Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Saya dapat mesej awak, memang betul cakap awak.
Saya berjaga malam cuba baiki rangkaian kawasan kawalan.
Wayarnya okey, tapi masih ada yang tak berfungsi.
Macam ia tak mahu dibaiki.
Tak macam kita, kereta ini ada masalah komunikasi.
Kita dah mesej berbulan-bulan, mesti awak dah tahu
yang saya tetap akan baiki.
Kawan dari seberang jambatan.
Mungkin bunyi...
Ya, masalah aci pacu.
Awak pasti? Entah-entah masalah...
Saya faham. Saya periksa tadi.
Kena ganti sambungan CV. Senang saja.
Saya langsung tak faham apa yang awak cakap.
Ambillah kunci.
Sambungan halaju malar. Ia jadi kering sebab selalu guna.
Faham.
Kena baiki apa?
Kena baiki aci pacu, tukar minyak, percuma.
Terima kasih.
Pn. Novak, awak ajar saya macam mana nak bahagikan desibel.
- Ini cara saya balas budi. - Tak perlu pun.
Saya akan ambil kunci awak, Izzy akan uruskan awak.
Betullah cakap dia. Cantiknya kuku!
Saya sendiri yang buat.
Kalaulah sempat merias kuku.
- Jangan tengok. Buruk. - Sekarang sempat.
Kena pasang bampar.
Okey. Wanita dengan jambul pepat suruh tukar posisi tayar.
Okey. Ya.
Sambungan halaju malar baharu dalam masa kurang dua jam.
Tepat pada masanya. Dah siap.
Awak memang bijak.
Saya tak pernah sempat nak manjakan diri kalau ada masa terluang.
Tak sangka selama ini saya tak pernah merias kuku.
- Boleh buat janji temu? - Kuku?
Tak ada perkhidmatan itu.
Kalau ada, beritahulah. Saya akan datang lagi.
Boleh bawa kereta baiki sekerap yang sepatutnya.
Tukar minyak setiap enam bulan.
Jangan lupa letak minyak zaitun pada kuku dalam tiga hari.
Ya.
Apa? Saya boleh merias kuku awak kalau nak.
Seorang lagi pelanggan gembira.
Kam, ada orang nak jumpa.
Sekejap.
Oh, Tuhan. Mana awak jumpa dia?
Di bar, tempat orang pergi.
Jomlah keluar, mungkin dia ada abang.
- Tolong. - Atau adik perempuan.
Maksud Charlie, berhenti beritahu perkara sebenar.
Kerja dah selesai. Gerak dulu.
Marge saja yang faham saya.
Bukan Marge yang akan merancakkan hidup awak.
- Awak dipecat. - Dipecat?
Jadi, kami tak payah datang?
- Saya buat. - Jangan.
Saya nak relaks. Sayang awak. Gerak dulu.
Oh, Tuhan.
Marge.
Dulu ia milik seorang ahli geng motor Hells Angel.
Salah seorang lelaki gagah di Oakland. Ayah saya.
Marge, sikit lagi awak nak kembali beraksi.
Mungkin dia takkan perlu simpan duit
untuk beli daripada jiran kami
kalau anak remajanya tak kacau dia setiap hari.
Marge sepatutnya jadi projek kami.
Ujian terakhir untuk apa yang kami dah belajar.
Membaik pulih Marge buat saya terasa dekat dengannya.
Seolah-olah dia masih hidup.
Dia boleh baiki apa saja.
Sekarang saya cuba pastikan dia kembali berguna seperti sepatutnya,
selesaikan apa kami mulakan.
Ayah awak macam orang yang hebat.
Mesti angan-angan mengembara
yang memotivasikan awak untuk baiki.
Membayangkan memandu Marge melepasi Big Sur,
itu saja yang buat saya bertahan untuk selesaikan projek ini.
Saya selalu dengar pasal Marge, tapi tak pernah berjumpa.
Macam kenalan saya.
Awak tahu peraturannya. Nama, gambar tak boleh. Kereta saja.
Okey, jadi...
Kalau nama dan gambar kereta kita?
Namanya Diane.
Nak berlumba?
Cantiknya.
Ini mungkin kali pertama lelaki Internet
hantar gambar saya memang nak tengok.
Charlie.
Jatuh cinta dengan orang dalam forum kereta nerda
dalam kalangan tertentu, bukan semualah,
maksudnya sunyi.
Kam, berapa lama kita dah kenal? Saya pernah jatuh cinta?
Sembilan tahun paling indah dalam hidup saya.
Tak pernah.
Melainkan termasuk kereta Mustang 1966.
Manusia tak boleh diharap, kereta sebaliknya.
Kereta tak pernah berubah.
Kalau ada masalah, baiki.
O'Malley, kejamnya awak.
Saya tak tahu pun nama dia.
Tak tahu nama dia?
Jadi, boleh jadi sesiapa?
Mungkin dia...
- Hei, Sammy! - Kam!
- Awak main Reddit? - Kam.
Awak tahu Reddit?
Saya tahulah sikit-sikit.
Gurau saja.
Tahu...
Dia tinggal di Nob Hill, dia suka kereta klasik,
dia tak suka kerja korporatnya
dan dia mahu ubah cara orang ubah suai kereta.
Kenapa awak ketawa?
Dia macam lelaki berumur 80 tahun yang baca Popular Mechanics.
Nak baca tak? Mungkin hidup dia tak lama.
Saya sanggup ambil risiko.
Saya nak awak berhati-hati.
Awak tak kenal siapa dia.
Dia boleh jadi sesiapa. Mungkin saja main-main.
Saya janji akan berhati-hati.
Sekarang, tolong diam.
Lagipun, saya dah cakap saya belum bersedia berjumpa.
Suka hati awaklah.
GreaseMnky.
Biar betul?
Beria-ia nak curi-curi tengok. Awak ingat saya tak nampak?
Saya nampaklah.
Saya tengah bacalah, tolonglah diam sekejap.
Mengarut betul.
Sambung kerja.
Hei! Ini tempat kerjalah.
Bolehlah.
Maaf, saya tak ada niat mendiamkan diri semalam.
Saya terlena, tapi saya tak sabar nak tahu kalau awak berjaya baikinya.
Masih tak sangka awak cuba masukkan enjin elektrik ke dalam Bronco.
Awak layak masuk hospital gila.
Saya nak buka bengkel pemulihan kereta klasik.
Revival Rides.
Saya akan bekerja dengan pelbagai klien pelik,
segila awak.
Tak ada apa sangat pun,
cuma sekarang sensor suhu buat hal lagi.
Kalau tak berfungsi,
kereta susah nak hidup.
Saya dah laraskan sekali lagi.
Kalau tak berjaya juga, saya kena buat semula.
Ayah saya kata wanita akan jadi mekanik terbaik
sebab mereka ada kepekaan
untuk membaiki kereta dengan lemah lembut.
Awak layanlah macam layan wanita.
Berbual dengan kereta itu.
Beritahu perasaan awak.
Takkanlah awak tak tahu caranya?
Okey, saya tahu dah lama saya cuba baiki awak, tapi...
Maaf kalau awak tersinggung.
Saya cuma seorang lelaki di dalam kereta...
minta awak sayang saya.
Bolehlah.
Boleh pun.
Baiklah.
Saya gembira ada orang yang saya boleh jadi diri sebenar,
walaupun kita masih orang asing.
Semoga hari awak indah.
Macam kamu lihat,
pendapatan kita telah meningkat sebanyak 10% dalam lima suku terakhir.
Nigella.
Kita ada tiga lokasi baharu yang akan dibuka segera.
Sam, awak akan ke Orlando.
Okey.
Trev, awak uruskan Denver.
Denver?
Maaf, tak boleh.
Isteri saya baru buka kedai kopi.
Sekejap. Mungkin kita boleh...
Nigella, saya ada Pilates dalam 10 minit, jadi tolong cepat.
Paul akan uruskan Denver.
Okey.
Terima kasih, Patrick.
Saya berbangga, tuan.
Akhir sekali, kita akan hantar...
Biar saya umumkan.
Closer,
awak yang akan pergi.
Oakland?
Baiklah.
Bangunkan kedai baru, serahkan kepada pengurus tempatan.
Senang saja.
Tuan, kami terima nota. Ada kesilapan lokasi.
Lokasi Oakland kita terletak di seberang bengkel O'Malley.
Ada persaingan.
Awak boleh uruskan dengan baik.
Bengkel itu cuma kecil-kecilan.
Orang tempatan kenal bengkel O'Malley.
Saya pasti harganya tak boleh dibandingkan pun.
Mungkin ada masalah dari segi pandangan awam.
Pandangan awam. Yalah.
Pernah dengar pasal kedai burger di seberang jalan dari McDonald's pertama?
Saya pun tak pernah.
Sebab itu dia Closer.
Ketika saya berjumpa Beau,
dia sedang membaiki kereta di Fresno, tapi...
idea pemasaran dia
buat setiap kedai dalam lingkungan lima kilometer tutup.
Indah sekali.
Ada masalah pengangguran sikit,
tapi Fresno, manalah nak agak.
Kamu tahu kenapa saya sayang syarikat ini?
Sebab kita keluarga.
Kamu semua.
Lelaki kena pecat itu bukanlah. Tak suka dia.
Kita keluarga.
Sekarang, mari kita berdoa.
Tolong beri keluarga ini kebijaksanaan
supaya kami boleh melemahkan dan memusnahkan pesaing kami.
- Amin. - Amin.
Awak nampak kurus.
Sangat kurus.
Saya terasa kurus.
Hei.
Okey.
Gembira nampak.
Saya rasa Marge ada kemajuan.
Marge. Bosanlah.
Marge istimewa bagi saya.
Istimewa? Yalah.
Awak tak suka kereta moden.
Kam, sesetengah orang suka cabaran.
Biadab.
Hei.
Kamu patut tengok di luar.
Sekejap, Iz.
Tak boleh tunggu.
Tempat di seberang jalan.
- Istana Mainan Bob? - Takkanlah Bob dah bebas?
Lebih teruk.
Bob pasti bengang.
- Itu Miller Boys? - Ya.
Tak mungkin.
Ayah saya bina kedai ini pada tahun '88.
Charlie Sr. bina kedai ini
berdasarkan prinsip kesetiaan, komuniti dan kerja keras.
Mereka pula syarikat yang tamak.
Mana ada orang bernama Miller dalam Miller Boys.
Kita O'Malley.
Saya Charlie O'Malley.
Tepat sekali.
Saya dibesarkan di atas lantai garaj ini.
Saya bermain dengan perengkuh, bukan Barbie.
Mereka pula datang sini dan cuba rampas perniagaan ini?
Memang taklah.
Kita ada mereka.
- Siapa? - Pelanggan kitalah.
Ya.
- Apa kelebihan Miller Boys? - Tak ada.
Terima kasih.
Tapi jenama mereka dikenali negara.
Mereka beli bahagian kereta murah.
Mereka ada stok borong dan baik dengan para peniaga,
dan mereka kawal pasaran, jadi...
Awak tahu semua benda.
Saya ada idea.
Kalau nak dengarlah.
Kalau awak tak suruh berdoa, saya okey saja sebab...
Bukan berdoa.
Gilalah, Izzy.
- Dua ratus ribu pengikut? - Biasa saja.
Macam mana nak tambah pengikut?
Tak tahu. Tapi banyak tontonan.
Orang sangat suka, okey?
Saya memang nak berbincang tentang
lobi depan, tambah bahagian merias kuku.
Sebab tempat ini ibarat spa kereta.
Masuk akallah.
Kamu manjakan kereta, saya manjakan pelanggan.
Contohnya, Pn. Novak, yang tak pernah sempat merias kuku.
Dia sangat seronok. Dia cakap,
- "Saya takkan sempat buat, Izzy." - Ya.
Memang dia gembira pun.
Iz, saya tak risau.
- Okey. - Saya nampak risau?
Tak pun. Saya tak risau langsung.
Memang sah risau.
Dah lama tak dapat.
Hei, saya tengah tengok lokasi baru di Oakland.
Saya nak singgah rumah Jordan dan pergi minum.
Awak nak jumpa dia?
Helo?
Apa pendapat awak tentang Oakland?
Alamak, saya kena jawab.
Saya tak berapa tahu tentang Oakland.
Saya...
Tapi awak berseronoklah.
Okey, jumpa nanti.
Selamat tinggal.
Sekejap lagi saya layan awak.
Janji temu saya tetap pukul 3.30, bukan?
Kalau ada janji temu, tak ada masalah.
Tapi ada senarai menunggu. Saya akan tengok...
Tak apa. Dia boleh masuk dulu.
Saya tak faham kenapa dia cakap begitu.
- Saya nak pergi ambil angin. - Okey.
Alamak. Maaf.
Tak apa.
- Barulah betul. Masuklah. - Hei.
- Apa khabar? - Kenapa datang seorang?
Mana perisa limau?
Lola. Entahlah.
Dia sibuk macam Perdana Menteri.
"Macam Perdana Menteri." Saya sendiri tak faham.
Saya jujur sajalah.
Kenapa hubungan awak dan dia macam tak ke mana saja?
Saya sangat sibuk.
Kami sedang berseronok, pergi siram pokok.
- Okey. - Jangan sibuk.
Rosak pokok!
Apa pun...
Saya nak cerita pasal wanita yang saya berkenalan dalam forum Bronco.
Aduhai.
Saya faham. Saya tak ada hak nak menilai.
Saya banyak jumpa lelaki tak pernah tengok muka, kenal nama pun.
Entah-entah mereka dalam Program Perlindungan Saksi.
Okey. Habis macam mana?
Minta nombor? Mesej dia?
Awak patut hantar isyarat asap...
Ajaklah dia keluar!
Tak nak.
Saya nak tengok lokasi baru. Nak ikut?
Ya, saya ada janji temu merias kuku...
Buruknya kuku!
Janji temu pukul 3.30,
lepas itu boleh pergi makan, kalau naklah.
Okey.
- Jumpa nanti. - Jumpa nanti.
Itu lelaki malam kelmarin?
Bukan, ini lelaki yang lain.
Kacak juga.
Char, bila kali terakhir awak berjanji temu? Yang sebenar?
Sebab saya rasa banyak benda yang dah berubah.
Awak mungkin tak tahu kita ada bomba.
Dia tak tahu.
Charlie, kalau lelaki itu bawa awak dan gendong awak.
Seksi, bukan?
Kemudian, dia pegang hos. Apa-apa hos.
Mungkin... Sini ada hos tak?
- Sudahlah. - Saya boleh tunjuk.
- Sudah. - Awak tak nak tahu?
- Dapat tak? - Wi-Fi kita teruk.
- Itu telefon saya? - Ya.
Baru lepas buat profil Tinder awak.
- Oh, Tuhan. - Apa warna kegemaran awak?
- Tak payah guna. - Saya tak pernah risau pun pasal kekasih.
Betul. Itulah masalahnya.
Awak dah jatuh cinta dengan orang dalam talian pun.
Caranya begitulah. Tapi berbeza sikit.
- Cara yang bagus untuk aktif semula. - Betul.
Nakallah awak.
Kekasih siber awak mesej?
Bayangkan awak boleh jumpa dia.
Dengan mata awak.
Menakjubkan.
Dapat sentuh dia.
Buat lagi.
- Awak suka? - Ya, saya suka.
Apa yang berlaku?
Charlie, awak takkan dapat kekasih
kalau asyik terperap di dalam garaj ayah awak.
- Awak bergurau, bukan? - Tak.
Hei.
Saya okeylah.
Saya gembira.
- Marge teman yang hebat. - Bukan...
- Alamak. "Marge teman yang hebat." - Tak habis-habis Marge.
- Marge janji temu idaman saya. - Beginilah.
Biar saya pegang tangan awak.
Marge tak kira.
Dia tak boleh kira. Nak tahu siapa?
Ada seorang lelaki ini, dia wujud, yang kadang-kadang jadi kekasih saya.
Dia selalu terlibat acara kereta mewah,
dia kata dia boleh dapatkan kita gerai.
Oh, Tuhan. Lelaki tahu pasal kereta.
Kereta dan duit.
Oh, Tuhan.
Kita boleh yakinkan supaya beri kita duit.
Mungkin ada lelaki bujang.
Macam seronok.
- Awak serius? - Ya.
- Betul? - Kenapa tak serius pula?
Tak sangka awak setuju. Kami baru nak pujuk.
Tak payah pujuk. Kita kena ke sana dan tunjuk...
aset kita.
Contohnya...
Kemahiran tukar posisi tayar.
Saya ada janji temu. Gerak dulu.
- Mesti seronok. Peluang baik. - Sangat seronok.
- Nampak warnanya? - Yang itu?
Ya. Saya akan tukar minyak, kemudian masukkan ini semula.
Okey. Terima kasih sebab beri penjelasan.
Ayah saya tak beri pinjam kereta selagi saya tak boleh uruskan sendiri.
Tak apa. Awak tahu saya buat semua ini demi ayah awak, bukan?
Apa?
Jangan beritahu dia.
- Terima kasih, Charlie. - Sama-sama, Lucy.
Cantik bengkel awak.
Campuran salun, bengkel dan sekolah?
Ya, lebih kuranglah.
Boleh saya tolong?
Saya nak jabat tangan, tapi...
Boleh saja.
Saya Beau.
Ini bengkel awak.
Ya, betul. Cuma nak kekalkan impian.
Saya Charlotte. Semua orang panggil saya Charlie.
Selamat berkenalan, Charlie.
Char! Minta nombor telefon dia.
Jadi, Beau, awak nak apa?
Aduhai.
Awak percaya kalau saya cakap yang saya datang untuk merias kuku?
Ya, belah sana.
Kawan saya yang buat janji temu merias kuku.
Saya lebih selesa di bahagian bengkel ini.
Teruk juga sistem ampaian.
Sambungan bebola yang teruk.
Pemilik kereta tak pandai jaga kereta.
Awak okey?
Ada benda jatuh.
Jujurlah. Siapa beri idea buka salun?
Kalau kerja mengecat, biasalah. Tapi tak pernah merias kuku.
Idea Izzy. Dia suka merias kuku kalau tiada pelanggan,
tapi kebelakangan ini semakin kerap pula.
Tak tahulah kalau awak nampak, tapi Miller Boys buka bengkel baru...
- Miller Boys? - ...di seberang jalan.
- Awak okey? - Ya. Tak perasan benda ini ada.
Miller Boys, ya?
Itu...
Mereka buka bengkel di Jalan Market, betul?
Ya.
Kebetulan betul.
Kebetulan?
- Taklah. - Tak?
Perniagaan begitu buka bengkel di depan perniagaan kecil macam kami?
Macam sengaja.
Saya faham kenapa awak rasa begitu.
Jadi...
- Beau... - Charlie.
Apa kerja awak?
Awak suka kereta?
Ya. Saya suka kereta.
Ketika masa terluang.
Sangat-sangat suka.
Ya, saya...
Jordan. Itu pun awak.
Hei, Beau.
Awak nak gerak?
Belum lagi.
- Nampak kering tak? - Belum kering.
- Kena tunggu. - Sikit lagi.
- Betul? - Minta nombor dia.
Awak kata awak kena siram pokok.
Mana ada kena siram. Ia sistem automatik.
- Tapi kita perlu tengok... - Lokasi.
- Bukan, apartmen. - Apartmen.
Apartmen baru sebab saya baru pindah ke bandar ini.
Selamat datang.
Kalau ada masalah kereta, datanglah sini.
Saya tahu nak hantar mana.
Kami perlu gerak.
Tapi gembira dapat berkenalan.
Jabat tangan.
Baiklah, jom gerak...
Okey.
Kami ada di sini untuk semua keperluan awak.
Keperluan kereta awak.
- Faham-fahamlah. - Okey.
- Nak pulangkan perengkuh... - Ya.
...pemilik garaj.
Saya perlukannya.
Jumpa nanti.
- Diam. - "Saya ada untuk semua keperluan awak."
Tak sangka betul.
Dia sangat sopan, dia tak kisah pun kotor-kotor ini.
- Nak jerit. Saya malu. - Dia orangnya. Jom kejar dia.
- Tak dapat nombor dia. - Boo!
- Jangan! - Boo!
Jadi?
Apa dia?
Ada orang jatuh cinta
- Diamlah. - Awak suka dia. Terang lagi bersuluh.
- Mana ada. - Ya, awak suka dia.
- Mana ada. - Ya, betul. Saya kenal awak.
Mengaku sajalah. Awak boleh rasa, bukan?
- Tiada apa berlaku. - Okey, "Tiada apa berlaku."
Tiada apa yang berlaku.
Apa ini? Kenapa nak beli album pula?
- Bukan nak tengok lokasi baru? - Bukan...
Dekat saja. Awak nak?
Awak pun tahu yang saya dah ada dua.
Awak nak ubah topik. Apa yang berlaku?
Mana ada ubah topik. Kita cuma...
Tempat itu dekat saja, boleh jalan.
Dekat mana?
Dekatlah. Di...
- Relaks, okey? Tapi... - Okey.
...kita dah sampai.
Miller Boys!
- Jomlah. - Okey.
Saya masih membaiki Diane.
Percayalah, Diane akan jadi hasil ubah suai pertama saya.
Mungkin awak kedua.
Hei, Marge boleh jadi yang ketiga.
Jangan sentuh kereta saya.
Awak pernah terfikir berhenti kerja dan buat saja?
Setiap hari.
Macam mana dengan idea awak? Revival Rides, bukan?
Apa yang menghalang awak?
Kadang-kadang alangkah bagus saya boleh berhenti.
Saya tak patut beritahu, tapi...
saya ambil alih perniagaan keluarga beberapa tahun lepas,
sekarang saya rasa bertanggungjawab untuk meneruskannya.
Tapi saya tak pasti saya boleh teruskan.
Lebih teruk lagi, saya tak pasti kalau saya mahu teruskan.
Nampaknya bukan Diane dan Marge saja
yang perlukan penjagaan, bukan?
Kalau En. Miller tak nak selesaikan masalah ini secara dalaman,
mungkin saya patut berhenti.
Betul, bukan?
- Saya sedang cakap dengan awak. - Ya, saya sangat setuju.
Saya tak sangka Miller tak setuju dengan tawaran sistem automatik kami.
Bukan kerja awak. Saya cakap pasal masa depan saya.
Bilalah syarikat nak sedar kurangkan kesilapan manusia
beri kebaikan kepada semua orang?
Saya...
Oh Tuhan, saya...
Saya tak boleh teruskan.
Apa maksud awak? Kita berseronok, bukan?
Kita berdua berseronok...
Ya, berseronok, tapi macam...
- Apa? - Saya perlukan lebih.
Tapi awak tahu saya tak nak semua itu.
Saya faham.
Tak apalah.
Beritahu saya kalau awak ubah fikiran.
Di luar terlalu bising.
Tangan saya kena stabil.
Biar betul?
Tak sangka buka secepat ini.
Rasa lain pula apabila tengok.
Itu kedai hot dog?
Jangan. Jangan termakan pujukan mereka.
- Sesiapa pun boleh beri hot dog. - Benda biasalah. Bodoh betul.
- Kenapa? - Beau.
Harga ini tak masuk akal.
Awak tahu caranya, bukan?
Cari harga termurah di bandar, kemudian...
- Kurangkan lagi. - ...kurangkan. Terima kasih.
Buat mereka berminat, bengkel O'Malley tutup, naikkan harga.
- Awak masuk kelas ekonomi. - Dia tengok The Wire lagi.
Bengkel itu ramai wanita, bukan?
Ia diuruskan oleh wanita.
Apabila bengkel mereka tutup, kita upahlah mereka.
- Macam mana? - Ingat ini,
kamu bukan sekadar mekanik, kamu Miller Boys.
Kamu dapat komisen 10% untuk setiap jualan, minggu pertama.
Kamu suka duit, bukan?
- Ya. - Senyumlah.
Buat jualan. Jom bersorak.
- Satu, dua, tiga, keluarga! - Keluarga.
- Ayuh.
- Awak bersemangat. - Keluarga?
Keluarga. Betul.
Buat jualan. Kamu berkuasa.
BENGKEL O'MALLEY
- Awak okey? Kalau tak... - Saya okey.
Saya cuma...
- Kita tutup awal. - Apa?
Nampak kereta Taurus milik George Sheffler di sana?
- Saya dah lama baiki kereta itu. - Dia jijik. Kereta dia pun jijik.
- Jadi, lebih kurang... - Saya ada idea. Jom pergi minum.
- Saya suka idea awak. - Ya.
Saya suka idea itu.
Saya setuju.
"Castros" saja terus setuju.
- Terus setuju? - Ya.
Saya belanja. Jom.
Sini.
- Helo. Apa khabar? - Hai. Nak minum apa?
- Apa awak nak? - Bir.
Minuman lelaki biasa. Saya nak margarita.
Terima kasih banyak-banyak.
Belum apa-apa dah menggatal?
Dia kacaklah. Tengoklah rambut dia.
Dia menyampah.
Tapi bukannya...
Pandang apa?
Sekejap.
Maaf.
Ya. Terima kasih kerana bermain.
- Saya nak main, boleh? - Okey.
- Ya, boleh. - Ya. Awak nak main?
Dia tak buat apa-apa pun.
Dari salun kuku, bukan?
Pencuri perengkuh.
Izzy, ini idea yang bagus.
Awak dan Jordan hebat.
Awak di pihak saya, bukan?
Kita nak main?
Melainkan awak takut kalah lagi.
Awak nak bertaruh?
Apa idea awak?
Minum setiap kali bola masuk?
Setuju.
Kalau dia tak suka...
Ke belakang sikit.
Pukulan saya kuat.
Tak apa.
Minum.
Apa yang saya terlepas?
Saya rasa kawan awak akan kalah.
Sepuluh dolar ke atas Beau.
Kalau dia kalahkan dalam dua minit, 20 dolar.
Ya.
Anak cantik, 30 dolar.
- Bukan nak buat awak tertekan. - Saya boleh.
Ya.
Dia nampak lebih relaks.
Mereka berseronok.
- Akhirnya, ada saingan. - Ya.
Macam mana? Bagus?
Ya, bagus.
Aduhai.
- Minum lagi. - Okey, boleh tahan.
Di mana awak belajar main begini?
Ayah saya balik lambat. Saya belajar bermain sendiri.
Awak penuh kejutan, Charlie O'Malley.
Saya nak ambil minuman.
Soda vodka, bukan?
Soda saja.
Soda saja? Vodka tak ada?
Awak main-main.
Nakal betul.
Saya nak lawan lagi.
Cium dia.
Izzy!
Kita perlu gerak.
Kami ada hal.
Hal apa?
Hal itu? Ya?
- Kamu semua ada hal? - Charlie...
Ya. Kami ada...
- Awak selalu buat. - Sangat penting.
- Maaf.
Hal yang sangat penting?
Sangat penting.
- Ya. - Ya.
- Kami kena gerak. - Kena gerak.
Berseronoklah.
Ini belum berakhir.
Jumpa lagi. Brad, bukan?
Amboi, Bradley.
Awak hutang 20 dolar.
Alamak!
Yang itu tak dikira.
En. Miller...
Baik.
Alamak!
Kayu ini bengkok. Ambil yang lain.
Awak nak apa, Beau?
Terima kasih sudi berjumpa.
- Sentiasa ada masa untuk keluarga. - Ya.
Saya nak bincang sesuatu dengan awak.
- Silakan. - Baik.
Perkara ini agak sulit.
- Okey. - Okey.
Silakan.
Encik, ini hal peribadi.
Awak menghidap STD.
Jangan risau. Biasa berlaku.
Bukan. Saya tak menghidap STD.
Syukurlah, ia sangat sakit.
Kekok sebab kalau awak ada sakit itu,
awak kena beritahu semua orang.
Walaupun orang itu isteri pelabur.
Memang kekok.
Saya bercakap tentang masa depan syarikat ini.
EV.
EV?
Itu nama penyambut tetamu baharu?
Dia cantik, tapi tak pasti pula dia orangnya.
EV ialah Kenderaan Elektrik.
Ya.
- Awak terkena? - Ya.
Saya ingatkan siapalah tadi.
Ya. Memang kelakar.
Jadi...
Saya dah buat kiraan.
Kereta klasik menjadi minat orang ramai semula.
Memandu kereta lama sesuatu yang hebat.
Macam mana kalau kita bawa kereta itu ke abad 21?
Bagi pelanggan kita, ia bermaksud enjin elektrik.
Kurang selenggara, untung tinggi. Apa pendapat awak?
- Mungkin potongan cukai. - Ya.
Subsidi kerajaan.
Aliran pendapatan baharu. Menang-menang.
Beginilah.
Mari semak aspek kewangannya.
Maksud saya, awak semak kewangan.
Selepas awak selesai menakluki Oakland,
kita akan bangunkan rancangan yang betul.
Awak buat rancangan yang betul.
- Biar saya uruskan. - Saya setuju, tuan.
- Kita dah ada perjanjian. - Ya.
- Gembirakan keluarga, okey? - Ya.
Hei.
Hei, Beau.
Bukan main lagi.
Perlukah kami pakai baju ini?
Biar betul? Nampak hebatlah.
Pusing sikit.
Ingat tujuan kita di sini.
Lebih ramai klien, lebih banyak komisen.
Saya nak kamu dapatkan jualan.
- Boleh? - Ya.
Mari bersorak. Satu, dua, tiga, MB!
Ayuh.
Terima kasih.
KERETA BERKUALITI TINGGI
Pagi, En. Miller.
Ya, tuan. Kami dah bersedia.
Nampak bagus.
Mereka pakai lederhosen. Idea yang bagus, tuan.
Ya.
Harapnya okeylah.
Saya nak tengok Mercedes SLR McLaren.
- Boleh? Sekejap saja. - Ya.
- Terima kasih. - Ambil gambar.
Semuanya bagus.
Ayuh.
Amboi.
Tak sangka jumpa awak.
Hai, Beau.
Hei, Charlie.
Awak nampak Bugatti?
Ya. Centodieci. Ia salah satu daripada sepuluh di dunia.
- Biar betul? - Tak sangka.
Tak adil.
Saya asyik rasa saya akan jatuh, ada benda pecah dan terpaksa bayar.
Jangan.
Saya lebih suka roda daripada kasut tumit tinggi.
- Saya boleh agak. - Hei, bos!
Bos.
Hei, bos.
- Awak kenal mereka? - Siapa?
Lelaki pakai lederhosen yang merenung awak.
Tak. Saya tak kenal mereka.
Beau? Tolong saya.
- Awak kena jumpa seseorang. - Dia nampak nama saya.
Awak Miller Boy.
- Saya memang nak beritahu. - Awak nak intip saya?
- Itu yang awak buat di bengkel saya? - Apa?
Awak ingat awak boleh ambil alih Bengkel O'Malley
sebab kami wanita tak tahu apa-apa pasal baiki kereta. Betul?
- Jangan begitu. - Biadab betul.
Tak apa kalau awak fikir saya tak ada maruah.
Tak apa kalau awak fikir saya lelaki korporat.
Tapi awak sedih sebab kita tahu yang ini Amerika
dan orang selalu pilih duit.
- Tak sangka awak ada. - Dia dah nak gerak.
Pergi dulu.
- Kenapa? - Marahnya.
Tak perlu pun buat sekarang. Boleh buat nanti...
- Kita buat. - Baiklah.
Ada sesiapa rasa mereka boleh tukar tayar lebih laju?
Saya boleh.
Mari sini.
- Nah, si kacak. - Terima kasih.
Semua, sila berkumpul dan lihat kebolehan O'Malley.
Bersedia.
Bersedia, mula!
Kita menang!
Lima puluh sembilan saat.
- Tentu pecah rekod. - Ya.
Syabas.
- Mengagumkan. - Sekejap.
Apa dah jadi dengan Beau?
Dia Miller Boy.
Dia pengintip?
Tak apa. Dia tak penting pun.
- Oh, Tuhan. - Ya.
- Serius sampai begitu sekali? - Ya.
Kereta dah siap.
Jangan kemalangan lagi, okey?
Jaga diri.
Oh, Tuhan.
Boleh saya lepas geram?
Ada seorang lelaki ini, dia pesaing,
saya rasa ini masalah peribadi, bukan sahaja saya lawan dia.
Tapi saya lawan dia dan seluruh syarikat dia.
Walaupun mereka berkuasa, tapi awak ada semangat.
Tapi fokus pada kelebihan awak.
Itu yang akan buat awak berjaya.
Terima kasih, Rachel.
Sama-sama. Vikings perlu bersatu.
Penonton suka kisah David dan Goliath.
- Mereka akan kagum. - Yakin...
- Ada orang... - Itu pun dia!
- Saya salin baju. - Sekejap. Mula merakam.
- Ya. - Awak nampak hebat.
Muka awak kotor, awak nampak hebat.
- Jangan tergesa-gesa. - Terima kasih.
- Ya. - Jangan tergesa-gesa.
- Okey. - Okey.
Saya bersama Charlie O'Malley, dari institusi semua wanita Oakland,
Bengkel O'Malley.
Ayah awak bina perniagaan ini,
tapi awak mencipta strategi jenama baru,
meraikan bengkel wanita.
Adakah ia hanya untuk kekal moden?
Ia bukan tentang moden.
Ia tentang pasukan yang berbakat dan rajin.
MILLER BOYS TERUK
Ayah saya bina bengkel ini untuk sokong keluarga kami dan masyarakat tempatan.
- Betul. - Hai.
Saya bangga dia ajar saya suka dan belajar tentang kereta.
Sejak sekian lama, bengkel adalah tempat
pelanggan rasa tertekan atau diambil kesempatan.
Betul.
Dia mahu mengubahnya.
Dia akan bangga dengan pencapaian kami.
Dah makan tengah hari?
Saya pun bangga.
Sudahlah, kita sedang kerja.
Beri sini.
...walaupun sukar, kami jumpa cara untuk jelaskan
sejelas-jelasnya
yang kami takkan dibuli oleh syarikat kejam,
yang diuruskan oleh lelaki kapitalis
yang memandang rendah apa keburukan membuka kedai di depan...
- Baiklah. - ...perniagaan kecil...
Terima kasih.
Begitulah! Bagus sekali!
- Bagus sekali! - Bagusnya. Ramai yang hadir.
- Tak sangka betul. - Hebat betul. Awak berjaya.
- Awak berjaya. - Semua orang kagum.
Kita perlukan iklan.
Selamat datang ke Miller Boys. Perlu apa-apa?
Saya Karen. Saya tinggal di sini.
Saya nak cakap dengan bos.
Itu pun dia.
- Selamat berkenalan. Saya Beau. - Helo.
Apa kami boleh bantu?
Tolong jelaskan kepada saya, kenapa awak buka kedai di sini
dan cuba buat bengkel di hujung sana lingkup?
Awak tahu syarikat ini mengupah 10,000 orang di seluruh negeri?
Sama saja kalau awak buat pemilik tempatan lingkup.
Saya akan jelaskan.
Selepas sekolah tinggi, saya tak pernah masuk kolej,
tapi saya dapat kerja di sini.
Saya bekerja di garaj.
Saya ingat saya akan jadi mekanik selamanya.
Bos saya beri saya peluang dan tahu-tahu saja,
saya dah tak kerja di garaj, tapi pejabat.
Semua itu tetap tak betul.
Hei. Saya gerak dulu.
Izzy, macam mana kalau tak berjaya?
Media sokong kita,
tapi macam mana kalau semua ini tetap tak berubah?
Kita dah rugi. Kita tak boleh lawan harga mereka.
Bersabarlah.
Dan percaya.
Berdoa.
Jangan balik lambat.
Okey, Marge.
Oh, Tuhan!
Oh, Tuhan.
Oh, Tuhan!
Apa?
Bunyi enjin! Awak buat dengan baik.
Kita patut raikan!
Awak patut raikan!
Okey.
"Saya tahu ini melanggar peraturan,
tapi saya dah fikirkan tawaran awak..."
Tak boleh. Okey.
Okey.
"Hei, siapa lagi
yang boleh raikan ini bersama selain daripada awak?"
Alamak.
Ya. Macam...
- Cakaplah. - Untuk saya?
Ya. Latte.
- Hai. - Helo.
Awak berasmara?
Sama ada berasmara atau Marge dah kembali berfungsi.
Betul.
Dah agak sebab trak.
Ingatkan sebab lain,
- tapi itu pun boleh. - Seronoknya.
Bukan itu saja.
Ada lagi.
Kenapa muka awak begitu? Apa? Alamak.
Awak senyum. Apa?
Cakaplah, saya takut. Beritahu kami!
Saya dan Bullnose akan berjumpa.
- Bersemuka? - Ya.
- Depan-depan? - Apa? Sekejap.
Charlie, ini hal penting.
Tak, bukannya...
- Ya. - Awak akan berjanji temu!
Janji temu. Oh, Tuhan.
Bukan janji temu.
Charlie, ini janji temu.
Janji temu.
Awak.
Bullnose.
Apa lagi?
- Oh Tuhan, ini janji temu. - Ya.
- Jangan risau. - Apa orang selalu pakai?
Apa yang saya pakai atau apa yang Kam pakai?
Kita akan fikir.
Oh Tuhan, cantiknya awak.
Yakah?
Pokok sayalah. Tapi awak nampak segak.
Apa-apalah.
Janganlah. Saya gementar.
Saya cuba tiga pakaian berbeza.
Saya tak tahu rupa wanita ini.
Saya akan jujur, kali ini awak patut gementar.
Nak tahu kenapa?
Pertama sekali, kamu ada persamaan.
- Persamaan. Dia suka kereta. - Ya.
Dia bersemangat. Dia ada kerjaya.
Kalau nak dibandingkan dengan teman yang lain, memang taklah!
Dia sempurna. Mungkin dia bakal isteri saya.
- Saya belum tengok gambar dia lagi. - Okey, gambar tak penting.
Apa kita cari?
- Perengkuh. - Rantai kunci perengkuh.
Sepatutnya ada di atas meja. Pasti nampak.
Perengkuh.
Awak tahu apa perengkuh?
- Saya dah Google. - Okey.
- Hei. - Awak masih di sini. Hei.
Ya, betul. Dia ada?
Ya, dia hebat.
- Dia cantik? - Ya, dia cantik.
Dia mengingatkan saya kepada Charlie.
- Charlie. Mungkin dia... - Charlie?
Saya rasa orangnya Charlie O'Malley.
Jordan, apa maksud awak?
- Maaf, saya tunggu orang. - Tak apa.
Awakkah, Charlie O'Malley?
Pejuang wanita menentang syarikat besar.
Pergi, Beau.
Kita bukan bekerja pun.
Ini kebetulan.
Saya pun nak jumpa orang.
- Yakah? - Ya.
Awak ingat Jordan, bukan?
Kawan saya yang suka merias kuku di salun awak.
Saya tak nampak dia.
- Boleh duduk? - Tak boleh.
Saya sedang tunggu orang. Tolonglah, Beau.
Awak tunggu Izzy?
Saya nak terserempak dengan dia.
Dia agresif dalam talian.
Izzy sibuk orangnya.
Ya, betul.
Bukan Izzy?
Kam?
Sekejap.
Pakai baju cantik, bersih, minyak wangi...
dan rantai kunci.
Ini bukan rantai kunci, bukan?
Ini penanda.
Awak berjanji temu.
Saya buat apa, keluar dengan siapa bukanlah urusan awak.
- Jangan menyibuk. - Betul. Maaf.
Tak sangka awak sanggup berjanji temu.
Kalau nak tahu,
banyak benda yang awak tak tahu pasal saya, Beau.
Banyak benda awak tak tahu pasal saya, Charlie.
Saya rasa tak ada apa yang mengejutkan pun kalau kenal awak.
Awak rasa apa?
Pergi sekolah, tapi tak berapa bijak,
suka cakap ulang-ulang.
Berlagak.
Awak pikat saya, bukan?
Saya rasa
kalau awak kereta, memang rosak habis.
Yakah?
Hantar medan barang buruk, hancur kecil-kecil, hilang harapan.
Saya tak sangka awak bayangkan saya begitu.
Okey, Beau. Kita dah berseronok.
Cukuplah.
Baik. Semoga berseronok.
- Dia lambat atau... - Apa masalah awak?
Tak ada masalah pun.
Dia tak mesej?
Tak. Dia memandu.
Dia lelaki yang bertanggungjawab.
Betul.
- Berjaya? - Ya.
Kacak?
Ya, rasanya.
"Ya, rasanya." Tapi...
Awak jumpa dalam talian?
Bukankah laman janji temu berdasarkan rupa?
Saya tak jumpa dia di laman janji temu.
Saya jumpa dalam forum kereta.
Forum kereta.
Kelakarnya.
Ya, Beau. Forum.
Tempat orang yang ada minat dan bijak berkomunikasi.
Yalah. Awak tak faham sebab awak bukan bijak dan ada minat.
Saya ada minat.
Penuh minat.
Saya ada idea.
Apa kata awak makan dengan saya?
Saya serius.
Kenapa nak makan dengan awak?
Alang-alang kita berdua di sini.
Saya rasa kasihan teman awak tak jadi datang.
- Awak rasa kasihan? - Ya.
Awak?
- Kelakarnya. - Kenapa kelakar?
- Malaslah nak cakap. - Cakaplah.
- Tak payah tahu. - Cakaplah. Saya boleh terima.
Beau, untuk rasa kasihan, awak perlu ada perasaan.
Ya, saya keseorangan.
Sebab saya menunggu lelaki yang penuh minat,
lelaki yang penuh perasaan dalam sehari
lebih daripada awak sepanjang hidup awak.
Kami akan berbual macam-macam apabila dia dah sampai nanti.
Awak pula, dengan kerja eksekutif awak dan duit awak
dengan wajah awak,
mesti ramai wanita keliling pinggang,
tapi mereka gunakan awak dan mereka sama kosong macam awak.
Awak kenal saya rupanya.
- Beau, dengar sini. - Tak perlu.
Awak betul-betul mengecam saya.
Apa-apalah.
Berseronoklah.
Saya nak cakap.
Awak kelihatan cantik.
Tapi awak nampak macam Charlotte.
Saya pasti lelaki itu ingin jumpa Charlie.
Jangan cakap dengan saya lagi!
Sekejap!
Janji temu gagal, bukan?
Hancur.
Apa dia kata apabila awak kata awak orangnya?
Awak tak beritahu dia?
Nak cakap apa?
Cakap apa lagi? Awak Bullnose.
- Tidak. - Awak patut beritahu awak suka dia.
Saya dah gagal. Dah berakhir.
Oh, Tuhan. Beau, dengar sini.
Awak terperangkap dalam pekerjaan yang awak tak suka.
Awak jumpa wanita. Awak suka dia.
Awak takut apa?
Ambillah. Namanya Mariah.
Nyanyikan lagu setiap pagi, pukul 7.00.
UNTUK DIJUAL
Apa pendapat awak tentang taco tepi jalan?
Saya rasa perut saya sakit...
- Hai. - Hei.
Alamak. Apa dah jadi?
Tiada apa-apa.
Idea yang teruk.
Kenapa? Dia bukan cita rasa awak?
Dia tua, bukan?
Entah. Dia tak muncul.
Dia tak jadi datang?
Gilalah. Siapa nama dia? Saya bunuh dia.
Saya...
Saya tak tahu.
Saya tak tahu pun nama dia. Kenapalah saya sedih sangat?
Maaf, Char, saya tak...
Dia cakap kenapa tak datang?
Dia beri alasan?
Tidak.
Tak. Dia menghilang.
Mungkin dia mati. Saya telefon bilik mayat.
- Mati agaknya. - Okey.
- Mungkin. - Saya okey.
Saya okey. Jom sambung kerja.
Okey. Camry dah nak siap.
Tinggal ganti penapis minyak.
Alamak.
Jangan tengok saya.
Permintaan stok kurang sejak akhir-akhir ini.
Baik. Saya akan pergi beli di kedai.
Biar saya yang pergi.
Saya sangka dialah orangnya.
Apa masalah lelaki?
Yang sebenarnya.
"Maaf tentang semalam.
Ini bukan alasan, tapi saya takut awak lebih suka diri saya dalam talian.
Saya harap awak maafkan saya.
Diri saya sebenar."
Hei, Sam. Saya cari penapis minyak Mann.
Ada lagi tak?
Hei, Charlie. Saya dah pindahkan ke lorong enam.
- Terima kasih. - Semoga berjaya cari.
Cari ini?
Ya.
Awak sedang baiki apa?
Kereta.
Awak tiada penapis?
Ada kesilapan dalam pesanan.
Beginilah.
Ambillah.
Betul?
Hei, bagus.
Terima kasih.
Pandai awak tangkap.
Boleh maafkan saya?
Terima kasih.
BAY BRONCO - MESEJ
Apalah nak buat?
Saya sangat menyesal.
Kalaulah saya boleh buat cara lain... tolong balas mesej saya
"Dalam dunia saya,
kalau lelaki menghilang, kita balas dengan menghilang juga.
Tapi saya paksa diri sendiri
untuk lihat dengan cara yang berbeza."
Tapi awak benar-benar sakiti saya...
Impian Amerika. Sempurna.
Tawaran awak paling tinggi.
Saya suka kumpul kenderaan yang paling dicari ramai,
yang ini jarang ditemui.
Saya kena beli.
Saya dah pulihkan enjin.
Enjin Cleveland terkenal
dengan kuasa luar biasa dan tahan lasak.
- Ia sangat berkuasa. - Saya tiada lesen Amerika.
Kereta ini harus dipandu.
Apabila dah memandu nanti, awak akan suka.
Ia tentang nilai.
Hei.
Hai, Iz.
Hei.
Saya dapat mesej awak. Kenapa?
Semua benda tak kena.
Apa maksud awak? Kenapa cakap begitu?
Saya terima mesej kecemasan, tak tahu nak bawa apa, saya bawa semua.
Saya terfikir nak jual Marge untuk selamatkan bengkel,
tapi tak boleh.
- Marge? Jangan. - Tidak, itu bukan...
pilihan, Charlie. Awak cuma...
sedang fikir apa awak nak buat kali pertama.
Saya periksa kewangan kita, saya dah cuba semuanya.
Biarlah. Kita boleh fikir nanti.
Kita boleh...
Kita guna cara lama, letak iklan dalam surat khabar...
- Apa? - Atau...
Merias kuku pula?
Ia berkesan.
Kalau awak berehat,
saya boleh uruskan bahagian depan lobi,
saya boleh bayar kos overhed.
Bilik rehat bukan guna pun.
Betul.
Buat sesuatu berbeza di dalam garaj.
Macam apa?
Entahlah.
Awak perlu cari jalan.
Awak perlu ikut hati awak.
Perkara yang buat awak gembira.
Jangan risaukan kami.
Saya akan betulkan resume. Mungkin...
Kita diperlukan di mana-mana tempat.
Kedai seberang pun boleh.
Betul.
Ubah keadaan dari dalam.
Kami nak awak bahagia.
Saya akan gembira...
kalau bengkel ini diuruskan oleh seseorang yang hargainya seperti saya dan ayah saya.
Awak pasti?
Itu buat saya gembira.
Saya akan fikir apa yang saya nak.
Bengkel O'Malley akan tutup.
Saya tak pernah cerita sebab peraturan kita,
tapi bengkel ini sangat bagus.
Dalam seminggu, ia akan jadi salun kuku yang masih kelihatan seperti garaj kereta.
Bengkel ini impian ayah saya.
Sukar saya nak meninggalkannya.
Saya tak tahu apa akan berlaku nanti.
Saya tak naklah cakap semua yang terjadi ada sebabnya.
Baru-baru ini, saya lari daripada sesuatu yang saya tak patut lari.
Kemudian, saya terus tersedar
apa, dan lebih penting, siapa yang saya nak dalam hidup saya.
Ini memang saat yang sukar,
tapi mungkin awak boleh jadikan Revival Rides kenyataan.
Impian awak.
Saya fikirkan awak malam ini.
Saya ingat saya takut kecewakan ayah saya,
sekarang saya sedar saya takut nak muhasabah diri.
Saya mewarisi bengkel ini
dan tanpanya, saya perlu lihat kalau saya boleh cipta sesuatu sendiri.
Ayah awak akan bangga dengan awak
Lantaklah.
Saya bangga dengan awak.
Charlie.
Tentulah awak ada.
Ya. Pejabat saya di dalam bangunan ini.
Awak duduk pula. Okey.
Buat apa di sini?
Saya nak jumpa...
seseorang tentang sesuatu.
Ya? Sebab apa?
Saya cuma menilai pilihan saya.
- Okey. - Faham-fahamlah.
Aduhai. Ya.
Begini.
- Saya minta maaf. - Beau...
Tak apa.
Kalau bukan Miller Boys, pasti syarikat lain yang buat.
Lagipun, saya...
Saya teruja nak lihat apa lagi menanti saya.
Yakah?
Apa yang awak suka?
Saya suka baiki kereta klasik.
- Lagi klasik lagi bagus. - Okey.
Kalau awak suka kereta klasik,
datanglah Concours minggu ini.
Ibarat Valhalla untuk pencinta kereta.
Sekejap.
Ya.
Oh, Tuhan.
Saya tahu awak tak nak berkawan dengan musuh,
tapi saya akan hantar tiket
dan kita boleh pura-pura tak kenal.
Okey.
Jumpa awak hujung minggu ini?
Ya. Tengoklah.
"Tengoklah."
Sebab itu minum bourbon ialah satu bentuk patriotisme.
Sampai pun!
Kini, Oakland lokasi utama kita di Pantai Barat.
Awak berjaya, kawan.
Masa untuk langkah seterusnya.
Awak tak kisah mereka ada?
Semua orang ingat saya ambil mereka bekerja supaya mereka setuju saja.
Tapi kerja mereka pun penting. Jawatan awak...
- CFO. - COO.
Saya yang ambil mereka bekerja.
Nigella yang ambil, tapi saya ambil dia.
- Kami mula serentak. - Pilihan yang tepat.
- Ya. Jadi, langkah seterusnya. - Ya.
Ya.
Saya gembira kita buat begini.
- Ya. - Kita mula kecil-kecilan
dengan agihkan semula sumber, kita boleh kembangkan pasaran kereta EV.
"Langkah seterusnya" bermaksud lokasi baru di Midwest.
- Bukan apa... - Tuan,
kita dah ada perjanjian, bukan? Kita setuju.
Bukan begitu. Perjanjian tetap ada. Cuma...
Kita tangguhkan dulu sampai kita kawal Amerika Utara.
- Itu lebih bagus. Setuju? - Ya. Boleh naikkan keuntungan.
- Betul. - Ya.
- Begitu. - Baguslah awak sedar.
Sangat penting untuk pastikan Closer kita gembira.
Saya...
Saya dah tak boleh.
Saya dah tak boleh jadi Closer.
Hei.
Jumpa yang awak suka?
Saya ada suka beberapa.
Baguslah.
Awak ikut tak?
Awak nampak cantik.
- Saya suka semua kereta ini. - Kereta beginilah kita patut kahwin.
- Ini? - Ya.
- Awak melamar? - Awak anggap begitu?
Awak melamar?
- Cincin pun tak ada. - Saya bukan kenal awak sangat.
Awak nak berjanji temu?
Saya gurau.
- Bukan apa... - Saya main-main.
Tengok ini.
- Okey. Cantik. - Cantik?
Boleh ke kiri?
- Sini? - Ya, lagi.
- Lagi? - Lagi.
Sekejap, saya rasa...
- Lagi. Ke tepilah. - Sini pun okey.
Cantiknya. Boleh ambil gambar?
- Ya, boleh. - Terima kasih.
Beau, boleh tolong ambil gambar?
Awak pandai menilai.
- Cantik. - Yalah,
subjeknya pun hebat.
Subjek boleh tahan, tapi perlu tahu masa nak tangkap.
Ya, betul.
Terima kasih.
Saya seronok hari ini.
Betul.
Ya.
Nak pergi makan?
Saya kena pulang.
Okey.
Hati-hati pulang.
Jangan terlalu rindukan saya, kalau boleh.
Ya. Baik.
Terlalu susah nak kawal, Beau?
Beginilah, Charlie O'Malley.
Nampaknya, awak buat saya terlebih teruja.
Oh, Tuhan. Janganlah terlalu gembira.
Apa awak dah buat?
Saya? Mana ada buat apa-apa.
Kereta ini perlu berehat sekejap.
Nak saya tumpangkan awak?
Lelaki tunda itu kata dia akan sampai dalam dua jam.
Okey. Terpulanglah.
Tapi kalau awak nak...
Apa?
Tak ada apa-apa.
Ini rancangan awak?
Saya taklah bijak sangat.
Tapi saya pandai masak arrabbiata.
Saya suka.
Awak tak tahu lagu ini.
Saya suka lagu ini. Bahagian saya.
Awak main harmonika?
Ya, pura-pura main.
Itu bunyi akordion. Memang sah, akordion.
Bukan bunyi harmonika?
Itu bunyi akordion.
Selama ini saya sangka
- itu harmonika. - Selama ini?
Saya pandai dengar muzik dan...
- Cuba... Memang taklah. - Bunyinya macam harmonika.
Baik, cik.
Awak kena bekerja hari ini.
Ya. Awak agak tegas, bukan?
Tak sangka saya bukan sekadar tahu pasal kereta?
Lebih kurang.
Saya memang tak sangka awak ada cita rasa baik terhadap kereta.
Wah, Charlie O'Malley,
awak memuji?
Memang betul.
Periuk di bawah.
Kebetulan pula.
Awak okey?
Ya.
Sebenarnya, saya rasa...
Cantik?
Seksi?
Hebat?
Berminyak.
Awak gila.
Hei, tak salah pun berminyak.
Mana tandas awak?
Charlie, semuanya okey?
Hei!
Alamak.
Charlie.
Charlie, sekejap.
Berapa lama?
Berapa lama, Beau?
Okey.
Saya nak beritahu awak.
Saya cuma...
Saya takut.
Dah berapa lama awak tipu?
Tipu?
Bukan...
Saya tahu sejak malam di restoran itu.
Hei, apa saya patut cakap?
- Hal sebenar. - Hal sebenar?
Sebenarnya, Bullnose ada GreaseMnky dan...
Saya nak awak.
Hei.
Awak tak rasa benda sama?
Tak.
Tipulah.
Hei, bertenang dulu.
- Biar saya jelaskan. - Tak perlu jelaskan, Beau.
Semua ini tak wujud. Saya memang bodoh.
Awak bukan bodoh. Semua ini betul.
Saya bertuah dapat bekerja dengan Miller Boys.
Saya ingat saya akan dapat kehidupan yang saya nak.
Tapi kalau saya tahu bekerja di situ akan sakiti orang macam awak,
saya akan...
Orang macam saya?
Bukan...
Bukan itu maksud saya.
- Orang macam saya? - Jangan.
Okey.
Awak tak faham.
Awak memang seperti yang saya sangka.
Baik.
Saya layak terima.
Tapi saya bukan itu sahaja.
Ya, saya silap.
Tapi semua ini betul.
Bukan...
Susah saya nak percaya awak lagi.
Itulah.
Janganlah.
Charlie.
SEBULAN KEMUDIAN...
Ya, saya okey.
Ya, saya janji.
Awak bukan mak saya. Saya okeylah.
Ya.
Bawa Diane jalan-jalan.
Dia tak jawab.
Senyap membisu.
Saya rindu tengok muka awak.
Maaf lambat. Kerja baru ini buat saya sibuk.
- Okey. - Jangan terasa, tapi memang sibuk.
Tapi saya gembira untuk beritahu yang pelanggan dilayan adil,
tiada siapa merendahkan wanita sejak mula bekerja.
Misi berjaya.
Saya terbaik di sana. Mereka puja saya.
Dan...
Dia...
Dia apa khabar?
Beau.
Dia dah berhenti.
Tiba-tiba dia mula sedar.
Dia dah tak nak jadi Closer.
Saya tak cakap?
Salah saya. Maaf.
Nampaknya bukan awak saja yang sedia untuk perubahan.
Charlie?
Dia dah mengelamun.
Awak fikir apa?
Charlie?
Tak penting pun.
- Tak penting pun. - Tak penting pun.
- Dia cakap tak penting. - Tak penting.
Bullnose,
atau Beau,
pernah jadi orang yang awak paling percaya.
Kamu berbual setiap hari.
Awak tak rindu dia?
Okey, tapi saya...
Boleh saya tanya satu soalan?
Apa salahnya mereka orang yang sama?
Apa yang dia buat salah.
- Kita setuju. - Ya.
- Pelik, salah. - Dia tipu.
Tapi mungkin sebab dia takut kehilangan awak.
Saya faham.
Saya rindu dia.
Ya?
Apa awak nak buat?
Saya kena gerak.
Okey. Ya.
- Dapatkan dia. - Silakan!
Begitulah baru betul.
Ya! Nak salam rupanya.
Beau bercakap.
Saya sedang mengembara dan saya tak bawa telefon,
jadi tak perlu tinggalkan pesanan.
Akhirnya.
- Restoran Gott's Roadside. - Terima kasih.
Dapatkan dia!
Ada sesiapa tahu tukar tayar?
Kereta saya buat hal.
Awak tahu?
Saya?
Ada orang suruh saya layan kereta macam wanita.
Saya tak berapa yakin dengan kebolehan saya.
Saya tahu awak tak percaya,
tapi saya rasa bersalah dengan apa yang kami buat.
Saya dah berhenti.
Saya buat kerja sendiri.
Beau, saya banyak berfikir...
Charlie, tak apa.
Maaf sebab tak jujur.
Saya datang sini...
Saya datang sebab...
Saya tak tahu...
Saya nak cuba.
Hubungan kita.
Macam mana awak nak percaya saya?
Saya faham kenapa awak tipu.
Saya susah nak buka pintu hati saya.
Tapi dengan awak,
saya rasa difahami oleh orang lain.
- Apa awak buat di sini? - Entah.
Saya bakal buat perjanjian.
Tengok.
Biar betul?
Awak dah jumpa Dodge Charger '68?
Ya.
Ia agak sukar.
Perlukan pembaikan, tapi...
Entahlah,
mungkin kita berdua boleh baikinya bersama.
- Jom pergi. - Ya.
Nak ke mana?
Oh, Tuhan!
Jomlah.
Tangkap!
Sedia?
Ya.
Okey.
SETAHUN KEMUDIAN...
Alangkah bagus kalau keadaan mudah,
tapi memandangkan apa yang berlaku,
saya memang rasa ada seseorang yang menjaga saya.
Kalau ayah dengar, terima kasih.
SALUN MERIAS KUKU
Kadang-kadang saya masih rasa takut pada benda yang tak pasti,
tapi kemudian saya tutup mata, tarik nafas,
dan biarkan dunia ini mendedahkan saya kepada keajaibannya.
Akhirnya,
walaupun ini bukan kemenangan, saya tetap rasa bangga.
Ayah akan bangga dengan saya. Saya bangga.
Boleh tolong beri...
- Awak cari ini? - Ya.
Awak kena berusaha keras sikit.
Terjemahan sari kata oleh Najiha Jasmani
Penyelia Kreatif H. Segara