1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,833 --> 00:00:11,833
("อารมณ์ขันคือพรอันยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ"
มาร์ค ทเวน)

4
00:00:32,208 --> 00:00:36,500
(ทรัมป์ปอดแหกเสมอ)

5
00:00:43,416 --> 00:00:46,458
(วอร์เนอร์เธียเตอร์)

6
00:01:01,333 --> 00:01:07,166
{\an8}(โม เอเมอร์: โลกนี้มันป่วง)

7
00:01:07,250 --> 00:01:11,916
{\an8}ขอเสียงให้กับเขาผู้นี้หน่อย โม อาแมร์

8
00:01:12,000 --> 00:01:13,541
ช่างหัวดีเจคาเลด

9
00:01:16,583 --> 00:01:17,416
ใช่

10
00:01:21,916 --> 00:01:23,000
ไบทีแซ็ก

11
00:01:23,583 --> 00:01:24,708
ไบทีแซ็ก

12
00:01:26,791 --> 00:01:27,791
ไบทีแซ็ก

13
00:01:29,333 --> 00:01:30,416
เอาจริงๆ นะ

14
00:01:31,250 --> 00:01:34,625
ผมเคยพูดไปในตอนพิเศษคราวก่อน
และมันแปลว่า "ไปตายซะ"

15
00:01:34,708 --> 00:01:36,958
ถ้าคุณยังไม่ได้ดู มันแปลว่า "ไปตายซะ"

16
00:01:37,583 --> 00:01:41,000
ผมคิดจริงๆ นะว่าจะไม่มีวันพูดถึงมันอีก
แต่พูดตามตรงนะ

17
00:01:41,083 --> 00:01:44,583
ผมไม่เคยคิดเลย เพราะผมโดนคนพูดว่า
ไบทีแซ็กใส่เป็นประจำอยู่แล้ว

18
00:01:45,166 --> 00:01:48,916
และเป็นชาวเม็กซิกันเสมอ เป็นคนเม็กซิกันตลอด

19
00:01:49,000 --> 00:01:51,750
อาจเป็นตอนที่ผมเดินอยู่ตามถนน
แล้วเขาก็แบบ "เฮ้ย โม"

20
00:01:51,833 --> 00:01:54,291
ผมก็จะแบบ "อย่าหันหลังกลับไปนะ โม
อย่าหันไป"

21
00:01:54,375 --> 00:01:57,291
"ไม่เอาน่า พวก
ฉันเป็นแฟนตัวยงของนายนะ วาโต"

22
00:01:57,375 --> 00:01:59,416
พอหันกลับไป เขาก็แบบ "ไปตายซะ ไอ้เวร"

23
00:01:59,500 --> 00:02:00,666
ผมก็แบบ "โอ้ ไม่นะ"

24
00:02:01,375 --> 00:02:03,625
"ทำไมล่ะ โฮเซ่ ทำไม"

25
00:02:04,958 --> 00:02:07,833
แต่ดีเจคาเลด สมควรโดนไบทีแซ็กแล้ว

26
00:02:07,916 --> 00:02:10,791
ไบทีแซ็ก 100 เปอร์เซ็นต์

27
00:02:15,000 --> 00:02:16,916
น่าเสียดายนะ เขาเป็นพวกเดียวกับเรา

28
00:02:17,000 --> 00:02:19,583
เขาเป็นชาวปาเลสไตน์ แต่เงียบกริบ

29
00:02:19,666 --> 00:02:23,208
เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยซ้ำ
ซึ่งยิ่งปวดใจขึ้นไปอีก

30
00:02:23,291 --> 00:02:26,416
ผมยังติดตามเขาบนอินสตาแกรมนะ
ผมยังตามไอจีเขาอยู่

31
00:02:26,500 --> 00:02:28,375
แต่หลายคนก็ยังทักมาหาผม

32
00:02:28,458 --> 00:02:31,375
"ทำไมยังตามไอจีดีเจคาเลดอยู่ล่ะ"

33
00:02:31,458 --> 00:02:33,458
ผมก็ตอบไปว่า "ผมต้องตามดูว่าเขาทำอะไร

34
00:02:34,000 --> 00:02:36,750
จะได้เก็บมาล้อได้ถูก มันสำคัญมากนะ"

35
00:02:39,083 --> 00:02:42,708
และผมเป็นพวกตระหนักรู้ในตัวเองสูงเวอร์
ผมตระหนักรู้ตัวเองสูงมาก

36
00:02:42,791 --> 00:02:46,458
แต่ทุกครั้งที่เห็นเขาบนอินสตาแกรม
ผมก็แบบ "ไอ้อ้วนเอ๊ย

37
00:02:46,541 --> 00:02:49,541
ไอ้แก่อ้วน ไอ้อ้วนเวร ไอ้โคตรอ้วน

38
00:02:49,625 --> 00:02:52,541
ไอ้แก่อ้วน นังอ้วน ไอ้กร๊วกอ้วน ไอ้โคตรอ้วน

39
00:02:52,625 --> 00:02:55,875
ไอ้อ้วนกินมักลูบาได้ทั้งวี่ทั้งวัน

40
00:02:55,958 --> 00:02:59,500
แกมีนมอยู่ด้านข้างได้ยังไง
ใครเขามีนมอยู่ด้านข้างบ้าง

41
00:02:59,583 --> 00:03:02,500
ไอ้อ้วนนมเอียงข้าง ดูหัวนมอีกข้างนั่นสิ

42
00:03:02,583 --> 00:03:04,416
อีกข้าง หัวนมก็อีกอัน"

43
00:03:06,208 --> 00:03:08,000
เพื่อนผมบอก "เฮ้ย แกก็อ้วนเป็นหมูนะ"

44
00:03:08,083 --> 00:03:10,708
ผมก็เถียงนะ "ถึงจะเป็นหมู
ฉันก็เป็นหมูที่แข็งแรงโว้ย"

45
00:03:11,625 --> 00:03:14,291
"ฉันยกน้ำหนักได้ 136 กิโลกรัม
หมอนั่นมีปัญญายกแค่แซนด์วิช

46
00:03:14,375 --> 00:03:16,541
ไอ้แก่อ้วน ไอ้ไขมันจุกสมอง"

47
00:03:17,208 --> 00:03:19,458
เพราะเราต้องพูดอะไรสักอย่างสิ

48
00:03:19,541 --> 00:03:21,708
เราต้องพูดอะไรบ้าง จะเงียบไม่หือไม่อือไม่ได้

49
00:03:21,791 --> 00:03:25,500
สิ่งที่เราพูดและเวลาที่เราพูด
นั่นแหละสำคัญ จริงไหม

50
00:03:25,583 --> 00:03:29,708
ตอนที่ผมเขียนซีซันสอง
เรากลับมาจากการประท้วงวันที่ 1 ตุลาคม

51
00:03:29,791 --> 00:03:32,625
แล้วก็เกิดเหตุการณ์วันที่ 7 ตุลาคม
และทุกอย่างก็โกลาหลไปหมด

52
00:03:32,708 --> 00:03:35,833
ผมตัดสินใจมาดีซี ไปร่วมการชุมนุมของเจวีพี

53
00:03:35,916 --> 00:03:38,916
ซึ่งคือกลุ่มจิวอิชวอยซ์ฟอร์พีซ
คนหนุ่มสาวจำนวนมาก…

54
00:03:40,291 --> 00:03:41,291
ใช่แล้ว

55
00:03:42,541 --> 00:03:45,333
มันสุดยอดไปเลย ชาวยิวหนุ่มสาวพวกนี้น่ะ

56
00:03:45,416 --> 00:03:48,041
และหนุ่มสาวชาวปาเลสไตน์
พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง

57
00:03:48,125 --> 00:03:51,166
แล้วผมก็ไปถึงหน้ารัฐสภา
พวกเขาก็แบบ "จะพูดอะไรหน่อยไหม"

58
00:03:51,250 --> 00:03:54,958
ผมเลยตอบว่า
"เอาจริงๆ นี่ก็ไม่ใช่เวทีที่ผมคุ้นเคย

59
00:03:55,041 --> 00:03:56,291
บอกตรงๆ เลย"

60
00:03:56,375 --> 00:03:59,333
ผมบอกไปว่า "ผมจะขึ้นคนสุดท้าย"
ไม่มีใครอยากขึ้นช่วงกลางๆ หรอก

61
00:03:59,416 --> 00:04:02,250
แล้วคนที่ตามหลังมาโพล่งว่า
"ช่างมัน ฆ่าพวกมันให้หมด"

62
00:04:04,166 --> 00:04:06,041
แบบนั้นคงได้ขึ้นหน้าหนึ่งวันถัดไป

63
00:04:06,125 --> 00:04:09,458
"เมื่อคืนตลกเชื้อสายเซมิตที่ต่อต้านยิว

64
00:04:10,208 --> 00:04:14,500
ไปร่วมชุมนุมต่อต้านยิวของชาวเซมิต
ที่วอชิงตัน ดี.ซี."

65
00:04:15,625 --> 00:04:17,416
แต่ผมอยากใช้ศิลปะของผม

66
00:04:17,500 --> 00:04:20,375
เพราะผมรู้สึกว่าเดี่ยวไมโครโฟน
เป็นศิลปะรูปแบบสุดท้ายที่ยังเป็นอิสระ

67
00:04:20,458 --> 00:04:23,916
ผมเลยโทรไปที่ดี.ซี.อิมโพรฟ

68
00:04:24,000 --> 00:04:26,250
และขอว่า "ฟังนะ ผมอยากขอใช้สถานที่

69
00:04:26,333 --> 00:04:29,291
ซึ่งผมเคยขึ้นแสดงและขายตั๋วหมดเกลี้ยง
มาร้อยกว่ารอบตลอดอาชีพนี้"

70
00:04:29,375 --> 00:04:32,416
และพวกเขาปฏิเสธผม ผมนี่แบบ "เวรแล้ว"

71
00:04:32,500 --> 00:04:34,125
ผมมองหน้าผู้จัดการของผม แล้วก็…

72
00:04:34,208 --> 00:04:36,958
"ฉันไม่สนหรอก หาสถานที่ให้หน่อย ที่ไหนก็ได้"

73
00:04:37,041 --> 00:04:38,875
เรื่องที่โคตรจะย้อนแย้งของสถานการณ์นี้คือ

74
00:04:38,958 --> 00:04:41,083
สถานที่ที่ยอมให้ผมทำในสิ่งที่ผมจำเป็นต้องทำ

75
00:04:41,166 --> 00:04:43,291
คือบาร์เบียร์เยอรมันของชาวเกย์

76
00:04:46,125 --> 00:04:49,000
พวกเขาแบบ "โอ้ ได้เลย
เรารักโม เอเมอร์ เชิญเลย เชิญ

77
00:04:49,083 --> 00:04:51,041
มานี่มา โอ้ เย่

78
00:04:52,541 --> 00:04:55,041
ขอกอดที คุณน่ากอดจัง ใช่ ดีจัง"

79
00:04:55,625 --> 00:04:58,125
เขาบอกว่า "ใช้ชั้นใต้ดินของเรา
วันจันทร์กับวันอังคารนะ

80
00:04:58,208 --> 00:05:01,291
แต่วันพุธ ร้านเรามีคนจองเต็มแล้วนะจ๊ะ"

81
00:05:01,375 --> 00:05:04,500
ผมก็แบบ "ไม่ต้องบอกผมนะว่า
เกิดอะไรขึ้นที่นี่บ้างวันพุธ"

82
00:05:05,375 --> 00:05:07,583
แต่ผมทำมัน อัดไว้ แต่ไม่ได้ปล่อยออกมา

83
00:05:07,666 --> 00:05:09,583
เพราะมันอัดแน่นด้วยความโกรธ อารมณ์เอ่อท้น

84
00:05:09,666 --> 00:05:12,000
ผมเลยตัดสินใจจะโฟกัสกับรายการเดียว

85
00:05:12,083 --> 00:05:14,750
ของชาวปาเลสไตน์-อเมริกันที่มีในทีวี

86
00:05:14,833 --> 00:05:16,625
นั่นแหละสิ่งที่ผมอยากทุ่มความสนใจให้

87
00:05:18,583 --> 00:05:19,416
ตลอดไป

88
00:05:21,041 --> 00:05:24,416
ผมทุ่มสุดตัว ทุ่มทั้งหัวใจและจิตวิญญาณลงไป

89
00:05:24,500 --> 00:05:27,375
ในขณะเดียวกัน
ผมก็ไปจัดการแสดงป็อปอัปส์ในฮิวสตัน

90
00:05:27,458 --> 00:05:30,583
เป็นการแสดงเล็กๆ
เพื่อได้เห็นว่าชุมชนต้องพบเจออะไรบ้าง

91
00:05:30,666 --> 00:05:32,416
และสิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจคือ…

92
00:05:32,500 --> 00:05:36,583
คนขาวหัวร้อนพวกนี้แย่งซื้อตั๋วกันเพียบ

93
00:05:36,666 --> 00:05:40,125
คืนหนึ่ง ผมออกไปเดี่ยว
ผมยังไม่ทันได้จับไมค์ด้วยซ้ำ

94
00:05:40,208 --> 00:05:42,875
สุภาพสตรีคนหนึ่งตะโกนว่า
"บอกพวกเขาไปเลย ที่รัก

95
00:05:44,500 --> 00:05:47,208
บอกพวกเขาไปเลยว่ารู้สึกยังไง

96
00:05:47,833 --> 00:05:49,333
พวกเขาบอกให้ฉันไปหาข้อมูล

97
00:05:49,416 --> 00:05:51,291
ฉันหาข้อมูลมาเรียบร้อยแล้ว"

98
00:05:51,375 --> 00:05:52,833
อิสราเอลทำพลาดมหันต์

99
00:05:52,916 --> 00:05:56,541
ตอนนี้พวกคนขาวหัวอนุรักษ์ยังหันมา
สนับสนุนปาเลสไตน์เลยเหรอ บ้าไปแล้ว

100
00:06:05,083 --> 00:06:07,250
ผมถึงกับต้องถามเลย "คุณผู้หญิงชื่ออะไรครับ"

101
00:06:07,333 --> 00:06:10,125
เธอตอบว่า "เมอร์เทิล"
ผมก็แบบ "เมอร์เทิลเหรอ"

102
00:06:11,083 --> 00:06:12,291
"สุดยอด เมอร์เทิล

103
00:06:12,375 --> 00:06:15,000
ผมจะพาคุณไปร่วมการสัมภาษณ์ทั้งหมดของผม

104
00:06:15,083 --> 00:06:17,333
จากนี้ต่อไปตราบจนผมจะหมดลมหายใจเลย"

105
00:06:18,166 --> 00:06:20,000
โดยเฉพาะการสัมภาษณ์พวกนี้

106
00:06:20,083 --> 00:06:22,708
ที่บางครั้งนักข่าวก็พยายามหลอกล่อ
ให้เราพูดอะไรผิดพลาด

107
00:06:22,791 --> 00:06:26,416
อย่างไปนั่งอยู่ตรงนั้น แล้วแบบ
"โม ก่อนเราจะพูดคุยกันเรื่องซีซันสอง

108
00:06:26,500 --> 00:06:28,458
คุณประณามฮามาสไหม"

109
00:06:29,041 --> 00:06:31,291
ผมก็จะแบบ "แป๊บนะ เมอร์เทิล ทางนี้เลยครับ"

110
00:06:33,750 --> 00:06:36,208
"จัดให้เลย โมฮัมเหม็ด
เดี๋ยวฉันจัดการให้ ที่รัก

111
00:06:37,333 --> 00:06:40,416
คุณพยายามหลอกถาม
เจ้าหนูโมฮัมเหม็ดของฉันสินะ

112
00:06:40,500 --> 00:06:42,750
อาฮะ นั่นมันคำถามหลอกชัดๆ
เป็นคำถามกับดักเห็นๆ

113
00:06:42,833 --> 00:06:44,458
ตอบยังไงก็มีแต่เสียกับเสีย

114
00:06:44,541 --> 00:06:47,375
อาฮะ งั้นฉันขอสั่งสอนอะไร
ให้หน่อยนะ เจ้าทึ่ม

115
00:06:47,458 --> 00:06:50,916
เคยได้ยินเหตุการณ์นักบะห์ไหม หือ
ไม่เคยเหรอ"

116
00:06:52,458 --> 00:06:58,250
"ในปี 1948 พวกเขาขับไล่ชาวปาเลสไตน์
กว่า 750,000 คน

117
00:06:58,333 --> 00:07:01,791
กว่า 500 หมู่บ้านถูกทำลาย
มีแต่พระเจ้าที่รู้ว่าพวกเขาถูกสังหารไปกี่ชีวิต

118
00:07:01,875 --> 00:07:04,541
อย่า โมฮัมเหม็ด ให้ฉันพูด ที่รัก
ให้ฉันจัดชุดใหญ่เอง"

119
00:07:05,916 --> 00:07:07,958
"ฉันยังขุดคุ้ยข้อมูลลึกลงไปอีกนะ

120
00:07:08,041 --> 00:07:11,875
พบว่ามีชาวปาเลสไตน์ครึ่งล้านคน
อาศัยอยู่ในซานติอาโก ประเทศชิลี

121
00:07:11,958 --> 00:07:15,041
ฉันพูดว่า 'พวกเขาไปทำห่าอะไร
ในซานติอาโก ประเทศชิลี'"

122
00:07:16,208 --> 00:07:19,708
"แล้วฉันก็ขุดลึกลงไปอีก และพบว่า
พวกเขาส่วนใหญ่เป็นคริสเตียน ฉันนี่แบบ…

123
00:07:19,791 --> 00:07:23,625
'เดี๋ยวนะ ชาวปาเลสไตน์ ชาวคริสเตียน
เบธเลเฮม นาซาเรธ'

124
00:07:23,708 --> 00:07:27,333
คุณพระ พระเยซูเป็นชาวปาเลสไตน์นี่นา
เล่นเอาฉันอึ้งไปเลย"

125
00:07:36,375 --> 00:07:39,583
"แหงละ พระองค์ทรงเป็นปาเลสไตน์
ไม่แปลกใจเลยที่พวกยิวอยากฆ่า"

126
00:07:39,666 --> 00:07:44,416
"โอเค ยั้งก่อน ขอเวลานอกแป๊บ เมอร์เทิล
ขอเวลานอก ใจเย็นๆ

127
00:07:45,500 --> 00:07:47,208
บางครั้งพวกเขาก็เล่นใหญ่เกินเบอร์น่ะ"

128
00:07:54,500 --> 00:07:58,208
รู้ไหมว่ามีเมืองชื่อปาเลสไตน์
อยู่ในอเมริกาตั้งสี่เมือง

129
00:07:58,291 --> 00:08:00,291
หนึ่งในนั้นอยู่ในเท็กซัสด้วย

130
00:08:00,375 --> 00:08:03,458
ผมนึกภาพออกเลยตอนที่การแสดงนี้ออกอากาศ
มีชาวเท็กซัสสองคน

131
00:08:03,541 --> 00:08:07,041
อาศัยอยู่ในเมืองปาเลสไตน์ รัฐเท็กซัส
กำลังงงๆ อยู่ นึกออกไหม

132
00:08:07,125 --> 00:08:10,041
พวกเขาคงนั่งงงกัน
"เกิดอะไรขึ้นในปาเลสไตน์ เจบีไดอาห์"

133
00:08:10,125 --> 00:08:12,083
"ที่นี่ก็ปกติดีนี่"

134
00:08:13,625 --> 00:08:17,500
"ไม่สิ ไม่ใช่ปาเลสไตน์นี้ ปาเลสไตน์ต้นฉบับน่ะ"

135
00:08:17,583 --> 00:08:19,916
"เดี๋ยวนะ ยังมีปาเลสไตน์อื่นอีกเหรอ"

136
00:08:20,791 --> 00:08:23,208
"มีสิ บ้านเกิดจีซัสไง"

137
00:08:23,291 --> 00:08:25,583
"เดี๋ยวนะ จีซัสเป็นคนเท็กซัสเหรอ"

138
00:08:27,125 --> 00:08:30,458
"ใช่ ตอนนี้เขาชื่อเยซูแล้ว เขาชื่อเยซู"

139
00:08:31,000 --> 00:08:33,541
ขอสันติและพรจงมีแด่ท่าน

140
00:08:38,500 --> 00:08:39,583
เรื่องนี้อาจทำให้คุณตกใจ

141
00:08:39,666 --> 00:08:43,083
เพื่อนรักคนนึงของผมช่วยผมจัดการแสดงนี้
แต่เขาดันเป็นชาวยิว

142
00:08:43,166 --> 00:08:46,333
เขาเรียกตัวเองว่าไซออนนิสต์
ที่กำลังบำบัดตัวเอง ฟังแล้วจี้สุดๆ

143
00:08:47,041 --> 00:08:49,083
ผมไม่รู้เลยว่าระหว่างการถ่ายทำโชว์นี้

144
00:08:49,166 --> 00:08:51,333
เขาต้องต่อสู้กับความสับสนทางอารมณ์

145
00:08:51,416 --> 00:08:53,916
เขามาหาผม แล้วพูดว่า
"โม ฉันคิดบางอย่างออกแล้ว"

146
00:08:54,000 --> 00:08:57,166
ผมก็แบบ "อะไร" เขาก็บอกว่า
"ฉันรู้แล้วว่าอิสราเอลคืออะไรสำหรับฉัน"

147
00:08:57,250 --> 00:09:00,875
ผมก็แบบ "อะไรล่ะ"
เขาก็พูดว่า "อิสราเอลเป็นเหมือนลูกของนาย

148
00:09:00,958 --> 00:09:04,916
ลูกที่นายรักมาก
แต่มันดันโตมาเป็นมือปืนกราดยิงในโรงเรียน"

149
00:09:05,000 --> 00:09:07,041
ผมนี่แบบ "ห่าเอ๊ย อย่างได้"

150
00:09:08,833 --> 00:09:11,083
ผมไม่ได้พูดนะ เขาพูดเอง

151
00:09:12,208 --> 00:09:14,125
เข้าใจหรือยังทำไมผมต้องยึดโทรศัพท์พวกคุณ

152
00:09:25,916 --> 00:09:29,666
แต่พูดตามตรงนะ ที่จริงผมอิจฉาคนยิวมากเลย

153
00:09:29,750 --> 00:09:33,583
อิจฉาจริงๆ เพราะพวกคุณทำงานด้วยกันได้ดีมาก

154
00:09:33,666 --> 00:09:36,250
นะ ถ้าคนยิวเปิดร้านเบเกิล

155
00:09:36,333 --> 00:09:38,625
พวกเขาจะมาระดมความคิดและตกลงราคากัน

156
00:09:38,708 --> 00:09:41,625
อารมณ์แบบ
"โอเค ใครเป็นเจ้าของร้านเบเกิล"

157
00:09:41,708 --> 00:09:43,666
ผมเลียนแบบคนยิวได้ห่วยแตกมาก

158
00:09:43,750 --> 00:09:46,166
"นายเปิดร้านเบเกิลใช่ไหม
นายก็เปิดร้านเบเกิลเหรอ

159
00:09:46,250 --> 00:09:47,208
นายก็ด้วยเหรอ"

160
00:09:47,916 --> 00:09:50,625
"โอเค เราตกลงขายที่ห้าเหรียญนะ"

161
00:09:50,708 --> 00:09:53,000
"โอเค ห้าเหรียญ"

162
00:09:53,083 --> 00:09:55,375
ส่วนชาวอาหรับน่ะเหรอ ตอนนี้เราเฮงซวยมาก

163
00:09:55,458 --> 00:09:59,333
เราห่วยแตก เราโหลยโท่ย เราโคตรห่วย

164
00:09:59,416 --> 00:10:02,208
ทั้งที่ในประวัติศาสตร์ เราไม่ได้ห่วยเลยนะ

165
00:10:02,291 --> 00:10:04,375
เราเคยคิดค้นอะไรยิ่งใหญ่ไว้ตั้งเยอะ

166
00:10:04,458 --> 00:10:08,083
มหาวิทยาลัย พีชคณิต สบู่ ใช่ อย่างนั้นเลย

167
00:10:08,166 --> 00:10:11,666
สบู่ กาแฟ เราคิดค้นสิ่งต่างๆ เหล่านั้นขึ้นมา
แต่เราทำงานร่วมกันไม่ได้เลย

168
00:10:11,750 --> 00:10:13,833
ถ้าคนอาหรับคนหนึ่งเปิดร้านฟาลาเฟล

169
00:10:13,916 --> 00:10:16,333
อีกคนก็เปิดร้านฟาลาเฟลอยู่ฝั่งตรงข้าม

170
00:10:16,416 --> 00:10:19,083
เขาก็จะ "เท่าไรดี 4.99 เหรียญไหม"

171
00:10:19,166 --> 00:10:21,208
"ช่างหัวเอ็งดิ 3.99 เหรียญ"

172
00:10:22,541 --> 00:10:24,625
"3.99 เหรียญเหรอ ไปตายซะ 2.99 เหรียญ"

173
00:10:25,291 --> 00:10:28,458
"2.99 เหรียญเหรอ ได้ ฟรีโว้ย แจกฟรี"

174
00:10:29,125 --> 00:10:31,416
"ฉันจะไปกู้เงิน เราจะพากันเจ๊ง
ฉิบหายกันให้หมด

175
00:10:31,500 --> 00:10:32,333
เจริญๆ ละ"

176
00:10:34,750 --> 00:10:36,125
เราทำบ้าอะไรกันอยู่

177
00:10:37,833 --> 00:10:40,708
เราทำอะไรกันอยู่ ลำพังแค่นี้ก็ลำบากจะแย่แล้ว

178
00:10:41,291 --> 00:10:44,791
และซีซันสองไม่ได้ทำกันง่ายๆ ด้วย

179
00:10:44,875 --> 00:10:46,750
มันไม่ง่ายเลย

180
00:10:46,833 --> 00:10:50,125
ระหว่างที่ผมกำลังทำ และแม้แต่หลังทำเสร็จ
แค่ต้องฟังสารพัดคอมเมนต์

181
00:10:50,208 --> 00:10:51,958
มันก็โคตรจะน่าหงุดหงิดแล้ว

182
00:10:52,041 --> 00:10:55,333
ผมไปเห็นคอมเมนต์นึงบอกว่า…
ลองนึกภาพตามนะ

183
00:10:55,416 --> 00:10:59,458
มันบอกว่า "โม ผมดูซีซันสอง ตอนที่แปดแล้ว

184
00:10:59,541 --> 00:11:02,125
คุณกำลังทำให้กองกำลังป้องกันอิสราเอลดูแย่ โม

185
00:11:02,208 --> 00:11:04,750
คุณทำให้ไอดีเอฟดูแย่"

186
00:11:04,833 --> 00:11:06,750
ผมนี่แบบ "ผมทำให้…

187
00:11:08,375 --> 00:11:12,458
กองกำลังป้องกันอิสราเอลดูแย่เหรอ
ผมเนี่ยนะ ผมเป็นคนทำเหรอ

188
00:11:12,541 --> 00:11:14,750
ไม่ใช่เพราะพวกเขาทิ้งระเบิดปูพรม

189
00:11:14,833 --> 00:11:16,166
ถล่มพลเรือนทั้งชาติอยู่เหรอ

190
00:11:16,250 --> 00:11:18,875
ไปให้พ้นหูพ้นตาผมดีกว่า ขอละ"

191
00:11:22,791 --> 00:11:24,791
โคตรไร้สาระเลย

192
00:11:24,875 --> 00:11:27,375
เราเชื่อรัฐบาลไม่ได้ เราต้องเชื่อตัวเอง

193
00:11:27,458 --> 00:11:29,958
และแน่นอน นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกที่นี่

194
00:11:30,041 --> 00:11:33,000
เลือกทำโชว์ฝั่งตรงข้ามพวกประสาทกินนั่นน่ะ

195
00:11:33,708 --> 00:11:36,125
ผมอยากบอกพวกเขาว่า
"เราไม่กลัว เราอยู่นี่แล้ว

196
00:11:36,208 --> 00:11:38,833
ผมไม่สนสิ่งที่คุณทำเลย เราผนึกกำลังกัน"

197
00:11:41,625 --> 00:11:43,125
เราจะกลัวไม่ได้

198
00:11:44,541 --> 00:11:46,000
จะกลัวไม่ได้เลย

199
00:11:47,000 --> 00:11:49,500
ความจริงก็คือความจริง พวก

200
00:11:49,583 --> 00:11:52,375
ผมเชื่อใจรัฐบาลไม่ได้
ผมไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

201
00:11:52,458 --> 00:11:55,875
กำลังมีความสัมพันธ์ประหลาดๆ เกิดขึ้น
อีลอน มัสก์ แล้วพวกเขาก็เลิกกัน

202
00:11:55,958 --> 00:11:58,958
ไม่รู้สิ ส่วนอีลอน มัสก์แม่งก็โคตรจะเพี้ยน
ต้องยอมรับนะ

203
00:11:59,041 --> 00:12:01,291
ผมว่าเขาไม่ใช่คนจริงๆ ด้วยซ้ำ

204
00:12:01,375 --> 00:12:05,041
แล้วไอ้ชุดหนังมนุษย์ของเขาก็คอยจะหลุดอยู่เรื่อย

205
00:12:05,833 --> 00:12:09,708
ไม่ใช่คนจริง มีชิปฝังอยู่ในสมองเขา
แล้วมันรีสตาร์ตตลอดเวลา

206
00:12:13,500 --> 00:12:15,291
ส่วนลูกชายเขา… ผมไม่ค่อยลามปามลูกใคร

207
00:12:15,375 --> 00:12:17,291
แต่ลูกเขาเข้าห้องทำงานรูปไข่ แล้วพล่ามว่า

208
00:12:17,375 --> 00:12:21,541
"หุบปากซะ หุบปากไปเลย
หุบปากเน่าๆ ของแกซะ"

209
00:12:21,625 --> 00:12:24,833
ไม่รู้ว่าเขาพูดว่า "ปากเน่า" ไหมนะ
แต่รู้สึกเหมือนว่าน่าจะพูด อุบาทว์จัด

210
00:12:25,333 --> 00:12:27,416
ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร "อีเท่ากับเอ็มซีสแควร์" มั้ง

211
00:12:27,500 --> 00:12:28,875
พอดีผมไม่เก่งเลข

212
00:12:29,916 --> 00:12:32,291
แล้วพ่อของเขาอยู่บนเวทีใหญ่ระดับโลก

213
00:12:32,375 --> 00:12:35,666
สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวบนเวทีระดับโลก
แล้วพูดเรื่อง…

214
00:12:40,666 --> 00:12:43,958
ผมจะไม่ตะเบ๊ะแบบเหมือนเป๊ะหรอก
แต่รู้ใช่ไหมว่าผมหมายถึงอะไร

215
00:12:44,041 --> 00:12:44,875
นึกออกนะ…

216
00:12:48,708 --> 00:12:51,958
"เมื่อคืนนี้ ที่วอชิงตันดี.ซี.
ตลกเชื้อสายเซมิตต่อต้านยิว

217
00:12:52,041 --> 00:12:54,041
เหยียดพวกผิวขาวสุดขั้ว…

218
00:12:54,750 --> 00:12:57,916
ออกอาละวาดทำท่าตะเบ๊ะแบบนาซี"

219
00:12:58,833 --> 00:13:00,375
รูปผมบนหน้าสื่อคงแบบ…

220
00:13:04,750 --> 00:13:06,916
เขาไม่ใช่คนจริงๆ หรอก ไม่ใช่แน่

221
00:13:07,000 --> 00:13:10,375
ผมรู้สึกเหมือนถ้าผมได้เจอเขาอีก
ผมจะกระชากหนังหน้าเขาออก

222
00:13:11,291 --> 00:13:13,250
ผมว่าถ้าผมกระชากหนังหน้าเขาออก

223
00:13:13,333 --> 00:13:15,958
จะมีเจ้าตัวจิ๋วจากเรื่องเอ็มไอบีอยู่ข้างใน

224
00:13:18,166 --> 00:13:21,000
แล้วเขาจะแบบ "ความลับแห่งจักรวาล

225
00:13:21,708 --> 00:13:24,708
อยู่ในเอปสตีนลิสต์"

226
00:13:26,000 --> 00:13:29,083
"มีอะไรอยู่ในนั้น" "เอปสตีนลิสต์"

227
00:13:29,166 --> 00:13:31,541
"แล้วมีอะไรอยู่ในลิสต์" "เอปสตีน"

228
00:13:33,666 --> 00:13:35,916
ไม่!

229
00:13:36,625 --> 00:13:38,625
เราจะไม่มีวันได้รู้

230
00:13:42,416 --> 00:13:43,708
ทุกครั้งที่ซับเหงื่อที่หน้าผาก

231
00:13:43,791 --> 00:13:46,083
ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหลุยส์ อาร์มสตรองเลย

232
00:13:46,750 --> 00:13:49,083
ฉันเห็นต้นไม้เขียวขจี

233
00:13:50,000 --> 00:13:51,958
ทั้งเห็นกุหลาบสีชาด

234
00:13:53,500 --> 00:13:55,333
ฉันเห็นพวกมันผลิบาน

235
00:13:55,416 --> 00:13:58,000
จากฉันและเธอ

236
00:13:58,833 --> 00:14:01,291
และฉันคิดกับตัวเอง

237
00:14:01,958 --> 00:14:04,958
โลกนี้ช่างแสนงดงาม

238
00:14:05,041 --> 00:14:07,083
อย่างเอาเลย สุดยอด

239
00:14:08,583 --> 00:14:09,750
เจ๋งมาก

240
00:14:12,583 --> 00:14:14,041
โลกของผม

241
00:14:14,541 --> 00:14:17,166
เปลี่ยนไปตลอดกาลเพราะผมมีลูก

242
00:14:18,125 --> 00:14:19,000
ครับ

243
00:14:20,708 --> 00:14:23,583
ซึ่งตอนนี้ผมกำลังหาแม่ให้แกอยู่นะ และ…

244
00:14:24,250 --> 00:14:26,750
ผมเป็นมุสลิม เลยยังเหลือตำแหน่งว่างอีกสามที่
เพราะงั้น…

245
00:14:33,708 --> 00:14:36,875
เธอให้ผมเล่นมุกนี้ เมียผมชอบมุกนี้มาก

246
00:14:36,958 --> 00:14:39,083
ผมไม่ได้เจ้าชู้ด้วยซ้ำ เธอชอบมัน

247
00:14:39,166 --> 00:14:40,875
เธอรักมุกนี้สุดๆ

248
00:14:40,958 --> 00:14:43,875
เราเคยไปที่โดฮา
ทำการแสดงต่อหน้าผู้ชม 5,000 คน

249
00:14:43,958 --> 00:14:45,375
ก่อนจะขึ้นเวที เธอก็แบบ…

250
00:14:45,458 --> 00:14:48,625
"คุณต้องเล่นมุกนี้นะ
ต้องเล่นให้ได้เลย ฮาตึงแน่"

251
00:14:48,708 --> 00:14:52,208
ผมก็แบบ "ข้อแรก คุณไม่ได้รู้เรื่อง
การเดี่ยวไมโครโฟนสักนิด

252
00:14:52,916 --> 00:14:54,416
ข้อสอง ว่ากันตามหลักภูมิศาสตร์

253
00:14:54,500 --> 00:14:57,083
นี่เป็นที่ที่เลวร้ายที่สุดที่จะเล่นมุกนี้"

254
00:14:57,875 --> 00:14:58,833
เธอก็งง "ทำไมล่ะ"

255
00:14:58,916 --> 00:15:01,416
ผมก็แบบ "เพราะเมียทุกตำแหน่ง
จะมาอยู่ที่นั่นกันครบไง"

256
00:15:03,166 --> 00:15:05,250
แต่ผมก็เล่นมุกนั้นไป เพื่อเอาใจเธอ

257
00:15:05,333 --> 00:15:08,916
และไม่มีเสียงฮาเลย ไม่มีสักแอะ
ทันใดนั้นเอง ผมก็ได้ยิน…

258
00:15:11,000 --> 00:15:13,625
ผมมองไปและเสียงนั้นคือเมียผมเอง
ผมก็แบบ "โอ้ เยี่ยม

259
00:15:14,833 --> 00:15:16,500
ขอบคุณมากนะ ที่รัก สุดยอด"

260
00:15:18,875 --> 00:15:23,166
มันปั่นป่วนไปหมดเพราะเธอตั้งท้อง
ส่วนผมรับสารพัดอาการมาเต็มๆ

261
00:15:23,250 --> 00:15:26,083
เรื่องจริงเลยละ มันเรียกว่าแพ้ท้องแทน

262
00:15:26,166 --> 00:15:28,416
ผมได้มาครบเลย เธอท้อง ผมคลื่นไส้

263
00:15:28,500 --> 00:15:30,916
ผมท้องเสีย ผมอ้วกแตกตลอดเวลา

264
00:15:31,000 --> 00:15:34,666
เธอปกติดีทุกอย่าง เธอออกไปจ็อกกิ้ง
แถมยังเล่นโยคะอะไรพวกนั้น

265
00:15:34,750 --> 00:15:37,083
ไม่มีอาการอะไรใดๆ
แล้วทุกเช้า ผมจะเป็นฝ่ายอ้วก

266
00:15:39,916 --> 00:15:41,416
เธอเดินมาดู "คุณโอเคไหม"

267
00:15:41,500 --> 00:15:44,041
ผมก็แบบ "นังตัวดี ผมท้อง เห็นใจกันบ้างสิ

268
00:15:45,500 --> 00:15:47,958
คุณคัดหน้าอกไหม เพราะผมรู้สึกแปลกๆ"

269
00:15:49,250 --> 00:15:52,291
มันบ้ามาก
สารพัดอาการของผมหายไปหมดเกลี้ยง

270
00:15:52,375 --> 00:15:55,291
ตอนผมได้ยินเสียงหัวใจเต้นของลูก จริงๆ นะ

271
00:15:55,375 --> 00:15:59,166
หายหมดเกลี้ยง พวกคุณอาจปลื้มปริ่ม
ส่วนผมโคตรโล่งเลย "ฉันกลับไปสูบบุหรี่ได้แล้ว

272
00:15:59,250 --> 00:16:00,583
โล่งอกไปที"

273
00:16:01,250 --> 00:16:03,958
ผมก็พูดว่า "คุณท้องนะ ผมไม่ได้ท้อง"

274
00:16:04,041 --> 00:16:07,583
จากนั้นผมก็ติดต่อนัดหมอกับโรงพยาบาล
ไว้เรียบร้อยตามที่ควรเป็น

275
00:16:07,666 --> 00:16:10,750
แล้วเธอก็เริ่มไปคุยกับเดนิส
เพื่อนเศรษฐีผิวขาวของเธอ

276
00:16:10,833 --> 00:16:14,958
ชีเดนิสก็แบบ "เธอต้องหาคน
ช่วยดูแลการคลอดกับหมอตำแยนะ

277
00:16:15,041 --> 00:16:17,166
แล้วคลอดธรรมชาติเองที่บ้าน โอเคไหม"

278
00:16:17,250 --> 00:16:21,333
ผมโวยเลย "คุณเชื่อเดนิสไม่ได้นะ
ชีใส่รองเท้าในบ้าน

279
00:16:21,416 --> 00:16:24,500
แต่พอออกนอกบ้านดันไม่ใส่ คุณเชื่อยัยนี่ไม่ได้"

280
00:16:31,708 --> 00:16:34,458
ผมไม่อยากเปลี่ยนอะไรทั้งนั้น
"เรายังจะนัดหมอเหมือนเดิม"

281
00:16:34,541 --> 00:16:38,166
เราจะไปเจอผู้ดูแลการคลอดกับหมอตำแยที่ว่านี่
พวกเขามีชื่อเสียงดีมาก

282
00:16:38,250 --> 00:16:42,500
แต่ว่าตอนเราเดินเข้าไป พวกเขาก็ต้อนรับว่า
"ยินดีต้อนรับสู่บริการหมอตำแย"

283
00:16:42,583 --> 00:16:46,583
ซึ่งไอ้คำว่าหมอตำแยเนี่ย
พูดตามตรง มันฟังดูแปลกยังไงพิกล

284
00:16:46,666 --> 00:16:49,708
เหมือนมันเกี่ยวกับคาถามนตร์ดำอะไรสักอย่าง

285
00:16:49,791 --> 00:16:51,541
หมอตำแย

286
00:16:51,625 --> 00:16:55,458
แถมพวกเขายังใส่เสื้อแข่งอเมริกันฟุตบอล

287
00:16:55,541 --> 00:16:58,041
ด้านหลังเขียนว่า
"นักทำคลอดที่บ้านอันดับหนึ่ง" อีก

288
00:16:58,125 --> 00:16:59,625
ผมแบบ "นี่เราทำอะไรกันอยู่

289
00:16:59,708 --> 00:17:02,791
เราจะให้ทอม เบรดีมาทำคลอดลูกเราเหรอ
แปลกอยู่นะ"

290
00:17:02,875 --> 00:17:06,083
แต่เราก็ตามน้ำไป เราจ้างพวกเขา
แต่พวกเขาไม่ได้เตรียมผมให้พร้อมเลย

291
00:17:06,166 --> 00:17:09,791
พวกเขาไม่ได้บอกว่า
"โม นี่คือสิ่งที่คุณต้องทำตอนเธอเจ็บท้องคลอด"

292
00:17:09,875 --> 00:17:10,875
ไม่มีเลย ผมได้ยินแค่…

293
00:17:17,666 --> 00:17:20,458
ผมนึกว่าบ้านผมโดนผีสิงแล้ว ผมเริ่มสวดรัวๆ

294
00:17:20,541 --> 00:17:23,500
ผมขอให้พระเจ้าปกป้อง
ไม่มีพลังอื่นใดนอกจากพลังจากพระเจ้า

295
00:17:24,083 --> 00:17:27,875
ผมจุดธูปกับใบเสจ
อะไรก็ตามที่จัดการกับนังผีนี่ได้

296
00:17:27,958 --> 00:17:30,458
ผมเดินเข้าไปและเธอกำลังเจ็บท้องพอดี เธอ…

297
00:17:32,333 --> 00:17:36,166
แล้วผมก็ถามคำถามงี่เง่าที่สุด
"ได้เวลาแล้วใช่ไหม"

298
00:17:37,041 --> 00:17:38,916
เธอแบบ "คิดว่าไงล่ะ ไอ้บ้า"

299
00:17:39,000 --> 00:17:41,375
ผมก็แบบ "ขอโทษที" ผมรีบต่อสาย

300
00:17:41,458 --> 00:17:43,666
"ฮัลโหล นังหมอตำแย ฟังนะ

301
00:17:44,958 --> 00:17:47,500
เธอเจ็บท้องคลอด ผมไม่รู้จะทำยังไง"

302
00:17:47,583 --> 00:17:49,541
"ถ้าเจ็บห่างกันทุกห้านาทีค่อยโทรมานะ"

303
00:17:49,625 --> 00:17:51,750
ผมบอกว่า "วิเศษ" ผมวางสาย

304
00:17:51,833 --> 00:17:54,708
ผมกลับเข้าไปในห้อง เธอเริ่มเจ็บท้องอีกรอบ

305
00:17:57,000 --> 00:17:58,500
ผมเลยเริ่มให้คำแนะนำ

306
00:17:58,583 --> 00:18:01,583
ผมพูดว่า "ที่รัก กางเข่าออกจากกันไว้นะ

307
00:18:01,666 --> 00:18:04,375
อย่าเกร็งสะโพก แยกเข่าออกห่างกัน"

308
00:18:04,458 --> 00:18:07,541
เธอก็บอกว่า "คุณไม่รู้หรอกว่าพูดห่าอะไรอยู่"

309
00:18:07,625 --> 00:18:09,291
ผมก็แบบ "จริงของคุณ"

310
00:18:10,291 --> 00:18:12,500
"ผมไม่รู้หรอกว่ากำลังพูดอะไรอยู่

311
00:18:12,583 --> 00:18:14,125
แต่นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเองนะ

312
00:18:14,708 --> 00:18:16,583
คุณอยากคลอดธรรมชาติที่บ้านเอง

313
00:18:16,666 --> 00:18:20,458
และตอนนี้ คุณก็ได้ตลกมาทำคลอดให้ลูกเรา
นั่นแหละสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น"

314
00:18:23,000 --> 00:18:25,625
"ก๊อก ก๊อก นั่นใคร" "โม เอเมอร์ยังไงละ"

315
00:18:26,500 --> 00:18:28,500
"ผมไม่ได้จะทำตัวงี่เง่านะ
ถ้าแต่เข่ายังหนีบอยู่แบบนั้น

316
00:18:28,583 --> 00:18:30,333
ก็ไม่มีห่าอะไรโผล่ออกมาได้หรอก"

317
00:18:31,375 --> 00:18:33,041
แล้วเธอก็เจ็บขึ้นมาอีกรอบ

318
00:18:33,125 --> 00:18:35,750
แล้วก็ทำท่าแปลกๆ เหมือนโต้คลื่นอยู่น่ะ

319
00:18:38,125 --> 00:18:41,500
ผมเลยบอกว่า "อย่างนั้นแหละ ยาหยี
ขี่เหมือนโต้คลื่นอยู่ แบบนี้"

320
00:18:42,000 --> 00:18:44,375
แล้วเธอก็แหวว่า "คุณไม่รู้หรอกว่าพูดอะไรอยู่"

321
00:18:44,458 --> 00:18:48,458
ผมก็แบบ "ถูกของคุณ"
ผมคว้าโทรศัพท์แล้ว "หมอตำแย ฟังนะ

322
00:18:49,250 --> 00:18:52,291
ใส่เสื้อแข่งซะ ได้เวลาลงสนามแล้ว"

323
00:18:59,333 --> 00:19:00,541
และแน่นอน

324
00:19:00,625 --> 00:19:02,750
พวกเขาโผล่มาในเสื้อพวกนั้นจริงๆ

325
00:19:03,666 --> 00:19:06,333
ผู้ดูแลการคลอดกับหมอตำแย
เดินเข้ามาในห้องนอน

326
00:19:06,416 --> 00:19:08,791
ไม่นานหลังจากนั้น
เมียผมก็เริ่มเจ็บท้องอีกรอบ

327
00:19:11,041 --> 00:19:16,000
ผู้ดูแลการคลอดพูดว่า
"คนดี คุณต้องกางเข่าออก อย่าเกร็งสะโพก"

328
00:19:16,500 --> 00:19:19,166
เมียผมตอบว่า "อย่าได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว"

329
00:19:19,791 --> 00:19:23,000
ผมก็แบบ "ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ"
เธอเริ่มทำท่าโต้คลื่นอีก

330
00:19:24,291 --> 00:19:27,666
ผู้ดูแลการคลอดก็พูดว่า "แบบนั้นแหละ
โยกยาวไปให้เหมือนโต้คลื่น แบบนี้"

331
00:19:29,000 --> 00:19:32,666
แล้วผมก็อดใจไม่ไหวจริงๆ ผมพูดว่า
"ผมบอกคุณแล้ว" แล้วก็เดินออกมา

332
00:19:33,750 --> 00:19:36,500
ผมเริ่มสูบกัญชา จะไม่แอ๊บเลย
ผมออกไปสูบข้างนอก

333
00:19:36,583 --> 00:19:39,375
ผมแบบ "นี่มันหนักหนาเกินไปแล้ว
เราจะทำยังไงกันดี"

334
00:19:40,625 --> 00:19:44,083
ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ ตลอด 27 ชั่วโมง

335
00:19:44,625 --> 00:19:46,541
โดยไม่บล็อกหลัง

336
00:19:47,291 --> 00:19:50,750
และปากมดลูกค้างอยู่ที่หกเซนติเมตร
มาเจ็ดชั่วโมง

337
00:19:51,250 --> 00:19:53,583
เธอทเวิร์คทั้งที่ไม่ได้เปิดเพลง

338
00:19:53,666 --> 00:19:56,416
เธอควบคุมขาของตัวเองไม่ได้แล้ว

339
00:19:57,625 --> 00:20:01,375
ผมบอกเลยว่า "ทเวิร์คแบบนั้นต่อไปนะ
แล้วผมจะทำให้คุณท้องอีก ที่รัก"

340
00:20:02,041 --> 00:20:03,791
ผมไม่ได้พูดออกไปหรอก แค่แอบคิดเฉยๆ

341
00:20:04,708 --> 00:20:07,500
ผมเปลี่ยนแผนกลางเกม แล้วพูดว่า "พอกันที

342
00:20:07,583 --> 00:20:09,791
ผมจะพาเธอไปโรงพยาบาล นี่มันไร้สาระสิ้นดี"

343
00:20:09,875 --> 00:20:12,416
ผมเข็นเธอเข้าไป
พยาบาลมองผมแล้วถาม "เกิดอะไรขึ้น"

344
00:20:12,500 --> 00:20:16,583
ผมก็แบบ "เราเจ็บท้องมา 27 ชั่วโมงแล้ว
เธอค้างอยู่ที่หกซม.ตลอดเจ็ดชั่วโมงมานี้"

345
00:20:16,666 --> 00:20:19,375
พยาบาลก็แบบ "คุณรู้ได้ยังไง"
ผมตอบว่า "ผมเป็นพยาบาล"

346
00:20:19,458 --> 00:20:21,916
พยาบาลก็พูดว่า
"คุณพระ เราต้องรับเธอไว้เดี๋ยวนี้

347
00:20:22,000 --> 00:20:24,916
เราต้องบล็อกหลังให้เธอ
ต้องทำให้สะอาดปลอดเชื้อด้วย

348
00:20:25,000 --> 00:20:28,083
เพราะงั้นคุณต้องออกไปด้วยค่ะ"
ผมนี่แบบ "วิเศษเลย"

349
00:20:28,166 --> 00:20:31,750
ผมออกไปหน้าโรงพยาบาล
อัดกัญชาอีกรอบ ผมเครียดสุดๆ

350
00:20:33,375 --> 00:20:37,541
จากนั้นเธอก็ส่งข้อความหาผม
จากเตียงในโรงพยาบาลว่า "โอ้โฮ

351
00:20:37,625 --> 00:20:39,500
ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลย

352
00:20:39,583 --> 00:20:44,041
ฉันเจ็บคลอดอยู่นะตอนส่งข้อความให้คุณ
แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย"

353
00:20:44,750 --> 00:20:49,916
และตรงนี้ทำให้ผมหัวร้อนจริงๆ เธอบอกว่า
"ให้ตายสิ 'เรา' นี่มันโง่เง่าจริงๆ"

354
00:20:53,041 --> 00:20:57,250
ผมนี่ขึ้นเลย "'เรา' เหรอ
กล้าดียังไงมาลากผมไปร่วมด้วย

355
00:20:57,333 --> 00:20:59,541
ผมพยายามกล่อมคุณ
ไม่ให้ยุ่งกับหมอตำแยแล้วนะ"

356
00:20:59,625 --> 00:21:02,208
"ลบๆ"

357
00:21:03,250 --> 00:21:05,083
อาจจะยังน้า อาจจะยังก่อน

358
00:21:11,458 --> 00:21:15,666
ผมพิมพ์ไปว่า "ที่รัก ผมก็อยากเห็นด้วย
เรื่องคลอดเองที่บ้านนะ"

359
00:21:15,750 --> 00:21:18,416
แต่ผมเห็นสัญญาณอันตรายมาแต่ไกลแล้ว

360
00:21:18,500 --> 00:21:21,500
ตอนเห็นพวกเขาใส่เสื้ออเมริกันฟุตบอลนั่น!"

361
00:21:21,583 --> 00:21:23,916
"ลบๆ"

362
00:21:24,458 --> 00:21:28,041
ผมตอบไปว่า "ที่รัก คุณมีความสุข ผมก็ดีใจ" ส่ง
นั่นแหละที่ต้องพิมพ์

363
00:21:34,750 --> 00:21:37,916
ผมกลับขึ้นไปในห้องพักโรงพยาบาล
ตอนนี้เราเคลิ้มยากันทั้งคู่

364
00:21:39,250 --> 00:21:42,333
เธอก็แบบ "ไงคะ" ผมก็ตอบ "ไงจ๊ะ"

365
00:21:44,708 --> 00:21:46,208
แล้วเธอก็เอาอีก เธอพูดว่า…

366
00:21:46,291 --> 00:21:50,500
"ดีขึ้นเยอะเลย เรานี่โง่เง่าจริงๆ"
ผมก็แบบ "ใช่ เรานี่มันโง่จริงๆ"

367
00:21:54,333 --> 00:21:57,041
ผู้หญิงน่าสงสารคนนี้
ปากมดลูกยังขยายค้างอยู่หกเซน

368
00:21:57,125 --> 00:21:59,208
ผ่านมาเกือบเจ็ดชั่วโมงแล้วด้วย

369
00:21:59,291 --> 00:22:02,833
ในที่สุด คุณหมอของเราก็โผล่มา
เธอพูดว่า "เราต้องเอาเด็กออกมา"

370
00:22:02,916 --> 00:22:05,583
ผมนี่แบบ "ใช่เลย เราต้องเอาเด็กออกมา

371
00:22:05,666 --> 00:22:07,500
ข่าวด่วน เราต้องเอาเด็กคนนี้ออกมา

372
00:22:07,583 --> 00:22:10,875
เป้าหมายของสิ่งที่เราทำกันอยู่นี่
ก็คือเอาเด็กคนนี้ออกมาไง"

373
00:22:10,958 --> 00:22:13,625
หมอบอกว่า "ใจเย็นๆ นะคะ
แต่เราจะต้องทำการผ่าคลอดค่ะ"

374
00:22:13,708 --> 00:22:17,500
ผมแบบ "ได้เลย ถ้ามันดีที่สุดสำหรับเมียและลูก
ผมสนแค่นั้น"

375
00:22:17,583 --> 00:22:19,625
จากนั้นเธอก็แนะนำคุณหมออีกคน

376
00:22:19,708 --> 00:22:22,583
เธอบอกต่อว่า "เขาจะมาช่วยฉันทำคลอดลูกคุณ

377
00:22:22,666 --> 00:22:24,000
รวมถึงช่วยผ่าตัดนะคะ"

378
00:22:24,083 --> 00:22:26,291
ผมมองไปที่เขา และเขาใส่หมวกยาร์มัลเก

379
00:22:26,375 --> 00:22:29,875
ผมนี่แบบ "นี่เป็นการจัดฉากใช่ไหม
จัดฉากกันชัดๆ

380
00:22:30,791 --> 00:22:34,041
หน่วยมอสซาดพยายาม
พรากลูกชาวปาเลสไตน์ของผมแหงๆ"

381
00:22:35,166 --> 00:22:38,458
ผมเกลียดตัวเองที่รู้สึกแบบนี้นะ
จากนั้นเขาก็เดินมา แล้วพูดว่า…

382
00:22:38,541 --> 00:22:39,458
"ขอสันติจงมีแด่ท่าน"

383
00:22:39,541 --> 00:22:42,583
ผมก็แบบ "ถ้าผมเป็นมอสซาด
ผมก็คงพูดแบบนั้นเป๊ะเลย

384
00:22:44,000 --> 00:22:45,791
ขอสันติจงมีแด่ท่านเช่นกัน"

385
00:22:49,958 --> 00:22:53,416
แล้วเขาก็เดินต่อไป เขาเริ่มคุยกับเมียผม

386
00:22:53,500 --> 00:22:56,875
แต่จริงๆ คือเขาพูดกับผมอยู่แหละ ผมรู้
เขาพูดว่า…

387
00:22:56,958 --> 00:23:01,708
"ฟังนะ ในฐานะยิวเชื้อสายโมร็อกโก
ผมแค่มาช่วยทำคลอดลูกของคุณ

388
00:23:01,791 --> 00:23:05,333
ขอย้ำอีกครั้งนะครับ
ในฐานะชาวยิวโมร็อกโกที่ศรัทธาในพระเจ้า

389
00:23:05,416 --> 00:23:08,291
ผมแค่มาช่วยทำคลอดลูกของคุณ"

390
00:23:08,375 --> 00:23:10,166
ผมนี่แบบ "ฉันรู้ว่าแกทำอะไรอยู่

391
00:23:10,750 --> 00:23:14,708
แกเดินเข้ามาในนี้ รู้ว่าฉันเป็นชาวปาเลสไตน์
เราคุยเรื่องการเมืองแบบนี้กันไม่ได้นะ

392
00:23:14,791 --> 00:23:17,708
จะมาพูดว่า 'ขอสันติจงมีแด่ท่าน'
เพื่อลดความตึงเครียด แล้วเดินไปหาเมียฉัน

393
00:23:17,791 --> 00:23:20,708
แล้วบอกว่าแกเป็นยิวโมร็อกโก
เพื่อให้ฉันรู้ว่า 'นี่ ฉันมาจากแอฟริกาเหนือ

394
00:23:20,791 --> 00:23:24,000
ฉันเกือบเป็นอาหรับ แต่ก็ไม่ใช่เชิง
เหมือนจะเป็น แต่ก็แค่เกือบๆ

395
00:23:24,791 --> 00:23:26,875
ฉันเป็นยิวแต่ไม่ใช่ไซออนิสต์ แบบนั้นโอเคนะ'"

396
00:23:26,958 --> 00:23:30,291
ผมก็ "ช่างหัวสิ โอเคก็ได้
แต่ฉันจับตาดูแกอยู่นะ ไอ้หมอมอสซาด"

397
00:23:31,166 --> 00:23:33,708
แล้วพวกเขาก็เอาชุดสครับแบบฟรีไซซ์มาให้ผม

398
00:23:33,791 --> 00:23:36,541
ซึ่งตอแหลสดๆ เพราะฟรีไซซ์ก็ควรใส่ได้ทุกคนสิ

399
00:23:36,625 --> 00:23:39,333
ผมเลยเดินเข้าไปในห้องคลอดแบบนี้

400
00:23:39,416 --> 00:23:42,250
แล้วผมก็ได้ดูกระบวนการผ่าคลอด
ตั้งแต่ต้นจนจบเหมือนพวกโรคจิต

401
00:23:42,333 --> 00:23:45,625
พวกเขาบอกว่าไม่เคยมีใครทำแบบนี้มาก่อน
ในประวัติศาสตร์การทำคลอด

402
00:23:45,708 --> 00:23:47,375
เหมือนผมรู้เรื่องทุกอย่าง

403
00:23:47,458 --> 00:23:50,583
ผมพูดว่า "นั่นไตใช่ไหม เธอมีตั้งสองอัน
ขยับอันนั้นออกไปข้างๆ หน่อย

404
00:23:50,666 --> 00:23:52,458
เยี่ยม แค่เอามันออกไปจากตรงนั้นที"

405
00:23:52,541 --> 00:23:55,250
พวกเขาอุ้มลูกชายผมออกมา
แล้วพูดว่า "ถ่ายรูปสิ"

406
00:23:55,333 --> 00:23:59,250
ผมก็แบบ "ผมไม่อยากถ่ายรูป"
เขาก็ยังพูดว่า "ถ่ายรูปสิ"

407
00:23:59,333 --> 00:24:00,458
ผมก็ "พวก!

408
00:24:00,541 --> 00:24:04,500
ลูกชาวปาเลสไตน์ของผมคนนี้
ติดอยู่ที่ด่านมา 40 ชั่วโมงแล้ว

409
00:24:10,375 --> 00:24:12,416
ไม่มีเวลามาถ่ายรูปอยู่หรอก"

410
00:24:13,208 --> 00:24:15,541
ผมเลยทำความสะอาดตัวลูก แล้วพาไปหาแม่

411
00:24:15,625 --> 00:24:18,541
เธอน้ำตาคลอเลย ส่วนผมก็คิดว่าผมคงซึ้งสุดๆ

412
00:24:18,625 --> 00:24:21,333
แต่เปล่าเลย ผมไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมพยายามแล้วแต่ก็…

413
00:24:22,416 --> 00:24:23,958
ไม่มีอะไรใดๆ

414
00:24:24,041 --> 00:24:28,208
และปรากฏว่านี่คือเรื่องจริง
สำหรับผู้ชาย ความรู้สึกนั้นจะมาทีหลัง

415
00:24:28,291 --> 00:24:31,916
ผมโชคดีที่มันเกิดขึ้นคืนนั้นเลย ตอนที่ผมได้กอดลูก

416
00:24:32,000 --> 00:24:34,875
ผมวางแกลงบนอก แล้วผมก็หลุดเลย

417
00:24:34,958 --> 00:24:37,541
ผมหลุดแบบฉุดไม่อยู่เลย มันแบบ "คุณพระ

418
00:24:38,291 --> 00:24:40,958
ให้ตาย นี่คือทารกจริงๆ

419
00:24:41,708 --> 00:24:45,041
พ่อต้องจัดการเงินเกษียณประกันสังคมแล้ว ฮาบีบี
พ่อต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย

420
00:24:46,583 --> 00:24:49,375
ลูกพ่อ พ่อจะดูแลลูกเอง ไม่ต้องห่วงนะ ฮาบีบี

421
00:24:50,250 --> 00:24:53,333
พ่ออยากให้ลูกรู้ไว้ว่าพ่อตั้งชื่อลูก
ตามชื่อทวดของลูก

422
00:24:53,416 --> 00:24:56,500
และปู่ของลูก และทวดของทวดลูกอีกที

423
00:24:56,583 --> 00:24:59,875
แล้วก็ทวด… ลูกมีชื่อมุสลิมเจ็ดชื่อได้ ฮาบีบี

424
00:24:59,958 --> 00:25:02,708
ลูกได้โตในอเมริกาแบบลำบากสุดๆ แน่

425
00:25:02,791 --> 00:25:04,125
มันจะต้องยากมากๆ แน่

426
00:25:05,041 --> 00:25:08,708
แต่ลูกต้องรู้ต้นกำเนิดของตัวเอง ฮาบีบี"

427
00:25:08,791 --> 00:25:12,250
แล้วพยาบาลก็เดินเข้ามาถามว่า
"คุณโอเคไหมคะ" ผมก็แบบ "ผมโอเค

428
00:25:13,541 --> 00:25:16,416
ผมไม่เป็นไร ผมแค่…
ตอนช่วงแรกๆ ของการตั้งท้อง

429
00:25:16,500 --> 00:25:18,541
ผมแพ้ท้องทุกอย่างเลย รู้ไหม

430
00:25:20,208 --> 00:25:22,875
ผมคลื่นไส้ ท้องเสีย มาครบหมด

431
00:25:22,958 --> 00:25:25,666
และผมก็ไม่รู้สึกอะไรเลยจนกระทั่งตอนนี้

432
00:25:25,750 --> 00:25:28,875
มันเพิ่งกระแทกใจผม
เหมือนโดนรถไฟทั้งขบวนมาชน

433
00:25:28,958 --> 00:25:31,708
และผมก็ตั้งชื่อแกตามเทียดของแก

434
00:25:31,791 --> 00:25:32,833
ซุบฮานัลลอฮ์

435
00:25:32,916 --> 00:25:34,666
แกหน้าเหมือนทวดของแกเลย

436
00:25:34,750 --> 00:25:39,416
คุณไม่รู้หรอกว่าซุบฮานัลลอฮ์แปลว่าอะไร
แต่เดี๋ยวผมจะเอารูปให้คุณดูทีหลัง"

437
00:25:39,500 --> 00:25:42,666
เธอก็แบบ "เปล่าค่ะ แกดูดนมคุณอยู่"
ผมก็ "โอ้ ไม่นะ"

438
00:25:45,500 --> 00:25:47,833
ผมก็แบบ "งั้นก็ให้แกไปกินนมหน่อย"

439
00:25:48,375 --> 00:25:51,250
นั่นแหละคือตอนอาลี ลูกชายของผมถือกำเนิด

440
00:26:00,791 --> 00:26:02,291
อาลี อลูชีตัวน้อย

441
00:26:03,250 --> 00:26:05,500
ผมตั้งชื่อให้แกเจ็ดชื่อ

442
00:26:05,583 --> 00:26:07,125
ผมตั้งใจทำแบบนี้เลย

443
00:26:07,208 --> 00:26:10,750
เพราะผมอยากให้แกรู้ว่า
รากเหง้าตัวเองมาจากไหน

444
00:26:10,833 --> 00:26:12,458
มันสำคัญมาก

445
00:26:13,291 --> 00:26:15,208
มันสำคัญมากๆ

446
00:26:16,250 --> 00:26:19,416
นั่นแหละเหตุผลที่ผมใส่มันไว้
ในตอนสุดท้ายของซีซันสอง

447
00:26:19,500 --> 00:26:22,250
ครูของผมเคยพูดว่า "จงบอกชื่อทวด

448
00:26:22,333 --> 00:26:26,166
จากฝั่งพ่อของเธอมา"
และผมก็ตอบไม่ได้ ผมก็พอจะจำได้นะ

449
00:26:26,250 --> 00:26:27,916
แต่พูดออกไปชัดๆ ไม่ได้

450
00:26:28,000 --> 00:26:33,083
ครูพูดต่อว่า "นี่คือเชื้อสายที่เธอสืบทอดมานะ
แล้วเธอลบมันไปง่ายๆ เลย"

451
00:26:33,166 --> 00:26:35,000
ผมนี่แบบ "เจ็บอะ!"

452
00:26:36,041 --> 00:26:39,125
ผมเลยตั้งเป้าหมายในชีวิตว่า
ต้องเข้าใจรากเหง้าของตัวเอง

453
00:26:39,208 --> 00:26:42,875
ผมจริงจังกับมันมาก
ถึงขนาดว่าในตอนสุดท้ายของซีซันสอง

454
00:26:42,958 --> 00:26:47,791
ทุกภาพที่คุณเห็นว่าเกิดขึ้นในปาเลสไตน์
นั่นคือหมู่จริงๆ ของพวกเขา หมู่บ้านบูริน

455
00:26:47,875 --> 00:26:50,250
นั่นคือบ้านเกิดของเรา

456
00:26:51,041 --> 00:26:52,250
เพราะว่า…

457
00:26:52,875 --> 00:26:54,875
เพราะมันเป็นเหมือนบันทึกทางประวัติศาสตร์

458
00:26:54,958 --> 00:26:58,250
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ลูกชายผมต้องดูสิ่งนั้นและพูดได้ว่า…

459
00:26:58,333 --> 00:27:01,250
"ที่นี่คือรากเหง้าของฉัน" นึกออกไหม

460
00:27:01,333 --> 00:27:03,000
มันสำคัญมาก

461
00:27:04,166 --> 00:27:05,000
ใช่เลย

462
00:27:06,000 --> 00:27:08,166
และผมเป็นตัวของตัวเองมาโดยตลอด

463
00:27:08,250 --> 00:27:12,500
ผมเริ่มแสดงเดี่ยวไมโครโฟน
ตอนยังเป็นเด็กอายุ 14 ทางตอนใต้

464
00:27:12,583 --> 00:27:15,875
สถานที่ส่วนใหญ่ที่ผมไป ไม่เคยมีคนอาหรับให้เห็น

465
00:27:15,958 --> 00:27:17,666
ผมเป็นตัวของตัวเองมาโดยตลอด

466
00:27:17,750 --> 00:27:21,750
ตอนช่วงแรกๆ ที่ทำอาชีพนี้
มีคนแนะนำให้ผมเปลี่ยนชื่อ

467
00:27:21,833 --> 00:27:25,166
ย้ายไปแอลเอและอย่าได้บอกใครเด็ดขาด
ว่านายเป็นชาวปาเลสไตน์

468
00:27:25,250 --> 00:27:26,958
นั่นเป็นเรื่องใหญ่ แต่ผมก็แอบคิดในใจว่า

469
00:27:27,041 --> 00:27:29,250
ผมไม่มีวันทำแบบนั้นได้
ผมจะสูญเสียความเป็นตัวเอง

470
00:27:29,333 --> 00:27:33,333
แต่ก็นั่นแหละ หลังเหตุการณ์ 9/11
ผมเป็นคนอิตาลีอยู่สองเดือน

471
00:27:36,541 --> 00:27:38,666
แค่สองสามเดือนเอง

472
00:27:40,166 --> 00:27:42,458
เพราะผมรู้สึกไม่เข้าพวกมาโดยตลอด

473
00:27:42,541 --> 00:27:44,958
ผมมั่นใจว่าหลายคนคงเข้าใจความรู้สึกนี้

474
00:27:45,041 --> 00:27:47,625
ผมเกิดที่คูเวต แล้วไปเรียนที่นิวอิงลิชสคูล

475
00:27:47,708 --> 00:27:51,875
ซึ่งเป็นโรงเรียนแนวอังกฤษแท้ๆ
ผมเลยพูดสำเนียงอังกฤษจ๋าเลย

476
00:27:51,958 --> 00:27:53,333
แปลว่าพอย้ายมาอเมริกา

477
00:27:53,416 --> 00:27:56,291
ผมก็โดนเล่นงานแทบจะในทันทีเลย

478
00:27:56,375 --> 00:27:58,166
ผมโผล่เข้าไปที่โรงเรียน พูดว่า "หวัดดี"

479
00:27:58,250 --> 00:27:59,791
นึกออกไหม สำเนียงแบบนั้นเลย

480
00:28:00,583 --> 00:28:04,458
ผมไม่มีหัวเรื่องความเท่ใดๆ
ไม่รู้ว่าควรใส่อะไร ไม่ควรใส่อะไร

481
00:28:04,541 --> 00:28:06,250
ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย

482
00:28:06,333 --> 00:28:09,958
ผมโชคดีมากๆ ที่ได้เจอเพื่อนสองคนนี้
ที่สอนให้ผมรู้จักโลกใบนี้

483
00:28:10,041 --> 00:28:13,625
ซึ่งก็คือบรูซ ที่เป็นคนผิวดำ
กับโฮเซ่ ที่เป็นคนเม็กซิกัน

484
00:28:13,708 --> 00:28:17,083
กับบรูซ ผมได้เรียนรู้เรื่องคนผิวดำอย่างรวดเร็ว

485
00:28:17,166 --> 00:28:19,625
ว่าถ้ามีเรื่องอะไรที่ต้องพูดกันตรงๆ

486
00:28:19,708 --> 00:28:21,916
ถ้าเกิดเราแต่งตัวดูไม่ได้

487
00:28:22,000 --> 00:28:25,625
เราจะโดนแหกหน้าต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน

488
00:28:25,708 --> 00:28:28,833
ผมไม่รู้กฎนี้ ผมก็ใส่รองเท้าเห่ยๆ ไปโรงเรียน

489
00:28:28,916 --> 00:28:31,416
แล้วบรูซก็จะแบบ "โอ้ เชี่ย

490
00:28:31,500 --> 00:28:33,833
ทุกคนมาตรงนี้กันหน่อย

491
00:28:33,916 --> 00:28:35,666
โฮเซ่ มาดูเด็กนายนี่

492
00:28:36,500 --> 00:28:40,666
โมใส่รองเท้ายาจก
เหมือนไปคุ้ยมาจากถังขยะเลย"

493
00:28:40,750 --> 00:28:42,291
ผมก็แบบ "โอ้"

494
00:28:43,333 --> 00:28:45,583
ผมแบบ "โอ้ ฉันจนเหรอ" นึกออกใช่ไหม

495
00:28:48,250 --> 00:28:50,000
แต่โฮเซ่จะอ่อนโยนกว่าหน่อย

496
00:28:50,083 --> 00:28:52,416
เขาจะใจดีกับผมหน่อยเวลาผมทำอะไรพลาด

497
00:28:52,500 --> 00:28:55,166
ถ้าผมแต่งตัวไม่เข้าท่าไป โฮเซ่จะเดินมาแบบ…

498
00:28:55,250 --> 00:28:56,291
"พวก คือแบบ…

499
00:28:57,166 --> 00:28:59,333
นายดูอ่อนมากเลยนะ พวก

500
00:29:01,041 --> 00:29:03,291
ใครแต่งตัวให้นายเหรอ พวก

501
00:29:03,375 --> 00:29:06,458
เอาจริงๆ เลยนะ
ฉันอยากฟาดหน้าเตือนสตินายเลยเนี่ย

502
00:29:06,541 --> 00:29:09,041
ฟังนะ วันนี้เราเล่นด้วยกันไม่ได้แล้ว

503
00:29:09,833 --> 00:29:12,041
แต่พรุ่งนี้อาจจะได้ ไว้พรุ่งนี้นะ

504
00:29:12,125 --> 00:29:15,083
แล้วก็นะ ฉันจะเดินหนีไปเลย
ไม่ต้องมาชนหมัดแปะมือทักทายล่ะ"

505
00:29:16,500 --> 00:29:17,625
มันก็เป็นแบบนั้นแหละครับ

506
00:29:17,708 --> 00:29:21,500
ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ
แตกต่างกับภาษาอังกฤษแบบอเมริกามาก

507
00:29:21,583 --> 00:29:24,583
ผมเลยพูดอะไรผิดพลาดประจำ

508
00:29:24,666 --> 00:29:28,083
พี่ชายผมให้ลูกแมวผมมา
เพื่อช่วยอาการพีทีเอสดีของผมดีขึ้น

509
00:29:28,166 --> 00:29:30,625
ปัญหาคือผมพูดภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ

510
00:29:30,708 --> 00:29:32,333
ตอนอยู่บ้าน ผมไม่เคยเรียกแมวว่า "แคท"

511
00:29:32,416 --> 00:29:36,208
ผมจะพูดว่า "มานี่เร็ว พุซซี่ มานี่ พุซซี่"

512
00:29:36,291 --> 00:29:38,666
ที่บ้านผมก็ไม่เคยมีใครเตือนเลย
ว่ามันหมายถึงอย่างอื่น

513
00:29:38,750 --> 00:29:39,791
ผมก็แบบ "พุซซี่ มานี่"

514
00:29:40,541 --> 00:29:43,250
ช่วงพักกลางวัน ผมเลยตัดสินใจ…

515
00:29:43,333 --> 00:29:46,750
บอกเรื่องนี้กับบรูซ เพื่อนผม

516
00:29:46,833 --> 00:29:50,000
ผมเดินไปหาเขาแล้วพูดว่า "บรูซ รู้อะไรป่ะ"

517
00:29:50,083 --> 00:29:51,416
บรูซก็แบบ "อะไรเหรอ"

518
00:29:51,500 --> 00:29:53,916
ผมก็แบบ "ตอนนี้ฉันมีพุซซี่แล้วนะ
เจ๋งไปเลยใช่ไหมล่ะ"

519
00:29:55,041 --> 00:29:57,291
เขาก็แบบ "หา พูดเรื่องอะไรของนายวะ

520
00:29:58,208 --> 00:30:00,000
ฉันคงหูฝาดไป"

521
00:30:00,500 --> 00:30:03,375
"ฉันมีพุซซี่ มันจิ้มลิ้ม ขนปุกปุย
นายอยากเห็นไหม"

522
00:30:05,041 --> 00:30:08,458
ทันใดนั้น บรูซก็เริ่มเลย "ทุกคนมาตรงนี้กันหน่อย

523
00:30:08,541 --> 00:30:10,125
โฮเซ่ มาดูเด็กนายนี่"

524
00:30:11,416 --> 00:30:14,666
ต่อหน้าทุกคนในโรงเรียน เขาพูดว่า
"โม นายมีพุซซี่เหรอ"

525
00:30:14,750 --> 00:30:17,916
ผมก็แบบ "ใช่ ฉันมีพุซซี่ เจ๋งเลยเนอะ ทุกคน"

526
00:30:18,416 --> 00:30:20,958
โฮเซ่สติหลุดไปเลย "ว่าไงนะ พวก

527
00:30:21,041 --> 00:30:23,083
เอาจริงดิ นายมีจิ๋มเหรอ

528
00:30:23,166 --> 00:30:24,583
จริงเหรอ พวก แบบ…

529
00:30:24,666 --> 00:30:28,541
นายเป็นเพื่อนฉันมาตลอด
แต่ฉันไม่รู้เลยว่านายมีจิ๋ม

530
00:30:28,625 --> 00:30:30,666
พูดจริงเหรอ พวก

531
00:30:30,750 --> 00:30:33,000
ล้อเล่นป่ะเนี่ย"

532
00:30:33,583 --> 00:30:36,833
แล้วเขาก็ชะงักไปแป๊บนึง แล้วพูดว่า
"ฉันขอดูหน่อยได้ไหม พวก"

533
00:30:39,708 --> 00:30:41,458
ผมก็ไร้เดียงสามาก ผมไม่รู้เรื่องเลย

534
00:30:41,541 --> 00:30:44,666
ผมก็ตอบไป "ได้สิ ถ้าอยากดูพุซซี่ฉัน
นายต้องไปบ้านฉันนะ"

535
00:30:45,250 --> 00:30:47,083
โคตรจะเป็นแผลใจเลย

536
00:30:47,583 --> 00:30:52,125
ผมเริ่มทำเดี่ยวไมโครโฟนตั้งแต่อายุน้อย
และออกทัวร์ทั่วแถบทางใต้

537
00:30:52,208 --> 00:30:55,375
อันนี้ผมจริงจังนะ
ผมเป็นชาวอาหรับคนแรกที่พวกเขาเคยเจอ

538
00:30:55,458 --> 00:30:58,666
แทบจะส่วนใหญ่ของตอนไปเดี่ยวที่นั่นเลย

539
00:30:58,750 --> 00:31:01,083
จนถึงจุดที่ว่าคนทางใต้ช็อกไปเลย

540
00:31:01,166 --> 00:31:03,458
พวกเขาจะเดินมาพูดว่า
"คุณแน่ใจนะว่าเป็นคนอาหรับ

541
00:31:04,083 --> 00:31:05,375
คุณดูไม่เหมือนคนอาหรับเลย"

542
00:31:05,958 --> 00:31:08,375
ผมต้องจูงอูฐไปไหนมาไหนตลอดเวลาเหรอ

543
00:31:08,958 --> 00:31:12,083
นั่นเป็นเครื่องหมายรับรอง
ความเป็นอาหรับใช่ไหม

544
00:31:12,166 --> 00:31:13,708
ต้องมีอูฐมาด้วยแล้ว "ขอโทษครับ

545
00:31:13,791 --> 00:31:16,041
พอดีผมมากับอูฐเพื่อให้ดูเป็นอาหรับน่ะ

546
00:31:16,125 --> 00:31:19,250
อย่าจับมันนะ มันกัด" นึกออกไหม
แบบห่าอะไรเนี่ย

547
00:31:20,000 --> 00:31:21,583
มันแปลกมากเลยใช่ไหมล่ะ

548
00:31:21,666 --> 00:31:23,291
และผมเริ่มแสดงทั้งก่อน…

549
00:31:23,375 --> 00:31:28,583
และหลังเหตุการณ์ 9/11 ราวปี 2003
ผมได้รับเชิญให้ไปเดี่ยวที่โฮมา ลุยเซียนา

550
00:31:28,666 --> 00:31:33,458
ซึ่งอยู่ใกล้กับนิวออร์ลีนส์
เป็นย่านชนบทของชาวเคจันโดยแท้

551
00:31:33,541 --> 00:31:36,000
ผู้ชายคนนี้โทรหาผม พูดว่า "ฮัลโหล

552
00:31:36,083 --> 00:31:38,458
โม เอเมอร์ใช่ไหม"

553
00:31:42,083 --> 00:31:43,708
ผมก็ตอบว่า "ครับ ผมโม…"

554
00:31:43,791 --> 00:31:47,666
เขาพูดว่า "พ่อหนุ่ม
ฉันได้ยินชื่อเสียงนายมาเยอะเลย เจ้าหนู"

555
00:31:48,833 --> 00:31:50,166
เขาบอกว่า "ฟังนะ"

556
00:31:50,250 --> 00:31:53,791
แล้วผู้ชายคนนี้คือพูดไม่ชัดเลย

557
00:31:54,500 --> 00:31:59,333
เขาพูดประมาณว่า "ฟังนี่นะ
ฉันเป็นเจ้าของคลับชื่อลานยาร์ด มิวเทด คาเฟ่"

558
00:32:00,000 --> 00:32:03,166
ผมก็แบบ "มิวสิคเหรอ"
เขาบอกว่า "ใช่แล้ว มิวเทด คาเฟ่

559
00:32:04,333 --> 00:32:07,166
เราจะทำการแสดงตลกกันที่นี่ตอนคืนวันพุก"

560
00:32:07,250 --> 00:32:08,625
ผมก็แบบ "คืนวันพุธเหรอครับ"

561
00:32:08,708 --> 00:32:11,583
เขาก็บอกว่า "ใช่แล้ว คืนวันพุก"

562
00:32:13,000 --> 00:32:14,208
เขาพูดต่อ "นายมาที่นี่นะ

563
00:32:14,291 --> 00:32:17,000
ฉันจองโรงแรมไว้ห้องเดียว แต่มีสองเตียง

564
00:32:17,083 --> 00:32:19,166
นายจะพาเพื่อนมาแสดงด้วยก็ได้"

565
00:32:19,250 --> 00:32:21,250
ผมก็แบบ "ได้เลย คุณจะจ่ายเท่าไรล่ะ"

566
00:32:21,333 --> 00:32:23,750
เขาตอบว่า
"ฉันจะจ่ายให้ประมาณ 1,000 เหรียญ"

567
00:32:23,833 --> 00:32:27,000
ผมนี่แบบ "บ้าแล้ว ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย อาฮะ

568
00:32:27,875 --> 00:32:30,208
ผมกับอูฐของผมกำลังมุ่งหน้าไปตะวันออก"

569
00:32:34,250 --> 00:32:36,166
ตอนนั้นผมตื่นเต้นมาก

570
00:32:36,250 --> 00:32:41,125
ปี 2003 ทำเงินได้คืนละพันเหรียญ
ผมเลยโทรหาเพื่อนผม แกรี่ เบลล์

571
00:32:41,208 --> 00:32:44,791
เขาเป็นตลกที่อยู่ตรงชายแดนเท็กซัสกับลุยเซียนา

572
00:32:44,875 --> 00:32:47,416
และเขาก็ "ว่าไงว่างั้น"

573
00:32:48,041 --> 00:32:50,375
ผมเลยจองตัวเขาไปแสดงด้วย
ไม่ใช่เพราะเขาตลก เขาไม่ตลกเลย

574
00:32:50,458 --> 00:32:54,000
เขาเป็นตลกที่เลวร้ายมาก ไม่มีทางดังแน่
ไม่มีวันประสบความสำเร็จ

575
00:32:54,083 --> 00:32:58,000
ความโด่งดังที่สุดที่เขาจะดังได้คือ
ผมเอาเขามาเผาบนเวทีนี่แหละ

576
00:32:58,916 --> 00:33:01,583
แต่ผมหนีบเขาไปเป็นเกราะป้องกันอีกชั้นนึง

577
00:33:01,666 --> 00:33:05,791
เผื่อว่ามีเรื่องไม่คาดฝัน เขาจะได้
"ไม่นะ ทุกคน อย่ายุ่งกับเขา

578
00:33:05,875 --> 00:33:08,125
เขาก็เป็นแค่โมฮัมเหม็ดธรรมดาคนนึง"
นึกออกนะ

579
00:33:08,958 --> 00:33:12,291
นั่นคือเหตุผลเดียวที่ผมลากเขาไปด้วย
และเขาเองก็รู้ดี

580
00:33:12,791 --> 00:33:18,041
เราไปถึงที่นั่น เช็กอินเข้าโรงแรม
เราไปที่ลานยาร์ด มิวเทด คาเฟ่

581
00:33:18,625 --> 00:33:22,291
แกรี่ เบลล์ขึ้นเวที
และทุกคนก็เกลียดเขาแทบจะในทันที

582
00:33:22,375 --> 00:33:26,000
ลูกค้าคนนึงพูดว่า "ใครไปจ้างไอ้เย็บแม่นี่มาวะ"

583
00:33:27,250 --> 00:33:29,750
แกรี่เริ่มสติแตก เขาอยากดูน่าเชื่อถือกว่าเดิม

584
00:33:29,833 --> 00:33:31,791
เขาเริ่มแสดงอีก "ทุกคนเคยล่าสัตว์กันไหม"

585
00:33:31,875 --> 00:33:35,416
ผู้ชายคนนึงพูดว่า
"ฉันจะไล่ยิงแกลงจากเวทีเดี๋ยวนี้แหละ"

586
00:33:36,833 --> 00:33:39,416
ผมต้องขึ้นเวทีแล้วแย่งไมค์มาจากแกรี่

587
00:33:39,500 --> 00:33:42,333
ครั้งเดียวที่ผมเคยทำอะไรแบบนี้
ตั้งแต่ทำอาชีพนี้มา

588
00:33:42,416 --> 00:33:44,500
ผมก็ทำการแสดงไป และทำได้ดีด้วย

589
00:33:44,583 --> 00:33:47,041
ผมก็ปลอบเพื่อนว่า
"เพราะนายนั่นแหละ แกรี่ ไม่ใช่เพราะคนดู"

590
00:33:47,875 --> 00:33:50,583
ผมลงจากเวที
เจ้าของคลับยื่นเงินให้ 1,000 เหรียญ

591
00:33:50,666 --> 00:33:52,958
ผมนี่แบบ "ฉันรวยแล้ว"

592
00:33:53,041 --> 00:33:57,125
แล้วผมก็หันหลังกลับมาเจอ
ตำรวจสายสืบกับตำรวจยืนอยู่

593
00:33:57,208 --> 00:33:59,791
แล้วสายสืบพูดว่า "มานี่เลย ไอ้หนู"

594
00:33:59,875 --> 00:34:03,500
จากประสบการณ์นะ แม่งไม่เคยมีเรื่องดีๆ
ตามมาจากประโยคที่ว่า "มานี่เลย ไอ้หนู"

595
00:34:03,583 --> 00:34:06,166
และสถานการณ์นี้
ก็ไม่น่าจะต่างออกไปหรอก จริงไหม

596
00:34:06,250 --> 00:34:08,541
เขาพูดว่า "ขอดูใบขับขี่ได้ไหม"

597
00:34:08,625 --> 00:34:11,458
ผมก็ตอบว่า "ได้ครับ นี่ครับ นี่ใบขับขี่ผม"

598
00:34:11,541 --> 00:34:14,791
แล้วเขาก็เริ่มใช้วิทยุสื่อสาร

599
00:34:14,875 --> 00:34:19,208
"ใบขับขี่หมายเลข หนึ่ง สอง เจ็ด
เก้า เจ็ด หก สอง เจ็ด"

600
00:34:19,291 --> 00:34:22,333
แล้วก็มีเสียงผู้หญิงตอบกลับมา "ใช่แล้ว นั่นเขา"

601
00:34:22,416 --> 00:34:24,375
ผมก็แบบ "นั่นเขา" เหรอ

602
00:34:25,625 --> 00:34:27,791
"ใช่ นั่นนาย" ผมก็แบบ "นั่นผม" เหรอ

603
00:34:29,083 --> 00:34:32,000
"ใช่ นั่นนาย" "แน่ใจเหรอว่านั่นผม"
พวกเขาก็แบบ "ใช่ นั่นนาย"

604
00:34:32,083 --> 00:34:34,708
ผมก็ "แล้วผมที่ว่านี่ใคร นายนี่ใคร เรานี่ใคร

605
00:34:34,791 --> 00:34:36,541
เราคือหนึ่งเดียวกัน" จริงไหม

606
00:34:36,625 --> 00:34:39,250
เขาก็บอกว่า "ไม่ ไอ้หนู แค่นายเลย"
ผมก็แบบ "เวรแล้ว"

607
00:34:39,333 --> 00:34:43,208
แล้วเขาก็พาผมออกไปข้างนอก
มีตำรวจเป็นโหลรอผมอยู่

608
00:34:43,291 --> 00:34:45,708
มีรถสายตรวจหกคัน เปิดไฟทุกคันเลย

609
00:34:45,791 --> 00:34:48,166
ตอนนี้ผู้ชมเริ่มออกมาออกันแล้ว

610
00:34:48,250 --> 00:34:52,500
มีรถตำรวจอีกคันมาจอด
เปิดกระจกแล้วพูดว่า "นั่นเขาเหรอ"

611
00:34:52,583 --> 00:34:57,625
ผมก็แบบ "นั่นนายเหรอ เจบีไดอาห์"
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย

612
00:34:58,458 --> 00:35:00,541
ทีนี้มีสายสืบอีกคนเดินมาหาผม เขาพูดว่า…

613
00:35:00,625 --> 00:35:03,875
"นายมาทำอะไรที่โฮมา ลุยเซียนา"

614
00:35:03,958 --> 00:35:06,666
ผมยืนอยู่ตรงนั้น
ข้างๆ มีกระโจมจัดแสดงที่เขียนไว้ว่า…

615
00:35:06,750 --> 00:35:10,291
"โม เอเมอร์ขึ้นแสดงเวลา 20.00 น."

616
00:35:10,375 --> 00:35:12,333
แถมมีรูปผมติดอยู่ด้วยนะ ผมนี่แบบ…

617
00:35:12,416 --> 00:35:15,833
"พวก ก่อนหน้านี้คุณสืบคดียังไง
ผมไม่รู้หรอกนะ แต่…

618
00:35:17,250 --> 00:35:20,875
แต่คราวนี้คุณสืบได้แย่ที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลย"

619
00:35:20,958 --> 00:35:22,250
ตอนนี้ คนเริ่มมามุงกันแล้ว

620
00:35:22,333 --> 00:35:25,750
"อย่ายุ่งกับเขานะ เขาตลกดี" มีคนพูดขึ้นมา

621
00:35:25,833 --> 00:35:28,291
แล้วอีกคนก็พูดว่า "ถ้าจะจับใครสักคน

622
00:35:28,375 --> 00:35:31,291
ก็ไปจับไอ้แกรี่ เบลล์โน่น

623
00:35:33,875 --> 00:35:36,208
ข้อหาแอบอ้างเป็นตลก"

624
00:35:37,666 --> 00:35:39,750
แล้วผมก็นึกขึ้นได้ "แล้วไอ้แกรี่หายหัวไปไหน

625
00:35:39,833 --> 00:35:43,625
ฉันพาหมอนั่นมาเพื่อการนี้แหละ

626
00:35:44,125 --> 00:35:46,583
แต่มันดันหายหัวไปไหนไม่รู้"

627
00:35:48,166 --> 00:35:51,500
มันบ้ามาก แล้วตำรวจก็พูดขึ้นว่า
"นายไปทำอะไรที่ญี่ปุ่นกับเกาหลี"

628
00:35:51,583 --> 00:35:53,208
ผมแบบ "เดี๋ยวนะ ขอเวลานอก

629
00:35:53,291 --> 00:35:56,625
พวกคุณรู้ได้ยังไงว่าผมไปญี่ปุ่นกับเกาหลีมา"

630
00:35:56,708 --> 00:35:59,916
เขาตอบว่า "เราไปค้นห้องนายมาแล้ว"

631
00:36:00,000 --> 00:36:02,666
ผมเหวอเลย "โอ้ คุณไปค้นห้องผมมา

632
00:36:02,750 --> 00:36:05,375
ว้าว เรื่องนี้ต้องทำให้คุณอึ้งแน่ โอเคไหม

633
00:36:05,458 --> 00:36:09,125
เพราะนอกโฮมา มันเหมือนเป็นโลกอีกใบเลยนะ

634
00:36:09,666 --> 00:36:11,583
ผมใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กว่าอยากเป็นตลก

635
00:36:11,666 --> 00:36:14,750
และความฝันนั้นก็พาผมไปญี่ปุ่นและเกาหลี

636
00:36:14,833 --> 00:36:17,458
แล้วโชว์พวกนั้นส่วนใหญ่ก็จัดให้ทหารอเมริกันดู

637
00:36:17,541 --> 00:36:20,958
เพราะผมบอกตัวเองว่าหลังเหตุการณ์ 9/11
ผมกลัวการเป็นตัวเองมาก

638
00:36:21,041 --> 00:36:22,833
ถ้าผมกล้าเป็นตัวเองต่อหน้าพวกเขาได้

639
00:36:22,916 --> 00:36:26,541
ผมก็จะเป็นตัวเองต่อหน้าคนอื่นได้เหมือนกัน
นั่นแหละที่ผมพยายามทำอยู่"

640
00:36:34,083 --> 00:36:36,625
เขามึนไปเลย ผมเลยพูดต่อ
"ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไร

641
00:36:36,708 --> 00:36:38,041
คุณคิดว่าผมเป็นผู้ก่อการร้าย

642
00:36:38,125 --> 00:36:42,083
คุณคิดว่าอเมริกากว้างใหญ่ไพศาลขนาดนี้

643
00:36:44,583 --> 00:36:46,291
แต่ผมดันมาที่โฮมา ลุยเซียนา"

644
00:36:48,000 --> 00:36:50,333
"ฟังนะ พวก ถ้าผมเป็นผู้ก่อการร้าย

645
00:36:50,416 --> 00:36:53,083
และโผล่มาที่โฮมา ลุยเซียนาพร้อมระเบิด

646
00:36:53,166 --> 00:36:56,666
ผมคงงงเลยว่าควรระเบิดอะไร
ในเมืองเส็งเคร็งนี้

647
00:36:57,375 --> 00:37:00,875
ผมจะพูดตามตรงนะ
สภาพที่นี่เหมือนถูกระเบิดมาแล้วด้วยซ้ำ

648
00:37:01,625 --> 00:37:05,291
ถ้าผมจะระเบิดที่นี่
ก็คงเหมือนการตกแต่งใหม่เฉยๆ

649
00:37:06,208 --> 00:37:09,625
และผมคงช่วยแก้ปัญหายาแคร็ก
ที่เป็นกันอยู่ชัดๆ ที่นี่ด้วย"

650
00:37:09,708 --> 00:37:12,916
แล้วตำรวจก็พูดว่า
"ใช่ เรามั่นใจว่านายเก่งเรื่องซุกปัญหา"

651
00:37:15,625 --> 00:37:18,041
เขายื่นถุงขยะที่มีข้าวของของผมอยู่

652
00:37:18,125 --> 00:37:20,916
และออกคำสั่งให้ผมตามเจ้าหน้าที่อีกคนไป

653
00:37:21,000 --> 00:37:23,458
เขาจะพาตัวผมกลับไปที่โรงแรม

654
00:37:23,541 --> 00:37:28,291
ขณะเรากำลังเดินออกไป
แกรี่ก็โผล่มาจากพุ่มไม้หลังคลับ

655
00:37:28,375 --> 00:37:30,916
ผมก็แบบ "แกรี่ นายหายหัวไปไหนมา"

656
00:37:31,000 --> 00:37:34,791
เขาก็ตอบแบบตรงไปตรงมาเลย
"คนพวกนั้นพยายามจะฆ่าฉัน"

657
00:37:36,625 --> 00:37:39,208
ผมนี่แบบ "ฉันนี่แหละจะฆ่านาย รีบขึ้นรถเลย"

658
00:37:39,291 --> 00:37:42,625
และไม่รู้ยังไง
ผมรู้สึกแย่แทนเขามากกว่าตัวเองอีก

659
00:37:43,750 --> 00:37:46,166
เราขึ้นรถตำรวจ เขาพาเราไปที่โรงแรม

660
00:37:46,250 --> 00:37:49,000
ขณะที่ออกรถ ตำรวจก็ขอโทษผม

661
00:37:49,083 --> 00:37:53,125
เขาพูดว่า "พวก ต้องขอโทษจริงๆ
ที่เกิดเรื่องแบบนี้กับนาย

662
00:37:53,208 --> 00:37:54,708
แต่เราไม่ได้อยากทำแบบนี้

663
00:37:54,791 --> 00:37:57,750
ทางโรงแรมเป็นคนแจ้งตำรวจมาจับนาย"

664
00:37:57,833 --> 00:38:01,625
ผมแบบ "โอ๊ย เวร
คุณตำรวจ แกรี่ เราจะไปที่โรงแรม

665
00:38:01,708 --> 00:38:04,000
เราจะไปคุยกับรปภ.ให้รู้ดำรู้แดงเลย"

666
00:38:04,083 --> 00:38:06,500
ผมเดินเข้าไปแบบพร้อมเอาเรื่องสุดๆ

667
00:38:06,583 --> 00:38:10,166
"ฝีมือใคร ใครแจ้งตำรวจมาจับฉัน"

668
00:38:10,250 --> 00:38:13,583
และผู้หญิงคนนี้ก็เดินออกมาจากด้านหลัง
เธอใส่เสื้อรปภ.อยู่

669
00:38:13,666 --> 00:38:16,000
ฟันแผงหน้าหายเรียบ

670
00:38:16,625 --> 00:38:21,000
และทุกครั้งที่เธอพูด ถ้าเธอไม่พ่นลมออกมา
ก็เป็นเสียงเหมือนผิวปากตลอดเวลา

671
00:38:21,541 --> 00:38:23,500
ผมก็ถามว่า "ทำไมถึงแจ้งตำรวจมาจับผม"

672
00:38:23,583 --> 00:38:25,750
เธอตอบว่า "แป๊บนะ

673
00:38:26,833 --> 00:38:29,250
รอก่อนแป๊บนึง"

674
00:38:29,333 --> 00:38:31,541
ผมก็งง "นี่คุณดูแข่งบาสอยู่เหรอ

675
00:38:31,625 --> 00:38:33,125
นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

676
00:38:33,625 --> 00:38:37,125
เหมือนเสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีบนพื้นไม้
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

677
00:38:37,208 --> 00:38:38,791
"เดี๋ยวก่อนนะ"

678
00:38:38,875 --> 00:38:42,750
แล้วฝูงหมาจรจัดก็โผล่มา
ผมแบบ "หมาใครเนี่ย"

679
00:38:44,583 --> 00:38:46,625
ผมก็ถามอีกว่า "ทำไมถึงเรียกตำรวจมาจับผม"

680
00:38:46,708 --> 00:38:48,000
เธอพูดว่า "ก็นะ

681
00:38:49,208 --> 00:38:50,833
ฉันเห็นชื่อโมฮัมเหม็ด

682
00:38:50,916 --> 00:38:55,375
แล้วฉันก็แบบ
'เฮ้ย เรามีสถานการณ์ผู้ก่อการร้าย'"

683
00:38:55,958 --> 00:38:59,708
ผมเหวอเลย "แค่นี้เนี่ยนะ
คุณแค่เห็นชื่อโมฮัมเหม็ด

684
00:38:59,791 --> 00:39:02,166
แล้วก็คิดว่ามีการก่อการร้ายที่นี่เลยเหรอ"

685
00:39:02,833 --> 00:39:05,166
แล้วเธอก็บอกว่า "ใครผิวปาก"
ผมนี่แบบ…

686
00:39:05,875 --> 00:39:07,041
ผมก็ "โอเค"

687
00:39:08,083 --> 00:39:09,208
แบบ "ได้"

688
00:39:10,875 --> 00:39:14,250
ผมก็พูดว่า "ขอโทษนะ
แต่คุณจะเรียกตำรวจมาจับใคร

689
00:39:14,333 --> 00:39:16,000
เพียงเพราะชื่อของพวกเขาไม่ได้

690
00:39:16,083 --> 00:39:18,291
คุณต้องมีหลักฐานจริงๆ ด้วย

691
00:39:18,375 --> 00:39:20,416
ผมเสียใจจริงๆ ที่ประเทศเราทำให้คุณผิดหวัง

692
00:39:20,500 --> 00:39:21,541
จนคุณเชื่อทุกอย่าง

693
00:39:21,625 --> 00:39:24,083
ที่พวกเขาพ่นออกมาผ่านหน้าจอโทรทัศน์

694
00:39:24,166 --> 00:39:25,333
นั่นแหละที่พวกเขาต้องการ

695
00:39:25,416 --> 00:39:29,375
พวกเขาอยากให้เราแตกแยกกัน
พวกเขาจะได้ควบคุมเราได้ ไม่เข้าใจเหรอ"

696
00:39:29,458 --> 00:39:31,333
และน่าเศร้าที่เธอไม่ได้ยินมันเลยสักคำ

697
00:39:31,416 --> 00:39:35,333
เธอพูดว่า "เดี๋ยวนะ ฉันเห็นชื่อโมฮัมเหม็ด

698
00:39:35,416 --> 00:39:39,041
ฉันก็แบบ
'เฮ้ย เรามีสถานการณ์ก่อการร้ายที่นี่'"

699
00:39:39,125 --> 00:39:40,458
ผมมองหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจ

700
00:39:40,541 --> 00:39:43,333
"ที่นี่มีปัญหายาแคร็กจริงๆ นะ"

701
00:39:45,166 --> 00:39:47,875
ตำรวจมองผมและพูดว่า "ฉันนึกอะไรออกแล้ว"

702
00:39:47,958 --> 00:39:50,666
ผมก็แบบ "อะไร ยังจะมีอะไรได้อีก"

703
00:39:50,750 --> 00:39:53,708
เขาพูดต่อว่า "เราไปค้นห้องพักนายมา"
ผมก็แบบ "ใช่ คุณบอกแล้ว"

704
00:39:53,791 --> 00:39:56,333
เขาบอกว่า "มันกวนใจฉันอยู่
ฉันว่าฉันนึกออกแล้ว"

705
00:39:56,416 --> 00:39:58,041
เขามองไปที่แกรี่และพูดว่า…

706
00:39:58,125 --> 00:40:01,250
"แกรี่ หนังสือโป๊นี่ของนายใช่ไหม"

707
00:40:01,333 --> 00:40:04,458
ผมมองแกรี่แล้วแบบ
"นายเอาหนังสือโป๊มาเหรอ"

708
00:40:04,541 --> 00:40:07,916
ผมก็แบบ "เรานอนห้องเดียวกันนะโว้ย
นายมันน่าขยะแขยงอะไรขนาดนี้เนี่ย"

709
00:40:08,666 --> 00:40:11,541
ผมเดินเข้าไปในห้อง
สภาพทั้งห้องอย่างกับสนามรบ

710
00:40:11,625 --> 00:40:14,000
ยกเว้นเตียงแกรี่ มันเรียบร้อย เป๊ะมาก

711
00:40:14,083 --> 00:40:17,791
พวกเขาเอาหนังสือโป๊ออกมาเรียงรายไว้
แค่เพื่อให้เรารู้

712
00:40:17,875 --> 00:40:20,833
"เรารู้นะว่า
เควียร์อย่างพวกนายทำอะไรกันในนี้"

713
00:40:21,500 --> 00:40:24,000
ผมก้มมองและนับดู "สิบสองเล่มเหรอ

714
00:40:24,083 --> 00:40:27,166
นายขนหนังสือโป๊มาโหลนึงเนี่ยนะ

715
00:40:27,250 --> 00:40:30,166
พวก คืนนี้นายกะจะชักสักกี่น้ำกันเนี่ย"

716
00:40:30,250 --> 00:40:32,541
ผมนี่แบบ "ดีแล้วที่เธอโทรแจ้งตำรวจ"

717
00:40:33,916 --> 00:40:37,750
ผมนี่แบบ "เพราะเธอช่วยสกัด
แผนก่อการร้ายที่จะเกิดขึ้นคืนนี้ไว้ได้"

718
00:40:42,250 --> 00:40:46,291
แต่ผมมัก…
ผมมักถูกสงสัยตลอดว่าเป็นผู้ก่อการร้าย

719
00:40:46,375 --> 00:40:48,666
จนกระทั่งผมได้ทำทีเอสเอพรีเช็กมา

720
00:40:50,041 --> 00:40:53,041
ถ้าคุณไม่รู้ว่าทีเอสเอพรีเช็กคืออะไร…

721
00:40:53,125 --> 00:40:56,083
คุณเข้าไปในสำนักงาน
รักษาความปลอดภัยท่าอากาศยาน

722
00:40:56,166 --> 00:40:58,625
เอาเงินให้พวกเขา 100 เหรียญ
และกรอกเอกสาร

723
00:40:58,708 --> 00:41:01,500
คุณก็พ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัยก่อการร้ายแล้ว

724
00:41:02,083 --> 00:41:04,000
เป็นที่รู้กันดีว่า…

725
00:41:04,583 --> 00:41:07,000
ผู้ก่อการร้ายเกลียดเอกสาร

726
00:41:09,291 --> 00:41:12,958
ผมนี่โล่งอกเลยนะ
เพราะเจ้าหน้าที่ทีเอสเอนี่อย่างดุ

727
00:41:13,041 --> 00:41:16,541
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาโกรธอะไร แต่พวกเขาคือแบบ
"เอาแล็ปท็อปของคุณออกมา

728
00:41:16,625 --> 00:41:19,583
เอาไปใส่ไว้ในตะกร้าสิ แยกมันไว้ต่างหากเลย

729
00:41:19,666 --> 00:41:22,791
แล้วก็ดันมันเข้าไป ไม่ดันให้หรอกนะ
คุณดันเข้าไปเอง

730
00:41:22,875 --> 00:41:26,291
มองให้มันไหลไปจนสุดตา ถอดรองเท้าออก"

731
00:41:26,875 --> 00:41:30,666
อย่าเผลอพกน้ำขึ้นเครื่องเชียว
ให้ตายเถอะ โอเค

732
00:41:30,750 --> 00:41:32,208
ถ้าคุณพกน้ำไป พวกเขาจะ…

733
00:41:35,625 --> 00:41:38,083
ผมแบบ "อควาพันนาเหรอ อควาพันนามันทำไม"

734
00:41:38,166 --> 00:41:40,416
แบบ "คุณนำนี่เข้าไปไม่ได้"

735
00:41:40,500 --> 00:41:42,750
พวกเขาจะกินหัวเราเลย
เดินไปข้างหน้าแค่สามก้าว

736
00:41:42,833 --> 00:41:47,000
แล้วพูดว่า "ดื่มตรงนี้ไม่ได้
แต่ถ้าอยากดื่ม ไปดื่มตรงนี้ได้"

737
00:41:48,333 --> 00:41:53,208
และคุณคงไม่อยากทิ้งไปเปล่าๆ
ก็เอามาราดตัวเอง "คุณพระ

738
00:41:53,291 --> 00:41:57,416
โทษที ทุกคน ผมพกขวดลิตรมา
เชิญเลย ไปก่อนเลย"

739
00:41:59,583 --> 00:42:04,083
จะบ้า ผมเคยเห็นพวกเขา
ตะคอกหญิงชราผิวขวานั่งรถเข็น

740
00:42:04,166 --> 00:42:06,583
ยายพกน้ำแอปเปิลมา พวกเขาก็เลยเล่นงานยาย

741
00:42:06,666 --> 00:42:08,541
พวกเขาก็แบบ "คุณเอามันไปด้วยไม่ได้"

742
00:42:08,625 --> 00:42:11,666
ยายก็แบบ "แต่ว่า…

743
00:42:11,750 --> 00:42:13,750
ฉันต้องจิบมัน ฉันเป็นเบาหวาน"

744
00:42:13,833 --> 00:42:15,916
ผมนี่ "เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย"

745
00:42:19,666 --> 00:42:21,791
พวกเขาโยนลงถังขยะแบบดุดันสุดๆ

746
00:42:21,875 --> 00:42:24,458
แบบ "หุบปากนะ นังตัวดี ไม่ใช่วันนี้
นังอัลกออิดะห์!

747
00:42:25,666 --> 00:42:28,041
ไม่ใช่วันนี้ อุซามะฮ์!" ผมแบบ "ใจเย็น พวก

748
00:42:28,125 --> 00:42:31,583
ยายจำเป็นต้องจิบน้ำแอปเปิล
เอาน้ำแอปเปิลเวรนั่นให้ยายเถอะน่า"

749
00:42:31,666 --> 00:42:34,875
สถานการณ์คล้ายๆ กัน ชายชราคนหนึ่งนั่งรถเข็น

750
00:42:34,958 --> 00:42:37,041
ดูเหมือนเขาจะเป็นโรคหลอดเลือดสมอง

751
00:42:37,125 --> 00:42:39,083
เพราะเดินแทบไม่ไหว

752
00:42:39,166 --> 00:42:41,500
พวกเขาก็ยังให้เขาผ่านเครื่องเอกซเรย์

753
00:42:41,583 --> 00:42:45,625
เขาก็เดินเข้าไปแบบนี้
พวกเขาก็ตวาดว่า "ชูมือขึ้น!"

754
00:42:46,375 --> 00:42:50,291
ชายแก่ชูแขนขวาไม่ได้
เลยเอามือซ้ายมาจับแขนขวาให้ชูขึ้น

755
00:42:50,375 --> 00:42:53,208
เขาชูมันขึ้น พวกนั้นก็ตะโกนอีก "อยู่นิ่งๆ

756
00:42:53,875 --> 00:42:56,541
อยู่นิ่งๆ"

757
00:42:56,625 --> 00:42:58,958
ผมนี่แบบ "ช่างแม่ง ฉันจะยิงให้หมดทุกคนเลย"

758
00:43:00,875 --> 00:43:04,583
"ฉันจะยิงทุกคนเลย ทีเอสเอทำให้ฉันหัวรุนแรง
พอกันที จบแค่นี้แหละ"

759
00:43:05,208 --> 00:43:10,458
จะอะไรนักหนากับไอ้ 100 มิลลิลิตร
ผมอยากรู้ โอเคไหม

760
00:43:11,458 --> 00:43:12,541
พวกเขาแบบ…

761
00:43:13,291 --> 00:43:16,125
"มันผิดตรงไหน"
"มันเขียนว่า 124 มิลลิลิตร นั่นแหละที่ผิด"

762
00:43:16,750 --> 00:43:19,166
"ของเหลวหายไป 80 เปอร์เซ็นต์แล้วนะ
มีปัญหาอะไร"

763
00:43:19,250 --> 00:43:22,000
"เรื่องนั้นไม่เกี่ยว ขวดเขียนว่า 124 มิลลิลิตร"

764
00:43:25,208 --> 00:43:28,500
ไอ้ของเหลวพวกนี้
มันเอาไปทำระเบิดได้หรือยังไง

765
00:43:28,583 --> 00:43:30,250
ปัญหามันอยู่ตรงนั้นเหรอ

766
00:43:30,333 --> 00:43:34,583
แต่ไม่เห็นมีกฎข้อบังคับไหนเลย
บอกว่าเราจะพกขวด 100 มิลลิลิตร

767
00:43:35,083 --> 00:43:36,375
ขึ้นเครื่องได้กี่ขวด

768
00:43:37,041 --> 00:43:39,458
ตามหลักแล้ว เราค่อยไปผสมกันทีหลังก็ได้

769
00:43:40,958 --> 00:43:43,333
ได้โปรดเถอะ ขอให้ไม่มีใครทำแบบนั้นนะ
ได้โปรดเถอะ

770
00:43:44,375 --> 00:43:46,041
ขอร้องละ อย่าให้มีใครทำเลย

771
00:43:47,208 --> 00:43:49,916
"เมื่อคืนนี้ ที่วอชิงตันดี.ซี.
ตลกเชื้อสายเซมิตต่อต้านยิว

772
00:43:50,000 --> 00:43:52,958
เหยียดพวกผิวขาวสุดขั้ว…

773
00:43:53,625 --> 00:43:57,750
ส่งเสริมการทำระเบิดของเหลว
ที่วอร์เนอร์เธียเตอร์"

774
00:43:57,833 --> 00:44:01,958
"โม คุณมีอะไรจะพูดไหม"
"รอแป๊บนะ เมอร์เทิล เชิญเลย"

775
00:44:02,833 --> 00:44:04,875
"แป๊บนึงนะ ไอ้พวกสันขวาน"

776
00:44:08,333 --> 00:44:11,291
เธอแบบ "ทำอะไรก็ได้แบบนั้นแหละ
ไอ้พวกเวร"

777
00:44:15,708 --> 00:44:17,791
มันอาจจะจริงก็ได้ ทำอะไรก็ได้แบบนั้น

778
00:44:17,875 --> 00:44:21,041
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่า
ตอนนี้มีการเหยียดกันมากขึ้น

779
00:44:21,125 --> 00:44:23,291
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่คนขาวหวาดกลัว

780
00:44:23,375 --> 00:44:26,291
ไม่ใช่คนขาวที่อยู่ที่นี่นะ กอดคนขาวหน่อย

781
00:44:26,375 --> 00:44:29,666
กอดคนขาวหน่อย ถ้าพวกเขานั่งอยู่ข้างๆ คุณ
ผมไม่ได้หมายถึงคุณ

782
00:44:30,958 --> 00:44:32,958
แต่จริงๆ แล้ว นั่นใช่ไหมคือสิ่งที่พวกเขากลัว

783
00:44:33,041 --> 00:44:34,833
เพราะเรารู้ว่าเคยเกิดอะไรขึ้น

784
00:44:34,916 --> 00:44:38,208
เรารู้ว่าเคยเกิดอะไรขึ้น
กับชนพื้นเมืองในอเมริกา

785
00:44:38,291 --> 00:44:42,625
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาที่ถูกจับมาเป็นทาส
ชาวจีนที่ถูกเกณฑ์มาสร้างทางรถไฟ

786
00:44:43,208 --> 00:44:45,125
ชาวเม็กซิกันล่ะ ชาวเม็กซิกันทำอะไร

787
00:44:45,208 --> 00:44:47,875
พวกเขาแค่กลับมาเฉยๆ
ที่นี่คือถิ่นฐานของพวกเขา

788
00:44:47,958 --> 00:44:49,041
พวกเขาแค่กลับมา

789
00:44:49,125 --> 00:44:52,625
และพวกเขาบอกว่าดีเอ็นเอ…

790
00:44:52,708 --> 00:44:55,375
ว่ากันว่าดีเอ็นเอเก็บความทรงจำ
อันเจ็บปวดเอาไว้

791
00:44:55,458 --> 00:44:57,375
พวกเขาเลยไม่รู้ว่าทำไมถึงกลับมา

792
00:44:57,458 --> 00:44:59,750
พวกเขาแค่แบบ "ไม่รู้ว่ะ พวก มันแบบ…

793
00:44:59,833 --> 00:45:03,125
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน แต่ใจมันสั่งมาน่ะ พวก

794
00:45:03,208 --> 00:45:05,208
ฉันแค่ต้องไป พวก

795
00:45:05,291 --> 00:45:09,250
ฉันไม่ได้ทำอะไร ทวดฉันลืมบางอย่างไว้
แค่นั้นแหละ เพื่อน"

796
00:45:12,000 --> 00:45:14,500
เรามีชาวมุสลิมทุกสีผิว ทุกเชื้อชาติ

797
00:45:14,583 --> 00:45:17,625
ที่ต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติ
แล้วใครเป็นรายต่อไปล่ะ คนขาวไง

798
00:45:17,708 --> 00:45:21,291
บางทีนั่นอาจเป็นความกลัว
ว่ามันอาจย้อนกลับมาหาพวกเขา

799
00:45:21,375 --> 00:45:23,458
บางทีในหัวพวกเขาอาจเห็นภาพที่ว่า…

800
00:45:23,541 --> 00:45:25,958
คนขาวคนหนึ่งเดินเข้าไปในร้านเฮาส์ออฟพายส์

801
00:45:26,041 --> 00:45:28,750
และมีคนผิวดำยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

802
00:45:28,833 --> 00:45:30,958
เขาเดินเข้าแล้วพูดว่า "ขอโทษครับ

803
00:45:31,041 --> 00:45:33,666
ผมขอพายพีแคนหนึ่งชิ้นครับ"

804
00:45:34,291 --> 00:45:36,708
และคนผิวดำหลังเคาน์เตอร์ก็พูดว่า "โทษนะ

805
00:45:36,791 --> 00:45:39,791
เราไม่บริการคนอย่างพวกแก ไอ้หัวขวด"
นึกออกไหม

806
00:45:41,500 --> 00:45:44,333
"โอ้ อยากคุยกับผู้จัดการเหรอ เฮ้ โฮเซ่"

807
00:45:45,875 --> 00:45:48,166
แล้วโฮเซ่ก็ออกมา "มาทำอะไรที่นี่ ไอ้มะกัน

808
00:45:48,250 --> 00:45:50,583
ไม่เอาน่า นายมาให้คนที่นี่เห็นไม่ได้สิ

809
00:45:50,666 --> 00:45:52,708
"เรามีลูกค้าจริงๆ จะมานะ พวก

810
00:45:52,791 --> 00:45:53,750
แบบว่า…

811
00:45:53,833 --> 00:45:54,750
โธ่เอ๊ย พวก

812
00:45:54,833 --> 00:45:56,500
ไม่เอาน่า พวก

813
00:45:56,583 --> 00:45:58,833
อยากคุยกับเจ้าของร้านเหรอ เขาเป็นคนจีนนะ

814
00:45:58,916 --> 00:46:00,541
ตอนนี้พวกเขาเป็นเจ้าของทุกอย่าง"

815
00:46:01,125 --> 00:46:04,750
แล้วคนขาวก็ "งั้นก็ช่างหัวพวกแกเลย"
และเดินจากไป

816
00:46:10,250 --> 00:46:14,083
ไม่มีใครดีไปกว่าใคร

817
00:46:14,166 --> 00:46:15,166
ไม่มีเลย

818
00:46:17,166 --> 00:46:18,166
ไม่มีเลย

819
00:46:23,583 --> 00:46:29,250
ดูเหมือนประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเดิมอยู่เสมอ

820
00:46:30,208 --> 00:46:34,208
เมื่อไม่นานมานี้ แม่พูดบางอย่างกับผม
และมันโดนใจผมมาก

821
00:46:34,291 --> 00:46:40,541
แม่พูดว่า "แม่รู้สึกเหมือนกำลังใช้ชีวิต
แบบเดียวกับยายของแม่เลย"

822
00:46:41,625 --> 00:46:43,916
และคำพูดนั้นมันกระแทกใจผมจริงๆ

823
00:46:44,416 --> 00:46:45,875
เวลา…

824
00:46:46,375 --> 00:46:48,625
เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเอาชนะได้

825
00:46:48,708 --> 00:46:52,125
เวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

826
00:46:52,708 --> 00:46:55,083
และเราไม่อาจย้อนเวลาให้หวนกลับคืน

827
00:46:55,750 --> 00:46:57,875
บางคนอาจพูดว่า
"เดี๋ยวค่อยมาชดเชยเวลาทีหลัง"

828
00:46:57,958 --> 00:46:59,916
เราไม่อาจชดเชยเวลาได้

829
00:47:00,000 --> 00:47:04,000
คุณอาจหาเวลาได้ แต่เวลาก็ไม่มีทางเพียงพอ

830
00:47:04,083 --> 00:47:05,958
เพื่อนผมไม่สนเรื่องเวลาเลย

831
00:47:06,041 --> 00:47:07,833
เขาบอกว่า "ฉันจะฆ่าเวลาหน่อย"

832
00:47:07,916 --> 00:47:11,916
"นายจะฆ่าเวลาเหรอ
มันไม่มีเวลาให้ฆ่าหรอกนะ"

833
00:47:12,000 --> 00:47:13,958
เขาก็บอกว่า "ฉันจะไปดูเลิฟไอส์แลนด์"

834
00:47:14,041 --> 00:47:15,750
"เลิฟไอส์แลนด์" เหรอ

835
00:47:16,416 --> 00:47:18,166
รู้ตัวอีกที ผมก็ติดงอมแงมแล้ว

836
00:47:18,250 --> 00:47:20,625
"ฮูดา ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ ฮูดา

837
00:47:21,375 --> 00:47:24,125
โธ่ ฮูดา ทำไม

838
00:47:25,166 --> 00:47:27,750
อย่าหึงดิ เธอก็เพิ่งระบายใส่เจเรไมอาห์ไป

839
00:47:27,833 --> 00:47:31,083
เขาก็แค่สับสนกับความรู้สึกตัวเอง
ทุกคนจูบกันมั่วไปหมด

840
00:47:31,166 --> 00:47:33,750
เชลลีกับเอซก็ไม่ได้คบกันจริงๆ ด้วยซ้ำ

841
00:47:33,833 --> 00:47:35,875
พวกเขาแค่หวังเงินรางวัลเฉยๆ"

842
00:47:35,958 --> 00:47:41,333
ผมแบบ "โอ้ พระเจ้า 40 ตอน 40 ชั่วโมง
โคตรจะเสียเวลาเลย"

843
00:47:42,958 --> 00:47:45,625
แต่จะยังไงก็เถอะ คุณไม่อยากล้ำหน้าเวลาแน่

844
00:47:45,708 --> 00:47:48,291
เพราะถ้าคุณล้ำหน้าเวลา คุณอาจตายก่อนวัย

845
00:47:49,208 --> 00:47:51,041
ทุกคนที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย

846
00:47:51,125 --> 00:47:53,791
มักมีคนพูดกันว่า
"โธ่ เขาด่วนจากไปก่อนวัยอันควร

847
00:47:55,250 --> 00:47:57,666
เขาจากไปก่อนวัยอันควรมาก

848
00:47:58,375 --> 00:48:02,291
ล้ำเกิ๊น ล้ำจนตายก่อนวัยอันควร"

849
00:48:03,708 --> 00:48:08,791
จีมี เฮนดริกซ์, บ็อบ มาร์ลีย์
เอมี ไวน์เฮาส์, คริส ฟาร์ลีย์

850
00:48:08,875 --> 00:48:11,333
ต่างก็ล้ำหน้าเวลาของตัวเอง

851
00:48:12,333 --> 00:48:13,791
เจฟฟรีย์ เอปสตีน

852
00:48:15,500 --> 00:48:20,000
เขาดันไปอยู่ผิดที่ผิดเวลา
เลยต้องไปใช้เวลาอยู่ในตะราง

853
00:48:20,750 --> 00:48:23,875
สถานการณ์ทั้งหมดนี้คือระเบิดเวลา

854
00:48:24,958 --> 00:48:28,500
ดูเหมือนคนชั่วๆ
จะใช้เวลานานเป็นชาติกว่าจะตาย

855
00:48:28,583 --> 00:48:32,625
และพอพวกเขาตาย ทุกคนก็พากันพูดว่า
"ถึงเวลาของพวกแม่งแล้ว

856
00:48:32,708 --> 00:48:36,125
นึกว่าไอ้เวรนั่นจะไม่มีวันตายซะแล้ว

857
00:48:36,208 --> 00:48:38,583
นึกว่าหมอนั่นมีเวลาเหลือเฟือ"

858
00:48:38,666 --> 00:48:43,750
"ใช่ ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับเวลา
เราไม่มีทางหนีเวลาพ้น ใช่"

859
00:48:44,250 --> 00:48:48,250
บางคนก็บอกว่า "โม คุณล้ำยุคไปมากเลย

860
00:48:48,333 --> 00:48:51,541
คุณเป็นตลกอเมริกันอาหรับคนแรก
ที่ได้ทำเดี่ยวไมโครโฟนสเปเชียล

861
00:48:51,625 --> 00:48:54,583
คุณใส่เคฟฟีเยห์
ในการแสดงเดี่ยวไมโครโฟนครั้งแรก

862
00:48:54,666 --> 00:48:59,791
คุณเป็นคนแรกที่ทำรายการทีวี
ของปาเลสไตน์ อเมริกัน"

863
00:49:04,250 --> 00:49:07,083
ไม่ ผมพูดว่า "ไม่เอาโว้ย
ฉันไม่อยากไวเกินไป ไม่อยากล้ำยุค"

864
00:49:07,166 --> 00:49:10,583
ผมอยากอยู่ถูกเวลา อยากอยู่ถูกที่ถูกเวลา

865
00:49:10,666 --> 00:49:12,458
อยากจะทันเวลา อยากจะเหนือกาลเวลา

866
00:49:12,541 --> 00:49:15,958
อยากจะทันเวลาแบบฉิวเฉียด
แล้วก็ยังมีเวลาเหลือเฟือ

867
00:49:16,041 --> 00:49:18,666
จะได้ใช้เวลาอันล้ำค่ากับคนที่ห่วงใยเราจริงๆ

868
00:49:18,750 --> 00:49:21,541
คนที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ
ไม่ว่าจะในช่วงเวลาใด

869
00:49:21,625 --> 00:49:24,916
ผมจะได้ไม่ต้องย้อนเวลากลับไป
ไม่ต้องชดเชยเวลาอะไร

870
00:49:25,000 --> 00:49:28,333
ผมสามารถอยู่กับปัจจุบัน
ในตอนนี้ ในช่วงเวลานี้ได้

871
00:49:33,416 --> 00:49:38,125
ดังนั้นหากคุณแคร์จริงๆ
คุณควรคอยถามไถ่กันบ้างเป็นบางครั้ง

872
00:49:39,041 --> 00:49:44,541
แม่ของผมพูดแบบนี้กับผมเสมอ
"ถ้าลูกรักแม่ จงแสดงให้แม่เห็น"

873
00:49:45,875 --> 00:49:51,250
เพราะแบบนั้นแหละผมถึงหงุดหงิดใจ
กับดีเจคาเลดสุดๆ

874
00:49:53,708 --> 00:49:57,125
ไม่ ผมพูดจริงนะ เขาเป็นชาวปาเลสไตน์
สุดท้ายแล้วเขาก็เป็นพวกเดียวกับเรา

875
00:49:57,208 --> 00:50:01,916
และในช่วงเวลาที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้
แทนที่จะอยู่ให้ทันยุคทันสมัย

876
00:50:02,000 --> 00:50:03,458
เขากลับล้าหลัง

877
00:50:03,541 --> 00:50:07,000
และสำหรับคนคนนี้ มันเป็นเวลามื้อค่ำเสมอ

878
00:50:08,125 --> 00:50:10,750
ผมรู้มันเป็นมุกแบบคนอ้วนแซวกันเอง

879
00:50:12,375 --> 00:50:15,875
ผมไม่อยากพูดแบบนี้หรอก
ใครใส่มันไว้ในใจผมล่ะ พระเจ้าไง

880
00:50:17,333 --> 00:50:20,041
แต่ไม่ได้มีแค่เขาหรอกนะที่ล้าหลัง

881
00:50:20,125 --> 00:50:22,791
ยังมีคนอีกมากมาย

882
00:50:22,875 --> 00:50:25,875
ผมไม่ได้จะพูดชื่อออกมาโต้งๆ หรอกนะ
ไซน์เฟลด์

883
00:50:31,083 --> 00:50:34,916
ผมเชื่อว่าเขาพูดว่า
"ผมไม่แคร์ปาเลสไตน์หรอก"

884
00:50:35,000 --> 00:50:37,750
เจอร์รีย์ ผมน่ะแคร์ทุกคนเลย

885
00:50:37,833 --> 00:50:42,166
และมันดีกว่ากันมากที่จะฆ่าเวลา
แทนที่จะฆ่ากันด้วยเวลา

886
00:50:42,750 --> 00:50:45,666
"พวกเราที่เหลือมาฉลองแบบไม่หมดเปลืองกัน"

887
00:50:46,916 --> 00:50:49,750
ผมเคยดูซิทคอมเรื่องนั้น
ในช่วงเวลาที่โลกยังเรียบง่ายกว่านี้

888
00:50:51,000 --> 00:50:54,625
มันบอกอะไรกับโลกในห้วงเวลานี้บ้าง
เวลาที่คนทั้งโลกเชื่อยูทูบเบอร์

889
00:50:54,708 --> 00:50:56,750
มากกว่านิวยอร์กไทมส์

890
00:51:02,750 --> 00:51:06,541
ยินดีต้อนรับสู่เวลาจริงกับโม เอเมอร์ ใช่เลย

891
00:51:07,750 --> 00:51:10,916
ผมก็ไม่อยากแจ้งเรื่องนี้กับทุกคนนะ
แต่เราทุกคนล้วนต้องตาย

892
00:51:11,708 --> 00:51:16,625
เราทุกคนจะต้องตาย จะบอกว่าเรามาอยู่ที่นี่
ในช่วงเวลาจำกัดเท่านั้น

893
00:51:16,708 --> 00:51:19,666
และเวลาคือสิ่งสำคัญ ผมพูดเรื่องนี้ได้เรื่อยๆ

894
00:51:19,750 --> 00:51:22,416
แต่โชคร้าย ผมใกล้จะหมดเวลาแล้ว

895
00:51:22,500 --> 00:51:24,666
เพราะนี่คือช่วงเวลาสำคัญ
และเวลายังคงเดินต่อไป

896
00:51:24,750 --> 00:51:28,250
เราอยู่กับเวลาที่หยิบยืมมา
ทุกวินาทีล้วนมีค่า เรากำลังเข้าใกล้เส้นตาย

897
00:51:28,333 --> 00:51:31,291
และชีวิตก็ไม่มีการต่อเวลา

898
00:51:31,375 --> 00:51:35,375
และเราต้องพึงระลึกถึง
ผู้ที่อยู่เหนืออวกาศและกาลเวลา

899
00:51:35,458 --> 00:51:37,458
รู้ตัวอีกที มันก็ไม่มีเวลาเหลือแล้ว

900
00:51:37,541 --> 00:51:40,041
เราต่างคิดว่ามีเวลาเหลือเฟือ
แต่จริงๆ เรามีเวลาน้อยนิด

901
00:51:40,125 --> 00:51:44,458
และตอนนี้เวลากระชั้นเข้ามา
มันคือการแข่งกับเวลา

902
00:51:44,541 --> 00:51:50,166
มันถึงเวลาแล้ว เวลามันบีบคั้น
ถึงเวลาลงมือและนี่คือจุดสิ้นสุดของเวลา

903
00:51:50,250 --> 00:51:53,041
จนกว่าจะพบกันใหม่ เมอร์ทิล

904
00:51:53,541 --> 00:51:55,375
"ปลดปล่อยปาเลสไตน์"

905
00:51:57,416 --> 00:52:00,083
ขอบคุณมากครับ วอชิงตัน ดี.ซี.

906
00:52:01,708 --> 00:52:03,875
ผมรักคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ

907
00:52:04,541 --> 00:52:06,875
ขอบคุณมากที่มาพบกันในค่ำคืนนี้

908
00:52:08,250 --> 00:52:09,250
ขอบคุณครับ

909
00:52:42,000 --> 00:52:45,291
{\an8}ผมรักพวกคุณมากนะ
มีความหมายกับผมมาก ขอบคุณครับ

910
00:52:45,833 --> 00:52:48,833
เป็นไงบ้าง ดีใจจริงๆ ที่ได้มาอยู่ตรงนี้

911
00:52:48,916 --> 00:52:51,125
คนพูดเรื่องพวกนั้นกันตลอดจริงไหม

912
00:52:52,458 --> 00:52:54,666
ผู้คนพูดเรื่องเวรนั่นตลอด
แต่ไม่ได้หมายความตามนั้น

913
00:52:54,750 --> 00:52:56,000
ผมหมายความตามนั้นทุกคำ

914
00:53:18,916 --> 00:53:20,916
(ขอบคุณคุณแม่ที่รัก
แม่คือแรงบันดาลใจของผม)

915
00:53:21,000 --> 00:53:21,833
(สเตฟานี ผมรักคุณ)

916
00:53:21,916 --> 00:53:23,333
(ขออุทิศสิ่งนี้ให้พี่น้องของผม)

917
00:53:23,416 --> 00:53:25,833
(ไปก่อนเวลามากจริงๆ คิดถึงนะ
อยากมีเวลาอยู่ด้วยกันมากกว่านี้)

918
00:53:25,916 --> 00:53:28,291
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์