Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
DYSTRYKT MASAKA, UGANDA
Gotowi? Zaczekajcie.
Spróbujmy jeszcze raz.
Jesteśmy razem?
Powiedzcie sobie, że dacie radę!
Powiedzcie: „Zrobię to!”.
No chodźcie! Kto ostatni, ten zgniłe jajo!
Pokażcie im.
No dalej!
W dół!
Muzyka sprawia, że zapominasz o stresie i problemach.
Masaka Kids zainspirowały i zmieniły wioskę
poprzez muzykę.
Ale słuchając ich historii zrozumiecie, że dla tych dzieci świat nie miał nadziei.
- Jesteśmy gwiazdami Afryki! - Gwiazdami!
MASAKA KIDS: MUZYKA W SERCU
Masaka Kids Africana zapewnia dom ugandyjskim dzieciom,
sierotom, bezdomnym i tym, którymi rodziny nie mogły się zająć.
Będziemy tańczyć!
- Zatańczymy to. - Zaczynamy!
Raz, dwa, trzy!
I tańczymy!
Założyliśmy Masaka Kids Africana,
żeby odmienić życie dzieci z getta i ulic.
Dzieci w trudnej sytuacji, które potrzebują naszej pomocy.
Nazywamy siebie ambasadorami dla dzieci z getta i ulicy.
Robimy to poprzez taniec.
Robimy to poprzez śpiew.
Robimy to poprzez muzykę.
Jestem w nastroju!
W nastroju do tańca!
Jestem w nastroju!
Zacznij tańczyć! Zejdź w dół! Dobrze się bawię!
Jestem w nastroju!
Zatańczmy więc!
Zatańczmy!
Bawmy się!
Zatańczmy!
Cieszy nas, gdy widzimy, że życie tych dzieci się zmienia.
Region Masaka ma najwyższy w Ugandzie wskaźnik zarażeń wirusem HIV.
Szacuje się, że połowa dzieci poniżej 15 roku życia
straciła co najmniej jednego z rodziców.
Wiele dzieci umiera na ulicach.
Wiele jest wykorzystywanych, a my nawet ich nie widzimy.
Mieszkałem na ulicy.
Wiem, jak tam jest.
Byłem młody, gdy zmarła moja matka.
Blizny na twarzy
i z boku głowy
zawdzięczam macosze.
Wolałem się wyprowadzić niż umrzeć w domu.
Życie na ulicy nie było łatwe.
Za dnia zbieraliśmy złom, żeby go sprzedać i kupić jedzenie.
Każdy, kto zbierał złom w Katwe,
był uważany za złodzieja i bity.
Ta sytuacja zaczęła mnie męczyć.
Ale gdy myślałem, żeby z sobą skończyć,
widziałem moją matkę, która pytała, dlaczego chcę się zabić.
Miałem taką piosenkę, którą sobie śpiewałem.
Jestem w niebezpieczeństwie Czuję fale, cierpię
Matka mnie opuściła
Ta piosenka dodawała mi otuchy i czułem, że niedola się skończy.
Przez jakiś czas handlowałem ubraniami.
Za zarobione pieniądze otworzyłem zakład fryzjerski.
Ale martwiły mnie dzieci, które widywałem w wiosce.
To zmusiło mnie,
żeby za wszelką cenę pomagać dzieciom w trudnej sytuacji.
- Potrzebujemy jednej osoby. - Stańcie tu w rzędzie.
Raz, dwa, trzy, wchodzisz!
Poznałam Sunnę w 2011 roku.
Chodź do mnie.
Proszę.
Moja córka kocha mnie bardziej niż Madinę.
To wkurza Madinę.
Kiedy się poznaliśmy, spędzaliśmy czas
w takich fajnych miejscach. Uwielbiałam muzykę.
Kochałam dwie rzeczy.
Bycie DJ-ką i opiekowanie się dziećmi.
On też kochał dzieci, dlatego dobrze się dogadywaliśmy.
Wtedy jeszcze zgrywałem chojraka.
Nosiłem się jak nie wiadomo kto, ale byłem spłukany.
Sunna był bezdomny. Moi rodzice nie chcieli, żebym z nim była.
Mówili, że osoba z ulicy jest źle wychowana.
Że to nie są dobrzy ludzie.
Postawiłam się rodzicom i powiedziałam, że go kocham.
Zaczęła opiekować się dziećmi,
bo kocha to, co robimy i kocha dzieci.
Tworzę dla nich otoczenie pełne miłości.
To czyni nas rodziną.
Po jakimś czasie organizacja zaczęła się rozrastać.
Usiadłem i pomyślałem: „Mam dzieci,
ale jak mogę zapewnić im byt?”.
Siedziałem przy komputerze.
Oglądałem eliminacje do amerykańskiej edycji Mam talent.
Stwierdziłem, że też tak możemy.
W tamtych czasach gwiazdą był piosenkarz Eddy Kenzo.
Był bardzo popularny w Ugandzie.
Nagraliśmy filmik do jego piosenki Zigido.
Film stał się hitem, o czym nawet nie wiedzieliśmy.
Zaczął być emitowany na platformach medialnych.
Nawiązaliśmy kontakt z Kenzem.
Zorganizował wielki koncert w Masace.
Wystąpiliśmy razem z nim.
Jesteście tam?
Chcecie więcej?
Kenzo, wszyscy razem!
Wszyscy!
Co za mądre dzieciaki.
Znacie to?
Widzicie…
to było nasze wielkie zwycięstwo.
Wszyscy w wiosce mówili na nas widok: „To dzieciaki Kenza”.
E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q…
Życie dzieci nazywanych bandytami z ulicy zaczęło się zmieniać.
Znów zaczęli nas szanować.
Cisza.
Zaczynamy od lewej nogi.
Ma być z przodu, a prawa z tyłu.
Ręce tutaj.
I bum.
Miałem jakieś osiem czy dziewięć lat,
gdy dotarłem tutaj i dołączyłem do Masaka Kids Africana.
Raz, dwa, trzy, ruszamy.
Dobrze? Zaczynamy.
Moi rodzice…
Ręce do góry.
…zmarli z powodu HIV.
Dobrze. A potem?
W górę.
Gdy mieszkałem na ulicy,
widziałem dzieci z rodzicami.
Śmiały się i bawiły, a ja myślałem, że nie miałem takiej okazji.
Raz, dwa, trzy. A potem…
I bum!
Bum!
I bum.
- Dźwięk. - Bum.
Włączmy dźwięk.
Te dzieci są dla mnie niczym bracia i siostry.
Nauczanie ich tańca
daje mi szczęście.
Jak powiedziałem, przynajmniej komuś pomogłem
albo kogoś uszczęśliwiłem.
Ten rytm, który płynie z twojego ciała, kiedy tańczysz,
sprawia, że zapominasz o całym tym bólu.
WITAM Z ARGENTYNY OBY BYŁO WIĘCEJ TAKICH DZIECI
TANIEC PRZYCHODZI IM Z ŁATWOŚCIĄ WYWOŁUJĄ UŚMIECH
WCIĄŻ SIĘ UŚMIECHAM UWIELBIAM TE DZIECIAKI
Rashido, twój wymarzony facet?
Gdzie chciałabyś go znaleźć? W klubie jak ja czy…
Chcę kogoś, kto jest moim przyjacielem.
Jakiego mężczyznę chcesz, Nabirah?
Ja? Nie wiem.
Chcę się uczyć, znaleźć pracę, żeby w dniu ślubu mieć wszystko swoje.
Przetrwałam trudne sytuacje,
z którymi zwykle zmagają się dziewczyny na wsi,
bo trafiłam tutaj.
Większość osób zarażonych AIDS w Ugandzie to dzieci.
Mężczyźni znajdują je na ulicy lub w trudnych warunkach
i oferują pieniądze w zamian za seks.
Dziewczyna zostaje z ciążą,
nawet nie rozumiejąc, co się stało.
Przy okazji zostaje zarażona.
Mam tutaj kilka starszych dziewczyn.
Jako matka muszę je przygotować,
żeby rozumiały, jak zachować bezpieczeństwo jako młode damy.
Dostaję wskazówki i porady, które pomagają mi w życiu.
Inne dziewczyny, które nie mają rodziców albo których rodzice o nie nie dbają,
nie mają takiej szansy.
Umiecie zrobić jak kogut?
Zaproponowano mi pracę w szkole.
Uczyłem tańca.
- Gotowi? - Tak.
Zacząłem też zarabiać pieniądze.
Sam nie chodziłem do szkoły. Chciałem dać taką szansę tym dzieciom.
Prosiłem o stypendia i inne zapomogi,
dzięki czemu mogłyby podjąć edukację.
Do zobaczenia, mamo.
- Pa, tato! - Pa!
Biegnij, Mohamad!
Szybko!
WYŚWIETLENIA
DZIEŃ DOBRY, PIĘKNE DZIECI
UROCZE! NIECH WAS BÓG BŁOGOSŁAWI.
MUZYKA ZMIENIŁA ICH STYL ŻYCIA
SŁODKIE DZIECIAKI KOCHANI TANCERZE
Nie będę spoglądać za siebie!
Podnieś buty Podciągnij skarpety i ruszaj!
Chodźmy do szkoły! Nigdy nie przejdziemy na emeryturę!
Gdy na początku zabrali mnie do szkoły,
nie mogłem w to uwierzyć.
Myślałem: „To nie dla mnie”.
Siedziałem z dziećmi,
które mają bogatych rodziców.
Nie mogłem nawet myśleć o…
Uczyłem się tego samego, co one.
Ile stopni ma ten kąt?
GIMNAZJUM
- Dziewięćdziesiąt. - Bardzo dobrze.
- Liczba płytek? - Od ostatniej trzeba odjąć pierwszą.
Czyli ile?
Ostatnia odjąć pierwsza.
Gdy go znalazłem, mieszkał z babcią, ale rzucił szkołę.
Babcia powiedziała mi, że nie mogła wykarmić dzieci.
Ian kradł ludziom z wioski trzcinę cukrową i owoce chlebowca.
Ludzie krzyczeli,
żyn syn tej starej kobiety znowu kradnie.
Cały dzień robiłem, co tylko chciałem.
Ale pewnego dnia poszedłem za dźwiękami głośnej muzyki.
Mamy program o nazwie „Społeczność taneczna”.
Zdaliśmy sobie sprawę, że muzyka
może stać się kluczem do wszystkiego, co się nie udaje.
Ustawiliśmy głośnik i tańczyliśmy z ludźmi.
Muzyka może przyciągnąć każde dziecko.
Próbujemy zebrać sieroty
albo dzieci w potrzebie.
Wyszło mi siedem.
Tak.
- Zgadza się? - Tak.
Prosili o rozwinięcie.
- W ten sposób? - Tak.
Gdy go przyprowadziłem, ludzie mówili mi, że to będzie wyzwanie.
Że nie powinienem go zabierać, bo ma problemy z kontaktem z dziećmi.
Świat go skreślił.
A te dzieci trzeba tylko pokierować.
Dzień dobry.
Dzień dobry, pani Nabirah.
Siadajcie.
Dziękujemy, pani Nabirah.
Dziś będziemy się uczyć o koronawirusie.
To choroba, która zabija w szybkim tempie,
zwłaszcza poprzez krew.
Brawa.
Podczas pandemii
większość ludzi była w żałobie.
Cierpieli ze względu na swoich bliskich.
Cierpieli z powodu pracy.
I choroby, która zawładnęła całym światem.
Postrzegaliśmy siebie jako ludzi,
którzy mogą sprawić, że inni zapomną o smutku.
Pomyśleliśmy o czymś, co pomoże się go pozbyć.
Daliśmy im swoją miłość.
Musieliśmy dołożyć coś jeszcze.
Taniec.
To grupa dzieci z Ugandy i ich interpretacja
nowego internetowego wyzwania tanecznego do utworu Drake’a Toosie Slide.
Co za słodziaki.
Drake’owi tak spodobał się występ,
że wrzucił go na swój Instagram milionom swoich obserwujących.
Ludzie pisali w komentarzach,
że te dzieci są niesamowite.
Że poruszyły ich serce.
WYŚWIETLENIA
Nie będę kłamał, od tamtej chwili nasze życie się zmieniło.
9,4 MILIONA OBSERWUJĄCYCH
Grupa taneczna Masaka Kids Africana
ma zaszczyt reprezentować Ugandę i dumnie nieść jej flagę,
bo została nominowana do nagrody Nickelodeon Kids’ Choice Awards.
Mówili, że polecimy samolotem. Zadaliśmy sobie pytanie, czy to możliwe.
Grupa wyjechała za granicę
i tam dostaliśmy nowe, zupełnie odmienne życie.
Przybyli aż z Ugandy. Witamy w Sabah Al Khair Ya Arab.
Bardzo się cieszymy.
Gdy pierwszy raz leciałem samolotem,
czułem, jak dusza opuszcza moje ciało.
Gdy samolot się wznosił,
myślałem: „Nie! Moja dusza znika!”.
Masaka Kids Africana są w Barcelonie.
Habibi, habibi Witaj w moim mieście
Barcelona?
Jest jedna na milion.
STAMBUŁ
Tańcząc na scenie w Turcji,
czułam się świetnie, bo wszyscy fani byli podekscytowani na mój widok.
Nie mogłam wtedy uwierzyć, że to ja, Nabirah, tam jestem.
Trudno uwierzyć,
że te dzieci, które latają samolotami,
występują w telewizji,
to te same dzieciaki, które kilka lat temu żyły na ulicach.
Jesteśmy bardzo dumni, że ziemia, na której stoimy,
należy do Masaka Kids Africana.
To nasza jadalnia.
To kuchnia.
To męska sypialnia. To tam śpią chłopcy.
To dzięki darowiznom od przyjaciół.
Choć nigdy ich nie widzieliśmy i ich nie znamy.
Tniemy!
Kiedyś spaliśmy na małym materacu.
a teraz każde dziecko ma własne łóżko.
Tu kiedyś mieszkaliśmy.
To jeden z pokojów, gdzie spały dzieci.
Tutaj mieliśmy domek na drzewie.
Tam była kuchnia.
A tutaj była scena.
To tu tańczyliśmy.
Dzieci śmiały się i tańczyły.
Nadal wierzę w to, czego nauczył mnie Sunna.
Że pewnego dnia marzenia mogą się spełnić.
Gdy tu trafiłem,
jedliśmy jeden posiłek dziennie.
Wszystko się zmieniło.
Nie oczekiwaliśmy, że tak to się rozwinie.
Zaczynaliśmy od 15 osób.
Dziś nasza rodzina liczy 38 ludzi.
Rana, którą próbuję opatrzyć, jest naprawdę duża.
Większa niż ja sam.
Dzień dobry.
Dotknęła nas tragedia. Jedno z naszych dzieci straciło matkę.
Pana nazwisko?
Sunna Hassan.
Nazywają pana tatą czy wujkiem?
Mówią na mnie „Papa”.
Straszna tragedia.
Nawet jeśli rodzic nic nie robi lub nic nie ma, nadal jest rodzicem.
Bądź silny.
Niech będzie silny!
Dajcie mu siłę.
Bądź silny.
Jedno z naszych dzieci straciło matkę. Musimy go wspierać.
Gdy zmarła moja matka, nie było mi dane jej pochować.
Gdy przyjechałem, było już po pogrzebie.
Nie miałem do kogo się zwrócić.
Musimy zadbać, by nasze dzieci
miały miłość rodziny, która pomoże im przetrwać żałobę.
Grupa się rozrasta, bo nie odrzucam żadnego dziecka.
Gdy tylko dzieciaki słyszą, że Sunna pomaga dzieciom z ulicy,
mówią o tym swoim przyjaciołom,
a ja przyjmuję je pod swój dach.
Na szczęście żona mnie wspiera i jej to nie przeszkadza.
Jak spałeś?
Dobrze.
Masz jakieś problemy?
Jedyny problem to bolące gardło.
Pewnie masz grypę. Musisz pić dużo ciepłej wody.
- Ja też mam grupę. - Tak?
- Mam zakaszleć? - Śmiało.
Chciałam o coś zapytać.
Jak długo mieszkałeś na ulicy?
Cztery lata.
Cztery lata!
Gdy poczujesz się lepiej, chcesz zostać czy odejść?
Tutaj zostaje się na stałe. Widziałeś inne dzieciaki w nocy.
Tak.
Ja trochę tu zostanę.
Wszystkie te dzieciaki były takie jak ty.
Przywykły do tego miejsca.
Smutek, który widzę w dzieciach, gdy je tu przywozimy, sprawia,
że staję się rodzicem każdego z nich.
Z całych sił staram się im to pokazać, bo część dzieci nie zna tej miłości.
Zwykle trudno jest uwierzyć, że żyłem na ulicy.
Gdybym nie poznał Papy Sunny,
nie poszedłbym na uniwersytet.
Teraz mogę osiągnąć swoje cele.
Mogę spełnić marzenia.
Pilne się uczę, bo chcę być dobrym prawnikiem.
Czasem jedziemy do wioski
i znajdujemy dzieci, które śpią na maleńkich materacach.
To mnie smuci.
Gdy dorosnę, chcę być nauczycielką.
Chcę zbudować szkołę,
gdzie uczyłyby się dzieci, które nie chodzą do szkoły.
Tam bym je uczyła i karmiła.
Gdy dorosnę i skończę naukę,
chcę pomagać innym, bo widziałem wiele osób, które to robiły.
Chcę być jedną z nich.
Masaka Kids ma własne cele. Wierzę, że są do zrealizowania.
Mam nadzieję, ze z Masaka Kids Africana będą wywodzić się lekarze.
Wielcy artyści.
Prezydenci i ministrowie.
Bo każde z tych dzieci ma swoje marzenie.
Jeśli spróbuję w nie zajrzeć,
widzę, że jestem na dobrej drodze.
Muszę im tylko oświetlić drogę.
Według prognoz do 2030 roku cięcia w pomocy w Afryce Subsaharyjskiej
mogą doprowadzić do śmierci 500 000 dzieci,
a kolejne 2,8 miliona osierocić z powodu HIV i AIDS.
Od początku istnienia Masaka Kids Africana wspiera ugandyjskie dzieci
osierocone z powodu wojny, głodu i chorób
i pozostaje oddana swojej misji.
Napisy: Karol Radomski