Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Έλα!
Έλα, κλέβει!
- Κλέβει. - Πώς συνεχίζει να κερδίζει;
Έχει το καλό χειριστήριο!
Εντάξει, παιδιά, επιστρέφω αμέσως.
Χριστέ μου! Ζώα.
Κυρίες και κύριοι, ο Ματέο Λέιν!
Γεια σας!
Θεέ μου.
Αυτή είναι πολύ σημαντική βραδιά.
Έχουμε πολλά πράγματα να συζητήσουμε.
Για τις λευκές γυναίκες.
Κοιτάξτε, εσείς οι λευκές γυναίκες,
κατά τη διάρκεια της ημέρας...
είστε μια χαρά.
Μια χαρά. Είστε στο Ανθρώπινο Δυναμικό. Στις Δημόσιες Σχέσεις.
Όλα είναι μια χαρά. Απλώς...
Πίνετε μία γουλιά ροζέ...
και αρχίζετε "Η βραδιά είναι δική μου".
Τι σας συμβαίνει;
Πρώτα απ' όλα, όλοι ξέρουμε τον ήχο μιας μεθυσμένης λευκής γυναίκας, σωστά;
Γιατί εμείς... Το κάνετε!
Και ποιο είναι το θέμα, δεν είναι ότι είναι δυνατός.
Δεν είναι αυτό. Είναι διαπεραστικός.
Διαπεραστικός. Τον ξέρετε τον ήχο.
Βάλτε μια μεθυσμένη λευκή γυναίκα σε 15 μέτρα βάθος σε στρατιωτική βάση,
και πάλι θα ακούτε "Τηγανιτές πατάτες;"
Ναι.
Επίσης αυτό που παρατήρησα,
κάθε συζήτηση με λευκές γυναίκες είναι ακριβώς η ίδια.
Κάθε μία. Δεν έχει σημασία πού είσαι,
σε ποια χώρα βρίσκεσαι, τι ώρα της ημέρας, θα είναι πάντα,
"Είπα στην Τζοάν τις προάλλες ότι δεν πρόκειται να πάει..."
Δεν χρειάζεται να πας κοντά για να τελειώσει η συζήτηση.
Μπορείς να πας σε οποιαδήποτε άλλη παρέα λευκών γυναικών.
Θα τελειώσουν τη συζήτηση για σένα.
"Έλεγε ότι δεν κάνω τη δουλειά μου, αλλά εγώ..."
Ήμουν στη Ρώμη πριν μερικούς μήνες, και...
Τσάο. Και...
Είδα τρία λευκά κορίτσια να περπατάνε. Περίπου 19, 20.
Εννοώ, νέα. Πιθανόν η πρώτη τους φορά στη Ρώμη.
Νιώθουν σαν ενήλικες. Και όλες τρώνε παγωτό,
περπατάνε. Και ξεκινάει το κορίτσι στα δεξιά.
"Αυτό το παγωτό είναι καλύτερο από το παγωτό που φάγαμε χθες."
Και το κορίτσι στη μέση λέει,
"Άλλη μια νίκη για το TikTok".
Ελπίζω να είναι νεκρή.
Αυτό θα ήταν άλλη μια νίκη για το TikTok.
Και το αστείο είναι, το TikTok και το Instagram μου...
Δεν ξέρω πώς συνέβη αυτό, αλλά ο αλγόριθμός μου,
είναι γεμάτος με λευκές γυναίκες που μαγειρεύουν ζυμαρικά.
Δεν ξέρω πώς βρέθηκα σ' αυτό το περιεχόμενο.
Και ξέρω ότι οι Ιταλοί είναι λευκοί. Μιλάω για τη Σάρα, όχι για τη Μαρία.
Είμαι μεγάλος, δεν ήξερα ότι υπήρχαν συνταγές που είναι στη μόδα.
Δεν ήξερα ότι υπήρχε τέτοια μόδα.
Αλλά η συνταγή που βλέπω ξανά και ξανά,
είναι πάντα το ίδιο πράγμα. Ελαιόλαδο, κρεμμύδι, σκόρδο,
πελτές ντομάτας, κρέμα γάλακτος, φρέσκια μοτσαρέλα και φουζίλι.
Και το ζυμαρικό... Ό,τι να 'ναι. Δεν έχει σημασία. Είδα αυτήν τη γυναίκα.
Ξεκινούσε το βίντεο και έλεγε
"Αν θέλετε να φτιάξετε το γεύμα που θα τον κάνει..."
Αυτή η γυναίκα δεν έχει φίλους, γιατί...
Στους φίλους σου λογοδοτείς, έτσι δεν είναι;
Αν έκανα ένα βίντεο για ζυμαρικά και ξεκινούσα λέγοντας
"Αν θέλετε να φτιάξετε το γεύμα που θα τον κάνει..."
Κι έβλεπα τους φίλους μου μετά, θα έλεγαν
"Τι στον πούτσο είναι αυτά που λες;"
Είναι πολύ αστείο. Μ' αρέσει να πηγαίνω στην Ιταλία. Είναι κανείς από την Ιταλία;
Όχι από το Λονγκ Άιλαντ.
Πηγαίνω στην Ιταλία συνέχεια,
και το αστείο είναι, ότι πάντα γράφω αστεία για την Ιταλία.
Μετά συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά τα χρόνια που πηγαίνω,
δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα γκέι στην Ιταλία και...
Εννοώ ότι είναι συντηρητικοί.
Έχουν το Βατικανό εκεί. Το Βατικανό.
Μόνο άντρες με φορέματα και "Δεν επιτρέπονται κορίτσια".
Τόσο γκέι. Αλλά...
Είστε τόσο γκέι.
Εννοώ, δεν έχω βγει ραντεβού...
Το μόνο μου ραντεβού στην Ιταλία ήταν πριν από τρία χρόνια.
Ήμουν στη Ρώμη και μιλούσα με έναν τύπο ονόματι Τζουζέπε, και...
Ξάδερφος του Πινόκιο.
Και του έστελνα μηνύματα όταν ήμουν στο ξενοδοχείο μου.
Και όταν ήρθε, μου έγραψε μήνυμα,
"Είμαι κάτω." Και...
Το μήνυμά του είχε αυτήν την προφορά.
Έτσι, πάω κάτω, και είναι τόσο χαρακτηριστικό της Ρώμης.
Είχε κυριολεκτικά γύρει σε μια κόκκινη βέσπα και είπα δυνατά
"Είμαι η Λίζι Μαγκουάιρ;"
Στο πίσω μέρος της βέσπας, "Τραγούδα μου, Πάολο!"
Απ' αυτό είναι φτιαγμένα τα όνειρα
Παρεμπιπτόντως, ξαναείδα αυτήν την ταινία. Ο Πάολο είναι τελείως Μεξικανός.
Αν βλέπατε τις κομμένες σκηνές, σίγουρα λένε "Γράφουμε".
"Όλα, Λίζι".
Κάθε φορά που πάω στην Ιταλία, όμως, κάτι συμβαίνει.
Αυτό είναι τρελό. Πριν έναν χρόνο... Λοιπόν.
Γνώρισα την πιο διάσημη γυναίκα στον κόσμο όταν ήμουν στη Ρώμη πέρυσι.
Κάνω παρέα με τον φίλο μου, Ντανιέλε Γκατάνο, είναι Ιταλός κωμικός.
Είναι πολύ αστείος. Είναι επίσης γκέι. Βασικά είναι εγώ, αλλά εκεί.
Πήγαμε σε ένα εστιατόριο και δεν ήταν καν κυριλέ εστιατόριο.
Απλώς ένα εστιατόριο. Και μας λένε
"Θέλετε να φάτε μέσα ή έξω;" Λέμε "Θα φάμε έξω".
Ήταν ωραία μέρα. Βγαίνουμε έξω, κάθεται απέναντί μου
και αρχίζει να πανικοβάλλεται.
"Ματέο!" Λέω "Τι είναι; Τι συμβαίνει";
"Η Όπφρα! Ματέο, η Όπφρα!"
"Όπφρα; Τι είναι το όπφρα;" Εκείνος συνεχίζει
"Η Όπφρα Γουίνφρεϊ, Ματέο!"
Αποκαλούν την Όπρα "Όπφρα". Δεν ξέρω γιατί.
Γυρνάω, κοιτάζω, είναι η Όπφρα!
Γαμώτο, η Όπρα Γουίνφρεϊ... Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Σικάγο,
25 χρόνια, δεν τη συνάντησα ούτε μία φορά.
Είμαι στη Ρώμη, η Όπρα.
Τώρα σκέφτομαι
"Πρέπει να πω κάτι στην Όπρα", σωστά;
Όταν δεις μια διασημότητα, δεν θες να της γίνεις τσιμπούρι.
Απλώς λες ένα κομπλιμέντο περνώντας, ε;
Αλλά σκεφτόμουν "Τι μπορώ να πω για να συμπυκνώσω όλα όσα είμαι,
"όσα σκέφτομαι" έτσι; Ότι είμαι γκέι, Αμερικάνος, και ότι είναι υπέροχη.
Σκέφτομαι.
Περνάει. Είναι τόσο κοντά μου.
Βγάζω τα γυαλιά ηλίου μου, έχουμε άμεση επαφή με τα μάτια και λέω
"Καλή είσαι".
Και ορκίζομαι, ξέρετε τι μου είπε;
Ορκίζομαι, μου λέει "Κι εσύ καλός είσαι!"
Ορκίζομαι.
Όντως είναι. Μας έφτιαξε κεφτεδάκια.
Μ' αρέσει να πηγαίνω στην Ιταλία...
Έχει πλάκα, πέρυσι το καλοκαίρι... Πάντα πάω Σικελία.
Έχω πολλούς συγγενείς και φίλους στη Σικελία, και πήγα στη Σικελία πέρυσι.
Πήγα με τον φίλο μου τον Τζιοβάνι. Και στο βορειοανατολικό τμήμα της Σικελίας
έχουν αυτά τα μικροσκοπικά νησιά, σαν ένα σύμπλεγμα νησιών,
και ένα απ' αυτά ονομάζεται Λίπαρι. Πολύ μικρό.
Και είμαι με τον φίλο μου τον Τζιοβάνι, και φτάνουμε εκεί.
Και όλοι λένε "Αν θέλετε να φάτε, πρέπει να πάτε σε αυτό το εστιατόριο.
"Λέγεται Τρατορία Σισιλιάνα. Εκεί να πάτε να φάτε".
Οπότε, στις 7:00 μ.μ. εμφανιζόμαστε, πάμε στο εστιατόριο.
Είναι γεμάτο, ε; Προφανώς. Το μόνο μέρος για φαγητό.
Βλέπουμε ότι υπάρχει ένα τραπέζι ελεύθερο με δύο καρέκλες.
Έτσι, πηγαίνουμε στη γυναίκα που δουλεύει εκεί, κοντά στα εκατό, και...
Αυτό είναι το θέμα με τις Ιταλίδες. Είναι ή 25 ή 92.
Δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα.
Ή είναι ψηλά, όμορφα μοντέλα στο Μιλάνο,
ή είναι ο E.T. με ρόμπα.
Θυμάστε όταν έντυσαν τον E.T. με γυναικεία ρούχα;
Ίδιος η γιαγιά μου.
Πάμε προς το μέρος της, και στα ιταλικά, λέμε
"Υπάρχει ένα κενό τραπέζι εκεί. Μπορούμε να πάμε;" Λέει "Εντάξει".
Μας πηγαίνει στο τραπέζι τόσο...
Περπατάει σαν τη Μαράια Κάρεϊ στη χριστουγεννιάτικη συναυλία της.
Μόλις που...
φτάνει στο τραπέζι.
Θα πάμε στη Μαράια σε ένα λεπτό. Έχω ιστορίες. Οπότε...
Πάμε στο τραπέζι, και στην καρέκλα...
Δεν ξέρω αν ήταν αστείο. Απλώς αυτό συνέβη.
Υπάρχει μια γάτα στην καρέκλα και μας λέει
"Όχι".
Λέμε "Τι; Γιατί;" Λέει "Ο Ρόκο".
Είναι αστείο, όταν έγραφα το αστείο, πήρα τον Τζιοβάνι.
Λέω "Γράφω ένα αστείο για σένα". Πριν τελειώσω, μου λέει
"Ναι. Ο Ρόκο".
Πίναμε καφέ κάθε πρωί σε ένα ζαχαροπλαστείο που ήταν κοντά μας.
Το ίδιο πράγμα. Όλες που μας σέρβιραν ήταν σαν τον Ε.Τ. με ρόμπα.
Είσαι στη Σικελία μέσα στο καλοκαίρι.
Κάνει ζέστη. Όλοι είναι πολύ σκούροι, πολύ μαυρισμένοι.
Πηγαίνουμε μια μέρα και δουλεύει μια κοπέλα εκεί.
Μάλλον είναι 20 χρονών. Είναι τόσο λευκή
που νομίζαμε ότι ήταν φάντασμα.
Ήταν τόσο λευκή.
Οπότε την πλησιάζω και λέω καλημέρα.
Μου απαντάει κι εκείνη καλημέρα. Και αρχίζω να παραγγέλνω καφέ.
Μιλάω...
Και αυτή "Περίμενε, όχι. Παρακαλώ... Όχι".
Και λέω "Μιλάς αγγλικά;" Λέει "Είμαι από την Ιρλανδία".
Της είπα "Τι κάνεις εδώ;"
Λέει "Γνώρισα έναν Ιταλό πριν έξι μήνες και μετακόμισα σε αυτό το νησί.
"Δουλεύω στο ζαχαροπλαστείο της μαμάς του και ζεσταίνομαι. Βοήθησέ με".
Χαζή σκύλα.
Αλλά το ωραίο με αυτήν τη δουλειά
είναι ότι μετά από τόσα χρόνια σταντ-απ,
επιτέλους κάνω περιοδεία διεθνώς, και δεν εννοώ μόνο τον Καναδά.
Η πρώτη μου διεθνής περιοδεία που έκανα ήταν πέρυσι.
Την έκανα στην Ευρώπη. Αρχίσαμε στη Γαλλία. Ήταν τέλεια.
Την παράσταση ανοίγει πάντα ένας από τους καλύτερούς μου φίλους,
ο Φραντσέσκο Ντε Κάρλο, ένας πολύ αστείος Ιταλός κωμικός.
Και όταν είσαι σε άλλη χώρα, προσπαθείς να μάθεις μικρές φράσεις, ε;
Οπότε, αν μπαίνεις σε ένα μαγαζί, είμαστε στη Γαλλία, λες "Μπονζούρ. Μερσί".
Και όταν φεύγεις "Ορεβουάρ".
Αλλά η προφορά του Φραντσέσκο στα ιταλικά είναι τόσο βαριά,
κάθε φορά που έλεγα "Ορεβουάρ", πίσω μου, απλώς άκουγα "αουάου".
"Φραντσέσκο, τι λες;" "Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να πω αυτήν τη λέξη".
Τσάο.
Έχω συνηθίσει να παίζω για το αμερικάνικο κοινό,
δεν πίστευα ότι κάποιες λεπτομέρειες θα ήταν τόσο διαφορετικές, σωστά;
Για παράδειγμα, στο αμερικάνικο κοινό,
όταν κάνω μια ερώτηση, περιμένω μια ένδειξη συμφωνίας.
Οι Αμερικανοί πάντα λένε...
Έτσι συμφωνούμε.
Λοιπόν, είμαι στο Παρίσι.
Κάνω την παράσταση. Είναι περίπου χίλιοι γκέι Γάλλοι.
Γκέι Γάλλοι.
Όλοι φαίνονται τόσο γκέι. Φαίνομαι στρέιτ στο Παρίσι.
Φαίνομαι σαν να πηδάω πολλές γυναίκες στο Παρίσι.
Για δες.
Με αυτό το σορτσάκι.
Κάνω αυτήν την παράσταση, εντάξει; Κάνω αυτήν την παράσταση.
Έχει χίλιους ανθρώπους. Οπότε κάνω μια ερώτηση.
Νομίζω ότι όλοι θα...
Και ορκίζομαι στον Θεό, ταυτόχρονα, όλοι λένε
"Ναι".
Μετά την παράσταση, πάμε σε ένα εστιατόριο. Και αυτό το εστιατόριο,
είναι απ' αυτά τα μέρη που είναι τόσο εξεζητημένα
που όλοι φαίνονται πολύ σημαντικοί.
Και οι σερβιτόρες, δεν ήταν καν όμορφες γυναίκες,
ήταν μοντέλα από την πασαρέλα. Και ήταν πολύ κακές μαζί μας.
Ήταν πολύ κακές μαζί μας.
Μα ήταν πολύ όμορφες, και να μου έριχναν σούπα στα μούτρα, θα έλεγα "Μερσί".
Αλλά μία από αυτές, κρατάει έναν τεράστιο δίσκο με πιάτα και ποτήρια.
Περπατάει και πέφτει. Σπάνε όλα.
Και όλο το εστιατόριο κοιτάει.
Και ο Φραντσέσκο τρώει μια σαλάτα. Δεν κοιτάζει καν, απλώς λέει
"Δεν μπορείς να τα έχεις όλα στη ζωή".
Οι παραστάσεις ήταν πολύ διασκεδαστικές στο Παρίσι και μετά πήγαμε στο Άμστερνταμ.
Έχει πάει ποτέ κανείς στο Άμστερνταμ;
Ναι. Πέρασα υπέροχα.
Ποιο είναι το θέμα; Δεν μπορούσα να προφέρω το όνομα κανενός.
Το όνομα όλων ακουγόταν σαν φτάρνισμα.
Έλεγα "Γεια, με λένε Ματέο".
"Εμένα με λένε..."
"Γείτσες; Αυτός είναι ο γιος μου". "Απλώς σκάσε!"
Οι Ολλανδοί είναι πολύ διαφορετικοί σαν κοινό.
Στην Ιταλία, όταν παίζεις στην Ιταλία,
ό,τι και να κάνεις, το κοινό σού λέει
"Γκράτσιε, Ματέο".
Οι Ολλανδοί γελούν έτσι.
Μετά την παράσταση, έρχονται και σου λένε
"Δεν έχω γελάσει περισσότερο στη ζωή μου".
"Έκανα κοιλιακούς απ' το γέλιο".
"Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν τη βραδιά για το υπόλοιπο της ζωής μου".
Έχουν όλα αυτά τα κανάλια στο Άμστερνταμ,
επειδή νομίζουν ότι είναι η Βενετία και...
Είναι ωραία. Έχουν αυτά τα σκάφη και ο κόσμος κάθεται και πίνει.
Υπάρχουν μπαρ και σερβιτόροι. Είναι ωραία. Πολύ εντυπωσιακά.
Ο Φραντσέσκο λέει "Να πάρουμε ένα σκάφος".
Παίρνουμε ένα σκάφος και εμφανιζόμαστε.
Προφανώς, πέσαμε σε τουριστική παγίδα επειδή το σκάφος μας δεν είχε μπαρ.
Είχε μια τσάντα με μπύρες και...
"Δεν πειράζει. Ας μπούμε στο σκάφος".
Οπότε ανεβαίνουμε στο σκάφος και έχουμε μία ξεναγό.
Τώρα, η μόνη δουλειά της ξεναγού είναι να μας πει στοιχεία για το Άμστερνταμ.
Αλλά νόμιζε ότι ήταν κωμικός, οπότε εμείς αμέσως τη μισήσαμε.
Αν έχεις ξαναπάει στο Άμστερνταμ,
ξέρεις ότι άλλα κτίρια είναι κοντά, άλλα ψηλά. Φαίνονται στραβά.
Γέρνουν μπροστά, γέρνουν πίσω, σωστά;
Έτσι μας δείχνει ένα σύμπλεγμα κτιρίων και λέει
"Βλέπετε όλοι αυτά τα κτίρια εκεί πέρα;"
Εμείς λέμε "Ναι". Συνεχίζει
"Αυτά τα λέμε γκέι κτίρια".
Χέστηκα για το γκέι κομμάτι. Το κωμικό κομμάτι ήταν...
"Ποια είναι η ατάκα;"
Έτσι ο Φραντσέσκο κι εγώ σηκώσαμε τα χέρια μας.
Και λέει "Ναι;" Και λέμε "Γιατί είναι γκέι κτίρια;"
Και λέει "Γιατί γέρνουν!"
Μαλακισμένη.
Οπότε πήγαμε στην Ευρώπη.
Και αμέσως μετά, πήγα στην Αυστραλία για να κάνω παραστάσεις.
Δεν έχω ξαναπάει στην Αυστραλία.
Και έμαθα κάτι, ότι οι Αμερικάνοι δεν ξέρουν τίποτα για την Αυστραλία.
Τίποτα. Ήμουν στο Σίδνεϊ και τηλεφώνησε η φίλη μου.
Μου λέει "Πόσο εξωτική είναι η Αυστραλία;"
Της λέω "Είμαι σε ένα Sephora".
Είναι κάτι που δεν γνώριζα ότι οι Αυστραλοί ήξεραν.
Έτσι, όταν πήγαινα εκεί, ήμουν στο Instagram,
και γράφω "Ανυπομονώ να χουφτώσω ένα κοάλα".
Το οποίο, δεν θέλω να χουφτώσω... Άλλη μια κίνηση λευκής γυναίκας.
Να αγγίξω ένα. Όχι όλες οι λευκές,
αλλά οι ίδιες λευκές που, στα 13, πήγαν στις Μπαχάμες για διακοπές
και γύρισαν με τα μαλλιά τους πλεγμένα.
Θυμάστε; Λέγαμε "Μόλι, έχεις κόκκινα μαλλιά.
"Εδώ είναι Σικάγο. Βάλε ένα καπέλο".
Οπότε είπα... Αστειευόμουν. "Πάω στην Αυστραλία.
"Ανυπομονώ να χουφτώσω ένα κοάλα".
Δεν είχα καταλάβει ότι αυτό το ήξεραν όλοι.
Πήρα εκατοντάδες μηνύματα από Αυστραλούς
που έλεγαν "Ξέρεις ότι έχουν χλαμύδια".
Ναι, δεν προσπαθώ να γλείψω το μουνί του.
Γίνεται αυτό; Προσπαθούν τόσοι πολλοί Αμερικάνοι να...
"Και χαμογέλα!"
Απλώς απάντησα και είπα "Δεν έγινα γκέι χθες.
"Έχω βγει με αρκούδες που έχουν χλαμύδια".
Η προφορά, όμως, αυτό είναι το θέμα.
Το καταλαβαίνω, εγώ είμαι ο ξένος. Εγώ έχω την προφορά, εντάξει;
Αλλά κάθε πρωί, τηλεφωνούσα για πρωινό,
και αυτός ο τύπος το σήκωνε, και έλεγε "Παρακαλώ;"
Και έλεγα "Έχετε γιαούρτι και γκρανόλα;
"Θέλω κάτι ελαφρύ".
Και ξέρω ότι δεν το είπε, αλλά για μένα, ήταν σαν να έλεγε...
Και πάντα θα τελείωνε με "Αν θέλετε".
Και φοβόμουν πολύ να πω οτιδήποτε, οπότε είπα ναι.
Έτσι, κάθε πρωί, έτρωγα σολομό για πρωινό.
Πρέπει να προσέχεις με την αυστραλιανή προφορά, όμως.
Πρέπει να το κάνεις σωστά. Επειδή θυμάμαι όταν ήμουν 18,
ήμουν στο κολέγιο, και ήρθε μια ξένη μαθήτρια ανταλλαγής,
και λέει "Γεια σας".
Προσπαθώ να είμαι ευγενικός. "Καλώς ήρθες στο Σικάγο απ' την Αυστραλία".
Και μου λέει "Νέα Ζηλανδία, βασικά".
Εντάξει, δεν είπα και Κίνα. Ήμουν πολύ κοντά.
Και, πόσο ενοχλητική ήταν η Νέα Ζηλανδία στη διάρκεια της πανδημίας;
Το θυμάται κανείς αυτό;
Η πρωθυπουργός τους έβγαινε στην τηλεόραση κάθε μέρα και έλεγε
"Θέλω να πω ότι στη Νέα Ζηλανδία δεν έχουμε κρούσματα κορονοϊου".
Σκεφτόμουν "Κανείς δεν ζει εκεί!
"Εγώ είμαι στο Μανχάταν, ηλίθια!"
Όλοι θα μπορούσαν να κάνουν αυτήν τη δουλειά. "Εσύ πας εκεί κι εσύ εκεί.
"Λύθηκε το πρόβλημα".
Όταν κάνεις αυτήν τη δουλειά,
ταξιδεύεις πάρα πολύ.
Είμαι στο Uber όλη την ώρα.
Όπου πάω, σε κάθε χώρα, σε κάθε πόλη,
Uber.
Παντού, υπάρχει άλλη κουλτούρα Uber.
Η Νέα Υόρκη έχει την πιο απόλυτη κουλτούρα σε αυτό.
Θέλω να σας ρωτήσω, εδώ στο Λος Άντζελες,
θέλω να ξέρω, χειροκρότημα...
αν μιλάτε στον οδηγό Uber.
Τι τρέχει με σας;
Στη Νέα Υόρκη, δεν μιλάμε στους οδηγούς των Uber.
Δεν θέλουν να μας μιλήσουν.
Δείτε πόσο δεν θέλουμε να μιλάμε μεταξύ μας.
Είχα ένα ατύχημα με το Uber μου στην 39η Οδό και 6η Λεωφόρο
και πάλι δεν είπα τίποτα στον οδηγό μου.
Κοιταχτήκαμε στα μάτια από τον καθρέπτη.
Πάτησα ακύρωση και βγήκα από το αμάξι.
Όπου αλλού κι αν πας, θέλουν να σου μιλήσουν.
Το χειρότερο, στη Βόρεια Καρολίνα.
Το χειρότερο ήταν στη Βόρεια Καρολίνα.
Αυτό που λέω.
Τρέχω στο Uber μου, βρέχει. Πρέπει να πάω στο αεροδρόμιο.
Πριν καν κλείσω την πόρτα, αυτός ο άντρας είναι ο εφιάλτης του Νεοϋορκέζου.
Γυρίζει "Βρε, βρε.
"Κάποιος θα πάει στο αεροδρόμιο σήμερα".
Όχι!
Κάνω τα πάντα να του στείλω όλα τα διεθνή σήματα.
"Καμία συζήτηση!" Έχω οκτώ ακουστικά.
Αυτός δεν δίνει δεκάρα. Είναι έτοιμος για πρωινό.
Λέει "Τέλεια, γιατί πρέπει να επισκεφτώ τον γιο μου
"που μένει κοντά στο αεροδρόμιο μετά από αυτό".
"Ωραία".
Μετά λέει, δεν τα βγάζω απ' το μυαλό μου,
"Ο γιος μου έχει
"καρκίνο".
Οπότε, πάτησα ακύρωση
και βγήκα από το αυτοκίνητο.
Πώς να απαντήσω σε αυτό;
Θα πάρεις τα πέντε αστέρια.
Είπα το αστείο μια φορά και μία γυναίκα φώναξε.
Είπε "Δεν είναι αστείο!"
Είπα "Είστε οδηγός Uber;"
Τόσο ηλίθιο.
Είπε "Είμαι επιζήσασα από καρκίνο!"
Οπότε πάτησα ακύρωση και έφυγα.
Το θέμα είναι ότι ταξιδεύω πάρα πολύ, είμαι σε αεροπλάνα, σε ξενοδοχεία,
σε Uber. Πονάει συνεχώς η μέση μου.
Και μιλούσα με τον φίλο μου, τον Μιτς.
Δεν ξέρω καν πώς να μπω σε αυτήν την ιστορία.
Προσέλαβα συνοδό. Δεν το ήθελα. Και...
Αλήθεια, δεν το ήθελα. Ακούστε τι έγινε.
Μίλαγα με τον Μιτς κι έλεγα "Με πονά συνεχώς η πλάτη μου.
"Πρέπει να πάρω έναν μασέρ".
Αλλά ο Μιτς δεν είναι στα καλά του.
Διαζευγμένος μεσήλικας γκέι άντρας, στα καλά του χρόνια,
ξέρω ότι ακούγεται περιττό.
Όταν το είπα αυτό, είπε "Χρειάζεσαι μασέρ;
"Έχω τον τέλειο για σένα".
Πόσο ηλίθιος είμαι. Ο τύπος μού στέλνει μήνυμα.
Το πρώτο του μήνυμα είναι "Φέρε μόνο μετρητά".
Εγώ "Μάλιστα".
Μου 'πε να τον συναντήσω σε ένα άγνωστο μέρος στην Τσάιναταουν.
Θυμάμαι να ανεβαίνω τις σκάλες λέγοντας φωναχτά,
"Αυτό είναι τρομακτικό".
Θα ήταν εύκολο να με σκοτώσουν.
Ήταν αδύνατο να το βρω.
Σαν να ήμουν σε βωμό στη Ζέλντα. Δεν έβρισκα την έξοδο.
Και ξέρετε ποιο είναι το αστείο; Όταν πηγαίνεις σε σπα,
συνήθως υπάρχει μουσική σπα. Παίζει κυρίως Enya.
Μπαίνεις μέσα, ακούς
Ποιος μπορεί να πει πού πηγαίνει ο δρόμος...
Δεν έπαιζε Enya.
Βλέπω έναν τρομακτικό άνθρωπο, φως νέον, "Εκεί μέσα, γδύσου".
Εγώ "Αμέσως".
Μακάρι να τα έβγαζα από το μυαλό μου. Πηγαίνω στο δωμάτιο,
το κρεβάτι, χωρίς κουβέρτα, ξαπλώνω, γυμνός, ο κώλος έξω,
έτοιμος να με σκοτώσει.
Το κεφάλι μου κοιτάει μέσα απ' αυτό,
το κρεβάτι του μασάζ... Είναι σαν τρύπα ντόνατς, σωστά;
Ναι. Για να βλέπω το έδαφος.
Κοιτάζω το πάτωμα, ακούω την πόρτα να κλείνει
και βλέπω δύο πόδια μπροστά μου και το παντελόνι του να πέφτει.
Αλλά είμαι τόσο χαζός, λέω "Πρέπει να ζεστάθηκε". Δεν είμαι καν...
Αρχίζει να μου κάνει μασάζ
κι επειδή νομίζω ότι είναι μασάζ, αρχίζει να με παίρνει ο ύπνος.
Ξυπνάω 10 λεπτά αργότερα με ένα δάχτυλο στον κώλο.
Για ένα λεπτό, λέω "Με βιάζει". Μετά σκέφτηκα "Όχι, σωστά.
"Πλήρωσα γι' αυτό".
Το έκανα. Το πλήρωσα. Και...
Έδωσα φιλοδώρημα. Οπότε...
Πολύ γέλιο. Πήρα τον Μιτς πιο μετά. "Πώς τολμάς να με στέλνεις εκεί;"
Λέει "Πέρασες καλά;"
"Φυσικά και πέρασα καλά!"
Πρέπει να κάνω κάτι. Πρέπει να μου κάνουν μασάζ.
Πρέπει να κάνω γιόγκα, διατάσεις. Να κάνω κάτι, αλλά δεν κάνω.
Τεμπελιάζω. Πάω στο γυμναστήριο,
αλλά ακόμα και το να πάω δεν μου είναι εύκολο εκεί που είναι,
γιατί δεν είμαι αθλητικός τύπος. Ποτέ δεν ήμουν.
Δεν νιώθω άνετα σε αθλητικά περιβάλλοντα.
Όταν ήμουν παιδί, θα μου άρεσε να κάνω σπορ.
Χόκεϊ, ποδόσφαιρο, κάτι.
Μα μπαμπάδες, παιδιά και προπονητές ήταν κακοί και ομοφοβικοί,
οπότε είπα "Καλά, θα τραγουδήσω".
Το θέμα είναι, το ξέρω ότι γενικεύω εδώ.
Χειροκροτήστε αν είστε στρέιτ άνδρας.
Γκέι, πάνω τους!
Σας πειράζω.
Αλλά έτσι γίνεται.
Ξέρω ότι γενικεύω εδώ, εντάξει;
Αλλά στο μυαλό μου, όταν οι στρέιτ πάνε στο γυμναστήριο,
ίσως ξεκίνησαν όταν ήταν, ας πούμε 15.
Είναι με τον προπονητή ή τους φίλους τους ή, ξέρετε, ποδόσφαιρο, οτιδήποτε.
Οπότε ξεκινούν από τα 15,
κι η πορεία τους είναι... Είναι πιο εύκολο γι' αυτούς.
Πηγαίνουν με τους φίλους τους, αποκτούν αυτοπεποίθηση,
τώρα δείχνουν πιο όμορφοι εκεί, τώρα πάνε συνέχεια, τώρα είναι κοινωνικό.
Αλλά παρατηρώ ότι παντρεύονται, γίνονται 30, έχουν παιδιά.
Τότε εμφανίζονται οι γκέι.
Βγαίνουμε από την κρυψώνα. "Το πεδίο είναι ελεύθερο!".
Ως σήμερα, δεν ξέρω πώς να μιλήσω σε στρέιτ στο γυμναστήριο.
Απλώς δεν έχω την ίδια ενέργεια.
Είναι ένας γυμναστής στο γυμναστήριό μου.
Τον λένε Τζιοβάνι. Είναι από το Μπρονξ.
Είναι Λατίνος, πολύ τρομακτικός, όπως οι ενεργητικοί.
Βλεπόμαστε κάθε μέρα.
Και όταν βλέπεις κάποιον κάθε μέρα, αναγνωρίζει ο ένας τον άλλο.
Αλλά ο τρόπος που με αναγνωρίζει, απλώς προχωράει και κάνει...
Και δεν ξέρω πώς να αντιδράσω, οπότε κάνω...
Απαντώ σε ερωτήσεις που δεν έχει κάνει καν.
Λέει "Γεια". "Ωραία, ευχαριστώ."
Μια φορά γυμναζόμουν, έκανα ώμους,
κάθομαι εκεί, κάνω ώμους,
και κοιτάζω στον καθρέφτη,
και ο μεγαλύτερος τύπος εκεί ήταν ένας κένταυρος.
Ο τύπος ήταν γίγαντας.
Και με πλησίασε.
Ένιωσα σαν την Τζόσι Γκρόσι. Θα 'λεγα "Χορεύουμε;"
Με πλησιάζει "Με βοηθάς;"
Λέω "Ωραία, ευχαριστώ". Όχι, δεν...
Δεν είπα αυτό. Πάω στον πάγκο.
Λες και είχε 450 κιλά σε κάθε πλευρά.
Το βάρος...
Ήθελα να πω, "Κύριε, έχετε περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης
"αν σας βοηθήσει ο άνεμος".
Λοιπόν...
Πάω πίσω του και βάζω τα χέρια μου έτσι,
γιατί έχω δει άλλους να το κάνουν.
Αυτό που μ' αρέσει στους στρέιτ, δεν σας έμαθαν την ντροπή.
Με το πρώτο σπρώξιμο, είστε Ολυμπιάδα.
Λέτε "Ναι!" Εγώ πανικοβάλλομαι.
"Είμαι εγώ και τα γκέι αδύναμα χέρια μου!"
"Το μόνο πράγμα που κρατάει αυτόν τον άντρα ζωντανό".
Γιατί αν αυτό πέσει, θα πεθάνει,
κι εγώ θα τρέχω σαν τον Νέιθαν Λέιν στο Φτερά και Πούπουλα.
Εγώ απλώς...
Δεν μπορώ!
Ήταν μεγάλη ανακούφιση όταν τελείωσε. Είπε "Ευχαριστώ, φίλε".
Εγώ "Ποτέ ξανά!"
Αποφάσισα να πάρω προπονητή.
Θα μου δώσει αυτοπεποίθηση.
Θα ξέρω τι κάνω, δεν θα 'μαι τόσο χαμένος στο γυμναστήριο.
Η διαδικασία του να βρεις προπονητή έχει πλάκα.
Λες στον διευθυντή "Θέλω προπονητή".
Ανοίγουν ένα βιβλίο, σου δείχνουν φωτογραφίες,
κι εγώ "Σέξι αυτός".
Διάλεξα αυτόν τον τύπο, διάλεξα τον πιο τρομακτικό τύπο.
Είχε μεγάλο μούσι, ανάποδο καπέλο.
Το όνομά του ήταν Ντέιμον. Και μετά άρχισα να έχω φαντασιώσεις.
Θα είναι σαν επεισόδιο της Ρίκι Λέικ.
Η μαμά μου δεν με ελέγχει.
Είμαι 13. Λέω "Άντε γαμήσου".
Μετά έρχεται ένας λοχίας και μου φωνάζει, κλαίω.
Ήταν απλώς μια φαντασίωση.
Πήγα να τον συναντήσω την πρώτη μέρα. Δεν τον είχα ξαναδεί.
Εγώ "Ντέιμον, με λένε Ματέο. Πώς ήταν το σαββατοκύριακό σου;" Και λέει
"Νομίζω ότι ο σκύλος μου είναι άρρωστος και είμαι πολύ αναστατωμένος".
Απ' αυτό είναι φτιαγμένα τα όνειρα
Είναι τόσο γκέι και Αυστραλός.
Τον αγαπώ πάρα πολύ.
Αποφάσισα, θα πω στον Τζιοβάνι, στον άλλο γυμναστή,
ότι έχω αστείο γι' αυτόν.
Πιστεύω ότι αν έχω ένα αστείο για κάποιον, πρέπει να το ξέρει.
Και η Μαράια δεν μου έχει απαντήσει. Αλλά...
Γεια σου, Μαράια.
Αλλά πήγα και του είπα "Γεια, με λένε Ματέο.
"Είμαι κωμικός". Και του εξήγησα το αστείο.
Και δεν ανταποκρίθηκε πραγματικά.
Αλλά τώρα, κάθε φορά που τον βλέπω στο γυμναστήριο, κάνει αυτό.
Θέλω πραγματικά να τον γαμήσω.
Είναι αστείο να γράφεις σταντ-απ.
Όλοι το κάνουν πολύ διαφορετικά.
Μερικοί άνθρωποι έχουν μια ολόκληρη ώρα
και μιλάνε για κάποιο δράμα, ή έχουν ένα συνδετικό θέμα.
Πάντα ένιωθα ότι το δικό μου σταντ-απ ήταν περισσότερο,
"Τα λέμε στο πρωινό". Δεν ξέρω, απλώς ελαφρύ.
Ίσως είμαι κακός συγγραφέας, αλλά...
Είναι δύσκολο γιατί πραγματικά μιλάω για τη ζωή μου,
και υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω να συζητήσω,
και κάτι που θέλω να συζητήσω είναι το γεγονός ότι είμαι Μεξικάνος, και...
Η μητέρα μου είναι Ιταλίδα...
Η μαμά είναι Ιταλίδα και Μεξικάνα,
έτσι μοιάζω με τον Τζαφάρ, αν είχε εκδηλωθεί.
"Πρίγκιπας Αμπούμπου".
Είναι πολύ γκέι.
Ο Τζαφάρ ήταν γκέι. Θυμάστε την ευχή του;
"Εύχομαι η πριγκίπισσα Γιασμίν να με ερωτευτεί απεγνωσμένα".
"Κορίτσι μου, όλοι την κάναμε αυτήν την ευχή".
Πολύ γκέι.
Πίσω στους Μεξικανούς. Ξέρετε ποιος άλλος είναι γκέι;
Ο Μουφάσα. Λοιπόν...
Ο Μουσάφα είναι γκέι! Ξέρω ότι ο Σκαρ είναι.
Υπάρχει μια σκηνή που ο Μουφάσα φωνάζει στον Σκαρ
και μετά εμφανίζεται ο Ζάζου, και...
Ο Ζάζου είναι επίσης γκέι, οπότε...
Έχω ένα ωραίο μάτσο καρύδες
Όπα, γλυκέ μου! Λοιπόν...
Ο Ζάζου προσγειώνεται στον ώμο του Μουφάσα. Μιλάνε για τον Σκαρ.
Ο Ζάζου κάνει ένα αστείο για τον Σκαρ.
Λέει "Θα έκανε πολύ ωραίο χαλί για τον θρόνο".
Και ο Μουφάσα, από απόλυτο αρσενικό, λέει
"Ζάζου".
Οπότε "Γκέι!"
Το βλέπω.
Εντάξει, άλλο ένα.
Άλλο ένα. Νομίζω
ότι ο μαγικός καθρέφτης της Χιονάτης είναι γκέι.
Κάνω λάθος;
Πρώτα απ' όλα, ήμουν αυτός ο καθρέφτης στο λύκειο.
Έλεγα στις καλύτερες μου φίλες "Είσαι η ομορφότερη".
Το ξέρω...
Την ξέρω αυτήν τη ζωή, ε;
Αυτός ο καθρέφτης ήταν μαλάκας.
Αυτός ο καθρέφτης ήξερε ότι αυτή η βασίλισσα ήταν τρελή.
Για να 'ναι ήρεμα τα πράγματα έπρεπε να πει "Είσαι η καλύτερη".
Και μια μέρα ήρθε και είπε
"Ποια είναι η πιο όμορφη στη χώρα;"
"Αυτή η σκύλα, πιάσ' την!»
Ηρέμησε!
Είμαι μισός Μεξικανός και μιλάω ισπανικά.
Έμαθα ιταλικά πρώτα,
και τώρα, όταν μιλάω ισπανικά, έχω μια πολύ βαριά ιταλική προφορά.
Κάθε φορά που μιλάω σε άλλους Λατίνους, λένε
"Ακούγεσαι σαν τον Μάριο".
Ο λόγος που δεν ξέρω τίποτα για τη μεξικάνικη οικογένειά μου
είναι σαν ιστορία τηλενουβέλας,
αλλά ο καλύτερος τρόπος να την περιγράψω είναι...
Πριν από μερικά χρόνια,
έκανα μια μεξικάνικη τηλεοπτική εκπομπή που λεγόταν Noches con Platanito.
Υπάρχουν Μεξικανοί εδώ. Λοιπόν...
Σημαίνει Νύχτα της Μικρής Μπανάνας και...
είναι πολύ μεξικάνικη. Οικοδεσπότης ήταν ένας κλόουν. Δεν βγάζει νόημα.
Ήξερα όταν πήγα στην εκπομπή,
ο παραγωγός είπε "Θα ρωτήσει για τον παππού σου". Είναι Μεξικάνος.
Έτσι έφτασα εκεί, η πρώτη ερώτηση είναι
"Ο παππούς σου είναι Μεξικάνος. Αυτό σημαίνει ότι είσαι Μεξικάνος.
"Πες μας για τον παππού σου".
Είπα "Ναι, είναι αλήθεια. Ο παππούς μου είναι από το Χαλίσκο".
Και ξέρετε...
Ξέρετε, είπα "Αυτό είναι αλήθεια.
"Η οικογένεια του παππού είναι από το Χαλίσκο στο Μεξικό.
"Αλλά δεν τους γνώρισα ποτέ
"γιατί ο παππούς μου και η γιαγιά μου έκαναν πέντε παιδιά μαζί.
"Και ταυτόχρονα,
"εκείνος είχε πέντε παιδιά με μια άλλη γυναίκα
"και τους έδωσε τα ίδια ονόματα".
Έτσι νόμιζα ότι θα αντιδρούσε ο παρουσιαστής.
Αντ' αυτού, λέει "Ο παππούς σου είναι πολύ έξυπνος".
Οπότε, συνδέομαι περισσότερο με τη μεξικανική μου κληρονομιά.
Ο άντρας μου είναι Μεξικάνος
και πηγαινοερχόμουν συχνά όταν ήμασταν από απόσταση.
Τώρα ζει στη Νέα Υόρκη.
Και έχω παρατηρήσει, όμως,
κάθε φορά που πάω στο Μεξικό,
υπάρχει πάντα ένα πρόβλημα. Κάθε φορά.
Την τελευταία φορά που πήγα πριν μετακομίσει στις ΗΠΑ,
ήμουν στο Σαν Αντόνιο του Τέξας.
Και... όχι.
Είναι υπέροχα εκεί, λοιπόν...
Αλλά, πάω στο αεροδρόμιο.
Πετάω με την Aeromexico.
Φτάνω, όλες οι πινακίδες λένε "Σε καθυστέρηση".
Λέω "Τι συμβαίνει; Γιατί καθυστερούμε;" Και λένε
"Ένα ηφαίστειο εκρήγνυται στο Μεξικό,
"οπότε δεν ξέρουμε πόση ώρα θα πάρει,
"μέχρι να φύγουμε από εδώ".
Τώρα, συνήθως,
όταν ακούς ότι ένα ηφαίστειο εκρήγνυται λες
"Θα επαναπρογραμματίσω το ταξίδι".
Αλλά... είχα ήδη κάνει πρωκτική πλύση.
Οπότε...
Πήγα στο γκισέ και είπα "Γεια σας, κύριε.
"Ξέρω ότι εκρήγνυται ένα ηφαίστειο, αλλά...
"Έχω κάνει πρωκτική πλύση.
"Ίσως δεν ξέρετε τι σημαίνει αυτό,
"αλλά σίγουρα κάποιος αεροσυνοδός θα ξέρει, οπότε...
"Έχω περίπου τρεις ώρες περιθώριο και...
"Θέλετε βοήθεια. Είμαι φρέσκος.
"Στείλτε εμένα και θα κάτσω εγώ στο ηφαίστειο".
Ο στρέιτ τύπος λέει "Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάει."
Καθυστερήσαμε επτάμισι ώρες.
Επτάμισι ώρες. Ξέρω.
Ήμουν ο μόνος Αμερικάνος εκεί. Οι άλλοι ήταν Μεξικάνοι.
Και με γοήτευε κάπως
επειδή είχαν παραταχθεί σαν ένας μικρός στρατός.
Ήταν δύο δύο σε αναπηρικές καρέκλες.
Όλα αυτές οι γιαγιάδες σε αυτές τις αναπηρικές καρέκλες.
Απ' την Ημέρα των Νεκρών στο Μεξικό.
Να με θυμάσαι
Και τους παρακολουθούσα.
Ούτε κινητό, ούτε iPhone, τίποτα.
Επτάμισι ώρες, ήταν σαν...
Περιμέναμε τον πιλότο να βγει και να μας πει
"Θα φύγουμε; Δεν θα φύγουμε;"
Τελικά, μετά από επτάμισι ώρες,
εμφανίζεται ο πιλότος, αυτός ο μικροσκοπικός άντρας.
Ήταν τόσο δραματικό. Θα μπορούσε να μας το πει εκεί,
αλλά έπρεπε να πάει μέχρι το βάθρο.
Έτσι έρχεται, φτάνει στο μεγάφωνο, και λέει...
"Εντάξει, λοιπόν".
Αυτό σημαίνει "Πάμε". Οπότε...
Στο αεροπλάνο, όλοι ευχαριστημένοι.
Να με θυμάσαι
Καθόμαστε στο αεροπλάνο για καμιά ώρα.
Αν πετάς πολύ, ξέρεις "Κάτι δεν πάει καλά".
Οπότε περιμένουμε και περιμένουμε. Βγάζουν ανακοίνωση.
"Αυτή η πτήση ακυρώνεται".
Συνήθως, όταν η πτήση σου ακυρώνεται,
η Delta, η United, ακόμα και η Spirit,
θα σου στείλουν μέιλ
και θα λένε "Αυτή είναι η νέα σας κάρτα επιβίβασης.
"Αυτή είναι η νέα σας ώρα πτήσης. Θα σας δούμε..."
Αυτή είναι η πιο μεξικάνικη αηδία που μου έχει συμβεί.
Δεν το βγάζω απ' το μυαλό μου.
Πριν μας αφήσουν να φύγουμε,
ο πιλότος επιστρέφει και λέει...
"Εντάξει, λοιπόν.
"Θα αφήσω το αεροπλάνο εδώ.
"Οπότε...
"Ελάτε πάλι αύριο το πρωί.
"Και θα φύγουμε".
Ο θείος μου ο Μάικ πετάει το αεροπλάνο;
Και ήταν αστείο.
Με την παλιά κάρτα επιβίβασης τσαλακωμένη το επόμενο πρωί,
"Ναι, Aeromexico".
Και ήταν πολύ αστείο. Ίδιοι άνθρωποι, ίδια ρούχα.
Ήταν σαν να ήσουν σε θέρετρο. Τους χαιρετάς όλους.
Τέλος πάντων, πήγαμε στο Μεξικό. Και πρέπει να πω,
αν δεν έχετε πάει στο Μεξικό Σίτι, να πάτε.
Είναι η πιο απίστευτη πόλη στον πλανήτη. Να πάτε!
Οι άνθρωποι είναι απίστευτοι.
Είναι τόσο...
Και μεγαλώνοντας με ιταλικό πολιτισμικό υπόβαθρο,
δεν είχα καταλάβει πόσο μοιάζουν Ιταλοί και Μεξικανοί.
Μεγάλες οικογένειες, καλό φαγητό, καθολικισμός, δράμα.
Ο άντρας μου λέει δεν είναι δραματικός, αλλά μία φορά σε κάτι σκάλες,
είχε πιεί κάτι ποτά νωρίτερα,
δεν ήταν σταθερός. Λέω "Θεέ μου, Ροντρίγκο, μην πέσεις".
Και λέει " Δεν θα πέσω ποτέ".
Εντάξει, Παπουτσωμένε Γάτε.
Νομίζω ότι τον παντρεύτηκα απλώς γιατί δεν ροχαλίζει.
Δεν χρειάζεται κάτι άλλο.
Αυτό μόνο. Είμαι 38 χρονών.
Χειροκροτήστε αν έχετε σύντροφο που ροχαλίζει.
Οι άνθρωποι που ροχαλίζουν είναι εγωιστές.
Ποιοι στον διάολο νομίζετε ότι είστε;
Μόνο 12 ώρες
πνιγμού από χίλιους γαμημένους πούτσους.
Τι τρέχει με σας;
Και κανείς δεν ξυπνάει πιο αναζωογονημένος το πρωί
από κάποιον που δεν έχει αναπνεύσει όλη τη νύχτα.
Οι πνεύμονές τους κατέρρευσαν, ο λαιμός τους είναι βαρύς. Ξυπνούν.
Καλημέρα.
Και όταν κοιμάσαι δίπλα σε κάποιον που ροχαλίζει,
μόνο ένα πράγμα μπορείς να κάνεις, πρέπει να τον χτυπήσεις.
Πρέπει να τον χτυπήσεις, και μετά κάνει...
Και έτσι,
έχεις 30 με 50 δευτερόλεπτα για να προσπαθήσεις να κοιμηθείς.
Δεν ροχαλίζει,
αλλά κάνει κάτι πολύ παράξενο. Και είναι δύο πράγματα.
Μιλάει στον ύπνο του.
Αλλά κάθε φορά, πάντα γελάει.
Μια χαρά είναι να μιλάς. Είναι χαριτωμένο.
Κάποιοι μιλάνε στον ύπνο τους. Είναι...
Λες "Είναι τόσο χαριτωμένο. Ονειρεύονται".
Είναι το γέλιο.
Είναι μεσάνυχτα.
Το δωμάτιο είναι σκοτεινό.
Και από το πουθενά...
"Όχι, θέλω το μεγάλο!"
Όταν είναι στα αγγλικά, είναι εντάξει.
Καταλαβαίνω τι συμβαίνει.
Αλλά είναι δίγλωσσος, οπότε είναι και ισπανικά.
Και όταν μιλάει ισπανικά, η φωνή του πέφτει μια ολόκληρη οκτάβα.
Έτσι είναι αυτή η δαιμονική παρουσία δίπλα μου.
Είναι ακόμα το μεγάλο;
Μία φορά... Δείτε πόση ησυχία έγινε.
Μία φορά ήταν...
Μερικές φορές τον πειράζω όταν κοιμάται, και...
Κοιμόταν, και μιλούσε, και λέει...
"Ναι, τρία."
Και εγώ λέω "Τι τρία;"
Λέει "Το τρία είναι μεγαλύτερο από το δύο".
Εντάξει, η Μαράια Κάρεϊ.
Αγαπώ τη Μαράια Κάρεϊ. Τη θεωρώ την καλύτερη στον κόσμο.
Γράφει μόνη της τη μουσική. Δεν τη χορταίνω.
Την έχω δει ζωντανά 12 φορές.
Θα 'πρεπε να 'χουμε πιο δυνατό όνομα εμείς οι φαν της.
Το μόνο μου θέμα με τη Μαράια είναι ότι πάντα αργεί.
Πάντα αργεί.
Πήγα να δω τη χριστουγεννιάτικη παράστασή της πέρυσι
και καθυστέρησε δύο ώρες.
Δύο ώρες, ούτε καν μια ώρα και σαράντα.
Ούτε μία ώρα... Δύο ώρες ακριβώς.
Και υπήρχαν περίπου 30.000 άνθρωποι εκεί.
Οπότε, όλοι περιμένουμε. Κάποια στιγμή ήταν ησυχία
και ακούς έναν γκέι να φωνάζει "Μια χαρά είναι τα μαλλιά σου!"
Ήταν ντυμένος σαν ξωτικό και...
Ανοίγει πάντα το ίδιο άτομο τις συναυλίες. Έχει έναν ντιτζέι. Βγαίνει λοιπόν αυτός
και μας κάνει μια ερώτηση. Όλοι επευφημούν. Οι Γάλλοι λένε "Ναι".
Μετά παίζει 30 δευτερόλεπτα από ένα τραγούδι. Έχει πλάκα, ε;
Οπότε λέει "Πού είναι τα μωρά των '80s;"
Φωνάζουμε. Λέει "Σε ποιον αρέσει η Γουίτνεϊ Χιούστον;" Λέμε "Σ' εμας".
Θέλω να χορέψω με...
"Η Μαράια θα βγει σε 15 λεπτά".
Δύο ώρες αργότερα.
Έχει παίξει όλα του τα τραγούδια.
Δεν έχει αφήσει τίποτα.
Itunes, Spotify, Apple Music.
Ο άνθρωπος έχει ξεμείνει.
Το καταλαβαίνεις ότι έχει ξεμείνει όταν λέει
"Σε ποιον αρέσει ο Μπαχ;"
Τελικά, η Μαράια βγαίνει. Είναι πολύ δραματικό.
Κατεβαίνει από το ταβάνι. Νόμιζα ότι ήμασταν στο Wicked.
Νόμιζα ότι ήταν η Γκλίντα.
Ας είμαστε χαρούμενοι
Μόνο που δεν μπορούσε να το κάνει αυτό.
Τραγούδησε πλέι μπακ για να σωθεί και...
Ήταν το πιο ακριβό ντραγκ σόου που έχω πάει ποτέ.
Αστειεύομαι. Δεν τραγουδά ποτέ πλέι μπακ. Το εννοώ.
Είναι εκπληκτική τραγουδίστρια. Αυτή είναι μια τρελή ιστορία,
και το λέω νόμιμα γιατί οι δικηγόροι της είναι τρελοί.
Αληθινή ιστορία. Το 2016
πήγα στη χριστουγεννιάτικη συναυλία της
στο θέατρο Μπέικον στη Νέα Υόρκη δύο φορές σε μία εβδομάδα...
Δεν είναι ντροπιαστικό.
Πήγα την πρώτη φορά επειδή αγόρασα εγώ εισιτήρια.
Τη δεύτερη φορά γιατί οι φίλοι μου μού αγόρασαν εισιτήρια. Ήθελα.
Πάω την πρώτη φορά. Δεν άργησε καν.
Σαράντα πέντε λεπτά μόνο. Ήταν ακριβώς στην ώρα της.
Και η παράσταση ήταν εκπληκτική.
Εννοώ, η φωνή είναι εκπληκτική. Είναι εκπληκτική.
Ήταν μια απίστευτη συναυλία.
Οπότε πάω την επόμενη φορά με τον φίλο μου τον Έβαν,
που είναι στρέιτ σε απεξάρτηση απ' την κοκαΐνη.
Έχει σχέση αυτό.
Καθόμαστε στη δεύτερη σειρά, εντάξει; Έχουμε τέλειες θέσεις.
Κάνει όλη τη συναυλία. Τραγουδάει υπέροχα.
Και κάποια στιγμή λέει "Έχω έναν ξεχωριστό καλεσμένο".
Και επειδή είχα ξαναπάει, σκέφτομαι "Δεν ξέρει ότι ξέρω
"και δεν ξέρουν ότι ξέρω ότι είναι ο Τζον Λέτζεντ".
Να θυμάστε ότι είμαστε στο 2016. Και λέει "Ο επόμενος που θα ανέβει στη σκηνή
"είναι ένας πολύ καλός μου φίλος.
"Ένας πολύ ταλαντούχος συνθέτης. Καλωσορίστε στη σκηνή τον Ρ. Κέλι".
Γύρισα στον Έβαν και λέω "Μας ψεκάζουν;"
Πρώτα απ' όλα αυτοί οι δύο δεν ταιριάζουν στη σκηνή.
Η Μαράια είναι 45 ετών σε φόρεμα δεκαπεντάχρονης...
Καταλαβαίνετε τι εννοώ!
Και ο Ρ. Κέλι είναι ντυμένος σαν να 'χει βγει απ' το Μάτριξ.
Δεν ξέρω καν τι συμβαίνει πια.
Και το τραγούδι που τραγουδούν μαζί...
Κάστανα ψήνονται σε ανοιχτή φωτιά
Και οι γκέι δίπλα μας παίρνουν κοκαΐνη.
Γκέι, ακούστε κάτι.
Το να παίρνεις κοκαΐνη σε μια κανονική συναυλία της Μαράια είναι...
Δεν κάνεις κοκαΐνη στον Εφιαλτικό Έρωτα,
αλλά σε χριστουγεννιάτικη συναυλία. Είναι κυριολεκτικά σαν...
Η ώρα των Χριστουγέννων
Αυτοί οι γκέι έφυγαν από το σπίτι τους τραγουδώντας
Ονειρεύομαι λευκά Χριστούγεννα
Είπα στον φίλο μου τον Έβαν
"Μην τυχόν ξανακυλήσεις σε χριστουγεννιάτικη συναυλία της Μαράια!"
Τον φαντάζεστε 16 χρόνια νηφάλιο,
να μπαίνει στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, σοβαρός.
"Θεέ μου, Έβαν. Τι έγινε;"
"Η Μαράια".
Το ίδιο.
Αγαπώ τη Μαράια. Αυτές οι ντίβες, καταλαβαίνετε;
Κάτι τους συμβαίνει μετά από λίγο.
Γίνονται θεότητες και...
Αυτή είναι μια τρελή ιστορία.
Λοιπόν, έπαιζα στο Βέγκας πέρυσι,
και δεν μ' αρέσει να παίζω στο Βέγκας. Δεν μ' αρέσουν τα καζίνο. Ούτε το Βέγκας.
Αλλά όταν παίζεις σε ένα καζίνο,
οι παραγωγοί θέλουν να κάνουν πιο δελεαστική τη συμφωνία.
Θέλουν να ανταγωνιστούν τα άλλα καζίνο,
να σιγουρευτούν ότι θα τους προτιμάς.
Έτσι, όταν πάω εκεί... Μάλλον επειδή είμαι γκέι,
η συμφωνία τους για μένα... πηγαίνω. Εκείνοι "Ματέο, καλωσόρισες στο Βέγκας.
"Είμαστε πολύ χαρούμενοι που σ' έχουμε.
"Για δώρο, σου έχουμε δωρεάν εισιτήρια
"να δεις τη συναυλία της Κέιτι Πέρι απόψε".
Εγώ "Δεν πειράζει".
Δεν με νοιάζει η Κέιτι Πέρι. Είμαι στο Βέγκας. Είχα άλλα να κάνω.
Και λένε "Θα 'χει εκδήλωση γνωριμίας".
Εγώ λέω "Τι ώρα;" Οπότε...
Πηγαίνω. Μαζί με τον φίλο μου Έβαν από τη χριστουγεννιάτικη συναυλία της Μαράια.
Πάω, και πάμε στο υπόγειο της Κέιτι Πέρι,
και είναι όλα διακοσμημένα.
Και ο μάνατζέρ της μας άρπαξε. Ένιωσα πολύ σημαντικός.
Με πηγαίνει κατευθείαν στην Κέιτι, που δείχνει υπέροχη, και λέει
"Κέιτι, αυτός είναι ο Ματέο Λέιν. Είναι κωμικός.
"Παίζει στο Βέγκας. Ματέο, η Κέιτι Πέρι".
Και λέει "Κωμικός". Εγώ λέω
"Γεια". Εκείνη λέει "Γκέι κωμικός".
Εγώ είπα "Ναι".
"Και αυτός είναι ο φίλος μου ο Έβαν. Ανοίγει την παράστασή μου". Λέει
"Κι άλλος γκέι". Αυτός "Εγώ δεν είμαι γκέι".
Εκείνη λέει "Σωστά."
Το έχω σε βίντεο. Πρέπει να το ποστάρω.
Φύγαμε νωρίς. Πεινούσαμε πολύ...
Χορεύει με κάτι τεράστια χοτ ντογκ και χάμπουργκερ.
Πέθανα της πείνας. Καταλαβαίνετε.
Φαίνεται να έχει καλή αίσθηση του χιούμορ.
Πρέπει να υπάρχει κάποιος στη ζωή της
που να την προσγειώνει.
Πιστεύω ότι οι φίλοι πρέπει να μας κοροϊδεύουν συνέχεια.
Θα έπρεπε. Κάποιοι φίλοι μου...
Το συνεργείο μου είναι πολύ κακό. Αυτή είναι μια φρικτή ιστορία.
Τόσο κακοί είμαστε. Μια φορά, φίλε μου, αυτό είναι απαίσιο.
Μία φορά, ο φίλος μου ο Πάτι συνελήφθη επειδή χτύπησε έναν αστυνομικό.
Το αστείο είναι ότι ο Πάτι είναι 1.60 με μακριά κόκκινα μαλλιά,
και είχαμε το βίντεο. Αυτό το γκέι ξωτικό
κυνηγούσε έναν αστυνομικό
και ακουγόταν σαν τη Μις Πίγκι.
Φυσικά τον συνέλαβαν.
Ο Μπομπ κι εγώ έπρεπε να πάμε να τον βγάλουμε. Είναι πολύ κακό,
αλλά κανονίσαμε όταν τον πήγαμε σπίτι, μόλις άνοιξε την πόρτα,
βάλαμε να παίξει το Cell Block Tango από το μιούζικαλ του Σικάγο.
Ανοίγει την πόρτα.
Ποπ, έξι, Σέσερο
Του ερχόταν... Μόνο
Ακόμα και ο Πάτι έκανε πλάκα γι' αυτό.
Ρωτάγαμε "Θεέ μου, Πάτι, πώς ήταν η φυλακή";
Εκείνος "Είχα κάνει πρωκτική πλύση, νόμιζα ότι θα έβγαινα ραντεβού,
"κοίταξα τριγύρω και σκέφτηκα 'αυτή ίσως είναι η απόλυτη φαντασίωση'".
Οι φίλοι μου κι εγώ δεν βγαίνουμε έξω. Δεν είμαστε παρέα που βγαίνει.
Δεν πίνουμε και δεν παίρνουμε ναρκωτικά.
Μαζευόμαστε σπίτι, βλέπουμε YouTube, παίζουμε Fortnite, και...
Πολύ σπάνια αποφασίζουμε να βγούμε έξω. Και μία φορά,
ο φίλος μου ο Πάτι, για τα γενέθλιά του, λέει
"Θα πάμε σε αυτό το κλαμπ, και θα έρθουν όλοι".
Οπότε πάμε. Συνήθως ντύνομαι...
Είμαι σαν υπάλληλος σε ντελικατέσεν,
και έφερα τον φίλο μου τον Νικ. Σίγουρα ξέρετε τον Νικ.
Και ο Νικ έμοιαζε με...
Ήμουν με μια βικτωριανή, στοιχειωμένη κούκλα 1.90 ...
Είναι πάντα ντυμένος σαν κινέζικο βάζο.
Είμαστε στην πίστα, προσπαθούμε να χορέψουμε και τέτοια,
αλλά το κεφάλια όλων είναι κάπου εδώ. Του Νικ είναι εκεί πάνω.
Ο Νικ είναι πολύ ψηλός. Δεν έχει συνηθίσει να βλέπει ψηλότερους από αυτόν,
κι ένας ψηλός τύπος, ψηλότερος από τον Νικ,
πέρασε και βλέπω το πρόσωπο του Νικ να κάνει αυτό.
Και λέω "Νικ, τι είναι αυτό;" Και λέει
"Ποιος άφησε τον Φρανκενστάιν εδώ μέσα;"
Το ίδιο βράδυ, καθόμασταν γιατί είμαστε πια τριάντα κάτι.
Την ίδια νύχτα, είχαν όλα αυτά τα αγόρια χορευτές, και λατρεύω...
Δεν έχω τίποτα καλύτερο από ένα αγόρι χορευτή, ε;
Στη Νέα Υόρκη, είναι παράνομο να γδύνεσαι.
Πρέπει να έχεις κάτι να καλύπτει κάτι.
Οπότε, έρχεται στο τραπέζι ο χορευτής και μετά αρχίζει να γδύνεται τελείως.
Αλλά φορούσε ακόμα τις κάλτσες του με Birkenstock.
Έτσι, το πιο γκέι πράγμα σε όλη αυτήν την κατάσταση
δεν ήταν το γεγονός ότι η τρύπα του ήταν έξω.
Ήταν ότι οι άλλοι γκέι γύρω του έλεγαν "Δείτε αυτά τα γαμημένα παπούτσια!"
Αλλά αυτή είναι πραγματικά μια ξεχωριστή παράσταση,
είναι μια ξεχωριστή παράσταση για μένα. Κάνω σταντ-απ 16 χρόνια και είναι...
Ναι, πολύς καιρός.
Είναι αστείο γιατί, ο κόσμος πάντα με ρωτάει,
σε συνεντεύξεις και τέτοια, "Πώς ξεκίνησες το σταντ-απ;"
Και υποθέτω ότι είναι μια δίκαιη ερώτηση γιατί...
Τα πάντα σε αυτό το θέμα είναι παράξενα.
Και δεν είναι ότι γράφεις κάτι και μετά μία μέρα είσαι στη σκηνή,
είναι απλώς χρόνια και χρόνια σε ανοιχτά μικρόφωνα,
το οποίο σημαίνει ότι είσαι σε ένα υπόγειο
με 60 επίδοξους κωμικούς. Βάζεις το όνομά σου σε έναν κουβά.
Αφού περιμένεις δύο ώρες, ανεβαίνεις πάνω για δύο λεπτά.
Πρέπει να το κάνεις κάθε βράδυ για πολλά χρόνια.
Μετά, τελικά, καταλήγεις σε κάτι που λέγεται μπαρ σόου,
το οποίο για εμάς τους κωμικούς... Εντυπωσιακό. Έχω ένα σόου,
έχω ένα μπαρ σόου,
αλλά ένα μπαρ σόου σημαίνει ότι ο κόσμος περνάει καλά στο μπαρ
και εμείς του το χαλάμε.
Το θέμα είναι ότι είμαι γκέι και είναι...
Έπρεπε να το λέω κάθε βράδυ.
Περίεργο πράγμα. Σαν να πρέπει να το εξομολογείσαι κάθε βράδυ.
Προσπαθείς να βρει νέους τρόπους να το κάνεις
και να το κάνεις αστείο και να το λες συνέχεια.
Και θα σκεφτείτε, γιατί να το πω, φαίνομαι γκέι, ακούγομαι γκέι,
αλλά αν δεν το αναφέρεις, νιώθεις την ένταση στο δωμάτιο.
Είναι σαν να αναρωτιούνται "Είναι Γερμανός;" Είναι τόσο...
Είχα βαρεθεί να σκέφτομαι αστεία, ενώ θα μπορούσα να ανέβω και να πω
"Ευχαριστώ πολύ, προφανώς είμαι γκέι" και να συνεχίσω.
Η καριέρα μου πάει πολύ καλά τώρα, μα όχι τόσο καλά πριν τέσσερα χρόνια
γιατί έχει να κάνει με το που ήμουν πριν τέσσερα χρόνια, στην καριέρα μου.
Θυμάμαι ότι ήταν Απρίλιος του 2021
και τηλεφώνησε ο ατζέντης μου και η πανδημία είχε αρχίσει να υποχωρεί.
Ξανάνοιγαν τα κλαμπ
και ο ατζέντης μού τηλεφώνησε και είπε "Ματέο,
"ξανανοίγουν ένα κόμεντι κλαμπ στο Φοίνιξ της Αριζόνα,
"και θα επανεκπαιδεύσουν το προσωπικό".
"Χρειάζονται οποιονδήποτε στη σκηνή".
Είπα "Θα είμαι εκεί".
Οπότε πήγα. Και, τώρα, σκεφτείτε, το κάνω κάθε βράδυ,
και το να μην το κάνω για έναν χρόνο... "Δεν ξέρω καν τι να πω".
Όλες οι σημειώσεις μου έλεγαν "Λάιζα Μινέλι". Δεν είχα καμία ιδέα.
Θα μπορούσα να κάνω μία ώρα αστεία με τη Μινέλι.
Είχα μόνο το εναρκτήριο αστείο μου.
"Ευχαριστώ πάρα πολύ. Προφανώς είμαι γκέι".
Είμαι στα παρασκήνια και ακούω τον οικοδεσπότη να με φωνάζει.
"Καλωσορίστε στη σκηνή τον Ματέο Λέιν".
Βγαίνω και λέω "Γεια, ευχαριστώ πολύ. Προφανώς είμαι γκέι".
Και ένας άντρας στην πρώτη σειρά κοιτάει και λέει "Τι";
Και δεν ήμουν άνετος μ' αυτό. Είχα σκουριάσει τόσο πολύ
που δεν είχα μια γρήγορη ετοιμόλογη απάντηση. Και απλώς λέω
"Δεν συμπαθείτε τους γκέι;"
Και λέει "Όχι".
Ήταν με τη γυναίκα του. Και συνήθως,
οι γυναίκες είναι πιο καλές με τους γκέι. Οπότε τη ρωτάω
"Εσείς συμπαθείτε τους γκέι;" Και κάνει...
Τους λέω "Λοιπόν, εγώ δεν μπορώ να φύγω".
"Αν δεν θέλετε να μείνετε, μπορείτε να φύγετε".
Σηκώθηκαν και έφυγαν.
Αλλά υπήρχε ένας γκέι στο ακροατήριο. Ο Θεός να ευλογεί αυτόν τον γκέι άντρα.
Καθόταν στον διάδρομο και καθώς έβγαιναν έξω,
τον έβλεπα... Ξέρετε πώς είμαστε οι γκέι όταν βρίσκουμε τη δύναμη.
Πλησίαζαν και μόλις τον προσπέρασαν, λέει
"Και να μην ξανάρθετε!"
Ευχαριστώ πολύ, Λος Άντζελες. Ήταν εκπληκτικά.
Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Καληνύχτα.
Γύρισε.
Κάνε άκρη.
Εντάξει.
Εντάξει. Τι έχασα;
Κερδίζω.
- Πήγαινα πολύ καλύτερα. - Εντάξει, δοκίμασε.
Πρέπει να βάλω λήψεις στο τέλος. Πού είναι ο σκηνοθέτης μου, Τζάρεντ;
Ας συνεχίσουμε με τη μετάβαση από τη Νέα Ζηλανδία στο Uber,
και ας τονίσουμε λίγο αυτό.
Όταν λες "Ταξιδεύω τόσο πολύ για αυτήν τη δουλειά,
"είμαι σε Uber όλη την ώρα" και μετά λες το πρώτο αστείο με το Uber...
Περίμενε, τι;
Δεν ήξερα καν ότι αυτή ήταν η μετάβαση.
Απλώς θέλω τη γέφυρα μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και του Uber.
Τελειώνω το κομμάτι της Νέας Ζηλανδίας και μετά θα μπω στο Uber.
Αυτό ακριβώς είναι.
Η Νέα Ζηλανδία θα με μισήσει.
"Εσύ πας εκεί κι εσύ εκεί. Λύθηκε το πρόβλημα".
Ψυχάκιας. Θεέ μου,
δεν θυμάμαι καν πώς μπήκα στο επόμενο αστείο, Τζάρεντ. Συγγνώμη.
Δεν θυμάμαι.
Σου ορκίζομαι, δεν θυμάμαι, Τζάρεντ.
Ντρέπομαι τόσο πολύ. Μπορούμε να έχουμε κι άλλη ομίχλη;
Υποτιτλισμός: Εμμανουέλα Αλεξομανωλάκη