Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Heel erg bedankt.
Bedankt. Fijn dat jullie er zijn.
Hoe gaat het? Hé.
Heel erg bedankt. Ik…
Een jaar geleden…
…liep ik met m'n dochter naar huis. We wonen in Brooklyn.
Daar heb je van die rookwarenzaken met leuke namen zoals Blazy Susan…
…en Yes We Cannabis…
Mijn dochter Oona van negen kijkt…
…naar een naam van zo'n zaak en vraagt: 'Wat is Het Goede Leven?'
Ik zei: 'Geen idee.'
'Niet wat ik leef.' En…
Maar het was zo'n moment waarop ik dacht: ik moet drugs uitleggen.
Ik zei: 'Sommige mensen gebruiken drugs. Die maken je hoofd blij.
Maar het is nep-blij.
Je wilt niet té blij zijn, want dan heb je meer drugs nodig…
…om net zo blij te zijn als de eerste keer.
De achtste of negende keer zit je in de problemen.
Mama en ik gebruiken dat soms.
Niet vaak. Toen we jonger waren.
Niet van jouw leeftijd. Drie jaar ouder.'
Ik moet mijn dochter drugs uitleggen, maar niemand heeft het mij uitgelegd.
Mijn ouders deden dat niet.
Het dichtst in de buurt kwam groep acht.
Daar hadden we het DARE-programma in de jaren 80.
Een acroniem dat stond voor Drug Abuse Resistance Education.
Dat lijkt geschreven door iemand die drugs had gebruikt.
Zo van: het moeten vier woorden zijn.
We weten wat de D is.
De shirts worden maandag gedrukt.
Die campagne werd aangedreven door de shirts.
Die shirts worden vandaag de dag nog gedragen, ironisch genoeg…
…door mensen die drugs gebruiken.
Voor DARE had ik nooit overwogen om drugs te gebruiken.
Toen ze me de opties lieten zien, dacht ik: ik moet ze proberen…
…en een weloverwogen beslissing nemen. Want het klonk spannend.
Ze zeiden: 'Er komen mensen naar je toe.' Ik: 'Ga door.'
Er was nog niemand naar me toe gekomen.
Dit was de spannendste sociale ontwikkeling van mijn hele jeugd.
'Er komen jongeren naar je toe die je meth aanbieden…
…en boomers…
…en angel dust.'
Ik zei: 'Angel dust?'
Ik was een misdienaar. Ik dacht: die angel dust moet ik proberen.
Ik zweef naar de hemel naast mijn Heer Jezus Christus.
Tot dusver is me nooit meth aangeboden…
…of angel dust…
…of zelfs geen cocaïne.
Ik heb nog nooit cocaïne gezien.
Sommigen geloven me niet. Ik werk in nachtclubs.
Nooit heeft iemand gedacht: we laten Mike wat zien.
Hoe zie ik eruit?
Zo zien mensen me.
Ik was laatst in Washington Square Park.
Er liep een vreemde voor me.
Iemand zei tegen hem:
'Er loopt een undercoveragent achter je.'
En hij keek om…
…en ik keek om…
…en daar liep niemand.
Ik zei tegen die vreemde: 'Nee.'
Precies wat 'n undercoveragent zou zeggen.
Dus ik heb nooit drugs gebruikt.
Op school rookten m'n vrienden wiet.
Ik was de minst leuke persoon om mee te roken.
Ik was degene die zei: 'Haten jullie me? Waarom doet mijn hart pijn?
Is dat rachitis? Wie is daar?'
Ik was geen leuk gezelschap.
Dus ik hield me daar niet mee bezig.
Maar ik gebruik wel medicatie. Dat wil ik niet, maar het moet…
…want ik heb een slaapwandelstoornis.
Twintig jaar geleden…
…slaapwandelde ik door een raam op de eerste verdieping…
…van een La Quinta Inn in Walla Walla, Washington.
Echt waar.
Als je dat één keer doet…
…wordt dat altijd genoemd als je naar een arts gaat.
Ik kreeg 20 jaar geleden een heel zeldzame diagnose:
REM-slaapgedragsstoornis.
Ik heb er zoveel over gepraat in mijn comedyspecials…
…dat als je tijdens je studie geneeskunde slaapstoornissen bestudeert…
…er in de DSM een voorbeeld staat bij REM-gedragsstoornis…
…en dat ben ik.
Mijn vader is arts.
Hij wilde dat ik geneeskunde zou studeren. Dat deed ik niet.
Maar ik sta erin.
Ik geef les.
Ik zei het een paar jaar geleden tegen mijn slaaparts.
Ik zei: 'In de DSM ben ik het voorbeeld van die stoornis.'
Hij zei: 'Dat is niet goed.'
Ik vroeg: 'Hoe bedoelt u? Het is gelukt.'
Hij zei: 'Het probleem is dat ik niet overtuigd ben…
…dat je dat hebt.'
Ik zei: 'We moeten een massamail sturen…
…want er zijn veel mensen op de wereld…
…die de ziekte van Mike Birbiglia denken te hebben…
…en Mike Birbiglia heeft die straks niet.'
Stel je voor dat Lou Gehrig…
…zei: 'Ik voel me wel prima.
Ik ga weer honkballen.'
Men zou woedend geweest zijn.
Ja, ik vergeleek mezelf met Lou Gehrig.
De reden dat ik het slaapwandelen noem…
…is dat ik 20 jaar geleden de diagnose REM-slaapgedragstoornis kreeg…
…en daarvoor kreeg ik clonazepam.
Ik ging onlangs naar een nieuwe arts. Ze las mijn dossier…
…en vroeg: 'Gebruikt u al 20 jaar clonazepam?'
Ik zei: 'Ja.' Ze zei: 'Oké.'
En ik…
Dat wil je niet horen van een arts.
Ik vroeg: 'Maakt u zich zorgen?' Ze zei: 'Kent u de bijwerkingen?'
Ik zei: 'Geen idee.'
Zij: 'Depressie, geheugenverlies, slechte motoriek…'
Ik zei: 'Ik dacht dat dat mijn persoonlijkheid was.'
Het is een vreemd moment…
…als je beseft dat je persoonlijkheid uit bijwerkingen bestaat.
Dan ben ik me te veel bewust van mijn dagelijkse dingen.
Elke avond voor het slapengaan…
Mijn dosis clonazepam is anderhalve milligram.
Dus ik moet een pil precies in tweeën breken.
Weet je wie zo'n precisieklusje niet zou moeten doen?
Iemand met een slechte motoriek.
Want ik breek hem in tweeën…
…en dan ligt er clonazepampoeder in de badkamer…
…en dan ben ik depressief…
…en pleng ik tranen op het poeder…
…wat dan een clonazepamsorbet vormt…
…en dan lik ik…
…wat ik denk dat een halve milligram is…
…maar dat is het zeker niet.
Hoe leg ik dat uit aan m'n dochter?
Dat is het goede leven. Geweldig.
Zo veel dingen kan ik mijn dochter niet uitleggen.
Ze is negen en het wordt steeds lastiger.
Als ze jonger zijn, maakt het niet uit.
Ze zijn een levende zak rijst en je moet zorgen dat ze blijven leven.
En zelfs als ze peuters zijn is het best makkelijk.
'Wat is dat?' 'Een ei. Ik ben een genie.'
Maar…
Mijn vrouw weet ook niet zo veel. Zij is dichter. Ik ben komiek.
Samen zijn we een beeldhouwer.
We weten niet veel.
We hebben honderden boeken over bladeren gelezen.
Die kunnen we niet goed uitleggen.
Een jaar geleden besefte ik pas goed…
Ik werd gebeld door mijn moeder…
…die zei: 'Pap was deze week ziek.
Ik wilde dat hij naar een arts ging, maar hij wilde niet.
Gisteren viel hij in bad. Ik belde het alarmnummer…
…en in de SEH bleek dat hij een beroerte had gehad.'
Na het gesprek was ik alleen in mijn slaapkamer.
Ik ging dingen sorteren in mijn kast en begon te huilen in mijn eentje.
Mijn dochter Oona kwam binnen en vroeg: 'Wat is er, papa?'
Ik zei: 'Opa heeft een beroerte gehad.'
En zij vroeg: 'Wat is een beroerte?'
En toen besefte ik…
…dat ik dat niet kan uitleggen.
Ik heb het geprobeerd.
Ik ken de hoofdzaken.
Ik zei: 'Het is hersenletsel. Een bloeding in je hersenen.'
Daarna gewoon veel vrije associatie.
Ik zei: 'Je hersenen bloeden.
Ik weet niet waar het bloed zat, maar volgens mij in de aderen…
…en die zitten daar allemaal.
Maar nu zit het bloed overal.
Denk ik. En…
Ons hele lichaam is gevuld met bloed.
Er zitten liters bloed in je lichaam.
In zekere zin bloeden we altijd.
Vraag dat maar aan je moeder.
Of aan opa.
Maar niet deze week.'
Oona vroeg: 'Komt het goed met opa Vin?'
Ik zei: 'Dat weet ik niet. Ik ga vanavond naar huis.'
Die avond reed ik naar Providence, Rhode Island…
…naar het ziekenhuis, en ik nam de lift naar de zevende etage.
Naar de herseninfarctafdeling. Ik zag mijn vader. Een schim van zichzelf.
Hij kon de helft van zijn lichaam niet bewegen en kon niet praten.
De neuroloog kwam binnen en zei: 'Vince, we gaan een lumbaalpunctie doen.
Mijn vader is toevallig een gepensioneerde neuroloog.
In zijn toestand…
…stelde hij een type lumbaalpunctie voor.
Hij zei: 'Geleide punctie.'
Dat is indrukwekkend.
Maar ook een goed voorbeeld van hoe dominant mijn vader is.
Ik zie hoe een halfdode neuroloog…
…tegen een levende neuroloog zegt…
…hoe ze haar werk moet doen. Dat is pas echt mansplainen.
Bijna lijksplainen.
De term 'mansplainen' betekent…
…dat een man een vrouw iets uitlegt wat zij eigenlijk beter weet…
…dan de man.
Ik leg het niet uit, ik breng het over.
Ik man-breng het.
Het was vreselijk om mijn vader zo te zien.
Toen ik klein was, zag ik mijn vader altijd als onoverwinnelijk.
Hij was bijna mythologisch.
Ik wilde mijn vader zijn, omdat hij zo veel wist.
Hij was arts…
…en in zijn vrije tijd studeerde hij rechten.
Zo erg wilde hij geen vader zijn.
Hij dacht…
Hij dacht: wat kan ik met die tijd doen waarin ik eigenlijk ouder moet zijn?
We waren geen leuke kinderen.
We wilden een vader…
…en hij wilde nog een graad.
Onze doelen stonden op gespannen voet.
Ik heb die kant van m'n vader nooit gezien.
Soms spraken vreemden me aan als kind.
Dan zeiden ze: 'Je vader is een goede arts.'
Dan zei ik: 'Oké.'
Uit Worcester, Massachusetts. Zo praat iedereen.
'Je vader is een goede arts.'
'Oké. Hij is mijn vader niet.'
Hij is m'n vader wel. Dat was Freudiaans.
Ik weet niet of dat in de special komt.
De hele show gaat over hem. 'Hij is mijn vader niet.'
'Waar zei hij dat hij z'n vader niet is?'
'Wordt dit zoals het einde van Chinatown?'
Hij was niet mijn…
Hij was niet mijn arts.
Iemand sprak me pas aan toen ik met Oona van school kwam.
'Ik ben dol op je comedy.' Ik zei: 'Bedankt.'
En tegen Oona: 'Je vader is een goede komiek.'
En zij zei: 'Oké.' Snap je?
Ik dacht: ik snap je.
We liepen verder.
Ik vroeg: 'Wat denk je als mensen dat zeggen?'
Ze zei: 'Zonde van mijn tijd.' Ik dacht:
Zoiets gemeens heeft nog nooit iemand tegen me gezegd.
En ik ken Bill Burr.
Ik zag mijn vader niet vaak als arts.
Eén keer voetbalde ik als kind.
Ik was de keeper. Ik dook op een bal…
…en pakte die, maar een jongen van het andere team…
…schopte tegen mijn hoofd…
Ik weet het.
…met een intensiteit die voor de bal bedoeld was.
En ik ken de rest van het verhaal niet.
Maar ze zeggen dat ik opsprong en zei: 'Het gaat goed.'
Ze geloofden me en ik mocht verder spelen.
Een kwartier later liep ik het veld af…
…naar een ander veld.
Mijn teamgenoten renden naar me toe. 'Mike, gaat het?'
Ik zei, en dit is een citaat: 'Wat doen we hier eigenlijk?'
Mijn vader rende het veld op, pakte me op, droeg me weg en reed me naar huis.
Hij stelde me de vragen die artsen patiënten stellen.
'Wat is je tweede naam? Welke lessen heb je op school?'
Ik dacht: dus dit doet mijn vader.
En de andere keer…
…was toen ik naar de St.-Mary basisschool ging…
…in Shrewsbury, Massachusetts. Vrijdagavond was er wetenschapsclub.
Dat is een maffiafront voor een katholieke school.
'We geloven dat Jezus van water wijn maakte…
…en dinosaurussen bestonden ook.'
Elke vrijdagavond legde een andere ouder uit…
…hoe wetenschap hun baan beïnvloedt. En mijn vader zou dat ook doen.
Ik was nerveus. 'Wat gaat hij zeggen?
Hij weet niets van wetenschap.'
Hij kwam binnen met zijn medische gereedschap…
…en pakte ze een voor een en legde uit wat ze deden.
Hij liet een 3D-model van hersenen zien en legde de hersenhelften uit.
Er kwamen veel kinderen naar me toe. 'Wat is jouw vader slim.
Jouw vader is het slimst.'
Ik zei: 'Ja. Ik heb de slimste vader.
Maar waarom heeft hij mij dat nog nooit uitgelegd?'
Ik zag dat niet vaak.
Mijn vader kwam rond acht uur 's avonds thuis uit zijn werk…
…ging in de hoek van de kamer een oorlogsroman lezen en fronste.
Zo nu en dan werd hij woedend over iets kleins.
Dan riep hij: 'Waar zijn m'n sleutels, verdomme?'
En ik: 'We moeten papa's sleutels vinden.'
Ik heb m'n hele leven die sleutels gezocht.
Ik ben ervoor door een raam gesprongen.
Die grap zou mijn vader niet waarderen.
We zochten de sleutels en dan bad mijn moeder.
Ze zei dan: 'Ik ga bidden tot Sint-Antonius.'
Ik was zeven. Ik dacht: dit werkt niet.
We hebben een concrete strategie nodig voor die sleutels.
De christelijke Sint-Antonius is die vent die dingen vindt.
Best een rotklus als heilige.
Het is lastig om heilige te worden. Je moet drie wonderen verrichten.
Die moeten ze verifiëren.
Daar zit veel zwart geld in.
Veel: 'Ja, ik heb het gezien.'
Dan worden ze heilig verklaard.
En daar kom je dan vijf minuten voor je dood achter.
'Goed nieuws. Je bent een heilige.'
En dan… Snap je?
'Nog één ding. Je moet sleutels zoeken.'
Je roept: 'Nee.' En dan ben je dood.
Ik zat dus in maart bij pa in het ziekenhuis. Vreselijk.
Het is zo erg om iemand te zien die een beroerte heeft gehad.
Maar als ik heel eerlijk ben…
…is hij er rustiger van geworden.
Blijf erbij. De meeste grappen zijn voor jullie, sommige voor mij.
Dit is een copingmechanisme.
Voor jullie ook, hoop ik.
Meestal is het afschuwelijk…
…maar af en toe denk ik: waar was die beroerte toen ik vijf was?
Snap je?
Toen ik klein was, schreeuwde hij: 'Waar zijn m'n sleutels?'
En nu: 'Sleutels.' En ik…
Ik vind de tweede optie echt beter.
Het is wat beleefder.
Blijf lachen. Het is mijn vader.
Ik mag dit.
Het zou raar zijn als het jouw vader was.
Als ik zei: 'De vader van die vent zegt: "Sleutels."'
Dan zei je: 'Mike ging echt te ver.'
De meest perverse beledigende komiek ooit.
'De roast van de zieke ouders van Mike Birbiglia's publiek.'
Ik zat in maart bij mijn vader in het ziekenhuis.
Hij kon zijn gezicht niet bewegen.
Ik kan zijn uitdrukking alleen begrijpen…
…via zijn ogen.
En de uitdrukking…
…in zijn ogen…
…is angst.
Hoe leg ik dat uit aan m'n dochter?
Dat is niet het goede leven.
Een paar dagen later rijd ik naar huis. en breng ik mijn dochter…
…naar een verjaardagsfeestje.
Ik ga naar zo'n 200-300 kinderfeestjes per jaar.
Een groot deel van mijn leven. Mijn dochter heeft zes vrienden.
Vorig jaar ging ik naar 235 kinderfeestjes.
De industrie achter kinderfeestjes is uit de hand gelopen.
Het is mijn minst favoriete onderdeel van mijn leven.
Ik vind de vriendenkring van mijn dochter niet leuk.
Mag ik dat zeggen?
Ik weet het niet.
Ik hou zielsveel van mijn dochter.
Haar vrienden vind ik niks.
Ik weet niet of je veel tijd doorbrengt met negenjarigen…
…die geen familie zijn.
Ze zijn onuitstaanbaar.
Als ik bij ze ben, denk ik:
Nu begrijp ik pedofilie echt helemaal niet.
Wacht maar. Ik ga op m'n tenen dit mijnenveld door.
En jullie: 'We vonden die beroerte al niks.'
Ik heb het over de meest gruwelijke misdaad.
Maar als ik bij haar vrienden ben, denk ik: ik snap het niet.
Wat is daar nou aan?
Wie zou er tijd willen doorbrengen met die mensen?
Het zijn de slechtsten en domsten van ons allemaal.
Wacht. Ik heb voorbeelden.
Ik geef een voorbeeld. We reden naar zo'n feestje.
Jenny en ik, mijn vrouw Jenny, onze dochter Oona…
…een van haar vriendinnen en haar vader.
De vaders zijn losers.
Kunnen we het over de vaders hebben?
Niet over mij, die andere. Ze lijken in niks op mij.
Ze hebben een dode blik…
…ze zijn gaan stotteren, ze stormen binnen…
…en zeggen: 'Zeg dat ik heb geprobeerd havermelk te vinden.'
Snap je?
Ze zoeken altijd wanhopig een alibi…
…voor een misdrijf dat mij onbekend is en…
Een van de vaders, Rob, was bij ons. Een goede vriend.
Jenny en ik noemen hem Broccoli Rob en…
Bedankt voor het lachen.
Wij vinden het hilarisch, Broccoli lacht er nooit om.
We hebben hem al honderden keren zo genoemd.
Dat is volgens mij pesten.
Dus ik…
…Jenny, Oona, Broccoli…
…en Broccoli's zoon Arrow. Dat is een naam.
We wonen in Brooklyn. Het is niet de enige Arrow die we kennen.
We kennen er een koker van.
We kennen…
…een troep van Joep.
We rijden naar het feest en stoppen bij een bakkerij.
Dit vind ik zo erg aan negenjarigen.
Arrow zegt tegen zijn vader: 'Pap, ik wil geen 'wozemawijn' ciabatta.
Ik wil 'nowmale' ciabatta.
Ik wilde zeggen: 'Luister, Arrow.
Het leven geeft je verschillende soorten ciabatta.
Als je jezelf trouw blijft, wacht je op de "nowmale".'
Dus die nowmale kopen we en we rijden van de bakkerij…
…naar een tent, Urban Air.
Als je die zaken niet kent…
Het is een verjaardagsfeestfabriek.
Een pakhuis met trampolines en ijs…
…en die stokken van American Gladiators waar ze elkaar mee slaan.
Zodra je binnenkomt, moet je formulieren tekenen.
Ze weten dat je kind gewond raakt.
En ze zijn heel specifiek.
'Je dochter zit straks vast onder een roestige trampoline.
Mike Birbiglia.
Misschien springt ze zo hoog dat haar hoofd door het dak gaat. Mike Birbiglia.
Ze geeft over op een roestige trampoline. Ruim dat zelf op met je eigen dweil.
Die kun je kopen in de Urban Air-winkel. Mike Birbiglia.'
Terwijl je die formulieren invult, gaat de luidspreker van:
'Angelina's verjaardagsfeestje in zaal 571.'
'Joshua's verjaardagsfeestje in zaal 1310.'
Het is de zevende cirkel van de hel en ik wil naar huis.
Gelukkig raakte onze dochter bijna meteen gewond. Ik zeg…
Ik zeg gelukkig, niet omdat ik het iemand toewens…
…laat staan mijn kind…
…maar als het gebeurt, dan liever vroeg, zodat je de drukte voor bent.
Ik rij met Jenny en Oona van Urban Air naar de SEH.
Ze hadden een pendelbus moeten hebben. Er waren daar veel bekende gezichten.
Ik weet niet of er wel een SEH moet bestaan.
Ik weet niet precies wat ze doen.
Ze hebben iets gecreëerd omdat iemand een paniekaanval had.
Die riep: 'Geef me zorg.'
En iemand vroeg: 'Wanneer?' 'Nu.'
Een goedbedoelende persoon zei: 'Ik heb een leegstaand gebouw.
We schilderen Spoedeisende Hulp op de zijgevel.
En ik zet WebMD.com open op m'n laptop.'
Meer is het niet, toch?
De SEH is de Urban Air van de geneeskunde.
Vier weken per jaar is het een Halloweenwinkel.
Dat is een alarmsignaal.
We gaan erheen. We zijn van streek.
'Onze dochter is verkeerd neergekomen op haar voet op de trampoline.'
Ze zeiden: 'Ze heeft een arts nodig.' En wij: 'Daarom zijn we hier.'
En zij: 'Wij kennen geen artsen.'
Ze stuurden ons naar een kinderorthopeed.
Zij zegt: 'Oona moet geröntgend worden.'
Oona kijkt me aan en zegt: 'Wat is dat?'
Ik probeerde het. Ik zei: 'Nou…
…je gaat een machine in en die heeft stralen.
Die stralen gaan door je huid…
…en kijken rond…
…naar je botten.
En dan komen ze terug. Ik weet niet hoe ze terugkomen…
…maar we duimen.
Daarna huren we een kunstenaar in en die tekent de botten gebaseerd op…
…wat de stralen zeiden.
En dat gebeurt allemaal in die kamer.
Mama en ik zijn hier.
Wij mogen niet in de buurt zijn.
Het is veel te gevaarlijk.
Er zijn technici bij je.
Die dragen kogelvrije vesten.
Jij niet. Denk daar niet te veel over na.
En…
…toe maar, jongens.'
Dus ze maakt zich zorgen, en terecht.
De arts kwam een paar minuten later…
…en zei: 'Oona heeft een bot in haar voet gebroken, dus ze krijgt gips.'
Dat gips zat er twee maanden om.
Als je dochter haar voet breekt…
…is het alsof je hele familie zijn voet heeft gebroken.
Want je moet voetvrije activiteiten bedenken.
'Op de bank zitten? Koken van woede?'
Oona was boos op Arrow, omdat hij voor haar sprong op de trampoline.
Ik was boos op Urban Air.
Op mijn dieptepunt wilde ik Urban Air aanklagen.
En toen herinnerde ik me al die papieren die we hadden getekend…
…waarin stond dat we Urban Air niet zouden aanklagen.
Maar er stond niet in dat ik Urban Air niet mag noemen in een comedyshow.
Als ik vanavond in het Beacon Theatre kwam…
…en zei: 'Urban Air zou geen bedrijf moeten zijn'…
…dan is dat een grap. Zo denk ik niet over Urban Air.
Het is een fantastisch bedrijf dat het hele jaar kinderen verwondt…
…en dat is komische overdrijving.
Als ik hier vanavond zei:
'Vuurwapens doden geen mensen, Urban Air doodt mensen.'
Dan weet je…
…dat dat een perfect voorbeeld van satire is, edelachtbare…
Maar de Urban Air/SEH-situatie liet wel goed zien…
…hoe ik maar weinig kan uitleggen aan mijn dochter.
Ik kan geen beroertes, röntgenfoto's of drugs uitleggen.
We moeten seks steeds jonger uitleggen…
…want iedereens zakapparaatje heeft toegang tot porno.
Dan moeten we ook nog porno uitleggen.
Ik ken de hoofdzaken wel…
…maar de genres verwarren me.
Zelfs de simpele genres zoals zelfgemaakte porno.
Nadat ik seks heb gehad, denk ik: gelukkig zag niemand dat. Snap je?
Ik denk nooit: waarom filmen we niet?
Oké, nog een keer.
Dit gaat 40 minuten duren.
Als kind is seks me niet uitgelegd. Toen ik 12 was, had ik harde tepels…
…en ik weet dat dat geen seks is.
Ik had harde tepels.
Dat gebeurt soms tijdens de puberteit.
Soms, zeg ik, want toen ik de moed verzamelde…
…om dit te delen met mijn kamergenoot, lachte hij vijf minuten lang.
Aan het eind van zijn lachbui zei hij: 'Volgens mij gebeurt dat alleen bij jou.'
Toen ik 12 was, had ik harde tepels. En ik ben altijd een hypochonder geweest.
Ik dacht dat het kanker was.
Als je een hypochonder kent, weet je dat ik niet overdrijf.
Ik dacht niet dat 't misschien kanker was. Ik dacht: ik heb kanker.
Wat zijn de volgende stappen?
We hadden geen SEH…
…en ik kende geen artsen…
…behalve m'n vader. En dus…
…liep ik op een avond de woonkamer in waar hij zijn oorlogsroman las…
…en zei: 'Hé, pap.
Ik denk dat ik kanker heb.'
Hij vroeg: 'Waarom denk je dat?'
Ik zei: 'Ik heb harde tepels.'
Hij zei: 'Dat is geen symptoom.'
Ik zei: 'Kijk zelf maar.' Ik trok m'n shirt uit.
M'n vader stond op en liep naar me toe.
Hij voelde aan mijn harde tepels.
Dat was fijn.
Wacht even.
Mijn familie was niet erg fysiek aanhankelijk.
Geen 'ik hou van je', geen knuffels.
Dus toen mijn vader mijn harde tepels streelde…
…dacht ik, dat weet ik nog: het is geen 'ik hou van je'…
…maar goed genoeg.
Toen gaf mijn vader, dr. Vince Birbiglia…
…me de kortste diagnose die ik ooit heb gekregen.
Hij zei: 'Nee.'
Toen was het gesprek afgelopen.
Iets wat meer leek op een gesprek over seks heb ik nooit gehad.
We waren fysiek niet aanhankelijk.
Zo nu en dan wel.
Toen ik ongeveer vijf was…
…was ik hypotoon, dus gevaarlijk uitgedroogd.
Mijn moeder vertelde me dit.
Ik was bewusteloos en ze pakte me op en zette me in de auto.
Ze reed naar de eerstehulp.
Ze was verpleegster, dus legde ze uit: 'Mijn zoon is hypotoon.
Hij moet aan het infuus.'
Zij: 'Vul de verzekeringsformulieren in.'
Dus ze vult als een razende die formulieren in…
…en mijn vader, die in het ziekenhuis werkte…
…kwam binnen en bekeek de situatie.
En hij riep: 'Geef dat joch een infuus.'
Dat deden ze.
Dat is een vreemde affirmatie van mijn vaders disfunctionele karakter…
…want het werkte. Ik weet dat niet meer. Mijn moeder heeft het uitgelegd.
Ik weet nog dat ik vier dagen werd opgenomen.
Op een dag kwam mijn vader binnen. We waren alleen.
Hij had een Curious George-pop bij zich.
Hij was zo groot. Ik heb hem mijn hele jeugd gehouden.
Hij wreef over mijn schouder…
…een kwartier lang.
En het was zo'n klein gebaar…
…maar ik weet het nog.
Jenny en ik zijn het tegenovergestelde met onze dochter.
We zijn te overdreven.
Hoeveel we overdrijven, merken we als ze volwassen is.
We zeggen 'ik hou van je' en knuffelen haar.
We waren een paar jaar geleden bij haar balletrecital.
We zaten te huilen in het publiek.
Want ze heeft geen talent.
Wij zitten in de kunst. We hebben er verstand van.
Er zijn veel vroege indicatoren.
We huilden omdat we duizenden dollars hadden uitgegeven aan les.
Honderden uren aan repetities.
Ze wordt geen prof. Dat gebeurt niet.
We huilden om de juiste redenen.
Ik ren nadien naar haar toe en knuffel haar hard en zeg:
'Oona, je was fantastisch.'
Ze zei: 'Dat zou je ook zeggen…
…als ik niet fantastisch was.'
Ik weet het.
Ik moest het zeggen. 'Dat klopt.
Je bent beter in logica dan in ballet.'
Dat laatste heb ik niet gezegd.
Dat bewaar ik tot ze 15 is en ze zegt dat ik klote ben.
Dan zeg ik: 'Ik had ook wel openhartige gedachten over jou…
…toen je zeven was, die ik uit respect niet heb gedeeld…
…behalve met een groep vreemden in het Beacon Theatre in New York.
We zijn emotioneel, maar we houden wel dingen in.
Ik hou boosheid in.
Ik ervaar woede en ik hou het in.
Toen ik klein was, werd mijn vader weleens boos.
Ik dacht toen: dat ga ik nooit doen.
Kinderen weten niet veel…
…maar ze absorberen alles.
Als je egoïstisch bent, weten je kinderen dat.
Als je lief bent, weten ze dat.
Een tijdje geleden…
…zag Oona dat Jenny een pannenkoek had gebakken voor mij als ontbijt.
Inderdaad. Eentje maar.
Ze maakte een pannenkoek…
…en ik zei: 'Bedankt voor de pannenkoek.'
Ze weet veel van mijn gezondheid…
…dus ze weet wat de juiste hoeveelheid pannenkoeken is.
Eentje.
Ik wilde iets liefs voor haar doen. Mijn liefdestaal is de score bijhouden.
Als je klapt, geldt dat ook voor jou.
Als je niet klapt ook…
…en dan verlies je.
Je wist niet dat het een wedstrijd was.
Vorig jaar zei Jenny tegen me: 'Soms voelt het alsof je alles bijhoudt.'
En ik zei: 'Ja.' Ik verzwijg dat niet.
'Waar denk je dat dat bord in de keuken voor is?'
Ik ben niet subtiel. Was dat maar zo.
Jenny omschrijft me als de voice-over van ons huwelijk…
…om wie niemand vroeg.
Als ik afwas, zeg ik: 'Ik was af…
…en daarna haal ik ijs voor je ouders…
…en dan haal ik het haar uit het doucheputje.'
Dan zegt zij: 'Dat hoef je niet te zeggen.
Doe het, dan is het klaar. We hoeven er niet over te praten.
Ik doe ook veel.
Daar zeg ik niks over. Ik doe het en dan is het klaar.'
En ik zei: 'Daar geef ik je vijf punten voor op het bord.
Je staat nog drie achter. Maakt niet uit.'
Ik hou het bij. Ik ben er niet trots op en weet niet waarom.
Ik weet niet of ik het van mijn ouders heb…
Ik weet niet hoe ik getrouwd moet zijn.
Dat heeft niemand me geleerd. Ik improviseer elke dag.
Mijn huwelijk lijkt niet op dat van mijn ouders.
Mijn ouders hadden continu ruzie…
…en Jenny en ik ook wel, maar anders. Jenny is introvert.
Ruziemaken met een introvert is iets lezen in de stilte…
…en bepalen met welke stilte je wilt ruziën.
We gingen Oona pas ophalen. Jenny was stil.
Ik vroeg wat er was. Niets, zei ze. Maar dat was niet zo.
Het was zo'n splitsing in de weg. Je denkt: ga ik erop in…
…of laat ik het rusten?
Weet iemand dat?
Ik ben 16 jaar getrouwd en heb geen idee.
Heeft iemand…
Wie is er al lang getrouwd? Schreeuw hoeveel jaar.
Hoeveel jaar ben je al getrouwd?
Vijfendertig.
Vijfendertig jaar. Iemand meer dan 35 jaar?
Veertig. -Veertig. En jij?
Zevenenvijftig.
Dat is veel. Dat…
Hoe heet je?
Anne?
En je man? -Jan.
Heet je man Jan?
En jij heet Anne?
Is dat juist? Anne en Jan?
Zijn jullie echt? Zijn jullie…
Anne en Jan zijn 57 jaar getrouwd.
Mijn ouders zijn 60 jaar getrouwd. Ja. Te lang, hè?
Toen ik in de twintig was, zei ik tegen mijn moeder…
…iets wat ik voor me had gehouden. Ik zei: 'Als je van pa wilt scheiden…
…vinden we dat prima.'
Ik dacht dat ze me zou bedanken.
Ze zei iets wat ik nooit zal vergeten.
Ze zei: 'Michael…
…je kunt andermans huwelijk niet begrijpen.'
Denk je dat dat waar is, Anne?
Jan, denk je dat dat waar is?
Anne en Jan…
Of is het Jan en Anne?
Dus Anne en Jan…
…jullie zijn de Broccoli Rob van dit publiek.
Ik vind dit hilarisch.
Jullie vinden het vast niet hilarisch.
Dit is jullie leven.
Anne, ik wil je om advies vragen.
Als je in de volgende situatie zit… Je zegt tegen Jan:
'Waar denk je aan?' En hij zegt: 'Niks.'
Zou je dan doorvragen…
…of het laten rusten?
Doorvragen.
Anne zegt doorvragen.
En Jan…
…zou jij doorvragen…
…of het laten rusten?
Het laten rusten.
Daarom werkt het, dames en heren.
Daarom heeft het verhaal van Anne en Jan een gelukkig einde.
Omdat…
…zij de olie en azijn zijn die een succesvolle huwelijkssalade creëren.
Ik ben het met jou eens, Anne.
Ja. Ik vraag door.
Ik vind het beter om meer te weten dan minder.
Ik vroeg Jenny: 'Waar denk je aan?'
Ze zei: 'Niets.' Extra vastberaden. En toen bracht ik haar uit balans.
Ik vroeg: 'Waar kom je net vandaan?'
Ze zei: 'Ik zat thuis 't nieuws te kijken. Ik was verdrietig om de oorlog.'
Ik vroeg: 'Denk je dat die mijn schuld is?'
Ik ben katholiek opgevoed. Ik sta ervoor open dat alles mijn schuld is.
Mijn frequente masturberen kan de oorlog in het Midden-Oosten veroorzaakt hebben.
Misschien ben ik een dromer, maar daar gaat dat nummer over.
Mijn vader had dat niet grappig gevonden.
Mijn vader vindt mijn grappen niet leuk, vooral niet als ze grof zijn.
En ook nog persoonlijk.
Dus hij was niet dol geweest op die vijf minuten over harde tepels.
Hij houdt niet van politieke grappen.
Toen ik in de twintig was, deed ik een politieke grap.
Daaruit kwam een discussie over politiek voort.
En die was gespannen.
Ik was bij hem op bezoek…
…en we gingen wandelen op een bospad achter zijn huis.
Hoe verder we liepen, hoe meer gespannen het werd.
Op een gegeven moment zei hij gemene dingen over mij…
…en toen zei ik gemene dingen over hem.
Ik kwam terug bij mijn auto en zei: 'Dag, pa.'
En hij zei me niet gedag.
Hij zei: 'Nou…
…je hebt een ander pad gekozen.'
En dat was het.
Ik reed naar huis…
…en voelde me verloren.
Mijn hele leven wilde ik net zo zijn als mijn vader.
Op een gegeven moment wilde ik dat hij mij was.
Dat had ik niet met mijn moeder. Mijn moeder en ik waren altijd al close.
Ze is erg religieus. Als kind was ik erg religieus.
Kinderen houden van magie.
Ik ging graag naar de kerk, want iedereen lachte om de pastoor…
…met zo weinig materiaal.
Hij zei: 'Matteüs, Marcus, Lucas en Jannes.'
Mensen zeiden: 'Pastoor Patrick is hilarisch.'
En ik: 'Dat is hij niet.
Geen clous, je wordt alleen aan het lijntje gehouden.'
Ik zei: 'Laat mij maar. Geef mij de microfoon.
Schrijf me in voor een open altaaravond. Iedereen zou erin blijven.
Ze zouden zich doodlachen. In de juiste context.'
Ik wou pastoor worden toen ik klein was.
Toen was ik misdienaar. Het antwoord is nee, dat is niet gebeurd.
Omdat ze wisten dat ik veel praatte. Zo zie ik eruit.
Ik was slecht. Ze dachten: als hij geen kaarsen kan aansteken…
…kan hij vast weinig met z'n handen.
Ik weet het.
Voor sommigen is dat te veel.
Ik vind wat die priesters in de jaren 80 deden te veel.
Mijn grap daarover is lang zo erg niet.
We mogen het niet laten rusten.
Ik ben heel katholiek opgevoed.
Het is moeilijk te omschrijven…
…hoe religie was ingebakken in mijn jeugd. Soms komt het ter sprake.
Jenny en ik zaten pas in een Uber.
Een lied uit de kerk schoot door mijn hoofd.
Alle woorden.
Dat lied gaat van…
bedenk
dat Jezus Christus
voor ons is gestorven
en is opgestaan uit de dood
Die tekst schoot door mijn hoofd…
…in een Uber naar CVS.
Je kunt niet genezen van die religie.
De forever chemicals van de religies.
Ik keek Jenny aan en zei: 'Er schiet ineens een hymne door mijn hoofd.'
En ik zong het voor, net als daarnet.
Maar ze lachte niet.
Gewoon onbewogen.
Ik zei: 'Dat is toch grappig?' En ik zong luider.
Ze keek nog heel serieus.
Toen appte ze me…
…vanaf acht centimeter afstand.
En ik dacht: oeps.
Ik keek op m'n telefoon en Jenny had me geappt. Er stond:
'De Uber-chauffeur heeft een rozenkrans op zijn dashboard.'
Ik improviseer graag.
Dus ik zei: 'De reden dat ik dat lied noem…
…is dat het belangrijk voor me is.
Ik wil het je graag leren.
Dus herhaal wat ik zing.
bedenk
Ik had een rozenkrans toen ik klein was.
Van m'n oma gekregen toen ik acht was voor m'n eerste communie.
Rozenkransen zijn een soort telraam voor katholieken.
Tel je gebeden.
Een telraam is een soort rekenmachine.
Een katholieke rekenmachine.
Ik had ze van mijn oma gekregen. Elke avond voor ik naar bed ging, bad ik.
Ik deed Weesgegroetjes, Onze Vaders en Eer aan de Vaders.
En mijn hele jeugd lang was mijn bewustzijn…
…ik en God samen.
En op een gegeven moment…
…was ik alleen.
In mei bezocht ik mijn vader in het ziekenhuis met mijn moeder.
Zij bad en ik niet.
Maar ik dans back-up. Snap je? Ik…
Je weet wel.
Ik gebruikte 'ja, en…' in de situatie.
Ze bad omdat het slechter ging met mijn vader.
Hij kon zich niet bewegen en had een blokkade in zijn maag.
Die werd zo erg…
…dat er een buis door zijn keel moest om het vocht en gas op te zuigen…
…en hij had veel pijn.
Zijn maag was 13 centimeter opgezwollen.
Hij zei: 'Michael, ik ga dood.'
Ik zei: 'Pap, je gaat vast niet dood.'
Maar ik wist het niet.
De volgende ochtend werd ik gebeld door de komiek Jim Gaffigan.
Die ken ik al jaren. Maar zijn toon was anders.
Hij zei: 'Paus Franciscus…
…wil een stel komieken ontmoeten…
…en jij en ik staan op de lijst.
Ik weet het niet. Ik ga wel.'
En ik was verrast. Ik zei:
'Weet de paus wel dat als hij komieken uitnodigt…
…ze daarover praten op het podium?'
Jim zei: 'Dat moet hij toch wel weten?
Maar rustig aan met dat molestatiegedoe.
Ik dacht: zij eerst.
Jij eerst, katholieke kerk.
Niet klappen, want dan wordt het een rally.
Ik wilde eerst nee zeggen.
Jarenlang…
…wilden mijn ouders dat Jenny en ik Oona meenamen naar de kerk…
…en dat hebben we niet gedaan.
Niet omdat we antireligieus zijn…
…maar als iets zo'n reputatie heeft…
Als er een Whole Foods was in Brooklyn met een reeks molestaties…
…dan zou je daar niet meer winkelen.
Zelfs als mensen zeggen: 'Het is niet altijd'…
…zou ik denken: dat is mijn limiet. Niet altijd is mijn limiet.
Dus ik wilde nee zeggen.
Toen zat ik bij mijn vader in het ziekenhuis…
…en zei: 'Pap, ik ben uitgenodigd bij de paus.'
En zijn gezicht klaarde op als dat van opa Joe in Charlie en de Chocoladefabriek.
Toen besefte ik dat ik naar de paus in Vaticaanstad zou gaan.
In juni kocht ik een ticket voor mij, Jenny en Oona.
We vlogen naar Rome.
We liepen rond in het Vaticaan. Het was verrassend emotioneel…
…want het is een prachtige plek, en ik legde het Oona uit.
'Met deze religie ben ik opgevoed.
Oma MJ gelooft in veel hiervan en ik geloof in een deel ervan.
Veel van deze kunst is gestolen…
…en je mag geen kunst stelen, maar als je dat wel doet, hou het dan.'
Dat is de les van het Vaticaan. Als je steelt, doe het dan goed.
Geef het niet terug.
Toen stelde Oona me een vraag die me verraste.
Ze vroeg: 'Pap…
…wie is Jezus?'
Ik dacht: er zit een groot gat in de educatie van mijn dochter.
Ze weet veel.
Ze kent de Griekse en Romeinse goden, Egyptische goden en Noorse goden…
Maar ik ben Jezus dus vergeten. Ik probeerde een spoedcursus te geven.
'Tweeduizend jaar geleden liep er een man rond die een soort God was…
…maar ook de zoon van God, en hij had een sekte en…
…die bedoelde het goed en…'
Dat is niet controversieel.
Als Jezus hier bij me stond in het Beacon Theatre…
…zou hij zeggen: 'Ja, het was een sekte. We waren met 12. Maximaal zeventig.'
Hij zou niet snappen wat er met het christendom is gebeurd.
Hij zou zeggen: 'Dit was niet mijn bedoeling.
Ik ben 'n kruising tussen David Blaine en een voedselbank.'
Het was een goedbedoelende sekte. Niks tegen sektes.
Wel iets tegen sektes.
Nee, ik… Ik sta niet achter sektes…
…maar Jenny en ik houden wel van documentaires over sektes.
Vooral de eerste aflevering…
…want die gaat over samen eten en carpoolen.
Dan denken we: dit kan gaan lukken.
We zoeken het op op Google Maps. 'Waar is dit?'
De tweede aflevering is duister.
'Toen moesten we seks hebben met de Leider.'
Ik vraag me dan af: hoe vaak?
'Jullie zijn met 100. Hoe vaak zit je in de rotatie?
Eens per maand? Per drie maanden? Weet je hoeveel ik…
…elke drie maanden doe dat erger is dan seks met de Leider?
Zet het in de agenda.'
Dat is de sleutel tot elk goed huwelijk. Zet het op de agenda.
Soms heb ik seks met de Leider.
Soms heeft Jenny seks met de Leider.
Soms heb ik seks met Jenny en noem ik haar de Leider.
We tellen het.
Ik moet voorzichtig zijn als ik over sektes praat.
Pas kreeg ik een e-mail van iemand die een show had bijgewoond.
Die zei: 'Leuke show, maar je moet weten…
…dat als jullie bij een sekte gaan, Jenny vaker seks moet hebben…
… met de Leider dan dat jij dat moet.'
En daar piekerde ik over.
Want ik dacht: hoe slecht breng ik mijn humor over…
…als iemand mijn show verlaat en denkt dat ik bij een sekte zou gaan…
…en ook…
…dat als ik bij een sekte zou gaan, ik niet zou weten…
…dat Jenny vaker seks moet hebben met de Leider dan ik?
Dus ik grijp dit moment in de show aan om erop te wijzen…
…dat een deel hiervan een grap is.
Ik ben dus in Rome met mijn gezin.
Het is interessant. Overal in Rome…
…zie je mooie kapellen en beelden van Jezus…
…en schilderijen van Jezus. Ik vroeg onze gids: 'Was hij hier?
Volgens mij niet. Ik zat op een katholieke school.
Maar jullie doen alsof hij hier was.'
Rome is schuldig aan het eerste geval van culturele toe-eigening. Snap je?
Jezus kreeg niks leuks vanuit Rome.
Geen pizza en pasta.
Geen 'mamma mia' met z'n maten.
Hij weet alleen over Rome…
…dat de Romeinen naar z'n sekte in Jeruzalem kwamen…
…en zeiden: 'Hé, we vinden wat je doet super.
Geweldig verhaal. Van armoede naar armoede.
Het is misschien meeslepender als de hoofdrolspeler sterft.'
Ik weet het. Ik ben er ook niet blij mee.
Toen vermoordden ze hem. Dat is triest…
…maar het is nog perverser. Ze vermoordden hem…
…en verkochten schilderijen van die moord om de halve wereld over te nemen.
Alsof de familie Wilkes Booth Lincoln Logs zou verkopen.
Ik leg dit uit aan de paus en hij vindt het hilarisch…
…maar hij spreekt geen Engels, dus wie zal het zeggen?
We hebben niet opgetreden voor de paus. Een gemiste kans.
Er waren veel goede komieken.
Chris Rock, Stephen Colbert, Conan O'Brien…
…David Sedaris, al die mensen, en ik.
En ik snap dat ik onder aan die lijst bungel.
Ze belden in mei dat ik in juni moest gaan.
Er was vast een lijst van april waarvan een paar weigerden.
En toen googelde de paus 'komiek' op z'n Dell-laptop…
Zijn achternaam is Bergoglio en mijn achternaam is Birbiglia.
Hij dacht vast: hij heet Birbiglia, ik heet Bergoglio.
Mijn verloren gewaande neef.
Zo praat hij niet.
Hij is niet Italiaans. Hij komt uit Buenos Aires.
Maar de comedygemeenschap is er nog niet over uit hoe dat klinkt…
…dus tot dat gebeurt:
'Mamma mia. Ik ben de paus.
We maken pizza met de eucharistie.'
Die grap zou pa ook niet leuk vinden.
We traden niet op voor de paus.
De paus sprak ons toe…
…komieken…
…over comedy.
Een mooi voorbeeld van hoe macht corrumpeert.
Als je op een gegeven moment zo goed bent in priester zijn…
…dat je denkt: ik nodig Chris Rock uit…
…en vertel hem mijn mening over comedy…
Alsof ik naar NASA ga en zeg: 'Ik heb een mening over raketten.
We moeten ze bouwen en ermee vliegen…
…maar niet aan de buitenkant, zoals in tekenfilms.
Dat is het eind van mijn speech over raketten.
Kus mijn trouwring.' Ze zeggen: 'Wat zweterig.'
De paus sprak over comedy.
Deze paus, als je hem niet kent… Franciscus is goed.
Maar alleen vergeleken met andere pausen.
Als je hem op een feestje ontmoet, denk je: jemig, die vent, zeg.
Vergeleken met andere pausen is hij geweldig.
Hij nodigde ons uit in het Apostolisch Paleis.
En hij hield een toespraak over humor.
Die duurde 40 minuten, maar ik heb m'n favoriete delen genoteerd.
Dit zijn mijn favoriete delen.
Het was in het Italiaans, maar we kregen een vertaling.
'Beste vrienden. Te midden van zo veel somber nieuws…
…in vele sociale en persoonlijke noodsituaties…
…hebben jullie de macht om de lach te verspreiden.
Jullie horen bij de weinigen die mensen kunnen aanspreken…
…van verschillende generaties en achtergronden.'
Lief. Goed, vriendelijk, pauselijk.
Dan zegt hij: 'Volgens de Bijbel…' Daar raakt hij me kwijt.
'…werd toen alles werd geschapen aan het begin…
…door de goddelijke wijsheid jullie kunst beoefend voor God…
…de eerste toeschouwer in de geschiedenis.'
Dat vond ik altijd 'n naar concept, al sinds de basisschool.
Dat Hij toeschouwer was van de geschiedenis leerden ze…
…ons toen ik klein was. 'God kijkt naar je. Altijd.'
Dat vatte ik letterlijk op. Ik was zeven.
Ik dacht dat hij me volgde in een Chevy Malibu.
'Wat is Mike Birbiglia aan het doen?
Hij verstopt porno in het bos.
Ik zorg dat hij pas op z'n 20e een vriendin krijgt.'
Dat kwam uit, dus misschien bestaat God.
Maar dat beeld bleef me bij in mijn jeugd.
Toen ik 15 was, begon ik te masturberen. Ik dacht dat God daar ook naar keek.
Dus ik deed extra m'n best voor de camera.
Ik dacht dat als hij dan naar de monitor keek…
…hij zou denken: ik heb veel 15-jarigen zien masturberen, maar hij is goed.
Hij wordt vast professional.
Dat is ook zo. Een mooi einde. Niet echt, maar…
Oké. Toen zei de paus:
'Ik denk aan het verhaal in Genesis…
…waarin God Abraham beloofde dat hij binnen een jaar een zoon kreeg.
Hij en zijn vrouw Sarah waren oud en kinderloos.' Zij was 23.
'Sarah beviel van een zoon op haar oude dag.' Vierentwintig.
'Toen zei Sarah: "God heeft gelach voor mij gemaakt."
Daarom noemden ze hun zoon Isaac, "hij lacht".'
En ten slotte zegt hij: 'Onthoud dit.
Als je ook maar één toeschouwer laat lachen…
…laat je God ook lachen.'
Dat vond ik mooi.
En toen gaf hij ons rozenkransen.
Hij gaf ons een groen tasje met gezegende rozenkransen…
…en die nam ik mee naar mijn ouders in juli.
Het was m'n vaders 84ste verjaardag.
We waren met mij en mijn moeder, mijn broer Joe…
…mijn zus Jean, mijn zus Patty en onze kinderen…
…mijn vaders zes kleinkinderen…
…en we stonden om hem heen. Ik gaf hem die rozenkrans.
Zijn gezicht lichtte op…
…en mijn moeder zei: 'Michael, je bent gevraagd door God.'
Ik wil dat jullie weten…
…dat ik dat niet denk.
Toen ze dat zei, wilde ik nee zeggen.
'Ik ben gevraagd door Jim Gaffigan…
…die gebeld is door Stephen Colbert die misschien wel door God is gevraagd.'
Maar als je zo'n jaar hebt gehad als mijn ouders…
…zeg je ineens dingen als: 'Ja…
…ik ben door God gevraagd.'
We hadden een taart voor m'n vader en toen ging iedereen naar huis.
Ik stond bij mijn vader. Hij lag in bed en ik praatte met hem. Hij kan praten…
…maar hij weet niets meer van het afgelopen jaar.
Dus ik vroeg hem dingen die lang geleden waren gebeurd.
Hij werd in 1940 geboren in Bushwick, Brooklyn.
Ik vroeg: 'Toen jij klein was…
…kwamen je familieleden toen terug van WOII?
Hij zei: 'Ja, mijn oom Charlie, oom Joe en oom Tony…
…kwamen terug. Ze hadden bizarre verhalen…
…over hoe ze bijna dood waren.'
Ik vroeg: 'Ben je opgeroepen voor Vietnam?'
Hij zei: 'Ja, maar omdat ik arts was, moest ik naar een basis in Texas.
Daar hebben je moeder en ik onze beste vrienden ontmoet…
…vrienden voor het leven.'
Ik vroeg: 'Wat was je adres in Bushwick?' Hij vertelde het en ik voerde het in.
Toen trok ik een lijn…
…tussen mijn vaders ouderlijk huis en dat van zijn kleindochter Oona nu.
Ze liggen zes kilometer uit elkaar. Dat liet ik hem zien.
Ik dacht: waarom heeft hij dit niet eerder verteld?
En toen: waarom heb ik het niet gevraagd?
Mijn vader werd moe en kon niet meer praten.
Maar ik was bij hem…
…en wilde er voor hem zijn.
Als je ouder heeft meegemaakt wat mijn vader heeft meegemaakt…
…dan weet je niet hoe vaak je hem nog zult zien.
Dus ik wreef over zijn schouder…
…en ik zag dat hij ervan genoot.
Zijn lippen krulden omhoog.
Dus wreef ik een kwartier over zijn schouder.
Ik voelde me net zo dicht bij mijn vader…
…als toen ik klein was en hij me die Curious George-pop bracht…
…en toen ik 12 was en hij mijn harde tepels streelde.
De volgende ochtend reed ik met Jenny en Oona terug naar New York.
Een paar dagen later liep ik met Oona naar huis uit school.
Ik dacht: dat is alles wat ik mijn dochter kan leren.
Dat we nooit alles zullen weten.
We hebben het allemaal vaak mis.
Misschien zijn vriendelijke daden alles wat we hebben.
En misschien…
…is dat het goede leven.
Heel erg bedankt.
Bedankt voor jullie komst.
VOOR MIJN DOCHTER OONA EN MIJN VADER VINCE
MET DANK AAN RED HEARSE VOOR HUN MUZIEK
MET DANK AAN PAUS FRANCISCUS 1936-2025
Vertaling: Jolanda Jongedijk