1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:10,343 --> 00:00:11,261
เอาละนะ

4
00:00:13,555 --> 00:00:14,763
ทุกคนสงสัยอยู่

5
00:00:14,764 --> 00:00:17,142
ว่าทําไมฉันถือกล้องวิดีโอนี่เดินไปทั่ว

6
00:00:18,309 --> 00:00:21,270
นั่นคลอดีน
เจ้าหน้าที่จัดเก็บรายได้คนหนึ่งของเรา

7
00:00:21,271 --> 00:00:24,149
ฉันถ่ายวิดีโอนี้ให้แม่ฉันได้ดูว่าฉันทํางานที่ไหน

8
00:00:28,361 --> 00:00:31,780
นี่คือฝ่ายจัดเก็บรายได้ แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครอยู่นะ

9
00:00:31,781 --> 00:00:33,658
ฉันอยู่นี่ ยัยบื้อ

10
00:00:34,325 --> 00:00:36,076
เอ้อ ฉันมองไปทางอื่นอยู่

11
00:00:36,077 --> 00:00:39,621
แล้วในนี้ก็คือแพมมี่ เธอเป็นคนน่ารักมากๆ

12
00:00:39,622 --> 00:00:40,539
อ๋อ ใช่

13
00:00:40,540 --> 00:00:44,168
(19 เมษายน 1995
อาคารอัลเฟรด พี. เมอร์ราห์ โอคลาโฮมาซิตี)

14
00:00:44,169 --> 00:00:48,630
ตอนนั้นฉันทํางานอยู่ที่สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน
ในอาคารรัฐบาลกลางใจกลางเมือง

15
00:00:48,631 --> 00:00:51,008
{\an8}สวัสดีค่ะ คุณม็อก นี่เอมี่จากเครดิตยูเนี่ยนค่ะ

16
00:00:51,009 --> 00:00:52,593
{\an8}ฉันตื่นเต้นมาก

17
00:00:52,594 --> 00:00:55,596
{\an8}เพราะฉันกําลังเตรียมดําเนินการขั้นสุดท้าย
ในการซื้อบ้านหลังแรก

18
00:00:55,597 --> 00:00:57,891
ตอนฉันไปทํางานเช้าวันนั้น

19
00:00:58,391 --> 00:01:00,434
ฉันก็เลยคุยเรื่องนั้นกับเพื่อนๆ ทุกคนอยู่

20
00:01:00,435 --> 00:01:01,435
นั่นคลอเด็ตต์

21
00:01:01,436 --> 00:01:02,478
ไง

22
00:01:02,479 --> 00:01:05,607
แล้วก็วิ่งไปโน่นมานี่ คุยกับทุกคนที่มาหา

23
00:01:06,608 --> 00:01:08,317
ไม่ได้ทํางานอะไรเลยค่ะ รู้มั้ย

24
00:01:08,318 --> 00:01:09,611
สวัสดีค่ะ คุณแม่

25
00:01:10,111 --> 00:01:12,404
ฉันชอบคนที่ฉันทํางานด้วยมากจริงๆ

26
00:01:12,405 --> 00:01:14,573
ในตึกนั้นมีความรู้สึกเป็นชุมชนอยู่ค่ะ

27
00:01:14,574 --> 00:01:15,908
นี่แมรี่

28
00:01:15,909 --> 00:01:17,034
สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่

29
00:01:17,035 --> 00:01:20,412
และกลุ่มเพื่อนของฉันทั้งกลุ่มก็คือคนที่ทํางาน

30
00:01:20,413 --> 00:01:21,831
คนพวกนั้นเป็นเพื่อนฉันค่ะ

31
00:01:24,793 --> 00:01:25,877
ฉันเห็นมันเป็นของตาย

32
00:01:28,630 --> 00:01:31,590
หน่วยงานในอาคารรัฐบาลกลางนั่นได้แก่

33
00:01:31,591 --> 00:01:37,972
ประกันสังคม การเคหะ หน่วยเอทีเอฟ
หน่วยสืบราชการลับ แล้วก็มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

34
00:01:47,440 --> 00:01:51,193
{\an8}ตอนนั้นโทนี่น้อยอายุแค่หกเดือน

35
00:01:51,194 --> 00:01:56,950
และฉันก็ทํางานเป็นตํารวจศาล
ที่ศาลประจําเคาน์ตีซึ่งอยู่เลยไปตามถนน

36
00:01:57,826 --> 00:01:59,868
ฉันอยากเจอเขาและไปดูเขาทั้งวันเลยค่ะ

37
00:01:59,869 --> 00:02:03,247
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กที่ตึกเมอร์ราห์อยู่ใกล้ๆ

38
00:02:03,248 --> 00:02:05,041
เราเลยตัดสินใจเอาเขาไว้ที่นั่น

39
00:02:06,960 --> 00:02:09,795
ของขวัญพิเศษกําลังจะส่งถึงคุณ
ในรายการโอคลาโฮมาแอทโฟร์วันนี้

40
00:02:09,796 --> 00:02:12,464
เราจะนําคุณเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการของชีวิต

41
00:02:12,465 --> 00:02:14,424
{\an8}ตอนนั้นฉันอายุ 30

42
00:02:14,425 --> 00:02:17,761
{\an8}ฉันทํางานที่ช่องเก้ามาได้เก้าวัน

43
00:02:17,762 --> 00:02:19,638
{\an8}ฉันตื่นเต้นมากตอนขับรถไปทํางานเช้านั้น

44
00:02:19,639 --> 00:02:22,683
{\an8}เพราะฉันจะได้เป็นผู้ประกาศข่าวช่วงสี่โมงเย็น

45
00:02:22,684 --> 00:02:26,186
และเราก็กําลังเริ่มวางรากฐานรายการใหม่นี้

46
00:02:26,187 --> 00:02:28,355
ที่จะเริ่มออกฉายที่ช่องเก้า

47
00:02:28,356 --> 00:02:30,983
ฉันใส่แจ็คเกตสีเขียวกับเสื้อเชิ้ตขาวตัวใหญ่นี่

48
00:02:30,984 --> 00:02:33,152
และฉันก็คิดว่า "ฉันจะใส่เครื่องประดับดีๆ"

49
00:02:33,153 --> 00:02:34,778
ฉันอยากดูดีค่ะ

50
00:02:34,779 --> 00:02:37,406
ฉันจําได้ว่าขับรถไปทํางานแบบตื่นเต้นสุดๆ

51
00:02:37,407 --> 00:02:38,783
มันเป็นวันที่สวยงามมาก

52
00:02:41,202 --> 00:02:42,287
เรามี...

53
00:02:42,871 --> 00:02:44,788
{\an8}ตอนนั้นผมทํางานที่มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา

54
00:02:44,789 --> 00:02:47,749
{\an8}เป็นแพทย์ประจําบ้านปีสาม
แผนกแพทย์ฉุกเฉินและอุบัติเหตุ

55
00:02:47,750 --> 00:02:51,628
กว่าผมจะออกเวรตอนเจ็ดโมงเช้า
ผมก็กึ่งๆ จะวิงเวียน กึ่งๆ จะคลื่นไส้

56
00:02:51,629 --> 00:02:53,423
และอยากเข้านอน

57
00:02:54,883 --> 00:02:57,467
เพื่อนผมโทรมาหา เขาอยากไปกินมื้อเช้า

58
00:02:57,468 --> 00:03:00,597
และในช่วงสี่ปีที่ผมทํางานที่มหา'ลัยนั่น
ผมไม่เคยไปกินมื้อเช้าเลย

59
00:03:01,431 --> 00:03:03,224
แต่คราวนี้ผมตกลง

60
00:03:08,980 --> 00:03:12,274
โรบิน เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของฉัน
ซึ่งท้องได้เจ็ดเดือน

61
00:03:12,275 --> 00:03:15,445
มานั่งที่โต๊ะข้างๆ ฉัน

62
00:03:16,446 --> 00:03:18,823
แล้วโทรศัพท์ก็ดัง

63
00:03:19,449 --> 00:03:24,829
เรื่องถัดไปที่เรารู้ก็คือฉันได้ยินเสียงกึกก้องในหัว

64
00:03:35,256 --> 00:03:42,263
(ระเบิดโอคลาโฮมาซิตี:
ฝันร้ายของชนอเมริกัน)

65
00:03:45,808 --> 00:03:48,269
{\an8}ให้ตายสิ เพิ่งเกิดเหตุระเบิดใจกลางเมือง

66
00:03:48,770 --> 00:03:52,065
{\an8}- ขอพิกัดได้มั้ยคะ
- ถนนบรอดเวย์ตัดกับฟิฟธ์

67
00:03:53,024 --> 00:03:56,360
{\an8}ด้านหน้าอาคารรัฐบาลกลางหายไปทั้งแถบ

68
00:03:56,361 --> 00:03:58,070
{\an8}ทุกชั้นไปจนถึงดาดฟ้า

69
00:03:58,071 --> 00:04:00,949
{\an8}เราต้องการรถดับเพลิง
และรถพยาบาลทุกคันที่หามาได้

70
00:04:01,574 --> 00:04:03,451
{\an8}ให้ตายสิ ฟังนะ นี่มันเลวร้ายมาก

71
00:04:09,415 --> 00:04:11,542
วันที่ 19 เมษายนเป็นวันพิเศษ

72
00:04:12,210 --> 00:04:13,377
เรามีงานระดมทุน

73
00:04:13,378 --> 00:04:16,089
สําหรับสเปเชียลโอลิมปิก
มันเป็นรายการแข่งกอล์ฟ

74
00:04:16,965 --> 00:04:20,677
หัวหน้าเกือบทุกคน
ของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอยู่ที่นั่น

75
00:04:21,302 --> 00:04:26,266
{\an8}เราเพิ่งตีช็อตแรกจากหลุม
แล้วจู่ๆ เพจเจอร์ผมก็ดัง

76
00:04:27,767 --> 00:04:32,689
จากนั้นหัวหน้าหน่วยงานอื่นๆ ทุกคน
เพจเจอร์พวกเขาก็เริ่มดังเหมือนกัน

77
00:04:33,940 --> 00:04:36,275
เราได้รับแจ้งว่ามีเหตุวางระเบิดอะไรสักอย่าง

78
00:04:36,276 --> 00:04:37,567
ที่อาคารรัฐบาลกลาง

79
00:04:37,568 --> 00:04:40,529
จากนั้นเราเลยกลับไปที่โอคลาโฮมาซิตี

80
00:04:40,530 --> 00:04:45,409
แต่เราไม่เคยคิดเลยว่า
มันจะถึงระดับที่เกิดขึ้นจริงนั่น

81
00:04:45,410 --> 00:04:47,160
{\an8}แทมมี่ เพย์น จากห้องข่าวช่องเก้าค่ะ

82
00:04:47,161 --> 00:04:50,706
{\an8}ถ้าคุณอยู่ตรงไหนก็ตามที่ย่านใจกลางเมือง
คุณอาจได้ยินและรู้สึกถึงมัน

83
00:04:50,707 --> 00:04:53,501
{\an8}การระเบิดอะไรสักอย่างที่ใจกลางเมือง

84
00:04:54,002 --> 00:04:56,420
นี่คือภาพสดจากเรนเจอร์เก้า

85
00:04:56,421 --> 00:04:58,088
เจสซี่อยู่ในเฮลิคอปเตอร์เก้า

86
00:04:58,089 --> 00:05:01,009
เจสซี่ บอกเราทีค่ะว่าคุณเห็นอะไรจากบนฟ้า

87
00:05:01,676 --> 00:05:03,802
แทมมี่ คุณจะเห็นควันดําหนาทึบ

88
00:05:03,803 --> 00:05:06,555
พวยพุ่งขึ้นจากอาคารศาลรัฐบาลกลาง
ย่านใจกลางเมือง

89
00:05:06,556 --> 00:05:10,267
เราเห็นกระจกแตกกระจายออกมา
จากอาคารสํานักงานอื่นๆ ใจกลางเมือง

90
00:05:10,268 --> 00:05:12,228
ห่างไปประมาณห้าช่วงตึก

91
00:05:14,063 --> 00:05:14,897
{\an8}แทมมี่

92
00:05:16,190 --> 00:05:17,065
แทมมี่

93
00:05:17,066 --> 00:05:21,069
ดูเหมือนตัวอาคารส่วนหนึ่งถูกระเบิดหายไป

94
00:05:21,070 --> 00:05:22,946
เราจะต้องบินวนไปอีกฝั่ง

95
00:05:22,947 --> 00:05:25,032
เราได้รับแจ้งว่านี่เป็นอาคารรัฐบาลกลาง

96
00:05:25,033 --> 00:05:29,703
ไมค์ฉันเปิดอยู่ ถูกต้องมั้ยคะ
ถ้าคุณ... พยายามเปิดไมค์ฉันไว้ถ้าเราทําได้

97
00:05:29,704 --> 00:05:31,455
ฉันจะได้คุยกับเจสซี่ได้

98
00:05:31,456 --> 00:05:34,958
ถ้าคุณ... ขณะที่เฮลิคอปเตอร์
บินวนไปอีกฝั่งของอาคารรัฐบาลกลาง

99
00:05:34,959 --> 00:05:37,252
- ให้ตายสิ โห บ้าชะมัด
- ดูภาพนั่นสิ

100
00:05:37,253 --> 00:05:39,046
เหลือเชื่อมาก

101
00:05:39,047 --> 00:05:42,007
ด้านข้างของอาคารรัฐบาลกลาง
ถูกระเบิดหายไป เจสซี่คะ

102
00:05:42,008 --> 00:05:45,011
ตัวอาคารประมาณหนึ่งในสามถูกระเบิดหายไป

103
00:05:45,511 --> 00:05:50,182
และคุณก็เห็นได้ว่ามีกลุ่มควัน
เศษซากปรักหักพัง และไฟลุกอยู่บนพื้น

104
00:05:50,183 --> 00:05:51,934
บนพื้นนั้นในย่านใจกลางเมืองครับ

105
00:05:52,977 --> 00:05:54,479
นี่เป็นความเสียหายที่ชวนช็อกมาก

106
00:05:55,438 --> 00:05:59,149
และในตอนนี้เราก็ยังไม่แน่ใจ
ว่าอะไรทําให้เกิดการระเบิดขึ้น

107
00:05:59,150 --> 00:06:00,568
เรากินมื้อเช้ากันอยู่

108
00:06:01,069 --> 00:06:04,447
แล้วก็เกิดการระเบิดนี่
ที่เขย่าจนเราเกือบร่วงจากที่โต๊ะ

109
00:06:07,283 --> 00:06:11,620
ผมลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู
และก็มีกระดาษปลิวลงมาทั่วไปหมด

110
00:06:11,621 --> 00:06:14,832
กระดาษโปรยลงมาเหมือนหิมะตก
มีเศษซากวัสดุอยู่ทุกหนทุกแห่ง

111
00:06:16,667 --> 00:06:18,753
แต่มันเหนือจริงมาก เงียบสงัด

112
00:06:20,338 --> 00:06:22,589
มีเสียงสัญญาณกันขโมยรถดังอยู่ไกลๆ

113
00:06:22,590 --> 00:06:24,717
คุณอาจได้ยินเสียงนกร้องเลยครับ

114
00:06:25,968 --> 00:06:28,512
เมื่อคลื่นกระแทกแผ่ออกไปตามถนน

115
00:06:28,513 --> 00:06:31,723
มันก็ดูดหน้าต่างทุกบานหลุดออกมาจากตึกสูง

116
00:06:31,724 --> 00:06:33,810
บดขยี้รถทุกคันจนบี้แบน

117
00:06:35,770 --> 00:06:38,772
และผมก็ออกวิ่งไปยังอาคารรัฐบาลกลาง

118
00:06:38,773 --> 00:06:40,816
(อาคารเมอร์ราห์
ศาลประจําเคาน์ตี)

119
00:06:40,817 --> 00:06:45,446
ตอนเกิดเหตุระเบิดขึ้น
เราอยู่ในศาล และเราก็รู้สึกได้

120
00:06:45,947 --> 00:06:47,824
แผ่นฝ้าเพดานปลิวเข้ามา

121
00:06:48,324 --> 00:06:49,617
หน้าต่างแตกกระจาย

122
00:06:50,201 --> 00:06:51,743
- ไปกันเถอะ
- อพยพออกจากตึกนี้

123
00:06:51,744 --> 00:06:54,997
คนเขาตะโกนกันว่า "ออกไป อพยพออกไป"

124
00:06:57,250 --> 00:06:58,292
มันโกลาหลไปหมด

125
00:07:06,551 --> 00:07:09,428
ฉันได้ยินคนพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"

126
00:07:09,429 --> 00:07:13,433
นั่นคือตอนที่ฉันได้ยินตํารวจบอกคนอื่นในฝูงชน

127
00:07:14,183 --> 00:07:18,354
ว่าเกิดเหตุระเบิดขึ้นที่อาคารเมอร์ราห์

128
00:07:18,938 --> 00:07:21,732
และฉันก็แบบ "ไม่ๆๆ"
และฉันก็จําได้ว่าฉันเริ่มกรีดร้อง

129
00:07:24,569 --> 00:07:25,402
ตอนที่ผมไปถึง

130
00:07:25,403 --> 00:07:28,697
ลานจอดรถฝั่งตรงข้ามถนนมีไฟลุกท่วมเต็มไปหมด

131
00:07:28,698 --> 00:07:32,034
ตัวอาคารถูกผ่าครึ่ง
จนเรามองเข้าไปเห็นภายในอาคารได้

132
00:07:33,578 --> 00:07:36,163
คนพากันออกมา
และพวกเขาก็เดินกันเหมือนซอมบี้

133
00:07:36,164 --> 00:07:39,125
พวกเขาจะเดินมาไกลที่สุด
เท่าที่จะเดินไหว แล้วก็ทรุดลงไป

134
00:07:40,209 --> 00:07:41,461
พวกเขากําลังช็อก

135
00:07:42,086 --> 00:07:45,046
หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาได้จนถึงขอบถนน

136
00:07:45,047 --> 00:07:46,798
และเหม่อมองออกไปในความว่างเปล่า

137
00:07:46,799 --> 00:07:48,717
ผมเลยเดินไปหาแล้วถามว่า "คุณโอเคมั้ย"

138
00:07:48,718 --> 00:07:52,971
และเธอก็มองผมและบอกว่า "ไม่รู้สิคะ"

139
00:07:52,972 --> 00:07:55,183
เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

140
00:07:56,267 --> 00:07:57,476
โรบิน มาร์ชอยู่ในที่เกิดเหตุ

141
00:07:57,477 --> 00:07:59,561
- โรบิน อยู่กับเราหรือเปล่าคะ
- อยู่ค่ะ

142
00:07:59,562 --> 00:08:00,562
{\an8}มันไม่น่าเชื่อเลย

143
00:08:00,563 --> 00:08:03,523
{\an8}เรื่องที่ทุกคนที่นี่พูดกันคือ "คุณคงไม่มีวันเชื่อ

144
00:08:03,524 --> 00:08:05,735
{\an8}ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในโอคลาโฮมาซิตี"

145
00:08:06,444 --> 00:08:09,946
ในฐานะนักข่าวและคนคนหนึ่ง
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง นี่คือชุมชนของฉัน

146
00:08:09,947 --> 00:08:12,742
คุณลังเลว่าคุณจะเลือกทางไหนดีในแง่ที่ว่า

147
00:08:13,242 --> 00:08:14,284
คุณจะทํางานยังไง

148
00:08:14,285 --> 00:08:16,661
และคุณกําลังเจ็บปวดแทนคนพวกนี้ยังไงบ้าง

149
00:08:16,662 --> 00:08:20,457
คุณรักษาคน
พวกเขาบอกอะไรคุณบ้าง คนที่บาดเจ็บน่ะค่ะ

150
00:08:20,458 --> 00:08:22,542
ก็แค่ช็อก พวกเขาช็อกสุดๆ

151
00:08:22,543 --> 00:08:24,586
ฉันจําได้ว่าห่างไปไม่ไกลนัก

152
00:08:24,587 --> 00:08:27,131
มีตํารวจคนหนึ่งอยู่ เรียกได้ว่าเขา...

153
00:08:28,341 --> 00:08:29,342
รับไม่ไหว

154
00:08:31,427 --> 00:08:34,596
ฉันคิดว่านั่นอาจเป็น
คําที่เหมาะที่สุดสําหรับเราทุกคน

155
00:08:34,597 --> 00:08:37,433
ก็แค่อะไรๆ มันท่วมท้นจนรับไม่ไหว

156
00:08:40,394 --> 00:08:44,272
เมื่อคุณเข้าไปมีส่วนร่วมในคดีสําคัญ
คุณก็รู้ว่ามันจะโกลาหลสุดๆ

157
00:08:44,273 --> 00:08:47,401
นี่มันบ้าบอที่สุด คือว่านี่... ฉันเชื่อไม่ลงเลย

158
00:08:48,778 --> 00:08:51,821
อย่างแรกที่ผมทําคือควบคุมรอบๆ พื้นที่

159
00:08:51,822 --> 00:08:54,366
เพราะคุณพยายามปกป้องที่เกิดเหตุอยู่

160
00:08:54,367 --> 00:08:56,327
เราไม่จําเป็นต้องพูด ถอยไป

161
00:08:57,912 --> 00:08:59,412
ถนนทุกสายถูกปิดกั้น

162
00:08:59,413 --> 00:09:03,334
ฉันพยายามเข้าไป แต่เข้าไปไม่ได้
เพราะพวกเขาไม่ให้เราผ่านไป

163
00:09:03,918 --> 00:09:06,002
ฉันจําได้ว่ากรีดร้องใส่ตํารวจ

164
00:09:06,003 --> 00:09:10,883
และบอกว่า "ฉันต้องผ่านเข้าไป
ฉันต้องไปหาลูกชายฉัน

165
00:09:11,467 --> 00:09:12,885
เขาอยู่ที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก"

166
00:09:13,636 --> 00:09:15,845
และพอถึงตอนนั้นเขาก็บอกว่า

167
00:09:15,846 --> 00:09:18,891
"เด็กๆ ทุกคนกําลังถูกพาตัวไปที่โรงพยาบาล"

168
00:09:19,559 --> 00:09:22,018
{\an8}ที่นี่วุ่นวายมาก พวกเขาพยายามควบคุมมันไว้

169
00:09:22,019 --> 00:09:25,188
{\an8}ยังไม่มีรายงานเรื่องผู้เสียชีวิตในตอนนี้ค่ะ

170
00:09:25,189 --> 00:09:27,607
{\an8}แน่ละว่าอย่างที่พูดไปก่อนนี้
มีผู้ได้รับบาดเจ็บจํานวนมาก

171
00:09:27,608 --> 00:09:30,528
แน่นอนว่าเราอยากทําความเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้

172
00:09:31,320 --> 00:09:36,617
แต่ในกรณีนี้ การช่วยชีวิตคน
สําคัญเหนือสิ่งอื่นใดครับ

173
00:09:39,036 --> 00:09:43,873
มันดําเนินไปเร็วมาก คุณมีเวลา
5, 10 หรือ 15 วินาทีในการประเมินอาการ

174
00:09:43,874 --> 00:09:46,209
โอเค ถ้าคุณพร้อมเมื่อไร เราก็พร้อมจะ...

175
00:09:46,210 --> 00:09:49,296
ผมเลยแค่มองหาสัญญาณชีพ
สัญญาณชีพอะไรก็ได้

176
00:09:49,297 --> 00:09:52,299
รีเฟล็กซ์กระจกตา การหายใจ
อัตราการเต้นของหัวใจ ชีพจร

177
00:09:52,300 --> 00:09:57,096
อะไรก็ได้ที่จะบ่งชี้กับผมว่า
มีสัญญาณชีพอยู่อย่างน้อยอย่างหนึ่ง

178
00:09:58,222 --> 00:10:00,307
ผมจะบอกว่าให้คนไหนไปก่อน

179
00:10:00,308 --> 00:10:02,351
และคนไหนที่รอได้สองสามนาที

180
00:10:03,227 --> 00:10:04,728
คนนี้อยู่ระดับวิกฤต

181
00:10:04,729 --> 00:10:07,648
แล้วก็คนไหนที่จะไม่ไป

182
00:10:08,816 --> 00:10:11,193
นั่นคือการคัดกรองคนเจ็บจากอุบัติภัยหมู่ครับ

183
00:10:11,861 --> 00:10:13,069
หนูบอกชื่อตัวเองได้มั้ย

184
00:10:13,070 --> 00:10:15,530
และที่ทําให้ทุกอย่างนั่นหนักขึ้นอีก
คือมีเด็กๆ อยู่ด้วย

185
00:10:15,531 --> 00:10:16,907
หนูบอกชื่อตัวเองได้มั้ย

186
00:10:19,410 --> 00:10:21,579
ลูกๆ เรา...

187
00:10:26,125 --> 00:10:29,336
แต่ผมเห็นเด็กพวกนั้นแค่คนเดียว
ที่ออกมาโดยมีสัญญาณชีพอยู่

188
00:10:29,337 --> 00:10:31,504
และข้างหลังเธอก็มีผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่ง

189
00:10:31,505 --> 00:10:35,635
พวกเขาถูกเอาใส่เปลหามออกมา
และทั้งคู่ก็มีอาการหายใจเฮือก

190
00:10:37,595 --> 00:10:40,222
แต่เด็กคนนั้นบาดเจ็บรุนแรงมากที่ศีรษะ

191
00:10:41,140 --> 00:10:44,643
ผมเลยบอกให้พวกเขาห่อตัวเธอ

192
00:10:44,644 --> 00:10:47,103
ย้ายเธอเข้าไปในห้องเก็บศพชั่วคราวที่เราจัดไว้

193
00:10:47,104 --> 00:10:50,733
และให้ใครสักคนอยู่กับเด็กคนนั้น
จนกระทั่งเธอหยุดหายใจ

194
00:10:51,734 --> 00:10:56,238
คนจํานวนมากรับเรื่องนั้นไม่ได้เท่าไร
และพวกเขาก็ด่าว่าผม

195
00:10:56,822 --> 00:10:58,949
พวกเขาบอกว่า "คุณล้อกันเล่นใช่มั้ยวะ"

196
00:10:59,950 --> 00:11:03,620
และผมก็บอกว่า "ไม่มีอะไรให้ช่วยได้แล้ว
ผมมีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งตรงนี้

197
00:11:03,621 --> 00:11:07,083
ผมมีอีกสองคนที่กําลังออกมา
เรามีคนเจ็บเยอะเกินไปมาก"

198
00:11:10,711 --> 00:11:13,297
และพอผมยืนขึ้นและหันกลับไป
แม่เด็กก็ยืนอยู่ข้างหลังผม

199
00:11:14,465 --> 00:11:16,842
เธอทําอะไรไม่ถูก และ...

200
00:11:24,475 --> 00:11:26,852
เธอก็ไม่ได้ไปกับลูก เธอแค่โบกมือ

201
00:11:27,645 --> 00:11:28,603
เธอแค่...

202
00:11:28,604 --> 00:11:30,898
ตอนเราพาตัวเธอไป เธอแค่โบกมือ

203
00:11:31,899 --> 00:11:32,858
และเดินจากไป

204
00:11:52,670 --> 00:11:58,467
(10.20 น.
1 ชั่วโมง 18 นาทีหลังเหตุระเบิด)

205
00:12:01,637 --> 00:12:05,432
กองบัญชาการโอคลาโฮมาซิตี
ส่งคนหน่วยแล้วหน่วยเล่า

206
00:12:05,433 --> 00:12:09,061
ออกไปย่านใจกลางเมือง
เรารู้ว่ากําลังมีเรื่องใหญ่บางอย่างเกิดขึ้น

207
00:12:10,521 --> 00:12:12,480
{\an8}ผมได้รับวิทยุจากกองบัญชาการ

208
00:12:12,481 --> 00:12:15,483
{\an8}บอกให้ผมออกลาดตระเวนตามปกติในพื้นที่ของผม

209
00:12:15,484 --> 00:12:20,572
{\an8}(โอคลาโฮมาซิตี
เพอร์รี)

210
00:12:20,573 --> 00:12:24,618
ผมขับรถไปบนทางหลวงระหว่างรัฐ
ไปต่อท้ายรถเมอร์คิวรีสีเหลืองเก่าๆ คันหนึ่ง

211
00:12:27,329 --> 00:12:31,083
ผมเห็นว่ากันชนหลังรถคันนี้ไม่มีป้ายทะเบียน

212
00:12:32,251 --> 00:12:35,421
ผมเลยเปิดไฟกับไซเรนและเรียกให้เขาจอด

213
00:12:37,506 --> 00:12:40,049
แล้วผมก็เปิดประตูฝั่งคนขับของผม ตะโกนว่า

214
00:12:40,050 --> 00:12:41,594
"คนขับ ลงมาจากรถ"

215
00:12:43,471 --> 00:12:45,264
เขาไม่ได้ลงมาทันที

216
00:12:47,349 --> 00:12:49,935
ผมตะโกนอีกที "คนขับ ลงจากรถ"

217
00:12:52,104 --> 00:12:54,565
และประตูคนขับของรถเขาก็เปิดออก

218
00:12:56,692 --> 00:12:58,985
เขาเป็นชายร่างผอมสูง

219
00:12:58,986 --> 00:13:00,780
ตัดผมทรงทหาร

220
00:13:01,697 --> 00:13:03,907
ผมเลยถามเขาว่า "คุณมีใบขับขี่มั้ย"

221
00:13:03,908 --> 00:13:06,075
เขาล้วงกระเป๋าหลังด้านขวาของเขา

222
00:13:06,076 --> 00:13:09,497
และผมก็เห็นอะไรนูนๆ ใต้แขนซ้ายเขา
ที่ดูเหมือนอาวุธ

223
00:13:10,206 --> 00:13:13,208
ผมคว้าด้านนอกเสื้อแจ็คเกตนั่นตรงที่มีรอยนูนนั่น

224
00:13:13,209 --> 00:13:15,418
และพร้อมกันนั้นผมก็ชักอาวุธตัวเองออกมา

225
00:13:15,419 --> 00:13:17,128
แล้วเอามันจ่อหลังหัวเขา

226
00:13:17,129 --> 00:13:20,298
และเขาก็บอกว่า "เอ้อ ปืนผมมีกระสุนนะ"

227
00:13:20,299 --> 00:13:23,426
ผมเอากระบอกปืนผมสะกิดหลังหัวเขา

228
00:13:23,427 --> 00:13:24,845
แล้วก็พูดว่า "ของผมก็ด้วย"

229
00:13:26,222 --> 00:13:27,806
ผมค้นตัวและใส่กุญแจมือเขา

230
00:13:27,807 --> 00:13:31,142
เอาใบขับขี่ของเขามา
และโทรหาเจ้าหน้าที่สื่อสารที่ดูแลผม

231
00:13:31,143 --> 00:13:34,979
ผมขอให้เธอตรวจสอบดูว่าทิม แมคเวจ์
เป็นคนร้ายที่ทางการต้องการตัวมั้ย

232
00:13:34,980 --> 00:13:38,733
(บันทึกประวัติ ศูนย์ข้อมูลอาชญากรรมแห่งชาติ
แมคเวจ์, ทิโมธี เจมส์)

233
00:13:38,734 --> 00:13:42,195
ไม่มีรายงานว่ารถคันนั้นถูกขโมยมา
ไม่มีรายงานว่าทางการต้องการตัวเขา

234
00:13:42,196 --> 00:13:46,283
และผมก็ไม่พบประวัติอาชญากรรม
แต่เขาพกอาวุธที่บรรจุกระสุนไว้

235
00:13:46,951 --> 00:13:49,661
และนั่นคือเหตุผลที่เขาถูกควบคุมตัว

236
00:13:49,662 --> 00:13:53,832
(เรือนจําโนเบิลเคาน์ตี
เพอร์รี โอคลาโฮมา)

237
00:13:53,833 --> 00:13:55,000
ฉันจําวันนั้นได้

238
00:13:55,751 --> 00:13:58,587
{\an8}ฉันดูทีวีติดหนึบอยู่

239
00:13:59,713 --> 00:14:04,844
{\an8}แล้วชาร์ลีก็เดินเข้ามา
กับผู้ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป

240
00:14:06,178 --> 00:14:07,679
ซึ่งโดนข้อหาลหุโทษ

241
00:14:07,680 --> 00:14:09,264
ขั้นตอนมาตรฐานในการปฏิบัติหน้าที่

242
00:14:09,265 --> 00:14:11,599
สําหรับคนที่ถูกจับ
ด้วยข้อหาจราจรและความผิดลหุโทษ

243
00:14:11,600 --> 00:14:14,227
คือพวกเขาจะถูกปล่อยตัวตอนเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

244
00:14:14,228 --> 00:14:16,272
ฉันพิมพ์ลายนิ้วมือเขา

245
00:14:16,772 --> 00:14:17,897
เขาไม่ได้เหงื่อตก

246
00:14:17,898 --> 00:14:19,732
ฝ่ามือเขาไม่มีเหงื่อออก

247
00:14:19,733 --> 00:14:23,361
เขาใจเย็นและดูทีวีกับพวกเรา

248
00:14:23,362 --> 00:14:28,157
{\an8}มาร์ช่า โมริตซ์กับผมคุยกันเรื่องที่เราเห็นในทีวี

249
00:14:28,158 --> 00:14:31,703
{\an8}และแมคเวจ์ก็เงยหน้าขึ้นไปดูทีวีสองสามรอบ

250
00:14:31,704 --> 00:14:34,539
{\an8}แต่ไม่ได้ออกความเห็นอะไรเรื่องสิ่งที่เขาเห็น

251
00:14:34,540 --> 00:14:37,500
จากนั้นฉันก็ถ่ายรูปเขา

252
00:14:37,501 --> 00:14:41,045
{\an8}เจ้าหน้าที่ต้องคลาน
ผ่านซากปรักหักพังเพื่อพยายาม...

253
00:14:41,046 --> 00:14:44,090
{\an8}สุดท้ายแล้วผมดูภาพเอา แต่ก็พยายามฟังเสียง

254
00:14:44,091 --> 00:14:45,675
{\an8}พวกเขากําลังพูดกับเหยื่อ...

255
00:14:45,676 --> 00:14:48,846
{\an8}ทีวีนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นผลลัพธ์ของมันจริงๆ

256
00:14:59,899 --> 00:15:01,483
ร่างกายฉันชาไปหมด

257
00:15:02,735 --> 00:15:04,028
และฉันก็ขยับตัวไม่ได้

258
00:15:05,029 --> 00:15:07,031
ฉันสัมผัสอะไรไม่ได้มากนัก

259
00:15:09,700 --> 00:15:12,118
มันร้อนและมืด

260
00:15:12,119 --> 00:15:13,704
ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย

261
00:15:15,581 --> 00:15:18,083
พอฉันหายใจเข้า มันก็แสบร้อน

262
00:15:20,169 --> 00:15:21,795
ฉันนึกว่าฉันอาจตายไปแล้ว

263
00:15:24,965 --> 00:15:27,676
แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงไซเรนดังอยู่ไกลๆ

264
00:15:28,761 --> 00:15:31,096
ฉันตระหนักได้ว่าฉันถูกฝังทั้งเป็น

265
00:15:32,765 --> 00:15:36,477
ฉันร้องขอความช่วยเหลือ
แต่ไม่ได้ยินอะไรเลย

266
00:15:38,103 --> 00:15:39,813
มันเป็นความรู้สึกที่ทําให้ท้องไส้ปั่นป่วน...

267
00:15:41,857 --> 00:15:43,025
และเลวร้ายที่สุด

268
00:15:44,068 --> 00:15:44,944
มันก็แค่...

269
00:15:47,488 --> 00:15:48,822
ฉันอยู่ตัวคนเดียว

270
00:15:54,244 --> 00:15:56,955
ในตอนนี้ ระบบสื่อสารพังหมด

271
00:15:56,956 --> 00:15:59,374
ระบบโทรศัพท์เองใช้การไม่ได้

272
00:15:59,375 --> 00:16:02,503
เราเลยตั้งศูนย์บัญชาการขึ้นมา

273
00:16:03,003 --> 00:16:06,339
และผมก็ต้องใช้คนวิ่งไปส่งข้อความ

274
00:16:06,340 --> 00:16:08,801
ให้กับหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายต่างๆ ที่อยู่ที่นั่น

275
00:16:10,052 --> 00:16:13,763
และเราก็ต้องตัดสินใจโดยเร็ว
เรื่องที่มาของการระเบิด

276
00:16:13,764 --> 00:16:16,349
สาเหตุการระเบิดครั้งนี้
เราได้ยินรายงานมาหลายฉบับค่ะ

277
00:16:16,350 --> 00:16:18,518
เราได้ยินมาว่าอาจเป็นท่อก๊าซหลักระเบิด

278
00:16:18,519 --> 00:16:19,936
เราไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น

279
00:16:19,937 --> 00:16:23,648
หน่วยดับเพลิงกําลังดูเรื่อง
การระเบิดของท่อก๊าซหลัก

280
00:16:23,649 --> 00:16:26,693
{\an8}ถ้าไม่ใช่ก๊าซรั่วหรืออะไรแบบนั้น

281
00:16:26,694 --> 00:16:30,197
{\an8}ถ้าเป็นการวางระเบิด
มันก็บ่งชี้เป็นนัยถึงความช่ําชองระดับหนึ่งครับ

282
00:16:30,990 --> 00:16:33,366
จากการหารือผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคเรื่องระเบิด

283
00:16:33,367 --> 00:16:36,203
เรามีหลุมขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้าตึกพอดี

284
00:16:37,121 --> 00:16:38,204
ซึ่งจะบ่งชี้ว่า

285
00:16:38,205 --> 00:16:40,958
นั่นคือแหล่งที่มาของตัวระเบิดเอง

286
00:16:42,334 --> 00:16:46,046
และทิศทางการระเบิดที่มุ่งไปยังตัวอาคาร

287
00:16:46,547 --> 00:16:49,716
ข้อมูลทั้งหมดนั่นรวมกันแล้วทําให้เราเชื่อว่า

288
00:16:49,717 --> 00:16:51,593
นี่คือระเบิดจริงๆ

289
00:16:52,720 --> 00:16:55,931
เราไม่เคยมีเหตุระเบิดแบบนี้ในสหรัฐฯ

290
00:16:56,974 --> 00:17:01,352
{\an8}ตอนนี้ผมเผชิญกับสถานการณ์ที่อาจจะกลายเป็น

291
00:17:01,353 --> 00:17:04,230
การสืบสวนครั้งใหญ่ที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของเอฟบีไอ

292
00:17:04,231 --> 00:17:05,274
ออกไปเลย!

293
00:17:07,526 --> 00:17:09,527
ตอนนี้เจ้าหน้าที่สืบสวนรู้แน่ชัด

294
00:17:09,528 --> 00:17:12,155
ว่าการระเบิดครั้งใหญ่
ที่อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมา...

295
00:17:12,156 --> 00:17:14,657
ยังไม่มีตัวเลขยืนยันแน่ชัดของคนเจ็บและผู้สูญหาย

296
00:17:14,658 --> 00:17:17,618
และยังไม่มีผู้ต้องสงสัย
หรือการอ้างความรับผิดชอบ...

297
00:17:17,619 --> 00:17:19,871
รับผิดชอบเหตุจู่โจมด้วยระเบิดในโอคลาโฮมา

298
00:17:19,872 --> 00:17:21,289
ตามที่บิล นีลีรายงาน...

299
00:17:21,290 --> 00:17:23,167
ไม่มีรายงาน...

300
00:17:24,501 --> 00:17:27,211
- ลอสแอนเจลิส พวกเขาไม่...
- มีแต่อิหร่านแนะชื่อผู้ต้องสงสัย...

301
00:17:27,212 --> 00:17:29,923
อาคารศาลอาญา อาคารที่ปกติแล้วมัก...

302
00:17:34,845 --> 00:17:38,639
เหตุระเบิดโอคลาโฮมาซิตี
เป็นข่าวใหญ่ที่สุดในโลก

303
00:17:38,640 --> 00:17:40,225
ตั้งแต่วินาทีที่มันเกิดขึ้น

304
00:17:40,934 --> 00:17:44,562
{\an8}มันเป็นข่าวที่ไม่เหมือนข่าวอะไร
ที่เราพวกเราคนไหนเคยทําทั้งนั้น

305
00:17:44,563 --> 00:17:46,231
{\an8}เพราะมันใหญ่มาก

306
00:17:47,024 --> 00:17:50,944
และแม้แต่ก่อนที่เอฟบีไอ
จะกล่าวว่านี่เป็นการโจมตีของผู้ก่อการร้าย

307
00:17:51,612 --> 00:17:54,280
คนเขาก็เริ่มมองดูเรื่องนี้และพยายามหาคําตอบ

308
00:17:54,281 --> 00:17:56,574
ว่าใครหน้าไหนกันที่อาจทําสิ่งนี้ได้

309
00:17:56,575 --> 00:18:00,996
มีเบาะแสบ้าๆ สารพัดเยอะแยะไปหมด
ส่งเข้ามาในช่วงแรกสุด

310
00:18:03,123 --> 00:18:05,333
{\an8}ฉันเห็นผู้ชายสามคน

311
00:18:05,334 --> 00:18:08,628
{\an8}พวกเขาซื้อแอมโมเนียไนเตรต
เต็มรถกระบะทั้งคันเลย

312
00:18:08,629 --> 00:18:10,379
{\an8}เขาขึ้นแท็กซี่ ถ้าไม่ใช่สีเขียวก็สีเหลือง

313
00:18:10,380 --> 00:18:12,090
{\an8}เขาเก็บมีดไว้ในรองเท้าบูท

314
00:18:12,091 --> 00:18:14,008
{\an8}พวกเขามีพลั่วกับจอบ...

315
00:18:14,009 --> 00:18:14,926
{\an8}ผมหยักศกสีดํา...

316
00:18:14,927 --> 00:18:16,010
เขาดูเหมือนมีเชื้อสาย...

317
00:18:16,011 --> 00:18:17,637
ชาวอาหรับผิวสีเข้มไว้เครา...

318
00:18:17,638 --> 00:18:19,263
สูงระหว่างห้าฟุตหกถึงห้าฟุตเจ็ด

319
00:18:19,264 --> 00:18:21,558
ฉันรู้ว่าคนพวกนี้เป็นคนวางระเบิด

320
00:18:22,434 --> 00:18:24,310
มีประกาศของเอฟบีไอ

321
00:18:24,311 --> 00:18:30,066
บอกว่าพวกเขากําลังหารถเอสยูวีสีน้ําตาล
ที่มีชาวตะวันออกกลางสองคนอยู่ในนั้น

322
00:18:30,067 --> 00:18:32,527
ผู้ต้องสงสัยสองในสาม
ถูกบรรยายว่าเป็นชายชาวตะวันออกกลาง

323
00:18:32,528 --> 00:18:36,823
วัย 20 ถึง 25 และ 35 ถึง 38 ปี
ไว้เคราทั้งคู่

324
00:18:36,824 --> 00:18:39,325
จู่ๆ เราทุกคนก็พากันมองหาว่า

325
00:18:39,326 --> 00:18:41,452
มีความเชื่อมโยงกับตะวันออกกลางมั้ย

326
00:18:41,453 --> 00:18:43,454
{\an8}แหล่งข่าวของรัฐบาลสหรัฐฯ

327
00:18:43,455 --> 00:18:47,750
{\an8}บอกซีบีเอสนิวส์ว่ามีร่องรอยบ่งชี้เต็มไปหมด
ถึงการก่อการร้ายของตะวันออกกลาง

328
00:18:47,751 --> 00:18:52,506
เอฟบีไอปฏิบัติกับเรื่องนี้แบบไม่เป็นทางการ
ในฐานะเหตุที่เชื่อมโยงกับตะวันออกกลาง

329
00:18:53,090 --> 00:18:54,924
ผู้หญิงมุสลิมกับเด็กคนหนึ่ง

330
00:18:54,925 --> 00:19:00,055
เธอวิ่งผ่านไปเร็วมาก
ด้วยฝีเท้าเร็วมากๆ กับลูกสาวเธอค่ะ

331
00:19:00,556 --> 00:19:02,765
พวกเขาแต่งตัวดีเป็นพิเศษ
และฉันก็คิดว่ามันแปลก

332
00:19:02,766 --> 00:19:05,519
มีชาวตะวันออกกลางจํานวนมากเข้าออกที่นั่น

333
00:19:06,103 --> 00:19:07,520
พวกเขาเป็นยังไงคะ

334
00:19:07,521 --> 00:19:10,857
พวกเขาดู... ขอโทษค่ะ
แต่พวกเขาดูเหมือนกันไปหมดในสายตาฉัน

335
00:19:10,858 --> 00:19:15,195
ใครหาคําตอบทีได้มั้ย
ว่านี่ใช่วันครบรอบสองปีของเวโกหรือเปล่า

336
00:19:16,196 --> 00:19:18,447
- วันเดียวกัน
- วันเดียวกับที่มันระเบิดเหรอ

337
00:19:18,448 --> 00:19:21,033
- นั่นไงมันถึงเป็นวันที่ 19
- วันเดียวกับที่เกิดเหตุที่เวโก

338
00:19:21,034 --> 00:19:22,619
- ให้ตายสิ
- ในปี 93

339
00:19:24,621 --> 00:19:28,583
{\an8}นักข่าวของเราคนหนึ่งออกมา
และเขาก็ชี้ว่านั่นเป็นวันที่ 19 เมษายน

340
00:19:28,584 --> 00:19:32,921
{\an8}และเริ่มพูดถึงข้อเท็จจริงที่ว่า
นี่อาจเป็นการก่อการร้ายในประเทศ

341
00:19:33,630 --> 00:19:36,425
{\an8}ผมไม่รู้นะว่าตอนนี้มันเร็วเกินไปมั้ย
ที่จะปัดตกประเด็นที่ว่า

342
00:19:37,551 --> 00:19:39,427
{\an8}การจู่โจมครั้งนี้เป็นการแก้แค้น

343
00:19:39,428 --> 00:19:41,846
{\an8}ให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวโกในวันนี้เมื่อสองปีก่อน

344
00:19:41,847 --> 00:19:44,933
(ปี 1993
ที่ตั้งลัทธิแบรนช์ดาวิเดียน เวโก เท็กซัส)

345
00:19:48,645 --> 00:19:51,898
ในปี 1993 มีการจู่โจมลัทธิแบรนช์ดาวิเดียน

346
00:19:51,899 --> 00:19:54,650
ซึ่งนําโดยชายชื่อเดวิด โคเรช

347
00:19:54,651 --> 00:19:59,990
ผู้สะสมอาวุธผิดกฎหมายไว้
เป็นคลังแสงขนาดใหญ่มากในเวโก

348
00:20:00,949 --> 00:20:03,117
911 ค่ะ มีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ

349
00:20:03,118 --> 00:20:05,953
มีคน 75 คนล้อมตึกเราอยู่ พวกเขายิงใส่เรา

350
00:20:05,954 --> 00:20:08,623
มีเด็กกับผู้หญิงอยู่ในนี้ สั่งหยุดมันซะ!

351
00:20:08,624 --> 00:20:14,670
มันลงเอยด้วยการยิงต่อสู้
และการปิดล้อมนาน 51 วันซึ่งเอฟบีไอเข้ามา

352
00:20:14,671 --> 00:20:17,006
บ็อบ ริคส์เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่คนสําคัญ

353
00:20:17,007 --> 00:20:21,302
ที่เป็นผู้นําในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ระหว่างการปิดล้อมแบรนช์ดาวิเดียนในเวโก

354
00:20:21,303 --> 00:20:24,513
เราพยายามมุ่งความสนใจ
ไปยังเรื่องที่ว่า "คุณจะออกมาไหม"

355
00:20:24,514 --> 00:20:27,975
คําตอบคือ "ผมรอสารจากพระเจ้าอยู่" ตลอด

356
00:20:27,976 --> 00:20:29,894
เรารู้ตั้งแต่ต้น

357
00:20:29,895 --> 00:20:33,899
ว่าเหตุที่เวโกจะคลี่คลายยากสุดๆ

358
00:20:34,900 --> 00:20:36,776
(19 เมษายน 1993)

359
00:20:36,777 --> 00:20:41,489
ในวันที่ 19 เมษายน พวกเขาพยายาม
ใช้แก๊สน้ําตาไล่พวกดาวิเดียนออกมา

360
00:20:41,490 --> 00:20:46,954
และก็เกิดเพลิงไหม้ขึ้น
ทําให้มีผู้เสียชีวิต 76 คน รวมถึงเด็ก 22 คน

361
00:20:49,915 --> 00:20:54,419
เวโกเป็นจุดต่ําสุดจริงๆ
ในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของเอฟบีไอ

362
00:20:54,920 --> 00:20:58,798
และมันก็กลายเป็นแม่เหล็ก
ดึงดูดคนสารพัดประเภท

363
00:20:58,799 --> 00:21:02,635
ที่กังวลอย่างหนักว่า
รัฐบาลจะทําอะไรกับปืนของพวกเขา

364
00:21:02,636 --> 00:21:05,096
นั่นมันเป็นความกังวลเฮงซวย
เรื่องพวกผู้หญิงกับเด็กๆ

365
00:21:05,097 --> 00:21:06,931
พวกเขาไปที่นั่นทําไมแต่แรกล่ะ

366
00:21:06,932 --> 00:21:08,517
เพราะเรื่องปืนเฮงซวย

367
00:21:09,017 --> 00:21:10,977
ที่เขามีสิทธิ์จะมี

368
00:21:10,978 --> 00:21:14,397
ทั่วทั้งประเทศ พวกเขาออกมาเดินขบวนประท้วง

369
00:21:14,398 --> 00:21:18,317
เหมือนคณะกรรมการปี 1776
ที่อนุสรณ์สถานลิงคอล์นในกรุงวอชิงตัน

370
00:21:18,318 --> 00:21:22,029
ถ้าคุณผ่านกฎหมายเกี่ยวกับปืน
ที่ผิดกฎหมายและไม่ยุติธรรม

371
00:21:22,030 --> 00:21:26,827
ที่ระงับสิทธิ์ของเราที่จะเก็บและพกอาวุธ
ก็มีแต่พระเจ้าที่ช่วยคุณได้

372
00:21:28,078 --> 00:21:28,911
(การเอาคืนจะมาถึง)

373
00:21:28,912 --> 00:21:31,747
และเราก็มีคนก่อตั้งกองกําลังติดอาวุธ

374
00:21:31,748 --> 00:21:35,419
หน่วยเอทีเอฟคืออาชญากร ไม่ใช่ผม
ผมเป็นพลเมืองที่เคารพกฎหมาย

375
00:21:36,169 --> 00:21:38,796
ผมไม่ได้ฆ่าคนราวๆ 80 คนที่เวโก

376
00:21:38,797 --> 00:21:43,301
มีกลุ่มขวาจัดสุดโต่งที่พูดถึงการใช้กําลังตอบโต้

377
00:21:43,302 --> 00:21:47,806
บอกว่าประชาชนต้องสู้กลับ
กับสิ่งที่รัฐบาลกลางทําลงไป

378
00:21:48,515 --> 00:21:51,058
ก่อนเกิดเหตุวางระเบิดที่โอคลาโฮมาซิตี

379
00:21:51,059 --> 00:21:53,352
ผมมีประเด็นขัดแย้งกับอัยการสูงสุด

380
00:21:53,353 --> 00:21:54,980
ตอนเธอออกมาเยือนที่นี่

381
00:21:55,480 --> 00:22:01,610
ผมบอกว่า "คุณอาจไม่เข้าใจ
แต่เวโกยังเป็นเรื่องใหญ่ที่นี่"

382
00:22:01,611 --> 00:22:05,157
และคําตอบของเธอก็คือ
"ฉันว่าคนเขาไม่สนเรื่องเวโกกันแล้วนะ"

383
00:22:06,616 --> 00:22:08,075
อันที่จริงเราได้รับคําสั่ง

384
00:22:08,076 --> 00:22:11,121
ให้อยู่เฉยๆ และไม่พูดถึงเวโกอีก

385
00:22:11,788 --> 00:22:14,665
เมื่อเห็นภาพพวกนั้นในวันที่เกิดเหตุระเบิด

386
00:22:14,666 --> 00:22:18,169
ฉันก็คิดขึ้นมาได้ทันทีว่านี่ต้องเกี่ยวกับเวโกแน่

387
00:22:18,170 --> 00:22:20,296
และมันก็สะเทือนอารมณ์มาก

388
00:22:20,297 --> 00:22:23,383
จนฉันต้องหยุดรถ
และอาเจียนลงไปในร่องระบายน้ํา

389
00:22:24,968 --> 00:22:28,430
ผู้ช่วยผมบอกว่า
"บ็อบ วันนี้เป็นวันที่ 19 เมษายน"

390
00:22:29,556 --> 00:22:34,101
และนั่นก็ทําให้ผมเกิด...
เหมือนอารมณ์พลุ่งพล่านเข้าครอบงําผม

391
00:22:34,102 --> 00:22:37,146
และในช่วงแรกสุดนั้น

392
00:22:37,147 --> 00:22:43,403
ผมก็เชื่อว่าเป็นไปได้สูง
ที่เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับเวโก

393
00:22:44,279 --> 00:22:47,698
{\an8}มีคนมากมายในประเทศนี้ จํานวนหลายพันคน

394
00:22:47,699 --> 00:22:49,325
{\an8}ที่ถือว่าผู้ก่อการร้ายนั่น...

395
00:22:49,326 --> 00:22:51,744
{\an8}ผมพูดว่ามันเป็นการก่อการร้าย
พวกเขามองมันแบบนั้น

396
00:22:51,745 --> 00:22:54,538
{\an8}พวกเขาถือว่าการประจันหน้าในเวโก
และเพลิงไหม้ที่เกิดจากมัน

397
00:22:54,539 --> 00:22:57,041
{\an8}เป็นเสียงปืนนัดแรกในการปฏิวัติของพวกเขา

398
00:22:57,042 --> 00:22:59,919
{\an8}พวกเขาถือว่าตัวเอง
กําลังทําสงครามกับรัฐบาลสหรัฐฯ

399
00:22:59,920 --> 00:23:02,046
{\an8}และพวกเขาก็เชื่อว่านั่นคือเสียงปืนนัดแรก

400
00:23:02,047 --> 00:23:04,465
{\an8}มีความกลัวอย่างแท้จริง

401
00:23:04,466 --> 00:23:08,011
ว่านี่เป็นแค่การโจมตีเปิดฉาก
อะไรบางอย่างที่ใหญ่โตกว่านี้มาก

402
00:23:12,557 --> 00:23:16,353
เช้าวันนั้นผมเปิดทีวี แล้วก็เห็นกลุ่มควันพวยพุ่ง

403
00:23:17,145 --> 00:23:20,399
{\an8}ผมเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
ที่ถูกมอบหมายให้มาประจําสาขาโอคลาโฮมาซิตี

404
00:23:20,899 --> 00:23:24,110
{\an8}อาคารเอ. พี. เมอร์ราห์
เป็นที่ตั้งของหน่วยงานต่างๆ หลายหน่วยงาน

405
00:23:24,111 --> 00:23:25,695
ผมรู้จักทุกคนที่นั่น

406
00:23:27,614 --> 00:23:30,074
ตอนผมเห็นตึกนั่น ผมก็รีบขึ้นรถออกไป

407
00:23:30,075 --> 00:23:32,368
เอาไฟสีแดงวางบนหลังคา เปิดไซเรน

408
00:23:32,369 --> 00:23:34,287
และรีบขับเข้าเมืองไปโอคลาโฮมาซิตี

409
00:23:34,955 --> 00:23:36,081
และผมก็ขับเร็วมาก

410
00:23:36,581 --> 00:23:40,918
มีสัญญาณไฟสีแดงอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ควันดําพุ่งออกมาจากรถ

411
00:23:40,919 --> 00:23:44,381
แล้วผมก็เลี้ยวหัวมุมไป
และผมก็เห็นอาคารรัฐบาลกลางนั่น

412
00:23:51,054 --> 00:23:52,138
ผมมองเห็นมันได้

413
00:23:52,139 --> 00:23:55,559
แต่สมองผมไม่ยอมรับจริงๆ
ถึงสิ่งที่ผมกําลังมองเห็น

414
00:23:57,602 --> 00:24:00,938
และผมก็เข้าไปข้างใน
เพื่อหาใครก็ได้ที่รอดจากเหตุวางระเบิดนั่น

415
00:24:00,939 --> 00:24:02,607
ที่ยังติดอยู่ในตึก

416
00:24:04,234 --> 00:24:05,484
แต่ไม่ใช่เรื่องพบได้ยาก

417
00:24:05,485 --> 00:24:09,364
ที่คนที่จะจุดชนวนระเบิด

418
00:24:09,990 --> 00:24:11,866
จะวางระเบิดลูกที่สองไว้ด้วย

419
00:24:11,867 --> 00:24:15,078
และระเบิดลูกที่สองนั่นก็เป็นการจู่โจม
เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการฉุกเฉิน

420
00:24:16,663 --> 00:24:21,418
จึงมีคนกําลังมองหา
วัตถุระเบิดลูกที่สองนี้อยู่แล้วไม่ว่าชนิดไหน

421
00:24:24,463 --> 00:24:25,880
{\an8}เรากําลังมองหาหลักฐาน

422
00:24:25,881 --> 00:24:28,674
{\an8}เรากําลังมองหาวัตถุระเบิดที่ถูกเตะออกมา

423
00:24:28,675 --> 00:24:30,886
อะไรก็ตามที่อาจทําให้คนได้รับบาดเจ็บ

424
00:24:31,511 --> 00:24:34,181
ตึกนั่นสูงเก้าชั้น

425
00:24:34,890 --> 00:24:38,392
พื้นทุกๆ ชั้นเป็นคอนกรีตหนาประมาณนี้

426
00:24:38,393 --> 00:24:40,228
และมีเหล็กเส้นอยู่ตรงกลาง

427
00:24:41,480 --> 00:24:45,150
และพื้นนั่นก็พังทับกันเป็นชั้นๆ ตอนมันถล่มลงมา

428
00:24:46,443 --> 00:24:50,279
พื้นชั้นบนสุดกระแทกใส่ชั้นถัดไป
แล้วก็ชั้นถัดไป จนมันถล่มลงมา

429
00:24:50,280 --> 00:24:53,992
ถึงจุดที่มันไปไหนไม่ได้อีก
และนั่นก็คือสิ่งที่เราต้องผ่านไป

430
00:24:55,410 --> 00:24:58,371
อย่างแรกที่เราทําก็คือมองหาคนเจ็บ

431
00:24:59,331 --> 00:25:00,873
และก็มีหมอมา

432
00:25:00,874 --> 00:25:03,668
และพวกเขาก็ตัดแขนขากันตรงนั้นเลย ในตึกนั่น

433
00:25:04,878 --> 00:25:07,963
ตอนหมอผ่าตัดคนหนึ่งคลานเข้าไปในโพรง
เพื่อตัดแขนขาคนเจ็บ

434
00:25:07,964 --> 00:25:12,177
เขาส่งกระเป๋าสตางค์มาข้างหลังและบอกว่า
"ถ้ามันพังลงมา เอาของนั่นให้เมียผมนะ"

435
00:25:14,221 --> 00:25:16,931
ในตึกนั่นขยับทําอะไรได้ยากมาก

436
00:25:16,932 --> 00:25:19,768
ไม่มีใครรู้ว่าตึกนั่นจะยังตั้งอยู่ได้ต่อไปมั้ย

437
00:25:21,811 --> 00:25:25,440
มีพยาบาลคนหนึ่งวิ่งเข้าไปในตึก
เพื่อดูว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย

438
00:25:26,399 --> 00:25:29,443
และคอนกรีตก้อนหนึ่งก็ร่วงลงมากระแทกหัวเธอ

439
00:25:29,444 --> 00:25:30,862
และสุดท้ายก็ทําให้เธอเสียชีวิต

440
00:25:40,497 --> 00:25:42,665
มีศพอยู่ตรงนี้ เรามีผู้ชายคนหนึ่งตรงนี้...

441
00:25:42,666 --> 00:25:44,292
ฉันได้ยินเสียงผู้ชาย

442
00:25:46,086 --> 00:25:48,170
ฉันเริ่มกรีดร้อง แล้วเขาก็เริ่มตะโกนว่า

443
00:25:48,171 --> 00:25:50,590
"มีคนรอดอยู่คนหนึ่ง เราต้องการกําลังเสริม"

444
00:25:51,424 --> 00:25:53,300
และเขาก็บอกว่า "เรามองไม่เห็นคุณ

445
00:25:53,301 --> 00:25:56,263
เราต้องตามเสียงคุณไป
คุยกับเราไปเรื่อยๆ นะครับ"

446
00:25:58,223 --> 00:25:59,432
เราเจออีกคน!

447
00:26:00,016 --> 00:26:00,934
ดีจริง

448
00:26:02,352 --> 00:26:03,687
ตรวจดูสายที่ต่อกับมัน

449
00:26:13,321 --> 00:26:16,949
ฉันได้ยินเสียงพวกเขาใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
และมือขวาฉันก็ยื่นออกไป

450
00:26:16,950 --> 00:26:18,577
ทางด้านข้างของกองเศษปูน

451
00:26:19,703 --> 00:26:23,164
และฉันก็มีความรู้สึกว่ามีคนปัดผ่านมือฉัน

452
00:26:23,665 --> 00:26:26,250
และฉันก็บอกว่า
"ฉันคิดว่าเมื่อกี้พวกคุณแตะมือฉัน"

453
00:26:26,251 --> 00:26:28,460
เขาถามว่า "คุณใส่เสื้อสีอะไร"

454
00:26:28,461 --> 00:26:31,965
ฉันบอกว่า "ฉันไม่รู้"
และเขาก็บอกว่า "คิดสิ คุณใส่เสื้อสีอะไร"

455
00:26:32,924 --> 00:26:34,133
ฉันบอกว่า "เขียว"

456
00:26:34,134 --> 00:26:38,263
จากนั้นทันทีที่ฉันบอกว่าเขียว
ฉันก็รู้สึกว่ามีมือคว้ามือฉันไว้

457
00:26:39,431 --> 00:26:42,600
ฉันคิดว่า "รู้มั้ย นี่แหละ
พวกเขาแบบ หนึ่ง สอง สาม

458
00:26:42,601 --> 00:26:44,811
พวกเขากําลังเตรียมจะดึงตัวฉันออกไป"

459
00:26:45,353 --> 00:26:50,025
(10.28 น.
1 ชั่วโมง 26 นาทีหลังเกิดเหตุระเบิด)

460
00:26:55,030 --> 00:26:57,448
ผมกําลังเดินไปรอบๆ ตึก แล้วผมก็มองขึ้นไป

461
00:26:57,449 --> 00:26:59,576
ที่ยอดกองซากปรักหักพังนั่น

462
00:27:00,994 --> 00:27:03,496
และนั่นคือตอนที่ผมเห็นกล่องจรวดลอว์ส

463
00:27:06,082 --> 00:27:08,959
จรวดลอว์สเป็นจรวดยิงประทับบ่า

464
00:27:08,960 --> 00:27:10,794
มันยิงกระสุนขนาดใหญ่

465
00:27:10,795 --> 00:27:12,422
เมื่อโดนเป้าหมาย มันจะระเบิด

466
00:27:13,048 --> 00:27:14,758
ทําลายรถถังไปกับมันด้วย

467
00:27:15,759 --> 00:27:17,468
และจู่ๆ ผมก็ได้รับแจ้ง

468
00:27:17,469 --> 00:27:20,304
ว่าพบระเบิดอีกลูกในอาคารเมอร์ราห์

469
00:27:20,305 --> 00:27:23,015
ตึกนี้อยู่ในนั้นเลย และแม่ฉันก็อยู่ในนั้น

470
00:27:23,016 --> 00:27:24,016
มีระเบิด!

471
00:27:24,017 --> 00:27:25,435
ระเบิด! ไปกันเถอะ

472
00:27:26,436 --> 00:27:28,271
ทุกคนถอยไป มีระเบิด!

473
00:27:28,897 --> 00:27:31,024
ระเบิดอีกลูก! ตายแล้ว!

474
00:27:32,275 --> 00:27:33,109
หยุดก่อน

475
00:27:34,110 --> 00:27:35,487
ทุกคนอพยพ

476
00:27:35,987 --> 00:27:38,364
ทุกหน่วยออกจากฝั่งตะวันออก
ของอาคารรัฐบาลกลางเดี๋ยวนี้

477
00:27:38,365 --> 00:27:40,282
เรามีเหตุฉุกเฉินที่นั่น

478
00:27:40,283 --> 00:27:43,203
ฉันได้ยินเสียงเอะอะวุ่นวาย

479
00:27:43,703 --> 00:27:45,704
เศษปูนเริ่มสั่นนิดๆ

480
00:27:45,705 --> 00:27:49,541
และฉันก็ได้ยินเสียงที่ฟังเหมือน
คนกําลังวิ่งอยู่เหนือหัวฉัน

481
00:27:49,542 --> 00:27:51,543
- เกิดอะไรขึ้น
- พวกเขาเจอระเบิดอีกลูก

482
00:27:51,544 --> 00:27:54,213
พวกเขาสั่งให้ทุกคนออกไป
รวมถึงทีมบัญชาการด้วย

483
00:27:54,214 --> 00:27:57,175
ทุกคนกรูกันออกจากตึก วิ่งกันสุดชีวิต

484
00:28:04,140 --> 00:28:05,350
ผมไม่ยอมไป

485
00:28:05,850 --> 00:28:09,478
ตํารวจลาดตระเวนคนหนึ่งชักปืนมาเล็งขาผม
บอกว่า "ผมจะยิงคุณถ้าคุณไม่ไป"

486
00:28:09,479 --> 00:28:10,813
"แต่ผมมีคนไข้พวกนี้"

487
00:28:10,814 --> 00:28:15,151
และเขาก็แบบ "ผมจะยิงขาคุณแน่ว่ะถ้าคุณไม่ไป"

488
00:28:16,194 --> 00:28:17,152
ผมก็เลยไป

489
00:28:17,153 --> 00:28:19,947
{\an8}มีความกังวลเป็นอย่างมากที่นั่น
เรื่องการระเบิดครั้งที่สอง

490
00:28:19,948 --> 00:28:22,282
{\an8}พวกเขาจึงกําลังอพยพคน
จากกลางเมืองโอคลาโฮมาซิตี

491
00:28:22,283 --> 00:28:24,660
{\an8}บุคลากรทางการแพทย์
ก็กําลังหนีจากที่เกิดเหตุเช่นกัน

492
00:28:24,661 --> 00:28:28,498
ผู้ชายพวกนั้นเริ่มพูดว่า "มีระเบิดอีกลูก"

493
00:28:30,583 --> 00:28:32,127
ฉันรู้ตัวว่ากําลังเกิดอะไรขึ้น

494
00:28:34,003 --> 00:28:37,799
และฉันก็เริ่มบอกชื่อฉันกับพวกเขา
บอกให้บอกครอบครัวฉันว่าฉันรักพวกเขา

495
00:28:40,719 --> 00:28:42,929
พวกเขากําลังจะทิ้งฉันไว้ให้ถูกฝังทั้งเป็น

496
00:28:47,767 --> 00:28:50,311
และฉันก็เริ่มคิดเรื่องชีวิตตัวเอง และ...

497
00:28:52,856 --> 00:28:54,190
ความสัมพันธ์ และ

498
00:28:55,483 --> 00:28:57,985
การทําอะไรสักอย่างกับชีวิตเรา
เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น และ...

499
00:28:57,986 --> 00:28:59,946
เรื่องที่ฉันไม่เคยเป็นแม่คน

500
00:29:01,990 --> 00:29:04,617
แล้วจู่ๆ

501
00:29:05,660 --> 00:29:07,036
มันก็กระจ่างชัดมาก

502
00:29:08,121 --> 00:29:10,373
ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตโดยซื่อสัตย์กับตัวเอง

503
00:29:11,666 --> 00:29:15,295
ตอนนี้ที่ฉันเตรียมตัวตาย
ฉันก็คิดถึงมันและตระหนักได้ว่า

504
00:29:16,212 --> 00:29:17,713
ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้

505
00:29:17,714 --> 00:29:20,175
ฉันอยากใช้ชีวิตแบบที่ต่างออกไป
แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว

506
00:29:24,929 --> 00:29:28,432
ทุกคน พวกคุณต้องถอยไปอีก
ถอยไปอีก คุณต้องถอยไปอีก

507
00:29:28,433 --> 00:29:31,436
- ไปสิ ไอ้งั่ง!
- พวกคุณต้องถอยไป

508
00:29:33,521 --> 00:29:36,733
เราเลยปีนขึ้นบันไดไป
ผมกับตํารวจรัฐคนนี้น่ะครับ

509
00:29:37,609 --> 00:29:42,113
ทีนี้ผมต้องเอามันลงมา
จากชั้นแปดของซากปรักหักพัง

510
00:29:42,697 --> 00:29:46,701
กลับลงบันไดมาอย่างไว
เพราะผมไม่อยากให้มันระเบิด

511
00:29:51,539 --> 00:29:55,584
ผมไปตรงนั้น
และด้านที่เป็นหัวระเบิดของจรวดลอว์สนั่น

512
00:29:55,585 --> 00:29:57,586
ก็บ่งชี้ว่ามันยังใช้การได้

513
00:29:57,587 --> 00:29:59,671
เราเลยเอาเชือกผูกมันไว้

514
00:29:59,672 --> 00:30:01,674
เรายกกล่องนี่ลงมา

515
00:30:05,595 --> 00:30:07,012
เราทําแบบนั้น

516
00:30:07,013 --> 00:30:08,472
{\an8}เอามันใส่ในรถ

517
00:30:08,473 --> 00:30:13,394
{\an8}พวกเขาเอามันไปที่
สนามทดสอบระเบิดของเคาน์ตี และจุดไฟเผามัน

518
00:30:16,648 --> 00:30:18,273
มันไม่ใช่ของจริง

519
00:30:18,274 --> 00:30:23,071
มันเป็นของปลอมที่จะใช้ใน
ปฏิบัติการล่อซื้อของศุลกากร

520
00:30:24,322 --> 00:30:26,406
และนั่นก็น่าหงุดหงิดสุดๆ

521
00:30:26,407 --> 00:30:29,661
เพราะมันทําให้ความพยายามกู้ภัยสะดุดไป

522
00:30:30,161 --> 00:30:33,122
หลังจากนั้นผมจึงปล่อยให้คนกลับเข้าไปได้

523
00:30:33,706 --> 00:30:36,583
{\an8}เรายังอยากแจ้งข่าวนี้ด้วยค่ะ
เจ้าหน้าที่เอทีเอฟยืนยันว่า

524
00:30:36,584 --> 00:30:40,379
{\an8}วัตถุระเบิดที่พวกเขาค้นพบ
และทําให้คนต้องหนีกระจายไป

525
00:30:40,380 --> 00:30:44,049
{\an8}เป็นอุปกรณ์ฝึกที่พบในสํานักงานเอทีเอฟ

526
00:30:44,050 --> 00:30:47,719
{\an8}ซึ่งเป็นหนึ่งในสํานักงานภาคสนาม
ในโอคลาโฮมาซิตีที่อยู่ในตึกนั้น

527
00:30:47,720 --> 00:30:49,596
ยังมีคนอยู่ข้างใน

528
00:30:49,597 --> 00:30:52,308
พวกเขาไม่แน่ใจว่าในตอนนี้
บางคนจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า

529
00:30:53,977 --> 00:30:56,812
ผมวิ่งไปตามถนน
แล้วก็ขึ้นรถดับเพลิงคันหนึ่งไปที่นั่น

530
00:30:56,813 --> 00:31:00,649
ผมเห็นเจ้าหน้าที่พิเศษแมตต์ ลอตสปีช
และเขาก็ไม่สบายใจอย่างเห็นได้ชัด

531
00:31:00,650 --> 00:31:02,276
ผมถามว่า "แมตต์ เกิดอะไรขึ้น"

532
00:31:02,277 --> 00:31:04,570
เขาบอกว่า "ผมทิ้งคนที่ยังมีชีวิตอยู่ไว้ในตึกนั่น"

533
00:31:04,571 --> 00:31:07,614
เราหมุนตัวไปมองตึกนั่น

534
00:31:07,615 --> 00:31:09,242
แล้วเราทั้งคู่ก็เริ่มเดินกลับไป

535
00:31:15,623 --> 00:31:16,915
เธออยู่ไหน

536
00:31:16,916 --> 00:31:19,251
ฝุ่นหนาทึบมาก

537
00:31:19,252 --> 00:31:22,005
และเราก็รู้สึกได้ว่าตัวอาคารยังโยกอยู่

538
00:31:23,047 --> 00:31:24,299
และผมก็คิดว่า

539
00:31:25,508 --> 00:31:28,303
"ฉันอยากให้ตัวเอง
ได้บอกลูกๆ อีกสักครั้งว่าฉันรักพวกเขา"

540
00:31:30,013 --> 00:31:31,180
เพราะในตอนนั้น...

541
00:31:36,561 --> 00:31:39,022
ผมไม่แน่ใจจริงๆ ว่าเราจะได้ออกมาจากที่นั่น

542
00:31:44,110 --> 00:31:48,865
แล้วเราก็ลงไปยังจุดที่เอมี่ถูกฝังอยู่ในซากปูน

543
00:31:49,365 --> 00:31:52,410
มีแผ่นคอนกรีตที่วางอยู่แบบนี้

544
00:31:53,286 --> 00:31:55,330
และนี่ก็คือเอมี่ ข้างล่างนี่เลย

545
00:31:57,624 --> 00:31:58,833
ถูกฝังอยู่ใต้เศษซากมากมาย

546
00:32:02,253 --> 00:32:06,215
ฉันได้ยินเสียงผู้ชายพวกนั้น
แล้วหนึ่งในนั้นก็จับมือฉันไว้

547
00:32:06,883 --> 00:32:07,717
ได้ตัวเธอแล้ว

548
00:32:09,135 --> 00:32:12,513
เธอจับมือใครบางคนไว้ได้
และเขาก็พยายามทํางานอยู่

549
00:32:13,014 --> 00:32:18,186
เขาเลยเอามือเธอวางบนรองเท้าของแมตต์
และเธอก็คว้ารองเท้าของแมตต์ไว้

550
00:32:19,145 --> 00:32:20,980
คราวนี้ฉันจะไม่ยอมปล่อยมือ

551
00:32:23,566 --> 00:32:26,360
แมตต์กับพนักงานดับเพลิง
เริ่มส่งเศษซากวัสดุมาให้ผม

552
00:32:26,361 --> 00:32:28,905
เพื่อให้ส่งขึ้นไปให้เจ้าหน้าที่ตํารวจที่อยู่กับเรา

553
00:32:30,406 --> 00:32:31,740
แล้วเราก็เริ่มเห็นเธอ

554
00:32:31,741 --> 00:32:34,202
มันแบบว่า "เธอยังรอดชีวิตอยู่ได้ยังไงเนี่ย"

555
00:32:37,038 --> 00:32:40,792
ฉันติดอยู่ และขณะที่พวกเขา
พยายามรื้อซากที่ทับตัวฉันออก

556
00:32:41,292 --> 00:32:43,962
พวกเขาก็บอกฉันว่าที่จริงฉันยังนั่งอยู่บนเก้าอี้

557
00:32:44,462 --> 00:32:47,382
กลับหัว ถูกฝังอยู่ใต้
กองซากวัสดุลึกราวๆ สามเมตร

558
00:32:51,219 --> 00:32:52,886
แล้วจู่ๆ พวกเขาก็พูดว่า

559
00:32:52,887 --> 00:32:55,098
"เราจะนับหนึ่งถึงสาม อาจจะเจ็บหน่อยนะ"

560
00:33:00,228 --> 00:33:04,649
และพวกเขาก็นับถึงสามและดึง
และฉันก็หลุดออกมาจากใต้ซากวัสดุนั่น

561
00:33:06,234 --> 00:33:07,484
ค่ะ ทุกอย่างเจ็บไปหมด

562
00:33:07,485 --> 00:33:09,362
ทุกเส้นประสาทเหมือนมีชีวิตขึ้นมา แต่ว่า...

563
00:33:10,238 --> 00:33:11,447
นั่นไม่สําคัญค่ะ

564
00:33:13,449 --> 00:33:15,827
พวกเขาเอาตัวฉันออกจาก
ด้านหลังอาคารรัฐบาลกลาง

565
00:33:17,078 --> 00:33:19,288
ฉันไม่อยากเชื่อสิ่งที่ฉันเห็นเลย

566
00:33:21,207 --> 00:33:23,542
ฉันไม่รู้ว่าฉันบาดเจ็บตรงไหนบ้าง

567
00:33:23,543 --> 00:33:27,630
ฉันไม่รู้เรื่องเพื่อนๆ ฉัน แต่ฉันจะไม่มีวันลืม...

568
00:33:29,507 --> 00:33:33,344
การมองขึ้นไปบนฟ้า
และสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไป

569
00:33:33,845 --> 00:33:36,764
และสัญญากับพระเจ้าว่า
ฉันจะไม่มีวันใช้ชีวิตเหมือนเดิม

570
00:33:38,808 --> 00:33:40,684
(11.30 น.
2 ชั่วโมง 28 นาทีหลังเหตุระเบิด)

571
00:33:40,685 --> 00:33:43,270
ยังมีความหวาดกลัวอยู่มาก
ในใจกลางเมืองโอคลาโฮมาซิตี

572
00:33:43,271 --> 00:33:46,023
ขณะที่ทางการ
พยายามหาคําตอบว่าใครเป็นผู้ก่อการ

573
00:33:46,024 --> 00:33:47,942
และสิ่งที่พวกเขาทําทิ้งอะไรไว้บ้าง

574
00:33:49,736 --> 00:33:53,071
บ่อยครั้งคดีวางระเบิดเป็นคดีที่ยากมาก

575
00:33:53,072 --> 00:33:54,949
เพราะหลักฐานถูกทําลาย

576
00:33:56,701 --> 00:34:01,246
เราต้องตรวจค้นพื้นที่
ประมาณสิบตารางบล็อกเศษๆ

577
00:34:01,247 --> 00:34:04,250
และรวบรวมหลักฐานทุกชิ้นที่รวบรวมได้

578
00:34:05,376 --> 00:34:08,211
มีคนถามผมว่าใครที่ผมอยากให้มาช่วย

579
00:34:08,212 --> 00:34:12,299
{\an8}และผมก็คิดว่าแดนนี่ คูลสันอาจช่วยเราได้มาก

580
00:34:12,300 --> 00:34:14,676
{\an8}เขาเป็นหัวหน้าทีมช่วยเหลือตัวประกัน

581
00:34:14,677 --> 00:34:18,431
{\an8}พอผมขับรถเข้าไปถึง
ผมก็ตรงไปยังศูนย์บัญชาการเพื่อพบกับริคส์

582
00:34:18,931 --> 00:34:21,641
และเขาก็บอกว่า
"ทําไมคุณไม่ดูแลงานกู้หลักฐานล่ะ

583
00:34:21,642 --> 00:34:23,644
และผมจะดูแลงานสืบสวนเอง"

584
00:34:24,145 --> 00:34:28,065
เราส่งทีมรวบรวมหลักฐานเข้าไป
และเริ่มตรวจค้นที่เกิดเหตุ

585
00:34:28,066 --> 00:34:31,026
เรานําคนหลายร้อยคนเข้ามาทํางานในที่เกิดเหตุ

586
00:34:31,027 --> 00:34:34,530
เพื่อให้เราทําการสืบสวนได้อย่างเป็นระบบ

587
00:34:35,114 --> 00:34:38,700
{\an8}หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายเชื่อว่า
นี่เป็นระเบิด อาจเป็นระเบิดติดรถ

588
00:34:38,701 --> 00:34:39,910
{\an8}เรื่องนั้นยังไม่มีข้อพิสูจน์

589
00:34:39,911 --> 00:34:42,496
{\an8}หน่วยนิติวิทยาศาสตร์ยังไม่ได้ตัดสินใจ

590
00:34:42,497 --> 00:34:44,664
เราตรวจดูอะไรเยอะมาก

591
00:34:44,665 --> 00:34:48,419
แต่กุญแจสําคัญคือเฟืองท้ายรถบรรทุกนั่น

592
00:34:49,253 --> 00:34:51,088
หลักฐานสําคัญชิ้นแรก

593
00:34:51,089 --> 00:34:54,466
ถูกพบห่างออกไปหนึ่งช่วงตึก
จากอาคารรัฐบาลกลาง

594
00:34:54,467 --> 00:34:57,844
หน้ากลุ่มอาคารอพาร์ตเมนต์
ที่มีชื่อว่ารีเจนซี ทาวเวอร์ส

595
00:34:57,845 --> 00:34:59,179
มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ข้างนอก

596
00:34:59,180 --> 00:35:02,642
เขาได้ยินเสียงหมุนหึ่งๆ
เกือบเหมือนเฮลิคอปเตอร์

597
00:35:03,351 --> 00:35:06,646
และจู่ๆ เพลาท้ายนี่ก็ปลิวเข้าไปในรถคันหนึ่ง

598
00:35:07,146 --> 00:35:11,441
เอฟบีไอมาหาผม
เพราะผมทําคดีโจรกรรมรถมา 16 ปี

599
00:35:11,442 --> 00:35:16,738
และพอผมเห็นเสื้อเพลานั่น
อยู่ห่างจากอาคารเมอร์ราห์มามาก

600
00:35:16,739 --> 00:35:21,160
ผมก็รู้ว่ามันต้องมาจากรถบรรทุกที่ใช้ระเบิดตึกนั่น

601
00:35:22,203 --> 00:35:24,956
การระเบิดรุนแรงมาก

602
00:35:25,456 --> 00:35:27,499
จนทําให้เพลาท้ายจากรถบรรทุก

603
00:35:27,500 --> 00:35:31,129
ที่ใช้ขนส่งระเบิดปลิวออกมา

604
00:35:32,130 --> 00:35:34,256
ผมเห็นได้แค่ตัวเลขท้ายสุด

605
00:35:34,257 --> 00:35:39,261
และผมก็เอาอุปกรณ์เคมีกับแปรงลวด
ทําความสะอาดมันจนเหลือแต่โลหะเปล่าๆ

606
00:35:39,262 --> 00:35:41,556
แล้วก็ได้ตัวเลขจากด้านหลังมา

607
00:35:42,181 --> 00:35:43,849
และนั่นก็เป็นจุดเปลี่ยนครั้งสําคัญ

608
00:35:43,850 --> 00:35:46,977
แล้วผมก็โทรหาสํานักงาน
ปราบปรามการโจรกรรมรถแห่งชาติ

609
00:35:46,978 --> 00:35:51,941
และบอกผู้หญิงที่รับสายว่า "ผมอยากให้คุณ
หาเลขตัวถังเต็มจากเลขที่เป็นความลับนี้"

610
00:35:53,442 --> 00:35:55,945
เธอบอกว่า
"นี่เป็นรถบรรทุกให้เช่าที่ยังใช้งานอยู่"

611
00:35:56,612 --> 00:36:00,323
รถบรรทุกคันนั้นถูกเช่าไปเมื่อสองวันก่อน

612
00:36:00,324 --> 00:36:03,535
ที่อู่เอลเลียตส์ในจังก์ชันซิตี แคนซัส

613
00:36:03,536 --> 00:36:06,621
(โอคลาโฮมาซิตี
โอคลาโฮมา)

614
00:36:06,622 --> 00:36:07,998
(จังก์ชันซิตี
แคนซัส)

615
00:36:07,999 --> 00:36:11,459
{\an8}ในวันที่เกิดเหตุระเบิด ผมอยู่ใน
สํานักงานที่มีผมคนเดียวในซาลินา แคนซัส

616
00:36:11,460 --> 00:36:13,879
{\an8}ผมคิดว่าการมีส่วนร่วมของผม
จะเป็นแค่การดูมันทางทีวี

617
00:36:13,880 --> 00:36:16,214
{\an8}อ่านหนังสือพิมพ์ และหงุดหงิด
ที่ผมทําอะไรกับมันไม่ได้

618
00:36:16,215 --> 00:36:18,842
แต่บ่ายนั้นตอนราวๆ บ่ายสาม ผมได้รับโทรศัพท์

619
00:36:18,843 --> 00:36:21,970
พวกเขาบอกผมว่ารถบรรทุกนั่นถูกเช่าไป
จากในจังก์ชันซิตี แคนซัส

620
00:36:21,971 --> 00:36:24,472
ให้ไปที่นั่นโดยด่วนที่สุด เอาเอกสารมา

621
00:36:24,473 --> 00:36:26,349
และเอามันกลับไปที่แล็บ

622
00:36:26,350 --> 00:36:29,436
และตอนที่ผมตรวจดูเอกสารการเช่ารถ

623
00:36:29,437 --> 00:36:31,146
จากอู่เอลเลียตส์

624
00:36:31,147 --> 00:36:33,857
ผมก็เห็นว่าชื่อที่ผู้เช่านั่นใช้

625
00:36:33,858 --> 00:36:34,942
{\an8}คือโรเบิร์ต คลิง

626
00:36:37,570 --> 00:36:39,196
พอถึงตอนนี้ เราก็เริ่มสอบปากคําคน

627
00:36:39,197 --> 00:36:40,947
ที่อู่เอลเลียตส์

628
00:36:40,948 --> 00:36:43,659
ผมตระหนักได้ว่าเรามีโอกาสจะได้ภาพสเก็ตช์

629
00:36:44,285 --> 00:36:46,411
และทางสํานักงานก็โทรมาบอกว่า

630
00:36:46,412 --> 00:36:48,455
พวกเขาส่งนักวาดภาพสเก็ตช์ขึ้นเครื่องบินมา

631
00:36:48,456 --> 00:36:50,874
และพวกเขาน่าจะถึงที่นั่นภายในช่วงเช้า

632
00:36:50,875 --> 00:36:55,421
(16.30 น.
7 ชั่วโมง 28 นาทีหลังเหตุระเบิด)

633
00:36:56,589 --> 00:36:59,674
ประธานาธิบดีคลินตันประกาศว่า
เรื่องนี้เป็นเหตุฉุกเฉินของรัฐบาลกลาง

634
00:36:59,675 --> 00:37:01,134
มีการถกเถียงกันอย่างหนัก

635
00:37:01,135 --> 00:37:04,429
ว่าจะปล่อยข้อมูล
เรื่องรถบรรทุกไรเดอร์นั่นออกไปมั้ย

636
00:37:04,430 --> 00:37:08,935
ในที่สุดเราก็ตัดสินใจว่า
เรื่องนั้นจะทําให้มีการแจ้งเบาะแสเป็นพันๆ

637
00:37:09,644 --> 00:37:11,938
เราจึงเก็บงําข้อมูลนั้นไว้

638
00:37:12,521 --> 00:37:14,981
{\an8}ตอนนี้เราไม่มีข้อสันนิษฐานอะไร

639
00:37:14,982 --> 00:37:19,362
{\an8}ในเรื่องที่ว่าใครเป็นผู้ก่อเหตุวางระเบิดครั้งนี้

640
00:37:20,529 --> 00:37:25,284
{\an8}และเราก็มีเบาะแสนับร้อยๆ หรืออาจเป็นพันๆ

641
00:37:25,785 --> 00:37:29,788
{\an8}จากคนที่โทรเข้ามา
ไปจนถึงผู้ที่เชื่อกันว่าเห็นเหตุการณ์

642
00:37:29,789 --> 00:37:32,541
{\an8}แต่ละเบาะแส
ได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังมาก

643
00:37:33,376 --> 00:37:37,671
{\an8}แต่ตอนนี้เราคาดเดาไม่ได้
ว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้

644
00:37:37,672 --> 00:37:39,965
{\an8}เจตนาของผมคือการให้ความมั่นใจ

645
00:37:39,966 --> 00:37:42,592
กับประชาชนชาวอเมริกันว่าเรื่องนี้จะถูกคลี่คลาย

646
00:37:42,593 --> 00:37:45,553
(โบสถ์เฟิร์สต์คริสเตียน
โอคลาโฮมาซิตี)

647
00:37:45,554 --> 00:37:47,682
(ครอบครัวผู้ประสบภัยมาพบกันที่นี่)

648
00:37:49,100 --> 00:37:50,726
สุดท้ายฉันก็ไปที่โบสถ์

649
00:37:51,769 --> 00:37:55,022
มันถูกจัดเป็นพื้นที่ฉุกเฉินให้ทุกคนไปรอ

650
00:37:56,023 --> 00:37:57,483
ทุกครอบครัวอยู่ที่นั่น

651
00:37:59,402 --> 00:38:01,612
ทุกคนที่มีคนใกล้ตัวอยู่ในตึกนั่น

652
00:38:07,285 --> 00:38:09,245
ฉันจําได้ว่าโทนี่เข้ามา

653
00:38:10,830 --> 00:38:11,664
และ...

654
00:38:13,082 --> 00:38:15,542
อย่างเดียวที่ฉัน...
อย่างเดียวที่ฉันจําได้ก็คือหน้าเขา

655
00:38:15,543 --> 00:38:17,877
และเราก็พูดไม่ออกด้วยซ้ํา

656
00:38:17,878 --> 00:38:19,380
เราแค่กอดกันไว้

657
00:38:22,633 --> 00:38:24,259
พอถึงเวลาพลบค่ํา

658
00:38:24,260 --> 00:38:27,555
หน้าที่ของฉันก็คือพูดคุยกับพ่อแม่ทุกคนที่อยู่ที่นั่น

659
00:38:28,055 --> 00:38:30,099
ซึ่งไม่รู้ชะตากรรมของคนที่พวกเขารัก

660
00:38:30,850 --> 00:38:32,726
ตอนนี้เราต้องติดตาม
ความคืบหน้าจากโรบิน มาร์ช

661
00:38:32,727 --> 00:38:34,394
เธออยู่กับสมาชิกในครอบครัวเหยื่อ

662
00:38:34,395 --> 00:38:38,482
ซึ่งเป็นกลุ่มหนึ่งในคนจํานวนมาก
ที่ยังรอฟังข่าวอยู่ โรบินคะ

663
00:38:39,108 --> 00:38:41,443
{\an8}ค่ะ ที่อยู่กับเราตอนนี้คือครอบครัวคูเปอร์

664
00:38:41,444 --> 00:38:43,778
{\an8}เรามีรูปอันโตนิโอน้อยอยู่

665
00:38:43,779 --> 00:38:45,448
{\an8}เขาอายุหกเดือน

666
00:38:46,490 --> 00:38:49,368
นี่คือทารกที่เราทุกคนกําลังสวดภาวนาให้ตอนนี้

667
00:38:50,536 --> 00:38:54,289
{\an8}เรื่องที่เราได้ยินมาก็คือเป็นไปได้ว่าเด็กคนหนึ่ง

668
00:38:54,290 --> 00:38:58,084
{\an8}เด็กนิรนามที่ไม่ได้รับการระบุชื่อ
อาจเป็นลูกน้อยของครอบครัวคูเปอร์

669
00:38:58,085 --> 00:39:01,212
{\an8}คุณนายคูเปอร์คะ คุณทํางานอยู่ใจกลางเมือง
เล่าถึงช่วงเช้าของคุณทีค่ะ

670
00:39:01,213 --> 00:39:05,676
{\an8}เป็นกิจวัตรปกติมั้ยคะ
ที่จะพาอันโตนิโอน้อยไปที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

671
00:39:06,927 --> 00:39:09,846
{\an8}ค่ะ ฉันพาเขาไปส่งที่นั่นทุกวัน และ...

672
00:39:09,847 --> 00:39:13,559
{\an8}ฉันไปหาเขาทุกวันตอนเที่ยง
และวันนี้ฉันก็ไปไม่ได้

673
00:39:15,561 --> 00:39:18,064
และฉันก็จําคืนแรกนั้นได้ มันหนาวมาก

674
00:39:18,564 --> 00:39:20,191
อุณหภูมิลดต่ําลง

675
00:39:22,735 --> 00:39:26,613
ฝนเริ่มตก แล้วฉันก็แบบ
"พระเจ้า อย่าปล่อยให้ลูกน้อยของลูก

676
00:39:26,614 --> 00:39:29,658
อยู่ในตึกนั้น ทั้งหนาวทั้งหิว และ...

677
00:39:31,118 --> 00:39:31,952
และเจ็บปวดเลย"

678
00:39:32,453 --> 00:39:34,372
มันเป็นคืนที่เลวร้ายที่สุดค่ะ

679
00:39:39,085 --> 00:39:42,587
{\an8}ตอนนี้เรากําลังเจอกับสิ่งสุดท้าย
ที่ทุกคนต้องการที่นี่ และนั่นก็คือฝน

680
00:39:42,588 --> 00:39:45,840
{\an8}แต่คุณมองไปเห็นภาพที่น่าขนลุกด้านหลังฉันได้

681
00:39:45,841 --> 00:39:47,717
ภารกิจกู้ภัยยังคงดําเนินต่อไปในค่ํานี้

682
00:39:47,718 --> 00:39:51,179
และขณะที่พวกเขายังมีความหวัง
ว่าจะพบผู้รอดชีวิต

683
00:39:51,180 --> 00:39:55,600
{\an8}ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งใช้เวลาทั้งวัน
ช่วยดึงเหยื่อออกจากซากปรักหักพัง

684
00:39:55,601 --> 00:39:59,313
{\an8}ก็บอกว่าเธอกลัวว่า
จํานวนผู้เสียชีวิตจะอยู่ในหลักร้อย

685
00:40:04,819 --> 00:40:09,572
(20 เมษายน 1995
1 วันหลังเหตุระเบิด)

686
00:40:09,573 --> 00:40:12,784
มีเรื่องราวที่จบลงด้วยความสุข
ในเช้าวันนี้ที่โอคลาโฮมาซิตี

687
00:40:12,785 --> 00:40:15,453
เรื่องราวของเอมี่ เพ็ตตี้
ผู้ติดอยู่เป็นเวลาห้าชั่วโมง

688
00:40:15,454 --> 00:40:18,873
ในซากอาคารเมอร์ราห์
ก่อนจะได้รับการช่วยเหลือออกมาในที่สุด

689
00:40:18,874 --> 00:40:20,917
เช้านี้เธออยู่ที่โรงพยาบาลเพรสไบทีเรียน

690
00:40:20,918 --> 00:40:22,252
ในโอคลาโฮมาซิตี

691
00:40:22,253 --> 00:40:23,504
รู้สึกยังไงบ้างคะ

692
00:40:24,213 --> 00:40:26,756
{\an8}เจ็บค่ะ แต่โชคดีมากที่ยังมีชีวิตอยู่

693
00:40:26,757 --> 00:40:29,260
{\an8}หมอบอกอะไรคุณบ้างคะเกี่ยวกับอาการของคุณ

694
00:40:30,761 --> 00:40:34,557
ฉันจะเจ็บค่ะ
และฉันก็มีแผลถูกบาดขนาดใหญ่ที่ขา

695
00:40:35,141 --> 00:40:36,183
แต่ฉันจะไม่เป็นไรค่ะ

696
00:40:38,185 --> 00:40:43,982
โทรศัพท์ดังไม่หยุดเลยค่ะ

697
00:40:43,983 --> 00:40:46,651
สมาชิกครอบครัวเพื่อนร่วมงานฉัน

698
00:40:46,652 --> 00:40:48,988
โทรมาถามว่าฉันเห็น

699
00:40:50,364 --> 00:40:53,659
คนคนนั้นที่ทํางานวันนั้นมั้ย
ฉันเห็นหรือเปล่าว่าพวกเขาใส่ชุดอะไร

700
00:40:56,036 --> 00:40:57,872
และฉันก็จําไม่ได้

701
00:41:00,833 --> 00:41:02,333
ฉันหวังว่าจะมีคนหาพวกเขาเจอ

702
00:41:02,334 --> 00:41:04,628
ฉันหวังว่าจะมีคนเจอพวกเขา
หวังว่าพวกเขาจะรอด

703
00:41:18,142 --> 00:41:20,269
วันที่ 19 เมษายนเป็นวันที่เลวร้าย

704
00:41:21,061 --> 00:41:25,483
{\an8}และวันที่ 20 เมษายนก็คือช่วงเวลาที่คน

705
00:41:27,234 --> 00:41:28,277
{\an8}มารวมตัวกัน

706
00:41:30,488 --> 00:41:34,074
มีคนเอาอาหารมา มีคนเอาของสารพัดอย่างมา

707
00:41:34,575 --> 00:41:36,326
คุณเห็นได้ว่าข้างป้ายศูนย์บริจาคโลหิต

708
00:41:36,327 --> 00:41:38,077
มีคนเข้าแถวรอช่วยเหลืออยู่

709
00:41:38,078 --> 00:41:41,331
{\an8}ถึงเราทุกคนจะมีความแตกต่างกัน
อย่างน้อยเราก็มารวมตัวกัน

710
00:41:41,332 --> 00:41:43,417
{\an8}เป็นหนึ่งเดียวเพื่อช่วยใครสักคนได้

711
00:41:46,378 --> 00:41:50,299
คุณเริ่มเห็นว่าสําหรับการกระทําหนึ่งครั้งนี้

712
00:41:50,799 --> 00:41:52,801
ที่บ้าคลั่งและสร้างความหวาดกลัว

713
00:41:53,636 --> 00:41:56,555
มีการกระทําหลายร้อยและที่สุดแล้วก็หลายพันครั้ง

714
00:41:57,056 --> 00:41:58,473
ที่แสดงความเอื้ออาทร

715
00:41:58,474 --> 00:42:02,269
ของผู้คนที่ยื่นมือออกมา
และพยายามทําให้อะไรๆ ดีขึ้น

716
00:42:03,521 --> 00:42:06,189
พวกเขาจัดตั้งศูนย์การค้าขึ้น
ในเขตพื้นที่ที่เรากั้นไว้

717
00:42:06,190 --> 00:42:08,191
ถ้าคุณไม่มีรองเท้าบูต พวกเขาจะให้รองเท้า

718
00:42:08,192 --> 00:42:11,319
ถ้าคุณอยากได้ของกิน
พวกเขาก็มีให้ ไม่ต้องจ่ายเงินสักแดง

719
00:42:11,320 --> 00:42:14,155
{\an8}ประชาชนชาวโอคลาโฮมาน่ะเหลือเชื่อเลยครับ

720
00:42:14,156 --> 00:42:16,283
ฉันคิดว่ามันคือสิ่งที่ทําให้ทุกคนไปต่อได้

721
00:42:19,870 --> 00:42:22,372
(ขอบคุณสําหรับความช่วยเหลือ!
ขอพระเจ้าคุ้มครองทุกคน)

722
00:42:22,373 --> 00:42:24,832
{\an8}(โอคลาโฮมาซิตี โอคลาโฮมา
จังก์ชันซิตี แคนซัส)

723
00:42:24,833 --> 00:42:26,334
นักวาดภาพสเก็ตช์มาถึงแล้ว

724
00:42:26,335 --> 00:42:28,545
{\an8}และเริ่มทํางานกับพยานสามคน

725
00:42:28,546 --> 00:42:29,922
{\an8}จากอู่เอลเลียตส์

726
00:42:34,093 --> 00:42:37,512
เขาประหลาดใจ
เพราะพยานคนแรกบรรยายรูปพรรณ

727
00:42:37,513 --> 00:42:40,056
ชายผิวขาวที่ดูเหมือนเคยเป็นทหาร

728
00:42:40,057 --> 00:42:41,767
ไม่ใช่ชายชาวตะวันออกกลาง

729
00:42:43,352 --> 00:42:45,395
และนั่นก็เป็นเวลาเจ็ดโมง

730
00:42:45,396 --> 00:42:46,854
เรามีภาพสเก็ตช์สองภาพ

731
00:42:46,855 --> 00:42:49,191
ชายนิรนามหนึ่ง และอีกคน ชายนิรนามสอง

732
00:42:52,069 --> 00:42:57,907
จากนั้นผมก็ให้ทีมเจ้าหน้าที่
ออกไปสํารวจพื้นที่จังก์ชันซิตี

733
00:42:57,908 --> 00:43:00,410
เพื่อดูว่ามีใครพบเห็นคนสองคนนี้คนใดคนหนึ่งไหม

734
00:43:00,411 --> 00:43:02,412
คุณเห็นรถบรรทุกไรเดอร์ หรือว่ารถคันใหญ่...

735
00:43:02,413 --> 00:43:03,746
เราตั้งด่าน

736
00:43:03,747 --> 00:43:06,958
เราสอบปากคําทุกคน
ที่อาจเห็นรถบรรทุกไรเดอร์นั่น

737
00:43:06,959 --> 00:43:10,128
หรือเห็นใครที่ดูน่าสงสัยทําอะไรในพื้นที่นั้น

738
00:43:10,129 --> 00:43:13,339
{\an8}(จังก์ชันซิตี
เพอร์รี)

739
00:43:13,340 --> 00:43:15,926
{\an8}เช้านั้นฉันโทรไปที่สํานักงานเสมียนศาล

740
00:43:17,386 --> 00:43:20,347
{\an8}ฉันพยายามเอาตัวทิโมธี แมคเวจ์ขึ้นศาลวันนั้น

741
00:43:21,223 --> 00:43:25,644
พวกเขาบอกว่า "เราให้เขาเข้ามาวันนี้ไม่ได้
เรายุ่งอยู่" ฉันเลยบอกว่า "โอเค"

742
00:43:27,187 --> 00:43:29,106
เราคุมตัวทิโมธี แมคเวจ์ไว้อีกวัน

743
00:43:31,025 --> 00:43:33,651
เป็นไงบ้างครับวันนี้ เราทําการสืบสวนอยู่

744
00:43:33,652 --> 00:43:35,070
เรื่องระเบิดโอคลาโฮมาซิตี

745
00:43:35,696 --> 00:43:39,365
{\an8}เจ้าหน้าที่เอาสําเนา
ภาพสเก็ตช์นั่นไปที่ร้านอาหาร

746
00:43:39,366 --> 00:43:42,327
ร้านอะไหล่ยนต์ หรือโรงแรม

747
00:43:42,328 --> 00:43:45,163
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอเดินไล่ไปทุกหลังเลยจริงๆ

748
00:43:45,164 --> 00:43:47,875
ถามว่า "เห็นนี่มั้ย คุณรู้จักคนพวกนี้มั้ย"

749
00:43:48,751 --> 00:43:51,544
พวกเขาครอบคลุมธุรกิจจํานวนมาก
ในเวลาสี่ชั่วโมง

750
00:43:51,545 --> 00:43:53,379
จากนั้นเราก็โชคดีมาก

751
00:43:53,380 --> 00:43:56,466
เมื่อทีมหนึ่งเข้าไปในโรงแรมดรีมแลนด์

752
00:43:56,467 --> 00:43:58,761
และคุยกับเจ้าของ ลีอา แมคโกแวน

753
00:43:59,386 --> 00:44:02,889
ตอนเขาถามเธอว่า "เมื่อเร็วๆ นี้
มีใครเข้าพักที่นี่โดยขับรถบรรทุกไรเดอร์มั้ย"

754
00:44:02,890 --> 00:44:05,058
เธอบอกว่า "ที่จริงแล้วมีค่ะ"

755
00:44:05,059 --> 00:44:09,937
เราให้เธอดูภาพสเก็ตช์จากอู่เอลเลียตส์

756
00:44:09,938 --> 00:44:12,815
และเธอก็บอกว่า "ใช่ค่ะ ดูเหมือนคนคนนั้น

757
00:44:12,816 --> 00:44:15,151
ที่มาพักที่นี่โดยขับรถบรรทุกไรเดอร์มากๆ"

758
00:44:15,152 --> 00:44:18,072
นั่นคือภาพรวมของคุณแมคเวจ์

759
00:44:18,739 --> 00:44:21,574
และพวกเขาก็มองฉัน
และพูดว่า "แมคเวจ์เหรอ" เหมือนฉันโกหก

760
00:44:21,575 --> 00:44:24,078
ฉันไม่ได้โกหก เขาเขียนชื่อไว้ว่านายแมคเวจ์

761
00:44:24,703 --> 00:44:27,164
นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ยินชื่อทิม แมคเวจ์

762
00:44:28,374 --> 00:44:31,918
{\an8}ผมถามว่า "มีใครค้นดู
ฐานข้อมูลเอ็นซีไอซีออฟไลน์หรือยัง"

763
00:44:31,919 --> 00:44:35,673
เอ็นซีไอซีเป็นฐานข้อมูล
ที่รวมประวัติการจับกุมทุกครั้งในประเทศนี้

764
00:44:37,675 --> 00:44:42,178
ในปี 1995 มีเทปคอมพิวเตอร์จริงๆ
ที่จะบอกคุณได้

765
00:44:42,179 --> 00:44:44,681
ว่าคนคนหนึ่งเคยถูกตํารวจเรียกหรือเปล่า

766
00:44:44,682 --> 00:44:48,018
มันจะบอกคุณว่าพวกเขาถูกเรียกที่ไหน
พวกเขาถูกเรียกเมื่อไร

767
00:44:48,852 --> 00:44:52,188
แต่ถ้าคุณต้องการอะไรจากข้อมูลออฟไลน์นั้น

768
00:44:52,189 --> 00:44:56,484
คุณต้องขอให้คอมพิวเตอร์หาชื่อนี้

769
00:44:56,485 --> 00:44:58,528
{\an8}(เอฟบีไอเน็ต
แมคเวจ์, ทิโมธี เจมส์)

770
00:44:58,529 --> 00:45:00,614
แล้วพอคุณใส่เทปเข้าไป มันก็จะค้นหา

771
00:45:01,115 --> 00:45:03,450
เอาเทปออก ใส่อีกอันเข้าไป มันค้นหา

772
00:45:04,243 --> 00:45:05,703
เหมือนเป็นภาพสโลว์โมชั่น

773
00:45:08,330 --> 00:45:10,833
พร้อมกันนั้นเราก็ตรวจสอบประวัติการโทร

774
00:45:11,834 --> 00:45:17,840
ทุกสายที่โทรออกจากห้อง 25
ที่ดรีมแลนด์โมเต็ล ซึ่งแมคเวจ์เข้าพัก

775
00:45:19,633 --> 00:45:23,928
ในคืนวันเสาร์ เขาโทรไปร้านอาหารในท้องถิ่น

776
00:45:23,929 --> 00:45:28,684
ซึ่งมีการสั่งอาหารในชื่อโรเบิร์ต คลิง

777
00:45:29,685 --> 00:45:33,814
เรารู้ว่าโรเบิร์ต คลิง
คือชื่อที่ใช้เช่ารถบรรทุกไรเดอร์คันนั้น

778
00:45:34,314 --> 00:45:38,276
ดังนั้นตอนนี้เราก็รู้ว่า
ทิโมธี แมคเวจ์คือโรเบิร์ต คลิง

779
00:45:38,277 --> 00:45:41,113
หรือไม่ก็เกี่ยวข้องกับโรเบิร์ต คลิง

780
00:45:42,281 --> 00:45:47,327
เราได้มุ่งเป้าไปยังผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างน้อยคนหนึ่ง
ในเหตุวางระเบิดครั้งนี้

781
00:45:48,287 --> 00:45:53,709
(16.08 น.
31 ชั่วโมงหลังเหตุระเบิด)

782
00:45:58,547 --> 00:46:00,883
{\an8}เจ้าหน้าที่สืบสวนระบุรถ

783
00:46:01,550 --> 00:46:04,511
{\an8}ที่ใช้ในการจู่โจมเมื่อวานนี้

784
00:46:05,179 --> 00:46:07,473
ที่อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมาซิตีนี้ได้แล้ว

785
00:46:08,849 --> 00:46:11,058
การสืบสวนเพิ่มเติมระบุได้

786
00:46:11,059 --> 00:46:14,730
ว่าชายผิวขาวสองคนเกี่ยวข้องกับรถคันนี้

787
00:46:16,690 --> 00:46:19,651
มีการวาดภาพสเก็ตช์ชายสองคนนี้ไว้แล้ว

788
00:46:20,736 --> 00:46:22,862
ใครที่มีข้อมูลเกี่ยวกับชายสองคนนี้

789
00:46:22,863 --> 00:46:26,116
ควรให้ข้อมูลโดยทันที
กับสํานักงานเอฟบีไอที่ใกล้ที่สุด

790
00:46:26,867 --> 00:46:29,286
ฉันอึ้งไปเลยตอนเห็นภาพสเก็ตช์

791
00:46:29,995 --> 00:46:31,788
{\an8}ดูเหมือนพวกรากหญ้าบ้านๆ สองคน

792
00:46:31,789 --> 00:46:34,540
{\an8}ดูเหมือนคนที่ตํารวจต้องการตัว
เพราะปล้นรถบรรทุกเบียร์

793
00:46:34,541 --> 00:46:36,375
{\an8}นี่ดูไม่เหมือนคน

794
00:46:36,376 --> 00:46:39,754
ที่คุณคิดว่าเป็นคนวางแผน
เรื่องการระเบิดสุดเหลือเชื่อนี่เลย

795
00:46:39,755 --> 00:46:42,715
และฉันก็คิดว่าเราอยากคิดว่า
เป็นคนอื่นที่ทําแบบนี้กับเรา

796
00:46:42,716 --> 00:46:45,593
อีกครั้งนะครับ มิตช์กับเจนนิเฟอร์
นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

797
00:46:45,594 --> 00:46:47,136
จากตอนที่การพูดถึงเรื่องนี้ทั้งหมด

798
00:46:47,137 --> 00:46:50,223
และความรู้สึกมีอยู่ว่า
นี่ดูเหมือนฝีมือพวกมูลฐานนิยมอิสลาม

799
00:46:50,224 --> 00:46:54,602
และในตอนนี้ จู่ๆ จุดสนใจก็กลับไปอยู่ที่เวโก

800
00:46:54,603 --> 00:46:57,146
ประเด็นคือจุดสนใจ
กลับไปอยู่ที่การก่อการร้ายในประเทศ

801
00:46:57,147 --> 00:46:58,981
แทนที่จะเป็นการก่อการร้ายข้ามชาติ

802
00:46:58,982 --> 00:47:00,734
แล้วคุณก็ตระหนักได้ว่า...

803
00:47:02,402 --> 00:47:05,197
โห แต่นั่นคือเราเอง

804
00:47:10,536 --> 00:47:13,830
(21 เมษายน 1995
2 วันหลังเหตุระเบิด)

805
00:47:13,831 --> 00:47:15,289
ยังคงมีความโศกเศร้าอย่างมาก

806
00:47:15,290 --> 00:47:18,167
และมันก็ทวีขึ้นเรื่อยๆ ทุกชั่วโมง
ในโอคลาโฮมาซิตีนี้

807
00:47:18,168 --> 00:47:21,337
{\an8}ความโกรธก็ด้วยครับ เราได้ยินมัน
จากคนที่โทรเข้ามาที่สถานีของเรา

808
00:47:21,338 --> 00:47:23,798
มาดูข้อมูลผู้ต้องสงสัยที่เรามีอยู่

809
00:47:23,799 --> 00:47:25,884
ซึ่งเอฟบีไอเผยแพร่ออกมาเมื่อบ่ายวานนี้กันครับ

810
00:47:26,385 --> 00:47:29,637
อย่างแรกสุด สื่อเปิดเผยภาพชายผิวขาว
สูงประมาณห้าฟุตสิบนิ้ว

811
00:47:29,638 --> 00:47:32,766
ตลกดี ตอนผมอยู่ในห้องขัง
พวกเขาบรรยายภาพสเก็ตช์นั่น

812
00:47:33,851 --> 00:47:35,143
สูงห้าฟุตเก้าถึงหกฟุตหนึ่ง

813
00:47:35,894 --> 00:47:38,104
คนหนึ่งในนั้นบอกว่า

814
00:47:38,105 --> 00:47:41,023
"ให้ตายสิ นายมาใหม่นี่" แต่แบบล้อเล่น

815
00:47:41,024 --> 00:47:43,150
และผมก็แบบว่า "ใช่ แต่ฟังคําบรรยายนั่นสิ"

816
00:47:43,151 --> 00:47:46,279
"นั่นไม่ใช่ฉัน ฉันสูงหกฟุตสอง"
แล้วเราก็เล่นมุกกันไปเรื่อย

817
00:47:46,280 --> 00:47:48,114
แล้วพวกเขาก็ติดเบ็ดเข้าเต็มเปา

818
00:47:48,115 --> 00:47:50,491
พวกเขาเชื่อว่าผมไม่ตรงกับคําบรรยายนั้น

819
00:47:50,492 --> 00:47:53,287
แล้วความสงสัยของพวกเขา
ก็หายวับไปตรงนั้นเลย

820
00:48:00,168 --> 00:48:03,462
(1 ผลลัพธ์ - ทิโมธี เจมส์ แมคเวจ์
ดูรายละเอียด)

821
00:48:03,463 --> 00:48:05,965
ผมตื่นมาเช้าวันรุ่งขึ้น ไปที่ศูนย์บัญชาการ

822
00:48:05,966 --> 00:48:09,136
ทุกคนตื่นเต้นกัน และผมก็แบบ "เกิดอะไรขึ้น"

823
00:48:09,928 --> 00:48:14,140
วอลต์ ลามาร์เข้ามาในห้องทํางานผมและบอกว่า
"หัวหน้า คุณต้องไม่เชื่อแน่"

824
00:48:14,141 --> 00:48:17,727
"ทิโมธี แมคเวจ์ถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมา

825
00:48:17,728 --> 00:48:20,021
ประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังเหตุระเบิด"

826
00:48:20,022 --> 00:48:21,355
{\an8}(โอคลาโฮมาซิตี)

827
00:48:21,356 --> 00:48:24,817
ช่วงสายๆ ผมได้รับโทรศัพท์จากเอฟบีไอ

828
00:48:24,818 --> 00:48:27,738
และพวกเขาก็อยากรู้ว่า
ทิม แมคเวจ์ยังอยู่ในคุกมั้ย

829
00:48:28,447 --> 00:48:29,614
ผมเลยบอกว่า

830
00:48:29,615 --> 00:48:32,199
{\an8}"แมคเวจ์ถูกพาตัวไปที่ศาลแล้ว

831
00:48:32,200 --> 00:48:35,454
{\an8}และกําลังยืนอยู่หน้าบัลลังก์ตอนที่เราคุยกันอยู่นี่"

832
00:48:36,330 --> 00:48:39,249
อีก 35 หรือ 45 นาที เขาจะเดินออกประตูไป

833
00:48:41,418 --> 00:48:42,835
เขาคือหัวใจสําคัญ

834
00:48:42,836 --> 00:48:45,671
ที่จะยึดโยงการสืบสวนทั้งหมดนี้ไว้ด้วยกัน

835
00:48:45,672 --> 00:48:48,090
ผมสั่งให้แดนนี่ขึ้นไปที่เพอร์รี

836
00:48:48,091 --> 00:48:52,178
และเตรียมส่งตัวแมคเวจ์กลับมาโอคลาโฮมาซิตี

837
00:48:52,179 --> 00:48:53,722
เขาบอกว่า "แดนนี่ ไปจับเขา"

838
00:48:59,978 --> 00:49:02,021
เราเริ่มได้ยินว่ามีการจับกุม

839
00:49:02,022 --> 00:49:05,484
{\an8}และมีใครบางคนอยู่ในเพอร์รี โอคลาโฮมา
ที่ศาลโนเบิลเคาน์ตี

840
00:49:07,778 --> 00:49:11,322
ฉันเลยขึ้นรถไปกับตากล้อง
และเราก็ไปเพอร์รีกัน

841
00:49:11,323 --> 00:49:12,782
{\an8}(โอคลาโฮมาซิตี)

842
00:49:12,783 --> 00:49:15,159
{\an8}(เพอร์รี)

843
00:49:15,160 --> 00:49:18,788
{\an8}เรามีรายงานพิเศษจากซีบีเอส
มีความเป็นไปได้ว่าจะมีการจับกุม

844
00:49:18,789 --> 00:49:20,873
{\an8}มาดูกันว่าเราตัดภาพไปได้หรือยังครับ

845
00:49:20,874 --> 00:49:25,836
{\an8}เราได้รับแจ้งว่ามีผู้ต้องสงสัยหนึ่งราย
มีคนคนหนึ่งถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมา

846
00:49:25,837 --> 00:49:28,589
{\an8}ซึ่งตรงกับคําบรรยายรูปพรรณ
ของหนึ่งในผู้ต้องสงสัย

847
00:49:28,590 --> 00:49:31,176
และภาพสเก็ตช์ที่เผยแพร่ออกมาเมื่อวานนี้

848
00:49:32,219 --> 00:49:34,720
{\an8}จากนั้น พร้อมกับเหตุการณ์ที่เพอร์รี

849
00:49:34,721 --> 00:49:37,724
{\an8}เราก็ได้รู้เรื่องการบุกตรวจค้น
ในเดคเกอร์ มิชิแกน

850
00:49:38,934 --> 00:49:41,477
เพราะในใบบันทึกการจับกุมคุมขังของเขา

851
00:49:41,478 --> 00:49:45,649
แมคเวจ์ใช้ที่อยู่ที่เดคเกอร์เป็นที่อยู่บ้านเขา

852
00:49:46,316 --> 00:49:48,442
และที่ดรีมแลนด์โมเต็ล

853
00:49:48,443 --> 00:49:52,489
ทิโมธี แมคเวจ์ก็ใช้ที่อยู่เดียวกันนี้ในมิชิแกน

854
00:49:53,031 --> 00:49:57,160
ดังนั้นใครบางคนในบ้านนั้น
ก็มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับระเบิดนั่นครับ

855
00:49:57,744 --> 00:50:00,663
เรื่องนั้นเผยแพร่ออกไป
ถึงสื่อระดับประเทศเร็วมาก

856
00:50:00,664 --> 00:50:04,125
ทางการระบุได้ว่า
ผู้ต้องสงสัยที่เป็นไปได้รายหนึ่งอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง

857
00:50:04,126 --> 00:50:05,126
{\an8}ในเขตชนบท

858
00:50:05,127 --> 00:50:09,840
{\an8}และมันก็ถูกปิดล้อมโดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง
เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น และเจ้าหน้าที่ระดับรัฐ

859
00:50:10,340 --> 00:50:13,384
{\an8}เรามีทีวีอยู่ทั่วห้องข่าว และคุณก็มองขึ้นไป

860
00:50:13,385 --> 00:50:17,263
{\an8}และก็มีภาพถ่ายทอดสด
จากบ้านไร่แห่งหนึ่งในเดคเกอร์ มิชิแกน

861
00:50:17,264 --> 00:50:19,348
{\an8}ซึ่งกําลังมีการบุกเข้าตรวจค้น

862
00:50:19,349 --> 00:50:23,853
{\an8}เราได้รู้ว่าบ้านไร่นั้นเป็นของเจมส์ นิโคลส์

863
00:50:23,854 --> 00:50:27,440
{\an8}และเขาก็มีน้องชายชื่อเทอร์รี่ นิโคลส์
ซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นด้วย

864
00:50:27,441 --> 00:50:29,942
{\an8}พวกเขาคิดว่าบ้านหลังนี้
หรืออาคารแยกที่อยู่ข้างหลัง

865
00:50:29,943 --> 00:50:34,697
{\an8}อาจมีเจอร์รี่ ลินน์ นิโคลส์
เจมส์ ดักลาส นิโคลส์ พี่น้องบางคน

866
00:50:34,698 --> 00:50:37,491
{\an8}พวกเขาคนเดียวหรือทั้งสองคน
หรือสมาชิกในครอบครัวพวกเขา

867
00:50:37,492 --> 00:50:42,204
และพวกเขาก็เป็นผู้ต้องสงสัยที่เป็นไปได้สองราย
ในการวางระเบิดโอคลาโฮมาซิตีครั้งนี้

868
00:50:42,205 --> 00:50:44,832
นั่นคือความเชื่อมโยงกับเดคเกอร์ มิชิแกน

869
00:50:44,833 --> 00:50:46,959
และเราก็เพิ่งได้รู้ชื่อของคน

870
00:50:46,960 --> 00:50:50,254
ที่ถูกจับกุมในเพอร์รี โอคลาโฮมาด้วย
ทิโมธี แมคเวจ์

871
00:50:50,255 --> 00:50:53,841
นั่นคือคนที่ถูกจับกุมวันนี้
ในเพอร์รี โอคลาโฮมาครับ

872
00:50:53,842 --> 00:50:57,219
เราล้อมบ้านนั้นไว้ และมันก็ออกทีวีทั่วประเทศ

873
00:50:57,220 --> 00:51:00,556
{\an8}มันจึงอันตรายอย่างยิ่ง

874
00:51:00,557 --> 00:51:03,350
{\an8}พวกเขาจะเข้าไปในบ้านนั้น
พวกเขากําลังเดินเข้าไปในบ้านค่ะ

875
00:51:03,351 --> 00:51:06,146
{\an8}พวกคุณอาจเห็นมันได้ชัดเจนกว่าฉัน

876
00:51:07,606 --> 00:51:09,441
{\an8}ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าไปในบ้านแล้ว

877
00:51:09,941 --> 00:51:15,072
{\an8}เอฟบีไอเข้าไปในบ้านในเดคเกอร์
และพวกเขาก็ไม่พบใครเลย

878
00:51:19,868 --> 00:51:23,705
{\an8}ตอนนี้เราจะตัดไปยังการรายงานสดที่เพอร์รี
โอคลาโฮมา กับโรบิน มาร์ช โรบินคะ

879
00:51:24,206 --> 00:51:26,791
{\an8}ในระหว่างนี้ ระหว่างที่เราถ่ายทอดสดอยู่ที่นั่น

880
00:51:26,792 --> 00:51:29,543
ก็มีคนมาเพิ่ม แล้วฉันก็มองไปรอบๆ

881
00:51:29,544 --> 00:51:31,420
และก็มีคนอยู่ที่นั่นเป็นพันๆ คน

882
00:51:31,421 --> 00:51:34,131
และมีสื่อมวลชนมาจากทั่วโลก

883
00:51:34,132 --> 00:51:35,883
ในเมืองเล็กๆ ของโอคลาโฮมานี้

884
00:51:35,884 --> 00:51:39,804
{\an8}และคุณก็กําลังดูเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบเข้ามา

885
00:51:39,805 --> 00:51:41,388
{\an8}ที่เรือนจําโนเบิลเคาน์ตี

886
00:51:41,389 --> 00:51:43,974
{\an8}ตํารวจทางหลวงโอคลาโฮมา
เพิ่งขับรถมาส่งพวกเขาค่ะ

887
00:51:43,975 --> 00:51:46,227
{\an8}แมคเวจ์ใกล้จะออกจากศาลมากๆ

888
00:51:46,228 --> 00:51:47,812
{\an8}เขากําลังจะออกไปจากที่นั่น

889
00:51:47,813 --> 00:51:50,564
{\an8}แต่เราโชคดีพอที่ไปถึงที่นั่นก่อนเขาถูกปล่อยตัว

890
00:51:50,565 --> 00:51:53,943
{\an8}ถ้าเราไม่เจอทิโมธี แมคเวจ์ตอนที่เราเจอ

891
00:51:53,944 --> 00:51:57,488
มันคงเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวดมาก

892
00:51:57,489 --> 00:51:58,949
สําหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง

893
00:52:00,200 --> 00:52:02,202
{\an8}ผมจําได้ว่าเดินขึ้นบันไดไปที่นั่น

894
00:52:02,702 --> 00:52:04,995
{\an8}และมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่น สวมหมวกคาวบอย

895
00:52:04,996 --> 00:52:07,289
{\an8}เขาเดินเข้ามาพูดว่า
"พวกคุณมาจากเอฟบีไอเหรอ"

896
00:52:07,290 --> 00:52:08,457
ผมตอบว่า "ใช่แล้วครับ"

897
00:52:08,458 --> 00:52:10,668
เขาบอกว่า "ถ้าคุณมีปัญหาเรื่องหลักฐาน

898
00:52:10,669 --> 00:52:13,255
{\an8}เอาหมอนั่นออกไปทางประตูหลัง
เราจะจัดการเขา"

899
00:52:13,755 --> 00:52:16,675
{\an8}ความตึงเครียดสูงมากค่ะ
ฝูงชนพวกนี้อยากเห็นเขา

900
00:52:17,342 --> 00:52:20,178
พวกเขาควรปล่อยเขาออกมาทางด้านหน้า
ให้ทุกคนรุมยําเขา

901
00:52:20,762 --> 00:52:23,055
ถ้าพวกมันผิดจริง ก็ฆ่าไอ้เวรนั่นซะ

902
00:52:23,056 --> 00:52:24,724
- ไปบอกกล้องสิ
- ฆ่าเขาเลย

903
00:52:25,433 --> 00:52:27,435
- ฆ่าเขา
- หนูว่าพวกเขาควรฆ่าเขาด้วย

904
00:52:28,520 --> 00:52:32,940
ฉันเงยหน้าขึ้นไป มีหน่วยสวาท
อยู่บนหลังคาศาลโนเบิลเคาน์ตี

905
00:52:32,941 --> 00:52:36,319
ฉันได้แต่คิดว่า "พวกเขาต้องพาหมอนี่ออกไป"

906
00:52:37,112 --> 00:52:41,323
ผมเป็นห่วงจริงๆ ว่าจะมีคนร้าย
พยายามเอาตัวเขาไปหรือฆ่าเขา

907
00:52:41,324 --> 00:52:43,784
คือว่าถ้าเขาเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร

908
00:52:43,785 --> 00:52:46,620
ถ้าผมเป็นคนคุมองค์กรนั้น
สิ่งแรกที่ผมจะกําจัดก็คือเขา

909
00:52:46,621 --> 00:52:48,582
ผมไม่อยากให้เขาเอาอะไรๆ ไปปูด

910
00:52:50,292 --> 00:52:54,296
เราทําได้แค่รอแล้วรออีก
ความคาดหวังเริ่มสูงมากๆ

911
00:52:56,464 --> 00:52:58,675
ครั้งแรกที่ผมเห็นแมคเวจ์
เขาดูเหมือนภาพสเก็ตช์นั่น

912
00:52:59,759 --> 00:53:01,635
แล้วเขาก็พูดว่า "รู้มั้ยว่าเรามาที่นี่ทําไม"

913
00:53:01,636 --> 00:53:05,389
และผมก็บอกว่า
"รู้สิ เรื่องที่โอคลาโฮมานั่นละมั้ง"

914
00:53:05,390 --> 00:53:08,100
ผมแบบว่า "อะไรก็ตามหลังจากนั้น
ผมต้องการทนาย"

915
00:53:08,101 --> 00:53:10,311
เป็นหน้าที่ของผมที่จะปกป้องแมคเวจ์

916
00:53:10,312 --> 00:53:13,480
ผมไม่อยากปกป้องเขา แต่มันเป็นงานของผม

917
00:53:13,481 --> 00:53:16,901
ผมบอกว่า "ผมขอเสื้อกั๊กได้มั้ย
ขอเสื้อกั๊กกันกระสุนได้มั้ย"

918
00:53:16,902 --> 00:53:20,112
"ถ้าผมจะต้องโดนกระสุน
ผมยอมโดนก็ได้ แต่ผมจะถามอีกครั้ง

919
00:53:20,113 --> 00:53:23,115
ผมจะได้เสื้อกั๊กมั้ย" และพวกเขาก็แบบว่า "ไม่"

920
00:53:23,116 --> 00:53:25,202
ผมแบบว่า "แล้วรองเท้าล่ะ"

921
00:53:25,785 --> 00:53:27,954
พวกเขาบอกว่า "คุณจะไม่ได้รองเท้า"

922
00:53:30,874 --> 00:53:31,708
ขอบคุณครับ

923
00:53:56,274 --> 00:54:00,027
มันยากที่จะแยกแยะแต่ละประโยค
เพราะทุกคนตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน

924
00:54:00,028 --> 00:54:01,278
แต่ผมจําได้ประโยคหนึ่ง

925
00:54:01,279 --> 00:54:04,991
ผมได้ยินว่า "มองมาทางนี้สิวะ ไอ้เวร
ไอ้ฆาตกรฆ่าเด็ก มองหน้ากูนี่"

926
00:54:05,492 --> 00:54:09,204
ความคิดที่เกิดทันทีของผมก็คือ
"ฉันจะไม่ทําให้แกพอใจด้วยการมองไปทางนั้น"

927
00:54:10,956 --> 00:54:13,374
นายแมคเวจ์เพิ่งถูกพาตัวขึ้นรถขับจากไปค่ะ

928
00:54:13,375 --> 00:54:16,962
ที่นี่ จากสํานักงานศาลโนเบิลเคาน์ตี
ในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อเพอร์รี รัฐโอคลาโฮมา

929
00:54:17,462 --> 00:54:20,839
เขาถูกนําตัวมาที่นี่ในข้อหาจราจร
และข้อหาเรื่องอาวุธ

930
00:54:20,840 --> 00:54:24,426
แต่อัยการเขตและผู้พิพากษาที่นี่
ไม่รู้ตัวมาก่อนว่าชายคนนี้เป็นใคร

931
00:54:24,427 --> 00:54:28,013
{\an8}เพราะคดีอื่นๆ ที่ท่านผู้พิพากษากับผมมี
เราเลยต้องรอจนถึงเช้านี้

932
00:54:28,014 --> 00:54:31,850
{\an8}เราพูดกันมาทั้งวันว่าในกรณีส่วนใหญ่
ชายคนนี้คงประกันตัวออกไปตั้งแต่เมื่อวาน

933
00:54:31,851 --> 00:54:33,353
{\an8}ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้นครับ

934
00:54:34,271 --> 00:54:35,438
{\an8}พระเจ้าทรงเฝ้าดูเราอยู่

935
00:54:37,774 --> 00:54:41,151
{\an8}ในขณะเดียวกัน
เอฟบีไอก็เริ่มเก็บรวบรวมหลักฐานแล้ว

936
00:54:41,152 --> 00:54:44,363
{\an8}มันอยู่ที่บ้านของเจมส์ นิโคลส์
และเทอร์รี่ น้องชายของเขา

937
00:54:44,364 --> 00:54:46,907
{\an8}พี่น้องนิโคลส์ต่อต้านรัฐบาลอย่างมาก

938
00:54:46,908 --> 00:54:49,660
{\an8}พวกเขาไม่เชื่อในระบบรัฐบาลของเรา
ธนาคารของเรา

939
00:54:49,661 --> 00:54:52,330
{\an8}พวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังรัฐบาล

940
00:54:52,914 --> 00:54:55,165
เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
เกี่ยวกับเทอร์รี่ นิโคลส์

941
00:54:55,166 --> 00:54:59,211
ผู้เป็นหนึ่งในผู้ร่วมงานที่ใกล้ชิดที่สุด
ของทิโมธี แมคเวจ์

942
00:54:59,212 --> 00:55:01,297
เอฟบีไอรู้เรื่องเร็วมาก

943
00:55:01,298 --> 00:55:04,550
ว่าชายที่ชื่อทิม แมคเวจ์คนนี้
เคยอาศัยอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง

944
00:55:04,551 --> 00:55:07,137
และเคยเป็นเพื่อนทหารของเทอร์รี่ นิโคลส์

945
00:55:08,805 --> 00:55:10,347
{\an8}และเราก็พบรูปถ่ายของกองร้อย

946
00:55:10,348 --> 00:55:14,269
{\an8}ที่มีทั้งเทอร์รี่ นิโคลส์และทิม แมคเวจ์อยู่ในรูป

947
00:55:14,894 --> 00:55:17,646
เมื่อมาถึงตอนนั้น ผมก็ทุ่มความสนใจทั้งหมดที่มี

948
00:55:17,647 --> 00:55:20,483
ไปยังการพยายามหาคําตอบ
ว่าเทอร์รี่ นิโคลส์อาจอยู่ที่ไหนได้

949
00:55:21,192 --> 00:55:26,156
เราได้รู้เรื่องอดีตภรรยา
ของเทอร์รี่ นิโคลส์ ชื่อลาน่า พาดีญา

950
00:55:27,073 --> 00:55:28,991
ลาน่า พาดีญาบอกเราว่าเทอร์รี่อาศัยอยู่

951
00:55:28,992 --> 00:55:30,744
ในเฮริงตัน แคนซัสในตอนนี้

952
00:55:31,494 --> 00:55:33,787
เฮริงตันอยู่ในระยะที่ขับรถไปแค่ไม่นาน

953
00:55:33,788 --> 00:55:36,832
จากจุดที่มีการเช่ารถบรรทุกไรเดอร์มา
ในจังก์ชันซิตี แคนซัส

954
00:55:36,833 --> 00:55:39,044
เราจึงสนใจเทอร์รี่ นิโคลส์มากจริงๆ ในตอนนี้

955
00:55:40,086 --> 00:55:42,212
เราเลยวางกําลังที่บ้านเทอร์รี่ นิโคลส์

956
00:55:42,213 --> 00:55:44,007
โดยมีคําสั่งว่า

957
00:55:44,591 --> 00:55:48,303
"พยายามอย่าให้ใครสังเกตเห็น
แต่อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้"

958
00:55:50,013 --> 00:55:51,638
เจ้าหน้าที่รออยู่ที่นั่นพักหนึ่ง

959
00:55:51,639 --> 00:55:55,684
จนพวกเขาเห็นเทอร์รี่ นิโคลส์
กับภรรยาและลูกออกมา

960
00:55:55,685 --> 00:55:58,146
และขึ้นรถ เริ่มขับออกไป

961
00:55:58,646 --> 00:55:59,898
ขณะที่เจ้าหน้าที่ตามไป

962
00:56:00,398 --> 00:56:04,234
เทอร์รี่ นิโคลส์ก็เลี้ยวรถกลับ
ผ่านถนนที่เขาอาศัยอยู่

963
00:56:04,235 --> 00:56:07,864
และมุ่งหน้าลงใต้ไปทาง
หน่วยงานความปลอดภัยสาธารณะของเฮริงตัน

964
00:56:09,199 --> 00:56:11,283
ดูเหมือนเขาอาจสังเกตเห็นคนที่ตามสอดแนม

965
00:56:11,284 --> 00:56:13,619
แล้วเขาก็เข้าไปในสํานักงานตํารวจท้องที่

966
00:56:13,620 --> 00:56:15,079
และมอบตัว

967
00:56:15,080 --> 00:56:19,625
{\an8}เขาถูกระบุตัวในเบื้องต้น
ว่าเป็นเทอร์รี่ นิโคลส์จากมิชิแกน

968
00:56:19,626 --> 00:56:23,004
{\an8}เราได้รับคําบอกเล่าว่า
เขามอบตัวกับตํารวจท้องที่ในเฮริงตัน แคนซัส

969
00:56:39,604 --> 00:56:41,897
แมคเวจ์อยู่ในรถกับผมที่เบาะหลัง

970
00:56:41,898 --> 00:56:43,857
เขาเริ่มลุกขึ้น และผมก็ดึงให้เขานั่งลง

971
00:56:43,858 --> 00:56:47,487
และผมก็บอกว่า "คุณต้องทําตัวดีๆ
ในการเดินทางนี่ ไม่งั้นคุณเจ็บตัวแน่"

972
00:56:48,238 --> 00:56:51,074
"เป็นสุภาพบุรุษไว้ และเราจะเป็นสุภาพบุรุษ"
เขาก็ว่า "ครับผม"

973
00:56:52,492 --> 00:56:55,994
ผมเลยจับเขาใส่กุญแจมือ
ติดไว้กับพื้นกลางเฮลิคอปเตอร์

974
00:56:55,995 --> 00:56:59,081
เพราะผมไม่อยากให้เขา
หนีไปจากผมและทําตัวเองตาย

975
00:56:59,082 --> 00:57:02,043
เราอยากได้ตัวเขาแบบเป็นๆ
เราไม่อยากให้เขาตาย

976
00:57:02,919 --> 00:57:05,088
แต่เราไม่รู้แน่ชัดว่าเรามีอะไรที่นี่

977
00:57:05,588 --> 00:57:07,798
นี่คือคนคนเดียว นี่คือคนคนหนึ่ง

978
00:57:07,799 --> 00:57:11,468
เขาเป็นส่วนหนึ่งของแผนสมคบคิดที่ใหญ่กว่านี้มั้ย
และมีคนพยายามฆ่าเขาอยู่หรือเปล่า

979
00:57:11,469 --> 00:57:15,557
เราไม่รู้ ผมเลยติดต่อกับนักบินทางอินเตอร์คอม

980
00:57:16,933 --> 00:57:20,394
ผมบอกว่า "บินให้ต่ํามากๆ
ผมไม่อยากโดนจรวดลอว์สสอย"

981
00:57:20,395 --> 00:57:21,354
แล้วเขาก็...

982
00:57:22,188 --> 00:57:26,734
เราเหินข้ามรั้วเลยจริงๆ
เราบินต่ําขนาดนั้นแหละครับ

983
00:57:27,235 --> 00:57:29,194
และแมคเวจ์ก็ไม่กะพริบตาเลย

984
00:57:29,195 --> 00:57:30,321
เขานั่งแบบว่า...

985
00:57:31,281 --> 00:57:33,158
ไม่มองซ้าย ไม่มองขวา

986
00:57:33,658 --> 00:57:35,577
เยือกเย็นสุดๆ

987
00:57:39,914 --> 00:57:43,376
(ฐานทัพอากาศทิงเกอร์
โอคลาโฮมาซิตี)

988
00:57:44,377 --> 00:57:47,213
บ็อบ ริคส์จัดการให้เรา
พาเขาไปที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์

989
00:57:47,797 --> 00:57:50,508
แล้วเขาก็ส่งหน่วยสวาทของเอฟบีไอ
มารักษาความปลอดภัยด้วย

990
00:58:00,143 --> 00:58:03,813
คืนนี้มีการจับกุมชาวอเมริกันคนหนึ่ง
ชาวอเมริกันอีกคนกําลังถูกสอบปากคํา

991
00:58:06,149 --> 00:58:08,192
ในสํานักงานตํารวจที่เฮริงตันนั่น

992
00:58:08,193 --> 00:58:11,237
{\an8}พวกเขาสอบปากคําเทอร์รี่ นิโคลส์นานสิบชั่วโมง

993
00:58:12,864 --> 00:58:14,365
เรานั่งลงและเริ่มพูดคุยกับเขา

994
00:58:14,991 --> 00:58:17,577
เขาดูไม่ว้าวุ่นใจเลย เขาดูไม่วิตกกังวล

995
00:58:19,996 --> 00:58:22,165
เขาเยือกเย็นและสงบนิ่ง

996
00:58:23,374 --> 00:58:26,627
เราย้อนไปพูดเรื่อยๆ
เรื่องที่พวกเขาไปงานแสดงปืน

997
00:58:26,628 --> 00:58:28,962
และที่พวกเขาคุยกันเรื่องการทําระเบิด

998
00:58:28,963 --> 00:58:31,215
มันเป็นการสอบปากคํา
ที่ยาวนานที่สุดที่ผมเคยทํามา

999
00:58:31,216 --> 00:58:33,927
เราจู่โจมเขาด้วยเรื่องหนักๆ ได้

1000
00:58:35,011 --> 00:58:39,015
ผมพูดว่า "คุณคิดว่ามีโอกาสมั้ย
ที่แมคเวจ์จะเป็นคนทําเรื่องนี้"

1001
00:58:40,350 --> 00:58:42,227
และคําตอบของเขาก็คือ

1002
00:58:42,727 --> 00:58:44,979
"ผมว่าเขาทํามันได้โดยที่ผมไม่รู้เรื่องนั้น"

1003
00:58:45,563 --> 00:58:47,356
แต่แล้วเทอร์รี่ก็ประกาศว่า

1004
00:58:47,357 --> 00:58:51,110
"ผมรู้มากพอๆ กับทิม แมคเวจ์
ว่าจะทําระเบิดได้ยังไง"

1005
00:58:52,403 --> 00:58:55,989
เราไม่เคยทําให้เขาพูดได้ว่า
"ผมทํามัน" หรือ "เราทํามัน"

1006
00:58:55,990 --> 00:58:59,160
แต่พอผมได้ยินสองเรื่องนั้น สําหรับผมแล้ว

1007
00:58:59,911 --> 00:59:01,246
นั่นก็คือสิ่งที่ผมต้องการ

1008
00:59:04,040 --> 00:59:05,457
ตอนนี้ไม่มีข้อสงสัยเลย

1009
00:59:05,458 --> 00:59:09,879
ว่าถ้าเราเอาคนคนนี้ไปอยู่ต่อหน้าคณะลูกขุน
พวกเขาจะตัดสินว่าเขามีความผิด

1010
00:59:17,136 --> 00:59:19,179
(22 เมษายน 1995
3 วันหลังเหตุระเบิด)

1011
00:59:19,180 --> 00:59:22,140
ก่อนอื่นเราจะมาดูหัวข้อข่าวเช้าวันเสาร์นี้กันครับ

1012
00:59:22,141 --> 00:59:25,852
เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางกําลังคืบหน้า
ในการสืบสวนเหตุวางระเบิดโอคลาโฮมาซิตี

1013
00:59:25,853 --> 00:59:27,688
บางคนคงกล่าวว่าด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

1014
00:59:27,689 --> 00:59:30,399
{\an8}ชายคนหนึ่งถูกตั้งข้อหาแล้ว
คนอื่นๆ กําลังถูกสอบปากคํา

1015
00:59:30,400 --> 00:59:32,652
{\an8}มีสัญญาณว่าจะมีการจับกุมตามมาอีก

1016
00:59:34,362 --> 00:59:39,576
ระหว่างที่เทอร์รี่เข้ามอบตัว
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอก็กําลังค้นบ้านเขา

1017
00:59:40,076 --> 00:59:42,619
คําถามกลายเป็นว่าเขาเป็นคนเดียวหรือเปล่า

1018
00:59:42,620 --> 00:59:46,791
เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหรือเปล่า
และเรื่องนี้จะเกิดขึ้นอีกมั้ย

1019
00:59:50,253 --> 00:59:52,379
พวกเขาไม่รู้ว่าอาจมีลวดขึงดัก

1020
00:59:52,380 --> 00:59:54,591
หรืออะไรบางอย่างที่อาจทําให้เกิดการระเบิดมั้ย

1021
01:00:01,973 --> 01:00:04,558
ทีมที่ถือหมายค้นจึงใช้ความระมัดระวังอย่างมาก

1022
01:00:04,559 --> 01:00:06,978
ก่อนพวกเขาจะเริ่มการตรวจค้นนั้น

1023
01:00:14,277 --> 01:00:17,196
เราพบหลักฐานมากมายในบ้านหลังนั้น

1024
01:00:17,780 --> 01:00:20,490
เราเจอสายชนวนห้าม้วน เชื้อปะทุ

1025
01:00:20,491 --> 01:00:22,409
{\an8}เราเจอบัตรโทรศัพท์

1026
01:00:22,410 --> 01:00:25,455
และใบเสร็จค่าแอมโมเนียมไนเตรต
จํานวน 2,000 ปอนด์

1027
01:00:26,247 --> 01:00:30,125
หลังการวางระเบิด
นิโคลส์พยายามกําจัดของพวกนี้

1028
01:00:30,126 --> 01:00:34,129
และเขาก็โรยปุ๋ยแอมโมเนียมไนเตรต
ในสนามบ้านเขาเยอะมาก

1029
01:00:34,130 --> 01:00:36,256
จนเพื่อนบ้านบอกว่ามันดูเหมือนหิมะตก

1030
01:00:36,257 --> 01:00:40,093
ตอนนี้เรากําลังเริ่มสร้างรูปคดีที่แน่นหนา
เพื่อเอาผิดเทอร์รี่ นิโคลส์

1031
01:00:40,094 --> 01:00:41,262
รวมถึงทิม แมคเวจ์ด้วย

1032
01:00:41,763 --> 01:00:44,849
แต่เรารู้ว่าในคดีแบบนี้ เราต้องการคนวงใน

1033
01:00:50,146 --> 01:00:53,357
ผมโทรหาสาขาที่บัฟฟาโล
นั่นคือบ้านเกิดของแมคเวจ์

1034
01:00:53,358 --> 01:00:55,360
และผมก็ให้พวกเขาตามตัวพ่อเขามา

1035
01:00:56,778 --> 01:00:59,738
{\an8}และผมก็รู้สึกเห็นใจเขามาก

1036
01:00:59,739 --> 01:01:01,407
{\an8}คือว่าถ้านี่เป็นลูกชายผม

1037
01:01:01,908 --> 01:01:04,410
ผมคงทนเรื่องนั้นไม่ได้ มันคงเลวร้ายมาก

1038
01:01:06,204 --> 01:01:10,041
ผมเลยถามเขา ผมพูดว่า
"ลูกคุณจะทําเรื่องนี้กับใคร"

1039
01:01:11,292 --> 01:01:13,920
เขาบอกว่า "เทอร์รี่ นิโคลส์
กับไมเคิล ฟอร์ทิเยร์"

1040
01:01:15,171 --> 01:01:16,005
บิงโก

1041
01:01:17,382 --> 01:01:19,299
ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์, เทอร์รี่ นิโคลส์

1042
01:01:19,300 --> 01:01:22,594
และทิม แมคเวจ์เป็นทหารในช่วงเวลาเดียวกัน

1043
01:01:22,595 --> 01:01:25,180
และพวกเขาก็คล้ายคลึงกันสุดๆ

1044
01:01:25,181 --> 01:01:29,602
พวกเขาสนิทกันมาก
มีความเชื่อร่วมกันเรื่องการต่อต้านรัฐบาล

1045
01:01:30,103 --> 01:01:32,479
และตอนนี้เขาก็อาศัยอยู่ในแอริโซนา

1046
01:01:32,480 --> 01:01:33,480
บ็อบ ริคส์ เขาพูดว่า

1047
01:01:33,481 --> 01:01:36,651
"เราต้องไปหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
และผมก็อยากให้คุณทําเรื่องนั้น"

1048
01:01:39,654 --> 01:01:44,199
{\an8}(คิงแมน
แอริโซนา)

1049
01:01:44,200 --> 01:01:47,912
{\an8}เราประสานงานกับนายอําเภอ
ให้นําตัวเขามาคุยกับผม

1050
01:01:49,455 --> 01:01:51,207
และเขาก็ดูไม่น่าไว้ใจ

1051
01:01:53,418 --> 01:01:56,420
เราบอกว่า "เราอยากคุยกับคุณ
เรื่องการวางระเบิดในโอคลาโฮมา"

1052
01:01:56,421 --> 01:01:57,671
แล้วเขาก็ฮึดฮัดไม่พอใจ

1053
01:01:57,672 --> 01:02:01,842
ผมไม่เชื่อว่าทิมระเบิดตึก
ไม่ว่าหลังไหนในโอคลาโฮมา

1054
01:02:01,843 --> 01:02:04,761
แมคเวจ์อาศัยอยู่ในคิงแมน
เป็นครั้งคราวในช่วงปีที่ผ่านมา

1055
01:02:04,762 --> 01:02:06,680
ฟอร์ทิเยร์ช่วยเขาหางานทํา

1056
01:02:06,681 --> 01:02:08,056
ผมไม่อยากคุย

1057
01:02:08,057 --> 01:02:11,268
ไมค์ ฟอร์ทิเยร์ ชาวเมืองคิงแมน
เพื่อนทหารของแมคเวจ์

1058
01:02:11,269 --> 01:02:14,146
ซึ่งแหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่า
อาจเป็นพยานสําคัญในคดีนี้

1059
01:02:14,147 --> 01:02:16,314
รถบ้านของเขาถูกเอฟบีไอเข้าค้น

1060
01:02:16,315 --> 01:02:18,692
ชีวิตเขาในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมาถูกพลิกผัน

1061
01:02:18,693 --> 01:02:20,695
โดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางและสื่อ

1062
01:02:21,195 --> 01:02:24,072
ในตอนนั้น ปัญหาคือเรามีข้อมูลไม่เพียงพอ

1063
01:02:24,073 --> 01:02:25,700
ที่จะตั้งข้อหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์

1064
01:02:27,702 --> 01:02:30,413
(บ้านนิโคลส์
เฮริงตัน แคนซัส)

1065
01:02:31,998 --> 01:02:35,417
ของสําคัญที่สุด
ที่เราเจอที่บ้านเทอร์รี่ นิโคลส์

1066
01:02:35,418 --> 01:02:38,880
ซึ่งโยงไมเคิล ฟอร์ทิเยร์เข้ากับ
การวางระเบิดอย่างแท้จริงก็คือบัตรโทรศัพท์

1067
01:02:39,464 --> 01:02:42,883
คุณต้องย้อนเวลากลับไปหน่อย
เพราะตอนนั้นเราทุกคนยังไม่มีมือถือ

1068
01:02:42,884 --> 01:02:45,886
แต่คุณซื้อบัตรโทรศัพท์แบบจ่ายเงินล่วงหน้าได้

1069
01:02:45,887 --> 01:02:48,639
และคุณก็ต้องเติมเงินเข้าไปเป็นครั้งคราว

1070
01:02:49,182 --> 01:02:50,432
พวกเขามีบัตรโทรศัพท์นั่น

1071
01:02:50,433 --> 01:02:52,809
เพราะพวกเขาคิดว่า
มันจะปกปิดตัวตนพวกเขาได้

1072
01:02:52,810 --> 01:02:55,271
เราใช้บัตรโทรศัพท์นั่นเป็นแผนที่นําทาง

1073
01:02:56,147 --> 01:02:59,357
บัตรโทรศัพท์ใบนี้คือหลักฐานชิ้นสําคัญ

1074
01:02:59,358 --> 01:03:03,779
ที่ช่วยให้เอฟบีไอทําแผนผังเครือข่ายทั้งหมดได้

1075
01:03:03,780 --> 01:03:07,325
แต่มันนําพวกเขาไปยังที่ต่างๆ
ที่พวกเขาคงไม่รู้เรื่องถ้าไม่มีมัน

1076
01:03:09,744 --> 01:03:13,163
และตอนนี้เราก็ย้อนไป
แกะรอยที่ที่พวกเขาเคยไปได้

1077
01:03:13,164 --> 01:03:15,373
ทุกเมื่อที่พวกเขาเดินทางไปทั่วประเทศ

1078
01:03:15,374 --> 01:03:17,877
ตอนที่พวกเขาซื้อส่วนประกอบต่างๆ
มาใช้วางระเบิด

1079
01:03:20,463 --> 01:03:22,506
อีกเรื่องที่บัตรโทรศัพท์ใบนี้บอกเรา

1080
01:03:22,507 --> 01:03:25,926
ก็คือแทนที่จะเป็น
ขบวนการสมรู้ร่วมคิดขนาดใหญ่เป็นวงกว้าง

1081
01:03:25,927 --> 01:03:27,762
แบบที่เราสงสัยในตอนแรก

1082
01:03:28,554 --> 01:03:31,432
มันกลับจํากัดอยู่แค่คนกลุ่มเล็กๆ

1083
01:03:32,391 --> 01:03:36,521
แต่เราต้องรวบรวมหลักฐาน
ที่เพียงพอต่อการดําเนินคดี

1084
01:03:37,021 --> 01:03:40,148
ถ้าคุณมีคนในเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น
มันจะช่วยได้มาก

1085
01:03:40,149 --> 01:03:43,945
โดยเฉพาะถ้าคุณมีหลักฐานยืนยัน
ทุกอย่างที่พวกเขาบอกคุณ

1086
01:03:44,570 --> 01:03:48,031
เราถกเถียงกันเรื่องนั้นเยอะมาก
แต่เราทุกคนได้ข้อสรุปว่า

1087
01:03:48,032 --> 01:03:50,034
บางทีคุณก็จําเป็นต้องทําสัญญากับปีศาจ

1088
01:03:51,244 --> 01:03:53,788
ผมจําได้ว่าเขาบอกว่า
"คุณไม่เข้าใจ เราทําสงครามกันอยู่"

1089
01:03:54,288 --> 01:03:56,832
ผมบอกว่า "ไม่ เราไม่ได้ทํา
ไม่งั้นผมคงฆ่าคุณไปแล้ว"

1090
01:03:56,833 --> 01:04:00,001
เขาบอกว่า "มันเป็นเรื่องของรัฐธรรมนูญ"
ผมบอกว่า "ใช่เลย

1091
01:04:00,002 --> 01:04:02,420
เราจะจับกุมคุณภายใต้รัฐธรรมนูญ

1092
01:04:02,421 --> 01:04:04,881
ผมจะทําให้คุณถูกตัดสินว่ามีความผิด
ภายใต้รัฐธรรมนูญ

1093
01:04:04,882 --> 01:04:05,799
และสักวัน

1094
01:04:05,800 --> 01:04:09,219
เราจะมัดคุณไว้กับเตียงเข็น
เราจะเอาเข็มแทงแขนคุณ

1095
01:04:09,220 --> 01:04:12,306
และเราจะประหารชีวิตคุณภายใต้รัฐธรรมนูญ"

1096
01:04:13,140 --> 01:04:16,727
และขณะที่เราทุกคนทําใจไม่ได้
กับการทําข้อตกลงกับไมเคิล ฟอร์ทิเยร์

1097
01:04:17,436 --> 01:04:18,937
เราก็รู้ว่ามันจําเป็นต้องทํา

1098
01:04:18,938 --> 01:04:20,939
เขาให้ข้อมูลเราเยอะมาก

1099
01:04:20,940 --> 01:04:23,401
นั่นอาจเป็นจุดเปลี่ยนที่สําคัญที่สุดในคดีนี้

1100
01:04:23,901 --> 01:04:26,904
เขาพูดถึงการพบปะกัน
กับแมคเวจ์ในห้องครัวของเขา

1101
01:04:27,989 --> 01:04:31,116
เรื่องที่แมคเวจ์พูดว่า
เขาจะประกอบระเบิดนั่นยังไง

1102
01:04:31,117 --> 01:04:32,784
และเขาก็ใช้กระป๋องสองใบ

1103
01:04:32,785 --> 01:04:36,664
แสดงให้เห็นว่าแมคเวจ์พยายามลองสร้าง
ประจุการระเบิดแบบกําหนดรูปทรงยังไง

1104
01:04:37,164 --> 01:04:41,293
หลังจากเทอร์รี่ นิโคลส์กับทิม แมคเวจ์
ได้ส่วนประกอบระเบิดมาแล้ว

1105
01:04:41,294 --> 01:04:44,547
พวกเขาก็ให้ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์
ดูส่วนประกอบระเบิดพวกนั้น

1106
01:04:46,632 --> 01:04:50,260
ทิม แมคเวจ์เกลี้ยกล่อมเขา
ให้เดินทางไปโอคลาโฮมาซิตี

1107
01:04:50,261 --> 01:04:53,388
และหมอนั่นก็ให้เขาดูว่าจะวางระเบิดตรงไหน

1108
01:04:53,389 --> 01:04:57,268
หลังจากเกิดเรื่องนั้นขึ้น ผมคิดว่า
ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์ตระหนักได้ว่านี่เป็นเรื่องจริง

1109
01:04:57,852 --> 01:05:01,021
เขารู้เต็มอกว่าทิม แมคเวจ์กําลังจะทําอะไร

1110
01:05:01,022 --> 01:05:04,775
เขาอาจหยุดเรื่องทั้งหมดนี้ได้
ด้วยโทรศัพท์นิรนามสายเดียว

1111
01:05:05,443 --> 01:05:07,736
เมื่อถูกตั้งข้อหาว่า
รู้เห็นล่วงหน้าเรื่องการวางระเบิด

1112
01:05:07,737 --> 01:05:10,655
เขาจะให้การเอาผิดแมคเวจ์และนิโคลส์

1113
01:05:10,656 --> 01:05:12,658
โดยหวังว่าจะได้รับโทษที่เบาลง

1114
01:05:15,620 --> 01:05:19,123
(อาคารรัฐบาลกลาง
อัลเฟรด พี. เมอร์ราห์)

1115
01:05:23,419 --> 01:05:27,130
มันเป็นเรื่องหนักหนาสาหัสสําหรับเราทุกคน
และเราก็ตระหนักว่ามีความเป็นไปได้

1116
01:05:27,131 --> 01:05:29,341
{\an8}ที่ทารกสามคนจะยังอยู่ในตึกนั้น

1117
01:05:29,342 --> 01:05:33,596
{\an8}ตอนนี้เรากําลังมุ่งเป้าไปยังพื้นที่
ที่เป็นไปได้ว่าจะพบทารกเหล่านั้น

1118
01:05:42,229 --> 01:05:43,772
ฉันจําได้ถึงวันที่พวกเขาประกาศ

1119
01:05:43,773 --> 01:05:47,777
ว่าพวกเขาเข้าไปถึงพื้นที่ที่มีศพทารกเหล่านั้นอยู่

1120
01:05:48,569 --> 01:05:53,157
เราดีใจกันมากที่พวกเขาจะหาเขาเจอได้แล้ว

1121
01:05:53,866 --> 01:05:56,034
ไม่ใช่ว่าเขายังมีชีวิต แต่คนพวกนั้นหาเขาเจอ

1122
01:05:56,035 --> 01:05:58,536
มันกลายเป็นแบบนั้นแหละค่ะ

1123
01:05:58,537 --> 01:06:01,666
แบบว่าแค่ "ขอให้เขายังอยู่ที่นั่นแบบครบถ้วนที"

1124
01:06:09,215 --> 01:06:11,801
หลังจากนั้น ตอนกลางคืน

1125
01:06:12,468 --> 01:06:16,180
ฉันจะขับรถไปที่เรือนจําที่หมอนั่นอยู่

1126
01:06:17,056 --> 01:06:18,933
ก็แค่นั่งอยู่ข้างนอกนั่น

1127
01:06:27,858 --> 01:06:29,694
แค่นั่งอยู่ข้างนอกนั่นในความมืด

1128
01:06:30,903 --> 01:06:34,240
นึกสงสัยว่าฉันจะเข้าไปได้ยังไง
จะได้ทําร้ายเขาได้

1129
01:06:40,413 --> 01:06:43,665
การจับกุมทิม แมคเวจ์เป็นผล
ของการผสมผสานที่ไม่ธรรมดา

1130
01:06:43,666 --> 01:06:46,793
ของความสามารถ โชค และจังหวะเวลา
ในส่วนของรัฐบาลนี้

1131
01:06:46,794 --> 01:06:49,129
ที่ว่ากันว่าเขาเกลียดชังในความไม่เอาไหนค่ะ

1132
01:06:49,130 --> 01:06:50,755
มีคําถามอยู่มากมาย

1133
01:06:50,756 --> 01:06:53,675
หนึ่งในเรื่องที่ชวนฉงนที่สุด
ก็คือถ้าเขาผิดจริงตามข้อกล่าวหา

1134
01:06:53,676 --> 01:06:55,636
อะไรทําให้เขาทําแบบนี้

1135
01:06:56,137 --> 01:06:59,889
ทุกคนอยากหาคําตอบว่าเขาเป็นใคร

1136
01:06:59,890 --> 01:07:01,725
{\an8}และทําไมเขาทําสิ่งที่เขาทํา

1137
01:07:01,726 --> 01:07:06,688
{\an8}และก็มีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งจากบัฟฟาโล
ชื่อลู มิเชลที่ได้สกู๊ปข่าวนั้น

1138
01:07:06,689 --> 01:07:10,442
{\an8}ที่ทุกคนในโลกตามล่า
ขณะที่พวกเขาทําข่าวการวางระเบิดนั่น

1139
01:07:10,443 --> 01:07:14,112
(เรือนจําซูเปอร์แม็กซ์
ฟลอเรนซ์ โคโลราโด)

1140
01:07:14,113 --> 01:07:15,865
ระหว่างที่เขาอยู่ในเรือนจํา

1141
01:07:16,615 --> 01:07:22,079
{\an8}แดน เฮอร์เบคกับผมอัดเสียง
การสนทนากับเขาไว้ราวๆ 60 ชั่วโมง

1142
01:07:22,830 --> 01:07:24,373
และส่วนใหญ่แล้ว

1143
01:07:24,874 --> 01:07:29,420
เบื้องลึกของบทสนทนาเหล่านี้
ก็ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน

1144
01:07:30,421 --> 01:07:34,424
ว่ากันว่าเขาเป็นทหารผ่านศึก
จากสงครามอ่าวครั้งแรก

1145
01:07:34,425 --> 01:07:38,429
ว่าเขาชอบปืน
แต่เขาเป็นปริศนาสําหรับทุกคนจริงๆ

1146
01:07:39,638 --> 01:07:41,724
เราจึงเริ่มจากวัยเด็กของเขา

1147
01:07:42,892 --> 01:07:46,312
และผมก็จําได้ว่าเพราะผมตัวเตี้ยมาก
เลยไม่เคยมีใครเลือกผมเข้าร่วมทีม

1148
01:07:46,812 --> 01:07:50,441
ประเด็นการรังแกกันฝังอยู่ลึกในดีเอ็นเอเขา

1149
01:07:51,275 --> 01:07:55,738
เพราะเขาเคยเป็น
เด็กน้อยผอมแห้งคนนี้ที่ถูกกลั่นแกล้งรังแก

1150
01:07:56,238 --> 01:07:59,616
พวกนั้นเริ่มเรียกผมว่า "เจ้าก๋วยเตี๋ยวแมคเวจ์"
เพราะผมผอมบางเหมือนเส้นก๋วยเตี๋ยว

1151
01:07:59,617 --> 01:08:04,330
"ก๋วยเตี๋ยว" "ก๋วยเตี๋ยวไก่"
"แมคนักเก็ตไก่" "แมคเวจ์ แมคนักเก็ต"

1152
01:08:05,164 --> 01:08:09,001
ผมพูดไม่ได้จริงๆ หรอกว่าผมมีเพื่อนที่ดีมากนัก

1153
01:08:09,585 --> 01:08:13,756
เราไม่พบว่าเขาเคยมี
ความสัมพันธ์ที่มีความหมายกับผู้หญิงคนไหน

1154
01:08:14,256 --> 01:08:17,593
เขาเกือบจะตรงกับคําบรรยาย
ของพวกกราดยิงโรงเรียน

1155
01:08:18,177 --> 01:08:20,428
เขามีคอลเลคชั่นหนังสือการ์ตูน

1156
01:08:20,429 --> 01:08:22,889
และสุดท้ายเขาก็ขายคอลเลคชั่นการ์ตูนนั่น

1157
01:08:22,890 --> 01:08:28,229
เพื่อจะได้มีเงินมาซื้อปืน
เพราะปืนทําให้เขารู้สึกมั่นคงปลอดภัย

1158
01:08:28,854 --> 01:08:32,607
ตั้งแต่ตอนอายุน้อยมาก เขาก็หลงใหลปืน

1159
01:08:32,608 --> 01:08:36,861
มีรูปถ่ายแมคเวจ์ห้อยตัวลงมาจากต้นไม้

1160
01:08:36,862 --> 01:08:39,281
พร้อมซองปืนสะพายไหล่ที่มีปืนพกอยู่ในนั้น

1161
01:08:39,782 --> 01:08:45,411
นั่นเข้ากับภาพชายชาติทหารสุดแมน
แบบที่เขาพยายามจะเป็น

1162
01:08:45,412 --> 01:08:46,329
(อิรัก ปี 1991)

1163
01:08:46,330 --> 01:08:48,414
ในฐานะผู้บัญชาการทหาร

1164
01:08:48,415 --> 01:08:52,168
ผมรายงานคุณได้ว่า
ความรุนแรงถูกปราบปรามแล้ว

1165
01:08:52,169 --> 01:08:53,838
สงครามยุติลงแล้ว

1166
01:08:55,464 --> 01:08:57,715
เขากลับมาจากสงครามอ่าวครั้งแรก

1167
01:08:57,716 --> 01:08:59,300
เขาได้เหรียญบรอนซ์สตาร์

1168
01:08:59,301 --> 01:09:01,720
เขาฆ่าชาวอิรักไปสองสามคน

1169
01:09:02,471 --> 01:09:05,599
แต่แม้แต่ในกองทัพ เขาก็เป็นคนนอก

1170
01:09:06,100 --> 01:09:08,977
เมื่อคุณเข้าเป็นทหาร
อิสรภาพของคุณจะถูกพรากไป

1171
01:09:08,978 --> 01:09:11,271
เฉพาะเมื่อมันถูกพรากไป
คุณจึงรู้ตัวว่าคุณเคยมีอะไร

1172
01:09:11,272 --> 01:09:16,110
ผมไม่มีทางเลือกสักนิด
กับสิ่งที่รัฐบาลผมใช้ให้ผมทํา

1173
01:09:16,610 --> 01:09:19,864
หลังจากสงครามอ่าวครั้งแรก
เขาก็เป็นคนที่ไร้ทิศทาง

1174
01:09:20,614 --> 01:09:22,073
เตร็ดเตร่ไปทั่วประเทศ

1175
01:09:22,074 --> 01:09:25,618
ย้ายจากเดคเกอร์ มิชิแกน ที่พี่น้องนิโคลส์อยู่

1176
01:09:25,619 --> 01:09:28,873
ไปยังคิงแมน แอริโซนา ไปหาไมเคิล ฟอร์ทิเยร์

1177
01:09:29,373 --> 01:09:31,041
ตอนผมออกจากกองทัพ

1178
01:09:31,542 --> 01:09:35,171
และผมเริ่มอยากค้นคว้า
เรื่องประเด็นปัญหาสิทธิขั้นพื้นฐาน

1179
01:09:35,671 --> 01:09:38,715
โดยเฉพาะสิทธิในอาวุธปืนและสิทธิในทรัพย์สิน
และอะไรทํานองนั้น

1180
01:09:38,716 --> 01:09:42,552
ขณะที่แมคเวจ์ตระเวนไปทั่วประเทศ
จากงานแสดงปืนแห่งหนึ่งไปอีกแห่งหนึ่ง

1181
01:09:42,553 --> 01:09:47,849
เขาก็ฟังนักจัดรายการวิทยุฝ่ายขวาพวกนี้อยู่ตลอด

1182
01:09:47,850 --> 01:09:52,771
คนพวกที่เผยแพร่ทฤษฎีสมคบคิด
และพ่นวาทกรรมต่อต้านรัฐบาล

1183
01:09:53,272 --> 01:09:56,733
"เราเกลียดรัฐบาล พวกนั้นจะยึดปืนเราไป"

1184
01:09:56,734 --> 01:09:58,903
และแมคเวจ์ก็อยู่ในกลุ่มตกขอบนั้น

1185
01:09:59,653 --> 01:10:01,447
ตาย เข้าหัวใจพอดี

1186
01:10:02,364 --> 01:10:04,365
พวกนั้นยึดสิทธิของเราไป

1187
01:10:04,366 --> 01:10:05,325
สิทธิอะไร

1188
01:10:05,326 --> 01:10:06,744
สิทธิในอาวุธปืนของเรา

1189
01:10:07,369 --> 01:10:11,664
และความโกรธของเขาที่มีต่อรัฐบาล
ก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ

1190
01:10:11,665 --> 01:10:15,251
เขาเลยหันไปหาหนังสือที่เขาเชิดชูบูชา
เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์

1191
01:10:15,252 --> 01:10:17,253
{\an8}(เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์)

1192
01:10:17,254 --> 01:10:18,838
เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์คือหนังสือ

1193
01:10:18,839 --> 01:10:21,174
ที่เขียนโดยชายชื่อวิลเลียม เพียร์ซ

1194
01:10:21,175 --> 01:10:23,344
ผู้เป็นนีโอนาซีมานาน

1195
01:10:25,054 --> 01:10:29,015
มันบอกเล่าเรื่องราว
ของนักปฏิวัติผู้ถือลัทธิเชิดชูคนขาว

1196
01:10:29,016 --> 01:10:33,603
ซึ่งเป็นผู้นําการลุกฮือขึ้นต่อต้านรัฐบาลกลาง

1197
01:10:33,604 --> 01:10:36,105
(เราทําศึกอยู่ อนาคตเผ่าพันธุ์เรา
ขึ้นกับผลลัพธ์ของศึกนี้)

1198
01:10:36,106 --> 01:10:40,443
และมันก็ถือเป็นเหมือนคัมภีร์ไบเบิล
ของพวกหัวรุนแรงฝ่ายขวา

1199
01:10:40,444 --> 01:10:45,156
หน้าปกมันมีรูปผู้หญิงยิงปืนพก
และผู้ชายยิงปืนเออาร์-15

1200
01:10:45,157 --> 01:10:47,867
มันเขียนว่า "เดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์

1201
01:10:47,868 --> 01:10:50,788
คุณจะทํายังไงเมื่อพวกเขามายึดปืนคุณไป"

1202
01:10:51,413 --> 01:10:55,125
{\an8}แนวความคิดที่สําคัญที่สุด
ที่สื่อออกไปในเรื่องเดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์

1203
01:10:55,626 --> 01:11:01,297
{\an8}อาจเป็นเรื่องที่ว่าทุกคนต้องเลิกเป็นผู้ชม
และเริ่มเป็นผู้มีส่วนร่วม

1204
01:11:01,298 --> 01:11:06,010
ในเดอะเทอร์เนอร์ไดอารีส์
คุณมีภาพของตัวละครเอก

1205
01:11:06,011 --> 01:11:09,472
ระเบิดกองบัญชาการเอฟบีไอ
ด้วยระเบิดรถบรรทุก

1206
01:11:09,473 --> 01:11:13,768
รถบรรทุกนั่นบรรทุกวัตถุระเบิดอยู่เต็ม
เป็นแอมโมเนียมไนเตรตแบบเดียวกัน

1207
01:11:13,769 --> 01:11:15,645
กับที่แมคเวจ์ใช้ในการวางระเบิดของเขา

1208
01:11:15,646 --> 01:11:19,691
{\an8}แล้วเรื่องที่เวโกก็เกิดขึ้นในปี 93

1209
01:11:19,692 --> 01:11:21,401
{\an8}เพิ่งมาถึงวันนี้ครับ

1210
01:11:21,402 --> 01:11:23,152
{\an8}(ทิม แมคเวจ์
เวโก เท็กซัส 1993)

1211
01:11:23,153 --> 01:11:25,530
มีคนบอกผมว่าคนจํานวนมากจะหวาดกลัว

1212
01:11:25,531 --> 01:11:27,240
ที่จะติดอะไรแบบนี้

1213
01:11:27,241 --> 01:11:28,492
{\an8}(กลัวรัฐบาลที่กลัวปืนคุณ)

1214
01:11:29,827 --> 01:11:33,663
มีคนมากถึง 86 คนที่เชื่อกันว่า
เสียชีวิตในกองเพลิงเมื่อวานนี้

1215
01:11:33,664 --> 01:11:35,581
รวมถึงเด็ก 17 คน

1216
01:11:35,582 --> 01:11:40,253
ยังคงมีคําถามอย่างจริงจังว่า
ทําไมเอฟบีไอจึงเลือกใช้กําลังขนาดนั้นบุกเข้าไป

1217
01:11:40,254 --> 01:11:41,713
และมันก็ยากที่จะจําได้

1218
01:11:41,714 --> 01:11:43,965
ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เริ่มต้นขึ้นจากหมายค้นฉบับหนึ่ง

1219
01:11:43,966 --> 01:11:46,676
และคลังอาวุธที่อ้างว่าผิดกฎหมาย

1220
01:11:46,677 --> 01:11:50,471
และสําหรับคนอย่างแมคเวจ์
นี่ก็เป็นหลักฐานชัดเจน

1221
01:11:50,472 --> 01:11:54,392
ว่ารัฐบาลกลางกําลังตามเล่นงานคนแบบเขา

1222
01:11:54,393 --> 01:11:58,521
และตอนนี้เขาก็มีจุดมุ่งหมายแล้ว

1223
01:11:58,522 --> 01:12:01,107
การตัดสินใจของผมที่จะปลิดชีวิตคน
ที่อาคารเมอร์ราห์นั้น...

1224
01:12:01,108 --> 01:12:03,193
ผมไม่ได้ทําเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

1225
01:12:03,694 --> 01:12:06,780
นี่คือสิ่งที่ผมมองว่าเป็นผลดีต่อส่วนรวม

1226
01:12:07,406 --> 01:12:10,909
พอก็คือพอ เวโกเริ่มสงครามนี้

1227
01:12:11,410 --> 01:12:12,911
หวังว่าโอคลาโฮมาจะจบมันลงได้

1228
01:12:13,412 --> 01:12:15,872
เขาคิดว่าตัวเองอาจเป็นวีรบุรุษ

1229
01:12:15,873 --> 01:12:19,042
ที่เตือนทุกคนในอเมริกาว่าถึงเวลาแล้ว

1230
01:12:19,043 --> 01:12:21,669
ที่จะต่อสู้กับรัฐบาล
ก่อนพวกเขาจะมายึดปืนของคุณไป

1231
01:12:21,670 --> 01:12:25,924
การวางระเบิดนั่น
เขาหวังว่ามันจะจุดประกายการปฏิวัติ

1232
01:12:26,467 --> 01:12:29,594
ผมไม่ละอายใจกับอะไรทั้งนั้นที่ผมรู้สึก
เพราะผมเป็นมนุษย์

1233
01:12:29,595 --> 01:12:32,764
และถ้าผมมีจุดอ่อน ผมจะบอกให้คุณรู้
หรือข้อผิดพลาดก็เถอะ

1234
01:12:32,765 --> 01:12:33,807
แต่ผมไม่มีอะไรแบบนั้น

1235
01:12:34,892 --> 01:12:35,934
ผมสํานึกผิดมั้ยน่ะเหรอ

1236
01:12:37,269 --> 01:12:38,103
ไม่

1237
01:12:39,688 --> 01:12:42,523
(10 สิงหาคม 1995)

1238
01:12:42,524 --> 01:12:46,486
คณะลูกขุนใหญ่มีมติสั่งฟ้อง
ที่ศาลซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน

1239
01:12:46,487 --> 01:12:48,488
กับที่เกิดเหตุก่อการร้ายอันเลวร้ายที่สุด

1240
01:12:48,489 --> 01:12:50,198
ที่เคยมีมาในสหรัฐอเมริกา

1241
01:12:50,199 --> 01:12:51,324
คําสั่งฟ้องระบุว่า

1242
01:12:51,325 --> 01:12:54,535
มีเพียงทิโมธี แมคเวจ์กับเทอร์รี่ นิโคลส์

1243
01:12:54,536 --> 01:12:56,496
ที่วางแผนและลงมือวางระเบิดนั้น

1244
01:12:56,497 --> 01:12:58,998
ผู้ที่ถูกสั่งฟ้องเหมือนกันวันนี้คือไมเคิล ฟอร์ทิเยร์

1245
01:12:58,999 --> 01:13:01,459
ซึ่งถูกตั้งข้อหาว่ารู้ล่วงหน้าเรื่องการวางระเบิด

1246
01:13:01,460 --> 01:13:04,462
เขาจะให้การเอาผิดแมคเวจ์กับนิโคลส์

1247
01:13:04,463 --> 01:13:06,714
โดยหวังว่าจะได้รับโทษที่เบาลง

1248
01:13:06,715 --> 01:13:09,592
จากเรื่องที่เขาบอกเรา
กว่าจะถึงตอนที่เราเข้าห้องพิจารณาคดี

1249
01:13:09,593 --> 01:13:11,469
คดีนี้ก็มีหลักฐานแน่นหนามากๆ ครับ

1250
01:13:11,470 --> 01:13:14,055
(ศาลรัฐบาลกลาง
เดนเวอร์ โคโลราโด)

1251
01:13:14,056 --> 01:13:16,891
วันนี้พยานปากเอกของรัฐบาล
ที่จะให้การเอาผิดทิโมธี แมคเวจ์

1252
01:13:16,892 --> 01:13:19,268
ขึ้นให้การในการพิจารณาคดี
ระเบิดโอคลาโฮมาซิตี

1253
01:13:19,269 --> 01:13:21,437
คาดหมายว่าไมเคิล ฟอร์ทิเยร์จะบอกคณะลูกขุน

1254
01:13:21,438 --> 01:13:23,856
ว่าแมคเวจ์เคยบอกเขาอย่างละเอียด

1255
01:13:23,857 --> 01:13:27,402
ว่าเขาจะทําระเบิด และระเบิด
อาคารรัฐบาลกลางในโอคลาโฮมาซิตียังไงบ้าง

1256
01:13:27,403 --> 01:13:30,279
ฉันทําใจลําบากจริงๆ กับการพิจารณาคดีนั่น

1257
01:13:30,280 --> 01:13:32,698
ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับการพิจารณาคดีนั่นเลย

1258
01:13:32,699 --> 01:13:34,575
{\an8}ฉันไม่อยากไปที่นั่น

1259
01:13:34,576 --> 01:13:37,286
{\an8}ฉันเกือบจะพยายามทําเป็นว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น

1260
01:13:37,287 --> 01:13:40,873
{\an8}ในการให้การเพียง 11 วัน
ทางอัยการได้นําเสนอ

1261
01:13:40,874 --> 01:13:42,750
{\an8}พยานกว่า 90 ปาก

1262
01:13:42,751 --> 01:13:45,963
{\an8}เผยให้เห็นแรงจูงใจของแมคเวจ์
และแกะรอยการเคลื่อนไหวของเขา

1263
01:13:46,463 --> 01:13:49,757
สุดท้ายแล้ว แมคเวจ์
อยากได้เครดิตในการวางระเบิดนั่น

1264
01:13:49,758 --> 01:13:51,217
ที่เขาเป็นคนลงมือ

1265
01:13:51,218 --> 01:13:53,845
คนพวกนี้ในโอคลาโฮมาที่สูญเสียคนที่ตัวเองรักไป

1266
01:13:53,846 --> 01:13:56,305
ผมขอโทษนะ แต่รู้อะไรมั้ย

1267
01:13:56,306 --> 01:13:58,517
คุณไม่ใช่แม่คนแรกที่เสียลูกไป

1268
01:13:59,184 --> 01:14:02,771
คุณไม่ใช่ปู่ย่าตายายคนแรก
ที่เสียหลานสาวหรือหลานชายไป

1269
01:14:03,272 --> 01:14:06,442
ผมจะบอกว่า "หุบปากซะ
รู้มั้ย คุณไม่ใช่คนพิเศษอะไรเลย"

1270
01:14:07,776 --> 01:14:08,777
ทําใจซะเถอะ

1271
01:14:16,743 --> 01:14:21,790
{\an8}พวกเราคณะลูกขุน พบตามที่ระบุต่อไปนี้
ว่าในคดีของทิโมธี แมคเวจ์ กระทงที่หนึ่ง

1272
01:14:22,708 --> 01:14:23,792
{\an8}คบคิดเพื่อกระทําความผิด

1273
01:14:24,418 --> 01:14:25,419
{\an8}มีความผิดจริง

1274
01:14:31,675 --> 01:14:33,218
{\an8}เมื่อมีการอ่านคําตัดสินแล้ว

1275
01:14:34,094 --> 01:14:36,596
{\an8}มันก็เหมือนมีคนปล่อยลมออกจากยางรถ

1276
01:14:36,597 --> 01:14:39,099
มันจบแล้ว

1277
01:14:39,600 --> 01:14:44,479
จากข้อพิจารณาดังกล่าวมานี้
คณะลูกขุนแนะนําด้วยมติเอกฉันท์

1278
01:14:44,480 --> 01:14:46,689
ให้กําหนดบทลงโทษดังต่อไปนี้

1279
01:14:46,690 --> 01:14:50,569
ทิโมธี แมคเวจ์ผู้เป็นจําเลย
จะถูกลงโทษประหารชีวิต

1280
01:14:57,910 --> 01:14:59,578
(ลูกขุนบอกแมคเวจ์: ไปลงนรกซะ!)

1281
01:15:01,121 --> 01:15:04,500
ฉันไม่อยากให้เขาตาย
ตอนที่พวกเขาตัดสินใจประหารเขา

1282
01:15:05,459 --> 01:15:06,876
ฉันอยากประท้วง

1283
01:15:06,877 --> 01:15:09,295
{\an8}ทิโมธี แมคเวจ์ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

1284
01:15:09,296 --> 01:15:12,841
{\an8}ไม่สะดุ้งสะเทือนตอนที่เขาได้ยิน
คณะลูกขุนลงมติให้ประหารชีวิต

1285
01:15:14,259 --> 01:15:16,511
นี่มันไม่ถูกต้อง มันไม่ยุติธรรม

1286
01:15:16,512 --> 01:15:20,599
เขาตัดช่องน้อยแต่พอตัวไป
เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องนี้ เขาไม่ต้อง

1287
01:15:49,169 --> 01:15:52,214
เวลาผมพูดถึงมาตรฐานโอคลาโฮมา
มันเป็นเรื่องจริงครับ

1288
01:15:56,843 --> 01:15:59,972
{\an8}เรื่องราวหลายร้อยเรื่องของผู้คนในวันนั้น

1289
01:16:00,681 --> 01:16:01,723
{\an8}ที่ตอบสนองต่อเหตุการณ์

1290
01:16:02,474 --> 01:16:05,810
ผมแค่อยากช่วยเหลือผู้คน
เหยื่อกับครอบครัวของพวกเขา

1291
01:16:05,811 --> 01:16:07,688
พวกเขายืนหยัดเพื่อกันและกัน

1292
01:16:10,691 --> 01:16:12,400
พวกเขาดูแลกันและกัน

1293
01:16:12,401 --> 01:16:14,903
ทําให้เขารู้ว่ายังมีสิ่งดีๆ อยู่บ้างในโลกนี้

1294
01:16:15,654 --> 01:16:17,196
พวกเขาช่วยกันและกันไว้

1295
01:16:17,197 --> 01:16:19,491
(ถึงโอคลาโฮมาซิตีและเหล่าอาสา...
ขอบคุณ)

1296
01:16:20,242 --> 01:16:22,076
พวกเขาสวดภาวนาให้กันและกัน

1297
01:16:22,077 --> 01:16:25,080
ค่ะ สวดภาวนาให้คนที่เสียคนที่รักไป

1298
01:16:26,164 --> 01:16:29,792
และคุณก็คิดถึงเรื่องที่ว่าการตอบสนอง
อันเป็นหนึ่งเดียวนั้นหมายถึงอะไร

1299
01:16:29,793 --> 01:16:34,798
ผู้คนต้องการใครสักคนไว้พึ่งพิง
คนที่จะจับมือพวกเขาไว้ กอดพวกเขา

1300
01:16:36,008 --> 01:16:38,719
เพื่อนบ้าน เพื่อนๆ ญาติๆ พ่อแม่

1301
01:16:39,636 --> 01:16:40,637
ลูกๆ ของพวกเขา

1302
01:16:45,267 --> 01:16:46,767
มันคือเราครับ

1303
01:16:46,768 --> 01:16:48,562
(ขอให้เด็กๆ ได้รับพระพร)

1304
01:16:53,525 --> 01:16:55,360
มาตรฐานโอคลาโฮมาเปล่งประกายเจิดจ้า

1305
01:16:55,861 --> 01:16:58,238
{\an8}มันแสดงให้เห็นว่าคนโอคลาโฮมาเป็นยังไง

1306
01:16:58,989 --> 01:17:00,449
{\an8}ว่าพวกเขาเป็นคนที่ห่วงใยคนอื่น

1307
01:17:27,184 --> 01:17:29,018
ในการฝึกรับมืออุบัติภัยหมู่ทุกครั้งที่ผมผ่านมา

1308
01:17:29,019 --> 01:17:32,564
ไม่เคยมีใครฝึกผม
เรื่องปัจจัยเกี่ยวกับมนุษย์สักครั้ง

1309
01:17:33,857 --> 01:17:36,151
นั่นคือเรื่องที่ผมไม่รู้มาก่อนจะเข้าไปทํางานนั้น

1310
01:17:37,527 --> 01:17:39,196
เรื่องที่ว่ามันจะส่งผลกับผมยังไง

1311
01:17:41,782 --> 01:17:44,910
เรื่องนั้นยังกวนใจผมอยู่
แล้วก็เด็กผู้หญิงคนที่ผมคัดกรองคนนั้น

1312
01:17:45,535 --> 01:17:46,787
คนที่ผมต้องปล่อยให้ตายไป

1313
01:17:48,246 --> 01:17:49,665
เรื่องนั้นกวนใจผมมากจริงๆ

1314
01:17:50,290 --> 01:17:53,417
(นพ.คาร์ล สเปงเกลอร์เกษียณ
หลังทํางานเวชศาสตร์ฉุกเฉินกว่า 20 ปี)

1315
01:17:53,418 --> 01:17:58,048
(เขาอาศัยอยู่ในทัลซาและขายอสังหาริมทรัพย์)

1316
01:18:00,008 --> 01:18:05,305
ลูกชายคนที่สองของฉัน คาร์ลอส มัวร์ จูเนียร์
เกิดในวันเกิดของโทนี่น้อย

1317
01:18:06,682 --> 01:18:09,893
และฉันก็เป็นแม่ที่ตามติดเขาไม่ปล่อย
อยู่นานมาก หลายปีค่ะ

1318
01:18:11,103 --> 01:18:14,106
เพราะงั้นมันก็โอเค ฉันโอเคกับเรื่องนั้น

1319
01:18:15,107 --> 01:18:17,358
(เรนี มัวร์ยังอยู่ในโอคลาโฮมาซิตี
เธอกินมื้อค่ํากับลูกทุกวันจันทร์)

1320
01:18:17,359 --> 01:18:19,527
เขาคือรักแท้ของฉันค่ะ

1321
01:18:19,528 --> 01:18:21,696
(พวกเขาเรียกมันว่า "คืนออกเดต")

1322
01:18:21,697 --> 01:18:23,990
เขาอายุ 22 แล้ว ไม่อยากเชื่อเลย

1323
01:18:25,242 --> 01:18:27,160
แต่ใช่ค่ะ ฉันรักเขา

1324
01:18:33,041 --> 01:18:37,295
ฉันโชคดีมากๆ ที่ได้มีโอกาสครั้งที่สอง

1325
01:18:40,382 --> 01:18:42,300
และฉันก็หวังว่ามันจะเป็นการให้เกียรติ

1326
01:18:44,094 --> 01:18:47,138
ชีวิตของผู้คนที่ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง

1327
01:18:47,139 --> 01:18:48,724
ที่ฉันอ้าแขนรับโอกาสของฉันน่ะค่ะ

1328
01:18:49,891 --> 01:18:53,436
(เอมี่ ดาวน์สเป็นซีอีโอของสหกรณ์เครดิตยูเนียน
ที่เธอทํางานให้เมื่อปี 1995)

1329
01:18:53,437 --> 01:18:56,188
(เธอเป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจ นักไตรกีฬา)

1330
01:18:56,189 --> 01:18:58,108
(และเป็นแม่คน)

1331
01:19:01,319 --> 01:19:05,448
(ไมเคิล ฟอร์ทิเยร์รับสารภาพในข้อหา
ไม่แจ้งเจ้าหน้าที่เรื่องแผนการของแมคเวจ์)

1332
01:19:05,449 --> 01:19:07,742
(เขาใช้เวลากว่าสิบปีในเรือนจํา)

1333
01:19:07,743 --> 01:19:11,246
(เขาและภรรยาใช้ชีวิตอยู่
ในโครงการคุ้มครองพยานของรัฐบาลกลาง)

1334
01:19:12,164 --> 01:19:16,751
(เทอร์รี่ นิโคลส์ถูกตัดสินว่ามีความผิด
ฐานฆาตกรรม 161 กระทงในรัฐโอคลาโฮมา)

1335
01:19:16,752 --> 01:19:21,505
(เขากําลังรับโทษจําคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บน
และโทษจําคุกตลอดชีวิตติดต่อกัน 161 กระทง)

1336
01:19:21,506 --> 01:19:25,093
(ที่เรือนจําซูเปอร์แม็กซ์ของรัฐบาลกลาง
ในฟลอเรนซ์ โคโลราโด)

1337
01:19:25,802 --> 01:19:29,764
(ทิโมธี แมคเวจ์ถูกประหาร
โดยการฉีดยาพิษเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2001)

1338
01:19:29,765 --> 01:19:33,309
(สมาชิกครอบครัว
และเพื่อนๆ ของเหยื่อระเบิดหลายร้อยคน)

1339
01:19:33,310 --> 01:19:36,688
(ได้ดูการประหารแมคเวจ์ผ่านโทรทัศน์วงจรปิด)

1340
01:19:38,565 --> 01:19:41,401
{\an8}(อันโตนิโอ คูเปอร์ จูเนียร์)

1341
01:20:23,652 --> 01:20:28,030
(คน 168 คน รวมถึงเด็ก 19 คนเสียชีวิต
ในวันที่ 19 เมษายน 1995 ในโอคลาโฮมาซิตี)

1342
01:20:28,031 --> 01:20:31,867
(ภาพยนตร์นี้อุทิศแด่พวกเขา
แด่ทุกคนที่พยายามช่วยพวกเขา)

1343
01:20:31,868 --> 01:20:35,455
(และแด่เพื่อนๆ ทุกคน
และครอบครัวที่คิดถึงพวกเขา)

1344
01:22:14,387 --> 01:22:19,392
คําบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร