Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Okay ka lang? - Pwede mo bang paki-dry-clean 'to?
- Oo. - Salamat.
Hi. Welcome. Salamat sa pagpunta.
Ang galing mo talaga. Salamat.
Patingin nga.
Nakuha mo! Isa kang henyo.
Salamat.
Walang mga sunflower, ha. At ilagay mo sila sa bawat mesa.
- Handa na 'yong kusina. - Salamat.
- Yes! - Salamat.
May problema sa sprinkler. Parating na 'yong gagawa.
- Gaano pa katagal? - Limang minuto.
- Nakaladlad na 'yong mga awning. - Okay.
- Ang ganda. - Oo, di ba?
Napakaganda.
- Tabingi ba 'yon? - 'Yong malaki?
- Oo. - Hindi.
Okay na lahat. Magiging maayos ang opening.
Naku, ayun si boss.
Oo.
- Linisin mo 'to bago dumating ang mga VIP. - Oo. Gagawin ko.
Iniiwasan ko nang manigarilyo.
- Maupo ka. - Hindi na, darating na 'yong mga tao.
May selfie wall tayo. Isang oras silang magbababad do'n. Upo ka.
Okay.
May sasabihin ako sa 'yo. Makinig ka.
Bumili tayo ng mga lumang building, ni-renovate natin,
nilagyan ng logo natin, nagbukas ng hotel. Ang ganda. Nakaka-proud.
Pero matagal mo nang gusto na ikaw mismo 'yong gagawa ng building.
Pumayag na ang Weltzer, at may nahanap na 'kong magandang lugar.
Sa...
Málaga.
- Málaga? - Oo.
May dating mango farm do'n na pag-aari ng isang Dane. Bankrupt na siya.
Pero mukhang malapit sa kanya 'yong lugar.
Limang taon na 'yon binibili ng mga kapitbahay pero bigo sila.
Doon ka papasok. Gusto kong puntahan mo at kumbinsihin mo siyang ibenta.
Wala bang ibang gagawa no'n?
Ikaw ang gusto ko.
Pangarap mo talaga 'to eh.
At gusto kong maging board member.
- Kailan? - Ngayon.
- Ano'ng "ngayon"? - Ngayon na.
Hindi pwede. Magbabakasyon kami ni Agnes.
- Isama mo siya. Isang linggo kayo ro'n. - Nangako akong pupunta kami sa Bornholm.
- Seryoso ka ba? - Oo.
Okay. Sa Bornholm, talaga?
Gusto niya sa Bornholm eh. Nangako ako.
Hay...
- Pupunta 'ko pagkatapos ng bakasyon namin. - Pero ngayon kailangan.
Tatlong taon na 'kong di nagbabakasyon. Pag inatras ko pa—
Gusto kong maging board member. Botohan na in two weeks, kaya dapat ngayon na.
Di naman mawawala ang Bornholm. Sa kasamaang-palad.
Kaya pupunta ka sa Málaga at mag-e-enjoy. Ipakita mo 'yong galing mo, okay?
Okay. Pupunta ka ro'n at mag-iisip ng magandang concept
at itatayo ang pinakamagandang hotel na bitbit ang pangalang Weltzer.
Ito ang pangarap mo, Lærke.
Buwisit na panahon 'to!
Hi.
- Ang galing. Salamat. - Salamat.
Nakakainis ka!
Galit ba siya?
Di mo kasi pwedeng basta baguhin 'yong plano.
Excited siyang makasama ka eh.
'Yon nga ang gagawin namin.
Ang cute no'n, pero hindi eh, di ba?
Magtatrabaho ka eh. Pa'no mo itatago 'yon?
Kilala mo naman si Joan eh. Di ko alam ang gagawin.
Oo nga.
Kumusta si Vivi?
May sasabihin ako tungkol kay Vivi.
Talaga? Patay na siya?
Patay na siya, at gusto mo 'kong balikan.
Magkakaanak na kami. Buntis siya. Magkakaanak na kami.
Makakapunta na ulit ako sa PTA. Kasama si Vivi.
Oo, mahirap, pero ano ba'ng magagawa mo pag mas bata 'yong nakuha mo, di ba?
Hindi na pala gano'n kabata. Hindi na—
- Tama na nga. - Oo nga. Sige.
- Sasama ba siya? - Oo. Kailangan kong sabihin sa 'yo na...
hindi siya nakapasok sa school of architecture.
Di ba sa August pa malalaman?
Sa August ang pasukan. Sumagot sila two days ago.
Puta! Dapat tinawagan niya 'ko.
- Dapat tumawag siya? - Puta!
Dapat tinawagan ko siya eh. Dapat ginawa ko.
- Nagtatrabaho ka eh. - Ang tanga ko!
Medyo. Hayaan mo na. Pagdating n'yo ro'n at gusto mong bumawi sa kanya,
dahil tanga ka, at puro ka trabaho, kaya ibibigay mo sa kanya ang lahat, at...
Mahalaga 'to. Makinig ka. Wag mo siyang hahayaang magmaneho kahit ano'ng mangyari.
- Hi, anak. - Hi, anak.
Okay. Mag-enjoy kayo.
Mag-e-enjoy kami.
- Pakikumusta 'ko kay Vivi. - Oo.
May pinto dito eh. Bye. Mag-enjoy kayo.
Love you.
Hi, anak.
"Hi, Ma."
- Hi, anak. Sa airport tayo. - Sige po.
Sinabi sa 'kin ni Papa 'yong tungkol sa school of architecture. Sorry.
- Mag-apply ka ulit next year. - Ayokong pag-usapan 'yon.
Akala ko sa August pa malalaman, kaya di ako tumawag.
Magiging ganito ka ba buong bakasyon?
Hindi bakasyon 'to! Hindi ako tanga!
- Excuse me. - Pero—
Makikiusap sana 'ko. Ito ang anak kong si Elton.
Gusto niyang makitang lumipad ang eroplano kaya lang sa aisle kami nakaupo.
Sa bintana ba 'yong naka-book sa inyo?
Hindi sa bintana eh, sa ibang upuan.
Naku, malas naman.
Oo nga eh.
Umaasa sana 'ko na papayag kayong makipagpalit.
Hindi, salamat na lang. Okay na kami dito.
Okay.
Tatlong taon lang si Elton, at bibisita siya sa tatay niya sa Spain.
Unang beses niyang lilipad, kaya takot siya.
Pero ito 'yong na-book at binayaran namin, kaya hindi pwede.
- Eto na lang. - Hindi, d'yan ka lang.
Sinabi ko nang hindi. Upuan namin 'to.
Wag kang malungkot, anak.
Baka makabuti sa kanya ang matanggihan kahit minsan.
- Wag mo 'kong paluin! - Dito na kayo.
- Sigurado kayo? - Oo.
- Salamat! - Walang anuman.
- Napakabait mo. - Nakukuha ng mga bata ang gusto nila.
- Oo nga! Salamat! - Sige.
Magpasalamat tayo kay kuya.
Nakakainis na babae.
Grabe ka talaga.
Ako? Siya 'yong nakakainis. Dapat nag-book siya sa bintana.
Hindi siya dapat nakikiusap— Hindi ko kasalanan na—
Shh!
- Dapat nag-book siya— - Ulitin mo pa 'yan...
Dapat nag-book siya ng ticket niya.
Lakasan natin 'yong volume ng iPad.
Umorder tayo ng pagkain pagdating sa bahay?
At isang baso ng wine?
Saan tayo tutuloy?
Tutuloy tayo sa isang finca. Isa 'yong— Oo.
- Alam ko 'yong finca. - Oo.
Danish 'yong may-ari, at si Joan ang nag-asikaso ng tutuluyan natin.
- Isang lalaking naka-sex niya? - Sigurado akong nagtitirahan sila.
Kadiri!
- Bakit? - Wag mo sabihing "nagtitirahan."
Bakit? 'Yon ang tawag do'n eh.
Nagtitirahan sila...
nang nagtitirahan do'n. Puro tirahan, alam mo 'yon?
Hindi ko kasalanan 'yon. Hindi ko desisyon 'yon.
Pero gano'n eh. Hilig nilang magtirahan. Lalo na sa lugar natin.
Ayaw mo ng salitang 'yon? Tirahan?
- Tirahan dito, tirahan do'n - Tama na!
Puro tirahan— Kadiri!
Ano'ng ginagawa natin?
May titingnan lang ako.
Nandito na tayo. Ayan.
Ano bang lugar 'to?
Dito...
Okay.
- May titingnan ako. Gusto mong sumama? - Dito na lang ako.
Sige. Babalik ako.
Grabe, ang init dito.
- Hi! - Hi.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Ano'ng ginagawa ko dito?
Dito ako nakatira.
- Dito ka nakatira? - Oo.
Okay.
- Sabi sa 'kin, dating mango farm 'to. - Plantasyon.
Okay.
Ito ang tahanan namin, at nag-o-operate pa 'yong plantasyon.
- Okay. - Oo.
Ano'ng maitutulong ko?
- Sobrang init, 'no? - Oo.
Gusto ko ng cold drink.
Sige. Maupo ka muna sa sofa. Pupuntahan kita.
Sige.
Pag ikaw na.
Oo, doon.
Okay. Salamat.
Okay.
Eto.
Okay. Wow.
Bakit?
Di pa 'ko nakakita ng ganito karaming gawa sa mangga.
Plantasyon 'to ng mangga eh.
May mangonade.
Hindi, ang tawag d'yan, mangonade.
Mangonade.
Parang lemonade.
Pero mangga imbes na lemon.
Mangonade?
- Gusto mo? - Oo.
- Kailangan kong tikman 'yon. - Sige.
Salamat.
"Mangonade"?
Pambihira. Mangonade.
May Wi-Fi kayo?
Oo. Naka-6G kami rito.
Mukhang wala. Dibale na.
Hi. May maitutulong ba 'ko?
Sorry. Alam mo ba kung saan may signal dito?
Mahina ang signal dito.
May phone kami sa shop, kung importante 'yan.
Kung medyo importante lang, gamitin mo 'yong phone ko.
Ano 'yong "medyo importante"?
Pag may nag-post ng pamba-bash sa 'yo,
at kailangan mong sagutin agad at di dapat patagalin.
Alam mo na. Hindi life or death, pero hindi rin nakakatuwa.
Okay.
Ako si Paula.
Agnes.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Ang totoo, hindi ko alam.
Nandito kasi 'yong nanay ko.
- Ayun. - Okay.
Kung gusto mong magpalipas ng oras,
titingnan ko 'yong mga mangga sa south.
Gusto mong sumama?
- Sige. - Tara.
Tagasaan ka?
- Sa Denmark. - Uy! Taga-Denmark si Alex.
- Sakay na. - Sino si Alex?
Dati siyang asawa ng kapatid ko.
Okay.
Salamat.
Okay.
Kakaiba kasi sobrang tamis at saka malagkit, tapos 'yong baso...
hindi kagandahan, pero okay na rin.
Okay na rin. Hanga ako.
Wow! Okay.
- Bakit? - Wala pa 'kong narinig na nag-compliment—
- Compliment ba 'yon? - Oo.
Compliment 'yon. Na may kasamang...
pang-iinsulto.
Di ba lagi lang maganda 'yong compliment?
- Talaga? - Sa tingin ko.
Duling ka.
Pakiulit.
- Ano 'yon? - 'Yong mga mata mo, duling.
Hindi. At saka pambabastos 'yan.
Oo, pero kaakit-akit. Compliment 'yon.
Okay. Nakakatawa. Sobra.
Pinadala ka ng Weltzer, tama?
Oo.
Ang layo ng biniyahe mo para lang sa wala.
Nilinaw ko na na hindi ako magbebenta.
Kaya umuwi ka na at magbenta ng waterfront houses.
- Hindi ako real estate agent. - Mukha kang agent. Sorry.
Okay.
Bastos ka. Nakaka-bad trip dito.
Okay. Seven.
- Seven? - Seven euros para sa mangonade.
Walang problema. Eto.
Cash lang ang tinatanggap namin.
Kataka-taka na wala kayong mga customer dahil sa serbisyo mo.
- Maraming customer, pero walang panukli. - Seryoso ka?
Oo. Baka may makita kang mabibili sa mango shop namin.
- Wala. - Mango juice?
- Hindi, ayoko na. - Dried mango?
- Lalong hindi. - Mango jam?
- Alam mo kung ano? - Mango vinegar?
Walang dating. 'Yong mangonade mo. Ang sagwa pa ng pangalan.
- Mango beer? - Hindi na.
- Mango chutney? - Salamat na lang.
Ang sarap-sarap eh.
Buwisit.
Agnes!
Pambihira.
Hi. Ganito. Wala sa kotse 'yong anak ko, at di ko siya makontak. Walang signal eh.
- Anak mo? - Oo.
- 'Yong dalaga sa eroplano? - Oo.
- Malaki na siya. - Alam ko, pero—
- Baka naglibot lang siya. - Saan siya pupunta?
Buwisit.
Paula?
- Nand'yan ka ba? - Ano?
Si Paula 'to.
- May isinama ka bang babae? - Oo.
Magsabi ka ng "over" pag tapos ka nang magsalita. Over.
Pakibalik mo na siya bago pa 'ko patayin ng nanay niya.
No problem, boss. Papunta na kami d'yan.
Okay. Salamat. Ipinasyal siya ni Paula.
Sino naman si Paula?
Pamilya ko si Paula. Okay lang. Papunta na sila.
Sa mga sosyal na bisita lang 'yong sosyal na kape?
Ilang taon na 'yang di gumagana.
Salamat.
Wag mong personalin. Di namin kailangan ng malalaki at pangit na hotel dito.
Buti na lang hindi pangit 'yong sa 'min. May taste kami.
Ang pangit talaga ng signal n'yo dito, 'no?
Oo. Wala rin kaming tubig dito sa gabi mula 11 p.m. hanggang 7 a.m.
Ang hirap magdilig ng mga puno.
Oo. Buti na lang 'yong mga kaibigan mo,
na nagtayo ng mga hotel kung saan may tubig, laging may tubig.
Para sa mga pool nila.
Oo na.
- At mga Jacuzzi. - Parating na 'yong anak ko. Dinig ko na.
- Mga fountain. - Salamat sa kape.
- Saan ka ba galing? - Namasyal lang.
Namasyal ka. Dapat nagpaalam ka!
Nakakatawa 'yon?
- Nagpapakananay ka? - Nakakatawa.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng nangyayari?
Nandito sila para bilhin 'tong lugar.
Pinag-iisipan mo lagi ng masama 'yong mga tao.
'Yon ang totoo.
Kailangan ko bang palaging mag-alala kung nasaan ka?
Nasa sa 'yo 'yon.
Dahil ba wala tayo sa Bornholm?
Pinaparusahan mo 'ko dahil do'n?
- Eh di ihatid mo na lang ako sa airport. - Para kang bata.
Wag mong subukan!
Maupo ka d'yan.
Pambihira.
Buwisit.
Agnes. Eto, o. Kunin mo 'tong susi para sa finca.
- Di ko alam kung saan 'yon. - May "Casa Dona" sa pinto.
- Nasa dulo ng kalye. - Hagdan 'to!
Alam mo kung gaano karami ang hagdan sa Bornholm?
Pati 'yong Sky Mountain at iba pa.
Sobrang daming hagdan naman nito.
Order tayo ng pizza?
Hindi ako gutom.
Ano? Pambihira. Hindi pa tayo kumakain.
- Hindi ako gutom. - Eh burger?
Matutulog na 'ko.
Fries?
O masarap na pasta?
Matutulog na 'ko! Good night.
SALAMAT SA WINE. NAKITA KO NA 'YONG PROPERTY. PWEDE KA BANG MAKAUSAP?
SENT TO: JOAN
MAG-USAP TAYO BUKAS...
OKAY BA 'YONG FLIGHT MO? FIVE STARS 'YONG BEEF WELLINGTON NATIN.
Agnes?
NAMASYAL AKO, MAMAYA NA LANG.
P.S. WAG PANTAY-PANTAY 'YONG MGA BALCONY NG HOTEL PARA MAS MAGANDANG TINGNAN!
Hi. Akala ko tumigil ka na sa paninigarilyo?
Oo nga. Ano'ng tingin mo sa property?
- Nag-o-operate pa 'yong farm. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Mango farm 'yon eh, o plantasyon, 'yon ang tawag niya ro'n.
Gigibain natin 'yon. May tubig at kuryente na, di ba? Eh 'yong Internet?
Sobrang hina, pero mapagtitiyagaan.
Maaayos 'yon. 'Yong may-ari ang problema. Nakakainis siya, at ayaw magbenta.
Focus lang sa goal. Kilalanin mo siya at kumbinsihin mo. Do'n ka magaling.
Oo, pero matatagalan kesa sa inaasahan. Masyado siyang—
- Naiintindihan mo ba? May plano na tayo. - Oo naman.
Twelve days na lang, board meeting na. Makakahanap ka ng paraan.
- Oo. - Joan, ready ka na?
- Sige na. Tawag ka pag may kailangan ka. - Ako ang bahala.
- May tiwala ako sa 'yo. Bye. - Bye.
Okay, deal. Kukunin ko next week.
- Sige. Bye. - Bye.
Seryoso ka ba?
Hi, ganda. Ano 'yon?
Seryoso ka?
- Kailangan natin ng pera. - Kailangan din natin 'yong mga mangga.
Oo, pero nakausap ko si Hernando, at—
Okay na. Magagamit natin 'yong mga sasakyan niya sa pag-harvest.
Bakit?
Ewan ko. Kasi...
pakiramdam ko lagi na lang akong lumalangoy nang pasalubong.
Hindi ka ba napapagod sa...
kakalangoy tapos...
walang nangyayari?
Sandali.
Saan ka pupunta?
Ipapasyal ko 'yong Danish girl.
- 'Tol. - "'Tol—" Ano?
Hindi natin sila mapagkakatiwalaan, okay?
- Ikaw ang di mapagkakatiwalaan. - Ako?
- Oo, ikaw! - Ako?
Ganda ng damit mo.
Salamat.
Mag-enjoy kayo!
Duling.
Buwisit! Pambihira naman.
Hi.
Sino sila?
Sina Carlos at Dimitri, may-ari ng hotel do'n.
Gandang damit ah. Kailangan nila?
- Kailangan nila? - Oo.
Katulad sa 'yo. Limang taon na nila 'kong sinusuyo na magbenta sa kanila.
- Pwede mo ba 'kong ipasyal? - Ipasyal ka?
- Hindi, magha-harvest na kami. - Ano'ng ginawa mo sa Copenhagen?
- Sinabi ko na. - Sige na.
Walang bibiyahe ng apat na oras para tumanggi sa alok.
Bakit ka pumunta ro'n?
Okay.
Kinausap ko 'yong bangko para sa loan extension.
- Hindi sila pumayag? - Hindi.
Magkano'ng utang mo?
Kailangan na naming mag-harvest.
Di kita maintindihan.
Nilinaw ko na. Okay? Hindi ibinebenta 'tong lugar.
Ano'ng gagawin mo?
- Gagawa ako ng paraan. - Hindi.
Akala mo gold mine 'to. Hindi.
Naluluging mango farm 'to.
- Plantasyon. - Plantasyon. Kahit ano pa.
May utang kang 4.9 million.
Wala kang savings at mga ari-arian. Ano'ng plano mo?
Plano kong magtrabaho, at ikaw, umuwi.
Okay?
Salamat sa pagpunta.
Bababa ako rito. Sana hindi ako dumausdos.
Saglit na ikot lang.
Sakay na.
Ang ganda.
Oo.
Napakaganda ng lugar na 'to na may ganyang view
at may simoy na galing sa northwest bitbit 'yong amoy ng—
Amoy ng mangonade.
Nandito na tayo.
Oo nga.
Salamat.
Ito ang sentro ng plantasyon.
Dumadaloy 'yong ilog sa bahay pababa sa taniman.
Okay?
- Kailan 'to mga mahihinog? - Hinog na.
Namumunga 'yan mga bandang April, at hinog na ngayon.
- Good morning. - Good morning.
Inaabot ng anim hanggang sampung taon bago mamunga ang isang puno.
- Hi. - Hi, kumusta?
Okay ka lang?
Pangarap mo ba 'to?
Oo. Pangarap ko nang magkaplantasyon ng mangga mula pa no'ng limang taon ako.
Talaga?
Hindi totoo 'yan.
Ano'ng trabaho mo noon?
Abogado ako.
- Abogado? - Oo.
Bakit ka tumigil?
Na-in love ka?
Okay naman.
So, na-in love ka nga, tapos nagtayo kayo ng mango farm?
- Plantasyon. - Plantasyon.
Hindi, ito...
sa pamilya niya 'to.
- Magtatrabaho na 'ko. - Sige.
Kaya mo na pabalik?
- Seryoso ka? - Kaliwa, kanan, kaliwa, tapos pababa.
Sakay ng ATV?
Hindi! Pero masarap maglakad d'yan.
Ang dami kong gustong ipakita sa 'yo.
Magugustuhan mo.
Maganda rito.
Gusto kong pumunta sa beach.
Gusto kong lumangoy, pag sobrang init.
Walang beach sa Frigiliana.
Okay.
Sobrang ganda nga rito.
Oo. Maganda talaga.
Bakit mahilig ka sa mga building?
Gusto ko talagang maging architect.
Astig no'n.
May school na sinubukan kong pasukan, kaya lang di ako nakapasok.
- Subukan mo ulit next year. - Uy, sobrang ganda nito.
Nagustuhan mo?
Oo!
Gustong-gusto!
Alam ko na 'yong susunod na pupuntahan natin.
Tara. Dadaanan natin 'yong kaibigan ko.
Nandito ka pa?
Maupo ka.
Pa'no kung pwede silang magsama?
- 'Yong ano? - 'Yong mango f—
- Plantasyon. - 'Yong plantasyon at hotel ng Weltzer?
Ganito— Okay.
Kung ipe-preserve namin 'yong mga taniman, 'yong kultura, at mga puno.
Magugustuhan 'yon ng mga bisita ng hotel.
Bubuhayin ng hotel ang lugar at makakapagbigay ng mga trabaho.
May trabaho pa rin 'yong mga tao mo,
sa 'yo pa rin 'tong lugar, masaya ang Weltzer.
Magpapasok sila ng pera—
- Alam mong walang signal dito, di ba? - Napansin ko 'yon. Iniisip ko lang...
- Kalahating araw na walang kuryente. - Oo.
- Walang tubig sa gabi. - Kami na'ng bahala. Makinig ka.
Pag naayos namin 'yong infrastructure, makikinabang ang lahat.
Di ba? Mas maraming ginagawa, mas maraming trabaho.
Ano? Hindi pangit na idea, di ba?
- Taas, baba, gitna, inom! - Taas, baba, gitna, inom!
Ang galing no'n. Ang galing niya ro'n.
- Nagustuhan mo ba? - Oo.
NASAWI ANG MGA MAY-ARI SA SUNOG
TINUPOK NG APOY ANG TANIMAN NG MANGGA NASAWI ANG DALAWANG MAY-ARI
INILIGTAS NG ISANG DANE ANG BATANG BABAE SA SUNOG.
SILANG DALAWA LANG ANG TANGING NAKALIGTAS.
- Bago ka magalit, gusto ko lang sabihing— - Gusto mo?
Masarap, di ba?
Oo.
Kumusta ang araw mo?
Ang totoo, masaya.
- Talaga? - Oo.
Ipinakilala 'ko ni Paula sa isa sa mga kaibigan niya.
Tapos pumunta kami sa water park.
- Hindi parang mga bata. - Hindi. Di parang mga bata.
Ang totoo, para nga kaming mga bata.
- Mukhang ang saya n'yo. - Oo.
Eh ikaw?
Pumunta ulit ako sa plantasyon. Kaya ang sakit ng mga binti ko.
Bakit ka bumalik?
Para humanap ng paraan para maitayo 'yong hotel para sa Weltzer.
Alam ko.
- Nakita ko 'yong mga drawing mo. - Salamat sa input mo.
Welcome.
Pero tingin ko di mo sila mapapaalis.
Oo.
- Inimbita tayo sa party do'n. - Hindi.
Mango party 'yon, tama?
Oo, sa tingin ko.
Isang masayang mango party.
Sorry, di ko alam na di ka natanggap sa school.
- Hayaan mo na. Di na importante 'yon. - Hindi.
Di na importante 'yon.
Importante 'yon. Ang dami lang nangyayari ngayon.
Oo nga.
- Bakit? - Wala.
Sabihin mo na. Ano 'yon?
Ang daming nangyayari?
Sa nakalipas na 18 taon ba?
Naaalala mo ba 'yong lolo't lola mo?
Nanay at tatay ni Papa? Oo.
Oo, sila nga. Mga magulang ng papa mo, hindi mga magulang ko.
Alam mo'ng regalo ko no'ng ninth birthday ko?
Isang sticky note na may nakasulat na nagpunta sila sa Munich,
tapos binigay nila 'ko sa mga kapitbahay, binalikan ako makalipas ang isang linggo.
Hindi sapat na dahilan 'yon. Pero gusto ko lang sabihin na...
Gusto ng papa mo 'yong mga gano'n.
At napakagaling niya ro'n. Napakagaling niya...
tuwing Pasko, sa mga baon, at homework. Tapos, 'yong mga magulang niya—
Pag sinusundo kita, pakiramdam ko inilalayo kita sa tunay mong pamilya
at dadalhin ka sa miserableng apartment, kung saan sisigaw ka para tawagin siya.
- Kasalanan ko pa pala 'yon? - Hindi.
Sinasabi ko lang na nasa papa mo ang lahat ng kailangan mo. Sa bahay ko...
wala kang mapapala.
Nando'n 'yong mama ko.
Oo.
- Sorry. Ang corny no'n— - Hindi, wag kang mag-sorry.
- Ang sagwa ng— - Narinig ko 'yong sinabi mo.
Naririnig kita.
Weekend ngayon. Hindi kayo lalabas ng mga bago mong kaibigan?
Hindi, tingin ko pagod na sila at umuwi na.
- Pwede kang uminom kasama ang mama mo. - Oo.
Paulita, pakitulungan ako.
Nand'yan na.
- Galing ba 'yan sa south? - Oo.
Tingin mo magagamit natin 'yan sa harvest party?
Ewan ko.
Inimbita mo 'yong mga Danish?
Oo, inimbita ko si Agnes.
- Bakit? - Gusto mo siya.
- Ano? - 'Yong nanay niya.
Hindi ah!
- Oo ah. - Hindi!
Oo! Napansin ko, ang porma mo sa bago mong damit.
- May meeting kasi ako, kaya ko sinuot— - Okay.
- Di ko kailangang magpaliwanag sa 'yo. - Oo naman.
- Alex? - Ano?
Okay lang sa 'kin.
Sigurado akong okay lang din sa kapatid ko.
Ang totoo, sigurado akong matutuwa siya.
Pa'no kung pwedeng magsama 'yong plantasyon ng mangga at hotel ng Weltzer?
Kung i-preserve natin 'yong mga taniman, mga puno, at 'yong kultura.
Magugustuhan 'yon ng mga bisita, bubuhayin ng hotel 'yong lugar,
magkakaro'n ng trabaho 'yong mga local, at magtitiwala sila,
habang nag-e-expand tayo. Kailangan ko ng opinyon mo. Tawagan mo 'ko.
Bye.
Anong tingin 'yan?
- Kumusta? - Ano?
Bakit di mo na lang iwan si Joan?
Pinapayaman mo sila at ginagawa ang lahat para sa kanila.
- Kung gagamitin mo sa iba 'yang energy— - Di ba gusto mong maging architect?
O mas gusto mo nang maging financial adviser?
Anak ako ng tatay ko, di ba?
- Oo. - Kausapin mo si Papa.
- Tutulungan ka niya. - Saan?
Magsimula ng business.
Di ako magsosolo. Lalo pag paangat ako.
Tama na! Wala kang boyfriend o kaibigan, wala kang oras sa pamilya mo.
- Ano pa ba'ng kailangan mo? - Marami akong kaibigan.
Kailan ka huling nagka-boyfriend?
- Kailan? - Oo, kailan?
Ayokong 'yan ang pag-usapan natin.
Sabihin mo na!
Kailan ka huling nagka-boyfriend?
- Si Papa? - Oo. Si Papa.
Oo. Nagri-ring 'yong phone mo.
Malas naman.
Ayokong maging makulit. Sinasabi ko lang na...
Basa 'yong kamay ko. Pakipindot.
May mga kaibigan ako.
Hola, Paula.
Oo! Pupunta 'ko.
Pupunta rin 'yong mama ko.
- Hindi ako pupunta. - Oo, pupunta siya.
Gusto mong mag-drive?
Seryoso?
Oo.
Di ko alam bakit ayaw ni Papa. Dalawang beses ko lang nabangga 'yong kotse niya.
Pinagbawalan na 'ko habambuhay.
Iaatras ko lang.
- Marunong akong mag-reverse. - Ako na.
- Wag nga. - Mahusay.
- 'Yong kamay mo. - Mahusay.
- Deretso ka lang sa linya mo. - Oo!
Oo nga, pero konti pa.
- Pero nasa— - Ganyan. Okay na 'yan.
Duling ba 'ko?
- Ano? - Duling ba 'ko?
Lumapit ka nga.
Ano ba'ng ginagawa mo?
Mag-aral ka ngang magmaneho!
- Ikaw na'ng mag-drive? - Okay lang 'yan. Tumingin ka sa harap.
- Nakatingin ako. - Tumingin ka sa kalsada.
Kung kaya mong mag-drive dito, makakapag-drive ka na kahit saan.
- Hello! - Hello!
Masaya 'kong nakarating ka.
Siyempre naman!
- Kumusta? Okay lang? - Okay naman.
- Hello. - Hi. Kumusta?
Kumusta?
- Hi. - Sama ka?
- Hindi, kailangan kong umuwi, pero— - Sige na!
Sasagutin ko na 'to, pero pakikumusta ako. Mag-enjoy kayo. Okay, bye.
- Halika. - Hi, Joan.
Maganda sa taas.
Teka. Ang hina ng signal. Sasakay lang ako.
Ano'ng sabi mo?
Napakinggan ko 'yong message mo. Ano'ng nangyayari?
Gawin mo 'yong inutos sa 'yo.
Kalimutan mo 'yang mga local d'yan at plantasyon ng mangga.
Malapit na 'yong board meeting at di tayo pwedeng mabigo.
Kukumbinsihin mo siya at papipirmahin—
Maging bukas ka sa— Hindi ba pwedeng subukan nating—
Isara mo na 'yong deal, para ma-demolish na 'yang mango farm.
- Hello? - Sige na.
- Hi. - Bye.
- Hi. - Hi.
Tingin ko may— Oo, pindutin mo. 'Yong...
Pupunta ka ba?
Oo, sige. Susunod ako.
Grabe, ang init.
Kumusta ang lahat?
Grabe, sasakit 'yong mga tiyan natin sa dami ng nakain nating mangga!
Ang sayang party, di ba?
Oo!
Paula, mahal kita, ganda.
Eto na.
May sasabihin lang ako tungkol sa aking matalik na kaibigan.
Isang kaibigan na laging nakasuporta sa atin.
Nagsimula na si Juan.
May sasabihin ako sa 'yo.
- Ha? - Saglit lang.
- Sige. - Alex?
- Alex! - Alex!
Kailangan ko nang pagmukhaing tanga ang sarili ko.
- Sige lang. - Alex!
- Mamaya na lang. - Sige.
- Kumuha ka ng beer. - Oo.
Alex!
Go, Alex!
- Alex! - Alex!
Natutuwa akong nandito kayong lahat. At sigurado ako...
na sina Ría, Manuel, at Mari
ay matutuwa rin.
Lalo si Mari, matutuwa siyang marinig 'yong palyado kong Spanish.
Sasabihin ko na lang sa English.
Taon-taon nating ipinagdiriwang ang kasipagan n'yo,
'yong pag-aani,
at ang espesyal na komunidad na 'to.
Laging may hinahanap ang mga tao.
Isang bagay na mas malaki, mas makinang.
Gano'n ako dati.
Naghahanap ng kaligayahan sa mga maling lugar.
Ikaw?
Ang pamilya ay kaligayahan.
Binigyan tayong lahat no'n,
pero 'yong mga tao na pinipili nating makasama,
'yong mga pinipili nating makasama sa buhay araw-araw,
'yong mga taong pinipiling baguhin ang direksiyon ng buhay nila
para makasama tayo...
'yon ang pamilya.
Ang komunidad na 'to ang pamilya ko.
Alam ko kung paano sinisiguro ng lugar na ito ang pamumuhay ng komunidad na ito.
At gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para di 'yon magbago.
Pangako 'yan.
Okay, mag-celebrate na tayo. Ano nga 'yon? "Celebramos"?
- Celebramos! - Celebramos!
Isang beer nga.
Salamat.
Isang beer, please.
- Cheers. - Cheers.
- Ano 'yong— - Ano—
- Ikaw muna. - Nagustuhan ko 'yong speech mo.
Salamat.
Hindi ako seryoso ro'n.
Ano 'yong sasabihin mo?
Wala. Hindi naman importante.
Hindi ka talaga marunong mag-Spanish? Hindi mo natutunan?
Tingin ko ang husay no'ng Spanish...
na ginagawa ko ngayon.
Tingin ko ang fluent ko na.
- Hola. - Hola, bonita! Kailangan kong—
Oo, sige.
Hindi ka naniniwala sa 'kin!
Naniniwala ako! Lilipad ka.
Talaga!
Rescue pilot!
Hello? Ano 'yon?
Eto na.
- Hi. - Hi. Kumusta?
- Okay lang siya. Nag-ano sila— - Talaga?
- Nasobrahan sila. - Patingin nga. Anak?
- Okay lang siya. - Okay ka lang? Ha?
- May dumi 'yang mukha mo. - Wow. Halika na, sa taas!
- Kaya mo na siya? - Halika na. Akyat na. Matulog ka na.
- Hindi ko— - Tumayo ka! Anak.
- Okay. - Pakihawakan siya.
- Sige. Saan siya dadalhin? - Sa taas.
- Okay. - Baka mauntog ka. 'Yong pinto ro'n.
Sige.
- Doon. - Hawak mo siya?
Oo. Malapit na, anak.
Hubarin natin 'yong sapatos mo. Ayan.
Salamat.
Gusto mo ng wine?
Sige, salamat.
- Nasa eroplano sila? - Oo. Pero—
Nasa eroplano sila?
Oo, nasa eroplano sila.
Totoong eroplano?
- Oo. Maliit lang. - Hindi!
- Oo nga. - Maliit na eroplano?
At hindi sila— Hindi naman sila lilipad.
- Siguradong idea 'yon ni Paula. - Hindi.
- Seryoso— - Pusta ko—
- Hindi. - Sigurado ako!
Makinig ka. Akala ni Paula sikreto 'yon, pero gusto niyang maging pilot.
Kaya idea ni Paula 'yon.
Okay.
- Duda 'ko ro'n. - Sinabi ni Agnes 'yong project niya.
Project?
Oo. 'Yong tinanggihan sa application niya.
Sinabi niya 'yon sa 'yo?
Oo. Siguro mas naintindihan ko kung di niya nakalahati 'yong bote ng rum—
- Oo, sigurado 'yon. - Pero matalino siya. Napakatalino.
Kaya pala proud ka sa kanya.
Di niya 'yon sinabi sa 'kin.
'Yong project. Wala akong alam tungkol do'n, pero...
di ko rin naman tinanong.
- Eh ikaw? - Pa'nong ako?
- Ano'ng gusto mo? - Ako?
Ano 'yong pinakapangarap mo? Importanteng tanong 'yon.
Ewan ko. Di ko na naisip 'yon mula no'ng...
Mula no'ng sunog?
Naaalala ko na...
pakiramdam ko...
kinuha sa 'kin ang lahat.
Lahat ng meron ako, lahat ng minahal ko,
lahat ng pinaniniwalaan ko...
kinuha sa 'kin sa isang iglap lang.
Pero tiningnan ko si Paula.
Itong munting bata na...
Nawala sa kanya ang lahat.
Kaya naisip ko na lang...
na buhayin ulit 'yong farm, at inalagaan ko siya.
Tapos lumipas ang panahon...
at eto na kami.
Gusto mo ba talaga ng mga mangga?
Hindi. Masyadong matamis eh.
- Masyadong matamis. - Masyadong matamis.
Lærke?
JOAN ZEUTHEN MISSED CALL
KUMUSTA 'YONG PLANO NATIN? NAPAPIRMA MO NA BA SIYA?
Magde-day off na muna 'ko ngayon.
Puntahan natin 'yong tindahan na sinabi mo?
Kung gusto mo?
May text message ka.
'Yon pala ang plano mo?
Di ko alam kung pa'no sasabihin sa 'yo.
Naiintindihan ko na kung bakit nahihirapan si Agnes magkuwento sa 'yo.
Pakisabi sa kanya na welcome siya lagi sa 'min.
Ingat sa biyahe.
Ma?
Hi, anak.
Okay ka lang?
Nakakagawa tayong lahat ng kapalpakan pag gusto natin ang isang tao.
- Aminin mo nang gusto mo siya. - Hindi.
- Sabihin mo. Kailangan mong sabihin. - Tama na.
Gusto mo lagi kontrolado mo ang lahat.
Hindi ito tungkol sa kung gusto ko siya o hindi.
Eh tungkol saan?
Hindi ako 'yong tipo na pangrelasyon.
Ako 'yong tipo na dapat iwasan.
Hindi ako nakakapagpasaya ng tao.
Nakita ko na.
Mukha siyang masaya.
Oo.
At kung may makakalutas ng problema, ikaw 'yon.
At alam mo 'yon.
At kahit ano'ng mangyari...
binigyan mo 'ko ng isa sa mga pinakamasayang bakasyon.
At napasaya mo talaga 'ko.
Hola.
Excuse me.
Ay, hindi pwede!
Hindi, upuan ko 'yan, at nasa upuan ko 'yong bag mo.
Salamat.
- Maraming salamat. - Welcome.
- Hi. - Hi.
- Di ba may baby ka? - Ano 'yon?
Di ba may kasama kang baby?
Ay, oo. Kasama niya 'yong tatay niya sa Spain.
Half-Spanish, half-Danish.
- Interesting. - Oo. Okay naman 'yon.
- Ano'ng problema mo? - Wala.
Parang meron. Pwedeng magpahinga ka muna? Trabaho ka nang trabaho buong umaga.
Pwede bang kausapin mo 'ko?
Alex, magpahinga ka nga muna!
Pambihira!
Alex!
Alex.
Alam mo, no'ng nagtanong ka tungkol sa...
pagiging pagod...
Cansado, alam mo 'yon? Na lagi na lang lumalaban?
Oo.
At ano?
Ako ba 'yong tinutukoy mo o ikaw?
Siyempre ikaw. Tingnan mo'ng sarili mo, mukha ka nang gurang.
Okay.
Naaalala ko no'ng kasama pa natin si Mari.
Bukambibig mo 'yong tungkol sa pagpapalipad.
Flight school.
Oo.
Pero...
masaya 'ko rito eh.
Alam mo 'yon?
Ikaw ba?
Siyempre naman.
Aalis muna 'ko.
- Kukuha 'ko ng tanghalian. - Okay.
- Okay? - Okay.
Hi, sexy.
- Kumusta? - Ipinadala 'to ng board.
- Mukhang nagtagumpay tayo. - Pero ayaw niyang pumirma.
Nakuha ko 'yong kontrata kaninang umaga.
Di ko alam 'yong ginawa mo. Mahusay. Pumirma na siya.
Mga ilang dokumento na lang, tapos pupunta ka na sa Málaga.
Maaayos 'yon sa loob ng ilang linggo, tapos pupunta ka ro'n,
gigibain lahat, magtatayo, magde-decorate, magte-train ng mga staff, at magbubukas.
Oo.
Aalis na 'ko.
Pero...
Okay.
TUMATAWAG AKO. NAG-SEND AKO NG MESSAGE.
TAWAGAN MO 'KO. MALI KA NG INTINDI...
MAGPAPALIWANAG AKO. NAPAKASAYANG GABI NO'N. SORRY.
- Hi. - Hi.
Hi.
Nabasa ko 'yong mga application. Napakaganda.
Nakasunod lahat sa patakaran. Walang makikitang butas.
- Pwede bang uminom? - Sige.
Nasa'n na nga ako?
Kinausap ko 'yong bangko. May utang na 4.9 million ang kaibigan mo.
Kung di siya makakabayad, mawawala sa kanya 'yong farm.
Okay, nasabi ko na. 'Yon lang.
- Salamat at sinubukan mo. - Oo. Walang anuman.
Kumusta si Agnes?
- Tingin ko nami-miss ka niya. - Hindi.
Nami-miss niya lang 'yong Málaga.
Oo, 'yon din. Tingin ko nami-miss ka rin niya.
Humahagok ka ba talaga pag humihinga?
Ano?
- Humahagok 'yong paghinga mo. - Ano?
- Itigil mo. Nakakainis. - Di ko mapipigilang huminga.
- Normal 'yong paghinga ko. - Hinihingal ka.
Okay. Makinig ka. Magkakaro'n kami...
ng gender...
reveal.
Magkakaro'n kayo ng ano?
- Magkakaro'n kami ng... - Ng ano?
...gender reveal.
Parang baby shower, siguro.
Gender reveal? Baby shower? Talaga?
- Gusto 'yon ni Vivi. - Talaga?
- Oo. Gusto mong pumunta? - Ayoko!
- Para kay Agnes? - Ayoko.
Para kay Agnes at para sa 'kin, kahit saglit lang?
Salamat.
Alam ko na. Salamat. Pwedeng sa 'kin na lang 'to?
Para kay Vivi. Maganda kung makakatikim siya kahit isang baso lang.
Kunin mo na.
Salamat.
May 14-day withdrawal period 'yong kaibigan mo, kung kailangan niya.
Okay? Bye.
- Salamat sa tulong mo. - Sa gender, ha?
IBENTA RIN NATIN ANG BAHAY MO? LIBRE ANG APPRAISAL! SOLD!
...two, one!
Ayos. Babae ulit.
Ayos.
Okay, kumain na tayo.
Nag-uusisa ka ba?
Hindi.
'Yan ang project mo?
Oo.
'Yan nga.
- Pa'no ba 'yan? - Di mo kailangang magtanong.
Pero gusto kong malaman.
- Alam mo 'yong mga tiny house, di ba? - Oo.
Bale, may sariling bahay ang bawat isa.
Tapos paghahatian 'yong malalaking gastusin, gaya ng...
mga solar panel, geothermal heating o wind, depende kung saan ka nakatira.
Iisa 'yong supply ng tubig at heating system.
Gawa 'yong mga bahay sa biogenic materials.
Mas maganda kung regenerative.
Gawa 'yong mga pader sa pinatigas na putik
at insulated ng seagrass, at may mga shingle roof
na gawa sa mga scrap na kahoy para dynamic at environment-friendly at...
Bakit?
Ang gandang idea eh.
Galing sa 'yo.
Salamat. Sabihin mo 'yan sa school of architecture.
Kalimutan mo na 'yon.
Oo. Bahala na sila.
Nakausap mo na si Paula?
- Oo. Nagte-text kami. - Talaga?
- Nakausap mo na ba si Alex? - Hindi pa.
Baka walang signal do'n.
Tawagan mo na kasi siya.
May cake.
Sige. Bababa na 'ko.
Agnes!
Umakyat ka muna.
Bakit?
Mag-empake ka.
Tanga ka ba?
Oo, siguro.
- Magtatayo kami kahit wala ka. - Di n'yo maitatayo ang hotel na 'yan.
Siguro sa ibang lugar, pero...
hindi sa plantasyong 'yon.
Ano'ng magagawa mo?
- May kontrata na kami. Pumirma na siya. - May 14 na araw pa siya para umatras.
Okay.
Okay. So, gusto mong pigilan 'to?
Di mo kailangang maintindihan.
Nagpapasalamat ako sa lahat.
Sorry talaga, pero ito ang dapat mangyari.
Kailangan kong gawin 'to.
Sesante ka na.
Oo.
Buwisit!
Kumusta?
Okay naman. Ikaw?
Oh, my God!
Bumalik ka!
Masaya 'kong makita ka.
- Bakit ka nandito? - Pwede ba tayong mag-usap?
- Wala tayong dapat pag-usapan. - Five minutes lang tapos hahayaan na kita.
Kailangan kong mag-harvest. At wala na tayong dapat pag-usapan. Okay?
Okay.
Okay lang kaya sila?
Oo.
Okay lang sila.
Okay.
Tapos na ba?
Oo.
- Tapos na ba? - Oo.
- Pwede na ba tayong mag-usap? - Ililipat pa 'yong mga kahon.
Pasuyo. Salamat.
Sige na.
- Nakatayo lang tayo rito. Makinig ka. - Nagtatrabaho ako.
Mga mangga 'to, hindi insulin. Pwede bang pakinggan mo 'ko?
- Ano'ng— - Mahirap—
Sabihin mo na!
Mahirap humingi ng tawad kung sinisigawan kita.
Pero sorry!
Sorry, masama 'yong ginawa ko. Sinubukan ko, pero pumalpak.
Ang husay mo nga eh.
Nakuha mo na 'yong gusto mo.
Nabili n'yo na 'yong lugar. Maitatayo n'yo na ang hotel n'yo. Mahusay.
Bakit ka nandito?
Dahil sa 'yo.
Nandito ako dahil sa 'yo.
- Di mo kailangang magbenta sa Weltzer. - Ano?
Binenta ko 'yong apartment ko, at nag-loan ako ng pera.
Ang totoo, malaking pera.
Malaking-malaki.
Binenta mo 'yong apartment mo?
Oo.
May malaki kang utang.
Oo.
Wala kang ari-arian?
Wala.
Ano'ng plano mo?
MAKALIPAS ANG 12 BUWAN
'Tol!
Proud ako sa 'yo.
Nagawa ko!
Unang araw sa pilot school.
Yes!
Galing mo, girl!
Hello.
- Ganda. - Hi.
- Hi, girl. - Hi, girl.
- Masaya ba? - Sobrang saya!
Mukhang maganda ah.
Ang ganda mo.
Proud ka ba?
Oo. Sobra.
- Umiiyak ka? - Ano?
- Umiiyak ka? - Umiiyak ako? Hindi!
Sobrang proud ka kaya naiiyak ka?
- Konti lang? - Hindi.
Patingin nga.
- Basang mga mata. - Pawis 'yan.
- Pawis sa mata— - Pinagpapawisan ako.
Tingnan mo. Tingnan mo'ng ginawa mo. Proud na proud ako!
Nagawa natin!
Oh, my God!
- May kailangan tayong pag-usapan. - Okay.
Hindi pwede 'yong mangonade sa menu. Di nila gets 'yon!
Maiintindihan nila pag ipinaliwanag mo. Lemonade, mangonade.
- Pero— - Magdadagdag din tayo ng avocade.
- Ano? - Avocade.
Galing sa avocado. May lemonade, mangonade, avocade. Wow!
Ang gandang idea, di ba?
Hinding-hindi mangyayari 'yon!
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz