Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
CORNELL ÜNİVERSİTESİ ANNA DE LA VEGA
İngiltere'de ilk sabahımda
Weehawken, New Jersey'li bilmiş bir hatunla konuşmak için
bunca yolu tepmedim.
Bakın. Bu bina...
Adamı görmezden gelin. O değil, bu! Arkadaki binaya bakın...
İşte kızım orada okuyacak.
Bill Clinton da Oxford'da okudu.
Hem de okulu bitirdiğinde Goldman Sachs'ta işi garanti.
Oxford mezunları diğer mezunlardan %25 fazla kazanıyor.
Google'da Oxford'u aratmak daha kolay anne.
İşte geldi!
- Seni özleyeceğiz Anna. - Göz açıp kapayana dek döneceğim.
Düşünsenize.
Muhteşem İngiltere.
Gerçi çok yağmurluymuş diyorlar.
OXFORD AŞKIM
Şair Henry David Thoreau
kendi deyimiyle "bilinçli yaşamak" için ormana gittiğini söyler.
Planlı bir hayat sürme fikrinden ilham alarak
çok çalıştım, en iyi dereceyle mezun oldum,
Wall Street'te bir iş buldum ama erteleyip
Oxford Üniversitesi'nde Viktorya dönemi şiiri okumak için
kendime bir yıl ayırdım.
Hayalimi yaşamak için bir yıl.
Her şey plana uygun gidiyordu.
Ta ki plandan sapana kadar.
Peki.
Güzelliğin solacak, benim sana ilgim de öyle.
Merhaba.
- Ben Anna de la Vega. - O kim be?
Bir Amerikalı. Yüzü şahane. Ayakkabıları rezalet.
CLARENDON BİNASI
Öküz!
- Çok mu yağmurlu? - Pek sayılmaz.
Merhaba. Balık ve patates kızartması alabilir miyim lütfen?
- Mezgit mi? - Meze mi? Hayır. Balık.
Evet, mezgit. Ya da morina. Ya da saveloy.
Ben sizi... Ben... Sadece... Balık ve patates kızartması?
- Büyük mü? - Büyük! Evet!
- 8.50 paunt. Beş dakika. - Harika.
CODLEIAN BALIK VE PATATES KIZARTMASI
- Jamie, bu Oxford'un en iyi yemeği değil. - İlk üçte. Merhaba dostum.
İki büyük morina, bezelye püresi,
soğan turşusu ve patates kızartması lütfen.
Patates kızartması mı? Yemen doğru mu?
Haklısın. Bir anlık zevk için popoyu büyütmeyelim, değil mi?
İki ekstra büyük patates olsun lütfen.
Hanımefendiyi dinlemeyin. Henüz bilinçli yaşamayı öğrenemedi.
Yiyemeyeceğini ben söylemiyorum...
Ne yapıyorsun?
- Tanrım, saklanıyor musun? - Hayır. İnatçı bağcığımla boğuşuyorum.
Jessica Borne'dan saklanıyorsun.
Kalbini kırdığın onca kadından sonra evden çıkabilmen bile hayret verici.
Zaten gitti. Muhtemelen arabanı tanımıştır.
Muhtemelen. Nadir arabaların dezavantajı. Göze çarpıyor.
Bond'un hatası da oydu. Ford Focus kullanmalıydı.
Aman Tanrım. Sen!
Ben mi?
Evet, şen şu öküzsün. Beni arabanla ıslattın.
Şey, ben... Sıçtım!
Balık ve patates canım.
Cidden çok üzgünüm!
Gerçekten.
Evet, ben de.
- Hey! - Hayır!
O burada! Senden saklanıyor.
Hayır.
- Jessica'cığım, merhaba. - İyi misin Jessica?
Oxford Üniversitesi'ne hoş geldiniz.
Yüzlerce yıldır var olan bu kurum,
bu yılların her birinde
yeni bir grup genci ağırladı.
Büyük liderler, büyük bilimsel beyinler, edebiyatta öncüler,
hepsi de huzurunuzdaki bu kapılardan geçti.
Burada katıldığınız partileri, edindiğiniz arkadaşları unutacaksınız
ama öğrendiklerinizi ve okuduklarınızı asla unutmayacaksınız.
Buradaki vaktiniz çok kıymetli. Göz açıp kapayıncaya dek geçecek.
Değerlendirin.
Merak etme, zamanında geldin.
Doğru, evet. Ben sadece... Şeydeydim de...
- Ben Maggie Timbs. - Merhaba, ben Anna de la Vega.
- Amerikalı mısın? - Evet. Queens, New York'tan.
Günaydın. Ben geldim.
- Charlie! Yazın nasıl geçti? - Aşksız.
Adonis tipli kürekçinin peşindeydim, buğulu gözlü, sert kaslı...
Bu Anna.
- Selam yeni kız. - Tanışmıştık.
Komşun. Ayakkabıma rezalet dedin.
Senin gibi sempatik biri nasıl aşksız kaldı?
Aşksız dedim canım, sekssiz değil.
Harika gülümsemen o ayakkabıları telafi ediyor.
Herkese merhaba.
Tanrım, bu Profesör Styan. Kahramanım.
Buraya gelme sebebim o.
Maalesef haberler kötü. Yüksek lisans bölüm başkanı oldum.
Yani en azından bu dönem dersinize giremeyecek kadar önemliyim.
Vekilim çok iyi.
Hatta sinir bozucu derecede zeki doktora öğrencim.
Notları ben vereceğim, derse o girecek. Benim için en iyisi.
Gençlerin emeğini sömürüyor değilim. Gerçekten öğretmek istiyor. Kendi kaşındı.
Öyle yani. O zaman görüşürüz arkadaşlar.
- Sana devrediyorum Jamie. - Teşekkürler.
Merhaba.
Tanrım, şaka olmalı bu.
Resmen taş gibiymiş.
Bu ilk dersim olduğu için
size bir rüşvet teklif ederek açılış yapayım dedim.
Bu...
Kocaman bir pasta.
Yani...
Buyurun.
Pastaya gerek yoktu, onu yerdim.
Evet.
Beş yıl önce şu an oturduğunuz yerde oturuyordum.
Profesör Styan gelince kendi kendime düşündüm,
"Önümüzdeki birkaç ay beni sıkıntıdan öldürecek kadın bu demek."
Merhaba. Sen osun.
- Merhaba. - Merhaba.
Hanımlar ve beyler,
bu öğrencimiz çok uzaklardan gelmiş, şeyden...
- New York. - New York, New York. Hoş geldiniz.
Pasta yemediğinizi fark ettim. Sizi rahat ettirmeliyiz.
New York'ta her şey daha büyük derler.
Aslında o Teksas.
Fark etmez.
- İstemem, sağ olun. - İstemiyorsunuz.
- Hayır. - Peki. Evet.
Bunu kendi üniversite mutfağımızda Bayan Mackenzie yaptı,
yani üniversiteye, buradaki herkese, tüm Oxford'a hakaret...
- Yiyeyim. - Zorlamak istemem.
- Biraz... - Ama istiyorum.
- Biliyorum ama... - Israr ediyorum.
Çok lezzetli.
Güzel. Şiire gelelim.
Şiir severdim
ama Viktorya dönemi şiiri babama göre derdim.
Yabancı savaşların görkemini öven silindir şapkalı yaşlı adamlar
dünyanın en heyecan verici şeyi olmayabilir
ama kırk yıl düşünsem
Viktorya dönemi eserlerinde
böylesine bir umutsuzluk,
dehşet, güzellik, bilgelik ve şehvet bulacağım aklıma gelmezdi.
Sakıncası yoksa bize bu şiiri okursanız çok sevinirim.
Bir Amerikalı yazmış.
Bence orijinal tonunda dinlemek hepimizin hoşuna gidecektir.
"Mumum yanar iki ucundan da
Belki bu geceyi çıkarmaz
Ey dostlarım, düşmanlarım
Çok güzel bir ışık verir ama."
Teşekkürler.
Edna St. Vincent Millay'dendi.
Birçok farklı şekilde yorumlanır ama kendi fikrimi söyleyeyim.
Bence demek istediği,
doyasıya yaşanmış bir hayatın bedeli ağır olsa bile
buna sonuna kadar değer.
Hiçbir şey kalıcı değildir.
Tutkularımız, aşklarımız ve hayatlarımız
geçici olabilir
ama şansımız varken onları dolu dolu yaşarsak
gerçekten yaşamış sayılırız.
Şiir öğretilebilir ama aslında denenmelidir.
Sınanmalıdır, içine girilmelidir.
Başlayın. Bırakın hayatınızı değiştirsin.
Yani sözün kısası, size dersimde tek bir şey öğretmeye çalışacağım.
Ne olduğunu tahmin eden?
Pasta yemek mi?
Her fırsatta.
E-postayla gönderin, özel ders saati ayarlayalım.
Konuşabilir miyiz?
Amerikalı master öğrencim sensin demek.
Ama dersine geldiğim profesör siz değilsiniz.
Evet ama sadece Profesör Styan'ın üşendiği zamanlarda yerine bakacağım.
Tembeldir. Hayal kırıklığı oldu, üzgünüm.
Hayal kırıklığı oldu.
Geçen gün...
- Normalde patatesçilerde saklanmam. - Arabayla insanları ıslatmazsınız da.
Korkunç bir hataydı.
Gerçekten doğaçlama ıslak tişört yarışması başlatma gibi bir niyetim yoktu.
Ama sen kazanırdın.
Islak tişört yarışması da nereden çıktı? Hiç gitmedim.
Elbette.
Bir kere...
Aslında çok olgunumdur.
Gerçekten çok rahatlatıcı.
- Ben de öyleyim. - Tebrikler Profesör Davenport.
- İlk dersin. - Pasta ister misin?
Tabii ki hayır., Beni ne zaman pasta yerken gördün?
Doğum günümde.
Anna!
- Hey. - İlk günden hocayla flört ha?
- Ne? Hayır! Ben... - Hayır, bayıldım.
- Bisikletin var mı? - Hayır.
Oxford'da bisikletsiz olmaz.
Hadi, atla. Tanıdığım birine götüreceğim.
- Güvenli mi? - Hiç sanmam.
Değil.
- Peşinden gelirim. - Umarım hızlısındır.
İyi şanslar.
Maggie!
Geliyorum!
Aman be! Tanrım, yine mi?
Merhaba Tom. İyi misin?
Hargreaves'in sağlık kitabı metatarsal kemiğime düştü.
Yazık. İroniye bak.
Bu Anna. Amerika'dan gelmiş.
Anna, kaderimizde ne var? Aşk mı dostluk mu?
- Dostluk. - Emin misin?
- Eminim. - Yüzde 100 mü?
- Dostluk. - Vay be.
Soğuk. En iyiler hep en zalimlerdir, değil mi Mags?
- Hep değil. - Girin.
- Ödünç verdiğim kitabı... - Hayır!
Vay be.
İşte burada.
Düşes.
Tamam. Vay be. Tam İngiliz tarzı.
- Bu iyi bir şey mi? - Evet.
İngiliz tarzı arıyorsan mükemmel bir gece eğlencesi var.
Naked Attraction'a hoş geldiniz. Malı mülkü ortaya seren flört programı.
Komik. Klasik. Tabuları yıkıyor.
Haklı. Naked Attraction tabuları yıkıyor.
Hayır. Elizabeth Barrett Browning'den "Bir Erkeğin Beklentileri". Dinleyin.
"Bana göstermek istersen sevgili Kadın aşkı masal değilmiş diye
Ben de seni severim altı ay Bir erkeğin yapabildiğince."
Nesi tabu yıkıyor?
Fahişe ruhlu çocuksu erkekleri ta 1800'lerde eleştirmiş.
Dâhice. Tam Profesör Davenport'luk. Gidip göndereceğim.
Amma da hevesli. Daha penisler görünmeden gitti.
İşte göründüler.
- Rica ederim, git artık. - İyi! Gelsen iyi olur. Duydun mu?
Pardon.
- Sonra gelirim. - Hayır. Gel. Otur.
Makalen hakkında sen ne düşünüyorsun?
Bence tespitlerim, gözlemlerim ve analizlerim iyiydi.
Siz çalışmamı nasıl buldunuz?
Tam da bir çalışma gibiydi.
Süfrajetleri, feminizmin doğuşunu ve Salem cadı avlarını
3.000 kelimeyle incelemeyi başarmışsın.
Olağanüstü bir başarı. Verilen ödev dışında her şeyi yapmışsın.
Peki o zaman. Gidip biraz daha üzerinde çalışayım.
Dur, hayır.
Çok özür dilerim.
Baştan başlayalım lütfen. Çok özür dilerim.
Tuhaf bir sabah.
Kitaptaki tüm şiirler içinde neden bunu seçtin?
Erkeklere dair bir gerçeğe değiniyor.
Sence erkekler kadınları sadece altı ay mı sevebilir?
Bazıları öyle, evet.
Peki ya o süre boyunca yürekten severlerse?
Sence her şey sonsuza dek sürerse mi anlamlı olur?
Elbette.
Bence bana dair olduğunu düşündüğün için bu şiiri seçtin.
Hayal kırıklığı oldu
çünkü ben sana dair bir şey öğrenmek isterdim.
Farklı bir şiir seçmeni istiyorum. Sana hitap eden ilk şiiri.
Buldun mu?
Harika.
"Ah aşkım, gel birbirimize sadık olalım
Çünkü dünya Önümüzde bir hayaller ülkesi gibi uzanıyor
Çok çeşitli, çok güzel, çok yeni."
"Ama aslında ne neşe Ne aşk ne ışık var onda."
"Ne kesinlik ne huzur ne acıya çare
Sanki duruyoruz karanlık bir düzlükte."
"Mücadele ve kaçışlarla dolu Allak bullak çığlıkların çınladığı."
"Cahil orduların geceleyin çarpıştığı."
Şimdi düşünmeden cevap ver, Matthew Arnold ne demek istiyor?
Bence hayatın gerçeği, zor olması. Ama en azından birbirimize sahibiz.
Etkilendim. Viktorya döneminin en karamsar şiirinde umut bulabildin.
Hakkımda bir şey öğrendiniz.
- Jamie, babandan bir telefon... - Tanrım!
- Hayır, benim hatamdı. - Çok özür dilerim.
- Selam Cecelia. Biz de bitiriyorduk. - Selam. Evet.
- Teşekkürler. - Teşekkürler. Evet.
- Derste görüşürüz. Affedersin. - Tamam.
Anna.
Hiç pub'a gitmediğini öğrendik.
- Doğru. - Ayıptır. Ayakkabını giyip bizi takip et.
Hayır, onları değil.
- Pub, kilise gibidir. - Ama onu kutsal sayar, aksatmadan gideriz.
Yeni arkadaşımız Anna'ya,
kendisi 929 yıllık bir eğitim kurumu için 5.500 kilometre yol tepti. Şerefe.
- Şerefe! - Dikin kafaya!
Of, çok kaşındırıyor. Tut şunu.
- Bir türlü çıkmıyor. - İlk kez mi kazak giyiyorsun?
Tom hakkında konuşalım mı?
- Tamam, hoşlanıyor musun? - Hayır, sen hoşlanıyorsun.
Evet ya, köpek gibi.
- Köpek gibi mi? - Hayır, iyi anlamda, tatlı yani.
Herkese merhaba.
Oxford'da olmandan herkes çok heyecanlı. Değişik geldin.
Seni cazip bekârlarla tanıştırayım. Sevgilin yok herhâlde.
Gel hadi.
Oxford'lu erkekler çok parlak zekâlıdır.
- Yanlış anladın. - Hayır, seni çok iyi anlıyorum.
Tüm Amerikalılar aptaldır diyorsun.
Hayır! Haddini bilmez ve safsınız.
Bunu çok sevimli buluyorum.
Hangi konuda feci derecede safmışız bakalım?
Küçük şeyler.
Coğrafya, dünya tarihi,
silah kültürünüz,
diğer ülkeler üzerindeki etkiniz, cehaleti inatla yüceltmeniz.
Ian, sarhoşsun. Eve git.
İroni ve alaycılığı anlama konusundaki mutlak beceriksizliğiniz.
Evet. Bu doğru.
Belki sen bana ironiyi öğretebilirsin.
- Eminim harika bir öğretmensindir. - Öyleyim doğrusu.
Sana yardım edebilirim sanırım.
Maggs, ben lavaboya gidiyorum.
Tuvalete.
- Tuvalete. - Seni faka bastırdı dostum.
Hey, Bayan Meksika.
Bayan Çeşitlilik Kotası.
Ne diyeceksen de.
Kota doldurmak için buraya alındığını biliyoruz.
Bana bir içki ısmarlarsan
bunu çok daha hak eden birinin yerini aldığın için seni affederim.
Benimkini paylaşmaya ne dersin?
Maggs, ben gidiyorum. Burası benim tarzım değil.
Hey. Yapma.
Kurtarılmaya ihtiyacım yok, sağ ol.
Tabii, zaten çok korkutucusun. Açıkçası ben onu kurtarıyordum.
Eve bırakayım mı?
Oxford'un zalim sokaklarıyla başa çıkarım.
O kadar emin olma. Çörtenler özellikle geceleri hırçınlaşır.
Amerikalıları yiyorlar.
Ya hadsiz sorular sorup onları kaçırırsam?
Evet, çok işe yarar. İngilizler için bu kriptonit gibidir.
Çörtenler için bile.
Seni kızlar hareminden uzaklaştırmak istemem.
Harem kızları sabırlı olmalarıyla meşhurdur.
Gidelim mi?
En azından pub'a ilk gidişim unutulmaz oldu.
İngiliz pub'ına ilk gidişin miydi?
Kabul edilemez.
Anna, neden Oxford'u seçtin?
Kütüphane fetişim var.
Peki.
Kitaplarla çevrili olmayı seviyorum.
Dünyanın en güzel kokusu eski kitap kokusu bence.
On yaşındayken Philip Pullman'ın tüm romanlarını okudum.
Çok eski, büyülü bir şehirde dolaşan genç kızın hikâyesini unutamadım.
Günün birinde, bir şekilde
o tozlu kitapların ve ilk baskıların arasında oturmaya karar verdim.
Buraya gelmeyi 10 yaşında mı planladın?
On buçuğu geçmiştim diyelim.
İyi o zaman. Harika.
Ailem bana hep her şeyi yapabileceğimi söylerdi,
o yüzden denememek aklımın ucundan bile geçmedi.
Gurur duyuyorlardır.
Döndüğümde Goldman Sachs'te bir finansal analistlik işini
garantilediğim için daha gururlular.
Peki...
Hiç bilmeyen biri için, analist ne iş yapar?
Çoğunlukla araştırma. Şirketleri, hesaplarını araştırıp
bu bilgileri kurumsal müşteriler için rapor hâline getirmek.
Çok ilginç bir işe benziyor.
Ne yaparsın, herkes öğretmen maaşıyla vintage araba alamıyor.
Tuhaf. 10 yaşındaki o hayalperest kıza ne olduğunu merak ettim.
Yeni bir hayal buldu.
Para derdi olmayacak kadar para kazanmak.
Para her sorunu çözemez.
Sadece zenginlerin diyeceği bir şey.
Benim bir güvencem yok. Yani üniversite, Oxford, Goldman, nokta.
- Her şeyi planlamışsın. - Planlamak lazım, değil mi?
Bilinçli yaşamak istiyorsan.
Bence hayat bir şekilde en iyi planları bile raydan çıkarabilir.
Öyle mi?
Ayrıca bence
hayatın en güzel anları en darmadağın olanlardır.
Bu noktaya plansız nasıl geldin? Dur tahmin edeyim.
Özel okul,
özel öğretmenler, Eton, Oxford.
- Özel öğretmen gerektiğini nereden bildin? - "Öğretmenler."
Bütün gece karaoke. Hadi şarkı söyleyelim!
Daha iyi mi söylersin?
Daha iyi söyleyebileceğimden gayet eminim, evet.
- Şarkı söyler misiniz Profesör Davenport? - Bir gruptaydım.
Adı "Bakteri Taşkını" idi.
İki kez konser verdik, önemliydik yani. En azından buralarda.
Sana içki ısmarlarsam hayranın mı sayılırım?
Evet, sanırım öyle.
İki içki geliyor.
Pekâlâ, çok kötüydü.
Teşekkürler.
Sırada Coldplay'dan "Yellow"u söyleyecek olan
Jamie Davenport!
- Ne? - Neredesin Jamie?
Pardon ama ne yaptın sen Anna?
- Üçüncü konserini ayarladım. - Anna, diğer ikisinde 12 yaşındaydım.
- Jamie sen misin? - Pratik için zamanın bolmuş.
- Bas gitaristtim. - O zaman iyi şanslar.
Neredesin Jamie?
Jamie!
- Hayır Anna, cidden. Lütfen, bak... - Jamie!
Jamie!
Utanma!
- Hayır. - Bu şarkıyı hiç duydun mu?
Vay be.
Bence yaptığın şeylerden asla pişman olmamalısın.
Sadece yapmadıklarından pişman olmalısın.
Evet ama o karaokeden pişman olmalısın.
Pardon ama pişman olduğum tek şey peşinden Celine Dion söylememekti.
Burada gelenektir, karaokeden sonra yemek yemen gerekir.
Seni gerçek bir Oxford kurumuyla tanıştırmak üzereyim.
Fil bacağı mı o?
Buyurun.
Teşekkürler.
Güven bana.
Güzelmiş.
Çok güzelmiş.
- Arkadaşım. - Sağ ol Dimitri.
- Çok güzel. - Biliyorum.
Tamam, sıra sende.
Tamam, üstat iş başında.
- Hadi. - Hazır mısın?
- Olamaz. - Eyvah, peçete lazım.
- Hayır, değil. - Evet, lazım.
Diren. Darmadağın anlar işte bunlar.
Hadi.
- Çok güzel. - Çok güzel, değil mi?
Oxford dilek listemde kesinlikle kötü karaoke ve kebap yoktu
ama...
Çok iyi vakit geçirdim.
Peki...
Çay ve atıştırmalık için yukarı gelmek ister misin?
Gelmesem daha iyi.
İyi geceler Anna.
Kendini küçük düşürmüşsün ama mecburen unutacaksın.
Hepimiz bunu yaşadık.
- Sen yaşadın mı? - Yok canım. Lafın gelişi.
Jamie Davenport seni reddetmiş olabilir ama bununla ilgi odağı olacağın kesin.
- Yoksa Ruth Bader Ginsburg olacaktım. - 60'ların seksi Ruth Bader'ı mı?
Hayır.
Bu mükemmel.
Amerikanvari. Güçlü.
Akıllarını başlarından alacaksın.
Sağ ol. Sen de harika bir Drakula olmuşsun.
Drakula mı? Anthony Bridgerton. Yapma!
Kostümlü parti değil miymiş?
Merhaba Wonder Woman. Beni şu heriften kurtar.
Tipin değil mi?
Buraya moleküler biyoloji konuşmaya gelmedim.
İçki ısmarlasam? Lord Bridgerton kızmazsa.
Kesinlikle iznim var.
Bu nasıl Cadılar Bayramı, anlamadım.
Bu ülkede kimse çaba göstermez mi?
Aşk olsun!
Sen hariç. Çok tuhaf ve şahanesin.
Sen de insan ırkının sürtük kurtarıcısı gibi görünüyorsun.
Aynen öyle Anthony.
Görünmez uçağında bir gezintiye hayır demem.
- Ne? - Görünmez uçak.
Wonder Woman'ın görünmez uçağı var.
Ama göremiyorsun. Görünmez bir uçak.
Doğru.
Evet.
- Dans etmek ister misin? - Kalkışa geçiyoruz.
En büyük hata, kürek çekerken çok geriye yaslanmaktır
çünkü koordinasyonu bozar.
Üst gövdesi ağır erkeklere hep olur.
Vay canına.
- Yarış yaklaşıyor mu? - Hayır!
Öyle olsa çıkmazdım. Yarışı çok küçük farkla kaybedebilirsin.
İyi misin?
Buraya gel.
Acıktım.
Niye gülüyorsun?
Aman Tanrım. Ciddi misin?
Hayır, onu yiyemem.
Rolls-Royce'a kurşunsuz süper benzin değil dizel koymak gibi olur.
- Haklısın. - Değil mi?
Ne düşündüm, bilmem.
İyi geceler.
- İyi geceler Dimitri. - İyi geceler.
Wilde büyük bir Keats hayranıydı. Aşk mektuplarının satılmasına karşıydı.
"O küçük, hastalıklı gözler Gözlerini süzüp böbürlensin bakalım."
Bugünlük bu kadar. Sağ olun.
Kostümümü iade etmeliyim.
- Karındeşen Jack'i mi? - Hayır!
Anna, geliyor musun?
Anna, bir dakikan var mı?
Vaktin varsa bir şey göstereceğim.
Bence oldukça özel.
Bodleian'a gitmediğimi mi sandın? Listemdeki ikinci şeydi.
- Sonra? - Balık ve patates kızartması.
Peki kütüphanenin içindeki kütüphaneye gittin mi?
Dük Humfrey Kütüphanesi'ne hoş geldin.
Yapma, alarm var.
Merhaba Laura.
- Senin için çıkardım Jamie. - Teşekkürler.
Huzurunuzda gizli kutsal oda.
Millay bu.
İlk baskı.
Çok güzel kokuyor.
Vay be.
Dün gece seni kulüpte gördüm.
Öyle mi?
Merhaba diyecektim ama sanırım gittin.
Seni ve yanındaki kuş beyinli kürekçiyi göremedim.
Birlikte çıktık.
Cecelia'yla meşgul olduğun için kaçırmışsındır.
- Kaç nüsha basılmış? - Hemen eve mi gittin?
Hayır.
Anladım.
Atıştırmalık mı?
Hayır.
- Dimitri'ye gittik. - Ne?
126 nüsha basıldığını çoğu kişi bilmez.
Dimitri bizim yerimiz.
Bizim mi?
Sen ve ben mi?
Bu ne zaman basılmış
Profesör?
Bu...
Bin dokuz yüz...
1917.
Evet.
1917.
- Sağ ol Laura. Çıkmalıyız. - Harika bir kitap.
- Nereye gidiyoruz? - Şey... Bir yere işte.
Senin eve mi?
Hayır. Benimki çok uzak.
Üstünü kapatman ne kadar sürer?
Getirdiğin için sağ ol...
Eve.
Hadsizlik etmek gibi olmasın ama bu sadece eğlencelik, değil mi?
- Evet. Eğlencelik. - Eğlencelik.
- Eğlencelik.
- Çok eğlenceli. - Çok eğlenceli.
Sana verebileceğim tek şey eğlence, tadını çıkar.
Oturabilir miyim?
Tabii.
İlginç, bununla ünlüyüz
ama sadece turistler ve büyükannem ikindi çayı içer.
Jamie'yle çift olmuşsunuz.
Çift olduğumuzu söyleyemem. Sadece eğleniyoruz.
Evet, o konuda iyidir.
Peki sen iyi misin?
Kendimizi modern kadınlar olarak görsek de
iş ciddiye bindiğinde duygusal bağ kurmamak zor.
Güven bana Anna. Çekeceğin acıya değmez.
Afiyet olsun.
Sadece eğlenmekte anlaştık.
Eğlence, harika. Ne eğlenceli!
"Eğlence" demeyi bırak.
Ama çok eğlenceli. Hem gideceğin için sonu da belli.
Aynen öyle. Muhtemelen bir iki ay falan sürecek.
Hangisi eski sevgilime benziyor sizce?
- Anna. - Olmaz.
Anna, benim için bir zevk.
Bakın, baloya gidiyorlar. Ben de gitmek istiyorum.
BABAM
Hayır, ben...
TÜKENDİ
750'nci yıl kutlamasına gitmek istemiyor musun?
- Çok sıkıcısın. - Hayır, inan bana, balolar sıkıcı.
- Seni başka neresi olursa götürürüm. - Neresi olursa mı?
- Senin evine? - Şu ara orada ölümcül sarmaşıklar var.
- Tabii. - Şöyleler...
Vay be.
SONELER VE BİR ÂŞIĞIN YAKINMASI
VALENTINE'İM OLUR MUSUN? AMA AZİZ VALENTINE DEĞİL
CLAUDIUS II. GOTHIAIS ONUN KELLESİNİ UÇURTTU
Anna! Goldman Sachs için okumalarını yapıyor musun?
Dikkatin dağılmasın.
Geleceğin çok önemli.
Fondip!
SANDAL GEZİNTİSİ
Başkaları da var...
Hâlâ turist gibi her şeye ağzım açık bakmadan duramıyorum.
Shelley, Tolkien ve Wilde'ın bu bahçelerde dolaşmış olması inanılmaz.
Bizim ülkemizde böyle bir tarih yok.
Evet ama sizde de başka şeyler var.
Beyzbol.
Kocaman arabalar.
Bu hoşuna gittiyse
dönmeden önce kesinlikle Avrupa'da büyük tura çıkmalısın.
- Büyük tur mu? - Evet, Byron gibi. Paris'ten başlarsın.
- Tabii ki Seine kıyısında sarhoş olursun. - Tabii ki.
Sonra Venedik'e gidip gondolda bir gece geçirirdim.
Yunanistan'da Poseidon Tapınağı'na giderdim.
Ege Denizi'ne bakan yüksek bir kayalıkta.
Sonra da muhteşem bir kumsalda oturup
Tennyson'ın dediği gibi "gün batımı ve akşam yıldızı"nı izlerdim.
Birinin planı var gibi.
Evet, olabilir.
Ayrıca mutlaka
Amsterdam'daki kırmızı fener mahallesine gitmelisin.
Öyle bir kız değilim.
Hayır... Orada bir kilise var.
Adı, Our Lord in the Attic.
Gizli bir kapıdan bir mabede giriliyor.
Çok güzel.
Nefesini keser.
Beraber gidebiliriz.
Beraber mi?
Bilmiyorum Profesör. Kulağa çok ciddi geliyor.
Ben sadece eğlence arıyorum.
Yakında New York'a döneceğim.
Evet, öyle.
Belki büyük tur yerine küçük bir tur yapabiliriz.
Benim evimde.
Senin evinde mi?
- Senin evin mi var? - Evet.
Vay be.
Çok uzun zaman oldu, arabada yaşadığını sanıyordum.
Eleştirme, hâlâ yerleşiyorum.
Üniversiteden taşınalı daha bir yıl oldu.
Bu evi bana teyzem bıraktı.
Bıraktı derken ölmedi.
Renovasyonla uğraşmak istemedi
ve tabii ki Hırvatistan'a taşındı.
- Bu oyuncak arabaları sen mi yaptın? - Model arabalar.
Ama evet, çocukken babam ve kardeşim Eddie'yle yaptık.
Göründüğünden daha zordur.
Üçümüz her birine günler harcardık.
Geç saatlere kadar.
Büyüdüğümde gerçek arabalar üzerinde çalışmaya başladık.
Jaguar gibi mi?
Evet, o...
Eddie ölmeden önce yaptığımız son şeydi.
- Tanrım, çok üzüldüm... - İlginç.
Ailendeki herkes belli bir rol oynuyor, değil mi?
Onun ölümünden sonra anladım ki sadece kardeşimi kaybetmedim.
Babamla olan tek iletişim yolumu da kaybettim.
Onunla bunu konuştun mu?
Hayır. Biz İngiliz erkeğiyiz Anna. Duygularımızı konuşmayız.
Tabii.
Hatta babamla konuşmadığımı ilk kez birine söylüyor olabilirim.
- Kardeşin nasıl öldü? - Tura devam edelim!
Daha yatak odasını görmedin. Manzarası müthiş.
Lütfen dikkatli ol. Halıları yeni temizlettim.
Günaydın.
- Bir yere mi gidiyorsun? - Evet, bir işim olduğunu unutmuşum.
Styan bana bir sorumluluk daha yükledi.
Bir bakıma ben de Styan'ın sana yüklediği bir sorumluluğum.
Affedersin.
Maggie hafta sonundaki Kürek Yarışları için mesaj attı.
Gelecek misin?
Pardon, ne dedin?
Gelecek hafta sonu Kürek Yarışları.
Geliyor musun?
Hayır, gelebileceğimi sanmıyorum.
Önümüzdeki birkaç hafta çok yoğun olacağım.
Doktora tezime odaklanmam lazım.
Doğru. Tabii.
Gidip giyineyim.
Evet, harika. Sağ ol.
Oxford!
Batır onları Oxford!
JAMIE - ÜZGÜNÜM, YİNE KÜTÜPHANEDEYİM. İYİ EĞLENCELER. ÇOK İÇME.
Geliyor mu?
Hayır, çalışıyor. Bütün hafta onu görmedim.
Gelebilecek olsaydı gelirdi.
Tezi önemli. Anlıyorum.
- Laura! Selam. - Selam! Epey kalabalık.
Evet, Jamie hariç herkes burada sanki.
Her gün kütüphanede onu görmekten bıkmışsındır.
Hayır. Haftalardır görmedim.
Şu hengâmede bir bira almaya çalışayım. Bir şey ister misiniz?
- Hayır, gerek yok. Sağ ol. - Tamam.
Masum bir yanlış anlaşılmadır. Jamie önüne gelenle yatacak biri değil.
Hovardalığını biliyordun.
Ciddi ilişki istemediğini söyledin. Bunu sen istedin yani.
Cecelia uzak dur diye uyarmıştı.
"Umarım iyisindir" gibi mi "Geri çekil yoksa karışmam" gibi mi?
Oha, "Geri çekil yoksa karışmam" gibiydi. Burada mı o?
Beni mi arıyorsun?
Merhaba Ridley. Cecelia sizinle gelmedi mi?
Bu hafta boyunca oturup inekledi ama Kürek Yarışı da kaçırılmaz.
Okuldan atılmalı.
Kadınlar tam da bahse girdiğim mesafede kazandı. 152.
500 paunt kazandım.
- Tanrım! - Biralar benden.
- Hadi. - Bara!
Ne içiyoruz?
Başkalarıyla görüşmek istiyorsa bana uyar.
- Tabii. - Ama bana yalan söyleyemez.
- Olmaz. - Olmaz.
Olmaz, zırva. Git kapısına dayan.
- Şifre bende. - Daha iyi. İçeri gir.
Evet!
Zırvaya bak.
- Zırva mıydı? - Evet.
Zırvaya bak!
Jamie?
Kahve alacağım.
İster misin?
Çok yorulmuşsundur.
Aman Tanrım.
Hayır. Anna, bekle. Anna...
KEMOTERAPİ DİKKATLİ TAŞIYIN
- Bu ne? - Çık dışarı.
- Jamie, sen... - Çık dışarı!
Eddie kanserdi.
Her şeyi denediler.
Her tedaviyi. Her klinik deneyi.
Sonunda artık bitsin istedi.
Çünkü ona kazandırdığı zamanda sadece acı içinde hastanede yattı.
Daha uzun yaşamıyorsun. Daha yavaş ölüyorsun.
Asla kaybetmemek konusunda takıntılı olan babam
birinin neden sonuna kadar savaşmadığını anlayamadı.
Ama bazı şeyler var ki...
Onlarla savaşamazsın. Vücudunun sana cephe alması gibi.
Ben...
Tüm bunlarla nasıl başa çıktın, anlamıyorum.
Cecelia vardı.
Eddie'nin kız arkadaşıydı.
Baştan sona onun yanındaydı.
Artık aile sayılırız.
Annen ne durumda?
Pek iyi olmasa da güçlü duruyor.
Babamın aksine olayı kendine bağlamıyor.
Eddie ölürken bile babam...
Onu zorlayıp durdu.
Bu konuda kavga ettik, kırıcı sözler söylendi.
Neyse, şimdi ben de aynı durumdayım.
Genetik bir hastalık. Gördüğün son tedavimdi.
Belki bana zaman kazandırır, belki kazandırmaz.
Ama her hâlükârda artık kendimi buna maruz bırakmayacağım.
Ama...
Babam bu seçime saygı duyamıyor.
DIMITRI KEBAP
Sanırım idam edilmeden önce son arzum bu olurdu.
Seninki?
Bunun nesi komik?
Komik çünkü...
Bu şehirde eğlencelik bir ilişkiye en çok ihtiyacı olan iki kişinin
geldiği noktaya bak.
Oxford'da kalan kısa zamanını benimle harcama.
Eddie'den ötürü Cecelia'ya olanları gördüm.
Sana bunu yaşatmam.
Eğlenelim dedik ve eğlendik de.
Hem de çok.
Ama hastalığım eğlenceli değil, o yüzden artık bitirelim.
Kebapla.
Bir şeyin geçici olması anlamlı olmadığı manasına gelmez.
Neler yaşadığını anlıyormuş gibi yapamam ama tek başına katlanmak zorunda değilsin.
Hayatın darmadağın anları bunlar.
Sinir bozucu derecede zeki bir adam bir keresinde demişti ki...
...en güzel anlar bunlardır.
Hiçbir şey değişmedi.
Eğlenmeye devam.
Evet.
Eğlenmeye devam edeceğiz.
Hayır, hayır!
EĞLENCELİ GÖRÜNÜYOR! TÜKENDİ
Profesör Styan.
Affedersiniz, siz 750'nci yıl balosu komitesindesiniz, değil mi?
Evet.
Ama sen şeyleri hor görmez miydin...
Neydi? Klas adı altında cafcaflı, bayağı ve görgüsüz şeyleri.
Evet. Tam benim edeceğim bir laf.
Ama...
Sadece tutuş konusunda birkaç sorum...
Affedersiniz!
Aman Tanrım! Hepimiz gidiyor muyuz?
Yanındayım.
- Merhaba anne. - Merhaba canım.
- Harikulade görünüyorsun. - Teşekkürler.
Biraz kafayı çekip şu boktan dönme dolaba bineceğim.
Sizi arkadaşım Anna'yla tanıştırayım.
Oğlumun çok güzel bir Amerikalı kızla çıktığını duymuştum.
Ben de duydum efendim ama bu beni durduramadı.
Affedersiniz. Konuşabilir miyiz Leydi Davenport?
Evet, elbette.
Üzgünüm, çok sıkıcı.
Jamie, acaba biz...
Kaderimizde ne var? Dostluk mu aşk mı?
İkisi de değil.
Tom!
Üçüncü bir seçenek vardı.
Selam. Anna, sen ne kadar...
Nefes kesici, değil mi? Bir erkeğin anca elbise ve topukluyla fark etmesi ne yazık.
Ne? Maggie'ye öyle baktığımı mı sandın?
Düşünebiliyor musun? Hayır, Maggie ve ben sadece...
Arkadaşız.
En iyisi bu dostum. Birlikte olmazsan incinmezsin.
Merhaba Anna.
Bir içki teklif etsem?
Tabii. Çok isterim.
Annem Arjantin'den geldiğinde hiçbir şeyi yokmuş.
Babam da Kübalı bir göçmen.
Şimdi kızları Oxford'da master yapıyor ve Goldman'da işe başlayacak.
Araştırmışsınız.
Jamie benimle konuşmasa da neyse ki hâlâ annesiyle konuşuyor.
Seninle çok açık konuşacağım Anna.
Jamie için mümkün olan en iyi tedaviyi istiyorum
ama savaşmak zorunda.
Şu anda benimle konuşmuyor, o yüzden ona detayları veremiyorum.
Jamie, Eddie'ye olanları görmüş.
Yani sanırım tedaviyi biliyor efendim.
Hepsini değil. Nasıl bilsin? Onlarınki son derece nadir bir hastalık.
Birileriyle konuşuyorum, bağış yapıyorum, araştırmalara sponsor oluyorum.
Sizin için ne kadar zor olduğunu hayal bile edemiyorum.
Jamie en iyisini kendisinin bildiğini sansa da aslında öyle değil.
Sağlıklı görünüyor ama değil.
Daha fazla tedavi görmek için evimize dönmesi gerek.
İkna etmemize yardımını bekliyorum.
Bunda anlaşabildiğimize çok sevindim.
Jamie, Edward öldüğünde aranızda kırıcı sözler geçtiğini söyledi.
Ona ne dediniz?
Beni yargılamaya kalkma.
Canından çok sevdiğin birinin yavaş yavaş ölmesini izledin mi?
Evlat kaybetmek, yakında diğerini kaybedebileceğini bilmek
nasıldır, bilemezsin.
Yine ne yaptın?
Grupla şarkı söyletmeyeceksin umarım.
Babanla konuştum.
Jamie, aranızı düzeltmelisin.
Anna, hayatını kusursuzca planladığını biliyorum.
Benimkini düzeltmeye çalışma. Bazı şeyler bozuk kalır.
- Tamam ama arkadaşın olarak, bence o... - İçki ister misin? Ben istiyorum.
Affedersiniz.
Hayır, futbola bayılırdım, iyi de oynardım
ama homofobik soyunma odası muhabbetleri bıktırdı.
İsim takıp dururlardı,
Hayatımın Çakışı Beckham, Cristiano Ronald-oh
ve futbolla ilgisi bile olmayan Tatlı Karı Sabrina.
Üniversite Gey Futbol Topluluğu'na gir. Çocuklar harika.
Çok isterim.
Maçtan sonra belki yemek yeriz, film izleriz.
Benimle mi?
Hayır. Hayır, ben...
Hemen dönerim. Ben bir...
Tanrım, hiç bu kadar aşağılanmamıştım.
On dakika sohbet ettik, neredeyse nikâh kıyacak.
Bağlanmaya hazır bir hâlim mi var?
Kim olduğunu bile bilmiyorum.
Evet, ben de pek emin değilim.
Cecelia. Merhaba.
Jamie anlattı.
Ağır çekimde trafik kazası izlemek gibiydi.
Çok cesurdu ama...
Ben mahvoldum.
Unutmanın imkânı yok.
Ara sıra çıkıyorum, birileriyle flört ediyorum ama...
O kadar.
Kız kurusu olarak öleceğim herhâlde.
- Ne oldu Tom? - Acaba kısa bir...
Ben bir...
Evet, şöyle alayım...
Dans mı edeceğiz?
- Dans edemediğimi biliyorsun, yani... - Ne oldu? İyi geçiyordu.
Evet ama olay da bu zaten.
Çünkü dövmeli Tony'yle dans ediyorsun,
oysa onun yerine belki sen ve ben, yani... Sana tek tekerlekliye binmeyi öğretirim.
- Tom, bana yazıyor musun? - Evet. Evet, yazıyorum.
- Bir şey mi diyeceksin? - Çok özür dilerim.
- Şey yapmak istemedim... - Öküzlük mü?
Sorun değil.
Siz İngilizler için duygularınızdan konuşmak zor.
Dans edelim mi?
Böyle mi?
Hayır.
Bundan çok daha kötü.
Annene bayıldım.
Bana numarasını verdi, çene çalmak için aramamı istedi.
Maggie'nin dediğine göre
şarkı söylemek değil sohbet etmek demekmiş.
Fermuarı açar mısın lütfen?
Evet, tabii. Ben kendimi biraz...
Jamie! Jam...
Çiçekleri beğendin mi?
Yapaylar.
Bu bir sır.
İyi yanından bakarsak,
en azından balodan sonra balkabağına dönüşmedim.
İronisiz yaşayamaz mısın?
Hayır.
Anna, ben iyiyim. Kendimi fazla zorladım.
Muhtemelen senden biraz daha iyiyim.
Belki akşamdan kalmalığın için hemşireye bir şey ayarlatırız.
- Bu iyi gelir. - Teşekkürler.
Jamie, sana daha sert bir şey lazım.
Viski?
Son zamanlarda epeyce Buckfast içiyorum. Hiç duydun mu?
Gerçekten mi?
Belki içine biraz da meskal atılabilir.
Sanırım latte içebilirim.
Üzgünüm ama Profesör Styan
Tennyson'ın "Eşiği Aşmak" şiirini konuşmak için yerine beni yolladı.
Yaşam ve ölüm hakkında yazılmış en önemli şiirlerden biri olabilir.
Ölümü denize açılmaya benzetir.
Son anlarında tek istediği bir çanın nazik sesini duymak,
sonra da karanlık tarafından yutulmaktır.
Ölümden korkmak yerine onu kucaklar.
- Ben de diyorum ki, neden olmasın? - Çünkü her şeyin sonu.
Yapmış olman gereken her şeyin sonu.
Evet ama...
Belki de Maggie, önemli olan dünyada ne kadar zaman geçirdiğin değil,
o zaman içinde ne yaptığındır.
Umarım bir barda ölürüm.
Üzücü bir şekilde değil. Eğlenceli bir şekilde.
Yani gülerken sandalyeden düşmek gibi.
Çok içtiğim için değil ama. Belki bir iki şey içmişimdir.
Ama pipetle keyifli bir içecek. Piña colada gibi.
Sevgilim de orada. Buna bayılıyor. Yanağımdan hafifçe öpüyor.
Hâlâ ilgimiz olduğunu belli edecek kadar.
O sırada birçok hayırseverlik yapıyorum.
Bence insanlar anlıyor. Gözlerimde önemsemenin parıltısı var.
Ölümüm hayırseverlik sektörü için büyük bir kayıp oluyor.
Belirgin bir üzüntü oluyor. Oxford büyük bir güzelliği yitiriyor.
Ama tabii... Yine de ölüyorum ama doğru zamanda.
Ama evet, bir barda.
Tennyson alkol eşiğini değil kıyıdaki sığlığı kastediyor.
Anna!
- Anne, neden uyanıksın? - Gece vardiyam yeni bitti.
Fazla mesai. Buna hayır diyemem.
Neyse, uyanık olduğum için seninle konuşabiliyorum.
Dönmene çok az kaldı!
Biliyorum. Çok hızlı geçti.
Hayır, çok uzun zaman oldu.
Stephen Delgado'nun annesini gördüm.
- Nasılmış? - Şimdiden altı haneli kazanıyormuş.
Anna, seninle konuşmak istediğim bir şey var.
Evet?
- Haftaya doğum günün. - Tanrım. Jamie!
Peki hangisi olsun?
Seine kıyısında sarhoş mu olalım Ege'ye gidip yüzelim mi yoksa ikisi de mi?
Her şeyi yapabiliriz. Canının istediği yere gideriz.
- Neresi olursa mı? - Evet.
- Her şey olur mu? - Her şey.
Tanrı aşkına, yola bak!
Tanrım... Şu ukala gülümsemeyi yüzünden siler misin?
Yavaşla, dönüyoruz!
Tanrım! Aman Tanrım!
Bu arabayı bir kez onardım. Lütfen dikkatli ol.
- Hadi ama, çok eğlenceli! - Lütfen yola odaklan.
Pemberley yolundaki Elizabeth Bennett gibiyim.
Sırf araziyi geçmesi bir saat sürüyor.
Sonra birden köşeyi dönüyorlar ve...
Aman Tanrım!
Burada mı büyüdün?
Evet.
- Burada? - Evet.
- Bu yerde? - Evet.
Tam bir bok çukuru.
- Hoş geldiniz! - Merhaba.
Anna, giderek daha da güzelleşiyorsun. Böyle giderse arkadaşlığımı keserim.
- Nasılsın? - İngiliz hayranlığı sarhoşu.
Merhaba hayatım.
Baban da kitap okuyordu.
Gel, Elizabeth'in Mary'yi hapsettiği yeri göstereyim.
- Yok artık! - Evet.
Eğer fazla havalara girerse
yedi kuşak önceki dedesinin tuvalet hizmetkârı olduğunu hatırlat.
Yani kralın kıçını siliyormuş.
Merhaba.
Yedi kuşak önceki deden hakkında bir şeyler öğrendim.
Bu hikâyeyi çok kötüymüş gibi anlatıyor ama Lord Norris çok güçlüymüş.
- Kral ona kulak verirmiş. - Sırf kulak değil.
Gel, goblen odasını göstereyim. Devam et canım.
Sürpriz!
- Yapmış olamazsın. - Korkarım yaptım.
Sürpriz!
Jamie, sürprizleri sevmem.
Kusura bakma. Doğum gününü iptal edip eve göndereyim...
Acaba biz...
- Doğru. - Evet.
Sürpriz?
- Evet! - Yaşasın!
Merhaba.
Anna'ya!
Hey!
- Evet! - Charlie, bunda epey iyisin.
Okul kroket takımının kaptanıydım.
Her maçı kaybederdik.
Peki, sırada kim var? Doğum günü kızı mı acaba?
Evet!
Hiç oynamadım.
Neyse ki üzerinden geçtiğin hiç yapmadığın şeyler listen var.
Aslında artık listem yok.
- Tamamladın mı? - Hayır, sadece günübirlik yaşıyorum.
Hoşuma gitti.
- Pekâlâ., şimdi... - Eğileyim mi?
Evet.
Tanrım, bir oda tutun!
Odamız var. Kraliçe Elizabeth orada yatmış.
Tamam, aslına bakarsan krokette bu çok kötü bir şey.
Öğretmenim kötü herhâlde.
Öyle mi? Vay be, tamam. Biraz sert oldu. Sıradaki?
Hey!
Bir şişe yeter mi?
Charlie.
- Bir tane daha alayım. - Tamam.
Birazdan dönerim.
- Pardon. Lütfen. Geç. - Pardon. Sen geç.
- Bunu alayım. - Wellington usulü bonfileye uygun değil.
Evet. Bu dışarısı için.
Jamie, konuşabilir miyiz?
Mecbur muyuz? Bugün olması şart mı?
Peki.
- Süpürge getireyim. - Bırak, Luke temizler.
- Gerek yok. - Bırak dedim!
Beni dinler misin?
Bir kez olsun.
Bak, Dr. Patel'le konuştum ve yeni bir ilaç olduğunu...
- İlaç istemiyorum. Benden bu kadar dedim. - Savaşmaya devam etmelisin!
Tanrım, anlamıyorsun!
Kalan vaktimi hastanede geçirmek istemiyorum.
Oxford'da, sevdiklerimle, sevdiğim işi yaparak geçirmek istiyorum.
Bunu kabul etmiyorum.
Seni öylece izleyemem...
Kardeşin en azından denedi.
Evet.
Edward senin gözünde kusursuzdu.
- Onu hiç kayırmadım. - Ne dedin, biliyor musun? Ben biliyorum.
Dağılmıştım.
Oğlumun yasını tutuyordum.
Kardeşimin!
James.
Lütfen.
Seni hayatta tutmaya çalışıyorum.
Bu kararı sen veremezsin.
Jamie?
Doğum günü nasıl gidiyor?
Daha iyi olması için hâlâ zaman var.
- Ya da kötüleşmesi için. - Hep iyimsersin.
Boktan bir durum, değil mi?
Öyle.
Malum iki kişinin etkileşimi düzelse daha az boktan olabilirdi.
Tanrım, katılıyorum. Tom ve Maggie çok öpüşüyorlar.
Rahatsız edici.
İstediğimi yapmak zorundasın. Doğum günü ayım.
Ay mı?
Tam bir Amerikalısın.
Evet.
Bir Amerikalı olarak haddimi aşan bir soru sorabilir miyim?
Sanırım sormak üzeresin.
Eddie burada mı öldü?
Evet.
Eddie'nin hayatınızda bir rol oynadığını söylemiştin.
Neden anısı aynı rolü oynayamıyor?
Anlamıyorsun.
Tabii.
Buralı değilim.
İçeri giriyorum. Yapacak işlerim var.
- Yardımcı olabilir miyim? - Size bir hediye getirdim.
Teşekkürler.
Gerek yoktu.
Ne demek.
Yemekte görüşürüz.
DUR VE DÜŞÜN! HAYAT BİR GÜNDEN İBARET
DÜŞMEK ÜZERE OLAN NARİN BİR ÇİY DAMLASI - KEATS
Tamam. Sırada benimki.
Olamaz!
Pek değişik sayılmaz ama ne kadar güzel ayakkabın olsa azdır.
Her giydiğimde seni düşüneceğim. Yani sık sık.
Planımız bizi deliler gibi özletip dönmeni sağlamak.
Hiç gitmemeyi düşündün mü acaba?
Üniversite, Oxford, Goldman.
Planım hep buydu.
Tamam, Vera Wang de artistik patinajcı olmayı planlıyormuş.
Giorgio Armani tıp eğitimi almış.
Victoria Beckham da şarkıcı olmak istiyordu.
- Pençeler çıktı! - Tamam, kim kaldı? Tom!
- Hediye getireceğimizi bilmiyordum. - Bu bir doğum günü partisi Tom!
Hediye yerine ona bir şarkı söyle. Hadi.
Peki.
Antonia anlatmıştı.
Jamie ve Eddie
babalarının el yapımı ayakkabılarını çalıp giyerlermiş.
Meğer...
William bunun farkındaymış
ama tarzını beğendikleri için içten içe gurur duyuyormuş.
- Keşke Eddie'yle tanışabilseydim. - Eddie seni çok severdi.
Hiç pişmanlık duyuyor musun?
Cecelia!
- Çalıyor musun? Yardım lazım. - Evet. Geliyorum.
Pişman olmam imkânsız.
Tamam, ne çalıyoruz? Evet. Tamam.
Evet.
Tiz!
İzninizle.
Anna?
- Bu ne cüret! - Jamie?
William?
Hadi! Gerçekten...
Ne? Hayır! İşte!
Çok özür dilerim.
Hediyeleri açmanı kaçırdım. Biz...
Biz öyle...
Konuşmaya daldık.
- Sonra tabii içtik. - Evet.
Bunu da bitirdik.
Evet. Bakın.
Tekerlekler nerede peki?
- Tekerlekler nerede? - Sanırım...
Sanırım tekerlek işi sendeydi.
Olabilir, evet.
Taipei'ye bayılırım!
Hayır.
- Olamaz! - Evet.
Sana inanmıyorum.
Şerefe kadeh kaldırmak istiyorum.
Anna'ya.
Doğum günün kutlu olsun.
Keats'i, arabaları ve Eddie'yi bir araya getirip
bu gecenin gerçekleşmesini sağladığın için teşekkürler.
Şerefe!
- Şerefe! - Şerefe!
Ve...
Jamie'ye.
Evladıma.
Oğluma.
Hayatımın aşkına.
Ben...
Ben... İstediğim...
Ben...
Özür dilerim.
- Evet! Jamie'ye. - Jamie'ye.
Şerefe. Şimdi Anna'nın hamisi rolünü üstlenerek
size soruyorum Davenport Hocam.
Niyetiniz nedir acaba?
Çünkü dürüst olalım, zamparaydınız.
Özür dilerim. Kusura bakmayın. Anneniz de biliyor. Umarım.
- Tabii biliyordum. - Kesinlikle.
Havai fişekler art arda patlıyordu.
Nefes alsın yeter, uçana kaçana.
Ama durulmuş gibisiniz.
Fakat Anna'nın yalnız kalmayacağının garantisini istiyorum.
Mesela altı aya.
Pardon. Komik olan ne?
Charlie, hayal kırıklığı olacak, üzgünüm ama kesin olan tek bir şey varsa
o da Anna'yı bırakıp gideceğim gerçeği.
Tıpta bir yılım kaldı ama senin için çalışmayı sürdüreceğim.
Çaresiz hastalıklara çare bulmak çok zor olamaz.
Benim için geç olabilir Tom ama düşünmen bile yeter.
- Bu partiye nerede devam ediyoruz? - Seni yatağa götürüyoruz.
Tek bir şey istiyorsun ama artık vermem çünkü daha fazlasını hak ediyorum!
- Hadi. - Harika.
- İyi uykular Ceci. - İyi geceler canım. Sabah görüşürüz.
Babamla şu arabayı yapmayı yine deneyeceğiz.
Sakıncası yoksa.
Yok.
Yok mu?
Teşekkürler.
Ben de seni seviyorum.
- Nerede kalmıştık? - Tabii. Sen. Araba!
Kaytarmak yok.
- Kaytarmak yok. - Senin yüzünden...
Doğum günün kutlu olsun Anna!
Dönmene sadece iki hafta kaldı mi amor.
Evet.
Sorun ne?
Tamam.
Gitti.
Her şeyi anlat.
Bilmiyorum anne. Ben...
Nasıl diyeceğimi bile...
Ben...
İstediğimi sandığım şeyleri artık istemiyorum.
Yanlış seçim yapma lüksüm yok, bunu biliyorum ama...
Burada kalacağım.
Ne?
Ne? Hayır! Neden? Hayır Anna! Hayır. Geleceğini neden böyle çöpe atıyorsun?
Hayır, olmaz!
- Böyle olacağını biliyordum. - Biliyor muydun?
Evet, tabii! Çünkü sen hayalperestsin Anna!
Üzgünüm anne. Ben...
Buradan ayrılamam.
Bir seçimi yapana kadar
doğru mu yanlış mı bilemezsin.
Hatta o zaman bile.
Ama önemli olan şu ki bunun kararını sen verirsin.
Hayallerinizi yıkmak istemiyorum.
Anna.
Sana hep her şeyi yapabileceğini söyledim.
Sadece elinden her şey gelir demek istemedim.
Ayrıca seçimin ne olursa olsun
biz yanındayız demek istedim.
Mükemmel değil ama biz...
Sağ ol anne.
Onlara yarın işi kabul etmediğimi söyleyeceğim.
Seni seviyorum.
Hoşça kal.
Kalamazsın.
- Jamie. - Hayır Anna.
Cecelia anlatmadı mı? Burada gelecek yok.
Hiçbir yerde geleceğin garantisi yok ama burada sen varsın.
- Anlaşmıştık, değil mi? - Evet, biliyorum.
Sadece eğlenecektik ama bunun ötesine geçtik, değil mi?
Kalamazsın Anna. İzin vermem.
- Saçma davranıyorsun. - Nasıl davrandığımı söylemeyi kes.
Beni ideallerine göre şekillendirmek sana kalmış sanıyorsun ama ben buna uymam.
Uymadığını biliyorum
çünkü bana kalsa bu aptalca kararına asla izin vermezdim!
Ne yapıyorsun?
Nereye gidiyorsun?
Bu evde milyonlarca oda var. Uyuyacak başka bir yer bulabilirim.
Hoşça kal. Evet, tabii.
Amerika'da iyi şanslar.
Kocaman gülümseyin.
Videoya çekiyorum.
- Utanç verici. - Hayır, güzel.
Cecelia nerede?
Evet.
Galiba akşama randevum var.
Çifte randevuya çıkabiliriz!
- Çok isterim. - Harika.
Anna, akşama üçlü randevu yapalım mı?
Hayır.
Hâlâ onunla konuşmadın mı?
Çok saçma. Onca şeyden sonra öylece New York'a dönemezsin.
Kalmamı istemediğini açıkça söyledi.
Sana âşık ve ne dediğini bilmiyor.
"Yarı aydınlık, yarı gölge Ruhum uyusun
Ağlamayı bilmeyen Öğrenemez sevmeyi."
Tennyson.
Dersimi dinledim. Diplomayı boşuna vermiyorlar.
Evet, içmeye başlama zamanı. Pimm's'e gitmek isteyen? Pimm's?
Gelemem, Oxford United'ı izlemeye gidiyorum.
- Futbol maçı mı? - Bir randevu. Sonra görüşürüz.
- Pub'a tek tekerlekliyle gidelim mi? - Hayır. Gel Tom. Gel Anna!
Yaşasın!
Merhaba.
- Merhaba Laura. - Affedersin.
- Bir öğrenci için bu kitabı koyacaktım da. - Evet, tabii.
WALDEN ORMANDA BİR YAŞAM
Artık farklı hissettiriyor.
Fark ettim ki
yanlış anlamışım.
Çıktığımız ilk gece kibarca söylemeye çalıştığın gibi
Thoreau'nun bilinçli yaşamaktan kastı
her şeyi planlamak değil
her küçük anı farkındalıkla yaşamakmış.
Çünkü aslında elimizde sadece bir dizi an var.
Benimkiler seninle geçsin istiyorum.
Ne kadar kaldıysa.
Thoreau bunu yazarken ruhsal çöküntüdeydi.
Öyleymiş, evet.
Anna, bunu her şeyden çok istiyorum ama delilikten başka bir şey değil.
Ben...
Pişman olmandan korkuyorum.
Bence yaptığın şeylerden asla pişman olmamalısın.
Sadece yapmadıklarından pişman olmalısın.
- Şarkı mı istiyorsun? - Kesinlikle.
- Hâlâ Celine Dion şarkısı borçlusun. - Evet.
Jamie.
Jamie?
Jamie!
Jamie?
Jamie!
Kahretsin!
Aman Tanrım.
Buradayım. Yanındayım.
Nihayet yahu!
Affedersiniz. Ben...
- O nasıl? - Umduğumuz sonuç bu değildi.
Kritik bir zatürre vakasıyla boğuşuyor.
Kanser bağışıklık sistemini ciddi şekilde zayıflatmış.
İleriye dönük tedaviyi konuşmanın tam zamanı.
Hayır. Bu Jamie'ye kalmış.
Sanırım doğal akışa müdahale etmemeyi tercih ediyor ve buna saygı duymalıyız.
Teşekkürler.
Burada kaldığına göre büyük tura çıkmak için vaktin var.
Beraber gitmeliyiz.
İlk durak...
Amsterdam.
Kırmızı fener mahallesinin kalbi.
Ben öyle bir erkek değilim.
Bir kilise var.
Gizli bir kapıdan bir mabede giriliyor.
Çok güzel.
Nefesini keser.
SONSUZLUK ŞİMDİLERDEN OLUŞUR. EMILY DICKINSON
Ve Paris'e.
Seine kıyısında sarhoş oluruz.
Ne güzel, değil mi?
Sonra Venedik.
Gondolda bir gece geçiririz.
Teşekkürler.
Poseidon Tapınağı'na gideriz.
Yüksek bir kayalıkta.
Ege Denizi'nde yüzeriz.
Ve bilinçli yaşarız.
Hayatı iliklerimize kadar yaşarız.
Ne kadar darmadağın olsa da.
Şiir öğretilebilir.
Ama aslında yaşanmalıdır.
Denenmeli, sınanmalı, içine girilmelidir.
Ona yüreğinizi açın ve bırakın hayatınızı değiştirsin.
Bu ilk dersim olduğu için...
...size rüşvet teklif ederek başlamak istiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Can Atalay