Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
MASAKA BÖLGESİ, UGANDA
Hazır mısınız? Bir dakika.
Bir daha deneyelim.
Beraber miyiz?
Kendinize "Yapabilirim" deyin!
"Başarırım" deyin!
Gelin bakalım! Sona kalan çürük yumurta!
Gösterin onlara.
Hadi!
Eğilin!
Müzik insana bütün stresini, bütün dertlerini unutturur.
Masaka Çocukları
müzik sayesinde köylerindeki insanlara ilham verip
köylerini değiştirebildi.
Ama hikâyelerini dinleyince
dünyanın bir ara bu çocuklardan umudu kestiğini anlayacaksınız.
- Biz Afrika'nın yıldızlarıyız! - Öyleyiz!
MASAKA ÇOCUKLARI: İÇİNDEKİ RİTMİ DİNLE
Masaka Kids Africana, yetim kalan, sokakta yaşayan
veya ailesinin bakamadığı çocuklara yuva oluyor.
Dans edeceğiz!
- Bu dansı edelim. - Hadi başlayalım!
Bir, iki, üç!
Dans edelim!
Masaka Kids Africana'yı kurma amacımız
varoşlarda ve sokakta yaşayan çocukların hayatını değiştirmekti.
Yardımımıza muhtaç olan çocukların hayatını.
Kendimize varoşlardaki ve sokaklardaki çocukların elçisi diyoruz.
Bunu dans ederek yapıyoruz.
Şarkı söyleyerek yapıyoruz.
Müzik yoluyla yapıyoruz.
Bende bir hâller var!
Dans etme hâli!
Bende bir hâller var!
Birden dans etmeye başla! Eğil! Eğleniyorum!
Bende bir hâller var!
Dans edelim hadi!
Eğlenelim hadi!
Dans edelim hadi!
Çocukların hayatının değiştiğini görünce mutlu oluyoruz.
Masaka, Uganda'da HIV bulaşma oranının en yüksek olduğu bölge.
Tahminlere göre 15 yaş altındaki çocukların yarısı
bir ebeveynini ya da her ikisini birden kaybetmiş.
Sokaklarda ölen birçok çocuk var.
İstismar edilen birçok çocuk var. Görmediğimiz, haberimiz olmayan çocuklar.
Ben de sokakta yaşadım.
Nasıl olduğunu biliyorum.
Annem ben küçükken öldü.
Yüzümdeki yara izi,
kafamın kenarındaki yara izi
üvey annemden kalma.
Evde ölmektense gitmeye karar verdim.
Sokakta hayat kolay değildi.
Yiyecek satın alabilmek için gündüzleri hurda toplardık.
Katwe'de hurda toplayan herkes
hırsız damgası yer ve dövülürdü.
Bu durum çok ağırıma gitmeye başlamıştı.
Ama ne zaman hayatıma son vermeyi düşünsem
annem kafamda canlanıp bana bunu niye istediğimi soruyordu.
Ama kendi kendime söylediğim bir şarkı vardı.
"Sıkıntıdayım. Dalgaları hissediyorum. Acı çekiyorum.
Annem beni bırakıp gitti."
O şarkı bana cesaret veriyordu. Bu durumun biteceğini hissediyordum.
Bir süre giysi sattım.
Oradan gelen sermayeyle berber dükkânı açtım.
Ama köyde gördüğüm bazı çocuklar için endişeliydim.
Bu konudaki tutkum beni harekete geçip
kötü durumdaki çocuklar için bir şeyler yapmaya itti.
- Biriniz buraya gelin. - Burada sıra olalım.
1, 2, 3, gir!
Suuna'yla 2011'de tanıştık.
Gel buraya.
Tamam, al.
Kızım beni Madinah'yı sevdiğinden çok seviyor.
Madinah buna sinir oluyor.
İlk tanıştığımız dönemde epey geziyorduk.
Eğlenceli yerlere gidiyorduk. Müziği çok seviyordum.
Sevdiğim iki şey vardı. DJ'lik yapmak ve çocuklarla ilgilenmek.
O da çocukları benim kadar seviyordu. O yüzden çok iyi anlaştık.
O zamanlar pek artisttim.
Caka satmak ruhumda vardı ama beş parasızdım.
Suuna sokak çocuğuydu. Anne babam onunla olmamı istemedi.
"Sokakta yaşamış birinin terbiyesi olmaz" diyorlardı.
"İyi insanlar değiller."
Anne babama karşı geldim. Bu adamı seviyorum dedim.
Çocuklara bakmaya başladı
çünkü yaptığımız işi de, çocukları da çok seviyor.
Onlar için sevgi dolu bir ortam yaratıyorum.
Böylece aile oluyoruz.
Bir süre sonra örgüt iyice büyümeye başladı.
Ben de oturup düşündüm.
"Çocuklarım var
ama onları geçindirmek için ne yapabilirim?"
Bir gün bilgisayar başındaydım.
America's Got Talent yarışmasını gördüm.
Çocuklara "Biz de yaparız" dedim.
O günlerde şarkıcı Eddy Kenzo, Uganda'da çok popülerdi.
Kenzo'nun "Zigido" şarkısına klip çektik.
Haberimiz bile olmadan viral oldu.
Masaka basın platformlarına çıktı. İnsanların dikkatini çekti.
Kenzo'yla bağlantı da kurduk.
Kenzo, Masaka'da dev bir konser verdi.
Biz de sahneye çıktık.
Orada mısınız?
Devam edelim mi?
Kenzo, hep beraber!
Hep beraber!
Nyendo'lu çocuklar pek akıllı.
Şarkıyı bildiniz mi?
Hadi…
Bizim için büyük bir zaferdi.
Köyde sokağa her çıktığımızda "Kenzo çocukları geldi" diyorlardı.
E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q…
Sokaklarda haydut damgası yiyen çocukların hayatı değişmeye başladı.
Yine saygı görmeye başladık.
Sessiz olalım.
Sol bacakla başlayacağız.
Öne adım atıyoruz, sonra sağ ayağı arkaya atıyoruz.
Sonra elleri kaldırıyoruz.
Sonra güm.
Buraya gelip Masaka Kids Africana'ya katıldığımda
sanırım sekiz dokuz yaşlarındaydım.
Bir, iki, üç, hadi.
Tamam mı? Hadi.
Anne babam…
Eller havaya.
…HIV'den öldü.
Güzel. Sonra?
Kaldır.
Sokakta yaşarken
çocukların anne babalarıyla gülüp oynadıklarını görüp
"Benim böyle bir fırsatım olmadı" derdim.
- Bir, iki, üç. Sonra? - Bir, iki, güm.
- Güm. Sonra? - Güm.
- Güm.
Güm.
- Müzik. - Güm.
Müziği açalım.
Bu çocuklar kardeşlerim gibi.
Onlara dans öğretmek beni mutlu ediyor.
En azından bir insana yardım ettim ya da birini mutlu ettim diyebiliyorum.
Dans ederken vücudunuzu saran ritim size bütün acılarınızı unutturur.
ARJANTİN'DEN MERHABA BU ÇOCUKLAR HARİKA
SÜPER DANS EDİYORLAR İNSANI GÜLÜMSETİYORLAR
AĞZIM KULAKLARIMA VARIYOR BU ÇOCUKLARA BAYILIYORUM
Nasıl bir eş istiyorsun Rashida?
Eşini nereden bulmak istersin? Benim gibi kulüpten mi?
Ben arkadaşım olacak birini istiyorum.
Sen nasıl birini istiyorsun Nabirah?
Ben mi? Bilmem.
Okuyup işe girmek istiyorum. Evlenince kendi işim gücüm olsun.
Kız çocuklarının köyde sıklıkla yaşadığı zorlukları
buraya geldiğim için aşabildim.
Uganda'da AIDS kapan kişiler çoğunlukla çocuklar.
Erkekler onları sokakta savunmasız hâlde buluyor
ve seks karşılığında para teklif ederek akıllarını çeliyor.
Kız çocukları bazen nasıl olduğunu bile anlayamadan hamile kalıyor.
O arada da hastalığı kapıyorlar.
Yanımdaki kızların bazılarının yaşı büyük.
Anneleri olarak onları hazırlamalıyım.
Bu genç kadınlara kendilerini korumayı öğretmeliyim.
Faydalı hayat tavsiyeleri ve danışmanlık alıyorum.
Anne babası olmayan
ya da anne babasının umursamadığı diğer kızlar
böyle bir fırsata sahip değil.
Horoz sesi çıkarabilir misiniz?
Bana bir okulda iş teklif edildi.
Dans dersi veriyordum.
- Hazır mısınız? - Evet.
Para kazanmaya başladım.
Benim okula gitme şansım olmadı. Diğer çocuklar gitsin istedim.
Başarı ve ihtiyaç bursları kovalıyordum.
Çocuklar okuyabilsin diye çabalıyordum.
Görüşürüz anne.
- Hoşça kal baba! - Güle güle!
Koş! Mohamad, koş!
Çabuk Mohamad!
GÖRÜNTÜLENME
GÜNAYDIN GÜZEL ÇOCUKLAR
ÇOK TATLISINIZ ÇOK YAŞAYIN
MÜZİK HAYATLARINI DEĞİŞTİRDİ
BU ÇOCUKLAR ÇOK TATLI ŞİRİN DANSÇILAR
Arkama bakmayacağım!
Ayakkabılarını al Çoraplarını giy ve çık!
Okula gidelim! Çalışmayı hiç bırakmayalım!
Beni okula ilk götürdüklerinde duruma inanamadım.
"Hayır, burası bana göre değil" dedim.
Çünkü anne babası zengin olan çocuklarla
yan yana oturabiliyordum.
Düşünemiyordum bile…
Hepimiz aynı şeyleri öğreniyorduk.
KASAANA ORTAOKULU
- 90 derece. - 90 derece. Çok iyi.
Plaka sayısı.
Son plaka numarası artı…
Eksi ilk plaka numarası…
Birim sayısı.
Birim sayısı, eşittir son birim eksi ilk birim.
Onu bulduğumda ninesiyle yaşıyordu ama okulu bırakmıştı.
Ninesi çocuklara yedirecek yemek bulamadığını söyledi.
Ian köydeki insanlardan
şeker kamışı ve jak meyvesi çalıyordu.
İnsanlar, hırsızlık yapıyor diye yaşlı kadının oğluna bağırıyordu.
Sabahtan akşama kadar canım ne isterse onu yapıyordum.
Sonra bir gün yüksek sesli müzik duydum. Gidip nereden geliyor diye baktım.
"Dans topluluğu" diye bir programımız var.
Çünkü fark ettik ki
müzik, yolunda gitmeyen her şeyi çözmenin anahtarı olabilir.
Hoparlör getirip insanlarla dans ediyoruz.
Müzik her çocuğun size ısınmasını sağlayabilir.
Yetim ya da yardıma muhtaç çocukları
bir araya getirmeye çalışıyoruz.
Yedi çıktı.
Evet.
- Yedi mi? - Evet.
Açmanı istemişler.
- Böyle mi? - Evet.
O çocuğu getirmek istediğimde zor olacağını söylediler.
Onu alma dediler. Çocuklarla iyi geçinemiyormuş.
Dünya ondan umudu kesmişti.
Çocukların sadece rehberliğe ihtiyaçları var.
Günaydın sınıf.
Günaydın Nabirah öğretmenim.
Oturun.
Teşekkürler Nabirah öğretmenim.
Bugün koronavirüs konusunu işleyeceğiz.
Koronavirüs güncel bir hastalık.
İnsanı hızla öldürüyor ve en çok kan yoluyla yayılıyor.
Alkış.
COVID döneminde
birçok kişi sevdiklerini kaybettiği için acı çekiyor, yas tutuyordu.
İşini kaybettiği için de.
Hastalık dünyayı ele geçirdiği için acı çekiyorlardı.
İnsanlara acılarını unutturabilen kişiler olduğumuzu düşünüyorduk.
İnsanlarımızın üzüntüsünü dindirebilecek bir fikir bulduk.
Onlara içimizdeki sevgiyi verdik.
İnsanlara verdiğimiz şey danstı.
Uganda'da bir grup çocuk yeni internet dans görevini
kendi usullerince yorumluyor.
Drake'in yeni şarkısı "Toosie Slide"la.
Şu tatlışa bakın.
Drake çocuğun performansından çok etkilenip
milyonlarca takipçisi olan Instagram hesabında paylaştı.
İnsanlar bizimle ilgili çok güzel yorumlar yaptı.
"Bu çocuklar müthiş."
"Bu çocuklar kalbime dokunuyor."
Ne yalan söyleyeyim, ondan sonra hayatımız değişti.
9,4 MİLYON TAKİPÇİ
Masaka Kids Africana çocuk dans grubu
Nickelodeon Kids' Choice Ödülleri'nde
Uganda'yı gururla temsil etmeye hazırlanıyor.
Uçağa bineceksiniz dediler. "Bu mümkün mü?" diye düşündük.
Yurt dışına çıktık.
Hiç tecrübe etmediğimiz yeni bir hayat yaşamaya başladık.
Sabah Al Khair Ya Arab'a ta Uganda'dan geldiler.
Burada olduğunuz için çok mutluyuz.
Uçağa ilk binişimde ruhum vücudumdan çıkıyor gibi hissettim.
Uçak havalanırken
"Hayır! Ruhum gidiyor!" oldum.
BARSELONA
Masaka Kids Africana, Barselona'da.
Habibi, habibi, şehrime hoş geldin
Barselona.
Milyonda bir.
Türkiye'de sahneye çıktığımda
benim için heyecanlanan hayranlar beni çok mutlu etti.
O an Nabirah olarak orada olduğuma inanamadım.
Bütün dünyanın
uçaklarda, televizyon kanallarında gördüğü çocukların
birkaç yıl önce sokakta yaşayan çocuklar olduğuna inanmak zor.
Şu an çok gururluyuz
çünkü üstüne bastığımız toprak Masaka Kids Africana'ya ait.
Burası yemek odamız.
Burası mutfak.
Burası oğlanların yatak odası. Burada uyuyorlar.
Dostlarımızın bağışları sayesinde oldu.
Hiç görmediğimiz, tanımadığımız dostların.
Hadi bakalım!
Eskiden hepimiz ufak bir şilteyi paylaşırdık
ama şimdi her çocuğun kendi yatağı var.
Eskiden burada yaşıyorduk.
Bu, çocuklarımızın uyuduğu odalardan biriydi.
Eskiden hep beraber burada takılırdık. Buradaki ağaç evde.
Burası mutfağımızdı.
Burası da eskiden dans pistimizdi.
Burada dans ederdik.
Çocuklar burada gülüşüp dans ederdi.
Suuna'nın bana öğrettiklerine hâlâ inanıyorum.
Bütün hayallerin bir gün gerçek olabileceğine.
Buraya ilk geldiğimde
günde tek öğün yemek yiyebiliyorduk.
Ama her şey değişti.
Şu an olduğumuz yere gelmeyi hiç beklemiyorduk.
Başta sadece 15 kişiydik.
Şimdiyse 38 kişilik bir ailemiz var.
Sarmaya çalıştığım yara çok büyük.
Benden daha büyük.
Günaydın.
Trajedi yaşadık. Çocuklarımızdan biri annesini kaybetti.
Adınız nedir?
Suuna Hassan.
Size baba mı diyorlar, amca mı?
Baba diyorlar.
Büyük bir trajedi.
Hiçbir şey yapmasa, hiçbir şeyi olmasa da ebeveyn, ebeveyndir.
Ona sabır ver. Metin olsun.
Metin ol.
Çocuklarımızdan biri annesini kaybetti. Ona destek olmalıyız.
Annem öldüğünde onu kendim gömemedim.
Ben gelene kadar gömmüşlerdi.
Medet umabileceğim kimse yoktu.
Çocuklarımızın acısını
onlara aile sevgisi göstererek dindirmemiz gerek.
Grup büyüdükçe büyüyor çünkü hiçbir çocuğu geri çevirmiyorum.
Çocuklar, Suuna'nın sokak çocuklarına yardım ettiğini duyunca
onlar da arkadaşlarına söylüyorlar.
O yüzden yanıma daha çok çocuk almam gerekti.
Neyse ki eşim beni destekledi çünkü onun da hoşuna gidiyor.
İyi uyudun mu?
Evet.
Bir derdin var mı?
Şu an tek derdim boğaz ağrısı.
Muhtemelen grip oldun. Bolca sıcak su içmen gerek.
- Ben de gribim. - Öyle mi?
- Öksürüp göstereyim mi? - Tamam.
Sana bir şey daha soracaktım.
Ne kadar zaman sokakta yaşadın?
Dört yıl.
Dört yıl!
İyileşince kalmak istiyor musun yoksa gidecek misin?
Biz hep buradayız. Gece çocukları görmüşsündür.
Gördüm.
Bir süre burada kalabilirim.
O çocukların hepsi başta senin gibiydi.
Ama buraya alıştılar.
Çocukları ilk getirdiğimizde yüzlerinde gördüğüm hüzün…
Herkesin ebeveyni oluyorum.
Onlara sevgi göstermek için çabalıyorum çünkü bazıları bundan yoksun büyümüş.
Çoğu zaman eskiden sokakta yaşadığıma inanmakta zorlanıyorum.
Suuna Baba'yla tanışmasam üniversiteye gidemezdim bence.
Şimdi hedeflerimi, hayallerimi gerçekleştirebiliyorum.
İyi bir avukat olmak için çok çalışıyorum.
Bazen köylere gittiğimizde
ufacık şiltelerde yatan çocuklar görüyoruz.
Böyle şeyler beni üzüyor.
Büyüyünce öğretmen olmak istiyorum.
Asıl istediğim okul yapmak
ve okula gidemeyen çocukları orada okutmak.
Onlara bir şeyler öğretmek, karınlarını doyurmak.
Büyüyüp de okulu bitirince
insanlara yardım etmek istiyorum
çünkü yardım eden bir sürü insan gördüm ve bana da yardım edildi.
Masaka Çocukları'nın kendi hedefleri var ve bence bunları gerçekleştirebilirler.
Umarım Masaka Kids Africana'dan doktorlar çıkar.
Büyük sanatçılar çıkar.
Bence bakan olabilecek, başkan olabilecek çocuklar var.
Masaka Çocukları'nın her birinin kendi hayali var.
Hayallerini dinlediğimde
doğru yolda olduğumu anlıyorum.
Onların yolunu da aydınlatmam gerek. Olay bundan ibaret.
Tahminlere göre, Sahra Altı Afrika’daki yardım kesintileri
2030'a kadar 500.000 çocuğun HIV/AIDS'den ölmesine,
2,8 milyon çocuğun yetim kalmasına yol açabilir.
Masaka Kids Africana, kuruluşundan bu yana
savaş, kıtlık ve hastalık nedeniyle yetim kalan Ugandalı çocukları
destekleme misyonunu bağlılıkla sürdürüyor.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz Smith