Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nunca crin nos finais felices.
Sempre son parte da historia doutros.
A miña vida nunca foi tan sinxela.
Todos me din que Londres vai ser un novo comezo.
E que o necesitaba.
Sobre todo despois do que pasou.
Hai 20 anos, miña nai veu de Inglaterra por un home.
Agora iamos volver por ela, detrás doutro home.
Un príncipe encantador para ela...
e un medio irmán malvado para min.
Si, claro. Está embaixo.
Cría que o tiña todo controlado.
Pero non tiña nin idea.
A ver. Doalo ou conservalo?
Doalo, supoño.
Non, é o señor Agarimos.
Veña, Haley, sé dura.
Vale, pois quedo eu con el.
Será o protagonista ideal no meu altar de Noah.
Por certo...
- Vállame Deus. - Mira.
Está a punto e lista para que ti...
Derrapaxe?
...a coides.
Iso é o que ía dicir.
Vale?
Vale. Pensarei en ti cando acelere.
Vale, xa case estamos.
A casa de Noah está baleira.
Oxalá puidese levarvos os dous.
Tes sorte de que Ella te leve. Aí fóra hai unha purga.
Daddy Warbucks di que non nos faltará de nada.
Coma un conto de fadas anticuado e antifeminista.
Un no que a princesa ten que abandonar a ra.
Eu.
Que bonito.
Vou baixar con eses voitres no patio.
Son preeiros.
Que vou facer? Non me creo que marches.
Xa.
- Tes algo no ollo? - Cala a boca.
- Hostia, nos dous. - Cala.
- Vai a que cho miren. - Para.
Voute botar en falta.
E eu a ti, pero escoita...
Teño oído que as relacións a longa distancia son...
- duras. - As mellores?
Duras.
Pero é no que nos estamos metendo.
- Pode ser unha merda e... - Noah.
Acepto, vale?
Sorte a miña.
Vale.
Por que tes que marchar?
Que hai en Londres?
CULPA MIÑA: LONDRES
Espero que poidas coñecer a Nick esta mañá
ou quizais na gala da noite?
O rapaz de ouro?
Se ti e William non fuxísedes, xa nos coñeceriamos.
Noah, ningún dos dous queriades estar alí.
Gústanlle os seus coches.
Penso que te caerá ben.
Se non, supoño que será mala sorte,
porque xa estaremos vivindo xuntos.
Uns descoñecidos vivindo xuntos.
Será divertido.
Fogar, querido fogar.
Que sutil.
Menos mal que pratiquei reverencias.
- Ola, tesouro. Como estás? - Benvidas.
Preparando o discurso de hoxe.
Boteite en falta.
Benvida, Noah. Tiveches un voo agradable?
Deberías comer algo. Un sándwich de manteiga e xelea? Unha hamburguesa?
- Non, grazas. - Vale.
Só queremos que te sintas coma na casa. Veña.
- Veña. Ven. - Vamos.
PROPIEDADE PRIVADA NON PASAR
Noah viu as vistas?
Pois claro. Vimos todo.
- Ven. - Que che parece?
Que me dá ganas de xirar no salón de baile.
Pena que non o hai.
Pero teño fe en que o evento desta noite
impresionará ata a crítica máis esixente.
Ti serás esa crítica.
Martin ensinarache o teu cuarto.
Ven.
Sígueme. Vouche ensinar a casa.
Non entendo por que veñen.
- Non queres saber como é? - Non!
Boas vistas, ou?
Que? Non.
Non.
Noah.
Ti gózao.
É moi especial.
E gústame verte feliz.
É un novo comezo para nós.
Viches o sistema de seguridade?
Este sitio é unha fortaleza.
El non poderá collerte aquí.
Estás máis segura aquí que en ningures.
Tenta descansar antes da festa da noite.
Si.
E se comemos algo antes?
Teñen pastel de carne.
Por que?
Non teño nin idea.
Hostia!
Así saudades a xente en Florida?
Porque aquí damos a man.
Logo ti es o infame Nicholas Leister.
E ti es a máis nova das invitadas non desexadas.
Non che fagas ilusións.
Podendo, estaría en calquera outro sitio.
Non o parecía cando facías soa o tour pola casa.
Por que tardas? Morro de sede.
Neno de papá consentido e acosador.
Vaites. Tranquilos, rapaces.
Alzáronse os humildes.
O encanto británico.
Descúlpame. Ningún dos dous quere isto.
Perdoa, Giles, estaba saudando a miña nova medio irmá.
- Como te chamas? - Noah.
Vale.
Sabía que era algo lamentable.
Goza o pastel de carne, Noah.
Imbécil.
Será mellor que cada un vaia polo seu camiño, non?
Por min, estupendo.
Ola.
Merda.
Ola.
Agardaba para espertarte.
Non é que te bote en falta.
Coñecín a Nick.
É peor do que criamos.
Mamá trouxo moitos vestidos para a gala desta noite, é a miña presentación.
En fin...
Nada, quérote.
Xa falamos.
Noah, bule.
- Están listos? - Ela está, si.
- Onde están? - Xa veñen.
Que cres que debería dicir?
Ola.
Só somos nós, non facía falta tanta ostentación.
Sabes o que non facía falta?
Seres maleducado.
Desculpa.
Veña.
Vamos.
Si.
Non picarei para darche a satisfacción que buscas.
Non hai problema.
Verte cun vestido inadecuado éme suficiente.
- Listo? - Listo.
Sabes que hai que ir de etiqueta?
- Grazas. Vémonos alí. - Si.
Que tal esta primeira noite en Londres, Noah?
PROGRAMA DE EMPRENDEMENTO
Damas e cabaleiros,
o cambio climático é o tema que define a nosa época.
Por que estamos aquí reunidos esta noite?
Xa o temos oído, pero non é suficiente.
Chegou o momento de tomar acción.
Grazas.
Parece que necesitabas isto.
Chámome Giles.
Como te levas co teu irmán?
Medio irmán.
Por agora, diría que temos un sentimento de odio mutuo.
Chamácheslle neno de papá consentido.
Creo que iso lle tocou no ego.
Describo o que vexo.
Nick será de todo, pero non un consentido.
Gaña os seus propios cartos.
Oíches falar de Connect?
A aplicación de compartir coche.
Dous que van na mesma dirección e un sobe ó vehículo do outro?
Ten máis dun millón de usuarios.
Vendeu o negocio cando tiña 17 anos e fixo cartos a esgalla.
Grazas.
Non é un chupón nepotista coma todos nós.
E que fai agora?
Digamos que está inmerso nunha viaxe de autodescubrimento.
- Deus, oíches o de Annabelle? - Non.
Non entrou en Oxford.
- É unha vergoña. - É horrible.
A única forma segura de entrar nunha boa uni é ir á privada.
Noah, que opinas sobre a educación selectiva?
Noah colleu un ano sabático e logo pedirá praza na UCL.
Aí é onde vou eu.
Vaiche encantar.
Contareiche todos os chismes, onde beber e que comer.
Con quen fochicar...
Seguro que non faltan voluntarios.
Noah, de que parte dos Estados Unidos es?
De Florida.
Florida, como Miami?
- Si. - É estupendo.
Sempre quixen probar a moto de auga.
Papá mandoume levarte á casa.
Podo coller un taxi.
- Si, Nick. - Ola.
- Grazas por axudarme, meu. - Sen problema.
Coidei del por ti.
Agradézocho. Xa o collo eu.
Chao, tío. Grazas a ti.
Si, señor. Boas noites.
Por favor, por aquí.
Deime conta de que quizais me trabuquei ó poñerche a etiqueta de neno de papá.
Giles contoume o da túa aplicación.
Connect.
Parece xenial.
Se é un intento de desculpa, acéptoa.
Non é unha desculpa.
Non son eu quen debe desculparse.
Entón, ves ben o de xulgar a xente indiscriminadamente.
Xulgueite coa información que tiña.
- É unha idiotez. - Non.
- É mentira. - Non. Vale!
Se te xulgase agora, diría que es un faltón.
- Sendo xusta? - Sendo xenerosa.
Viches como me trataches?
Criar fillos, lección un: tratar ben os invitados.
Non fales dos meus pais.
Teus pais.
Non o fagas.
Topei por fin o talón de Aquiles do neno perfecto?
Non é un neno de papá, pero quizais sexa un neno de mamá.
Odiaría non estar á altura do que queres.
Por que saes do coche?
Que carallo fas?
Sae.
- Sae! - Vale.
Vale, está ben.
Goza o paseo, vale?
Abandónasme na rúa nunha cidade que non coñezo?
Non, abandónote na beirarrúa.
Estás de broma?
Viróuseche o sentido!
Merda.
Ola.
A irmá de Nick Leister?
Son Zach, o aparcacoches.
Mandoume vir recollerte.
Si, verdade?
Que ben da súa parte.
Directa a casa, por certo.
Veño levarte á casa.
Directa a casa.
Sabes que, Zach? Non estou lista para ir á casa.
Ven, non quedes atrás.
Perdón.
Estás seguro de que Nick está aquí?
Si, totalmente.
Sen Nick, non hai festa.
Amigos, romanos, contrabando.
Amigo.
Trouxéchesme a merenda, eh?
E mais un xoguete.
Eu marcho.
Agarda un momento. De acordo.
Somos boa xente. Chámome Tom.
Bota unha ollada ó redor.
Oxalá che guste a festa.
Oe, vamos.
Tómoo coma un si.
Oe, Nick.
Que carallo che pasa?
Eu non sabía que ía facer iso.
Que demo che pasa? Abandónasme na beirarrúa? En serio?
Puideron roubarme. E se me matasen?
Acabarás desexando que te matasen, puta.
Noah.
Tomaches algo?
Alguén che deu isto?
Oe! Mira para min.
Alguén che deu isto?
Creo que son un xoguete para Tom.
Onde está Tom?
Que pasa, meu? Queres un bico?
- Non digas nada... - É guapa, eh, Nick?
Por seres ti, lévoa á casa.
Por Deus! Nick, meu.
- Que carallo fas? - Hostia, tío.
- Estás ben, meu? - Deus. Non estou ben, tío.
Escaralloume o nariz.
- Oe, Nick. - Abre a porta.
Mira, meu, xúrocho pola miña vida.
Díxenlle que non a ía traer. Convenceume para vir!
- Manipuloume! Xúroo. - É tan baixo o coche?
- Tiñas unha tarefa. - Manipuloume!
Unha tarefa!
Pero que carallo!
Como te sentes?
Se non o lembras, podo refrescarcho.
- Non pasou nada malo. Tróuxente. - Nada malo?
Non ves algo malo en estar drogada?
- E en pegarlle a alguén? - Síntoo.
Non estabas invitada. Non debías ir alí.
Analiza ben os amigos que elixes ter, Nick.
Sabe William con quen anda o seu neno admirado?
- Debería contarllo. - Non.
Non o fagas, vale?
Agradecería que gardases o segredo, vale?
Sigamos as nosas regras: cada un polo seu camiño.
Ola!
Que tal?
NICK LEISTER, FUNDADOR, CONNECT
Dan: Non podo falar. Chámote logo.
Quédache ben.
Perdoa, estaba...
Metendo o nariz.
Podo saír hoxe se precisas máis tempo.
Pensei que debías saber isto.
Non.
Cabrón.
Que fas?
Vou contigo.
- Non che vai gustar onde vou. - Vale.
déixame explicarcho
borra o meu número
Chegamos.
Xenial.
Ola.
Bonito coche.
Estás perdida?
Adeus, tía.
Pintura personalizada, non?
Ruedas Bola FLY.
Si.
Turbo de 1.8.
Douscentos cabalos?
250.
Xenial.
Ata logo.
Chámome Jenna.
Eu son Noah.
Cal é a túa historia, Noah?
Canto tempo tes?
Ven.
Pasa á miña oficina.
Tía.
- Isto está mal. - Xa.
E é o meu coche.
Regaleillo a ela cando marchei.
- Tía, síntoo moito. - Xa.
- Iso é unha putada. - Si.
Polo menos desfixécheste del.
- Si. - Síntoo, tía.
A que viñeches entón?
A miña nai casou cun británico, e por iso estou aquí.
E que tal vai todo?
Non tiven un gran comité de benvida.
O fillo é un cabrón.
Hai dous homes de merda na túa vida, non?
Supoño.
Pásamo.
Vouche dar o meu número.
Precisas como mínimo unha amiga en condicións.
Cáeme ben unha tía que sabe de coches.
Meu pai competiu en carreiras, levo toda a vida niso.
- Si? - Si.
Que, aínda compite?
Dende o cárcere non se pode facer.
Que loucura.
Pero levas o xene das carreiras, non?
- Si, supoño. - Si.
Si. Ensinoume a conducir antes que a andar.
E gañei unha morea de carreiras de karts. A NASCAR xuvenil. Xa sabes como vai.
Pois non che sei, tía.
Saquei o carné o ano pasado.
- Si, tía. - Que dis, ho!
Si.
Fálame de ti.
Tes a teu pai preso e un ex que te enganou? Ou iso só eu?
Só ti, tía.
- Vale. - É unha historia concreta.
Jenna, escoitas como se preparan para competir?
Se non aparece a policía.
De quen foi a gran idea?
Túa?
Hai carreira?
Non, tía. No Reino Unido non corremos.
Van amodo, derrapan e posan.
Non corremos porque acaban impedíndonolo. Sábelo.
- Non te poñas así. - Por iso me cae tan ben a túa moza.
- Que tal, rapaces? - É o meu mozo, Lion.
Este é o noso bo amigo Nick.
- Ola. Ela é Noah. - Noah? Un pracer.
Veu de Miami a vivir aquí co seu padrasto e o imbécil do seu fillo.
Entón, coñecédesvos, non?
Vale.
De que coñeces a Nick?
- Da escola? - Non.
Lion rexeitou a oferta de Cambridge. Ou non, meu?
Rexeiteina, si.
Agora teño un ximnasio de boxeo en Brixton, si.
E un día, este neno de ben aparece
e di que quere aprender a loitar, entón...
Nick pelexa?
Nun ring?
Si, Nick pelexa, si.
Non moitos o superan.
- Nin sequera eu. - Nin a puño limpo.
Lion empezou a levalo a pelexas a puño limpo.
Son a hostia de brutais.
Si, mira...
Gústame velas. Gozo con elas.
Pero Nick, que é moi Nick, quere unirse, sabes?
Estaba pasándoo moi mal daquela.
- Falando do demo. - Ei.
Que tal, tío?
- Que tal che vai? - Que tal cres que lle vai, meu?
A mellor amiga fodeu co mozo dela.
Como estarías ti?
En serio?
Si, dá igual. Todo ben.
Tía, tes dúas opcións, si?
Ou respondemos cunha foto bicándonos ou actúas sen control.
- Sen control? Que significa iso? - Si, sen control. Si?
Si, veña, vamos bailar.
Ven comigo.
Confía en min.
Ías en serio co que dixeches?
Que?
Co de facerlle dano ó teu ex.
A Dan?
Se puidese queimar a súa colección de camisetas de películas...
Enviareichas, e así poderás usalas como queiras.
Vale.
Non quero falar máis disto. En serio.
- Si, eu... - Vai facer o teu.
Non apostarei contra o meu colega.
Vai perder. Que fas, meu?
- Que pasa? - É el.
Apostará o soldo dun mes a que Nick gañará contra Ronnie.
Nick loita e corre? Ten máis cousas de tío malo?
Ese é Ronnie.
Acaba de saír de prisión tras un ano.
Ten mala fama, tan mala coma a dun sicario.
Sempre odiou a Nick. Pensa que é un neno rico consentido.
Está tolo de remate, creo que Nick lle faltou ó respecto
porque ninguén sensato apostaría contra el.
Se Ronnie che pide competir con el, non podes negarte.
Non me teñas agardando.
Veña.
- Cal é a pista? - É fóra, por aí, atravesando o túnel.
Isto só pode acabar dun xeito: perdendo Nick.
Xenial.
Leister!
Non teñamos a xente agardando, meu. Veña, vamos.
Non deixes que te altere, tío. Vas gañar.
Quen está no meu coche?
Quen está conducindo o teu coche?
Si, veña.
Vale, tamén podo.
Non tiña que estar aquí e leva o coche!
- Non é broma. Que fai? - É boa.
- Estou fodido. - Aposta nula, non?
Ronnie vainos matar.
E se probas un pouco disto, meu?
Veña!
Merdeiro.
Non pode ser.
Di que seu pai lle ensinou a conducir.
É un gran piloto ou algo así.
Veña.
Quen carallo vai aí?
Non é Nick.
Quen cona vive na miña casa?
Que ca...
Vouna matar.
SEN SINAL
Isto ten que ser unha broma!
Sae do medio. Móvete!
- Nin imaxinas o que acabas de facer. - Nick...
Desafieite a unha carreira.
- Crin que pilotarías ti. - Calma. Foi un erro.
Subín ó coche. Nick nin o sabía.
Acomodácheste mentres non estiven.
Pegácheslle a Tommy.
Merecíao.
Vas calar ou fágote calar eu?
No nariz outra vez, non!
Nick, déixao, tío!
Veña, Nick, dálle!
Ei, rapaces! A policía!
Oe, Nick!
Isto non acabou.
Se non corres, entón pelexaremos.
Sen luvas nin campá.
Ti e mais eu. Ninguén máis.
Oíchesme?
- Nick! Vamos! - Non!
Abur, Nicky.
Comprádelle un bo ataúde ao rapaz.
Noah!
Veña. Noah!
Noah! Temos que marchar!
Ven!
- Sube ó coche! - Vale.
Temos a mesma tatuaxe.
Seino.
Esa noite decateime da túa.
Jenna dixo que teu pai che ensinou a pilotar.
Non falo do meu pai.
Sinto o desta noite.
- Nin imaxinei que correr... - Si, foi unha parvada.
Estou moi enfadado contigo.
Estou comprobando que estás ben.
- Mañá estarei enfadado. - Grazas polo aviso.
Foi un ataque de pánico?
Si.
Sabes que os causa?
Ás veces, os espazos reducidos.
Outras, a escuridade, pero...
sobre todo a violencia.
Non pelexes con Ronnie.
Non teño alternativa.
Sempre hai alternativa.
Síntoo. Por favor, non deixes que isto acabe co noso.
Nick.
Só quería agradecerche...
o bico.
De nada.
Faríao por calquera.
Si?
Lion?
Giles?
Zach?
Non confío en Zach.
E nunca se afeita ben, entón...
Non sei.
A sombra da barba afeitada pola mañá, cando chegan as 5:00, provócame algo.
Pena que só pasa das 4:00.
Boas noites.
Falaches con Dan?
Como lle vai?
Máis importante: como che vai?
Moi ben.
Ben.
Nick, que tes no ollo? Iso...
Iso foi onte á noite boxeando.
O bolo para a miña raíña.
- Ben. - Grazas, amor.
Vou ver a Maddie e quizais durma na súa casa hoxe.
Creo que deberías levar a Noah.
Quen é Maddie?
O traxecto é bonito.
Vaiche gustar o campo.
Dez minutos e marchamos.
Si.
Maddie.
Quen é Maddie?
Dixeches dez minutos.
Conduce amodo.
Vale. Chegamos.
Á casa de Maddie.
Non esperará que apareza eu.
Quen cres que é Maddie?
Nick!
Non, Maddie é a miña irmá, e esa é a miña nai.
Meu Deus, como medraches.
Cústame crer que a deixases conducir.
Si, a min tamén me custa crelo.
- Podo conducir eu? - Deixareiche conducir.
Non sei que pensaría mamá, pero deixaríache conducir.
- Non foi culpa... Fomos con seguridade. - Fíxoo ben.
Certo.
- Quero axudar. - Non, por favor.
- Seguro? Podo levalo. - Si, calma. Xa o fago eu.
Vale.
Si.
Agóchate. Dez segundos.
Dez, nove...
Ela é xenial.
- É riquiña, non? - Si.
Estamos xogando ás agachadas. Teño un minuto.
Dáselle fatal.
- Túa nai tamén é xenial. - Xa.
Cando se separaron, que idade tiñas?
Ela marchou cando eu tiña 12 anos.
Cando retomastes a relación?
Hai un par de anos ou así.
Como ocorreu...?
- É un interrogatorio? - Perdoa, tiña curiosidade.
É broma.
Estou de broma.
O trato coa miña nai consiste
en deixarme ver a Maddie se non me meto en problemas.
Iso implica non pelexar.
Se sigo as súas regras,
vexo a muller máis importante da miña vida.
Non creo que á túa moza lle gustara escoitar iso.
Quen?
Non sei. A rapaza que levaches á gala.
Esa coa que quedas.
Anna e eu somos só amigos.
Ela sábeo?
Nick, tes que atoparme.
Cinco?
Cinco, catro...
tres, dous, un.
Aínda que non esteas lista, vou.
- Boa sorte. - Grazas.
Maddie, onde estás?
Desapareceu!
- Si. Parece confeti. - Parece confeti.
Tes moita razón. É precioso.
Non ía soltalo na cea, pero decateime.
Non digas parvadas.
- Por que William non te vixía? - Eu estaba no ring.
Non te fas cortes coma estes coas luvas, Nick, deixa de mentirme.
Mamá non deixa a Nick vir ó meu partido de fútbol.
Sen pelexas, carreiras e drogas, ou perdes o privilexio de ver a Maddie.
Non tiven culpa desta.
Non. O teu corpo é teu.
Non vou aturar isto.
Vou tomar unha copa.
Toma.
Grazas.
El non andará lonxe.
Só ten que ir desafogarse.
Vexo xenial que retomásedes a relación.
A ver.
Sería xenial que eu non tivese que marchar daquela.
Eu son...
Eu fun... Son alcólica.
Contoucho?
Deixeinos a el e mais ó seu pai para poñerme ben.
Durante o tratamento, tentei achegarme a Nick, pero...
el...
non estaba listo.
Durante anos, Nick tentou xestionalo por si mesmo.
Todo o enfado que sente por min sáelle polos puños...
ou na estrada.
As familias son complicadas, verdade?
Benvida á familia, Noah.
- Estás ben? - Si.
Quizais. Non o sei, Noah.
Síntoo. Xa tes os teus problemas.
Xa, pero Dan está a miles de quilómetros.
Ten sorte, porque se non, bateríalle con todo.
Iso non melloraría a situación coa túa nai.
Non me importa.
Se foses miña, non deixaría que te mancasen.
Nick.
Deséxote máis que a ninguén na vida.
Nick? Es ti?
Vou agora.
Merda, Noah.
Que carallo me estás a facer?
Ata mañá pola mañá.
Para, por favor.
Pero quero que veña.
Maddie, xa o falamos.
Vereite moi pronto, vale? Ireite ver xogar. Prométocho.
Si. Dáme unha aperta.
Vale. Veña, vai para dentro.
Vémonos, mamá.
Oe, esta é a túa última oportunidade. Non máis pelexas ilegais.
Vale. Entendín.
- Vale. Mira, entendes? - Si.
Maddie quérete moito. Non deberías decepcionala.
Que hipócrita.
Vamos.
Tes plans logo?
- Queres ver unha...? - Si.
Si, estou ocupado.
Perdoa.
- Que che pasa? - Necesito evitar ter problemas.
Eu traio problemas, non?
Non temes que túa nai se decate da túa pelexa con Ronnie?
- E do das carreiras? - Eu non corrín. Fuches ti.
E terei que pelexar con Ronnie por iso.
Anda alguén aí?
Mamá?
- Sorpresa! Síntoo. - Deus!
Virxe santísima!
Perdinme a sorpresa.
Sorprendeute?
A ver.
Está ben, Martin.
Tiña as chaves no bolso.
Xa o sei.
Túa nai invitoume a vir.
Dixo que me botabas en falta.
- Unha aperta? - Sae de aquí.
Noah, cometín un erro.
Vale? Non se repetirá.
Confía en min.
- Que confíe? - Si.
- Vin polo noso. - Dan, veña, ho!
Deus, Noah, estaba moi enfadado cando marchaches, vale?
Perdín a miña moza e mellor amiga.
Admito que cometín un erro colosal
polo que merezo escarmentar.
Pero non o pagues co noso, vale?
O que temos.
Xuntos estamos moi ben.
Non quería renunciar a ti sen loitar,
pero se queres que marche, vou.
"Colosal", "escarmentar"?
- Quizais as busquei. - É patético.
Vale.
Se quedas, é como amigo.
Un amigo de merda, vale?
É unha casa bonita.
Deberiamos saír e ir ver o pazo de Buckingham,
e a nora, o castelo de Windsor, non sei, cousas de Londres.
Grazas, moitas grazas, Emily.
Estaba delicioso.
Non durmín onte á noite.
Por falar con Haley?
A ver.
Non, é que...
Mira, farei o que faga falta, vale?
Para que funcione.
Só quero volver contigo, Noah.
Ola.
Non estabamos...
Creo que teu irmán ve a situación.
Como estás? Son Dan, o mozo de Noah.
Bonita camiseta.
Si. "A vida vai moi rápido.
Se non paras e miras ó redor de cando en vez, podes perdela."
Non? É de Ferris Bueller's Day Off.
Si, xa sei.
Que imbécil.
É ese o tío das fotos?
É, non?
Vale.
Pois iso nunca vai funcionar.
Volviches con el?
Bícame.
Agarda.
Aí non.
Aquí.
Non lle fagas dano.
Fai que marche.
Ei, rapaz, que tal?
Non viches a miña moza por aquí, non?
Perdiches o privilexio ó foder coa súa mellor amiga.
Douche 1000 dólares para que volvas en avión á túa casa.
Que tal 1500?
Sénteste atraído por ela, non?
É un pouco desagradable iso, verdade?
Creo que xa o sabes.
E ela sábeo tamén.
E gústalle.
1500 dólares.
Pagaríache 10 000, panoco de merda.
Sabes o que? Deberías levalo.
Encantado.
Téñoche unha sorpresa.
Inclúe partes do corpo?
Non é tan boa.
Non.
Teño un lume e unha bolsa de camisetas de películas fachendosas.
Failles o que queiras.
Non te podo crer.
- Que? - Cóllea aí.
- Vale. Listo? - Veña, vale.
- Tres. - Perdoa.
- Si. - Dálle outra vez.
- Míraa queimarse. - Desfaite desa xa.
- Imaxínao levando... - Métea xa.
- Á de tres. - É xenial. Síntome mellor.
- Si? Quitaches un peso de enriba. - Si, sinto...
- Vale. - Seguinte.
- Vamos. - Non, tócache a ti.
Vale, ben.
- Quéimaa. - Adeus, Daniel.
Para sempre.
- Para sempre. - Si.
FIN
Adeus.
Vale, agarda aquí. Vou por máis.
Lion: Apostei 20 000 dólares por ti.
Lion: Mándoche a localización da pelexa.
Un, dous, aquí.
Vale. Dereita.
Moi ben. Fácil. Ben?
Teño un bo presentimento.
Por que ris?
Vou gañar 20 000 se gaña el hoxe.
20 000 dólares.
- Estás ben? - Si.
Pensei que... Dá igual.
Vamos, Nick.
Listos?
Saúdo de puños! Vamos!
Vamos, Nick.
Por Deus, tío.
Érguete, meu.
Arriba! Veña!
Árbitro!
Jenna, teño que marchar.
Que? Está gañando. Que vai gañar.
Veña!
Non poderá volver ver a Maddie.
Preciso que te centres.
- Que dixo ela? - Céntrate, tío.
Non sei que de Maddie. Algo dunha Maddie, vale?
Non, paso.
Non. Oe!
- Que? Non. - Paso.
Tes que acabar isto, Nick. Vale?
- Paso, meu. - Non.
Merda. Esquece os cartos, si?
Son dez segundos.
Se non, Ronnie vai vir por ti e por min.
Por favor. Non hai alternativa.
Sempre a hai.
- Leister! - Nick.
Nick.
Onde demo se meteu?
Vas chamar a mamá?
Nick.
Onde vai?
Vai tomar polo cu!
Leister!
Oe!
Mira para min!
Oe.
Non estragues a festa, Nicky. A pelexa acaba de comezar.
- Que problema tes? - Acabou!
Sei que non tes medo.
Pero deberías, rapaz, porque vou ir por ti
e logo irei pola túa familia.
E logo polos teus amigos.
Quédache claro?
- Quédame. - Que?
Quédame claro.
Oe, Ronnie.
Quedo co teu coche como compensación polo que gañaría mallando en ti.
Grazas polo coche, meu.
Merda.
Veña, lévote á casa.
Nick!
Jenna: Nick abandonou a pelexa.
Jenna: Ronnie colleulle o seu McLaren.
Almorzo de aniversario.
Con touciño queimado.
É o teu favorito.
Estaba pensando.
Por que non viaxas a Ibiza cos teus amigos?
- Esta fin de semana? - Si, estaría ben.
Grazas.
Pode vir Noah?
Nick! Para, es un...
Oe.
É o meu aniversario. Sé agradable.
A ver, oín o que ocorreu na pelexa.
Fixeches o correcto.
Grazas.
Fíxeno por ti.
- Si? - Non!
Como te atreves?
Entón... Podes adiviñar o que quero para o meu aniversario?
Mellor gusto musical?
Encántache a miña música.
- Non sei... - Eu creo que si.
Outra tintura de pelo?
Sei o que queres.
Alento de menta.
Lavei agora os dentes.
Mira, para todos os demais, aquí parece que estamos tendo unha conversación.
Mentres poidas manter as emocións baixo control.
Cres que non podo?
Vaites, querida.
Case caes ó primeiro obstáculo.
Cala a boca.
Queres que pare?
- Podo parar. - Non.
Noah! Marcho.
Divertídevos hoxe.
Goza da sorpresa, Nick.
Non te pases con el, Noah.
Voume preparar.
Non, non fixeches tal.
- Si tal. - Que non.
Bo aniversario.
Para celebralo, pensei que podería ensinarche a conducir.
Gañaches unha carreira.
As mulleres diante.
Son un cabaleiro.
Non segues o ritmo?
Queres xogar?
Dálle.
Ti espera.
Merda.
Vale, xa vou.
Non me ameaces cun bo tempo.
Noah, sabes ese suadoiro que levas?
Ábrese ata abaixo?
Tentas distraerme, pero non vai funcionar.
Só me poderás coller se usas un atallo.
Cala! Que atallo?
Adeus!
Vale. Premio de consolación.
Non o fixeches.
Regálasme un coche.
Es...
"Nick, bo aniversario."
"Sinto o do coche."
"Algún día mercareiche un novo."
"De Noah."
Era o meu favorito, sábelo.
- Por que non vas á policía? - Non.
Temos coma un código.
Non falar do club da loita?
Exacto.
O caixeiro de aí non ten Twirl.
É unha traxedia. Non o podo crer.
A traxedia é dobre porque nunca os probei.
- Non. - Estou de broma.
Claro que os probei. Que son? Extraterrestre?
Virxe santísima!
Axuda! Vállame Deus!
- Conduce! - Abáixate!
Conduce!
Vamos!
O carallo.
Vai durmir.
Non o entendo.
Ronnie xa ten o teu coche.
Ocorre algo máis.
Síntoo.
Non pasa nada.
Gústame cando me tocas.
Significa forza, sábelo.
Sei que tedes un código e tal,
pero cando llo imos contar a alguén?
Nunca. Encargareime de Ronnie.
Pelexando con el?
Non vou pelexar máis.
Prométocho.
Vale, imos durmir algo.
Mañá pelexo cedo.
E non penso faltar.
Grazas.
- Nick e Noah son coma... - Si. Toma isto.
- Alucino. - Grazas.
É precioso.
Noah sabe que o sei.
El non quere que se saiba.
- Aínda é... - Vale.
Non, amor.
- Aparta. - Volve facer iso. Non te atreves.
- Si! - Si!
- Aquí tes. - Que boa pinta. Grazas.
- Vésevos cómodos. - Moi cómodos.
Saltaría no medio dos dous.
- Saúde a todos. - Isto é Ibiza!
Hai que dalo todo.
Collamos motos acuáticas.
Es unha xonqui da adrenalina.
Gustaríame quedar sentados dez minutos. Calma.
En fin, eu vou ir nadar.
Vale. Si.
Que? Queres que vaia contigo?
Non tes por que, pero estaría ben.
Vamos.
- Divírtete, amor. - Si.
- Quérote.
- Si. Quérote. - Biquiño?
Cóntame, tío.
- O que? - Que hai entre Noah e mais ti?
Veña. Sóltao.
Non teño nada con Noah.
O problema desa afirmación
é que non sei se me mentes a min ou a ti mesmo.
Ven.
Vale.
A ver, digamos, por dicir algo, que houbese algo entre Noah e mais eu.
Imaxinas que problemático sería iso?
Mira, meu, eu persoalmente prefiro o problemático.
Ese tipo de vida, non?
Elixes ter esa vida.
E fas o que che fai feliz, vale?
E sabes que te vou apoiar igualmente.
Enténdesme?
Enténdote.
Pero agora vamos de festa, meu.
Vouche conseguir piñas coladas.
- Veña, si. - Vamos.
Veña!
- Vamos. - Vou volver. Non.
Isto é Ibiza!
Ei, estás ben?
Si.
Que imos facer co de Ronnie, meu?
Disque nos está buscando. Cal é o plan?
Non o sei.
- Non o sabes? - Non penso pelexar máis.
Meu, non é unha broma.
Esa merda que fixeches tivo un custo para nós.
Tivo custo para min.
Preciso que pelexedes.
Tes que deixalo gañar.
Se non, viviremos vixiando as nosas costas.
Pois parece que non teño opción.
Xa.
Oíches.
Oe, onde vas?
Non, só somos amigos.
Nick!
Déixame.
- Nick. - Oe, Nick. Que demo fixeches?
Era noxento. Pasoulle as mans por enriba.
- Ela estaba ben. - Logo pegarlle foi o correcto.
Si, fíxome sentir mellor.
Iso resúmeo todo, non? Todo xira ó redor de ti.
Vou ver se el está ben.
- Non. - Nick.
Tía, volve dentro, vale?
- Síntoo. - Nós imos.
Non quería facelo.
Non podo facer isto por ti.
Porque representas todo aquilo do que estiven fuxindo.
Noah, sabes que xamais pretendería facerche dano.
Xa mo fixeches.
Vamos, querida.
Noah.
Tranquilo, meu. Imos para á casa.
Mira, coñezo a Nick dende hai moito tempo.
E si, pode quentarse facilmente ás veces,
pero no fondo é bo rapaz.
E é moi bo amigo.
Non o condenes tan rápido.
Ten formas raras de amosar que lle importas.
Vamos, tía. Estamos de festa.
Ti bebe.
- A festa parece moi elegante. - Tardaron.
Quen os invitou?
Giles.
Nick está desaparecido dende que veu ela.
Pero é moi guapa.
Dilo en serio?
É a hostia de desagradable.
Oxalá desaparecese dunha vez.
É a túa festa.
Quizais deberíamos darlle unha leccionciña.
Noah, non tes por que agardar.
Hai outro baño no andar superior.
- Ven. - Grazas.
Xa!
En serio?
- Non. Non ten graza! - Si.
Veña, tías.
En serio?
Merda.
Vou atopar a Nick.
Anna!
Foi moi divertido.
Merda!
Vale.
- Ben. - Ben?
- Moi ben. - Si? Tes moi bo aspecto.
- Vas preciosa esta noite. - Ti vas guapo.
- Guapo? - Vistes a Noah?
Creo que foi ó baño.
Si, tras os náuticos.
Ola, rapaz.
- Ves tomar algo comigo? - Ola.
- Si. Vale. - Ven. Por aquí.
Axuda!
Virás ó castelo de Bovey a fin de semana.
Vai toda a cuadrilla.
Hai meses que non imos disparar xuntos.
Sempre rimos moito.
Si, claro, quizais.
Nick, que che pasa?
Non souben de ti en semanas.
Ata me sorprendeu verte esta noite.
Estiven ocupado.
Vale.
Vou buscar a Noah.
Si. Por que non lle dás espazo a túa irmá, Nick?
Compórtaste moi raro dende que chegou.
E oín rumores escandalosos.
Deus me libre de que cheguen ó teu pai.
Deime conta de algo.
Non te soporto.
Pídelle o número.
Déixame, muller.
Vale, está ben.
Por que non está con Anna?
Santo ceo. Está buscando a Noah.
Que vergoña. Non lle diremos nada a ninguén.
- Axuda! - Que fixestes?
Noah!
Es como a túa nai.
Noah, son eu!
Noah! Dáme a puta chave!
Ei.
Son eu.
Ei, que son eu.
Estou aquí.
Cando estaba sobrio, era un pai decente.
As carreiras eran o noso.
Logo o da bebida foi a peor e enganchouse á oxicodona.
Estaba pensando, tras coñecer a túa nai,
que se meu pai buscase axuda daquela, como fixo túa nai,
quizais as cousas agora serían diferentes.
Nunca antes me fixera dano.
Seis meses despois estaba no xulgado testificando contra el.
Mandei a meu pai ó cárcere.
Mírame.
Non é culpa túa.
Vale?
Nada disto é culpa túa.
Só é unha mala persoa.
Pois é a metade de min.
Non sodes iguais.
Está ben.
Son dura.
Seino.
Sabes o que quero agora?
A ti.
Ola.
Noah.
Ola.
- Ola. - Estás ben?
Si. Teño que marchar, pero volvo pronto, vale?
É o partido de fútbol de Maddie. Mamá déixame levala.
- Estarei aquí. - Vale.
- Volve á cama. - Vale.
- Non fagas ruído. - Xa.
- Non fagas ruído. - Vale.
Alguén debeu estar tentando entrar.
Quizais alguén que trataba de investigar o exterior.
Vive alguén preto de Travis?
Ó chamar demasiado pronto parezo desesperado?
Si.
Non, iso é xenial.
E como estás?
Fixeches a viaxe sen case durmir.
De feito, estivo ben.
Tiven oportunidade de falar con mamá do que dixeras.
Sobre por que marchara e...
que quizais tomou a decisión correcta.
Eu non o sei.
Quizais foi así.
E eu non era capaz de velo así.
Estou moi orgullosa de ti, Nick.
Si?
Pensei que dirías: "Díxencho."
Non. Está ben.
- Falamos logo. - Vale. Abur.
Adeus.
Estou moi contenta de que viñésemos.
Tiñas razón.
Lion?
Lion, escóitasme, meu?
Vaste poñer ben, vale?
Desactivaron a alarma do garaxe.
Lion! Onde está? Está aí?
- Está aí. - Que pasou, meu?
Está ben.
Avisoute e nin o escoitaches.
- Vale? Preciso velo. - Síntoo.
- Es a moza del? - Si.
- Senta. - Estás ben?
- Papá, preciso contarche algo. - Agora non.
- Precísoo. - Agora non.
Os de seguridade van levar a Ella e Noah a un hotel uns días.
Non estamos seguros aquí.
- Papá, podemos falar agora? - Temos que falar.
É a detective Sato.
Isto vai máis alá do que ti e Noah imaxinades.
Por aquí.
Estás preocupada por el, e eu tamén.
Pero os médicos din que se recuperará.
E deberiamos estar aquí e aproveitar este tempo para relaxarnos.
Imos nadar primeiro, logo vapor e despois sauna?
Hai un xeito correcto de facelo?
Noah... Todo vai ir ben.
William estaba coa policía.
- Temos escolta... - Seino...
Quero agardar polas novidades.
Vémonos abaixo.
É Ronnie Burns.
Colleume o McLaren por rexeitar pelexar.
Esnaquizouno.
Mallou en Lion.
Dixo que lles faría dano ós meus amigos se non pelexaba con el.
Nick, cremos que quen atacou a Lion foi o pai de Noah.
Travis MacKay.
Perdón, que?
Saíu de prisión, está no país.
Que? Non.
Foi Ronnie. Ronnie Burns. Xa o coñecen.
Si, coñecemos a Ronnie.
E traballa para o pai de Noah, Travis MacKay.
Ese é o pai de Noah?
Vino antes.
Estaba na pelexa e na gasolineira.
É moi perigoso, Nick.
Fai catro anos, atacou a Noah.
Por iso ten a cicatriz.
Soltárono hai semanas e violou a liberdade condicional.
Viaxou cun pasaporte falso.
E contratou a Ronnie?
Xusto.
- A ver, e que queren? - Quizais cartos.
Cal é o seu plan?
Nick.
Noah.
Cando nos atacaron no coche, foron pola porta de Noah.
Pensei que viñan por min, pero viñan por Noah.
Deixaron a Lion aí para meternos medo.
Quería sacarnos á forza.
Caemos na súa trampa.
Preciso chamala.
Ola, Noah.
Podo ir contigo? Paréceche ben?
Grazas.
Onde deberiamos ir?
Baixando.
Oxalá che gusten as sorpresas.
Porque a min encántanme.
Ola, meniña.
Vai con papá. Vamos.
Código 134.
Desaparecida moza de 18 anos. Todos en alerta.
Rexistramos o hotel.
Non tal. Estades aí sentados.
- Sodes cinco. - Calma.
- Ela está fóra! - Facemos o noso traballo!
NÚMERO PRIVADO
Tes que collelo.
Son William Leister.
Falo con Travis?
Si, falas con Travis.
Quero falar con Noah.
Creo que poderías.
Nick.
- Nick, axuda! - Noah.
- Axúdame! - Dinos onde estás.
Atopareite.
Por favor.
Que é o que queres?
Un millón.
Transferido a esta conta.
NÚMERO DESCOÑECIDO
Veña, se sei que o tes.
Tereino.
- Por favor, non lle fagas dano. - Tes unha hora.
Manda os cartos e ela estará ben.
- Quero o mellor para Noah. - Por favor.
Axuda!
Colgou.
Díxenche que non fumes merda.
Non che fai ben.
- Papá, teño algo. - Nick, onde estás?
Ronnie ten o meu McLaren. Leva un localizador.
Se o atopo, atoparei a Ronnie.
Se atopo a Ronnie, atopo a Noah.
- Direillo á policía... - Merda!
Mándoche o enderezo. Que veña a policía.
Ola, Noah.
Como che vai, meu ben? Todo ben?
Coidaron de ti?
Pois, como xa escoitaches, o plan é intercambiarte polos cartos.
É pan comido.
Pero quero contarche un segrediño:
non me interesan moito os cartos.
Odio os ricos, pero...
O meu razoamento
é compartilos contigo
porque creo que estaremos de acordo niso.
Eu teño que gañar a vida
e os Nicks do mundo teñen todo arranxado. É xusto?
Nick crese un heroe, e que fan os heroes?
É simple.
Salvar a rapaza.
Es o meu cebo.
Deus! Nick vaise poñer moi triste.
Por non poder despedirse de ti.
É unha traxedia.
Pensabas que ía deixar a Nick escapulirse doutra pelexa?
Onde estiveches?
Asegurando a mercancía.
Non fales con ela.
Non lle dixen nadiña, meu.
Merda.
Temos visita.
Que visita?
Colle a Noah.
- Cantos hai? - É Nick só.
A poli non andará lonxe.
Hai que marchar.
Tendo a Noah, traerannos os cartos.
- Non! Agarda! - Vamos!
Se non che importa, encárgome eu de Nick.
Colle isto.
Calidade británica.
Vide.
Ola, Nicky! Que alegría verte.
Onde está Noah?
Xa é hora, rapaz.
Dime onde está, Ronnie!
Isto é o que quería.
Algo de tempo xuntos.
Papá! Non!
Quen é máis home agora?
Isto foi todo culpa túa, Nick!
E agora está aí dentro co seu pai malvado,
e é todo culpa túa!
Noah!
- Nick! - Sube!
Nick!
Atrás! Non estou de broma, rapaz.
Conduce.
Veña, ho!
Vale, Noah, vou para aí.
Me cago en Ronnie...
Sígueo.
Vai máis amodo, Noah.
Este non se rende.
- Merda! - Papá, non! Nick!
Oe! Escapa ou mátoo.
- Vamos! - Saíde!
Sentes a emoción?
Sei que si, meniña.
Non son coma ti.
Deixa de seguirnos, Nick.
Sabía que sacaría proveito de ti.
- Que? - Si.
Só quero os cartos.
Coidado!
- Dálle! - Estou niso!
Amodo!
- Vira xa á dereita! Dereita! - Vale!
Vale, Noah. Que tal este atallo?
Xa o perdemos de vista! Sigue!
Vamos.
Vamos!
Vale.
Nick!
Sae do coche!
Nick!
Se te moves, disparo!
Nick!
Atrás!
Deixádeme ir ou disparo!
- Policía armada! - Policía armada!
Esta é a fin do camiño.
Sospeitoso abatido! Á vista. Móvese.
Ei, mira para min!
Meu Deus. Aguanta.
Ei! Non, todo vai ben. Estás ben.
Virxe santa...
Non pasa nada, non.
Todo vai ir ben.
Axuda! Que alguén nos axude!
Oe, todo está ben.
Oe.
Nunca crin nos finais felices.
Londres ía ser un novo comezo.
Pero foi a fin.
Deixei de sufrir.
De culparme de cousas que non eran culpa miña.
Estaba mal antes de coñecer a Nick.
Parece que os que estamos mal podemos curarnos os unos ós outros.
Estaremos unidos para sempre.
Cun nó imposible de desfacer.
Pode que non sexa un final feliz...
porque a nosa historia aínda non rematou.
SEIS SEMANAS MÁIS TARDE
Que pasa? Estás ben?
Noah, a túa nai é unha mentireira. Míraa.
- Non tes oportunidades. - É mentireira.
Esta é para ti. E para ti.
- Grazas. - Grazas, Noah.
- Agradézocho. - Ábresme a miña?
- Xa está. - Si.
Ola.
Por iso hai que valorar o sol mentres está aí!
Vamos!
Pero podes aguantar algo de chuvia, ou?
Entón facemos isto ou non?
Non podía durar.
Entremos a secarnos.
- Onde andan Nick e Noah? - Non o sei.
Mírate.
Sei que se levan ben, pero non pensas que están...?
Non. Non o creo.
Non.
Porque, se o fixesen...
Sería un gran problema.
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto