Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
(muzyka pozytywna)
Przeczytałem wszystkie Twoje artykuły. Wszystkie.
Nie spałem zbyt wiele zeszłej nocy.
Są naprawdę dobre.
Cyborg?
Świetnie!
Skąd wziął się ten pomysł?
Przepraszam.
Do zobaczenia jutro.
Milczący.
Dziękuję kochanie.
(muzyka pozytywna)
Ale tak, zdecydowanie piszę o nasze doświadczenia i myśli pomagają nam podejmować decyzje
poczucie naszych emocji i stać się lepszą wersję siebie każdego dnia.
(Muzyka)
W każdą środę mam kolacja z Kathy i Phillipem.
(muzyka pozytywna)
Jak ci minął dzień?
Dobrze. Było dobrze.
Jak ci minął dzień?
Dobrze. Dobrze, dziękuję.
Stanowisko?
W porządku.
James?
W porządku.
O, cieszę się. Lubię Jamesa.
Tak, James też cię lubi.
Dobrze. Do zobaczenia jutro.
Tak. Do zobaczenia jutro, Kathy.
Kochanie. Wiesz, że nie lubię Kathy.
Przepraszam.
Do zobaczenia jutro.
Milczący.
Dziękuję kochanie.
(muzyka pozytywna)
Kathy jest moją adopcyjną matką.
Phillip, mój przybrany ojciec.
Kathy nie lubi być nazywaną jej imieniem.
(muzyka pozytywna)
Później wszystko się zmieniło.
(muzyka pozytywna)
Jak chcesz, żebym się do Ciebie zwracał?
Przyziemny.
Oczywiście.
Przyziemny.
Dobrze, Mundane.
Mam wrażenie, że ci się nie podoba nie chcę owijać w bawełnę, więc ja też tego nie zrobię.
Chcemy, abyś prowadził z nami swojego bloga.
Rozpoczęcie tak szybko, jak to możliwe.
Słuchać.
Twoje liczby są dobre, ale Twoje własne nie będą lepsze.
Mamy niezbędne środki.
Wszystko, czego Mundane potrzebuje stań się wszystkim, czego pragnie Mundane.
Nie zapominając o tymczasem dość hojna oferta finansowa.
Dobrze. Nie musisz. odpowiedz mi od razu.
Ale nie czekaj zbyt długo.
Wszystko dobrze?
Tak, tak. Wszystko dobrze.
Dziękuję.
Do zobaczenia wkrótce Mundane.
(muzyka pozytywna)
Nie spałem zbyt wiele zeszłej nocy.
Muszę spać.
(muzyka pozytywna)
Czas na śniadanie.
(muzyka pozytywna)
Jedzenie podstawowych podstawa zdrowia człowieka.
(muzyka pozytywna)
Nie mam żadnych problemów zdrowotnych.
Nie mogę zajść w ciążę.
James chciał mieć dzieci.
Kiedyś przeczytałem, że 25% związków się rozpada
po nieudanej ciąży.
(muzyka pozytywna)
Jakub.
Tak.
Naprawdę?
To niesamowite.
Próbowaliśmy.
Cześć?
Nie zadziałało.
Hej.
Hej. Co się stało?
Co chcesz mieć?
Co?
Podtytuł
Ale James chciał spróbować jeszcze raz.
I tak zrobiliśmy.
(muzyka pozytywna)
James?
Tak?
Naprawdę?
Niesamowity.
(muzyka pozytywna)
Przykro mi James.
Kiedyś to przeczytałem 40% związków się rozpada
po sekundzie nieudane postępowanie w ciąży.
Przepraszam James.
Miód?
Przykro mi James.
(Szloch)
Nie zadziałało.
(Szloch)
(Dzwoni telefon)
(ćwierkanie ptaków)
To jest Wiktoria.
(ćwierkanie ptaków)
Widziałem cię.
Twoja odznaka.
Widziałem, jak to zdejmujesz.
Wiktoria jest moją najlepszą przyjaciółką.
Dlaczego nadal to nosisz?
Bo mi się podoba.
A czasami może być bardzo trudno znaleźć wolne miejsce w metrze.
(śmiech)
Lubię Victorię.
Cześć.
(śmiech)
(ćwierkanie ptaków)
Widziałem Jamesa kilka dni temu.
(ćwierkanie ptaków)
Był ze swoją nową dziewczyną.
Chociaż nie wyglądali na szczęśliwych.
Czy planowali ślub?
(ćwierkanie ptaków)
Rzecz w tym,
miała na sobie jedną z nich odznaki, które tak bardzo lubisz nosić.
(ćwierkanie ptaków)
Kto wie?
Ona też ma problemy zdobywanie bezpłatnych miejsc w metrze.
(ćwierkanie ptaków)
James zawsze chciał mieć dzieci.
Czyż nie byłoby miło?
Wiesz, poznać kogoś, założyć rodzinę, mieć dzieci.
Cały pakiet.
(ćwierkanie ptaków)
O tak.
(śmiech)
(ćwierkanie ptaków)
(muzyka)
No więc, jak się masz?
Wszystko w porządku.
Dobry.
Dobrze. Cieszę się.
Jak się masz?
Tak. Tak, dobrze. Dobrze.
Dziękuję za pytanie.
Ja, um, myślę, że jesteś Zastanawiam się, co tu robię.
No cóż, myliłem się.
Nigdy nie powinnam była cię porzucić.
Nigdy nie powinnam była...
...mówiłem ci, żebyś nie był tym, kim jesteś.
(ponura muzyka)
Nie wiedziałem, co innego mogę zrobić.
Myślałem...
Myślałem, że to było Najlepszy sposób, aby Cię chronić.
Ale się myliłem.
Teraz to wiem.
(dzwonki komórkowe)
Przepraszam.
Patrzeć...
...Przyziemny.
Czas powiedzieć prawdę.
Zasługujesz na o wiele więcej.
Jesteś kimś o wiele więcej.
Czas, żeby wszyscy Cię zobaczyli.
Ta nowa praca.
Naprawdę musisz to wziąć.
To jest Tomasz, Ojcze.
Człowiek, który mnie stworzył.
(ruch odległy)
(Claire rozmawia przez telefon) To świetnie, przyziemny.
(Claire rozmawia przez telefon) Wiedziałem, że podejmiesz właściwą decyzję.
(Claire rozmawia przez telefon) Kiedy więc zaczynamy?
Już teraz?
(Claire rozmawia przez telefon) Oczywiście. W tej chwili brzmi świetnie.
Tylko jedno, Claire.
(Claire rozmawia przez telefon) I co to jest?
Chciałbym zachować praca z domu, jeśli to możliwe.
(Claire rozmawia przez telefon) To jest całkowicie w porządku, przyziemne.
Dzięki.
(Claire rozmawia przez telefon) W ogóle nie ma problemu.
(Claire rozmawia przez telefon) Witamy w zespole.
(dzwoni telefon)
Dzisiaj jest środa.
Kochanie.
(drzwi się zamykają)
(dzwoni dzwonek kuchenny)
(Zwykłe poza ekranem) Pieczona wołowina, moja ulubiona.
Zrobiłem pieczeń wołową.
Twój ulubiony.
Ty robisz pieczeń wołowina w każdą środę, kochanie.
Ja wiem.
(śmiech)
Okej. Czas jeść.
Nie jesteś głodny, kochanie?
Jasne, że tak. To pieczeń wołowa. Moja ulubiona.
(śmiech)
Mogę jeść.
Pamiętasz Margaret?
Córka Eileen. Nasza dawna sąsiadka.
Kiedyś grałeś z każdym inne, gdy byłaś małą dziewczynką.
Ona właśnie miała kolejne dziecko. To już jej trzecie.
Jak się czuje James?
Nie wiedzą o Jamesie.
Dobrze. Dobrze.
Właściwie zajęty, ale przesyła Ci pozdrowienia.
Tak. Lubię Jamesa.
Tak, James też cię lubi.
Dziadkowie.
Czy możesz sobie wyobrazić, Philip?
...jakież to ogromne szczęście.
Tak, James też chce mieć dzieci.
Nie mam pojęcia, dlaczego to powiedziałem.
Ale oczywiście, to jest o czym powinieneś myśleć.
I zaczynamy nad tym pracować.
(śmiech)
Może pewnego dnia.
Ale jak powiedziałem, James jest bardzo zajęty i nudny.
Ach, tak.
Przyziemny.
Lubię Mundane.
Mundane też cię lubi, Philip.
(śmiech)
pa kochanie...
Do zobaczenia w przyszłą środę.
(drzwi się zamykają)
(drzwi się otwierają)
(drzwi się zamykają)
(drzwi się otwierają)
Oh.
Cześć
Cześć.
(Claire przez telefon) Świetnie, Mundane, dobra robota!
(Claire przez telefon) Uwielbiamy Kathy i Philipa.
(Claire przez telefon) A co ważniejsze, ludzie też je kochają.
Dobrze wiedzieć.
(Claire przez telefon) Dobrze wiedzieć.
(Claire przez telefon) Spodziewałam się trochę większego entuzjazmu.
(Claire przez telefon) Słuchaj, Mundane
(Claire przez telefon) Szef chce się z tobą spotkać.
Dobra.
(Claire przez telefon) Masz jakieś plany na dzisiaj?
Nie, nie bardzo.
(Claire przez telefon) Świetnie! Wpadniemy później.
Mijać?
(Claire przez telefon) Twoje miejsce.
(Claire przez telefon) Czy to jakiś problem?
Nie, nie jest.
(Claire przez telefon) OK, to do zobaczenia później.
Musimy jej powiedzieć o...
(dzwoni dzwonek do drzwi)
(drzwi się otwierają)
(Claire poza ekranem) Mundane, miło cię znowu widzieć.
(Claire poza ekranem) Mundane, to jest Mark.
(Zaznacz poza ekranem) Cześć, Mundane. Miło cię poznać.
(Zwykłe poza ekranem) Cześć. Miło mi Cię poznać.
(Zwykłe poza ekranem) Panie Mitch.
Chcesz coś do picia?
Nie, nie, dziękuję.
Cieszę się, że współpracujemy.
Mundane jest świetne..
Dziękuję
A to dopiero początek.
Mundane może być czymś o wiele więcej.
Masz wszystko, czego potrzeba, aby zostać gwiazdą.
NIE.
Nie, właściwie.
Już jesteś gwiazdą.
Musimy tylko umieścić ta gwiazda na właściwym miejscu.
Czas, żeby wszyscy Cię zobaczyli.
(muzyka pozytywna)
Jak to brzmi?
Brzmi znajomo.
(muzyka pozytywna)
Mam na myśli dobre.
(śmiech)
Brzmi naprawdę dobrze.
Marku, mówiłem ci. Nasza gwiazda to czysta pasja.
O, to w porządku.
(muzyka pozytywna)
Jestem cyborgiem.
(śmiech)
Oczywiście, że tak.
A twoje imię to Mundane.
My też jesteśmy cyborgami.
I kochamy cyborgi.
(muzyka pozytywna)
To była przyjemność, Mundane.
Do zobaczenia wkrótce.
(muzyka pozytywna)
(drzwi się zamykają)
(beczenie)
(muzyka pozytywna)
(ziewanie)
(pociąga nosem, sapie, chrząka)
(Zwykłe poza ekranem) Powiedziałem im.
Wygląda na to, że oni też są cyborgami.
Mmm.
Jestem głodny. Lodówka jest pusta.
Tak, wiem.
Co możemy zrobić?
Wiem, że wszyscy wiedzą że Mundane jest cyborgiem, ale...
najwyraźniej nie sądzimy, że mówisz poważnie.
(wzdycha)
Muszę powiedzieć, że wykonałeś naprawdę świetną robotę
ukrywając się mówienie wszystkim prawdy.
Ten uśmiech jest taki mądry.
Jestem z ciebie naprawdę dumny.
Dzięki Bogu. No dalej.
No i zaczynamy.
Naprawdę świetnie sobie poradziłeś.
Nikt nie może tego podważyć.
Świetna robota. Świetna robota.
Co do cholery możemy zrobić?
Coś. Coś.
(dzwonki komórkowe)
Wychodzę.
Jasne, jasne. Tak.
No dalej, no dalej.
(trzaśnięcie drzwiami)
(ćwierkanie ptaków)
Tym razem nie masz na sobie odznaki?
Nie, nie tym razem.
Jak w pracy?
Dobre. Nudne.
Widziałem Jamesa dziś rano.
A ty?
Tak.
Przepraszam.
Chciałem ci powiedzieć.
Nie wiedziałem jak.
Nie martw się.
Naprawdę?
Dziękuję.
Jak dawno temu?
No cóż, kilka tygodni.
A co z jego dziewczyną?
Rozstali się.
Czy to coś poważnego?
Tak. Myślę, że tak.
No cóż, skoro jesteś w ciąży, jego dziewczyna.
Cieszę się.
Dla was dwojga.
Dziękuję.
(ćwierkanie ptaków)
Spotkajmy się.
My troje. Zjedzmy kiedyś kolację.
Nie wiem.
Proszę.
(ćwierkanie ptaków)
(Sowa woła w oddali)
To po prostu... Są Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Tak. Tak, słucham.
Dobrze. To mogłoby być takie proste, ale ty po prostu to wszystko komplikujesz.
Daj spokój. Już wystarczająco dużo się nasłuchałem, okej?
Nie przeszkadza mi to.
(zamyślona muzyka)
Nie. Nie.
Słuchać.
Słuchaj, zastanawiałem się.
Ta nowa praca jest Twoja.
To jest nasza szansa.
To nasza szansa na przekonać ludzi, że nie kłamiesz.
Że byłeś mówiąc przez cały czas prawdę.
Co o tym myślisz?
NIE.
Nie spałem zbyt wiele zeszłej nocy.
Muszę spać.
Och, dobrze. Dobrze. Porozmawiamy później. Dobrze.
(zamyślona muzyka)
(dzwonek do drzwi)
(zamyślona muzyka)
(otwieranie drzwi)
Dzień dobry.
(drzwi się zamykają)
Czy wszystko w porządku?
Tak. Wszystko w porządku.
Ty?
Tak. Wszystko w porządku.
Wiem, że ci mówiłem Już to kiedyś mówiłem, ale jestem cyborgiem.
Naprawdę.
Ojciec pojawił się dwa dni temu temu i chce, żeby wszyscy wiedzieli.
Więc im powiedziałem.
Nie uwierzyli mi.
Powiedzieli, że byli Cyborgi też. Zabawne, jak to wygląda.
Ale Ojciec nadal nalega.
Twój ostatni artykuł był inny.
Może to trochę za wcześnie, żeby próbować nowych rzeczy.
Nie sądzisz?
Jasne.
Mark chce się spotkać ponownie.
Wyślemy kogoś, żeby cię odebrał.
Mark również chciałby poznać Ojca.
Jasne.
Czy on jest tutaj? Teraz?
Tak. Tak, jestem tutaj.
Tak.
Możesz mówić mi Thomas.
Do zobaczenia zatem później.
(dzwoni dzwonek)
Witaj, mundane. I Thomas, prawda?
Proszę.
Proszę wejść.
(kroki)
Przyziemny!
Miło cię znowu widzieć, Thomasie.
(ćwierkanie ptaków)
Obiad jest prawie gotowy.
To żona Marka i jego dwójka dzieci.
(ćwierkanie ptaków)
Proszę, Thomas. Możesz zaczynać.
Wygląda wspaniale. Dziękuję.
(ćwierkanie ptaków)
A co z wami?
A co z nami?
Ty też będziesz jadł?
Och, nie, nie. Nie robimy tego.
Jasne, możemy, ale tak naprawdę tego nie potrzebujemy.
Świetnie ci poszło, Thomasie.
Słuchaj, co to wszystko znaczy?
Och, myślę, że wiesz odpowiedź na to pytanie.
Mówiliśmy ci. My też jesteśmy cyborgami.
I nie jesteśmy jedyni.
I wiedzieliśmy o tobie, Mundane, odkąd Najpierw Cię przeczytaliśmy. I cieszymy się, że tu jesteś.
A co z nimi?
Moja żona jest jedną z nas, a dzieci są, cóż, ludźmi. Adoptowanymi.
To jest fantastyczne. To jest po prostu fantastyczne.
Co dokładnie?
To! Wszystko to! Ty! Oboje! z ciebie! Jesteś po prostu niesamowity!
Świat musi się o Tobie dowiedzieć.
Dlaczego?
Ponieważ to jest To właściwa rzecz do zrobienia. Oto dlaczego.
Co jest właściwe? Dla kogo?
Thomas, nie chcemy światu, żeby dowiedział się, kim jesteśmy.
Wiemy, kim jesteśmy. I tak jak ty Jak widać, w ten sposób żyje nam się całkiem dobrze.
Ale to nie jest Jasne. To po prostu niesprawiedliwe.
Nie możesz udawać bądź kimś, kim nie jesteś.
Czyż nie to właśnie robicie, ludzie?
Wiem. To jest całkowicie inny. Musisz być rozpoznany za to, kim jesteś.
Twoje dzieci, a co z twoimi? dzieci? Czy nie zasługują na to, żeby poznać prawdę?
Thomas, czy mogę cię o coś zapytać?
Oczywiście.
Dlaczego oddałeś dziecko do adopcji w poniedziałek?
Mój bank. Była inna. Była
anomalie. Były rzeczy, których po prostu nie rozumieliśmy.
Ludzie się przestraszyli. Więc oni postanowili. Postanowili nas zamknąć.
I co sprawia, że myślisz, że niektórzy Ludzie będą teraz mieli inne zdanie?
Spójrz, wszyscy ci ludzie już dawno odeszli.
Tak. Może te. Ale tam Zawsze będą ludzie, którzy się przestraszą.
Ale muszą wiedzieć.
Nie. Nie robią tego.
Ale to nie ty podejmujesz tę decyzję.
A czyja to jest?
Słuchaj, prędzej czy później odkryją prawdę.
I nic nie ma, nie możesz z tym absolutnie nic zrobić.
(napięta muzyka)
(drzwi się zamykają)
(piknięcie samochodu)
(dzwoni telefon)
(ćwierkanie ptaków)
Hej.
(ćwierkanie ptaków)
Niespodzianka!
(śmiech)
Kawa?
Kto chce kawy?
(wzdychając)
No więc, jak się masz?
Cienki.
Ty?
Czy spotykasz się z kimś?
Przepraszam.
Nie miałem tego na myśli, po prostu...
Nie wiem, to nie moja sprawa.
NIE.
Z nikim się nie spotykam.
Podoba mi się ona.
Wiktoria.
Naprawdę tak myślę.
Ja, nie, nie miałem na myśli, ja znaczy, nie wtedy, gdy byliśmy razem.
Po prostu nie chcę żebyś tak myślał, wiesz,
jakby to mogło być trochę dziwne na początku, ale,
wszyscy będziemy się śmiać o tym za kilka miesięcy.
James, nigdy nie byłam w ciąży.
Ani za pierwszym, ani za drugim razem.
Ale myślałem, że to wydawałoby się dziwne
odrzucić możliwość po czterech latach, czterech miesiącach i...
Dobrze...
kilka dni związku.
13 dni.
Mogę również określić godziny, minuty i sekundy.
(ćwierkanie ptaków)
Wow.
Dobra.
To było dobre.
(śmiech)
Wiesz co, prawie mnie nabrałeś.
To trochę skrajne, ale...
dobry.
(śmiech)
Miło widzieć, że się nie zmieniłeś.
(ćwierkanie ptaków)
Dzięki.
Kawa.
Dzięki.
Dziękuję.
Jesteśmy dobrymi przyjaciółmi.
(zagadkowa muzyka)
(wybieranie numeru telefonu)
(Claire przez telefon) Hej, Mundan, jak się masz?
Cześć, Claire.
Wszystko w porządku, dziękuję.
(Claire przez telefon) Potrzebujesz czegoś?
Nie, nie.
(Claire przez telefon) Okej, wszystko w porządku.
Tak.
(ponura muzyka)
Klara.
Thomasa nie ma w domu.
(Claire przez telefon) Okej.
Czy wiesz coś?
(Claire przez telefon) Czy coś wiem?
Polub jeśli widziałeś On lub on się z Tobą kontaktował?
(Claire przez telefon) Nie, nie mam pojęcia.
(Claire przez telefon) Mundane, wszystko w porządku.
(Claire przez telefon) Thomas nie jest już dzieckiem.
Nie, nie jest.
(Claire przez telefon) Porozmawiamy wkrótce, Mundane.
Do usłyszenia wkrótce, Claire.
(ponura muzyka)
(dzwonek do drzwi)
(drzwi się otwierają)
Kochanie.
Ojej.
(drzwi się zamykają)
Zrobiłem pieczeń wołową.
(dzwonienie dzwonka)
Twój ulubiony.
(śmiech)
Okej, jemy.
Mogę jeść.
(odgłos sztućców)
(brzęczenie sztućców)
Jestem cyborgiem.
Cóż, tak, mamy.
Ale twoje imię to Mundane.
Lubię Mundane.
Mundane też cię lubi, Philip.
(śmiech)
Wszystko w porządku, Kathy?
Tak, wszystko w porządku.
Nie, nie jest w porządku.
Nie lubię Mundane.
Nie rozumiem jej.
Dlaczego ona musi być taka...
Dziwny?
Trudny.
A dlaczego ona? piszesz o nas w każdą środę?
Czy ona uważa to wszystko za aż tak nieprzyjemne?
Czy Tobie również wydaje się to nieprzyjemne?
Kathy.
Przestań mnie tak nazywać.
Kathy nie lubi być nazywana jej imieniem.
Milczący.
Jestem Mundane.
Nie, nie jesteś.
Jesteś moją córką.
Dlaczego nie możesz być po prostu... normalny?
Nie mogę zajść w ciążę.
(dzwoni telefon komórkowy)
Cześć?
(Mark przez telefon) Mundane, to ja, Mark.
Cześć, Mark.
(Mark przez telefon) Thomas jest u mnie.
Dobra.
(Mark przez telefon) Powinieneś przyjść.
Dobra.
Ale to nie ty podejmujesz tę decyzję.
A czyja to jest?
Słuchaj, prędzej czy później odkryją prawdę.
Ale nic nie ma, nie możesz z tym absolutnie nic zrobić.
(napięta muzyka)
(drzwi się otwierają)
(drzwi się zamykają)
(ćwierkanie ptaków)
(tajemnicza muzyka)
(drzwi się zamykają)
Wszystko dobrze?
Tak, bardzo dobre.
Potrzebujesz czegoś?
NIE.
Nie, dziękuję.
Dobranoc.
(dzwonki komórkowe)
Jak poszło?
Niedobrze.
Niedobre?
Co ma znaczyć „niedobrze”?
Czy masz jakiś dowód?
NIE.
O, spotkajmy się teraz.
Musimy porozmawiać.
Nie, nie chcę.
Spotkajmy się teraz albo przyjdę się z tobą spotkać.
Chciałbym mieć pogawędkę z trzema z nas.
Cześć, Thomas.
Nie musisz martwić się o swojego przyjaciela.
Nie będzie cię już więcej niepokoił.
(napięta muzyka)
Chodź ze mną, Thomasie.
Mark czeka na ciebie.
Dziękuję za przybycie, Thomasie.
Proszę,
Usiądź.
Dlaczego ją stworzyłeś?
Przyziemny?
Ponieważ to była moja praca.
Czy zawsze czujesz tak przywiązany do swojej pracy?
Anomalie.
Z tego samego powodu ludzie na stanowiskach kierowniczych się wystraszyli.
Anomalie sprawiają, że jesteśmy do nich bardziej podobni.
Raczej do ciebie, Thomasie.
Dlatego się wystraszyli.
Dlatego ty Zawsze czułem się do niej tak przywiązany.
Był czas, kiedy ty i mogli mieć powody do strachu.
Ale nie teraz.
Thomasie, już cię nie potrzebujemy.
Teraz mamy środki i wiedza zapewniająca nam istnienie,
i zwiększyć ich liczbę, jeśli tak zechcemy.
Dowiedzieliśmy się.
Dokąd idziesz, Thomasie?
Dziś wieczorem? W porządku.
Wszystko w porządku.
Ważne jest to, że jesteś tu teraz.
Ale gdzie byłeś przez cały ten czas?
Dlaczego wróciłeś?
Chciałem ją tylko zobaczyć.
Czy to wszystko, czego chciałeś?
NIE.
Chcę...
Chcę, żeby wszyscy ją zobaczyli.
Wszyscy ją widzą, Thomasie.
Chcę, żeby wszyscy zobaczyli ją taką, jaka naprawdę jest.
A kim ona jest?
Naprawdę.
Myślę, że już wiesz odpowiedź na to pytanie.
Tak.
Tak, sądzę, że tak.
Ale powiedz mi, Thomasie.
Dlaczego to jest takie ważne dla Ty?
(Dzwonki komórkowe)
Cześć?
(Mark przez telefon) Nudane. To ja, Mark.
Cześć, Mark.
(Mark przez telefon) Thomas jest u mnie.
Dobra.
(Mark przez telefon) Powinieneś przyjść.
Dobra.
Cześć, Mundane.
Cześć.
Proszę wejść.
Dziękuję za przybycie, Mundane.
Wszystko w porządku.
Thomas ma się dobrze.
Nie martw się.
Wiedzieliśmy.
Czy wiesz gdzie jest Thomas? (było tak przez cały ten czas?)
Thomas przebywał w zakładzie psychiatrycznym.
Ten człowiek pomógł Thomasowi.
I szantażował go, żeby aby ujawnić naszą tożsamość.
Kim on jest?
Ktoś niezadowolony.
Ale nie ma powodu do obaw.
Thomas nie stanowi dla nas zagrożenia.
Nie było mu łatwo.
Chcemy tylko, żeby wszystko było z nim w porządku.
Jesteśmy mu winni...
... bardzo.
Gdzie on jest?
Jest w swoim pokoju.
Czy mogę go zobaczyć?
Oczywiście.
Tomasz?
Ja mam...
Hej.
Jak się masz?
Nic mi nie jest.
Dobrze, dziękuję.
Proszę.
Chodź, usiądź.
Przepraszam, Mundane.
Bardzo, bardzo mi przykro.
W życiu popełniłem wiele błędów.
Ale to...
zdecydowanie najgorszy.
Nie chcę, żebyś mnie z tego zapamiętał.
Po prostu pomyślałem...
gdyby wszyscy mogli cię zobaczyć...
i może...
może bym...
NIE.
Nie, to nie to.
(ponura muzyka)
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Byłem...
Zbyt długo byłem zły.
Myślałem...
Myślałem, że zasługuję na coś lepszego.
Myślałem, że zasługuję na więcej.
Pomyślałem, że jeśli...
gdyby wszyscy cię widzieli...
i że...
i że wszyscy wiedzieli, że...
Byłem odpowiedzialny, że...
i otrzymałem więcej.
Myliłem się.
Teraz to wiem.
Rozumiem to.
(ponura muzyka)
Jesteś taka piękna.
(mroczna muzyka cichnie)
Co się teraz stanie?
Z Thomasem?
Cóż, on zostanie z nasz przyjaciel.
Inne miejsce, zagubione w środku z gór.
Thomasowi bardzo się to podoba.
I może tam pozostać jako tak długo jak chce.
Dziękuję, Marku.
Zostaniesz na kolację?
Moja żona i dzieci wkrótce wrócą do domu.
Thomas również do nas dołączy.
A co z nami?
Nas?
Tak.
U nas nic się nie zmienia.
(kaszel)
Mundane, pozwól, że ci coś powiem.
My?
No cóż, ty...
możesz sam zdecydować o swoim celu.
Wytyczne.
Tak to się nazywa, nauki humanistyczne.
Może więc nadszedł czas, aby zadać sobie pytanie wielkie pytanie.
Przyziemny..
czego chcesz?
(dzwonki komórkowe)
(Victoria przez telefon) Jesteś w domu?
(Victoria przez telefon) Wspólny lunch?
(Victoria przez telefon) Muszę ci coś powiedzieć.
(dzwonek do drzwi)
(drzwi się otwierają)
Cześć.
Co robisz ze swoim płaszczem?
Wybierasz się gdzieś?
Muszę ci coś powiedzieć.
Wiem, że to szaleństwo, ale...
Jestem w ciąży.
Gratulacje!
Jestem głodny.
Twoja lodówka jest pusta.
To chodźmy gdzieś.
Słyszałem o nowym miejscu na Sri Lance To jest całkiem niezłe.
O, moglibyśmy coś zamówić.
Tak, tak jest lepiej.
Siedzieć w domu.
Co mówisz?
Przyziemny?
Czego chcesz?
Chcę po prostu być normalna.
A co jeśli adoptuję dziecko?