gustuhin ko man, hindi pwede. Naroon si Maestro Hakkı.
Ano naman?
Hindi ko alam ang gagawin ko pag nakasama ko siyang maglaro.
Di ko mapapantayan ang husay niya.
Saka mas gusto ko rin sa inyo.
Kasi...
Talagang pangarap ko ang Fenerbahçe.
Kung gayon, ano ang mga kondisyon mo? Sabihin mo.
Wala akong gusto.
Kundi...
Aabot daw ng 200 lira ang pagpapagamot ng tatay ko.
Wala akong ganoon.
Iho.
Bilang ako mismo at sa ngalan ng Fenerbahçe Sports Club,
kami na ang bahala sa pagpapagamot niya.
Basta magdesisyon ka lang.
Babayaran ko lahat ng utang ko.
At ipinapangako ko sa inyo.
Mula ngayon, mabubuhay ako para sa Fenerbahçe.
İNÖNÜ STADIUM
Mga tagapakinig, ito si Eşref Şefik.
Nasa İnönü Stadium ako ngayon na punong-puno ng mga tagahanga.
Maya-maya lang, maghaharap na ang dalawang higante.
Sa kaliwa ka lang, ha?
Sa gitna ka. Dumepensa ka!
Ang parehong koponan,
na may mga tagahangang bitbit ang kulay na dilaw at asul, at dilaw at pula,
ay papunta na sa gitnang bilog para sa pagbubukas ng laban.
Mabuhay, mabuhay, mabuhay ang Fenerbahçe!
Tumungo na sa gitna ang tatlong referee para sa seremonya.
- Sumasaludo sila sa mga tagahanga nila. - Tatlong beses para sa Turkish football.
Pagpalain nawa!
Pumupuwesto na ang mga koponan.
Ang bagong manlalaro ng Fenerbahçe na si Lefter Küçükandonyadis
ay idinagdag ni Coach Molnár sa lineup ngayon.
Nakaabang ang mga tagahanga na magpakitang-gilas si Lefter.
Sisimulan ng Fenerbahçe ang laban.
Nahanap ni Selahattin si Lefter.
Inilusot ni Lefter sa paa ang bola. Tuloy-tuloy lang siya.
Kaya mo iyan, Lefter!
Sige lang, Lefter!
Lusot din sa pangalawang kalaban.
Patuloy silang nilalampaso ni Lefter. Di ako makapaniwala.
Lefter...
Palapit si Lefter sa penalty area.
Pineke.
Nakalusot sa huling depensa!
Tumira!
Pasok ang bola!
Goal!
Nangunguna ang Fenerbahçe, one-zero.
Goal, pare!
Goal!
Pambihirang goal iyon, mga tagapakinig!
Ibigay kay Lefter!
Ilalagay niya sa ledger!
Ibigay kay Lefter...
Nagsisigawan ng "Ibigay kay Lefter, ilalagay niya sa ledger!"
Ibigay kay Lefter, ilalagay niya sa ledger!
MALAKAS ANG SIMULA NG "KOPONAN NI MOLNÁR" NAGNINGNING SI LEFTER
Itinawid mula sa kanan. Ipinasok ni Lefter!
Goal.
Basta si Lefter!
HINDI SAPAT ANG GOAL NI LEFTER
Mula sa kanan. Sinipa ni Lefter papasok.
Goal! Pasok sa net.
Napakahusay ng tira ni Lefter.
PANALO ANG FENERBAHÇE
Binigyang-diin ni Coach Molnár na masaya siya sa...
Tumira ulit si Lefter!
Dumaplis ang bola sa poste.
Sumusuntok sa lupa si Lefter, mga tagapakinig.
Goal machine ng Fenerbahçe.
Tig-isa sina Lefter at Halit.
Tumira si Lefter!
Pumuntos na naman siya!
Buhat ng koponan si Lefter. Ipinanalo niya ang laban.
Nakapitong goal ang Fenerbahçe.
Makasaysayan ang panalo ng Dilaw at Asul sa pagbasag nila ng seasonal record.
Pineke ni Lefter, tumira, pumuntos! Pasok sa net ang bola!
Si Lefter!
RUMAGASA ANG YELLOW CANARIES
Mahusay ang ipinamalas ni Lefter!
Naka-goal si Lefter!
Kampeon ang Fenerbahçe.
Ipinagdiriwang ng Dilaw at Asul ang ikawalong titulo sa liga.
Mabuhay, mabuhay, mabuhay ang Fenerbahçe!
KAMPEON ANG FENERBAHÇE IPINAGDIWANG ANG IKAWALO NILA
Di siya makapagsalita ngayon.
Sabi ng mga doktor, baka balang araw.
Iyon mismo ang sinabi nila. "Baka balang araw."
- Inay, kumusta siya? - Baka huling gabi na niya ngayon.
'Tay.
Nabalitaan mo ba, 'Tay? Gusto nila ako sa Fenerbahçe.
'Yong buong team.
"Masyado kang perfectionist, Lefter."
Sabi ni Coach Molnár.
Sabi ko naman, "Nakuha ko iyon sa tatay ko, Coach."
May magandang balita ako sa iyo.
Ang anak mong si Lefter,
ipinatawag ng national team.
Naaalala mo ba noong sinabi mo sa akin
na hindi mo ako kailangan?
Pero kailangang-kailangan kita, 'Tay.
Mahal kong tatay.
Mahal na mahal kita, 'Tay.
Higit pa sa buhay ko.
Magpagaling ka, ha?
Alam ko naman kung gaano katigas ang ulo mo, e.
Gawin mo ang gusto mo, pero...
Maganda kung gagaling ka.
Para mapagalitan mo ulit ako, hindi ba?
"Hindi pwedeng bola ang habulin mo."
Ano'ng masasabi mo, 'Tay?
Humimlay ang dakilang Hristo.
Pumanaw si Itay kinaumagahan.
Iyon ang araw na tumanda si Lefter.
Doon natapos ang kabataan niya.
Stavro.
Hindi ba sobra naman iyan para sa tatlong araw lang?
Dapat laging maayos at malinis ang asawa ko
pag nakikipagkita sa mahal niya.
Ano ang ibig mong sabihin?
Bolang leather.
Football ang unang minahal mo.
Pumayag akong pumangalawa.
Iniisip ko kung mali ang ginagawa ko.
Baka dapat di kita tulungan na magmukhang guwapo.
Ano naman kung magmukha akong guwapo? Ha?
Sabihin mo nga.
Ano ngayon kung mukha akong guwapo?
Sa iyo nakatingin ang lahat.
Hayaan mo sila.
Ikaw ang unang minahal ko.
At ikaw rin ang magiging huli.
Lefter, Lefter!
Mga tagapakinig,
lilipad ang national team papuntang Athens para sa friendly match laban sa Greece.
Ang mainit na usapan sa Athens bago ang laro,
ang manlalaro nating si Lefter Küçükandonyadis
ay magsusuot ng national jersey sa unang pagkakataon laban sa Greece.
- Kinuha ng barko si Lefter! - İhsan, tabi.
Kinuha ng malaking barko si Lefter!
Ang anak ko.
Inay, nag-abala pa kayo. Ano naman ito?
Walang tatalo sa luto ng ina.
Maraming melasa diyan para makatakbo ka nang mabilis.
Ipinagmamalaki ka naming lahat.
Alagaan mo ang sarili mo, ha?
ATHENS
Lefter! Lefter, mabilis na tanong lang. Sa palagay mo ba, mananalo tayo?
Lefter, Lefter!
Mananalo ang Turkish national team nang 3-1.
Pupuntos kami nina Fikret at Șükrü.
Lefter, kaunti pa...
Magsisimula na ang laban ng Greece at Türkiye.
Nakaabang na sa radyo ang buong bansa para sa pagsisimula ng laro.
Boo!
Tumapak na nga sa field ang ating national team.
Anak ng Turko!
- Traydor! - Anak ng Turko!
Hindi ka Griyego!
May malaking protesta.
Sa kasamaang palad, may mga namamato.
Ayaw nating nakakakita ng ganito.
Griyego ka ba 'ka mo? Salot!
May malaking reaksiyon kay Lefter, hindi sa national team.
Hindi ito football. Hindi maaari. Hindi dapat ganito.
Anak ng Turko!
Traydor!
Griyego ka ba 'ka mo?
Anak ng Turko!
Nagsimula na ang laban. Malakas ang hiyawan sa stadium.
Patuloy ang pagprotesta ng mga Griyego sa koponan natin,
lalo na sa manlalaro nating si Lefter.
Na kay Lefter ang bola. Nalusutan niya ang kalaban.
Malayong pasa kay Ahmet. Hinahamon ni Ahmet ang kalaban.
Ipinasa sa kabila ang bola! Na kay Fikret.
Tinira, sapul sa net, mga kapatid!
Lamang ang Türkiye nang one-zero.
Ipinasa ni Fikret kay Lefter.
Na kay Lefter ulit ang bola. Pineke ni Lefter.
Sumugod sa kalaban.
Pineke ulit, at na-foul siya!
Foul iyon!
Pinapatuloy ng referee ang laban.
Tumayo si Lefter.
Nasa atin ulit ang bola.
- Narito ako! - Hinihingi ni Lefter ang bola.
İsfendiyar.
Ipinasa ni İsfendiyar mula sa malayo.
Kay Lefter. Tinira! Pasok sa net! Goal!
Lefter Küçükandonyadis!
Ang unang goal ng ating si Lefter suot ang national jersey
ay sapul sa likod ng net ng Greece.
Sa Athens, palakpakan sa isang panig
at walang humpay naman na protesta sa kabila.
Panalo ang Turkish national team sa score na 3-1,
at may goal mula kina Fikret, Lefter, at Şükrü.
Nagtapos ang exhibition ng Türkiye at Greece
sa pagkapanalo ng Türkiye.
Tinalo ng Türkiye ang Greece sa score na 3-1.
Ang mga nakapuntos, sina Küçükandonyadis, Kırcan, at Gülesin.
MARUMING TIRADA KAY LEFTER
PANALO ANG NATIONAL TEAM LABAN SA GREECE, 3-1
'Nay, tingnan n'yo ang sabi ni Lefter.
Ano?
"Masaya akong makapaglingkod sa aking bansa."
Ayos ka lang, Lefter?
Oo.
"Hindi bagay ang uwak sa hardin ng rosas,
"o ang ibong humuhuni sa tapunan ng basura."
Iyon ang sabi ni Itay.
Kung gayon, nasaan ako ngayon?
Anak ng Rum sa bansa ko, anak ng Turko rito.
Ano na lang ako?
Tingnan mo.
Athens.
Kamukha ng Istanbul.
Sinasabi iyon ni Inay noon.
Hindi ako naniwala. Para sa akin, magkaiba sila.
Iyon pala...
magkapareho kami.
- Pero— - Lefter.
Saan mo gustong mapunta pag nakapikit ka?
Doon ka nababagay.
Tandaan mo.
Sige.
- Bon appétit. - Maligayang pagdating.
Ang pinakamasugid kong tagasuporta na si Manol.
Bisita natin siya.
- Masaya akong makilala ka. - Idadagdag ko lang.
Ako ang pinakamalaki niyang tagahanga.
Ikinagagalak ko.
Masaya kaming makasama ka.
Palabiro siyang tao.
- Pansin ko nga. - Oo.
Bale... Nasaan na nga ba ako?
Sa maikling panahon, naging matalik niya akong kaibigan.
Sa mahabang panahon... Ayos lang bang wala nang "Ginoo"?
- Tingnan mo si Hasan. - Ayos lang.
Ayos lang sa akin, ngunit...
Sabi mo, naging matalik ka niyang kaibigan sa napakaikling panahon.
Gusto kong marinig ang lahat ng detalye.
Sige lang.
Di siya makapuntos nang di ako tinitingnan.
Naku.
Wag ka nang mag-abala.
Hindi nanonood si Hasan ng laro ko. Di niya hilig ang football.
Sayang ang oras mo.
Buweno, narinig mo siya.
Di ako pumupunta sa mga laban niya.
Kaya pumupuntos siya pag makakapuntos siya, Manol.
Oo nga.
May mga bago nang kaibigan si Lefter. Kailangan naming tanggapin.
Kung nasaan ka, naroon siya. Kayo ang pinakatotoong magkaibigan.
Sang-ayon ako sa sinabi mong iyan, Pano.
Mahal kong kapatid.
Cheers.
Itaas natin ang ating mga baso
para sa dakilang manlalaro na tiniis ang pangungutya
para maibigay niya ang lahat.
Diyos lang ang dakila.
Kung iyong laro sa Greece ang tinutukoy mo,
nirepresenta ko lang ang bansa ko laban sa lahi ko.
Iyong mga nangutya ang dapat mahiya. Hindi ba?
- Tama ka. - Mismo.
May nagtanong noon kay Lefter.
- Naku. - Hayan na.
"Ano ang pinupuntirya mo kapag tumitira ka?"
Ano ang sabi ko?
Sabi niya, "Crossbar."
Tinanong nila kung bakit.
Sagot ni Lefter,
"Pag kasi tumama sa crossbar, mapapa-'Ah!' ang mga tao.
"Pag mas mataas, mapapa-'Whoa!' sila.
"Pag mas mababa naman nang dalawang pulgada..."
Mapapa-"Goal!" sila?
Cheers! Para kay Lefter!
Inom tayo.
Cheers.
- Hay, Manol. - Alam mo ba ang kuwentong iyon?
Itanong mo kay Manol. Alam niya kung alam ko.
Alam mo.
- Talaga? - Siyempre.
Siguro nga. Sabi mo, e.
Inay!
Lefteri mou.
Inay!
Linisin mo ako ng hisopo at ako'y magiging dalisay.
Hugasan mo ako at ako'y mas puputi pa sa niyebe.
Sa Panginoon ang kalupaan at lahat ng narito,
ang mundo at lahat ng naninirahan dito.
Nawa'y manatili ang kanyang alaala. Sumalangit nawa ang kaluluwa niya.
Kahit ganap ka nang lalaki,
mananatili kang anak ng iyong ina.
Di namin mapaalis si Lefter sa puntod niya.
Pero hindi humihinto ang mundo kapag huminto ka.
Pupulutin ka nito at ilalagay ka sa kung saan.
Ginoong Pangulo, sumusuko ka sa tagumpay.
Wala nang ibang paliwanag pa roon.
Sa iyo ang tungkuling palitan ang mga umaalis, hindi sa akin.
Pero si Lefter ang pinag-uusapan dito.
Siya ang unang manlalaro natin na ililipat sa ibang bansa nang may bayad.
Kauna-unahan.
Sana alam mo ang ibig sabihin no'n sa team natin at sa bansa.
Ginoong Pangulo.
Pasok ka, Lefter. Hinihintay ka namin.
Nabalitaan mo na siguro. Gusto ka ng Fiorentina.
Siyempre, kapalit ng malaking halaga. Tatlumpu't limang libo.
Nagulat din ako.
Nakita pala nila ako sa Berlin kalaban ang Germany.
- Noong may sakit ka? - Oo.
Dalawang taon.
Parang habambuhay.
Sabi ko naman sa iyo, sumama ka na sa akin.
Hindi puwede ngayon.
Alam mo naman ang sitwasyon ni Mama.
Aayusin ko muna ang lahat.
Di ako pwedeng malayo sa iyo
at sa isla.
Tatanggihan ko bukas. Wag na nating pag-usapan.
- Hindi, Lefter. - Tama na ang usapan.
Lefter, huwag.
Tagumpay lang ang tatahakin mo.
Pumunta ka para sa atin.
Mahal na mahal kita.
Mga manonood, ang Propesor Ordinarius ng Turkish football
na si Lefter Küçükandonyadis, ay patuloy nating naipagmamalaki
dahil sa napakahusay niyang paglalaro para sa tanyag na koponan na Fiorentina.
Tinaguriang "The Football Wizard" ng mga Italyano,
hindi rin tayo binigo ni Lefter sa Europa.
Sa mga naipasok niyang goal at natatanging galaw,
patuloy siyang umuukit ng daan sa puso ng mga tagahanga sa Fiorentina.
Kapana-panabik.
Nakapuntos din siya ng napakahusay na goal sa Inter game noong nakaraang buwan.
Pupuntos si Lefter! Pupuntos siya ngayon na!
Magagalit si Hristo! Pupuntos si Lefter!
Panoorin natin ang goal ni Lefter sa kuha mula sa laban na iyon.
Habang umaatake ang Fiorentina mula sa kanan,
napunta ang bola kay Lefter sa penalty area.
Isa-isang nilampasan ni Lefter ang mga kalaban
gamit ang natatangi niyang pagdi-dribble,
saka pumuntos!
Lefter, Lefter!
FLORENCE
Oo, hinihingi ng Nice si Lefter kapalit ng napakalaking halaga.
Totoo ang mga bali-balita.
Aayusin namin ang mga detalye ng kontrata pagkatapos ng season.
Makakasama natin si Lefter hanggang sa katapusan ng taon,
pero jersey na ng Nice ang isusuot niya sa susunod na season.
Ngayon naman, pakinggan natin si Lefter.
Salamat.
Magandang araw.
Mananatili ang Fiorentina
bilang isa sa pinakamahalagang yugto sa karera ko sa football.
Ang matinding pagmamahal sa football ng mga tagahanga ng Fiorentina
ang nakatulong sa akin sa Florence noong mga panahong malungkot ako.
Hindi ko sila malilimutan.
Salamat sa lahat.
Napakasaya ng mga panahong iyon, hindi ba?
Alam mo na ang nangyari pagkatapos ng Italy.
- Sige. Maraming salamat sa pagpunta. - Kaibigan.
Ano? Kumusta ako kanina?
Nalamangan mo nga lang ako.
Isa kang tunay na diyamante.
Dinadala mo ang usapan kung saan mo naisin.
Di ba parang pinaganda mo masyado iyong tungkol sa Italy?
Sarilinin mo na lang iyang iniisip mo.
O sa France ba iyon?
Nagbago ka na mula nang bumalik ka. Akala mo ba, di ko pansin?
Blah, blah, blah. Ano ba'ng pinalalabas mo kanina pa?
Wala akong pinalalabas. Tinatanong kita.
Ano ang itinatago mo sa amin? Sa akin?
Wala. Huwag kang mag-imbento.
Lefter, tama na.
Minsan mas mabuting di mo alam maliban kung kailangan talaga.
Kaya oo, tama na.
Mali ka. Laging mas mabuti ang katotohanan kaysa sa kasinungalingan.
Saka kailan pa tayo naglihim sa isa't isa, Lefter?
Bakit hindi ka kaya maging makata, Hasan?
Duwag.
Ano ulit iyon?
Tinawag kitang duwag.
Sa sobrang duwag mo, di mo masabi sa akin.
Hasan.
Hasan!
Bahala ka kung anuman ang tinatago mo. Wag ka nang manakit ng tao, Lefter.
DALAWANG TAON NA ANG NAKALILIPAS
Aba, si Lefter na wizard!
- Uy. - Hanga kami sa iyo, Lefter!
Si. Oo, ako nga. Kumusta?
Magandang umaga. Salamat.
Ano na ang sasabihin ko?
Pwedeng magpalitrato?
Litrato? Oo naman.
- Salamat. Magandang araw. - Pwedeng magpa-autograph kami?
Magandang araw.
- Salamat. - Salamat.
Sige.
Mukhang maraming hihingi ng autograph mo ngayong araw.
Binabati kita sa tagumpay mo.
- Pwedeng malaman ang pangalan mo? - Meri.
Ikinagagalak kitang makilala, Meri.
Masaya ako at nagugulat na makakilala ng taong nagsasalita ng aking wika.
Dito ka ba sa Italy nakatira?
Hindi. Nagtatrabaho ako sa isang publisher sa Istanbul.
Narito ako para sa trabaho.
Nais mo bang maupo muna? Baka nais mong magkape.
- Doon tayo. - Salamat.
Heto. Tulungan na kita.
Cheers.
Meri, pumasok ka na. Sige na.
Dito ka muna habang umuulan pa.
Meri, pakiusap.
Isara mo ang pinto.
Sinundan tayo.
Kinunan tayo. Ayaw ko namang itapon.
Nino?
Isang hangal na nagpapakalat ng maling balita.
Isang taong magaling manira.
Hinihintay nilang magkamali ako.
Natural lang na matakot ka.
Takot? Parang hindi naman ako ganoon.
Ano ang gusto mong inumin?
Kailangan ko nang umalis.
Paano kung sabihin kong huwag kang umalis?
Huwag.
Pakiusap, huwag.
Mukhang magtatalumpati ka na naman.
Aalis na ako.
Kailangan.
May asawa na ako.
Labas!
Umalis ka rito!
Lefter!
Pwedeng magpa-autograph? Tagahanga mo ako.
Oo naman.
Heto.
Salamat.
- Salamat. - Magandang araw.
Si Lefter!
Bahala ka kung anuman ang tinatago mo. Wag ka nang manakit ng tao, Lefter.
Lefter?
Ayos ka lang?
Ayos lang ako. Ayos lang.
Lefter!
Ngayon ka lang nanigarilyo.
Kilala mo ba ako?
- Sino ka ba? - Meri, tama na.
- Oo, Lefter! Tama na. - Di ako nagsinungaling sa iyo.
Iyan ang pinanghahawakan mo?
- Wala ba iyong halaga sa iyo? - Wala!
Wala.
Ayaw ko nang makita ang pagmumukha mo.
Tapos na ang fairy tale.
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi iyon fairy tale. Totoo ang namagitan sa atin.
Mukha kang masaya sa asawa mo.
Iyon ang gusto ko.
Di ko gustong masira iyon.
Di ko gugustuhin iyon.
Sinusundan mo ba ako?
Isang beses lang.
Noong bumalik ka.
Nakita kita roon.
Ano naman?
Ipinakita mo sa akin kung gaano kayo kasaya, Lefter.
Siguradong nakahinga ka.
Hindi ako malungkot.
Noon.
Bago kita nakilala.
- Ano, sinisisi mo ako? - Walang sisihan sa pag-ibig.
Itigil mo na ito.
Bakit mo ako sinundan?
Wag ka nang magpakita sa akin! May asawa ka na!
Kung umasta ako noon na parang wala akong asawa,
matagal na sana kitang nilapitan.
Pero tandaan mo ito.
Kung maibabalik ko ang oras,
babalik ako sa tatlong araw na iyon.
Bitiwan mo ako.
- Lefter, bitiwan mo ako. - Shh. Tama na.
- Lefter. - Shh.
Meri.
Magandang umaga,
Lefteri mou.
Magandang umaga, Meri mou.
Napakahimbing ng tulog mo.
Hindi kita magawang gisingin.
Nagugutom ako.
Nangangati ang mga ngipin ko.
Maaari ba kitang kagatin dito?
MİTHATPAŞA STADIUM
Mga tagapakinig, binabati ko kayong lahat mula sa Mithatpaşa Stadium.
Ito si Halit Kıvanç.
Ito ang laban ng taon.
Si Metin sa isang banda at si Lefter sa kabila.
Alam mo, Metin, gusto ko iyong goal mo sa laban n'yo sa İzmir.
Aaminin ko, nainggit talaga ako.
Noon lang ako nakakita ng ganoon. Iba ka.
Naroon ka kasi. Nanonood ka. Kaya siyempre, pupuntos ako.
Tama ang ginawa ng team mo na kunin ka. Maligayang pagbabalik sa Istanbul.
Salamat, Lefter.
Ito ang gusto nating makita, mga manonood.
Hay, naku.
Pasilip sa walang katapusang pagkakaibigan ng magkatunggali.
Hindi ba, Basri?
Hayan na naman si Bartu.
Şükrü!
Tama na iyan, pare. Nabigkas mo na ang buong Quran. Ano ba?
Turgay, saan mo gustong patamaan ko pag pumuntos ako?
Walang pakialamanan, kapatid.
May pakialam ako. Kaya itinanong ko.
- Maglaro na tayo! - Laban!
- Laban! Tara!
Binabati nila ang mga tao habang naghihiyawan ang mga tagahanga.
Nagpalitan ng bandera ang dalawang captain na sina Fikret at Turgay.
Nakapuwesto na ang mga manlalaro.
Humudyat na ang referee na simulan ang laban.
Sige. Hiwa-hiwalay.
Bumubuo ng opensiba ang Galatasaray patungo sa seaside goal.
Malayong pasa kay Metin.
Nasa parisukat si Metin. Naharang ni Şükrü.
Bakit di siya nakapuntos?
Na kay Lefter na ang bola. Mabilis siyang kumikilos.
Mahusay ang ipinapakita ni Lefter.
Lefter. Umaabante si Lefter.
Palapit siya sa parisukat mula sa kaliwa.
Tumira. Masyadong malayo.
Sinipa ni Turgay ang bola pabalik sa aksiyon.
Nasa Dilaw at Pula ang bola.
Nahanap si Metin.
Na kay Metin Oktay ang bola. Sinasayawan ang kalaban.
Tumira, pumuntos. Goal, mga tagapakinig.
Ikaw ang hari sa larong ito! Haring walang korona!
Nangunguna ang Galatasaray, one-zero.
Inumpisahan ng Fenerbahce ang laro sa kickoff.
Ipinasa kay Lefter sa kaliwa. Nasalo ang bola.
Ipinasok niya sa parisukat
para sa kakamping si Basri.
Basri... Naku!
Nagtamo ng injury si Basri.
Mukhang malala.
Pinapupunta na ang medical team sa field.
Uy, Basri.
- Ayos lang iyan. - Oo.
Mukhang magpapatuloy si Basri. Tama.
Bravo, Basri!
May libreng tira ang Fenerbahçe sa goal sa panig ng planta ng gas.
Na kay Lefter ang bola.
Inihahanda ni Turgay ang harang.
Nakatingin si Lefter sa goal.
Sinipa patungo sa kanan ni Turgay. Pasok!
- Goal! - Goal, mga tagapakinig.
Naka-goal si Lefter.
Sandali.
Kinansela ng referee. Hindi kikilalanin ang tira.
Aba! Maraming tumututol.
Dahil hindi pa siya pumipito,
pinauulit ng referee ang libreng tira.
Na kay Lefter ulit ang bola.
Inihanda ulit ni Turgay ang harang.
Lefter.
Nakatitig siya sa goal.
Pasok! Goal! Pasok sa net, mga tagapakinig.
Lefter Küçükandonyadis!
Iniba niya ang direksiyon ngayon. Sa kaliwa ni Turgay papasok sa net!
Di lang siya propesor. Siya si Propesor Ordinarius!
Tabla ang laban sa puntos na 1-1,
na may mahuhusay na goal mula sa magkalabang sina Lefter at Metin.
- Meri, bitiwan mo ang pinto. - Umalis ka na. Alis!
- Bitiwan mo! - Alis na sabi!
Bitiwan mo ang pinto!
Hindi ako iiyak. Hindi.
Hindi ako iiyak
Hindi ako iiyak.
Wala ka naman kasing dapat iyakan, Meri.
Hindi ako iiyak.
- Meri. - Umalis ka na, Lefter!
Maupo ka muna. Mag-usap tayo.
Umalis ka na, hangal!
- Dinudurog mo ang puso ko. - Ako pa ang dumudurog?
Hindi ganoon dumurog ng puso. Ganito!
- Kumalma ka. - Ilang beses na ba, Lefter?
- Huminahon ka lang. - Huminahon ako?
Tumayo ka sa lamesa, tiningnan mo ako nang deretso sa mata,
tapos iniwan mo akong mag-isa sa restaurant.
Anong klaseng bangungot ba ito?
Meri mou naman.
- "Meri mo u"? - Pakiusap.
Meri mou? Meri mou! Ang kapal mo para tawagin pa ako niyan.
Football ang mahal mo, hindi ako!
At ikaw... Hindi ka marunong magmahal ng kahit sino.
Dahil wawasakin mo lahat ng maaaring makasira sa laro mo.
Kalokohan iyan.
Malinaw na sa akin ang lahat, Lefter.
Wag mo nang sabihin kay Stavrini.
Masasaktan lang siya sa wala.
Nabuhay muli nang tatlong araw ang paruparo, ano?
Si Meri, ang paru-paro.
Ang paruparo!
Tumigil ka na!
Kailangan iyon.
Umalis ako dahil may mga mamamahayag. Napag-usapan na natin ito.
Ano ang napag-usapan natin, Lefter?
Napag-usapan ba natin iyong bigla kang sumulpot?
O kung paano kita pinagkatiwalaan muli na parang hangal?
Ano ang napag-usapan natin, Ginoong Footballer?
Hindi ka nakikinig.
Di ko na ito itatago.
Maupo ka na. Tama na. Tumigil ka na.
Tama na.
Mula nang makilala kita, mag-isa na lang ako.
Hindi ako papayag na pumangalawa, Lefter.
Sino ba'ng may sabing gawin mo?
Sino ang may sabing ipagpapatuloy ko ang ganitong buhay?
Hindi natin nagawang labanan ang tadhana.
Hindi natin kinaya.
Hindi ka nag-iisa.
Pareho tayong nabigo.
Iyon lang ang totoo.
Kailangan mo lang gawin ang dapat. Ganoon kasimple.
Hindi! Wala akong kailangang gawin.
Ayaw kong manira ng buhay ng iba.
- Ayaw kong magkasala. - Hindi ka nagkakasala.
At alam mo ba?
Mahal na mahal mo ang asawa mo, Lefter.
Meri.
Pakiusap.
Kaya...
umalis ka na.
Tapos na tayo.
Kumusta, mga binata?
Ömer, ipamahagi mo ito sa mga kaibigan mo.
Ikaw, lumabas kayo ng pakakasalan mo. Lagi na lang kayong narito.
Maraming salamat, ginoo.
Wag n'yo akong kilitiin! Halikayong dalawa.
Mga tagapakinig, ititigil muna namin ang tugtugan
upang ibahagi ang malungkot na balita.
May sumabog na bomba sa Thessaloniki kaninang 12:04 a.m,
sa hardin sa pagitan ng bahay kung saan isinilang ang dakilang Atatürk
at ng konsulado ng Türkiye.
Basag ang mga bintana ng bahay ng ating pinagpipitagang tagapagtatag...
Sino ang gagawa no'n sa bahay ni Atatürk?
Imposible.
Hindi iyon kapani-paniwala.
Mga kaibigan, pinasabog ang bahay ni Atatürk.
- Mananahimik lang ba tayo? - Hindi!
- Boo! - Mananatiling Turko iyon!
Turko ang Cyprus. Mananatiling Turko iyon.
Kailangang mawala ang mga Rum!
Iyon lang ang tanging paraan!
- Kamatayan sa mga Rum! - Kamatayan!
- Magpapasakop ba tayo sa mga Griyego? - Hindi!
- Susuko ba tayo sa mga banta ng mga Rum? - Hindi!
Turko ang Cyprus. Mananatiling Turko iyon!
Kailangang mawala ang mga Rum! Iyon lang ang tanging paraan!
Kamatayan sa mga Rum!
Bilis!
Stavro.
May...
May kailangan akong sabihin sa iyo.
Dapat noon ko pa ito sinabi.
Patawarin mo ako.
Lefter, pumasok na kayo.
- Ano'ng problema, Ömer? - Basta! Ngayon na!
Ano nga, Ömer?
Putol ang linya.
Hindi ako pwedeng maupo lang dito. Lalabas ako.
Lefter, huwag na. Hindi magkandaugaga si Ömer kanina.
- Aalis din sila! - Mananatiling Turko iyon!
Turko ang Cyprus. Mananatiling Turko iyon!
Wala dapat matira ni isa!
Tama na ang kasinungalingan!
Wag mong gawin iyan! Wag!
Kamatayan sa mga Rum!
Ano'ng nangyayari, Lefter?
- Lefter. - Shh.
Birheng Maria, tulungan mo kami.
Bahay ni Lefter!
Birheng Maria, tulungan mo kami.
Tara! Halikayo!
Baba tayo sa silong.
Tara!
Wag maingay! Bahay ito ni Lefter!
- Pero si Lefter iyan ng Fenerbahçe! - Rum din siya!
- Wag! - Tara!
Pasok na.
Dito. Ingat sa paghakbang. Tara.
Walang mangyayari sa atin.
Lefter.
Shh. Stavrini, maghintay lang kayo rito.
Dito lang kayo.
Sige na.
- Sige. - Babalik ako.
- Kaliwa. - Sige na.
Maaayos din ito.
Lefter.
Papa.
Mga tarantado kayo!
Bilis, hulihin n'yo! Sa likod!
- Hulihin n'yo! - Lefter!
Lefter! Lefter, kami ito! Buksan mo ang pinto!
Lefter!
Kaibigan.
Ayos na.
Kumalma ka.
Kumander.
Ayos ka lang, Lefter?
A... Ayos lang. Ayos lang kami, sir. Ayos kami.
Si Stavrini at ang mga bata?
Ayos lang din sila.
Nasa silong sila.
Ayos lang sila.
Ano ang mga pangalan nila, Lefter?
Masyadong madilim.
Hindi ko maaninag. Hindi ko sila nakita, sir.
Magsabi ka ng totoo, Lefter.
Totoo iyon, sir. Hindi ko sila nakita.
Lefter.
Paano nangyari iyon?
Di ko sila nakita, Hasan. Hindi talaga.
Lefter, tingnan mo ang bahay mo. Nasa bakuran mo sila. Sabihin mo na.
- Kapitan! - Lefter, Lefter!
- Ano'ng nangyayari? - Lefter, Lefter!
Narito na kami, Ordinarius! Sinaktan ka ba nila?
Kumander, kami na ang bahala rito.
Tumabi kayo! Hindi siya dayuhan. Siya si Lefter!
- Tumahimik kayo! Turko siya! - Tama na, İhsan.
İhsan, hindi sila masasamang tao.
Kakampi natin sila.
- Walang bomba. Kasinungalingan lang iyon. - Sige.
- Hindi totoo. - Oo.
- Hindi totoo. - Sige.
Buo ang bahay ni Mustafa Kemal.
- Oo, pare. - Walang bomba.
- Oo, sige. - Kasinungalingan iyon. Walang bomba.
Walang bomba. Hindi iyon totoo.
Ano pa nga ba ang masasabi ko sa inyo?
Salamat. Maraming salamat.
Tara, pasok kayo sa loob.
Magbabantay kami hanggang umaga. Pumasok na kayo.
Rula, anak!
Aliki!
Mahal kong anak.
Baliw kong anak.
Itinago ko rito ang sulat para matapos ko ang hindi ko nasabi.
Ipinagdasal kong matagpuan mo ito sa oras ng matinding pangangailangan.
Sana ganoon nga ang nangyari.
Malubha na ako. HIndi na ako tatagal.
Naaalala mo ba ang hindi ko pagpansin tuwing nagtatagumpay ka?
Palihim kitang ipinagmamalaki.
Kung gaano ka kagalit, ganoon din kita ipinagmamalaki.
Kung narito ka,
sasabihin ko muli na magpakalalaki ka at magpakadesente.
Pero tunay ka nang lalaki, anak.
Isang desenteng tao.
Anak kita.
Gustong-gusto kong isuot itong polo pero matigas ang ulo nitong si Hristo.
Malaki ang katawan ko.
Mas babagay ito sa iyo.
Ang iyong ama, Hristo Küçükandonyadis.
TURKO ANG CYPRUS
Kumusta ho?
Nasaan si Meri? Narito ba siya?
Wala na si Meri, iho.
Paano hong wala na? Saan nagpunta?
Magsalita ho kayo.
Ayos lang ba siya? Saan siya nagpunta?
Pumunta siya sa İzmir kaninang umaga.
Pero sana ho—
Wag kang mag-alala. Hindi siya nasaktan.
Saan ang tirahan niya? Alam n'yo ho ba?
Hindi ko alam.
Pakiusap.
Di ko alam.
Kinakantahan kayo ng mahal nating si Zeki Müren.
"Binubuhay ako ng mga mata mo, ngunit kamatayan ko ang mahalin ka."
Sa atin na lang ito, Pedro. Maaari ba?
Sige.
Lefter!
Mga tagapakinig, dahil sa buhos ng niyebe na nagsimula sa Istanbul kagabi,
ang laro natin laban sa tanyag na Hungarian football team
ay ipinagpapaliban sa mga susunod na araw.
Sa ngayon, mananatili muna sila sa İzmir
kung saan magkakaroon sila ng exhibition ng İzmir team.
Pasok ka.
Naantala ulit ang laro.
Siguradong hihintayin munang tumigil ang niyebe.
Mabuti nang huli kaysa hindi.
Bakit may ganito?
Bakit nagluto ka pa gayong alam mong nakakain na ako pag-uwi ko?
- Wala ito. Masaya akong— - Huwag!
Wag.
Sobra na.
Tama na.
Busog na ako.
Hindi ka busog.
Alam kong di ka makahinga nang wala siya.
Sinubukan mong itago.
Pero matagal ko nang alam.
Hanggang sa nakita ko ang litrato ny'o.
Naisip ko, matatapos din iyon.
Mas madali kung tatanggapin ko.
Pag nalaman ng iba, pupulaan nila ako.
Pero...
Iyon lang ang alam ko.
Sabay tayong lumaki.
Anong litrato? Nagkakamali ka. Walang ganoon—
Tama na, Lefter!
Patapusin mo ako.
Pakiusap.
Pinahihirapan mo ang sarili mo.
Hindi ganoon kahaba ang buhay na ito.
Dito tayo nagpasiyang magpakasal.
Dito tayo magpaalam. Magdiborsiyo na tayo.
Hindi.
Di kami nagkikita.
Ni hindi ko alam kung nasaan siya.
Di ko nakikita si Meri.
Ano naman ngayon?
Nasa puso mo pa rin siya.
Meri.
Iyon pala ang pangalan niya.
Imumungkahi ko sanang hanapin natin siya.
Pero nahanap mo na siya.
Hindi ako galit sa iyo, Lefter.
Tapos na ang labindalawang araw na pagpatak ng niyebe sa Istanbul.
Lumipad na ngayon patungong Istanbul ang Hungarian team.
Ang "Golden Team" ng Hungary
na tinaguriang "Mga Mahiwagang Magyar" ng Kanluran
at pinamumunuan ng captain na si Puskás
ay nilampaso ang mga kalaban.
Nakapuntos sila ng 23 goal sa kabuuan laban sa İzmir at Ankara.
Football ang unang minahal mo. Pumayag akong pumangalawa.
Mahal na mahal mo ang asawa mo, Lefter. Mahal na mahal mo.
Hindi ako papayag na pumangalawa, Lefter.
- Ayaw ko nang makita ang pagmumukha mo. - Anak ng Turko!
Dito tayo magpaalam. Magdiborsiyo na tayo.
May oras ka ba para sa kaibigan mo?
Paano mo ako nahanap?
Hindi naman mahirap.
Sinabi sa akin ni Stavrini.
Gusto niya ng diborsiyo.
Gustong makipagdiborsiyo ng babaeng mahal ko mula pagkabata.
Ano ba'ng inasahan mo? Siguradong mahirap sa kanya.
Sana nga sinampal niya ako.
Isang malakas na sampal.
Bam! Ganoon.
Kung sampal ang kailangan mo, puwede ako.
Tumawa ka rin.
Ano ka ba?
May mga bagay na kailangang ipaubaya sa oras.
Hindi ka ba galit sa akin, sungit?
- Ha? - Hay.
Kung alam mo lang, pero...
hindi mababago no'n na bahagi ka ng pagkatao ko.
Sa kasamaang palad.
Ang mga dating nagmamahal sa akin, mabilis akong tinalikuran.
Iyong mga binatang binibigyan ko ng baon...
Tinanggap ba nila ako?
Ha? O babatuhin ulit nila ang bahay ko pag may pagkakataon?
Mahirap sagutin iyan.
Di ba lagi mong sinasabi na nangyayari ito kahit saang lipunan?
- Hindi ba? - Hindi.
Sinabi iyan ng makabayang anak ng pobreng mangingisda na si Hristo.
Uulit-ulitin niya iyon hanggang sa mamatay siya.
Pero ako?
Isa lang akong salot.
Alam ni Stavrini ang lahat.
Ano ba? Tumayo ka. Tayo, tayo.
Lefter.
Tingin sa akin. Halika.
Magpahinga ka. Ayusin mo ang sarili mo.
Sasamahan kita rito.
Paggising mo bukas, gawin mo ang makakaya mo.
Ilagay mo ulit sa ledger.
Ibigay sa anak ng Rum na si Lefter,
ilalagay ng anak ng Turkong si Lefter sa ledger!
Pasok sa goal!
Para na akong si İhsan.
Hindi mo ako maiintindihan, Ajam ka.
Hindi talaga.
Pero may malaki kang laban bukas. Tama ako, di ba?
Oo.
Iyong jersey na mahal mo.
Isuot mo.
Pumunta ka sa field at gawin mo ang pinakagusto mo.
Maglaro ng football.
Ipakita mo sa mundo kung paano laruin iyon, batang Rum.
Narito na tayo, mga tagapakinig.
Ngayon ang pinakamahalagang laban sa kasaysayan ng football.
Napakaraming tao ngayon sa Mithatpaşa Stadium.
Ang mga tagahanga ng football na kagabi pa naghihintay sa mga gate
kahit masama ang panahon
ay nakaupo na at naghihintay na dumating ang national team.
Ianunsiyo mo na ang lineup sa press.
Coach, marami pang oras. Baka pwedeng maghintay pa tayo.
Kamatayan lang ang pipigil sa kanyang pumunta.
Alam ko. Pero wala na tayong oras.
Mga tagapakinig, hindi pa inaanunsiyo ang hanay ng mga maglalaro.
Pero ayon sa aming hula, ito ang lineup ng national team.
Turgay, Ali Beratlıgil, Ahmet Berman, Concrete Mustafa,
Naci, Nusret, İsfendiyar, Coşkun Özarı, Kadri,
Metin Oktay, at Lefter Küçükandonyadis.
Wala pa si Lefter. Di ito kapani-paniwala.
Sabihin mo na sa press.
Metin.
Magkasama ba nating gagawin ito?
Tinatanong pa ba iyan, kapatid? Walang duda.
Pero papakitaan kita pagkatapos ng laro.
Ipakita muna natin sa depensa ng Hungary sina Lefter at Metin.
- Sige, kapatid. - Tara!
Türkiye, Türkiye!
Hiyawan ang mga manonood sa pagpasok ng national team.
Haharapin nila ngayon ang Hungary, ang nangungunang koponan sa mundo,
at ang bantog na captain nilang si Puskás.
Türkiye, Türkiye!
Binabati ng mga koponan ang mga manonood.
Türkiye, Türkiye!
Handa na ang lahat para sa laban.
Pumunta na sa gitna si Puskás para sa kickoff.
Sinimulan na ng mga Hungarian.
Umatake agad sila.
Mabilis na pumasok si Czibor mula sa kaliwa.
Ipinasa sa sikat na si Puskás. Walang nagawa si Naci.
Pumasok sa parisukat si Puskás. Napakalakas na tira!
Turgay! Magaling, Turgay. Naisalba niya ang bola. Bravo, Turgay.
Sa dibdib niya mismo.
Malayo ang clearance ni Turgay.
Nakuha ni İsfendiyar ang bola. Hinarang ni Lantos.
Nakalampas. Kumakaripas siya patungo sa kanan.
- İsfendiyar! - Itinawid sa kabila.
Pumasok si Lefter mula sa kanan. Volley!
Goal!
Nakapuntos si Lefter!
Lamang ang Türkiye nang one-zero.
Nag-iinit ang Mithatpaşa, mga tagapakinig!
Nasa ika-41 minuto na ang orasan.
Malayong pasa kay Lefter.
Nakawala siya sa kalaban.
Kaya mo iyan, Lefter!
Sinunggaban siya. Penalty!
Nakahiga si Lefter, namimilipit sa sakit.
Nababahala ang mga manlalaro at ang mga narito.
Pumasok na ang medical team.
- Lefter, ayos ka lang? - Ayos lang ako.
Magpapatuloy raw si Lefter.
Laban!
Nagpapalakpakan habang tumatayo si Lefter.
Inilagay niya ang bola sa puting marka.
Umatras siya.
Hindi na mapakali ang mga tao.
Pigil ang hininga ng lahat.
Tumira siya at nakapuntos!
Goal! Pangalawa na ito ni Lefter kaya two-zero na ang mga puntos.
Rumagasa ang national team sa ikalawang bahagi.
Hinihingi ni Metin ang bola.
Tinira at pasok!
Goal! Metin Oktay!
- Kapatid! - Kapatid!
- Nagawa natin! - Nagawa natin!
- Nagawa natin, kapatid! - Oo!
Naipasok ni Metin Oktay ang pangatlo, kaya three-zero na ang mga puntos.
Türkiye, Türkiye!
At pumito na ang referee bilang pagtatapos.
Kahit humabol ng huling goal si Puskás,
natalo natin ang Hungary nang 3-1
dahil sa dalawang goal mula kay Lefter at isa kay Metin.
Napakalakas ng hiyawan dito sa Mithatpaşa, mga tagapakinig.
Nakatala na ang pagkapanalong ito gamit ang mga gintong letra
sa kasaysayan ng football natin, mga tagapakinig.
- Mahusay, captain. - Bravo, Metin.
- Magaling, Metin. - Salamat.
Nasaan si Lefter?
TINALO NG TURKISH NATIONAL TEAM ANG HUNGARY 3-1
POPULASYON: 910496 ALTITUDE: 2
Nariyan na! Sandali lang!
Kauubos mo lang ng isang bote, Lefter.
Lefter, anak, sandali lang.
Bakit itinago mo ito sa akin?
Di ako maaaring manganak sa Istanbul.
Kung nanatili ako roon...
makikita kita ulit.
Halika nga rito.
Halika.
Ikaw si Lefter?
Hindi na kayo mag-iisa. Sasama kayo sa akin sa Istanbul.
MAKALIPAS ANG LIMANG TAON
Hindi ito pagmamahal.
Honey, pakiusap.
Hindi na dapat kami umalis sa İzmir.
Napakadali lang para sa iyo!
- Hindi ito ang Meri na kilala ko. - Hindi.
Itong-ito mismo si Meri, Lefter!
Pwede ba kitang yakapin sa huling pagkakataon?
Sawang-sawa na ako.
Ako rin.
Umalis ka na lang.
Di pwedeng lumaki sa ganito ang anak natin.
Di ko iyon magagawa sa kanya.
Anak ko rin siya!
Pwede ba rito ang anak ko sa tag-init
at ako habambuhay?
Handa na ang almusal. Pasok na.
- Papa! - Papa!
Aliki! Rula!
- Papa! - Ang tangkad mo na!
Halika rito.
Nasabik ako sa inyo. Naisip kong magkita tayo ngayon dito.
Ibig bang sabihin, makakasama ka na namin habambuhay?
'Tay, pwede ka nang magpahinga.
Tumupad ako sa pangako.
HRİSTOFİS KÜÇÜKANDONYADİS
KAGAWARAN NG EDUKASYON DIPLOMA NG PAGTATAPOS SA ELEMENTARYA
Hindi ako naging totoong propesor
pero Ordinarius ang tawag sa anak mo.
Tatlumpu't siyam na ako ngayon.
Malupit sa akin ang oras
gaya rin sa iba.
Hindi ko na makontrol ang bola gaya ng gusto ko.
Pero ngayon...
Oras na, Itay.
Pagbati sa inyong lahat mula sa Mithatpaşa Stadium.
Ngayon ang unang beses sa kasaysayan ng Turkish football
na may manlalarong magkakaroon ng jubilee match.
Ang ating Ordinarius, si Lefter,
ay mamamaalam na sa football ngayong araw.
Ordinarius!
Nakalaro siya sa 615 laban suot ang jersey ng Fenerbahçe,
at sa 50 laban kasama ng national team.
Nakapuntos siya ng 445 goal sa kabuuan.
Malungkot tayong mamamaalam kay Lefter
kasama ng mga tagahanga sa stadium at mga tagapakinig sa radyo.
Ang Propesor Odinarius ng Turkish football
ay buhat ng mga manlalaro ng parehong Fenerbahçe at Beşiktaş.
Hristo, nanonood ka ba? Nakikita mo ba ito, Hristo?
Lefter, Lefter!
Ang tagal mong naghintay, kaibigan.
Ibigay kay Lefter, ilalagay niya sa ledger!
Kasabay ng classic na"Ibigay kay Lefter, ilalagay niya sa ledger,"
nakilala ang pangalan niya sa kasaysayan ng Turkish football.
Ang Propesor Odinarius ng football,
si Lefter Küçükandonyadis.
Mangungulila kami sa iyo
at habambuhay ka naming maaalala.
Nagsalin ng Subtitle: Moonnette Maranan