Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
เอาละ หนึ่ง สอง สาม สี่
สิ่งสำคัญที่สุดที่คุณให้คุณค่าคืออะไร
ก็แค่ความสงบสุขส่วนตัว
- ช่วยขยายความให้สมบูรณ์ขึ้นอีกได้ไหม - ไม่ได้หรอก
เอาละ
เราทำกันมาเป็นชั่วโมงโดยไม่ได้อะไรเลย
ใช่ ฉันรู้ แต่ไปต่อกันดีกว่า
ครั้งเดียวที่ใช้ได้คือบรรทัดสุดท้าย
ช่างบรรทัดสุดท้ายเถอะ
ถ้าผมได้ยินใครด่าพอล แม็กคาร์ตนีย์
ผมก็มักจะเห็นด้วย
เวลาที่ทุกคนบอกว่าผมทำให้เดอะบีเทิลส์วงแตก
เพราะผมเป็นคนเอาแต่ใจ อะไรแบบนั้น
ตอนแรกผมก็เชื่อนะ
ผมคิดว่า "ผมมันเป็นคนเส็งเคร็งแบบนั้นแหละ"
มันทำให้ผมเหมือนอยู่ในจุดที่เคว้งคว้าง
แต่ความจริงคือ
วันหนึ่งจอห์นเข้ามา แล้วบอกว่าจะออกจากเดอะบีเทิลส์
เขาบอกว่า "มันน่าตื่นเต้นดี"
"เหมือนบอกคนว่าเราอยากจะขอหย่า"
แต่ผมคิดว่า "ทีนี้ฉันจะทำอะไรล่ะ"
เพราะที่ผ่านมามันเป็นทั้งชีวิตของผมจริงๆ
ผมเติบโต ไปโรงเรียน
แล้วก็กลายเป็นเดอะบีเทิลส์
มันเป็นปริศนาที่ผมต้องไข
(ดิเอนด์)
(ขอต้อนรับสู่เดอะคาเวิร์น)
เราจะโอหังก็ได้และบอกว่า "เราจะยืนยงอยู่ได้เป็นสิบปี"
อยู่ได้สามเดือนก็โชคดีมากแล้ว
(บีเทิลส์เยือนนิวยอร์ก เรารักคุณ)
เดอะบีเทิลส์
เราจะเล่นดนตรีแบบเดิมๆ ไปจนอายุ 40 ไม่ได้
ใครจะรู้ ตอน 40 เราอาจแต่งเพลงไม่เป็นแล้วก็ได้
(ซาร์เจนต์เปปเปอร์ส โลนลี่ฮาร์ตส์คลับแบนด์)
(เดอะบีเทิลส์)
ละอดีตสู่ฝัน
(ฤดูใบไม้ร่วง ปี 1969 จอห์น เลนนอน ออกจากวงเดอะบีเทิลส์ แต่ไม่มีใครรู้)
(พอลหายตัวไป เขาอายุ 27 ปี)
อีก 22 นาทีจะบ่ายโมง
มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นกับเดอะบีเทิลส์
ความจริงที่ว่าพอลอาจจะตายแล้ว
(พอล แม็กคาร์ตนีย์ตายแล้ว การหลอกลวงครั้งใหญ่)
หลายสัปดาห์นี้ คำถามว่า "พอล แม็กคาร์ตนีย์ตายยัง"
(พฤศจิกายน 1969)
(เดอะบีเทิลส์ปกปิดการตายของพอล)
พาดหัวข่าวทั่วสหรัฐอเมริกาและโลก
เดอะบีเทิลส์รวมตัวกันอยู่ตรงสิ่งที่ดูเหมือนหลุมศพ
บนปกหลังอัลบั้ม พอลหันหลังให้เรา
มีกระทั่งรายงานที่ระบุว่า แม็กคาร์ตนีย์เสียชีวิตเมื่อสามปีก่อน
ในอุบัติเหตุรถยนต์ และมีคนหน้าเหมือนมาแทนที่เขา
ไมเคิล แม็กเกียร์ พี่ชายคุณยังมีชีวิตอยู่ไหม
มันเป็นเรื่องหลอกลวง ไม่มีมูลความจริงเลย
(ไมเคิล แม็กคาร์ตนีย์)
คุณเจอพี่ชายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
- ครั้งสุดท้ายเหรอ - ใช่
ที่งานศพเขาละมั้ง
แหลมคินไทร์ ชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์
(จิมมี่ แม็กกีชี่ แคมป์เบลทาวน์ไปป์แบนด์)
ชื่อมาจากภาษาเกลิกแปลว่า "สิ้นสุดแผ่นดิน"
จุดเด่นของเมืองนี้คือ
คนชอบบอกว่า "บีเทิลอยู่ในเมือง"
"เขาอยู่ในไร่"
ดีเลยนะ
หมอบลง หมอบลงกับพื้น
อย่าถ่ายล่ะ ไม่งั้นคุณอาจจะมีปัญหานะ
ผมคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือ ผมอาจจะโยนถังใส่เขา
และผมว่าเขาถ่ายรูปไว้
ผมตัดสินใจว่าควรตามเขาไป
และบอกว่า "ฟังนะ ที่เราจะทำคือ เราจะโพสท่าให้คุณถ่ายรูป
แลกกับรูปโยนถัง"
เพราะผมไม่ต้องการดราม่า
"นี่คือจุดที่เขาโยนถัง"
(คดีบีเทิล "หายตัว" พอลยังอยู่กับเรา)
เพราะรู้ว่าพอลเป็นมหาเศรษฐี
ผมนึกภาพที่อยู่ของเขาออกเลย
แต่ผมคิดผิดไป
พอล ภรรยาของเขา ลินดา และลูกสองคนของเขา
อาศัยอยู่ในบ้านไร่หลังเล็กที่ผุพัง
ที่แม้แต่คนงานในไร่ที่ยากจนคงลังเลที่จะรับมา
เราขึ้นไปที่นั่นเพื่อหลีกหนี แต่ผมหลีกหนีไม่ได้
เดอะบีเทิลส์เพิ่งจบลง
และนั่นคือชีวิตของผม
ผมคิดว่า "ผมจะไม่มีวัน แต่งเพลงอีกสักตัวโน้ตเดียว"
ผมรู้สึกหดหู่มาก
เลยคิดว่า "ฉันจะดื่มเหล้าสก็อตสักหน่อย ทำไมจะไม่ได้ล่ะ"
"ดื่มอีกสักแก้วดีกว่า ไม่มีที่ไหนให้ไปนี่"
เป็นแบบนั้นอยู่สองสามเดือน ผมดื่มหนักเกินไป
(ผลิตในสกอตแลนด์ สิ่งบรรจุ - ขวด)
แต่ผมโชคดีมากเพราะผมมีลินดา
(แปดเดือนก่อนหน้า)
ลอนดอน ช่วงเวลาแห่งการร่ำไห้ทางใต้
บีเทิลหนุ่มโสดคนสุดท้ายไม่โสดอีกต่อไป
พอล แม็กคาร์ตนีย์แต่งงานกับ สาวจากนิวยอร์ก ลินดา อีสต์แมน
เฮเธอร์ ลูกเลี้ยงของพอลอยู่ในกลุ่มผู้เดินนำหน้า
ที่ฝ่าฝูงแฟนๆ ผู้คลั่งไคล้ที่กำลังร่ำไห้
ที่กรูเข้าหาคู่บ่าวสาว ขณะที่ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังรถของพวกเขา
พวกคุณร้องไห้ทำไม สาวๆ
ร้องไห้ทำไม
ควบคุมตัวเองแล้วบอกผมหน่อย รู้สึกยังไงที่เขาแต่งงาน
ฉันว่ามัน… มันดีมาก
- วันนี้พวกคุณสองคนควรไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอ - ใช่ค่ะ
คุณนายแม็กคาร์ตนีย์ ยินดีด้วยครับ
รู้สึกยังไงที่ได้แต่งงานกับ
ชายผู้อาจจะเป็นหนุ่มโสด ที่เนื้อหอมที่สุดในโลกคนหนึ่ง
ซึ่งทำให้สาวๆ มากมายอิจฉา
รู้สึกเยี่ยมมากค่ะที่ได้แต่งงาน
แต่ตลกดีนะคะ พอมาคิดดู
(ลินดา แม็กคาร์ตนีย์)
มันง่ายเหลือเกิน พวกเขาหนีไปใช้ชีวิต อย่างมีความสุขตลอดไป
ซินเดอเรลล่ากับเจ้าชาย
มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
เขาบอกว่า "ผมมีไร่อยู่ ผมรู้ว่าคุณจะไม่ชอบมัน"
แต่บนนั้นสวยงามเหลือเกิน
อยู่ไกลสุดหล้า
อารยธรรมเลือนหายไป
ทำให้จิตใจโล่งสบายมากเลย
(ครั้งแรกของเฮเธอร์ ปี๊บๆ)
(นี่เม)
(อรุณสวัสดิ์)
มันเหมือนกับเราถูกโยนเข้าไปในชีวิตใหม่นี้
และเราต้องหาทางเอาเอง
ฉันบอกว่า "ไปหลงทางกันเถอะ"
"หนีไปและย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้น"
เรามีลูก แมรี่
ลินดามีลูกวัยห้าขวบ ผมเลยรับแกเป็นลูก
(เฮเธอร์ แม็กคาร์ตนีย์)
และผมก็เริ่มทำเพลงอีกครั้ง
ตอนนั้นมีหลายเรื่องที่ทำให้ใจสลาย
(แมรี่ แม็กคาร์ตนีย์)
แต่แม่บอกว่า
"ฟังนะ มาร้องเพลง แต่งเพลง อยู่ด้วยกันเถอะ"
เรามีม้าและแกะ และเราก็ปลูกผักกินเอง
เรากลายเป็นมังสวิรัติ
และมันเป็นที่เดียวที่เราไป
ที่เราสามารถทำตัวเป็นธรรมชาติได้เต็มที่ ในโลกที่ไม่เป็นธรรมชาตินี้
ผมซ่อมหลังคาไม่เก่ง เลยไม่เข้าใจเท่าไหร่
(มิค แจ็กเกอร์)
เขาอยากมีชีวิตแบบเรียบง่าย
เพราะการเป็นสมาชิกเดอะบีเทิลส์ เป็นอิสระจากข้อจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น
(ผมเพื่อสันติภาพ เตียงเพื่อสันติภาพ)
ผมว่าพวกเขาอาจจะคิดว่า ผมจะปลุกระดมการปฏิวัติ
ผมอยากทำให้มันสงบลง
เราขายมันเหมือนสบู่
และเราจะขายไปเรื่อยๆ จนแม่บ้านคิดว่า
"มีสันติภาพหรือสงคราม นั่นคือสองผลิตภัณฑ์"
(จดจำไว้)
เดอะบีเทิลส์วงแตก แต่แทบไม่มีใครรู้เลย
ผู้จัดการวงตอนนั้นบอกว่า "อย่าบอกใคร"
"ผมจะไปแคปิตอลเรคคอร์ดส์ เพื่อให้คุณได้ข้อตกลงที่ดีขึ้น"
และเราทุกคนก็เห็นพ้องกันว่าจะไม่บอกใคร
(หย่าร้าง! ไม่!)
แม้ว่าจอห์นจะสนุกไปกับเรื่องทั้งหมดก็ตาม
เดอะบีเทิลส์เป็นอนุสาวรีย์หรือพิพิธภัณฑ์
(ธันวาคม 1969)
และลักษณะหนึ่งของยุคสมัยนี้คือไม่มีพิพิธภัณฑ์
และเดอะบีเทิลส์กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ พวกเขาเลยต้องถูกกำจัด
ไม่มีวิธีประท้วงเพื่อสันติภาพที่เป็นเชิงบวก
มากกว่านั่งบนเตียงแล้วเหรอ
จอห์นเริ่มแต่งเพลงของตัวเอง ผมก็เริ่มแต่งเพลงของผม
เราเติบโตกันไปคนละทาง
ผมเลยต้องสำรวจภายในตัวเอง
และพิจารณาโลกของผม
ค้นหาสิ่งที่ไม่ใช่เดอะบีเทิลส์
(ลอนดอน มกราคม 1970)
เขามีสองพันธมิตรชั้นยอด ตอนเริ่มต้นเส้นทางอาชีพนักดนตรีใหม่
(คริส เวลช์)
แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นคือลินดา ส่วนอีกรายหนึ่งคือกระดาษเปล่า
ช่วงต้นของอัลบั้ม มีเสียงเอี๊ยดอ๊าดของประตู
นั่นคือประตูหลังบ้านของเรา ผมคิดว่า "เจ๋งดีแฮะ"
มันแสดงว่าเราอยู่บ้าน
ผมมีเครื่องบันทึกเสียงสี่แทร็กของตัวเอง
และเราก็เสียบไมค์เข้าไปด้านหลัง
และนั่นจะเป็นแทร็กหนึ่ง
ไม่ต้องร้องไห้ เจ้าเด็กน้อย
ไม่ต้องร้อง
พ่อจะเล่นเพลงกล่อมเด็กให้ฟังนะ
แล้วผมก็ใส่กีตาร์เข้าไป
และใส่เบสเข้าไป
ผมทำหลายเพลงแบบนั้น
ผมชอบที่แค่ได้แต่งมันขึ้นมา
มันทำให้ผมเป็นอิสระ
เขาเป็นเหมือนผู้ริเริ่มการบันทึกเสียงแบบโลฟาย
(ปีเตอร์ ด็อกเก็ต นักเขียน)
พูดได้ว่าแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อก เริ่มต้นขึ้นโดยแม็กคาร์ตนีย์
ภายใต้สิ่งนั้น เขาทำอะไรอยู่กันแน่
(ออเบรย์ พาวเวล)
ทำการทดลอง
จู่ๆ มันก็กลายเป็นอัลบั้ม
มันหมายความว่าผมไม่ยอมแพ้
วิธีเดียวในการแต่งเพลงของผมคือหนีไปที่ไหนสักที่
ในช่วงแรกๆ เลยคือในห้องน้ำ
หลังจากนั้น ผมจะหาตู้เก็บของใต้บันได
เพื่อหลีกหนีจากโลก
เพื่อให้เราได้ใช้ความคิดที่เป็นส่วนตัวที่สุด
เอาละ เอาละ
เราเล่นคอร์ดหนึ่ง
แล้วก็จะเห็นว่ามันนำทางเราไปไหน เหมือนเศษขนมปัง
ก็แค่ความทรงจำ
อาจจะเป็นเรื่องที่เสียใจ
หรือแม้กระทั่งอนาคต
บางครั้งเราก็สร้างตัวละครขึ้นมา
แต่แน่ละว่าในแง่หนึ่งมันก็คือตัวเรานี่แหละ
ถ้าเรามีปัญหาอะไรสักอย่าง เราก็เอามันมาคลี่คลายในเพลง
ผมว่ามันเป็นการบำบัดขั้นสุดจริงๆ
ผมจำได้ว่าวันหนึ่งผมอยู่ที่แอบบีย์โรด
(คริส โธมัส โปรดิวเซอร์)
พอลฟังเพลงอยู่ในห้องหมายเลขสอง
ผมเลยโผล่หัวเข้าไป
แล้วเขาก็ทำท่าให้เข้าไป
ผมยืนอยู่ตรงนั้น ฟังเพลงนี้
ผมพูดว่า "นั่นคุณเปิดเพลงของใครอยู่"
เขาบอกว่า "ผมทำเพลงทั้งหมดนี่เอง" ผมแบบว่า "อะไรนะ"
ผมไม่ได้แคลงใจในความรักที่มีต่อคุณ
แต่บนสนทนาในหัวผมมันเข้มข้นกว่า
ผมสับสนอยู่ในความกลัวของการเป็นผู้ใหญ่
('แม็กคาร์ตนีย์' เมษายน 1970)
(แม็กคาร์ตนีย์)
เราจะพูดอยู่เสมอว่าเดอะบีเทิลส์ไม่ได้แยกวง ทั้งที่ชัดเจนว่าเราแยกกันแล้ว
ผมแค่คิดว่า "มันเป็นแบบนี้นานเกินไปแล้ว"
มีใครจะมาอ่านคำแถลง
- ไม่ นี่เป็นคำแถลงเดียว - จากนั้นทุกอย่างก็ปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด
(คำถาม - คุณได้รับอิทธิพล จากการผจญภัยของจอห์น…)
(คุณมองเห็นว่าในอนาคต เลนนอนกับแม็กคาร์ตนีย์)
(จะกลับมาแต่งเพลงร่วมกันอีกครั้งไหม)
(คำตอบ - ไม่)
(ตอนนี้คุณมีแผนการยังไง วันหยุด ละครเพลง ภาพยนตร์ หรือเกษียณ)
(แผนเดียวของผมคือการเติบโต)
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พวกเขาเรียกตัวเองว่าเดอะบีเทิลส์
วันนี้ พอล แม็กคาร์ตนีย์ประกาศยุติทุกอย่าง
เขาบอกว่าจะไปแต่งเพลงเอง
วันหนึ่งนักประวัติศาสตร์อาจมองว่านี่คือหมุดหมาย
ในการล่มสลายของจักรวรรดิอังกฤษ
เดอะบีเทิลส์แยกวงแล้ว
ลือกันให้แซ่ด
บ่ายวันนั้นเขาโทรหาผมและบอกว่า "ฉันก็จะออกจากวงเหมือนกัน"
(จอห์น เลนนอน)
ผมบอกว่า "ดีแล้ว"
เพราะเขาคือคนที่ต้องการเดอะบีเทิลส์มากที่สุด
จอห์นหงุดหงิดผมไม่เบา เขาอยากเป็นคนประกาศ
ในใจผมบอกว่า "แล้วทำไมนายไม่ทำล่ะ"
(พอลลาออกจากวงเดอะบีเทิลส์)
จอห์นเป็นคนทำเดอะบีเทิลส์วงแตก พวกเขากลับโทษผม
และนั่นเป็นภาระที่หนักอึ้งทีเดียว
เมื่อคุณเคยอยู่ในวงที่ดังที่สุดในโลก
คุณจะทำอะไรหลังจากนั้น
ต้องอย่าลืมว่าตอนนั้นเราเป็นแค่หนุ่มน้อยสองคน จากลิเวอร์พูลที่ไม่ได้มีอนาคตอะไร
ตอนเด็กๆ เรายืนอยู่ริมตลิ่งแม่น้ำเมอร์ซีย์
และพูดว่า "พ่อ นั่นอะไร"
"นั่นคือสิ่งที่อยู่เหนือน้ำ เด็กๆ"
หมายความว่าสิ่งนั้นมันยากเกินไขว่คว้า
หลังจากที่ออกจากลิเวอร์พูล มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในลอนดอน
บางครั้งผมก็รู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่จากมา
คงดีน่าดูถ้าได้ย้อนกลับไปยังวันวาน
ลุงอัลเบิร์ตนั่งเมาอยู่ที่โต๊ะ ส่วนพ่อผมก็นั่งอยู่แถวนั้น
ยื่นแซนด์วิชถั่วให้เรา ถ้าเราโชคดี
พวกเขาไม่สามารถมายังที่ที่ผมอยู่ตอนนี้
ระยะห่างนั้นคือความเป็นจริงที่น่าเศร้า
ผมตัวคนเดียวเป็นครั้งแรก
ลำพังตัวผมจะไปรอดหรือเปล่า
คืนหนึ่งขณะที่ผมนอนอยู่บนเตียงกับลินดา ด้วยอารมณ์ชั่วขณะ
ผมถามเธอว่า "ถ้าผมตั้งวงใหม่ คุณอยากอยู่ด้วยไหม"
เธอตอบประมาณว่า "เอาสิ"
ง่ายๆ แบบนั้นเลย โอเค เรามีสมาชิกสองคนแล้ว
"แต่ฉันเป็นช่างภาพนะ ฉันไม่เล่นเครื่องดนตรีอะไร"
เขาบอกว่า "นี่โน้ตซีกลาง คุณเล่นคีย์บอร์ดได้"
(นิวยอร์ก ตุลาคม 1970)
อัลบั้มแรกของเขา "แม็กคาร์ตนีย์" เป็นอัลบั้มของพอล แม็กคาร์ตนีย์
คนก็เลยซื้อกัน
แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าพอลพยายามจะทำอะไร
มีความผิดหวังชัดเจน
บางทีเขาอาจไม่ใช่คนมีพรสวรรค์อะไร
ผมคิดว่า "หลังจากทำอัลบั้มง่ายๆ ไปแล้ว
คราวนี้มาทำให้มันเป็นอัลบั้มเต็มๆ แบบจริงจังกันเถอะ"
- เอาละ นั่นคือซี - นั่นคือซี
ฉันถ่ายตรงนี้ไปหน่อย
อัลบั้มใหม่เป็นการเชิดชูชีวิตธรรมดา
ออกไปสร้างชีวิตของตัวเอง สร้างครอบครัว
คุณถ่ายเหรอ
ใช่ ผมเล่นสนุกๆ นิดหน่อย
เล่นสนุกๆ นิดหน่อย ลองเล่นให้เราฟังดีกว่านะ
รอไม่ไหวแล้วที่จะได้ลงมือ
(เด็นนี่ ไซเวล มือกลองสตูดิโอ)
ผมรู้ว่าเขาเป็นนักดนตรีชื่อดังที่สุดในโลก
แต่นี่ไม่ใช่การอัดเพลงธรรมดาเลย
ตั้งแต่ที่คุณแต่งงานมา พอล
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าลินดาร้องเพลงได้
ในคืนแต่งงาน
ผมชอบเสียงเธอ สไตล์ของเธอไม่ใช่แนวโอเปร่า
ไม่ใช่แนวบลูส์
แต่นั่นทำให้มันมีเสียงที่พิเศษ
มันเป็นแค่การร้องเพลงมากกว่า
ผมว่าเอามันมาใช้เป็นท่อนกลางแปดบาร์เลย
อาจจะร้องทับไปเลย อัดซ้ำอีกแทร็ก
ร้องทับไปเหรอ เราทั้งคู่เลยนะ
- ใช่ - เอาสิ
พอลทำเพลงกับเดอะบีเทิลส์มาทั้งชีวิต
และตอนนี้เขาทำเพลงกับคนอื่น
เขามีความสุขมาก
เรารู้ว่าเขามีเรื่องไม่สบายใจอะไรบางอย่าง แต่เขาไม่ได้เอามันมากระทบงาน
ภาพในฝันคือเราทำเงินได้มหาศาล
เราทำเพลงเพราะๆ มากมาย แล้วเราก็แค่แยกวง จบเท่านั้น
แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
(แอปเปิล โอเรอวัวร์)
สัญญาทุกฉบับที่เดอะบีเทิลส์เซ็นในปี 1968
เกิดจากความคิดที่ว่าเดอะบีเทิลส์จะไม่มีวันแยกวง
ไม่มีทางเลยที่จะดึงใครคนใดคนหนึ่ง ออกจากความร่วมมือนี้ได้
ไม่มีใครชอบถูกจำกัด
ผมคิดว่าสิ่งเลวร้ายที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้คือ…
(บีเทิลส์แต่งตั้งอัลเลน ไคลน์ เป็นผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ)
จอห์นจ้างผู้จัดการที่ผมไม่ชอบ
อัลเลน ไคลน์เป็นชาวนิวยอร์กตามแบบฉบับ เป็นทนาย แต่ขณะเดียวกันก็เป็นคนขี้โกง
เขาจะเอาส่วนแบ่งจากด้านบน
แล้วก็จะเอาส่วนแบ่งจากด้านล่างด้วยเช่นกัน
แต่จากมุมมองของจอห์น เลนนอน เขาชอบไคลน์มาก
จอห์นบอกว่า "เขาอาจจะเป็นคนระยำ แต่เขาจะเป็นคนระยำของเรา"
ผมมองออกเลย จากแนวโน้มของสิ่งต่างๆ
อัลเลน ไคลน์จะเข้ามากินรวบ ทรัพย์สินทั้งหมดของเดอะบีเทิลส์
(เจ้าหมูเอ๋ย เรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับแกนะ เลิกยุ่งซะ!)
(ไสหัวไป พีเอ็ม)
(อัลเลน ไคลน์)
เขามีสัญญาผูกมัดอยู่กับแอปเปิลหลายปี
แทบไม่มีผลอะไรเลยที่เขาตัดความสัมพันธ์กับผม
ผมจำได้ว่าฝันร้ายแบบประหลาดมาก
อัลเลน ไคลน์เป็นหมอฟัน
และผมต้องถอนฟัน
แล้วผมก็ตื่น
ผมเลยคิดว่าต้องต่อสู้เรื่องนี้
พี่เขยผม ตัวเขา กับพ่อเขาช่วยได้เยอะเลย
(จอห์น อีสต์แมน ทนาย)
พวกเขาบอกให้ฟ้องพวกนั้น
ผมบอกว่า "ผมจะฟ้องอัลเลน ไคลน์ ผมฟ้องเดอะบีเทิลส์ไม่ได้
พวกเขาเป็นเพื่อนผม"
พวกเขาจะเกลียดผมเรื่องนี้ สาธารณชนจะเกลียดผมเรื่องนี้
ผมก็จะเกลียดตัวเองเรื่องนี้
แต่ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ผมก็ไม่มีทางออกไปได้
(พอลร้องศาลสูง แยกวงเดอะบีเทิลส์)
สวัสดีครับ คืนนี้มีเรื่องน่าประหลาดใจ แห่งวงการดนตรี เมื่อเดอะบีเทิลส์ล่มสลาย
การฟ้องร้องโดยพอล แม็กคาร์ตนีย์ เพื่อยุติความร่วมมือทางธุรกิจ
ของเดอะบีเทิลส์เริ่มวันนี้ในลอนดอน
เขาบอกว่าบัญชีของพวกเขาอยู่ในสภาพย่ำแย่
ไม่มีใครแน่ใจว่าเงินหลายล้านหายไปไหน
สมาชิกบีเทิลส์สามคนทำให้สมาชิกคนที่สี่
พอล แม็กคาร์ตนีย์ ต้องเผชิญกับความท้าทายแบบใหม่ในวันนี้
(การคัดค้านของพอล)
แม็กคาร์ตนีย์ถูกเพื่อนสมาชิกวงบีเทิลส์ มองว่าเย่อหยิ่ง
ใจร้อน และเอาแต่ใจ
ฉันรู้ว่าพวกนายเป็นครอบครัวกัน
ใช่ แต่ฉันไม่ร่วมงานกับไคลน์
นับแต่นี้ครอบครัวอีสต์แมนดูแลงานของฉันทั้งหมด
ให้ตายสิ อย่างี่เง่าไปหน่อยเลย เราต้องสามัคคีกันนะ
ผมว่ามีละครเลยด้วยในเวสต์เอนด์
ที่สร้างให้พอลเป็นคนทำให้เดอะบีเทิลส์วงแตก
เราต้องสามัคคีกัน ไม่งั้นได้ตายหมู่แน่
(จอห์น พอล จอร์จ ริงโก้… และเบิร์ต)
ช่างครอบครัวอีสต์แมนเถอะ ความรักและธุรกิจยุติธรรมเสมอ
นับแต่นี้ครอบครัวอีสต์แมน ดูแลงานของฉันทั้งหมด จบเท่านี้
โลกกลืนกินทุกอย่าง
(ฌอน โอโนะ เลนนอน)
ผมว่าเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ สำหรับโลกเลยที่เดอะบีเทิลส์แยกวง
โดยเฉพาะโลกของสมาชิกวง
เซอร์ไพรส์ๆ
พ่อผมแกร่งมาก
สวัสดีๆ
ผมว่าพอลก็แกร่งเหมือนกัน
เขาแค่มีท่าทีอ่อนโยนกว่า
คุณคิดยังไงกับอัลบั้มของพอล
ผมว่าพอลไม่ได้เรื่อง
ผมคิดว่าเขาจะทำงานได้ดีกว่านี้ เมื่อถูกบังคับด้วยความกลัว
แต่ผมคิดว่างานชิ้นแรกมีแต่…
อย่างที่บอก บางเบาและแตกกระจาย
สมัยอยู่โรงเรียน ผมไม่เคยเหมือนคนอื่น
แต่ส่วนใหญ่แล้ว พวกเขาแม่งพยายามจะบีบให้ผมเป็นหมอฟัน
จากนั้นพวกแฟนๆ แม่งก็พยายามจะบีบให้ผมเป็นบีเทิล
ส่วนนักวิจารณ์ก็พยายาม จะบีบให้ผมเป็นพอล แม็กคาร์ตนีย์
พอลคิดว่าเขาแม่งเป็นบีเทิลส์ แต่เขาโคตรจะไม่เคยเป็นเลย
อัลเลน ไคลน์สร้างเรื่องที่เลวร้ายมาก
พวกนั้นให้เขาสร้างเรื่องเกี่ยวกับพอล มันน่าเสียใจจริงๆ
มันทำให้ฉันนึกถึงหนังเรื่อง "ไอวานเดอะเทอร์ริเบิล"
"สิ่งเดียวที่คุณทำคือเมื่อวาน" เป็นคำแนะนำของอัลเลน ไคลน์
แต่ในใจผมคิดว่า
"แต่ทั้งหมดที่ฉันทำคือ 'เยสเตอร์เดย์' 'เล็ทอิทบี' 'เดอะลองแอนด์ไวน์ดิงโรด'
'เอเลนอร์ ริกบี้' 'เลดี้มาดอนน่า' ไปตายซะ จอห์น"
ผมหลับสนิทไหมตอนกลางคืนเหรอ ที่จริงก็หลับสนิทเลยละ
แต่คุณต้องอย่าลืมว่า ผมรู้จักจอห์นมาตั้งแต่เขาเป็นวัยรุ่น
และผมชอบจอห์นเพราะแบบนั้นแหละ
เขาเป็นไอ้เวรที่โคตรจะบ้า
เขาเป็นคนบ้าที่น่ารักมาก
อย่างแรก ฟังนี่ก่อน
เท่มาก สนุกสุดๆ และครองอันดับหนึ่ง วงเลด เซพเพลิน
เลดอะไรนะครับ
เลด เซพเพลิน แต่ผมคิดว่า คุณกับพ่อคนอื่นๆ ที่เหมือนคุณ
คงไม่เคยรู้จักวงนี้ แต่วงสัญชาติอังกฤษนี้
เพิ่งสร้างประวัติศาสตร์ทางดนตรีในวันนี้ ผู้อ่าน "เมโลดี้เมคเกอร์"
โหวตให้พวกเขาเป็นวงอันดับหนึ่งของโลก ประเด็นสำคัญคือเดอะบีเทิลส์
เคยครองตำแหน่งนี้มาแปดปี แต่ตอนนี้เดอะบีเทิลส์หลุดโผแล้ว
มองย้อนกลับไปช่วงต้นยุค 70 พอลดูเชยอย่างเห็นได้ชัด
เขาทั้งเป็นคนอนุรักษ์นิยม เห่ย และน่าเบื่อ
เขาทำเพลงให้พวกแม่บ้านและคุณยายฟัง
ตอนนี้คนสนใจนักดนตรีรุ่นใหม่
แทนที่จะเป็นเรื่องอย่างเช่น พอล แม็กคาร์ตนีย์กินอะไรเป็นอาหารเช้า
(บรรณาธิการเมโลดี้เมคเกอร์)
('แรม' พฤษภาคม 1971)
ทำไมถึงชื่อ "แรม"
หมายถึงพุ่งชน ไปข้างหน้า ลุยต่อไป
หลายคนยังรู้ว่า
ผมชอบแกะมาก
อัลบั้ม "แรม" ออกมา และสื่อก็วิจารณ์รุนแรง
("แรม" ถือเป็นจุดตกต่ำที่สุด ของดนตรีร็อกยุค 60 จนถึงขณะนี้)
("แรม" ไร้อิทธิพลอย่างไม่น่าเชื่อ และไร้ความสำคัญอย่างใหญ่หลวง)
(จะให้ไม่ชอบหรือเกลียดยังยากเลย)
(เขาจะตัดสินใจทำอย่างไรกับมันต่อไป)
(ไม่มีใครรู้ - นิตยสารโรลลิงสโตน)
มันบ้ามาก
คนบอกว่าอัลบั้มนี้ล้มเหลว
แต่ "แรม" ไม่ได้พยายามจะเป็นอัลบั้มบีเทิลส์
และผมว่านั่นคือเสน่ห์ของมัน
"แรม" เป็นผลงานชิ้นเอก ผมชอบมันมาก
ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่
ผมจะทำอะไรได้ดีเท่าเดอะบีเทิลส์ได้ยังไง
เป็นไปไม่ได้เลย
อัลบั้มที่เราคาดว่าจะติดห้าอันดับแรก
ในสัปดาห์นี้เป็นของวงอังกฤษชื่อเดอะมูดดี้บลูส์
และถ้ามันไปได้สวย เราก็จะเชิญพวกเขากลับมาแสดงอีกครั้ง
เชิญพบกับเพลงเด่นประจำสัปดาห์นี้ ของ "ชินดิก" เพลง "โกนาว"
ผมรู้จักเด็นนี่ เลนจากสมัยที่เขาอยู่มูดดี้บลูส์
(เด็นนี่ เลน - กีตาร์)
แต่ก่อนผมไปบ้านเขา
เขาเคยให้ผมยืมกีตาร์ ผมเก็บมันไว้ปีนึง
เราเป็นเพื่อนกันในแบบนั้น
วันหนึ่งผมโทรหาเขาไปถามว่า
"อยากตั้งวงด้วยกันไหม"
เด็นนี่จะเล่นกีตาร์ ส่วนผมก็ต้องเล่นเบสอยู่แล้ว
และสำหรับมือกลอง
เราต้องมีเครื่องยนต์ที่ดีอยู่เบื้องหลัง
พอลโทรหาผมและบอกว่า "ฉันคิดถึงวงเก่ามากเลย
ฉันว่าจะตั้งวง"
ผมเลยบอกว่า "เอาสิ" ก็เท่านั้นแหละครับ
ระหว่างขับรถขึ้นไปสกอตแลนด์ให้แวะที่บ้านชาวไร่
แล้วถามเขาว่าถนนเส้นไหนไปบ้านพอล
ครับ
มันอยู่ตรงนั้น ไกลปืนเที่ยง
พวกเขาเลี้ยงแกะกันหมด คุณก็รู้ว่าสกอตแลนด์เป็นยังไง
บนนั้นเลี้ยงอะไรไม่ได้นอกจากแกะ
เป็นสิ่งเดียวที่อยู่รอดในภูเขา
(รู้ดสตูดิโอ)
เขามีสตูดิโอเล็กๆ ก็ไม่ใช่สตูดิโอหรอก เป็นเหมือนโรงนา
ซึ่งเขาตั้งชื่อว่ารู้ดสตูดิโอ
เขาบอกว่า "เราทุกคนจะเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้
ฉันทำอะไร นายก็ทำด้วย" เขาอยากให้มันเป็นเหมือน…
เขาอยากให้เรามีชื่อเสียง ระดับเดียวกับเดอะบีเทิลส์
ผมบอกว่า "โอเค"
พอลกำลังหามือกีตาร์
(เฮนรี่ แม็กคัลลอห์ มือกีตาร์นำ)
และเด็นนี่ก็เสนอชื่อผมขึ้นมา
เขาถามว่า "นายอยากเข้าวงไหม"
ผมรู้ว่ามือกีตาร์พร้อมจะตัดนิ้วตัวเอง
เพื่อให้ได้งานนั้น คุณนึกออกไหม
เขาไม่ยอมเอาคนไม่เอาไหนมาร่วมงานแน่
พอล แม็กคาร์ตนีย์น่ะ ผมบอกได้เลย
(ไอซีเอ แกลเลอรี่และโรงละคร)
(การซ้อมครั้งแรกๆ ของวงวิงส์ กุมภาพันธ์ 1972)
เอาอีกรอบ
ลุย
ผมคิดว่าเราน่าจะเริ่มเหมือนเดอะบีเทิลส์ เริ่มตั้งแต่ศูนย์
สอง สาม สี่
เราเลยออกเดินทาง
ตอนที่เราออกจากที่นี่ เขาก็แค่หยิบแผนที่ขึ้นมา แล้วถามว่า "วันนี้นายอยากไปไหน"
- ใครเป็นคนขับรถ - ผมขับนิดหน่อย
เรามีเด็กๆ มีหมา
เหมือนนักดนตรีพเนจรที่เดินทางไปเรื่อยๆ
เรามาถึงมหาวิทยาลัยนอตติงแฮม นั่นคือที่แรก
คนดูแลอุปกรณ์มักจะเข้าไปก่อน
ไปบอกว่า "เรามีพอล แม็กคาร์ตนีย์ อยู่ในรถตู้ข้างนอก
อยากให้เขาเล่นตอนพักเที่ยงพรุ่งนี้ไหม"
พวกเขาบอกว่า "ออกไปเลย ฉันมีเรื่องจริงจังกว่านี้ต้องทำ"
พวกเขาเข้ามาในรถตู้เพื่อดูให้แน่ใจ
"เอาสิ เราให้เขาเล่น"
(งานเต้นรำเซอร์ไพรส์ของวงวิงส์ 20:30 ที่เฮฟล็อคฮอล)
เก็บค่าเข้า 50 เพนซ์ที่หน้าประตู แค่เพราะอยากทำ
(แม็กคาร์ตนีย์เดินสาย)
เราไม่ได้ทำฟรีๆ ใช่
และสิ่งที่เยี่ยมมากก็คือ เรามีกระเป๋าใบใหญ่เต็มไปด้วยเหรียญ 50 เพนซ์
คุณเคยดูปีเตอร์ เซลเลอร์ส ในเรื่อง "ทอม ธัมบ์" ไหม
ของฉันหนึ่ง ของนายหนึ่ง
มันยอดมากเลย เพราะผมเคยอยู่กับแอปเปิลและเดอะบีเทิลส์
และเราไม่เคยเห็นเงินเลย
ก็คือผมกลับไปที่คาเวิร์นอีกครั้ง
เหมือนเริ่มต้นชีวิตใหม่ทั้งหมด
ระหว่างนั้นเราก็เรียนรู้วิธีการเป็นวิงส์
จะมีวันที่เราก้าวไปถึงจุดสูงสุด
(กรกฎาคม 1972)
หลังจากการปรากฏตัวเป็นส่วนตัว ที่มหาวิทยาลัยอังกฤษโดยไม่ประกาศล่วงหน้า
วิงส์เริ่มทัวร์ยุโรป 26 เมืองเมื่อคืนวันอาทิตย์
ทำไมถึงเริ่มที่นี่
เราอาจได้งานใหญ่ๆ
เราได้รับข้อเสนอให้เล่นที่แมดิสันสแควร์การ์เดน
ในส่วนของผม ผมเป็นแค่ชายคนหนึ่ง
ที่เคยอยู่ในวงชื่อเดอะบีเทิลส์
เดอะบีเทิลส์แยกวง ตามวิถีที่ควรเป็น
เราก็มองหาอย่างอื่น นั่นคือสิ่งที่ผมทำ
ซึ่งคือวงชื่อวิงส์ และเราก็สนุกกันมาก
ที่ได้ทำสิ่งที่เดอะบีเทิลส์ไม่มีทางทำ
สวัสดีครับทุกคน ยินดีต้อนรับ มาเยือนเนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่แล้ว
จากอังกฤษ วงวิงส์ครับ
มันเป็นความตื่นเต้นที่พิเศษ
คนดูดีๆ เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม เหมือนห้องที่มีคนรัก 4,000 คน
พอล แม็กคาร์ตนีย์และวิงส์
(วิงส์ทั่วยุโรป)
(พอลและลินดา อีสต์แมน)
(วิงส์ทั่วยุโรป)
เราอยู่กันเป็นครอบครัว
ผมจำไม่ได้ว่ามีพี่เลี้ยงเด็ก
พวกเขาดึงลิ้นชักออกมา วางหมอนลงไป
(สเตลล่า เกิดในปี 1971)
เด็กทารกนอนในนั้น
เราเอาฟูกขึ้นไป
ก็เลยเดินทางได้อย่างสบาย วิเศษมาก
คนคิดว่าเราบ้าไปแล้ว แต่นั่นคือวิถีของเรา
(วิงส์ทั่วยุโรป)
น่าสนใจเวลาได้เห็นคน
(นิค โลว์ - วงเปิด)
ที่เห็นรถบัสคันนั้นผ่านไป
แต่มันแทบจะเหมือนว่า สายตาพวกเขาถูกดึงดูดไปที่หน้าพอล
มันแปลกทีเดียว
วันหนึ่งเราจอดที่จุดพักรถบนมอเตอร์เวย์เพื่อไปฉี่
ผมถามเขาว่า "นายจะมาไหม" เขาตอบว่า "ไม่ละ
ฉันไม่อยากไปยืนที่โถฉี่ แล้วมีคนมาบอกว่า 'โห คุณคือ…'"
"สวัสดีพอล"
เย่ๆ
เขาบอกว่า "ฉันฝึกตัวเองมาสมัยอยู่เดอะบีเทิลส์
ให้มันเป็นเรื่องไม่จำเป็น"
เขาอยากสร้างความรู้สึกว่า "เราทุกคนเป็นเพื่อนกันและอยู่ระดับเดียวกัน"
ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เลยสักนิด
(มีนาคม 1973)
ต้นไม้ที่ยังอยู่ในกระถางถูกนำมาแสดงในศาลวันนี้
มันถูกพบโดยตำรวจท้องถิ่นคนหนึ่งที่ไปตรวจสอบ
อาคารฟาร์มของแม็กคาร์ตนีย์ที่ไม่มีคนอยู่
ตำรวจมองเข้าไปในเรือนกระจก และคิดว่าเห็นกัญชา
ผมดีใจที่รอดมาได้แบบนี้ ดีใจที่ไม่ต้องเข้าคุก
คุณคิดหรือเปล่าว่าอาจจะเป็นแบบนั้น
ผมคิดว่าก็อาจจะนะ แต่ผมก็คงโอเค
ถ้าผมเอากีตาร์เข้าไปด้วยได้
แต่งเพลงใหม่ๆ อะไรแบบนั้น แต่ผมก็ไม่ได้ตั้งตารอหรอก
มีการกล่าวในศาลว่า คุณสนใจเรื่องพืชสวนเป็นอย่างมาก
เพื่อคุณบางคนอาจจะแปลกใจ
เริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
เมื่อสักสองสามปีก่อน
คุณทำสวนและอื่นๆ ที่ไหน
ที่ฟาร์มครับ
พ่อผมรักการทำสวนมาก ผมคงได้มันมาจากพ่อ
เห็นบอกว่ามีคนส่งเมล็ดนั้นมาให้คุณ
คุณปลูกมันได้ยังไง
เราได้รับเมล็ดพันธุ์มากมายทางไปรษณีย์
เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร ก็เลยปลูกมันทั้งหมด
แล้วห้าต้นในนั้นก็กลายเป็น…
ห้าต้นในนั้นดันผิดกฎหมาย
หลังจากออกจากศาล แม็กคาร์ตนีย์
ซึ่งมีเวลาสองสัปดาห์ที่จะจ่ายค่าปรับ บอกว่า
"ผู้พิพากษาเป็นคนดีมาก"
ผมกระตือรือร้นมาก
ความกระตือรือร้นในตอนต้นทำให้สิ่งต่างๆ สำเร็จได้
แต่ในกรณีของผม ไม่เคยมีใครบอกเลยว่า "อย่า นั่นเป็นความคิดที่โง่มาก
นายไม่ควรทำแบบนั้น"
ผมเลยโทษคนอื่นๆ ทุกคน
ในปี 1973 พอลทำรายการพิเศษทางโทรทัศน์
แต่บางส่วนก็แปลกประหลาดมาก
เขาชอบเรื่องซึ้งๆ อ่อนไหว
เร็วเข้า ช่วยยกฉันขึ้นหน่อยสิ
ขอบใจนะ
ขอโทษนะที่หายหน้าไปนาน ฉันมีเรื่องวุ่นๆ ที่ชั้นล่าง
อย่างเช่น บรูซ แม็กเมาส์จากการแสดงสด
ไม่เจ๋งเลย ไม่เจ๋งสุดๆ
ไง แกเป็นเจ้าหนุ่มน้อยน่ารักใช่ไหม
ระวังด้วยนะจ๊ะ เมียขี้หึงน่ะ
ปี 1973 สถานการณ์โดยทั่วไปเลวร้าย
คนล้มตาย
และมีความรู้สึกว่าดนตรีร็อกควรจะเป็น
เสียงแห่งการปฏิวัติ
(สงครามสิ้นสุดได้ หากต้องการ)
มันไม่ได้มีแต่ความสนุก
ซึ่งผมก็เข้าใจนะ
แต่เรื่องของเรื่องคือ ไม่ใช่ทุกคนจะทำแบบนั้นได้
และไม่ใช่ทุกคนจะอยากทำแบบนั้น
"แมรี่มีแกะตัวน้อย" เนี่ยนะ เพี้ยนไปแล้วหรือไง
ถ้าจะพูดถึงใครสักคน
ที่มีปัญหากับ "แมรี่แฮดอะลิตเติลแลมบ์"
ก็คือเฮนรี่ แม็กคัลลอห์
เราอยู่ในสตูดิโอ กำลังพยายามจะหัด
เต้นโวเดอวิลอะไรพวกนั้น ผมเป็นนักกีตาร์นะ
บางคนก็คิดว่าดีมากเลย
ที่ผมเข้าไปเกี่ยวข้องตั้งแต่ต้น
แต่สุดท้ายมันก็เลือนหายไป
(วิงส์ 'ความเรียบง่ายที่ก้าวร้าว')
วิงส์แป้กตั้งแต่ที่ออกผลงานชิ้นแรก
ตั้งแต่แยกวง จอห์นก็ออก…
(เอลตัน จอห์น ปี 1972)
อัลบั้มที่ดีที่สุด คือ "อิแมจิน"
จอร์จ ผมชอบ "ออลติงส์มัสต์พาส" มาก
ผมว่ามันทำให้ใครหลายคนแปลกใจ
ริงโก้ก็ดีเลย
เขาทำอัลบั้มชื่อ "โบคูส์ออฟบลูส์" ซึ่งผมชอบมาก
แม็กคาร์ตนีย์เป็นที่พูดถึงมากกว่าคนอื่นๆ
เพราะคนผิดหวังกันมาก
อยากฟังพอล แม็กคาร์ตนีย์ มากกว่าลินดา แม็กคาร์ตนีย์
ดูเหมือนคุณจะเป็นคนที่โดนวิจารณ์มากที่สุดในวง
- ค่ะ - คุณมีท่าทียังไงกับเรื่องนี้
ฉันคิดว่ามันก็เริ่มดีขึ้นแล้ว
ลินดา อีสต์แมนคือใคร
นั่นแหละ คือใครล่ะ
- คืออะไร - เธอคือใคร
จริงๆ แล้วเธอควรจะเป็นภรรยาพอล
แต่เธอเป็นผู้ปกครอง ผู้พิทักษ์ของเขา ถ้าเธอบอกให้เขาโดด เขาก็จะโดด
ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
เธอทำแบบนี้ไม่ได้ ร้องเพลงไม่ได้
(ลินดา ผู้ไร้คนชื่นชอบ)
เล่นเปียโนไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้เลย
(ลินดาเล่นพลาด)
พวกเขาบ้ามาก เขาเอาเมียมาเข้าวงทำไม
(ลินดาไม่น่าเป็นตัวแทนจอห์น เลนนอนได้เลย)
คนคนนี้มันใครวะ
(นางคิดว่านางเป็นใคร)
คนมีภาพฉันที่ต่างจากตัวตนฉันจริงๆ มาก
ฉันแทบจะไม่สนเลย ฉันไม่ได้อยากให้คนรู้จักตัวตนฉันอยู่แล้ว
ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่ผ่านการหย่า ที่อาศัยอยู่ในนิวยอร์กกับลูก
ฉันเคยเป็นพนักงานต้อนรับ ที่นิตยสาร "ทาวน์แอนด์คันทรี"
และก็เริ่มถ่ายรูปนิดหน่อยเพื่อความสนุก
แล้วจู่ๆ ฉันก็เริ่มได้รับงาน
ฉันมองเห็นและรู้สึกอะไรมากมาย จากการมองผ่านเลนส์กล้อง
เพราะฉันลืมความไม่มั่นใจของตัวเองไป
ฉันลืมตัวเองไป
ฉันเลยรู้ว่าต้องกดถ่ายตอนไหน
และช่วงนั้นฉันก็เจอพอล
ตอนนี้พอมาดูรูปถ่ายของเขาและของเธอด้วยกัน
(ภาพถ่ายโดยลินดา)
แม้ว่าพวกเขาจะมาจากพื้นเพที่ต่างกันมาก
แต่พวกเขากลับมีความคิดแบบเดียวกันเลย
(ภาพถ่ายโดยพอล)
เวลาที่ทั้งคู่ถ่ายภาพบุคคล
มันเหมือนพวกเขากำลังมองเพื่อนอยู่
เธอเป็นคนที่มีตัวตนเต็มเปี่ยม
เขาไม่เคยเจอใครแบบนั้นมาก่อน
สิ่งที่ฉันไม่เคยเป็น
สิ่งที่ฉันจะไม่มีวันเป็น
งดงามมาก
ฉันมาร้องเพลงกับพอล แม็กคาร์ตนีย์ทำไม
ในแง่หนึ่งพวกเขาก็พูดถูกนะ
ฉันทำอะไรอยู่ มีนักร้องที่เก่งกว่านี้ตั้งเยอะ
แม่ไม่ใช่ภาพในอุดมคติ
(สเตลล่า แม็กคาร์ตนีย์)
ของคนที่จะเอาเข้าวง
สิ่งที่พวกเขาและโดยเฉพาะแม่ต้องเผชิญ
ตอนที่คนเจาะจงล้อเลียนเสียงของแม่
มันทำให้ฉันใจสลาย ฉันรู้ว่ามีความเจ็บปวดอยู่
ฉันรู้ว่าแม่เจ็บ แม่ไม่ได้เย็นชา
แต่ฉันคิดว่ามันแสดงถึง ความกล้าหาญและแน่วแน่ของแม่
ด้านนั้นของแม่เสริมพลังให้กับ ด้านที่พ่ออาจจะสูญเสียไป
ฉันอยู่ในวงเพราะแบบนั้น
ฉันไม่ได้อยู่เพราะฉันเล่นคีย์บอร์ดเก่งที่สุด
ฉันอยู่เพราะเรารักกัน
เธอสอนอะไรผมหลายอย่าง
ใครก็ตามที่ว่าร้ายเรา
ทำให้เรายิ่งมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด
(วีคเอนด์เวิลด์ ตอนที่สาม)
ขอต้อนรับกลับมาครับ เมื่อสัปดาห์ก่อน สมาชิกบีเทิลส์สามจากสี่คน
(เมษายน 1973)
จอห์น จอร์จ พอล และริงโก้ ได้ลาขาด
กับผู้จัดการชาวอเมริกัน ที่พูดเก่งของพวกเขา อัลเลน ไคลน์
ผมไม่อยากพูดถึงรายละเอียดเรื่องนี้
เอาเป็นว่าเป็นไปได้ว่า ความสงสัยของพอลเป็นเรื่องถูกต้อง
สื่อและแฟนๆ อยากเลือกข้าง
ความจริงคือพวกเขาคล้ายกันมากกว่าต่างกัน
พอลไม่ได้รู้สึกเป็นการส่วนตัวว่า ผมดูถูกเขาหรืออะไร
เพราะผมเพิ่งกินข้าวกับเขาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน พวกเขาสบถใส่กัน…
ถ้าผมทะเลาะกับเพื่อนสนิทไม่ได้
ก็ไม่รู้จะทะเลาะกับใครแล้ว
อีกหนึ่งคำถาม มือที่ผนัง…
มันเป็นแบบนั้น เวลาเราเถียงกับจอห์น
พอมันเริ่มเดือดขึ้นมา
เขาจะถอดแว่นแล้ววาง
และก็พูดว่า "นี่ฉันเองไง
ฉันยังเป็นคนที่นายรักในลิเวอร์พูล
นี่ฉันเอง"
ชายหนุ่มตรงแถวหน้า
ผมอยากทราบว่า คุณได้ฟังอัลบั้มใหม่ของแม็กคาร์ตนีย์ไหม
และถ้าได้ฟังแล้ว คุณคิดยังไง
- วิงส์ใช่ไหม - ครับ
มันเริ่มดีขึ้นนะ บางเพลงไม่ค่อยดีเท่าไหร่
บางเพลงก็ดีขึ้น เขาไปในทิศทางที่ถูกแล้ว
- คิดว่าเขาจะทำได้อีกไหม - เขาต้องทำได้
เขามีของอยู่ในตัว
ผมมองหาที่ที่น่าตื่นเต้น
เพื่ออัดอัลบั้มถัดไป
ผมว่าคงจะเป็นการดีที่จะขอรายชื่อสตูดิโอทั้งหมด
ที่อีเอ็มไอมีอยู่ทั่วโลก
ปรากฏว่าพวกเขามีสตูดิโอในเยอรมนี ริโอ จีน
มีในแอฟริกาด้วย
(คิดถึงไนจีเรีย)
(เฟลา คูติ กรกฎาคม 1973)
เฟลาเจ๋งมาก
ผมไม่เคยได้ฟังอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิต
เราบอกว่า "เอาสิ ไปแอฟริกากัน"
เดนนี่ เลนกับลินดาเห็นด้วยกับความคิดนั้นมาก
คืนก่อนที่เราจะไป คนอื่นๆ
โทรมาบอกว่า "เราไม่ไปนะ
เราจะออกจากวง"
เรารู้สึกเหมือนมันเป็นครอบครัว
แต่ตลอดหลายปี เราต้องอยู่ด้วยเงินค่าจ้างประจำที่น้อยมากๆ
เขาอยากให้เราเป็นเหมือน จอห์น พอล จอร์จ และริงโก้
แต่จริงๆ มันคือพอล แม็กคาร์ตนีย์ กับคนอื่นๆ ที่เล่นกับเขา
สมาชิกครึ่งหนึ่งของวงออกไปในสัปดาห์เดียวกัน และเขาไม่เคยถามเหตุผลเลย
ผมไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของมันอีกต่อไป เพราะมันไม่ใช่ของจริง
มันเป็นความฝัน
นั่นคือสิ่งที่มันเป็น
ผมจัดการได้ไม่ดี
ผมไม่ได้อยู่ในแผนกบัญชี ดูว่าทุกคนได้เงินเท่าไหร่
ในใจผมคือ งั้นก็ทำให้ดีกว่าผมสิ
แต่งเพลงดีๆ นั่นคือวิธีแก้ปัญหา
หลังจากปฏิกิริยาแรก ซึ่งคือความโกรธ
ผมก็เข้าสู่โหมดช่างแม่ง
ผมจะทำอัลบั้มที่ดีที่สุดที่คุณเคยฟังมา
เรามองดูการลงจอดกับนักบิน
มีหมอกอยู่เหนือป่า
เขาถามว่า "ตรงนั้นใช่สนามบินไหม"
"ไม่ ผมว่านั่นแหละ ใช่ นั่นแหละ"
"ไม่ นั่นไง ไปทางซ้ายหน่อย"
เราทุกคนแบบว่า "เราพาตัวเองมาเจออะไรที่นี่"
(ยินดีต้อนรับสู่ไนจีเรีย ที่ที่ทารกมีความสุขและแข็งแรง)
มันน่าตกใจนิดหน่อย
ผมคิดว่าเลกอส จะเป็นเมืองแห่งจังหวะดนตรีของแอฟริกา
ผมไม่ได้ศึกษามาก่อนเลย มันแค่ฟังดูดี
แล้วเราก็ไปที่สตูดิโอ มันไม่เหมือนแอบบีย์โรดเลย
ไม่มีบูธสำหรับอัดกลอง
(เจฟ เอเมอริค วิศวกร)
อุปกรณ์ไมโครโฟน เป็นกล่องที่มีแต่ไมค์เก่าๆ มีประตูอยู่บานหนึ่ง
ข้างหลังสตูดิโอ พอเปิดประตูนี้
มีโรงงานที่พวกเขาผลิตแผ่นเสียง
มีคนอยู่ 50-60 คนกำลังปั๊มแผ่นเสียงอยู่
คืนหนึ่งเราเดินอยู่
ใครๆ เตือนเราแล้วว่า "อย่าเดินผ่านแถวนี้"
ผมบอกว่า "โอเค ไม่ต้องห่วง"
มีรถมาจอด
ประตูรถเปิดออก
ชายหกคนโดดออกมา
และใช้มีดจี้เพื่อปล้นเรา
ลินดากรี๊ด
"อย่าทำอะไรเขา อย่าทำอะไรเขา
เขาเป็นนักดนตรี!"
อย่างกับพูดแบบนั้นจะช่วยอะไร
เทปตัวอย่าง และแผ่นเสียงทั้งหมดของผมโดนขโมยไป
เรากลับไปที่สตูดิโอ คนที่นั่นบอกว่า
"คุณโชคดีแล้วที่เขาไม่ฆ่าคุณ"
"ขอบคุณมาก เรามาอัดเพลงกันไหม"
เขามีแต่พวกเรา
เราอยู่ต่างถิ่นในที่แปลกๆ
ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย
แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ออกมาดี
เราต้องปล่อยวางอะไรๆ ในชีวิต
พวกเขาจะไม่มาเลกอส
ผมโกรธ แล้วผมก็ปล่อยวาง
ตอนที่เทปตัวอย่างโดนขโมย
ผมโกรธ
แต่แล้วผมก็ต้องปล่อยวาง
เราได้รับโทรศัพท์ในสตูดิโอ
เขามีไอเดียอย่างหนึ่ง
ก็คือคนดังหลายคนแหกคุกออกมา
ผมรู้สึกว่ามันเป็นไอเดียที่เป็นส่วนตัวมาก
สุดท้ายเขาก็ทำสำเร็จ
(แบนด์ออนเดอะรัน)
คนจำนวนมากกำลังหนี
ราวช่วงต้นยุค 70
หลายคนที่เลือกถอยห่างจากสังคม
ทุกคนเป็นคนนอกกฎหมาย
มีเรื่องแบบนั้นเยอะมาก
พวกคุณต้องอยู่นิ่งๆ เลยในหนึ่งวินาทีนั้น
พร้อมนะ อย่าขยับ
เด็นนี่ เงยหน้าขึ้นหน่อยได้ไหม โอเค
(การแยกวงเดอะบีเทิลส์เสร็จสิ้น 1974)
เขาอยากทิ้งอดีตไว้เบื้องหลังและก้าวไปข้างหน้า
คนจำนวนมากวิจารณ์วิงส์
ก็เป็นมุมมองของพวกเขา
แต่มันก็บีบให้เราต้องพูดว่า "โอเคเลย ดูนี่ละกัน"
(วิงส์)
(พอล ลินดา เด็นนี่ "แบนด์ออนเดอะรัน")
(อัลบั้มและซิงเกิล อันดับหนึ่งทุกชาร์ต อีกครั้ง)
อัลบั้มฮิตของพอล แม็กคาร์ตนีย์ วางจำหน่ายแล้วกับแอปเปิล
บีเทิลที่ประสบความสำเร็จในชาร์ตเพลงมากที่สุด
ตั้งแต่แยกวงคือพอล แม็กคาร์ตนีย์
อัลบั้มนี้ดีกว่าอัลบั้มก่อนๆ มาก
ครั้งนี้ผมไม่สนว่าคนจะชอบไหม
เพราะผมชอบมัน
มันทำขึ้นเหมือนเป็นผลงานโฮมเมดของวิงส์
มันคือการพยายามทำสิ่งที่ต่างออกไป
พยายามทลายทุกขนบที่เราโตมาพร้อมกับมัน
มันคืออิสรภาพ
ขอบคุณมากครับ เยี่ยมมากเลย
คุณเหมือนในรูปเลย
โอเค หนุ่มๆ
นักวิจารณ์เห็นว่า พอลเพิ่งเติบโตเต็มตัวในฐานะศิลปิน
ก็ตอนมาทำอัลบั้มแบนด์ออนเดอะรัน หลังจากยุคของเดอะบีเทิลส์
คุณเห็นด้วยหรือไม่
ไม่ครับ
และตอนนี้นะครับทุกท่าน ผมขอนำเสนอ
คุณแมรี่ แม็กคาร์ตนีย์ ร้องเพลงที่เธอเลือกเองครับ
เชิญพบกับแมรี่ โอกาสมาแล้วครับ
(ฉันรักฟาร์ม เราสนุกกันที่นี่)
เราต่างเป็นความบันเทิงของกันและกัน
เราทำอะไรอย่างระบายหน้าหรือ…
ไม่รู้สิ เราก็แค่…
อยากทำอะไรก็ทำ
พวกเขาทั้งคู่เสียแม่ไปตั้งแต่อายุยังน้อย
ครอบครัวจึงสำคัญกับพวกเขามาก
เพราะพวกเขาตระหนักดีว่า เราสามารถสูญเสียมันไปได้ทุกเมื่อ
แม่ผมตายตอนผมอายุ 14
มันส่งผลกระทบต่อผมอย่างรุนแรง
ผมมักจะทุ่มตัวเองให้กับงาน
ผมเป็นคนแบบนั้น
เขาอยู่นิ่งๆ ไม่ได้เลย ใจเขาพร้อมลุยอยู่เสมอ
เขาเป็นคนบ้างาน
คนใช้คำนั้น
ไม่รู้สิ เราไม่ได้ทำงานกับดนตรี เราเล่นมัน
ดังนั้นผมอาจจะเป็นคนบ้าเล่นก็ได้
ขอตัวสักครู่นะ
อย่างที่คุณได้ยิน เสียงโทรศัพท์ดังอยู่ข้างหลัง ผมต้องไปรับ
ขอตัวครับ
สวัสดีครับ
ตอนนี้เธอไม่อยู่
นี่กี่โมงแล้ว
หลังบ่ายสาม
ตามนั้นเลย
โอเคครับ สวัสดี
(สิงหาคม 1974)
เรารอจนเรามีเพลงจำนวนมากพอ
สำหรับทัวร์ระดับโลกครั้งใหญ่
และนั่นคือรางวัล
ผมเลยตั้งวงใหม่ขึ้นมา
วิงส์มาร์คสอง
เอาละ หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง สาม สี่
ผมเคยเจอนักกีตาร์คนนึงที่อายุยังน้อยมาก
เป็นเด็กมหัศจรรย์
นี่คือจิมมี่ แม็กคัลลอค
และเจฟ บริทตัน มือกลองร็อกแอนด์โรลขั้นเทพ
ในทางดนตรี วงยอดเยี่ยมมาก
(เจฟ บริทตัน - กลอง)
ถ้าคุณฟัง "วันแฮนด์แคล็ปปิง"
มันคือเพลงที่บ้าบิ่นที่สุดที่เขาเคยอัดมา
- ไม่ มันคือกลอง - กลอง…
มันเข้ามา…
กลองเข้ามาเร็วไปหนึ่งจังหวะ
ไม่นะ มันเข้ามาช้าไป
ลองอัดอีกรอบ
- แต่เมื่อกี้ดีใช่ไหม - อัดอีกรอบ
แต่หลักๆ แล้วส่วนผสมมันผิด
เขาอยากให้ทุกคนปกติและเท่าเทียม
พวกคุณไม่ปกติและเท่าเทียม เพราะเขาเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลก
ส่วนพวกคุณเป็นคนไร้ชื่อ
ไลน์อัปนั่นก็อยู่ได้ไม่นานเหมือนกัน
ดนตรีมาก่อนเสมอ
และถ้ามันไม่เข้ากับโลกนั้น
มันก็ต้องไป
ตลกดี ไลน์อัปของวิงส์
เราเอาเฮนรี่ แม็กคัลลอห์ออกไป
และรับจิมมี่ แม็กคัลลอคมาแทน สะกดไม่เหมือนกัน
เรารับเด็นนี่ เลนและเด็นนี่ ไซเวล
เราเอาเจฟ บริทตันชาวอังกฤษออกไป
และรับโจ อิงลิชที่เป็นชาวอเมริกันเข้ามาแทน
(โจ อิงลิช - มือกลองคนใหม่)
ก็นั่นแหละครับ
ทุกอย่างมันน่าสับสนเกินไป
แต่ในแง่หนึ่ง เราก็ได้สร้างสไปนอลแท็ปขึ้นมา
ผมพูดกับตัวเองเสมอ
ผมเป็นนักดนตรีร่วมวงที่ได้รับการยกย่อง
แต่มันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลย
มันรู้สึกเหมือนครอบครัวมากกว่า
แนะนำตัวเองกับกล้องหน่อยครับ
สวัสดีครับ ทุกคน ผมโจ อิงลิช
ผมมาจากโรเชสเตอร์ นิวยอร์ก
ในสหรัฐอเมริกาครับ
ผมโจ อิงลิช
ผมมาจากกลาสโกว์ สกอตแลนด์
ผมชื่อโจ อิงลิช
ผมเกิดในลิเวอร์พูล
ฉันชื่อโจ อิงลิช
และฉันเกิดในนครนิวยอร์ก
และเพื่อให้แตกต่าง
ผมชื่อเด็นนี่ เลน
(การแข่งขันตัดผมสตรีระดับรัฐ และงานแสดงสินค้า)
("วิงส์รอบโลก" 1975)
สวยมาก
ภาพสวยมาก
ตอนเติบโตในลิเวอร์พูล คนไม่ชอบคนที่เป็นหัวหน้า
มันมีความรู้สึกเหมือนเราอยู่ฝั่งหนึ่ง พวกเขาอยู่อีกฝั่ง
ผมอยากให้เราทุกคนรู้สึกเท่าเทียมกัน
แต่คนมองว่าวิงส์คือวงของผม
ผมเลยตัดสินจะทำตัวเป็นหัวหน้าที่ดี
เพิ่มบนเวทีทางขวา 50 เปอร์เซ็นต์
เราจะต้องทำอีกรอบอยู่แล้วพอพอลมาถึง
เพราะงั้นก็รอดีกว่า
คุณอายุเท่าไหร่ 31 ไหม
สามสิบสาม
ค่อนข้างแก่นะสำหรับร็อกแอนด์โรล
- คุณเลยช่วงพีคมาแล้วไหม - เก่าแก่
เอางี้นะ คุณมาที่คอนเสิร์ต
และหลังจากคอนเสิร์ต ผมไม่… ไม่
ผมไม่อยู่ตรงนี้หรอกถ้าผมคิดว่าคุณแก่ แต่คุณมาดูคอนเสิร์ต
และถ้าคุณชอบการแสดงนั้น
ก็บอกผมหลังจากนั้นนะว่าผมเลยช่วงพีคมาหรือยัง
ด้วยการตั้งค่าใหม่บนโรดส์
ระดับเสียงและอื่นๆ ปกติไหมนั่น
ควรเพิ่มเบสให้สุดเลยไหม
จริงๆ มันก็เหมือนปกตินะ
เขาเป็นกังวลแน่นอน
ว่ามันจะมีเสียงตอบรับยังไง
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนดูจำนวนมาก
คงเข้าใจได้ว่า
เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง
งานนี้จะไปได้สวยหรือไม่
มันเป็นช่วงเวลาที่น่ากลัว
ทำไมผมถึงสร้างปัญหาเหล่านี้ให้ตัวเอง
(หลายสัปดาห์ก่อนหน้า)
ก่อนหน้าทัวร์ เราไปฮาวาย
ผมคิดว่ามันเป็นเหมือนวันหยุด
และเราก็ไปเช่าบ้านแปลกๆ หลังหนึ่ง
อย่าเข้าใกล้น้ำ
บริเวณที่ว่ายน้ำได้ไม่ได้อยู่ตรงชายหาด
มันเหมือนอยู่ริมหน้าผา
แล้วพอผมอยากออกมา สิ่งที่ต้องทำก็คือ
รอให้คลื่นเข้ามา
และพาเราขึ้นสูงพอ
ที่จะขึ้นบนยอดหน้าผา
แล้วสภาพอากาศก็เปลี่ยนไป
มันไม่สำคัญหรอก
ผมยังรู้วิธีเข้าไปและออกมา
ผมก็เลยเข้าไปเองเหมือนทุกครั้ง
ว่ายน้ำเล่นอยู่พักนึง
แล้วก็คิดว่า "เอาละ ขึ้นดีกว่า"
แล้วผมก็กระโดดขึ้น
แต่ทีนี้คลื่นเหมือนทุ่มผมลงในน้ำ
บีเทิลส์ขึ้นแสดง ทุกคนประดับดอกคาร์เนชันสีแดง
ส่วนพอลประดับดอกไอริสสีดำ
ผมว่ายน้ำอยู่ในน้ำสีขาว
เริ่มจะรู้สึกเหนื่อย
ผมเห็นคลื่นลูกต่อไปเข้ามา
มันใหญ่ขึ้น และผมก็คิดว่า
"เอาละ เอาเลย"
ไม่ โดนทุ่ม
ตอนนี้ผมชักจะกังวลแล้ว
ผมอยู่ในน้ำสีขาว รู้สึกเหมือนอยู่ในเครื่องซักผ้า
แต่ผมก็ต้องอดทนฝ่าทั้งหมดนั้นไปให้ได้
ผมเลยพูดกับพระเจ้า "โอเค พระเจ้า
ผมจะให้ทุกอย่างที่ผมมี
แค่พาผมออกไปที"
แม็กคาร์ตนีย์เพิ่งได้รับแจ้งว่า การออกทัวร์ในญี่ปุ่นที่วางแผนไว้ถูกยกเลิก
เพราะมีประวัติความผิด ฐานครอบครองกัญชาในอังกฤษ
สวัสดีครับ ชาวญี่ปุ่น
นี่พอล แม็กคาร์ตนีย์จากวงวิงส์ครับ
ขอกล่าวขอโทษจากใจจริง
ที่ครั้งนี้เราไม่สามารถไปญี่ปุ่น เพื่อเล่นดนตรีของเราให้คุณฟังได้
แต่หากรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม บอกว่าเราไปไม่ได้ เราก็ไปไม่ได้
ขอบคุณครับ
สุดยอด
การเล่นดนตรีสดต่อหน้าผู้ชมแบบนี้ สำคัญแค่ไหนสำหรับคุณ
คนส่วนใหญ่คิดว่าคุณเป็นคนรวยมาก
ที่คงไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องแสดงสด
ต่อหน้าผู้ชมอีกเลย
ผมจะบอกให้ ตอนนั้นเราอยู่ในแนชวิลล์
คุณรู้จักนักกีตาร์ชื่อเจอร์รี่ รี้ดไหม
เราคุยกับเขาอยู่ ผมบอกว่า
ผมจะเดินสายแสดง เขาบอกว่า
"โห ถ้าผมเป็นพอล แม็กคาร์ตนีย์ ผมจะซื้อถนนที่ใช้เดินสายเลย"
(วิงส์)
(ทั่วอเมริกา)
(จอห์น แฮมเมล - ผู้จัดการทัวร์)
ออสเตรเลียและยุโรปเป็นพื้นฐานสำคัญ ในการประสบความสำเร็จในอเมริกา
มันเป็นจุดมุ่งหมายของสิ่งที่เราสร้างมา
เรารู้สึกว่าเรามาถึงจุดนั้นสักที
เป็นครั้งที่สอง
เสียงตอบรับคือบีเทิลเมเนีย
ผมคิดว่าทันทีที่เขาก้าวไปบนเวที
เขารู้สึกว่า "ที่จริงนะ
ฉันทำได้
ฉันรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่
ฉันกลับมาแล้ว"
พอล แม็กคาร์ตนีย์เป็นคนเดียวในสี่คน
ที่ผ่านช่วงแรกของยุค 1970 มาได้
เดี๋ยวนี้เขาเป็นบีเทิลที่มีตัวตนและหนักแน่นขึ้น
วงใหม่ของเขาอาจไม่ได้รับคำชมเท่ากับเดอะบีเทิลส์
แต่เรื่องแรงดึงดูดแฟนเพลงนี่ปฏิเสธไม่ได้เลย
(พนักงานทำความสะอาด ช่วยทำห้องนี้ด้วย)
- ผิดสนามบิน - เราจะไปสนามบินอีกที่
รถลิมูซีนกับรถตำรวจนำขบวนอยู่ที่นั่น
แทนที่จะรอให้เขาพยายาม…
- เรียกแท็กซี่กัน - เรียกแท็กซี่
เรียกแท็กซี่สองคันเถอะ
สวัสดี เจ้ากะหล่ำ
- หวัดดีจ้ะ แมรี่ - ไม่ใช่
สวัสดี เจ้ากะหล่ำ
และเจ้าจิงโจ้ของเธอ
และอย่าลวกตัวเองซ้ำสองล่ะ
ได้ผักกาดหรือยัง
ขอบอกอะไรหน่อยได้ไหม
- จ้ะ ผักกาด - ผักกาด
- นึกว่าพูดว่า "อากาศ" - ขอบอกอะไรหน่อยได้ไหม
ได้ มีทั้งหัวเลย
ฉันชอบการแสดงมาก มันดีกว่าที่ฉันคิดไว้
ฉันไม่ใช่คนที่ชอบ "เดินสาย" เท่าไหร่
ฉันชอบอยู่บ้านมากกว่า
เธอแต่งตัวให้ตัวเอง
และออกมาเป็นลุคที่เท่ที่สุดในโลก
ฉันควรใส่ชุดไหน
อยากเห็นเธอใส่ชุดนั้นนะ
- ผมชอบนะ กับยีนส์ - กับกระโปรงตัวไหน
ใส่ยีนส์สิ
และมันก็… ขอโทษนะ ล้ำยุคไปมากเลย
ฉันรู้จักคนที่ตลอดอาชีพนักดนตรีของพวกเขา
ไม่ได้อิงกับเดอะบีเทิลส์และวิงส์ แต่อิงกับเธอ
(โรลลิงสโตน)
ไม่มีคนครัวและคนขับรถ
ไม่รู้เธอทำได้ยังไง
เป็นการแสดงที่สนุกมากจริงๆ
เอาละๆ
โชว์ของแม็กคาร์ตนีย์ ได้รับเสียงเรียกร้องให้เล่นต่อคืนละสองรอบ
และไฮไลต์ของทุกคอนเสิร์ตคือ "เยสเตอร์เดย์"
ช่วงหนึ่งในทัวร์ของวงวิงส์
พอลปฏิเสธจะเล่นเพลงของบีเทิลส์
ตอนนี้เมื่อก้าวผ่านปัญหาทางกฎหมายมาแล้ว แม็กคาร์ตนีย์ก็สบายใจ
ที่จะเลือกเพลงของบีเทิลส์สำหรับการแสดงของวิงส์
ผมจะบอกความจริงให้ มันเจ็บปวดเกินไป
มันเหมือนแผลใจที่รุนแรง
เหมือนกำลังฝันประหลาดๆ ที่ได้เล่นเพลงบีเทิลส์
ผมจะดูว่าคุณจำเพลงนี้ได้ไหม
(เทศกาลบีเทิลส์ เมนูพิเศษ)
ในอเมริกา มีอุตสาหกรรมรำลึกความหลังที่ใหญ่มาก
คุณเป็นแฟนวงบีเทิลส์มานานแค่ไหน
มีวงบีเทิลส์มานานแค่ไหนล่ะ
มีโปรเจกต์หนังแปลกๆ และการแสดงบนเวที
แฟนๆ เริ่มจัดงานประชุมบีเทิลส์
ให้คนมาซื้อแผ่นเสียงและอะไรๆ
แม้กระทั่งผ้าปูเตียงขนาดหนึ่งตารางนิ้ว ที่ริงโก้ สตาร์เคยนอนยังมีเลย
คุณรู้สึกลังเลบ้างไหม
กับความจริงที่ว่าคุณจะถูกจดจำตลอดไป
ในฐานะอดีตสมาชิกบีเทิลส์
มีคำถามใหญ่ว่า เดอะบีเทิลส์จะกลับมารวมตัวกันอีกไหม
เพราะมีข่าวลือนั้นหลุดออกไป
แน่นอนว่าเมื่อพอลจะเล่นที่การ์เดนคืนนี้
และคืนพรุ่งนี้ เลยดูจะมีการคาดเดาอย่างมาก
ว่ามีโอกาสที่จอห์นอาจจะโผล่มา
มีรายงานเมื่อไม่นานมานี้ว่าคุณพูดว่า
คุณอาจกลับไปรวมวงกับเดอะบีเทิลส์
มีข่าวลือหนาหูว่าเดอะบีเทิลส์ จะกลับมารวมตัวกันเพื่อทำโปรเจกต์สุดท้าย
ถ้าเดอะบีเทิลส์มีโอกาส กลับมารวมตัวกันเพื่อแสดงสักครั้ง…
เดอะบีเทิลส์จะกลับมารวมวงกันอีกหรือไม่
มันมีแนวโน้มจะเกิดขึ้นไหม
มีความเป็นไปได้บ้างไหม
- คุณคิดว่า… - เดอะบีเทิลส์
- เดอะบีเทิลส์ เดอะบีเทิลส์
แล้วเดอะบีเทิลส์ล่ะ
คอนเสิร์ตแรกของพอล แม็กคาร์ตนีย์ ที่แมดิสันสแควร์การ์เดน
ในรอบ 12 ปีเล่นมากว่าสองชั่วโมงแล้ว
จนถึงตอนนี้ยังไม่มีบีเทิลโผล่มา
มันจะเกิดขึ้นไหมในคืนพรุ่งนี้
เราไม่รู้ แต่เราจะไปหาคำตอบที่นั่น
โปรโมเตอร์เสนอเงินหลายล้านดอลลาร์
ถ้าพวกเขาแค่ขึ้นเวทีเดียวกัน เพื่อคอนเสิร์ตอีกแค่หนึ่งครั้ง
โปรโมเตอร์เวสต์โคสต์เสนอจ่าย 50 ล้านดอลลาร์ ให้ทั้งสี่คนสำหรับการกลับมารวมตัวกัน
เรากำลังพูดถึงความเป็นไปได้ ที่จะจ่ายสูงสุดถึง 100 ล้านดอลลาร์ให้เดอะบีเทิลส์
ตอนนี้สหประชาชาติเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย 250 ล้านดอลลาร์
ตรงนี้ครับ อย่างที่คุณเห็น
เช็คสั่งจ่ายให้คุณ
เดอะบีเทิลส์ เป็นเงิน 3,000 ดอลลาร์
ที่คุณต้องทำก็แค่ร้องเพลงบีเทิลส์สามเพลง
"เธอรักคุณ เย่ เย่ เย่" เท่ากับพันดอลลาร์แล้ว
(24 เมษายน 1976)
ผมกับลินดาไปอะพาร์ตเมนต์จอห์นที่เดอะดาโคตา
เขาบอกว่า "มีการแสดงใหญ่ที่นี่ 'แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์'"
สำหรับผม เดอะบีเทิลส์คือสิ่งที่ดีที่สุด ที่เคยเกิดขึ้นกับวงการดนตรี
มันลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
พวกคุณไม่ใช่แค่วงดนตรี แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของเรา
เราเติบโตมากับคุณ
เราค่อนข้างจะตื่นเต้น
เราแค่โผล่ไปปรากฏตัว
เฮ้
"แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" ครับ
แต่มันเหมือนกับว่า ทำไมล่ะ
มันจะดีสำหรับพวกเขา
มันจะดีสำหรับพวกเราไหม
เรากลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง และตอนนี้ก็เริ่มการเดินทางใหม่
เราเลยตัดสินใจว่าจะดื่มชากันสักแก้ว
และลืมเรื่องทั้งหมดไปเสีย
("วิงส์แอทเดอะสปีดออฟซาวด์" ระหว่างอัดเพลง)
สิ่งที่เราทำตลอดระหว่างการอัดเพลง
คือเอาม้ามาด้วย
หลายวงค่อนข้างจริงจังกับตัวเอง
ส่วนพวกเราก็ "เอาไงก็เอาเหอะ"
"เราเป็นนักดนตรีก็จริง แต่เรากำลังสนุก"
มามะ มาเจอทุกคนหน่อย
มันผิดตรงไหน
เราควรทำให้ดีขึ้นหน่อยนะ โจ แล้วก็ไปลองฟังดู
นั่นใช่ความสนุกอย่างที่…
รวมถึงช่วงที่มีการเว้นว่างด้วย
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้น
เอาละนะ หนึ่ง สอง สาม สี่
นั่นคือจังหวะของเพลง
ถ้าร้องได้ก็ร้องเลยนะครับ
เราพิสูจน์ตัวเอง
และข่าวก็แพร่ไปว่านี่เป็นโชว์ที่ดี
ช่างเดอะบีเทิลส์
ขึ้นปกนิตยสาร "ไทม์" สัปดาห์นี้
และเสียงดนตรีจากวงใหม่ของเขา ก็แพร่กระจายไปทั่ว
ด้วยเสียงใหม่สำหรับคนรุ่นใหม่
หลายคนคิดว่า "คุณไม่มีวันกลับมาได้หรอก
ในเมื่อเคยอยู่เดอะบีเทิลส์มาแล้ว"
แต่มีหลายคนที่ไม่สนด้วยซ้ำ
ว่ามันไม่เหมือนเดอะบีเทิลส์
ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น
ไม่งั้นผมไม่กล้ามาหรอก
แม็กคาร์ตนีย์กลับมาสหรัฐฯ พร้อมชัยชนะ
พร้อมกับวงที่มอบอีเวนต์ดนตรียอดนิยมแห่งปี
มีความสุขที่ได้มีวงและเล่นสด
ในแง่หนึ่งมันเป็นเหมือนรางวัล
เราแต่งเพลงขึ้นมาในตู้เก็บของเล็กๆ สักที่
เราซ้อมมัน
และถ้าคนชอบ
มันก็พิเศษมาก
นี่คือสิ่งที่เราตั้งใจทำ
เมื่อเราเริ่มวงวิงส์จากศูนย์
จนมันก้าวมาถึงจุดสูงสุด
ผมคิดว่า "ใช่ นี่คือรางวัล"
ไว้เจอกันใหม่ครับ
ผมกำลังคุยกับคุณจากโทรศัพท์หลังเวที
ที่แมดิสันสแควร์การ์เดน
และเสียใจที่ต้องบอกว่า
ข่าวลือร้อนแรงประจำสัปดาห์นี้ จะเป็นเพียงข่าวลือ
มีแต่พอล แม็กคาร์ตนีย์และวิงส์ เล่นให้ทุกคนที่นี่ในคืนนี้
นั่นก็ดูจะเหลือเฟือแล้ว
จากแมดิสันสแควร์การ์เดนครับ บ็อบ โอไบรอันรายงาน
พูดจริงๆ ผมรู้จักเขา
ไม่เป็นไร เขาอยู่กับวง
ก็ไม่เลวเลยนะ
(สมาชิกวงเท่านั้น)
เธอไม่เชื่อแน่ว่าเขาหล่อขนาดไหน
เป็นครั้งแรกที่ผมได้ดูสมาชิกบีเทิล และมันก็…
ตั้งแต่เด็กๆ ผมอยากทำแบบนี้มานานแล้ว
และมันก็ยอดมาก
มันเป็นวงจริงๆ แล้ว ถ้าเทียบกับสิ่งที่เดอะบีเทิลส์เคยเป็น
มันคือวิงส์
เหลือเชื่อจริงๆ
ฉันไม่แน่ใจว่าชื่อเสียงและความสำเร็จ
(คริสซี่ ไฮนด์)
เปลี่ยนแปลงคนหนึ่งคนไปแค่ไหน
ฉันคิดว่าโลกรอบตัวเปลี่ยนไป
แต่ฉันคิดว่าคนคนนั้นยังคงเหมือนเดิมเป็นส่วนใหญ่
(ปี 1977)
ในลิเวอร์พูล
คลับที่ใช้ชื่อคาเวิร์น
ขณะนี้รองรับวงใหม่ๆ
และชาวพังก์ที่ไปที่นั่นก็ไม่ได้ชื่นชมพอล
หรือความทรงจำของสมาชิกผู้เป็นสุดยอดทั้งสี่
เราได้รับการ์ดวันเกิดสำหรับจอห์น เลนนอน
- ปีนี้หรือครับ - ใช่ค่ะ เดือนตุลาคม
แล้วคุณทำยังไงกับมัน
โยนมันลงถังขยะ
สมัยที่เราอายุ 17-18
มันยากมากที่จะเชื่อมโยง
กับคนอายุมากกว่า
ตอนผมอายุ 18 ผมคิดว่า 25 คือจุดสิ้นสุดของโลก
แต่ตอนนี้ผมเลย 35 มาแล้ว
ผมไม่ได้คิดแบบนั้นอีกแล้ว
ผมไปกินมื้อเช้าที่บ้านพอล
และผมบอกว่า "นั่นใช่เพลงสก็อตแท้ๆ เลยไหม"
เขาบอกว่า "เปล่า ฉันแค่แต่งขึ้นมา"
เขาก็ดูลังเลอยู่นะ
แต่ขณะเดียวกัน จากที่รู้จักพอล
ถ้ามีคนปฏิเสธ เขาจะอยากทำมันยิ่งขึ้น
เราเลยมองไปรอบๆ
และคิดเนื้อเพลงขึ้นมา
อัดเพลงกลางแจ้ง
เราหาเสียงแบบนั้นที่อื่นไม่ได้หรอก
แล้วผมก็คิดว่า "ต้องมีปี่สก็อตด้วย"
ผมคิดว่าปี่สก็อตเสนอตัวเข้ามาเองด้วยซ้ำ
นั่นแหละ
ผมเลยให้วงปี่ท้องถิ่นขึ้นมา
พอลบอกว่า แค่เล่นอย่างที่รู้สึกเลย
เขาอยากฟังว่าวงปี่จะเป็นยังไง
เราเลยดื่มเบียร์แม็กอีวานส์กันนิดหน่อย แล้วก็ลุยเลย
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันชอบความเหนือกาลเวลา
มันพาเราไปสัมผัสกับความรู้สึก โดยที่เราไม่ได้อยู่ตรงนั้น
และไม่ได้อยู่ในยุคสมัยนั้น
เขาทำเพลงที่เหนือกาลเวลา
ขณะที่ถ้าคุณฟังอัลบั้มแนวพังก์
มันจะรู้สึกล้าสมัย
คืนนั้น ผมบอกว่า "นี่อาจเป็นเพลงฮิตได้เลย
มันเป็นไปได้แน่นอน"
"มัลออฟคินไทร์" เป็นเพลงซิงเกิลที่ขายดีที่สุด
ในประเทศนี้เท่าที่เคยมีมา
เขายอมเสี่ยงในทางดนตรี เหมือนที่เป็นเสมอ
เขาต้านกระแส แล้วก็…
ลุยเลย
และมันก็ออกมา
"มัลออฟคินไทร์"
และเราก็ได้ฟังมัน
สิ่งที่เราทำในปีนี้
คือเราเบาลงกว่าเดิมหน่อย
เพราะเราตั้งครรภ์
ผมก็ตั้งครรภ์เหมือนกัน ผมเลยต้องเบาลงเหมือนกัน
(เจมส์ เกิดปี 1977)
พอมองย้อนกลับไป
เรามักจะลืมช่วงเวลาที่เลวร้าย
โจคิดถึงบ้านมาก
เขามาบอกว่า
"ผมอยากกลับอเมริกามากเลย"
แล้วจะว่ายังไงได้
จิมมี่เองก็อยู่ได้ไม่นานกว่านั้นเท่าไหร่
เขาเสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น
ใช้ยาเกินขนาด
จิมมี่เป็นคนที่ค่อนข้างอันตรายมาตลอด
และในท้ายที่สุด
เขาก็อันตรายเกินไปสำหรับตัวเขาเอง
ผมรู้สึกเสมอว่ามันเป็นไลน์อัปที่ดีที่สุดแล้ว
คนอาจเห็นแย้ง
แต่ผมรู้สึกสบายใจเสมอกับวงนั้น
จากนั้นวงวิงส์ก็เป็นแค่เวอร์ชันหนึ่ง
มันไม่ใช่ของจริง
ชื่อเดิม แต่คนละบรรยากาศ
แค่กำลังพยายามเรียบเรียงคำพูด
คุณมักจะพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะทำให้ชัดเจน
ว่าวิงส์ไม่ใช่แค่วงดนตรีเสริม ใช่ไหม
ว่ามันเป็นวงที่สมบูรณ์
- ใช่ครับ คือ… - ทำไมครับ
ไม่รู้สิ
คิดว่าเพราะผมโดนกล่าวโทษไว้ว่า ทำเหมือนใครๆ ในวงเป็นแค่สมาชิกเสริม
ซึ่งผมไม่เคยตั้งใจให้เป็นแบบนั้น
ตอนที่วิงส์เริ่มต้น เขารู้สึกว่าต้องมีวงดนตรี
เพราะเขาเพิ่งออกจากวง
และนั่นคือคอมฟอร์ตโซนของเขา
(สตีฟ ฮอลลีย์ มือกลอง)
ผมอดคิดไม่ได้ว่า "เขาเล่นได้ทุกอย่างอยู่แล้ว
เขาไม่ต้องการใครหรอก"
ตอนที่ผมทำอัลบั้ม "แบ็กทูดิเอ้ก"
(คริส โธมัส)
ผมไม่รู้สึกเหมือนได้โปรดิวซ์มันด้วยซ้ำ
ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านั้นวิงส์ทำอะไรๆ ยังไง
มันดูไม่ได้เข้ากันเลย
เย่ๆ!
หรืออะไรแบบนั้น
อัลบั้มเต็มชุดสุดท้ายของพอล แม็กคาร์ตนีย์ "แบ็กทูดิเอ้ก" ล้มเหลวอย่างแรง
มีอยู่สามล้านแผ่นในโกดัง โดยไม่มีวี่แววของคนซื้อเลย
(แบ็กทูดิเอ้ก)
ตอนผมออกจากโรงเรียน ผมไม่ได้อยากทำงาน
ผมเลยเข้าวง
ตอนนี้มันกลายเป็นงานเหมือนกัน
ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไป
นั่นคือธรรมชาติของสิ่งมีชีวิต
เพราะการอยู่ในวงนั้นมันแตกต่าง
จากการอยู่กับครอบครัวอย่างยิ่ง
พอลเป็นคนที่เข้ากับคนง่าย
เขารับมือกับคนได้ดีและชอบผู้คน
เขาสามารถฝ่าฝันอุปสรรคได้ค่อนข้างดี
ลินดาเป็นคนที่… เธอไม่ชอบให้ใครๆ จับตามอง
บางคนก็ไม่สบายใจกับอะไรแบบนั้นเลย
แต่ก่อนฉันถ่ายรูปและตระเวนไป
มันซับซ้อนเหลือเกินเมื่อเราแต่งงานกับบีเทิล
เธอเริ่มจะเหนื่อย
มีลูกสี่คน
อีกทั้งยังมีความเป็นไปได้ว่าจะต้องเดินสายทัวร์อีก
ผมว่ามันทำให้เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อย
เราทำกันเสร็จก่อนคริสต์มาสหนึ่งสัปดาห์
มีเวลาพอให้จับจ่ายซื้อของ
แล้วเราก็มีการแสดงหนึ่งงาน วันที่ 29 ธันวาคมในลอนดอน
เป็นงานการกุศล จัดหลายวันและมีหลายวง
(ร็อกเพื่อกัมพูชา)
เอาละ ตรงนี้นะ
ตัวประหลาดน้อยๆ เพิ่งโผล่ออกมา
และเจ้านี่ไม่ใช่จอห์น เลนนอน
ดังที่มีการแนะนำให้ทำ
(29 ธันวาคม 1979)
(การแสดงครั้งสุดท้ายของวิงส์)
นั่นเป็นคืนที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตการแสดงของผมเลย
เบสไม่มีเสียงต่ำออกมา
จอก็คุณภาพแย่มาก
ผมเองก็เหงื่อท่วมตัว
ผมไม่มีทางควบคุมมันได้เลย
ผมแค่รู้ว่านี่มันแย่
แล้วเราก็พูดว่า "เราควรทำอะไรกันอีก
ไปแสดงรอบโลกอีกสิบรอบเหรอ"
เราอาจจะเบื่อการเดินสายทัวร์แล้ว
ผมทำแบบนี้มาตั้งแต่อายุ 18 ได้
ผมว่าความกระตือรือร้นขึ้นไปสู่จุดสูงสุดแล้ว
สิ่งที่แปลกที่สุดคือ…
เราวางแผนไปญี่ปุ่นกัน
สอง สาม สี่
(ซ้อมทัวร์ญี่ปุ่น มกราคม 1980)
อีกอย่างที่แปลกคือเราไม่ได้ซ้อมกันสักเท่าไหร่
สำหรับทัวร์อื่นๆ ทั้งหมด เราซ้อมกันหนักมาก
ตั้งแต่ต้น
และหนึ่ง สอง สาม สี่
ผมวางแผนว่าจะไปถึงที่นั่น
และซ้อมแบบเร็วๆ สักหน่อย แล้วก็ได้แต่หวัง
แต่มันเหมือนฝันร้าย
ผมฝันและคิดว่า "นี่ฉันอยู่ไหน
เราเล่นเพลงอะไรนะ
เราไม่รู้"
ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นคนกำกับ ที่รัก
ผมคิดประมาณว่า
"ให้ตายสิ ฉันพาตัวเองมาเจออะไรเนี่ย"
ตอนเด็กๆ บางครั้งผมจะขึ้นรถไฟ
โดยใช้ตั๋วชั้นสอง
และถ้ารถไฟว่าง ผมจะนั่งในบริเวณชั้นหนึ่ง
และผมก็มักจะโดนจับได้อยู่เสมอ
อรุณสวัสดิ์
มันแทบจะเหมือนผมอยากโดนจับได้เลย
ไงก็เถอะ ทุกคนบอกว่า
"ไม่ว่าจะยังไง อย่าได้เอากัญชาเข้าญี่ปุ่นเด็ดขาด
โทษใช้แรงงานหนักในเรือนจำเจ็ดปี"
แต่เราอยู่ในนิวยอร์กและก็…
เรามีกัญชา
(โตเกียว สองสัปดาห์ต่อมา)
วิงส์มีกำหนดการเล่นคอนเสิร์ต 11 รอบ
ตั๋วขายไปแล้วกว่าแสนใบ
ฉันจำได้ว่าเดินผ่านสนามบิน และคนก็ถ่ายรูปกันมากมาย
มีสื่อมวลชนอยู่เยอะมาก
เราเดินผ่านศุลกากร และเจ้าหน้าที่ก็หยิบกระเป๋าขึ้นมา
แล้วก็เปิดมันออก
นี่คือกระเป๋าเดินทางใบสุดท้าย
(ลอเรนซ์ จูเบอร์ กีตาร์)
และเจ้าหน้าที่ศุลกากรก็มีสีหน้าสงสัย
(แม็กคาร์ตนีย์ เจมส์ พอล)
เรื่องนี้อาจเป็นปัญหา
ฉันจำได้ว่าพวกเขามองหน้ากันแบบว่า
"พวกเราคนไหนจะทำเรื่องนี้"
เพราะต้องมีหนึ่งคนอยู่กับลูกๆ
ใช่
ผมอยู่ในห้องนั้นได้ยังไม่ถึง 30 วินาที
แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เด็นนี่โทรมา
เขาบอกว่า "เปิดทีวีเลย"
ผมถามว่า "ช่องไหน" เขาบอกว่า "ช่องไหนก็ได้"
ญี่ปุ่นเข้มงวดเรื่องการยาเสพติดมาก
มีบทลงโทษอย่างหนักกับชาวญี่ปุ่น ที่โดนจับเพราะมีกัญชาในครอบครอง
มองไปทางไหนก็มีแต่โปสเตอร์ของทัวร์นี้
และเช้าวันถัดมา โปสเตอร์ทั้งหมดก็หายไป
ในตอนเช้า เขาบอกว่าได้พักผ่อนอย่างดี
แต่เป็นห่วงเด็กๆ
แม็กคาร์ตนีย์เข้ารับการตรวจสอบ จากเจ้าหน้าที่สืบสวนยาเสพติดอีกครั้ง
ฉันยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเขาออกมาเมื่อไหร่
ทุกคนนอกจากฉันได้ข่าวกันหมด
ติดคุกในโตเกียวสี่คืน
วันที่หกก็ยังอยู่ในคุกในโตเกียว
นี่คือคืนที่เจ็ดแล้วที่เขาอยู่ในคุก
และสำหรับนักร้องรายนี้และภรรยา
กระบวนการยุติธรรมของญี่ปุ่น ดูจะทำงานอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน
มีช่วงเวลาในชีวิตที่เราคิดว่า "โอเค เรามันโง่"
และนั่นคือหนึ่งในนั้น ผมมันโง่
ผมอยู่ในห้องขังเล็กๆ ตัวคนเดียว
ผมเป็นเหมือนสตีฟ แม็กควีน ใน "เดอะเกรทเอสเคป"
คืนแรก ผมนอนไม่หลับ
คืนที่สาม ผมปวดหัวจนตาพร่าทั้งคืน
แค่ไม่อยากอยู่ในนั้น
มีคนบอกผมว่าผมอาจอยู่ในนั้นเจ็ดปี
เราไม่เคยแยกกันมาก่อนเลยตั้งแต่แต่งงานกัน
ผมเห็นภาพเธอและเด็กๆ เติบโตนอกโตเกียว
ผมเคยจินตนาการ ความเป็นไปได้ที่ดีที่สุดเท่าที่จะนึกออก
คือการนั่งใต้ต้นโอ๊กในสวนของผม
นั่นคือความเปรมปรีดิ์สูงสุด
เราไม่เห็นคุณค่าช่วงเวลาเหล่านั้น
จนมันถูกพรากไปจากเรา
มีจุดหนึ่งที่ผมคิดว่า "เดี๋ยวนะ
ถ้าฉันได้ออกไปจากที่นี่
ฉันจะอยากทำสิ่งที่กำลังทำอยู่ไหม"
พอล แม็กคาร์ตนีย์ อดีตสมาชิกวงบีเทิลส์ ถูกแฟนๆ ห้อมล้อม
ขณะออกจากคุกในโตเกียววันนี้
สำนักงานอัยการญี่ปุ่นบอกว่า เขาทุกข์ทรมานเพียงพอแล้ว
และแทนที่จะกักตัวเขาไว้สำหรับการพิจารณาคดี
เขาถูกไล่ออกจากประเทศ
วันที่ 122 ที่พอล แม็กคาร์ตนีย์อยู่โดยไม่มีกัญชา
พนันได้เลยว่า
มันยากน่าดูที่ต้องเต้นตอนที่ไม่ได้เมากัญชา
ถูกไหม
คุณเพิ่งออกอัลบั้มใหม่ เป็นอัลบั้มเดี่ยว
(ในฐานะศิลปินเดี่ยว)
(กับอัลบั้มใหม่ของเขา แม็กคาร์ตนีย์ 2)
เกิดอะไรขึ้นกับวิงส์
พอลจะกลับไปร่วมวงกับพวกเขาไหม
ผมคิดว่างั้นนะ
เราพูดคุยและคิดเรื่องนั้นกันอยู่
ยากที่จะบอกว่าสภาพจิตใจเขาเป็นยังไงในตอนนั้น
แต่พอลเข้าสตูดิโอไปมิกซ์เพลง
ภายในหนึ่งสัปดาห์หลังจากกลับมาจากญี่ปุ่น
ส่วนหนึ่งของ "แม็กคาร์ตนีย์ 2" คือประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
"แม็กคาร์ตนีย์ 1" ออกมาค่อนข้างเร็ว
หลังจากที่เขาตัดสินใจจะจบกับเดอะบีเทิลส์
ผมคิดว่าเขาคงตั้งคำถาม กับสถานการณ์ทั้งหมดในตอนนั้น
มันเป็นการปลดปล่อยสำหรับผม
คุณไม่จำเป็นต้องเป็นพ่อหนุ่มพอล แม็กคาร์ตนีย์
ที่เราคาดหวังอยู่ตลอดเวลา
จริงหรือเปล่าที่ตอนนี้ คุณไม่ได้มีความทะเยอทะยานอะไรเป็นรูปธรรม
คุณไม่ได้คิดอยากจะเขียนเพลงในแนวใหม่
- คุณอาจจะอยากเขียน… - ผมมีนะ
ผมมีความทะเยอทะยานหลายอย่าง
ที่กระอักกระอ่วนคือ เวลาผมสัมภาษณ์
มีคนบอกว่า "ยังเหลืออะไรอีก พอล"
แบบว่า "ยังเหลืออะไรอีก"
- ผมว่า… - อีกอย่างคือ
"พอล ถ้า แค่ถ้าเลย…"
นั่นเป็นอีกคำถามหนึ่ง
อันนั้นเหมือนมุกที่รู้กัน
ฉันมีความทรงจำในนิวยอร์กตอนเด็กๆ
เราทุกคนไปเยี่ยมจอห์นกับโยโกะกันที่ดาโคตา
มันเป็นความรู้สึกที่ดี
เหมือนได้รวมญาติกัน
เขาได้ยินเพลง "คัมมิงอัป" ทางวิทยุ แล้วก็คิดว่า
"ฉันต้องคิดอะไรขึ้นมาแล้ว"
ถ้าคุณดูคอลเล็กชันอัลบั้มเต็มของพ่อผม
แผ่นเสียง "แม็กคาร์ตนีย์" ของเราถูกเปิด
และค่อนข้างจะเยินเลยด้วย
บอกได้เลยว่ามันถูกเปิดฟังในฐานะแฟนเพลง
ไม่ได้ทำให้ผมแปลกใจเลย เพราะมันเหมือน…
(ตุลาคม 1980)
พี่ชายที่คบกันมาตั้งแต่อายุ 15 ทำให้เราแปลกใจได้ที่ไหน
ความโชคดีที่สุดอย่างหนึ่งของชีวิตผม
คือพวกเราได้คืนดีกัน
มันสวยงาม
และขณะเดียวกันมันก็เศร้า
เรารักกันมาตลอดชีวิต
เราขอแทรกรายการนี้ ด้วยรายงานพิเศษของนิวส์โฟร์
คุณได้ฟังข่าวเศร้าเมื่อสักครู่นี้
ว่าอดีตสมาชิกวงบีเทิลส์ จอห์น เลนนอน ถูกฆาตกรรมที่นี่ในนิวยอร์ก
เรามีรายละเอียดเพิ่มเติมมารายงาน
เขาโดนยิงเสียชีวิตหน้าบ้านของเขา
ที่อัปเปอร์เวสต์ไซด์ในแมนแฮตตัน…
ฉันจำช่วงเวลานั้นได้
ฉันจำได้ว่าโทรศัพท์ดัง
ฉันจำได้ว่ามี… ปฏิกิริยาที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา
แล้วเขาก็ออกจากครัวไปข้างนอก
เป็นเรื่องที่ทำให้ใจสลายจริงๆ
คุณมีปฏิกิริยายังไง กับการเสียชีวิตของจอห์น เลนนอน
หรือที่จอห์น เลนนอน…
ผมตกใจมากครับ เป็นข่าวที่เลวร้ายมาก
เมื่อไหร่ที่คุณ… คุณทราบได้ยังไงครับ
ผมได้รับโทรศัพท์เมื่อเช้านี้
ผมสังเกตเห็น…
แววตาของเขา
และน้ำเสียงของเขา รู้สึกเหมือนคนที่…
ไม่สามารถทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้
เขาดูแทบจะ…
เหมือนหุ่นยนต์
ซึ่งผมคิดว่าอาจเป็นไปได้ ที่บางคนจะมองว่าเป็นความเย็นชา
แต่ผมไม่เคยมองแบบนั้น
เพราะแม้กระทั่งตอนนั้นผมก็เข้าใจว่ามันเป็นยังไง
เมื่อเกิดเรื่องเลวร้ายขนาดนั้นขึ้น
ไปต่อนะครับ
แย่ใช่ไหมล่ะ
โอเคครับ ขอบคุณครับ
เอาละทุกคน
ขอบคุณครับ สวัสดี
ครับ สวัสดี
ตอนที่เดอะบีเทิลส์แยกวง เขาต้องเติบโต
แต่ในแง่หนึ่ง ผมคิดว่าการจากไปของพ่อผม
น่าจะเป็นช่วงเวลาแห่งการเติบโตของจริง
พวกเขามีเคมีที่เข้ากันแบบที่พันปีจะมีสักหน
ผมไม่คิดว่าเราจะได้เห็นอะไรแบบนั้นอีก
(ดิเอนด์)
ผมรู้
แต่เวลาก็ช่วยบรรเทาได้มาก
พอล แม็กคาร์ตนีย์ยกระดับการรักษาความปลอดภัย
หมายความว่าวงวิงส์ของเขา จะไม่เดินสายทัวร์คอนเสิร์ต
นำไปสู่การลาออกของสมาชิกหนึ่งราย เด็นนี่ เลน ชาวมิดแลนด์โดยกำเนิด
เอาหน่อย ชาร์ลี เอาไปให้พวกเขา
เราเป็นยังไงบ้าง…
มันไม่ใช่จุดจบ
ก็แค่เราไม่ได้ออกทัวร์อีก
หรือทำอัลบั้มใหม่
แต่ผม พอล และลินดายังแน่นแฟ้นกันดี
กับวงวิงส์ เราคิดเสมอว่าเราล้มเหลว
เพราะเราเปรียบเทียบทุกอย่าง กับเดอะบีเทิลส์เสมอ
คนแรกที่ค้นพบเรื่องนี้คือหลานชายผมเอง
เขาบอกว่า "รู้ไหมอัลบั้มไหนที่ผมชอบมาก"
คิดว่าจะเป็น "ซาร์เจนต์เปปเปอร์" อะไรทำนองนั้น
เขาบอกว่า "แรม"
ผมถามว่า "จริงเหรอ"
ทั้งหมดช่างบริสุทธิ์และจริงใจ
ต้องใช้ความเข้มแข็งอย่างมากที่จะเลือกเส้นทางนั้น
และฉันว่าเราสัมผัสถึงมันได้ในดนตรีของเขา
ฉันเชื่อว่านั่นเป็นช่วงหลายปีที่ดีที่สุด ของชีวิตเราทุกคนเลย
ขณะที่เราอายุมากขึ้น อัตตาของเราก็อิ่มตัวขึ้น
เราตระหนักว่าไม่จำเป็นต้อง รอฟังคำชมจากคนอื่นตลอดเวลา
เราเริ่มจะพอใจกับ "ฉันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนี่"
แต่ฉันไม่ใช่คนใจร้าย
เราก็แค่เริ่มพัฒนาตัวเอง
จากภายนอกสู่ภายใน
ตอนที่เราอยู่ที่สกอตแลนด์ เริ่มสร้างชีวิตใหม่นี้
มันเป็นเรื่องของการต้องเติบโต
ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ดีนะ การเติบโตน่ะ
ผมสงสัยว่ามันจะเป็นไปได้หรือไม่ ที่จะตามรอยเดอะบีเทิลส์
แต่ตอนนี้พอมองย้อนกลับไป
ผมคิดว่าเราทำให้ สิ่งที่ดูเหมือนฝันที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นจริง
นั่นคือความมหัศจรรย์ของมัน
คำบรรยายโดย ดอม กัณฑ์พินิจชา
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร