1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.LT

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.LT

3
00:00:10,844 --> 00:00:15,473
{\an8}(เขตมาซากา ยูกันดา)

4
00:00:27,360 --> 00:00:29,154
พร้อมไหม รอเดี๋ยวนะ

5
00:00:29,237 --> 00:00:30,655
มาลองกันอีกรอบ

6
00:00:30,739 --> 00:00:32,157
ทุกคนเข้าใจตรงกันนะ

7
00:00:32,240 --> 00:00:34,951
บอกตัวเองว่าเราทำได้

8
00:00:36,161 --> 00:00:37,370
พูดสิว่า "ฉันทำได้"

9
00:00:40,373 --> 00:00:45,587
เร็วเข้า คนสุดท้ายเป็นไข่เน่า

10
00:00:54,971 --> 00:00:56,556
เต้นให้ดูหน่อย

11
00:00:57,057 --> 00:00:57,932
เอาเลย

12
00:01:01,895 --> 00:01:03,480
ย่อ

13
00:01:03,563 --> 00:01:08,651
ดนตรีทำให้เราลืมความเครียดและปัญหาทุกอย่าง

14
00:01:13,490 --> 00:01:14,991
มาซากาคิดส์

15
00:01:15,075 --> 00:01:19,162
สร้างแรงบันดาลใจ
และเปลี่ยนแปลงหมู่บ้านของพวกเขา

16
00:01:19,245 --> 00:01:20,789
ด้วยเสียงดนตรี

17
00:01:24,793 --> 00:01:27,170
แต่พอคุณได้ฟังเรื่องราวของพวกเขา

18
00:01:27,253 --> 00:01:30,965
คุณจะเข้าใจว่าพวกเขาคือ
เด็กที่โลกมองว่าไร้ความหวัง

19
00:01:32,133 --> 00:01:35,220
- เราคือดวงดาวแห่งแอฟริกา
- ใช่

20
00:01:41,142 --> 00:01:48,024
(Masaka Kids: จังหวะชีวิต ลิขิตทางเดิน)

21
00:01:53,321 --> 00:01:57,700
(มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า
เป็นบ้านให้กับเด็กชาวยูกันดาที่เป็นกำพร้า)

22
00:01:57,784 --> 00:02:01,746
(อาศัยอยู่ข้างถนน
หรือครอบครัวไม่สามารถเลี้ยงดูได้)

23
00:02:13,007 --> 00:02:14,634
เราจะเต้นกัน

24
00:02:14,717 --> 00:02:17,971
- เต้นเพลงนี้
- เริ่มเลย

25
00:02:18,471 --> 00:02:19,889
หนึ่ง สอง สาม

26
00:02:24,686 --> 00:02:26,020
แล้วก็เต้น

27
00:02:29,816 --> 00:02:31,985
พวกเราก่อตั้งมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า

28
00:02:32,485 --> 00:02:37,115
เพราะเราอยากเปลี่ยนชีวิต
ของเด็กที่อาศัยอยู่ในสลัมหรือตามข้างถนน

29
00:02:37,782 --> 00:02:42,745
เด็กที่ต้องการความช่วยเหลือ

30
00:02:47,834 --> 00:02:49,210
พวกเราเรียกตัวเองว่า

31
00:02:49,294 --> 00:02:51,796
ทูตของเด็กในสลัมและเด็กข้างถนน

32
00:02:52,505 --> 00:02:54,215
พวกเราเป็นทูตผ่านการเต้น

33
00:02:54,799 --> 00:02:56,801
ผ่านการร้องเพลง

34
00:02:57,677 --> 00:02:59,679
และผ่านเสียงดนตรี

35
00:03:28,541 --> 00:03:29,459
เอ เอ้

36
00:03:30,210 --> 00:03:31,544
ฉันกำลังมีอารมณ์

37
00:03:32,128 --> 00:03:33,546
อารมณ์จะเต้น

38
00:03:34,672 --> 00:03:35,924
ฉันกำลังมีอารมณ์

39
00:03:36,841 --> 00:03:39,594
เริ่มเต้นเลย เต้นไป ย่อไป สนุกสุขสันต์

40
00:03:39,677 --> 00:03:40,929
ฉันกำลังมีอารมณ์

41
00:03:42,472 --> 00:03:43,306
เอ เอ้

42
00:03:44,807 --> 00:03:45,642
เอ เอ้

43
00:03:45,725 --> 00:03:47,393
เฮ้ มาเต้นกัน

44
00:03:47,477 --> 00:03:49,562
เฮ้ มาเต้นกัน

45
00:03:49,646 --> 00:03:50,897
มาสนุกกัน

46
00:03:50,980 --> 00:03:52,148
เฮ้ มาเต้นกัน

47
00:03:54,901 --> 00:03:58,404
พวกเรามีความสุขที่ได้เห็น
ชีวิตของเด็กเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไป

48
00:04:11,626 --> 00:04:17,757
มาซากาเป็นภูมิภาคที่มี
อัตราการแพร่เชื้อเอชไอวีสูงที่สุดในยูกันดา

49
00:04:21,469 --> 00:04:27,433
มีการประมาณว่า
ครึ่งหนึ่งของเด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปี

50
00:04:27,517 --> 00:04:31,312
เสียพ่อหรือแม่ไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งคน

51
00:04:34,899 --> 00:04:36,901
เด็กหลายคนตายอยู่ข้างถนน

52
00:04:39,779 --> 00:04:44,534
เด็กหลายคนถูกทารุณ
เด็กที่เราไม่เห็นหรือไม่รู้ว่ามีตัวตนอยู่

53
00:04:52,792 --> 00:04:55,420
ผมเคยอยู่ข้างถนนมาก่อน

54
00:04:57,463 --> 00:04:58,840
{\an8}ผมรู้ว่ามันเป็นยังไง

55
00:05:00,758 --> 00:05:02,427
{\an8}แม่ผมตายตั้งแต่ผมยังเด็ก

56
00:05:03,886 --> 00:05:07,015
{\an8}แผลเป็นบนหน้าผม

57
00:05:07,974 --> 00:05:11,644
แผลเป็นบนขมับผม

58
00:05:11,728 --> 00:05:13,146
เป็นฝีมือของแม่เลี้ยงผม

59
00:05:16,607 --> 00:05:21,112
ผมตัดสินใจหนี ดีกว่าตายที่บ้าน

60
00:05:27,493 --> 00:05:29,495
ชีวิตข้างถนนมันไม่ง่ายเลย

61
00:05:32,123 --> 00:05:37,628
ตอนกลางวัน เราเก็บเศษขยะไปขาย
เพื่อหาเงินมาซื้ออาหาร

62
00:05:39,380 --> 00:05:41,591
ในกัตเว ทุกคนที่เก็บเศษขยะ

63
00:05:42,133 --> 00:05:44,344
ถูกมองว่าเป็นโจร และถูกซ้อม

64
00:05:48,473 --> 00:05:51,893
ผมทุกข์ทรมานเพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่

65
00:05:54,896 --> 00:05:57,398
แต่ทุกครั้งที่คิดจะจบชีวิตตัวเอง…

66
00:05:59,400 --> 00:06:02,904
ผมจะเห็นภาพแม่ถามผมว่า
ทำไมผมถึงอยากฆ่าตัวตาย

67
00:06:09,827 --> 00:06:12,872
แต่ผมชอบร้องเพลงให้ตัวเองฟัง

68
00:06:14,374 --> 00:06:18,795
"จิตใจทุกข์ตรม
คลื่นลมรุนแรง ช่างแสนเจ็บปวด"

69
00:06:20,338 --> 00:06:22,590
"แม่ทิ้งฉันไปแล้ว"

70
00:06:24,467 --> 00:06:28,471
เพลงนั้นทำให้ผมมีกำลังใจ
และรู้สึกว่าสักวันมันจะผ่านไป

71
00:06:33,184 --> 00:06:35,770
ผมขายเสื้อผ้าอยู่พักหนึ่ง

72
00:06:36,479 --> 00:06:40,233
แล้วก็เอาเงินที่ได้จากการขายเสื้อผ้า
มาเปิดร้านตัดผม

73
00:06:45,363 --> 00:06:48,282
แต่ผมเป็นห่วงเด็กบางคนที่ผมเห็นในหมู่บ้าน

74
00:06:50,326 --> 00:06:53,704
ความเป็นห่วงผลักดันให้ผมทำอะไรสักอย่าง

75
00:06:53,788 --> 00:06:58,418
เพื่อช่วยเด็กที่อยู่ในสถานการณ์ลำบาก

76
00:06:59,085 --> 00:07:03,631
- มายืนตรงนี้คนหนึ่ง
- มาต่อแถวตรงนี้

77
00:07:04,132 --> 00:07:06,426
หนึ่ง สอง สาม เข้า

78
00:07:11,139 --> 00:07:13,516
หนึ่ง สอง สาม เข้า

79
00:07:22,024 --> 00:07:25,403
ฉันกับซูนาเจอกันในปี 2011

80
00:07:26,946 --> 00:07:28,114
มานี่ มา

81
00:07:29,532 --> 00:07:30,450
โอเค นี่

82
00:07:32,452 --> 00:07:35,663
ลูกผมชอบผมมากกว่ามาดินาห์

83
00:07:37,123 --> 00:07:38,624
ซึ่งกวนใจมาดินาห์นิดหน่อย

84
00:07:44,589 --> 00:07:51,387
ตอนที่เราเจอกัน พวกเราไปเที่ยวที่

85
00:07:51,471 --> 00:07:56,267
สถานบันเทิงที่ครื้นเครง ฉันชอบดนตรีมาก

86
00:07:58,519 --> 00:08:02,815
มีสองอย่างที่ฉันชอบ การเป็นดีเจ

87
00:08:03,399 --> 00:08:04,984
กับการดูแลเด็กๆ

88
00:08:09,405 --> 00:08:14,076
เขารักเด็ก ฉันก็รักเด็ก พวกเราเลยเข้ากันได้ดี

89
00:08:16,871 --> 00:08:18,789
สมัยนั้นผมยังกร่างอยู่

90
00:08:20,082 --> 00:08:23,461
ผมทำตัวกร่างสุดๆ แต่ผมจน

91
00:08:27,173 --> 00:08:32,470
ซูนาเคยเป็นเด็กข้างถนน
พ่อแม่ฉันไม่อยากให้ฉันคบกับเขา

92
00:08:34,222 --> 00:08:38,559
พวกท่านบอกว่า "พวกคนข้างถนนน่ะไร้มารยาท

93
00:08:39,143 --> 00:08:40,770
เป็นคนไม่ดี"

94
00:08:42,104 --> 00:08:46,108
ฉันยืนหยัดและบอกพ่อแม่ว่าเขาคือคนที่ฉันรัก

95
00:08:47,860 --> 00:08:50,363
เธอเริ่มดูแลเด็กๆ

96
00:08:50,446 --> 00:08:55,952
เพราะเธอรักสิ่งที่เราทำและรักเด็กๆ

97
00:08:58,538 --> 00:09:03,084
ฉันสร้างบรรยากาศที่รักใคร่ในหมู่เด็กๆ

98
00:09:05,044 --> 00:09:07,046
นั่นทำให้พวกเราเป็นครอบครัว

99
00:09:16,931 --> 00:09:19,934
พอผ่านไปสักพัก องค์กรของเราก็เริ่มเติบโต

100
00:09:20,601 --> 00:09:23,229
ผมเลยนั่งคิดว่า "ผมมีเด็กๆ

101
00:09:25,022 --> 00:09:30,319
แต่ผมจะหาเลี้ยงพวกเขายังไง"

102
00:09:45,251 --> 00:09:47,628
ผมกำลังเล่นคอมพิวเตอร์

103
00:09:48,462 --> 00:09:51,924
แล้วก็เห็นรายการอเมริกาส์ก็อตทาเลนต์

104
00:09:53,426 --> 00:09:55,678
ผมบอกเด็กคนหนึ่งว่าเราน่าจะทำแบบนั้นนะ

105
00:10:00,016 --> 00:10:05,438
ตอนนั้น นักร้องที่ชื่อเอ็ดดี้ เคนโซดังมาก
เขาดังมากในยูกันดา

106
00:10:07,773 --> 00:10:12,528
(ปี 2015)

107
00:10:14,947 --> 00:10:17,533
เราถ่ายคลิปเต้น
ประกอบเพลง "ซิกิโด" ของเคนโซ

108
00:10:35,635 --> 00:10:38,804
คลิปนั้นกลายเป็นไวรัลโดยที่พวกเราไม่รู้ตัว

109
00:10:39,805 --> 00:10:43,726
มันถูกเผยแพร่ทางสื่อต่างๆ ในมาซากา
มันดึงดูดความสนใจของผู้คน

110
00:10:46,145 --> 00:10:50,441
แล้วเราก็ได้ติดต่อกับเคนโซ

111
00:10:51,108 --> 00:10:53,444
เคนโซจัดคอนเสิร์ตใหญ่ในมาซากา

112
00:11:02,953 --> 00:11:04,288
พวกเราไปแสดงกับเขา

113
00:11:09,251 --> 00:11:12,213
ยังอยู่ไหม

114
00:11:12,797 --> 00:11:14,006
อยากให้แสดงต่อไหม

115
00:11:14,507 --> 00:11:15,716
พูดพร้อมกัน เคนโซ

116
00:11:16,300 --> 00:11:19,303
พูดพร้อมกัน

117
00:11:20,471 --> 00:11:22,390
เด็กๆ จากนีเอนโดฉลาดนะ

118
00:11:24,225 --> 00:11:25,476
รู้ไหมว่านี่ใคร

119
00:11:26,644 --> 00:11:27,520
คืองี้นะ

120
00:11:28,020 --> 00:11:30,481
มันเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ของพวกเรา

121
00:11:34,527 --> 00:11:40,032
ไม่ว่าจะไปที่ไหนในหมู่บ้าน
ก็จะมีคนพูดว่า "นั่นพวกเด็กที่อยู่กับเคนโซนี่"

122
00:11:41,909 --> 00:11:48,249
อี เอฟ จี เอช ไอ เจ เค
แอล เอ็ม เอ็น โอ พี คิว…

123
00:11:48,332 --> 00:11:52,753
มันเริ่มเปลี่ยนชีวิตของเด็กๆ
ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นอันธพาลข้างถนน

124
00:11:53,838 --> 00:11:56,090
ผู้คนเริ่มให้เกียรติเราอีกครั้ง

125
00:12:05,099 --> 00:12:05,933
เงียบหน่อย

126
00:12:06,016 --> 00:12:08,018
เราจะเริ่มจากขาซ้าย

127
00:12:08,602 --> 00:12:11,731
ขาซ้ายอยู่ข้างหน้า ขาขวาอยู่ข้างหลัง

128
00:12:12,440 --> 00:12:13,858
แล้วก็ยกมือแบบนี้

129
00:12:14,608 --> 00:12:16,402
แล้วก็ ตูม

130
00:12:17,570 --> 00:12:20,531
ผมน่าจะอายุแปดหรือเก้าขวบได้

131
00:12:20,614 --> 00:12:24,160
ตอนที่ผมมาที่นี่
มาอยู่กับมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า

132
00:12:24,243 --> 00:12:26,662
หนึ่ง สอง สาม เริ่ม

133
00:12:30,875 --> 00:12:32,084
โอเคไหม มาเต้นกัน

134
00:12:32,168 --> 00:12:33,169
พ่อแม่ผม…

135
00:12:33,753 --> 00:12:34,670
ยกมือ

136
00:12:34,754 --> 00:12:37,631
พวกท่านตายเพราะเอชไอวี

137
00:12:43,053 --> 00:12:44,138
ดี แล้วยังไงต่อ

138
00:12:45,264 --> 00:12:46,098
ยกขา

139
00:12:47,224 --> 00:12:49,143
สมัยที่ผมอยู่ข้างถนน

140
00:12:49,810 --> 00:12:52,730
ผมเห็นเด็กที่มีพ่อแม่

141
00:12:53,230 --> 00:12:55,983
หัวเราะ เล่นสนุก

142
00:12:56,066 --> 00:12:58,569
ผมคิดว่า "ฉันไม่มีโอกาสแบบนั้น"

143
00:12:58,652 --> 00:13:00,696
- หนึ่ง สอง สาม ยังไงต่อ
- หนึ่ง สอง สาม

144
00:13:00,780 --> 00:13:01,989
- ตูม ยังไงต่อ
- ตูม

145
00:13:02,072 --> 00:13:03,908
- ตูม
- ตูม

146
00:13:03,991 --> 00:13:05,493
และตูม

147
00:13:05,576 --> 00:13:06,619
- เพลง
- ตูม

148
00:13:06,702 --> 00:13:08,287
เปิดเพลงเลย

149
00:13:14,210 --> 00:13:17,421
เด็กๆ พวกนี้เป็นเหมือนน้องของผม

150
00:13:19,465 --> 00:13:22,384
การสอนท่าเต้นให้พวกเขา

151
00:13:22,468 --> 00:13:23,552
ทำให้ผมมีความสุข

152
00:13:23,636 --> 00:13:26,305
ผมพูดได้ว่าอย่างน้อยผมก็ได้ช่วยคน

153
00:13:26,388 --> 00:13:28,390
หรือทำให้คนมีความสุข

154
00:13:31,101 --> 00:13:34,688
ความรู้สึกที่แผ่ออกมาจากตัวเวลาที่เราเต้น

155
00:13:34,772 --> 00:13:37,566
ทำให้เราลืมความเจ็บปวดทั้งหมดที่มี

156
00:14:26,240 --> 00:14:28,576
(สวัสดีจากอาร์เจนตินา
โลกเราน่าจะมีเด็กแบบนี้เยอะๆ)

157
00:14:28,659 --> 00:14:31,662
(เด็กพวกนี้เต้นเหมือนง่าย
มาซากา คิดส์ทำให้เรายิ้มได้เสมอ)

158
00:14:31,745 --> 00:14:35,040
(ฉันหยุดยิ้มไม่ได้เลย - ฉันรักเด็กพวกนี้จริงๆ)

159
00:14:47,428 --> 00:14:49,346
ราชิดา เธออยากได้แฟนแบบไหน

160
00:14:50,055 --> 00:14:53,559
เธออยากเจอเขาที่ไหน
เจอกันในคลับเหมือนฉัน หรือว่า…

161
00:14:58,606 --> 00:15:01,942
หนูอยากได้คนที่เป็นเพื่อนกันนะ

162
00:15:03,235 --> 00:15:05,529
นาบิราห์ล่ะ อยากมีแฟนแบบไหน

163
00:15:06,030 --> 00:15:08,198
หนูเหรอ ไม่รู้สิ

164
00:15:08,949 --> 00:15:14,496
หนูอยากเรียนแล้วก็ทำงาน
พอแต่งงานจะได้มีข้าวของเป็นของตัวเอง

165
00:15:15,372 --> 00:15:17,791
(นาบิราห์)

166
00:15:17,875 --> 00:15:23,589
หนูรอดจากสถานการณ์ลำบาก
ที่เด็กผู้หญิงในหมู่บ้านมักจะต้องเจอ

167
00:15:23,672 --> 00:15:25,758
เพราะหนูมาอยู่ที่นี่

168
00:15:33,140 --> 00:15:37,519
ในยูกันดา คนที่ติดโรคเอดส์ส่วนใหญ่เป็นเด็ก

169
00:15:40,940 --> 00:15:44,401
ผู้ชายจะเข้าหาเด็กที่อยู่ข้างถนน
หรืออยู่ในสถานการณ์เปราะบาง

170
00:15:44,485 --> 00:15:49,073
และใช้เงินล่อเพื่อมีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา

171
00:15:51,617 --> 00:15:57,289
เด็กผู้หญิงบางคนก็ท้อง
โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองท้องได้ยังไง

172
00:15:58,290 --> 00:16:03,504
สุดท้าย เด็กพวกนั้นก็ติดโรค

173
00:16:07,841 --> 00:16:12,388
เด็กผู้หญิงบางคนก็เริ่มเป็นสาวแล้ว

174
00:16:13,347 --> 00:16:17,309
ในฐานะแม่ ฉันต้องสอนพวกเขา

175
00:16:18,894 --> 00:16:23,148
พวกเขาจะได้รู้ว่าผู้หญิงสาวๆ
ควรทำตัวยังไงถึงจะปลอดภัย

176
00:16:23,649 --> 00:16:27,653
หนูได้รับคำแนะนำและคำปรึกษา
ที่มีประโยชน์ในการใช้ชีวิต

177
00:16:27,736 --> 00:16:33,826
เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ไม่มีพ่อแม่
หรือพ่อแม่ไม่สนใจ

178
00:16:35,494 --> 00:16:37,287
พวกเขาไม่มีโอกาสแบบนั้น

179
00:16:53,846 --> 00:16:55,723
ทำเสียงไก่เป็นไหม

180
00:17:07,317 --> 00:17:10,112
ผมได้เข้าทำงานที่โรงเรียน

181
00:17:13,407 --> 00:17:16,160
ผมเป็นครูสอนเต้น

182
00:17:17,327 --> 00:17:18,454
- พร้อมไหม
- พร้อม

183
00:17:23,292 --> 00:17:25,335
ผมก็เลยเริ่มหาเงินได้

184
00:17:26,795 --> 00:17:31,425
ตัวผมเองไม่มีโอกาสไปโรงเรียน
แต่ผมอยากให้เด็กๆ ไปโรงเรียน

185
00:17:33,343 --> 00:17:38,098
ผมขอทุนการศึกษาและค่าเล่าเรียน

186
00:17:38,640 --> 00:17:42,436
ผมขอรับบริจาคและดูแลให้เด็กๆ ได้เข้าเรียน

187
00:17:52,112 --> 00:17:54,031
แล้วเจอกันครับ แม่

188
00:17:54,615 --> 00:17:57,868
- บายครับ พ่อ
- บาย

189
00:17:58,619 --> 00:18:00,829
วิ่งเข้า โมฮัมหมัด วิ่ง

190
00:18:01,997 --> 00:18:02,915
โมฮัมหมัด เร็วเข้า

191
00:18:12,174 --> 00:18:13,592
(การเข้าชม)

192
00:18:22,226 --> 00:18:23,644
(การเข้าชม)

193
00:18:35,531 --> 00:18:37,407
(อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ ผู้น่ารัก)

194
00:18:37,491 --> 00:18:39,409
(น่ารักจัง - ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง)

195
00:18:39,493 --> 00:18:41,120
(ดนตรีเปลี่ยนชีวิตของพวกเขา)

196
00:18:41,203 --> 00:18:45,791
{\an8}(เด็กๆ น่าเอ็นดูมาก - นักเต้นแสนน่ารัก)

197
00:18:45,874 --> 00:18:47,751
จะไม่หันกลับไป

198
00:18:47,835 --> 00:18:50,838
หยิบรองเท้า สวมถุงเท้า แล้วไปกันเลย

199
00:18:51,338 --> 00:18:54,967
ไปโรงเรียนกัน เราจะได้ไม่ต้องเกษียณ

200
00:18:55,717 --> 00:18:58,178
ตอนที่พวกเขาพาผมไปโรงเรียนครั้งแรก

201
00:18:58,762 --> 00:19:00,305
ผมไม่อยากเชื่อเลย

202
00:19:00,389 --> 00:19:03,183
ผมแบบ "ไม่ นี่มันไม่ใช่ตัวผม"

203
00:19:03,267 --> 00:19:06,311
เพราะผมได้นั่งกับเด็ก

204
00:19:07,563 --> 00:19:09,398
ที่มีพ่อแม่รวยๆ

205
00:19:09,481 --> 00:19:11,650
ผมคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่า

206
00:19:12,317 --> 00:19:14,528
ผมกำลังเรียนเรื่องเดียวกับที่พวกเขาเรียน

207
00:19:14,987 --> 00:19:17,698
{\an8}(โรงเรียนมัธยมต้นคาซานา)

208
00:19:17,781 --> 00:19:20,659
- 90 องศาค่ะ
- 90 องศา ดีมาก

209
00:19:20,742 --> 00:19:22,202
จำนวนแผ่นป้าย

210
00:19:22,286 --> 00:19:24,163
แผ่นป้ายอันสุดท้ายบวก…

211
00:19:24,246 --> 00:19:26,582
ลบแผ่นป้ายอันแรก…

212
00:19:28,125 --> 00:19:29,293
จำนวนหน่วย

213
00:19:29,376 --> 00:19:33,672
จำนวนหน่วยเท่ากับหน่วยสุดท้ายลบหน่วยแรก

214
00:19:49,605 --> 00:19:53,984
ตอนที่ผมเจอเขา เขาอยู่กับยาย
แต่เขาต้องออกจากโรงเรียน

215
00:19:54,985 --> 00:19:58,197
ยายเขาบอกว่าเธอเลี้ยงหลานๆ ไม่ไหว

216
00:19:58,280 --> 00:19:59,948
เอียนอยู่ในหมู่บ้าน

217
00:20:01,033 --> 00:20:03,952
เขาขโมยอ้อยกับขนุนของชาวบ้าน

218
00:20:05,996 --> 00:20:07,289
พวกชาวบ้านตะโกนว่า

219
00:20:07,372 --> 00:20:12,669
ลูกยายแก่ขโมยอ้อยกับขนุนของพวกเขา

220
00:20:13,170 --> 00:20:16,381
พอตื่นนอนมา ผมก็ทำอะไรไปตามเรื่อง

221
00:20:16,465 --> 00:20:22,971
แต่วันหนึ่ง ผมได้ยินเสียงเพลงดังมา
ผมก็เลยตามเสียงไป

222
00:20:23,555 --> 00:20:26,350
เรามีโครงการที่ชื่อว่า "ชุมชนนักเต้น"

223
00:20:26,433 --> 00:20:28,685
เพราะเรารู้ว่าดนตรี

224
00:20:28,769 --> 00:20:33,357
อาจเป็นหนทางสู่การแก้ปัญหา

225
00:20:39,696 --> 00:20:42,491
เราตั้งลำโพงและเต้นกับทุกคน

226
00:20:46,954 --> 00:20:50,040
ดนตรีดึงดูดให้เด็กๆ เข้าหาเรา

227
00:20:53,835 --> 00:20:57,172
เราพยายามรวบรวมเด็กกำพร้า

228
00:20:58,924 --> 00:21:00,425
หรือเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือ

229
00:21:22,698 --> 00:21:24,032
ฉันคิดได้เจ็ด

230
00:21:24,116 --> 00:21:25,075
อือ

231
00:21:25,158 --> 00:21:26,785
- ตอบเจ็ดใช่ไหม
- ใช่

232
00:21:26,868 --> 00:21:28,578
มันบอกให้กระจาย

233
00:21:29,246 --> 00:21:30,580
- แบบนี้เหรอ
- ใช่

234
00:21:31,581 --> 00:21:35,752
ตอนที่ผมพาเขามา ผมเจอปัญหานิดหน่อย

235
00:21:39,131 --> 00:21:43,468
พวกเขาบอกว่าผมไม่ควรพาเขามา
เขาเข้ากับเด็กคนอื่นๆ ไม่ได้

236
00:21:52,936 --> 00:21:54,563
โลกทอดทิ้งเขา

237
00:21:55,272 --> 00:21:58,525
พวกเขาแค่ต้องการการชี้แนะ

238
00:22:00,986 --> 00:22:05,490
(ปี 2020)

239
00:22:11,830 --> 00:22:13,457
สวัสดี นักเรียน

240
00:22:13,540 --> 00:22:16,877
สวัสดี คุณครูนาบิราห์

241
00:22:16,960 --> 00:22:17,961
นั่งได้

242
00:22:18,045 --> 00:22:20,547
ขอบคุณ คุณครูนาบิราห์

243
00:22:20,630 --> 00:22:23,800
วันนี้ เราจะเรียนเรื่องไวรัสโคโรน่า

244
00:22:23,884 --> 00:22:27,929
ไวรัสโคโรน่าเป็นโรคที่กำลังระบาด
และมีอัตราการตายสูง

245
00:22:28,013 --> 00:22:30,515
โดยเฉพาะการติดต่อทางเลือด

246
00:22:30,599 --> 00:22:31,558
ปรบมือให้เธอหน่อย

247
00:22:32,726 --> 00:22:34,061
ตอนที่เกิดโควิด

248
00:22:34,561 --> 00:22:37,564
คนส่วนใหญ่โศกเศร้า

249
00:22:38,065 --> 00:22:41,026
พวกเขาเจ็บปวดเพราะเสียคนที่รักไป

250
00:22:41,526 --> 00:22:43,820
พวกเขาเจ็บปวดเพราะตกงาน

251
00:22:44,488 --> 00:22:45,781
พวกเขาเจ็บปวด

252
00:22:45,864 --> 00:22:48,825
เพราะโรคที่ลุกลามไปทั่วโลก

253
00:22:49,618 --> 00:22:51,536
พวกเรามองว่าตัวเองเป็น

254
00:22:51,620 --> 00:22:55,040
คนที่ทำให้คนอื่นลืมความเศร้าได้

255
00:22:55,540 --> 00:22:59,669
เราคิดถึงสิ่งที่ทำให้คนของเราหายเศร้า

256
00:23:04,883 --> 00:23:07,928
เราให้ความรักกับพวกเขา

257
00:23:09,304 --> 00:23:11,306
สิ่งที่เรามอบให้ผู้คนได้

258
00:23:11,807 --> 00:23:12,974
คือการเต้น

259
00:23:32,619 --> 00:23:38,208
{\an8}นี่คือกลุ่มเด็กในยูกันดา พวกเขากำลังเต้น
ตามชาเลนจ์ใหม่ในอินเทอร์เน็ต

260
00:23:38,291 --> 00:23:40,544
{\an8}ในคลิปมีเพลงใหม่ของเดรก "ทูซี่สไลด์"

261
00:23:40,627 --> 00:23:41,753
{\an8}ดูหนูน้อยน่ารักคนนี้สิคะ

262
00:23:41,837 --> 00:23:44,464
เดรกประทับใจกับการแสดงของเด็กๆ

263
00:23:44,548 --> 00:23:48,093
จนถึงกับโพสต์คลิปลงอินสตาแกรมของตัวเอง
ซึ่งมีผู้ติดตามหลายล้านคน

264
00:23:48,176 --> 00:23:53,765
คนเข้ามาคอมเมนต์ว่า

265
00:23:53,849 --> 00:23:55,684
"เด็กพวกนี้สุดยอดเลย"

266
00:23:56,476 --> 00:23:59,104
"เด็กๆ ทำให้ฉันประทับใจมาก"

267
00:24:00,272 --> 00:24:03,066
(การเข้าชม)

268
00:24:03,150 --> 00:24:07,654
หลังจากนั้น พูดตรงๆ นะ
ชีวิตของพวกเราก็เปลี่ยนไปเลย

269
00:24:10,574 --> 00:24:12,576
(ผู้ติดตาม 9.4 ล้านคน)

270
00:24:41,229 --> 00:24:43,440
กลุ่มนักเต้นเด็ก มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า

271
00:24:43,523 --> 00:24:46,818
จะเป็นตัวแทนประเทศและโบกธงยูกันดา

272
00:24:46,902 --> 00:24:51,031
หลังจากได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง
รางวัลนิคคาโลเดียนคิดส์ชอยส์

273
00:24:55,452 --> 00:24:57,621
พวกเขาบอกว่าเราจะขึ้นเครื่องบิน

274
00:24:57,704 --> 00:24:59,831
เราถามตัวเองว่า "มันเป็นไปได้เหรอ"

275
00:25:04,377 --> 00:25:06,004
มาซากา คิดส์ไปต่างประเทศ

276
00:25:06,087 --> 00:25:09,508
แล้วเราก็ได้มีชีวิตใหม่ที่เราไม่เคยสัมผัสมาก่อน

277
00:25:16,556 --> 00:25:19,434
{\an8}มาไกลจากยูกันดา
ขอต้อนรับสู่เศาะบัลคัยร์ ยา อาหรับ

278
00:25:19,518 --> 00:25:21,686
{\an8}พวกเราดีใจมากที่พวกคุณมาร่วมรายการ

279
00:25:23,855 --> 00:25:27,150
ครั้งแรกที่ขึ้นเครื่องบิน

280
00:25:27,234 --> 00:25:30,237
เหมือนวิญญาณผมจะหลุดออกจากร่าง

281
00:25:30,320 --> 00:25:32,113
ตอนเครื่องบินขึ้น

282
00:25:33,406 --> 00:25:35,659
ผมแบบ "ไม่นะ วิญญาณฉันไปแล้ว"

283
00:25:36,826 --> 00:25:40,288
{\an8}(บาร์เซโลนา)

284
00:25:41,373 --> 00:25:43,708
มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าอยู่ในบาร์เซโลนา

285
00:25:43,792 --> 00:25:48,004
{\an8}ฮาบีบี ฮาบีบี ขอต้อนรับสู่เมืองของฉัน

286
00:25:55,345 --> 00:25:56,263
บาร์เซโลนา

287
00:25:57,305 --> 00:25:58,723
{\an8}โอกาสแค่หนึ่งในล้าน

288
00:25:59,307 --> 00:26:02,060
{\an8}(อิสตันบูล)

289
00:26:03,103 --> 00:26:05,689
ตอนหนูขึ้นเวทีที่ตุรกี

290
00:26:05,772 --> 00:26:11,945
หนูรู้สึกดีมากที่แฟนๆ ตื่นเต้นที่เจอหนู

291
00:26:16,575 --> 00:26:21,621
ตอนนั้นหนูไม่อยากเชื่อเลยว่า
ตัวหนู นาบิราห์ อยู่ที่นั่นจริงๆ

292
00:26:23,873 --> 00:26:25,417
มันไม่น่าเชื่อว่า

293
00:26:25,500 --> 00:26:28,670
{\an8}เด็กๆ ที่คนทั้งโลกเห็นว่าขึ้นเครื่องบิน

294
00:26:28,753 --> 00:26:30,463
{\an8}แสดงในรายการทีวีระดับประเทศ

295
00:26:30,547 --> 00:26:34,926
เป็นเด็กกลุ่มเดียวกับ
ที่เคยใช้ชีวิตข้างถนนเมื่อไม่กี่ปีก่อน

296
00:26:57,115 --> 00:27:02,078
พวกเราภูมิใจมากเพราะที่ดินที่เรายืนอยู่ตอนนี้

297
00:27:02,162 --> 00:27:04,289
เป็นของมาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าแล้ว

298
00:27:09,669 --> 00:27:11,546
นี่คือห้องอาหารของเรา

299
00:27:13,340 --> 00:27:14,841
นี่คือครัว

300
00:27:14,924 --> 00:27:18,511
นี่คือห้องนอนผู้ชาย พวกเด็กผู้ชายนอนที่นี่

301
00:27:21,931 --> 00:27:24,392
มันเป็นไปได้เพราะ
เงินบริจาคจากเพื่อนๆ ของเรา

302
00:27:25,852 --> 00:27:28,688
เพื่อนๆ ที่เราไม่เคยเห็นหรือรู้จัก

303
00:27:29,189 --> 00:27:30,023
ตัดเลย

304
00:27:36,905 --> 00:27:39,532
พวกเราเคยนอนบนฟูกผืนเล็กๆ ผืนเดียว

305
00:27:39,616 --> 00:27:42,369
แต่ตอนนี้ทุกคนมีเตียงของตัวเอง

306
00:27:50,001 --> 00:27:51,836
นี่คือบ้านเดิมของพวกเรา

307
00:27:54,506 --> 00:27:58,134
นี่เคยเป็นหนึ่งในห้องนอนของเด็กๆ

308
00:27:59,386 --> 00:28:04,599
พวกเราเคยทำงานศิลปะด้วยกันที่นี่
ในบ้านต้นไม้ข้างบน

309
00:28:04,683 --> 00:28:06,476
ส่วนตรงนี้เคยเป็นครัว

310
00:28:07,185 --> 00:28:13,316
ตรงนี้เคยเป็นเวทีเต้นของเรา

311
00:28:13,400 --> 00:28:15,652
นี่คือที่ที่เราเคยเต้นกัน

312
00:28:17,070 --> 00:28:20,240
ที่ที่เด็กๆ หัวเราะและเต้น

313
00:28:25,662 --> 00:28:26,788
ผมยัง

314
00:28:27,664 --> 00:28:29,874
เชื่อในตัวซูนา เชื่อในคำสอนของเขา

315
00:28:29,958 --> 00:28:32,961
ที่ว่าสักวัน ความฝันทุกอย่างของเรา
สามารถเป็นจริงได้

316
00:28:34,212 --> 00:28:36,047
ตอนที่ผมมาถึงที่นี่

317
00:28:36,131 --> 00:28:38,216
พวกเราได้กินอาหารแค่วันละมื้อ

318
00:28:40,969 --> 00:28:42,595
แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

319
00:28:56,985 --> 00:28:59,821
พวกเราไม่คิดเลยว่าจะมาถึงจุดนี้ได้

320
00:29:03,199 --> 00:29:06,119
ตอนแรก เรามีกันแค่ 15 คน

321
00:29:07,328 --> 00:29:14,335
วันนี้ ครอบครัวเรามีสมาชิก 38 คน

322
00:29:21,301 --> 00:29:25,221
บาดแผลที่ผมพยายามปิด มันใหญ่มาก

323
00:29:29,267 --> 00:29:30,894
ใหญ่กว่าตัวผม

324
00:30:02,926 --> 00:30:04,135
สวัสดีครับ

325
00:30:06,262 --> 00:30:10,308
พอดีว่าเกิดเหตุร้าย มีเด็กคนหนึ่งเสียแม่ไป

326
00:30:21,945 --> 00:30:23,196
ชื่ออะไรครับ

327
00:30:23,279 --> 00:30:24,280
ซูนา ฮัสซัน

328
00:30:24,781 --> 00:30:29,327
เด็กเรียกคุณว่าลุงหรือพ่อ

329
00:30:29,410 --> 00:30:30,578
เรียกว่าป๊ะป๋า

330
00:30:34,249 --> 00:30:35,458
น่าเศร้าจริงๆ

331
00:30:42,882 --> 00:30:48,930
ต่อให้พ่อแม่ไม่ทำอะไร
หรือไม่มีอะไรจะให้ พวกเขาก็ยังเป็นพ่อแม่

332
00:30:56,479 --> 00:30:57,689
เข้มแข็งไว้

333
00:30:58,189 --> 00:30:59,440
ให้กำลังใจเขาหน่อย

334
00:31:02,944 --> 00:31:04,028
เข้มแข็งไว้

335
00:31:16,124 --> 00:31:21,462
เด็กของเราคนหนึ่งเสียแม่ไป
พวกเราต้องอยู่ข้างเขา

336
00:31:24,465 --> 00:31:27,677
ตอนที่แม่ผมตาย ผมไม่ได้ฝังท่าน

337
00:31:30,597 --> 00:31:33,683
กว่าผมจะไปถึง พวกเขาก็ฝังท่านไปแล้ว

338
00:31:36,185 --> 00:31:40,565
ผมไม่รู้จะหันไปพึ่งใคร

339
00:31:42,859 --> 00:31:45,904
พวกเราต้องมอบ

340
00:31:45,987 --> 00:31:52,702
ความรักของครอบครัวให้เด็กๆ
พวกเขาจะได้ผ่านพ้นความเศร้าไปได้

341
00:32:09,344 --> 00:32:13,723
กลุ่มของเราใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
เพราะผมไม่เคยปฏิเสธเด็กคนไหน

342
00:32:16,809 --> 00:32:22,982
ทุกครั้งที่เด็กๆ ได้ยินว่าซูนาช่วยเด็กข้างถนน

343
00:32:23,066 --> 00:32:26,235
พวกเขาก็จะไปบอกเพื่อนๆ

344
00:32:28,821 --> 00:32:32,909
ผมก็เลยต้องรับเด็กเพิ่ม

345
00:32:38,414 --> 00:32:42,961
โชคดีที่เมียผมสนับสนุน
เพราะเธอไม่รังเกียจอะไร

346
00:32:49,842 --> 00:32:50,927
หลับสบายไหม

347
00:32:51,844 --> 00:32:53,054
ก็…

348
00:32:54,263 --> 00:32:55,598
เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

349
00:32:56,391 --> 00:32:58,643
ตอนนี้ผมมีปัญหาอย่างเดียวคือเจ็บคอ

350
00:32:58,726 --> 00:33:02,438
สงสัยจะเป็นไข้หวัดใหญ่
เธอต้องดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ นะ

351
00:33:02,522 --> 00:33:05,024
- ผมก็เป็นไข้หวัดใหญ่
- เหรอ

352
00:33:05,108 --> 00:33:07,068
- อยากให้ผมไอให้ดูไหม
- เอาสิ

353
00:33:09,737 --> 00:33:11,948
ยังมีอีกเรื่องที่ฉันอยากถาม

354
00:33:12,031 --> 00:33:14,367
เธอบอกว่าเธออยู่ข้างถนนนานแค่ไหนนะ

355
00:33:14,951 --> 00:33:15,785
สี่ปี

356
00:33:17,328 --> 00:33:18,454
สี่ปี

357
00:33:19,038 --> 00:33:23,042
พอเธอหายดีแล้ว
เธออยากอยู่ที่นี่ต่อหรืออยากออกไป

358
00:33:23,126 --> 00:33:26,713
ที่นี่เราอยู่กันแบบเต็มเวลา
เธอคงเห็นเด็กคนอื่นๆ ตอนกลางคืนแล้ว

359
00:33:26,796 --> 00:33:27,797
ผมเห็นแล้ว

360
00:33:28,297 --> 00:33:30,383
ผมว่าผมคงอยู่ที่นี่สักพัก

361
00:33:32,927 --> 00:33:35,430
ตอนเด็กพวกนั้นมาที่นี่ใหม่ๆ
พวกเขาก็เหมือนเธอนั่นแหละ

362
00:33:36,097 --> 00:33:40,518
แล้วพวกเขาก็ชินกับที่นี่

363
00:33:49,444 --> 00:33:53,573
ความเศร้าที่ฉันเห็นในตัวเด็กๆ
ที่เราเพิ่งรับเข้ามา…

364
00:33:56,325 --> 00:33:58,619
ฉันกลายเป็นแม่ของทุกคน

365
00:34:01,330 --> 00:34:04,834
ฉันพยายามแสดงความรักให้พวกเขาเห็น

366
00:34:04,917 --> 00:34:07,086
เพราะเด็กบางคนก็ไม่เคยได้รับมันมาก่อน

367
00:34:29,650 --> 00:34:34,781
มีหลายครั้งที่ผมไม่อยากเชื่อว่าผมเคยอยู่ข้างถนน

368
00:34:39,619 --> 00:34:42,497
ถ้าผมไม่ได้เจอพ่อซูนา

369
00:34:42,580 --> 00:34:45,792
ผมคงไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย

370
00:34:47,460 --> 00:34:50,046
ทีนี้ผมก็ทำตามเป้าหมายได้แล้ว

371
00:34:50,129 --> 00:34:51,547
ผมทำตามความฝันได้

372
00:34:53,174 --> 00:34:55,927
ผมตั้งใจเรียนเพราะผมอยากเป็นทนายเก่งๆ

373
00:35:04,268 --> 00:35:06,562
บางทีพวกเราก็ไปที่หมู่บ้าน

374
00:35:07,105 --> 00:35:10,483
และเห็นเด็กที่นอนบนฟูกผืนเล็กๆ

375
00:35:11,317 --> 00:35:14,195
ภาพแบบนั้นทำให้หนูเศร้ามาก

376
00:35:18,699 --> 00:35:21,369
โตไปหนูอยากเป็นครู

377
00:35:25,373 --> 00:35:28,668
ที่หนูอยากทำจริงๆ คือสร้างโรงเรียน

378
00:35:28,751 --> 00:35:31,838
และรับเด็กที่ไม่ได้ไปโรงเรียนเข้าเรียน

379
00:35:36,092 --> 00:35:40,179
ให้พวกเขาเรียนหนังสือ
และหาอะไรให้พวกเขากิน

380
00:35:49,981 --> 00:35:53,484
พอผมโตขึ้นและเรียนจบ

381
00:35:53,568 --> 00:35:56,571
ผมอยากช่วยคน

382
00:35:57,155 --> 00:35:59,532
เพราะผมเห็นคนมากมายที่ช่วยเหลือผู้อื่น

383
00:35:59,615 --> 00:36:01,534
ผมอยากช่วยบ้าง

384
00:36:05,663 --> 00:36:11,043
ตอนนี้ มาซากา คิดส์มีเป้าหมายของตัวเอง
ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นไปได้

385
00:36:17,550 --> 00:36:22,346
ผมหวังว่ามาซากา คิดส์ แอฟริกาน่าจะสร้างหมอ

386
00:36:24,098 --> 00:36:26,142
สร้างศิลปินที่มีชื่อเสียง

387
00:36:33,316 --> 00:36:38,487
ผมเชื่อว่าผมมีประธานาธิบดี
ผมเชื่อว่าผมมีรัฐมนตรี

388
00:36:41,199 --> 00:36:44,619
เพราะถ้าเรามองมาซากา คิดส์
เราจะเห็นว่าเด็กทุกคนมีความฝันของตัวเอง

389
00:36:46,120 --> 00:36:48,873
และพอผมมองความฝันของพวกเขา

390
00:36:49,874 --> 00:36:51,751
ผมก็เห็นว่าผมมาถูกทางแล้ว

391
00:36:54,462 --> 00:36:59,300
ผมแค่ต้องส่องทางให้พวกเขา

392
00:37:06,724 --> 00:37:10,394
(คาดว่าภายในปี 2030 การตัดความช่วยเหลือ
ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา)

393
00:37:10,478 --> 00:37:12,521
(อาจส่งผลให้เด็ก 500,000 คนเสียชีวิต)

394
00:37:12,605 --> 00:37:16,025
(และเด็กอีก 2.8 ล้านคนต้องเป็นกำพร้า
เพราะเชื้อเอชไอวีหรือโรคเอดส์)

395
00:37:17,109 --> 00:37:20,655
(ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง มาซากา คิดส์ แอฟริกาน่า
สนับสนุนเด็กชาวยูกันดา)

396
00:37:20,738 --> 00:37:23,699
(ที่เป็นกำพร้าเพราะสงคราม
ความอดอยาก และโรคภัย)

397
00:37:23,783 --> 00:37:26,035
(และยังคงอุทิศตนให้ภารกิจนั้นจนถึงทุกวันนี้)

398
00:38:54,707 --> 00:38:59,587
{\an8}คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม