Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
No weź!
On oszukuje!
- Oszukuje. - Jak może tak wygrywać?
Ma dobry kontroler!
Dobra, zaraz wrócę.
Jezu, ludzie! Zwierzęta.
Panie i panowie, Matteo Lane!
Dzień dobry!
Cześć!
Boże.
To bardzo ważny wieczór.
Mamy wiele do omówienia.
Białe kobiety.
Z białymi kobietami
w ciągu dnia...
nie ma problemu.
Jest dobrze. Jesteście w kadrach i PR.
Wszystko gra. Ale...
jeden łyk różowego wina...
i myślicie: „Dziś chodzi o mnie”.
Co się z wami dzieje?
Po pierwsze, wszyscy wiemy, jak brzmi pijana biała kobieta.
No wiecie!
Nie chodzi o to, że jest głośno.
To przeszywający dźwięk.
Znacie go.
Jeśli zakopiesz taką kobietę w bazie wojskowej,
i tak usłyszysz: „Frytki?”. To tylko...
Właśnie.
Zauważyłem, że każda rozmowa
z białymi kobietami jest taka sama.
Każda. Nieważne, gdzie jesteś,
w jakim kraju i o jakiej porze dnia:
„Mówiłam ostatnio Joanne, że nie będzie...”.
Można się domyślić zakończenia.
Możecie się udać do innych białych kobiet.
Dokończą rozmowę za ciebie.
„Mówił, że nie robię tego, co do mnie należy...”
Kilka miesięcy temu byłem w Rzymie i...
Ciao.
Spotkałem tam trzy białe dziewczyny. Miały jakieś 20 lat.
Młode. Pewnie był tam pierwszy raz.
Czują się jak dorosłe. Jedzą lody,
spacerują, a ta po prawej mówi:
„Ten lód jest lepszy niż wczoraj”.
Dziewczyna w środku mówi:
„Kolejne zwycięstwo TikToka”.
Mam nadzieję, że nie żyje.
To będzie kolejne zwycięstwo TikToka.
Zabawne, że mój TikTok i Instagram...
Nie wiem, jak to się stało, ale mój algorytm
zmienił się na białe kobiety gotujące makaron.
Nie wiem, jak tam trafiłem.
Wiem, że Włosi są biali. Mówię o Sarah, nie o Marii.
Jestem tak stary. Nie wiedziałem, że przepisy są modne.
Nie wiedziałem.
Ale przepis, który widzę, jest zawsze taki sam.
Oliwa z oliwek, cebula, czosnek,
pasta pomidorowa, śmietana, mozzarella i fusilli.
A makaron... Na pewno smaczny. Ale widziałem coś takiego.
Kobieta pojawia się w kadrze i mówi:
„Jeśli chcesz zrobić posiłek, który sprawi, że zrobi mu się...”.
Ona nie ma przyjaciół, bo...
Przyjaciele mają ci to za złe, prawda?
Jeśli nagram filmik z makaronem i powiem:
„Jeśli chcesz zrobić posiłek, po którym zrobi mu się...”.
Moi znajomi pytaliby:
„O czym ty mówisz, pedale?”.
Uwielbiam jeździć do Włoch. Jest tu ktoś z Włoch?
Nie z Long Island.
Ciągle jeżdżę do Włoch
i piszę dowcipy o tym kraju.
Potem zdaję sobie sprawę, że przez te wszystkie lata
nie robiłem we Włoszech nic gejowskiego...
Oni są konserwatywni.
Mają tam Watykan.
Faceci w sukienkach: „Kobietom wstęp wzbroniony”.
To takie gejowskie, ale...
Jesteście tacy gejowscy.
Nigdy nie byłem tam na randce...
Właściwie byłem trzy lata temu.
Byłem w Rzymie i rozmawiałem z gościem o imieniu Giuseppe.
Kuzynem Pinokia.
Pisałem do niego z hotelu.
Gdy przyszedł, napisał do mnie:
„Czekam na dole”.
Jego SMS miał akcent.
Zszedłem i zobaczyłem typowego Włocha.
Opierał się na czerwonej Vespie, a ja zapytałem:
„Czy jestem Lizzie McGuire?”.
Siedzę na tylnym siedzeniu Vespy i mówię: „Zaśpiewaj mi, Paolo!”.
Tak powstają sny
Obejrzałem ten film jeszcze raz. Paolo jest Meksykaninem.
Gdybyście widzieli te ujęcia. Na pewno mówią: „I akcja”.
„Hola, Lizzie”.
Gdy jadę do Włoch, zawsze coś się dzieje.
To szaleństwo, rok temu...
poznałem w Rzymie najsłynniejszą kobietę na świecie.
Jestem z Danielem Gattano, włoskim komikiem.
Jest zabawny, też jest gejem. Jest jak ja, ale tam.
Byliśmy w restauracji, niezbyt wykwintnej.
Jakiejś zwykłej. Pytali nas,
czy jemy w środku, czy na zewnątrz. „Na zewnątrz”.
Jest ładny dzień, wychodzimy, on siedzi naprzeciwko
i zaczyna panikować. Mówi:
„Matteo, Matteo!”. Pytam: „Co się dzieje?”.
„Opfra, Matteo!”
Ja na to: „Co to jest opfra?”.
„Opfra Winfrey, Matteo! Opfra Winfrey!”
Nazywają Oprah „Opfra”. Nie wiem dlaczego.
Odwracam się i patrzę, pieprzona Opfra!
Cholerna Oprah Winfrey... Wychowałem się w Chicago,
a przez 25 lat nie spotkałem tej suki.
Jestem w Rzymie i widzę Oprah.
Myślę sobie:
„Muszę coś powiedzieć Oprah”, prawda?
Celebryci nie chcą być zakładnikami.
Powiedz mu komplement, dobrze?
Ale co mam powiedzieć, by wyrazić to,
co myślę, że jestem amerykańskim gejem, a ona wygląda świetnie.
Zastanawiam się.
Ona idzie. Jest blisko mnie.
Zdejmuję okulary, nawiązuję kontakt wzrokowy i mówię:
„Lepiej się postaraj”.
Przysięgam. Wiecie, co powiedziała?
Przysięgam, ona na to: „Sam się postaraj!”.
Przysięgam na Boga.
Tak było. Zrobiła nam klopsiki.
Uwielbiam jeździć do Włoch i...
Zabawne, zeszłego lata... Jeżdżę na Sycylię.
Mam rodzinę i przyjaciół na Sycylii. Byłem tam rok temu.
Byłem tam z przyjacielem Giovannim. W północno-wschodniej części Sycylii
są maleńkie wyspy, archipelagi,
a jedna z nich to Lipari. Jest malutka.
Jedziemy tam z Giovannim.
Jeśli chcesz jeść, musisz iść do knajpy.
„Nazywa się Trattoria Siciliana. Tam się je”.
Jest 19.00, wchodzimy do restauracji.
Oczywiście jest pełna. Tylko tu można zjeść.
Jest jeden wolny stół z dwoma krzesłami.
Idziemy do pracowniczki, która ma kilkaset lat i...
Tak to jest z Włoszkami. Mają 25 lat albo 92.
Nie ma nic pomiędzy.
Albo smukła modelka z Mediolanu,
albo E.T. w płaszczu.
Pamiętacie, jak przebrali E.T.?
To moja babcia.
Podchodzimy do niej i pytamy po włosku:
„Jest miejsce. Możemy usiąść?”. Ona mówi: „OK”.
Odprowadza nas do stolika...
Idzie jak Mariah Carey na gwiazdkowym koncercie.
Ledwo...
dociera do stołu.
Zaraz dotrzemy do Mariah. Mam co opowiadać.
Podchodzimy do stołu, siadamy...
Nie wiem, czy to był żart. Tak wyszło.
Na krześle siedzi kot, a ona mówi:
„Nie”.
Pytamy: „Dlaczego?”. A ona na to: „Rocco”.
Gdy pisałem ten żart, zadzwoniłem do Giovanniego.
Mówię: „Piszę żart o tobie”. Zanim skończyłem, mówi:
„Tak, Rocco”.
Codziennie rano piliśmy kawę w pasticerii blisko nas.
Wyglądało to tak samo. Obsługiwały nas E.T. w płaszczach.
Jesteś na Sycylii w środku lata.
Gorąco. Wszyscy spaleni na brąz.
Pewnego dnia widzimy laskę.
Ma jakieś 20 lat. Jest taka biała,
że zaczęło to nas prześladować.
Była taka biała.
Podeszłam do niej i mówię: „Buongiorno”.
Ona mówi: „Buongiorno”. Zaczynam zamawiać kawę.
Mówię...
A ona na to: „Chwila, nie. Per favore...”.
Pytam: „Znasz angielski?”. A ona: „Jestem z Irlandii”.
Pytam: „Co ty tu robisz?”
„Poznałam Włocha pół roku temu i przeniosłam się na wyspę.
Pracuję w cukierni jego matki i pocę się. Pomóż mi”.
Głupia suka.
Ale w tej pracy fajne jest to,
że po latach stand-upu
jadę w międzynarodową trasę, i nie mówię o Kanadzie.
Pierwszy raz byłem za granicą w zeszłym roku.
Byliśmy w Europie. Zaczęliśmy od Francji. Było super.
Moje występy otwiera mój przyjaciel,
Francesco De Carlo, zabawny włoski komik.
W innym kraju uczysz się prostych wyrażeń, prawda?
Wchodzisz do sklepu we Francji, Mówisz: „Bonjour. Merci”.
A przy wyjściu: „Au revoir”.
Ale akcent Francesca jest tak mocny,
że gdy mówię: „Au revoir” za mną, słyszę: „Au wow”.
„Francesco, co mówisz?” „Nie wiem. Nie mogę tego wymówić”.
Ciao.
Przywykłem do występów dla amerykańskich widzów.
Nie sądziłem, że będzie aż tak wiele niuansów.
Występując przed Amerykanami,
gdy zadaję pytanie, szukam odpowiedzi: „Tak”.
Amerykanie zawsze mówią...
Tak mówimy „tak”.
Jestem w Paryżu.
Występuję. Tysiąc francuskich gejów.
Gejów z Francji.
Totalnie gejowscy. W Paryżu wyglądam jak hetero.
Jakbym zaliczał wszystkie cipki w Paryżu.
Po prostu...
Wyobraźcie sobie.
W tych szortach.
Występuję w programie, prawda?
Jest tysiąc osób. Zadaję pytanie.
Myślę, że zrobią...
Klnę się na Boga, wszyscy razem odpowiedzieli:
„Tak”.
Po występie idziemy do restauracji.
To jedno z tych snobistycznych miejsc,
wszyscy wydają się ważni.
Nie można powiedzieć, że kelnerki były ładne,
były niczym modelki na wybiegu. I były dla nas wredne.
Były takie wredne.
Ale tak piękne, że gdyby wylały mi zupę na twarz, odparłbym: „Merci”.
Jedna z nich niosła wielką tackę z kieliszkami.
Szła, aż upadła. Szkło poleciało wszędzie.
Cała restauracja patrzy.
Francesco je sałatkę. Nawet nie patrzy, tylko mówi:
„Nie można mieć wszystkiego”.
Występy w Paryżu były fajne. Potem ruszyliśmy do Amsterdamu.
Ktoś tam kiedyś był?
Tak. Świetnie się bawiłem.
Ale wiecie co? Nie potrafiłem wymówić ich imion.
Ich imiona brzmiały jak kichnięcie.
Mówię: „Cześć, jestem Matteo”.
„Mam na imię...”
Mówią: „Gesundheit, to mój syn”. „Zamknij się!”
Holendrzy to zupełnie inna publiczność.
Gdy występujesz we Włoszech,
mrugasz, a widownia mówi:
„Grazie, Matteo”.
A tak śmieją się Holendrzy...
Potem podchodzą i mówią:
„Nigdy się tak nie śmiałem”.
„Bolą mnie policzki i brzuch”.
„Nigdy nie zapomnę tego wieczoru”.
W Amsterdamie mają mnóstwo kanałów,
bo myślą, że są Wenecją i...
Fajnie, mają tam łodzie, ludzie siedzą i piją.
Bary i kelnerki. Jest bardzo efektownie.
Francesco mówi: „Zorganizujmy łódź”.
Pojawiamy się na łodzi.
Ale wpadliśmy w pułapkę na turystów, bo nasza łódź nie miała baru.
Była w niej sterta piwa i...
„Nieważne. Bierzemy ją”.
Wsiadamy na łódź z przewodniczką.
Ona ma tylko jedno zadanie, opowiedzieć nam o Amsterdamie.
Ale myślała, że jest komiczką, więc od razu ją znienawidziliśmy.
Jeśli byliście już w Amsterdamie,
wiecie, że budynki są wąskie i wysokie. Wyglądają dziwacznie.
Są pochylone do przodu czy do tyłu.
Ona wskazuje na nie i pyta:
„Czy wszyscy widzą te budynki?”.
My na to: „Tak”. A ona mówi:
„Nazywamy je gejowskimi budynkami”.
Gej ma to gdzieś. Ale komik zastanawia się:
„Jaka jest puenta?”.
Razem z Francesco podnieśliśmy ręce.
Ona na to: „Tak?”. Więc pytamy: „Czemu gejowskie?”.
A ona mówi: „Bo nietypowe!”.
Zdzira.
Zaliczyliśmy Europę.
Potem pojechałem na występy do Australii.
Nigdy nie byłem w Australii.
Dowiedziałem się, że Amerykanie nic nie wiedzą o Australii.
Serio. W Sydney dzwoni do mnie przyjaciółka.
Pyta: „Jak egzotyczna jest Australia?”.
Ja na to: „Jestem w Sephorze”.
Nie wiedziałem, że Australijczycy o tym wiedzą.
Po drodze wszedłem na Instagrama
i piszę: „Bardzo chcę potrzymać koalę”.
Choć naprawdę nie chcę... To kolejna akcja białych kobiet.
Koala. Nie wszystkie to mają,
ale te, które w wieku 13 lat pojechały na Bahamy
i wróciły z warkoczykami.
Pamiętacie? „Molly, masz rude włosy.
To Chicago, włóż kapelusz”.
Tylko żartowałem. „Jadę do Australii.
Chcę potrzymać koalę”.
Nie wiedziałem, że wszyscy o tym wiedzieli.
Australijczycy zalali mnie wiadomościami:
„Wiesz, że mają chlamydię”.
Nie chcę lizać im cipki.
To się naprawdę dzieje? Tylu Amerykanów próbuje...
„Proszę o uśmiech!”
Odpisałem: „Nie jestem gejem od wczoraj.
Widziałem już misie z chlamydią”.
Ale ten ich akcent.
Rozumiem, jestem cudzoziemcem. To ja mam akcent.
Ale każdego ranka dzwonię po śniadanie,
a odbiera gość i mówi: „Halo?”.
Pytam: „Macie jogurt i granolę?
Coś lekkiego”.
Nie powiedział tego, ale dla mnie brzmiało to tak...
Zawsze kończyli: „Jeśli chcesz”.
Bałem się powiedzieć, że tak.
Każdego ranka jadłem łososia na śniadanie.
Ale uważajcie na australijski akcent.
Musicie się go nauczyć. Gdy miałem 18 lat,
w college'u zjawiła się studentka z wymiany
i mówi: „Cześć”.
Chciałem być miły, więc mówię: „Boże, witamy Australię w Chicago”.
A ona: „Nową Zelandię”.
Nie powiedziałem: „Chiny”. Byłem blisko.
Jak wkurzająca była Nowa Zelandia w czasie pandemii?
Ktoś pamięta?
Ich premier codziennie w telewizji mówił:
„W Nowej Zelandii nie ma przypadków COVID-u”.
A ja na to: „Nikt tam nie mieszka!
Jestem na Manhattanie, kretynie!”.
Każdy by sobie poradził. Ty idź tam, a ty tam.
„Problem rozwiązany”.
W tej pracy
dużo podróżujesz.
Cały czas jeżdżę Uberami.
Wszędzie, gdzie jadę, bez względu na miasto,
biorę Ubera.
W każdym miejscu mają swoją kulturę.
W Nowym Jorku jest najbardziej specyficzna.
Chcę zapytać, czy tu w Los Angeles...
Proszę o oklaski,
jeśli rozmawiacie z kierowcą Ubera.
Co z wami?
W Nowym Jorku nie gadamy z kierowcami.
Oni z nami też nie.
Oto jak to wygląda w praktyce.
Miałem wypadek w Uberze na 39. ulicy i 6. Alei,
a i tak nie odezwałem się do kierowcy.
Nawiązaliśmy kontakt wzrokowy w lusterku.
Wcisnąłem „anuluj” i wyszedłem z auta.
Wszędzie indziej chcą z tobą gadać.
Najgorsza była Karolina Płn.
Tam było najgorzej.
Wiem, co mówię.
Biegnę do Ubera. Pada. Muszę jechać na lotnisko.
Zanim zamknąłem drzwi, gość okazał się koszmarem nowojorczyka.
Odwraca się. „No proszę.
Ktoś chyba jedzie dziś na lotnisko”.
Nie!
Robię wszystko, by dać mu czytelne znaki.
Mówię: „Żadnych rozmów!”. Mam osiem słuchawek.
On ma to w dupie. Jest gotowy na brunch.
Mówi: „To świetnie, bo muszę odwiedzić syna,
który mieszka przy lotnisku”.
„W porządku”.
A on na to, nie zmyślam:
„Mój syn
ma raka”.
Wcisnąłem „anuluj”
i wysiadłem z samochodu.
Jak mam na to odpowiedzieć?
Dostaniesz pięć gwiazdek.
Raz opowiadam żart, gdy słyszę krzyk kobiety:
„To nie jest śmieszne!”.
Pytam: „Jesteś kierowcą Ubera?”.
Co za głupota.
Mówi: „Udało mi sie pokonać raka!”.
Wcisnąłem „anuluj” i wyszedłem.
Tyle podróżuję, tyle latam, jestem w nowych hotelach,
Uberach, więc zawsze bolą mnie plecy.
Rozmawiałem z kumplem, Mitchem.
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Zatrudniłem eskortę, chociaż nie chciałem.
Naprawdę nie chciałem. Oto co się stało.
Mówię Mitchowi: „Ciągle bolą mnie plecy.
Muszę iść do masażysty”.
Ale Mitch jest trochę odklejony.
Gej rozwodnik w średnim wieku, w pełni sił seksualnych,
co może można przemilczeć.
Gdy to powiedziałem, zapytał: Potrzebujesz masażysty?
Mam dla ciebie idealnego faceta”.
Jestem taki głupi. Facet pisze do mnie.
Na początku mówi: „Tylko gotówka”.
Ja na to: „Jasne”.
Mieliśmy się spotkać w ustronnym miejscu w Chinatown.
Idę po schodach i mówię na głos:
„To straszne”.
Łatwo byłoby mnie zabić.
Nie dało się go znaleźć.
Jak w kapliczce w Zeldzie. Nie było wyjścia.
Wiecie, co jest zabawne? Kiedy idziesz do spa,
zwykle gra klimatyczna muzyka. Jak Enya.
Wchodzisz i słyszysz...
Kto wie, dokąd prowadzi droga...
Nie było tam Enyi.
Straszny facet pod neonem mówi: „Idź tam i rozbierz się”.
Pomyślałem: „Już jadę”.
Chciałbym, by to było zmyślone. Wchodzę do pokoju,
jest stół bez koca, leżę nago z tyłkiem na wierzchu,
gotowy na śmierć.
Mam głowę w tej dziurze
w stole do masażu... Jest taka dziurka jak w pączku.
Żebym widział ziemię.
Patrzę na podłogę, słyszę, jak zamykają się drzwi,
widzę dwie nogi z przodu i jak opadają mu spodnie.
Ale jestem taki głupi. Myślę: „Pewnie mu ciepło”.
Zaczął mnie masować,
a ponieważ myślę, że to masaż, zaczynam zasypiać.
Po 10 minutach budzę się z palcem w dupie.
Myślę sobie: „Gwałci mnie”. Ale reflektuję się: „No nie.
Zapłaciłem za to”.
Zapłaciłem.
Dałem napiwek.
Zabawne. Dzwonię do Mitcha. „Jak śmiałeś mnie tam wysłać?”
A on pyta: „Było miło?”.
„Oczywiście, że tak!”
Powinienem coś robić. Chodzić na masaż.
Na jogę, rozciągać się. Powinienem, ale nic nie robię.
Jestem leniwy. Nawet gdy się wybiorę,
siłownia jest dla mnie pod górkę,
bo nie jestem sportsmenem. Nigdy nie byłem.
Nie czuję się komfortowo w sporcie.
W dzieciństwie uwielbiałem sport.
Hokej, piłka nożna, cokolwiek.
Ale ojcowie, dzieci i trenerzy to wredne homofoby,
więc stwierdziłem: „Dobra, będę śpiewał”.
Wiem, że uogólniam.
Niech heterycy zaklaszczą.
Geje, łapcie ich!
Tylko się droczę.
Ale tak to wygląda.
Wiem, że generalizuję.
Ale gdy hetero idą na siłownię,
mają może 15 lat.
Trener, przyjaciele, piłka nożna...
Zaczynają, mając 15 lat,
a trajektoria jest... Jest im łatwiej.
Idą ze znajomymi, nabierają pewności siebie,
lepiej wyglądają, ciągle tam chodzą, nawiązują więzi.
Ale potem biorą ślub, kończą 30 lat, mają dzieci.
Wtedy pojawiają się geje.
Wychodzimy z lasu. Myślimy: „Teren czysty!”.
Ale do dziś nie umiem gadać z hetero na siłowni.
Nie mam tej samej energii.
Jest trener... Nie mój, ale w mojej siłowni.
Ma na imię Giovanni, jest z Bronxu.
Latynos. Straszny, typ dominatora.
Widujemy się codziennie.
A kiedy kogoś widzisz codziennie, to witasz się z nim.
Ale on wita się ze mną tak...
Nie wiem, jak odpowiedzieć, więc robię...
Odpowiadam na niezadane pytania.
Mówi: „Hej”. „Dobrze, dzięki”.
Raz ćwiczyłem, to był dzień ramion,
więc siedzę i ćwiczę ramiona.
Patrzę w lustro,
a tam największy facet na siłowni, istny centaur...
Facet był ogromny.
Zbliża się do mnie.
Czułem się jak Josie Grossie. „Idziemy na bal maturalny?”
Podchodzi i pyta: „Poasystujesz?”.
Ja na to: „Dobrze, dzięki”.
Nie powiedziałem tego. Podszedłem do ławeczki.
Po każdej stronie było 500 kilo.
Skala tej wagi...
Chciałem powiedzieć: „Ma pan większe szanse na przeżycie,
jeśli poprosi pan wiatr o pomoc”.
Więc...
Więc idę za niego i wyciągam ręce,
bo widziałem, jak inni to robią.
U hetero uwielbiam to, że nie nauczono ich wstydu.
Pierwszy ruch jak na olimpiadzie.
Jedziesz: „Tak!” Ja panikuję.
Ja i moje słabe gejowskie ręce!
„Tylko one trzymają go przy życiu”.
Jak to spadnie, on umrze,
a ja będę biegał jak Nathan Lane w Klatce dla ptaków. „Wezwijcie karetkę!”
Ja...
Nie mogę!
Po wszystkim poczułem ulgę. Powiedział: „Dzięki, stary”.
Ja na to: „Nigdy więcej!”.
Postanowiłam znaleźć trenera.
Będę czuł się pewnie.
Będę wiedział, co robię. Nie będę zagubiony na siłowni.
Fajnie jest szukać trenera.
Mówisz kierownikowi: „Szukam trenera”.
On otwiera książkę, pokazuje zdjęcia, a ja na to:
„Ten jest sexy”.
Wybrałem najstraszniejszego.
Miał brodę i czapkę do tyłu.
Miał na imię Damon. A potem zacząłem fantazjować.
To będzie jak odcinek Ricki Lake.
Mama mnie nie kontroluje.
Mam 13 lat i mówię: „Wal się”.
Potem przychodzi sierżant i krzyczy, ja płaczę.
Taką miałem wizję.
Poszedłem się z nim spotkać. Nigdy go nie widziałem.
Mówię: „Damon, mam na imię Matteo. Jak minął weekend?”, a on na to:
„Chyba mój pies jest chory i bardzo się stresuję”.
Z tego powstają sny
Typowy australijski gej.
Bardzo go kocham.
Powiem Giovanniemu, temu drugiemu trenerowi,
że mam żart o nim.
Jeśli mam o kimś żart, powinien o tym wiedzieć.
Mariah się ze mną nie skontaktowała, ale...
Cześć, Mariah.
Podszedłem do niego i mówię: Mam na imię Matteo.
„Jestem komikiem”, i wyjaśniłem żart.
Nie odpowiedział.
Ale teraz, gdy widzę go na siłowni, robi to.
Bardzo chcę go przelecieć.
Śmiesznie pisać stand-up.
Każdy robi to inaczej.
Niektórzy mają godzinę,
gadają o dramacie albo mają jakiś motyw przewodni.
Zawsze czułem, że mój stand-up to raczej
spotkanie przy brunchu. Jest lekki.
Może źle piszę, ale...
To trudne, bo mówię o swoim życiu,
a są rzeczy, o których chcę powiedzieć,
na przykład o tym, że jestem Meksykaninem...
Mama jest Włoszką.
Mama jest Włoszką i Meksykanką,
więc wyglądam jak Dżafar, który wyszedł z szafy.
„Książę Abubu”.
Jest taki gejowski.
Dżafar był gejem. Pamiętacie życzenie?
„Życzę, by księżniczka Dżasmina się we mnie zakochała”.
„Wszyscy mieliśmy takie życzenie”.
To takie gejowskie.
Wrócimy do Meksykanów. Wiecie, kto jeszcze jest gejem?
Mufasa, więc...
Mufasa jest gejem! Skaza też. Pomijamy go.
W tej scenie, gdy Mufasa krzyczy na Skazę,
a potem pojawia się Zazu...
Zazu też jest gejem.
Mam piękne kokosy
Rety, homoś!
Zazu wisi na uchu Mufasie. Zaczęli gadać o Skazie.
Zazu żartuje ze Skazy.
Mówi: „Byłby ładnym dywanikiem przy tronie”.
A Mufasa, totalny samiec alfa,
mówi: „Och, Zazu”.
Ja na to: „Geje!”.
Wiedziałem.
Jeszcze coś.
Magiczne Lustro
ze Śnieżki jest takie gejowskie.
Mylę się?
Po pierwsze, w liceum byłem tym lustrem.
Mówiłem wszystkim laskom: „Jesteś piękna”.
Znam to...
Wiem, jak to jest.
Ale to lustro było suką.
Wiedziało, że królowa to wariatka.
Wystarczyło powiedzieć: „Jesteś najlepsza”.
Pewnego dnia spytała:
„Kto jest najpiękniejszy na świecie?”.
„Ta suka, dorwij ją!”.
Spokojnie.
Jestem Meksykaninem i znam hiszpański.
Najpierw nauczyłem się włoskiego,
więc mówię po hiszpańsku z mocnym włoskim akcentem.
Gdy rozmawiam z innymi Latynosami, mówią:
„Brzmisz jak Mario”.
Nie wiem nic o mojej meksykańskiej rodzinie,
bo to historia z telenoweli,
ale najlepiej ją opisać tak...
Parę lat temu
grałem w meksykańskim serialu Noches con Platanito.
Są tu Meksykanie.
To znaczy „noc małego banana”.
Jest bardzo meksykański. Prowadzi go klaun. Bez sensu...
Gdy poszedłem do programu,
producent mówi: „Zapyta o dziadka”. Mój dziadek to Meksykanin.
Pierwsze pytanie brzmi:
„Twój dziadek jest Meksykaninem. Czyli ty też jesteś.
Opowiedz nam o dziadku”.
A ja na to: „Tak, to prawda. Dziadek jest z Jalisco”.
I wiecie...
Wiecie...
Ale powiedziałem: „To prawda.
Rodzina dziadka jest z Jalisco.
Ale nigdy ich nie poznałem,
bo mój dziadek i babcia mieli razem piątkę dzieci.
A jednocześnie
miał piątkę dzieci z inną kobietą i...
nadał im te same imiona”.
Myślałem, że Noches tak zareaguje.
A on na to: „Sprytny ten twój dziadek”.
Coraz bardziej utożsamiam się z meksykańskim dziedzictwem.
Mój mąż jest z Meksyku,
więc często lataliśmy, gdy byliśmy na odległość.
Teraz żyje w NYC.
Zauważyłem, że zawsze,
gdy jadę do Meksyku,
jest jakiś problem. Za każdym razem.
Ostatnio przed jego przeprowadzką do USA
byłem w San Antonio w Teksasie.
I... nie.
Tam jest cudownie.
Jadę na lotnisko.
Lecę Aeroméxico.
Wchodzę i widzę: „Opóźniony, opóźniony”.
Pytam: „Co jest? Skąd te opóźnienia?” A oni na to:
„W Mexico City wybuchł wulkan,
więc nie wiemy, ile czasu minie,
nim się stąd wydostaniemy”.
Zwykle,
gdy usłyszysz wybuch wulkanu w okolicy, myślisz:
„Przełożę tę podróż”.
Ale... zrobiłem już lewatywę.
Więc...
Podszedłem do recepcji i mówię: „Witam.
Wiem, że wybuchł wulkan, ale...
zrobiłem lewatywę...”.
„Może nie wie pan, co to znaczy,
ale na pewno któraś stewardesa będzie wiedzieć...”
„Mam trzy godziny do pracy i...
jakby co jestem świeży.
Wyślijcie mnie, a ja usiądę na wulkanie”.
Jeden hetero mówi: „Nie wiem, o czym on mówi”.
Mieliśmy siedem i pół godziny opóźnienia.
Siedem i pół godziny.
Byłem jedynym Amerykaninem. Reszta to Meksykanie.
Byłem zafascynowany,
bo ustawili się jak mała armia.
Dwa rzędy wózków.
Te wszystkie abuele na wózkach.
Jak 16 Coco. Tylko...
Pamiętaj o mnie
Patrzyłem na nie.
Żadnych komórek, iPhone'ów, nic.
Siedem i pół godziny tak...
Czekamy, aż pilot wyjdzie i powie:
„Lecimy czy nie?”.
Wreszcie po siedmiu i pół godziny
wyłania się pilot, mały człowieczek.
Była taka dramaturgia. Mógł od razu mówić,
ale musiał przejść na podium.
Podszedł do głośnika i mówi...
„Dobra, słuchajcie”.
To znaczy: „Chodźmy”, więc...
Wsiadamy, wszyscy zadowoleni.
Pamiętasz mnie
Siedzimy w samolocie godzinę.
Kiedy dużo latasz, myślisz: „Coś jest nie tak”.
Czekamy i czekamy. Mają ogłoszenie.
„Lot jest odwołany”.
Zwykle gdy odwołają lot,
Delta, United, a nawet Spirit,
wysyłają ci maile
z informacją: „Oto twoja nowa karta pokładowa.
To twoja nowa data lotu”.
To najbardziej meksykański motyw w moim życiu.
Nie da się tego zmyślić.
Zanim wypuścili nas z samolotu,
pilot wraca do mikrofonu i mówi:
„Dobra, słuchajcie.
Zostawię tu ten samolot.
Więc...
Wróćcie jutro rano”.
„I polecimy”.
Mój wujek Mike pilotuje samolot?
To było zabawne. Dosłownie...
Rano przynieśliśmy stare karty pokładowe.
„Tak, Aeroméxico”.
Było zabawnie. Ci sami ludzie i stroje.
Jakbyś był w kurorcie. Mówisz: „Cześć”.
Polecieliśmy do Meksyku. Coś wam powiem.
Jeśli nie byliście w Mexico City, jedźcie.
To najwspanialsze miasto na świecie. Odwiedźcie je!
Ludzie są niewiarygodni.
W dodatku...
dorastając we włoskiej kulturze,
nie wiedziałem, że Włosi i Meksykanie są podobni.
Duże rodziny, świetne jedzenie, katolicyzm, dramaty.
Mąż mówił, że nie dramatyzuje, ale raz wchodziliśmy po schodach,
a on wypił kilka drinków,
więc się chwiał. Mówię: „Boże, Rodrigo, nie spadnij”.
A on: „Nigdy nie spadnę”.
Dobra, Kocie w butach.
W sumie wyszedłem za niego, bo nie chrapie.
To wystarczy.
To wszystko. Mam 38 lat.
Zaklaszczcie, jeśli wasz partner chrapie
Ludzie, którzy chrapią... są samolubni.
Za kogo wy się macie, do cholery?
Dwanaście godzin...
dławienia się tysiącem cholernych fiutów.
Co z tobą nie tak?
Nikt nie budzi się rano bardziej wypoczęty
niż ktoś, kto nie oddychał całą noc.
Płuca się zapadły, szyja sina. Budzą się.
Dzień dobry
Gdy śpisz obok kogoś, kto chrapie,
możesz zrobić tylko jedno: uderzyć go.
Uderzasz go, a on...
To chwila...
gdy masz od 30 do 50 sekund, by spróbować zasnąć.
On nie chrapie,
ale robi coś dziwnego. Mogą to być dwie rzeczy.
Mówi przez sen.
Ale za każdym razem się śmieje.
Mówienie jest spoko. To słodkie.
Ktoś mówi przez sen. Myślisz...
„To urocze. Coś mu się śni”.
Gorzej jest ze śmiechem.
Jest północ.
W pokoju jest ciemno.
Aż tu nagle...
„Nie, chcę tego dużego!”
Po angielsku jest w porządku.
Rozumiem, co się dzieje.
Ale jest dwujęzyczny i mówi po hiszpańsku.
Gdy mówi po hiszpańsku, głos obniża się o oktawę.
Teraz obok mnie leży demon.
Nadal chodzi o tego dużego?
Raz... zrobiło się cicho.
Raz był...
Czasem się z nim droczę, gdy śpi.
Spał i mówił przez sen...
Mówił: „Tak, trzy”.
A ja na to: „Co trzy?”.
On na to: „Trzy to więcej niż dwa”.
Dobrze, Mariah Carey.
Kocham Mariah Carey.
Sama pisze kawałki. Mam obsesję na jej punkcie.
Widziałem ją na żywo 12 razy.
Nie powinniśmy być jagniętami, tylko pomocnikami.
Jedyny problem z Mariah jest taki, że zawsze się spóźnia.
Spóźnia się.
Byłem na jej koncercie gwiazdkowym w Madison Square Garden,
spóźniła się dwie godziny.
Dwie. Nie godzinę czterdzieści.
Nawet nie godzinę... Równo dwie.
Było tam ze 30 000 osób.
Wszyscy czekamy. Nagle zrobiło się cicho
i pewien gej krzyknął: „Twoja fryzura jest w porządku!”.
Był ubrany jak elf i...
Zawsze ma ten sam początek. Pojawia się DJ
i zadaje pytanie. A my na to: „Juhu!”. Albo: „Tak”, jeśli jesteś Francuzem.
Potem gra 30-sekundowy kawałek. Fajnie, co?
Gość pyta: „Gdzie dzieci z lat 80.?”.
A my na to: „Juhu!”. „Kto kocha Whitney Houston?”. „My!”.
Chcę zatańczyć...
„Mariah wyjdzie za 15 minut”.
Dwie godziny później.
Gość zagrał wszystkie swoje utwory.
Przeszedł przez wszystko.
iTunes, Spotify, Apple Music.
Ściąga LimeWire. Wystrzelał się.
Widać, że kończy mu się muzyka, gdy pyta...
„Kto kocha Bacha?”.
W końcu Mariah wyszła. Pełen dramatyzm.
Zjechała z sufitu. Myślałem, że to musical Wicked.
Myślałem, że to Glinda.
Cieszmy się z tego
Ale to ją przerastało.
Całe życie śpiewała z playbacku, a ja...
To był najdroższy drag show, na jakim byłem.
Żartuję. Mariah nie śpiewała z playbacku. Mówię serio.
Fenomenalnie śpiewa. To niedorzeczne
i mówię to dlatego, że jej prawnicy są szaleni.
To prawdziwa historia. W 2016 roku
dwa razy w jednym tygodniu
byłem na jej gwiazdkowym koncercie w Beacon Theater w Nowym Jorku...
To nic żenującego.
Za pierwszym razem kupiłem sobie bilety.
Za drugim razem znajomi kupili mi bilety.
Za pierwszym razem się nie spóźniła.
Czterdzieści pięć minut spóźnienia. Przyszła na czas.
Występ był fenomenalny.
Głos jest fenomenalny. Wygląda cudownie.
To był niesamowity koncert.
Następnego wieczoru wziąłem mojego przyjaciela Evana,
hetero i narkomana na odwyku.
To ma znaczenie.
Siedzimy w drugim rzędzie. Mamy świetne miejsca.
Koncert trwa. Impreza trwa. Ona świetnie śpiewa.
W pewnym momencie mówi: „Czas na gościa specjalnego”.
Byłem na koncercie wczoraj, więc myślę: „Ona nie wie, że wiem,
i oni też nie wiedzą, że wiem, że to John Legend”.
Pamiętajcie, że mamy 2016 rok, a ona na to: „Za chwilę na scenie
pojawi się mój kochany przyjaciel.
To utalentowany tekściarz. Powitajmy na scenie R. Kelly'ego”.
Pytam Evana: „To jakiś żart?”.
Po pierwsze, oni do siebie nie pasują.
Mariah ma 45 lat i sukienkę z quinceañery...
Wiecie, o czym mówię!
R. Kelly wygląda jak Jada Pinkett Smith z Matriksa.
Nie wiem, co tu się dzieje.
A do tego śpiewają piosenkę...
Kasztany pieczone na otwartym ogniu
A geje obok biorą kokainę.
Geje, tak było.
Branie kokainy na normalnym koncercie Mariah to...
Nikt nie ćpa przy Dream Lover,
ale na koncercie gwiazdkowym... Ona śpiewa...
Czas na Boże Narodzenie
Ci geje wyszli z domu. I jadą...
Marzę o białych świętach
Odwracam się do Evana i mówię:
„Nie wrócisz do nałogu na koncercie Mariah Carey!”.
Wyobraźcie sobie, nie ćpa 16 lat,
zgłasza się do AA na tarczy.
„Boże, Evan, co się stało?”.
„Mariah”.
Mam to samo.
Kocham Mariah. Te diwy. Wiecie, o co mi chodzi?
Ale z czasem coś się z nimi dzieje.
Stają się bóstwami i...
To szalona historia.
W zeszłym roku występowałem w Vegas,
a nie lubię tam występować. Nie lubię kasyn ani Vegas.
Ale gdy występujesz w kasynie,
promotorzy próbują osłodzić umowę.
Chcą konkurować z innymi kasynami,
upewnić się, że do nich wrócisz.
Pewnie dlatego, że jestem gejem,
na wstępie mówią mi: „Matteo, witaj w Vegas.
Cieszymy się, że tu jesteś.
Mamy dla ciebie darmowe bilety
na koncert Katy Perry dziś wieczorem”.
Pomyślałem: „Nie ma sprawy”.
Lubię Katy Perry. Jestem w Vegas. Mam inne rzeczy do roboty.
Mówią: „Jest spotkanie”.
Zapytałem: „O której?”.
Zaprosiłem Evana, tego od koncertu Mariah Carey.
Poszliśmy do piwnicy Katy Perry,
wszystko było udekorowane.
Przejął nas jej menadżer. Czułem się ważny.
Przedstawił mnie Katy, która świetnie wygląda. Mówi:
„To Matteo Lane. Jest komikiem.
Występuje w Vegas. To jest Katy Perry”.
A ona mówi: „Komik”,
ja na to: „Hej”, a ona: „Komik gej”.
Ja na to: „Tak”.
„A to mój przyjaciel Evan. Występuje przede mną”. A ona:
„Też gej”. On na to: „Nie jestem gejem”.
A ona: „Jasne”.
Mam to na nagraniu. Kiedyś to wrzucę.
Szybko wyszliśmy... Byliśmy głodni...
Ona tańczy z hot dogami i hamburgerami.
Umierałem z głodu.
Ale ma dobre poczucie humoru.
Musi być ktoś w jej życiu,
kto ściąga ją na ziemię.
Wszyscy twoi przyjaciele powinni się z ciebie nabijać.
Powinni. Moja grupa przyjaciół...
jest zbyt wredna. To okropna historia.
Jesteśmy źli. Raz mój przyjaciel... To straszne.
Raz Patty'ego aresztowano za uderzenie policjanta.
Zabawne, że Patty ma 160 cm wzrostu i długie rude włosy.
Nagraliśmy to. Ten gejowski skrzat
biegł za tym policjantem,
krzycząc jak świnka Piggy. „A masz!”
Jasne, że go aresztowali.
Bob i ja musieliśmy wpłacić za niego kaucję. To okrutne,
ale zadbaliśmy o to, że gdy tylko otworzy drzwi,
zacznie lecieć Cell Block Tango z musicalu Chicago.
On otwiera drzwi.
Pop, sześć, Cicero
Zasłużył sobie Tylko...
Nawet Patty miał poczucie humoru.
Pytamy: „Patty, jak było w więzieniu?”.
A on na to: „Zrobiłem lewatywę, bo myślałem, że to randka,
rozejrzałem się i myślę: »Czas spełnić fantazję«”.
Nie umawiamy się z kumplami. Nie wychodzimy nigdzie grupą.
Nikt nie pije i nie ćpa.
Oglądamy Youtube, gramy w Fortnite i...
Bardzo rzadko wychodzimy.
Raz Patty rzucił na urodziny:
„Idziemy do klubu, wszyscy”.
Zatem idziemy. Ubieram się jakoś...
Wyglądam jak pracownik delikatesów,
ale zabrałem ze sobą Nicka. Na pewno go znacie.
Nick wyglądał jak...
Byłem z blisko dwumetrową nawiedzoną wiktoriańską lalką...
Zawsze przebierał się za chińską wazę.
Jesteśmy na parkiecie, próbujemy tańczyć,
a wszyscy mają głowę gdzieś tu. Nick jest wysoko.
Nick jest wysoki, nie przywykł do wyższych ludzi.
Ale jeden facet był wyższy od Nicka,
przechodził obok i widzę minę Nicka.
Pytam: Nick, o co chodzi?”,
a on na to: „Kto tu wpuścił Frankensteina?”.
Tego samego wieczoru siedzimy przy stoliku, bo jesteśmy po trzydziestce.
Tego wieczoru występowali striptizerzy...
Uwielbiam takie występy.
W Nowym Jorku rozbieranie się jest nielegalne.
Musisz coś zakryć.
Do stołu podchodzi striptizer i zaczyna się rozbierać do rosołu.
Ale wciąż miał skarpetki i buty Birkenstock.
Najbardziej gejowskie w tej sytuacji
nie było to, że miał dziurę na wierzchu,
ale że pozostali geje mówili: „Patrzcie na te pieprzone buty!”.
To dla mnie coś wyjątkowego. Niby nic,
ale dla mnie to wyjątkowe, bo robię stand-up od 16 lat i...
To dużo czasu.
Zabawne, bo ludzie pytają mnie
w wywiadach: „Jak zacząć stand-up?”.
To dobre pytanie, bo...
To wszystko jest dziwne.
Najpierw coś piszesz, a pewnego dnia jesteś na scenie.
Przez lata występujesz na improwizacjach.
Jesteście w piwnicy
z 60 innymi komikami. Wrzucasz imię do koszyka.
Po dwóch godzinach czekania są dwie minuty na występ.
Trzeba to robić co wieczór latami.
W końcu zaczynasz występować w barach,
co dla nas jest szałowe. Mam występ w barze,
występuję w barze,
ale to znaczy, że ludzie dobrze się bawią w barze,
a potem to psujemy...
Jestem gejem i...
Musiałem się ujawniać co wieczór.
Dziwne, że musisz to robić tak często.
Szukałem nowych sposobów,
by zabawnie powiedzieć, że jestem gejem.
Nie muszę tego mówić, wyglądam i mówię jak gej,
ale jeśli o tym nie wspomnę, pojawia się napięcie.
Pytają czasem: „On jest Niemcem?”.
Miałem dość wymyślania o tym żartów, więc wchodziłem na scenę
i mówiłem: „Dzięki, jestem gejem”. I przechodziłem dalej.
Mam dobrą karierę, ale nie szło mi tak cztery lata temu.
Tak wyglądała moja kariera cztery lata temu.
Pamiętam, że był kwiecień 2021 roku.
Zadzwonił mój agent, pandemia powoli się kończyła.
Otwierali kluby komediowe,
zadzwonił mój agent i powiedział: „Matteo,
otwierają klub komediowy w Phoenix w Arizonie.
Muszą przeszkolić personel.
Potrzebują każdego na scenie”.
Pomyślałam: „Jadę”.
Pamiętajcie, że robiłem to co wieczór,
ale nie występowałem przez rok... „Nie wiem, co powiedzieć”.
W notatkach było: „Liza Minnelli”. Nie wiedziałem, co robić.
Mógłbym godzinę żartować z Lizy Minnelli.
Ale mam tylko żart na wejście.
„Dzięki. Jestem gejem”.
Za kulisami słyszę, jak gospodarz woła:
„Powitajmy na scenie Matteo Lane'a”.
Wychodzę i mówię: „Dzięki, jestem gejem”.
Facet w pierwszym rzędzie pyta: „Co?”.
Nie podobało mi się to. Wyszedłem z wprawy
i nie miałem riposty. Mówię:
„Nie lubisz gejów?”.
A on na to: „Nie”.
Był z żoną, a zwykle
kobiety są milsze dla gejów,
więc pytam: „Lubisz gejów?”. A ona na to...
Myślę sobie: „Nie mogę wyjść”.
Ale powiedziałem: „Jak chcecie, możecie wyjść”.
Wstali i sobie poszli.
Ale na widowni był jeden gej. Boże, błogosław go.
Siedział przy przejściu, a gdy wychodzili,
widziałem jak robi... Geje się wspierają.
Zbliżali się, a gdy go mijali, mówi:
„I nie wracajcie!”.
Dziękuję bardzo, Los Angeles. To było niesamowite.
Dziękuję.
Dziękuję, że przyszliście.
Dobranoc.
Wrócił, wrócił.
Przesuń się.
Dobrze.
Co mnie ominęło?
Wygrywam.
- Szło mi coraz lepiej. - Spróbuj.
Dobra, mam zrobić próbę. Gdzie mój reżyser, Jared?
Przejdźmy od Nowej Zelandii do Ubera,
by uzyskać więcej informacji.
Gdy mówisz, że tyle podróżujesz,
że ciągle jeździsz Uberem, zaczynasz od żartu z Uberem...
Czekaj, co?
Nie wiedziałem, że to to przejście.
Chcę tylko połączyć Nową Zelandię z Uberem.
Skończę z Nową Zelandią i przejdę do Ubera.
Właśnie.
Nowa Zelandia mnie znienawidzi.
„Ty tam, a ty tam. Problem rozwiązany”.
Wariat. Boże,
nie pamiętam, co dalej, Jared. Przepraszam.
Nie pamiętam.
Przysięgam, nie pamiętam.
Czuję się upokorzony. Możemy prosić o więcej mgły?
Napisy: Marcin Łakomy