Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
(เขตมาซากา ยูกันดา)
พร้อมไหม รอเดี๋ยวนะ
มาลองกันอีกรอบ
ทุกคนเข้าใจตรงกันนะ
บอกตัวเองว่าเราทำได้
พูดสิว่า "ฉันทำได้"
เร็วเข้า คนสุดท้ายเป็นไข่เน่า
เต้นให้ดูหน่อย
เอาเลย
ย่อ
ดนตรีทำให้เราลืมความเครียดและปัญหาทุกอย่าง
มาซากาคิดส์
สร้างแรงบันดาลใจ และเปลี่ยนแปลงหมู่บ้านของพวกเขา
ด้วยเสียงดนตรี
แต่พอคุณได้ฟังเรื่องราวของพวกเขา
คุณจะเข้าใจว่าพวกเขาคือ เด็กที่โลกมองว่าไร้ความหวัง
- เราคือดวงดาวแห่งแอฟริกา - ใช่
(Masaka Kids: จังหวะชีวิต ลิขิตทางเดิน)
(มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า เป็นบ้านให้กับเด็กชาวยูกันดาที่เป็นกำพร้า)
(อาศัยอยู่ข้างถนน หรือครอบครัวไม่สามารถเลี้ยงดูได้)
เราจะเต้นกัน
- เต้นเพลงนี้ - เริ่มเลย
หนึ่ง สอง สาม
แล้วก็เต้น
พวกเราก่อตั้งมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า
เพราะเราอยากเปลี่ยนชีวิต ของเด็กที่อาศัยอยู่ในสลัมหรือตามข้างถนน
เด็กที่ต้องการความช่วยเหลือ
พวกเราเรียกตัวเองว่า
ทูตของเด็กในสลัมและเด็กข้างถนน
พวกเราเป็นทูตผ่านการเต้น
ผ่านการร้องเพลง
และผ่านเสียงดนตรี
เอ เอ้
ฉันกำลังมีอารมณ์
อารมณ์จะเต้น
ฉันกำลังมีอารมณ์
เริ่มเต้นเลย เต้นไป ย่อไป สนุกสุขสันต์
ฉันกำลังมีอารมณ์
เอ เอ้
เฮ้ มาเต้นกัน
มาสนุกกัน
เฮ้ มาเต้นกัน
พวกเรามีความสุขที่ได้เห็น ชีวิตของเด็กเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไป
มาซากาเป็นภูมิภาคที่มี อัตราการแพร่เชื้อเอชไอวีสูงที่สุดในยูกันดา
มีการประมาณว่า ครึ่งหนึ่งของเด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปี
เสียพ่อหรือแม่ไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งคน
เด็กหลายคนตายอยู่ข้างถนน
เด็กหลายคนถูกทารุณ เด็กที่เราไม่เห็นหรือไม่รู้ว่ามีตัวตนอยู่
ผมเคยอยู่ข้างถนนมาก่อน
ผมรู้ว่ามันเป็นยังไง
แม่ผมตายตั้งแต่ผมยังเด็ก
แผลเป็นบนหน้าผม
แผลเป็นบนขมับผม
เป็นฝีมือของแม่เลี้ยงผม
ผมตัดสินใจหนี ดีกว่าตายที่บ้าน
ชีวิตข้างถนนมันไม่ง่ายเลย
ตอนกลางวัน เราเก็บเศษขยะไปขาย เพื่อหาเงินมาซื้ออาหาร
ในกัตเว ทุกคนที่เก็บเศษขยะ
ถูกมองว่าเป็นโจร และถูกซ้อม
ผมทุกข์ทรมานเพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่
แต่ทุกครั้งที่คิดจะจบชีวิตตัวเอง…
ผมจะเห็นภาพแม่ถามผมว่า ทำไมผมถึงอยากฆ่าตัวตาย
แต่ผมชอบร้องเพลงให้ตัวเองฟัง
"จิตใจทุกข์ตรม คลื่นลมรุนแรง ช่างแสนเจ็บปวด"
"แม่ทิ้งฉันไปแล้ว"
เพลงนั้นทำให้ผมมีกำลังใจ และรู้สึกว่าสักวันมันจะผ่านไป
ผมขายเสื้อผ้าอยู่พักหนึ่ง
แล้วก็เอาเงินที่ได้จากการขายเสื้อผ้า มาเปิดร้านตัดผม
แต่ผมเป็นห่วงเด็กบางคนที่ผมเห็นในหมู่บ้าน
ความเป็นห่วงผลักดันให้ผมทำอะไรสักอย่าง
เพื่อช่วยเด็กที่อยู่ในสถานการณ์ลำบาก
- มายืนตรงนี้คนหนึ่ง - มาต่อแถวตรงนี้
หนึ่ง สอง สาม เข้า
ฉันกับซูนาเจอกันในปี 2011
มานี่ มา
โอเค นี่
ลูกผมชอบผมมากกว่ามาดินาห์
ซึ่งกวนใจมาดินาห์นิดหน่อย
ตอนที่เราเจอกัน พวกเราไปเที่ยวที่
สถานบันเทิงที่ครื้นเครง ฉันชอบดนตรีมาก
มีสองอย่างที่ฉันชอบ การเป็นดีเจ
กับการดูแลเด็กๆ
เขารักเด็ก ฉันก็รักเด็ก พวกเราเลยเข้ากันได้ดี
สมัยนั้นผมยังกร่างอยู่
ผมทำตัวกร่างสุดๆ แต่ผมจน
ซูนาเคยเป็นเด็กข้างถนน พ่อแม่ฉันไม่อยากให้ฉันคบกับเขา
พวกท่านบอกว่า "พวกคนข้างถนนน่ะไร้มารยาท
เป็นคนไม่ดี"
ฉันยืนหยัดและบอกพ่อแม่ว่าเขาคือคนที่ฉันรัก
เธอเริ่มดูแลเด็กๆ
เพราะเธอรักสิ่งที่เราทำและรักเด็กๆ
ฉันสร้างบรรยากาศที่รักใคร่ในหมู่เด็กๆ
นั่นทำให้พวกเราเป็นครอบครัว
พอผ่านไปสักพัก องค์กรของเราก็เริ่มเติบโต
ผมเลยนั่งคิดว่า "ผมมีเด็กๆ
แต่ผมจะหาเลี้ยงพวกเขายังไง"
ผมกำลังเล่นคอมพิวเตอร์
แล้วก็เห็นรายการอเมริกาส์ก็อตทาเลนต์
ผมบอกเด็กคนหนึ่งว่าเราน่าจะทำแบบนั้นนะ
ตอนนั้น นักร้องที่ชื่อเอ็ดดี้ เคนโซดังมาก เขาดังมากในยูกันดา
(ปี 2015)
เราถ่ายคลิปเต้น ประกอบเพลง "ซิกิโด" ของเคนโซ
คลิปนั้นกลายเป็นไวรัลโดยที่พวกเราไม่รู้ตัว
มันถูกเผยแพร่ทางสื่อต่างๆ ในมาซากา มันดึงดูดความสนใจของผู้คน
แล้วเราก็ได้ติดต่อกับเคนโซ
เคนโซจัดคอนเสิร์ตใหญ่ในมาซากา
พวกเราไปแสดงกับเขา
ยังอยู่ไหม
อยากให้แสดงต่อไหม
พูดพร้อมกัน เคนโซ
พูดพร้อมกัน
เด็กๆ จากนีเอนโดฉลาดนะ
รู้ไหมว่านี่ใคร
คืองี้นะ
มันเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ของพวกเรา
ไม่ว่าจะไปที่ไหนในหมู่บ้าน ก็จะมีคนพูดว่า "นั่นพวกเด็กที่อยู่กับเคนโซนี่"
อี เอฟ จี เอช ไอ เจ เค แอล เอ็ม เอ็น โอ พี คิว…
มันเริ่มเปลี่ยนชีวิตของเด็กๆ ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นอันธพาลข้างถนน
ผู้คนเริ่มให้เกียรติเราอีกครั้ง
เงียบหน่อย
เราจะเริ่มจากขาซ้าย
ขาซ้ายอยู่ข้างหน้า ขาขวาอยู่ข้างหลัง
แล้วก็ยกมือแบบนี้
แล้วก็ ตูม
ผมน่าจะอายุแปดหรือเก้าขวบได้
ตอนที่ผมมาที่นี่ มาอยู่กับมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า
หนึ่ง สอง สาม เริ่ม
โอเคไหม มาเต้นกัน
พ่อแม่ผม…
ยกมือ
พวกท่านตายเพราะเอชไอวี
ดี แล้วยังไงต่อ
ยกขา
สมัยที่ผมอยู่ข้างถนน
ผมเห็นเด็กที่มีพ่อแม่
หัวเราะ เล่นสนุก
ผมคิดว่า "ฉันไม่มีโอกาสแบบนั้น"
- หนึ่ง สอง สาม ยังไงต่อ - หนึ่ง สอง สาม
- ตูม ยังไงต่อ - ตูม
- ตูม
และตูม
- เพลง - ตูม
เปิดเพลงเลย
เด็กๆ พวกนี้เป็นเหมือนน้องของผม
การสอนท่าเต้นให้พวกเขา
ทำให้ผมมีความสุข
ผมพูดได้ว่าอย่างน้อยผมก็ได้ช่วยคน
หรือทำให้คนมีความสุข
ความรู้สึกที่แผ่ออกมาจากตัวเวลาที่เราเต้น
ทำให้เราลืมความเจ็บปวดทั้งหมดที่มี
(สวัสดีจากอาร์เจนตินา โลกเราน่าจะมีเด็กแบบนี้เยอะๆ)
(เด็กพวกนี้เต้นเหมือนง่าย มาซากา คิดส์ทำให้เรายิ้มได้เสมอ)
(ฉันหยุดยิ้มไม่ได้เลย - ฉันรักเด็กพวกนี้จริงๆ)
ราชิดา เธออยากได้แฟนแบบไหน
เธออยากเจอเขาที่ไหน เจอกันในคลับเหมือนฉัน หรือว่า…
หนูอยากได้คนที่เป็นเพื่อนกันนะ
นาบิราห์ล่ะ อยากมีแฟนแบบไหน
หนูเหรอ ไม่รู้สิ
หนูอยากเรียนแล้วก็ทำงาน พอแต่งงานจะได้มีข้าวของเป็นของตัวเอง
(นาบิราห์)
หนูรอดจากสถานการณ์ลำบาก ที่เด็กผู้หญิงในหมู่บ้านมักจะต้องเจอ
เพราะหนูมาอยู่ที่นี่
ในยูกันดา คนที่ติดโรคเอดส์ส่วนใหญ่เป็นเด็ก
ผู้ชายจะเข้าหาเด็กที่อยู่ข้างถนน หรืออยู่ในสถานการณ์เปราะบาง
และใช้เงินล่อเพื่อมีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา
เด็กผู้หญิงบางคนก็ท้อง โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองท้องได้ยังไง
สุดท้าย เด็กพวกนั้นก็ติดโรค
เด็กผู้หญิงบางคนก็เริ่มเป็นสาวแล้ว
ในฐานะแม่ ฉันต้องสอนพวกเขา
พวกเขาจะได้รู้ว่าผู้หญิงสาวๆ ควรทำตัวยังไงถึงจะปลอดภัย
หนูได้รับคำแนะนำและคำปรึกษา ที่มีประโยชน์ในการใช้ชีวิต
เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ไม่มีพ่อแม่ หรือพ่อแม่ไม่สนใจ
พวกเขาไม่มีโอกาสแบบนั้น
ทำเสียงไก่เป็นไหม
ผมได้เข้าทำงานที่โรงเรียน
ผมเป็นครูสอนเต้น
- พร้อมไหม - พร้อม
ผมก็เลยเริ่มหาเงินได้
ตัวผมเองไม่มีโอกาสไปโรงเรียน แต่ผมอยากให้เด็กๆ ไปโรงเรียน
ผมขอทุนการศึกษาและค่าเล่าเรียน
ผมขอรับบริจาคและดูแลให้เด็กๆ ได้เข้าเรียน
แล้วเจอกันครับ แม่
- บายครับ พ่อ - บาย
วิ่งเข้า โมฮัมหมัด วิ่ง
โมฮัมหมัด เร็วเข้า
(การเข้าชม)
(อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ ผู้น่ารัก)
(น่ารักจัง - ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง)
(ดนตรีเปลี่ยนชีวิตของพวกเขา)
(เด็กๆ น่าเอ็นดูมาก - นักเต้นแสนน่ารัก)
จะไม่หันกลับไป
หยิบรองเท้า สวมถุงเท้า แล้วไปกันเลย
ไปโรงเรียนกัน เราจะได้ไม่ต้องเกษียณ
ตอนที่พวกเขาพาผมไปโรงเรียนครั้งแรก
ผมไม่อยากเชื่อเลย
ผมแบบ "ไม่ นี่มันไม่ใช่ตัวผม"
เพราะผมได้นั่งกับเด็ก
ที่มีพ่อแม่รวยๆ
ผมคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่า
ผมกำลังเรียนเรื่องเดียวกับที่พวกเขาเรียน
(โรงเรียนมัธยมต้นคาซานา)
- 90 องศาค่ะ - 90 องศา ดีมาก
จำนวนแผ่นป้าย
แผ่นป้ายอันสุดท้ายบวก…
ลบแผ่นป้ายอันแรก…
จำนวนหน่วย
จำนวนหน่วยเท่ากับหน่วยสุดท้ายลบหน่วยแรก
ตอนที่ผมเจอเขา เขาอยู่กับยาย แต่เขาต้องออกจากโรงเรียน
ยายเขาบอกว่าเธอเลี้ยงหลานๆ ไม่ไหว
เอียนอยู่ในหมู่บ้าน
เขาขโมยอ้อยกับขนุนของชาวบ้าน
พวกชาวบ้านตะโกนว่า
ลูกยายแก่ขโมยอ้อยกับขนุนของพวกเขา
พอตื่นนอนมา ผมก็ทำอะไรไปตามเรื่อง
แต่วันหนึ่ง ผมได้ยินเสียงเพลงดังมา ผมก็เลยตามเสียงไป
เรามีโครงการที่ชื่อว่า "ชุมชนนักเต้น"
เพราะเรารู้ว่าดนตรี
อาจเป็นหนทางสู่การแก้ปัญหา
เราตั้งลำโพงและเต้นกับทุกคน
ดนตรีดึงดูดให้เด็กๆ เข้าหาเรา
เราพยายามรวบรวมเด็กกำพร้า
หรือเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือ
ฉันคิดได้เจ็ด
อือ
- ตอบเจ็ดใช่ไหม - ใช่
มันบอกให้กระจาย
- แบบนี้เหรอ - ใช่
ตอนที่ผมพาเขามา ผมเจอปัญหานิดหน่อย
พวกเขาบอกว่าผมไม่ควรพาเขามา เขาเข้ากับเด็กคนอื่นๆ ไม่ได้
โลกทอดทิ้งเขา
พวกเขาแค่ต้องการการชี้แนะ
(ปี 2020)
สวัสดี นักเรียน
สวัสดี คุณครูนาบิราห์
นั่งได้
ขอบคุณ คุณครูนาบิราห์
วันนี้ เราจะเรียนเรื่องไวรัสโคโรน่า
ไวรัสโคโรน่าเป็นโรคที่กำลังระบาด และมีอัตราการตายสูง
โดยเฉพาะการติดต่อทางเลือด
ปรบมือให้เธอหน่อย
ตอนที่เกิดโควิด
คนส่วนใหญ่โศกเศร้า
พวกเขาเจ็บปวดเพราะเสียคนที่รักไป
พวกเขาเจ็บปวดเพราะตกงาน
พวกเขาเจ็บปวด
เพราะโรคที่ลุกลามไปทั่วโลก
พวกเรามองว่าตัวเองเป็น
คนที่ทำให้คนอื่นลืมความเศร้าได้
เราคิดถึงสิ่งที่ทำให้คนของเราหายเศร้า
เราให้ความรักกับพวกเขา
สิ่งที่เรามอบให้ผู้คนได้
คือการเต้น
นี่คือกลุ่มเด็กในยูกันดา พวกเขากำลังเต้น ตามชาเลนจ์ใหม่ในอินเทอร์เน็ต
ในคลิปมีเพลงใหม่ของเดรก "ทูซี่สไลด์"
ดูหนูน้อยน่ารักคนนี้สิคะ
เดรกประทับใจกับการแสดงของเด็กๆ
จนถึงกับโพสต์คลิปลงอินสตาแกรมของตัวเอง ซึ่งมีผู้ติดตามหลายล้านคน
คนเข้ามาคอมเมนต์ว่า
"เด็กพวกนี้สุดยอดเลย"
"เด็กๆ ทำให้ฉันประทับใจมาก"
(การเข้าชม)
หลังจากนั้น พูดตรงๆ นะ ชีวิตของพวกเราก็เปลี่ยนไปเลย
(ผู้ติดตาม 9.4 ล้านคน)
กลุ่มนักเต้นเด็ก มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า
จะเป็นตัวแทนประเทศและโบกธงยูกันดา
หลังจากได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลนิคคาโลเดียนคิดส์ชอยส์
พวกเขาบอกว่าเราจะขึ้นเครื่องบิน
เราถามตัวเองว่า "มันเป็นไปได้เหรอ"
มาซากา คิดส์ไปต่างประเทศ
แล้วเราก็ได้มีชีวิตใหม่ที่เราไม่เคยสัมผัสมาก่อน
มาไกลจากยูกันดา ขอต้อนรับสู่เศาะบัลคัยร์ ยา อาหรับ
พวกเราดีใจมากที่พวกคุณมาร่วมรายการ
ครั้งแรกที่ขึ้นเครื่องบิน
เหมือนวิญญาณผมจะหลุดออกจากร่าง
ตอนเครื่องบินขึ้น
ผมแบบ "ไม่นะ วิญญาณฉันไปแล้ว"
(บาร์เซโลนา)
มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าอยู่ในบาร์เซโลนา
ฮาบีบี ฮาบีบี ขอต้อนรับสู่เมืองของฉัน
บาร์เซโลนา
โอกาสแค่หนึ่งในล้าน
(อิสตันบูล)
ตอนหนูขึ้นเวทีที่ตุรกี
หนูรู้สึกดีมากที่แฟนๆ ตื่นเต้นที่เจอหนู
ตอนนั้นหนูไม่อยากเชื่อเลยว่า ตัวหนู นาบิราห์ อยู่ที่นั่นจริงๆ
มันไม่น่าเชื่อว่า
เด็กๆ ที่คนทั้งโลกเห็นว่าขึ้นเครื่องบิน
แสดงในรายการทีวีระดับประเทศ
เป็นเด็กกลุ่มเดียวกับ ที่เคยใช้ชีวิตข้างถนนเมื่อไม่กี่ปีก่อน
พวกเราภูมิใจมากเพราะที่ดินที่เรายืนอยู่ตอนนี้
เป็นของมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าแล้ว
นี่คือห้องอาหารของเรา
นี่คือครัว
นี่คือห้องนอนผู้ชาย พวกเด็กผู้ชายนอนที่นี่
มันเป็นไปได้เพราะ เงินบริจาคจากเพื่อนๆ ของเรา
เพื่อนๆ ที่เราไม่เคยเห็นหรือรู้จัก
ตัดเลย
พวกเราเคยนอนบนฟูกผืนเล็กๆ ผืนเดียว
แต่ตอนนี้ทุกคนมีเตียงของตัวเอง
นี่คือบ้านเดิมของพวกเรา
นี่เคยเป็นหนึ่งในห้องนอนของเด็กๆ
พวกเราเคยทำงานศิลปะด้วยกันที่นี่ ในบ้านต้นไม้ข้างบน
ส่วนตรงนี้เคยเป็นครัว
ตรงนี้เคยเป็นเวทีเต้นของเรา
นี่คือที่ที่เราเคยเต้นกัน
ที่ที่เด็กๆ หัวเราะและเต้น
ผมยัง
เชื่อในตัวซูนา เชื่อในคำสอนของเขา
ที่ว่าสักวัน ความฝันทุกอย่างของเรา สามารถเป็นจริงได้
ตอนที่ผมมาถึงที่นี่
พวกเราได้กินอาหารแค่วันละมื้อ
แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
พวกเราไม่คิดเลยว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
ตอนแรก เรามีกันแค่ 15 คน
วันนี้ ครอบครัวเรามีสมาชิก 38 คน
บาดแผลที่ผมพยายามปิด มันใหญ่มาก
ใหญ่กว่าตัวผม
สวัสดีครับ
พอดีว่าเกิดเหตุร้าย มีเด็กคนหนึ่งเสียแม่ไป
ชื่ออะไรครับ
ซูนา ฮัสซัน
เด็กเรียกคุณว่าลุงหรือพ่อ
เรียกว่าป๊ะป๋า
น่าเศร้าจริงๆ
ต่อให้พ่อแม่ไม่ทำอะไร หรือไม่มีอะไรจะให้ พวกเขาก็ยังเป็นพ่อแม่
เข้มแข็งไว้
ให้กำลังใจเขาหน่อย
เข้มแข็งไว้
เด็กของเราคนหนึ่งเสียแม่ไป พวกเราต้องอยู่ข้างเขา
ตอนที่แม่ผมตาย ผมไม่ได้ฝังท่าน
กว่าผมจะไปถึง พวกเขาก็ฝังท่านไปแล้ว
ผมไม่รู้จะหันไปพึ่งใคร
พวกเราต้องมอบ
ความรักของครอบครัวให้เด็กๆ พวกเขาจะได้ผ่านพ้นความเศร้าไปได้
กลุ่มของเราใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะผมไม่เคยปฏิเสธเด็กคนไหน
ทุกครั้งที่เด็กๆ ได้ยินว่าซูนาช่วยเด็กข้างถนน
พวกเขาก็จะไปบอกเพื่อนๆ
ผมก็เลยต้องรับเด็กเพิ่ม
โชคดีที่เมียผมสนับสนุน เพราะเธอไม่รังเกียจอะไร
หลับสบายไหม
ก็…
เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ตอนนี้ผมมีปัญหาอย่างเดียวคือเจ็บคอ
สงสัยจะเป็นไข้หวัดใหญ่ เธอต้องดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ นะ
- ผมก็เป็นไข้หวัดใหญ่ - เหรอ
- อยากให้ผมไอให้ดูไหม - เอาสิ
ยังมีอีกเรื่องที่ฉันอยากถาม
เธอบอกว่าเธออยู่ข้างถนนนานแค่ไหนนะ
สี่ปี
พอเธอหายดีแล้ว เธออยากอยู่ที่นี่ต่อหรืออยากออกไป
ที่นี่เราอยู่กันแบบเต็มเวลา เธอคงเห็นเด็กคนอื่นๆ ตอนกลางคืนแล้ว
ผมเห็นแล้ว
ผมว่าผมคงอยู่ที่นี่สักพัก
ตอนเด็กพวกนั้นมาที่นี่ใหม่ๆ พวกเขาก็เหมือนเธอนั่นแหละ
แล้วพวกเขาก็ชินกับที่นี่
ความเศร้าที่ฉันเห็นในตัวเด็กๆ ที่เราเพิ่งรับเข้ามา…
ฉันกลายเป็นแม่ของทุกคน
ฉันพยายามแสดงความรักให้พวกเขาเห็น
เพราะเด็กบางคนก็ไม่เคยได้รับมันมาก่อน
มีหลายครั้งที่ผมไม่อยากเชื่อว่าผมเคยอยู่ข้างถนน
ถ้าผมไม่ได้เจอพ่อซูนา
ผมคงไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย
ทีนี้ผมก็ทำตามเป้าหมายได้แล้ว
ผมทำตามความฝันได้
ผมตั้งใจเรียนเพราะผมอยากเป็นทนายเก่งๆ
บางทีพวกเราก็ไปที่หมู่บ้าน
และเห็นเด็กที่นอนบนฟูกผืนเล็กๆ
ภาพแบบนั้นทำให้หนูเศร้ามาก
โตไปหนูอยากเป็นครู
ที่หนูอยากทำจริงๆ คือสร้างโรงเรียน
และรับเด็กที่ไม่ได้ไปโรงเรียนเข้าเรียน
ให้พวกเขาเรียนหนังสือ และหาอะไรให้พวกเขากิน
พอผมโตขึ้นและเรียนจบ
ผมอยากช่วยคน
เพราะผมเห็นคนมากมายที่ช่วยเหลือผู้อื่น
ผมอยากช่วยบ้าง
ตอนนี้ มาซากา คิดส์มีเป้าหมายของตัวเอง ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นไปได้
ผมหวังว่ามาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าจะสร้างหมอ
สร้างศิลปินที่มีชื่อเสียง
ผมเชื่อว่าผมมีประธานาธิบดี ผมเชื่อว่าผมมีรัฐมนตรี
เพราะถ้าเรามองมาซากา คิดส์ เราจะเห็นว่าเด็กทุกคนมีความฝันของตัวเอง
และพอผมมองความฝันของพวกเขา
ผมก็เห็นว่าผมมาถูกทางแล้ว
ผมแค่ต้องส่องทางให้พวกเขา
(คาดว่าภายในปี 2030 การตัดความช่วยเหลือ ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา)
(อาจส่งผลให้เด็ก 500,000 คนเสียชีวิต)
(และเด็กอีก 2.8 ล้านคนต้องเป็นกำพร้า เพราะเชื้อเอชไอวีหรือโรคเอดส์)
(ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า สนับสนุนเด็กชาวยูกันดา)
(ที่เป็นกำพร้าเพราะสงคราม ความอดอยาก และโรคภัย)
(และยังคงอุทิศตนให้ภารกิจนั้นจนถึงทุกวันนี้)
คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม