Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nigdy nie wierzyłam w happy endy.
Przytrafiaja się innym, nie mnie.
Gdyby moje życie mogło być takie proste.
Wszyscy powtarzają, że Londyn będzie nowym początkiem.
Że tego potrzebuję.
Zwłaszcza po tym, co się stało.
Mama opuściła Anglię dla faceta 20 lat temu.
Teraz wracamy tu dla innego.
Dla niej książę z bajki na zamku,
a dla mnie podły brat przyrodni.
Myślałam, że nic mnie nie zaskoczy.
Ale bardzo się myliłam.
Oddajesz czy zatrzymujesz?
Oddaję.
Pana Tulisia? Nie.
Haley, nie miej litości.
Dobra, ja go wezmę.
Będzie idealną ozdobą kapliczki Noah.
Skoro o tym mowa...
- O Boże. - Masz.
Jest gotowy na...
Palenie gumy?
Dbanie o niego.
O to mi chodziło.
Kapujesz?
Pomyślę o tobie, gdy tylko przygazuję.
Końcówka.
Twoja arka prawie pusta, Noah.
Chciałabym zabrać was ze sobą.
Ciesz się, że Ella cię zabiera. Przed domem robią czystki.
Nowy tatuś mówi, że niczego nam nie trzeba.
Coś jak w jakiejś starej, antyfeministycznej bajce.
W której księżniczka musi zostawić żabę.
Czyli mnie.
Urocze.
Pójdę do sępów na podwórku.
Wybiorę co nieco.
Co ja teraz zrobię? Nie wierzę, że wyjeżdżasz.
No wiem.
- Masz coś w oku? - Przestań.
- Kurde, i to w obu. - Weź.
- Zbadaj to. - Przestań.
Będę za tobą tęsknić.
Ja też, ale...
Ponoć związki na odległość są...
- trudne. - Najlepsze?
Trudne.
Ale wiemy, na co się piszemy.
- Będzie do bani i... - Noah.
Wchodzę w to.
Dzięki Bogu.
No dobra.
Czemu musisz wyjechać?
Co dają w tym Londynie?
MOJA WINA: LONDYN
Mam nadzieję, że spotkamy Nicka.
A może wieczorem na gali.
Dziecko sukcesu?
Gdybyś nie uciekła z Williamem brać ślub, już byśmy się poznali.
Żadne z was nie chciało tam być!
Uwielbia samochody.
Myślę, że go polubisz.
Jeśli nie, to trudno,
bo i tak będziemy razem mieszkać.
Obcy ludzie pod jednym dachem.
Może być fajnie.
Nie ma jak w domu.
Skromnie.
Dobrze, że ćwiczyłam ukłony.
- Skarbie, co słychać? - Witaj w domu.
Powtarzam przemówienie na wieczór.
Tęskniłem.
Witaj, Noah. Jak lot?
Powinniśmy coś zjeść. Kanapka? Hamburger?
- Nie, dzięki. - OK.
Chcemy, byś poczuła się jak w domu.
- Chodź. - Daj spokój.
WŁASNOŚĆ PRYWATNA ZAKAZ PRZEJŚCIA
Noah widziała zabytki?
Oczywiście. Widziałyśmy wszystko.
- Chodź. - Co myślisz?
Czekam na tańce w sali balowej.
Nie mamy sali balowej.
Ale jestem pewien, że to miejsce zaimponuje
nawet najbardziej wymagającemu krytykowi.
Tak, mówię o tobie.
Martin zaprowadzi cię do pokoju.
Chodź.
Proszę, oprowadzę cię.
Nie wiem, po co przyjechały.
- Nie ciekawi cię, jak wygląda? - Nie!
Ładny widok, co?
Co? Nie.
Nie.
Noah.
Ciesz się tym.
To coś wyjątkowego.
Miło widzieć cię szczęśliwą.
To nasz nowy początek.
Widziałaś system ochrony?
To miejsce jest jak forteca.
Tu cię nie dorwie.
Tu będziesz naprawdę bezpieczna.
Odpocznij przed dzisiejszą galą.
Dobrze.
Zjesz coś?
Zrobili pieczeń.
Po co?
Nie mam pojęcia.
Cholera!
Tak się witacie na Florydzie?
Bo tu podajemy sobie rękę.
Słynny Nicholas Lester.
Ta młodsza z niechcianych gości.
Nie schlebiaj sobie.
Gdybym miała wybór, nie byłoby mnie tu.
Gdy tak się rozglądałaś, wyglądało to inaczej.
Co tak długo? Chce mi się pić.
Rozpieszczony synuś i jego stalker.
Zabolało. Grzecznie, dzieci.
Plebs przemówił.
Brytole i ich urok.
Daruj sobie, żadnemu z nas to nie na rękę.
Wybacz, Giles, witałem się z nową przyrodnią siostrą.
- Jak ci na imię? - Noah.
No tak.
Pożałowania godne.
Smacznego, Noah.
Fiut.
Lepiej nie wchodźmy sobie w drogę.
Świetny pomysł.
Cześć.
Cholera.
Hejka.
Czekam, aż się obudzisz.
Nie żebym się stęskniła.
Poznałam Nicka.
Jest gorszy, niż sądziłam.
Mama wybrała suknie na dzisiejszą galę. To mój towarzyski debiut.
W każdym razie...
Kocham cię.
Do usłyszenia.
Noah, pospiesz się.
- Gotowi? - Tak.
- Gdzie oni są? - Już idą.
Co mam powiedzieć?
Cześć.
Jesteśmy sami, obejdzie się bez wielkiego wejścia.
Wiesz, bez czego się obejdzie?
Bez twojego chamstwa.
Wybacz.
No chodźcie.
Chodź.
Ojej.
Właśnie.
Nie dam ci satysfakcji i nie zareaguję.
Żaden problem.
Twój niestosowny strój już mi ją dał.
- Gotowi? - Tak.
Wiesz, że to nie ten dress code?
- Dziękuję, dołączę do was. - Dobrze.
Niezła pierwsza noc w Londynie, co?
Panie i panowie,
zmiana klimatu to kluczowy problem naszych czasów.
A czemu tu jesteśmy?
Często to słyszymy, ale warto to powtarzać.
Działać trzeba już teraz.
Dziękuję.
Chyba tego potrzebujesz.
Jestem Giles.
Jak dogadujesz się z bratem?
Przyrodnim bratem.
Jak na razie budzimy w sobie wzajemną odrazę.
Nazwałaś go rozpuszczonym synalkiem tatusia.
To go dotknęło.
Jestem szczera.
Nick ma wiele wad, ale nie jest rozpieszczony.
Sam na siebie zarabia.
Znasz apkę Connect?
Do wspólnych przejazdów.
Dwie osoby jadą w tym samym kierunku, jedna zgarnia drugą?
Ponad milion użytkowników.
Sprzedał firmę, gdy miał 17 lat, i zarobił mnóstwo szmalu.
Dzięki.
Nie jest takim darmozjadem jak my wszyscy.
Co teraz robi?
Powiedzmy, że odkrywa samego siebie.
- Boże, słyszeliście o Annabelle? - Nie.
Nie dostała się na Oxford.
- Żenujące. - Masakra.
Jedyny dobry sposób, by dostać się na dobre studia, to prywatna szkoła.
Noah, co sądzisz o selektywnym systemie edukacji?
Noah robi rok przerwy, a potem aplikuje na UCL.
Ja tam chodzę.
Spodoba ci się.
Zdradzę ci wszystkie sekrety. Gdzie pić, co jeść.
Kogo przelecieć.
Na pewno będziesz rozchwytywana.
Z której części Stanów pochodzisz?
Z Florydy.
Miami?
- Tak. - Koniec imprezy.
Marzę o jeździe na skuterze wodnym.
Tata kazał mi cię odwieźć do domu.
Pojadę taksówką.
- Siema, Nick. - Siema.
- Dzięki za pomoc. - Spoko.
Zaopiekowałem się bryką.
Doceniam. Wezmę to.
Dzięki, stary.
Proszę pana! Dobry wieczór.
Proszę tędy.
Trochę się pośpieszyłam z tym synalkiem tatusia.
Giles opowiadał mi o aplikacji.
O Connect.
Brzmi fajnie.
Jeśli to była próba przeprosin, to ją przyjmuję.
Nie przepraszam.
Nie ja muszę przepraszać.
Uważasz, że bez powodu można osądzać ludzi.
Oceniłam cię na podstawie posiadanej wiedzy.
- Gówno prawda. - Nie.
- Kłamiesz. - Nie. Dobra.
Gdybym to teraz robiła, uznałabym, że jesteś niemiły.
- I to jest fair? - To łagodna ocena.
A ty jak mnie potraktowałeś?
Rodzice nie nauczycli cię, że trzeba być miłym?
Nie mów o moich rodzicach.
Rodzice.
Przestań.
Czyli w końcu znalazłam twój słaby punkt.
Nie jesteś synalkiem tatusia, ale może mamusi.
Chciałbym sprostać twoim oczekiwaniom.
Czemu wysiadasz?
Co, do cholery?
Wysiadka.
Wysiadaj!
No dobra.
Miłego spaceru.
Zostawiasz mnie na ulicy w obcym mieście?
Nie, zostawiam cię na chodniku.
Jaja sobie robisz?
Odbija ci kompletnie!
Łał.
Kurna.
Cześć.
Siostra Nicka Leistera?
Jestem Zach, parkingowy.
Kazał mi po ciebie przyjechać.
Naprawdę?
Miło z jego strony.
Jedziemy do domu.
Podrzucę cię.
Prosto do domu.
Wiesz co? Nie jestem gotowa na powrót do domu.
Ruszaj się.
Sorki.
Nick na pewno tu będzie?
Na sto procent.
Bez Nicka nie ma imprezy.
Przyjaciele, Rzymianie, kontrabanda...
Mój ziomek.
Masz dla mnie happy meal?
I zabawkę.
Pójdę już.
Czekaj.
Jesteśmy mili. Mam na imię Tom.
Rozejrzyj się.
Chyba lubisz imprezki.
Chodźmy.
Uznam to za tak.
Nick!
O co ci, kurwa, chodzi?
Nie wiedziałem, że to zrobi.
Co z tobą nie tak? Zostawiłeś mnie na ulicy.
Mogli mnie okraść. Albo zabić.
Pożałujesz, że się tak nie stało, suko.
Noah.
Wzięłaś coś?
Ktoś ci to dał?
Spójrz na mnie.
Czy ktoś ci to dał?
Chyba jestem zabawką dla Toma.
Gdzie Tom?
A co? Chcesz buziaka?
- Nic nie mów... - Ładna jest, co, Nick?
Najpierw ty, a potem ja się zabawię.
W mordę! Nick, stary.
- Co ty odpierdalasz? - Kurwa!
- W porządku? - Przeciwnie, stary.
Rozwalił mi nos.
- Nick. - Otwórz drzwi.
Stary, przysięgam.
To ona namówiła mnie, żebym ją tu przywiózł.
- To manipulatorka! - Co tu tak nisko?
- Miałeś jedno zadanie. - Manipulatorka!
Jedno zadanie.
Ja pierdolę.
Jak się czujesz?
Możesz nie pamiętać, więc cię oświecę.
- Nic się nie stało. Odwiozłem cię. - Tak?
Bycie odurzonym dragami to nic?
- A bicie kumpla? - Przepraszam.
W ogóle nie miało cię tam być.
Przyjrzyj się swoim kumplom.
William wie, z kim buja się jego cudowny syn?
- Może mu powiem? - Nie.
Nie mów, OK?
Zachowaj to dla siebie.
Trzymajmy się planu i nie wchodźmy sobie w drogę.
NICK LEISTER - ZAŁOŻYCIEL - CONNECT
DAN: TERAZ NIE MOGĘ. ZADZWONIĘ PÓŹNIEJ
Pasuje ci.
Przepraszam, ja...
Węszysz.
Mogę wyjść, jeśli potrzebujesz czasu.
305-089-6793: POWINNAŚ WIEDZIEĆ
Dupek.
Co robisz?
Jadę z tobą.
Nie spodoba ci się tam.
WYJAŚNIĘ CI
NIE ODZYWAJ SIĘ WIĘCEJ
Jesteśmy.
Ekstra.
Cześć.
Fajna bryka.
Zgubiłaś się?
Pa, mała.
Lakier na zamówienie?
Chromowane felgi.
No.
1,8 turbo.
Dwieście koni?
250.
Mega.
Narka.
Jenna.
Noah.
Opowiedz coś o sobie.
Ile masz czasu?
Wskakuj.
Do mojego biura.
Skarbie.
- Słabo. - No.
I to w moim aucie.
Mój prezent na pożegnanie.
- Tak mi przykro. - No tak.
- Do bani. - Owszem.
Przynajmniej się go pozbyłaś.
- Racja. - Współczuję.
Co cię tu sprowadza?
Mama wyszła za Brytyjczyka, więc jestem.
I jak?
Nie było komitetu powitalnego.
Jego syn to dupek.
Więc masz w swoim życiu dwóch dupków.
Na to wygląda.
Posłuchaj.
Dam ci swój numer.
Potrzebujesz chociaż jednej dobrej przyjaciółki.
A ja lubię laski, które znają się na furach.
Mój tata się ścigał, więc się otrzaskałam.
- Serio? - Tak.
Nadal się ściga?
Z więzienia się nie da.
Grubo.
Ale masz rajdową zajawkę?
- Chyba tak. - Fajnie.
Nauczył mnie prowadzić, zanim umiałam chodzić.
Potem wygrałam kilka wyścigów. NASCAR dla młodzików. Wiesz, jak jest.
Chyba nie.
W zeszłym roku zrobiłam prawko.
- No tak. - Nie gadaj.
Serio.
Twoja kolej.
Masz ojca w kiciu i zdradza cię były? Czy tylko ja tak mam?
Tylko ty tak masz.
- OK. - Konkret historia.
Jenna, wiesz, że szykują się do wyścigu?
O ile gliny się nie zjawią.
Czyj to był pomysł?
Twój?
Jest wyścig?
Nie, tutaj się nie ścigamy.
Krążymy, driftujemy i pozujemy.
Nie ścigamy się, bo nas zamkną. I dobrze o tym wiesz.
- Co to za mina? - Dlatego uwielbiam twoją dziewczynę.
- Jak leci? - To mój chłopak, Lion.
I nasz dobry kumpel, Nick.
- To Noah. - Miło cię poznać.
Przeprowadziła się z Florydy, mieszka z ojczymem i jego posranym synem.
Znacie się?
Kumam.
Skąd znasz Nicka?
- Ze szkoły? - Nie.
Lion odrzucił ofertę Cambridge.
Racja.
Mam klub bokserski w Brixton.
Kiedyś ten elegancik powiedział,
że chce nauczyć się walczyć...
Nick walczy?
Na ringu?
Tak, walczy.
Mało kto go pokona.
- Ani ja. - Ani Ronnie.
Lion zaczął z nim walczyć na gołe pięści.
Są kurewsko brutalni.
Posłuchaj.
Lubię sobie popatrzeć.
Ale Nick, jak to Nick, chciał dołączyć.
Kiepsko z nim wtedy było.
O wilku mowa.
Cześć.
- Jak leci? - A jak myślisz?
Jej przyjaciółka odbiła jej faceta.
Jak byś się czuł?
Serio?
Tak, nieważne.
Masz dwie opcje.
Też im wyślij zdjęcie jak się z kimś całujesz, albo zrób bałagan.
- Bałagan? - Tak. Bałagan.
Zatańczmy.
Chodź ze mną.
Zaufaj mi.
To było na serio?
Co takiego?
O tym, że chcesz zranić byłego?
Dana?
Chętnie bym spaliła te wszystkie jego filmowe koszulki.
Wyślę ci fotki. Zrobisz z nimi, co chcesz.
Koniec rozmowy. Serio.
- Jasne... - Rób swoje.
Nie stawiam przeciw niemu.
Przegra. Co robisz?
- Co to było? - To był on.
Stawia miesięczną pensję za wygranie wyścigu z Ronniem.
Walczy i się ściga? Coś jeszcze ma z bad boya?
Idzie Ronnie.
Właśnie wyszedł po rocznej odsiadce.
Ma złą reputację, typ z bronią do wynajęcia.
Zawsze nienawidził Nicka. Ma go za zepsutego bogacza.
Wbił sobie do łba, że Nick go lekceważy,
bo nikt inny z nim nie zadrze.
Kiedy Ronnie każe ci się ścigać, nie możesz odmówić.
Nie każ mi czekać.
No dalej.
- Jaka trasa? - Tam i przez tunel.
To się może skończyć tylko przegraną Nicka.
Ekstra.
Leister!
Nie każmy ludziom czekać. Zaczynamy.
Nie daj się sprowokować. Dasz radę.
Kto siedzi w moim aucie?
Kto prowadzi twój wóz?
Chodź.
Też tak umiem.
Miało jej tu nie być, a teraz się ściga!
- To nie żart. Co ona robi? - Dobra jest.
- Już po mnie. - To zakład nieważny.
Ronnie nas zabije.
Co ty na to, stary?
No już!
Ty gnoju.
Nie ma szans.
Mówiła, że tata nauczył ją prowadzić.
To jakiś znany kierowca rajdowy.
No dajesz.
Co to, kurwa, jest?
To nie Nick.
Z kim ja mieszkam?
Co...
Zabije ją.
BRAK SYGNAŁU
Chyba sobie jaja robisz!
Odsuńcie się!
- Nie masz pojęcia, co odwaliłaś. - Nick...
Jeśli cię wyzywam...
- masz się ścigać. - Luz. To była pomyłka.
Nick o niczym nie wiedział.
Rozkręciłeś się pod moją nieobecność.
Pobiłeś Tommy'ego na imprezie.
Zasłużył sobie.
Każesz jej stulić ryj czy ja mam to zrobić?
Tylko nie w nos!
Nick, odpuść!
Załatw go, Nick!
Policja!
Nick.
To nie koniec.
Nie będzie wyścigu, to staniemy na ringu.
Bez rękawic, gongu.
Ty i ja.
Słyszysz?
Nick! Wiejmy!
Ciao, mordo.
Szykujcie mu trumnę.
Noah!
Szybciej!
Musimy spadać!
No chodź!
Wsiadaj!
Mamy taki sam tatuaż.
Wiem.
Wczoraj widziałem twój.
Jenna mówiła, że tata nauczył cię tak jeździć.
Nie gadam o ojcu.
Przepraszam za dziś.
- Nie wiedziałam, że wyścigi... - To było głupie.
Jestem na ciebie zły.
Teraz tylko sprawdzam, czy wszystko gra.
- Jutro się wkurzę. - Dzięki za ostrzeżenie.
To był atak paniki?
Tak.
Co go wywołuje?
Czasem małe przestrzenie.
Czasem ciemność, ale...
głównie przemoc.
Nie walcz z Ronniem.
Nie mam wyboru.
Zawsze jest wybór.
Nick.
Chcę ci podziękować...
za pocałunek.
Nie ma sprawy.
Zrobiłbym to dla każdego.
Tak?
Dla Liona?
Dla Gilesa?
Zacha?
Nie ufam Zachowi.
Poza tym nigdy się nie goli...
Sama nie wiem.
Kręci mnie parodniowy zarost.
Szkoda, że jest już świt.
Dobranoc.
Rozmawiałaś z Danem?
Jak się czuje?
A co ważniejsze, jak ty się czujesz?
Całkiem nieźle.
To dobrze.
Nick, widziałam twoje oko.
Oberwał wczoraj na boksie.
Grzanka dla królowej.
- No dobra. - Dziękuję.
Jadę do Maddie i pewnie zostanę na noc.
Zabierz ze sobą Noah.
Kim jest Maddie?
To malownicze strony.
Spodoba ci się na wsi.
Wyjeżdżamy za 10 minut.
Dobra.
Maddie.
Kim jest Maddie?
Miało być dziesięć minut.
Jedź powoli.
Jesteśmy.
Dom Maddie.
Pewnie się mnie nie spodziewa.
Kim według ciebie jest Maddie?
Nick!
Maddie to moja siostra, a to moja matka.
Boże, ale urosłaś.
Nie wierzę, że dałeś jej prowadzić.
Sam w to nie wierzę.
- Mogę poprowadzić? - Pozwoliłbym ci.
Nie wiem tylko, co na to mama, ale dałbym ci prowadzić.
- To nie był mój... Jechałam bezpiecznie. - Była dobra.
Dobrze.
- Pomogę. - Nie trzeba.
- Na pewno? Mogę pomóc. - Zajmę się tym.
Dobrze.
Tak.
Chowaj się, 10 sekund.
Dziesięć, dziewięć...
Jest wspaniała.
Słodka, co?
Bawimy się w chowanego. Mam minutę.
Jest w tym kiepska.
- Twoja mama też jest świetna. - Fakt.
Ile miałeś lat, gdy się rozstali?
Odeszła, kiedy miałem 12 lat.
Kiedy odnowiliście kontakt?
Jakieś dwa lata temu.
Jak to się stało...
- To przesłuchanie? - Sorki, raczej ciekawość.
Żartuję.
Umówiliśmy się z mamą,
że mogę widywać Maddie, jeśli będę unikać kłopotów.
Co oznacza zero walk.
Dopóki stosuję się do jej zasad,
widuję najważniejszą kobietę w swoim życiu.
Twojej dziewczynie by się to nie spodobało.
Komu?
Dziewczynie, z którą byłeś na gali.
Ta, z którą się spotykasz.
Przyjaźnię się z Anną.
Ona o tym wie?
Nick, znajdź mnie!
Pięć?
Pięć, cztery...
trzy, dwa, jeden!
Szukam!
- Powodzenia. - Dziękuję.
Maddie, gdzie jesteś?
Zniknęła!
- Wygląda jak konfetti. - Faktycznie.
Masz rację. Ładnie.
Nie sposób nie zauważyć.
Nie bądź śmieszna.
- Czemu William cię nie pilnuje? - Byłem na ringu.
Od rękawic nie ma takich ran. Przestań kłamać.
Mama nie pozwoli Nickowi przyjść na mój mecz.
Żadnych bójek, rajdów, narkotyków, albo koniec z Maddie.
To nie była moja wina.
Nie, to ty decydujesz.
Nie będę tego słuchać.
Idę się napić.
Proszę.
Dziękuję.
Nie odejdzie daleko.
Musi odreagować.
Fajnie, że się pogodziliście.
No cóż.
Byłoby lepiej, gdybym w ogóle nie musiała go wtedy zostawić.
Byłam... jestem alkoholiczką.
Mówił ci?
Zostawiłam jego i jego ojca, bo musiałam wyzdrowieć.
Podczas terapii próbowałam skontaktować się z Nickiem,
ale on...
nie był gotowy.
Latami Nick próbował sam sobie z tym poradzić.
Cały gniew, który do mnie czuje, wyładowuje na ringu...
albo na torze.
Rodziny bywają skomplikowane, prawda?
Witaj w naszej, Noah.
- Wszystko gra? - Tak.
Nie wiem, może.
Wybacz, masz własne problemy.
Tak, ale Dan jest tysiące kilometrów stąd...
Ma szczęście, bo bym mu przywalił.
Co nie poprawiłoby sytuacji z twoją mamą.
Nieistotne.
Gdybyś była moja, nie dałbym cię skrzywdzić.
Nick.
Nigdy nikogo tak bardzo nie pragnąłem.
Nick... to ty?
Zaraz przyjdę.
Cholera.
Co ty ze mną robisz?
Do zobaczenia rano.
Przestań już.
Chcę, żeby tam przyjechał.
Rozmawiałyśmy o tym.
Przyjdę zobaczyć, jak grasz. Obiecuję.
Dobrze? Chodź do mnie.
Śmigaj do domu.
Do zobaczenia.
To twoja ostatnia szansa. Koniec z nielegalnymi walkami.
Dobra, kapuję.
- Rozumiesz? - Tak.
Maddie cię kocha. Chyba nie chcesz jej zawieść?
Hipokrytka.
Jedziemy.
Masz plany na później?
- Chcesz obejrzeć... - Tak.
Jestem zajęty.
Wybacz.
- Co się dzieje? - Muszę unikać kłopotów.
Czyli mnie?
Nie boisz się, że twoja mama dowie się o walce z Ronniem?
- O nocnych rajdach? - Nie ja się ścigałem, tylko ty.
A przez ciebie muszę walczyć z Ronniem.
Halo?
Mamo?
- Niespodzianka! Sorki. - Boże!
O Boże!
Przegapiłam niespodziankę.
Zaskoczona?
No cóż.
W porządku, Martin.
Klucze miałam w torbie.
Wiem.
Twoja mama mnie zaprosiła.
Mówiła, że tęsknisz.
- Przytulisz się? - Wynoś się.
Popełniłem błąd.
Rozumiesz? Nigdy więcej.
Zaufaj mi.
- Tobie? - Tak.
- Jestem tu, bo mi zależy. - Przestań!
Boże. Byłem załamany po twoim wyjeździe.
Straciłem dziewczynę i przyjaciółkę.
Przyznaję. Popełniłem kolosalny błąd
i zasłużyłem na chłostę.
Ale nie karz nas.
Naszej więzi.
Jesteśmy super parą.
Nie chciałem cię oddać bez walki,
ale jeśli mam odejść, zrobię to.
„Kolosalny” i „chłosta”?
- Sprawdzałem w słowniku. - Żal.
Dobra.
Zostaniesz jako przyjaciel.
Marny przyjaciel, jasne?
Ładny dom.
Powinniśmy zwiedzić Pałac Buckingham,
Zamek w Windsorze, London Eye, no nie wiem, Londyn.
Dziękuję, Emily.
To było pyszne.
Nie zmrużyłem oka.
Pisałeś z Haley?
Należało mi się.
Nie...
Zrobię wszystko.
By nam się udało.
Chcę do ciebie wrócić.
Cześć.
My się nie...
Twój brat umie skumać sytuację.
Dan, chłopak Noah.
URATUJ FERRISA
Fajna koszulka.
Tak. „Życie mija szybko”.
„Jeśli się nie zatrzymasz, żeby się nim ponapawać, łatwo je przegapić”.
To z filmu Wolny dzień Ferrisa Buellera.
Wiem.
Co za fiut.
To ten ze zdjęć?
To on, prawda?
No dobrze.
Cóż... to się nie uda.
Wróciliście do siebie?
Pocałuj mnie.
Zaczekaj.
Nie tu.
A tu.
I tu.
Nie rób mu krzywdy.
Ale każ mu odejść.
Cześć, jak leci?
Widziałeś moją dziewczynę?
Straciłeś ją, dymając jej najlepszą przyjaciółkę.
Dam ci tysiąc dolców, żebyś wrócił, skąd przyleciałeś.
Tysiąc pięćset?
Wpadła ci w oko, co?
Trochę to chore, co nie?
Ale chyba to wiesz.
Ona chyba też to wie.
I podoba się jej.
Tysiąc pięćset.
Zapłaciłbym dziesięć kafli, gnoju.
Zabierz go stąd.
Chętnie.
Mam niespodziankę.
Są tam części ciała?
Aż tak dobrze nie jest.
Nie.
Mam kominek i torbę pozerskich koszulek.
Zrób z nimi, co chcesz.
Nie wierzę.
- Co? - No dajesz.
Gotowy?
- Na trzy. - Wybacz.
- Tak. - Jeszcze raz.
- Ale się jara. - Pozbądź się tego.
- Pomyśl, że ma ją na sobie... - W ogień.
- Na trzy. - Już mi lepiej.
- Czujesz się lepiej? - Czuję...
- Dobra. - Następna.
- Zakładaj. - Nie, ty ją włóż.
Dobra, w porządku.
- Do ognia. - Żegnaj, Daniel.
Na zawsze.
KONIEC
Pa, pa.
Zostań tu. Przyniosę ich więcej.
LION: POSTAWIŁEM NA CIEBIE 20 KAFLI
WYSYŁAM ADRES WALKI
Raz, dwa. Tutaj.
Dobrze. Prawa.
Dobra. Łatwa kasa. Wporzo?
Uśmiechnijcie się.
Z czego się cieszysz?
Zarobię 20 tysi, jeśli dziś wygra.
Dwadzieścia tysięcy.
- Wszystko gra? - Tak.
Pomyślałam, że... Nieistotne.
Dajesz, Nick.
Gotowi?
Przybijcie. Start!
No dajesz, Nick.
Na Boga, stary.
Wstawaj.
Wstawaj!
Ej! Sędzia!
Jenna, muszę wyjść.
Co? Przecież wygrywa.
No śmiało!
Już nigdy nie zobaczy Maddie.
Masz się skupić.
- Co powiedziała? - Skup się.
Wspomniała coś o Maddie.
Dość.
Nie. Ej!
- Co? Nie. - Skończyłem.
Musisz to skończyć, Nick.
- Dość, brachu. - Nie.
Zapomnij o pieniądzach.
Dziesięć sekund.
Inaczej Ronnie będzie cię ścigał.
Proszę, nie masz wyboru.
Zawsze jest wybór.
- Leister! - Nick.
Nick.
A ten dokąd?
Dzwonisz po mamusię?
Nick.
Dokąd on idzie?
Dokąd?
Pierdol się!
Leister.
Ej!
Spójrz na mnie!
Nie psuj zabawy. Walka dopiero się zaczyna.
- O co chodzi? - Dosyć tego!
Wiem, że się nie boisz.
Ale powinieneś, bo cię dojadę.
Potem dojadę twoją rodzinę.
A potem twoich przyjaciół.
Jasne?
- Jasne. - Co?
Wszystko jasne.
Ronnie.
Biorę wóz w ramach rekompensaty.
Dzięki za brykę.
Kurna.
Odwiozę cię do domu.
Nick!
JENNA: NICK ODSTĄPIŁ OD WALKI
I RONNIE ZABRAŁ MU MCLARENA
Urodzinowe śniadanie.
Z przypalonym bekonem.
Twoje ulubione.
Tak sobie myślę.
Może polecisz na Ibizę ze znajomymi?
- Na weekend. - Byłoby super.
Dziękuję.
Noah też może?
Nick! Przestań, ale z ciebie...
Mam urodziny, bądź miła.
Słyszałam, co się stało podczas walki.
Postąpiłeś słusznie.
Dziękuję.
Zrobiłem to dla ciebie.
Serio? Nie.
Jak śmiesz?
Zgadniesz, co chcę na urodziny?
Lepszy gust muzyczny?
Lubisz moją muzykę.
- No nie wiem... - Lubisz.
Nowy kolor włosów?
Wiem, czego chcesz.
Miętówkę.
Właśnie umyłem zęby.
Wszyscy myślą, że rozmawiamy.
Tylko panuj nad emocjami.
A potrafię?
O kurczę.
Prawie poległaś na starcie.
Zamknij się.
Mam przestać?
- Bo mogę. - Nie.
Noah. Wychodzę.
Bawcie się dobrze.
Miłej niespodzianki, Nick.
Bądź dla niego miła, Noah.
Idę się szykować.
Nie.
- Owszem. - Nie.
Wszystkiego najlepszego.
Żeby to uczcić, nauczę cię prowadzić.
Wygrałaś jeden wyścig.
Panie przodem.
Jestem dżentelmenem.
Nie nadążasz?
Chcesz się zabawić?
Czekam.
No to uważaj.
Kurna.
Nadjeżdżam.
Nie strasz mnie dobrą zabawą.
Ten kombinezon, który masz na sobie?
Zapina się na całej długości?
Próbujesz mnie rozpraszać, ale nie uda ci się.
Dogonisz mnie tylko skrótem.
Jakim skrótem?
Pa!
Nagroda pocieszenia.
Nie wierzę.
Kupiłaś mi nowe auto.
„Nick, wszystkiego najlepszego”.
„Współczuję tematu fury”.
„Kiedyś kupisz sobie nową”.
„Noah”.
To była moja ulubiona bryka.
- Nie pójdziesz na policję? - Nie.
Mamy kodeks.
Coś w stylu o podziemnego kręgu?
Właśnie.
Kasjerka nigdy nie jadła tego batona.
Porażka, nie do wiary.
Podwójna porażka, bo ja też nie.
- Nie. - Żartuję.
Jadłem. Nie jestem kosmitą.
Boże.
Ratunku! O Boże!
- Jedź! - Na ziemię!
Jedź!
Do kurwy nędzy!
Prześpij się.
Nie rozumiem.
Ronnie zabrał ci wóz.
Coś tu nie gra.
Przepraszam.
Wszystko w porządku.
Jest całkiem miło.
Oznacza siłę.
Rozumiem, że jest kodeks,
ale kiedy komuś o tym powiemy?
Nigdy. Ja się zajmę Ronniem.
Będziesz z nim walczyć?
Już nie walczę.
Obiecuję.
Prześpijmy się.
Jutro rano lecimy.
Nie chcę się spóźnić.
Dziękuję.
- Nick i Noah są... - Napij się.
- Szok. - Dziękuję.
Piękne.
Noah wie, że ja wiem.
Nick nie wie, że ktoś wie,
- więc to wciąż... - OK.
Kotku, nie.
- Przesuń się. - Jeszcze raz. No już.
Tak!
- Proszę. - Ładne. Dziękuję.
- Przytulnie tu. - Bardzo.
Wskoczyłbym pomiędzy was.
- Zdrówko! - Ibiza!
Zaszalejmy.
Chodźmy na skutery wodne.
Jesteś uzależniona od adrenaliny.
Chcę posiedzieć dziesięć minut. Pochillować.
Idę popływać.
Dobra.
Mam iść z tobą?
Nie musisz, ale byłoby fajnie.
Śmiało.
- Zabaw się. - Dobra.
- Tak. - Kocham cię.
- Buziak?
No to opowiadaj.
- O czym? - Co jest z tobą i Noah?
Dawaj.
Nie ma mnie i Noah.
Problem w tym, że nie wiem,
czy okłamujesz mnie, czy siebie.
No mów.
Dobra.
Ale powiedzmy, że chodziło o mnie i o nią.
Czujesz, jaki się zrobi bałagan?
Osobiście lubię bałagan.
Takie jest życie.
Masz tylko jedno.
Rób to, co cię uszczęśliwia.
I bez względu na wszystko cię wspieram.
Łapiesz?
Łapię.
Ale teraz... bawmy się.
Bawmy się. Chcę ci kupić piña coladę.
- Chodźmy. - No już.
Dajesz!
- Śmiało. - Wracam. Nie.
Ibiza!
Wszystko gra?
Tak.
Co zrobimy z Ronniem?
Podobno nas szuka. Jaki jest plan?
Nie wiem.
- Co to znaczy? - Już nie walczę.
To nie są żarty.
Numer, jaki odwaliłeś, sporo nas kosztował.
Mnie osobiście.
Musisz z nim walczyć.
I dać mu wygrać.
Albo zawsze będziemy oglądać się za siebie.
Chyba nie mam wyboru.
No jasne.
Nie. Nie jesteśmy parą.
Nick!
Zabieraj łapy.
Nick, co to było?
To jakaś menda. Cały czas ją obmacywał.
- Radziła sobie. - Bicie go było słuszne?
Tak. Poczułem się lepiej.
I tyle, co? Wszystko kręci się wokół ciebie.
Zobaczę, czy nic mu nie jest.
- Nie rób tego. - Nick.
Skarbie, wejdź do środka.
- Przepraszam. - Idziemy.
Nie chciałem.
Nie mogę tak dłużej, przez ciebie.
Bo utożsamiasz to, przed czym uciekam.
Wiesz, że nigdy bym cię nie skrzywdził.
Już to zrobiłeś.
Chodź, skarbie.
Noah.
Dobra, spadamy na chatę.
Nicka znam od dawna.
Czasem bywa porywczy,
ale w głębi duszy to dobry gość.
I dobry przyjaciel.
Nie skreślaj go od razu.
Dziwnie okazuje uczucia.
Jesteśmy na imprezie.
Napij się.
- Elegancki melanż. - Ileż można czekać?
Kto je zaprosił?
Giles.
Od jej przyjazdu Nick jest nieobecny.
Jest ładna.
Poważnie?
Jest irytująca.
Mogłaby się ulotnić.
To twoja impreza.
Może trzeba jej dać nauczkę.
Noah, nie musisz tam czekać.
Na ostatnim piętrze jest łazienka.
- No chodź. - Dzięki.
Teraz!
Poważnie?
Nie! To nie jest zabawne!
Dziewczyny!
Serio?
Kurna.
Poszukam Nicka.
Anna!
Ale ubaw.
Cholera!
OK.
- W porządku. - Tak?
- Jest super. - Ładnie wyglądasz.
- Pięknie dziś wyglądasz. - Ty też.
Widzieliście Noah?
Chyba poszła do łazienki.
Hejka.
Napijesz się ze mną?
- Dobra. - Tędy.
Na pomoc!
Wpadnij do Zamku Bovey w weekend.
Będzie tam cała ekipa.
Od miesięcy nie polowaliśmy.
Zawsze jest tak wesoło.
Jasne, może.
Co z tobą?
W ogóle się nie odzywasz.
Dziwię się, że w ogóle przyszedłeś.
Byłem zajęty.
Jasne.
Poszukam Noah.
Daj siostrze odetchnąć.
Od jej przyjazdu dziwnie się zachowujesz.
Słyszałam paskudne plotki.
Oby nie dotarły do twojego ojca.
Właśnie coś zrozumiałem.
Nie znoszę cię.
Zdobądź jego numer.
Zostaw mnie, kobieto.
Czemu nie jest z Anną?
Boże, szuka Noah.
Masakra. Nic nie mów.
- Pomocy! - Co zrobiłyście?
Noah!
Jesteś jak twoja matka.
Noah, to ja.
Daj ten cholerny klucz!
To ja.
Jestem tu sam.
To ja.
Jestem przy tobie.
Gdy był trzeźwy, był dobrym ojcem.
Wyścigi były naszą zajawką.
Ale jego picie się pogorszyło i uzależnił się od oksykodonu.
Kiedy poznałam twoją mamę, pomyślałam,
że gdyby mój tata poprosił o pomoc,
jak twoja mama, może byłoby inaczej.
Wcześniej mnie nie skrzywdził.
Pół roku później zeznawałam przeciwko niemu w sądzie.
Wsadziłam tatę do więzienia.
Spójrz na mnie.
To nie twoja wina.
Rozumiesz?
To nie twoja wina.
To zły człowiek.
W połowie jestem jak on.
Nie jesteście tacy sami.
Już dobrze.
Jestem twarda.
Wiem.
Wiesz, czego teraz chcę?
Ciebie.
- Cześć. - Wszystko gra?
Tak, muszę jechać, ale niedługo wrócę.
Dziś mecz Maddie. Mama pozwoliła mi ją zabrać.
- Będę tu. - Dobrze.
- Wracaj do łóżka. - Dobrze.
- Bądź cicho. - OK.
Jasne?
Może ktoś próbował się włamać.
Jakiś facet rozglądał się po posesji.
Ktoś mieszka w pobliżu Travisa?
Za wcześnie na telefon? Wyjdę na desperata?
Tak.
Nie, w porządku.
A ty jak się masz?
Prawie nie spałeś.
Było dobrze.
Była okazja pogadać z mamą o tym, o czym mówiłaś.
O tym, dlaczego odeszła i...
że może to było dla niej dobre.
Sam nie wiem.
Może tak.
Ale ja to widzę inaczej.
Jestem z ciebie dumna.
No.
Spodziewałem się: „A nie mówiłam?”.
Nie. Spoko.
- Pogadamy później. - Dobra.
Pa, pa.
Cieszę się, że tu przyjechałyśmy.
Miałaś rację.
Lion?
Słyszysz mnie?
Nic ci nie będzie.
Wyłączyli system zabezpieczeń garażu.
Lion, gdzie on jest? Tam?
- Jest tam. - Co się stało?
Nic mu nie jest.
Ostrzegał cię. Nie słuchałeś.
- Muszę go zobaczyć. - Przykro mi.
- Jesteś jego dziewczyną? - Tak.
- Usiądź. - Wszystko OK?
- Muszę ci coś powiedzieć. - Nie teraz.
- To ważne. - Nie teraz.
Ochrona zabiera Ellę i Noah na kilka dni do hotelu.
Tu nie jest niebezpiecznie.
- Tato, porozmawiamy? - Musimy.
To detektyw Sato.
To coś poważniejszego, niż wam się wydaje.
Tędy.
Wiem, że się o niego martwisz. Ja też.
Ale... ratownicy mówili, że nic mu nie będzie.
Powinniśmy tu zostać i spróbować się odprężyć.
Popływajmy, potem łaźnia parowa i sauna?
To właściwa kolejność?
Noah... Wszystko się ułoży.
William rozmawiał z policją.
- Mamy ochronę... - Wiem, ale...
Czekam na wieści.
Spotkajmy się na dole.
To Ronnie Burns.
Zabrał mi McLarena, gdy odmówiłem walki.
Rozwalił mi samochód.
Pobił Liona.
Groził, że skrzywdzi moich przyjaciół, jeśli nie stanę do walki.
Uważamy, że atak na Liona zaplanował ojciec Noah.
Travis MacKay.
Że co?
Zwolnili go i jest w Anglii.
Co? Nie.
Nie, to Ronnie Burns, znacie go.
Tak, znamy.
Pracuje dla ojca Noah, Travisa MacKay'a.
To ojciec Noah?
Już go widziałem.
Był na walce i na stacji benzynowej.
Jest bardzo groźny.
Cztery lata temu zaatakował Noah.
To stąd ma bliznę.
Wyszedł parę tygodni temu i naruszył warunki zwolnienia.
Używa skradzionego paszportu.
I zatrudnił Ronniego?
Zgadza się.
- Czego chcą? - Zapewne pieniędzy.
Co kombinują?
Nick.
Noah.
Gdy zaatakowali nas na stacji, atak był od strony Noah.
Myślałem, że chcą mnie, ale myliłem się.
Podrzucili tu Liona, by nas nastraszyć.
Wykurzyli nas celowo.
Zrobiliśmy to, co chcieli.
Zadzwonię do niej.
Cześć, Noah.
Wcisnę się jeszcze?
Dzięki.
Na które jedziemy?
Wina jedzie w dół.
Chyba lubisz niespodzianki.
Bo ja je uwielbiam.
Cześć, mała.
No idź do tatusia.
Uwaga: porwanie.
Zaginęła osiemnastoletnia kobieta.
Sprawdzamy hotel.
Nie, siedzicie tu.
- Jest was pięcioro. - Uspokój się.
- A jej nadal nie ma! - Robimy swoje.
NIEZNANY NUMER
Musisz odebrać.
William Leister.
Rozmawiam z Travisem?
Zgadza się.
Chcę rozmawiać z Noah.
Tak pomyślałem.
Nick.
- Nick, pomóż! - Noah.
- Pomocy. - Mów, gdzie jesteś.
Znajdę cię.
Proszę.
Czego chcesz?
Miliona.
Prześlij tę kwotę na to konto.
NIEZNANY NUMER 28-06-42 26031993
Wiem, że masz taką sumę.
Załatwię to.
- Proszę, nie rób jej krzywdy. - Masz godzinę.
Wyślij forsę, to nic jej nie będzie.
- Dla Noah chcę jak najlepiej. - Tato!
Pomocy...
Rozłączył się.
Miałeś nie palić tego gówna.
Nie służy ci.
- Tato, mam coś. - Nick, gdzie jesteś?
Ronnie ma mojego McLarena, ma nadajnik.
Jeśli znajdę wóz, znajdę i jego.
A wtedy znajdę Noah.
- Powiem policji... - Szlag!
Wyślę adres. Niech policja tam jedzie.
Cześć, Noah.
Jak leci, skarbie?
W porządku?
Jak wiesz, plan jest dobry. Wymienią cię za gotówkę.
Łatwizna.
Ale zdradzę ci sekrecik.
Nie interesuje mnie forsa.
Chcę oskubać bogatych. Ale...
Mój plan jest taki.
Zdradzę ci go,
bo myślę, że się zgodzimy.
Ja w pierdlu harowałem,
a Nick dostaje wszystko na tacy. To jest fair?
Nick uważa się za bohatera. A co robią bohaterowie?
Właśnie.
Ratują panienkę.
Jesteś idealną przynętą.
Boże, Nickowi będzie smutno.
Że się z tobą nie pożegnał.
Co za tragedia.
Naprawdę myślałaś, że dam Nickowi odejść bez walki?
Gdzie byłeś?
Sprawdzałem, czy jest bezpieczna.
Nie rozmawiaj z nią.
Nic jej nie mówiłem.
Cholera.
Mamy gościa.
Jakiego?
Przyprowadź ją.
- Ilu ich jest? - Tylko Nick.
Gliny zaraz będą.
Musimy wiać.
Póki mamy Noah, to dadzą nam forsę.
- Czekaj! - Ruchy!
Jeśli się zgodzisz, zajmę się Nickiem.
Weź go.
Brytyjska produkcja.
Za mną.
Cześć, Nicky. Kopę lat.
Gdzie Noah?
Czas na nas, mała.
Mów, gdzie ona jest!
Tylko tego chciałem.
Sam na sam z tobą.
Tato! Nie!
I kto jest lepszy?
To wszystko przez ciebie!
A teraz jest tam ze swoim podłym tatusiem.
A to wszystko przez ciebie!
Noah!
- Nick! - Wsiadaj!
Nick!
Nie podchodź! Nie żartuję, dzieciaku.
Jedź.
No już!
Noah, już jadę.
Jebany Ronnie...
Zgub go.
Zwolnij, Noah.
Młody się nie poddaje.
- Kurna! - Tato, nie! Nick!
Pozbądź się go albo go zabiję.
- Jazda! - Z drogi!
Czujesz to?
Wiem, że tak.
Jestem inna niż ty.
Spadaj, Nick.
Wiedziałem, że zgarnę za ciebie szmal.
- Co? - No tak.
Chcę tylko forsy.
Uwaga!
- Szybciej! - Jadę.
Spokojnie!
- Bardziej w prawo! - OK!
Noah, to ma być skrót?
Chyba go zgubiliśmy! Jedź!
No dalej.
Śmiało!
Dobra.
Nick!
Wysiadaj!
Wyłaź!
Nick!
Rusz się, a strzelę!
Nick!
Cofnijcie się!
Puśćcie mnie, bo ją zastrzelę!
Policja!
To koniec.
Podejrzany zlikwidowany! Obserwować.
Spójrz na mnie!
O Boże. Trzymaj się.
Nie, nic ci nie jest.
O nie...
Już dobrze.
Nic ci nie będzie.
Niech ktoś nam pomoże!
Już dobrze.
Nie wierzyłam w happy endy.
Londyn miał być nowym początkiem.
A stał się końcem.
Końcem mojego bólu.
I obwiniania się za cudze błędy.
Byłam zraniona, zanim poznałam Nicka.
A ci, którzy są zranieni, uzdrawiają się nawzajem.
Byliśmy ze sobą związani na wieki.
Tej więzi nic nie zerwie.
Może to nie happy end...
ale nasza historia jeszcze trwa.
SZEŚĆ TYGODNI PÓŹNIEJ
Co tam? W porządku?
Noah, twoja matka blefuje. Widzisz te oczy.
- Nie wygrasz. - Blefiara.
To dla was.
- Dzięki, skarbie. - Dzięki.
- Otworzysz mi?
- Poszło. - Tak.
Heja.
Dlatego trzeba doceniać słońce, dopóki świeci!
Szybciej!
Nie jesteśmy z cukru, prawda?
Robimy to?
Czułem zmianę pogody.
Chodźmy się wysuszyć.
- Gdzie Nick i Noah? - Nie wiem.
Spójrz na siebie.
Wiem, że się dogadują, ale nie sądzisz, że są...
Nie. Nie sądzę.
Nie.
Bo w przeciwnym razie...
Mielibyśmy duży problem.
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska