Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ήταν Φεβρουάριος του 2005.
Δεν ξεχνιέται εκείνη η μέρα.
Ήμουν 26 χρονών.
Είχα σιχαθεί το χιόνι και τον πάγο στο Μίσιγκαν.
Έκανα αντικαταστάσεις.
Δεν μου άρεσε να οδηγώ στο χιόνι, κι έμεινα σπίτι.
Ξύπνησα γύρω στο μεσημέρι,
κοίταξα απ' το παράθυρο
κι είδα ένα αμάξι παρκαρισμένο πίσω απ' το διαμέρισμα.
Δεν έφευγε.
Ξαφνικά, χτύπησε η πόρτα.
Ο μπαμπάς μου έλεγε να προσέχω τους αγνώστους
και να ρωτάω πρώτα ποιος είναι.
Άνοιξα κι έβαλα το πόδι μου στην πόρτα.
Για να μην μπορεί να μπει μέσα.
Είπε "Σας θέλουμε για ανάκριση".
Του είπα "Μα τι έγινε;"
Μου είπε "Γνωρίζετε τον ΒΤΚ;"
"Ο ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΤΗΣ ΒΤΚ"
Είναι ένα άτομο με μια ανεξέλεγκτη δίψα να σκοτώνει.
Σοκαρισμένη η κοινωνία από τη σύλληψη υπόπτου,
του φερόμενου δολοφόνου ΒΤΚ.
Στα αγγλικά, το ΒΤΚ βγαίνει από το "Δένω, Βασανίζω, Σκοτώνω".
Και μου είπε "Ο ΒΤΚ είναι ο πατέρας σας".
Ο Ντένις Ρέιντερ.
Ο Ντένις Λ. Ρέιντερ.
Ο 59χρονος Ρέιντερ είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.
Ενεργό μέλος της Λουθηρανικής εκκλησίας,
αρχηγός προσκόπων
και πρώην υπάλληλος στον δήμο του Παρκ Σίτι
ως υπεύθυνος συμμόρφωσης.
Ένας συνηθισμένος οικογενειάρχης,
που κατηγορείται για δέκα φόνους
μέσα στα τελευταία 30 χρόνια.
Σύμφωνα με την αστυνομία, ο Ρέιντερ ζούσε στη Γουίτσιτα
και διέπραττε δολοφονίες ανάμεσά μας επί σειρά ετών.
Έκανε ό,τι ακριβώς έκαναν
όλοι οι άλλοι μπαμπάδες.
Σεξουαλικός σαδιστής.
Του προκαλούσε ηδονή να σκοτώνει.
Φανταστείτε πώς είναι να ανακαλύπτεις
ότι ο πατέρας σου είναι ένα τόσο μοχθηρό άτομο.
Δεν ήξερα ποιος είναι ο πατέρας μου και τι έκρυβε.
Μας είχε για κάλυψη;
Μας χρησιμοποιούσε εξαρχής;
Είναι δύσκολο να ξέρω ποια είμαι
όταν κάθε στιγμή της ζωής μου ήταν ένα ψέμα.
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, Ο ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
Μέχρι πέρυσι, θα έπαιρνα όρκο
ότι ο πατέρας μου είχε σκοτώσει μόνο δέκα ανθρώπους.
Το FBI μού είχε πει εξαρχής…
ΚΕΡΙ ΡΟΣΟΝ
…ότι μόνο εκείνους τους δέκα σκότωσε.
ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΝΙΑ ΒΤΚ
Μια πιθανή ανατροπή στην υπόθεση
του διαβόητου δολοφόνου ΒΤΚ.
Οι αρχές ανακοίνωσαν σήμερα το πρωί ότι ο δολοφόνος ΒΤΚ,
ο φόβος κι ο τρόμος του Κάνσας τη δεκαετία του '70,
ίσως συνδέεται με δύο άλυτες υποθέσεις σε άλλες πολιτείες.
Έλεγα "Μα τι συμβαίνει;"
Και μια μέρα ξαφνικά
μου ζήτησε η αστυνομία να μιλήσουμε.
ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ, ΚΑΝΣΑΣ
Δεν υπάρχει άλλος που να τον ξέρει καλύτερα από μένα.
Οι ερευνητές έχουν γνώσεις και τεκμήρια,
αλλά μόνο εγώ τον καταλαβαίνω και τον ξεκλειδώνω.
Αν ο πατέρας μου έκανε κι άλλους φόνους,
πρέπει να το γνωρίζουμε,
για να δοθούν απαντήσεις στους συγγενείς
που περιμένουν τόσα χρόνια.
Δικαιούνται απαντήσεις, κι η αλήθεια είναι μία.
Από την άλλη όμως, κάποιος μπορεί να πει
ότι κι η δική μου ζωή είναι πολύτιμη.
Πόσο θα συνεχίζω να θυσιάζομαι εγώ;
Πόσο θα συνεχίζω να σκαλίζω τα τραύματά μου
για να βοηθήσω;
Ο πατέρας μου συνελήφθη το 2005.
Ήμουν 26 ετών.
Από την Όπρα μέχρι τον Λάρι Κινγκ
ήθελαν όλοι να μας πάρουν συνέντευξη.
Αρνηθήκαμε.
Απορρίψαμε τους πάντες.
Έκανα τα πάντα όπως έπρεπε.
Μαγείρευα, έμεινα σπίτι και μεγάλωνα τα παιδιά,
βοηθούσα στην εκκλησία.
Όλοι νόμιζαν ότι ήμουν μια χαρά.
Μέσα μου όμως ήμουν ένα ράκος.
Δεν ήξερε κανείς ότι προσποιούμαι.
Τη δεκαετία μετά τη σύλληψη ήμουν κομμάτια μέσα μου.
Δεν μιλούσα, νόμιζα ότι δεν είχα δικαίωμα.
Στις μεσοδυτικές πολιτείες
δεν βγάζουμε τα άπλυτά μας στη φόρα.
Τα κρατάμε μέσα μας κι απ' έξω είμαστε καθωσπρέπει.
Έτσι με μεγάλωσαν.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, εκεί που πήγαινα για ύπνο,
ο Ντάριαν, ο τότε σύζυγός μου,
μου είπε ότι είδε τον Στίβεν Κινγκ στην τηλεόραση
να μιλάει για τους γονείς μου.
Έγραψε ένα διήγημα που έγινε ταινία, με τίτλο Ένας Καλός Γάμος.
Μιλήστε μας λίγο.
Ο Ντένις Ρέιντερ,
στον οποίο βασίστηκε ο χαρακτήρας…
Σ' αυτόν βασίζεται κυρίως ο χαρακτήρας στο διήγημά μου.
Δολοφόνησε δέκα ανθρώπους, δύο εκ των οποίων ήταν παιδιά.
Ήταν χρόνια παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.
Όταν τον συνέλαβαν, η γυναίκα του είπε
ότι δεν είχε ιδέα.
Κάθισα στο κρεβάτι, ταράχτηκα.
Έκλαιγα, μετά σηκώθηκα,
πήγαινα πέρα δώθε,
είχα αναστατωθεί πολύ.
Νευρίασα με τον άντρα μου,
νευρίασα με τον Στίβεν Κινγκ.
Δεν ήθελα να τα ζω όλα αυτά.
Τόσο καιρό δεν μιλούσα
κι ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου.
Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΒΤΚ
Στην πρώτη μου συνέντευξη,
έβγαζα τα εσώψυχά μου για 40 λεπτά.
Μίλησα για μένα,
για τον πατέρα μου.
Για τη μητέρα μου, για τον γάμο μου
και για το τι είχα περάσει.
Το βράδυ έγινα πρώτο θέμα στις ειδήσεις
και την επόμενη μέρα έπαιζα σε διεθνή μέσα.
Κέρι, ευχαριστούμε που βγήκες να μας μιλήσεις.
Εγώ ευχαριστώ.
Όταν με ενημέρωσε το FBI, δεν με κρατούσαν τα πόδια μου.
Γκρεμίστηκε ο κόσμος μου.
Κατέστρεφα τον εαυτό μου
επειδή τα κρατούσα μέσα μου.
ΜΟΤΕΛ
Δεν θεώρησα ότι ήταν κάτι σπουδαίο.
Δεν πρόσεχα τα λόγια μου.
Αναστάτωσα πολύ κόσμο,
επειδή απλώς άφησα τα λόγια να βγουν από μέσα μου.
Κι ο λόγος που είχα θυμώσει τόσο πολύ
ήταν επειδή αποφάσισε να εμπνευστεί από τους γονείς μου.
Πάντα θα αγαπώ τον μπαμπά μου.
Μπαμπάς μου είναι.
Ποτέ δεν είχα ψάξει όμως
τι είχε κάνει στα εγκλήματά του ο πατέρας μου ως ΒΤΚ.
Έκανα ψυχοθεραπεία κι ήμουν πολύ μπερδεμένη.
Μας χρησιμοποιούσε για κάλυψη;
Όντως αγαπούσε τη μητέρα μου κι εμάς;
Ή μας χρησιμοποιούσε τόσο καιρό;
Τα βρήκα και τα μάζεψα όλα.
Μελέτησα τη ζωή μου και του πατέρα μου
για να μπορέσω να μιλήσω.
Ήταν ένα τεράστιο μπάχαλο.
Το 1974, ο πατέρας μου σκότωσε τέσσερα μέλη
μιας εφταμελούς οικογένειας.
Λίγους μήνες πριν απ' αυτό,
είχε απολυθεί από τη Cessna.
Κι αγαπούσε τη δουλειά του.
Είπε ότι όταν τον απέλυσαν το φθινόπωρο του 1973,
έπεσε σε κατάθλιψη.
Ήταν κυκλοθυμικός, βαριόταν.
Κι είπε "Αργία μήτηρ πάσης κακίας".
Άρχισε να κάνει κακές σκέψεις
και τις έβαλε σε πράξη.
ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ, ΚΑΝΣΑΣ 1974
Το 1974, ήμουν διοικητής αστυνομικού τμήματος στη Γουίτσιτα.
Ο αρχηγός αστυνομίας βγήκε σε σύνταξη,
κι όλη η χώρα έψαχνε τον αντικαταστάτη του.
Κι είπα "Δεν χάνω τίποτα,
θα κάνω κι εγώ αίτηση.
Δεν θα μου δώσουν τη θέση, αλλά ας δοκιμάσω".
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ
Είχαν κάνει αίτηση 110 άτομα.
Και πήρα εγώ τη θέση.
Η Γουίτσιτα ήταν μια ήρεμη πόλη
στα μεσοδυτικά της χώρας.
Ο κόσμος κοιτούσε τη δουλειά του.
Στη Γουίτσιτα τότε,
δεν κλείδωνες ούτε το σπίτι ούτε το αυτοκίνητο.
Ήταν ένα ήρεμο και υπέροχο μέρος να ζει κανείς.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ
Μόλις ανέλαβα καθήκοντα αρχηγού,
μελέτησα κάποιες σοβαρές υποθέσεις που ήταν ανοιχτές.
Όταν έγινα αρχηγός, βέβαια,
η πιθανότητα κατά συρροή δολοφόνου
δεν μου πέρασε από το μυαλό.
Τα πτώματα των Τζόσεφ και Τζούλι Οτέρο
και των παιδιών τους, της Τζόσεφιν και του Τζόσεφ,
ανευρέθησαν στο σπίτι τους στη Γουίτσιτα.
Το 1974, ήμουν φωτορεπόρτερ στο κανάλι KAKE
και με έστειλαν σε ένα σπίτι.
Ξέραμε ότι ήταν σκηνή δολοφονίας.
Δεν γνωρίζαμε τον αριθμό των θυμάτων.
Πρόσεξα ότι δεν μιλούσε κανείς.
Οι ντετέκτιβ ήταν παγωμένοι.
Ο μεγαλύτερος γιος γύρισε από το σχολείο,
μπήκε στο σπίτι κι αντίκρυσε μια αποκρουστική σκηνή.
Οι γονείς του και τα δύο του αδέλφια είχαν δολοφονηθεί.
Τα έχασε εντελώς.
Προσπάθησε να τους λύσει
κι έτρεξε στον γείτονα για βοήθεια.
Ήταν τραυματικό, όπως θα ήταν για τον καθένα μας.
Μια πολύ αλλόκοτη υπόθεση γι' αυτές τις περιοχές.
Είναι ό,τι χειρότερο έχω δει
στα 30 χρόνια που είμαι στις ανθρωποκτονίες.
Δεν θα τα παρατήσουμε.
Ήταν μια φρικτή και αποτρόπαια δολοφονία.
Πώς είναι δυνατόν κάποιος να σκοτώσει ένα παιδί;
Ήταν κάτι πρωτόγνωρο.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ
Ενημερώθηκα για την υπόθεση Οτέρο
από τους αξιωματικούς που διεξήγαγαν τις έρευνες.
Η έρευνά τους προσανατολιζόταν,
λόγω και της φύσης του εγκλήματος,
στο ότι επρόκειτο για έγκλημα εκδίκησης
ή ίσως σε κάτι που είχε να κάνει με ναρκωτικά.
Από την άλλη όμως,
οι άλλοι ερευνητές μελετούσαν τη σεξουαλική πτυχή του.
Με την υπόθεση δεν ασχολούνταν μόνο ένας δυο ερευνητές.
Υπήρχαν πολλοί ερευνητές,
με πολλές κατευθύνσεις,
και προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη.
Με πιάνει κατάθλιψη
όταν βλέπω τέτοια χάλια στη Γουίτσιτα.
Πάντα είχε μέρη σε κακό χάλι,
αλλά είναι πολύ καταθλιπτικό.
Δεν μ' αρέσει να έρχομαι στη Γουίτσιτα.
Μου ξυπνάει το μετατραυματικό στρες.
Θα περάσει μια σκέψη απ' το μυαλό μου
και θα αρχίσω να βιώνω ξανά το τραύμα.
Είχα ξεχάσει εντελώς
ότι περπατούσα κι έκανα ποδήλατο
σ' αυτό το χαντάκι με τον μπαμπά.
Μου έμαθε τους πίσω δρόμους
για να αποφεύγω τον αυτοκινητόδρομο.
Είχε πιο πολλή υπομονή και ψυχραιμία από τη μητέρα μου.
Η μητέρα μου πάθαινε πανικό.
Περνούσα ωραία μαζί του,
επειδή σε άφηνε να κάνεις ό,τι θέλεις,
να κάνεις ζαβολιές, να λερώνεσαι, δεν τον ένοιαζε.
Να η Λουθηρανική εκκλησία,
53η οδός και Χίλσαϊντ.
Εδώ γνωρίστηκαν οι γονείς μου τον Αύγουστο του '70.
Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας και για τους δύο.
Παντρεύτηκαν εννιά μήνες μετά.
Οι πρώτες αναμνήσεις μου είναι από όταν ήμουν δύο ή τριών.
Ζούσαμε σε σπίτι τριών υπνοδωματίων.
Είχαμε μεγάλο κήπο
κι ο μπαμπάς μάς έφτιαξε δεντρόσπιτο.
Κατασκηνώναμε στο δεντρόσπιτο.
Βοηθούσαμε στον κήπο.
Μου έμαθε κηπουρική,
να φυτεύω λουλούδια.
Με πήγαινε μαζί του κάθε Σάββατο να πάρουμε υλικά
όταν χτίζαμε το δεντρόσπιτο.
Ποτέ δεν με αντιμετώπιζε ως κορίτσι,
αλλά ως αγοροκόριτσο,
και με άφηνε να κάνω ό,τι έκανε ο ίδιος.
Μόλις άρχισα να περπατάω, ήμουν δίπλα του.
Με την Κέρι είμαστε συνομήλικες,
ήμασταν συμμαθήτριες.
Ζούσαμε στην ίδια γειτονιά.
Γιορτάζαμε το Χάλοουιν μαζί,
παίζαμε μαζί ποδόσφαιρο.
Κάναμε τα πάντα.
Ζούσαμε σε μικρή πόλη, έτσι όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους.
Οι Ρέιντερ ήταν μια οικογένεια όπως όλες τις άλλες.
Ο ίδιος έκανε ό,τι έκαναν οι άλλοι μπαμπάδες.
Τον φωνάζαμε "Ο μπόγιας του Παρκ Σίτι".
Τα σκυλιά είναι άγρια κι υπερασπίζονται την περιοχή τους.
Προσπαθούμε να τα μαζέψουμε κατά το δυνατόν.
Λάβαμε μαρτυρίες από το σημείο θανάτωσης των προβάτων.
Δεν έπιανε μόνο σκύλους.
Έκανε και ελέγχους σε αυλές σπιτιών για ακούρευτα χόρτα.
ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ ΧΑΪΤΣ
Όταν κάποιος έπαιρνε πρόστιμο,
λέγαμε χαριτολογώντας
"Έπεσε ο πέλεκυς του Ντένις".
Εξωτερικά ο πατέρας μου
φαινόταν ένας άνθρωπος ευγενικός, ήπιων τόνων.
Είχε τις στιγμές του όμως.
Κάτι τον τσάντιζε και γύριζε το μάτι του.
Ήταν επικίνδυνο.
Μικροί ξέραμε
ότι δεν αφήναμε παπούτσια έξω, γιατί θα μας μάλωνε.
Δεν καθόμασταν στην καρέκλα του στο τραπέζι.
Εκείνος σερβιριζόταν πρώτος.
Εκείνος διάλεγε τι δραστηριότητες θα κάναμε,
τι ταινίες θα βλέπαμε, πού θα πηγαίναμε.
Αυτός είχε τον έλεγχο.
Τώρα πια συνειδητοποιώ
ποιος ήταν και τι έκρυβε.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ THE WICHITA EAGLE
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1974
Η Wichita Eagle ήταν καθημερινή εφημερίδα.
Στην αίθουσα σύνταξης δούλευαν 125 άτομα.
Υπήρχαν φωτορεπόρτερ,
αθλητικοί, οικονομικοί ρεπόρτερ.
Οι πάντες.
Συναρπαστικές εποχές.
Η υπόθεση Οτέρο μονοπωλούσε την επικαιρότητα καιρό.
Πρώτη φορά δολοφονήθηκαν τέσσερα άτομα, μεταξύ αυτών και παιδιά.
Σημειώστε ότι πολλές πληροφορίες από την υπόθεση
έγιναν γνωστές πολύ αργότερα.
Η αστυνομία είπε ότι ήταν στυγερό,
είπε τι έγινε, ποιος βρέθηκε δεμένος.
Όμως πολλά στοιχεία δεν έγιναν γνωστά.
Ξέραμε ότι ήταν φρικτό, αλλά όχι σε τι βαθμό.
Έπρεπε να κρατήσουμε μυστικά κάποια στοιχεία της έρευνας.
Δεν θέλαμε να μάθει λεπτομέρειες ο κόσμος.
Τον Οκτώβριο του 1974,
η αστυνομία συνέλαβε τους αδερφούς Σίμπρινγκ.
Αυτοί οι τύποι ήταν παιδόφιλοι.
Παραδέχτηκαν, μόλις συνελήφθησαν,
ότι σκότωσαν την οικογένεια Οτέρο.
Ήταν επόμενο να γίνει πρώτη είδηση.
Τράβηξε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης.
Κι έτσι ήρθε η επιστολή.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΤΕΡΟ
Η Wichita Eagle έλαβε μια επιστολή.
Κάποιος βγήκε και είπε "Ακούστε.
Δεν το έκαναν αυτοί που συλλάβατε.
Είμαι σίγουρος γι' αυτό,
επειδή εγώ το έκανα".
Οι λεπτομέρειες που αναγράφονταν στην επιστολή
φανέρωναν περίτρανα
ότι αυτός που την έγραψε
ήταν ο αυτουργός.
Εκείνο το διάστημα αναζητούσε αναγνώριση.
ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΗΤΟ ΣΑΣ
Η επιστολή έλεγε επί λέξει
"Σας γράφω για χάρη του φορολογούμενου,
αλλά και του χρόνου σας.
Οι τρεις τύποι που συλλάβατε
δεν έχουν ιδέα.
Μόνος μου το έκανα".
Και μετά περιέγραψε πώς σκότωσε το κάθε θύμα.
"Δέσιμο: τα χέρια δεμένα
με την αλυσίδα από τα στόρια.
Τα πόδια, οι γάμπες, οι μηροί και η μέση
με σχοινί για τα ρούχα.
Όλα το ίδιο μήκος.
Θάνατος: στραγγαλισμός".
Η αστυνομία σίγουρα θα ανατρίχιασε,
επειδή είχαν ήδη τις φωτογραφίες.
Έδωσε πλήρη περιγραφή.
Με απόλυτη ακρίβεια.
Η επιστολή είχε και υστερόγραφο.
"Αφού οι σεξουαλικοί εγκληματίες
εκ φύσεως δεν μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο δράσης τους,
ούτε εγώ θα τον αλλάξω.
Τα συνθηματικά μου θα είναι οι λέξεις
'δένω, βασανίζω, σκοτώνω'.
Δηλαδή τα αρχικά Β.Τ.Κ.
Θα τα δείτε όταν το ξανακάνω.
Θα είναι γραμμένα πάνω στο επόμενο θύμα".
Δεν έχουμε να κάνουμε με έναν "συνηθισμένο" εγκληματία.
Πρόκειται για ένα διεστραμμένο κι αρρωστημένο άτομο.
Αν υποθέσουμε ότι αυτό το άτομο βρίσκεται εν ζωή,
θα ξανασκοτώσει.
Στο FBI έκαναν σκιαγράφηση του εγκληματία
και μας έδιναν πληροφορίες.
Αυτό που μας είπαν ήταν
"Αν δεν κάνει φόνους εδώ,
σίγουρα θα τους κάνει κάπου αλλού".
Κι έτσι σημάναμε συναγερμό
σε άλλα αστυνομικά τμήματα
και στείλαμε ντετέκτιβ σε διάφορα μέρη,
για να δουν αν υπήρχε δολοφόνος
που να δρούσε αλλού.
Δεν μπορέσαμε να βρούμε κάτι.
Και καταλήξαμε στο συμπέρασμα
ότι δεν καταφέρναμε να εντοπίσουμε αυτό το άτομο
επειδή ήταν ένας από μας.
Κι όταν αντιληφθήκαμε ότι ήταν στην περιοχή,
έπρεπε να επικεντρωθούμε εκεί
για να τον ταυτοποιήσουμε.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1974
ΜΑΡΤΙΟΣ 1977
ΣΙΡΛΕΪ ΒΑΪΑΝ
Η Σίρλεϊ Βαϊάν ήταν μια ανύπαντρη μητέρα.
Είχε τρία παιδιά.
Ήταν άρρωστη στο σπίτι της,
δεν ένιωθε καλά εκείνη τη μέρα.
Έτσι έστειλε τον εξάχρονο γιο της για ψώνια.
Στην επιστροφή του,
συνάντησε έναν άντρα που κρατούσε έναν χαρτοφύλακα,
κι άρχισαν να συνομιλούν.
Μέσω της συνομιλίας τους αυτής, ό,τι κι αν είπαν,
ο άντρας κατάφερε να εισέλθει στο σπίτι.
Ο δράστης κλείδωσε τα τρία παιδιά στο μπάνιο.
Αυτά αντιλήφθηκαν
ότι έκανε κάτι φρικτό στη μητέρα τους.
Κι έτσι κατάφεραν να δραπετεύσουν
από το παράθυρο του μπάνιου,
για να φωνάξουν βοήθεια.
Όταν ο δράστης έφυγε,
τα παιδιά ξαναμπήκαν μέσα
και βρήκαν τη μητέρα τους νεκρή στο κρεβάτι.
Όταν λάβαμε την υπόθεση,
οι ερευνητές με ενημέρωσαν
ότι βλέποντας τη σκηνή του εγκλήματος,
θεώρησαν ότι πιθανόν να συνδέεται με την υπόθεση Οτέρο,
εξαιτίας της σκηνής που άφησε πίσω του ο δράστης.
Η 26χρονη Σίρλεϊ Βαϊάν
βρέθηκε με μια σακούλα στο κεφάλι
κι ένα σχοινί δεμένο στον λαιμό της.
Τα παιδιά της, που ήταν κλειδωμένα στο μπάνιο,
είπαν ότι ο δράστης είχε σκούρα μαλλιά
κι ότι ήταν μεταξύ 40 και 50 ετών.
Εντέλει αποφασίστηκε
να μη συνδεθούν απευθείας τα εγκλήματα,
μέχρι να αποδειχθεί με βεβαιότητα.
ΜΑΡΤΙΟΣ 1977
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1977
Θα βρείτε μια δολοφονία…
στην Πέρσινγκ.
Νάνσι Φοξ.
Στην Πέρσινγκ.
Ακριβώς.
ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΤΩΜΑ
Η 25χρονη Νάνσι Τζο Φοξ
βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στην οδό Πέρσινγκ.
Βρέθηκε δεμένη και στραγγαλισμένη.
Τη δολοφονία ανέφερε άντρας από τηλεφωνικό θάλαμο.
Η αστυνομία πιστεύει ότι ήταν ο ίδιος ο δολοφόνος.
Αν αναγνωρίζετε τη φωνή,
καλέστε στο 268-4156.
Στην υπόθεση Νάνσι Φοξ,
κόπηκε το καλώδιο του τηλεφώνου,
όπως και στην υπόθεση Οτέρο.
Με βάση τα τεκμήρια που είχαμε,
είχε γίνει πλέον ξεκάθαρο
ότι η υπόθεση Οτέρο,
η υπόθεση Σίρλεϊ Βαϊάν
κι η υπόθεση Νάνσι Φοξ
είχαν τον ίδιο αυτουργό.
Και τότε ξεκίνησε η έρευνα εντοπισμού
ενός κατά συρροή δολοφόνου.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1978
Στις 10 Φεβρουαρίου 1978,
με πήρε ο Λάρι Χάτεμπεργκ
και μου ζήτησε να πάω να δω
μια επιστολή που έλαβαν στο κανάλι ΚΑΚΕ.
Η γραμματέας μας, κατά τη διανομή της αλληλογραφίας,
βρήκε μια επιστολή από τον ΒΤΚ.
Μου την έφερε στην αίθουσα σύνταξης
και μου την έδωσε.
Την άνοιξα, την κοίταξα
και σκέφτηκα
"Αμάν, άντε πάλι".
Ενημερώσαμε τον αρχηγό αστυνομίας.
Του είπαμε ότι λάβαμε την επιστολή.
Και του τη δώσαμε.
Ως αντάλλαγμα, του ζητήσαμε
να βγει στο δελτίο εκείνο το βράδυ.
Πίστευα ότι θα έλεγε όχι.
Πήρε τηλέφωνο τον επικεφαλής των ντετέκτιβ.
Μιλούσαν κανένα εικοσάλεπτο.
Μετά βγήκε και μου είπε
"Εντάξει, θα βγω στο δελτίο απόψε".
Μαζί μας ο αρχηγός αστυνομίας, Ρίτσαρντ Λαμάνιον.
Έχω κάποιες ερωτήσεις.
Πώς ξέρετε ότι η επιστολή του ΒΤΚ είναι αυθεντική;
Δεν υπάρχει αμφιβολία
ότι το μοναδικό άτομο
που θα είχε τις πληροφορίες
που περιγράφονται στην επιστολή
θα ήταν ο ίδιος ο δολοφόνος.
Ο ΒΤΚ ξεκίνησε την επιστολή του με ένα ερώτημα.
"Πόσους ακόμα να σκοτώσω
για να με γράψουν οι εφημερίδες
ή για να τραβήξω την προσοχή;"
Ο ΒΤΚ ισχυρίζεται ότι στραγγάλισε εφτά γυναίκες.
Έδωσε λίστα με τα θύματα,
ξεκινώντας με το πέμπτο.
Γράφει "Εσείς θα μαντέψετε το κίνητρο και το θύμα".
Ήταν η πρώτη φορά
που άτομα εκτός αστυνομίας
πληροφορούνταν ότι υπήρχε σύνδεση
μεταξύ των δολοφονιών των Οτέρο, της Βαϊάν και της Φοξ.
Κι ότι υπήρχε και έβδομη δολοφονία
που ήταν ακόμα άγνωστη.
Είχαμε υποχρέωση απέναντι στον κόσμο
να βρούμε ποιο ήταν το νέο θύμα.
Αν καταφέρναμε να συνεχίσει την επικοινωνία μαζί μας,
ελπίζαμε ότι θα είχαμε την ευκαιρία
να μαζέψουμε τεκμήρια και απαντήσεις
που θα μας οδηγούσαν σ' αυτό το άτομο.
Πάντα θεωρούσα ότι ο Λαμάνιον
ήταν ο καλύτερος αρχηγός αστυνομίας της Γουίτσιτα.
Ο Ρίτσαρντ Λαμάνιον ήταν ο αρχηγός αστυνομίας,
ο οποίος όταν αναλάμβανε την αποστολή
να βρει έναν εγκληματία,
δεν τα παρατούσε.
Ήταν σαν λαγωνικό που κρατούσε τα στοιχεία με τα δόντια,
και δεν άφηνε κανέναν
να του πάρει την αποστολή.
Το πρωί, ο αρχηγός Λαμάνιον
μίλησε με τους ντετέκτιβ της υπόθεσης.
Αν κι έχουν πολλές πληροφορίες να διασταυρώσουν,
δεν έχει βρεθεί το κλειδί της υπόθεσης.
Ο Λαμάνιον συναντάται με εμπειρογνώμονες
για να εξετάσουν τα διαθέσιμα τεκμήρια.
Στην επιστολή του, ο ΒΤΚ έλεγε ότι έκανε εφτά δολοφονίες,
αλλά δεν κατονόμασε ένα απ' τα θύματά του.
Υπάρχουν πολλές ανεξιχνίαστες δολοφονίες,
κι η αστυνομία δεν γνωρίζει ποιο είναι το έβδομο θύμα του.
Αρκετές πηγές υποψιάζονται
ότι πρόκειται για την Κάθριν Μπράιτ.
Τον Απρίλιο του 1974,
ένας άντρας ονόματι Κέβιν Μπράιτ
δέχτηκε πυροβολισμό στο κεφάλι,
βγήκε τρέχοντας και φώναζε ότι μπήκε ένας άντρας στο σπίτι του
και τον πυροβόλησε,
ότι μαζί του ήταν κι η αδερφή του
κι ότι μπήκε να τους ληστέψει.
ΚΑΘΡΙΝ ΜΠΡΑΪΤ
Ο αδερφός της Κάθριν, ο Κέβιν,
είχε δει ένα μέρος της δολοφονίας,
κι έτσι ανέφερε στην αστυνομία
τι είχε συμβεί ως έναν βαθμό.
Βρήκαμε την Κάθριν Μπράιτ μαχαιρωμένη στο σπίτι της.
Η Κάθριν ήταν φοιτήτρια
στο πανεπιστήμιο της Γουίτσιτα.
Συνήθως γυρνούσε σπίτι μόνη.
Εκείνη τη φορά γύρισε σπίτι με τον αδερφό της.
Μέρα μεσημέρι.
Ο δράστης ήταν ήδη μέσα στο σπίτι
και την περίμενε.
Βάσει των όσων ανέφερε ο Κέβιν,
μόλις μπήκαν στο σπίτι
ο δράστης γύρισε το όπλο προς τον Κέβιν
και τον διέταξε να δέσει την Κάθριν, την αδερφή του.
Το έκανε.
Μετά οδήγησε τον Κέβιν σε άλλο δωμάτιο.
Προσπάθησε να περάσει μια σακούλα στο κεφάλι του Κέβιν
και τότε ξεκίνησε η πάλη.
Ο Κέβιν δέχτηκε σφαίρα.
Έπεσε κάτω κι έκανε τον νεκρό.
Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με τραύματα στο κεφάλι.
Συνεργάστηκε μαζί μας
για να δώσει περιγραφή του δράστη.
Η περιγραφή που έδωσε ήταν αρκετά γενική.
Λευκός άντρας, μάλλον γύρω στα 30,
κανονικής διάπλασης, κάπου 80 κιλά.
Δεν μας βοήθησε πολύ.
ΜΑΧΑΙΡΩΘΗΚΕ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΘΗΚΕ
Τη στιγμή που ο ΒΤΚ παραδέχτηκε
"Ναι, εγώ τα έκανα όλα αυτά",
η απαίτηση για την εξιχνίαση των εγκλημάτων
πενταπλασιάστηκε.
Το να νιώθεις ότι ζούσε ανάμεσά μας,
ότι εξακολουθούσε να εργάζεται κάπου
κι ότι ίσως ήταν κι ο γείτονας…
Που τελικά όντως έτσι ήταν.
Χάλια έγινε η γειτονιά.
Η κολλητή μου έμενε εκεί.
Εκεί πρόσεχα κάποια μωρά κι η δική μου νταντά ζούσε εκεί.
Εδώ είμαστε.
Εδώ μεγάλωσα.
Το έριξαν κάτω,
για να μην έρθει να το γκρεμίσει ο κόσμος
και να πουλήσει τα κομμάτια στο eBay.
Έγιναν τόσα πολλά
αφότου μίλησα στην τηλεόραση.
Η Γουίτσιτα έγινε εχθρική απέναντί μου.
Επέστρεψα στην αυλή μου για πρώτη φορά το 2015.
Δέκα χρόνια έκανα να βρεθώ στην αυλή μου.
Έχω εκατομμύρια αναμνήσεις από κει.
Τι έκανα στο ένα δέντρο, τι έκανα στο άλλο.
Εδώ κάναμε κηπουρική με τον μπαμπά.
Είχε φυτέψει όλα τα λαχανικά.
Εδώ είχαμε κήπο με λουλούδια.
Ο κήπος έφτανε μέχρι εδώ.
Εδώ υπήρχε ένα πέρασμα.
Εδώ είχε ένα μονοπάτι.
Ο μπαμπάς είχε φυτέψει σταφύλια εδώ.
Δεν ήταν και πολύ σοφό.
Ήταν αηδιαστικά και ξινά.
Νομίζω ότι φαίνονται ακόμα τα κλήματα.
Τα σταφύλια ήταν απ' τις πιο παράλογες ιδέες του.
Βγάζει φωτογραφίες αυτή;
-Μου λέτε αν βγάζει φωτογραφίες; -Όχι, δεν βγάζει.
Περνάω δύσκολα όταν είμαι εκεί,
επειδή επανέρχονται όλες μου οι αναμνήσεις.
Αν και πέρασα όμορφα στην αυλή,
στο σπίτι ακριβώς δίπλα δεν ήταν όλα ρόδινα.
Εκεί ακριβώς ήταν ο μπαμπάς.
Ακόμα και σήμερα
μπορώ να μιλάω με λεπτομέρεια
για όσα έκανε ο πατέρας μου.
Ο πατέρας μου έκανε αυτά που ξέρουμε.
Εκεί που δυσκολεύομαι είναι στο να τα πιστέψω.
Σκέφτομαι "Ο μπαμπάς μου είναι ο ΒΤΚ.
Τι;"
Ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω.
Άλλο κι αυτό.
Ο κόσμος λέει "Για στάσου.
Γιατί λέει τη μια στιγμή
ότι είναι θύμα και κλαίει κι αναστατώνεται,
και μετά λέει πόσο ωραία είναι η ζωή;"
Εγώ τους απαντώ
ότι έτσι ήταν η ζωή μου.
Πέρασα μια καλή ζωή,
με κάποιες κακές στιγμές.
Δεν καταλαβαίναμε ότι πίσω από τις κακές στιγμές
υπήρχε ένα μαύρο παγόβουνο.
Το βλέπεις παρατημένο.
"Τι έπαθε η οικογένειά μου;"
Ο φράχτης σκούριασε και έσπασε.
Δεν ξέρω γιατί είναι εκεί ακόμα.
Έχει σαπίσει, είναι χάλια.
Η οικογένειά μας διαλύθηκε.
Μας πήρε πολύ καιρό.
Το τραύμα που προκάλεσε ο πατέρας μου μας διέλυσε
και φτάσαμε μέχρι εδώ.
Δεν σέβεστε καθόλου τον χώρο των άλλων.
Αφού αυτή δεν ζει εδώ πια.
Αυτή δεν τα περνάει σε καθημερινή βάση.
Το καταλαβαίνετε;
Της Κέρι Ρόσον τής έτυχε μια ζωή
που δεν επέλεξε η ίδια.
Όπου και να πάει,
όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι ο ΒΤΚ είναι ο πατέρας της,
αυτόματα γίνεται η κόρη του ΒΤΚ.
Πώς το ξεπερνάς αυτό;
Έκρυβα τα πάντα για τον πατέρα μου,
για τη ζωή μου και το τραύμα μου,
επειδή υπάρχουν κάποια άτομα
που θα σου φερθούν απαίσια
επειδή είσαι κόρη δολοφόνου.
Ρωτάνε "Τι έκρυβες; Τι δεν ήξερες;
Γιατί δεν τον κατέδωσες;"
Περίμενα να έρθει κάποιος
να μου δώσει ευκαιρία να μιλήσω και να βοηθήσω.
Η κομητεία του Οσέιτζ
με κάλεσε να βοηθήσω στην έρευνα.
Δεν το επέλεξα εγώ αυτό.
Αυτό μού έλαχε εμένα.
Αυτή είναι η ζωή μου.
Εγώ διαλέγω τι θα την κάνω.
Είσαι έτοιμη να τα δεις;
Πάντα και ποτέ.
Νομίζω ότι θα βοηθήσει
στο να βρούμε απαντήσεις
αν πάμε μαζί σου στην περιοχή
για να δούμε τι θυμάσαι.
Αυτό θα μας βοηθήσει
να καταλάβουμε και να ξεκαθαρίσουμε
από πού πέρασε ο πατέρας σου
κι αν έκανε κάτι που να μη γνωρίζεις.
Στο χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1974 και 1979,
ο ΒΤΚ έστελνε επιστολές στη Γουίτσιτα,
σε εφημερίδες, στην αστυνομία
και σε κανάλια.
Περίεργες επιστολές, ποιήματα.
Ήταν ένας που ισχυριζόταν ότι σκότωσε εφτά άτομα.
Αυτά είχαν γίνει προτού γεννηθώ ή όταν ήμουν πολύ μικρή.
Η τελευταία επιστολή στάλθηκε το 1979.
Μετά έμαθα ότι την έστειλε το βράδυ των πρώτων μου γενεθλίων.
Μετά το πάρτι για τα πρώτα μου γενέθλια,
βγήκε με τζιν σακάκι καλοκαιριάτικα
κι έστειλε επιστολή.
Ήταν η τελευταία επιστολή του ΒΤΚ και μετά χάθηκε για καιρό.
Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΜΟΥ
Αργότερα είπε
ότι όταν έκανε παιδιά, έκοψε κάπως τις δολοφονίες.
Είπε ότι ήταν απασχολημένος.
Ήταν απασχολημένος μαζί μου.
Έχω εδώ κάποιες φωτογραφίες από διάφορες εποχές.
Μας άρεσε πολύ να πηγαίνουμε στο Γκραν Κάνιον.
Πήγαμε μια φορά το 1986,
μόνο στο χείλος,
και μετά το 1995 μείναμε εκεί μια εβδομάδα.
Χιόνιζε, έκανε κρύο.
Στη σκηνή κοιμήθηκα δίπλα στον μπαμπά, επειδή κρύωνα.
Μου άρεσε, επειδή με ζέσταινε.
Κάναμε υπέροχες οικογενειακές διακοπές.
Κατασκηνώσεις, πεζοπορίες,
πηγαίναμε συχνά για ψάρεμα στο Κάνσας,
πεζοπορία στο Κολοράντο,
στη λίμνη εκεί στο Ντουράνγκο.
Τη μέρα περπατούσαμε
και ψαρεύαμε πέστροφες.
Ταξιδέψαμε στο Γέλοουστοουν
και στην οροσειρά Τίτον.
Όταν κοιτάς τις φωτογραφίες,
βλέπεις μια φυσιολογική οικογένεια.
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΓΚΡΑΝΤ ΤΙΤΟΝ
Ο πατέρας μου περνούσε απαρατήρητος.
Για 31 χρόνια δεν τον έβρισκαν,
επειδή ήταν κυριολεκτικά κάτω απ' τη μύτη τους.
Δεν έψαχναν για κάποιον σαν τον πατέρα μου,
έναν συνηθισμένο οικογενειάρχη.
Ο φόνος των Οτέρο έγινε το 1974.
Ήταν ο φόνος των Οτέρο,
μετά κι άλλος και μετά κι άλλος.
Μετά ακολούθησαν κι άλλοι φόνοι.
Ήταν ένα πράγμα που φούντωνε.
Και μετά τίποτα.
15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2004
Σαν σήμερα πριν από 30 χρόνια,
ο 15χρονος Τσάρλι Οτέρο γύρισε από το σχολείο
και βρήκε την οικογένειά του σκοτωμένη.
Έτσι ξεκίνησε η πιο ξακουστή ανεξιχνίαστη σειρά δολοφονιών
στην ιστορία της Γουίτσιτα.
Η εφημερίδα έκανε ένα επετειακό ρεπορτάζ.
Ο φόνος των Οτέρο είχε γίνει 30 χρόνια πριν
και μετά ακολούθησαν κι άλλοι φόνοι.
Από τότε δεν είχαμε ξανακούσει για τον ΒΤΚ.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΦΟΝΙΑ
Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε.
Θυμάμαι ότι υπήρχαν πολλές θεωρίες.
Μία έλεγε ότι είχε φυλακιστεί για άλλο έγκλημα.
Άλλη έλεγε ότι είχε πεθάνει.
Ή ότι έφυγε μακριά και δεν θα τον ξαναβλέπαμε.
Όταν ξεκίνησα το 1984 στη Γουίτσιτα ως παρουσιάστρια ειδήσεων,
για το θέμα του ΒΤΚ λέγαμε
"Που λέτε, θυμάστε τον ΒΤΚ.
Έκανε φόνους τη δεκαετία του '70,
αλλά τώρα όλα καλά.
Είτε θα πέθανε είτε θα είναι στη φυλακή".
Πλέον ήταν σαν μύθος.
Κανείς δεν ασχολούνταν μαζί του.
Δεν μιλούσε κανείς γι' αυτόν.
Και γι' αυτό ακριβώς εμφανίστηκε ξανά.
Παρακολουθείτε έκτακτο δελτίο ειδήσεων.
Καλησπέρα σας.
Τρομοκρατούσε τη Γουίτσιτα για χρόνια
και απόψε ξαναχτύπησε.
Η αστυνομία πιστεύει ότι ο ΒΤΚ γύρισε στη Γουίτσιτα.
ΜΠΙΛ ΤΟΜΑΣ ΚΙΛΜΑΝ
Ο τρόπος με τον οποίο επέστρεψε
ήταν απίστευτα σοκαριστικός.
Έστειλε στην εφημερίδα της Γουίτσιτα
μια άδεια οδήγησης από μια δολοφονία,
στην οποία κανείς δεν ήξερε ότι είχε εμπλακεί.
ΜΑΡΤΙΟΣ 2004
Το κανάλι ΚΑΚΕ έλαβε μια επιστολή και μας την παρέδωσε.
Θεωρούμε πιθανό ότι αυτή η επιστολή είναι από τον ΒΤΚ
και την έχουμε παραδώσει στο FBI.
Όταν έστειλε την επιστολή ο ΒΤΚ,
με πήρε το αφεντικό μου και μου είπε
"Ζήτησαν τη συνδρομή μας. Θέλεις να πάμε;"
Κι είπα "Ασφαλώς".
Ο ΒΤΚ ισχυρίζεται στην επιστολή
ότι το όγδοο θύμα του ήταν η Βίκι Γουέγκερλι.
Βρέθηκε πνιγμένη στο σπίτι της
τον Σεπτέμβρη του 1986,
χρόνια μετά την τελευταία επικοινωνία του ΒΤΚ.
Η επιστολή συνοδευόταν από φωτογραφίες
από σκηνή εγκλήματος.
Η σκηνή εγκλήματος ήταν από τη δολοφονία της Γουέγκερλι,
η οποία δολοφονήθηκε στο σπίτι της.
Το θέμα με αυτήν τη δολοφονία
ήταν ότι οι διασώστες που έφτασαν στη σκηνή
τη μετέφεραν με ασθενοφόρο
στην προσπάθειά τους να τη σώσουν,
προτού οι ντετέκτιβ της αστυνομίας
προλάβουν να φωτογραφίσουν τη σκηνή.
Δεν υπήρχαν φωτογραφίες της αστυνομίας
από τη σκηνή του φόνου.
Στις φωτογραφίες που μας έστειλε ο ΒΤΚ όμως,
φαινόταν ξεκάθαρα το θύμα στο σπίτι του
κι ήταν νεκρό.
Έτσι γνωρίζαμε ότι επρόκειτο για αυτό το άτομο.
Ήταν όντως ο ΒΤΚ.
Ο ΒΤΚ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 25 ΧΡΟΝΙΑ
Μπορείτε να φανταστείτε
πόσο θα πέταξε απ' τη χαρά του μ' αυτόν τον τίτλο;
Ο ΒΤΚ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 25 ΧΡΟΝΙΑ
Αυτός ήταν ο στόχος του,
να πάρει δημοσιότητα.
Και την πήρε.
Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΒΤΚ ΠΕΡΑΣΕ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΕΝΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Βιώναμε κι εμείς το ίδιο σοκ
που βίωνε ο κάθε μέσος πολίτης.
Όλοι στα μέσα ενημέρωσης,
κι ως έναν βαθμό και στην αστυνομία,
ήμασταν κάπως "Τι;"
Όπως όλοι στη Γουίτσιτα,
οι υπάλληλοι του ΚΑΚΕ ήλπιζαν
ότι ο ΒΤΚ αποτελούσε πια παρελθόν.
Η αστυνομία λέει ότι επέστρεψε,
κι οι παλιοί φόβοι ξαναγύρισαν.
Ο Στίβεν Ρέλφορντ ήταν πέντε ετών
όταν ο ΒΤΚ σκότωσε τη μαμά του.
Το τραγικό ήταν ότι αυτός και τα αδέρφια του
τα άκουσαν όλα.
Τα θυμάμαι ακόμα.
-Αλήθεια; -Μάλιστα.
Τι θυμάσαι;
Εγώ άνοιξα την πόρτα στον…
Εγώ τον έβαλα μέσα.
Αυτό δεν το ξεχνάς.
Ήταν από τις πιο σοκαριστικές αποκαλύψεις της καριέρας μου.
Το χειρότερο ήταν
ότι δεν ξέραμε τι άλλο θα έκανε για δημοσιότητα.
Μόλις βγήκε το θέμα στα μέσα ενημέρωσης,
το τηλέφωνο δεν σταματούσε να χτυπά.
Λαμβάναμε μέιλ.
Λαμβάναμε στοιχεία,
υπήρχε κόσμος που έλεγε ποιος ήταν ο ΒΤΚ
και διάφορες άλλες πληροφορίες.
Πώς να τις διασταυρώσεις;
Δεν μπορείς να τις διαχειριστείς όλες.
Ποια θα αφήσεις πίσω όμως;
Ποια θα είναι η καθοριστική;
Είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Να σου πω τι έχουμε εδώ.
Λάβαμε μια πολύ ύποπτη επιστολή.
Απ' έξω γράφει "Τόμας Μπ. Κινγκ".
Τη δεύτερη επιστολή που έστειλε,
μετά την επανεμφάνιση,
την έστειλε στο κανάλι ΚΑΚΕ.
Ναι, εδώ Γκλεν Χορν.
Στην επιστολή έγραφε την ιστορία του ΒΤΚ.
Το βιβλίο που ο ίδιος ήθελε να γράψει για τον εαυτό του.
Έγραφε "Κεφάλαιο ένα, κεφάλαιο δύο,
κεφάλαιο τρία, τέσσερα".
"Ένας κατά συρροή δολοφόνος γεννιέται.
Το χάραμα. Φετίχ. Φαντασιώσεις.
Ξεκινάει η αναζήτηση. Τα φαντάσματα.
Τα χτυπήματα. Οι αναμνήσεις.
Το τελευταίο χειροκρότημα. Θα υπάρξουν κι άλλα;"
Το 13ο κεφάλαιο.
"Θα υπάρξουν κι άλλα;"
Κανείς μας δεν ήξερε
αν διψούσε τόσο πολύ για δημοσιότητα
που θα ξανασκότωνε.
Οι συμπεριφορικοί επιστήμονες του FBI
μας έδιναν οδηγίες εξαρχής.
Μας είπαν "Έχετε πιθανότητες να τον πιάσετε
αν συνεχίσει να επικοινωνεί.
Κάντε τον να νιώσει άνετα
που επικοινωνεί μαζί σας".
Μετά απ' αυτό,
λαμβάναμε επιστολές του περίπου μια φορά τον μήνα
ή ανά έξι βδομάδες.
Πριν λίγες μέρες, τοπικό κανάλι έλαβε τρία πακέτα
που περιείχαν κοσμήματα, ίσως από κάποιο θύμα.
Ήταν σε θυρίδα του UPS.
Υπάλληλος του UPS άνοιξε έναν φάκελο
που είχε φωτογραφίες και μια επιστολή του ΒΤΚ.
Λες και τους προκαλούσε να τον βρουν.
Έριχνε αινιγματικά δολώματα
που μπορεί να ίσχυαν, μπορεί και όχι.
Ξέραμε ότι μας έβλεπε στην τηλεόραση,
επειδή έγραφε πράγματα
που αποδείκνυαν ότι μας έβλεπε κάθε βράδυ.
Ανέφερα στο δελτίο των δέκα
ότι ο Τζεφ κι εγώ αρρωστήσαμε.
Κάτι θα αρπάξαμε.
Δύο μέρες μετά λάβαμε μια επιστολή
που έλεγε "Περαστικά στη Σούζαν και στον Τζεφ".
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΚΡΥΟΛΟΓΗΣΑΝ
Μέχρι και σήμερα,
εξακολουθώ να νιώθω
τον ίδιο τρόμο, απ' την κορφή ως τα νύχια,
όταν το συζητώ.
Είναι απ' τις πιο περίπλοκες υποθέσεις
που έχω ασχοληθεί ποτέ.
Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να μιλήσω μ' αυτό το άτομο.
ΜΑΪΟΣ 2004
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2005
Αυτή είναι καρτ ποστάλ, όχι επιστολή.
Γράφει
"Μεταξύ των παρόδων 69 και 77 στα βόρεια της οδού Σένεκα.
Περιεχόμενα σε κουτί Toasties.
Πιτζάμα, μικρή Μεξικανή και κούκλα.
Ενημερώστε με αν το λάβετε εσείς ή το αστυνομικό τμήμα".
Σ' αυτήν την επικοινωνία,
δίνει άλλο ένα στοιχείο στην αστυνομία.
Είναι ένα κουτί με δημητριακά Toasties σε μια γωνία.
Αμέσως στείλαμε ρεπόρτερ και φωτογράφο στο σημείο.
Ήταν σε επαρχιακό δρόμο, κάτω από μια πινακίδα.
Τραβήξαμε πολλά πλάνα.
Ο υπαστυνόμος Λάντγουερ κι ο ντετέκτιβ Ότις
έφτασαν λίγο αργότερα κι έμειναν στη σκηνή για ώρες.
Μας ζήτησαν να μείνει κρυφή η τοποθεσία,
για να έχουν χρόνο να το διερευνήσουν.
Ήρθε η αστυνομία και πήρε το κουτί.
Εκείνοι το άνοιξαν.
Μέσα βρήκαν μια κούκλα Μπάρμπι
με μια θηλιά στον λαιμό.
Στην επικοινωνία του με το κουτί δημητριακών,
εξέφρασε την επιθυμία να επικοινωνεί με δισκέτες.
Κι ανησυχούσε μήπως έτσι θα μπορούσαμε να τον εντοπίσουμε.
Έγραφε "Θα με αναγνωρίσετε;"
Και μετά είπε κάτι ενδιαφέρον.
Είπε "Απαντήστε μου ειλικρινά".
Και μας έδωσε οδηγίες
να απαντήσουμε μέσω της εφημερίδας,
γράφοντας "Ρεξ, όλα καλά".
Ο Κένι Λάντγουερ έβαλε την αγγελία, όπως ζήτησε ο ΒΤΚ.
Και μετά απ' αυτό έστειλε μια δισκέτα.
Τα δεδομένα της έδειχναν ότι χρησιμοποιήθηκε
στη δημόσια βιβλιοθήκη του Παρκ Σίτι,
στη Λουθηρανική εκκλησία,
και το όνομα του χρήστη.
Το όνομα χρήστη ήταν "Ντένις".
Μέσα σε μερικά λεπτά,
κατόπιν αναζήτησης και στους δύο οργανισμούς,
προέκυψε ότι το άτομο με το όνομα Ντένις Ρέιντερ
ήταν ο πρόεδρος της ενοριακής επιτροπής
της Λουθηρανικής εκκλησίας.
Οι τεχνικοί πληροφορικής της αστυνομίας
ενθουσιάστηκαν.
ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ
ΠΑΡΚ ΣΙΤΙ
Και τελικά βρήκαν μια διεύθυνση στο Παρκ Σίτι,
λίγο έξω από τη Γουίτσιτα.
Ήμουν πανέτοιμος.
"Πάμε να τον πιάσουμε".
Όμως ο Κένι Λάντγουερ είπε
"Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι είναι ο ΒΤΚ.
Να πάρουμε το DNA του".
Η κόρη του ήταν απόφοιτη του πανεπιστημίου του Κάνσας.
Όντας απόφοιτος κι εγώ του ίδιου πανεπιστημίου,
γνώριζα ότι αν οι φοιτητές έχουν κάποιο ιατρικό θέμα,
πάνε στο κέντρο υγείας.
Κι έτσι πήγα να δω αν είχαν κάτι στην κατοχή τους.
Στα αρχεία έδειχνε ότι όταν φοιτούσε είχε κάνει τεστ Παπ.
Μου παρέδωσαν το δείγμα.
Το έδωσα για ανάλυση DNA.
Και μετά με πήραν τηλέφωνο.
"Είναι παιδί του ΒΤΚ".
Πρώτα πήρα τηλέφωνο τον Κένι Λάντγουερ.
"Κένι, αυτός είναι".
"Εντάξει. Θα τα πούμε το πρωί".
25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2005
Εκείνο το πρωί, η αίθουσα σύνταξης εντόπισε κίνηση
από την αστυνομία.
Οι αρχισυντάκτες μάς είπαν "Κάτι συμβαίνει στο Παρκ Σίτι.
Δεν ξέρουμε τι τρέχει, αλλά κάποιος να πάει να δει".
Ξέραμε ότι ο Ρέιντερ δούλευε στον δήμο του Παρκ Σίτι
κι ότι το μεσημέρι πήγαινε στο σπίτι για φαγητό.
Στηθήκαμε σε έναν δρόμο κοντά στο σπίτι του
και τον περιμέναμε να περάσει.
Πέρασε από μπροστά μας,
προχώρησε πίσω του το περιπολικό,
άναψε τους φάρους και τον σταμάτησε.
Εκείνη την ώρα σκέφτηκα
"Θα καταλάβει ότι τελείωσε
και θα θέλει να βγει έξω να σκοτωθεί ένδοξα".
Δεν το ήθελα.
Σταμάτησα δίπλα από το περιπολικό
και πλησίασα το αμάξι του Ντένις Ρέιντερ,
την ώρα που άνοιγε την πόρτα να βγει έξω.
Τον άρπαξα,
τον γύρισα και τον έριξα κάτω στον δρόμο.
Αμέσως ήρθαν κοντά μου κι άλλα μέλη της επιχειρησιακής ομάδας.
Του περάσαμε χειροπέδες, τον σηκώσαμε
κι εγώ συνέχισα να τον κρατάω.
Γύρισε, με κοίταξε και μου είπε
"Λες στη γυναίκα μου ότι δεν θα πάω για φαγητό;
Σίγουρα ξέρεις πού μένω".
Ο πατέρας μου συνελήφθη το 2005.
Ήμουν 26 ετών.
Εγώ κι ο σύζυγός μου χάσαμε τη γη κάτω απ' τα πόδια μας.
Παντρεμένοι 18 μήνες.
Ήμασταν παιδιά ακόμα, ζούσαμε μόνοι στο Μίσιγκαν.
Το επόμενο σαββατοκύριακο δώσαμε κατάθεση στο FBI
και μετά μας είπαν
"Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας".
Είχα εξοργιστεί.
Θύμωσα για το DNA.
Παραβίασαν προσωπικά μου δεδομένα.
Ντράπηκα για το τεστ Παπ.
Είχα θυμώσει με την αστυνομία.
Είχα θυμώσει με το FBI.
Με τους πάντες.
Όλη η ζωή μου καταστράφηκε.
Τρελάθηκα, είχα θυμώσει με όλους.
Μετά τη σύλληψη,
ανέλαβα την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας
στο σπίτι όπου ζούσε ο Ρέιντερ με τη γυναίκα του.
Με το που μπήκα, το πρώτο πράγμα που αντίκρυσα
ήταν φωτογραφίες στον τοίχο,
πάνω από τον καναπέ,
που έδειχναν αυτόν και την υπόλοιπη οικογένεια
σε εκδηλώσεις του πανεπιστημίου,
σε αγώνες φούτμπολ και αλλού.
Κι είπα "Αμάν".
Τα πράγματα που βρήκαμε στο σπίτι
μου δημιούργησαν κι άλλα ερωτήματα.
Για παράδειγμα, μπαίνοντας στο σπίτι
υπάρχει ντουλάπα για παλτά.
Στο ράφι όμως, πάνω από τα παλτά, είχε σύνεργα φόνου.
Μια τσάντα με σχοινιά,
μια μπαντάνα,
χειροπέδες,
ένα αυτόματο 32άρι πιστόλι.
Στο υπόστεγο στην αυλή βρήκαμε ενδιαφέροντα πράγματα.
Τα λάφυρά του.
Κοσμήματα, πράγματα που άγγιξαν το δέρμα τους.
Ρούχα, εσώρουχα κυρίως.
Τα κράτησε όλα.
Αντικείμενα τα οποία πιθανόν να χρησιμοποίησε
για να βασανίσει κάποια από τα θύματά του.
Ως ερευνητής,
το βρήκα ανατριχιαστικό.
Όλα αυτά έριχναν φως σ' ένα κομμάτι του μυαλού του.
Εκατοντάδες άτομα προσέρχονται εδώ
απλώς για να δουν τη σκηνή.
Στο μικρό Παρκ Σίτι όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους.
Έτσι νόμιζαν τουλάχιστον.
Μίλησα με τη σύζυγό του.
Ήταν σε απόλυτη άρνηση.
Έλεγε "Όχι".
Πολύ ευγενική, φιλική.
Δεν έβαλε τις φωνές.
Είπε "Πιάσατε λάθος άτομο".
Την ώρα που της μιλούσαμε,
πήρε τηλέφωνο η Κέρι.
Με τη μητέρα μου μιλήσαμε αργά εκείνη τη μέρα.
Ήταν σε κακό χάλι. Όπως κι εγώ.
Δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε.
Της είπε "Κέρι, ξέρεις τον πατέρα σου.
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια.
Έγινε τεράστιο λάθος.
Δεν είναι δολοφόνος.
Δεν είναι αυτός".
Ένιωθα ότι δεν θα έβγαζα τη νύχτα.
Δύο άνθρωποι
που ζουν μαζί, που έχουν επαφή,
που έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους.
Αν θεωρώ ότι γνώριζε;
Όχι.
Το πιο πολύ που πλησίασε
ήταν όταν μια μέρα έβλεπαν τηλεόραση μαζί,
και σε ένα κανάλι
διάβαζαν μια επιστολή του.
Όταν τελείωσε το ρεπορτάζ,
γύρισε και του είπε "Αυτός ο ΒΤΚ
γράφει όπως γράφεις εσύ".
Κι αυτός
δεν το σχολίασε καθόλου,
αλλά εμένα μου δημιουργήθηκε έντονα η αίσθηση
ότι αν η ίδια επέμενε,
θα την είχε καθαρίσει.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ
Ντένις, έχω μια ερώτηση.
Γιατί νομίζεις ότι θέλαμε να σου μιλήσουμε;
Δεν ξέρω.
Μάλλον θα με υποψιάζεστε για κάτι.
Δεν σε τρώει η περιέργεια;
Εννοείται.
Θέλεις να σου πούμε;
Η αρχική ανάκριση έγινε με τον Κένι Λάντγουερ
κι έναν επιστήμονα συμπεριφοράς του FBI.
Ο Κένι ξεδίπλωσε
όλα τα καταδικαστικά στοιχεία που είχαμε εναντίον του.
-Γνωρίζεις τι είναι αυτό; -Δισκέτα.
Ναι.
Ξέρεις, έχουν ξοδευτεί τεράστια χρηματικά ποσά
σε εγκληματολόγους υπολογιστών
λόγω παιδικής πορνογραφίας.
-Τι; Όχι. -Παιδική πορνογραφία.
Και για τον λόγο αυτό, το FBI κι η τοπική αστυνομία
ανέπτυξαν τη δεξιότητα
του να παίρνουν μια δισκέτα
και να εντοπίζουν τον ιδιοκτήτη της.
Ενδιαφέρον.
Άρα όταν λάβαμε κάτι τέτοιο,
μπήκαμε εκεί μέσα και βρήκαμε
ότι προήλθε από τη Λουθηρανική εκκλησία.
Βρήκαμε τους υπολογιστές
και μάθαμε ότι ο χρήστης που είχε συνδεθεί
ήταν ο Ντένις.
Όταν του ανέφερε το DNA, κατάλαβε ότι τελείωσε.
Ο Κένι Λάντγουερ τού είπε
"Κάναμε ταυτοποίηση DNA μέσω της κόρης σου".
Τα παιδιά σου έχουν κάνει ιατρικές εξετάσεις.
Μπορώ να πάρω τα δείγματά τους και να τα αναλύσω.
Κι έτσι έμαθα ότι ο ΒΤΚ ήταν ο πατέρας των παιδιών σου.
Έτσι οδηγήθηκα σε σένα.
Εκείνη τη στιγμή το συνειδητοποίησε.
Τον έβλεπες.
Του είπε "Ντένις, πες μας ποιος είσαι".
Γιατί δεν το λες;
Αφού το ξέρετε.
-Τι άλλο; -Πες μας ποιος είσαι.
Ο ΒΤΚ.
Είσαι ο ΒΤΚ.
Μόλις κατάφερε να το πει αυτό στην αστυνομία,
τα ξέρασε όλα.
Μίλησε για κάθε του έγκλημα.
Μίλησε και για δύο εγκλήματα
που δεν είχαμε συνδέσει μαζί του.
Ήταν το πρότζεκτ "Σκύλος".
Έτσι το ονόμασα.
Είχα ελεύθερο χρόνο το βράδυ.
Τη σκότωσα Παρασκευή βράδυ.
ΝΤΟΛΟΡΕΣ ΝΤΕΪΒΙΣ
Ήταν 19 Ιανουαρίου 1991.
Η Ντολόρες Ντ. Ντέιβις απήχθη από το σπίτι της.
Το πτώμα της βρέθηκε 13 μέρες μετά
κάτω από μια γέφυρα στην κομητεία Σέτζουικ.
Την έδεσα
και κατάλαβε ότι το πήγαινα προς το κακό.
Μου έλεγε "Μη με σκοτώσεις".
Έβαλα το καλσόν στο κεφάλι της και την έπνιξα.
Την πήγα εκεί και την άφησα
κάτω από τη γέφυρα.
Τον Ιανουάριο του 1991,
η μητέρα μου ήταν άρρωστη.
Ήταν στο νοσοκομείο με πνευμονία καμιά δεκαριά μέρες.
Ο πατέρας μου ήταν αγχωμένος επειδή δεν είχε δουλειά.
Τα λεφτά δεν έφταναν και παιδευόταν με το φαΐ.
Δεν ήξερε να μαγειρεύει.
Μετά απ' αυτό δολοφόνησε την κυρία Ντέιβις.
Είχε μεταφέρει το πτώμα της με το αυτοκίνητό μας.
Και μου έδωσε το αυτοκίνητο μετά
να πάω σχολείο.
ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ 1996
Κι είπα "Όχι, δεν γίνεται αυτό".
Η σκέψη και μόνο ότι την είχε βάλει στο ίδιο αμάξι.
Μου ανέθεσαν την έρευνα της Μαρίν Χετζ.
Και
θα ήθελα να μάθω
τι σε τράβηξε σ' αυτήν.
Όπως είπα και στους άλλους,
αυτά τα έκανα συνέχεια.
Τα αποκαλώ "πρότζεκτ".
Αυτή ήταν το πρότζεκτ "Λουλούδι". Όχι, πρότζεκτ "Μπισκότο".
ΜΑΡΙΝ ΧΕΤΖ
Όταν ήμουν έξι ετών,
εξαφανίστηκε η γειτόνισσά μας, η κυρία Χετζ.
Το πτώμα της βρέθηκε δύο εβδομάδες μετά.
Βρέθηκε στραγγαλισμένη.
Αυτό το έκανα
σε δράση των προσκόπων.
Είναι καλή κάλυψη.
Πας κατασκήνωση και ξεγλιστράς.
Πάρκαρα δίπλα στο μπόουλινγκ.
Πήρα την τσάντα μου κι αγόρασα μια μπύρα.
Έκοψα το τηλέφωνο,
άνοιξα εντελώς αθόρυβα
και μπήκα κρυφά μέσα.
Τα σύνεργά του από τον φόνο της Χετζ
ήταν σε μια καφέ τσάντα του μπόουλινγκ, με μια λευκή ρίγα.
Δεν έπαιζε μπόουλινγκ.
Έπαιξε μερικές φορές μόνο.
Η μητέρα μου δεν τον ρώτησε ποτέ
"Τι τη θες την τσάντα του μπόουλινγκ;"
Το πιο εξωφρενικό δεν ήταν αυτό.
Όταν σκότωσε την κυρία Χετζ στο κρεβάτι της,
την κουβάλησε σε μια κουβέρτα,
την έβαλε στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου της
και την πήγε στη Λουθηρανική εκκλησία,
εκεί όπου πάμε όλοι.
Την έγδυσε, της άλλαξε ρούχα
κι έβγαλε φωτογραφίες
την ώρα που έκανε ερωτικό δέσιμο στο πτώμα της.
Είχες ήδη αποφασίσει ότι ήθελες να την πας στην εκκλησία.
Είτε ζωντανή είτε νεκρή, θα πήγαινε στην εκκλησία.
Ήθελα να φτιάξω την κρυψώνα του ΒΤΚ.
Έναν θάλαμο βασανιστηρίων.
Αυτό επεξεργαζόμουν στον κόσμο της φαντασίωσής μου.
Θυμάμαι μικρή μια Κυριακή,
ήμουν στη Λουθηρανική εκκλησία
και σκαρφάλωνα σε κάτι πανύψηλα και στενά πεύκα,
όπως έκανα πάντα στην εκκλησία.
Όταν βρήκαν την κυρία Χετζ,
όλως παραδόξως βρήκαν πευκοβελόνες δίπλα στο πτώμα της.
Δεν ήξεραν πώς βρέθηκαν εκεί.
Τα πεύκα σπανίζουν στο Κάνσας.
Για να βρεις πεύκο εδώ, πρέπει να το φυτέψεις.
Οι πευκοβελόνες ήταν από τα πεύκα
που σκαρφάλωνα στην εκκλησία.
Ήταν προφανώς πολύ περήφανος για τις δολοφονίες.
Ευχήθηκε…
Ευχήθηκε μεγαλοφώνως μπροστά μας να είχε κάνει κι άλλες.
Μας το είπε ξεκάθαρα.
Είπε "Αν ήμουν μόνος,
χωρίς κοινωνικές υποχρεώσεις,
οικογένεια, εκκλησία, δουλειά…
Αν δεν έπρεπε να τα κάνω όλα αυτά,
θα 'χα σκοτώσει πολύ περισσότερους".
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΤΚ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ
Ήρθαν εθνικά μέσα ενημέρωσης.
Ήρθε το Good Morning America, το CNN,
το Dateline, το Primetime Live.
Όλοι συγκεντρώνονται στη Γουίτσιτα σήμερα,
επειδή το θέμα αυτό έχει πάρει εθνικές διαστάσεις.
Εννοείται ότι όλοι το μετέδιδαν ζωντανά.
Ο αρχηγός της αστυνομίας της Γουίτσιτα είπε…
Η ουσία.
Ο ΒΤΚ συνελήφθη.
Το κοινό ζητωκραύγαζε.
Στη διάσκεψη τύπου υπήρχε κοινό.
Τα εθνικά μέσα αναρωτιούνταν
"Μα ποιοι ζητωκραυγάζουν;"
Δεν κατανοούσαν
την ανακούφιση που νιώσαμε όλοι
όταν επιτέλους τον έπιασαν.
Στην πόλη της Γουίτσιτα,
στην αστυνομία και στα θύματα επικρατεί ανακούφιση
μετά τη σύλληψη του 59χρονου Ντένις Ρέιντερ.
Είναι απίστευτο, αλλά ευχάριστο.
ΝΤΕΪΛ ΦΟΞ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΝΑΝΣΙ ΦΟΞ
Θα τα μάθουμε όλα.
Θα βγουν όλα στη φόρα και θα πάρει αυτό που του αξίζει.
Ήταν μια συνολική προσπάθεια.
Πώς σχολιάζεις ότι ζούσε στην πόλη μας
όλα αυτά τα χρόνια;
Ζούσε, ανάπνεε, εργαζόταν.
Είναι ένα έξυπνο και ηλίθιο κάθαρμα.
Εντάξει.
Με πήρε ο αδερφός μου τη μέρα της διάσκεψης τύπου.
Μου είπε "Λένε πως είναι ο μπόγιας του Παρκ Σίτι".
Και θυμάμαι να του λέω
"Τι; Ο μπόγιας του Παρκ Σίτι;
Μόνο έναν μπόγια έχει το Παρκ Σίτι.
Τον μπαμπά της Κέρι".
Ο μπαμπάς μου είπε
"Δεν μπορεί να είναι ο Ντένις".
Μετά δεν ξεκόλλησα απ' την τηλεόραση.
Οι γείτονες μάς είπαν
ότι θυμούνται τους ενοίκους του σπιτιού
όπου μαζεύτηκε αστυνομία.
Είναι τρομακτικό.
Με πήραν οι γονείς μου, ο πατέρας μου έκλαιγε.
Μόνο η σκέψη ότι…
Μεγαλώνω μόνη μου δυο παιδιά.
Ήρθε στο σπίτι πολλές φορές.
Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο πολύ σοκαρίστηκα
από το ότι ήταν άτομο της ενορίας μας που γνώριζα.
Απ' όσο γνωρίζω τον Ντένις,
δεν υπήρξε τίποτα στις συζητήσεις μας
που θα μπορούσε να οδηγήσει σ' αυτές τις κατηγορίες.
Ήταν εξαιρετικός αρχηγός προσκόπων.
Απλώς όταν μεγάλωσε κι ο ίδιος και τα παιδιά του,
έγινε λίγο παράξενος.
Τη Γουίτσιτα τη σόκαρε πιο πολύ
το ότι ήταν ένας κοινός άνθρωπος.
Πήγαινε στη δουλειά του κάθε μέρα.
Είχε οικογένεια, σύζυγο, δύο παιδιά.
Κι ήταν κατά συρροή δολοφόνος;
Όλοι ήθελαν να πάρουν συνέντευξη από την οικογένεια.
Αυτό ήθελαν όλοι.
Εννοείται πως είπαν
"Πώς γίνεται να μην το κατάλαβαν;"
Θυμάμαι ότι τους υπερασπιζόμουν πολύ.
Δεν το κατάλαβαν.
Κανείς μας.
Δεν ξεγέλασε μόνο την οικογένειά του.
Ξεγέλασε την εκκλησία.
Ξεγέλασε μια ολόκληρη πόλη.
Ξεγέλασε τους πάντες.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΗ ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ
Το πρώτο σαββατοκύριακο
μετά τη σύλληψη του πατέρα μου,
η μητέρα μου δεν ήταν καθόλου καλά.
Σοκαρίστηκε, όπως κι εγώ.
Είχαν έρθει ο παππούς κι η γιαγιά.
Είχαν έρθει τα ξαδέρφια μου.
Η θεία μου έφερε Kentucky Fried Chicken
με όλα τα συνοδευτικά.
Και καθίσαμε να φάμε.
Ήταν λες κι ήμασταν σε κηδεία.
Απλώς καθόμασταν και τρώγαμε.
Ακόμα κι εκείνη τη στιγμή,
γελούσαμε και κλαίγαμε ταυτόχρονα.
Λέγαμε ιστορίες.
Και γυρνάει η μητέρα μου και λέει
"Είναι λες κι ο πατέρας σου πέθανε
και μαζευτήκαμε όλοι εδώ
μετά την κηδεία του".
Και της είπα "Όντως, μαμά".
Η μητέρα μου την πρώτη νύχτα
έκλαιγε κι ήθελε να κοιμηθώ μαζί της.
Και δεν μπορούσα, δεν το άντεχα.
Έτρεμα ακόμα, ήμουν κουρέλι.
Δεν θα το άντεχα, δεν μπορούσα να το κάνω.
Έπρεπε να την αφήσω μόνη της.
Δεν άντεχα να το κάνω, δεν μπορούσα να το κάνω.
Η σχέση μου με τη μητέρα μου
είναι ανύπαρκτη αυτήν τη στιγμή.
Έχουμε αποξενωθεί.
Τα πηγαίναμε καλά όταν ήμουν μικρή.
Και τα πηγαίναμε καλά
και μετά τη σύλληψη.
Πήγαινα με τα νερά της.
Δεν το συζητούσα.
Πήγαινα στη δουλειά.
Δεν το έλεγα σε κανέναν.
Μόνο εγώ βγήκα και μίλησα δημόσια.
Δεν ξέρω.
Είναι πολύ θλιβερό,
επειδή ο μπαμπάς ζει ακόμα.
Είναι πατέρας μου ακόμα.
Η μητέρα μου μπορεί να τον χωρίσει.
Έχει τη δυνατότητα να το κάνει.
Και να προχωρήσει με τη ζωή της.
Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Πάντα θα είναι πατέρας μου, του μοιάζω κιόλας.
Εγώ ποτέ δεν ξέγραψα τον πατέρα μου.
Από τον πρώτο καιρό,
ο πάστορας μάς συμβούλευσε
να του γράψουμε ό,τι θέλαμε να πούμε.
Κι έτσι άρχισα να του γράφω γράμματα
τον Μάρτιο του 2005.
"Γεια σου, μπαμπά. Από υγεία είμαι καλά.
Είμαι στο σπίτι μου στο Μίσιγκαν.
Στις ειδήσεις είπαν ότι εγώ σε κατέδωσα.
Δεν ισχύει.
Δεν είχα ιδέα, όπως κανείς άλλος,
μέχρι που χτύπησε το FBI την πόρτα μου.
Τους είπα τι σπουδαίος άνθρωπος είσαι,
τι υπέροχος πατέρας είσαι
και πως τα έκαναν μαντάρα κι έπιασαν λάθος άτομο.
Προσπάθησα κι εγώ και όλοι μας, μα δεν άκουγαν.
Δεν ξέρουμε ποιος είναι αυτός ο άλλος,
αλλά εμείς αγαπάμε τον σύζυγο και τον πατέρα που ξέρουμε.
Αναρωτιέμαι αν κάτι σού συνέβη μικρός
κι αν ήθελες να το συζητήσεις.
Λυπάμαι πολύ αν σου συνέβη κάτι.
Δεν φταις εσύ αν σου συνέβη κάτι όταν ήσουν παιδί.
Κάποια μέρα, θα θέλαμε να δώσεις απαντήσεις, όταν τις έχεις".
Προσπαθούσα να είμαι προσεκτική,
να μην εκφράσω θυμό,
να μη γίνω πολύ συναισθηματική
και να του πω ότι τον αγαπούσα.
ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΕΡΙ,
Μου απάντησε στο γράμμα μου στις 26 Μαρτίου 2005.
"Αγαπητή Κέρι, αν και αργά, Χριστός Ανέστη.
Ευχαριστώ για το γράμμα.
Μου έδωσε μεγάλη χαρά.
Άρχισα να πιστεύω
ότι δεν θα μου έγραφε κανένας συγγενής.
Το γράμμα σου ήταν αληθινό
κι ένιωσα ότι το έγραψες με αγάπη και κατανόηση.
Η δικάσιμος είναι στις 19 Απριλίου.
Μιλήσαμε για το αν θα επικαλεστώ το ακαταλόγιστο,
αλλά μεταξύ κρατικού νοσοκομείου και φυλακής
δεν ξέρω τι θα προτιμούσα".
Αμφιταλαντευόταν συνεχώς
και δεν καταλαβαίναμε γιατί.
Αφού ήξερε τι είχαν εναντίον του.
Το έκανες, τώρα δέξου το αντρίκεια.
Ήταν πολύ εκνευριστικό.
Δεν θέλαμε να περάσουμε από δίκη.
Τον Ιούνιο του 2005 όμως ο πατέρας μου παραδέχτηκε ενοχή,
κι ήταν η πρώτη φορά
που είδαμε την αλήθεια κατάματα.
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ
Δύσκολα πιστεύει κανείς
ότι γι' αυτόν τον άντρα έλεγαν οι αρχές
ότι τρομοκρατούσε τη Γουίτσιτα από το 1974.
Ο Ρέιντερ κατηγορείται για δέκα ανθρωποκτονίες,
οι οποίες πλέον αναφέρονται ως οι φόνοι του ΒΤΚ.
Στο δικαστήριο,
οι συγγενείς θυμάτων του ΒΤΚ αντίκρισαν για πρώτη φορά
αυτόν που φέρεται να σκότωσε τους δικούς τους.
Παρακαλώ, εγερθείτε.
Η προκαταρκτική ακρόαση του Ρέιντερ
έγινε τον Ιούνιο του 2005.
Παραδέχθηκε ενοχή.
Είπαμε "Εντάξει, πάμε σπίτια μας".
Ούτε κατά διάνοια.
Ο Ντένις Ρέιντερ παρέθεσε κάθε λεπτομέρεια
για κάθε δολοφονία που έκανε.
Θέλω να μου πείτε με δικά σας λόγια γιατί θεωρείτε ότι είστε ένοχος.
Ξεκινήστε με την πρώτη δολοφονία.
Δεν είχα στραγγαλίσει ποτέ κανέναν,
έτσι δεν ήξερα πόση πίεση έπρεπε να ασκήσω
ή πόση ώρα θα έπαιρνε.
Αντιστεκόταν, είχε χάσει τον έλεγχο.
Δεν κατάφερνα να τη στραγγαλίσω,
έτσι χρησιμοποίησα μαχαίρι.
Της έφερα ένα ποτήρι νερό,
την παρηγόρησα.
Μετά απ' αυτό την έδεσα,
της πέρασα σακούλα στο κεφάλι και την έπνιξα.
Αυτό συνέχισε για 45 βασανιστικά λεπτά.
Ο 60χρονος Ρέιντερ
ανέφερε με ηρεμία και απάθεια τις λεπτομέρειες
για τους δέκα φόνους που διέπραξε.
Δεν θέλαμε να πάμε στο δικαστήριο
ούτε να χειριστούμε τα ΜΜΕ.
Αφήσαμε στους συγγενείς χώρο και χρόνο.
Δεν θέλαμε να φέρουμε αναστάτωση.
Ήταν αδύνατο να το χειριστούμε.
Ήταν εξαιρετικά δύσκολο
να ακούω τον ίδιο να μιλάει και να παραδέχεται ενοχή.
Οι κατά συρροή δολοφόνοι
περνούν από διάφορες φάσεις.
Μια απ' αυτές είναι η φάση αναζήτησης.
Ψάχνεις το επόμενο θύμα.
Μετά εστιάζεσαι στο άτομο και το παρακολουθείς.
Στο τέλος επικεντρώνεσαι μόνο σ' αυτό το άτομο.
Αυτό είναι το θύμα σου.
Μάλιστα. Ισχύουν αυτά;
Κι αυτά τα δέκα περιστατικά συνέβησαν
επειδή θέλατε να ικανοποιήσετε μια σεξουαλική φαντασίωση;
Μάλιστα.
Μπορείτε να καθίσετε, κε Ρέιντερ.
Ο Ρέιντερ περιέγραψε δέκα στυγνές δολοφονίες
σαν να μιλούσε για δουλειά.
Έχεις δίκιο, λες και το έβλεπε επαγγελματικά
και μας περιέγραφε τι έκανε στη δουλειά του.
Ο συμπαρουσιαστής μου κι εγώ ήμασταν κάπως
"Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό".
Φανταστείτε τα παιδιά του και τη σύζυγό του εκείνη τη μέρα.
Όταν βγήκαν οι λεπτομέρειες στη φόρα, αποστασιοποιήθηκα.
Ήταν σκέτη φρίκη. Ήταν…
Δεν άντεχα.
Δεν μπορούσα να το χειριστώ.
Εγερθείτε.
Ακολουθούν μέρες με πολλή ένταση
στο δικαστήριο του Κάνσας.
Σήμερα ξεκινάει η επίσημη καταδίκη
του δολοφόνου Ντένις Ρέιντερ.
Η δικαστική διαδικασία επισκίασε τη Γουίτσιτα των 350.000,
όπου πολλοί δεν ξέρουν πώς είναι η ζωή χωρίς τον ΒΤΚ.
Η εισαγγελέας Νόλα Φόλστον
είχε βάλει σκοπό κατά την ακρόαση
να εξευτελίσει τον Ντένις Ρέιντερ
όσο δεν πήγαινε άλλο.
Τι είναι αυτό;
Είναι μια πλαστική μάσκα.
Εκτελέστηκαν διάφορα εντάλματα έρευνας στη Γουίτσιτα.
Ο Ρέιντερ είπε "Θα βρείτε πολλά στο γραφείο μου,
στο ντουλάπι μου".
Το ντουλάπι ήταν ξεκλείδωτο,
κι έτσι ένιωσε μια ασφάλεια
και τα φύλαξε εκεί.
Βρέθηκαν πολλές φωτογραφίες,
τις οποίες είχε τραβήξει ο ίδιος
μέσα στα χρόνια.
Και πολλά σχέδια.
Ήταν όλα καταχωρημένα, αλφαβητικά, με ημερομηνίες.
Είχε παραπομπές για να τα βρίσκει εύκολα.
Είχε δημιουργήσει
ένα φύλλο εργασίας με τα πρότζεκτ του.
Αυτές είναι φωτογραφίες που τράβηξε ο ίδιος.
Στην αλληλογραφία με τον πατέρα μου,
μας είχε πει ότι τα χειρότερα έπονται.
Χειρότερο κι από φόνο;
Έχει κι άλλα;
Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες.
Η εισαγγελέας έδειξε φωτογραφίες που φαινόταν ο Ρέιντερ
να φοράει καλσόν στο κεφάλι του,
κι ήθελε να δείξει στον κόσμο
τι αρρωστημένος άνθρωπος ήταν.
Και ξαφνικά βγήκαν φωτογραφίες με τον πατέρα μου δεμένο,
γυμνό στο υπόγειο του παππού,
να φοράει ρούχα των θυμάτων.
Παρακολουθούσαμε μια ατέρμονη κόλαση.
Οι κατήγοροι παρέθεσαν ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.
Οι συγγενείς θυμάτων έζησαν ξανά τον εφιάλτη
και σήμερα θα έρθουν αντιμέτωποι με τον ίδιο τον Ρέιντερ.
Ο Ρέιντερ θέλησε να διαλύσει την οικογένειά μου.
Εμείς επιβιώσαμε, πιο δυνατοί και δεμένοι από ποτέ.
Ο πόνος κι η απώλεια ενίσχυσαν την αγάπη μας.
Για μένα, ακόμα κι όταν όλα αυτά τελειώσουν,
ο Ρέιντερ απέτυχε να σκοτώσει τους Οτέρο.
Αν και δεν έχουμε γνωριστεί,
έχετε ξαναδεί το πρόσωπό μου.
Είναι το ίδιο μ' αυτό που σκοτώσατε πριν 30 χρόνια,
το πρόσωπο της μητέρας μου, της Τζούλια Οτέρο.
Παρά την οδύνη που προκάλεσε στην οικογένειά μας,
με την απώλεια μιας πανέμορφης κοπέλας στα 21 της χρόνια,
συνέχισε τη ζωή του, εδώ και 31 χρόνια,
μεγαλώνοντας τα παιδιά του.
Δεν μπορώ καν να σας εξηγήσω.
Δεν υπάρχουν λόγια για να σας περιγράψω
πόσο η απώλεια της Νάνσι
στοίχισε σε μένα και στην οικογένειά μου.
Έχασα μια φίλη, έναν δικό μου άνθρωπο.
Τα παιδιά μου δεν θα έχουν ποτέ θεία
κι εγώ δεν θα έχω άλλη αδερφή.
Πέρασαν σχεδόν 19 χρόνια από τότε που μας στέρησαν
την πιο σημαντική γυναίκα της ζωής μας.
Ήταν μεγάλη αδικία που ζήσαμε μαζί της τόσο λίγο.
Ζητώ από το δικαστήριο
να δώσει τη μέγιστη ποινή που προβλέπει ο νόμος
σ' αυτό το τέρας.
Δεν έχω…
προετοιμαστεί για να μιλήσω, αλλά
ξέρετε,
θα ήθελα να υποφέρει για την υπόλοιπη ζωή του.
Και
δεν…
Αυτά.
Μιλώντας εκ μέρους της μητέρας και της οικογένειάς μας,
και όλων των επιζώντων που βρίσκονται εδώ,
αφιερώνουμε αυτήν τη μέρα στη μνήμη των απόντων.
Σήμερα θυμόμαστε όλοι σιωπηλά έναν πατέρα,
έναν αδερφό,
μια σύζυγο,
μια μητέρα,
μια αδερφή,
μια κόρη,
μια γιαγιά.
Ενώ εσάς σας βασανίζει η πραγματικότητα
του ότι τα τελευταία σας θύματα ήταν η ίδια η οικογένειά σας,
εμείς θα αγκαλιάσουμε τη νέα μας οικογένεια,
με την οποία πάντα θα έχουμε έναν κοινό δεσμό,
που έφερε ο πόνος και η απώλεια.
Οι συγγενείς των θυμάτων ήταν απίστευτοι.
Όταν ο δικαστής έδωσε στον Ρέιντερ το βήμα να μιλήσει,
δεν ήθελαν να δώσουν στον Ρέιντερ
την ικανοποίηση ότι νίκησε.
Κύριε Ρέιντερ, επιθυμείτε να πείτε κάτι
για μετριασμό της ποινής σας;
Και γι' αυτό, οι συγγενείς των θυμάτων
αποχώρησαν από την αίθουσα.
Κύριε πρόεδρε, κομητεία του Σέτζουικ, θύματα.
Καταλαβαίνω ότι τα εγκλήματα που έχω διαπράξει…
Να συνεχίσω ή…
Εντάξει.
Αφότου μίλησαν τα θύματα, του δόθηκε ο λόγος.
Είχε ευκαιρία να ζητήσει συγγνώμη
ή να πει κάτι ουσιαστικό
ή να πει ότι τα μετάνιωσε όλα.
Αντ' αυτού, σηκώθηκε
και τους ευχαρίστησε όλους.
Την αστυνομία, την εισαγγελέα,
τους συγγενείς, τον δικαστή.
Ήταν τρομερά παράδοξο.
Κύριε Ρέιντερ, παρακαλώ εγερθείτε.
Με βάση την παραδοχή σας,
ημερομηνίας 27 Ιουνίου 2005,
ενώπιον του δικαστηρίου,
για ακόμα μία φορά σάς κρίνω ένοχο.
Τον καταδίκασαν σε 175 χρόνια φυλάκιση,
κι ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκε έξω από τα κάγκελα.
Μετά τη σύλληψή του,
δεν το είχα συζητήσει καθόλου.
Δεν είχα μιλήσει καθόλου
για σχεδόν δέκα χρόνια.
Όταν με ρωτούσαν για τη ζωή μου ή για τον πατέρα μου,
στα πλαίσια χαλαρής συζήτησης,
έλεγα ότι δεν έχουμε σχέσεις
ή το πολύ ότι είναι στη φυλακή.
Έτσι κάνουν οι μεσοδυτικοί.
Απέφευγα τα δυσάρεστα.
Και το βράδυ που έμαθα για τον Στίβεν Κινγκ…
Όταν με πήρε τηλέφωνο ο ρεπόρτερ
από την Eagle,
ήταν η πρώτη φορά που μου επέτρεψαν
να μιλήσω, να τα πω.
Και μόλις μου είπαν "Είναι εντάξει, συζήτησέ το",
το έβγαλα από μέσα μου κι άρχισα να το ξεπερνώ.
Το 2015 άρχισα να μαθαίνω να γράφω.
Το πρώτο μου βιβλίο πήρε τέσσερα χρόνια,
κι όταν κυκλοφόρησε, έγινε μπεστ σέλερ σε όλη τη χώρα
το 2019.
Είσαι εξαιρετικά θαρραλέα που το έγραψες, που τα είπες.
Πέρασα από κόλαση κι είμαι εδώ.
Το μήνυμά μου είναι
ότι η ελπίδα δεν σβήνει.
Μην τα παρατάτε.
Κάθομαι εδώ και…
όλα όσα έχω γύρω μου αφορούν τον πατέρα μου.
Φωτογραφίες του, το βιβλίο που έγραψα γι' αυτόν.
Ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου, της ταυτότητάς μου,
δυστυχώς συνδέεται με τον πατέρα μου.
Είχα κάποια θέματα στο Facebook,
υπήρχαν άτομα που μου έστελναν μέιλ,
μου έστελναν μηνύματα στο Instagram, στο κινητό,
με παρακολουθούσαν,
με απειλούσαν.
Παρακαλούσαν να ήμουν εγώ το 11ο θύμα του πατέρα μου.
Ο ψυχοθεραπευτής μου είπε
"Τι θα γινόταν αν τα άφηνες όλα πίσω σου;"
Και του είπα ότι θα έβρισκα γαλήνη.
Όμως η ζωή μου και η καριέρα μου
πλέον έχει σχέση μ' αυτό.
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΟΣEΪΤΖ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ
Αν τα δεις αυτά τα δύο…
Αυτό σχετίζεται με ανεξιχνίαστη δολοφονία.
Θέλω να του μιλήσουμε.
"Μητέρα 26 ετών εξαφανίστηκε το Σάββατο,
κι ίσως έπεσε θύμα κάποιου δράστη.
Η Ντενίς Ράθμπερν, 25 ετών,
έφυγε από το σπίτι της μεταξύ των ωρών 3:00 και 8:30,
σπρώχνοντας ένα καρότσι με βρεγμένα ρούχα.
Δεν επέστρεψε ποτέ".
Τι λες γι' αυτήν την περιοχή;
Πηγαίναμε ποδηλασία εκεί.
Πηγαίναμε εκεί για ποδηλασία,
άρα μπορούμε να πάμε να δούμε.
Καθίσαμε, είδα τα αρχεία του πατέρα μου.
Είχε κάτι τετράδια όπου κρατούσε σημειώσεις.
Έγραφε για τα πρότζεκτ του, τις παρακολουθήσεις,
για τους φόνους του, τις διαρρήξεις.
Είχε κάπου 70 με 80 τέτοια.
Με άφησαν να τα δω.
Αυτά αποτελούσαν τεκμήρια από το 2005,
αλλά δεν μου τα είχαν δείξει.
Συγκεκριμένες τοποθεσίες
όπου μπορούμε να πάμε να δούμε.
Διάβαζα τις σημειώσεις του
και βρήκα μια σημείωση από το έτος 1981.
Εγώ τότε θα ήμουν δύο, τριών ετών.
Με κεφαλαία έγραφε
"Κέρι, κάθετος Β και D".
Δηλαδή ερωτικό δέσιμο.
Το είδα και σκέφτηκα "Τι στον διάολο;"
Και μετά απ' αυτήν τη σημείωση, βρήκα μια άλλη που έλεγε
"Παιδιά κάθετος μπάνιο κάθετος Σ".
Το "Σ" σήμαινε "Σεξ".
Κι αναρωτήθηκα
αν με είχε κακοποιήσει στο μπάνιο όταν ήμουν τριών.
Γιατί ήταν γραμμένο το όνομά μου σε ερωτικό παιχνίδι;
Το μυαλό μου στριφογύριζε αδιάκοπα.
Δεν έβγαζα άκρη.
Μπορεί να έκανε εξάσκηση στο δωμάτιό μου.
Μήπως έκανε εξάσκηση πάνω μου;
Μικρή είχα εφιάλτες και φοβίες το βράδυ.
Εν μέρει αυτές οι φοβίες που είχα,
που έβρεχα το κρεβάτι,
που φοβόμουν το σκοτάδι,
που φοβόμουν στο κρεβάτι μου,
είχαν να κάνουν με έναν κακό που έμπαινε στο σπίτι.
Κάτι σαν διάρρηξη.
Αυτό έκανε στα θύματα.
Εγώ δεν ήξερα τι τις προκαλούσε.
Το υποσυνείδητό μου
το εκδήλωνε από τότε που ήμουν μικρή.
Ήθελε να πει "Έχει έναν κακό στο σπίτι μου".
Όταν είδα το όνομά μου γραμμένο στις σημειώσεις του,
ήταν βαρύ.
Οι μοναδικοί που μου μιλούν
είναι αυτοί στην κομητεία Οσέιτζ.
Ήταν επόμενο ότι θα με καλούσαν για βοήθεια.
Θέλουν να δουν αν έκανε κι άλλα.
Δεν ξέρω αν έκανε κι άλλα.
Έρχονται όλοι και ζητούν διάφορα.
"Να γράψουμε στον μπαμπά σου;
Να μας φέρεις σε επαφή;"
Λίγα άτομα εμπιστεύομαι πλέον
που θέλουν να με γνωρίσουν,
επειδή όλα έχουν να κάνουν με τον μπαμπά μου.
Με τρολάρουν στο Twitter.
"Είσαι ένα τίποτα χωρίς τον μπαμπά σου.
Δεν έχεις ούτε ζωή ούτε καριέρα".
Σήμερα είμαι ταραγμένη.
Είμαι εκνευρισμένη, θυμωμένη, στενοχωρημένη.
Θέλω να τα παρατήσω όλα και
να φύγω μακριά.
Όταν ένιωθα άσχημα για όλα αυτά,
ο ψυχοθεραπευτής μου είπε
"Η αστυνομία το ψάχνει
και κάνει ερωτήσεις, είναι εντάξει.
Τη δουλειά τους κάνουν".
Με βοηθάει όταν μου λένε "Είναι εντάξει".
Μου ζήτησαν να τον επισκεφτώ στη φυλακή για να μάθω
αν διέπραξε κι άλλους φόνους.
Αν όντως έκανε κι άλλους φόνους,
πρέπει να φτάσουμε στην αλήθεια
προτού ο πατέρας μου πεθάνει.
Κατάλαβαν ότι αγχώθηκα.
Είχα να τον δω πάνω από 18 χρόνια,
αλλά δεν θα πήγαιναν να τον δουν χωρίς εμένα.
Όχι, δεν είχα τελειώσει με τον πατέρα μου.
Για μέρες σκεφτόμουν τι να του πω.
Η αστυνομία είχε πει "Μη ρωτήσεις για την κακοποίηση.
Θα κλειδώσει και δεν θα μιλήσει".
Όταν φτάσαμε στη φυλακή,
περάσαμε από έναν πύργο
κι από μια σειρά από κλειδωμένες πόρτες.
Πήγα με δύο ερευνητές, έναν άντρα και μία γυναίκα.
Ήταν αδύναμος.
Ήταν σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Έκλαιγε, χάρηκε πολύ που με είδε.
Πετούσε στα σύννεφα που είδε το παιδί του.
Ήταν απέναντί μου στο τραπέζι, σε απόσταση μόλις ενός μέτρου.
Ήμουν εκεί δυο τρεις ώρες
και του έκανα ερωτήσεις
για αυτά που θέλαμε.
Είπα "Αγνοούνται κάποιες γυναίκες.
Υποθέσεις στις οποίες πιθανόν να εμπλέκεσαι.
Ταιριάζουν με τον τρόπο και τον χρόνο δράσης σου".
Και είπε "Μα τι λες;
Δεν γίνεται να θυμηθούμε τα παλιά;
Σαν πατέρας και κόρη;"
Του είπα "Δεν ήρθα γι' αυτό".
Άλλαζε κουβέντα, έλεγε ότι δεν θυμάται,
αλλά έχει μνήμη ελέφαντα.
Ήταν μέσα στην άρνηση.
Έλεγε ότι είναι αθώος,
ότι δεν έκανε τίποτα πέρα απ' όσα ξέρουμε.
Έλεγε συνεχώς "Μόνο εκείνους τους δέκα".
Και γύρισε το μάτι του.
Θύμωσε για την έρευνα.
Θύμωσε με τα ΜΜΕ.
Νόμιζε ότι τελείωναν όλα.
Είχε θυμώσει.
Μετάνιωσα που το έκανα,
αλλά τελικά ρώτησα τον πατέρα μου
για τη σημείωση στο τετράδιο.
Του είπα "Τι σημαίνει 'Ερωτικό δέσιμο Κέρι;'"
Μου είπε "Μια φαντασίωση ήταν.
Δεν σας άγγιξα ποτέ.
Βγάζεις πράγματα από το μυαλό σου,
για να γίνεις διάσημη".
Η διαταραχή μου έκανε…
Τα έχασα.
Θόλωσα, μπλόκαρα.
Κι είπα "Τέλος. Δεν με νοιάζει".
Και ξεχύθηκε μια έκρηξη οργής που ήταν θαμμένη 45 χρόνια
κι είχε να κάνει μαζί του.
Κι είπα πράγματα που δεν είχαμε συμφωνήσει.
Του τα έψαλα κανονικά.
Για την κυρία Χετζ,
τις πευκοβελόνες,
που ήμουν έξι ετών
και με έβαλε στο ίδιο αμάξι
που έβαλε το πτώμα της κας Ντέιβις.
Έβγαλα όσα είχα θάψει μέσα μου.
Όλα τα τραύματα που είχα περάσει του τα κοπάνησα.
Σαν να ήμουν ξανά στο πατρικό μου και γυρνούσε σπίτι.
Έμπαινε μέσα και δεν ήξερα ποιος είχε έρθει.
Ο μπαμπάς μου ή ο θυμωμένος άντρας;
Είχα ταραχτεί.
Μου είπε "Κέρι, εσύ τα προκάλεσες".
Προσπαθούσε να με βγάλει τρελή.
Με χειραγωγούσε,
μου έλεγε ψέματα.
Κατάμουτρα.
Ήταν λες και δεν μιλούσα στον μπαμπά μου.
Μιλούσα σε έναν υπάνθρωπο.
Όταν όλοι τον αποκαλούσαν ψυχοπαθή και ναρκισσιστή
και τον απέρριπταν,
εγώ έβλεπα τον άνθρωπο μέσα του.
Μετά δεν μπορούσα όμως.
Δεν θέλω ποτέ να ξαναβρεθώ κοντά σε αυτόν τον άνθρωπο.
Δεν είναι ο μπαμπάς μου, δεν τον ξέρω.
Θρηνώ τις αναμνήσεις,
εκείνο το κορίτσι και την οικογένεια.
Τα έχασα όλα αυτά.
Δεν ήθελα να του δώσω τίποτα άλλο.
Δεν τα ήθελα αυτά πλέον στη ζωή μου.
Άρχισα να δημιουργώ μια απόσταση
από την κακία που έφερε ο πατέρας μου.
Πήρα την απόφαση να αποστασιοποιηθώ από το κακό.
Πόσα χρόνια πέρασαν;
-Από το λύκειο; -Κάπου είκοσι…
-Από το '96; -Μπερδεύομαι.
Κι εγώ.
Θυμάμαι ότι είναι 25…
Είκοσι εφτά.
Όχι!
Πέρασαν 27 από το λύκειο
και 26 από το πρώτο έτος.
Ναι, χάλια.
Επειδή τα προσθέτεις και βρίσκεις την ηλικία σου.
Δεν ήρθες στο ριγιούνιον.
Δεν πάω σε ριγιούνιον εγώ. Πλάκα μου κάνεις;
"Πώς ήταν ως πατέρας;" "Του μοιάζεις".
-Στη μάνα μου μοιάζω. -Ναι, αυτό θα έλεγα.
Κανείς δεν ξέρει τη μάνα μου.
Στη μάνα μου μοιάζω, τέλος.
Όποιος με γνώριζε προτού συλληφθεί ο πατέρας μου,
με γνώριζε ως Κέρι, γνώριζε την οικογένειά μου.
Και το σέβονται.
Την Άντρεα την ξέρω από το νηπιαγωγείο.
Τη Ρίτα την ξέρω από το γυμνάσιο.
Με βλέπουν ως αυτή που είμαι.
Μιλούσα με τον άντρα μου προχτές.
Του είπα ότι η ευχή μου για σένα
είναι να βρεις γαλήνη
και να ζήσεις χωρίς αυτό το μαύρο σύννεφο.
-Το αξίζεις. -Ναι.
Απόλυτα.
Το ξέρω.
Έμαθα να βάζω όρια.
Έμαθα να μιλάω.
Έγινα δημόσιο πρόσωπο
και στηρίζω θύματα εγκλημάτων,
θύματα τραυματικών καταστάσεων και επιζώντες.
Ενώνω τη φωνή μου με όσους πέρασαν αυτό που πέρασα,
με οικογένειες σαν τη δική μου,
με άλλα θύματα.
Θα συνεχίσω να μιλάω
και να στηρίζω άλλες οικογένειες όποτε χρειάζεται.
Όλοι οι τίτλοι τα τελευταία δέκα χρόνια
έγραφαν "Η κόρη του ΒΤΚ".
Μόνο ένας το πέτυχε.
"Η Κέρι Ρόσον, κόρη του Ντένις Ρέιντερ, του δολοφόνου ΒΤΚ".
Θέλω να με αναγνωρίζουν
ως Κέρι Ρόσον.
Σε γενικές γραμμές,
έτσι με αναγνωρίζουν,
αλλά δεν είμαι μόνο αυτό.
Μπράβο, κορίτσι μου.
Είμαι μητέρα.
Περνώ χρόνο με τα παιδιά μου, πάμε στη θάλασσα.
Διαβάζω, βλέπω τηλεόραση
και χαλαρώνω όπως όλος ο κόσμος.
Είμαι κανονικός άνθρωπος.
Τις περισσότερες μέρες
δεν σκέφτομαι ποιος είναι ο πατέρας μου.
Δεν τον σκέφτομαι.
Πάμε να πιούμε κάτι.
Μπράβο.
Είμαι αυτή που είμαι.
ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ,
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΓΓΕΛΘΕΙ ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΤΕΝΙΣ ΡΕΪΝΤΕΡ.
ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΚΑΛΕΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΡΕΪΝΤΕΡ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ.
ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ.
ΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΕΙΤΕ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ,
ΒΡΕΙΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΟ WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Υποτιτλισμός: Μαρία Ρούσσου