Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
'HUMOR IS DE GROOTSTE ZEGEN VOOR DE MENS'
TRUMP KRIJGT ALTIJD KOUDWATERVREES
Een daverend applaus voor m'n maat Mo Amer.
DJ Khaled kan de pot op.
Jazeker.
Biteezak.
Echt…
Uit m'n vorige special. Het betekent 'lik m'n reet'.
Voor het geval je die niet gezien hebt.
Ik had echt gedacht dat ik dat niet nog eens zou doen.
Want op straat zeggen mensen dat nu regelmatig tegen me.
En het zijn altijd Mexicanen. Het is altijd een Mexicaanse vent.
Dan loop ik over straat en zeggen ze: 'Hé, Mo.'
En dan denk ik: niet omkijken, Mo.
'Kom op, gast. Ik ben je grootste fan, vato.'
Ik draai me om en dan zegt hij: 'Biteezak, puto.' O nee.
Waarom zeg je dat nu, Jose?
Maar DJ Khaled verdient echt een biteezak. Echt een biteezak.
Het is jammer, want hij is een van ons. Hij is Palestijns en zegt niets.
Hij erkent het niet eens, en dat maakt het nog pijnlijker.
En ik volg hem nog steeds op Instagram.
Echt. Een boel mensen vragen me waarom ik DJ Khaled nog op Instagram volg.
Dan zeg ik: 'Om te zien wat hij doet.' Zodat ik 'm kan bespotten. Erg belangrijk.
Ik ben een heel zelfbewust mens. Echt heel zelfbewust.
Maar telkens als ik hem op Instagram zie, denk ik: dikke eikel.
Oude, waardeloze, vadsige eikel.
Oude, dikke, waardeloze, vadsige, maqlouba etende, sletterige eikel.
Hoe kom je aan die zijtieten? Wie heeft er nu zijtieten?
Oude, vadsige smeerlap met een zijtiet. Hé, daar heb je nog een zijtiet.
Een vriend zei dat ik zelf dik was, maar ik ben atletisch dik. Heel anders.
Ik bankdruk 130 kilo.
Die oude, waardeloze, vadsige eikel bankdrukt broodjes.
Want je moet wel iets zeggen. Dat moet wel. Je mag niet zwijgen.
En alles draait om wat je zegt en wanneer je het zegt, toch?
Ik begon na de staking op 1 oktober aan het tweede seizoen van Mo.
En op 7 oktober brak de hel los.
Ik was in Washington D.C. bij de betoging van JVP…
…Jewish Voice for Peace, een stel jonge…
Precies.
Echt cool, al die jonge Joodse mensen…
…en jonge Palestijnen die actie ondernamen.
En er werd me gevraagd of ik het woord wilde nemen.
Ik zei: 'Dit is eerlijk gezegd niet echt mijn soort podium. Ik spreek als laatste.'
Je wilt niet dat de persoon na je zegt dat ze allemaal dood moeten.
Dan komt het de dag erop in de krant: 'Een antisemitische, Semitische comedian…
…sluit zich aan bij antisemitisch, Semitisch protest in Washington D.C.'
Maar ik wilde m'n kunstvorm gebruiken, omdat dit de laatste vrije kunstvorm is.
Dus belde ik de D.C. Improv.
Ik vroeg of ik de zaal mocht gebruiken die ik meer dan 100 keer uitverkocht had.
En dat werd geweigerd. En ik dacht: shit.
Ik keek naar m'n manager en ik zei: 'Zoek een tent voor me. Waar dan ook.'
En het ironische was dat de locatie waar ik m'n ding kon doen…
…een Duitse bierbar voor homo's was.
Ze hadden zoiets van: 'We zijn dol op Mo Amer. Kom hierheen.
Geef me een knuffel, je bent knuffelig.
Gebruik de kelder op maandag en dinsdag, maar we zijn volgeboekt op woensdag.'
'Vertel me niet wat er op woensdag gebeurt.'
Ik heb het niet uitgebracht, want de show was zo boos en emotioneel.
Ik besloot me te richten op de enige Palestijns-Amerikaanse serie.
Daar wilde ik me op richten.
De enige ooit.
Daar heb ik al m'n energie en m'n hart en ziel ingestoken.
En ondertussen trad ik af en toe op in Houston.
Kleine shows om te zien wat m'n gemeenschap doormaakte.
En tot m'n grote verbazing kochten boze, witte mensen alle kaartjes op.
Ik kwam op een avond aan en nog voor ik de microfoon pakte…
…zei een vrouw: 'Zeg waar het op staat, schat.
Vertel ze hoe je erover denkt.
Ik moest me erin verdiepen, en dat heb ik gedaan.'
Heeft Israël het zo verpest dat rednecks voortaan voor Palestina zijn? Geschift.
Dus vroeg ik: 'Mevrouw, hoe heet u?'
Ze zei: 'Myrtle.' En ik vroeg: 'Myrtle?'
Ik zei: 'Ik neem je m'n leven lang mee naar alle interviews die ik geef.'
Bij die interviews proberen journalisten je soms in de val te lokken en zo.
Dan zitten we daar en vragen ze: 'Voor we seizoen 2 bespreken…
…veroordeel je Hamas?'
En dan zeg ik: 'Momentje. Myrtle?'
'Ik regel dit wel, schat.
Je probeert m'n maat Mohammed in de val te lokken.
Dat is een strikvraag. Hij kan geen goed antwoord geven.
Ik zal je eens vertellen hoe het zit, idioot.
Heb je ooit van de Nakba gehoord? Nee?
In 1948 hebben ze meer dan 750.000 Palestijnen verdreven…
…en 500 dorpen uitgeroeid. God weet hoeveel doden er vielen.
Nee, Mohammed, laat me hem aanpakken.
Ik heb me er verder in verdiept…
…en ontdekte dat er 500.000 Palestijnen in Santiago in Chili wonen.
Ik dacht: wat doen ze daar nu in godsnaam?
En toen ontdekte ik dat de meesten van hen christen zijn.
Wacht eens even, Palestijnen, Christenen, Bethlehem, Nazareth.
Mijn hemel, Jezus is Palestijns. Ik kon het niet geloven.
Natuurlijk. Daarom wilden de Joden hem doden.'
'Oké, rustig aan. Time-out, Myrtle.'
Soms gaan ze te ver.
Wist je dat er in Amerika vier steden Palestina heten?
En een daarvan ligt in Texas.
Ik stel me voor dat twee Texaanse kijkers uit Palestina er niets van snappen.
'Wat is er gaande in Palestina, Jebediah? Hier is alles in orde.'
'Nee, niet in Palestina hier, in Palestina, Palestina.'
'Ho eens, is er nog een Palestina?'
'Ja, die plek waar Jezus vandaan komt.'
'Wacht, komt Jezus uit Texas?'
'Ja, hij heet nu Jesús. Jesús.'
Vrede zij met hem.
Dit is verrassend, maar een goede vriend die me bij de serie helpt, is Joods.
Hij noemt zich een herstellende zionist. Hilarisch.
Ik besefte tijdens de opnamen niet dat hij met z'n eigen emoties worstelde.
Toen zei hij dat iets bedacht had. Dat hij snapte wat Israël voor 'm inhield.
'Wat dan?'
'Israël is als de baby van wie je zo houdt…
…en die opgroeit tot schoolschutter.'
Ik had zoiets van: 'Shit, zeg.'
Hij zei het, niet ik. Snap je?
Daarom zijn mobieltjes verboden.
Om eerlijk te zijn ben ik erg jaloers op Joodse mensen, oké?
Ik ben jaloers, omdat jullie heel goed samenwerken.
Als Joodse mensen bagelzaken hebben, worden ze het samen eens over de prijs.
'Oké, van wie zijn de bagels?' Dit is m'n slechte Joodse accent.
'Heb jij bagels? Verkoop jij bagels? Jij ook?
Oké, vijf dollar. Afgesproken?'
Maar Arabieren zijn echt waardeloos. We zijn waardeloos. Echt zo waardeloos.
Vroeger waren we niet waardeloos, maar nu wel.
We hebben zoveel dingen uitgevonden: universiteiten, algebra, zeep. Jazeker.
Zeep, koffie, van alles, maar we kunnen niet samenwerken.
Als een Arabier een falafeltent heeft en er aan de overkant nog een zit…
…zou het zo gaan: 'Hoe duur? 4,99? Rot op. 3,99.'
'3,99? Rot op, 2,99.'
'2,99? Gratis. Rot op.
Ik leen geld, ga failliet en sterf. God zij geprezen.'
Waar zijn we mee bezig?
Het is al zwaar genoeg.
En seizoen 2 was niet eenvoudig om te maken. Echt niet.
Tijdens en na de opnamen hoorde ik al die opmerkingen.
Het was erg frustrerend.
Ik zag een berichtje waarin stond… Stel je voor.
'Ik heb aflevering 8 van seizoen 2 gezien. Je schaadt de reputatie van de IDF.
Je schaadt de reputatie van de IDF.'
Ik had zoiets van: 'Schaad ik…
…de reputatie van de Israëlische bezettingsmacht? Ik?
Komt dat niet omdat ze de burgerbevolking plat bombarderen?
Rot toch een eind op, alsjeblieft.'
Het is zo absurd.
Je kunt alleen maar van jezelf op aan. Daarom heb ik deze plek gekozen.
Tegenover die gekken, toch?
Ik wil zeggen dat we niet bang zijn, dat ze ons niet boeien, dat we één zijn.
Je mag niet bang zijn.
De waarheid is nu eenmaal de waarheid.
Ik vertrouw de staat niet. Ik snap er niets van.
Allerlei rare relaties, Elon Musk en Trump zijn uit elkaar.
En Elon Musk is een rare gast. Hij is niet eens een echt mens.
Er is regelmatig wat mis met z'n skinsuit.
Hij heeft een chip in z'n brein. Dat ding start steeds opnieuw op.
Ik praat niet graag over kinderen, maar z'n zoon zei in het Oval Office:
'Hou je mond, hou je verdomde hoerenmond.'
Geen idee of hij 'hoerenmond' zei, al leek het van wel.
Hoe hij ook mag heten. E=MC2. Ik ben niet goed in wiskunde.
Z'n vader komt knettergek naar belangrijke plekken en doet dan zo…
Ik ga de groet niet doen, maar je weet wat ik bedoel. Je weet wel.
'Antisemitische, Semitische, wit-suprematistische comedian…
…gaat op de Hitlergroettoer.'
Met een foto in de krant.
Hij is geen echt mens.
Als ik hem tegenkom, probeer ik z'n gezicht eraf te halen.
Dan zit daar vast die kleine vent uit Men in Black onder.
En dan zegt hij: 'Het geheim van het universum…
…staat op Epsteins lijst.'
'Wat staat er op de lijst?' 'Epsteins lijst.'
'Wat staat er op de lijst?' 'Epstein.'
'Nee.
We komen het nooit te weten.'
Telkens als ik dit doe, voel ik me net Louis Armstrong. Echt.
ik zie groene bomen
en rode rozen
ik zie ze bloeien voor mij en jou
en ik denk bij mezelf
wat een prachtige wereld
Ja, dat was echt super.
Heel cool.
M'n wereld staat volledig op z'n kop, omdat ik nu een baby heb.
Ik zoek nu een moeder voor hem.
Ik ben moslim. Er zijn drie plekken vrij.
Die grap moet ik van m'n vrouw maken. Ze is er dol op. Dat meen ik echt.
Ze is echt dol op die grap.
We waren in Doha en ik trad op voor 5000 mensen.
Voor ik het podium op ging, zei ze dat die grap echt aan zou slaan.
Ik zei: 'Ten eerste weet je niets over stand-upcomedy, oké?
Ten tweede is dit geografisch gezien de slechtste plek voor zo'n grap.'
Ze vroeg waarom en ik zei: 'Omdat alle vrouwen hier zijn.'
Maar ik vertelde de grap voor haar.
En niets, niemand lachte. En ineens hoorde ik…
Ik keek die kant op en het was m'n vrouw. 'Super. Heel erg bedankt, schat.'
Het was niet normaal. Zij was zwanger en ik had alle symptomen. Geschift.
Dat bestaat echt. Het is het couvadesyndroom.
Ik had alle symptomen. Ik was misselijk, had diarree en moest continu overgeven.
Zij was in orde. Ze jogde en deed verdomme aan yoga en zo.
En elke ochtend moest ik overgeven.
Dan kwam ze vragen of ik oké was. 'Ik ben zwanger, heb medelijden.
Doen jouw tieten pijn? Die van mij voelen raar aan.'
Het was niet normaal, maar alle symptomen verdwenen…
…toen ik de hartslag van de baby hoorde. Echt.
Allemaal. Ik was opgelucht. Ik kon weer gaan roken. Godzijdank.
Ik had zoiets van: 'Jij bent zwanger, ik niet.'
Toen maakte ik een afspraak met de dokter en het ziekenhuis…
…en begon zij te praten met de rijke, witte Denise.
En Denise zei: 'Regel een doula, een vroedvrouw…
…en een natuurlijke thuisbevalling.'
Ik zei: 'Vertrouw Denise niet.
Ze draagt binnen schoenen en buiten niet. Je kunt die trut niet vertrouwen.'
We hielden de afspraak bij de dokter aan…
…en gingen naar de doula en de vroedvrouw. Ze waren vermaard.
Maar we kwamen binnen en ze zeiden: 'Welkom bij de verloskundigendienst.'
En het woord verloskundigendienst is een beetje onaangenaam, toch?
Net alsof het om de belastingdienst of zo gaat.
Geen idee, het was gewoon raar. En ze droegen footballshirts…
…met 'nummer 1 in thuisbevallingen' erop.
Ik had zoiets van: 'Gaat het zo? Zet Tom Brady de baby op de wereld?'
We huurden ze in, maar ze hebben me niet voorbereid.
Ze vertelden me niet wat ik moest doen als de weeën begonnen.
Ik hoorde alleen:
Ik dacht dat het spookte. Ik begon te bidden.
God, sta me bij. Er is geen kracht buiten die van God.
Ik brandde wierook en salie. Alles wat ik maar kon.
Ik liep naar binnen en ze had net weeën.
En ik stelde de allerdomste vraag ooit: 'Is het zover?'
Ze zei: 'Wat denk je zelf?'
'Sorry.' Ik pakte de telefoon en zei: 'Hallo, vroedvrouwtrutten, luister.
Ze heeft weeën. Wat moet ik doen?' 'Bel als er vijf minuten tussen zitten.'
Ik zei: 'Fantastisch' en ik hing op.
Ik ging terug en ze had alweer een wee.
Ik begon advies te geven.
Zo van: 'Schat, spreid je knieën. Ontspan je heupen, spreid je knieën.'
En ze zei: 'Je weet niet waar je het over hebt.'
'Klopt. Ik weet niet waar ik het over heb, maar jij wilde dit zo graag.
Een natuurlijke thuisbevalling.
En nu heb je een comedian die je baby op de wereld zet.
'Klop klop, wie is daar?' 'Mo Amer.'
Niet lullig bedoeld, maar spreid je benen, anders komt er niks uit.'
Toen kreeg ze weer een wee en maakte ze zo'n surferachtige beweging…
En ik zei: 'Zo ja, schat, glijd over de golf.'
'Je weet niet waar je het over hebt.'
'Je hebt gelijk.' En dus belde ik die vroedvrouwtrutten:
'Trek de shirts aan, het is tijd voor de wedstrijd.'
En ja, hoor. Ze kwamen opdagen in hun shirts.
De doula en de vroedvrouw kwamen de kamer in.
Even later kreeg ze weer een wee.
En de doula zei: 'Spreid je knieën. Ontspan je heupen.'
En ze zei: 'Waag het niet om wat te zeggen.'
Ik zei dat ik niets zou zeggen en ze begon te surfen.
De doula zei: 'Zo ja. Glijd over de golf.'
Ik kon het niet helpen. Ik zei: 'Zie je nu wel?' En ik vertrok.
Ik ging buiten een joint roken. Dat meen ik.
Ik dacht: dit is heftig. Waar zijn we mee bezig?
Die arme vrouw, 27 uur lang, zonder ruggenprik…
…met de laatste zeven uur zes centimeter ontsluiting.
Ze twerkte zonder dat er muziek op stond. Ze had geen controle meer over haar benen.
'Als je zo blijft twerken, maak ik je weer zwanger.'
Dat heb ik niet hardop gezegd.
Ik gooide het spel ineens om en zei: 'Game over. Ze gaat naar het ziekenhuis.'
De verpleegster vroeg me wat er was.
Ik zei: 'Ze is al 27 uur bezig. Ze zit al zeven uur op zes centimeter.'
'Hoe weet je dat?' 'Ik ben de verpleger.'
Ze zei: 'We moeten haar meteen meenemen. Ze heeft een ruggenprik nodig. Ga weg.'
Ik dacht: fantastisch.
Ik rookte buiten nog een joint. Ik was zo gestrest.
En toen appte ze me vanuit haar bed: 'Mijn God, ik voel me zoveel beter.
Ik heb een wee terwijl ik je app en ik voel er niets van.'
En wat ze toen zei, maakte me echt boos: 'Mijn God, wat waren we dom.'
Ik ging door het lint. 'We? Hoe durf je me erbij te betrekken?
Ik wilde je ervan af laten zien.'
Verwijderen.
Dat was niet de juiste zet.
Ik zei: 'Schat, ik wilde aan je zij staan tijdens je thuisbevalling.
…maar ik wist dat er iets goed mis was toen ik die verdomde footballshirts zag.'
Verwijderen.
'Schat, ik ben blij dat je blij bent.' Dat was de zet.
Ik ging naar haar kamer. We waren allebei high.
Ze zei: 'Hé.' En ik: 'Hé.'
En toen begon ze weer: 'Dit is veel beter. We waren zo dom.'
Ik zei: 'Ja, we waren zo dom.'
Die arme vrouw zat nog op zes centimeter en er verstreek opnieuw bijna zeven uur.
Eindelijk kwam onze dokter en zei ze: 'De baby moet eruit.'
En ik zei: 'Je meent het. Hij moet eruit. Nieuwsflash: de baby moet eruit.
Dat is nu net het doel van dit hele gebeuren.'
Ze zei: 'Rustig. Er is een keizersnede nodig.'
'Als dat het beste is voor m'n vrouw en m'n baby, is dat oké.'
En toen stelde ze een andere dokter voor: 'Hij gaat me helpen bij de operatie.'
Ik bekeek hem en hij had een keppeltje op. En ik zei: 'Ik word erin geluisd.
De Mossad probeert m'n Palestijnse baby af te pakken.'
Ik haat het dat ik zo reageer. En toen zei hij: 'Salam aleikum.'
'Dat is nu net wat ik als Mossadagent zou zeggen.
Aleikum salam.'
Hij kwam naar ons toe en begon met m'n vrouw te praten…
…maar de boodschap was voor mij. Ik ving op wat hij zei:
'Als Marokkaanse Jood ben ik hier om te helpen bij de geboorte van je zoon.
Nogmaals, als Marokkaanse Jood die in God gelooft…
…ben ik hier om te helpen bij de geboorte.'
En ik zei: 'Ik heb je door.
Je zag dat ik Palestijns ben en wilde geen politiek gesprek.
Je zei: 'Salam aleikum', stapte op m'n vrouw af…
…en zei dat je een Marokkaanse Jood bent, uit Noord-Afrika, dus bijna een Arabier.
Een Jood, maar geen zionist.
Dat is prima, maar ik hou je in de gaten, dr. Mossad.'
Toen kreeg ik zo'n one-size-fits-all schort.
Dat is een leugen. Hij past niet iedereen.
Ik liep zo de verloskamer in…
…en ik bekeek de operatie als een psychopaat.
Ze zeiden dat niemand dat ooit had gedaan.
Alsof ik wist wat ze deden.
Zo van: 'Ze heeft twee van die nieren. Schuif ze aan de kant. Haal maar weg.'
Ze haalden m'n zoon eruit: 'Maak een foto.'
Dat wilde ik niet, maar ze bleven maar aandringen.
Ik zei: 'Gast, m'n Palestijne baby heeft veertig uur bij dit checkpoint gewacht.
Er is geen tijd voor foto's.'
Ik maakte hem schoon en bracht hem naar z'n moeder.
Ze huilde en ik dacht dat ik overweldigd zou zijn.
Maar nee, ik voelde niets. Ik probeerde het, maar er gebeurde niets.
Blijkbaar is het zo dat het bij mannen veel later gebeurt.
Gelukkig gebeurde het die avond bij het huid-op-huidcontact.
Ik legde hem op me en barstte in huilen uit.
Ik barstte echt in huilen uit. Zo van: 'Mijn God, het is een echte baby.
Ik moet een spaarrekening openen, habibi.
Papa zal voor je zorgen. Maak je geen zorgen.
Ik heb je vernoemd naar je overgrootvader…
…je opa, je betovergrootvader…
…en je oud-overgroot… Je hebt zeven moslimnamen, habibi.
Het wordt heel zwaar om in de VS op te groeien.
Maar je zult je verleden kennen, habibi.'
De verpleegster vroeg of ik oké was en ik zei: 'Ja, hoor.
Maar in het begin van de zwangerschap had ik alle symptomen…
…misselijkheid, diarree, alles. En tot nu toe voelde ik niets.
Ik krijg nu ineens alles tegelijk op m'n dak.
Ik heb hem vernoemd naar z'n betovergrootvader.
Subhanallah, hij lijkt op z'n overgrootvader.
Je weet niet wat subhanallah betekent. Ik zal je een foto laten zien.'
Ze zei: 'Nee, hij zuigt aan je tiet.' En ik: 'Mijn God.
Laten we hem wat melk geven.'
En zo is m'n zoon Ali geboren.
Kleine Ali Alooshi.
Ik heb hem echt zeven namen gegeven.
Dat was heel bewust, want hij moet z'n verleden kennen.
Dat is erg belangrijk. Heel erg belangrijk.
Vandaar die passage aan het eind van seizoen twee.
M'n leraar vroeg hoe m'n overgrootvader van m'n vaders kant heette.
Dat wist ik niet. Ik had namen, maar ik wist niet wie het was.
Hij zei: 'Dat is je verleden. Hoe makkelijk kun je uitgewist worden?'
Ik dacht: gruwelijk.
Dus besloot ik te achterhalen wat m'n verleden was.
Ik nam dat zo serieus dat aan het einde van seizoen twee…
…elke tussenbeeld in Palestina in ons dorp Burin is gefilmd.
Daar komen we vandaan. Omdat…
Omdat het een soort archief is.
Wat er ook gebeurt, m'n zoon kan dat bekijken en zeggen:
'Dit is m'n verleden'. Snap je? Dat is erg belangrijk.
En ik ben altijd mezelf gebleven.
Ik ben als veertienjarige in het zuiden met stand-up begonnen, oké?
Op de meeste plekken hadden ze nog geen Arabier gezien.
En ik ben mezelf gebleven.
Heel vroeg in m'n carrière zeiden ze dat ik van naam moest veranderen.
'Ga naar L.A. en zeg niet dat je Palestijns bent.'
Dat was belangrijk. Dat kon ik niet. Ik zou mezelf verloochenen.
Maar na 9/11 was ik twee maanden lang Italiaans, oké?
Het was maar een paar maanden lang.
Ik voelde me als een vis op het droge. Veel mensen hier kennen dat gevoel wel.
Ik zat in Koeweit op een Engelse school.
Een Britse school. En ik sprak met een Brits accent.
Toen ik naar Amerika kwam, werd ik meteen in elkaar geslagen.
Ik kwam op school en zei: 'Hallo.' Snap je? Zo ging het.
Ik wist niet wat cool was, wat je wel of niet moest dragen. Niets.
En ik ben zo blij dat twee vrienden me op weg hebben geholpen.
Bruce, een zwarte jongen, en Jose, een Mexicaan.
En Bruce… Ik leerde al snel één ding over zwarte mensen.
Als er iets verteld moet worden en als je de foute kleren aan hebt…
…krijg je op je kop waar de hele school bij is, oké?
Dat wist ik niet. Ik droeg soms de verkeerde schoenen…
…en dan zei Bruce: 'Shit, kom allemaal hierheen.
Jose, kom eens kijken.
Mo heeft Pro Wings van de discountwinkel. Ze kosten 13,99. Hij is arm.'
En ik zei: 'O, ben ik arm?' Snap je wat ik bedoel?
Jose was wat minder hard. Hij was aardiger als ik iets fout deed.
Als ik iets fouts aan had, kwam Jose naar me toe en zei hij:
'Je ziet eruit als een watje.
Wie heeft je in godsnaam aangekleed?
Ik krijg zin om je in elkaar te slaan, gast.
We kunnen vandaag niet samen spelen, oké?
Morgen misschien?
Ik loop nu weg. Geef me geen boks, oké?'
Zo ging het.
Ik wist niet dat Brits-Engels erg anders dan Amerikaans-Engels was.
Dus verpestte ik het vrij regelmatig voor mezelf.
M'n broer gaf me een katje om me te helpen met PTSS.
Het probleem was dat ik Brits-Engels sprak en thuis nooit 'kat' zei.
Ik zei altijd: 'Kom hier, poesje.'
En niemand corrigeerde me thuis. Ik zei: 'Kom hier, poesje.'
Dus ik besloot om het in de pauze tegen m'n vriend Bruce te vertellen.
Ik liep naar hem toe en ik zei: 'Bruce, raad eens.'
En Bruce zei: 'Wat?'
'Ik heb een poesje. Fantastisch, toch?'
En hij: 'Wat zei je, gast? Volgens mij heb ik het fout gehoord.'
'Ik heb een pluizig poesje, wil je het zien?'
En Bruce zei onmiddellijk: 'Kom allemaal even hierheen.
Jose, kom eens kijken.'
Hij vroeg waar iedereen bij was: 'Mo, heb je een poesje?'
'Ja, ik heb een poesje. Fantastisch, toch?'
En Jose draaide compleet door: 'Wat, gast? Serieus? Heb je een vagina?
We zijn al zo lang vrienden en ik wist niet dat je een vagina had?
Meen je dat echt? Niet te geloven.'
Toen pauzeerde hij even en vroeg hij of hij het mocht zien.
En ik was zo naïef, ik wist niet beter: 'Kom langs als je m'n poesje wilt zien.'
Verschrikkelijk traumatiserend.
Ik ben erg jong met stand-up begonnen en ik heb door het hele zuiden getoerd.
En ik ben bloedserieus. Ik was meestal de eerste Arabische persoon die ze zagen.
De mensen waren geschokt in het zuiden. Ze kwamen vragen of ik echt Arabisch was.
'Je ziet er zo niet uit.'
Moet ik soms een kameel bij me hebben?
Is dat een van de dingen waaraan je Arabieren herkent?
'Pardon, maak plaats voor m'n kameel. Ik ben gewoon Arabisch.
Niet aaien, hij bijt.' Snap je wat ik bedoel?
Het is zo vreemd.
Ik trad al op voor 9/11…
…en na 9/11, rond 2003, werd ik gebeld om op te treden in Houma, Louisiana.
Dat is vlak bij New Orleans. Diep op het platteland bij de Cajuns.
Een vent belde me op en zei: 'Hallo, spreek ik met Mo Amer?'
'Ja, dat ben ik.'
'Ik heb veel goede dingen over je gehoord, gozer.'
Hij zei: 'Luiter.'
Die man heeft in het hele gesprek geen S uitgesproken.
Hij zei: 'Luiter, ik heb een club. Het Lanyard Mu-iekcafé.
Ik vroeg: 'Muziek?' 'Ja, Mu-iekcafé.'
'We gaan op woendagavond aan comedy doen.'
'Op woensdagavond?'
'Ja, op woendagavond.'
Hij zei: 'Kom hierheen. Ik heb één hotelkamer met twee bedden.
Neem je eigen voorprogramma mee.'
Ik vroeg hoeveel hij zou betalen.
'Duizend dollar.'
En ik zei: 'Shit, ik kom eraan.'
M'n kameel en ik gingen naar het oosten.
Ik was erg opgewonden.
Duizend dollar in één nacht in 2003. Dus ik belde m'n vriend Gary Bell…
…een comedian die op de grens van Texas en Louisiana woont.
En hij praat zo.
Ik boekte hem niet omdat hij grappig is. Hij is vreselijk en wordt nooit beroemd.
Dit is z'n beroemdste moment, nu ik hem hier afkraak.
Maar ik nam hem mee om me te beschermen.
Als er iets voorviel, kon hij zeggen dat ze me met rust moesten laten:
'Hij is een normale Mohammed.'
Dat was de enige reden, en dat wist hij.
We kwamen aan, checkten in bij het hotel en gingen naar het Lanyard Mu-iekcafé.
Gary Bell begon en ze haatten hem meteen.
Een vent zei: 'Wie heeft die klootzak geboekt?'
Gary werd bang en wou sympathie creëren. Hij vroeg of ze wel eens gingen jagen.
En een vent zei dat hij hem zo van het podium ging jagen.
Ik moest de microfoon van Gary afpakken.
Dat was de enige keer dat ik dat heb gedaan.
Mijn set sloeg aan en ik dacht: het ligt niet aan het publiek, Gary.
Ik kwam van het podium af en kreeg 1000 dollar.
Ik dacht: ik ben rijk.
En toen ik me omdraaide, zag ik een rechercheur en een agent.
En de rechercheur zei: 'Kom hier, jongen.'
En historisch gezien volgt er daarna nooit iets positiefs.
En in dit geval ook niet, oké?
Hij vroeg: 'Mag ik je rijbewijs?' Dus gaf ik dat aan hem.
Hij gaf het door:
'Rijbewijsnummer één, twee, zeven, negen, zeven, zes, twee, zeven.'
En de dame antwoordde meteen: 'Ja, dat is ie.'
En ik: 'Is ie dat?'
'Ja, jij bent het.' 'Ben ik het?'
'Ja.' 'Zeker weten?' En zij: 'Ja, jij bent het.'
'Wie ben ik, wie ben jij, wie zijn wij? We zijn allemaal één, toch?'
'Nee, gast, je bent alleen.' Ik dacht: shit.
Hij nam me mee naar buiten en daar wachtten een tiental agenten.
Zes politiewagens met zwaailichten aan. De mensen begonnen naar buiten te komen.
Een andere agent kwam aanrijden, opende z'n raam en vroeg: 'Is hij het?'
En ik vroeg: 'Ben jij dat, Jebediah?' Wat was er in godsnaam aan de hand?
Een andere rechercheur kwam op me af en vroeg wat ik in Houma, Louisiana deed.
En ik stond daar naast het uithangbord. 'Vandaag om 20.00 uur: Mo Amer.'
Met m'n foto erop. En ik zei: 'Ik weet niets over je vorige onderzoeken…
…maar dit is je slechtste speurwerk ooit.'
Iemand uit het publiek zei: 'Laat hem met rust. Hij was grappig.'
En iemand anders: 'Pak liever die verdomde Gary Bell op.
Hij doet zich voor als comedian.'
En toen dacht ik: waar is Gary?
Dat was nu net zo'n moment waarvoor ik die vent had meegenomen.
En hij was nergens te vinden.
Toen vroeg de agent wat ik in Japan en Korea had gedaan.
En ik zei: 'Ho eens even. Hoe weet jij dat ik in Japan en Korea ben geweest?
En hij zei dat ze m'n kamer doorzocht hadden.
Ik zei: 'Shit, je hebt de kamer doorzocht.
Je zult versteld staan, maar er is buiten Houma een hele wereld.
Als kind wilde ik comedian worden en zo ben ik in Japan en Korea beland.
De meeste shows waren voor Amerikaanse troepen.
Na 9/11 was ik zo bang om mezelf te zijn.
Als ik mezelf kon zijn tegenover hen, kon dat tegenover iedereen.
Dat deed ik daar.'
Hij stond paf en ik zei: 'Je denkt dat ik een terrorist ben.
Je denkt dat ik Houma, Louisiana heb uitgekozen…
…van alle doelwitten…
Luister, als ik een terrorist zou zijn en met een bom naar Houma zou komen…
…zou ik niet weten wat ik hier op zou moeten blazen, oké?
Ik zal eerlijk zijn, het is net of alles al opgeblazen is.
Als hier een bom zou afgaan, zou dat de boel opknappen.
En dan zou het crackprobleem hier opgelost zijn.'
En de agent zei: 'Ja, we hebben een crackprobleem.'
Hij gaf me een vuilniszak met m'n spullen en stuurde me naar de andere agent.
Hij moest me naar het hotel brengen.
Terwijl we wegliepen, dook Gary op uit de struiken achter de club.
Ik vroeg waar hij in godsnaam gebleven was.
En hij zei heel serieus: 'Ze proberen me te vermoorden.'
Ik zei: 'Ik vermoord je zo. Stap in.'
Gek genoeg voelde ik me rotter voor hem dan voor mezelf.
We stapten in en hij bracht ons terug.
Toen we aankwamen, bood de agent excuses aan.
Hij zei: 'Het spijt me zo dat dit je is overkomen.
Maar het was niet onze fout. Het hotel had de politie gebeld.'
Ik zei: 'Agent, Gary, we gaan het hotel in en we gaan op die bewaker af.'
En ik stormde agressief naar binnen: 'Wie heeft hier de politie gebeld?'
Er kwam een dame in een bewakingsjasje tevoorschijn.
De meeste van haar voortanden ontbraken.
En telkens als ze wat zei, blies of floot ze maar raak.
Ik vroeg waarom ze gebeld had en ze zei: 'Wacht even.
Wacht even.'
'Kijk je naar het basketbal of zo? Wat is er aan de hand?'
Net sneakers op een houten vloer. Ik snapte er niets van.
'Wacht even.'
Er doken ineens zwerfhonden op. Ik vroeg van wie ze waren.
Ik vroeg waarom ze gebeld had en ze zei: 'Nou, ik zag de naam Mohammed…
…en ik dacht: hé, we hebben terroristen.'
Ik vroeg: 'Was dat alles?
Je zag de naam Mohammed en dus hadden we hier terroristen?'
En toen vroeg ze: 'Wie fluit daar?'
Ik dacht: oké…
Goed.
'Sorry, maar je mag de politie niet bellen enkel en alleen vanwege iemands naam.
Je moet echt bewijs hebben.
Sorry dat ons land je in de kou liet staan en jij nu alles wat op tv komt gelooft.
Ze willen nu net dat we verdeeld zijn, zodat ze ons kunnen overmeesteren.'
Helaas hoorde ze dat niet.
Ze zei: 'Wacht eens even, ik zag de naam Mohammed…
…en ik dacht: hé, we hebben een terrorist.'
Ik keek de agent aan en ik zei: 'Je hebt echt een crackprobleem.'
Hij keek me aan en zei: 'Ik bedenk net iets.'
En ik dacht: wat kan hij nu nog bedacht hebben?
'We hebben alles doorzocht.' 'Dat had je al gezegd.'
'Het zat me dwars, maar nu snap ik het.'
Hij keek Gary aan en zei: 'De pornoblaadjes zijn van jou, hè?'
Ik keek hem aan en vroeg: 'Heb je pornobladen bij je?
We delen een kamer. Wat ben jij smerig.'
Ik liep de kamer in en alles lag overhoop, behalve Gary's bed, dat opgemaakt was.
En daar lagen alle pornoblaadjes om ons te laten weten…
…dat ze wisten wat wij queers daar deden.
Ik keek en ik telde twaalf blaadjes. 'Heb je twaalf pornoblaadjes meegenomen?
Gast, hoe vaak wilde je je vanavond aftrekken?
Godzijdank heeft ze de politie gebeld.
Ze heeft een andere terroristische aanslag gestopt.'
Maar ik werd altijd verdacht van terrorisme.
Tot ik m'n TSA PreCheck kreeg.
Voor wie niet weet wat een TSA PreCheck is…
Je gaat naar de bewaking op het vliegveld, geeft ze 100 dollar, vult de papieren in…
…en wordt niet langer van terrorisme verdacht.
Het is algemeen bekend dat terroristen paperassen haten.
En ik ben zo opgelucht, want de douane is erg agressief.
Geen idee waarom ze zo schreeuwen:
'Haal je laptop eruit. Stop hem in een apart vakje, oké?
En jij duwt hem erin. Ik niet. Jij duwt hem erin.
Tot hij er helemaal doorheen is. Trek je schoenen uit.'
En zorg ervoor dat je geen water meeneemt. Mijn God, als je dat doet, doen ze zo:
'Acqua Panna? Wat is daar nu mis mee?'
'Dat mag niet mee.' Ze fucken met je en lopen wat verder.
Ze zeggen: 'Dit mag je hier niet drinken, maar hier eventueel wel.
En je wilt het niet verspillen, dus waterboard je jezelf maar.
'Sorry, ik heb een liter bij me. Kom op, ga maar voor.'
Ik heb ze een oude, witte vrouw in een rolstoel op haar kop zien geven.
Ze had appelsap en ze vielen haar aan: 'Je mag dit niet meenemen.'
En ze zei: 'Maar ik heb het nodig voor m'n diabetes.'
Ik had zoiets van: 'Ho eens even.'
En ze gooiden het agressief weg.
'Hou je mond, hoer. Vandaag niet, Al Qaida.
Vandaag niet, Osama.' En ik zei: 'Ze heeft appelsap nodig, geef het haar.'
Een soortgelijk scenario: een oude man in een rolstoel.
Hij had een beroerte gehad of zo.
Hij had moeite om te lopen en ze stuurden hem door het poortje.
Hij liep daar zo en ze zeiden: 'Doe je armen omhoog.'
Hij pakte z'n rechterarm beet met z'n linkerhand, tilde hem op…
…en die vent zei: 'Niet bewegen.'
Ik dacht: ik schiet iedereen dood.
Ik schiet iedereen dood. De douane heeft me geradicaliseerd.
En waarom zijn ze dol op 100 milliliter? Dat wil ik echt weten.
Dan doen ze zo.
'Wat is er?' 'Hier staat 120 milliliter.'
'Hij is bijna op. Wat is het probleem?'
'Dat boeit niet, hier staat 120 milliliter.'
Kan er een bom van worden gemaakt of zo? Is dat het probleem?
Er is geen regel voor het aantal flesjes van 100 milligram dat je mee mag nemen.
Technisch gezien kun je alles later mixen.
Alsjeblieft, doe dat niet.
'Antisemitische, Semitische terrorist promootte gisteravond in Washington D.C…
…het maken van vloeibare bommen in het Warner Theatre.'
'Mo, wat is je reactie?' 'Wacht even. Myrtle?'
'Wacht even, klootzak.'
En ze zei: 'Dat was je verdiende loon, klootzak.'
Misschien is dat wel waar.
Misschien is er daarom nu meer sprake van racisme.
Wellicht vrezen witte mensen dat zo.
Niet de witte mensen hier. Knuffel een wit mens.
Knuffel een wit mens naast je. Ik doel niet op jullie.
Maar echt, zijn ze daar bang voor?
Want we weten wat er is gebeurd met de autochtone bevolking in Amerika…
…met Afro-Amerikanen en de slavernij, met Chinezen en de spoorwegen.
Wat hebben de Mexicanen gedaan?
Ze kwamen gewoon terug. Ze kwamen hiervandaan.
En ze zeggen dat DNA traumatische herinneringen bevat.
Ze weten niet waarom ze komen.
Ze zeggen: 'Ik weet niet waar ik heen ga, pero necesito, gast.
Ik moet er gewoon heen.
Ik heb niets gedaan. M'n overgrootvader is iets vergeten.'
Moslims in allerlei soorten, maten en kleuren worden gediscrimineerd.
Wie zijn de volgenden? Witte mensen. Ze vrezen dat zij er last van krijgen.
Misschien stellen ze zich voor…
…dat een witte man een restaurant in gaat en er een zwarte man achter de bar staat.
Dat hij binnenkomt en om een stukje pecantaart vraagt.
En dat de zwarte man dan zegt: 'We bedienen mensen zoals jij hier niet.
O, wil je de manager spreken? Jose.'
En Jose vraagt: 'Wat doe je hier, gringo? Je mag hier niet gezien worden.
Er komen zo echte klanten aan.
Jakkes, vato. Kom op, zeg.
Wil je de eigenaar spreken? Hij is Chinees. Ze bezitten nu alles.'
En de witte man zegt dan: 'Rot een eind op'. En hij vertrekt.
Niemand is beter dan een ander. Niemand.
Niemand.
Het lijkt wel alsof de geschiedenis zich telkens weer herhaalt.
M'n moeder zei onlangs tegen me, en dit schokte me echt:
'Ik heb het gevoel dat ik hetzelfde leven als m'n oma leid.'
En dat was een klap voor me.
En tegen de tijd valt niets in te brengen.
De tijd verstrijkt en de tijd vliegt.
Je kunt niet terug in de tijd.
Sommige mensen willen tijd goedmaken.
Je kunt geen tijd goedmaken.
Je kunt tijd maken, maar er is nooit genoeg tijd.
Een vriend van me geeft geen moer om tijd. 'Ik ga de tijd doden.'
'Ga je de tijd doden? Er is geen tijd om te doden.'
'Ik ga Love Island kijken.' 'Love Island?'
Voor ik het wist, ging ik erin op en vroeg ik me af waarom Huda dat deed.
'Huda, waarom nu toch?
Wees niet jaloers, je hebt net je hart bij Jeremiah uitgestort.
Iedereen zoent met elkaar.
Chelley en Ace hebben niets met elkaar. Ze doen het alleen voor het geld.'
Ik dacht: mijn God, veertig afleveringen, veertig uur, wat een tijdverspilling.
Je wilt je tijd niet ver vooruit zijn. Want dan ben je waarschijnlijk dood.
Bij iedereen die jong sterft, zegt men dat hij z'n tijd ver vooruit was.
'Hij was z'n tijd ver vooruit.
Hij zat zo ver in de toekomst dat hij gestorven is.'
Jimi Hendrix, Bob Marley, Amy Winehouse, Chris Farley.
Ze waren allemaal hun tijd vooruit.
Jeffrey Epstein.
Hij zat een tijdje vast op de foute plek op het foute moment.
Die hele situatie is een tikkende tijdbom.
Het lijkt eeuwig te duren voor akelige mensen sterven.
En als ze dan eindelijk sterven, zegt iedereen: 'Dat werd hoog tijd.
Ik dacht dat die klootzak nooit zou sterven.
Dat hij alle tijd van de wereld had.
Maar het gebeurt te zijner tijd. Je kunt nooit aan de tijd ontkomen.'
Sommige mensen zeggen: 'Mo, je bent je tijd ver vooruit.
De eerste Arabisch-Amerikaanse comedian met een special.
Je droeg een keffiyeh in je eerste special.
Je hebt de eerste Palestijns-Amerikaanse tv-serie gemaakt.'
Ik zei: 'Nee. Ik wil m'n tijd niet vooruit zijn.
Ik wil precies op tijd zijn, op het juiste moment op de juiste plek.
Ik wil tijdig en tijdloos zijn.
Ik wil net op tijd zijn, met nog genoeg tijd over.
Zodat ik tijd kan doorbrengen met naasten, met mensen die voor me klaar zullen staan.
Zodat ik niet terug in de tijd hoef of tijd hoef in te halen.
Ik kan gewoon aanwezig zijn op dit moment in de tijd.
Dus als het je echt iets kan schelen, check je op z'n tijd of alles oké is.
M'n moeder zegt altijd tegen me: 'Laat het me zien als je van me houdt.'
En daarom frustreert DJ Khaled me zo. Echt.
Ik meen het, hij is Palestijns. Hij is een van ons.
En in deze ongekende tijden gaat hij niet met de tijd mee…
…maar loopt hij achter.
En voor hem is het altijd etenstijd.
Ja, ik ben een dikzak die een ander dik noemt.
Ik wou dit niet zeggen. Wie heeft het in m'n hart gestopt? God.
Maar er zijn nog veel meer mensen die niet meegaan met de tijd.
Ik zal geen namen noemen. Seinfeld.
Ik geloof dat hij gezegd heeft dat hij niets om Palestina geeft.
Jerry, ik geef om iedereen.
En het is beter om de tijd te doden dan mensen te doden in je tijd.
'Festivus voor de rest van ons.'
Ik keek die serie toen alles veel simpeler was.
Wat wil het zeggen als men youtubers meer vertrouwt dan The New York Times?
Welkom bij Real Time met Mo Amer.
Sorry dat ik dit zeg, maar we gaan allemaal dood.
We gaan allemaal dood. We zijn hier maar voor een beperkte tijd.
Tijd is van cruciaal belang. Ik kan nog lang doorgaan.
Maar helaas zit m'n tijd er bijna op.
Want het is primetime, de klok tikt en elke seconde telt. Het zit er bijna op.
En in dit leven krijg je geen extra tijd.
Je moet onthouden bij welke persoon de tijd vliegt.
Voor je het weet is de tijd om. We zijn niet tijdloos, maar tijdelijk.
En nu zit de tijd er bijna op. Het is een race tegen de klok.
Het is hoog tijd, de beslissende tijd, het einde der tijden.
Tot de volgende keer. Myrtle?
'Bevrijd Palestina.'
Heel erg bedankt, Washington D.C.
Ik hou zielsveel van jullie.
Heel erg bedankt voor jullie komst.
Bedankt.
Ik ben zo dol op jullie. Dit betekent erg veel voor me.
Hoe gaat het? Het is geweldig om hier te zijn.
Dat zeggen ze altijd, hè?
Dat zeggen ze altijd, maar ze menen het niet. Ik wel.
Mam, je bent m'n inspiratie. Stephanie, ik hou van je.
Voor m'n broer en zus. Je was je tijd zo ver vooruit. Ik mis je.
Vertaling: Robby van den Hoek