Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Eto pa ang isa.
Ano'ng problema d'yan?
'Yong mukha niya, o.
Malinaw na depressed siya.
Meron yatang kailangang magpahinga sa kakatrabaho.
At magpakasasa sa Christmas bonus ko? Oo naman.
Ms. Jacobson.
Mr. Clotz.
Puwede ba kitang makausap?
Siyempre po.
Taylor, di mo siguro alam,
pero nakaka-alarma ang paghina ng bentahan ng Christmas cookies.
Sa kasamaang palad, kailangang magbawas ng tao.
Teka. Sinisesante n'yo ba 'ko?
Gano'n nga.
Hindi. Wag, Mr. Clotz.
Please, di ko kayang mawalan ng trabaho.
Halos di nga kami makaraos ng anak ko.
Makinig ka, walang tamang oras para sa ganitong bagay.
Kaya pinili mo ang Pasko?
Pasensiya na talaga.
Ms. Jacobson?
Hi, Doralee.
Wag mo 'kong i-"Hi, Doralee".
Late ka na naman sa renta.
Sorry talaga.
Pinalitan ko ng karburador 'yong van ko,
at gusto ng snowboard ni Zoey ngayong Pasko.
- Ano 'yon? Naririnig mo 'yon? - Alin?
Tunog di ko na problema 'yon
sa tonong wala akong pakialam.
A-uno ang bayaran.
Apat na buwan ka nang laging late.
Babayaran ko bago matapos ang linggo, pangako.
Zoey?
Luma na 'yang may emergency kunwari ang anak.
Zoey?
Zoey!
- Nakapasok ako! - Zoey?
Nakapasok ako!
- Ano'ng nakapasok? - Tingnan mo.
Ano'ng nakapasok ka?
"Natanggap ka sa Sun Peaks Snowboard Academy"?
Anak, di mo sinabi sa akin 'to.
E kasi baka di ako makapasok.
Ang galing. Sobrang proud ako sa 'yo.
Ito ang pinakamagaling na snowboarding school sa bansa.
Oo.
Ano 'yang number na 'yan?
'Yan yata 'yong tuition fee.
Ang daming zero, a.
Di ko talaga naisip na ganyan kamahal.
Ayos lang.
Gagawan ko ng paraan.
Magtiwala ka.
Okay lang. Ayoko naman do'n. Di naman gano'n kaganda 'yon. Ayos lang.
May gagawin akong homework. Kaya alam mo na...
- Pero... - Gagawin ko na.
Ayos lang talaga, Ma.
Okay.
- I love you. - Love you.
BARNACLE RECORDS BAGO AT GAMIT NA
Ano sa tingin mo?
Ewan ko.
- Mga $1 siguro ang isa. - Ano? 'Yon lang?
Ang dami nito pero walang gaanong halaga.
Puwera dito.
- Kilala mo ang Screaming Kittens? - Oo. Seryoso ka?
Dito ako lumaki. Alamat sila.
Ano ba, iisa ang album nila.
Oo, pero astig 'yong album na 'yon. Napakinggan mo ba 'to?
Tingnan mo, itong lead singer, grabe, ang ganda ng boses niya.
At may kung ano sa kanya, alam mo 'yon?
Screaming Kittens ang naging inspirasyon ko
para maggitara at matutong kumanta.
- Kumakanta ka? - Konti.
Hindi kasing galing niya, pero...
Teka.
Ikaw 'to.
'Yong dating ako.
Siya 'yan, p're. Ikaw 'to. Ikaw si Taylor Jacobson.
Ano'ng... Paano...
- Nasan 'yong asul na buhok? - Ayoko na no'n.
Sayang. E 'yong banda?
Di na rin ako interesado.
Ano na'ng pinagkakaabalahan mo ngayon?
Kumakausap ng mga weird na lalaki sa used record stores.
Mabuti naman.
- Sorry. - Ayos lang.
Okay, magkano?
- $100 para sa kahon. - One hundred—
Sorry. Hi. Weird na lalaki sa record store.
Sinabi mo bang $100 para sa... Collector's item 'to.
Ayokong makialam, pero mukhang mas mahalaga ka kaysa do'n.
- Salamat. - Okay, 150.
At salamat. Bye.
Ingat.
Susundan ko ba siya?
- Sa tingin ko. - Okay.
Uy, Screaming Kittens.
Hi. Papalabas na rin ako. Ang weird, 'no?
Naisip mo bang buuin ulit ang banda?
Ano? Hindi. Hindi na. May anak na 'ko.
Mahirap maging rock star at maging ina nang sabay.
Sino'ng may sabi?
Ako, base sa karanasan.
Oo nga naman.
Baka puwede mo 'kong matulungan.
- Saan? - Matagal kasi akong nawala dito.
Saan ba may masarap na hot chocolate dito?
Libre ko.
Pagdebatehan natin 'yong guitar solos at mga paboritong kantang pamasko.
Lagi bang gumagana sa 'yo 'to?
Lagi. Di gumagana ngayon, pero kadalasan, umuubra.
Natutuwa ako sa ginagawa mo. Talaga.
- Pero... - May asawa ka na?
- Wala. - Wala.
Wala akong asawa. Kaya lang...
Sobrang dami kong ginagawa ngayon,
at wala akong balak makipagrelasyon.
Kaya wag sanang sasama ang loob mo.
E di wag nating tawaging date.
Iinom lang tayo ng hot chocolate.
Okay, may bistro sa dulo nitong block.
Okay.
Masarap ang hot chocolate nila.
- Kung gano'n... - Kung ikaw...
- Ako. - Para sa 'yo.
- Makakapunta 'ko. - Makakapunta ka.
Sige.
Merry Christmas.
Tapos na ang Halloween, di ba?
Hindi kung mahilig ka sa horror.
November 1 kami nag-uumpisa sa costumes.
November 1. Alam ko. Nakakatuwa kayo.
Eto na nga, nakadalawang interview ako.
Okay.
At naghahanap ako ng mapapasukan.
Walang bakante hanggang matapos ang taon. Next week na 'yong klase ni Zoey.
Halos wala akong pangrenta.
Kailangang dumiskarte, pang-tuition.
Para ano pang may kuya ka? Papautangin kita, walang problema.
Okay.
Problema nga 'yan.
- Kasi... - Matalino si Zoey.
- Maiintindihan niya. - Alam ko.
Iniintindi niya ang lahat buong buhay niya.
Pakiramdam ko, nasa survival mode na kami buong buhay niya.
Ayoko lang na biguin ulit siya.
Magagawan ko ng paraan 'yong tuition.
Kahit magbenta ako ng laman-loob, papasok siya do'n.
Wag mo munang ibenta ang bato mo.
Nakita mo ba 'to?
- "50% off sa tuition..." - Ano?
"...para sa mga empleyado ng Sun Peaks Ski Resort."
Fifty percent off? Kaya ko 'yan.
Maliban sa isang maliit na detalye.
Di ako nagtatrabaho sa Sun Peaks.
Ano, nag-resign si Santa Claus?
Maraming Paskong si Joe Cranston ang Santa natin.
Gusto siya ng mga guest.
Napagdesisyunan ni Mr. Cranston na Pasko ang tamang oras para mag-retire.
Ano? Sumama na nga ang general manager natin
sa Latvian ski instructor na 'yon, tapos ito pa?
- Ayusin mo 'to! - Yes, sir.
Kakausapin ko nga sana kayo tungkol sa general manager position
kung may—
Ang ganda nito!
Yes, sir, pero—
Pinakamalaki ang kita ng ski resort na 'to pag Pasko.
Natasha, may paplanuhin tayong Christmas party,
Christmas Eve concert na aayusin,
at sa loob ng 72 oras, isang Christmas tree lighting ceremony.
- Kailangang maghanda. - Yes, sir.
NASA NORTH POLE
Naku.
Mas magaling ka ngayong taon.
Gusto ko 'to. Ang ganda. Nakakamangha.
Matthew.
Ang gandang sorpresa.
Na-miss din kita, Pa.
Sorry. Wala pong bakante.
Makinig ka, Blake. Puwede ba kitang tawaging Blake?
Makinig ka, gagawin ko'ng kahit ano. Literal na kahit ano.
Magpa-park ako ng kotse. Maglilinis ako ng CR, pati panlalaki.
Kaya kong mag-asikaso ng mga tao, gaya ng butler o butleress.
"Butleress" nga ba? 'Yong ginagawa nila, kaya ko 'yon.
Kaya kong dumakot ng dumi ng aso sa labas. Kahit ano, kaya ko.
Puwede kong kunin ang resume mo, pero—
- Okay. Puwedeng— Pero... - Excuse me.
...sabi mo kukunin mo'ng resume ko.
Kailangan natin ng makakapagsimula agad, $2,000 kada linggo ang suweldo.
Mag-i-interview ako dito sa hotel sa Biyernes.
Kung may kilala ka, kahit sino, sabihan mo 'ko. Salamat.
Excuse me.
Sorry. Di ko maiwasang hindi marinig.
Sabi sa 'kin sa front desk, walang job opening sa hotel.
Wala nga.
Maliban na lang kung isa kang matandang may balbas
na kayang mag-Santa Claus.
Merry Christmas.
Okay, Kenny, ano na namang ginawa niya?
Damage sa rental car, $12,000.
- Damage sa estatwa, $23,000. - Tama.
Damage sa cafe at sidewalks sa paligid ng mga estatwa... Wow!
- Limang zero ba 'yan o anim? - Anim.
Salamat, Kenny.
Bilang depensa sa sarili, Italian 'yong mga karatula.
Dahil nasa Italy ka.
Tama naman.
Matthew, bago mamatay ang mama mo,
nangako akong sisikapin kong mapalaki kita nang maayos.
Akala ko, basta lagi ka lang may pera, 'yon na 'yon.
Pero sa pagkakataong 'to—
Oo na, Pa.
Kuha ko. Pasensiya na.
Tama ka. Kailangan kong...
umayos.
- Pangako, hindi na mauulit. - Tama ka. Hindi na.
Babayaran mo ang utang mo,
magtatrabaho ka sa 'kin.
Ano? Ako? Magtatrabaho?
Sorry. Ang dinig ko, magtatrabaho ako sa 'yo.
Wala akong alam sa pagtatrabaho sa hotel, Pa.
Pangarap namin 'to ng mama mo.
'Yong VP ko sa marketing, si Natasha, tuturuan ka niya.
'Yong laging masama ang tingin sa 'kin?
Walang dahilan para maging bastos.
Marami kang matututunan sa kanya.
Pa, nagpapasalamat ako. Totoo.
Pero hindi mangyayari 'yon, okay?
Dahil malaya ako, at di mo 'ko mapipigilan nang ganito.
Kaya pasensiya na, pero di 'to uubra.
Para sa kapakanan mo, umaaasa akong uubra 'to.
Kung hindi, may ilang Italyanong pulis
na gustong makipag-usap sa 'yo.
- Pa. - General manager?
- Siya? - Oo.
Wala akong ibang maisip na magti-train sa kanya kundi ikaw.
Ako? Iti-train ko siya?
Mismo.
Ayusin n'yo ni Natasha 'yong tungkol sa Santa.
Babalik ako para sa tree lighting ceremony.
Siguraduhin n'yong handa ang hotel at resort
at walang aberya sa pagpasok ng kapaskuhan.
Yes, sir.
Buweno...
- Congratulations. - Salamat.
Malaking bagay ang suporta mo.
Mukha talaga siyang...
malambing.
Uy, Zoey?
Anak?
Merry Christmas.
50% off para sa mga empleyado ng Sun Peaks.
Okay, linawin mo nga.
Gusto mong patandain ka namin
para maging Santa Claus ka sa ski resort
para sa 50% discount sa snowboard lessons ng anak mo.
- Ang lala nitong naisip mo. - Kalokohan.
- Kailan magsisimula? - Kailan magsisimula?
Sakto 'yang kulay,
at gusto kong makasiguro na mas bilugan ako.
Mas bilugan.
Naku...
Okay...
Okay, patingin.
Ayos.
- Ayos. - Talaga?
Maligayang Pasko sa...
- Okay. Konting... - Sige.
...at magandang gabi sa inyong lahat!
Hindi.
Hinding-hindi.
Hindi.
Salamat sa lahat. Tatawag na lang kami.
- Malaking problema 'to. - Alam ko.
Kailangan ko ng diwa ng Pasko.
Di 'yong parang gabi ng mga zombie.
Si Matthew? Dapat nandito siya.
Ganyan naman siya. Tamad. Parang bata. Di maaasahan.
At magiging general manager natin siya.
Akala ko ikaw na 'yon. Nakakatawa, 'no?
Oo, nakakatawa.
Dito ba 'yong Santa auditions?
Dito nga.
Nagdala ka ng costume?
Oo naman.
- Pumirma ka dito. - Ayos.
Salamat.
Nag-Santa ka na ba dati?
Ay, ho, ho, ho, oo, oo.
Mr. Layne, mabuti at nandito ka na.
Sabi sa email mo, alas-kuwatro.
Baka mali ang pagkakabasa mo. Sigurado akong alas-tres.
Siyanga pala, ito si Matthew Layne.
Ano'ng pangalan mo?
'Yong...
Sorry. Hugh ba?
Naman.
Ikaw si Hugh Mann?
Hugh. Mann.
- Hihinto ka sa pagitan. - Tama.
Nakakaintriga.
Interesado si Mr. Mann na maging bagong Santa natin.
Okay, maganda 'yan.
Sorry, pero pamilyar ka. Nagkakilala na ba tayo?
Nakapunta ka na sa North Pole?
Ang haba ng biyahe ko sa sleigh, kaya...
Di mo binibili ang hot cocoa. Inaarkila mo lang.
Tama ba 'ko?
Excuse me, mag... Ano lang... Babalik ako agad.
- Sige. - Excuse me.
Okay. Nice to meet you.
- Ano sa tingin mo? - Kakakilala ko lang sa kanya.
- Di ba kailangan ng background check? - Hindi. Wala na tayong oras.
Tatlong oras na lang, tree lighting ceremony na,
at nakuha na lahat ng magagaling na Santa.
Bahala ka na, Matthew. May bago na ba tayong Santa?
Matthew Layne? Si Matthew Layne?
Mukhang nakilala nga niya 'ko.
Niyaya niya 'kong lumabas.
Ano? Pumayag ka, di ba?
Bakit? Masaya akong walang lalaki sa buhay ko.
Di basta lalaki 'yan. Si Matthew Layne 'yan.
- Pa'nong di mo siya kilala? - Trust fund baby 'yon.
Mahilig mag-party.
Laging nasa balita dahil sa gulo. Tatay niya ang may-ari ng buong resort.
At anim na iba pa sa buong mundo.
Naku, posibleng maging bayaw ako ng anak ng isang bilyonaryo.
Ladies' room 'to, sir.
Naku, sorry. Excuse me.
Di na yata magandang plano 'to.
Maganda 'yan. Magugustuhan ni Zoey ang snowboard school.
Alam ko.
- Mr. Mann. - Hi. Hello.
Nakapagdesisyon na si Mr. Layne.
Congratulations, Hugh. Welcome sa Sun Peaks Ski Resort.
Wow.
Ang galing. Ayos na ayos. Salamat.
Walang anuman.
At may ipapakilala ako sa 'yo.
Merry Christmas. Ako si Jimmy, Punong Duwende.
Karangalan ko ang maglingkod sa 'yo.
Salamat, Jimmy.
- Ako na d'yan. - Sige.
Ipakita na natin sa bagong Santa ang dressing room.
Opo, ma'am.
O, eto na 'yon.
Di private ang dressing room na 'to,
pero ito na 'yong pinakamaganda.
Heto na.
Salamat, Jimmy.
Ho, ho, ho. Jingle bells.
- Sige. Magkita tayo mamaya. - Okay.
Excuse me.
Okay.
Uy.
- Hugh. - Kumusta ka?
- Naghahanap ka ng bakanteng locker? - Oo.
- Meron dito. - Tamang-tama.
Mag-steam muna sandali bago tayo sumabak sa malamig na hangin, di ba?
Oo. Tama.
Handa ka na ba para sa tree lighting?
Ano 'yon?
Ano'ng... 'Yong...
'Yong Christmas tree.
Oo, gusto ko ng magandang Christmas tree.
- Ikaw ba? - Oo.
Ako ang pinagho-host ni Natasha sa event.
May sinulat akong speech sa phone ko. Di talaga ako...
magaling sa pagsasalita sa harap ng mga tao.
Gawin mo 'yong trick, iisipin mong nakahubad lahat ng nasa harap mo.
Oo.
Parang hindi ako 'to, e.
Alam mo 'yon, 'yong suit, 'yong tie, lahat ng 'to.
Buong buhay ko, iniwasan ko ang negosyo ng pamilya.
Ngayon, heto ako, nag-aaral na magpatakbo ng hotel.
Di laging umaayon ang mga bagay sa gusto natin.
Oo nga.
Pahingi naman ng pabor. Ayos lang ba?
Buong buhay ko, di pa yata ako nagtali nito.
Naku, ewan ko.
Lahat ng matanda, marunong magtali ng tie, di ba?
- Salamat. - Oo.
Di ka tinuruan ng papa mo kung paano magtali ng tie?
Hindi, ang itinuro lang niya, kung paano kumita ng mas maraming pera.
Ayokong maging gano'n.
Nakakatuwa. Sana nakakausap ko siya nang ganito.
'Yong tapatan lang, lalaki sa lalaki.
Alam mo, minsan, mas madaling magsabi sa di mo kilala.
Pero parang di ka iba sa 'kin, e.
Parang nagkita na tayo sa kung saan, e.
- Si Santa Claus 'to. - Santa Claus.
Jingle bells. Ayan. Ayos na.
Gusto mong tulungan kita sa suit mo?
Wag na, okay na 'ko.
- Wag na? - Salamat.
Nahulog mo 'tong pink unicorn kissable ChapStick mo.
Subukan mong sumakay sa bukas na sleigh sa taas na 10,000 feet.
Buti nga may labi pa 'ko.
Oo nga.
- Sige, pupunta na 'ko do'n. - Okay.
- Ang gandang usapan. - Oo naman.
Okay, salamat. Salamat, Jimmy.
Hi sa inyong lahat! Kumusta?
Ako si Matthew Layne.
Uy, Matthew, di kita makilala pag nakadamit ka.
Ang galing. Komedyante siya.
Lalangoy ka ba kasama ang mga swan?
Minsan lang 'yon.
At gaya ng nakikita n'yo, nandito tayo para sa puno.
Ibig kong sabihin, 'yong Christmas tree.
'Yong pag-iilaw ng puno.
Di yata siya magaling sa ganito, ano po?
'Yon na nga, bumalik tayo sa pag-iilaw.
- Sige na, palabasin n'yo na si Santa. - Oo nga.
Santa, Santa, Santa!
Tama, maganda 'yan.
Wala nang ligoy pa, heto na si Santa Claus.
Ayos!
Hi.
Merry Christmas sa inyong lahat. Merry Christmas.
Sino'ng handa nang pailawin ang puno? Ano? Eto na.
Sabay-sabay tayo para sa malaki at masayang countdown.
Ayos.
- Five, four, three, two, one. - Four, three, two, one.
Naku.
Sorry talaga!
- Naku. - Sorry.
- Ayos ka lang, Hugh? - Oo.
Tutulungan kitang tumayo. Sorry talaga.
Kaya mo na? Okay.
Ano'ng ginagawa mo sa van ni Ms. Jacobson?
Uy...
Pinahiram niya sa 'kin 'to.
Sino ka naman?
Ako...
Ako ang papa ni Taylor, si Taylor Sr. Nandito ako para sa kapaskuhan.
- Bakit nakaganyan ka? - Christmas party. Ho, ho, ho.
Mag-isa ka? Walang...
Mrs. Claus?
Wala, ako lang.
Ako si Doralee. Ako ang building supervisor.
Kung may kailangan ka sa pananatili mo,
nasa apartment 305 ako, malapit lang kay Ms. Jacobson.
Okay. Tatandaan ko 'yan. Salamat.
Okay. Good night.
Diyos ko.
Ito ang pinakamasayang araw ng buhay ko.
Uy, ganda ng outfit. Tumawag 'yong '90s. Ibalik mo daw 'yong board nila.
Yuck. Wag kang makinig sa kanila. Inggit lang 'yon.
Kaya talaga nating magbayad dito?
Oo. Oo, anak. Wag kang mag-alala, okay?
Dapat balot na balot ka para di ka magkasipon.
Dapat naka-helmet lagi.
Di tayo puwedeng tumakbo sa ER, magpapasko pa naman.
Ma, talagang pinapahiya mo 'ko nang sobra.
- Sorry. Kakalma na 'ko. - Okay.
Hi.
Screaming Kittens, ano'ng ginagawa mo dito?
- Nag-aaral dito ang anak ko. - Ayos.
- Fan ako ng mama mo. - May fans siya?
Wala. Zoey, ito si Matthew Layne. Siya ang general manager ng resort.
Oo, ang totoo, trainee lang.
At pagkatapos no'ng kagabi, di na 'ko sigurado.
Ano ba.
Wala nang mas "happy holidays" pa kaysa sa sumasabog na Christmas tree.
- Nando'n ka? - Wala. Nabalitaan ko lang.
- Nabalitaan mo 'yon? - Mabilis ang balita.
- Talaga? - Oo.
Grabe 'yon. Ikukuwento sa 'yo habang umiinom ng hot chocolate?
- Alam mo, sobrang busy ko. - Talaga?
Ma, nag-ayos ka lang ng lagayan mo ng medyas no'ng Sabado ng gabi.
Mismo. Sobrang busy ko. Gusto kong maayos ang lahat.
Huli.
Pag nagbago ang isip mo, alam mo kung nasaan ako.
Nandito lang ako.
- Nice to meet you, Zoey. Enjoy. - Hi.
Ang cute niya.
Di ko napansin. Cute ba? Hindi, a.
Ano 'yong sinabi niyang fan mo siya, Ma?
Wala kang pinagkakakitaang kakaiba online, di ba?
Wala. Yuck, kadiri, anak.
Aalis na 'ko.
Mag-enjoy ka, anak.
Mahal na mahal kita.
Ano 'yong Screaming Kittens?
Ewan. Mga kuting na sumisigaw? Baka 'yon.
Okay.
Welcome. Maligayang pagdating sa Santa's Village ngayong taon.
Palakpakan ulit natin
ang general manager natin, si Mr. Matthew Layne.
Okay. Wow, ang galing nito! Nandito kayong lahat.
Exciting 'to.
Okay, heto tayo. Malaking araw 'to.
Ang Sun Peaks...
inihahandog...
"Idinedeklara kong bukas na ang Santa's Village."
Ayos 'yan.
Idinedeklara kong bukas na ang Santa's Village.
Ho, ho, ho!
Maligayang Pasko sa lahat.
Okay, kabayo ang gusto mong pamasko.
Ayos 'yan. Gusto ko rin niyan noon. Parang mga usang walang sungay.
Isipin natin ang gagawin.
- Sa apartment ka nakatira? - Opo.
Saan mo siya ilalagay? Sa kuwarto mo? Dudumi 'yon sa sahig.
Kung libro na lang kaya?
Next.
Okay, motor scooter ang gusto mong pamasko.
- Opo. - Oo.
Okay, kilala ko ang mama mo.
Waitress siya, di niya kayang bilhin 'yon. Sweater na lang?
Next.
Maraming tartar sa loob, okay?
Bibigyan ka na lang ni Santa ng toothbrush at dental floss, ha?
Next.
Pambihira!
Antibiotics ang gusto mong pamasko, di ba?
Okay, merry Christmas.
Next.
Santa!
Naku.
Lagot.
Ho, ho, ho.
Oras na para pakainin ni Santa ang reindeer.
Excuse me. Sorry. Sorry. Excuse me.
Mukhang tapos na si Santa ngayong araw.
Balik kayo bukas, ha.
Zoey! Dito.
Uy, Zoey.
Ang gandang sasakyan. Do'n ka nakatira?
Ano'ng problema mo?
Di ako ang may problema dito.
- Hi. Ayos ka lang ba? - Ayos lang ako, Ma.
Wow, parang maldita talaga.
- Gusto mong kausapin ko'ng coach mo? - Wag na.
Di kailangang mama ko'ng umayos ng lahat. Di na 'ko bata.
- Kaya ko na 'to. - Okay.
Magandang gabi, Ms. Jacobson. Hi.
- Betty? - Zoey po.
Tama.
Ibibigay ko'ng tseke sa 'yo—
Ano ba! Wag na nating pag-usapan 'yon.
O ipabigay mo na lang sa papa mo pag libre siya.
Nandito si Lolo?
Nagkausap kami noong isang gabi.
Di mo sinabi sa 'king napakaguwapo niya o single na single.
Single? Si Lolo?
Wala siya sa bahay. Wala siya dito. Di niya... Di siya... Pero—
Sabihin mo may meryenda ako, daan lang siya.
- Oo. Okay. - Masarap ang fruitcake ko.
- Good night, Doralee. - Good night, Ashley.
Kailangan ko ng meryenda.
Ano'ng sinasabi niya?
Ewan. Kilala mo naman si Doralee. Luka-luka.
Bangka! Mukhang masaya 'yon.
Pero kailangang may kasamang matanda.
Pero dahil taga-tabing-ilog ka, water shoes na lang?
O sige na. Ho, ho, ho.
Nandito lang kami dahil ang hahaba ng pila sa ibang Santa.
- Ho, ho, ho. Merry Christmas. - Di matao.
Matthew.
Salamat.
- Ano'ng gagawin mo tungkol dito? - Ganito...
Ewan ko.
Baka interesado kang marinig 'to.
"Palpak ang Santa ng Sun Peaks."
Aray.
"Di gusto ng mga bata 'yong bagong Santa nila."
"Salbahe ang Sun Peaks Ski Resort Santa ngayong taon."
Salbahe? Sinabi nilang "salbahe"?
Baka dapat nang palitan.
Ho, ho, ho! Merry Christmas.
- Sige na. - Bye, Santa.
Di matutuwa si Mr. Layne dito.
Gano'n nga.
Hugh.
Ayan na'ng boss ko. Akin na 'yong dalawang flaming candy cane.
- Salamat. - Eto na.
- Uy, Hugh. - Uy.
- Kumusta, p're? - Mabuti. Ikaw?
- Mabuti. Salamat at nakipagkita ka. - Oo naman.
Buweno...
Okay.
Sa pagkakaintindi ko, tuwing kapaskuhan,
pag humihiling ang mga bata kay Santa Claus,
karaniwang sagot lang ni Santa...
"Oo."
Tapos, 'yong mga magulang ang sasakit ang ulo.
Ganyan nagkakautang sa credit card.
Di mo na problema 'yon.
Wag kang magagalit, boss, pero...
parang di mo alam 'yong totoong buhay.
Pa'no?
Baka di ka pa nakapag-budget ng suweldo
para makabili ka ng pamasko at maglagay ng pagkain sa mesa.
Tama, dahil ako 'yong spoiled na mayamang bata.
Alam mo?
Tama ka. Pero...
di lahat ng nababasa tungkol sa 'kin, totoo.
Alam mo 'yong pakiramdam na akala ng lahat, kilala ka nila,
pero hindi naman talaga?
Ang punto ko, sinusubukan ko.
Sinusubukan kong pumili nang mas mabuti.
At 'yon mismo ang hinihiling kong gawin mo.
Aayon si Mrs. Claus diyan, di ba?
Alam mo, matagal nang single si Santa.
- Talaga? - Pareho tayo do'n.
Hindi masyado.
May mahalagang tao sa buhay mo?
Wala.
Ibig kong sabihin, siguro. Ewan ko.
May babae.
Kumukuha ng snowboarding lessons dito 'yong anak niya.
Niyaya ko siyang lumabas, pero tinanggihan niya 'ko.
Sigurado akong may dahilan siya.
Oo.
Gaya ng ano?
Naku, ewan. Baka...
Baka galing siya sa masamang relasyon.
Alam mo 'yon, takot pa siyang makipagkilala sa iba.
Nakakatuwa. Para kasing ang gaan kong magkuwento sa 'yo.
Ang totoo, di siya maalis sa isip ko.
Parang kahit saan ako magpunta, nandito lang siya sa harap ko.
Alam mo 'yon?
- Kakaiba. - Oo.
Kakaiba nga.
Dalawang flaming candy cane.
Ano kayang gagawin ko? Susubukan ko ba ulit?
Oo.
Baka...
baka magkaroon ng himala sa Pasko.
- Tama. - Ha?
- Ho, ho, ho. - Baka.
- Naku! 'Yong balbas mo. - Ano?
- Sunog! Nasusunog 'yong balbas.
Ano? Naku!
Parang tinatawag na 'ko ni Jimmy. Excuse me.
Kuha ko kung bakit ayaw mong makipag-date sa kanya.
Oo, guwapo siya at mayaman.
Kayo, ha. Boss ko siya, okay?
Mali 'yon.
A, mali. Okay.
Gaano katama na lokohin mo 'yong hotel para kunin ka nilang Santa Claus?
Ano ba talaga 'to?
Natatakot ako, siyempre.
May mga responsibilidad ako. Nandiyan si Zoey.
Oo, pero 15 na si Zoey. Sa apat na taon, 19 na siya.
Malamang professional snowboarder na siya no'n. Tapos?
Ewan ko. Gagawan ko ng paraan pag nando'n na 'ko.
Nasaan 'yong kapatid ko?
'Yong mabangis, 'yong may sariling rock band noong 16 siya,
'yong nagpakita ng puwit noong high school graduation?
Ano'ng nangyari sa kanya?
Baka naligaw siya kung saan.
Baka ito na ang pagkakataon mong mahanap siya ulit.
Ho, ho, ho. Merry Christmas.
Ako lang ba, Hugh, o parang di ramdam ang Pasko dito?
Alam mo, Jimmy? Puwede bang...
Puwede bang ikaw muna dito sa sleigh?
Ano?
Aalis sandali si Santa, okay?
Ho, ho, ho. Maligayang Pasko sa 'yo, binibini.
Di ako naniniwala kay Santa Claus.
Ayos lang 'yon. Naniniwala ako sa 'yo.
Bakit di mo sabihin kay Santa kung ano'ng gusto mong pamasko?
Talaga lang, ha.
Sige na. Wala namang masama kung susubukan mo.
Okay. Gusto mong malaman ang gusto ko?
Nakikinig ako.
Magka-boyfriend sana ang mama ko.
- Ano 'yon? - Gusto kong makipag-date ulit siya.
Magkaroon ng buhay bukod sa pagiging nanay ko.
Sigurado akong gustong-gusto ng mama mo ang pagiging nanay niya sa 'yo.
At mahal ko siya.
Mag-relax sana siya nang konti. Ang seryoso niya kasi.
May banda siya dati.
Hindi nga.
Opo. 'Yong Screaming Kittens.
Di niya kinuwento sa 'kin 'yon. Hinanap ko pa online.
Uy, wow.
Siya 'yan. Ang galing, di ba?
Mukha siyang bata.
Sana nakilala ko siya noon.
- Bakit naman? - Mukhang masaya siyang kasama dati.
Next!
- Kumusta, bata. Ano'ng pangalan mo? - Max.
- Ano'ng gusto mong pamasko? - Laruang clay.
Laruang clay. Ang problema do'n, lumalagkit 'yon.
At minsan pumapatak ang mga 'yon, nahuhulog sa carpet,
tapos matatapakan ng mga magulang mo, tapos...
Alam mo?
Masaya ang laruang clay. Kaya titingnan ko 'yon para sa 'yo.
Uy, Max.
Po?
May gusto ka pa bang pamasko? 'Yong espesyal?
- Gaya ng ano? - 'Yong hindi laruan.
Isang bagay na taos-puso mong hihilingin.
- Sana di ako takot sa dilim. - Tama.
Nakakatakot ang dilim.
May sikreto ako.
- Takot din ako sa dilim. - Talaga po?
Talaga. Takot na takot.
Alam mo ang ginawa ko?
Kumuha ako ng glow-in-the-dark na mga bituin, dinikit ko sa kisame ko.
Ngayon, gabi-gabi, pakiramdam ko astronaut ako.
- Wow. - Oo.
Ayos lang na matakot paminsan-minsan.
Pero di kailangang daigin ka ng takot mo, okay?
Daigin mo ang takot mo.
Opo. Salamat, Santa Claus.
Walang anuman.
Merry Christmas, bata.
Santa?
Ang galing no'n.
Next!
Natasha, 'yong mga imbitasyon para sa Christmas party?
Kailangan nang maipamigay 'yon.
- Iniwan ko sa mesa mo. - Talaga?
Nakakatawa, dahil hinanap ko'ng mga 'yon pero di ko nakita.
Kitang-kita'ng mga 'yon.
'Yong mga invoice para sa dagdag na catering supplies,
at 'yong work order installments para sa pagpapaayos ng mga tubo sa 526,
at 'yong bagong shift schedule para sa housekeeping staff?
Kailangan natin 'yon ASAP.
Tinatapos ko pa rin itong mga iniwan mo sa 'kin kahapon.
Parang ayaw mong matapos ko'ng mga 'yan.
Ano nga ba...
Ikaw 'yong may tatay na gusto kang gawing general manager nitong hotel.
E di kayanin mo.
Alam mo, tiningnan ko 'yong email na pinadala mo noong unang araw,
alas-kuwatro talaga ang nakalagay.
Kenny, ano 'yon?
Kailangang makita n'yo 'to.
Dahil wala pa sa 'yo'ng pangatlo...
May nagbago, at mga isang oras na nang magdatingan sila.
Ano'ng nangyari?
Magaling siya sa mga bata.
Nasasabi nila'ng nararamdaman, mga takot...
- Merry Christmas. - ...pangarap.
Baka imbes na Santa's Village, magbukas tayo ng therapy center.
Sabik na 'kong makausap si Santa.
Hi. Gusto ko 'yang snowflake shirt mo.
Ang ganda niyan. Ano'ng pangalan mo?
Michelle. Gusto ko 'yon. Napakagandang pangalan.
- Ilang taon ka na, Michelle? - Nine.
Ano'ng Christmas wish mo?
Sana
hindi ako nauutal.
Oo nga. Oo, naiintindihan ko.
Alam mo, narinig ko na nakakatulong sa pagkautal ang pagkanta.
Subukan natin?
Ewan ko po.
Sa tingin ko, masaya 'yon.
Subukan natin 'yong "Jingle Bells". Sabay-sabay tayong lahat.
Mr. Layne? Sige na, gawin na natin.
- Sige. Oo, sige. - Talaga?
Oo, masaya 'yon. Okay lang bang sumabay ako?
Sige, eto na.
Lahat na tayo!
Uy. Ang galing.
Kalimutan n'yo 'yong sinabi ko. Dito lang si Hugh.
Ang galing mo.
Ho, ho, ho.
Pa, magugustuhan mo ang ipapakita ko.
Matthew, ano na namang ginawa mo?
Magpapagawa na ba 'ko ng statement sa PR?
Hindi, Pa, di masama 'yong sinasabi ko.
Maganda 'yon. 'Yang bata, si Michelle. Nauutal siya.
Pero 'yong Santa Claus natin, napakanta siyang parang ibon.
Ang cute talaga. Nakikanta ang lahat...
Ang ganda ng online reaction.
May libo-libong likes at comments na,
at isang milya na ang haba ng waiting list
ng mga taong gustong mag-book ng kuwarto
para lang makadalaw ang mga anak nila sa Santa Claus mo.
Ang Santa ko!
Magaling 'yan!
- Mukhang nasa ayos na ulit tayo. - Papunta na tayo do'n.
Magaling. Babalik ako para sa Christmas party.
Sabihin mo sa "Santa ko" na siya ang guest of honor doon.
- Sige. - Bye.
Bye, Pa.
Kenny. Hindi, wala kang kasalanan.
Pumunta ka sa HR file
at kunin mo ang lahat ng impormasyon tungkol kay Hugh Mann.
- Hi, anak. - Hi, Ma.
- Mula nang lumabas... - Nasa balita si Mr. Layne.
...nakakuha na ng milyong views ang nakakaantig na video,
na nagpapasigla ng negosyo dito sa Sun Peaks,
salamat sa superstar nilang si Santa Claus.
Heto si Matthew Layne. Excuse me, Mr. Layne?
Yes. Sorry, excuse me.
Bakit kaya grabe ang reaksiyon ng publiko sa Santa Claus n'yo ngayong Pasko?
Dahil siya...
Dahil the best siya. Totoo. May hatak siya. Tapat. Siya...
Totoo siya.
Narinig n'yo. May hatak at totoong tao siya.
At mukhang mahal siya ng mga tao rito.
Hindi lang sila.
Ako...
Ang totoo, gusto ko din siya.
Ayan na nga. Balik sa 'yo, Bill, para sa lagay ng panahon.
Ang guwapo niya. Di ako makapaniwalang tinanggihan mo siya.
Wala ka bang homework?
Uy, Ma. Puwedeng magtanong?
Oo naman.
Ba't di mo kinuwento sa 'kin 'yong Screaming Kittens?
Sino?
May tinatawag tayong Internet.
Oo na.
Bakit sinikreto mo?
Hindi sikreto 'yon. Kaya lang...
Ang tagal na no'n.
Isa lang 'yong... parte ng nakaraan ko.
Gaya ng papa ko?
Oo, parang gano'n nga.
E bakit ayaw mong makipag-date kay Mr. Layne?
Ano? Dahil 'yon... Ako...
Di mo maiintindihan. Komplikado.
Ma, 15 na 'ko. Alam ko na 'yong komplikado.
Saka magha-hot chocolate lang naman kayo.
Ano'ng komplikado do'n?
Wala.
- Hi. - Hi.
Mukhang maaga ka, a.
Tanghali pa nagsisimula si Santa.
Bukas.
Naisip ko, ayokong sumabay sa dagsa ng tao.
Lagi kaming dinadagsa ng tao ngayon.
Oo. Nakita kita sa balita. Congrats.
Salamat.
Mukhang nababago mo na ang mga bagay-bagay dito.
Sana nga ako 'yon, pero hindi, e. Si...
Si Hugh.
Mas komplikado pa siguro 'yan kaysa sa iniisip mo.
Kaya wag mong maliitin ang sarili mo.
Ewan ko. 'Yong mga tao...
Gustong-gusto siya ng mga tao. May kung ano sa kanya.
Ano nga palang ginagawa mo dito?
Saan ba may masarap na hot chocolate?
Teka, pa'no ka lumaki sa isang ski town nang di natututong mag-ski?
Marunong ako noong bata ako. Pero ilang taon na rin.
Sabi nila, parang pagba-bike.
Ewan. Parang pag-aaksaya 'yon ng oras.
Kailan pa naging pag-aaksaya ng oras ang pag-e-enjoy?
Halatang hindi ka naging ina.
- Kailangan din mag-enjoy ng mga ina. - Oo.
- Kayo lang ba talaga ni Zoey? - Oo, siya at ako lang lagi.
Nabuntis ako no'ng college at... nag-drop out ako.
At gusto ng ama niyang maging rock star,
kaya umalis siya, at di ko na nakita.
E, 'yong pamilya mo?
Kami lang ng papa ko. Namatay ang mama ko noong 15 ako.
Sorry.
Ayos lang. Salamat. Ano...
Di ko natanggap nang maayos. Napasok ako sa maraming gulo.
Matagal na naging gano'n.
Nagluluksa ka naman kasi no'n.
Oo, pero lalo lang naging mahirap para sa papa ko.
Ewan. Gusto kong magrebelde sa lahat ng bagay.
Tuklasin ang mundo, 'yong sarili ko.
Nauwi pa rin ako dito.
- Ikaw na ang nagpapatakbo ng lugar. - Parang gano'n.
Walang nagsabing sa 'king ang daming papeles.
Araw-araw akong pumipirma, di ko alam kung para saan.
Sablay ako sa pag-o-organize.
- Matutulungan kita d'yan. - Tama, sock drawer.
- Mismo. - Ayos.
Salamat nga pala.
Sa second chance.
- Ano? Gusto ko lang ng hot chocolate. - Sige.
Kung gano'n, baka puwede nating ulitin 'to.
Ewan ko. Parang halos date na 'yon.
- Ayaw natin 'yan. - Alam ko.
Kadiri ang mga date.
HANAPIN ANG MANN, MAY 100,000 RESULTA ANG HUGH
HILAHIN ANG IMAHE DITO
- Ayos ka lang? - Bumagsak yata ako sa cellphone ko.
Ayan na 'ko.
- Grabe. - Pero gumagaling ka na.
- Talaga? - Oo.
Di ka natumba ng 30 seconds,
at di ka man lang sumigaw ng, "Mamamatay ako!"
Natututo ka na.
Sino'ng nagsabing pag-aaksaya ito ng oras?
Ba't nakokonsensiya ako? Na dapat may kuwenta ang ginagawa ko?
Meron naman. Nag-e-enjoy tayo.
Alam mo, 'yong ibang tao, tatawagin nilang date 'to.
- Nagkasundo tayong ski lesson 'to. - Ski lesson lang.
Kaya kung iimbitahan kita
sa Christmas party sa hotel ngayong weekend,
siguradong hindi rin date 'yon.
Ewan ko. Medyo malabo 'yong parteng 'yon.
Oo.
Kailangan ko bang magbihis para sa party?
Ang mga patakaran, naiintindihan ko.
Pagtitipon ng pamilya 'yon
kasama ang board members, investors, mga anak nila.
Oo. Baka kailangan mong magbihis. Nang konti.
Kung gano'n...
- Event 'yon. - Tama.
At iba 'yon sa date.
Uy!
- Ayos ka lang? - Oo.
Pumapayag ka ba?
Salamat.
Maraming salamat.
- Ang galing no'n. - Wala lang 'yon.
Di ko alam na gano'n ka kagaling.
Salamat. Iba pag sa 'yo nanggaling.
'Yon nga...
Sana nag-e-enjoy kayo dito sa napakagandang Peaks Lounge.
Oo.
Sikat na brand 'yan, a.
Talaga?
Bago natin ang susunod na kanta, gusto kong mag-shout-out
sa isang espesyal na tao sa audience.
Alamat siya sa local music scene dito sa Lincoln.
Mula sa bandang the Screaming Kittens,
palakpakan natin...
- Di ko... - ...si Taylor Jacobson!
Tara, samahan mo kaming kumanta.
Sige na. Kailangan mong umakyat do'n.
Di na siguro.
Sige na, isang kanta lang.
Ayoko talaga.
Sira ka ba? Baliw na baliw ang lahat para sa 'yo.
Kailangan mong umakyat do'n.
Salamat sa inumin. Kailangan ko nang...
- Aalis na 'ko. - Teka.
Teka. Teka.
Taylor, sandali lang!
- Uy. - Ano?
- Sorry. - Alam ko.
Di ko alam na ikakagalit mo. Akala ko...
Excited silang makita ka. Akala ko masaya 'yon.
Naiintindihan ko. Sorry. Kasi... Di ko kaya...
Di ko kaya 'yon.
Bakit? Di ba parang pagba-bike lang 'yon?
Di gano'n kasimple 'yon, Matthew.
Pangarap ko 'yon noon.
Okay? Musika ang buhay ko.
'Yon ang magiging buhay ko, na kinailangan kong isuko.
May anak akong mag-isa kong palalakihin. May mga bayarin.
Pinapasok ko'ng kahit ano'ng trabaho para lang may makain kami.
Sorry. Naiintindihan ko.
Hindi mo naiintindihan.
Di mo kasalanan 'yon, okay?
Pa'no maiintindihan ng gaya mo ang taong tulad ko?
Tama.
Alam kong galing tayo sa magkaibang mundo.
Di ko alam 'yong hirap ng pinagdaanan mo, pero gusto kong subukan.
Papayag ka ba?
Wala akong gustong puntahan kundi dito, kasama ka.
Akala ko handa na 'kong gawin ulit 'to, pero...
Hindi ko...
Hindi ko yata kaya. Kailangan ko nang umuwi.
Puwedeng bumalik ka sa loob? Please.
Puwede ba kitang ihatid?
Ano'ng...
Kumusta, Santa?
Heto na. Bayad na lahat.
Ayos! Salamat.
Ayos lang ba ang lahat?
Oo.
Oo, ayos lang ang lahat.
Di mo sinabing si Santa ang papa mo.
Hindi siya ang totoong Santa.
Alam ko, pero puwede na siya para sa 'kin.
Hindi ako mapili.
Sabihin mo may bagong batch ako ng gingerbread gamit ang Scotch.
- Good night. - Okay.
Night.
Uy, Santa Claus.
Di ba dapat nasa North Pole ka, pinupuno ang sleigh ng pamasko?
Hindi ba dapat nagpapadulas ka sa burol sakay ng kahoy na pinakinis?
Paano mo nalaman?
Kasi nga...
si Santa Claus 'to.
Okay. Na-kick out ako ngayong araw.
Ano ba ang dapat mong gawin para ma-kick out sa snowboarding school?
May isang babae.
May nasabi siguro akong di niya nagustuhan, at...
Ayaw ko rin naman doon.
Nilagay ako ng mama ko do'n para di niya 'ko problema pag weekend.
- 'Yong papa mo? - Nakatira siya sa London.
Naghiwalay sila last year, kaya nandito si Mama para magtrabaho.
Kung gano'n...
Mahirap siguro sa 'yo.
Hindi. Ayokong makita ang papa ko,
at grabeng magtrabaho ang mama ko, bihira ko rin siyang makita,
kaya ayos lang.
Naiintindihan ko. Mahirap maging babaeng teenager, alam ko.
Alam mo, naisip ko lang.
May kilala akong isa pang babaeng di nakilala ang ama niya.
Si Zoey.
Paano mo nakilala si Zoey?
Si Santa Claus, di ba?
Okay. Sinabi niyang bully ako?
Alam mo, sa tingin ko, di ka naman bully.
Siguro minsan, pag nasasaktan ang tao,
gusto nila, gano'n din ang pakiramdam ng nasa paligid.
Bakit mo naisip na alam mo ang nararamdaman ko?
Si Santa 'to.
May sasabihin akong sikreto.
Nasaktan din si Santa.
Mas matagal na niyang dala-dala ang sakit na 'yon.
Ano'ng dapat nating gawin? Ngumiti at magpanggap na walang problema?
Hindi.
Alam mo, may naisip ako.
Gumawa tayo ng Christmas wish.
- Seryoso? - Oo.
Mag-wish tayo para sa ating dalawa na mawala na ang sakit
at magpatuloy sa buhay.
Parang ang dali lang sa 'yo.
Hindi.
Kung madali 'yon...
Lahat magiging Santa.
Ho, ho, ho.
- Mr. Layne? - Oo. Sandali lang, Kenny.
May delivery ka.
Hot chocolate.
Di ako umorder ng hot chocolate.
Puwedeng mag-sorry?
- Salamat. - Okay.
'Yon...
Sorry din. Kalimutan na lang natin 'yon.
Makinig ka, marami akong pinag-iisipan, at...
Alam mo na, gaya ng... ikaw at ako.
Tayo.
Iniisip ko lang kung...
Kung bukas pa 'yong imbitasyon?
'Imbi... A, 'yong imbitasyon sa "event".
- 'Yong event. - Tama.
Oo.
Iniisip kong masaya 'yon kung tatawagin nating date.
Parang masaya nga.
Oo. Ayos.
Ito ang tamang pagkakataon para ipakilala ka kay Hugh.
Hugh?
Gustong ipagyabang ni Papa si Santa sa Christmas party.
Nakuwento ko siya sa 'yo.
Do'n din sa party na pupuntahan natin.
Oo, doon din.
Nandoon kayo parehas. Magandang pagkakataong magkakilala.
Okay siya. Magugustuhan mo.
Pero Pasko... Baka busy si Santa Claus.
- Sigurado kang makakarating siya? - Dapat. Nagtatrabaho siya sa amin.
- Isa pa, siya si Santa Claus. - Oo.
Makakapunta siya kahit saan, di ba?
Di ako puwedeng mag-cancel.
Pinagdiinan ko pang 'yon ang first official date namin.
Baka di niya 'ko mapatawad.
At saka,
gusto ko talaga siya.
- E kung di sumipot si Santa? - Di rin puwede 'yon.
Gusto ng papa ni Matthew na pumunta si Santa sa party.
Ayokong tanggalin niya 'ko. Kailangan ko 'yong trabaho.
Ano'ng gusto mong gawin namin?
Ang totoo,
may naisip ako.
Wow. Parang di ako bagay dito.
Pareho tayo.
Kaya natin 'to.
Heto na.
Sold out na tayo ngayong kapaskuhan,
at nagtatanong na ang mga tao tungkol sa susunod na taon,
at dahil 'yon sa anak ko.
Matthew, pinag-uusapan namin ang magaling mong ginagawa dito sa hotel.
- Magaling siya, di ba? - Ang bait naman no'n.
Pa, siya 'yong gusto kong ipakilala. Taylor Jacobson, ang papa ko, si Robert.
Hi. Sorry.
Ikinagagalak kitang makilala, Taylor. At paano kayo nagkakilala?
- Nagkakilala kami sa isang kilalang— - Pre-owned.
...pre-owned record store, at doon namin nadiskubre
na pareho kaming mahilig sa vinyl, at sa mas pinong aspeto ng punk rock.
Matthew, nasaan 'yong Santa Claus natin?
Maraming mahahalagang tao dito
ang gustong makilala ang lalaking nakapula na nagpasok ng mga berde sa 'tin.
Oo, a... Parating na 'yon.
Baka natraffic lang habang pababa ng North Pole.
Magre-retouch lang ako.
Oo.
Hi.
- Dali. - Oo. Hi. Okay.
Sige na.
- Di ka man lang kumuha ng kuwarto. - Sorry! Naka-book na ang buong hotel.
- Ano ba. - Sorry.
Naku.
Ho, ho, ho. Merry Christmas sa inyong lahat.
Ho, ho, ho.
Merry Christmas. Merry Christmas.
Merry Christmas.
At merry Christmas sa 'yo, tsikiting.
Ho, ho, ho.
Di pa ako nakatanggap ng ganito karaming email galing sa mga guest na pumupuri.
- Ikaw ang bida ngayong kapaskuhan. - Lahat 'yan sa taas nagmumula.
Magiging magaling na general manager ang anak mo balang araw.
Salamat, Hugh. Ang bait naman niyan.
Gusto kong makilala mo si Taylor pagbalik niya. Espesyal siya.
Ipapaalala ko sa 'yo, 'yong huling naging espesyal sa 'yo,
ibinenta niya nang mahal ang kuwento niya sa gossip magazine.
Hindi gano'n si Taylor, Papa. Mabuti siyang tao.
Alam mo, tapat siya, mabait.
Nahuhulog na yata ako sa kanya.
Ayos ka lang ba?
- Nasamid lang. - Okay.
- Excuse me. - Okay.
- Salamat. - Okay.
Sige, puwede.
Oo, tama ka.
Batay sa cost analysis, may malaking benepisyong pinansyal na makukuha.
Hi. Ano'ng na-miss ko?
Pinag-uusapan namin 'yong idea kong i-rebrand ang Sun Peaks.
Puwedeng baguhin ang loyalty program na may kasamang perks.
Wine tasting, spa treatment, 'yong mga gano'n.
Saka tayo magtataas ng presyo, para mas mabilis tayong kumita.
Gusto ko 'yan.
Hindi ka sang-ayon?
Hindi, maganda lahat 'yan. Ano lang...
Di ba dapat may events at activities din para sa mga bata?
Para makapagpahinga ang mga magulang at ma-enjoy ang resort.
Gaya ng ano, ikabit ang buntot sa donkey?
Hindi. Craft night, karaoke, o escape room kaya?
Gusto ng mga batang makasama ang isa't isa.
Pag nakuha n'yo ang loob ng mga bata, pati magulang, kuha n'yo.
Sorry. May konti kang...
Ewan kung ano 'yon.
Sige, salamat.
- Oras na para ibigay ang mga regalo. - Oo nga.
Nasaan ang Santa natin?
Nandito lang siya kanina.
Meron akong...
- Okay ka ba? Ayos ka lang? - ...konting... Ano lang...
Kailangan ko lang... 'Yong contact ko... Di ako... Mag... Salamat.
- Mag... - Contact issue.
- Uy. Uy! - Hi. Walang tao.
Oo, sige. Okay.
- Hi. - Hi.
May dala ka bang makakain? Gutom na 'ko.
Sorry. Sa susunod, promise. Okay?
Tumawag si Jerry. Hulaan mo kung sino'ng nasa Peaks Lounge.
Si Stephen King.
Hubarin mo 'yan.
Okay.
- Sige na. - Ayan. Tumaas ka.
Okay na. Ayan na. Sige.
At 'yang isang d'yan...
Hindi. Doon.
Hindi. Baba ka.
Pasensiya na sa abala. Ayos lang ba d'yan?
Oo, ayos lang.
Palabas na din.
Mabuti.
Kailangan mo nang lumabas.
HI, TAYLOR, NASAAN KA?
Hugh.
Hi. Hindi ko...
Bumalik na tayo sa party.
Sige, ayos 'yon.
- Okay. Tara na. - Okay.
Okay, mga bata, sino'ng gusto ng regalo galing kay Santa Claus?
Ho, ho.
Hello.
- Ho, ho, ho. Merry Christmas. - Alam mo kung nasaan si Taylor?
Hindi.
Pero may nakakaalam.
Oras na para malaman n'yo lahat ang totoo.
At isa para sa 'yo...
Impostor ang lalaking ito.
Hindi siya impostor. Siya si Santa Claus.
Hindi. Ibig kong sabihin, manloloko siya.
Gumagamit siya ng pekeng pangalan
at ng Social Security number ng girlfriend mo.
Ano? Hugh, totoo ba 'to?
Hindi ko alam ang sinasabi niya.
Wag kang magpaka-inosente, Kris Kringle.
Malamang magkasabwat sila para sirain ang career ko.
Ibig kong sabihin, ang Pasko.
Nakarami ka ba ng champagne?
Oras na para sabihin ang totoo, Santa Claus.
Sino ka ba talaga? Ano'ng pangalan mo?
Buweno...
Taylor Jacobson?
Nandito ba si Taylor Jacobson?
May aksidente sa ski slope.
- Nasaktan ang anak niya. - Zoey?
Taylor?
Nakita mo ba ang nangyari?
Magiging okay ka. Alam ko. Magiging okay siya, di ba?
Zoey!
Diyos ko, Zoey!
Zoey! Ayos lang. Nandito ako.
Ano'ng nangyari?
Ava, ano'ng nangyari?
Sumubok siya ng bagong trick sa half-pipe, mapasama ang bagsak niya.
- Masamang-masama. - Diyos ko.
Excuse me!
Mama!
- Ava! Ayos ka lang? - Ayos lang ako. Naaksidente si Zoey.
Ako'ng nasa malapit, kaya tumawag ako sa 911.
Salamat sa Diyos. Ang bilis mong mag-isip, Ava.
Anak, naririnig mo ba 'ko? Ako 'to.
Magiging okay ka. Okay? Nandito na si Mama.
Santa Claus?
Bakit kaboses mo ang mama ko?
Ako...
Naku.
Mama?
Wag kang gagalaw, okay, anak?
Matthew, makinig ka.
- Kailangan ka ni Zoey. Sige na. - Oo, pero magpapaliwanag ako.
Ayos lang. Sumama ka na.
Okay.
Puwede natin siyang kasuhan ng pandaraya, trespassing,
at iba pang di ko pa naisip.
Di natin gagawin 'yan.
Di ko hahayaang masira pa ang reputasyon ng hotel na 'to.
Paano mo hinayaang mangyari 'to?
May nagtatrabaho sa mga bata na walang ID, walang background check.
Isipin mo ang ethics. Ang moralidad.
Isipin mo'ng mga kaso.
Si Matthew, maiintindihan ko pa, pero Natasha,
pinagkatiwalaan kitang bantayan ang lahat dito.
Sorry, Robert, pero—
Kung may dapat sisihin, Pa, ako 'yon.
Wag mo siyang sisihin. Ako'ng kumuha kay Hugh.
Ibig kong sabihin, kay Taylor.
Ako ang nagkamali.
Ako rin pala.
Natasha, pangunahan mo ang concert at magsalita ka para sa hotel.
Matthew...
sapat na'ng nagawa mo.
Hi.
May balita ka ba kay Zoey? Magiging okay ba siya?
Magaling ang mga doktor niya, anak.
Kailangan lang niyang magpahinga.
Ang bigat ng pakiramdam ko.
Ang sama ko sa kanya.
Magaling siyang snowboarder, at ang astig din ng mama niya.
- Manloloko ang mama niya. - Hindi.
Totoong nanay siya. Nakinig siya sa 'kin.
Nakikinig ako sa 'yo.
Pero hindi mo 'ko naririnig.
Mula nang maghiwalay kayo ni Papa, ibang tao ka.
Lagi kang nasa trabaho. Di kita nakikita.
Nami-miss ko ang mama ko.
Alam ko.
Eto, mag-usap tayo.
Okay.
BABAE SI SANTA!
Ma! halika. May 100,000 views ka na.
Kahit paano, gusto pa rin ako ng internet.
- Wala ka pa ring balita kay Matthew? - Wala.
Wala. At...
Wala na siguro, maliban na lang kung sa korte.
Ginawa mo talaga 'to para makapasok ako sa snowboarding camp.
I love you, anak.
I love you.
Hindi ka ba parang
sobra-sobrang naipahiya ng mama mo?
Hindi, a. Ilang bata ang makakapagsabing Santa Claus ang nanay niya?
Magandang punto 'yan.
Salamat.
- Hi, Doralee. - Paalala lang. Next week na 'yong renta.
Oo, bibigyan kita ng tseke bukas.
Nabalitaan ko ang nangyari sa Sun Peaks.
'Yong lalaking nagsabing siya ang ama mo, ikaw 'yon?
Oo. Pasensiya na.
Parang tanga siguro ako,
bihis na bihis para sa taong wala talaga.
Tawang-tawa ka siguro do'n.
Di ko sadyang manakit ng tao.
Bakit 'yong nagsasabi no'n ang mismong gumagawa?
May magagawa ba ako para mapatawad mo?
Naku. Sa naririnig ko, di ako ang dapat mong hingian ng tawad.
Matthew, nandiyan ka pala.
Ikinalulungkot ko 'yong tungkol kay Ms. Jacobson.
Oo, ako rin, e.
Mahaba ang naging pag-uusap namin ni Ava.
Unang makahulugang pag-uusap sa matagal na panahon.
Di ito mangyayari kung di dahil kay Taylor.
- Gusto ko lang magpasalamat. - Para saan?
Di mo 'ko ipinahamak sa papa mo.
Pagkatapos ng inasal ko, ba't mo gagawin 'yon?
Matagal na 'kong umiwas sa anumang responsibilidad.
Baka oras nang maging responsable.
Tingin ko, ikaw ang dapat magsalita sa concert mamayang gabi.
Ako?
Hindi. Sabi ng papa ko—
Sabi ng papa mo, i-train kita para maging general manager.
Ituring mong final exam mo 'to.
Magaling, guys. Palakpakan natin ang Santa's Helpers.
Okay. Naaalala n'yo 'ko. Ako si Matthew Layne. Ako ang...
Dati akong nagtatrabaho dito.
Siguradong narinig n'yo ang nangyari kay Santa.
Inaalam pa namin kung saan pupunta mula dito,
pero sa ngayon, mukhang ngayong taon,
walang Santa ang Sun Peaks.
Oo. Pero di ibig sabihing di tayo magce-celebrate ng Pasko.
Dahil ano ba talaga si Santa Claus?
Hindi lang siya balbas, o suit, o malaking tiyan.
Idea siya. Isa siyang idea na puwede tayong maging parte,
kahit sino pa tayo.
Ano'ng ginagawa ni Matthew do'n?
Mukhang isinasalba niya ang kapaskuhan natin.
Si Santa Claus ay kabaitan,
kabutihang-loob, at pagmamahal.
Siya lahat 'yon kaya dito sa Sun Peaks...
- Ayos ka ba? - ...pamilya tayo.
Kaya sana samahan n'yo 'kong i-celebrate, kahit ngayong gabi lang,
ang pinakamabuti sa pagkatao natin, at kung ano pa ang kaya nating maging.
Sana samahan n'yo ako sa pagsasabi
ng maligayang Pasko sa inyong lahat at magandang gabi!
Magandang gabi!
Ano'ng ginagawa mo dito?
Umakyat ka do'n, Ma.
- Hi. - Hi.
- Sorry. Hindi ko... - Medyo...
Alam ko. Sorry. Kailangan...
Kailangan kong humingi ng tawad sa 'yo, sa resort, sa lahat.
Kailangan ko ng trabaho. Kailangan n'yo ng Santa Claus.
Gusto ko lang tulungan ang anak ko, pero naging magulo ang sitwasyon.
- Medyo, oo. - Oo.
Ano'ng ginagawa niya rito?
Ayos lang. Mabuti 'yon.
Ang pinakamasamang parte nito, na ako...
Di ko naisip na puwede akong magkaroon ng ganito.
Di ko naisip na karapat-dapat ako.
Pero... ayan ka,
at ako...
Di ko naisip na makakahanap ako ng gaya mo.
Di ko naisip na mahuhulog ako sa 'yo.
'Yon nga, gusto ko lang...
Sorry sa lahat ng gulong ginawa ko, at...
Sana maging masaya ang Pasko mo.
Sorry.
Wag.
Wag mo siyang iwan.
- Salamat, p're. - Oo.
Teka.
Taylor.
Miss ko na si Hugh.
- Miss mo si Hugh? - Oo.
- Miss ko'ng pisngi niya. - Tumigil ka.
At 'yong balbas niya, at 'yong amoy niya.
- Ang bango niya. - Grabe. Nakakatawa ka.
Sorry na naisip ko ang kalokohang 'yon.
Hindi...
Masaya ako do'n.
Medyo kakaibang tumingin sa mga mata ni Santa at makaramdam
- Oo. - ...ng kung ano, alam mo 'yon? Nakakalito.
Pero kung di mo ginawa 'yon, di ako magkakaroon ng pagkakataon
para makilala ang ikaw sa ilalim ng balbas at...
mahulog sa totoong ikaw.
Baka puwedeng simulan natin sa Paskong magkasama.
Baka puwede 'yong tawaging date.
Puwede naman siguro.
Uy, Taylor, isang kanta naman d'yan.
Matagal na rin, pero parang pagba-bike lang 'yan.
- Pinasabi mo sa kanya 'yan. - Hindi.
- Alam mong darating ako. - Wala akong sinabi.
Taylor! Taylor! Taylor!
Sige, bakit hindi? Oo, sige, tara na.
Anak ko 'yan.
Ayos!
Nakuha mo. Give me five.
- Merry Christmas! - Merry Christmas!
Akalain mo, bigay ni Mama 'to.
Mag-ingat ka sa kabilang braso mo, ha?
Gusto kong mag-toast, kung puwede.
Una kay Natasha, ang bago nating London GM,
at sa bagong miyembro ng Sun Peaks team,
Executive Director of Family Events, Ms. Taylor Jacobson.
Hear, hear.
- Cheers. - Cheers.
- Merry Christmas. - Cheers.
Cheers sa 'yo.
Ayos.
At kung puwede.
Para sa anak ko, na pinatunayang mali ang lahat ng nagduda, kasama na 'ko,
at naging malaking karangalan para sa ama niya at yumaong ina.
- Salamat, Pa. - Cheers.
Salamat.
Magaling, anak. Sobrang saya ng board...
Hi.
- Hindi araw ng renta ngayon. - Hindi.
Pero Pasko ngayon.
Bumili ako ng bagong damit sa Ross.
- Congratulations. Tingnan mo. - Salamat. Hi.
- Merry Christmas. Cheers. - Merry Christmas.
Cheers, Zoey.
Nakakatuwa siya.
- Gusto ko talaga siya. Totoo. Oo. - Oo. Tama.
Uy, hello.
Ang guwapo mo naman.
Uy, ano 'yon?
Ang sweet.
Lagot siya.
Maniwala ka, wala siyang pag-asa.
Paano ka naging magaling sa Pasko?
Kasi...
ako si Santa Claus.
Ho, ho, ho.