Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Witam was, kochani, w ten upalny sobotni poranek.
Olmo!
Ana.
Czego?
- Tata cię prosi! - Ty mu pomóż.
- Wołał ciebie. - To twoja kolej.
- Ja mu dałem obiad. - A ja kolację.
- Wołał ciebie. - Twoja kolej!
Boże!
Cześć.
Muszę siku.
Zatrzymał się. Szuka okazji!
I mamy wymianę ciosów.
- Mogę? - Tak.
Skończyłeś?
Nie. Poczekaj.
Jak dobrze...
Już.
Dziwne.
- Co? - Jest prawie pusta.
Cholera!
O kurde! Boże!
- Ana! - Czego?
- Ana! - Idę!
Co jest?!
Mówiłem ci, że w tym domu się nie pali!
- Musimy zdjęć pościel. - Zostawiasz fajki wszędzie!
Podnieś go. Teraz tułów.
- Podnieś go! - Próbuję.
- Co się stało? - Gdzie byłaś?
Ta kupa złomu nie chciała zapalić.
Muszę zadzwonić do mechanika.
Ten mechanik to złodziej. Nie dzwoń do niego!
Materac. Musimy zdjąć materac i go wyczyścić.
Wywietrzyć. Olmo!
Mówiłem, żeby poczekał, aż przyjdziesz.
My z Aną go podniesiemy, a ty zdejmiesz materac.
Raz, dwa, trzy!
- Przeniesiemy go na fotel? - Nie.
- Dlaczego? - Bo jest cały mokry.
Pospiesz się. No już! Szybko.
Uważaj!
- Przepraszam. - Gdzie wózek?
- Na zewnątrz. - W przedpokoju.
- Położymy go. - Nie! Tylko nie na podłodze!
Mamo! Zablokował się!
- Idź po wózek! Przesuń w lewo. - Próbuję!
- Jeszcze momencik. - W to drugie lewo!
- Ana, dawaj ten wózek! - Muszę mu pomóc.
Popchnij materac!
- Nie zostawiajcie mnie na podłodze! - Już idę.
- Jesteś beznadziejny! - Ja beznadziejny?
Nie zostawiajcie mnie na ziemi!
- Wyczyść to! - To ty nasyfiłeś!
Raczej nie ja!
- Cześć, Ana! - Cześć, Nina!
Kurde!
Popchnij w drugą stronę!
- Podobno taka jesteś silna! - Olmo!
A jednak nie!
Czemu nie możemy wziąć twojego materaca?
Bo to ty nasyfiłeś!
- Bo ciebie nie było. - Kąpałam się!
Ściągnij tacie bieliznę.
Ale...
Podnieś go.
Dobrze.
Do góry.
Już.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Kochanie, niebieski to twój kolor. Włóż.
Dzięki.
Co powiesz na piwo i podcięcie włosów.
Zrobimy enchiladas z fasolą.
Co ty na to?
Mamo! Mówiłem ci, że nie lubię lasagnii.
To nie jedz.
Dzięki.
Halo?
Tak, szefie?
Naprawdę?
Przepraszam, szefie,
ale nie dam rady teraz wziąć podwójnej zmiany.
Rozumiem, ale obiecałam mężowi, że dzisiaj z nim zostanę.
Dobrze się czuje.
Tak, dobrze.
Czasem, ale...
Tak, dzisiaj jest taki dzień, tak.
O ja pierdolę! Przepraszam, szefie.
Zostaw, za dużo.
Tyle wystarczy.
Cały miesiąc?
Ale te cztery godziny będą dodatkowo płatne?
Dobrze.
Będę za pół godziny.
Co się dzieje?
Muszę jechać do pracy.
Ana!
Zajmiesz się tatą.
- Siedziałam w zeszły weekend. - Muszę jechać do pracy.
- Swoje odsiedziałam! - Mam pracę.
- A co z dyskoteką na wrotkach? - No co?
Sabrina i Matt mnie zaprosili.
- To dzisiaj? - Tak! I obiecałaś, że pójdę.
Powiesz im, że nie możesz.
I dziwisz się, że ludzie mnie nazywają odludkiem!
Nie wiem, po co ci cokolwiek mówię.
Julio! Mówi Cecilia.
Wszystko dobrze.
Posłuchaj.
Chodzi o to, że muszę wziąć zastępstwo w pracy.
Mógłbyś się zająć Nestorem?
Dlatego, że to twój brat?
Posłuchaj.
Możesz czy nie?
Dobrze. Dzięki.
Jak zawsze!
Mamo!
Co jest?
- Ty zostaniesz i dopilnujesz ojca. - O nie!
- Olmo z tobą zostanie. - Co?
Mamo!
Proszę! Nie! Ja mam dopiero 14 lat.
- On nie chce. - Nie chcę!
- A co było dzisiaj? - To nie była moja wina.
- Nie słucha mnie. - To on mnie nie słucha.
Nie zapłaciliśmy za mieszkanie.
- Muszę go ciągle wołać. - To nieprawda!
- Ana mi pomaga. - Nieprawda!
Źle mi podstawił kaczkę.
Wszystko mu trzeba tłumaczyć. A on mi pyskuje.
Nie zapłaciliśmy czynszu.
Jeśli nie zapłacimy do końca miesiąca, eksmitują nas.
Ale... Dlaczego nic nie powiedziałaś?
Teraz ci mówię. Zalegamy za trzy miesiące
Pojadę autobusem.
- Rano zadzwonię do mechanika. - Nie dzwoń, to złodziej.
- Tylko przestawia wskaźniki... - Nie mam czasu.
Mamo! Nie zmuszaj mnie!
Cecilia.
- Zjedzcie lasagnę. - Nie lubię lasagnii!
Ja nie lubię mrożonej.
- To nie jedzcie. - Ty lubisz lasagnę!
Ale nie z mrożonki!
Smakuje tak samo. - Wcale nie!
Zostawisz nas bez opieki?
Ja tu jestem, szczeniaku!
Mamo!
Olmo!
Muszę się zająć ojcem.
Nie mam wyboru.
Bardzo bym chciał, ale...
Nie mam opcji.
Jestem uwiązany w domu.
Co?
Tak?
Spoko. Do zobaczenia o piątej. Pa!
- Nie wiem, stary. - Daj spokój!
To oryginalne buty Tony Lama punta Chihuahua.
Tylko zobacz. Piękne!
- Drogie? - Nie wiem, ojciec mi przysłał.
Fajne, co?
Wygodne?
Żartujesz?
Bardzo!
Nina.
Oddaj mi telefon!
Czekam, aż zadzwoni ciocia Licha.
Rozmawiałaś z nią całe rano.
Cześć, Nina.
Masz zapalniczkę?
Przyjdziesz po nią?
Dzięki.
Halo?
Ciocia Licha?
Tak. Mama oddzwoni.
Zadzwoni później.
Dobra. Pa, ciociu!
Poczęstujesz mnie?
Mógłbyś...?
Fajne buty.
A, tak... Dzięki.
Halo?
Serio?
Czyli impreza!
Do zobaczenia o ósmej!
Nie jest najlepszy,
ale odtwarza płyty.
Dobra, do zobaczenia. Pa!
Szykuje się impreza?
Lubimy imprezy. Umiemy tańczyć.
Olmo!
Hej, Olmo!
Moja zapalniczka!
Nie rozumiem. Kiedyś byliśmy przyjaciółmi.
Pożyczałem jej rower.
Super.
Sprzedawałem z nią lemoniadę...
Brakuje piłeczki.
Oglądaliśmy razem Zakręcony piątek .
A teraz ona mnie ignoruje!
- Co to? - Nie wiem.
- Coś ciężkiego. - Dawaj.
Ładna.
Czyja?
Taty. Dostał na Gwiazdkę. Nie pasowała.
- Mogę wziąć? - Jasne, bierz.
Ja prowadzę!
Tam jest.
- Szybciej! - Już szybciej nie mogę!
Jedź!
Pokażę ci szybkość!
Cześć!
Mój ojciec sprzedał wieżę, ja obiecałam przynieść odtwarzacz na imprezę.
Bez niego nie będzie imprezy.
Pożyczysz mi?
Wiesz, ojciec Olma jest przywiązany do tego sprzętu.
Musielibyśmy też tam pójść.
Żeby go dopilnować.
Dobra.
Adres: Magnolia Street 1500.
Zaczyna się o ósmej.
Nie spóźnijcie się.
- Będziemy. - Super, pa!
Ale nam się udało!
Impreza?!
Tak!
Czekaj.
Włączyłeś do prądu?
Już.
- Działa? - Nie.
Dobra.
Teraz musi zadziałać
- I jak? - Nic.
Co teraz?
Cześć, tato.
Wieża się popsuła. Pomożesz nam naprawić?
Dlaczego teraz?
Miguel przyniósł płyty.
- Dzień dobry panu. - Cześć.
Noga. Najpierw ta.
Dobra.
Gotowy? Trzy, dwa, jeden, start.
Na wózek.
Dwa moduły wzmacniacza pracujące w trybie stereofonii.
Twoja mama zawsze się zatrzymywała przy wystawie sklepu.
Kupiłem jej ten odtwarzacz na rocznicę ślubu.
Nie posiadała się ze szczęścia.
- Wiem. - Pamiętasz?
- Opowiadałeś mi z tysiąc razy. - Tańczyliśmy jak szaleni.
A wy siedzieliście na kanapie.
Tak.
Możemy go naprawić?
Dobra. Zaczynamy.
Najpierw trzeba się dowiedzieć,
czy problemem są transformatory czy tranzystory.
Wiecie, jaka jest różnica między transformatorem dwu- i trójfazowym?
To bardzo ważne,
bo od tego zależy cała produkcja i dystrybucja energii.
Tato, proszę cię!
W porządku.
- Użyjemy multimetru. - Czego?
Miguel, poszukaj czarnego pudełeczka z dwoma kabelkami ― czerwonym i czarnym.
Tego! Dobra.
Teraz podłącz czerwony kabel z prawej strony transformatora.
A z drugiej strony ― pomarańczowy.
Nie! Mówię ci, z prawej.
To jest prawa strona.
No to z lewej.
Dobra.
Co pokazuje?
Pięćdziesiąt.
Zatem problem tkwi w tranzystorach.
Najpierw trzeba rozłączyć katody.
Olmo.
Katoda to ujemna elektroda diody
i służy do przekształcania prądu zmiennego w stały.
To ten czarny cylinderek.
Z pierścieniem.
Weź teraz multimetr i zmierz napięcie.
- Nie, nie! - Co znowu?
Nie tak się mierzy napięcie. Zwróć uwagę na polaryzację.
Możesz po prostu powiedzieć, jak to naprawić?
Nie chcecie się nauczyć?
- Ja chcę. - Nie!
Mówiłem ci tysiąc razy.
Czerwona końcówka do plusa,
a czarna do minusa.
Nic.
Zatem jest to tranzystor owalny.
Da się go naprawić?
Tak, ale najpierw powiedz mi,
jaki jest najlepszy przewodnik między katodami?
Porcelana?
Porcelana?!
- No co? - Niczego nie chcesz się nauczyć.
Chcę! I już dużo umiem.
- Na przykład co? - Naprawiłem rower.
- Zamontowałem przerzutkę. - Nic nie zrobiłeś.
- Rower działa dzięki mnie. - A twój wózek dzięki mnie!
- Tylko naoliwiłeś koła. - I naprawiłem hamulce.
Najlepszym przewodnikiem między katodami jest aluminium.
Miguel, poszukaj drucika.
Bardzo dobrze.
Teraz włącz.
Coś zrobiłeś źle.
- Zrobiłem to, co mi powiedziałeś. - Mówiłem "minus”.
- Mówiłeś "plus”. - Minus.
- Powiedziałeś plus. - Minus.
- Plus! - Minus. Tysiąc razy powtarzałem!
Słyszysz to, co chcesz usłyszeć!
- To nie moja wina. - Wszystko robisz na odwrót.
- Zrobiłem to, co mi kazałeś. - Chcę cię czegoś nauczyć.
- Nie nauczę się, jak krzyczysz - Robisz na opak.
Robiłem to, co mówiłeś.
O w mordę!
Naprawiliśmy! Udało nam się!
Sukces!
Co tu się dzieje? Co to ma być?
- Tańczymy! - O nie!
Gotowy?
Wujku, obiecuję, że będziesz miał
najczystszego, najlepiej wypolerowanego mustanga w mieście.
Jeśli zostaniesz kilka godzin, nie poznasz samochodu.
Sprzedał mustanga.
Co?
Grill?
A, ten grill.
Tata nie urządza już imprez, nie rozpalamy go.
Jeśli z nim zostaniesz, możesz wziąć ten grill.
Dobrze w tym wyglądam?
Stary, jest super.
Kurczak, kurczak.
Nie. Pamiętaj.
W górę, w dół.
Kurczak, kurczak.
W górę. W dół. Kurczak, kurczak.
W górę, w dół. Kurczak, kurczak.
I tak...
Okej.
To wujek Julio!
O kurde! Ten wóz jest dużo fajniejszy niż stary.
Jak się miewa mój Olmo?
Dobrze, wujku.
Pokaż się.
No patrzcie!
Jaki tancerz!
- A tobie, Miguelito, jak idzie taniec? - Coraz lepiej.
Mówiłem. Praktyka czyni mistrza.
Wujku, idziemy na imprezę.
Na imprezę?
- Z Niną Sandoval. - Z tą małą sąsiadeczką?
Mała sąsiadeczka zmieniła się w boginię.
To dlatego...
- Idźcie, ja go dopilnuję. - Zbieramy się.
- A gdzie jest grill? - Pokażę ci.
Boże!
Ta część jest cała utleniona.
Gdzie ojciec go trzyma?
- Tutaj. - Na zewnątrz?
Takich grillów nie można tak przechowywać.
Muszą stać w środku.
A twoje buty...
Gdzie stoją w nocy?
- W domu. - Otóż to.
Olmo!
Nie wiem, co on ci powiedział, ale grill jest mój.
Kupiliśmy go razem.
Dołożyłeś 25 dolarów.
Nie kłam. Dołożyłem 75.
Ja kłamię?
Zresztą nie umiesz go używać.
Twój wujek umie jeść, ale nie gotować!
Przestań.
To nie fizyka kwantowa.
Fakt, ale trzeba się na tym znać.
Jjesteś zazdrosny.
Ten jeden raz, kiedy mi pozwoliłeś użyć grilla,
wszyscy mówili, że to najlepsze hamburgery, jakie jedli.
Tylko je obracałeś.
Cały Nestor!
Jak zwykle nie docenia innych ludzi.
Dobra.
Chcę urządzać imprezy z grillem. W ogrodzie, z przyjaciółmi.
Z przyjaciółmi?
I z wami.
Z rodziną.
Jesteście zaproszeni.
Miło, że jestem zaproszony do twojego nowego domu.
Jasne, że tak.
Nigdy tam nie byłem.
Czekałem, aż poczujesz się lepiej.
- Tato, nie używamy tego grilla. - Po moim trupie, słyszałeś?
- Grill jest mój. - Spokojnie, braciszku.
Nie nazywaj mnie braciszkiem, świnio.
- Wujku, proszę. - On zwariował.
Nigdy nie lubiłem twoich hamburgerów. Nienawidzę ich!
Olmo? Wszystko w porządku?
Nienawidzę go.
CYBORG
ISTOTA LUDZKA, U KTÓREJ NATURALNE ORGANY
ZOSTAŁY W MNIEJSZYM LUB WIĘKSZYM STOPNIU
ZASTĄPIONE SZTUCZNYMI ELEMENTAMI PEŁNIĄCYMI TE SAME FUNKCJE
Mały krok dla człowieka.
Wielki krok dla ludzkości.
Halo?
Tak.
Od pół godziny jestem gotowa.
Nie...
Nie, mieliśmy się spotkać tutaj, a potem z resztą na miejscu.
Nie.
Nie!
To jak ja mam...?
Bawcie się "fantastycznie”!
Ana?
To znaczy, że możesz się zająć tatą?
No weź!
Prosimy!
Zrobię wszystko, co zechcesz.
Dam ci wszystko, o co poprosisz.
To nie jest tylko moje.
Złożyliśmy się.
To "Wet Aphrodite”. Wydanie specjalne.
Oszczędzaliśmy tygodniami.
Wykorzystujesz nas.
Wymawia się "Aphrodite”.
Wychodzę.
Ana się tobą zajmie.
- Tak po prostu? - Bo co?
A wieczorna walka?
Sorki.
Nie proszę, żebyś ze mną oglądał,
tylko żebyś ustawił antenę.
Boks jest na kanale piątym.
Musisz wejść na dach i poruszyć anteną.
- Miguel! - Przekręć mnie.
Ana się tobą opiekuje. Ana!
- Dzień dobry. - Cześć.
Wejdź na dach. Ana!
- Co? - Ana!
Co ci mówiłem o paleniu?
Mówię do ciebie.
- Chcesz, żebym pomogła czy nie? - Tato?
Wejdź na dach i ruszaj anteną, aż złapiemy sygnał.
Dobra.
Odsuń mi to gówno od twarzy.
- Nie zostawiaj tak papierochów. - Wyluzuj!
Dobra. Miguel!
Hej! Papieros!
Czekaj. O cholera!
Niszczysz sobie płuca, ale też mój dywan.
- Widzisz, co zrobiłeś? - To nie moja wina.
- Wszystko w porządku. - Nieprawda. Widzę dziurę!
- To tylko plama. - Nie!
Przesuń w lewo. Bardziej w lewo!
- Tak? - Właśnie tak.
Niszczysz sobie zdrowie!
Sam paliłeś, uspokój się.
Paliłem, aż wykazano, jakie to szkodliwe.
- Olmo! - Miguel, proszę!
Ile papierosów dziennie wypalasz?
Mam cię przekręcić czy nie?
Ile dziennie?
Trzeci raz pytam, przekręcić?
Nie!
- Super! - Zaczekaj.
- Olmo! - No co?
Przekręć mnie.
- O tak? - Prawie.
O teraz! Tak! Teraz nie ruszaj, zostaw tak.
Hej, poczekaj!
- Nie! - Ułóż mnie.
Tak! Teraz! Dobrze.
- Tak? - Teraz dobrze.
- Nie! - Cuchniesz jak popielniczka.
Musisz rzucić palenie.
Ana.
Jak wstanę z tego łóżka, zmuszę cię, żebyś rzuciła ten świński nałóg.
A kiedy wstaniesz? Czekam!
Śmierdzisz. Dlatego ludzie się od ciebie odsuwają.
Olmo!
Tak dobrze?
Co z lasagną?
On nie lubi mrożonej.
Zagrzać dla nas?
Ja też nie lubię.
A ja mogę zjeść?
Jasne.
- Mogę? - Proszę.
Zaczekaj.
Wolniej. Wolniej!
Cholera!
Ostrożnie!
Zrobisz mi krzywdę.
Po co ci koszule, które już nie pasują? Po co je trzymasz?
Po co się w ogóle ubierasz?
Jakie to ma znaczenie?
Wynoś się!
Zabieraj się z mojego domu.
Wynocha!
Dobra, teraz.
Dziewięćdziesiąt sześć i pięć FM.
FFKU, z Las Cruces - Rocksteady.
O nie!
Włącz.
Olmo. To twoja mama!
O kurde!
- Jedź! - Nie mogę! Jest czerwone!
Co?
Nic.
To jest Magnolia Street?
Nie wiem
Stój. To tutaj!
Chwila, na pewno?
To jakaś banda staruchów.
Przepraszam, szukamy Niny Sandoval.
To chyba córka Manuela?
Wejdźcie.
- Gdzie mamy postawić sprzęt? - W dużym pokoju.
Szwagier! Chłopcy szukają córki Manuela.
Obdulia Sandovala?
Nie, Niny Sandoval.
Przyjaciele Obdulia są moimi przyjaciółmi.
Poszukajmy Niny.
...święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje,
bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi.
A teraz ulubiona piosenka naszego przyjaciela.
Tato?
Olmo.
Co tu robisz?
Olmo, przestań!
Jezu Chryste!
Przepraszam.
- Wychodzimy. - Dobra.
Nie umiecie uszanować zmarłych!
Gdzie jest samochód?
Olmo! Miguel!
Przynieśliście sprzęt!
To Olmo i Miguel. Przynieśli odtwarzacz.
Gdzie go postawić?
Dobrze się czujesz?
W porządku.
Kto tam?
- Olmo! - Miguel?
Piekarnik! Nie wyłączyłem piekarnika!
- Co? - Musimy jechać!
Kurde!
"Jedziemy do szpitala. Gdzie ty się podziałeś”?.
Cholera!
Powiedz mi, co z tobą jest nie tak?
- Co się stało? - Ty się mnie pytasz?
Zadzwonił sąsiad, że tata krzyczy z bólu.
Nie wierzę, że zostawiłeś go samego!
- Wyrzucił mnie z domu! - Miałeś się nim opiekować.
Opiekowałem się.
- A kiedy wyszliśmy, miał się dobrze. - Wcale nie!
- Potrzebuje kogoś dorosłego. - Nie jesteś już małym dzieckiem.
I gdzie jest mój samochód?
Naprawiłem go.
Gdzie mój wóz?
Zostawiłeś włączony piekarnik!
To moja wina, przepraszam.
Mamo, co się stało?
- Gdzie byłaś? - Nie twoja sprawa.
- Nie była moja kolej. - Dostałaś "Aphrodite”.
- Tata mnie obraził! - Biedactwo!
Nieważne, czyja kolej, potrzebowałam pomocy.
Jesteś egoistą. Jesteś egoistką.
Jesteście parą samolubów.
My jesteśmy samolubni?
- A ty? - Co?
Widziałem cię dzisiaj.
Z "przyjacielem” w restauracji.
O czym on mówi?
Ja...
Nie sypiam z nim
i nie muszę wam się tłumaczyć.
Ale nie opowiadaj, że pracujesz, jak idziesz się z kimś pieprzyć.
Cholera!
Jezu, przepraszam,
Zostaw mnie!
Sama wstanę.
Państwo Lopez?
Pan Lopez ma niedrożność jelit.
Nie jest to rzadkość u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.
Możemy tylko czekać.
Co to znaczy?
Jelita muszą podjąć pracę.
Ale wyzdrowieje?
Kolejna doba będzie decydująca.
Radzę się pożegnać.
Na wszelki wypadek.
Olmo, kochanie.
Odtwarzacz!
- Olmo! - Zapomniałem o odtwarzaczu!
Olmo!
Co ty wyprawiasz?
Idę po wieżę.
- Musisz wrócić do niego. - To wieża ojca.
- Wracaj tam. - Co cię to obchodzi?
- Wracasz. - Kto tak powiedział?
- Ja. - To nie jest twój ojciec.
- Wynoś się stąd. - Zabieram cię z powrotem do szpitala.
Jak? Niby jak mnie zmusisz?
Nie dotykaj mnie.
Przepraszam.
Tato!
Olmo.
Wiesz, dlaczego nazwaliśmy cię Olmo?
Olmo to znaczy wiąz.
Drewno wiązowe jest bardzo odporne na wodę.
Kiedyś z wiązu budowano statki.
- Statki? - Tak. Statki.
Przecież ty nie lubisz wody.
Boję się wody, ale to nie znaczy, że jej nie lubię.
Ta w paski jest moja ulubiona.
Co?
Ta koszula, niebieska w paski jest moja ulubiona.
Zrobiłeś kupę?
Mój tata zrobił kupę.
Halo!
To mój odtwarzacz?
- To odtwarzacz taty. - Nie. Mój.
Dostałam w prezencie na rocznicę ślubu.
Co z nim robiliście?
Nie wiem, jak zapłacimy czynsz.
Poradzimy sobie.
Są niesamowite.
Ale co?
Twoje buty.
Przepiękne.
Dziękuję.
Mówiłem.
Czekaj. Drzwi się zacięły, otworzę od środka.
Niech oni wejdą pierwsi.
Raz, dwa trzy.
Poczekaj. Przesunę mu nogi.
Gotowi? Raz, dwa...
Spróbuj.
Wystarczy.
- Co? - Pojedziemy autobusem.
O nie! Boże.
Pozamykajcie okna.
Raz, dwa, trzy. Pomóżcie!
MOJEMU TACIE, MAMIE I SIOSTROM
Nie ta noga, druga!
WYSTĄPILI
Gotowi?
Raz, dwa...
Dobra. Teraz, Olmo.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Antonina Kasprzak