Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
O rety.
Za moich czasów wysyłało się sensowne prezenty.
Na przykład kurę, żywą kurę, rozumiesz.
Tak, albo głowę owcy.
A nie te zabieganki, które wy teraz robicie.
Mówi się „zapiekanki”, Mavis.
Panie, daj mi siłę.
Podczas zwiedzania KwaMashu,
poczujecie jego werwę, żywotność, przyjazność mieszkańców.
Nie znajdziecie tego nigdzie indziej.
KOCHAM KWAMASHU – TURYSTYKA
Szanowni państwo, to już koniec naszego objazdu.
Podobało wam się? Pamiętajcie o napiwku.
I nie zapomnijcie zapłacić za te piękne,
‎niesamowite T-shirty, ‎które macie na sobie.
Dziękuję, dziękuję bardzo.
Nie mówiła pani, że T-shirty są bezpłatne?
Nie, mówiłam, że dorzucam bezpłatne komplementy.
Świetnie pan wygląda.
Jak biały Denzel Washington. Przystojniak z pana.
Pospieszcie się, dziewczyny. I złóżcie to porządnie.
- Wow, tato. - Wow.
- Wykorzystujesz nas.
Jak idzie?
Cześć, kochanie.
Zrobiłaś sobie spacer?
Chciałam po raz ostatni poczuć klimat KwaMashu.
- Aha. - Mamo, to do kosza?
Wiesz, ile dał ci ten baner?
Jak myślicie, że zapłaciłam za wasza szkołę?
- Dobrze już. - Ciągle nam to mówisz.
- Dobra. - Za co jadłyście latami?
- OK. - Wybacz.
CUDOWNE BŁOTO MAVIS
Co to za błoto w domu?
To nie jest zwykłe błoto.
To Cudowne Błoto Mavis, jeśli musisz wiedzieć.
To tradycyjna medycyna przekazywana z pokolenia na pokolenie.
- Będę tęskniła za tym domem. - Ja też.
- Wiem. - KwaMashu.
Myślisz, że dobrze robimy?
Tak.
- Powiedz: „Nara, KwaMashu!”. - Nara, KwaMashu!
Wow, Grace, Grace.
Nie.
- Nawet o tym nie myśl. - Dzień dobry.
Cześć, Sizwe.
To dla sąsiadów.
- Przecież wystarczy. - Dziękuję.
Dziękuję.
Dzięki.
Cześć, chłopaku.
Pani Steinberg mówi, że nasi sąsiedzi to politycy.
Pani Steinberg myśli, że każdy czarny,
‎- który tu żyje, jest politykiem. ‎- Ćśś! Cisza.
Dzień dobry wszystkim.
Chciałam wam dam znać, że przybyli ci nowi ludzie.
PRZEPROWADZKI BALLITO
- Jak ładnie. - Chodźmy.
- Wejdźmy. - Zobaczmy!
Raz, dwa, trzy, ruszamy.
Mam nadzieję, że zrozumieli, jak działa ta wspólnota.
Cześć wszystkim.
- Nadal szukam mojej kotki. - I co z tego?
Na razie idzie słabo.
Co to za śpiewy i tańce?
- Tak, tak. - Kochanie!
Witajcie, kochani.
Możecie się odprężyć, mam wszystko pod kontrolą.
I tak, Lindo, mam gotowy regulamin,
jest już wydrukowany i spięty.
Dajmy im go może drugiego dnia?
Niech najpierw się rozgoszczą?
Odprężcie się wszyscy. Grace panuje nad sytuacją.
Dziękuję.
Bo niedługo poznają Khumalów.
KWAMASHU WYMIATA
Phe-phe.
Mamo!
Myślisz, że powinniśmy zaprosić sąsiadów na twoje memulo?
Biali uwielbiają tego typu rzeczy.
A jak! Uwielbiają je.
Co? Całą wspólnotę?
Nie, mamo. To memulo. Nie Fyre Fest.
Chyba ktoś przyszedł.
- Już mamy gości? - To chyba sąsiedzi.
Poznajmy ich. Uśmiechajcie się szeroko.
OK.
- Widzisz? - OK.
Sithole'owie i Jobe'owie.
Już idziemy.
Khumalowie.
Zaczynamy. Uśmiechy.
- Mamo. - Grace.
Cześć, witajcie wszyscy w naszej okolicy. Ja…
- Idziesz. Idziemy. - Co?
- Idziemy. - Tak.
- Idziemy. - Tak, kysz.
- Idziemy! - Przestań tańczyć, Vusi!
Wracaj do kanałów, z których wypełzłaś!
To osiedle z klasą.
Z kanałów wypełzłaś ty.
Na to wskazywałby twój zapach.
- Chodźmy. - Wracajmy do środka.
No i już po dzielnicy.
Wracajcie do domu, słyszycie?
Do środka!
Skąd ich znasz?
Nie znam ich.
Kiedyś znałam ją. To najbardziej zakłamana…
Oceniająca…
- zdradziecka… - narcystyczna…
- z wiedźm. - z wiedźm.
Nie będziecie na nich patrzeć, rozmawiać z nimi…
Ani nawet oddychać tym samym powietrzem.
Jasne?
Czy to jasne?
Dobrze.
O, jesteś.
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Co ta kobieta ci zrobiła?
- Nic, po prostu jej nienawidzę. - Po prostu mnie nienawidzi.
Jest okrutna i nie wolno jej ufać.
Nie chcę jej nigdy więcej widzieć.
Co?
Nie!
Co? Nie. Uczucia są dla przegranych.
Tak! Tak! Nie, trzeba to robić porządnie.
Nie! Żadnej litości! Tak!
Ciosy poniżej pasa!
- Nie wolno! - Ćśś! Mam zebranie.
Co?
Chyba sobie kpisz?!
Ja mówię, że nie pasują do tej dzielnicy.
Macie się mnie słuchać,
bo ja jestem przewodniczącą!
Miałeś być moim buldogiem, Barry.
Zacznij gryźć!
Musimy dbać o standardy.
BOCZNY OGRÓDEK
Nie chcę cię oceniać, ale zachowujesz się jak wariatka.
Oceniasz mnie.
Cześć wam. A, mamo, pożyczam twój samochód.
Zabierz ojca, to kupię ci nowy samochód.
- Co? - Zanim go ukatrupię.
- OK. - Zabierz go.
- OK. Puść mnie. - Chodźmy.
Wydaje jej się, że będzie naruszała moją prywatność?
OK.
‎Nie masz co oglądać?
Dam ci show.
To dla ciebie, Gracious.
Ty Szatanie!
Ktoś dzisiaj zginie.
Zabiję kogoś.
- Jestem z KwaMashu! - Coś nie tak, mamo?
Wydaje jej się, że będzie mną rządzić?
Mną? Jestem Bongi Goodmore Sithole.
Po moim trupie!
Bierz ją, Goodmore wakwaMashu!
Przestań.
Jesteś niepoważna.
KOCHAM KWAMASHU
Nie, nie.
Co, do slumsów, się tutaj wyprawia?
O nie.
Nie możesz tak robić.
A właśnie zrobiłam.
Nie możesz.
Mówię, że zrobiłam.
Twój ruch, Szatanie.
Grace, zaczyna się. Szybko, chodź oglądać Sizwe!
Wrócimy do tego.
- Grace, widziałaś moją kotkę? - Kochanie.
Kogo obchodzi twoja cholerna kotka, kobieto?
- Pospiesz się, człowieku! - Idę!
- Byłam zajęta… - Włącz.
‎…z tą szaloną Bongi.
Głośniej.
W tym domu wyznaje się autorytarny system, w którym to rodzic
- wie, co jest najlepsze. - Sizwe Khumalo.
- Organizator debat. - Khumalo.
Mój wnuczek. Onanizator debat.
- Organizator. - …kluczowych decyzji.
- W tym domu uznaje się, - Prześladują mnie!
- że współistnieją dwa modele. - Co ona tam robi?
Rodzic musi zadbać o przyszłość dziecka,
- inaczej taki David Beckham czy - Zjedz ją, Sizwe!
Williams nie mieliby szans.
Czempionów nie tworzą helikopterowi rodzice.
Osiągają sukces dzięki przewodnictwu,
a nie kontroli.
Moja oponentka powinna poszerzyć swoje horyzonty.
Mój oponent powinien skoczyć z mostu.
DEBATA
To jak?
Nadal mam skoczyć z mostu?
Nadal masz robić to, co robiłeś przed chwilą.
Czekaj.
Może pomówmy o wiesz czym?
Świetnie, a o czym…
A, tak, tym kompletnym cyrku.
Jak im teraz powiemy o naszym związku?
Wiem. Miałem już przygotowaną całą przemowę.
- Wiem. - No.
Co za zbieg okoliczności,
- że się znają! - No, wiem.
Zresztą…
Czy pół roku liczy się w ogóle jako związek?
- Owszem. - Tak?
Dla mnie się liczy.
Dlatego zarezerwowałem nam ten weekend dla dwojga.
Naprawdę?
Nadal chcesz jechać?
A czemu nie?
Bo nasze mamy się nienawidzą
‎i zakazały nam kontaktu.
Tak, myślę, że po prostu nic im nie powiemy.
Nadal chętna?
Dobra.
Tylko bez wygłupów.
- Tak. - Nie przed moim memulo.
OK.
Będziesz wyglądała pięknie.
Zostaw to na twarzy na 20 minut, a później spłucz.
Tyle chyba wystarczy, wygląda dobrze.
Może jeszcze odrobinę tu.
Co się dzieje?
I odrobinę tutaj.
Czemu kładziesz jej błoto na twarz?
Nie, siostro.
To nie jest błoto.
To tradycyjna medycyna.
Mam okropne bóle.
Czy to mi pomoże?
Tak, znaczy zależy. A gdzie te bóle?
Boli mnie głowa,
boki, plecy i…
Czyli boli cię wszystko?
To się nazywa…
synowa.
- Co? Synowa? - Tak.
- Mam ten sam ból. - Ach, ty też?
Jej obelgi palą jak ogień. Jak ogień!
No dobrze. Ile za to?
- Tak? - Kochanie.
Przestań oglądać ten monitoring.
Vusi, prosiłam, żebyś nie zarządzał moim czasem.
To się zamienia w obsesję.
Chodzi o twoje zdrowie psychiczne, skup się, Grace.
Widzisz? Gadałam z tobą i ją zgubiłam, teraz jej nie widzę.
Gdzie ona jest?
Chcesz pomóc z moją psychiką?
Posprzątaj garaż i porozmawiaj ze swoją matką
o tym jej błotnym biznesie, bo serio…
Zdrowie psychiczne!
Dobra, rodzinko.
Zmykam.
Już idziesz?
Tak.
Pięknie wyglądasz.
- Dzięki. - Mówiłam już, że jestem z ciebie dumna?
Ciągle mi powtarzasz, mamo. No już, puść mnie..
Kiedy wracasz?
Co to za piekło?
Czy tak będzie teraz wyglądało moje życie?
Jestem w piekle.
Pożyczysz mi samochód? Muszę jechać się pouczyć w Ballito.
A mój wraca z warsztatu w poniedziałek…
Żadnego kręcenia bączków i ścigania się, zrozumiano?
Zgoda.
Co?
Czy to nie syn Szatana?
Cześć, mamo.
Phe-phe.
Gdzie jesteś?
Właśnie odebrała mnie przyjaciółka z kampusu.
Która przyjaciółka?
Przyjaciółka… Nandi z kampusu.
Lecę już, bo muszę oszczędzać baterię.
Phe-phe. Phe…
„Jak uwolnić się
od wkurzającej…
sąsiadki”.
OK.
Wdech.
Wydech.
Dasz radę.
Gracious!
Jak tylko dopadnę tego twojego demona…
Juhu! Dzień dobry, kochana.
Pani Violind, dzień dobry.
Proszę sobie nie przeszkadzać. Usłyszałam jakieś krzyki.
Proszę wybaczyć. Właśnie prowadziłyśmy…
taką kulturową rzecz.
- Amandala! - Jest nasza! Jest nasza!
Wyobrażasz sobie, że gdzie ty jesteś?
Drzesz się jak przekupka.
Ja nie mogę krzyczeć, ale twój syn
- może porywać bezbronne dzieci? - Mój syn… o nie!
Myślisz, że mój syn i twoja córka…? Ona nie jest w naszym typie.
- Powiedz to synowi, idiotko! - Mogłabym, ale go nie ma.
- Pojechał się uczyć do Ballito. - Z moją Phe-phe.
Mój ojciec przewraca się w grobie.
Widziałam, jak wsiadali razem do auta.
Serio, Bongi. Weź już te swoje bzdury
- i daj mi spokój. - Ty!
- Co? - Ty!
- Nie pyskuj mi tu. - Bo co?
- Gracious! - Czego ode mnie chcesz?
- Kysz! - Gracious!
Gracious, ani mi się waż sobie tak odejść!
Ty Szatanie! Pozerko!
Wiedźmo!
Mamy jeszcze masę czasu.
Może pojedziemy malowniczą trasą?
- Chcesz? - Tak!
Tak!
- Podziwiajmy widoki! - Tak.
Chociaż ja akurat mam tutaj idealny widok…
Kochanie, jaki jesteś słodki.
Sizwe, ty przebiegły wężu.
Kim jesteś, Sizwe?
Jesteś w ogóle moim synem, doktorze Khumalo?
PODPOWIEDŹ DO HASŁA: IMIĘ MOJEJ DZIEWCZYNY
O, wow. Chiefs, chłopaki pokoju i spokoju.
Bracie! Też tu przychodzisz?
‎Tak.
Wiesz, to moje rodzinne miasto.
Desmond.
- Vusi. - A, Vusi.
- Tak. - Tak.
Des, powiedz no.
Widziałeś wczoraj mecz?
Nic mi nawet nie mów. Niedobrze mi się robi.
Nie, nie.
Wiesz, przyjacielu, chyba jestem w toksycznym związku.
À propos toksycznych związków…
- Co tu robisz? - Wiem, gdzie są dzieci.
Ach, OK.
Teraz mi wierzysz?
Są 45 minut stąd, musimy ich dogonić.
- My? - My.
- Ja i ty? - Ty i ja.
Gracious, nigdzie z tobą nie jadę.
Spędzą ze sobą noc.
Widziałam rezerwację, babciu.
Musimy się pospieszyć.
I zostaw to jedzenie.
Nie zostawię. Jem, jak się zestresuję.
Czyli zawsze się stresujesz?
Spójrz na siebie.
Masz samochód?
Owszem, mam.
OK.
To jakieś kpiny. Pozwól mi usiąść z przodu.
- Nie, nie. - Serio,
tu z tyłu nie mam miejsca.
Czerwone!
Wow.
Serio będziesz teraz jadła?
Jak idzie planowanie memulo?
W miarę dobrze.
Muszę jeszcze jechać na przymiarki i na próbę.
Masz już tradycyjny strój?
Tradycyjny…?
Kochanie.
Mam trzyczęściowy garnitur Armaniego….
Armaniego?
Wow, takie z ciebie oreo?
Nie, proszę cię, tradycyjny strój.
Nie ma mowy, przykro mi.
Ale gwarantuję ci, że jak mnie zobaczysz w tym garniaku,
na nowo się we mnie zakochasz.
- Ach, tak? - Na bank.
Kto mówił, że się w ogóle zakochałam?
Aua…
Aua… Ja nie…
- OK. - Właśnie.
Sphe.
Tak?
Muszę ci coś powiedzieć.
Ja…
Te widoki…
są niesamowite, prawda?
- Tak. - Prawda?
Tak.
Ta.
No już, masz zielone.
OK.
Którędy?
Gdzie leziesz?
- Nie, nie. - Grace, zabijesz nas obie!
Przykro mi, ale…
OK, w porządku.
Mój makijaż.
Nie chcę umrzeć w Kii Picanto.
Wymawia się Picanto.
- Przyjacielu… - Tak?
Zabrałeś ze sobą całą restaurację?
Grace wolałaby, żebym nie jadł nic i nigdzie.
Nie mogę pozwolić, żebyś to sobie robił.
Poczęstuj się.
- OK. - Śmiało.
Dobrze.
Tak.
Tylko…
Co powie Grace?
Wiesz…
Są rzeczy, o których Grace nie powinna się nigdy dowiedzieć.
Absolutnie tak!
Częstuj się.
Śmiało.
To auto to istna trumna.
Żadna trumna.
- Owszem. - Umarłaś? No to milcz!
Ćśś! Jest mój samochód.
Daj kluczyki.
- Dać ci kluczyki? - No to otwórz.
To merc.
- Nie szarp za bagażnik. - Czekaj.
Jest automatyczny.
- Co bierzemy? - Wszystko.
Nie będą piknikowali bez jedzenia i sprzętu.
- Rany, idą tutaj. - Bierz wszystko.
To oni.
- Odłóż to! - Nie odłożę.
- Nie będą… - Zobaczą nas.
Ruszaj się! Zaraz nas zobaczą.
OBÓZ SAMKELO – ROK ZAŁOŻENIA 1986
Grace, przestań. Zobaczą nas.
Widzisz to?
Gdzie?
A, nieważne, to tylko jakiś cień.
Nie widziałbyś cieni,
‎gdybyś zarezerwował hotel.
OK, proszę.
Będzie ci cieplej.
Tak dobrze się mną zajmujesz.
- Staram się - Wow.
Lubię to.
Tak? Lubisz to?
- Tak. - A to lubisz?
Tak.
- A to? - Bardzo.
Sizwe, ty zwierzaku.
Tak.
Przestań.
Zabiję go.
Jesteśmy na łonie natury.
Przywiozłeś mnie tu, żeby mnie zjeść?
- Mój Boże. - Tak.
Twoja córka!
To twój syn!
Panie Khumalo?
- A, tak? - Miejsce na polu jest gotowe.
- Świetnie. - Dzięki Bogu.
Chciałem tylko poinformować, że krążą tutaj lwy,
- nie widziano ich od wtorku. - Co proszę?!
Ale wasze miejsce powinno być bezpieczne.
- Tak, bezpieczne. - Powinno być?
- Tak. - OK, dziękujemy.
- Powinno być? - Bezpieczne.
Kochanie, nie.
Zabiję go.
- Będzie super. - Zabiję ją.
OK.
Co zabrałaś?
Zapasową lampę.
- Rany, Gracious! - Co?
Akurat światła nie potrzebują!
A ty co wzięłaś?
No co wzięłaś?
Dobra, czeka nas dużo pracy.
Przestań mnie drażnić!
I gotowe.
Tak?
Ale słodko.
Prawda?
Chyba mam coś na ustach.
Tak, to jest…
Te wąsy. Są po prostu…
Wow, ty gówniarzu.
- Serio. - Żartuję, chodź.
Proszę.
- To wszystko twoja wina. - Moja?
- Moja wina… - Tak!
To twoja córka uwiodła mojego syna!
Jak znalazłeś to miejsce?
Często przyjeżdżałem tu z tatą.
On dbał o relację z lasem, a ja – o relację z nim.
Żałuję, że nie mogę powiedzieć mamie.
Spodobałbyś jej się.
- Nienawidzę go! - Zamknij się!
Sama się zamknij!
- Zamknij się! - Ty!
- Spadaj! - Zamknij się!
- Nie umiesz się skradać? - Ćśś, Gracious!
Są tutaj.
Bingo.
Wyglądasz pięknie.
Kochanie.
- Dziękuję. - Chciałem ci powiedzieć…
Tak?
Muszę…
Ja…
Muszę siku.
Tak.
- Dokąd idziesz? - Cóż…
Muszę… Tu w krzaki.
Co on robi?
- Tam są lwy! - Idzie sobie.
- Kochanie! - Nie martw się.
Cholera!
Widzisz coś?
Nic tu nie ma.
Czy on…?
Kochanie, tam grasują lwy!
Nie widzę tu żadnego.
I po mojej torebce.
Versace.
Teraz to Sikace.
- Nie jest brzydko. - Tak.
To dla ciebie.
- Tak. - OK.
Dobre?
- Co on jej daje? - Pycha.
Usiądź ze mną.
A nawet chętnie.
Musimy spróbować ich wystraszyć.
- Popraw perukę, na razie to ja się boję. - Mamy ważniejsze problemy.
Ja się boję ciebie. Przestań się gapić.
Chcę ci poprawić perukę, niepokoi mnie.
Kochanie.
Słyszałeś to?
Nie, coś straszniejszego, takie bardziej „grr”, rozumiesz.
Co to?
Brzmi jak…
A co, jeśli…
Wiesz co?
Lew tak nie robi.
- Oczywiście, że robi. - Nie wystarczy „grr”.
- Jakby ktoś odpalał stare auto. - Tak, właśnie…
Chyba przez ukształtowanie terenu dźwięk dochodzi tutaj.
Dochodzi tutaj? Nie podoba mi się to.
- Może ktoś tu jest? - OK, teraz ja.
‎Nie, nie.
Co to było?!
Może świnia?
Słyszałaś?
Dobra… Wiesz co?
Chodźmy do namiotu.
- Tak. - Chodź.
Wchodzą do środka!
Nie o to nam chodziło.
- Pospiesz się. - Już.
Brakuje jeszcze Barry'ego White'a.
- Idiotka. - Cicho! Zastanówmy się.
Wiem, pomoże nam internet.
Tak brzmi lew?
- Będzie dobrze. - No nie wiem.
Wszystko dobrze.
Tak twierdzą w internecie.
Kochanie, co to było?
Jak ktoś skacowany po baletach.
- Puścimy tutaj. - Dawaj.
OK, OK!
- Bierz buty! - Kochanie!
Idziesz?
- Zaczekaj! - Ruchy!
Nie, kochanie.
- Dobra robota, Gracie! - Dobra robota!
- Świetnie, Bongi. - Udało nam się.
Dobra robota.
Weź to.
OK.
Co tu jeszcze mamy?
- Czy to jest… wąż? - Co? Gracious, puść mnie!
- Puść mnie, Grace! - Czy to jest wąż?
Grace, przestań.
Co?!
Grace, zaczekaj!
Grace!
- To twoi przodkowie, idiotko! - Nigdy!
Mówiłam ci.
Sizwe, mówiłam ci, że nie lubię kempingów, natury i zwierząt.
- Po prostu nie mogę. - Przepraszam.
- Myślałem, że… - Co myślałeś?
- Że wiesz lepiej? - Nie, że będzie romantycznie.
Że niby wąż jest moim przodkiem?
To była najgorsza wycieczka w historii.
Co?
Gorsza niż nasz wypad do Nkandli?
Nie.
Nic nigdy nie przebije wycieczki do Nkandli.
W tym autokarze nie było klimy.
I nie miał hamulców. Jak my przeżyłyśmy?
I nie otwierały się w nim okna.
Później chłopaki zrobiły konkurs pierdzenia.
- Nieźle. - Wiesz, że napierdzieli mi we włosy?
Próbowałam znaleźć ci mydło, ale wróciłam z balsamem.
A później ja poszłam po mydło, a ty zniknęłaś. Gdzie byłaś?
Nie wiem, jakoś się rozkojarzyłam.
Zapomniałam, co miałam zrobić.
Taka już jesteś.
Rozkojarzasz się i zapominasz.
O mnie i o wszystkim.
Grace?
O, Grace! Grace wróciła!
Co ci się stało?
Dramat, nieszczęście, kompletna katastrofa.
Nie uwierzyłbyś, co mnie dzisiaj spotkało.
Muszę spalić to ubranie.
Muszę się wykąpać i napić się wina.
Po prostu… wina.
Jak to zrobiłeś?
Dostarczam mojej pięknej Grace wszystko, czego pragnie.
Twoja piękna Grace pragnie, abyś przygotował jej kąpiel.
OK.
Czemu pachniesz mięsem?
To moje nowe perfumy.
- Ale… - Też pilnie potrzebujesz kąpieli.
Pachniesz przypalonym mięsem.
- Weź prysznic… - To perfumy.
…i przygotuj mi kąpiel.
Ja muszę jeszcze coś zrobić. Perfumy?
- Ach, mój Des Des. - Dzień dobry.
Posłuchaj.
Pozwól, że coś ci powiem.
Mam pomysł na biznes kosmetyczny.
To świetna wiadomość, gratuluję, ale moja żona już…
Posłuchaj, ten produkt jest importowany z Maropeng.
To raczej zwykła glina.
Biznesmenie.
Posłuchaj, musisz mi to wypromować.
Rany, ja? A czemu ja?
Bo widzę, że kręcisz się wokół Vusiego.
Mam cię na oku.
Nie spuszczam z ciebie wzroku.
Byłaś…
dla mnie tak dobra.
W końcu
nosiłaś moją Biblię.
Nosiłaś moje datki.
Ale przede wszystkim
nosiłaś…
mojego różowego asystenta.
Dziękuję za wszystko, co dla mnie zrobiłaś.
Versace Khumalo…
spoczywaj w luksusie.
Gdzie byłaś?
Moja droga, ludzie tu harują.
Ja też harowałam.
Kiedy zabierzesz to błoto?
Pytasz o cudowne błoto Mavis?
Powinno stąd zniknąć, proszę.
KAMERA 3 – BRAMA
Nie wiesz, że mama ma oczy wszędzie?
Sizwe, chcesz się bawić z tą szmatą? No to się zabawmy.
Dzieciaki są na zewnątrz. Sama zobacz.
Dzięki.
Proszę.
Nie.
Nawet nie gryziesz?
Połykasz żarcie jak anakonda.
Umierasz z głodu?
Ja nie jem węglowodanów już od 10 lat.
Dlatego jesteś taka nieszczęśliwa!
Unieszczęśliwia mnie jedynie twoja potomkini.
A poza tym mam botoks.
Sphe, moja droga, jest czysta.
- Czysta. - Czysta.
Ojciec przewraca się w grobie.
Musimy, moja droga…
koniecznie ich rozdzielić, bo na pewno nie będę
dzieliła się z tobą wnukami.
Wolałabym umrzeć.
Obie wiemy, że im nie wyjdzie.
To dopiero nastolatki. Sama rozumiesz.
Fuj.
Co?
Nic.
Jaki mamy plan?
Złożę Sizwe ofertę nie do odrzucenia.
A później ty, moja droga,
zabierzesz Sne z powrotem na te wasze przedmieścia.
Ma na imię Sphe.
Od Siphesihle, i doskonale o tym wiesz.
Nie chcę tych naszych niby przyjacielskich spotkań.
Zresztą nie mogę już patrzeć na tę twoją wysuszoną skórę.
Jak śmiesz mnie obrażać? Używam kremu nawilżającego.
Kremu nawilżającego? To wszystko jasne.
Na razie.
Cholera.
- Hej. - Hej.
Przydarzyło mi się coś bardzo dziwnego.
A co?
Dostałem pozytywną odpowiedź z programu Studiuj w Irlandii.
Niesamowite! Marzyłeś o tym.
- Tak… - Kochanie!
- To świetnie. - Tak.
Wcześniej o tym marzyłem, ale teraz już nie wiem.
Może wyjechalibyśmy razem?
Są pewne sprawy, które mnie tu trzymają.
- Tak, wiem. - Moja mama, praca społeczna.
Mam tyle obowiązków.
Tak, wiem. Oczywiście.
Chodzi o to, że ja…
A ja nie mam obowiązków?
Oczywiście, że też masz.
Tak tylko mówię.
Nasze życia są tak bardzo odmienne.
Tak bardzo się różnimy.
Tak.
To jeden z powodów, dla których tak cię k… lubię.
Jesteśmy różni, ale pasujemy do siebie.
- Tak. - Tak.
- Pasujemy. - Pasujemy.
- Mówiłem. - Tak.
Z pewnością.
Sizwe Nkosi Benson Khumalo, gratulacje, synu.
Do ciebie też dzwonili?
Cóż, nie do końca. Sama zadzwoniłam i wykorzystałam kontakty.
Uczcijmy to.
A czemu dopiero teraz wykorzystałaś te kontakty?
Chciałam się upewnić, że tego właśnie chcesz.
To będzie tylko pół roku bez ciebie. Jakoś to przeżyję.
Nie będziesz musiała.
Bo nie jadę.
Dlaczego? Marzyłeś o tym.
Chciałem na to zasłużyć, mamo.
Cóż.
Zresztą nie mogę już wyjechać tak z dnia na dzień.
Muszę brać pod uwagę… pewne rzeczy.
Jakie rzeczy?
Chciałaby, żebyś zajęła się trochę organizacją swojego memulo.
To w końcu twoje święto.
Ogarniałaś to.
Do tej pory tak, ale ta przeprowadzka, biznes,
obowiązki domowe, zajmowanie się wami, ojcem…
jestem naprawdę wykończona.
Mamo.
Jak mam jeździć w kółko do KwaMashu
- i jednocześnie chodzić do szkoły? - Phe-phe,
Naprawdę próbujesz porzucić mnie w potrzebie?
Dobrze, zajmę się tym.
Dziękuję.
Z przyjemnością.
SZATAN: FAIL. SIZWE NIE CHCE JECHAĆ.
Oczywiście, że ci się nie udało, ty idiotko.
CO TERAZ? MASZ JAKIEŚ POMYSŁY?
Pomożesz mi nakryć do stołu?
Chciałabym ci pomóc, naprawdę bym chciała,
ale bardzo dokucza mi kark. Gdzie jest ten twój masażer?
- Chyba w szafce w kuchni. - OK.
Ładnie pachnie.
Nikt tego nie będzie ruszał przed katechezą.
- Katechezą? - Tak,
dziś usiądziemy do niej wspólnie.
Kogo niesie?
Phe-Phe, otworzysz, proszę?
Dopisz „służąca” do długiej listy moich obowiązków.
Yo, Seeps.
Zakhele?
- Seepety Seeps Seeps! Jak tam? - Rany, cześć.
- Wow. - Wow.
Cześć, jak tam?
Wchodź.
Kurde! Zajebiście wielka chawira.
- Ty pewnie jesteś Sizwe. - Ta… tak.
Twoja mama sporo mi o tobie mówiła.
Wejdź.
- Charlotte! - Ciociu Gracie!
- Wyglądasz bosko. - Dziękuję.
Czy nie jest cudowna?
Tak.
- Witaj, kochanie. - Dzięki. Pięknie.
- Dziękuję. - Pięknie.
Moje dzieło.
Ma B!
- Cześć. - Dzięki, że wpadłeś.
‎Zrobiłam flaki, twoje ulubione.
Ten fragment jest tak głęboki.
Historia Rut bardzo do mnie przemawia.
Szczególnie to: „Bo dokąd pójdziesz
- i ja pójdę… - I ja pójdę.
- a gdzie pozostaniesz…” - …tam i ja pozostanę”.
- Aż gęsia skórka. - Ach, Charlotte.
OK.
Częstujcie się, śmiało.
Smoczego wszystkim.
Jakie to zabawne!
Sma…
Smoczego.
OK.
Sizwe? Masz jakąś ulubioną księgę?
Ulubioną książkę?
Chyba… Harry'ego Pottera.
Nie!
Chodziło mi o księgę Biblii, głuptasku!
- A, tak, Biblii. - Księgę Biblii.
Chyba… też Rut.
- Naprawdę? - Tak.
- Kto by pomyślał?
- Prawda. - Ciekawe.
- Bo inne przy niej bledną. - Ciekawe.
- Prawda? - Właśnie.
Zakhele, a powiedz…
- Tak? - Co teraz porabiasz?
- Pracujesz? - Pracuję, dodaję rymy do poezji.
Nie wiem, co to znaczy.
Innymi słowy, tato, jest raperem.
- Czyli… - Tak, ale raperzy są bardzo bogaci.
- Tak. - Bardzo bogaci, zamożni.
Bardzo.
Bo wiecie, mój ostatni bit… miał aż 300 wyświetleń.
I zarobiłem na nim 50.
50 tysięcy?
50 randów.
- Zdrowie. - Za Rut.
Dziękuję.
Patrzymy sobie w oczy.
Albo siedem lat…
Proszę przestać!
- Piękna bransoletka. - Ta?
Staram się zbierać charmy
z każdego kraju, który odwiedzam.
Wygląda na ciężką. Pewnie dużo podróżujesz.
Nie zaprzeczam.
Powiem szczerze, że chciałabym przeprowadzić się do Europy.
Ach, do Europy!
Wiesz, Sizwe kiedyś kochał podróże.
- Kiedyś? - Teraz stracił zainteresowanie.
Może mogłabyś mu pomóc rozpalić na nowo ten płomień?
Zabrać go do Europy.
Latem, na Ibizę.
- Na Ibizę? - Ja stawiam.
Niemożliwe.
- A jednak. - Tak.
Tak, tak, to jest naprawdę…
- świetna… - Wspaniale.
bransoletka.
Prawda?
Tak.
Już sobie wyobrażam charm z Ibizy.
Bo diamenty…
są najlepszym przyjacielem kobiety!
O rany, idealnie.
A co u ciebie, Seeps?
A, wiesz, ogólnie jestem zajęta.
- Planuję ceremonię memulo. - A, masz memkę?
Wiesz, że możesz na mnie liczyć, na pewno się zjawię.
Naprawdę?
Tak, koniecznie w tradycyjnym stroju.
Tak się to robi.
Właśnie, Zakes, mam dla ciebie specjalne zadanie.
Świetnie, a jakie?
CEO, CFO, CIA?
COD.
Chairman of Driving.
Phe-Phe potrzebuje kierowcy.
‎Mamo, myślałam, że pojadę uberem.
A ja akurat zwykle nie zajmuję się wożeniem ludzi.
Pięćset za dzień.
I mógłbyś napisać mi jakieś wersy.
- Tak? - Tak. Do reklamy mojego biznesu.
Ma B, rozniosę to. Serio, Ma B!
- No widzisz. To jesteśmy umówieni. - Serio?
Tak, już to sobie nawet wyobrażam.
Zakes i Seeps przejmują rządy na ulicy.
O, to jest dobry wers, muszę sobie zapisać.
Ty, fajny.
Świetnie, Zakhele.
- Zaczynasz od jutra. - Yo, czad.
Jak ten gaz.
To kolejny wers!
Wymiatam dzisiaj.
Masz śliczną twarz i taką gładką skórę.
Byłabyś idealna dla mojej marki.
‎Proszę, weź to.
Daj znajomym, niech do mnie zadzwonią.
„Cudowne Błoto Mavis”
To błoto, nic nie daje.
Cudowne błoto!
Właściwie
sesja z taką modelką bardzo pomogłaby twojej marce.
Wiesz, jak bardzo ci kibicuję.
Kibicujesz?
Tak, nie masz większych fanek.
WYSZLI, RUCHY!
Sizwe.
Kochanie, odwiózłbyś Charlotte, proszę?
- Było bardzo miło. - Wspaniale.
Miła ta kolacja.
- Wspaniała. - Tak.
Uwielbiam twoją mamę.
…co?
To moja sąsiadka. Chcesz się przywitać?
- Pewnie. - Tak?
- Yo. - Cześć.
- Hej. - Cześć.
Co tam, stary?
A co tam… stary?
Co to za gorąca laska?
- To… - Charlotte.
Charlotte.
- Charlotte Nyembe. - Tak, z kościoła.
Kościelna laska, nieźle!
Pamiętasz, jak chodziliśmy razem do kościoła?
- Tam się zaręczyliśmy. - Rany.
- Jesteście zaręczeni? - Nie.
Mieliśmy po pięć lat, to była taka zabawa.
Wiadomo.
- Aha, dobrze. - Tak. Pamiętasz ten pierścionek,
- z dzyngla od puszki coli? - Rany.
Był taki cenny.
W sumie nadal go mam.
Tak.
Fajnie.
Sizwe, wspomniałeś, że mnie odwieziesz.
Jestem gotowa.
Yo, w którym kierunku jedziesz, laska?
Durban North, a co?
Bo tego…
ja mógłbym cię podwieźć.
- Ja chętnie. - Chyba…
- Nie trzeba. - Świetna myśl!
‎Chyba nie ma potrzeby.
Nie chciałabym ci robić problemu, rozumiesz.
Oboje akurat wracacie, więc…
- Dla mnie to nie problem. - Tak.
- To twój samochód? - Klasyk, golf jedynka.
- Klasyk. - Tak.
- Tak.
No to cześć.
Było miło.
- Cześć. - Charlotte.
- Cześć. - Fajnie.
Cześć, Charlotte.
‎No to cześć.
Dziękuję.
Wskakuj.
Wow.
No.
Cóż…
Wydaje się ciekawa.
Tak, podobnie jak twój narzeczony.
Zazdrosny?
Chociaż to dosyć dziwne…
Randki w ciemno w tym samym momencie…
Myślisz, że o nas wiedzą?
- Nie. - Nie.
- Nie, nie, bo… - Nie.
Gdyby wiedziały, oboje bylibyśmy już pod kluczem.
- Tak. - Tak.
Tak.
Wiesz,
chętnie bym cię pocałował.
Tak?
Tak.
Odważysz się?
A nie?
Ale twoja mama nas widzi.
- To… - OK.
Tak.
Wiesz, muszę przyznać,
że jesteś najpiękniejszą dziewczyną, jaką w życiu widziałem
i ciągle chcę być przy tobie.
Tak.
Nie mogę się doczekać wycieczki.
Tak? Wiesz, że do ciebie zadzwonię.
- Będę czekała. - OK.
- Czekam. - Dobrze.
- Tak. - Dobrze.
Dobra, cześć.
Idealnie. Twoja mama się schowała.
Więc…
- OK, cześć. - Cześć.
SZATAN: ZACZYNA IM SIĘ SYPAĆ.
Świetnie.
PODKRĘĆMY PRESJĘ. ZAANGAŻUJMY W TO BOGA.
‎Chwalmy Pana
Alleluja!
Alleluja! Zróbcie hałas!
Tak! Amen!
Przywitajmy gromkimi brawami naszą dzisiejszą mówczynię:
Charlotte Nyembę!
Amen, amen.
Bracia i siostry w Chrystusie.
Jest cudowna.
Jeśli czujecie tu dziś obecność Boga, powiedzcie „amen”.
- Amen! - Amen!
Alleluja.
‎Bóg chce, abyśmy dawali przykład.
‎Tak.
Bóg chce, abyśmy w swoim życiu kierowali się najwyższymi zasadami.
- Najwyższymi. - Amen.
Bóg chce również,
abyśmy kochali swoich bliźnich.
- Tak! - Nie.
Jako nawrócona
na Chrystusa dawna grzesznica
szukałam Boga
- na bardzo lubieżne sposoby. - Amen.
- Ojej. - Rany.
- W całych godzinach lubieżnego - Ojej.
dążenia do przyjemności.
Dziś stoję przed wami, bracia i siostry, bo jestem nowym człowiekiem.
Otwórzcie Biblie na Księdze przysłów, 16:13.
Miałeś nie brać komórki.
To nie twój dzwoni?
Nie, nie mam go przy sobie.
Nie wierć się.
- Gniew króla to zwiastun śmierci, - Mamo.
- uśmierzy go
- człowiek rozumny. - Boże.
- W pogodnym obliczu króla - Mavis.
Mavis.
Co ty z tym robisz?
Był w kuchni, tak jak mówiłaś.
To twój?
I tak całkowicie wyrzuciłam z siebie tę dawną lubieżność, bracia i siostry.
Ale działa. To na pewno.
Ćśś! Nie oceniaj mnie i patrz w Biblię!
Nie oceniaj mnie!
Amen, bracia i siostry!
Mamo, idę się przej…
- Przejechać. Cześć. - Hej.
O nie, nie.
Zapomniałeś, że obiecałeś pomóc Charlotte z jej sesją?
Obiecałem?
To dla biznesu babci.
- Proszę. - Zróbmy to dla babci.
- Dobrze, mam z godzinę czy dwie. - Świetnie, cudownie.
- Pozwólcie tylko, że… - Tak.
Rozmawiałaś z radą?
Dopiszę to do długiej listy spraw do załatwienia.
Dziękuję, dziecko.
Dziękuję pani.
MOJE OREO: SŁOŃCE, MOŻEMY TO PRZEŁOŻYĆ?
Serio?
Yo, Sphe.
Daj znać, jak mam cię podwieźć na kwadrat.
- Inaczej się bujam. - OK.
Dobra, fajnie.
Wiesz co, Zakes?
Tak?
Właśnie zmieniły mi się plany. Może pokażesz mi swoje studio?
- Serio? - No.
Spoko, jasne. I mam nowy bit dla twojej starszej.
To jedźmy.
OK.
Dlaczego nigdy nie słyszałam, jak rapujesz?
To nic, moja droga.
Teraz masz miejsce w pierwszym rzędzie. Możesz podziwiać
mistrza na żywo.
OK.
Jedziemy.
Raz-dwa, raz-dwa, to jest próba mikrofonu
Ta, Zakes Wabantu Jest w studiu
Posłuchaj mnie, jeśli chcesz wiedzieć
Oto kilka powodów Żeby zajrzeć do KwaMashu
- Tej! - OK.
Tej! Mamy laski najgorętsze I kolesi najgorętszych
Raz, dwa, trzy, cztery
OK.
Zajrzyj na naszą stronę A ona ci powie
Nie powiesz mi, że to nie są rapsy godne Grammy.
Trochę się rymuje.
- I jest bardzo głośne, więc… - Bum, bum!
Chyba dom mógłby posłużyć
- za tło. - Trzeba czegoś naturalnego.
Czegoś, co mówi „eko”.
- Jaki on mądry. - Mtungwa!
Khumalowie są tacy mądrzy.
To powiedz, gdzie pójdziemy?
Chodź, zobaczmy, jakie mamy opcje.
A, dobra, jasne.
- Tędy. - Grace, mam cię na oku.
- Z nimi? - Nie, widzę, co robisz.
Próbujesz się wtrynić w biznes.
Chcesz mieć w nim swoje udziały.
- W błocie? Nie. - Lepiej odpuść.
Ja tutaj buduję własne imperium.
Nie jesteś jego częścią i działasz na nerwy mojemu zarządowi.
Zarządowi?
NIP też masz?
A co to?
Tutaj jest tyle możliwości. To idealne miejsce.
Sizwe, zrobisz coś dla mnie?
Sprawdzisz, co to za hałasy?
Ci nowi sąsiedzi naruszają wszystkie zapisy regulaminu wspólnoty.
Zajmę się tym.
Dziękuję ci.
- Jasna sprawa. - Jak to szło?
Mamy laski najgorętsze
I najgorętszych kolesi Przyjedź do nas, będzie fajnie!
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
Fajnie to wyszło. Wypas.
Hej.
To narciarz. Widzimy się, nie?
Cześć ci!
Słodko ze sobą wyglądają, nie?
Tak.
ZAKES JAMUJE Z JAMMERKĄ!
ZAKES - ZNOWU RAZEM! KWAMASHU NA ZAWSZE!
MÓJ OREO: MUSIMY POGADAĆ. MAM WRAŻENIE, ŻE SIĘ OD SIEBIE ODDALAMY…
Mamo?
Phe-phe.
Jak było w KwaMashu?
Miło.
Czułam się jak u siebie.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie.
OK.
Nie.
- Cześć. - Dobranoc.
Dobranoc.
O, jesteś.
- Hej. - Hej.
Mam takie pytanie.
Chodzi o KwaMashu…
Czemu tam nie jeździmy?
Już o tym rozmawialiśmy.
Mamo, przecież wychowałaś się tam.
I tam zostałam sierotą.
Zabito tam moich rodziców.
Musiało ci być ciężko.
Nie jestem nawet w stanie iść na grób twoich dziadków.
Myślicie, że mnie naciągniecie?
Na pewno nie zapłacę 10 000 randów za krzesła.
Poszaleliście?
Wrócimy do tego.
Pani Dunga, ile za worek taro?
- 50 randów. - 50?! Co tak drogo?
Nie, nie.
Czy to…?
Dzwonię do Szatana.
Ile za to, bracie?
Pięćset randów.
Pięćset?
- Pięćset. - O rany.
- Dobra, wezmę. - Pięćset, tak?
- Hej. - Hej.
Jak mnie znalazłeś?
Udostępniliśmy sobie swoje lokalizacje, jak zostaliśmy parą, pamiętasz?
Mówiliśmy, że nie chcemy mieć przed sobą sekretów.
Tak.
- Czy to się zmieniło? - Nie, z mojej strony nie.
To dobrze. Z mojej też nie.
Możemy pogadać?
Słuchaj, bracie.
Des, czy to nie jest…
Przyjacielu.
Nic nie widzieliśmy, nic nie wiemy, nic nie mówimy.
Wiesz co?
Nie wiem nawet, o czym mówimy.
Właśnie.
Czy to był na pewno mój syn?
Tak mi się wydaje, choć ma pospolite rysy, szkoda.
Sprowadzasz mnie tu, bo ci się wydaje?
To był na pewno on, Gracious, OK?
Trudno przegapić tę jego twarz bez wyrazu.
Martwi mnie to, bo spędził dzień z Charlotte.
Są tacy piękni.
- I ona chodzi do kościoła, jest ułożona. - Trochę dziwkowata.
Nie to co ten twój chuligan, co słucha szatańskiej muzyki.
Słuchaj, nasz plan działa.
- Czas na ostatni cios. - Ćśś, mam pomysł.
Zaufaj mi.
Na razie to powinnaś się za mną schować.
Chyba widzę twoją teściową.
- Gdzie? - Tam.
Nie może mnie tu zobaczyć! Rany! Schowaj mnie.
Schowaj mnie!
- O nie, nie! - Tak!
- Tutaj! - Nie, nie!
Próbuję ci pomóc.
Pomóc?
Ale tutaj jest mięso!
- Nie sprawia mi to przyjemności, ale… - Właśnie sprawia!
Nie!
Rany!
O, pani Mavis.
To ty jesteś tą znajomą, którą Grace tak nienawidzi?
To ja.
Pozwól, że coś ci powiem.
Jej wrogowie to moi przyjaciele.
Och, może nie jest aż taka straszna?
Chyba jej nie znasz.
Może warto kupić jej coś ładnego, na przykład taro czy głowę krowy?
Co? Głowę krowy?
Tej białasce?
Tu jest akurat ciężarówka z mięsem, może wezmę tę głowę.
A, nie, nie…
- Tu nie mają najlepszego mięsa. - Znam sprzedawcę.
Ma świetne mięso.
- OK, przyniosę pani. - Dobrze, dziękuję ci, dziecko.
Pozbądź się Mavis, Bongi.
Daj głowę krowy.
Chce głowę krowy.
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję.
I masz dobry charakter.
- No dawaj. - Jesteś taka uprzejma i otwarta.
- Dziękuję. - Nie jak ta twoja przyjaciółka.
Wiem, dziękuję pani.
Nie ma za co.
- Ćśś! Już daję. - Lubię cię.
- Dawaj siatkę. - Obcinasz tę głowę czy co?
Gracious! Ćśś!
Ale ciężka.
- Pomóż mi. - Taksówka mi odjedzie.
OK!
- Proszę. - Dziękuję. Bardzo cię lubię.
- Świetnie. - Dziękuję, dziecko.
- No dobrze. - Dobrze.
Wie pani co? Ja też sobie wezmę głowę.
- Dobrze, świetnie. - Oddam ci za nią.
Poczekajcie, poczekajcie!
Poczekajcie! Hej!
Czekajcie!
Poczekajcie!
- Wybacz, Grace! - Ej!
Przysięgam, że was pozwę!
- Szykujcie się na proces! - Rany.
Mam tego dosyć.
Cicho, Gracious.
Nie wierzę, że wsadziłaś mnie do tej ciężarówki!
- Zrobiłaś to celowo! - Ojej, Grace.
Jak to Grace?
- A, Grace. - Grace, idzie tu.
- Nie. - Idzie tu.
Nawet nie widziałam Sizwe. Nie wiemy, gdzie on jest.
- Co ja teraz… - Mamy zadanie do wykonania!
Za mną.
Nie zostawiaj mnie tu!
Dokąd idziemy, kochanie?
Do domu z dzieciństwa mojej mamy.
To ten.
- Naprawdę? - Tak.
Czyli KwaMashu to dla niej bolesne wspomnienie.
Ale jest jej częścią.
I ciebie też.
Powiem ci,
że ostatnio mam wrażenie,
że się od siebie oddalamy
Jakbym…
ci nie wystarczała.
Dlaczego tak mówisz?
No bo, kochanie, są rzeczy, których nie mogę ci dać.
A taka Charlotte może.
Nie chcę Charlotte, OK? Chcę ciebie.
To dobrze, bo ja chcę ciebie.
Jest szansa, że założysz tradycyjny strój na moje memulo?
Proszę.
Kochanie, nie ma szans. To bym nie był ja.
Nie.
No dobrze, moje oreo.
Dobrze.
Tak, tak!
- Super, tak. - Zrób tak bardziej…
- Super. - …jak Diana Ross z Supremes.
Czekaj z tą Dianą.
Zrób pozę à la RPA, dziecko. Znasz Mabrrr?
Poza jak Mabrrr, Brenda Fassie.
Wyobraź sobie, że Bóg czy anioły przynoszą ci coś pięknego.
- Wyciągnij ręce, żeby to odebrać. - OK.
Nie, pomyśl o sięgnięciu nieba.
- Jakbyś dotykała finezji. - Nieba nie sięgniesz.
Nie sięgnie nieba.
Wyobraź sobie kobietę, która wisi ci sporo pieniędzy.
Spójrz na nią jak lwica.
Może coś bardziej
- z gracją. - Chcesz ją ugryźć.
- Jakbyś mówiła: „Ha!”. - Odchodziła.
- Gryziesz ją. - Idziesz.
- Nie, nie złość. - O tak!
Dostanę jakieś nowe ubrania?
Dostaniesz, co będziesz chciała, słońce.
Dziękuję, mamo.
Dziękuję, że to dla mnie robisz.
Cóż.
Cokolwiek jest ważne dla ciebie, jest ważne i dla mnie.
- Tak że kiedy chcesz. - Kiedykolwiek.
- Każdego dnia. - Każdego.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
Jakbyś leciała, właśnie tak.
Tak też dobrze.
Patrzcie, kto przyszedł!
- Cześć. - Cześć.
Przebierzemy go, tak?
- Tak? - Tak, tak.
- Przebierzecie? - Tak.
Nie rozumiem.
Gwiazdor Zakes pytał,
czy puścimy jego rap jako muzykę na rozpoczęcie.
- Nie krępuj się. - Sizwe, rozluźnij się.
- Śmiało. - Silny i męski, tak.
- Ładnie to wetrzyj. - Tak, OK.
- Zacznij od dołu i coraz wyżej. - Tak.
- A ty Siz, weź jej udo - Rozsmaruj.
- I podnieś do siebie. - No co ty?
Dla sesji.
- OK. Tak? - Dawaj.
- Tak? - Spójrz jej w oczy.
Zobaczysz, Mavis.
- Tak? - Tak, Charlotte,
- spójrz mu w oczy. - OK.
- Wyżej. - Patrz w oczy.
OK.
Zamiast się tak gapić,
powinni podkręcić temperaturę.
OK.
- Moment. - Co?
- Nie, Phe-phe. Skup się trochę. - Sekunda, mamo, daj spokój.
Phe-phe, co się dzieje?
Ja chętnie.
Chcecie jeszcze?
- Chyba wystarczy. - Na pewno?
OK.
- Kończymy. - Fajnie.
Już?
Hej.
Ładnie wyglądasz.
Wyglądasz jak…
Strojące się dziecko?
Nie, kochanie.
Jak młoda kobieta…
która niedługo będzie miała wszystko, czego zapragnie.
Nie wszystko, mamo.
Ktoś złamał ci serce?
Tak.
Naprawdę.
Powinnaś go rzucić.
Zamknąć tę furtkę, kochanie.
Odejść.
Odejść i zachować godność.
Zasługujesz na więcej.
- Tak. - Tak.
UDAŁO NAM SIĘ!
TO KONIEC. I TAK BY NIE WYSZŁO Z OREO.
Nie biegaj, Sizwe.
Daj mi kluczyki.
- Pójdziemy na zakupy… - Nie mam czasu, mamo, proszę.
Dlaczego?
Bo mnie blokujesz.
Nie mam czasu przestawiać twojego.
Skąd ten pośpiech?
- Chcesz wiedzieć? - Tak.
Córka sąsiadów…
Kocham ją z całego serca, a z jakiegoś powodu
nie potrafię jej tego powiedzieć.
A teraz mnie nienawidzi.
Kompletnie nienawidzi.
Muszę się dowiedzieć dlaczego. Więc daj mi te kluczyki.
Dziękuję.
SZATAN: SIZWE JEDZIE NA PRÓBĘ SPHE. NIE MOGŁAM GO ZATRZYMAĆ.
Cholerka!
OK.
Co tam, kochanie?
Kochanie, słuchaj, pojedź na próbę Phe-phe.
OK.
Des, nie miałeś mnie odwieźć?
Świętujemy ze Sphesihle
Świętujemy jej czystość Świętujemy
Świętujemy ze Sphesihle
Świętujemy jej czystość Świętujemy
Dziękuję, dzieci.
A teraz porozmawiamy o tym,
jak ważne jest bycie kobietą.
Może porozmawiajmy o przyzwoitości,
bo którejś z was
- jej chyba brakuje. - Ej.
- Ej! - Co ty tu robisz?
Wstęp tylko dla kobiet.
- Sizwe. - A to kto?
Człowiek bez honoru.
Wiesz, jak mówią.
Wyciągniesz ją ze slumsów,
- ale slumsów z niej… - OK!
Teraz wiemy, co naprawdę o mnie myślisz.
- Czemu nie powiedziałaś? - O czym?
Że jestem zbyt postępowy.
Niewystarczająco tradycyjny.
- Nie zniósłbyś tego. - Sprawdźmy.
- Po prostu powiedz, Sphe. - A co cię to obchodzi?
Nie tylko mnie zdradziłeś,
ale wysłałeś mi dowody. Co z tobą, Sizwe?!
Grace, zrób coś.
Fajne zdjęcia.
- Nie wysłałem tego. - Pokaż.
Nie ja ci to wysłałem.
- Nie, ja… - Spokojnie, Des.
OK…
Ja to zrobiłam.
Zorganizowałam sesję i wysłałam jej zdjęcia z twojej komórki.
Słuchaj, kiedy Bongi i ja
- to zaplanowałyśmy… - Co?
Maczałaś w tym palce?
Nie wiedziałam, że to zajdzie tak daleko, Phe.
Zresztą,
Grace, mówiłam, że powinnyśmy z tym przestać.
- Proszę? - Mówiłam.
Czyli…
Znowu mnie zdradzasz?
Znowu cię zdradzam?
Miałyśmy razem opuścić KwaMashu i jechać do stolicy.
Czekałam na ciebie na stacji…
Godzinami.
Byłam już spakowana.
Czekałam na swoją przyjaciółkę, która była dla mnie jak rodzina.
Nie miałam nikogo więcej, tylko ciebie.
A ty nie przyszłaś.
Odcięłaś się ode mnie, Grace.
- Nie dałaś mi wyjaśnić. - Że jesteś samolubna?
- Bo jesteś. - Pogardzałaś mną.
Widzisz, jaka jesteś, jakie jesteście?
Dobrze, że ją rzucasz, jest podobna do matki.
One są…
- Są złe. - Zaraz.
- Nic nie mów… - Nie wiesz?
- Wyluzuj, Des. - Nie mówiłaś?
Nie mów tak o mojej rodzinie.
- Uspokój się. - Nie mówiłaś?
- Pogadaj ze swoją żoną. - Chodź.
Sizwe, poczekaj.
Możemy to naprawić.
Wiesz, w czym problem, Sphe?
Nigdy mi nie ufałaś.
Podważałaś moją tożsamość, to, kim jestem.
Wiem, ale to przez nie.
To nie my. Wiesz, że nigdy bym cię nie skrzywdziła.
Pewnie miałaś rację.
To znaczy?
Za bardzo się różnimy.
Nie wierzysz w to.
Sphe, to ty napisałaś tę wiadomość.
Nie twoja mama, to twoje słowa.
Wiem.
Wiem i żałuję.
Ta.
Proszę cię.
Ja też żałuję.
Sizwe!
Wiesz, kiedy się urodziłaś, Phe-phe…
moje życie kompletnie się zmieniło.
Wniosłaś tyle szczęścia i radości do naszej codzienności.
Wiesz, Sizwe. 20 lat temu…
byłam dokładnie w twoim położeniu.
Zdrada Bongi mnie załamała.
Ale skopałam sprawę.
Okradłam cię ze szczęścia…
i teraz jestem zagubiona.
Nie powtarzaj mojego błędu.
Nadal możesz to wszystko odkręcić.
Powiedz mi, co mogę zrobić.
Chodź, mamo.
Jestem z tobą.
Przepraszam.
Naprawdę.
Hej.
Chciałam ci to dać.
To zdjęcie moich rodziców.
Miło.
Nie, Grace. Jest twoje.
Serce tej kobiety jest z kamienia.
Z kamienia!
Wystarczy już.
- Wystarczy! - Mówi, co chce,
w ogóle się nie zastanawia.
Bongi. Myślę, że…
Musi to usłyszeć.
Bo widzisz, znam cię…
lepiej niż ktokolwiek.
Wiem, że udajesz, że nikogo nie potrzebujesz…
bo nie wiesz, jak prosić o pomoc.
Ale to dlatego, że całe życie musiałaś sobie radzić sama.
Nie mogłaś na mnie liczyć.
A to trudne.
Bardzo trudne.
Świadomość, że tak bliska przyjaciółka,
która jest dla ciebie jak matka, jest tak okrutna.
- Słuchajcie, ja… - Proszę panią, nie.
Proszę dać nam chwilę.
Bongs.
OK, czekaj, Grace.
Gracious!
Tak.
Udusisz mnie.
Czy mogę cię kochać chociaż przez chwilę?
A co będzie po tej chwili?
Przypomnę ci, jaka jesteś świetna.
Ta.
- Bo jesteś moja. - A ty moja.
- Jesteś moja. - A ty moja.
Co zrobimy z tymi dzieciakami?
Co robisz?
Lu, co ty robisz?
Mama ma dla ciebie niespodziankę.
Tak, mama.
Tam… Gdzieś tam.
- OK. - Baw się dobrze.
I bądź grzeczna.
OK.
Hej.
Wyglądasz…
- Tak. Chciałem… - Sizwe. Ja…
Ty pierwsza.
OK.
Tęskniłam za tobą.
Bez ciebie wszystko jest bez sensu, Sizwe.
Mam tak samo.
Teraz ty.
Ja…
totalnie i kompletnie cię kocham, Sphe.
Kochasz?
Kocham.
Od kiedy skrzyżowały się nasze drogi.
Kocham cię, Sphe.
Ja ciebie też, Sizwe.
Wow.
Dziękuję, rodzice
- Dziękuję, rodzice - Mamo i tato
- Wychowaliście mnie wbrew przeciwnościom - Wychowaliście mnie
A teraz możecie Podziwiać owoce swojej pracy
- Dziękuję, mamo i tato - Dziękuję, rodzice
O, mamo i tato
- Wychowaliście mnie wbrew przeciwnościom - Wychowaliście mnie
Chcę powiedzieć ci coś z głębi serca.
Kurde, ale z ciebie laska!
Podobam ci się?
Kocham cię.
- Powiedz im. - Nie, ty.
- Nie, ty pierwszy.
Chcielibyśmy coś obwieścić…
naszym rodzinom.
Ja
i Vusi…
przyjaźniliśmy się od samego początku.
- Niemożliwe. - Od pierwszego dnia!
- Grace! - Tak, Vusi?
Mamy tego dość.
I nie będziesz się wtrącała do naszej relacji.
- Co? - Chyba się upili.
- Nie potrzebujemy pozwolenia. - Tak.
- Upili się. - Mamy tego dość.
- Tak. - Świetnie.
Ale…
proszę.
Proszę.
- Proszę. - Proszę.
Pięknie wyglądasz.
Weź te talerze.
Dobrze.
Mamo.
Mam niespodziankę.
CUDOWNE BŁOTO MAVIS
- Wow! - Twoja sesja z Charlotte.
Gotowa do kampanii.
Jak pięknie, pięknie.
- Bardzo mi się podoba. - Jak będziesz chciała,
zaczniemy drukować ulotki i zajmiemy się marketingiem.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Grace, dziecko.
Tak, mamo?
Wiem, jak ci zależy na tej rodzinie.
Zrobiłam rachunek sumienia i widzę, że muszę być dla ciebie milsza.
Dobrze się czujesz?
Staram się… być miła i zaleczyć rany wewnątrz.
OK, dziękuję, ale…
to zabawne.
- Nie wracajmy do tego. - Masz rację.
OK.
Ale potrzebuję przysługi.
- Mamo, zabierz to błoto z garażu. - Nie.
Zaraz nadepniesz mi na odcisk.
Wow.
Smoczego!
Mavis, podasz mi zabiegankę.
- Zapiekankę. - Zapiekankę.
Znowu zaczynacie?
Co to za warzywo? Pyszne.
To.
To móżdżek owcy.
Raz-dwa, raz-dwa,
to jest próba mikrofonu
Zakes Wabantu!
PAMIĘCI CONNIE CHUME
‎Skradłeś moje serce
‎Spadłaś z nieba ‎Odmieniłeś mój świat
‎Nagle zrobiło się jasno
‎Od razu wiedzieliśmy, że będziemy razem
‎Byłaś dziewczyną z sąsiedztwa
‎Zabawne, jak wszystko się ułożyło
‎Czuję, jakbym leciał w dół
‎Jesteśmy dla siebie stworzeni
‎Tak
‎Czuję twoje jasne światło
‎Rozpalasz mój płomień ‎Mój płomień
‎Nasza miłość sięga wysoko
‎Wysoko, ponad gwiazdy
‎Świecą tylko dla twych oczu
‎Chcę ci powiedzieć, co czuję
‎Tak, chcę ci to pokazać
‎Ale czuję, że ty i tak już wiesz
‎Że i tak już wiesz
‎To ty, to ja, to my
‎To my ‎Pasujemy do siebie jak puzzle
‎Wiem, że jesteś dla mnie ‎W sam raz dla mnie, jesteś dziełem sztuki
‎Jesteś niczym rzeźba ‎Bóg jest jak Michał Anioł
‎Trzeba być cierpliwym ‎Kiedy wznosi się Rzym
‎- ‎Jesteś moim domem ‎- ‎Czuję twoje jasne światło
‎Rozpalasz mój płomień ‎Mój płomień
‎Nasza miłość sięga wysoko ‎Wysoko, ponad gwiazdy
‎Świecą tylko dla twych oczu
‎Nie jestem ideałem ‎Ale ty widzisz mnie inaczej
‎Niesamowite ‎Jak z tobą wszystko ma sens
‎Coś w twoich oczach ‎Jest jak miłość w przebraniu
‎Nie wstydź się, nie wstydź
‎Bo myślę, że ty i ja
‎Przetrwamy próbę czasu
‎Czasu
‎Będziemy trwać
‎Tak bardzo chcę ‎Poczuć twoje jasne światło
‎Rozpalasz mój płomień ‎Mój płomień
‎Nasza miłość sięga wysoko ‎Wysoko, ponad gwiazdy
‎Świecą tylko dla twych oczu
‎To ty, to ja, to my ‎Teraz to my, to my
‎Jesteś niczym rzeźba ‎Bóg jest jak Michał Anioł
‎To ty, to ja, to my ‎Teraz to my, to my
‎Trzeba być cierpliwym ‎Kiedy wznosi się Rzym
‎Gdziekolwiek idziesz, tam jest mój dom
‎BĘDZIEMY TRWAĆ
‎Napisy: Piotr Szpakowski