Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Poszukuje mnie ponad setka policjantów.
NOWY MEKSYK
Nie spędzę w jebanym więzieniu nawet minuty
za coś, czego nie zrobiłem.
Odebrałem ten telefon podczas tworzenia niniejszego filmu
o osobliwej śmierci miliardera w Monako.
Doszło do tajemniczego mordu.
Ofiarą jest enigmatyczny bankier...
Doszło do tego w Monako – miejscu rozrywki bogatych i sławnych.
To rodzi wiele pytań. Kto chciał go zabić i dlaczego?
Dlaczego zabójcy obrali go za cel?
Hodge, nie mogę nikomu ufać.
Morderstwo w Monako?
Nie ma żadnych dowodów. To wszystko ściema.
Nieźle.
Pogłębia się tajemnica wokół śmierci miliardera Edmonda Safry.
Udusił się w pożarze swojego apartamentu.
Śmierć Edmonda Safry w 1999 roku...
Dwóch zamaskowanych bandytów weszło do apartamentu Safry,
dźgnęło pielęgniarza i podłożyło ogień.
Przebieg wydarzeń jest tajemnicą.
- Edmond Safra. - Edmond Safra.
Edmond Safra.
Jako miliarder miał wrogów.
Kto zabił Edmonda Safrę?
Rosyjska mafia.
Safra wydał rosyjską mafię
w ręce FBI.
Kto był odpowiedzialny za śmierć Safry?
Pielęgniarz, który go zabił.
Tylko pielęgniarz potwierdził obecność napastników.
Czy jestem kłamcą? Nic z tych rzeczy.
Dowody są wyraźnie po mojej stronie.
Czuję teraz jeszcze większą bliskość z mężem.
Część osób twierdzi, że za morderstwem stoi Lily Safra.
Istna modliszka.
Miliarder, czarna wdowa, morderstwo w Monako.
Śmierć Edmonda Safry to wyjątkowo tajemnicza sprawa.
MORDERSTWO W MONAKO
Byłam stroną procesu przez pięć lat.
Mieliśmy dziesięciu prawników.
Pozew za pozwem.
Nadal zatrudniam zewnętrzną kancelarię prawną.
Możesz się przedstawić?
MORDERSTWO
Jestem Isabel Vincent.
Pracuję jako dziennikarka śledcza w New York Post.
Przez lata próbowałam odkryć prawdę o śmierci Safry.
Tej zagadki nigdy w pełni nie wyjaśniono.
W noc zbrodni zamaskowani intruzi
mieli się włamać do monakijskiego penthouse’u Safry
w celu jego porwania lub zabicia.
Edmond i pielęgniarka zamknęli się w pancernym pokoju bezpieczeństwa.
Intruzi nie są w stanie spenetrować mieszkania,
więc podkładają ogień.
Strażacy i policjanci dostają się do pokoju bezpieczeństwa.
Znajdują Edmonda Safrę w czerwonym fotelu
i jego pielęgniarkę Vivian Torrente leżącą u jego stóp.
Dlaczego tak zginęli?
Kto tam wszedł? Co się stało?
Gdyby motywem były pieniądze,
zasadnym byłoby obranie za cel właśnie Edmonda Safry.
Urodzony w Libanie w bogatej żydowskiej rodzinie bankierów.
Forbes umieścił go na liście 200 najzamożniejszych ludzi.
Mieli szalenie drogie nieruchomości na całym świecie.
Safrę i jego interesy zawsze otaczała tajemnica.
Prowadził bankowość prywatną dla wyjątkowo bogatych klientów.
Miał wielu wpływowych klientów.
Aktorzy z Hollywood, politycy,
a nawet rodzina książęca Monako.
Pan Safra to mój bankier.
Przyjaźnił się z celebrytami.
Forsa się leje
Słoneczko grzeje
Edmond dysponował bajecznym bogactwem.
ZAMEK LADY COLIN CAMPBELL
PRZYJACIÓŁKI (CZĘŚCI) RODZINY SAFRÓW
Lady C, bardzo dziękuję, że zgodziła się pani na wywiad.
- Coś do picia? - Nie, dziękuję.
Chcę to mieć jak najszybciej za sobą.
- Zaczynajmy. - Dobra.
No dobrze.
- Proszę się przedstawić. - Nie.
Kim jest lady Colin Campbell?
Lady Colin Campbell to arystokratka.
Jest nietuzinkową postacią
i bardzo dobrą pisarką.
- Byliście w zamku? - Tak.
O rany.
Nie chcę tego.
Kończymy.
Coś niemożliwego.
Czy to wiarygodna narratorka?
Macie godzinę.
I ani sekundy więcej.
Wydaje się szalona, ale jest bardzo mądra.
Na bieżąco śledziła rozwój wydarzeń.
Zaczęłam pisać książkę Cesarzowa Bianca
na podstawie wydarzeń z życia Lily Safry.
Gdy rozeszła się wieść, że ją tworzę,
skontaktował się ze mną jeden z braci Edmonda – Joseph Safra.
Zdobyłam mnóstwo informacji,
do których w inny sposób nigdy bym nie dotarła.
Bracia Edmonda nie uważali Lily za odpowiednią dla niego żonę.
Safrowie zawsze byli bardzo szanowaną rodziną,
Natomiast Lily była kobietą bez przeszłości.
Jej ambicją było zdobycie pozycji czołowej lwicy salonowej świata.
Postanowiła to osiągnąć.
Ponieważ Edmond stał się niedołężny z powodu choroby Parkinsona,
musiała się nim opiekować,
a to utrudniało jej swobodne działanie.
Edmond przyjmował sporo leków.
Niektóre wywołały u niego paranoję, że ktoś go ściga.
Był więc otoczony grupą ochroniarzy i medyków.
Dobra, zaczynajmy.
Ted jest gotowy.
Ted Maher poszedł tam na rozmowę o pracę.
Należał do Zielonych Beretów. Ale był też pielęgniarzem.
Doskonały kandydat.
Cofnijmy się w czasie.
Jak dostałeś tę pracę?
O Boziu!
NOWY JORK
Byłem pielęgniarzem neonatologicznym w Nowym Jorku.
Moja żona, Heidi, pracowała w tym samym w szpitalu.
Był taki kochający i opiekuńczy.
Mieliśmy troje dzieci, jedno z poprzedniego związku.
Kochał dzieci. Były z nim nawet przy koszeniu trawy.
Dowiedzieliśmy się, że szpital przystąpi do strajku.
Heidi i ja mogliśmy stracić pracę.
Na pielęgniarskiej pensji i tak było już dość ciężko
z opłacaniem rachunków i hipoteki.
W tamtym czasie opiekowałem się bliźniakami,
których rodzice pracowali w branży cateringu dla bogaczy.
Znali kogoś, kto potrzebował pielęgniarza.
Jednego z najbogatszych ludzi, Edmonda Safrę.
Cierpiał na chorobę Parkinsona.
Praca wiązałaby się z wyjazdem do Monako.
Przedstawili mi tę ofertę.
Bardzo mi się spodobała.
Po rozmowie z żoną i dziećmi...
Pa.
- Pa. Kocham cię. - Ja też was kocham.
...poleciałem do Nicei we Francji.
NICEA, FRANCJA
Odebrano mnie limuzyną.
Byłem pod ogromnym wrażeniem.
Trafiłem do najdroższej willi na świecie.
Coś niesamowitego.
W środku widzę mnóstwo uzbrojonych ochroniarzy.
Odprowadzono mnie do willi na spotkanie z psychiatrą.
Po krótkim czasie psychiatra zrozumiał,
że nie jestem żadnym Charlesem Mansonem.
Potem spotkałem się z jego małżonką – Lily Safrą.
Kobieta z innej klasy. Daleko poza moim zasięgiem.
Miała pokojówki, kamerdynerów i ochroniarzy
gotowych na każde skinienie.
Powiedziała: „Słyszeliśmy o panu wiele dobrych rzeczy”.
Byłem żołnierzem sił specjalnych.
Jej mąż zyskałby nie tylko opiekuna,
ale też osobistego ochroniarza.
To właściwie tyle.
Lily zadała kilka podstawowych pytań
i skwitowała: „Pomówię z mężem i widzimy się jutro”.
Od razu zacząłem pracę.
Jakie jest Monako?
Monako.
MONAKO
O Boże.
Jak w filmach o Jamesie Bondzie:
przepych, bogactwo, kasyno.
Pan Bond.
Są tam najbogatsi ludzie świata.
Monako to raj podatkowy
o największej na świecie liczbie milionerów na metr kwadratowy.
Świeci tu jasne słońce dla ciemnych typów.
To miejsce ucieczki bogaczy od płacenia podatków w swoich krajach.
Monako ma dwa kilometry kwadratowe.
To taki Disneyland bogactwa,
który jest też ściśle kontrolowany.
Monako to wyjątkowo bezpieczny kraj.
Kamery obejmują niemal każdy zakątek księstwa.
Jeden policjant na 60 osób. Nie ma bezpieczniejszego miejsca.
Monako tonie w pieniądzach.
Przyciąga gwiazdy filmowe, arystokratów i miliarderów.
Praca dla pana Safry była marzeniem.
Dostaję 600 dolarów dziennie i 10 000 dolarów dodatku miesięcznie
na opłacenie hotelu, pokojówek i posiłków.
Do tego otwarty bar po godzinach. Płacili za wszystko.
Poczułem, że życie jest super.
Brakowało mi tylko rodziny.
Po kilku miesiącach poszedłem porozmawiać z górą.
Powiedziałem, że chciałbym sprowadzić tam swoją rodzinę.
Nie było problemu.
Poszukałem szkoły dla dzieci.
Poszukałem mieszkania w pobliżu.
Wszystko było gotowe.
Miałem furę szczęścia.
MONAKO MONTE CARLO
A potem wszystko się zesrało.
Czołowy bankier świata
zmarł dziś w brutalnym i tajemniczym ataku na jego dom w Monako.
Safra i pielęgniarka udusili się dymem.
Jego żonie udało się uciec.
Dźgnięty pielęgniarz wraca do zdrowia.
Pielęgniarz zaatakowany nożem przez dwóch zabójców
przebywa w szpitalu im. Księżnej Grace.
PAŁAC SPRAWIEDLIWOŚCI
PROKURATOR GENERALNY MONAKO
(PRZEDSTAWICIEL KSIĘSTWA)
Panie i panowie.
Do apartamentu weszli uzbrojeni napastnicy.
Pan Safra schronił się w łazience
wraz ze swoją pielęgniarką, panią Vivian Torrente.
Po przybyciu strażaków odmówił wyjścia.
To właśnie dym spowodował śmierć wskutek uduszenia.
Czy wiadomo, jak wybuchł pożar?
Nie zdołaliśmy ustalić, jak doszło do zapłonu.
Czy zabezpieczono nagrania?
Czy ktoś się przemieszczał?
Nagrania zabezpieczono i są poddawane analizie.
Jak się nazywa ranny mężczyzna?
Ted Maher.
Pielęgniarza dźgnięto nożem w lewe udo i w brzuch.
Czy pan Safra otrzymywał pogróżki?
Staramy się zebrać materiały i zeznania,
by ustalić, czy przestrzegano procedur bezpieczeństwa.
Jak tak bogaty człowiek mógł zginąć
w tak bezpiecznym kraju?
Śledczy muszą ustalić,
jak zdołano pokonać zabezpieczenia chroniące Safrę.
PAN X
Byłem szefem ochrony Edmonda.
Próbowałem wszystko zabezpieczać,
bo był sławny i bogaty.
Mógł paść ofiarą ataku.
Edmond obawiał się organizacji terrorystycznych,
mafii...
więc wokół jego osoby stosowano nadzwyczajne środki bezpieczeństwa.
Zespół składał się z 25 ochroniarzy.
Pochodzili ze specjalistycznych jednostek wojskowych jak Mosad.
Co kilka miesięcy pojawiali się nowi kandydaci.
Stać!
Ćwiczyliśmy sytuacje ataków z użyciem broni.
Edmond był bardzo zadowolony z ochrony.
Przy takich zabezpieczeniach to nie powinno było się wydarzyć.
Edmond Safra zginął tak, jak się tego obawiał.
Śmiertelny ogień podłożyły dwie zakapturzone osoby,
które w nieustalony sposób ominęły ochronę w penthousie Safry.
Policja uznała to za działanie zorganizowanej grupy przestępczej.
Ktokolwiek to był, musi mieć dobre kontakty
i potrafi zorganizować śmiały, brutalny i mściwy atak.
Jako miliarder prowadzący międzynarodowe imperium finansowe
miał wrogów.
Badane są możliwe powiązania z rosyjską mafią.
Błyskawicznie rozniosła się wieść,
że morderstwo Edmonda zlecili Rosjanie.
W Izraelu pojawiły się spekulacje,
że to rosyjska mafia wydała wyrok śmierci na Safrę.
Poczynił znaczące inwestycje w Rosji.
Mógł nawiązać jakieś szemrane kontakty.
ROSJANIE
Na kogo patrzeć?
- Będę dokładnie tutaj. - Dobra.
Kim jest Bill Browder?
To łącznik pomiędzy Safrą a Rosjanami.
Byliśmy partnerami biznesowymi.
Specjalizowałem się w rosyjskiej giełdzie.
Założyliśmy spółkę joint venture – fundusz Hermitage.
On wyłożył pierwsze 25 milionów.
Osiągnęliśmy niewiarygodny sukces.
Zaczęliśmy od 25 milionów,
a po półtora roku osiągnęliśmy miliard.
Jednak w 1998 roku rosyjski rząd zdewaluował swoją walutę o 75%.
Straciliśmy 900 milionów dolarów naszych klientów.
Wartość rubla runęła na moskiewskich ekranach giełdowych.
Rosyjskie banki upadły.
Sytuacja stała się dramatyczna.
Większość rosyjskich banków zbankrutowała.
Edmond Safra był zaangażowany w rosyjski rynek.
Podczas tego kryzysu jego banki straciły miliardy.
W ostatnich miesiącach stanowczo ograniczył
udział swoich banków na rosyjskim rynku.
Ten ruch z całą pewnością nie spodobał się wpływowym osobom.
Edmond bardzo się obawiał Rosjan,
z którymi prowadził interesy.
Kolejne zabójstwo mafijne w stolicy Rosji.
Ponad 200 biznesmenów
zginęło w ostatnim roku z rąk rosyjskich mafiosów.
To niebezpieczny kraj do inwestycji i prowadzenia biznesu.
Inwestowanie w Rosji było kłopotliwe,
bo większość firm należała do tamtejszych oligarchów.
Oligarchowie to niezwykle majętni biznesmeni
wspierani przez rosyjski rząd.
Mieliśmy z Edmondem złe doświadczenia.
Zainwestowaliśmy w firmę naftową Sidanco.
Sidanco w 96% należało do oligarchy, Władimira Potanina.
Jesteś oligarchą?
Nie wiem, jak to nazwać,
ale nigdy nie czułem się oligarchą.
Jesteś najbogatszym Rosjaninem...
Władimir Potanin zamierzał po prostu ukraść
trzy czwarte zarobionych przez nas pieniędzy.
Powiedziałem Safrze, że musimy iść z kolesiem na wojnę.
Odrzekł: „Nie możesz tego zrobić.
To oligarcha. Zabije cię”.
Następnego dnia Edmond podstawił mi 15 ochroniarzy.
Zabezpieczali mnie przed snajperami i samochodami pułapkami.
Byłem przerażony.
Zastanawiałem się na każdym kroku,
czy nie ma gdzieś snajpera, bomby albo trucizny.
Tak wyglądało życie Safry. Nic przyjemnego.
Edmond miał paranoję,
bo robił interesy z Rosjanami,
z bardzo szemranymi personami.
Safra w okresie inwestowania w fundusz hedgingowy Billa Browdera
natyka się na pieniądze rosyjskiej mafii przepływające do banków w Ameryce.
Postanawia o tym donieść FBI.
Banki Safry odegrały rolę w zaalarmowaniu władz USA
o tym, że inny nowojorski bank prał pieniądze rosyjskiej mafii.
Gangsterzy mogli też wykorzystywać jego własne instytucje.
Republic National Bank był głównym przewoźnikiem gotówki do Rosji.
Wykorzystywali do tego samoloty
zorganizowane przez Republic National Bank,
który należał do Edmonda.
Pieniądze w wielkich skrzyniach
były transportowane z Nowego Jorku do Rosji.
Pełna ochrona.
Potem banki dostawały gotówkę.
Mogę sobie wyobrazić,
że śledztwo wobec banku dotyczyło też tego procederu.
Jego instytucja transportowała do Rosji miliard dolarów dziennie.
Dwa miesiące temu bank Safry zeznawał w Kongresie
na temat rzekomego prania pieniędzy.
Republic National Bank poinformował FBI i inne instytucje.
Bank Edmonda otrzymał od FBI list
z podziękowaniem za współpracę.
List pochodzi z sierpnia.
Edmond zginął w grudniu, cztery miesiące później.
Przekazał FBI dowody i stał się ruchomym celem.
Niedługo potem przeniósł się do Monako.
To jeden z najbezpieczniejszych krajów.
Safra wprowadza się do penthouse’u Belle Epoque
znajdującego się nad jego bankiem.
Penthouse nie jest zwykłym dwupokojowym apartamentem.
To ponad 10 000 metrów kwadratowych.
Labirynt pomieszczeń.
Były tam przyciski alarmowe
i kuloodporne rolety.
Pokój bezpieczeństwa ze specjalnymi wzmocnionymi drzwiami.
Monitoring obejmował wejście, korytarze i strefę zewnętrzną.
Belle Epoque to forteca.
Zupełnie niedostępna dla obcych.
Jakim cudem zabójcy
zdołali wejść do najlepiej strzeżonej prywatnej rezydencji?
Jedna z teorii podkreśla, że penthouse
był łatwo dostępny z sąsiedniego hotelu.
Dom przekształcony w bunkier,
ale nadal dostępny dla zabójców
z dachu sąsiedniego hotelu Hermitage,
jednego z najbardziej ekskluzywnych w księstwie.
Zbrodnia zszokowała Monakijczyków.
Powinno być bardzo bezpiecznie.
Jeśli Monte Carlo utraci spokój, krezusi spakują walizki.
Dla kraju, któremu zależy na opinii bezpiecznego azylu,
by zamożni czuli się w nim komfortowo,
rozwikłanie tej sprawy jest kluczowe, jak stwierdził jeden z oficjeli.
GENEWA
Rodzina i przyjaciele Edmonda Safry zgromadzili się w genewskiej synagodze,
by pożegnać zamożnego bankiera.
To dla nas niepowetowana strata.
Dziękuję.
Jego śmierć zszokowała branżę bankową
i wstrząsnęła spokojnym Monako, w którym mieszkał.
Pogrzeb miał się odbyć w Jerozolimie,
ale ze względów bezpieczeństwa przeniesiono go do Genewy.
Wszystko odbyło się pod ścisłym nadzorem policji.
Wówczas wielu wierzyło, że to robota rosyjskiej mafii.
Ale w dniu pogrzebu Edmonda...
nastąpił szalony zwrot akcji.
Wprost ze światowej siedziby ABC News w Nowym Jorku...
Tuż po piątkowej śmierci miliardera Edmonda Safry w Monako
śledczy zaczęli spekulować,
że była to sprawka rosyjskich gangsterów.
W rzeczywistości zabił go amerykański pielęgniarz.
Nastąpił nietypowy przełom dotyczący morderstwa...
Kuriozalny zwrot akcji w sprawie śmierci...
Gdy przyjaciele Edmonda Safry żegnali go w Genewie,
monakijska policja aresztowała jego pielęgniarza,
oskarżając go o podłożenie ognia, który zabił światowej sławy bankiera.
Ta informacja spadła jak grom z jasnego nieba.
Według władz Maher obmyślił plan
czyniący z niego bohatera w oczach miliardera.
Miał on podpalić kosz na śmieci, a następnie ocalić Safrę.
Ted Maher podłożył ogień.
Zawiadomił ochronę,
wierząc, że strażacy ugaszą pożar, zanim się rozprzestrzeni.
Dźgnął się też nożem,
żeby upozorować walkę z napastnikami.
Miałby się dźgnąć, podłożyć ogień,
wybiec i udawać, że walczył z dwoma napastnikami?
To była niedorzeczna historia.
Pan Maher,
M-A-H-E-R,
dziś rano w pełni przyznał się do winy.
Jak twierdzi, działał sam z pobudek osobistych.
Sam!
Nic nie wskazuje na spisek czy działanie na zlecenie.
Zrobił to sam. Tak nam mówi.
Czy przejrzano nagrania z monitoringu?
Nic nie widać na nagraniach z zewnątrz ani ze środka.
Nie wiemy, czy to usterka, czy celowa ingerencja.
Nie wiadomo.
Zeznania Mahera przyniosą zapewne
oskarżenie o podpalenie ze skutkiem śmiertelnym,
za co może grozić dożywocie.
Pamiętam tylko, że przewieźli mnie do aresztu.
Nie wiecie, przez jakie piekło przechodziłem,
gdy mnie tam prowadzono, a ja myślałem o żonie i dzieciach,
o tym, na jak długo nas rozdzielą.
Musiałem udowodnić swoją niewinność.
Michael Griffith, prawnik z USA,
zgłosił się na ochotnika do pomocy przy obronie Teda.
Pożałują przybycia Griffitha do Monako.
Jestem gotowy.
- Nagrywamy? - Tak.
Pierwsze spotkanie z Tedem odbyłem w monakijskim więzieniu.
Wiedziałem tylko, że Ted Maher należał wcześniej do Zielonych Beretów
i oskarżono go o śmierć Edmonda Safry.
Zacząłem od zrobienia zdjęć śladów po nożu na jego brzuchu.
Według policji okaleczył się, żeby stać się bohaterem.
Ted powiedział, że zaatakowało go dwóch napastników.
Wyznał też, że w przeddzień tego zdarzenia
porwano go furgonetką z ulic Nicei.
To było tak...
Szedłem po prostu chodnikiem.
Spostrzegłem, że śledzi mnie biała furgonetka.
Pomyślałem: „O co biega?”.
Zanim się zorientowałem, wciągnęli mnie do środka.
Napastnicy byli zamaskowani i uzbrojeni.
Brzmieli jak Rosjanie.
Pokazali mu zdjęcia żony pod ich domem w Nowym Jorku,
zdjęcia jego dzieci.
Dali jasno do zrozumienia, że mam robić, co każą.
Sprawdzić, czy stalowe rolety
które zasłaniają okna w mieszkaniu pana Safry,
będą podniesione tej konkretnej nocy.
Wyjaśniłem, że wtedy akurat mam wolne.
Powiedzieli: „Będziesz tam”.
Ted miał działać zgodnie z wytycznymi albo mógłby tego pożałować.
Jeśli zrobię coś nie tak, moja rodzina zginie, zniknie albo ucierpi.
Okropne uczucie.
Pamiętajcie, że miałem wtedy nie pracować.
Był wczesny wieczór i...
jestem w hotelu, dzwoni telefon.
To jeden z menedżerów Safrów,
który mówi: „Panie Maher,
wiem, że późno informuję, ale inny pielęgniarz ma problem z wizą”.
Musiałem przyjść.
Przejdźmy do tamtej pamiętnej nocy.
Tamtej nocy pracowała ze mną Vivian,
która zaczęła zmianę w sypialni Safry,
a potem wymienialiśmy się w ciągu nocy.
Sprawdziłem, że wszystkie okna i stalowe rolety są opuszczone.
Jednak w dyżurce pielęgniarzy rolety były podniesione.
Ucieszyłem się, że nie muszę nic robić.
Teraz wiem, że miało to swój cel.
To porąbane uczucie, gdy wiesz, że coś się wydarzy,
a ty nie masz pojęcia co.
Byłem w pomieszczeniu wykorzystywanym na siłownię.
SIŁOWNIA
Kolejne, co pamiętam, to uderzenie w tył głowy.
Widzę dwóch zamaskowanych napastników.
Zadziałało wyszkolenie z sił specjalnych.
Chwytam dziesięciokilogramowy ciężarek. Uderzam jednego z nich, a on upada.
Ten drugi ma nóż.
Podbiega i zadaje cios w okolice brzucha,
chwytam jego rękę, a nóż wchodzi głębiej.
Tracę przytomność.
Byłem nieświadomy może kilka sekund.
Odzyskuję przytomność. Krwawię.
Rozglądam się. Nikogo nie widzę.
Ale mieszkanie jest ogromne.
Idę do sypialni Safry,
gdzie Vivian mówi: „O Boże, krwawisz!”.
Tłumaczę: „Ktoś się włamał.
Umieść Safrę w pokoju bezpieczeństwa. Weź mój telefon.
Wezwij pomoc”.
Safra zatrzaskuje drzwi i mówi: „Włącz alarm”.
W sypialni pana Safry był alarm, o którym Ted nie wiedział.
Nikt nas nie przeszkolił na wypadek sytuacji awaryjnych,
więc nikt nie miał o tym pojęcia.
Ted wiedział tylko o alarmie pożarowym.
Mieliśmy w pomieszczeniu mały kosz na śmieci.
Umieszczam go pod czujnikiem dymu
i podpalam w nim chusteczkę.
Włącza się alarm.
Vivian wzywa pomoc. Myślę: „Ktoś na pewno się zjawi”.
Docieram do windy.
Mam zawroty głowy i mdleję.
Jeśli klient, któremu grozi wiele lat więzienia,
powtarza tę samą wersję, ilekroć bym go nie przepytywał,
muszę podążać za jego historią.
Michael Griffith.
Zadzwoniła do mnie żona Teda, Heidi.
Powiedziała, co się jej przydarzyło.
Lily Safra, żona Edmonda...
Skontaktowali się z nią ludzie Lily Safry.
Martwię się o Teda. Co z nim? Podobno był ciężko ranny.
Mamo, dokąd jedziesz?
Heidi i jej brat otrzymali zaproszenie do Monako.
Koszty miała pokryć Lily Safra.
Polecieliśmy z bratem prosto do Nicei.
Na lotnisku czekała na nas limuzyna.
Miała nas zawieźć prosto do szpitala do Teda.
W trakcie jazdy kierowca limuzyny odebrał telefon.
Limuzyna nagle zawróciła
i zabrano nas na komisariat policji.
Zapytałam o powód.
Mieli potwierdzić moją tożsamość, żebym mogła zobaczyć męża.
Miałam paszport i całą resztę.
Policja szczegółowo mnie przesłuchała.
Dopytywali, jak dostał tę pracę.
Wyszliśmy z bratem przed komisariat na przerwę.
Nagle podjechało auto. Trzy osoby w czarnych kombinezonach.
Złapali nas i porwali.
Przez trzy doby przetrzymywali nas w hotelu.
Zabrali nam paszporty.
Budzę się w szpitalnym łóżku i podchodzi dwóch detektywów.
Mówią: „Wybuchł wielki pożar. Edmond Safra i Vivian nie żyją”.
Rozpłakałem się jak dziecko.
Nie mogłem uwierzyć, że zginęli.
Pomyślałem: „Jak to się stało?”.
MORDERSTWO
Pokazują gazetę i mówią, że to ja za to odpowiadam.
„Podpisz te papiery”.
„O czym wy gadacie? Niczego nie podpiszę”.
„Potwierdzasz w nich, że odpowiadasz za to wszystko”.
Powtarzam: „Nikogo nie zabiłem. Niczego nie podpiszę”.
Wtedy policjant mówi: „Podpisujesz to
albo twoja żona nie wróci do dzieci”.
Pokazali mi jej paszport.
PASZPORT
Okropne uczucie. Grożono mojej rodzinie.
Nie wiesz, co się stanie,
jeśli nie podpiszesz dokumentu.
Podpisałeś?
A co mężczyzna może zrobić?
Żona miałaby nie wrócić dzieci.
Dwuipółlatka, trzyipółlatek i ośmiolatek.
Jasne, że podpisałem.
Co było w dokumencie?
Nie mam pojęcia.
Był po francusku.
Ted Maher zeznał, że nie chciał skrzywdzić Edmonda Safry,
bo ten był świetnym pracodawcą.
Oskarżyciele zaprzeczają wersji o zaplanowanej szerszej intrydze.
Według nich Ted Maher działał sam.
To brzmiało wiarygodnie.
Podpalił apartament, by stać się wielkim wybawcą.
Dźgnął się w brzuch, żeby dodać sytuacji dramatyzmu.
Ale Ted twierdzi, że wymuszono na nim te zeznania.
Poświęcił wszystko w imię rodziny.
Cześć, tato.
Mam nadzieję, że niedługo wrócę.
- Wysłałam ci obrazek. - Kocham.
- My ciebie też. - Pamiętaj.
Dobrze.
Pa. Kocham cię.
Pa, pa.
Kocham cię.
Kocham cię, Heidi.
Nie miałem motywu.
Po co zabijać kurę znoszącą złote jajka?
Każdego miesiąca otrzymywałem kwotę 10 000 dolarów
na wydatki związane z dziećmi, żoną i mieszkaniem.
Dostawałem też 600 dolarów za zmianę.
Właściwie miałem wszystko.
To przerastało moje marzenia. Miałbym ryzykować, że to stracę?
Podczas analizy zbrodni
zawsze szukasz osoby, która mogła na niej skorzystać.
Safra i pielęgniarka udusili się dymem.
Jego żonie udało się uciec.
Żona bankiera, która przebywała na drugim końcu apartamentu,
była poza podejrzeniami.
Edmond zostawił majątek żonie.
MAŁŻONKA
To jej trzeci mąż.
Gdy analizowałam osobę Lily Safry,
nie znalazłam żadnych informacji o jej młodości.
W jaki sposób osoba z Rio de Janeiro,
dorastająca w klasie średniej,
wzniosła się na światowy szczyt życia społecznego?
Czterokrotnie wychodzi za mąż.
Za każdym razem powiększa majątek.
Co w niej było? Czemu była taka uwodzicielska?
Zafascynowałam się tym.
Wyjechałam do Brazylii,
bo wiedziałam, jak trudno dotrzeć do tamtejszych informacji.
Namierzałam ludzi, ale oni milczeli jak grób.
Bardzo się obawiali Lily.
Chyba postrzegali ją jako niebezpieczną kobietę.
Był nieustanny lęk, że ktoś mnie śledzi.
Miałam pewność, że obserwowano mieszkanie.
W końcu dotarłam do akt szkolnych Lily.
Widniało tam miejsce zamieszkania.
Pojechałam w tę okolicę. Ludzie wciąż ją pamiętali.
Potem odkryłam podobieństwa między zabójstwem Edmonda
a śmiercią jej drugiego męża, Alfredo Monteverdego.
Freddy Monteverde.
Znacie tę historię?
Był jednym z najbogatszych Brazylijczyków.
Posiadał setki domów towarowych.
Nazywały się Pontofrio.
Nazwa wzięła się od lodówek, które importowali.
Lily wyszła za Alfreda w latach 60.
Kilka lat po ślubie
Alfredo zginął w dość dziwnych okolicznościach.
Raport z autopsji wskazuje,
że popełnił samobójstwo, strzelając do siebie...
dwukrotnie.
Dwaj pierwsi mężowie zmarli z przyczyn naturalnych.
Żadnego z nich nie zamordowano.
Drugi zmarł od dwóch strzałów w klatkę piersiową.
Dobra.
A więc został zamordowany?
Uznano to za samobójstwo.
Jak można zastrzelić się dwukrotnie?
DWIE RANY POSTRZAŁOWE SAMOBÓJSTWO
Cała sprawa wydawała się całkowicie absurdalna.
Biznesmen Alfredo Monteverde znaleziony martwy w swoim domu.
Dochodzenie policyjne wskazało na samobójstwo.
Rosita Fanto, siostra Freddy’ego Monteverdego,
była moją dobrą przyjaciółką.
Freddy odkrył, że Lily ma romans z Edmondem Safrą.
Freddy poinformował Rositę,
że skontaktuje się z prawnikami, żeby rozwieść się z Lily.
Wkrótce potem Freddy leżał już martwy.
Zadziwiające było tempo, w jakim Lily zabezpieczyła jego aktywa.
Gdy do Rosity dotarło, co się stało, wpadła w szał.
Pieniądze należały się jej.
W testamencie przekazanym przez Lily
nie było wzmianki o jego matce i siostrze,
które były pierwszymi udziałowcami w firmie.
Na pewno istniały podobieństwa do sprawy Safry.
Oba testamenty zmieniono na kilka tygodni przed śmiercią.
Niech nam żyje Edmond...
Edmond zgodził się zmienić testament, a potem zamierzał cofnąć tę zmianę.
Jego bracia, a jednocześnie najlepsi przyjaciele, Moise i Joseph,
zostali niespodziewanie usunięci z testamentu.
Lily dziedziczy 4,8 miliarda dolarów, bez podatku.
Na tydzień przed śmiercią Edmonda oboje zostali monakijskimi obywatelami.
Jako obywatel Monako nie płacisz podatków.
To zbieg okoliczności czy celowe działanie?
Dogodna sytuacja.
Serdecznie gratuluję tego ważnego osiągnięcia.
Pani Lily Safra.
Głównym powodem podejrzeń wobec Lily
był fakt, że w noc śmierci Edmonda
ochroniarze mieli mieć wolne.
Żaden z członków osobistej armii Safry nie pilnował go w noc pożaru.
Kilka miesięcy wcześniej
Lily wyraźnie zaznaczyła, że nie chce tam żadnej ochrony,
bo Monako jest bezpieczne.
Spotkałem się z Edmondem. Powiedział mi: „Rób, co trzeba,
ale nie informuj o tym Lily”.
Proszę pozostać na miejscach.
Mamy niespodziankę.
Ale Lily mnie zwolniła,
a Samuel Cohen został nowym szefem ochrony.
To był człowiek Lily.
Robił to, czego oczekiwała.
To tajemnicze morderstwo zatrzęsło światem finansów.
Śledczy z Monte Carlo przesłuchują ochroniarza
jednego z najbogatszych ludzi,
by wyjaśnić nieobecność ochrony w momencie wybuchu pożaru
w ekskluzywnym penthousie Edmonda Safry.
Wpływ Lily Safry jest widoczny na każdym kroku.
Edmond, mój mąż.
Czuję teraz jeszcze większą bliskość z mężem.
Rozpoczął się proces Teda Mahera.
Grozi mu dożywocie.
Monako było zdeterminowane, by zrzucić winę na pielęgniarza.
Sprawa nie była oczywista.
Niestety nie odniosłem wrażenia,
żeby monakijscy prawnicy reprezentowali wtedy Teda.
MONAKIJSKA PRAWNICZKA
Jestem Sandrine Setton.
Byłam wtedy młodą prawniczką. Ta sprawa wydawała się fantastyczna.
Byłam członkinią zespołu obrońców, zanim dołączył pan Griffith.
W kwestii taktyki obrony zupełnie się nie zgadzaliśmy.
Nie było porozumienia.
Chcieli, żeby Ted trzymał się zeznań.
Prawnicy z Monako powiedzieli:
„Nie możesz się teraz wycofać. Wyjdziesz na kłamcę”.
„Co wy wygadujecie?
Podstawili jakiś dokument. Mógł być nawet w suahili”.
Mówię do Teda: „Słuchaj, twoją żonę porwano.
Zmusili cię do podpisania zeznań.
Jedziemy z tym”.
Uznaliśmy, że jego historia
z dwoma raniącymi go napastnikami
nie zostanie uznana za prawdziwą,
bo my nigdy nie uwierzyliśmy w tę wersję zdarzeń.
Powiedzieli: „Michael nie wie. jak tutaj działa system.
Jeśli zrobisz to, co mówi,
wpędzisz się w poważne kłopoty”.
Najgorszym wyrokiem dla Teda byłoby dożywocie.
„Chcesz wrócić do rodziny? Musisz nam zaufać”.
Muszę podjąć decyzję. W którą stronę pójść? Co zrobić?
W końcu Ted powiedział,
że nie wycofa się ze swoich zeznań.
Nie mogłem uwierzyć. Chciałem wiedzieć, kogo oni reprezentują.
Teda czy rodzinę Safrów albo Monako?
Usłyszał, że to najlepsza opcja.
Brak mi słów.
- To nasze życie. - Masz rację.
Proces zmienił się w istny cyrk.
Wszyscy o nim mówili.
Europejska wersja procesu O.J. Simpsona.
Przejdźmy do procesu sądowego w Monako.
Zebrały się media z całego świata.
Teda oskarżono o podpalenie,
które doprowadziło do śmierci Edmonda i Vivian Torrente.
Proces był szansą na znalezienie odpowiedzi.
Co naprawdę się zdarzyło w penthousie Safry?
OSKARŻYCIEL
Pan Maher
zamierzał...
zainscenizować atak, który miał w pojedynkę odeprzeć.
Oskarżyciel przedstawił teorię,
że Ted wszystko zaplanował, bo chciał zostać bohaterem.
Prokurator twierdził, że oskarżony miał kłopoty finansowe,
więc chciał pokazać Safrze, swojemu szefowi,
że stać go na bohaterstwo.
Pan Safra wynagrodziłby to Tedowi finansowo,
co byłoby strzałem w dziesiątkę.
Szefowa pielęgniarzy, Sonia Herkrath,
stawiła się w roli świadkini.
ŚWIADKINI
Sonia to szefowa pielęgniarzy
i kluczowy świadek oskarżyciela.
Pracowałam dla pana Safry od marca 1998 roku,
gdy Ted dołączył do jego zespołu.
Od samego początku Ted nie był ze mnie zadowolony.
Narzekał, że daję mu za mało pracy,
więc nie stać go na utrzymanie rodziny.
Mówił, że początkowo miał nie pracować w feralny piątek.
To nieprawda.
Było zgodnie z rozpiską. Zmyślił to.
W jej zeznaniach pojawiły się bardzo poważne zarzuty.
Przejdźmy szybko do pamiętnej nocy w Monako.
Proszę opisać, co się wydarzyło.
Jest wieczór, 2 grudnia 1999 roku,
ja wraz z innym opiekunem zajmowaliśmy się panem Safrą w ciągu dnia.
Złożyliśmy raport Vivian i Tedowi.
Zauważyłam, że Ted był pobudzony
i nie mógł się doczekać, aż opuścimy mieszkanie.
Coś było nie tak.
Gdy pani Safra poszła życzyć mężowi dobrej nocy,
Ted miał rzekomo wygłosić do niej słowa:
„Dzisiaj będzie pani spała dobrze”.
Problem w tym, że Sonia nie była wiarygodną świadkinią.
Między nimi był silny antagonizm.
Uważała, że Ted chce jej odebrać pracę.
Sonia była numerem jeden.
Nie dogadywali się z Tedem.
Chodziło o władzę.
Sonia uważała, że chcę ją strącić ze stołka.
Niedorzeczny zarzut.
To nie miało dla mnie znaczenia...
Ted miał osobowość Jekylla i Hyde’a.
Był nadmiernie agresywny.
Podczas podnoszenia pana Safry z łóżka
Ted miał skłonność do powtarzania: „Powoli”,
jakby sugerował, że innym brakuje ostrożności.
Słysząc to, pan Safra faworyzował Teda,
a w konsekwencji powierzono mu opiekę nad nim.
Nie mogłem jej przekonać, że nie chcę tego stanowiska.
Chciałem tylko pracować. Dla rodziny.
Skakali sobie do gardeł,
walcząc o stołek na oczach szefa.
Podczas przerwy w procesie
jeden z prawników pani Safry powiedział:
„Sonia, jesteś bardzo dzielna”.
Ted twierdzi, że Sonia dostała sto tysięcy za obciążenie go zeznaniami.
Nie wiem.
Sonia, szefowa pielęgniarzy, otrzymała zapłatę od Lily,
zgodnie z poufną umową zwaną „Nie pomagać Tedowi”.
To objęło wszystkich pielęgniarzy.
To oszczerstwo.
Jestem przekonana, że to sprawka Teda.
Chciał zostać bohaterem w oczach pana Safry,
ale to wymknęło się spod kontroli.
Adwokat pani Safry przesłuchał Heidi.
ZEZNANIA SĄDOWE HEIDI MAHER
Napisała pani w liście do Teda, że mamona to jego kochanka.
Co pani miała na myśli?
Nie pamiętam tego.
Bardziej ode mnie stresował się rachunkami.
Mieliśmy kredyt hipoteczny.
Przejmował się stanem finansów.
Ale znam mojego męża, nie skrzywdziłby nikogo.
Chciałam powiedzieć dużo więcej, ale brakowało mi słów.
Modlę się, by prawda się obroniła.
Kolejny dowód strony oskarżyciela to nagranie.
W Belle Epoque było pełno kamer.
Na zewnątrz i w środku.
Ale okazało się, że obraz został wymazany.
Brakowało fragmentu,
który potwierdzałby obecność napastników.
Dwa tygodnie przed pożarem
widziano Teda w dyżurce pielęgniarzy,
gdy stał na krześle
i majstrował przy płytach sufitowych,
żeby sprawdzić połączenia elektryczne.
Prokurator podniósł kwestię, że Ted na pewnym etapie życia
pracował w kasynie w sekcji monitoringu.
Ted miał wiedzieć, jak rozmontować kamery,
bo zdobył doświadczenie podczas pracy w Las Vegas.
W końcu oskarżyciel podniósł temat Zielonych Beretów.
Dlatego, że przydzielono go do lądowej jednostki medycznej,
miał wiedzieć, gdzie może się zranić
bez naruszenia ważnych organów.
Byli przekonani o winie mojego męża,
ale on był ranny w miejscach, gdzie nie zdołałby sięgnąć.
Jest leworęczny, a ślady po nożu ma na prawym boku.
Gdyby jakikolwiek medyk miał się dźgnąć,
nie mierzyłby w aortę, bo wykrwawiłby się na śmierć.
To kompletna bzdura.
Sprawa jest bardziej złożona, niż chce nam to przedstawić Monako.
OBRONA
Obrona argumentowała, że Ted nie odpowiadał bezpośrednio
za śmierć Edmonda Safry.
Monakijska policja i straż pożarna dopuściły się zaniedbań.
Chcieliśmy ich zmiażdżyć.
Ted Maher i jego prawnicy, w tym Michael Griffith z Nowego Jorku,
próbują obwinić służby ratunkowe.
Ted się tego nie spodziewał.
Myślał, że po zadziałaniu czujnika dymu,
policja dotrze tam do 15 minut. Tak też było.
I co dalej? Trwało to jeszcze dwie i pół godziny.
Chcieliśmy udowodnić, że policja stworzyła ramy czasowe,
by pan Safra i Vivian Torrente zginęli.
O 4.49 włącza się alarm przeciwpożarowy.
O 4.53 konsjerż w lobby hotelu La Belle Epoque
widzi Teda Mahera trzymającego się oburącz za brzuch.
Zapisuje w notatniku: „Człowiek z raną postrzałową”.
Gdy konsjerż wzywał policję,
powiedział, że mężczyznę postrzelono.
Ta pomyłka miała dramatyczne skutki.
To spowodowało pewne opóźnienie.
Elitarny oddział nalegał na zabezpieczenie,
choć oznaczało to przeszukanie 23 kondygnacji parkingu.
Hotel ma 23 poziomy parkingu podziemnego.
Policja musiała sprawdzić cały budynek
przed wpuszczeniem strażaków do środka.
A zegar tyka i tyka.
Odebrałam telefon od Vivian, która nerwowo poprosiła:
„Sonia, wezwij policję!”.
Powiedziałam, że już tam są.
Potem zadzwoniłam do szefa ochrony w La Leopoldzie,
który od razu pognał do Monako.
Godzina 5.20 – przybycie na miejsce Samuela Cohena,
szefa bezpieczeństwa, z kluczami do mieszkania szefa.
ZEZNANIA SAMUELA COHENA
Tłumaczyłem im, którędy muszą pójść.
Nikt mnie nie słuchał. Odrzucano moją pomoc.
To był koszmar.
Całkowity chaos.
Postanowiłem sam dostać się na piąte piętro.
Gdy korzystał z windy w lobby hotelowym,
został zatrzymany przez policjantów.
Schwytali go, skuli i zabronili dostępu do górnego piętra.
Siedzę na ziemi w kajdankach.
Jeden ze strażaków mówi: „Boję się.
Mam lęk wysokości”.
Na miłość boską!
Czy to nie jest wasze zadanie, żeby wspinać się na wysokości?
Brak słów na takie stwierdzenie.
Godzina 6.15 – pierwsza próba ugaszenia pożaru.
Słyszymy w zeznaniach,
że policjant mówi strażakowi: „Nie wchodź”.
Godzinę i 45 minut po moim wyjściu.
Czy ja czegoś nie rozumiem?
I to ja mam za to odpowiadać?
Gdy pani Safra i Vivian byli w zamknięciu...
POKÓJ BEZPIECZEŃSTWA
...zadzwonili do mnie sześć razy.
Powiedzieli, że dym wdziera się do kryjówki.
Błagałam policjantów, żeby weszli do apartamentu.
Godzina 6.30 – ostatni kontakt telefoniczny z Vivian.
Godzina 7.00 – strażacy wchodzą do pokoju Safry.
O godzinie 7.45,
niemal trzy godziny od pierwszego zgłoszenia pożaru,
odkryto zwłoki Edmonda Safry,
siedzącego w czerwonym fotelu,
i Vivian Torrente leżącej u jego stóp.
Zatem strażacy nie gaszą ognia,
a policja nie wyważa drzwi.
To prawie jak celowe partactwo.
Proces pielęgniarza przerodził się w proces monakijskiej policji.
Gdyby nie rażące zaniedbania policji i straży pożarnej,
pan Safra zostałby ocalony.
Popełniono kolosalny błąd,
który zakończył się katastrofą.
Zeznania prywatnego ochroniarza Safry są obciążające.
Maluje on obraz całkowitego chaosu.
Fakt, że nie było tam ochrony, policja nie działała,
monitoring był niesprawny
i tak wiele rzeczy poszło źle,
to coś przedziwnego.
W końcu nadszedł czas, by wysłuchać panią Lily Safrę.
ZEZNANIA SĄDOWE LILY SAFRY
Poszłam do łóżka i zasnęłam.
Wybudził mnie jakiś dzwonek, który nieustannie dzwonił.
To był telefon.
Mój mąż zadzwonił i powiedział:
„ Chérie, ktoś się włamał do domu.
Zranili Teda Mahera. Zamknij drzwi i wezwij policję”.
Nagle wszystkie rolety same się podniosły.
Ale tylko do poziomu balustrady.
Nie wiem, jak mi się udało wydostać.
Safra odmówił wyjścia, bo nie był pewny, czy to bezpieczne.
Zignorował nawet prośby żony,
która zapewniała go telefonicznie, że nie ma zagrożenia.
Wiem tylko, że Joseph Safra oskarżał Lily o śmierć jego brata.
Joseph mi wyjaśnił, że to przez nią Edmond nie wyszedł,
bo umówili się na szyfr.
W sytuacji, gdy poleci Edmondowi opuścić pomieszczenie,
ten ma nie otwierać drzwi, bo grozi im niebezpieczeństwo.
Został poinstruowany, by nie wychodzić z kryjówki,
dopóki ochroniarze nie powiedzą, że to bezpieczne.
Taki był protokół.
Wiedziałem o tych zasadach, kiedy mnie ochraniali.
To na wypadek, gdyby napastnicy grozili jego żonie bronią.
Była bardzo przebiegła.
Bracia Edmonda złożyli w sądzie zeznania,
w których czytamy: „Nie mamy wątpliwości,
że nasz ukochany brat Edmond i Vivian Torrente
stali się ofiarami nikczemnych czynów.
Osoby będące na miejscu zdarzenia tego feralnego poranka
wiedzą, co zrobili, a czego nie.
Dość obciążające zeznania.
Po ponad dwóch i pół godzinie obrad
sąd uznał, że amerykański pielęgniarz odpowiada
za śmierć Edmonda Safry i Vivian Torrente.
Cudowna sprawiedliwość w Monte Carlo.
Amerykanin skazany na dziesięć lat więzienia
w „monakijskim procesie stulecia”.
Skazali mnie na dziesięć lat za coś, czego nie zrobiłem.
Chyba przeszarżowaliśmy.
Chcieli tylko gładko zamknąć sprawę
i zrobić z męża kozła ofiarnego,
żeby Monako dalej wyglądało na bezpieczną przystań.
Tę sprawę trzeba wyjaśnić do końca.
Wdowa po Edmondzie.
Przejęła ogromną fortunę – ponad trzy miliardy dolarów.
Jest w czołówce najbogatszych kobiet świata.
Pielęgniarz pozostanie za kratkami.
Monako zachowało honor.
Mój wniosek po przeczytaniu stenogramów z rozprawy jest taki,
że proces nie wygląda na uczciwy.
Czy ktoś miał w Monako uczciwy proces?
Nie ma sprawiedliwości w Monako!
WSPÓŁWIĘZIEŃ
Nazywam się Luigi Ciardelli.
Byłem współwięźniem Teda Mahera.
Amerykanina.
Mój towarzysz z celi, Luigi, był złym człowiekiem.
Kradzieże, kokaina, prostytucja.
Tak żył.
Okradałem bogatych, żeby dać biednemu.
Nie „biednym”.
Liczba pojedyncza. Ten biedny to ja.
To więzienie można nazwać hotelem pięciogwiazdkowym.
„Monte Carlo”.
„Najlepsze więzienie na świecie”.
Dają ci tyle jedzenia, tyle sera,
że poziom cholesterolu leci w kosmos.
To jest areszt, a nie miejsce na długą odsiadkę.
Ted Maher musi odbyć resztę wyroku we Francji.
Za trzy miesiące przeniosą mnie do francuskiego więzienia,
w 85% muzułmańskiego.
Będziemy dalej ścigać wroga.
Prezydent Bush zgrywa kowboja w Afganistanie i Iraku.
To było jak wyrok śmierci.
Musiałem się z tego wygrzebać.
Wprowadziłem w życie
plan ucieczki.
Na spacerniaku zaproponował partię szachów.
Gramy.
Nagle mówi: „Co powiesz na ucieczkę z Monte Carlo?”.
Musiałem zaufać komuś tak złemu,
bo każdy inny pewnie by mnie wydał.
Chciałem wyjść.
Nazwa akcji?
„Monako, pierdol się”.
Pełna kontrola.
Kamery zewnętrzne i wewnętrzne.
Czujniki i detektory hałasu.
Ucieczka wydawała się bardzo trudna.
Więzienie nazywano Skałą albo Bunkrem.
W mojej celi było okno
ze świetnym widokiem na Morze Śródziemne.
Ale przez osiem poziomów prętów.
Siostra przysłała mi cztery brzeszczoty w książeczce.
Wniósł ją wielebny Peter Ball,
który miał rozrusznik serca i nie przechodził przez wykrywacz metalu.
To prawda.
Ted twierdzi, że to on przeszmuglował brzeszczoty.
Śmiechu warte.
Ted ma obsesję wcielania się w głównego bohatera.
To problematyczne.
Pierwszą przeszkodą była ocynkowana siatka
z prętów o grubości 1,5 milimetra.
To wydaje się nic takiego, ale ocynk bywa bardzo ścierny.
Piłowanie grubych prętów może narobić dużo hałasu.
...zachować milczenie...
W porze oglądania telewizji mocno podkręcaliśmy głośność.
Po przecięciu prętów godzinę zajął mi tak zwany kamuflaż.
Potrzebny był popiół.
Zmieszałem popiół z papierosów z klejem.
Potem malowałem ślady na kratach.
Poklepał mnie po plecach i mówi:
„Dobry jesteś! Picasso!”.
Pokonanie krat zajęło mi pięć i pół tygodnia.
Tamtego wieczoru był mecz Ligi Mistrzów.
Wszyscy strażnicy oglądali telewizję
odwróceni plecami do obrazu z kamer monitoringu.
Mówię: „Luigi, idziemy”.
„Ted, zaczekaj chwilę.
Ty – wielka dupa.
Ja nie”.
Luigi mówi: „Idę pierwszy, bo jestem chudszy”.
„Nie robi mi to różnicy”.
Przeciskam się i schodzę.
Lina nadal wisi, bo jeszcze Ted musi zejść.
Patrzę, a on wierzga nogami.
Zawijam się.
Monako, pierdol się!
Zostawił mnie na lodzie.
Znowu wydymali Teda. Tamten koleś zwiał do Włoch.
Ted przechodzi przez okno i nagle utknął.
Tak mi opowiadał.
Ale w końcu, po pięciu czy dziesięciu minutach,
wykonuje jedną z tych technik oddechowych
i udaje mu się wyjść.
Wszyscy w Monako znali twarz Teda.
Tamtejsi więźniowie nie mają pomarańczowych strojów.
Ubierają się normalnie.
Prawie jak turyści.
Schodzi ze wzgórza,
a tam trzech żandarmów
stoi w tych swoich czapkach.
Gliniarze mówią: „Dobry wieczór panu”.
Ted odpowiada: „Dobry wieczór”!
Potem poszedł 40 kilometrów do Nicei.
NICEA, FRANCJA
Cholera, udało się. Jestem w innym kraju.
Przedostałem się do Francji.
W tamtym dniu padał deszcz, było zimno.
Dotarłem do dwugwiazdkowego hotelu.
W nocy było zamknięte, więc zapukałem do drzwi.
Wychodzi facet. Gadamy po francusku.
Mówię, że jestem z Ameryki i zepsuło mi się auto.
Pytam, czy mogę skorzystać z telefonu.
„Nie ma sprawy”. Wpuścił mnie.
Ted nie miał forsy, więc zadzwonił do siostry.
Ona mówi: „Boże, jak dobrze cię słyszeć”.
A ja na to: „Podaj mi numer swojej karty”.
Podała mu dane karty. I słuchajcie dalej!
Dzwoni do księdza, wielebnego Balla.
Mówi: „Ojcze, potrzebuję pieniędzy.
Czy możemy się spotkać na drodze w pod Niceą?”.
Potem dzwoni do żony.
Pytam: „Kto mówi?” i słyszę: „To ja, Ted”.
Stale nadawał. Nie dopuszczał mnie do słowa.
Powiedział, że wyszedł. Nie rozumiałam.
Powtórzył to samo.
Od razu wypaliła: „Boże, jesteś zbiegiem.
Nie rozmawiam z tobą. Będę mieć kłopoty.
Nie mam nic do powiedzenia”. I rzuca słuchawkę.
Jakby tego było mało, dzwoni do mojego monakijskiego prawnika,
a ten kontaktuje się z więzieniem.
Pyta: „Czy mój klient nadal tam jest?”.
Widzą mnie leżącego na pryczy.
„Tak, jest tutaj”.
„Allez, panie Maher”.
Odkrywa i przeklina po francusku.
Wielebny wzywa policję, a policja namierza telefon.
Mam hipotermię. Napełniam wannę gorącą wodą,
a potem odpalam cygaro.
Nareszcie wolny.
Śpię jak dziecko.
Ted musi się wymeldować do 12.
Czeka do końca.
Pięć minut przed południem policja wchodzi i go zatrzymuje.
Zabierają go.
Nie miałem czasu włożyć bielizny.
Boże, tyle przeszedłem, a zdradziła mnie własna żona,
własny adwokat i ksiądz.
Już gorzej być nie może.
Za wcześnie, by coś stwierdzić,
ale na pewno wywołał tu jakiś międzynarodowy incydent.
Cudownie.
NIEZBYT UDANA UCIECZKA
Starałam się sprowadzić go do domu,
ale wygląda na to, że postanowił zrujnować sobie życie.
Po części chciałam, żeby wrócił,
ale bardziej przerażałaby mnie jego obecność.
Dzieci potrzebują ojca,
ale nie sądzę, żeby obecność Teda była dla nich korzystna.
Nie potrzebuję go i nie chcę.
Schrzanił sobie kolejnych siedem lat życia.
A właściwie resztę życia,
bo nie będzie znał swoich dzieci po powrocie.
A mnie tym bardziej.
Heidi Maher chyba zrozumiała,
że poślubiła wariata.
Wkrótce potem rozwiodła się z nim.
Pamiętasz, jak wspominałem wcześniej,
że żonę Teda porwał szofer Lily Safry.
Limuzyna miała nas zawieźć prosto do szpitala do Teda.
Ale nagle zawróciła
i zabrano nas na komisariat policji.
Wystąpiliśmy z pozwem przeciw Lily Safrze
w imieniu Heidi w związku z porwaniem.
Przed rozprawą w Nowym Jorku
dzwoni do mnie Heidi i oznajmia: „Chcę wycofać zarzuty”.
Proces miał się odbyć w Nowym Jorku,
ale dwa dni przed rozprawą Heidi wycofała pozew.
Dlaczego miałaby to zrobić?
Kasa na stole.
Chwilę nieoficjalnie.
Tak między nami, rzekomo...
...w gotówce.
O rany.
Nie mogę o tym powiedzieć.
Lily Safra jej zapłaciła.
Zrobiła to, żeby zamknąć sprawę.
Nie wiem, czy do tego doszło.
Ale oczywiście dwa i dwa równa się cztery.
Później odkryłem, że dom w Nowym Jorku
został kupiony za 360 tysięcy dolarów.
Za gotówkę.
Lily była zbyt subtelna, by nazwać to łapówką.
Raczej: „Biedactwo.
Mój prawnik da ci czek na 250 tysięcy”.
Wszystko, co złe, poszło w niepamięć.
Siedzę we francuskim więzieniu.
Muszą mnie z powrotem przekazać Monako
na drugi proces za ucieczkę z więzienia.
Dołożono mi dziewięć miesięcy do pierwszego wyroku.
Po spędzeniu 2865 dni w więzieniu...
Sędzia Hullin ostro potępił wymiar sprawiedliwości w Monako.
...jeden z sędziów z mojej sprawy wygłosił publiczne oświadczenie.
„Pamiętacie pielęgniarza, Teda Mahera, ze sprawy Safry?
Cały proces był ustawiony, zanim Maher wszedł na salę sądową”.
Sędzia Hullin potępia stosowane praktyki.
Niektóre wyroki miały być znane już przed rozprawami.
Sędzia uznał go za winnego już na samym początku.
Alicja w Krainie Czarów.
Gotowa na wyrok?
Wyrok? Najpierw musi być werdykt.
Najpierw werdykt, potem proces.
Oskarżenia sędziego Hullina przed Sądem Apelacyjnym zszokowały Monako.
Czy władzę można przekupić? Jasne.
Monako to taka republika bananowa.
W Monako książę oczekuje żelaznej ręki.
Surowość monakijskiego wymiaru sprawiedliwości
wynika z wizerunku księstwa, który należy chronić za wszelką cenę.
Monako to prywatny klub miliarderów.
Aż tu nagle jeden z największych bogaczy ginie.
Jak zachęcasz?
Mówisz, że nikomu nic nie grozi.
„Przyjedź bez obaw. W Monako nie zginiesz”.
Władcą Monako jest książę Albert.
Nie jest to najmilsza postać.
Był przyjacielem Władimira Putina.
Każdy zna zdjęcie Putina na koniu bez koszuli.
Wykonano je na Syberii
podczas wspólnego wyjazdu z Księciem Albertem.
Chyba każdemu, kto tak spoufala się z Putinem,
udziela się trochę jego charakteru.
Armia propagandystów Putina
zarzuciła mnie całą masą oskarżeń.
Miałem odpowiadać za śmierć Edmonda Safry.
Kto zabił Edmonda Safrę?
Rosyjska mafia.
Lily miała w tym swój udział,
bo zbyt wiele rzeczy na to wskazuje.
Po śmierci Edmonda Lily postanawia sprzedać La Leopoldę.
Willa na Riwierze Francuskiej może stać się najdroższą na świecie.
Podpisano umowę przedwstępną.
Nazwisko nabywcy pozostaje tajemnicą,
ale oczy zwrócone są na Rosję.
Człowiek, który podpisuje umowę kupna posiadłości
to Michaił Prochorow.
Magnat niklowy Prochorow ma majątek wart 18 miliardów dolarów.
To jeden z najbogatszych Rosjan.
Zaoferował 500 milionów dolarów.
Czyli wpłaca dziesięć procent zadatku, jakieś 50 milionów dolarów,
ale transakcja nie dochodzi do skutku.
Lily mówi: „Trudno, zatrzymuję kasę”.
Zabiera 50 milionów i odchodzi.
Czy to nietypowa forma zapłaty?
Pięćdziesiąt trzy miliony wyparowały.
Nie wierzę, że można spokojnie przyjąć 53 miliony dolarów.
Nigdy w życiu.
Sędzia powiedział o ustawionym procesie, ale Teda nie wypuszczono wcześniej.
Odsiedział swój wyrok.
Gdy w końcu wyszedłem, zaprowadzono mnie na lądowisko
i odleciałem do Nicei.
Tam wsiadłem w samolot do Nowego Jorku.
Nareszcie jestem wolny.
Tutaj robimy cięcie. Dziękujemy.
Jasne.
KONIEC
Tutaj historia miała się skończyć.
Ale tuż po tym wywiadzie wydarzyło się coś ciekawego.
Ted zaginął...
na kilka miesięcy.
Poszukuje mnie ponad setka policjantów.
NOWY MEKSYK
Nie spędzę w jebanym więzieniu nawet minuty
za coś, czego nie zrobiłem.
Zwłaszcza po tym, co przeszedłem w Monako.
Nigdy więcej.
Historia zdawała się powtarzać.
Ted próbował mnie przekonać o niewinności w Monako,
ale teraz znów uciekał i podawał się za ofiarę.
Hodges, wydano nakazy aresztowania. Nie wiem, gdzie się ukryć.
Nie mogę nikomu zaufać.
Naprawdę potrzebuję kryjówki.
Napisz do mnie później. Włączę telefon i nawiążemy kontakt.
Na razie muszę go wyłączyć.
Po Monako Ted legalnie zmienił nazwisko na Jon Green.
Rządowe biuro kwerend.
Chciałbym ustalić zarzuty, jakie postawiono pewnej osobie.
Sprawdzamy zarzuty?
Tak.
Dobrze.
Jon Green.
Mamy włamanie,
kradzież, fałszerstwo, oszustwo.
O rany.
Green jest oskarżony o fałszowanie czeków swojej żony w separacji.
W banku zjawił się policjant: „Jesteś Jon Green?”.
„O co chodzi?”, „Proszę wyjść na zewnątrz”.
Wiesz, co zrobił ten młody glina?
Potraktował mnie paralizatorem.
Zrozumiałem, że muszę szybko spierdalać z miasta.
Policja nawiązała kontakt z organami ścigania w innych stanach.
Wsparcia udziela również FBI.
Wszystko było ustawione.
Nie mam powodu, by cię okłamywać.
Może i są nakazy aresztowania,
ale to ściema.
Śledzą wszystko. Nawet mój telefon.
A miałem wyłożoną kartę.
Oglądam tę żenadę w telewizji.
Jest bardzo inteligentny.
Wielokrotnie jest o krok przed nami.
Jest teraz jak łódź podwodna.
Zszedł pod wodę.
Zrozum, że jestem w cholernym trybie przetrwania.
Jak leci, stary?
Dzwonił co tydzień, czasem rozmawialiśmy godzinami.
Jeśli zginę w dziwnym wypadku drogowym,
jesteś jedyny, z kim miałem możliwość pomówić
i opowiedzieć całą historię.
Słuchałem tego, a mój obiektywizm się zacierał.
Masakra, jak robią kurwę z logiki,
żeby tylko pogorszyć całą optykę.
Częściowo rozważałem, czy mówi mi prawdę,
a częściowo słuchałem jakby fantazji.
To tyle z zasady domniemania niewinności.
Podajemy nowe informacje.
Policja kontynuuje poszukiwania
mężczyzny o tak kuriozalnej historii,
że wydaje się nieprawdziwa.
Wiesz, że jestem niewinny.
Ale za każdym razem bredzą to samo.
Kim jestem? Mordercą z Monte Carlo.
Nie widzisz schematu?
Jasna cholera!
Kurwa.
Najświeższe wieści.
Jon Green, a raczej Ted Maher, został znaleziony i aresztowany.
ARESZTOWANO UCIEKINIERA
ARESZT HRABSTWA EDDY
Ted po aresztowaniu został przesłuchany przez śledczych.
Przedstawię ci twoje prawa.
Masz prawo zachować milczenie...
Wtedy dostałem informację.
...przebywającej w areszcie w hrabstwie Eddy.
Jon Green.
Aby odebrać połączenie, naciśnij 1...
Kurwa, nie uwierzysz!
O co cię oskarżają?
Spisek w celu popełnienia zabójstwa z premedytacją.
Wiadomości Radia MTD.
Jon Green podczas odsiadki w więzieniu
miał zapłacić innemu więźniowi, żeby ten zabił jego żonę.
Co takiego?
Co zrobił?
Kiedy odsiadywał wyrok,
rzekomo zatrudnił zabójcę, żeby zlikwidować żonę.
To dobre.
Heidi?
Nie, nową żonę.
Nie dziwi mnie, że Ted zrobił coś tak szalonego.
Nie doszło do morderstwa, ale proces Greena startuje w poniedziałek.
Kurwa, to są bezczelne kłamstwa.
Wiem, co zrobiłem, a czego nie.
Posłuchaj.
Mam w dupie, co wszyscy teraz myślą.
Wystarczy spojrzeć człowiekowi w oczy.
Od razu poznasz oszusta czy kanciarza.
Patrzysz w oczy i wiesz, czy druga osoba mówi prawdę.
Czy po ostatnich wydarzeniach potwierdzasz swoją opinię o Monako?
Całkowicie.
Nie wiem, co Michael Griffith teraz myśli.
To jest życie Teda. Zawsze w coś wdepnie.
Wieczny dramat z tym kolesiem.
Bez końca.
Ted to mistrz świata debilizmu.
Mógłbym o tym napisać książkę. Nazwałbym ją:
Debilizm Teda Mahera.
Wygląda na to, że Ted może robić złe rzeczy.
Wynajęcie zabójcy? Obłęd.
Kto tak robi?
Chciałem wierzyć w historię Teda,
ale musiałem podać w wątpliwość podstawowe informacje.
- Doświadczenie wojskowe? - Tak.
Jego kariera wojskowa zawsze robiła na mnie wrażenie.
...wybrany do sił specjalnych.
Czy to prawda?
Należę do Strażników Zielonego Beretu.
Znajdujemy i demaskujemy osoby,
które podają się za faktycznych żołnierzy Zielonych Beretów,
gdy prawda jest inna.
Czy według tego dokumentu istnieje jakakolwiek szansa,
że Maher był w Zielonych Beretach?
Nie ma mowy, żeby ukończył kurs medyczny sił specjalnych,
więc nie był w Zielonych Beretach.
Jego opowieści na ten temat to bujda.
SĄD HRABSTWA EDDY
Dziękuję. Proszę usiąść.
Przyprowadźmy Greena.
Dobrze.
Jon Green jest oskarżony
o przestępstwo podżegania do zabójstwa z premedytacją.
Zaczynasz analizować, co się naprawdę wydarzyło
w Monako 3 grudnia 1999 roku.
Pogłębia się tajemnica wokół śmierci miliardera Edmonda Safry.
Dlaczego obrano go za cel?
Przyznał się do winy.
Zaczynasz powątpiewać.
Wciągnęli mnie do środka.
Porwanie przez tajemniczych ludzi.
Oczywiście, że tego nie było.
Byli zamaskowani.
Uderzam jednego z nich, a on upada.
Byli napastnicy?
Nie sądzę, żeby ktoś tam był.
Ted nigdy nie był w Zielonych Beretach.
Przez całe życie wypuszczał kłamstewka.
Nie rozumiałem tak zwanych zeznań, bo były po francusku.
Zeznania Teda nie były po francusku.
Zanim podpisał, przetłumaczono to na angielski.
To jest chore. Szaleństwo.
Przekształcił rzeczywistość na swoją korzyść.
Mnóstwo kłamstw.
Bujna wyobraźnia.
Nie mam wątpliwości, że Ted był odpowiedzialny
i nigdy nie było żadnego spisku.
SĄD HRABSTWA EDDY
Zaczynamy, panie Green.
Proszę powstać.
Uznajemy oskarżonego, Jona Greena,
winnym przestępstwa podżegania do zabójstwa z premedytacją,
zgodnie z zarzutem.
Pan Green pozostanie w areszcie do ogłoszenia wymiaru kary.
Panie i panowie przysięgli, to koniec udziału w tym procesie.
W pewnym sensie jest mi smutno.
Zniszczył sobie życie.
Niezależnie od swoich motywacji.
Biedactwo.
ARESZT HRABSTWA EDDY
Z mojego punktu widzenia nie wygląda to dobrze.
To taki powtarzający się schemat.
Chodzi mi o Monako.
Tamto wydarzyło się 20 lat temu.
- Jasne. - To nie jest żadna powtórka z Monako.
Krew się we mnie gotuje na myśl,
że oskarżyciel porusza ten temat.
Jona Greena nie było w Monako.
Był tam Ted Maher.
Nie bez powodu wydano taką decyzję...
Ted dalej utrzymywał, że jest niewinny.
Najpierw w Monako, a teraz w Stanach
przebywał za kratkami niesłusznie skazany.
Prawda kiedyś wyjdzie na jaw.
Czy jest największym pechowcem świata,
czy nałogowym kłamcą, który nie chce wziąć odpowiedzialności?
Pamiętasz, jak trzy lata temu pytałem, czy jesteś kłamcą?
Czy jestem kłamcą? Nic z tych rzeczy.
Zapytam teraz. Jesteś kłamcą?
Nic z tych rzeczy.
Byłeś wobec mnie szczery?
Tak. Wobec wszystkich tutaj.
Możesz spojrzeć mi w oczy i zobaczysz, czy mówię prawdę.
Nie ma sensu kłamać. Po wszystkim.
W ciągu czterech lat poznałem Teda i obdarzyłem go współczuciem.
To nie było zakończenie, na jakie liczyłem.
Mogę wysnuć wniosek, że wersja Teda stała się jego rzeczywistością.
Dawno temu spytałem cię, kto zabił Edmonda Safrę.
Kto zabił Edmonda Safrę?
Rosyjska mafia.
- Zmieniłeś zdanie? - Nie.
Może powinieneś wybrać się do Rosji i zapytać o to Władimira.
BILL BROWDER STAWAŁ SIĘ CELEM ROSJAN
STALE TOWARZYSZĄ MU OCHRONIARZE
ISABEL WYDAŁA KSIĄŻKĘ, SAFROWIE WYTOCZYLI PROCES
KSIĄŻKĘ ZBANOWANO W BRAZYLII – OJCZYŹNIE LILY SAFRY
Nagrywamy. Nie mogę rozmawiać. Coś ważnego?
SAFRA POZWAŁA LADY CAMPBELL, JEJ KSIĄŻKĘ USUNIĘTO
UKAZAŁA SIĘ PÓŹNIEJ, ALE Z WIELOMA POPRAWKAMI
GRIFFITH ZAPLANOWAŁ POZOROWANY PONOWNY PROCES MAHERA
W DNIU WYDARZENIA ZBANOWALI JE PRAWNICY SAFRY
HEIDI MAHER NIE ODPOWIEDZIAŁA NA PROŚBĘ O KOMENTARZ
ALE NIE MA DOWODÓW, ŻE OTRZYMAŁA ZAPŁATĘ OD LILY SAFRY
KSIĄŻĘ ALBERT Z CAŁĄ MOCĄ POTĘPIŁ ROSYJSKĄ INWAZJĘ NA UKRAINĘ
MONAKO NAŁOŻYŁO NA ROSJĘ SANKCJE
LILY SAFRA ZMARŁA W 2022 ROKU
JEJ MAJĄTEK BYŁ WART 1,3 MILIARDA DOLARÓW
OSADZONY ARESZTU HRABSTWA EDDY
TED MAHER AKA JON GREEN ODBYWA KARĘ 9 LAT WIĘZIENIA
MA WYJŚĆ NA WOLNOŚĆ W 2031 ROKU
KONIEC
(CHYBA ŻE WCZEŚNIEJ UCIEKNIE)
Napisy: Maciej Dworzyński