Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
เอาละนะ
ทุกคนสงสัยอยู่
ว่าทําไมฉันถือกล้องวิดีโอนี่เดินไปทั่ว
นั่นคลอดีน เจ้าหน้าที่จัดเก็บรายได้คนหนึ่งของเรา
ฉันถ่ายวิดีโอนี้ให้แม่ฉันได้ดูว่าฉันทํางานที่ไหน
นี่คือฝ่ายจัดเก็บรายได้ แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครอยู่นะ
ฉันอยู่นี่ ยัยบื้อ
เอ้อ ฉันมองไปทางอื่นอยู่
แล้วในนี้ก็คือแพมมี่ เธอเป็นคนน่ารักมากๆ
อ๋อ ใช่
(19 เมษายน 1995 อาคารอัลเฟรด พี. เมอร์ราห์ โอคลาโฮมาซิตี)
ตอนนั้นฉันทํางานอยู่ที่สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน ในอาคารรัฐบาลกลางใจกลางเมือง
สวัสดีค่ะ คุณม็อก นี่เอมี่จากเครดิตยูเนี่ยนค่ะ
ฉันตื่นเต้นมาก
เพราะฉันกําลังเตรียมดําเนินการขั้นสุดท้าย ในการซื้อบ้านหลังแรก
ตอนฉันไปทํางานเช้าวันนั้น
ฉันก็เลยคุยเรื่องนั้นกับเพื่อนๆ ทุกคนอยู่
นั่นคลอเด็ตต์
ไง
แล้วก็วิ่งไปโน่นมานี่ คุยกับทุกคนที่มาหา
ไม่ได้ทํางานอะไรเลยค่ะ รู้มั้ย
สวัสดีค่ะ คุณแม่
ฉันชอบคนที่ฉันทํางานด้วยมากจริงๆ
ในตึกนั้นมีความรู้สึกเป็นชุมชนอยู่ค่ะ
นี่แมรี่
สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่
และกลุ่มเพื่อนของฉันทั้งกลุ่มก็คือคนที่ทํางาน
คนพวกนั้นเป็นเพื่อนฉันค่ะ
ฉันเห็นมันเป็นของตาย
หน่วยงานในอาคารรัฐบาลกลางนั่นได้แก่
ประกันสังคม การเคหะ หน่วยเอทีเอฟ หน่วยสืบราชการลับ แล้วก็มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ตอนนั้นโทนี่น้อยอายุแค่หกเดือน
และฉันก็ทํางานเป็นตํารวจศาล ที่ศาลประจําเคาน์ตีซึ่งอยู่เลยไปตามถนน
ฉันอยากเจอเขาและไปดูเขาทั้งวันเลยค่ะ
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กที่ตึกเมอร์ราห์อยู่ใกล้ๆ
เราเลยตัดสินใจเอาเขาไว้ที่นั่น
ของขวัญพิเศษกําลังจะส่งถึงคุณ ในรายการโอคลาโฮมาแอทโฟร์วันนี้
เราจะนําคุณเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการของชีวิต
ตอนนั้นฉันอายุ 30
ฉันทํางานที่ช่องเก้ามาได้เก้าวัน
ฉันตื่นเต้นมากตอนขับรถไปทํางานเช้านั้น
เพราะฉันจะได้เป็นผู้ประกาศข่าวช่วงสี่โมงเย็น
และเราก็กําลังเริ่มวางรากฐานรายการใหม่นี้
ที่จะเริ่มออกฉายที่ช่องเก้า
ฉันใส่แจ็คเกตสีเขียวกับเสื้อเชิ้ตขาวตัวใหญ่นี่
และฉันก็คิดว่า "ฉันจะใส่เครื่องประดับดีๆ"
ฉันอยากดูดีค่ะ
ฉันจําได้ว่าขับรถไปทํางานแบบตื่นเต้นสุดๆ
มันเป็นวันที่สวยงามมาก
เรามี...
ตอนนั้นผมทํางานที่มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา
เป็นแพทย์ประจําบ้านปีสาม แผนกแพทย์ฉุกเฉินและอุบัติเหตุ
กว่าผมจะออกเวรตอนเจ็ดโมงเช้า ผมก็กึ่งๆ จะวิงเวียน กึ่งๆ จะคลื่นไส้
และอยากเข้านอน
เพื่อนผมโทรมาหา เขาอยากไปกินมื้อเช้า
และในช่วงสี่ปีที่ผมทํางานที่มหา'ลัยนั่น ผมไม่เคยไปกินมื้อเช้าเลย
แต่คราวนี้ผมตกลง
โรบิน เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของฉัน ซึ่งท้องได้เจ็ดเดือน
มานั่งที่โต๊ะข้างๆ ฉัน
แล้วโทรศัพท์ก็ดัง
เรื่องถัดไปที่เรารู้ก็คือฉันได้ยินเสียงกึกก้องในหัว
(ระเบิดโอคลาโฮมาซิตี: ฝันร้ายของชนอเมริกัน)
ให้ตายสิ เพิ่งเกิดเหตุระเบิดใจกลางเมือง
- ขอพิกัดได้มั้ยคะ - ถนนบรอดเวย์ตัดกับฟิฟธ์
ด้านหน้าอาคารรัฐบาลกลางหายไปทั้งแถบ
ทุกชั้นไปจนถึงดาดฟ้า
เราต้องการรถดับเพลิง และรถพยาบาลทุกคันที่หามาได้
ให้ตายสิ ฟังนะ นี่มันเลวร้ายมาก
วันที่ 19 เมษายนเป็นวันพิเศษ
เรามีงานระดมทุน
สําหรับสเปเชียลโอลิมปิก มันเป็นรายการแข่งกอล์ฟ
หัวหน้าเกือบทุกคน ของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอยู่ที่นั่น
เราเพิ่งตีช็อตแรกจากหลุม แล้วจู่ๆ เพจเจอร์ผมก็ดัง
จากนั้นหัวหน้าหน่วยงานอื่นๆ ทุกคน เพจเจอร์พวกเขาก็เริ่มดังเหมือนกัน
เราได้รับแจ้งว่ามีเหตุวางระเบิดอะไรสักอย่าง
ที่อาคารรัฐบาลกลาง
จากนั้นเราเลยกลับไปที่โอคลาโฮมาซิตี
แต่เราไม่เคยคิดเลยว่า มันจะถึงระดับที่เกิดขึ้นจริงนั่น
แทมมี่ เพย์น จากห้องข่าวช่องเก้าค่ะ
ถ้าคุณอยู่ตรงไหนก็ตามที่ย่านใจกลางเมือง คุณอาจได้ยินและรู้สึกถึงมัน
การระเบิดอะไรสักอย่างที่ใจกลางเมือง
นี่คือภาพสดจากเรนเจอร์เก้า
เจสซี่อยู่ในเฮลิคอปเตอร์เก้า
เจสซี่ บอกเราทีค่ะว่าคุณเห็นอะไรจากบนฟ้า
แทมมี่ คุณจะเห็นควันดําหนาทึบ
พวยพุ่งขึ้นจากอาคารศาลรัฐบาลกลาง ย่านใจกลางเมือง
เราเห็นกระจกแตกกระจายออกมา จากอาคารสํานักงานอื่นๆ ใจกลางเมือง
ห่างไปประมาณห้าช่วงตึก
แทมมี่
ดูเหมือนตัวอาคารส่วนหนึ่งถูกระเบิดหายไป
เราจะต้องบินวนไปอีกฝั่ง
เราได้รับแจ้งว่านี่เป็นอาคารรัฐบาลกลาง
ไมค์ฉันเปิดอยู่ ถูกต้องมั้ยคะ ถ้าคุณ... พยายามเปิดไมค์ฉันไว้ถ้าเราทําได้
ฉันจะได้คุยกับเจสซี่ได้
ถ้าคุณ... ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ บินวนไปอีกฝั่งของอาคารรัฐบาลกลาง
- ให้ตายสิ โห บ้าชะมัด - ดูภาพนั่นสิ
เหลือเชื่อมาก
ด้านข้างของอาคารรัฐบาลกลาง ถูกระเบิดหายไป เจสซี่คะ
ตัวอาคารประมาณหนึ่งในสามถูกระเบิดหายไป
และคุณก็เห็นได้ว่ามีกลุ่มควัน เศษซากปรักหักพัง และไฟลุกอยู่บนพื้น
บนพื้นนั้นในย่านใจกลางเมืองครับ
นี่เป็นความเสียหายที่ชวนช็อกมาก
และในตอนนี้เราก็ยังไม่แน่ใจ ว่าอะไรทําให้เกิดการระเบิดขึ้น
เรากินมื้อเช้ากันอยู่
แล้วก็เกิดการระเบิดนี่ ที่เขย่าจนเราเกือบร่วงจากที่โต๊ะ
ผมลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู และก็มีกระดาษปลิวลงมาทั่วไปหมด
กระดาษโปรยลงมาเหมือนหิมะตก มีเศษซากวัสดุอยู่ทุกหนทุกแห่ง
แต่มันเหนือจริงมาก เงียบสงัด
มีเสียงสัญญาณกันขโมยรถดังอยู่ไกลๆ
คุณอาจได้ยินเสียงนกร้องเลยครับ
เมื่อคลื่นกระแทกแผ่ออกไปตามถนน
มันก็ดูดหน้าต่างทุกบานหลุดออกมาจากตึกสูง
บดขยี้รถทุกคันจนบี้แบน
และผมก็ออกวิ่งไปยังอาคารรัฐบาลกลาง
(อาคารเมอร์ราห์ ศาลประจําเคาน์ตี)
ตอนเกิดเหตุระเบิดขึ้น เราอยู่ในศาล และเราก็รู้สึกได้
แผ่นฝ้าเพดานปลิวเข้ามา
หน้าต่างแตกกระจาย
- ไปกันเถอะ - อพยพออกจากตึกนี้
คนเขาตะโกนกันว่า "ออกไป อพยพออกไป"
มันโกลาหลไปหมด
ฉันได้ยินคนพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"
นั่นคือตอนที่ฉันได้ยินตํารวจบอกคนอื่นในฝูงชน
ว่าเกิดเหตุระเบิดขึ้นที่อาคารเมอร์ราห์
และฉันก็แบบ "ไม่ๆๆ" และฉันก็จําได้ว่าฉันเริ่มกรีดร้อง
ตอนที่ผมไปถึง
ลานจอดรถฝั่งตรงข้ามถนนมีไฟลุกท่วมเต็มไปหมด
ตัวอาคารถูกผ่าครึ่ง จนเรามองเข้าไปเห็นภายในอาคารได้
คนพากันออกมา และพวกเขาก็เดินกันเหมือนซอมบี้
พวกเขาจะเดินมาไกลที่สุด เท่าที่จะเดินไหว แล้วก็ทรุดลงไป
พวกเขากําลังช็อก
หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาได้จนถึงขอบถนน
และเหม่อมองออกไปในความว่างเปล่า
ผมเลยเดินไปหาแล้วถามว่า "คุณโอเคมั้ย"
และเธอก็มองผมและบอกว่า "ไม่รู้สิคะ"
เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
โรบิน มาร์ชอยู่ในที่เกิดเหตุ
- โรบิน อยู่กับเราหรือเปล่าคะ - อยู่ค่ะ
มันไม่น่าเชื่อเลย
เรื่องที่ทุกคนที่นี่พูดกันคือ "คุณคงไม่มีวันเชื่อ
ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในโอคลาโฮมาซิตี"
ในฐานะนักข่าวและคนคนหนึ่ง ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง นี่คือชุมชนของฉัน
คุณลังเลว่าคุณจะเลือกทางไหนดีในแง่ที่ว่า
คุณจะทํางานยังไง
และคุณกําลังเจ็บปวดแทนคนพวกนี้ยังไงบ้าง
คุณรักษาคน พวกเขาบอกอะไรคุณบ้าง คนที่บาดเจ็บน่ะค่ะ
ก็แค่ช็อก พวกเขาช็อกสุดๆ
ฉันจําได้ว่าห่างไปไม่ไกลนัก
มีตํารวจคนหนึ่งอยู่ เรียกได้ว่าเขา...
รับไม่ไหว
ฉันคิดว่านั่นอาจเป็น คําที่เหมาะที่สุดสําหรับเราทุกคน
ก็แค่อะไรๆ มันท่วมท้นจนรับไม่ไหว
เมื่อคุณเข้าไปมีส่วนร่วมในคดีสําคัญ คุณก็รู้ว่ามันจะโกลาหลสุดๆ
นี่มันบ้าบอที่สุด คือว่านี่... ฉันเชื่อไม่ลงเลย
อย่างแรกที่ผมทําคือควบคุมรอบๆ พื้นที่
เพราะคุณพยายามปกป้องที่เกิดเหตุอยู่
เราไม่จําเป็นต้องพูด ถอยไป
ถนนทุกสายถูกปิดกั้น
ฉันพยายามเข้าไป แต่เข้าไปไม่ได้ เพราะพวกเขาไม่ให้เราผ่านไป
ฉันจําได้ว่ากรีดร้องใส่ตํารวจ
และบอกว่า "ฉันต้องผ่านเข้าไป ฉันต้องไปหาลูกชายฉัน
เขาอยู่ที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก"
และพอถึงตอนนั้นเขาก็บอกว่า
"เด็กๆ ทุกคนกําลังถูกพาตัวไปที่โรงพยาบาล"
ที่นี่วุ่นวายมาก พวกเขาพยายามควบคุมมันไว้
ยังไม่มีรายงานเรื่องผู้เสียชีวิตในตอนนี้ค่ะ
แน่ละว่าอย่างที่พูดไปก่อนนี้ มีผู้ได้รับบาดเจ็บจํานวนมาก
แน่นอนว่าเราอยากทําความเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้
แต่ในกรณีนี้ การช่วยชีวิตคน สําคัญเหนือสิ่งอื่นใดครับ
มันดําเนินไปเร็วมาก คุณมีเวลา 5, 10 หรือ 15 วินาทีในการประเมินอาการ
โอเค ถ้าคุณพร้อมเมื่อไร เราก็พร้อมจะ...
ผมเลยแค่มองหาสัญญาณชีพ สัญญาณชีพอะไรก็ได้
รีเฟล็กซ์กระจกตา การหายใจ อัตราการเต้นของหัวใจ ชีพจร
อะไรก็ได้ที่จะบ่งชี้กับผมว่า มีสัญญาณชีพอยู่อย่างน้อยอย่างหนึ่ง
ผมจะบอกว่าให้คนไหนไปก่อน
และคนไหนที่รอได้สองสามนาที
คนนี้อยู่ระดับวิกฤต
แล้วก็คนไหนที่จะไม่ไป
นั่นคือการคัดกรองคนเจ็บจากอุบัติภัยหมู่ครับ
หนูบอกชื่อตัวเองได้มั้ย
และที่ทําให้ทุกอย่างนั่นหนักขึ้นอีก คือมีเด็กๆ อยู่ด้วย
หนูบอกชื่อตัวเองได้มั้ย
ลูกๆ เรา...
แต่ผมเห็นเด็กพวกนั้นแค่คนเดียว ที่ออกมาโดยมีสัญญาณชีพอยู่
และข้างหลังเธอก็มีผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่ง
พวกเขาถูกเอาใส่เปลหามออกมา และทั้งคู่ก็มีอาการหายใจเฮือก
แต่เด็กคนนั้นบาดเจ็บรุนแรงมากที่ศีรษะ
ผมเลยบอกให้พวกเขาห่อตัวเธอ
ย้ายเธอเข้าไปในห้องเก็บศพชั่วคราวที่เราจัดไว้
และให้ใครสักคนอยู่กับเด็กคนนั้น จนกระทั่งเธอหยุดหายใจ
คนจํานวนมากรับเรื่องนั้นไม่ได้เท่าไร และพวกเขาก็ด่าว่าผม
พวกเขาบอกว่า "คุณล้อกันเล่นใช่มั้ยวะ"
และผมก็บอกว่า "ไม่มีอะไรให้ช่วยได้แล้ว ผมมีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งตรงนี้
ผมมีอีกสองคนที่กําลังออกมา เรามีคนเจ็บเยอะเกินไปมาก"
และพอผมยืนขึ้นและหันกลับไป แม่เด็กก็ยืนอยู่ข้างหลังผม
เธอทําอะไรไม่ถูก และ...
เธอก็ไม่ได้ไปกับลูก เธอแค่โบกมือ
เธอแค่...
ตอนเราพาตัวเธอไป เธอแค่โบกมือ
และเดินจากไป
(10.20 น. 1 ชั่วโมง 18 นาทีหลังเหตุระเบิด)
กองบัญชาการโอคลาโฮมาซิตี ส่งคนหน่วยแล้วหน่วยเล่า
ออกไปย่านใจกลางเมือง เรารู้ว่ากําลังมีเรื่องใหญ่บางอย่างเกิดขึ้น
ผมได้รับวิทยุจากกองบัญชาการ
บอกให้ผมออกลาดตระเวนตามปกติในพื้นที่ของผม
(โอคลาโฮมาซิตี เพอร์รี)
ผมขับรถไปบนทางหลวงระหว่างรัฐ ไปต่อท้ายรถเมอร์คิวรีสีเหลืองเก่าๆ คันหนึ่ง
ผมเห็นว่ากันชนหลังรถคันนี้ไม่มีป้ายทะเบียน
ผมเลยเปิดไฟกับไซเรนและเรียกให้เขาจอด
แล้วผมก็เปิดประตูฝั่งคนขับของผม ตะโกนว่า
"คนขับ ลงมาจากรถ"
เขาไม่ได้ลงมาทันที
ผมตะโกนอีกที "คนขับ ลงจากรถ"
และประตูคนขับของรถเขาก็เปิดออก
เขาเป็นชายร่างผอมสูง
ตัดผมทรงทหาร
ผมเลยถามเขาว่า "คุณมีใบขับขี่มั้ย"
เขาล้วงกระเป๋าหลังด้านขวาของเขา
และผมก็เห็นอะไรนูนๆ ใต้แขนซ้ายเขา ที่ดูเหมือนอาวุธ
ผมคว้าด้านนอกเสื้อแจ็คเกตนั่นตรงที่มีรอยนูนนั่น
และพร้อมกันนั้นผมก็ชักอาวุธตัวเองออกมา
แล้วเอามันจ่อหลังหัวเขา
และเขาก็บอกว่า "เอ้อ ปืนผมมีกระสุนนะ"
ผมเอากระบอกปืนผมสะกิดหลังหัวเขา
แล้วก็พูดว่า "ของผมก็ด้วย"
ผมค้นตัวและใส่กุญแจมือเขา
เอาใบขับขี่ของเขามา และโทรหาเจ้าหน้าที่สื่อสารที่ดูแลผม
ผมขอให้เธอตรวจสอบดูว่าทิม แมคเวจ์ เป็นคนร้ายที่ทางการต้องการตัวมั้ย
(บันทึกประวัติ ศูนย์ข้อมูลอาชญากรรมแห่งชาติ แมคเวจ์, ทิโมธี เจมส์)
ไม่มีรายงานว่ารถคันนั้นถูกขโมยมา ไม่มีรายงานว่าทางการต้องการตัวเขา
และผมก็ไม่พบประวัติอาชญากรรม แต่เขาพกอาวุธที่บรรจุกระสุนไว้
และนั่นคือเหตุผลที่เขาถูกควบคุมตัว
(เรือนจําโนเบิลเคาน์ตี เพอร์รี โอคลาโฮมา)
ฉันจําวันนั้นได้
ฉันดูทีวีติดหนึบอยู่
แล้วชาร์ลีก็เดินเข้ามา กับผู้ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป
ซึ่งโดนข้อหาลหุโทษ
ขั้นตอนมาตรฐานในการปฏิบัติหน้าที่
สําหรับคนที่ถูกจับ ด้วยข้อหาจราจรและความผิดลหุโทษ
คือพวกเขาจะถูกปล่อยตัวตอนเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ฉันพิมพ์ลายนิ้วมือเขา
เขาไม่ได้เหงื่อตก
ฝ่ามือเขาไม่มีเหงื่อออก
เขาใจเย็นและดูทีวีกับพวกเรา
มาร์ช่า โมริตซ์กับผมคุยกันเรื่องที่เราเห็นในทีวี
และแมคเวจ์ก็เงยหน้าขึ้นไปดูทีวีสองสามรอบ
แต่ไม่ได้ออกความเห็นอะไรเรื่องสิ่งที่เขาเห็น
จากนั้นฉันก็ถ่ายรูปเขา
เจ้าหน้าที่ต้องคลาน ผ่านซากปรักหักพังเพื่อพยายาม...
สุดท้ายแล้วผมดูภาพเอา แต่ก็พยายามฟังเสียง
พวกเขากําลังพูดกับเหยื่อ...
ทีวีนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นผลลัพธ์ของมันจริงๆ
ร่างกายฉันชาไปหมด
และฉันก็ขยับตัวไม่ได้
ฉันสัมผัสอะไรไม่ได้มากนัก
มันร้อนและมืด
ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย
พอฉันหายใจเข้า มันก็แสบร้อน
ฉันนึกว่าฉันอาจตายไปแล้ว
แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงไซเรนดังอยู่ไกลๆ
ฉันตระหนักได้ว่าฉันถูกฝังทั้งเป็น
ฉันร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ได้ยินอะไรเลย
มันเป็นความรู้สึกที่ทําให้ท้องไส้ปั่นป่วน...
และเลวร้ายที่สุด
มันก็แค่...
ฉันอยู่ตัวคนเดียว
ในตอนนี้ ระบบสื่อสารพังหมด
ระบบโทรศัพท์เองใช้การไม่ได้
เราเลยตั้งศูนย์บัญชาการขึ้นมา
และผมก็ต้องใช้คนวิ่งไปส่งข้อความ
ให้กับหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายต่างๆ ที่อยู่ที่นั่น
และเราก็ต้องตัดสินใจโดยเร็ว เรื่องที่มาของการระเบิด
สาเหตุการระเบิดครั้งนี้ เราได้ยินรายงานมาหลายฉบับค่ะ
เราได้ยินมาว่าอาจเป็นท่อก๊าซหลักระเบิด
เราไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น
หน่วยดับเพลิงกําลังดูเรื่อง การระเบิดของท่อก๊าซหลัก
ถ้าไม่ใช่ก๊าซรั่วหรืออะไรแบบนั้น
ถ้าเป็นการวางระเบิด มันก็บ่งชี้เป็นนัยถึงความช่ําชองระดับหนึ่งครับ
จากการหารือผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคเรื่องระเบิด
เรามีหลุมขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้าตึกพอดี
ซึ่งจะบ่งชี้ว่า
นั่นคือแหล่งที่มาของตัวระเบิดเอง
และทิศทางการระเบิดที่มุ่งไปยังตัวอาคาร
ข้อมูลทั้งหมดนั่นรวมกันแล้วทําให้เราเชื่อว่า
นี่คือระเบิดจริงๆ
เราไม่เคยมีเหตุระเบิดแบบนี้ในสหรัฐฯ
ตอนนี้ผมเผชิญกับสถานการณ์ที่อาจจะกลายเป็น
การสืบสวนครั้งใหญ่ที่สุด ในประวัติศาสตร์ของเอฟบีไอ
ออกไปเลย!
ตอนนี้เจ้าหน้าที่สืบสวนรู้แน่ชัด
ว่าการระเบิดครั้งใหญ่ ที่อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมา...
ยังไม่มีตัวเลขยืนยันแน่ชัดของคนเจ็บและผู้สูญหาย
และยังไม่มีผู้ต้องสงสัย หรือการอ้างความรับผิดชอบ...
รับผิดชอบเหตุจู่โจมด้วยระเบิดในโอคลาโฮมา
ตามที่บิล นีลีรายงาน...
ไม่มีรายงาน...
- ลอสแอนเจลิส พวกเขาไม่... - มีแต่อิหร่านแนะชื่อผู้ต้องสงสัย...
อาคารศาลอาญา อาคารที่ปกติแล้วมัก...
เหตุระเบิดโอคลาโฮมาซิตี เป็นข่าวใหญ่ที่สุดในโลก
ตั้งแต่วินาทีที่มันเกิดขึ้น
มันเป็นข่าวที่ไม่เหมือนข่าวอะไร ที่เราพวกเราคนไหนเคยทําทั้งนั้น
เพราะมันใหญ่มาก
และแม้แต่ก่อนที่เอฟบีไอ จะกล่าวว่านี่เป็นการโจมตีของผู้ก่อการร้าย
คนเขาก็เริ่มมองดูเรื่องนี้และพยายามหาคําตอบ
ว่าใครหน้าไหนกันที่อาจทําสิ่งนี้ได้
มีเบาะแสบ้าๆ สารพัดเยอะแยะไปหมด ส่งเข้ามาในช่วงแรกสุด
ฉันเห็นผู้ชายสามคน
พวกเขาซื้อแอมโมเนียไนเตรต เต็มรถกระบะทั้งคันเลย
เขาขึ้นแท็กซี่ ถ้าไม่ใช่สีเขียวก็สีเหลือง
เขาเก็บมีดไว้ในรองเท้าบูท
พวกเขามีพลั่วกับจอบ...
ผมหยักศกสีดํา...
เขาดูเหมือนมีเชื้อสาย...
ชาวอาหรับผิวสีเข้มไว้เครา...
สูงระหว่างห้าฟุตหกถึงห้าฟุตเจ็ด
ฉันรู้ว่าคนพวกนี้เป็นคนวางระเบิด
มีประกาศของเอฟบีไอ
บอกว่าพวกเขากําลังหารถเอสยูวีสีน้ําตาล ที่มีชาวตะวันออกกลางสองคนอยู่ในนั้น
ผู้ต้องสงสัยสองในสาม ถูกบรรยายว่าเป็นชายชาวตะวันออกกลาง
วัย 20 ถึง 25 และ 35 ถึง 38 ปี ไว้เคราทั้งคู่
จู่ๆ เราทุกคนก็พากันมองหาว่า
มีความเชื่อมโยงกับตะวันออกกลางมั้ย
แหล่งข่าวของรัฐบาลสหรัฐฯ
บอกซีบีเอสนิวส์ว่ามีร่องรอยบ่งชี้เต็มไปหมด ถึงการก่อการร้ายของตะวันออกกลาง
เอฟบีไอปฏิบัติกับเรื่องนี้แบบไม่เป็นทางการ ในฐานะเหตุที่เชื่อมโยงกับตะวันออกกลาง
ผู้หญิงมุสลิมกับเด็กคนหนึ่ง
เธอวิ่งผ่านไปเร็วมาก ด้วยฝีเท้าเร็วมากๆ กับลูกสาวเธอค่ะ
พวกเขาแต่งตัวดีเป็นพิเศษ และฉันก็คิดว่ามันแปลก
มีชาวตะวันออกกลางจํานวนมากเข้าออกที่นั่น
พวกเขาเป็นยังไงคะ
พวกเขาดู... ขอโทษค่ะ แต่พวกเขาดูเหมือนกันไปหมดในสายตาฉัน
ใครหาคําตอบทีได้มั้ย ว่านี่ใช่วันครบรอบสองปีของเวโกหรือเปล่า
- วันเดียวกัน - วันเดียวกับที่มันระเบิดเหรอ
- นั่นไงมันถึงเป็นวันที่ 19 - วันเดียวกับที่เกิดเหตุที่เวโก
- ให้ตายสิ - ในปี 93
นักข่าวของเราคนหนึ่งออกมา และเขาก็ชี้ว่านั่นเป็นวันที่ 19 เมษายน
และเริ่มพูดถึงข้อเท็จจริงที่ว่า นี่อาจเป็นการก่อการร้ายในประเทศ
ผมไม่รู้นะว่าตอนนี้มันเร็วเกินไปมั้ย ที่จะปัดตกประเด็นที่ว่า
การจู่โจมครั้งนี้เป็นการแก้แค้น
ให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวโกในวันนี้เมื่อสองปีก่อน
(ปี 1993 ที่ตั้งลัทธิแบรนช์ดาวิเดียน เวโก เท็กซัส)
ในปี 1993 มีการจู่โจมลัทธิแบรนช์ดาวิเดียน
ซึ่งนําโดยชายชื่อเดวิด โคเรช
ผู้สะสมอาวุธผิดกฎหมายไว้ เป็นคลังแสงขนาดใหญ่มากในเวโก
911 ค่ะ มีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ
มีคน 75 คนล้อมตึกเราอยู่ พวกเขายิงใส่เรา
มีเด็กกับผู้หญิงอยู่ในนี้ สั่งหยุดมันซะ!
มันลงเอยด้วยการยิงต่อสู้ และการปิดล้อมนาน 51 วันซึ่งเอฟบีไอเข้ามา
บ็อบ ริคส์เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่คนสําคัญ
ที่เป็นผู้นําในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ระหว่างการปิดล้อมแบรนช์ดาวิเดียนในเวโก
เราพยายามมุ่งความสนใจ ไปยังเรื่องที่ว่า "คุณจะออกมาไหม"
คําตอบคือ "ผมรอสารจากพระเจ้าอยู่" ตลอด
เรารู้ตั้งแต่ต้น
ว่าเหตุที่เวโกจะคลี่คลายยากสุดๆ
(19 เมษายน 1993)
ในวันที่ 19 เมษายน พวกเขาพยายาม ใช้แก๊สน้ําตาไล่พวกดาวิเดียนออกมา
และก็เกิดเพลิงไหม้ขึ้น ทําให้มีผู้เสียชีวิต 76 คน รวมถึงเด็ก 22 คน
เวโกเป็นจุดต่ําสุดจริงๆ ในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของเอฟบีไอ
และมันก็กลายเป็นแม่เหล็ก ดึงดูดคนสารพัดประเภท
ที่กังวลอย่างหนักว่า รัฐบาลจะทําอะไรกับปืนของพวกเขา
นั่นมันเป็นความกังวลเฮงซวย เรื่องพวกผู้หญิงกับเด็กๆ
พวกเขาไปที่นั่นทําไมแต่แรกล่ะ
เพราะเรื่องปืนเฮงซวย
ที่เขามีสิทธิ์จะมี
ทั่วทั้งประเทศ พวกเขาออกมาเดินขบวนประท้วง
เหมือนคณะกรรมการปี 1776 ที่อนุสรณ์สถานลิงคอล์นในกรุงวอชิงตัน
ถ้าคุณผ่านกฎหมายเกี่ยวกับปืน ที่ผิดกฎหมายและไม่ยุติธรรม
ที่ระงับสิทธิ์ของเราที่จะเก็บและพกอาวุธ ก็มีแต่พระเจ้าที่ช่วยคุณได้
(การเอาคืนจะมาถึง)
และเราก็มีคนก่อตั้งกองกําลังติดอาวุธ
หน่วยเอทีเอฟคืออาชญากร ไม่ใช่ผม ผมเป็นพลเมืองที่เคารพกฎหมาย
ผมไม่ได้ฆ่าคนราวๆ 80 คนที่เวโก
มีกลุ่มขวาจัดสุดโต่งที่พูดถึงการใช้กําลังตอบโต้
บอกว่าประชาชนต้องสู้กลับ กับสิ่งที่รัฐบาลกลางทําลงไป
ก่อนเกิดเหตุวางระเบิดที่โอคลาโฮมาซิตี
ผมมีประเด็นขัดแย้งกับอัยการสูงสุด
ตอนเธอออกมาเยือนที่นี่
ผมบอกว่า "คุณอาจไม่เข้าใจ แต่เวโกยังเป็นเรื่องใหญ่ที่นี่"
และคําตอบของเธอก็คือ "ฉันว่าคนเขาไม่สนเรื่องเวโกกันแล้วนะ"
อันที่จริงเราได้รับคําสั่ง
ให้อยู่เฉยๆ และไม่พูดถึงเวโกอีก
เมื่อเห็นภาพพวกนั้นในวันที่เกิดเหตุระเบิด
ฉันก็คิดขึ้นมาได้ทันทีว่านี่ต้องเกี่ยวกับเวโกแน่
และมันก็สะเทือนอารมณ์มาก
จนฉันต้องหยุดรถ และอาเจียนลงไปในร่องระบายน้ํา
ผู้ช่วยผมบอกว่า "บ็อบ วันนี้เป็นวันที่ 19 เมษายน"
และนั่นก็ทําให้ผมเกิด... เหมือนอารมณ์พลุ่งพล่านเข้าครอบงําผม
และในช่วงแรกสุดนั้น
ผมก็เชื่อว่าเป็นไปได้สูง ที่เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับเวโก
มีคนมากมายในประเทศนี้ จํานวนหลายพันคน
ที่ถือว่าผู้ก่อการร้ายนั่น...
ผมพูดว่ามันเป็นการก่อการร้าย พวกเขามองมันแบบนั้น
พวกเขาถือว่าการประจันหน้าในเวโก และเพลิงไหม้ที่เกิดจากมัน
เป็นเสียงปืนนัดแรกในการปฏิวัติของพวกเขา
พวกเขาถือว่าตัวเอง กําลังทําสงครามกับรัฐบาลสหรัฐฯ
และพวกเขาก็เชื่อว่านั่นคือเสียงปืนนัดแรก
มีความกลัวอย่างแท้จริง
ว่านี่เป็นแค่การโจมตีเปิดฉาก อะไรบางอย่างที่ใหญ่โตกว่านี้มาก
เช้าวันนั้นผมเปิดทีวี แล้วก็เห็นกลุ่มควันพวยพุ่ง
ผมเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ที่ถูกมอบหมายให้มาประจําสาขาโอคลาโฮมาซิตี
อาคารเอ. พี. เมอร์ราห์ เป็นที่ตั้งของหน่วยงานต่างๆ หลายหน่วยงาน
ผมรู้จักทุกคนที่นั่น
ตอนผมเห็นตึกนั่น ผมก็รีบขึ้นรถออกไป
เอาไฟสีแดงวางบนหลังคา เปิดไซเรน
และรีบขับเข้าเมืองไปโอคลาโฮมาซิตี
และผมก็ขับเร็วมาก
มีสัญญาณไฟสีแดงอยู่ทุกหนทุกแห่ง ควันดําพุ่งออกมาจากรถ
แล้วผมก็เลี้ยวหัวมุมไป และผมก็เห็นอาคารรัฐบาลกลางนั่น
ผมมองเห็นมันได้
แต่สมองผมไม่ยอมรับจริงๆ ถึงสิ่งที่ผมกําลังมองเห็น
และผมก็เข้าไปข้างใน เพื่อหาใครก็ได้ที่รอดจากเหตุวางระเบิดนั่น
ที่ยังติดอยู่ในตึก
แต่ไม่ใช่เรื่องพบได้ยาก
ที่คนที่จะจุดชนวนระเบิด
จะวางระเบิดลูกที่สองไว้ด้วย
และระเบิดลูกที่สองนั่นก็เป็นการจู่โจม เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการฉุกเฉิน
จึงมีคนกําลังมองหา วัตถุระเบิดลูกที่สองนี้อยู่แล้วไม่ว่าชนิดไหน
เรากําลังมองหาหลักฐาน
เรากําลังมองหาวัตถุระเบิดที่ถูกเตะออกมา
อะไรก็ตามที่อาจทําให้คนได้รับบาดเจ็บ
ตึกนั่นสูงเก้าชั้น
พื้นทุกๆ ชั้นเป็นคอนกรีตหนาประมาณนี้
และมีเหล็กเส้นอยู่ตรงกลาง
และพื้นนั่นก็พังทับกันเป็นชั้นๆ ตอนมันถล่มลงมา
พื้นชั้นบนสุดกระแทกใส่ชั้นถัดไป แล้วก็ชั้นถัดไป จนมันถล่มลงมา
ถึงจุดที่มันไปไหนไม่ได้อีก และนั่นก็คือสิ่งที่เราต้องผ่านไป
อย่างแรกที่เราทําก็คือมองหาคนเจ็บ
และก็มีหมอมา
และพวกเขาก็ตัดแขนขากันตรงนั้นเลย ในตึกนั่น
ตอนหมอผ่าตัดคนหนึ่งคลานเข้าไปในโพรง เพื่อตัดแขนขาคนเจ็บ
เขาส่งกระเป๋าสตางค์มาข้างหลังและบอกว่า "ถ้ามันพังลงมา เอาของนั่นให้เมียผมนะ"
ในตึกนั่นขยับทําอะไรได้ยากมาก
ไม่มีใครรู้ว่าตึกนั่นจะยังตั้งอยู่ได้ต่อไปมั้ย
มีพยาบาลคนหนึ่งวิ่งเข้าไปในตึก เพื่อดูว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย
และคอนกรีตก้อนหนึ่งก็ร่วงลงมากระแทกหัวเธอ
และสุดท้ายก็ทําให้เธอเสียชีวิต
มีศพอยู่ตรงนี้ เรามีผู้ชายคนหนึ่งตรงนี้...
ฉันได้ยินเสียงผู้ชาย
ฉันเริ่มกรีดร้อง แล้วเขาก็เริ่มตะโกนว่า
"มีคนรอดอยู่คนหนึ่ง เราต้องการกําลังเสริม"
และเขาก็บอกว่า "เรามองไม่เห็นคุณ
เราต้องตามเสียงคุณไป คุยกับเราไปเรื่อยๆ นะครับ"
เราเจออีกคน!
ดีจริง
ตรวจดูสายที่ต่อกับมัน
ฉันได้ยินเสียงพวกเขาใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และมือขวาฉันก็ยื่นออกไป
ทางด้านข้างของกองเศษปูน
และฉันก็มีความรู้สึกว่ามีคนปัดผ่านมือฉัน
และฉันก็บอกว่า "ฉันคิดว่าเมื่อกี้พวกคุณแตะมือฉัน"
เขาถามว่า "คุณใส่เสื้อสีอะไร"
ฉันบอกว่า "ฉันไม่รู้" และเขาก็บอกว่า "คิดสิ คุณใส่เสื้อสีอะไร"
ฉันบอกว่า "เขียว"
จากนั้นทันทีที่ฉันบอกว่าเขียว ฉันก็รู้สึกว่ามีมือคว้ามือฉันไว้
ฉันคิดว่า "รู้มั้ย นี่แหละ พวกเขาแบบ หนึ่ง สอง สาม
พวกเขากําลังเตรียมจะดึงตัวฉันออกไป"
(10.28 น. 1 ชั่วโมง 26 นาทีหลังเกิดเหตุระเบิด)
ผมกําลังเดินไปรอบๆ ตึก แล้วผมก็มองขึ้นไป
ที่ยอดกองซากปรักหักพังนั่น
และนั่นคือตอนที่ผมเห็นกล่องจรวดลอว์ส
จรวดลอว์สเป็นจรวดยิงประทับบ่า
มันยิงกระสุนขนาดใหญ่
เมื่อโดนเป้าหมาย มันจะระเบิด
ทําลายรถถังไปกับมันด้วย
และจู่ๆ ผมก็ได้รับแจ้ง
ว่าพบระเบิดอีกลูกในอาคารเมอร์ราห์
ตึกนี้อยู่ในนั้นเลย และแม่ฉันก็อยู่ในนั้น
มีระเบิด!
ระเบิด! ไปกันเถอะ
ทุกคนถอยไป มีระเบิด!
ระเบิดอีกลูก! ตายแล้ว!
หยุดก่อน
ทุกคนอพยพ
ทุกหน่วยออกจากฝั่งตะวันออก ของอาคารรัฐบาลกลางเดี๋ยวนี้
เรามีเหตุฉุกเฉินที่นั่น
ฉันได้ยินเสียงเอะอะวุ่นวาย
เศษปูนเริ่มสั่นนิดๆ
และฉันก็ได้ยินเสียงที่ฟังเหมือน คนกําลังวิ่งอยู่เหนือหัวฉัน
- เกิดอะไรขึ้น - พวกเขาเจอระเบิดอีกลูก
พวกเขาสั่งให้ทุกคนออกไป รวมถึงทีมบัญชาการด้วย
ทุกคนกรูกันออกจากตึก วิ่งกันสุดชีวิต
ผมไม่ยอมไป
ตํารวจลาดตระเวนคนหนึ่งชักปืนมาเล็งขาผม บอกว่า "ผมจะยิงคุณถ้าคุณไม่ไป"
"แต่ผมมีคนไข้พวกนี้"
และเขาก็แบบ "ผมจะยิงขาคุณแน่ว่ะถ้าคุณไม่ไป"
ผมก็เลยไป
มีความกังวลเป็นอย่างมากที่นั่น เรื่องการระเบิดครั้งที่สอง
พวกเขาจึงกําลังอพยพคน จากกลางเมืองโอคลาโฮมาซิตี
บุคลากรทางการแพทย์ ก็กําลังหนีจากที่เกิดเหตุเช่นกัน
ผู้ชายพวกนั้นเริ่มพูดว่า "มีระเบิดอีกลูก"
ฉันรู้ตัวว่ากําลังเกิดอะไรขึ้น
และฉันก็เริ่มบอกชื่อฉันกับพวกเขา บอกให้บอกครอบครัวฉันว่าฉันรักพวกเขา
พวกเขากําลังจะทิ้งฉันไว้ให้ถูกฝังทั้งเป็น
และฉันก็เริ่มคิดเรื่องชีวิตตัวเอง และ...
ความสัมพันธ์ และ
การทําอะไรสักอย่างกับชีวิตเรา เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น และ...
เรื่องที่ฉันไม่เคยเป็นแม่คน
แล้วจู่ๆ
มันก็กระจ่างชัดมาก
ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตโดยซื่อสัตย์กับตัวเอง
ตอนนี้ที่ฉันเตรียมตัวตาย ฉันก็คิดถึงมันและตระหนักได้ว่า
ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้
ฉันอยากใช้ชีวิตแบบที่ต่างออกไป แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว
ทุกคน พวกคุณต้องถอยไปอีก ถอยไปอีก คุณต้องถอยไปอีก
- ไปสิ ไอ้งั่ง! - พวกคุณต้องถอยไป
เราเลยปีนขึ้นบันไดไป ผมกับตํารวจรัฐคนนี้น่ะครับ
ทีนี้ผมต้องเอามันลงมา จากชั้นแปดของซากปรักหักพัง
กลับลงบันไดมาอย่างไว เพราะผมไม่อยากให้มันระเบิด
ผมไปตรงนั้น และด้านที่เป็นหัวระเบิดของจรวดลอว์สนั่น
ก็บ่งชี้ว่ามันยังใช้การได้
เราเลยเอาเชือกผูกมันไว้
เรายกกล่องนี่ลงมา
เราทําแบบนั้น
เอามันใส่ในรถ
พวกเขาเอามันไปที่ สนามทดสอบระเบิดของเคาน์ตี และจุดไฟเผามัน
มันไม่ใช่ของจริง
มันเป็นของปลอมที่จะใช้ใน ปฏิบัติการล่อซื้อของศุลกากร
และนั่นก็น่าหงุดหงิดสุดๆ
เพราะมันทําให้ความพยายามกู้ภัยสะดุดไป
หลังจากนั้นผมจึงปล่อยให้คนกลับเข้าไปได้
เรายังอยากแจ้งข่าวนี้ด้วยค่ะ เจ้าหน้าที่เอทีเอฟยืนยันว่า
วัตถุระเบิดที่พวกเขาค้นพบ และทําให้คนต้องหนีกระจายไป
เป็นอุปกรณ์ฝึกที่พบในสํานักงานเอทีเอฟ
ซึ่งเป็นหนึ่งในสํานักงานภาคสนาม ในโอคลาโฮมาซิตีที่อยู่ในตึกนั้น
ยังมีคนอยู่ข้างใน
พวกเขาไม่แน่ใจว่าในตอนนี้ บางคนจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
ผมวิ่งไปตามถนน แล้วก็ขึ้นรถดับเพลิงคันหนึ่งไปที่นั่น
ผมเห็นเจ้าหน้าที่พิเศษแมตต์ ลอตสปีช และเขาก็ไม่สบายใจอย่างเห็นได้ชัด
ผมถามว่า "แมตต์ เกิดอะไรขึ้น"
เขาบอกว่า "ผมทิ้งคนที่ยังมีชีวิตอยู่ไว้ในตึกนั่น"
เราหมุนตัวไปมองตึกนั่น
แล้วเราทั้งคู่ก็เริ่มเดินกลับไป
เธออยู่ไหน
ฝุ่นหนาทึบมาก
และเราก็รู้สึกได้ว่าตัวอาคารยังโยกอยู่
และผมก็คิดว่า
"ฉันอยากให้ตัวเอง ได้บอกลูกๆ อีกสักครั้งว่าฉันรักพวกเขา"
เพราะในตอนนั้น...
ผมไม่แน่ใจจริงๆ ว่าเราจะได้ออกมาจากที่นั่น
แล้วเราก็ลงไปยังจุดที่เอมี่ถูกฝังอยู่ในซากปูน
มีแผ่นคอนกรีตที่วางอยู่แบบนี้
และนี่ก็คือเอมี่ ข้างล่างนี่เลย
ถูกฝังอยู่ใต้เศษซากมากมาย
ฉันได้ยินเสียงผู้ชายพวกนั้น แล้วหนึ่งในนั้นก็จับมือฉันไว้
ได้ตัวเธอแล้ว
เธอจับมือใครบางคนไว้ได้ และเขาก็พยายามทํางานอยู่
เขาเลยเอามือเธอวางบนรองเท้าของแมตต์ และเธอก็คว้ารองเท้าของแมตต์ไว้
คราวนี้ฉันจะไม่ยอมปล่อยมือ
แมตต์กับพนักงานดับเพลิง เริ่มส่งเศษซากวัสดุมาให้ผม
เพื่อให้ส่งขึ้นไปให้เจ้าหน้าที่ตํารวจที่อยู่กับเรา
แล้วเราก็เริ่มเห็นเธอ
มันแบบว่า "เธอยังรอดชีวิตอยู่ได้ยังไงเนี่ย"
ฉันติดอยู่ และขณะที่พวกเขา พยายามรื้อซากที่ทับตัวฉันออก
พวกเขาก็บอกฉันว่าที่จริงฉันยังนั่งอยู่บนเก้าอี้
กลับหัว ถูกฝังอยู่ใต้ กองซากวัสดุลึกราวๆ สามเมตร
แล้วจู่ๆ พวกเขาก็พูดว่า
"เราจะนับหนึ่งถึงสาม อาจจะเจ็บหน่อยนะ"
และพวกเขาก็นับถึงสามและดึง และฉันก็หลุดออกมาจากใต้ซากวัสดุนั่น
ค่ะ ทุกอย่างเจ็บไปหมด
ทุกเส้นประสาทเหมือนมีชีวิตขึ้นมา แต่ว่า...
นั่นไม่สําคัญค่ะ
พวกเขาเอาตัวฉันออกจาก ด้านหลังอาคารรัฐบาลกลาง
ฉันไม่อยากเชื่อสิ่งที่ฉันเห็นเลย
ฉันไม่รู้ว่าฉันบาดเจ็บตรงไหนบ้าง
ฉันไม่รู้เรื่องเพื่อนๆ ฉัน แต่ฉันจะไม่มีวันลืม...
การมองขึ้นไปบนฟ้า และสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไป
และสัญญากับพระเจ้าว่า ฉันจะไม่มีวันใช้ชีวิตเหมือนเดิม
(11.30 น. 2 ชั่วโมง 28 นาทีหลังเหตุระเบิด)
ยังมีความหวาดกลัวอยู่มาก ในใจกลางเมืองโอคลาโฮมาซิตี
ขณะที่ทางการ พยายามหาคําตอบว่าใครเป็นผู้ก่อการ
และสิ่งที่พวกเขาทําทิ้งอะไรไว้บ้าง
บ่อยครั้งคดีวางระเบิดเป็นคดีที่ยากมาก
เพราะหลักฐานถูกทําลาย
เราต้องตรวจค้นพื้นที่ ประมาณสิบตารางบล็อกเศษๆ
และรวบรวมหลักฐานทุกชิ้นที่รวบรวมได้
มีคนถามผมว่าใครที่ผมอยากให้มาช่วย
และผมก็คิดว่าแดนนี่ คูลสันอาจช่วยเราได้มาก
เขาเป็นหัวหน้าทีมช่วยเหลือตัวประกัน
พอผมขับรถเข้าไปถึง ผมก็ตรงไปยังศูนย์บัญชาการเพื่อพบกับริคส์
และเขาก็บอกว่า "ทําไมคุณไม่ดูแลงานกู้หลักฐานล่ะ
และผมจะดูแลงานสืบสวนเอง"
เราส่งทีมรวบรวมหลักฐานเข้าไป และเริ่มตรวจค้นที่เกิดเหตุ
เรานําคนหลายร้อยคนเข้ามาทํางานในที่เกิดเหตุ
เพื่อให้เราทําการสืบสวนได้อย่างเป็นระบบ
หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายเชื่อว่า นี่เป็นระเบิด อาจเป็นระเบิดติดรถ
เรื่องนั้นยังไม่มีข้อพิสูจน์
หน่วยนิติวิทยาศาสตร์ยังไม่ได้ตัดสินใจ
เราตรวจดูอะไรเยอะมาก
แต่กุญแจสําคัญคือเฟืองท้ายรถบรรทุกนั่น
หลักฐานสําคัญชิ้นแรก
ถูกพบห่างออกไปหนึ่งช่วงตึก จากอาคารรัฐบาลกลาง
หน้ากลุ่มอาคารอพาร์ตเมนต์ ที่มีชื่อว่ารีเจนซี ทาวเวอร์ส
มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ข้างนอก
เขาได้ยินเสียงหมุนหึ่งๆ เกือบเหมือนเฮลิคอปเตอร์
และจู่ๆ เพลาท้ายนี่ก็ปลิวเข้าไปในรถคันหนึ่ง
เอฟบีไอมาหาผม เพราะผมทําคดีโจรกรรมรถมา 16 ปี
และพอผมเห็นเสื้อเพลานั่น อยู่ห่างจากอาคารเมอร์ราห์มามาก
ผมก็รู้ว่ามันต้องมาจากรถบรรทุกที่ใช้ระเบิดตึกนั่น
การระเบิดรุนแรงมาก
จนทําให้เพลาท้ายจากรถบรรทุก
ที่ใช้ขนส่งระเบิดปลิวออกมา
ผมเห็นได้แค่ตัวเลขท้ายสุด
และผมก็เอาอุปกรณ์เคมีกับแปรงลวด ทําความสะอาดมันจนเหลือแต่โลหะเปล่าๆ
แล้วก็ได้ตัวเลขจากด้านหลังมา
และนั่นก็เป็นจุดเปลี่ยนครั้งสําคัญ
แล้วผมก็โทรหาสํานักงาน ปราบปรามการโจรกรรมรถแห่งชาติ
และบอกผู้หญิงที่รับสายว่า "ผมอยากให้คุณ หาเลขตัวถังเต็มจากเลขที่เป็นความลับนี้"
เธอบอกว่า "นี่เป็นรถบรรทุกให้เช่าที่ยังใช้งานอยู่"
รถบรรทุกคันนั้นถูกเช่าไปเมื่อสองวันก่อน
ที่อู่เอลเลียตส์ในจังก์ชันซิตี แคนซัส
(โอคลาโฮมาซิตี โอคลาโฮมา)
(จังก์ชันซิตี แคนซัส)
ในวันที่เกิดเหตุระเบิด ผมอยู่ใน สํานักงานที่มีผมคนเดียวในซาลินา แคนซัส
ผมคิดว่าการมีส่วนร่วมของผม จะเป็นแค่การดูมันทางทีวี
อ่านหนังสือพิมพ์ และหงุดหงิด ที่ผมทําอะไรกับมันไม่ได้
แต่บ่ายนั้นตอนราวๆ บ่ายสาม ผมได้รับโทรศัพท์
พวกเขาบอกผมว่ารถบรรทุกนั่นถูกเช่าไป จากในจังก์ชันซิตี แคนซัส
ให้ไปที่นั่นโดยด่วนที่สุด เอาเอกสารมา
และเอามันกลับไปที่แล็บ
และตอนที่ผมตรวจดูเอกสารการเช่ารถ
จากอู่เอลเลียตส์
ผมก็เห็นว่าชื่อที่ผู้เช่านั่นใช้
คือโรเบิร์ต คลิง
พอถึงตอนนี้ เราก็เริ่มสอบปากคําคน
ที่อู่เอลเลียตส์
ผมตระหนักได้ว่าเรามีโอกาสจะได้ภาพสเก็ตช์
และทางสํานักงานก็โทรมาบอกว่า
พวกเขาส่งนักวาดภาพสเก็ตช์ขึ้นเครื่องบินมา
และพวกเขาน่าจะถึงที่นั่นภายในช่วงเช้า
(16.30 น. 7 ชั่วโมง 28 นาทีหลังเหตุระเบิด)
ประธานาธิบดีคลินตันประกาศว่า เรื่องนี้เป็นเหตุฉุกเฉินของรัฐบาลกลาง
มีการถกเถียงกันอย่างหนัก
ว่าจะปล่อยข้อมูล เรื่องรถบรรทุกไรเดอร์นั่นออกไปมั้ย
ในที่สุดเราก็ตัดสินใจว่า เรื่องนั้นจะทําให้มีการแจ้งเบาะแสเป็นพันๆ
เราจึงเก็บงําข้อมูลนั้นไว้
ตอนนี้เราไม่มีข้อสันนิษฐานอะไร
ในเรื่องที่ว่าใครเป็นผู้ก่อเหตุวางระเบิดครั้งนี้
และเราก็มีเบาะแสนับร้อยๆ หรืออาจเป็นพันๆ
จากคนที่โทรเข้ามา ไปจนถึงผู้ที่เชื่อกันว่าเห็นเหตุการณ์
แต่ละเบาะแส ได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังมาก
แต่ตอนนี้เราคาดเดาไม่ได้ ว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้
เจตนาของผมคือการให้ความมั่นใจ
กับประชาชนชาวอเมริกันว่าเรื่องนี้จะถูกคลี่คลาย
(โบสถ์เฟิร์สต์คริสเตียน โอคลาโฮมาซิตี)
(ครอบครัวผู้ประสบภัยมาพบกันที่นี่)
สุดท้ายฉันก็ไปที่โบสถ์
มันถูกจัดเป็นพื้นที่ฉุกเฉินให้ทุกคนไปรอ
ทุกครอบครัวอยู่ที่นั่น
ทุกคนที่มีคนใกล้ตัวอยู่ในตึกนั่น
ฉันจําได้ว่าโทนี่เข้ามา
และ...
อย่างเดียวที่ฉัน... อย่างเดียวที่ฉันจําได้ก็คือหน้าเขา
และเราก็พูดไม่ออกด้วยซ้ํา
เราแค่กอดกันไว้
พอถึงเวลาพลบค่ํา
หน้าที่ของฉันก็คือพูดคุยกับพ่อแม่ทุกคนที่อยู่ที่นั่น
ซึ่งไม่รู้ชะตากรรมของคนที่พวกเขารัก
ตอนนี้เราต้องติดตาม ความคืบหน้าจากโรบิน มาร์ช
เธออยู่กับสมาชิกในครอบครัวเหยื่อ
ซึ่งเป็นกลุ่มหนึ่งในคนจํานวนมาก ที่ยังรอฟังข่าวอยู่ โรบินคะ
ค่ะ ที่อยู่กับเราตอนนี้คือครอบครัวคูเปอร์
เรามีรูปอันโตนิโอน้อยอยู่
เขาอายุหกเดือน
นี่คือทารกที่เราทุกคนกําลังสวดภาวนาให้ตอนนี้
เรื่องที่เราได้ยินมาก็คือเป็นไปได้ว่าเด็กคนหนึ่ง
เด็กนิรนามที่ไม่ได้รับการระบุชื่อ อาจเป็นลูกน้อยของครอบครัวคูเปอร์
คุณนายคูเปอร์คะ คุณทํางานอยู่ใจกลางเมือง เล่าถึงช่วงเช้าของคุณทีค่ะ
เป็นกิจวัตรปกติมั้ยคะ ที่จะพาอันโตนิโอน้อยไปที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ค่ะ ฉันพาเขาไปส่งที่นั่นทุกวัน และ...
ฉันไปหาเขาทุกวันตอนเที่ยง และวันนี้ฉันก็ไปไม่ได้
และฉันก็จําคืนแรกนั้นได้ มันหนาวมาก
อุณหภูมิลดต่ําลง
ฝนเริ่มตก แล้วฉันก็แบบ "พระเจ้า อย่าปล่อยให้ลูกน้อยของลูก
อยู่ในตึกนั้น ทั้งหนาวทั้งหิว และ...
และเจ็บปวดเลย"
มันเป็นคืนที่เลวร้ายที่สุดค่ะ
ตอนนี้เรากําลังเจอกับสิ่งสุดท้าย ที่ทุกคนต้องการที่นี่ และนั่นก็คือฝน
แต่คุณมองไปเห็นภาพที่น่าขนลุกด้านหลังฉันได้
ภารกิจกู้ภัยยังคงดําเนินต่อไปในค่ํานี้
และขณะที่พวกเขายังมีความหวัง ว่าจะพบผู้รอดชีวิต
ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งใช้เวลาทั้งวัน ช่วยดึงเหยื่อออกจากซากปรักหักพัง
ก็บอกว่าเธอกลัวว่า จํานวนผู้เสียชีวิตจะอยู่ในหลักร้อย
(20 เมษายน 1995 1 วันหลังเหตุระเบิด)
มีเรื่องราวที่จบลงด้วยความสุข ในเช้าวันนี้ที่โอคลาโฮมาซิตี
เรื่องราวของเอมี่ เพ็ตตี้ ผู้ติดอยู่เป็นเวลาห้าชั่วโมง
ในซากอาคารเมอร์ราห์ ก่อนจะได้รับการช่วยเหลือออกมาในที่สุด
เช้านี้เธออยู่ที่โรงพยาบาลเพรสไบทีเรียน
ในโอคลาโฮมาซิตี
รู้สึกยังไงบ้างคะ
เจ็บค่ะ แต่โชคดีมากที่ยังมีชีวิตอยู่
หมอบอกอะไรคุณบ้างคะเกี่ยวกับอาการของคุณ
ฉันจะเจ็บค่ะ และฉันก็มีแผลถูกบาดขนาดใหญ่ที่ขา
แต่ฉันจะไม่เป็นไรค่ะ
โทรศัพท์ดังไม่หยุดเลยค่ะ
สมาชิกครอบครัวเพื่อนร่วมงานฉัน
โทรมาถามว่าฉันเห็น
คนคนนั้นที่ทํางานวันนั้นมั้ย ฉันเห็นหรือเปล่าว่าพวกเขาใส่ชุดอะไร
และฉันก็จําไม่ได้
ฉันหวังว่าจะมีคนหาพวกเขาเจอ
ฉันหวังว่าจะมีคนเจอพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะรอด
วันที่ 19 เมษายนเป็นวันที่เลวร้าย
และวันที่ 20 เมษายนก็คือช่วงเวลาที่คน
มารวมตัวกัน
มีคนเอาอาหารมา มีคนเอาของสารพัดอย่างมา
คุณเห็นได้ว่าข้างป้ายศูนย์บริจาคโลหิต
มีคนเข้าแถวรอช่วยเหลืออยู่
ถึงเราทุกคนจะมีความแตกต่างกัน อย่างน้อยเราก็มารวมตัวกัน
เป็นหนึ่งเดียวเพื่อช่วยใครสักคนได้
คุณเริ่มเห็นว่าสําหรับการกระทําหนึ่งครั้งนี้
ที่บ้าคลั่งและสร้างความหวาดกลัว
มีการกระทําหลายร้อยและที่สุดแล้วก็หลายพันครั้ง
ที่แสดงความเอื้ออาทร
ของผู้คนที่ยื่นมือออกมา และพยายามทําให้อะไรๆ ดีขึ้น
พวกเขาจัดตั้งศูนย์การค้าขึ้น ในเขตพื้นที่ที่เรากั้นไว้
ถ้าคุณไม่มีรองเท้าบูต พวกเขาจะให้รองเท้า
ถ้าคุณอยากได้ของกิน พวกเขาก็มีให้ ไม่ต้องจ่ายเงินสักแดง
ประชาชนชาวโอคลาโฮมาน่ะเหลือเชื่อเลยครับ
ฉันคิดว่ามันคือสิ่งที่ทําให้ทุกคนไปต่อได้
(ขอบคุณสําหรับความช่วยเหลือ! ขอพระเจ้าคุ้มครองทุกคน)
(โอคลาโฮมาซิตี โอคลาโฮมา จังก์ชันซิตี แคนซัส)
นักวาดภาพสเก็ตช์มาถึงแล้ว
และเริ่มทํางานกับพยานสามคน
จากอู่เอลเลียตส์
เขาประหลาดใจ เพราะพยานคนแรกบรรยายรูปพรรณ
ชายผิวขาวที่ดูเหมือนเคยเป็นทหาร
ไม่ใช่ชายชาวตะวันออกกลาง
และนั่นก็เป็นเวลาเจ็ดโมง
เรามีภาพสเก็ตช์สองภาพ
ชายนิรนามหนึ่ง และอีกคน ชายนิรนามสอง
จากนั้นผมก็ให้ทีมเจ้าหน้าที่ ออกไปสํารวจพื้นที่จังก์ชันซิตี
เพื่อดูว่ามีใครพบเห็นคนสองคนนี้คนใดคนหนึ่งไหม
คุณเห็นรถบรรทุกไรเดอร์ หรือว่ารถคันใหญ่...
เราตั้งด่าน
เราสอบปากคําทุกคน ที่อาจเห็นรถบรรทุกไรเดอร์นั่น
หรือเห็นใครที่ดูน่าสงสัยทําอะไรในพื้นที่นั้น
(จังก์ชันซิตี เพอร์รี)
เช้านั้นฉันโทรไปที่สํานักงานเสมียนศาล
ฉันพยายามเอาตัวทิโมธี แมคเวจ์ขึ้นศาลวันนั้น
พวกเขาบอกว่า "เราให้เขาเข้ามาวันนี้ไม่ได้ เรายุ่งอยู่" ฉันเลยบอกว่า "โอเค"
เราคุมตัวทิโมธี แมคเวจ์ไว้อีกวัน
เป็นไงบ้างครับวันนี้ เราทําการสืบสวนอยู่
เรื่องระเบิดโอคลาโฮมาซิตี
เจ้าหน้าที่เอาสําเนา ภาพสเก็ตช์นั่นไปที่ร้านอาหาร
ร้านอะไหล่ยนต์ หรือโรงแรม
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอเดินไล่ไปทุกหลังเลยจริงๆ
ถามว่า "เห็นนี่มั้ย คุณรู้จักคนพวกนี้มั้ย"
พวกเขาครอบคลุมธุรกิจจํานวนมาก ในเวลาสี่ชั่วโมง
จากนั้นเราก็โชคดีมาก
เมื่อทีมหนึ่งเข้าไปในโรงแรมดรีมแลนด์
และคุยกับเจ้าของ ลีอา แมคโกแวน
ตอนเขาถามเธอว่า "เมื่อเร็วๆ นี้ มีใครเข้าพักที่นี่โดยขับรถบรรทุกไรเดอร์มั้ย"
เธอบอกว่า "ที่จริงแล้วมีค่ะ"
เราให้เธอดูภาพสเก็ตช์จากอู่เอลเลียตส์
และเธอก็บอกว่า "ใช่ค่ะ ดูเหมือนคนคนนั้น
ที่มาพักที่นี่โดยขับรถบรรทุกไรเดอร์มากๆ"
นั่นคือภาพรวมของคุณแมคเวจ์
และพวกเขาก็มองฉัน และพูดว่า "แมคเวจ์เหรอ" เหมือนฉันโกหก
ฉันไม่ได้โกหก เขาเขียนชื่อไว้ว่านายแมคเวจ์
นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ยินชื่อทิม แมคเวจ์
ผมถามว่า "มีใครค้นดู ฐานข้อมูลเอ็นซีไอซีออฟไลน์หรือยัง"
เอ็นซีไอซีเป็นฐานข้อมูล ที่รวมประวัติการจับกุมทุกครั้งในประเทศนี้
ในปี 1995 มีเทปคอมพิวเตอร์จริงๆ ที่จะบอกคุณได้
ว่าคนคนหนึ่งเคยถูกตํารวจเรียกหรือเปล่า
มันจะบอกคุณว่าพวกเขาถูกเรียกที่ไหน พวกเขาถูกเรียกเมื่อไร
แต่ถ้าคุณต้องการอะไรจากข้อมูลออฟไลน์นั้น
คุณต้องขอให้คอมพิวเตอร์หาชื่อนี้
(เอฟบีไอเน็ต แมคเวจ์, ทิโมธี เจมส์)
แล้วพอคุณใส่เทปเข้าไป มันก็จะค้นหา
เอาเทปออก ใส่อีกอันเข้าไป มันค้นหา
เหมือนเป็นภาพสโลว์โมชั่น
พร้อมกันนั้นเราก็ตรวจสอบประวัติการโทร
ทุกสายที่โทรออกจากห้อง 25 ที่ดรีมแลนด์โมเต็ล ซึ่งแมคเวจ์เข้าพัก
ในคืนวันเสาร์ เขาโทรไปร้านอาหารในท้องถิ่น
ซึ่งมีการสั่งอาหารในชื่อโรเบิร์ต คลิง
เรารู้ว่าโรเบิร์ต คลิง คือชื่อที่ใช้เช่ารถบรรทุกไรเดอร์คันนั้น
ดังนั้นตอนนี้เราก็รู้ว่า ทิโมธี แมคเวจ์คือโรเบิร์ต คลิง
หรือไม่ก็เกี่ยวข้องกับโรเบิร์ต คลิง
เราได้มุ่งเป้าไปยังผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างน้อยคนหนึ่ง ในเหตุวางระเบิดครั้งนี้
(16.08 น. 31 ชั่วโมงหลังเหตุระเบิด)
เจ้าหน้าที่สืบสวนระบุรถ
ที่ใช้ในการจู่โจมเมื่อวานนี้
ที่อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมาซิตีนี้ได้แล้ว
การสืบสวนเพิ่มเติมระบุได้
ว่าชายผิวขาวสองคนเกี่ยวข้องกับรถคันนี้
มีการวาดภาพสเก็ตช์ชายสองคนนี้ไว้แล้ว
ใครที่มีข้อมูลเกี่ยวกับชายสองคนนี้
ควรให้ข้อมูลโดยทันที กับสํานักงานเอฟบีไอที่ใกล้ที่สุด
ฉันอึ้งไปเลยตอนเห็นภาพสเก็ตช์
ดูเหมือนพวกรากหญ้าบ้านๆ สองคน
ดูเหมือนคนที่ตํารวจต้องการตัว เพราะปล้นรถบรรทุกเบียร์
นี่ดูไม่เหมือนคน
ที่คุณคิดว่าเป็นคนวางแผน เรื่องการระเบิดสุดเหลือเชื่อนี่เลย
และฉันก็คิดว่าเราอยากคิดว่า เป็นคนอื่นที่ทําแบบนี้กับเรา
อีกครั้งนะครับ มิตช์กับเจนนิเฟอร์ นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก
จากตอนที่การพูดถึงเรื่องนี้ทั้งหมด
และความรู้สึกมีอยู่ว่า นี่ดูเหมือนฝีมือพวกมูลฐานนิยมอิสลาม
และในตอนนี้ จู่ๆ จุดสนใจก็กลับไปอยู่ที่เวโก
ประเด็นคือจุดสนใจ กลับไปอยู่ที่การก่อการร้ายในประเทศ
แทนที่จะเป็นการก่อการร้ายข้ามชาติ
แล้วคุณก็ตระหนักได้ว่า...
โห แต่นั่นคือเราเอง
(21 เมษายน 1995 2 วันหลังเหตุระเบิด)
ยังคงมีความโศกเศร้าอย่างมาก
และมันก็ทวีขึ้นเรื่อยๆ ทุกชั่วโมง ในโอคลาโฮมาซิตีนี้
ความโกรธก็ด้วยครับ เราได้ยินมัน จากคนที่โทรเข้ามาที่สถานีของเรา
มาดูข้อมูลผู้ต้องสงสัยที่เรามีอยู่
ซึ่งเอฟบีไอเผยแพร่ออกมาเมื่อบ่ายวานนี้กันครับ
อย่างแรกสุด สื่อเปิดเผยภาพชายผิวขาว สูงประมาณห้าฟุตสิบนิ้ว
ตลกดี ตอนผมอยู่ในห้องขัง พวกเขาบรรยายภาพสเก็ตช์นั่น
สูงห้าฟุตเก้าถึงหกฟุตหนึ่ง
คนหนึ่งในนั้นบอกว่า
"ให้ตายสิ นายมาใหม่นี่" แต่แบบล้อเล่น
และผมก็แบบว่า "ใช่ แต่ฟังคําบรรยายนั่นสิ"
"นั่นไม่ใช่ฉัน ฉันสูงหกฟุตสอง" แล้วเราก็เล่นมุกกันไปเรื่อย
แล้วพวกเขาก็ติดเบ็ดเข้าเต็มเปา
พวกเขาเชื่อว่าผมไม่ตรงกับคําบรรยายนั้น
แล้วความสงสัยของพวกเขา ก็หายวับไปตรงนั้นเลย
(1 ผลลัพธ์ - ทิโมธี เจมส์ แมคเวจ์ ดูรายละเอียด)
ผมตื่นมาเช้าวันรุ่งขึ้น ไปที่ศูนย์บัญชาการ
ทุกคนตื่นเต้นกัน และผมก็แบบ "เกิดอะไรขึ้น"
วอลต์ ลามาร์เข้ามาในห้องทํางานผมและบอกว่า "หัวหน้า คุณต้องไม่เชื่อแน่"
"ทิโมธี แมคเวจ์ถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมา
ประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังเหตุระเบิด"
(โอคลาโฮมาซิตี)
ช่วงสายๆ ผมได้รับโทรศัพท์จากเอฟบีไอ
และพวกเขาก็อยากรู้ว่า ทิม แมคเวจ์ยังอยู่ในคุกมั้ย
ผมเลยบอกว่า
"แมคเวจ์ถูกพาตัวไปที่ศาลแล้ว
และกําลังยืนอยู่หน้าบัลลังก์ตอนที่เราคุยกันอยู่นี่"
อีก 35 หรือ 45 นาที เขาจะเดินออกประตูไป
เขาคือหัวใจสําคัญ
ที่จะยึดโยงการสืบสวนทั้งหมดนี้ไว้ด้วยกัน
ผมสั่งให้แดนนี่ขึ้นไปที่เพอร์รี
และเตรียมส่งตัวแมคเวจ์กลับมาโอคลาโฮมาซิตี
เขาบอกว่า "แดนนี่ ไปจับเขา"
เราเริ่มได้ยินว่ามีการจับกุม
และมีใครบางคนอยู่ในเพอร์รี โอคลาโฮมา ที่ศาลโนเบิลเคาน์ตี
ฉันเลยขึ้นรถไปกับตากล้อง และเราก็ไปเพอร์รีกัน
(โอคลาโฮมาซิตี)
(เพอร์รี)
เรามีรายงานพิเศษจากซีบีเอส มีความเป็นไปได้ว่าจะมีการจับกุม
มาดูกันว่าเราตัดภาพไปได้หรือยังครับ
เราได้รับแจ้งว่ามีผู้ต้องสงสัยหนึ่งราย มีคนคนหนึ่งถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมา
ซึ่งตรงกับคําบรรยายรูปพรรณ ของหนึ่งในผู้ต้องสงสัย
และภาพสเก็ตช์ที่เผยแพร่ออกมาเมื่อวานนี้
จากนั้น พร้อมกับเหตุการณ์ที่เพอร์รี
เราก็ได้รู้เรื่องการบุกตรวจค้น ในเดคเกอร์ มิชิแกน
เพราะในใบบันทึกการจับกุมคุมขังของเขา
แมคเวจ์ใช้ที่อยู่ที่เดคเกอร์เป็นที่อยู่บ้านเขา
และที่ดรีมแลนด์โมเต็ล
ทิโมธี แมคเวจ์ก็ใช้ที่อยู่เดียวกันนี้ในมิชิแกน
ดังนั้นใครบางคนในบ้านนั้น ก็มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับระเบิดนั่นครับ
เรื่องนั้นเผยแพร่ออกไป ถึงสื่อระดับประเทศเร็วมาก
ทางการระบุได้ว่า ผู้ต้องสงสัยที่เป็นไปได้รายหนึ่งอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง
ในเขตชนบท
และมันก็ถูกปิดล้อมโดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น และเจ้าหน้าที่ระดับรัฐ
เรามีทีวีอยู่ทั่วห้องข่าว และคุณก็มองขึ้นไป
และก็มีภาพถ่ายทอดสด จากบ้านไร่แห่งหนึ่งในเดคเกอร์ มิชิแกน
ซึ่งกําลังมีการบุกเข้าตรวจค้น
เราได้รู้ว่าบ้านไร่นั้นเป็นของเจมส์ นิโคลส์
และเขาก็มีน้องชายชื่อเทอร์รี่ นิโคลส์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นด้วย
พวกเขาคิดว่าบ้านหลังนี้ หรืออาคารแยกที่อยู่ข้างหลัง
อาจมีเจอร์รี่ ลินน์ นิโคลส์ เจมส์ ดักลาส นิโคลส์ พี่น้องบางคน
พวกเขาคนเดียวหรือทั้งสองคน หรือสมาชิกในครอบครัวพวกเขา
และพวกเขาก็เป็นผู้ต้องสงสัยที่เป็นไปได้สองราย ในการวางระเบิดโอคลาโฮมาซิตีครั้งนี้
นั่นคือความเชื่อมโยงกับเดคเกอร์ มิชิแกน
และเราก็เพิ่งได้รู้ชื่อของคน
ที่ถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมาด้วย ทิโมธี แมคเวจ์
นั่นคือคนที่ถูกจับกุมวันนี้ ในเพอร์รี โอคลาโฮมาครับ
เราล้อมบ้านนั้นไว้ และมันก็ออกทีวีทั่วประเทศ
มันจึงอันตรายอย่างยิ่ง
พวกเขาจะเข้าไปในบ้านนั้น พวกเขากําลังเดินเข้าไปในบ้านค่ะ
พวกคุณอาจเห็นมันได้ชัดเจนกว่าฉัน
ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าไปในบ้านแล้ว
เอฟบีไอเข้าไปในบ้านในเดคเกอร์ และพวกเขาก็ไม่พบใครเลย
ตอนนี้เราจะตัดไปยังการรายงานสดที่เพอร์รี โอคลาโฮมา กับโรบิน มาร์ช โรบินคะ
ในระหว่างนี้ ระหว่างที่เราถ่ายทอดสดอยู่ที่นั่น
ก็มีคนมาเพิ่ม แล้วฉันก็มองไปรอบๆ
และก็มีคนอยู่ที่นั่นเป็นพันๆ คน
และมีสื่อมวลชนมาจากทั่วโลก
ในเมืองเล็กๆ ของโอคลาโฮมานี้
และคุณก็กําลังดูเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบเข้ามา
ที่เรือนจําโนเบิลเคาน์ตี
ตํารวจทางหลวงโอคลาโฮมา เพิ่งขับรถมาส่งพวกเขาค่ะ
แมคเวจ์ใกล้จะออกจากศาลมากๆ
เขากําลังจะออกไปจากที่นั่น
แต่เราโชคดีพอที่ไปถึงที่นั่นก่อนเขาถูกปล่อยตัว
ถ้าเราไม่เจอทิโมธี แมคเวจ์ตอนที่เราเจอ
มันคงเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวดมาก
สําหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง
ผมจําได้ว่าเดินขึ้นบันไดไปที่นั่น
และมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่น สวมหมวกคาวบอย
เขาเดินเข้ามาพูดว่า "พวกคุณมาจากเอฟบีไอเหรอ"
ผมตอบว่า "ใช่แล้วครับ"
เขาบอกว่า "ถ้าคุณมีปัญหาเรื่องหลักฐาน
เอาหมอนั่นออกไปทางประตูหลัง เราจะจัดการเขา"
ความตึงเครียดสูงมากค่ะ ฝูงชนพวกนี้อยากเห็นเขา
พวกเขาควรปล่อยเขาออกมาทางด้านหน้า ให้ทุกคนรุมยําเขา
ถ้าพวกมันผิดจริง ก็ฆ่าไอ้เวรนั่นซะ
- ไปบอกกล้องสิ - ฆ่าเขาเลย
- ฆ่าเขา - หนูว่าพวกเขาควรฆ่าเขาด้วย
ฉันเงยหน้าขึ้นไป มีหน่วยสวาท อยู่บนหลังคาศาลโนเบิลเคาน์ตี
ฉันได้แต่คิดว่า "พวกเขาต้องพาหมอนี่ออกไป"
ผมเป็นห่วงจริงๆ ว่าจะมีคนร้าย พยายามเอาตัวเขาไปหรือฆ่าเขา
คือว่าถ้าเขาเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร
ถ้าผมเป็นคนคุมองค์กรนั้น สิ่งแรกที่ผมจะกําจัดก็คือเขา
ผมไม่อยากให้เขาเอาอะไรๆ ไปปูด
เราทําได้แค่รอแล้วรออีก ความคาดหวังเริ่มสูงมากๆ
ครั้งแรกที่ผมเห็นแมคเวจ์ เขาดูเหมือนภาพสเก็ตช์นั่น
แล้วเขาก็พูดว่า "รู้มั้ยว่าเรามาที่นี่ทําไม"
และผมก็บอกว่า "รู้สิ เรื่องที่โอคลาโฮมานั่นละมั้ง"
ผมแบบว่า "อะไรก็ตามหลังจากนั้น ผมต้องการทนาย"
เป็นหน้าที่ของผมที่จะปกป้องแมคเวจ์
ผมไม่อยากปกป้องเขา แต่มันเป็นงานของผม
ผมบอกว่า "ผมขอเสื้อกั๊กได้มั้ย ขอเสื้อกั๊กกันกระสุนได้มั้ย"
"ถ้าผมจะต้องโดนกระสุน ผมยอมโดนก็ได้ แต่ผมจะถามอีกครั้ง
ผมจะได้เสื้อกั๊กมั้ย" และพวกเขาก็แบบว่า "ไม่"
ผมแบบว่า "แล้วรองเท้าล่ะ"
พวกเขาบอกว่า "คุณจะไม่ได้รองเท้า"
ขอบคุณครับ
มันยากที่จะแยกแยะแต่ละประโยค เพราะทุกคนตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน
แต่ผมจําได้ประโยคหนึ่ง
ผมได้ยินว่า "มองมาทางนี้สิวะ ไอ้เวร ไอ้ฆาตกรฆ่าเด็ก มองหน้ากูนี่"
ความคิดที่เกิดทันทีของผมก็คือ "ฉันจะไม่ทําให้แกพอใจด้วยการมองไปทางนั้น"
นายแมคเวจ์เพิ่งถูกพาตัวขึ้นรถขับจากไปค่ะ
ที่นี่ จากสํานักงานศาลโนเบิลเคาน์ตี ในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อเพอร์รี รัฐโอคลาโฮมา
เขาถูกนําตัวมาที่นี่ในข้อหาจราจร และข้อหาเรื่องอาวุธ
แต่อัยการเขตและผู้พิพากษาที่นี่ ไม่รู้ตัวมาก่อนว่าชายคนนี้เป็นใคร
เพราะคดีอื่นๆ ที่ท่านผู้พิพากษากับผมมี เราเลยต้องรอจนถึงเช้านี้
เราพูดกันมาทั้งวันว่าในกรณีส่วนใหญ่ ชายคนนี้คงประกันตัวออกไปตั้งแต่เมื่อวาน
ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้นครับ
พระเจ้าทรงเฝ้าดูเราอยู่
ในขณะเดียวกัน เอฟบีไอก็เริ่มเก็บรวบรวมหลักฐานแล้ว
มันอยู่ที่บ้านของเจมส์ นิโคลส์ และเทอร์รี่ น้องชายของเขา
พี่น้องนิโคลส์ต่อต้านรัฐบาลอย่างมาก
พวกเขาไม่เชื่อในระบบรัฐบาลของเรา ธนาคารของเรา
พวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังรัฐบาล
เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย เกี่ยวกับเทอร์รี่ นิโคลส์
ผู้เป็นหนึ่งในผู้ร่วมงานที่ใกล้ชิดที่สุด ของทิโมธี แมคเวจ์
เอฟบีไอรู้เรื่องเร็วมาก
ว่าชายที่ชื่อทิม แมคเวจ์คนนี้ เคยอาศัยอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง
และเคยเป็นเพื่อนทหารของเทอร์รี่ นิโคลส์
และเราก็พบรูปถ่ายของกองร้อย
ที่มีทั้งเทอร์รี่ นิโคลส์และทิม แมคเวจ์อยู่ในรูป
เมื่อมาถึงตอนนั้น ผมก็ทุ่มความสนใจทั้งหมดที่มี
ไปยังการพยายามหาคําตอบ ว่าเทอร์รี่ นิโคลส์อาจอยู่ที่ไหนได้
เราได้รู้เรื่องอดีตภรรยา ของเทอร์รี่ นิโคลส์ ชื่อลาน่า พาดีญา
ลาน่า พาดีญาบอกเราว่าเทอร์รี่อาศัยอยู่
ในเฮริงตัน แคนซัสในตอนนี้
เฮริงตันอยู่ในระยะที่ขับรถไปแค่ไม่นาน
จากจุดที่มีการเช่ารถบรรทุกไรเดอร์มา ในจังก์ชันซิตี แคนซัส
เราจึงสนใจเทอร์รี่ นิโคลส์มากจริงๆ ในตอนนี้
เราเลยวางกําลังที่บ้านเทอร์รี่ นิโคลส์
โดยมีคําสั่งว่า
"พยายามอย่าให้ใครสังเกตเห็น แต่อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้"
เจ้าหน้าที่รออยู่ที่นั่นพักหนึ่ง
จนพวกเขาเห็นเทอร์รี่ นิโคลส์ กับภรรยาและลูกออกมา
และขึ้นรถ เริ่มขับออกไป
ขณะที่เจ้าหน้าที่ตามไป
เทอร์รี่ นิโคลส์ก็เลี้ยวรถกลับ ผ่านถนนที่เขาอาศัยอยู่
และมุ่งหน้าลงใต้ไปทาง หน่วยงานความปลอดภัยสาธารณะของเฮริงตัน
ดูเหมือนเขาอาจสังเกตเห็นคนที่ตามสอดแนม
แล้วเขาก็เข้าไปในสํานักงานตํารวจท้องที่
และมอบตัว
เขาถูกระบุตัวในเบื้องต้น ว่าเป็นเทอร์รี่ นิโคลส์จากมิชิแกน
เราได้รับคําบอกเล่าว่า เขามอบตัวกับตํารวจท้องที่ในเฮริงตัน แคนซัส
แมคเวจ์อยู่ในรถกับผมที่เบาะหลัง
เขาเริ่มลุกขึ้น และผมก็ดึงให้เขานั่งลง
และผมก็บอกว่า "คุณต้องทําตัวดีๆ ในการเดินทางนี่ ไม่งั้นคุณเจ็บตัวแน่"
"เป็นสุภาพบุรุษไว้ และเราจะเป็นสุภาพบุรุษ" เขาก็ว่า "ครับผม"
ผมเลยจับเขาใส่กุญแจมือ ติดไว้กับพื้นกลางเฮลิคอปเตอร์
เพราะผมไม่อยากให้เขา หนีไปจากผมและทําตัวเองตาย
เราอยากได้ตัวเขาแบบเป็นๆ เราไม่อยากให้เขาตาย
แต่เราไม่รู้แน่ชัดว่าเรามีอะไรที่นี่
นี่คือคนคนเดียว นี่คือคนคนหนึ่ง
เขาเป็นส่วนหนึ่งของแผนสมคบคิดที่ใหญ่กว่านี้มั้ย และมีคนพยายามฆ่าเขาอยู่หรือเปล่า
เราไม่รู้ ผมเลยติดต่อกับนักบินทางอินเตอร์คอม
ผมบอกว่า "บินให้ต่ํามากๆ ผมไม่อยากโดนจรวดลอว์สสอย"
แล้วเขาก็...
เราเหินข้ามรั้วเลยจริงๆ เราบินต่ําขนาดนั้นแหละครับ
และแมคเวจ์ก็ไม่กะพริบตาเลย
เขานั่งแบบว่า...
ไม่มองซ้าย ไม่มองขวา
เยือกเย็นสุดๆ
(ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ โอคลาโฮมาซิตี)
บ็อบ ริคส์จัดการให้เรา พาเขาไปที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์
แล้วเขาก็ส่งหน่วยสวาทของเอฟบีไอ มารักษาความปลอดภัยด้วย
คืนนี้มีการจับกุมชาวอเมริกันคนหนึ่ง ชาวอเมริกันอีกคนกําลังถูกสอบปากคํา
ในสํานักงานตํารวจที่เฮริงตันนั่น
พวกเขาสอบปากคําเทอร์รี่ นิโคลส์นานสิบชั่วโมง
เรานั่งลงและเริ่มพูดคุยกับเขา
เขาดูไม่ว้าวุ่นใจเลย เขาดูไม่วิตกกังวล
เขาเยือกเย็นและสงบนิ่ง
เราย้อนไปพูดเรื่อยๆ เรื่องที่พวกเขาไปงานแสดงปืน
และที่พวกเขาคุยกันเรื่องการทําระเบิด
มันเป็นการสอบปากคํา ที่ยาวนานที่สุดที่ผมเคยทํามา
เราจู่โจมเขาด้วยเรื่องหนักๆ ได้
ผมพูดว่า "คุณคิดว่ามีโอกาสมั้ย ที่แมคเวจ์จะเป็นคนทําเรื่องนี้"
และคําตอบของเขาก็คือ
"ผมว่าเขาทํามันได้โดยที่ผมไม่รู้เรื่องนั้น"
แต่แล้วเทอร์รี่ก็ประกาศว่า
"ผมรู้มากพอๆ กับทิม แมคเวจ์ ว่าจะทําระเบิดได้ยังไง"
เราไม่เคยทําให้เขาพูดได้ว่า "ผมทํามัน" หรือ "เราทํามัน"
แต่พอผมได้ยินสองเรื่องนั้น สําหรับผมแล้ว
นั่นก็คือสิ่งที่ผมต้องการ
ตอนนี้ไม่มีข้อสงสัยเลย
ว่าถ้าเราเอาคนคนนี้ไปอยู่ต่อหน้าคณะลูกขุน พวกเขาจะตัดสินว่าเขามีความผิด
(22 เมษายน 1995 3 วันหลังเหตุระเบิด)
ก่อนอื่นเราจะมาดูหัวข้อข่าวเช้าวันเสาร์นี้กันครับ
เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางกําลังคืบหน้า ในการสืบสวนเหตุวางระเบิดโอคลาโฮมาซิตี
บางคนคงกล่าวว่าด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง
ชายคนหนึ่งถูกตั้งข้อหาแล้ว คนอื่นๆ กําลังถูกสอบปากคํา
มีสัญญาณว่าจะมีการจับกุมตามมาอีก
ระหว่างที่เทอร์รี่เข้ามอบตัว เจ้าหน้าที่เอฟบีไอก็กําลังค้นบ้านเขา
คําถามกลายเป็นว่าเขาเป็นคนเดียวหรือเปล่า
เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหรือเปล่า และเรื่องนี้จะเกิดขึ้นอีกมั้ย
พวกเขาไม่รู้ว่าอาจมีลวดขึงดัก
หรืออะไรบางอย่างที่อาจทําให้เกิดการระเบิดมั้ย
ทีมที่ถือหมายค้นจึงใช้ความระมัดระวังอย่างมาก
ก่อนพวกเขาจะเริ่มการตรวจค้นนั้น
เราพบหลักฐานมากมายในบ้านหลังนั้น
เราเจอสายชนวนห้าม้วน เชื้อปะทุ
เราเจอบัตรโทรศัพท์
และใบเสร็จค่าแอมโมเนียมไนเตรต จํานวน 2,000 ปอนด์
หลังการวางระเบิด นิโคลส์พยายามกําจัดของพวกนี้
และเขาก็โรยปุ๋ยแอมโมเนียมไนเตรต ในสนามบ้านเขาเยอะมาก
จนเพื่อนบ้านบอกว่ามันดูเหมือนหิมะตก
ตอนนี้เรากําลังเริ่มสร้างรูปคดีที่แน่นหนา เพื่อเอาผิดเทอร์รี่ นิโคลส์
รวมถึงทิม แมคเวจ์ด้วย
แต่เรารู้ว่าในคดีแบบนี้ เราต้องการคนวงใน
ผมโทรหาสาขาที่บัฟฟาโล นั่นคือบ้านเกิดของแมคเวจ์
และผมก็ให้พวกเขาตามตัวพ่อเขามา
และผมก็รู้สึกเห็นใจเขามาก
คือว่าถ้านี่เป็นลูกชายผม
ผมคงทนเรื่องนั้นไม่ได้ มันคงเลวร้ายมาก
ผมเลยถามเขา ผมพูดว่า "ลูกคุณจะทําเรื่องนี้กับใคร"
เขาบอกว่า "เทอร์รี่ นิโคลส์ กับไมเคิล ฟอร์ทิเยร์"
บิงโก
ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์, เทอร์รี่ นิโคลส์
และทิม แมคเวจ์เป็นทหารในช่วงเวลาเดียวกัน
และพวกเขาก็คล้ายคลึงกันสุดๆ
พวกเขาสนิทกันมาก มีความเชื่อร่วมกันเรื่องการต่อต้านรัฐบาล
และตอนนี้เขาก็อาศัยอยู่ในแอริโซนา
บ็อบ ริคส์ เขาพูดว่า
"เราต้องไปหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์ และผมก็อยากให้คุณทําเรื่องนั้น"
(คิงแมน แอริโซนา)
เราประสานงานกับนายอําเภอ ให้นําตัวเขามาคุยกับผม
และเขาก็ดูไม่น่าไว้ใจ
เราบอกว่า "เราอยากคุยกับคุณ เรื่องการวางระเบิดในโอคลาโฮมา"
แล้วเขาก็ฮึดฮัดไม่พอใจ
ผมไม่เชื่อว่าทิมระเบิดตึก ไม่ว่าหลังไหนในโอคลาโฮมา
แมคเวจ์อาศัยอยู่ในคิงแมน เป็นครั้งคราวในช่วงปีที่ผ่านมา
ฟอร์ทิเยร์ช่วยเขาหางานทํา
ผมไม่อยากคุย
ไมค์ ฟอร์ทิเยร์ ชาวเมืองคิงแมน เพื่อนทหารของแมคเวจ์
ซึ่งแหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่า อาจเป็นพยานสําคัญในคดีนี้
รถบ้านของเขาถูกเอฟบีไอเข้าค้น
ชีวิตเขาในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมาถูกพลิกผัน
โดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางและสื่อ
ในตอนนั้น ปัญหาคือเรามีข้อมูลไม่เพียงพอ
ที่จะตั้งข้อหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
(บ้านนิโคลส์ เฮริงตัน แคนซัส)
ของสําคัญที่สุด ที่เราเจอที่บ้านเทอร์รี่ นิโคลส์
ซึ่งโยงไมเคิล ฟอร์ทิเยร์เข้ากับ การวางระเบิดอย่างแท้จริงก็คือบัตรโทรศัพท์
คุณต้องย้อนเวลากลับไปหน่อย เพราะตอนนั้นเราทุกคนยังไม่มีมือถือ
แต่คุณซื้อบัตรโทรศัพท์แบบจ่ายเงินล่วงหน้าได้
และคุณก็ต้องเติมเงินเข้าไปเป็นครั้งคราว
พวกเขามีบัตรโทรศัพท์นั่น
เพราะพวกเขาคิดว่า มันจะปกปิดตัวตนพวกเขาได้
เราใช้บัตรโทรศัพท์นั่นเป็นแผนที่นําทาง
บัตรโทรศัพท์ใบนี้คือหลักฐานชิ้นสําคัญ
ที่ช่วยให้เอฟบีไอทําแผนผังเครือข่ายทั้งหมดได้
แต่มันนําพวกเขาไปยังที่ต่างๆ ที่พวกเขาคงไม่รู้เรื่องถ้าไม่มีมัน
และตอนนี้เราก็ย้อนไป แกะรอยที่ที่พวกเขาเคยไปได้
ทุกเมื่อที่พวกเขาเดินทางไปทั่วประเทศ
ตอนที่พวกเขาซื้อส่วนประกอบต่างๆ มาใช้วางระเบิด
อีกเรื่องที่บัตรโทรศัพท์ใบนี้บอกเรา
ก็คือแทนที่จะเป็น ขบวนการสมรู้ร่วมคิดขนาดใหญ่เป็นวงกว้าง
แบบที่เราสงสัยในตอนแรก
มันกลับจํากัดอยู่แค่คนกลุ่มเล็กๆ
แต่เราต้องรวบรวมหลักฐาน ที่เพียงพอต่อการดําเนินคดี
ถ้าคุณมีคนในเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น มันจะช่วยได้มาก
โดยเฉพาะถ้าคุณมีหลักฐานยืนยัน ทุกอย่างที่พวกเขาบอกคุณ
เราถกเถียงกันเรื่องนั้นเยอะมาก แต่เราทุกคนได้ข้อสรุปว่า
บางทีคุณก็จําเป็นต้องทําสัญญากับปีศาจ
ผมจําได้ว่าเขาบอกว่า "คุณไม่เข้าใจ เราทําสงครามกันอยู่"
ผมบอกว่า "ไม่ เราไม่ได้ทํา ไม่งั้นผมคงฆ่าคุณไปแล้ว"
เขาบอกว่า "มันเป็นเรื่องของรัฐธรรมนูญ" ผมบอกว่า "ใช่เลย
เราจะจับกุมคุณภายใต้รัฐธรรมนูญ
ผมจะทําให้คุณถูกตัดสินว่ามีความผิด ภายใต้รัฐธรรมนูญ
และสักวัน
เราจะมัดคุณไว้กับเตียงเข็น เราจะเอาเข็มแทงแขนคุณ
และเราจะประหารชีวิตคุณภายใต้รัฐธรรมนูญ"
และขณะที่เราทุกคนทําใจไม่ได้ กับการทําข้อตกลงกับไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
เราก็รู้ว่ามันจําเป็นต้องทํา
เขาให้ข้อมูลเราเยอะมาก
นั่นอาจเป็นจุดเปลี่ยนที่สําคัญที่สุดในคดีนี้
เขาพูดถึงการพบปะกัน กับแมคเวจ์ในห้องครัวของเขา
เรื่องที่แมคเวจ์พูดว่า เขาจะประกอบระเบิดนั่นยังไง
และเขาก็ใช้กระป๋องสองใบ
แสดงให้เห็นว่าแมคเวจ์พยายามลองสร้าง ประจุการระเบิดแบบกําหนดรูปทรงยังไง
หลังจากเทอร์รี่ นิโคลส์กับทิม แมคเวจ์ ได้ส่วนประกอบระเบิดมาแล้ว
พวกเขาก็ให้ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์ ดูส่วนประกอบระเบิดพวกนั้น
ทิม แมคเวจ์เกลี้ยกล่อมเขา ให้เดินทางไปโอคลาโฮมาซิตี
และหมอนั่นก็ให้เขาดูว่าจะวางระเบิดตรงไหน
หลังจากเกิดเรื่องนั้นขึ้น ผมคิดว่า ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์ตระหนักได้ว่านี่เป็นเรื่องจริง
เขารู้เต็มอกว่าทิม แมคเวจ์กําลังจะทําอะไร
เขาอาจหยุดเรื่องทั้งหมดนี้ได้ ด้วยโทรศัพท์นิรนามสายเดียว
เมื่อถูกตั้งข้อหาว่า รู้เห็นล่วงหน้าเรื่องการวางระเบิด
เขาจะให้การเอาผิดแมคเวจ์และนิโคลส์
โดยหวังว่าจะได้รับโทษที่เบาลง
(อาคารรัฐบาลกลาง อัลเฟรด พี. เมอร์ราห์)
มันเป็นเรื่องหนักหนาสาหัสสําหรับเราทุกคน และเราก็ตระหนักว่ามีความเป็นไปได้
ที่ทารกสามคนจะยังอยู่ในตึกนั้น
ตอนนี้เรากําลังมุ่งเป้าไปยังพื้นที่ ที่เป็นไปได้ว่าจะพบทารกเหล่านั้น
ฉันจําได้ถึงวันที่พวกเขาประกาศ
ว่าพวกเขาเข้าไปถึงพื้นที่ที่มีศพทารกเหล่านั้นอยู่
เราดีใจกันมากที่พวกเขาจะหาเขาเจอได้แล้ว
ไม่ใช่ว่าเขายังมีชีวิต แต่คนพวกนั้นหาเขาเจอ
มันกลายเป็นแบบนั้นแหละค่ะ
แบบว่าแค่ "ขอให้เขายังอยู่ที่นั่นแบบครบถ้วนที"
หลังจากนั้น ตอนกลางคืน
ฉันจะขับรถไปที่เรือนจําที่หมอนั่นอยู่
ก็แค่นั่งอยู่ข้างนอกนั่น
แค่นั่งอยู่ข้างนอกนั่นในความมืด
นึกสงสัยว่าฉันจะเข้าไปได้ยังไง จะได้ทําร้ายเขาได้
การจับกุมทิม แมคเวจ์เป็นผล ของการผสมผสานที่ไม่ธรรมดา
ของความสามารถ โชค และจังหวะเวลา ในส่วนของรัฐบาลนี้
ที่ว่ากันว่าเขาเกลียดชังในความไม่เอาไหนค่ะ
มีคําถามอยู่มากมาย
หนึ่งในเรื่องที่ชวนฉงนที่สุด ก็คือถ้าเขาผิดจริงตามข้อกล่าวหา
อะไรทําให้เขาทําแบบนี้
ทุกคนอยากหาคําตอบว่าเขาเป็นใคร
และทําไมเขาทําสิ่งที่เขาทํา
และก็มีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งจากบัฟฟาโล ชื่อลู มิเชลที่ได้สกู๊ปข่าวนั้น
ที่ทุกคนในโลกตามล่า ขณะที่พวกเขาทําข่าวการวางระเบิดนั่น
(เรือนจําซูเปอร์แม็กซ์ ฟลอเรนซ์ โคโลราโด)
ระหว่างที่เขาอยู่ในเรือนจํา
แดน เฮอร์เบคกับผมอัดเสียง การสนทนากับเขาไว้ราวๆ 60 ชั่วโมง
และส่วนใหญ่แล้ว
เบื้องลึกของบทสนทนาเหล่านี้ ก็ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน
ว่ากันว่าเขาเป็นทหารผ่านศึก จากสงครามอ่าวครั้งแรก
ว่าเขาชอบปืน แต่เขาเป็นปริศนาสําหรับทุกคนจริงๆ
เราจึงเริ่มจากวัยเด็กของเขา
และผมก็จําได้ว่าเพราะผมตัวเตี้ยมาก เลยไม่เคยมีใครเลือกผมเข้าร่วมทีม
ประเด็นการรังแกกันฝังอยู่ลึกในดีเอ็นเอเขา
เพราะเขาเคยเป็น เด็กน้อยผอมแห้งคนนี้ที่ถูกกลั่นแกล้งรังแก
พวกนั้นเริ่มเรียกผมว่า "เจ้าก๋วยเตี๋ยวแมคเวจ์" เพราะผมผอมบางเหมือนเส้นก๋วยเตี๋ยว
"ก๋วยเตี๋ยว" "ก๋วยเตี๋ยวไก่" "แมคนักเก็ตไก่" "แมคเวจ์ แมคนักเก็ต"
ผมพูดไม่ได้จริงๆ หรอกว่าผมมีเพื่อนที่ดีมากนัก
เราไม่พบว่าเขาเคยมี ความสัมพันธ์ที่มีความหมายกับผู้หญิงคนไหน
เขาเกือบจะตรงกับคําบรรยาย ของพวกกราดยิงโรงเรียน
เขามีคอลเลคชั่นหนังสือการ์ตูน
และสุดท้ายเขาก็ขายคอลเลคชั่นการ์ตูนนั่น
เพื่อจะได้มีเงินมาซื้อปืน เพราะปืนทําให้เขารู้สึกมั่นคงปลอดภัย
ตั้งแต่ตอนอายุน้อยมาก เขาก็หลงใหลปืน
มีรูปถ่ายแมคเวจ์ห้อยตัวลงมาจากต้นไม้
พร้อมซองปืนสะพายไหล่ที่มีปืนพกอยู่ในนั้น
นั่นเข้ากับภาพชายชาติทหารสุดแมน แบบที่เขาพยายามจะเป็น
(อิรัก ปี 1991)
ในฐานะผู้บัญชาการทหาร
ผมรายงานคุณได้ว่า ความรุนแรงถูกปราบปรามแล้ว
สงครามยุติลงแล้ว
เขากลับมาจากสงครามอ่าวครั้งแรก
เขาได้เหรียญบรอนซ์สตาร์
เขาฆ่าชาวอิรักไปสองสามคน
แต่แม้แต่ในกองทัพ เขาก็เป็นคนนอก
เมื่อคุณเข้าเป็นทหาร อิสรภาพของคุณจะถูกพรากไป
เฉพาะเมื่อมันถูกพรากไป คุณจึงรู้ตัวว่าคุณเคยมีอะไร
ผมไม่มีทางเลือกสักนิด กับสิ่งที่รัฐบาลผมใช้ให้ผมทํา
หลังจากสงครามอ่าวครั้งแรก เขาก็เป็นคนที่ไร้ทิศทาง
เตร็ดเตร่ไปทั่วประเทศ
ย้ายจากเดคเกอร์ มิชิแกน ที่พี่น้องนิโคลส์อยู่
ไปยังคิงแมน แอริโซนา ไปหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
ตอนผมออกจากกองทัพ
และผมเริ่มอยากค้นคว้า เรื่องประเด็นปัญหาสิทธิขั้นพื้นฐาน
โดยเฉพาะสิทธิในอาวุธปืนและสิทธิในทรัพย์สิน และอะไรทํานองนั้น
ขณะที่แมคเวจ์ตระเวนไปทั่วประเทศ จากงานแสดงปืนแห่งหนึ่งไปอีกแห่งหนึ่ง
เขาก็ฟังนักจัดรายการวิทยุฝ่ายขวาพวกนี้อยู่ตลอด
คนพวกที่เผยแพร่ทฤษฎีสมคบคิด และพ่นวาทกรรมต่อต้านรัฐบาล
"เราเกลียดรัฐบาล พวกนั้นจะยึดปืนเราไป"
และแมคเวจ์ก็อยู่ในกลุ่มตกขอบนั้น
ตาย เข้าหัวใจพอดี
พวกนั้นยึดสิทธิของเราไป
สิทธิอะไร
สิทธิในอาวุธปืนของเรา
และความโกรธของเขาที่มีต่อรัฐบาล ก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
เขาเลยหันไปหาหนังสือที่เขาเชิดชูบูชา เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์
(เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์)
เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์คือหนังสือ
ที่เขียนโดยชายชื่อวิลเลียม เพียร์ซ
ผู้เป็นนีโอนาซีมานาน
มันบอกเล่าเรื่องราว ของนักปฏิวัติผู้ถือลัทธิเชิดชูคนขาว
ซึ่งเป็นผู้นําการลุกฮือขึ้นต่อต้านรัฐบาลกลาง
(เราทําศึกอยู่ อนาคตเผ่าพันธุ์เรา ขึ้นกับผลลัพธ์ของศึกนี้)
และมันก็ถือเป็นเหมือนคัมภีร์ไบเบิล ของพวกหัวรุนแรงฝ่ายขวา
หน้าปกมันมีรูปผู้หญิงยิงปืนพก และผู้ชายยิงปืนเออาร์-15
มันเขียนว่า "เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์
คุณจะทํายังไงเมื่อพวกเขามายึดปืนคุณไป"
แนวความคิดที่สําคัญที่สุด ที่สื่อออกไปในเรื่องเดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์
อาจเป็นเรื่องที่ว่าทุกคนต้องเลิกเป็นผู้ชม และเริ่มเป็นผู้มีส่วนร่วม
ในเดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์ คุณมีภาพของตัวละครเอก
ระเบิดกองบัญชาการเอฟบีไอ ด้วยระเบิดรถบรรทุก
รถบรรทุกนั่นบรรทุกวัตถุระเบิดอยู่เต็ม เป็นแอมโมเนียมไนเตรตแบบเดียวกัน
กับที่แมคเวจ์ใช้ในการวางระเบิดของเขา
แล้วเรื่องที่เวโกก็เกิดขึ้นในปี 93
เพิ่งมาถึงวันนี้ครับ
(ทิม แมคเวจ์ เวโก เท็กซัส 1993)
มีคนบอกผมว่าคนจํานวนมากจะหวาดกลัว
ที่จะติดอะไรแบบนี้
(กลัวรัฐบาลที่กลัวปืนคุณ)
มีคนมากถึง 86 คนที่เชื่อกันว่า เสียชีวิตในกองเพลิงเมื่อวานนี้
รวมถึงเด็ก 17 คน
ยังคงมีคําถามอย่างจริงจังว่า ทําไมเอฟบีไอจึงเลือกใช้กําลังขนาดนั้นบุกเข้าไป
และมันก็ยากที่จะจําได้
ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เริ่มต้นขึ้นจากหมายค้นฉบับหนึ่ง
และคลังอาวุธที่อ้างว่าผิดกฎหมาย
และสําหรับคนอย่างแมคเวจ์ นี่ก็เป็นหลักฐานชัดเจน
ว่ารัฐบาลกลางกําลังตามเล่นงานคนแบบเขา
และตอนนี้เขาก็มีจุดมุ่งหมายแล้ว
การตัดสินใจของผมที่จะปลิดชีวิตคน ที่อาคารเมอร์ราห์นั้น...
ผมไม่ได้ทําเพื่อประโยชน์ส่วนตัว
นี่คือสิ่งที่ผมมองว่าเป็นผลดีต่อส่วนรวม
พอก็คือพอ เวโกเริ่มสงครามนี้
หวังว่าโอคลาโฮมาจะจบมันลงได้
เขาคิดว่าตัวเองอาจเป็นวีรบุรุษ
ที่เตือนทุกคนในอเมริกาว่าถึงเวลาแล้ว
ที่จะต่อสู้กับรัฐบาล ก่อนพวกเขาจะมายึดปืนของคุณไป
การวางระเบิดนั่น เขาหวังว่ามันจะจุดประกายการปฏิวัติ
ผมไม่ละอายใจกับอะไรทั้งนั้นที่ผมรู้สึก เพราะผมเป็นมนุษย์
และถ้าผมมีจุดอ่อน ผมจะบอกให้คุณรู้ หรือข้อผิดพลาดก็เถอะ
แต่ผมไม่มีอะไรแบบนั้น
ผมสํานึกผิดมั้ยน่ะเหรอ
ไม่
(10 สิงหาคม 1995)
คณะลูกขุนใหญ่มีมติสั่งฟ้อง ที่ศาลซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน
กับที่เกิดเหตุก่อการร้ายอันเลวร้ายที่สุด
ที่เคยมีมาในสหรัฐอเมริกา
คําสั่งฟ้องระบุว่า
มีเพียงทิโมธี แมคเวจ์กับเทอร์รี่ นิโคลส์
ที่วางแผนและลงมือวางระเบิดนั้น
ผู้ที่ถูกสั่งฟ้องเหมือนกันวันนี้คือไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
ซึ่งถูกตั้งข้อหาว่ารู้ล่วงหน้าเรื่องการวางระเบิด
เขาจะให้การเอาผิดแมคเวจ์กับนิโคลส์
โดยหวังว่าจะได้รับโทษที่เบาลง
จากเรื่องที่เขาบอกเรา กว่าจะถึงตอนที่เราเข้าห้องพิจารณาคดี
คดีนี้ก็มีหลักฐานแน่นหนามากๆ ครับ
(ศาลรัฐบาลกลาง เดนเวอร์ โคโลราโด)
วันนี้พยานปากเอกของรัฐบาล ที่จะให้การเอาผิดทิโมธี แมคเวจ์
ขึ้นให้การในการพิจารณาคดี ระเบิดโอคลาโฮมาซิตี
คาดหมายว่าไมเคิล ฟอร์ทิเยร์จะบอกคณะลูกขุน
ว่าแมคเวจ์เคยบอกเขาอย่างละเอียด
ว่าเขาจะทําระเบิด และระเบิด อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมาซิตียังไงบ้าง
ฉันทําใจลําบากจริงๆ กับการพิจารณาคดีนั่น
ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับการพิจารณาคดีนั่นเลย
ฉันไม่อยากไปที่นั่น
ฉันเกือบจะพยายามทําเป็นว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น
ในการให้การเพียง 11 วัน ทางอัยการได้นําเสนอ
พยานกว่า 90 ปาก
เผยให้เห็นแรงจูงใจของแมคเวจ์ และแกะรอยการเคลื่อนไหวของเขา
สุดท้ายแล้ว แมคเวจ์ อยากได้เครดิตในการวางระเบิดนั่น
ที่เขาเป็นคนลงมือ
คนพวกนี้ในโอคลาโฮมาที่สูญเสียคนที่ตัวเองรักไป
ผมขอโทษนะ แต่รู้อะไรมั้ย
คุณไม่ใช่แม่คนแรกที่เสียลูกไป
คุณไม่ใช่ปู่ย่าตายายคนแรก ที่เสียหลานสาวหรือหลานชายไป
ผมจะบอกว่า "หุบปากซะ รู้มั้ย คุณไม่ใช่คนพิเศษอะไรเลย"
ทําใจซะเถอะ
พวกเราคณะลูกขุน พบตามที่ระบุต่อไปนี้ ว่าในคดีของทิโมธี แมคเวจ์ กระทงที่หนึ่ง
คบคิดเพื่อกระทําความผิด
มีความผิดจริง
เมื่อมีการอ่านคําตัดสินแล้ว
มันก็เหมือนมีคนปล่อยลมออกจากยางรถ
มันจบแล้ว
จากข้อพิจารณาดังกล่าวมานี้ คณะลูกขุนแนะนําด้วยมติเอกฉันท์
ให้กําหนดบทลงโทษดังต่อไปนี้
ทิโมธี แมคเวจ์ผู้เป็นจําเลย จะถูกลงโทษประหารชีวิต
(ลูกขุนบอกแมคเวจ์: ไปลงนรกซะ!)
ฉันไม่อยากให้เขาตาย ตอนที่พวกเขาตัดสินใจประหารเขา
ฉันอยากประท้วง
ทิโมธี แมคเวจ์ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
ไม่สะดุ้งสะเทือนตอนที่เขาได้ยิน คณะลูกขุนลงมติให้ประหารชีวิต
นี่มันไม่ถูกต้อง มันไม่ยุติธรรม
เขาตัดช่องน้อยแต่พอตัวไป เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องนี้ เขาไม่ต้อง
เวลาผมพูดถึงมาตรฐานโอคลาโฮมา มันเป็นเรื่องจริงครับ
เรื่องราวหลายร้อยเรื่องของผู้คนในวันนั้น
ที่ตอบสนองต่อเหตุการณ์
ผมแค่อยากช่วยเหลือผู้คน เหยื่อกับครอบครัวของพวกเขา
พวกเขายืนหยัดเพื่อกันและกัน
พวกเขาดูแลกันและกัน
ทําให้เขารู้ว่ายังมีสิ่งดีๆ อยู่บ้างในโลกนี้
พวกเขาช่วยกันและกันไว้
(ถึงโอคลาโฮมาซิตีและเหล่าอาสา... ขอบคุณ)
พวกเขาสวดภาวนาให้กันและกัน
ค่ะ สวดภาวนาให้คนที่เสียคนที่รักไป
และคุณก็คิดถึงเรื่องที่ว่าการตอบสนอง อันเป็นหนึ่งเดียวนั้นหมายถึงอะไร
ผู้คนต้องการใครสักคนไว้พึ่งพิง คนที่จะจับมือพวกเขาไว้ กอดพวกเขา
เพื่อนบ้าน เพื่อนๆ ญาติๆ พ่อแม่
ลูกๆ ของพวกเขา
มันคือเราครับ
(ขอให้เด็กๆ ได้รับพระพร)
มาตรฐานโอคลาโฮมาเปล่งประกายเจิดจ้า
มันแสดงให้เห็นว่าคนโอคลาโฮมาเป็นยังไง
ว่าพวกเขาเป็นคนที่ห่วงใยคนอื่น
ในการฝึกรับมืออุบัติภัยหมู่ทุกครั้งที่ผมผ่านมา
ไม่เคยมีใครฝึกผม เรื่องปัจจัยเกี่ยวกับมนุษย์สักครั้ง
นั่นคือเรื่องที่ผมไม่รู้มาก่อนจะเข้าไปทํางานนั้น
เรื่องที่ว่ามันจะส่งผลกับผมยังไง
เรื่องนั้นยังกวนใจผมอยู่ แล้วก็เด็กผู้หญิงคนที่ผมคัดกรองคนนั้น
คนที่ผมต้องปล่อยให้ตายไป
เรื่องนั้นกวนใจผมมากจริงๆ
(นพ.คาร์ล สเปงเกลอร์เกษียณ หลังทํางานเวชศาสตร์ฉุกเฉินกว่า 20 ปี)
(เขาอาศัยอยู่ในทัลซาและขายอสังหาริมทรัพย์)
ลูกชายคนที่สองของฉัน คาร์ลอส มัวร์ จูเนียร์ เกิดในวันเกิดของโทนี่น้อย
และฉันก็เป็นแม่ที่ตามติดเขาไม่ปล่อย อยู่นานมาก หลายปีค่ะ
เพราะงั้นมันก็โอเค ฉันโอเคกับเรื่องนั้น
(เรนี มัวร์ยังอยู่ในโอคลาโฮมาซิตี เธอกินมื้อค่ํากับลูกทุกวันจันทร์)
เขาคือรักแท้ของฉันค่ะ
(พวกเขาเรียกมันว่า "คืนออกเดต")
เขาอายุ 22 แล้ว ไม่อยากเชื่อเลย
แต่ใช่ค่ะ ฉันรักเขา
ฉันโชคดีมากๆ ที่ได้มีโอกาสครั้งที่สอง
และฉันก็หวังว่ามันจะเป็นการให้เกียรติ
ชีวิตของผู้คนที่ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง
ที่ฉันอ้าแขนรับโอกาสของฉันน่ะค่ะ
(เอมี่ ดาวน์สเป็นซีอีโอของสหกรณ์เครดิตยูเนียน ที่เธอทํางานให้เมื่อปี 1995)
(เธอเป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจ นักไตรกีฬา)
(และเป็นแม่คน)
(ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์รับสารภาพในข้อหา ไม่แจ้งเจ้าหน้าที่เรื่องแผนการของแมคเวจ์)
(เขาใช้เวลากว่าสิบปีในเรือนจํา)
(เขาและภรรยาใช้ชีวิตอยู่ ในโครงการคุ้มครองพยานของรัฐบาลกลาง)
(เทอร์รี่ นิโคลส์ถูกตัดสินว่ามีความผิด ฐานฆาตกรรม 161 กระทงในรัฐโอคลาโฮมา)
(เขากําลังรับโทษจําคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บน และโทษจําคุกตลอดชีวิตติดต่อกัน 161 กระทง)
(ที่เรือนจําซูเปอร์แม็กซ์ของรัฐบาลกลาง ในฟลอเรนซ์ โคโลราโด)
(ทิโมธี แมคเวจ์ถูกประหาร โดยการฉีดยาพิษเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2001)
(สมาชิกครอบครัว และเพื่อนๆ ของเหยื่อระเบิดหลายร้อยคน)
(ได้ดูการประหารแมคเวจ์ผ่านโทรทัศน์วงจรปิด)
(อันโตนิโอ คูเปอร์ จูเนียร์)
(คน 168 คน รวมถึงเด็ก 19 คนเสียชีวิต ในวันที่ 19 เมษายน 1995 ในโอคลาโฮมาซิตี)
(ภาพยนตร์นี้อุทิศแด่พวกเขา แด่ทุกคนที่พยายามช่วยพวกเขา)
(และแด่เพื่อนๆ ทุกคน และครอบครัวที่คิดถึงพวกเขา)
คําบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร