[sohbet sesleri]
Downloaded from YTS.MX
[adam] Yani Kalender,
sen buraların insanısın, seni severiz.
Ama işte maalesef işin olmadı.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Baban zamanında senin dükkânın mal sahibiydi.
O ölünce ipotek ettirdin, elinden gitti ya.
Borçlar vardı, mecburdum.
İşte üstüne kayıtlı bir teminat, bir şeyler olmayınca da
kredi reddedildi.
Ne yapalım, kısmet.
Çayını da içtin.
Çay güzelmiş yalnız.
Evet, güzeldir.
İçtin de zaten.
Gideyim mi?
Çaylar içildi.
O zaman iyi günler.
Bu nedir?
Pide. Size getirmiştim.
Ha, sağ ol.
Çayın yanında iyi gider.
Afiyet olsun.
[anons sinyali]
[anons yapılır] Dikkat dikkat.
İlçemizin sevilen simalarından
Sezgin Yöre'yi kaybetmiş bulunuyoruz. Allah rahmet eylesin.
Cenazesi ikindi namazına müteakiben,
belediye mezarlığında yapılacaktır.
Oh.
Kalender nereye?
[Kalender] Hay Allah.
Mehmet abi, duydun mu?
Oho.
Allah'ım. Hah.
Merhaba.
Baba nerede kaldın ya?
İşim anca bitti yavrum.
- Anonsu duydun mu? - Yok duymadım.
[iç çeker] Sezgin abi ölmüş.
Ay, Allah rahmet eylesin.
Amin. Arayan oldu mu?
Yok, niye arayacaklar ki?
Yavrum cenaze için pide sipariş verdiler mi, onu soruyorum.
- Ha, yok baba kimse aramadı. - [dudak büker]
Sezgin abinin de çevresi çok geniştir ya.
Yeni eleman nerede?
Baba, o işi bıraktı. Sabah mesaj atmış.
- Yine mi? - E, biz de çok şey istiyoruz ama.
Ne istiyoruz yavrum?
E, hem mutfakta çalışacak, hem garsonluk yapacak,
hem buraya paspas atacak falan.
Ya biz zamanında ustanın halılarını bile yıkardık.
[kıkırdar] Ben dedenin tırnaklarını keserdim.
Bir keresinde o kadar dipten kesmişim adam iki hafta tırnak pide yapamadı.
Iy, baba sus ya. Allah aşkına.
- Selamünaleyküm. - Aleykümselam. [kıkırdar]
Sezgin abinin cenazesi için pide yaptıracaktık.
Vallaha mı?
Ne oldu?
Öldüğüne sevindin galiba?
[kekeler] Yok, olur mu canım öyle şey?
Çok da gençti rahmetli.
Doksan yedi yaşındaydı.
Hadi ya.
En fazla 91 gösteriyordu.
Çok sağlıklıydı yani.
Yirmi dört yıldır hastaydı.
Dağ gibi adam…
Son zamanlarında 36 kiloya kadar düştü.
Vallahi bana fit göründü yani ne yalan söyleyeyim.
Ne diyelim, Allah rahmet eylesin.
Kaç pide yapıyoruz şimdi?
[müşteri] Eline sağlık usta. Hadi eyvallah.
Yine bekliyoruz. Arayı açmayın.
Anam da iyi değil bugünlerde.
Baba ne saçmalıyorsun ya?
Kızım kötü niyetle söylemedim ki ya.
Hayırdır Cevdet? Nereden böyle?
Usta, ee, şurada Pitburger diye yeni bir yer açılmış.
Öyle oranın açılışına uğradıydık biz de.
Pitburger de neymiş?
E baba işte böyle hem pide hem de hamburger.
İstanbul'da bir sürü yere açmışlar. Demek buraya da geldiler.
Kalender amca, çok güzel vallahi
Hatta babam diyor ki, Kuru Göt bu sefer ayvayı yedi.
Oğlum.
Kuru Göt kim?
Kuru Göt kim ya?
Kuru Göt!
Siz bana böyle lakap mı taktınız? Kaç yıldır var bu?
Vallahi sekiz, dokuz yıldır var usta.
Sen biliyor muydun bunu?
- Ben müşteriye bakayım baba. - Ustacığım,
bize de müsaade, Allah bol kazanç versin.
Yürü oğlum, yürü.
Ya insan babasından böyle bir şeyi saklar mı ha?
Ayrıca kuru falan da değil. Kimse kusura bakmasın.
Pidburgermiş!
- [neşeli müzik çalıyor] - [insanlar bağrışır, tezahürat yapar]
[Kalender] Ne oluyor burada?
♪ Pidburger ♪
♪ Gelecek tat burada ♪
♪ Pide artık nostalji İşte yenilik masada ♪
♪ Pidburger ♪
♪ İki lezzet bir arada ♪
♪ İznik durmaz yerinde Şimdi eller havaya ♪
Gene gelin. Gene gelin.
Bunların içine ketçap mayonez, tamam mı? Hepsine.
Affedersin birader, birader.
Vay!
Kalender abim! Abim benim be. [güler]
Yahu beni hatırlamadın mı ya?
Hatırlayamadım.
Ya, Sermet ben.
Bu mahallede beraber büyüdük ya. Neriman'ın oğlu.
Çıkaramadım.
Ya annem öğretmendi.
Babam vardı kaportacı. Hilmi.
Hiç yok bunlar bende.
Ablam vardı, Gülnaz.
Başak burcu.
O ikisini hatırladım, Başak'la Burcu.
[kıkırdar] Ya ablamın burcu Başak'tı.
Ha, Başak maşak yok bende. Kusura bakma, tanıyamadım.
Patron dedi ki, bir şube açalım dedi.
E dedim, şube açacaksak patron bunu benim memlekette açalım dedim.
Sağ olsun o da beni kırmadı.
[derin nefes alır]
Memleket gibisi var mı be?
Hayırlı olsun.
Sağ ol.
Benim de ötede dükkânım var. Kalender Pide Salonu.
Ya bilmez miyim Kalender abi, bilmez miyim ya?
Sen bizi iyice unutmuşsun ha.
Mekân nasıl olmuş?
Mekân, cennet maşallah.
Mekânın cennet olmuş.
Kalender abi, sen beni hatırlamadın ama…
Bekle.
Ben gene de sana…
Koy içine…
Yok sağ ol, istemem, sağ ol.
Kalender abi, bak bunu yere çalarım.
Üstünde tepinirim. İkimiz birden çarpılırız bak vebali boynuna.
- Kardeşim istemiyorum. - Bak atarım bak.
- İstemiyorum. - Bak çarpılırız bak.
- Ya kardeşim… - Ya atarım.
- Ver bir tane, tamam ver. - Hah şöyle ya.
Güle güle.
Eyvallah.
Kızım sen de yeter, bırak artık.
Baba çok güzel yapmışlar. Bu kadar iyi olmasını beklemiyorum.
Al, sen de ye bunu.
İstemez.
Kaç tane yersin haftada bundan?
Vallahi bir, bilemedin iki.
İki?
Bilemedin bir.
Bir?
Ayda bir.
- Dükkânı gördün mü? - Gördüm sabah.
Düğün salonu gibi rengarenk.
Lezzet olmayınca mecbur. Neye yükleneceksin?
Haklısın baba.
Zaten müşteriden çok garson var.
Bu ilçe, bu büyüklükte bir mekânı taşıyamaz.
Bir aya bitecekler. Bak gör, bitecekler.
Önereceğim bunu. Mükemmel bir şey.
Harika bir şey. Kesinlikle herkese önereceğim bunu.
Bitmediler ya.
Ben de şaşırdım. İnanılmaz bir şey.
Hoş geldin Mesude abla.
Hoş bulduk.
Hoş geldin Mesude Hanım.
Hoş bulduk. Ben iç getirdim de.
Hep kendi içini getiriyorsun. Benim içimin neyini beğenmiyorsun?
Estağfurullah. Beğenmez olur muyum?
Annem öyle istiyor da.
Ne yapayım size?
Sen ne istersen.
İçle diyorum. Pide mi yapayım, lahmacun mu yapayım, başka bir şey mi?
Ha. Sana bırakıyorum.
E…
On, on beş civarı misafir var da akşam.
Görücü gelecek de bana.
Öyle mi? Hadi hayırlı uğurlu olsun inşallah.
Ne diyeyim?
Kime?
Görücüye.
Evet mi diyeyim, hayır mı diyeyim?
Sen bilirsin canım, beni ne ilgilendirir.
Canım? [nefesi kesilir]
Hayır diyorum o zaman.
Yedi gibi gelir alırım. Kolay gelsin.
Allah Allah. Deli midir nedir ya?
Bak kızım.
Pidburger alır mı böyle iç falan? Ha?
Baba, kadının derdi pide mi sence gerçekten?
Saçmalama, konumuz o değil.
Ne diyordum ben? Hah.
Onlar almaz ama biz alırız.
Yalnız halkımıza kırgınım.
Değerimizi bilemediler.
Ama, dönecekler.
Bak gör, dönecekler.
Ya baba bırak Allah aşkına. Sabahtan beri dükkâna bir kişi bile girmedi.
- Allah! - [bağırır]
Baba.
- Oğlum. Çocuğum. - [öksürür, inler]
[Kalender] Kardeş.
Ha? Kardeş.
- İyi misin? Gel. - [Kalender] Bana bak.
- İyiyim. İyiyim, iyiyim. - Kalk. Kalk bakayım, kalk bir nefes al.
Ne yaptın be yavrum sen ya? Ha?
- Ay. Ay. - [inlemeler devam eder]
Kalk bakayım, iyi misin yavrum?
- İyiyim. İyiyim. Ah. - Oh. Hey Allah'ım ya.
Hey Allah'ım ya.
Şuranın hâline bak ya.
Hadi çocuğum. O!
- Suratına ne olmuş? Ah, ah, ah. - [nefesi kesilir]
- Ne olmuş? Ne olmuş suratıma? - Hi, Allah affetsin.
Ay!
Bir şeyim yok. Normal.
Bu senin normal hâlin mi?
Evet.
O.
E, adın ne senin?
- Öcü ben. - Öcüben ne ya?
[inler] Önder Cüneyt aslında da, Öcü diyorlar.
Ya.
Kusura bakmayın, ne olur.
Siparişi 15 dakika içinde götüremezsek
maaşımızdan kesiyorlar da.
O telaşla gaza basınca kontrolü kaybettim.
[inler]
Saat?
Yedi dakikam kaldı.
Dur dur, nereye?
Siparişi götüreyim. Söz veriyorum, buranın masrafını ödeyeceğim.
Ama kızım haklı. Öyle hemen gitmene izin veremeyiz yani.
Abi, ikidir geç götürüyorum.
Bir daha geç götürürsem kesin kovarlar.
O zaman hiçbir şey ödeyemem.
[inler] Bir saniye.
- Al bak nüfus kağıdımı vereyim. - İstemez.
Beş buçuk dakikam kaldı.
- Baba, polis çağıralım. - Abi ne olur, yalvarıyorum.
- Baba! - Gerçekten kovarlar.
- Kızının hatırı için. - Ya sana ne benim hatırımdan.
E iyi peki, hadi git.
- Sağ ol. [nefes nefese] - Ya baba!
Ama… Bana bak!
[inler]
- Bana bak. - Hah.
Yalnız, gelmezsen ne olur biliyorsun değil mi?
Ne olur?
Çok ayıp olur.
Allah razı olsun. Söz veriyorum ödeyeceğim.
Tamam, ben hallederim ya. Bir şey yok zaten ya.
- Bir şey yok. - Hah. Tamam. Sen topar… Şeyi tak…
Bir şey yok, bak.
- Di… Dikkatli git. Çarpma sağa sola. - Üç buçuk dakika.
Üç buçuk…
Allah razı olsun. Bak, gidiyor.
- Baba, ne yapıyorsun? - [Öcü] Yürüyor, yürüyor.
Bu korku ona yeter. Merak etme.
Ah, kardeşim benim.
Ah, çok geçmiş olsun.
Kusura bakmayın.
Siparişi götüreyim derken…
- Durum bu. - Ah, benim canım kardeşim!
Ben sana kıyamam ya.
E tabii hâliyle, sipariş de gecikti, üç dakika.
- Beş. - Üç dakika vallahi.
Üçün beşin hesabını yapma canım. Sen sıkma canını.
Çok sağ olun, müdürüm.
O telaşla giderken bir mekânın camına koydum.
Ortalık dağıldı. Bir sürü masraf.
Ah!
Rica etsem biraz avans alabilir miyim?
Alabilirsin tabii. Almaz olur musun canım kardeşim?
Müdürüm,
gerçekten kral adammışsın.
Gerçekten. Ne zaman alabilirim peki?
Hiçbir zaman.
- Niye? - E, kovuldun.
Kovuldum mu?
E, güzel konuşuyordun. Ümit verdin.
Gülüyordun, tatlıydın.
Benim tarzım bu canım kardeşim.
O zaman, bir aya yakın çalıştım, maaşımı verin.
İmzaladığın sözleşmede ilk bir ay ücretsiz denemeydi ama.
VPN miyim ben ya? Ne ücretsiz denemesi?
En azından denedin bak. İçinde kalmadı biliyor musun?
İleride bir gün,
"Acaba o dükkânda kurye olsaydım hayatımda ne değişirdi?" diye düşünmeyeceksin.
Sen benimle dalga mı geçiyorsun?
Verin benim hakkımı müdürüm.
Bağırma lan bana!
Bana bak, bağırma bana!
Burada sakin sakin konuşuyoruz, benim asabımı bozma. Kaybol!
[inler] Ne yapıyorsun lan?
Kimse benim hakkıma yiyemez.
Dalın lan şuna.
Köfte, sen gelme bari bak. Oda arkadaşımsın.
Lan! Ulan!
[TV'de piyano çalıyor]
Ay… Hah. [iç çeker]
[Filiz Akın, Kalender] Çok güzeldi. Neden kestin?
[Ediz Hun, Kalender] Çünkü bu kadar.
Gerisini yazmak için gözlerindeki sıcak pırıltıya ihtiyacım var.
Evimize hoş geldin karıcığım.
Mutluluğumuza.
[Filiz Akın] Şey, Haldun…
Bana bak! Dükkânı mı kesiyorsun lan sen?
Yok abi, olur mu öyle şey.
Cücü?
Cücü değil, Öcü.
Ha, düzelmiş mi oldu yani?
Yani.
Ne işin var burada?
Ben işten kovuldum da.
Yeni bir iş bulup söz veriyorum size olan borcumu ödeyeceğim demek için geldim.
Gece üçte?
Erkenden geleyim dedim.
Nerede kalıyorsun sen?
İş yeri bir yer ayarlamıştı, orada kalıyorduk.
İşte kovulunca, oradan da atıldım.
Kimin kimsen yok mu senin burada?
[dilini şaklatır]
Ne oldu bakayım, tam olarak anlat bana.
Müdür beni haksız yere işten kovunca,
bir gerilim oldu tabii.
Köfte ile marul üstüme yürüdü.
Ulan köfte, sen benim oda arkadaşımdın, yakışıyor mu?
Köfteyi şöyle bir itekledim.
Marulu da tuttum saçlarından, şöyle bir savurdum.
Baktım pide geliyor.
Bizde ekmeğe vurulmaz, günah.
Aldım pideyi, üç kere öptüm, yüksek bir yere koyacağım…
Marulla köfte beni aralarına bir aldı.
Çarşının orta yerinde herkes bize bakıyor.
Yer misin yemez misin?
[ağlıyor]
Marulun eli çok ağır.
Bekle beni orada, geliyorum aşağı.
Nasıl abi?
Aşağı geliyorum diyorum, bekle beni, bekle.
Gel bakalım.
Girsene oğlum.
- Gir. - Sağ ol.
Abi söz, gerekirse iki üç ay bedava çalışacağım.
Sana olan borcumu ödeyeceğim.
Onu hallederiz oğlum.
Sen şimdi bir yer bulana kadar, burayı kullanabilirsin yani.
Öyle çok ahım şahım değil ama, idare edeceksin artık.
Niye ahım şahım olmasın ya?
Baksana, mis gibi yatak var ya.
Oğlum. Ya.
İyi misin yavrum?
- Kusura bakma, tam ortasına şey yapınca. - Gel, gel.
Kusura bakma.
Abi. Allah senden razı olsun.
Bu devirde kim kimi tanımadan etmeden güvenip böyle dükkânın içine alıyor.
Yok oğlum, estağfurullah.
Estağfurullah olur mu?
Ya sapıksam?
Ya hırsızsam?
Ya katilsem? Nereden bileceksin?
Ya biz de yılların esnafıyız, insan sarrafıyız.
Anlarız biz suratından kişinin ne olduğunu.
Sen düz safsın.
Tamam safım da, devir öyle bir devir değil.
- Değil. - Ha?
Kimin kim olduğunu nereden bileceksin?
Bilemezsin.
- Misal, burada senin gırtlağını kessem. - [bıçak sesi efekti]
- Nasıl karşı koyacaksın bana? - Koyamam.
Gecenin bir yarısı.
- Evet. - Ortam sessiz.
- Sessiz. Hı hı. - Ha?
Bağırsan kimse duyabilir mi?
- Mümkün değil. - Değil mi?
- Değil. - Duyamaz.
Seni böyle köşeye sıkıştırmışım.
- Böyle. - Hah, aynen öyle.
- Değil mi? Ha? - Evet. Evet.
Böyle tak diye kolundan tuttum.
[mırıldanır]
Ah! [öksürür]
Abi ne yapıyorsun ya? Misalen gösteriyordum.
Manyak. Böyle misal mi olur? Aklım gitti.
Ya kusura bakma.
Sen bana böyle büyük bir iyilik yapınca, ben de bir an gaza geldim.
Saçmalama, yat zıbar!
Tatlı rüyalar.
[Kalender] Hadi bakalım.
Kolay gelsin Cevdet.
- Eyvallah usta. - Günaydın usta.
- Sağ ol yavrum, sağ ol. - Babacığım.
- Ha? - Bir iki dakika konuşalım mı?
Söyle canım.
Gerçekten bunu işe mi aldın?
Kızım, gece üçte gelmiş kapıya. Aşağıdan böyle masum masum bakıyor.
Ne yapsaydın yani?
Ya hırsızsa?
Ya psikopatsa? Ya katilse baba?
Yani konuşmayayım konuşmayayım diyorum ama öyle olsam misal…
Sus! Misal verme sakın.
Peki usta.
Kızım bu çocuk bildiğin saf. İnan.
Akşam gelmiş kapıya ağlıyor.
Şimdi o köfteyle marul, bunu aralarına almışlar, bir güzel sopa çekmişler.
Yani bir şans verelim ona. Anladın mı? Gidecek hiçbir yeri yok.
Marulun eli çok ağırmış.
Sırf marulun eli çok ağırmış diye ona şans vereceğiz.
Aferin canım kızım. Hadi çıkalım.
Baba!
Dükkânı ona emanet edip gitmeyeceğiz değil mi?
Tamam. O da bizimle gelsin. Cevdet dükkâna göz kulak olur.
Sen şu kutuları arabaya yükle.
Cevdet, dükkân sana emanet.
- Usta. - Hı?
Camın ödemesini ne zaman alırım?
- Mart'ta gel. - Mart'ta?
Hım.
İyi de, ekim ayındayız daha.
Ya Kalender abi yapma kurban olayım ya.
Yalan mı söyleyeyim Cevdet ha? Yarın gel al mı diyeyim?
Ama önceden kalanlar da var.
Ya tamam, bir yerden para bekliyorum, halledeceğim.
Nereden?
Evet.
- [Cevdet] Evet? - Gel kızım.
- [Cevdet] E… Nereden? - [Öcü] Bir saniye.
Ben de bilmiyorum. Hayırlı işler.
Eyvallah.
Sen bin, hadi.
Hadi bakalım. Gel.
- Ne yapıyoruz usta? - Yüklen. Kaldıracağız.
- Yü… Yüklen? - Yüklen, yüklen, yüklen.
[inler]
Bırak. Yüklen.
[inlemeler devam eder]
Son kez. Hah tamam, tamam.
Hadi bakalım.
[iç çeker]
Kaşığı ver kızım.
Mandalı ver.
[iç çeker] Kayış.
Oh.
Usta,
bu arabanın senin olduğuna eminsin değil mi?
Yok oğlum, Muadil Levent'in.
- Ha. - Hah, al işte.
Kalender abi.
Madem ödünç alıyorsunuz arabayı, lütfen temiz tutun abi.
Oğlum bu arabadan inince biz yıkanıyoruz lan.
Ya benim hamama gitmişliğim bile var.
Abartmayın canım siz de ya.
Doktordan temiz diye parmakla gösteriliyor bu araba.
Levent lütfen sus. Lütfen.
Hadi bakalım bir el at. El at. Evet.
Hah. Hadi.
Arkada vites kutusu var usta.
Arkada olur genelde oğlum.
Çok özledik seni biliyorsun değil mi?
Biz iyiyiz ama merak etme.
Yani sensiz ne kadar olabiliyorsak o kadar işte.
- Başınız sağ olsun. - Sağ ol.
Anneciğim.
Biliyorsun ben telefonda da çok zor konuşurum.
Ama şunu bil ki,
her banyodan çıktığımda saçlarımı tararken
parmaklarını saçlarımda hissediyorum.
Ben yokum.
Ben konuşamayacağım, babama veriyorum.
Baba sen konuş.
Hatırlıyor musun? Su samurlarının fotoğraflarına bakardık beraber.
Onlar da bizim gibi böyle el ele uyurdu.
Sensiz bu el neler çekti biliyor musun?
Usta.
Yani yanlış anlama ama, Şokomav ne Allah aşkına?
Bir helva karamadınız mı?
Bir lokma dökemediniz mi?
En azından pide dağıtsaydık.
Yavrum, rahmetlinin en sevdiği şeydi o.
O yüzden her sene özellikle onu dağıtırız.
Baba hatırlıyor musun?
Bir keresinde peynirli cips dağıtmıştık.
[iç çeker] Ah, ona da bayılırdı canım benim, canım.
Anneciğim biz iyiyiz.
Her şey yolunda gidiyor.
Dükkân biraz sıkıntılı bu aralar.
Aşağıya yeni bir dükkân açıldı.
Bizim de işler iyi gitmiyordu, etkilendi tabii.
Yavrum niye olumsuz şeyleri anlatıyorsun? Kadını üzeceksin.
Sen merak etme hayatım, ben hepsini halledeceğim.
Işıklar içinde uyu.
Bu arada elektriğe bir zam geldi var ya…
Ha, neyse.
Bak bu bizim yeni eleman, Öcü.
Baba, tanıştırma annemle.
Yavrum ne olacak? Tanısın.
Merhabalar Şengül Hanım, Öcü ben.
İşe yeni başladım.
Kalender Usta'yı bir gündür tanıyorum ama hep tanıyormuşum gibi.
Iı, hayata karşı hep dimdik duran bir insan.
Tabii bunda sizin yokluğunuzun da etkisi var.
Şimdi ortam dağılsın diye şey anlatacağım.
Temel bir gün mezarlığa gidiyor…
Oğlum sen ne anlatıyorsun?
Ben, hava dağılsın diye.
- Dağıldı. - [homurdanır]
- Hadi yürü. - Tamam.
Görüşürüz Şengül Hanım.
- Şokomav? - Ver.
[iç çeker]
Hadi, ben yine gelirim. Tamam mı?
Yalnız yine taş gibisin vallahi.
Canım.
Hadi bakalım.
Oh.
Açayım mı şarkıyı?
Baba açmayalım ya.
Zaten ağlamaktan helak olduk.
Şimdi bu şarkıyı duyunca…
Annenin en sevdiği şarkı be yavrum.
Tamam üzülüyoruz da yani rahmetliyi bir de böyle anmayalım mı?
Baba.
Usta.
Haddim değil ama açmasak olmaz mı?
Hüzünlü şarkılara dayanamıyorum.
Balık burcuyum ben çok duygusalım.
Sen karışma be oğlum.
Ver kaseti kızım.
- Babacığım. - Kızım kaseti verir misin?
Tel toka ver.
[kızı iç çeker]
[radyoda "Ölürüm Sana" şarkısı çalıyor ]
[burun çeker]
[ağlar]
- [homurdanır] - Hadi. Dur. Biraz daha.
[Kalender] Aha, tamam. Oturdu oturdu, tamam.
Selamünaleyküm.
Aleykümselam Uysal Bey.
- Uysal Bey bizim mal sahibimiz. - Ha.
Öcü ben de.
Uysal amcacığım, hayırdır böyle çiçek falan?
E kızım, genç hanımla evlenince mecbur böyle sürprizler yapıyoruz.
Şu aşağıdaki yeni dükkân var ya, onun açılışından kalmış.
Ben de ziyan olmasın, hanıma götüreyim dedim.
Yalnız ben kartı alayım da, yengeye ayıp olmasın.
"Ponçik otogaz sistemleri, Cenker Ponçik, Nuri Ponçik…"
Ver şunu. [alaycı güler]
Gelin dükkânda bir şeyler içelim.
A, ya az kalsın unutuyordum bak. Ufak şeyler işte, akılda kalmıyor.
Evet.
Ben dükkânı satılığa çıkardım Kalender.
Satılığa mı çıkardın?
Kirada zaten üç ay geriden geliyorsun.
Ya yıllık öde şu kirayı, ya dükkânı satın al.
Malum, giderim çok benim. Yengen genç diyorum Kalender, anla beni.
Ama yani şimdi…
Yengen diyor ki, "Yeter artık, bu yaşta daha ne kadar uğraşacaksın?
Her gün tefe tüfe hesaplamaktan yoruldun.
Sat her şeyi, dünyayı gezelim Tefem" diyor.
Yenge size Tefem mi diyor?
Tabii. O da benim telefonumda Tüfem diye kayıtlı.
Gerçek aşk. Ağlayacağım.
Bak Kalender, sana üç ay mühlet.
Sakın yanlış anlama, öncelik sensin ama
yani zaten gönlüm de bu dükkânı senin almandan yana.
E alamazsam?
Ah, bak omuzuna kuş sıçtı görüyor musun?
Şansın çok büyük Kalender. Sen bu dükkânı alacaksın, gör bak.
İnşallah.
[Kalender] Aha, e sana da sıçtı.
Benimkisi normal.
Tüfem yükselmiştir, yengenizi bekletmeyim. Eyvallah.
Yalnız usta, sağlam sıçtı ha.
- Ne yapacağız şimdi? - Merak etme,
kiracıyı çıkarmak o kadar kolay mı?
İşte yeni sahibi bir ay içinde ihtarname çekerse çıkarabiliyor.
Ha.
- E, yeni alana dava açarız baba. - Hah!
Kızım olur mu öyle şey ya? Niye herkesle davalık olalım?
Dükkânı alamazsak efendi gibi çıkar gideriz.
Merak etme usta. O dükkân alınacak.
Çok güzel planlar yapılabilir. Beni takip edin.
Yahu gelin.
Kalenden usta, iş bitti. Eski borçla beraber 14.200 tuttu ha.
Geliyoruz Öcü.
Gel.
[ritmik metal gıcırtısı]
Oğlum, bırak şu saçmalığı, yürü hadi.
Usta, tekrar ediyorum. Hareket etmek zihin açar.
Ha, bu açılmış hâli mi?
Ya baba, biz salak gibi niye takip ettik bunu?
Gel dükkânımıza dönelim. Cevdet abinin işi bitmiştir çoktan, çıkmıştır.
Usta, gel bak faydasını göreceksin. Gel bir.
[sohbet sesleri]
Hah, buldum. İnternet.
- Oğlum o zaten bulundu. - Onu demiyorum, sosyal medya.
Baba, ne yapıyorsun?
Kızım, belki bir faydasını görürüz.
Ben dükkâna gidiyorum.
Ya dükkânın dikkat çeken videolarını sosyal medyaya yükleyeceğiz.
Şimdi herkes öyle yapıyor. Görmüyor musun?
Ne etçiler, midyeciler, pilavcılar nerelere geldi?
Olmaz öyle şey. Bana uymaz.
Diyelim ki videoyu çektik. Nerede paylaşacağız?
Dükkânın sosyal medyası yok mu?
Babam paket servis yapmaya bile yanaşmıyor. Ne sosyal medyası?
Ne? Usta, paket servis yapmaya ne var?
Benim motoru toplar yaparız. Minnacık bir arızası var.
- Minnacık mı? - Evet.
Oğlum burası zaten küçücük bir yer. Burada herkes birbirini tanıyor.
Ne yapacağım, ben herkesin evine pide mi dağıtacağım?
Oldu. İşim gücüm yok, çoluk çocuğun ayağına pide götüreceğim. Mümkün değil.
[hızlı nefes verir]
Güzel yapmışlar çıkartmaları.
Bak, beni rezil edersen, yemin ediyorum seni kovarım, tamam mı?
Bu hafta beraber dağıtacağız. Haftaya sana bırakacağım.
Sen zahmet etmeseydin. Ben hallederdim.
Oğlum gidelim şöyle müşterilerle tekrar
- bir irtibat kuralım. - Evet.
Dertleri neymiş öğrenelim değil mi? Belki de yaptığımız hatalar var. Aha.
Usta o ne?
Oğlum, reklamımızı yapmayalım mı?
[nefesi kesilir]
Usta, ne kadar zamandır motora binmiyorsun?
Çok.
[derin nefes alır]
Beş pide, beş de ayran var. Al, bu da adresi.
- Tamam. - Hah, sağ ol.
- Yok, ver, ver. Orada soğur, ver sen. - Arkaya… İyi tamam.
[iç çeker]
Yalnız bir sıcaklık geliyor. İnşallah pidedendir.
İnşallah yavrum.
- Hazır mısın usta? - Hazırım.
Hadi yallah.
[yankılanıyor] Kalender Pide Salonu ayağınıza geldi.
Pideyi pideyle pidece anlatmaya geldi.
Usta ver Allah aşkına şunu. Daha dikkat çekici şeyler söylemek lazım.
[yankılanıyor] Şimdi bir de Kalender ustanın paketini görün.
Kalender ustanın paketi eskisinden daha büyük, eskisinden daha lezzetli.
Kalender ustanın paketi. Kalender ustanın paket.
- Üf! - Saçmalama ya, ver şunu.
Yapacaksan adam gibi yap.
[şarkı söylüyor] ♪ Kalender usta geliyor, pidesini veriyor ♪
♪ Bunu gören vatandaş, hapır küpür yiyor ♪
♪ Al bunu alamaz mısın? Pidesine sevdalısın ♪
♪ Hey, hey, hey ♪
[birlikte] ♪ Al bunu alamaz mısın? Pidesine sevdalısın ♪
- Önüne bak! Oğlum önüne bak. Önüne bak. - O ne ya?
- [güler] - Lan! Lan! Kaç, kaç!
[Öcü] Usta, ben götürürdüm.
İşte bu yüzden paket servis yapmıyorum. Soğumuş bu pide. Veremem ben bunu.
Usta, nesi var, mis gibi pide. Kıyır kıyır.
Kıyır kıyır olmaz. Benim pidem hışır hışır olmalı.
Ya kıyır kıyır, hışır hışır, ne fark eder? Verelim gitsin.
Ya oğlum şimdi yarın biri gelse, dese ki, usta bu pide hiç böyle hışır hışır olma…
[romantik müzik çalıyor]
Gülşen.
Kalender.
[romantik müzik telefondan çalar]
Pardon usta, sipariş için arıyorlar da.
[müzik durur]
Öcü, sen bu pideleri dağıt.
Tamam.
Oradan da dükkâna geç.
- Hı hı. - Filiz'e de bir şey söyleme.
Anlamadım usta.
[mırıldanıyor] Filiz'e bir şey söyleme.
Anlamadım usta.
[yankılanıyor] Filiz'e bir şey söyleme.
[yankılanıyor]Anladım usta.
Yalnız bugün seni görünce bayağı şaşırdım.
Ben de dönmene şaşırdım.
İstanbul'da yaşıyormuşsun. Evlenmişsin.
Çok mutluymuşsun.
Sen beni mi stalk'luyorsun?
Ben asla bir kadına öyle bir şey yapmam. Hiç benlik değil.
Sen stalk'u ne anladın acaba?
- Böyle, ellemek gibi bir şey değil mi? - [kıkırdar] Saçmalama.
Araştırmak gibi düşün.
Ha. Yok, araştırma demeyeyim de, benimki daha çok duyum.
Eksik duymuşsun. Boşandım. Yürütemedik.
Ne içersiniz acaba?
Ben bir sütlü kahve alayım ama sütü laktozsuz olsun.
- Siz? - E, çay ben. Lassozsuz.
Yalnız hiç değişmemişsin.
[hafifçe güler] Teşekkür ederim.
Yok, iyi manada söylemedim.
Nasıl yani?
Hâlâ seni terk ettiğim günkü gömleği giyiyorsun.
Yok ya, bunu yeni şey ettim.
Pantolonunu da hatırlıyorum. Anneannenin cenazesinde giymiştin en son.
Onun hediyesiydi. Kıçında paralansın dedi.
İyi işte, kıçında paralanmış. Rahat uyur rahmetli.
Aman, tamam. Ayakkabılar da teyzemindi.
Teyzenin mi?
İriydi rahmetli.
Eniştemle bazı şeyleri ortak giyiyorlardı.
E, sen hep böyleydin Kalender ya.
Geçmişinden kopamayan,
risk almaktan nefret eden, kendi hayatını yaşayamayan.
O yüzden senden gittim.
Birazcık değişmişsindir diye düşündüm ama hiç değişmemişsin.
Neyse.
A, lütfen, lütfen susma. Konuşmaya devam et, Şengül… Gülşen.
Rahmetli eşinin adı Şengül. Benim adım Gülşen.
Orada bile risk almamışsın ya.
Eş değiştireceğine hece değiştirmişsin.
Dün ölüm yıl dönümüydü.
Tekrar başın sağ olsun.
Sağ ol.
Kızının adını Filiz koymuşsun.
Filiz Akın aşkın hâlâ devam ediyor yani.
Aşkımız diyelim. İkimiz de aşıktık Filiz Akın'a.
Hatta bir kızımız olursa…
- Kalkalım mı? - Kalkalım.
Biz pakete başladık, dükkândan beklerler.
- Ben de kettle aldım, acil gitmem lazım. - Aman, hemen.
O zaman, iyi günler.
[kıkırdar]
- Iı. - Ha!
- Nasıl? Şöyle. - Şey…
Tamam.
["Binboğanın Kızı" şarkısı çalıyor]
[müzik yavaş yavaş kesilir]
Akşam geleceğim ben, merak etme.
Sen arkadaşları örgütle. Öncesinde müdürle konuşalım, tamam mı?
Örgüt üyesi mi bu kız ya?
Öcü. Babam ne zaman gelecekmiş?
Muhabbet uzamıştır herhâlde.
Ben babamı biliyorum.
Bu dükkân işine onun canı çok sıkılıyor, kafa dağıtmaya çalışıyordur.
Ya biz paket servise çıkarak bu dükkânı nasıl satın alacağız?
Bize bir mucize lazım.
Öyle düşünme, bak. Biz bir şekilde bunun hâl yolunu bulu…
[ziller şıngırdar]
Hoş geldin usta.
Hoş bulmadım.
Oğlum, dün bir, bugün iki bile değil.
Ne diye böyle paket servis, maket servis benim aklımı karıştırıyorsun?
A a, baba niye öyle diyorsun? Bizim iyiliğimiz için söylüyor.
O, beyefendiyi savunmaya başlamışız bile.
Söyledin değil mi her şeyi? Söyledin tabii. Niye söylemeyeceksin?
Ne? Neyi? Neyi söyleyecekti?
Kızım, sen de numarayı bırak şimdi. Biliyorsun işte Gülşen'le karşılaştığımı.
Gülşen'le mi?
Hani senin şu ilk aşkın olan Gülşen. Annemin bana anlattığı.
Sana yazıklar olsun baba.
Dün annemin ölüm yıl dönümüydü.
Ayıp bu yaptığın. Çok ayıp.
Söylememiştin değil mi hiçbir şeyi?
Hayır.
Sen de yani! Ne gerek var bu kadar karakterli olmaya?
Daha dün tanıştık, bu ne dürüstlük?
- Ne alaka usta? - Ya ispiyonlasaydın bari.
En azından kendini hazırlardı kız. Bir ilk öfkesini atlatırdı.
Hay senin yapacağın işe.
Aslında bir an aklıma geldi hani söyleyeyim mi acaba falan diye ama…
Ya bırak, nerede sende o şerefsizlik?
Motorla dükkâna dalmayı biliyorsun, muhabbete dalmayı bilmiyorsun.
[kapı çalar]
[güler]
- [ziller şıngırdar] - Kolay gelsin.
- Hayırlı işlerin olsun. - Sağ ol, eyvallah.
Ya sen beni hâlâ hatırlamadın mı?
Ne işin var senin burada?
- Oğlum ne biçim konuşuyorsun misafirle? - Ama usta, sen bir…
Duymayayım bir daha bak.
Peki.
- Sana da kolay gelsin kardeşim. - [homurdanır]
Ya Kalender, ben bugün bir şey duydum.
Senin bu dükkânı satışa çıkarmışlar.
Uysal Bey de sana üç ay mühlet vermiş.
E?
Ben diyorum ki,
üç ay beklemeye hiç gerek yok. Sen zaten sinek avlıyorsun.
Senin burayı alman çok zor.
Benim şubenin işler patladı, ikinci bir şubeye ihtiyacım var.
Burayı ben alayım, başına da sen geç usta ol.
Ne dersin ha?
Ha burayı satın aldın, şimdi bizi de mi satın alacaksın?
Ya dur bir sen, sen…
Ya da sen de gel.
Tabii tabii, sen de gel.
Pide küreğine falan ihtiyaç olursa, sen hizmet verirsin.
- [Samet güler] - Ama bak usta ne diyor?
Tamam sen… Sen bir bana bırakır mısın?
Bak kardeşim, benim canımı sıkma.
Öyle ağır konuşurum, altından kalkamazsın.
Konuş bakalım be, ağır konuşacakmış, konuş. Konuş.
- Konuşayım? Konu… Konuşayım? - Konuş usta. Konuş. Konuş.
- Ko… Kopsun o zaman yani? - Kopsun gitsin be.
- Konuşuyorum o zaman be. - Konuş be.
Konuşuyorum yani.
- Defol! - Efendim?
Defol!
Defol?
Okay. Eyvallah. Ha, eyvallah. [alaycı güler]
[üfler]
Yalnız usta, çok ağır konuştun.
İki gün kendine gelemez, en az iki gün.
Beş gün. Beş gün kendine gelemez.
[derin nefes alır] Bu gece uyku yok ona.
Elim, ayağım titredi ya.
Ağzını bozdurdu.
Ağzımı bozdurdu. Hay yaşa ya, ağzımı bozdurdu bana ya?
Görüyor musunuz? Vallahi, bak elim, ayağım boşaldı ha.
Nereye gidiyorsun uyku saatinde?
Baba, saat daha sekiz.
Sen bu saatte uyumuyor muydun?
Uyuyordum evet. Üç yaşındayken.
E hadi, iç bakalım şu sütü.
Bir nesil sizin yüzünüzden reflü oldu, biliyorsun değil mi baba?
Azıcık konuşalım mı?
Dinliyorum baba.
[derin nefes alır]
Anlıyorum bana kızgınsın, haklısın da, özür diliyorum.
Ama vallahi bir şey olduğu yok.
Sadece eski bir tanıdıkla biraz sohbet ettik yavrum, o kadar.
İlk aşkınla.
Ama sen, küçük detaylara çok takılıyorsun yavrum.
Baba, dün annemin ölüm yıl dönümüydü.
Senin bu yaptığın şey doğru mu sence?
Yavrum, ben mi hesapladım gününü? Yıllar sonra karşılaştık.
Zaten bir şey olacağı yok. Ama haklısın, özür dilerim.
[iç çeker]
Baba, ben seni anlıyorum.
Ve hak da veriyorum.
Yıllardır sadece benimle, dükkânla ilgilendin.
Kendini feda ettin bizim için.
Ama sen de beni anla.
Bu durum benim kabul edebileceğimden çok daha zor bir durum.
Haklısın kızım.
Ama dediğim gibi, ortada bir şey yok.
Sadece pazartesiye gün aldık.
Ne günü?
- Nikâh günü. [kıkırdar] - Ya, baba! [güler]
Bir şey soracağım, ne giyeceksin?
Nerede?
- Nikâhta. [güler] - Ya baba, saçmalama. [güler]
[derin iç çeker] Canım kızım. Çok seviyorum seni.
Ben de seni babacığım.
Pazartesi günü ben evleneyim de sen gör.
Allah korusun.
Ne oldu, şakalara gülmüyorsun?
Tövbe tövbe.
A! Baba!
- Sakın. Sakın. Sakın. - Baba abarttın, yeter ama ya.
- [Kalender] Sakın! - Baba!
Ya yemin ediyorum sonunda öldüreceğim ben bu adamı. Ne dediysem yanlış yapıyor.
Öldüreceğim, möldüreceğim. Psikopat mı bu kız ya?
Usta.
Oğlum ödümü patlattın ya.
Kusura bakma. Hayırdır?
Ya bu gece ev bastı, bastı.
Of! Gel otur, gel.
Oturayım.
[iç çeker]
Ya bugün için kusura bakma, çok yüklendim sana.
Estağfurullah, olur mu öyle şey.
Filiz'le nasıl gitti?
Toparladık sayılır. Zaten o konudan bir şey olacağı yok.
Usta, çay?
Dudak payı mı bu?
Yo… Yok, sana da dökeyim mi yani?
Afiyet olsun.
Sorması ayıp, ne kadar oldu yenge vefat edeli?
Onuncu yıl dönümüydü dün.
En çok neyini özlüyorsun?
O bende kalsın.
Kusura bakma.
Bir zamanlar, benim saçlar buradan başlıyordu, böyle kaştan.
[kıkırdar]
Şimdi şu hâle bak, alnım nasıl açıldı. 10 yıl, kolay değil.
Bir de şöyle düşün.
Çıktın açık alınla on yılda her savaştan.
- [hafifçe güler] - [güler]
Öyle de diyebiliriz. [hafifçe güler]
Senin ailen nerede? Ne yapıyorlar?
Benimkiler de sizlere ömür.
Allah rahmet eylesin.
Âmin.
İşte o gün bu gündür tek tabanca takılıyorum.
- Bir şey soracağım. - Sor.
Bu dükkân çok mu önemli senin için?
Çok.
Bu dükkândayken Şengül'le tanışıp evlendik.
Bu dükkânda Filiz doğdu.
Babamın zamanında burası en meşhur yermiş.
- A! - Tabii,
sabahtan akşama kadar dolup taşıyormuş.
Sonra, sağ olsun babam bütün parayı pavyonda yiyince…
[hafifçe güler]
Önce dükkân gitti. Sonra da babam gitti. Rahmetli oldu.
Allah rahmet eylesin.
Ama bizim de zamanında başka hayallerimiz vardı yani.
Nasıl hayaller?
Boş ver, bitti gitti. Eski zaman.
Hadi ben gideyim, yarın için hamur hazırlayayım.
- Ben de yardım edeyim usta. - Yok oğlum, sen çayını iç.
Usta vallahi, ölümü gör?
Yok oğlum, gerek yok.
- Ya ne olur usta, ölümü gör ya. - Oğlum, gerek yok diyorum.
Bak, ölümü gör ama nasıl gör biliyor musun?
Bak ölmüşüm, kimse fark etmemiş,
cesedim şişmiş, şişmiş, şişmiş, kurtlanmış, nasıl…
Tamam sustum.
Bir şeye ihtiyacın olursa seslen ama.
Tamam, seslenirim.
Seslenmezsen, ölümü gör. Tamam, şaka yaptım. Şaka yaptım.
Hey Allah'ım. Hadi şuraları toparla da, geç kalma.
Hah, tamam abi.
[telefon çalar]
Allah.
[dans müziği çalar]
[nefesi kesilir, derin nefes alır]
Ne oluyor lan?
[burnunu çeker]
[dans müziği devam eder]
- Öcü? - Geldim, geldim.
[nefes nefese]
Ya kusura bakma, uyuya kalmışım.
Vallahi dua et, babam da erkenden bir yere gitmiş.
Oh. Çok şükür.
Ya, öcü. Ben dün sana yeterince teşekkür edemedim.
Niye?
Babamı paket servise ikna ettin ya.
Sana bir hediye vermek istiyorum aslında.
Hediye mi?
Motorda falan kullanırsın, işe yarar diye düşündüm.
Ne gerek vardı? Çok teşekkür ederim.
Ya, kusura bakma. Öyle hediye paketi yapamadım ama.
Olsun, olsun.
Bu babamın montuydu. Ama öyle hiç giymedi.
Ona da teyzesinden kalmış zaten.
Yalnız teyzenin maşallahı varmış.
İyi, sevdiysen ver poşete koyayım,
- giyersin. - Sevdim. Sevmem mi?
- Etiket… [inler] - [nefesi kesilir]
Öcü! Ya, Öcü!
[pazarda konuşma sesleri]
Şeyden arıyorum, böyle…
- Buyur Kalender abi. - Ne diyorsun?
Ha?
Ne?
Göbek beni bitirdi ya.
Lazım bak. Böyle düşün beni. Ha?
- Oldu? - [pazarcı] Bir de ceket şey yapalım bunu.
- Ceket mi? Yine göbek çıkıyor ya. - Çıkıyor.
Şey yaparım, haftaya veririm ben sana.
- Tamam. Kalender abi. - Hadi haftaya veririm.
Vallahi.
- Öcü! Öcü! - Ah!
- Hah! - [Öcü] Ah!
Ah. [sık nefes alır]
Gel, gel kalk hadi. Kalk. Geç şöyle.
- Ay. [inler] - Hah.
- Ah. [inler]
Uf, çenem çok kötü.
Dilimi de ısırmışım.
Ya sen böyle ani hareket yapınca… Ben huylanıyorum.
Ya etiketin çıkmıştı, onu gösteriyordum. [derin nefes alır]
Neyse canım, sen de benim tekmemin tadına bakmış oldun.
Tadı nefisti, ağızda dağılıyor.
E, su getireyim sana. Ba… Başka bir şey ister misin?
Çene. Çenemi hissetmiyorum.
Zaten öndeydi, iki milim daha öne kaydı. Ah!
Ağrı kesici var mı?
Alıp geleyim hemen.
[Gülşen] Sağ olasın. Hayırlı işler.
Hah, Kalender.
Ay seni gördüm, çok iyi oldu. Ben de dükkâna gelecektim.
Şey ben dün çok üstüne geldim, kusura bakma.
Yok, yok, öyle düşünme. Haklıydın bence.
Bak ben de pazardan üstüme yeni bir şeyler aldım.
[alaycı güler]
Teyzenin ayakkabılarıyla güzel olmuş.
[birlikte gülerler]
- [Mesude] Kalender. - Ay.
Efendim?
Ben evet diyeceğim galiba.
Ne dersen de canım.
Sen bilirsin.
- Gidiyorum. - Lütfen, lütfen.
Kim bu?
Vallahi benimle hiç ilgisi yok. Deli gibi bir şey yani.
- [güler] - [Filiz] Baba.
Kızım?
Kim bu hanımefendi?
Ha, o… Turist.
[İngilizce] The person… [mırıldanır] Called… Cinema? No?
[Türkçe] Gülşen ben. Merhaba.
Merhaba.
Ben de,
canım babamın çok âşık olduğu, çok sevdiği rahmetli eşinden olan kızı Filiz.
Çok memnun oldum.
- Görüşürüz. - [İngilizce] Goodbye.
- [Türkçe] Baba. - [İngilizce] What?
[Türkçe] Baba, ne oluyor?
Kızım bir şey olduğu yok. Yolda karşılaştık.
Niye kadının yanında beni utandırıyorsun?
Ben mi seni utandırıyorum?
Sen… Sen şu elindeki pırasadan utanmıyorsun da
benimle konuşunca mı utanıyorsun?
- Lan. Lan. - O mu lan?
Kızım herkes bize bakıyor. Dükkânda konuşalım lütfen.
- Ne konuşacaksın dükkânda benimle? - [İngilizce] Please, please.
[Türkçe] Dans eden pideci sen değil misin ya?
Ne dansı oğlum, ne diyorsun?
Ya bırak, osun işte. Yalan atma.
Sen ne biçim konuşuyorsun? Haylaz.
Bak, oynuyorsun işte.
[telefonda dans müziği çalıyor]
Baba.
[müşteriler sohbet ediyor]
Gülşen!
Buyurun?
Sermet ben. Hatırlamadın mı beni?
Bu mahallede beraber büyüdük ya hani.
- Affedersiniz, hatırlayamadım. - [geveler] Bir kuzenim vardı, Şevval.
Siz birlikte okula giderdiniz hep.
Şevval'i hatırlıyorum, evet.
Bir adam vardı böyle, yanımızdan geçmişti.
Acayip pala bıyıkları vardı, çok gülmüştük.
[güler] Onu hatırlıyorum.
İşte ben o gün sizin yanınızdaydım.
Ay yok, kusura bakmayın.
Ben buranın müdürüyüm. Yolun düşerse beklerim.
- İyi günler. - Unutma bak. Beklerim.
- Nereye? - Az önce dedim ya.
Ben buranın müdürüyüm. Yolun düşerse beklerim.
Hayırlı olsun.
Oğlum kimden izin aldın sen?
Usta, vallahi kendi hesabımdan paylaştım.
Ne bileyim böyle çabuk yayılacağını?
Babacığım, ne olacak ya?
Yani, bir şey yok ki bunda. Yalnız, sende de ne hünerler varmış ha.
Hüner müner yok bende.
Hem gizli gizli çekiyorsun, hem de hiç izin mizin istemeden internete koyuyorsun.
Sosyal medyayı canlandıralım diye ben…
Bak oğlum, bir dükkânın sosyal medyası budur.
Bak, Tendon Hayri, Piksel Nazım,
Şpagat Aysel, Kuskus Şükrü, Stopaj Ayla.
Ünlü mü istiyorsun? O da var.
- O kim? - Zombi Mehmet.
Tabancamın Sapı'nda oynadı bu çocuk.
Dört bölümde yedi kere öldü. Yeter artık, tamam. Güle güle Öcü.
Beni kovuyor musun?
Kovuyorum.
Peki usta.
[ziller şıngırdar]
Kalender usta?
Buyurun?
Vallahi, videonuzu gördüm sabah. Bayıldım. Dedim mutlaka buraya gitmemiz lazım.
Buyurun, buyurun. Oturun, buyurun.
- Hoş geldiniz, buyurun. - Hoş bulduk.
Görüyor musun usta? İşe yarıyor işte.
Buyurun, hoş geldiniz.
Hoş geldiniz. Buyurun, buyurun.
Cevdet, afiyet olsun.
Ellerine sağlık. On numara, beş yıldız olmuş. Yemin ediyorum sana.
- Baba, söyle hadi. - Tamam oğlum, bir dur.
- Ne oldu evladım? - Senin şu yaptığın dansı istiyor da çocuk.
Ya olur mu yavrum öyle şey? Hadi afiyet olsun.
Ya, dans etmeyecekti madem, keşke Pidburger'e gitseydik.
- Kuru göt. - Tayfun!
Aşk olsun usta. İki kıvıraydın ne olurdu sanki?
Ne kıvırması ya? Cevdet, hesap.
Bir yerden para bekliyorum. Gelsin, hallederiz artık.
Cevdet!
Ulan Öcü! Ulan Öcü!
Babacığım, televizyondan arıyorlar.
Ne televizyonu yavrum, biri işletiyordur. Ver. Alo?
Buy…
- Sabah programı. - [nefesi kesilir]
- Evet. - Pide tarifi istiyorlar.
Çak usta.
Vallahi bilemedim ki. Hayırlısı diyelim.
Hayırlısı diyelim, evet. Sağ olun, sağ olun.
- Gidiyoruz değil mi usta? - Hiçbir yere gitmiyorum.
Kimse beni bir yere götüremez. Asla televizyona çıkmayacağım, asla!
Benim burada ne işim var ya?
- Usta. Usta, sakin ol. - Ha?
- Tamam. - Tamam mı?
Pide için malzemelerin hazır.
Bilemediğin malzeme olursa boş geç.
- Ha. - Zamanın kalırsa geri dönersin.
- Tamam. - Tamam mı? Heyecan yapmak yok.
- Tamam oğlum, ben iyiyim. - Bak, heyecan yok.
- Oğlum, ben iyiyim. - Heyecan yo… [inler]
- Öcü! Oğlum. Oğlum. Öcü. - Heyecan…
- Bana bak. İyi misin? Ha? - [burnunu çeker]
- Ben iyiyim. İyiyim. - Kalk bakayım. Kalk, kalk, kalk.
- İçim geçti bir an. - Sakın. Sakın.
- İçim geçti. - Aman, sakın. İyisin.
Bak sakın, evet… [inler]
- Tamam. - Usta! Usta, kalk.
- Ben… He… - Usta. Usta kendine gel.
Şimdi çağıracaklar, gel Allah aşkına. Kalk.
- İyi misin? İyiyim. Ha? - İyisin değil mi?
- İyisin değil mi? İyisin değil mi? Ha? - Kalender Bey buyurun, sizi alalım.
Hadi, çağırıyorlar.
- Tamam, hazır ol. - Hadi.
Hazır. Heyecan yok. Heyecan, sakın. Hiç heyecanlı değiliz.
Ve şimdi son birkaç gündür çok konuşulan birini ağırlıyorum stüdyomda.
- Kalender usta, hoş geldin. - Hoş bulduk.
Evet, birkaç gündür çok konuşuluyorum.
Çok heyecanlıyım, aşırı heyecan var.
Şimdi bize harika bir pide tarifi vereceksin.
- Evet. - Hadi başlayalım
- Şimdi… - Hı.
- Önce hamurumuzu alıyoruz… - Çağla Hanım, Çağla Hanım.
Pide tarifi istemiyoruz. Dans istiyoruz!
- Ay, bir de öyle bir şey vardı sizde. - Evet, biz hamurla dans etmek istiyoruz.
[tezahürat yapılıyor] Dans! Dans! Dans! Dans! Dans! Dans!
[tezahürat devam eder]
[Öcü] İstanbul'dan beridir hiç konuşmadın.
Ne konuşacağım seninle be? Ha? Ne konuşacağım ben seninle?
Kendi ilçemize rezil olduğumuz yetmiyor. Şimdi bir de bütün ülkeye rezil olduk.
Dükkâna ilgi artsın diye birkaç bir şey yapalım dedik, düştüğümüz hâle bak.
- Ya usta, ne güzel televizyona çıktık. - Ya sus! Sus!
Sorarım ben sana, biz bu insanların yüzüne nasıl bakacağız?
Ha, nasıl bakacağız?
Şokomav?
Süleyman'ın oğlu askere gidecekti, bu onun kalabalığı herhâlde.
Usta, pankartlara bak. Görüyor musun?
- Filiz de burada. Bak. Filiz! - [kalabalık tezahürat yapıyor]
İnsanların yüzüne nasıl bakacağız diyordun. Al bak. Aha buyur.
Baba!
Kızım, niye böyle bir organizasyon olduğunu bana söylemedin?
- Başkan yemin ettirdi. - Hangi başkan?
- Belediye başkanı. - [nefesi kesilir]
Efendim buyurun, sizi şöyle alalım. Buyurun efendim. Buyurun sayın başkanım.
- Hoş geldiniz. - Hoş bulduk efendim.
- Hoş geldiniz. - Başkanım, hoş geldik.
Efendim, neler söylemek istersiniz?
Vallahi, Kalender usta gibi bir değerin
ilçemizden çıkmasının mutluluğunu yaşıyoruz.
Tabii bunun ilçe turizmine de olumlu yansımaları olacaktır.
Ustamızı bir alkışlayalım.
Bravo.
Kalender Bey, siz neler söylemek istersiniz efendim?
Valla ne diyeceğimi bilemiyorum yani.
Ama en kısa zamanda dükkânımıza bekliyoruz sayın başkanım.
Gidecek misiniz efendim?
Söz veriyorum. Yalnız ben değil, tüm belediye meclis üyelerimle geleceğim.
Kalender Pide Salonu'na herkesi bekliyoruz.
Adresimizi kime sorsanız gösterir.
Göstermeyen olursa ya bizi çekemiyordur ya da şerefsizin, haysiyetsizin… Alkış.
Efendim, siz neli pide seversiniz?
Kalender Bey'den özel bir isteğiniz olacak mıydı?
Valla Kalender ustamızdan özel bir isteğimiz olacak.
Başkanım ne isterse.
Ne istiyoruz? Dans istiyoruz ustamızdan. Dans! Çal bando.
Geldiler.
- Turistler geldi. - Şalgam ver, mutlaka şalgam ver.
Bak neredeyim bak, arkamı görüyor musun? Bak.
Bravo.
Hop, güm.
[Kalender] Dikkatli. Sağına soluna bak.
- Abi, merhaba. Bir merhaba der misin abi? - Merhabalar.
- Teşekkür. - Teşekkürler.
- Hop! Ne oldu ya? - Ben hayır dedim.
Tövbe tövbe.
- Bizim yerimize de öp onu. - Öp!
- Öp diyor. Öp… - Ne?
[hep beraber] Öp! Öp!
Ha, sana öp diyormuş.
- Ben de öptüm. - Öptük.
[müşteriler tezahürat yapıyor] Vur! Vur! Vur!
[çığlık atar] İşte böyle!
Ben onunla pide veriyorum fırına, onunla oyun oynanır mı ya?
Götür kızım.
Geliyor. Geliyor.
Getir, getir, getir, getir.
Hop. Hoppa. Sana değil çünkü.
Cevdet abi.
Çek hanım, çek.
- A, a! - Öcü.
Tamam tamam, hadi buyur. Hop. Afiyet olsun!
Sıcak, sıcak! Sıcak, sıcak!
[nefesi kesilir]
Usta vay be! Çikolatalı pide ha? Usta, bunu niye menüye koymuyoruz?
Oğlum çikolatalı pide mi olur?
Pide peynirli olur, kıymalı olur.
Ya babam koyar mı hiç bunu menüye?
- Yani. - Hadi bakalım. Bir, iki, üç.
[alkışlıyorlar]
Evet, son bir ay inanılmaz şeyler yaşadık.
Üçümüze de helâl olsun.
Ama özellikle Öcü'ye. Başta biraz kızdım ama o olmasa bugün burada olmazdık.
Sana çok şey borçluyuz.
Estağfurullah.
Demeyi çok isterdim ama bence bana birazcık borçlusunuz.
[gülüyorlar]
Gecenin sürprizine hazır mısınız?
- [kapı açılır] - Hah. Hah. Kalender.
- [Kalender] Tam zamanında geldin. Gel. - [Öcü] Merhaba.
- Evet, hazır mıyız sürprize? - Hah.
- [nefesi kesilir] - [kıkırdar]
- Usta, bu ne? - Dükkânın anahtarı, senin için.
Baba, dükkânı satın mı aldık yoksa?
Yok yavrum.
Ben bugüne kadar bu dükkânın anahtarını kızımdan başka kimseye vermedim.
Ama sen bunu hak ettin delikanlı. Bu sorumluluğa hazır mısın?
- Ağlamayacağım. Ağlamayacağım. - [güler]
Ağlamayacağım.
Evet, evet, evet. [güler, iç çeker] Oh.
Usta, zaten kasada bir anahtar vardı.
O dükkânın anahtarı. Bu senin anahtarın.
Çok teşekkür ederim.
[derin nefes alır] Hadi biz çıkalım, biraz yürüyeceğiz.
- Çikolatalı pide? - Oğlum çikolatalı pide mi olur?
Pide peynirli olur, kıymalı olur.
- Hadi afiyet olsun. - İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
- Ne güzel sürprizler yapıyorsun sen öyle. - [Kalender] Beğendin değil mi?
[iç çeker] Yok. Ben kabullenemiyorum bu durumu.
Onları böyle gördükçe ergenliğime dönüyorum resmen.
[telefon çalıyor]
- Abartma canım. - Pardon.
Alo. Ha. Bak, bu gece dananın kuyruğu kopacak.
Başıma ne gelirse gelsin, önemli değil. Meydanda buluşuruz.
Öcü. Benim çok acelem var, çıkmam lazım. Görüşürüz sonra, tamam mı?
- İyi akşamlar. - [kapı açılır]
Ne oluyor ya?
İyi ki ilk karşılaşmamızda bana aklından geçenleri söyledin.
Yani bence sen olmasan bu sosyal medya şeysine ben hayatta yüklenmezdim.
Bak Kalender, geçmişine bu kadar sıkı sıkı tutunursan,
geleceğin elinden kayar gider.
- Vay, güzel söz. Kimin bu? - Hı.
Ebenin.
A, ayıp ya.
Yok ya, gerçekten ebenin.
Saniye abla vardı ya, hatırla, seni de doğurtmuştu evde, beni de.
- Evet. - Hah, o bizim alt komşumuzdu. O söylerdi.
Ne bu şimdi?
Yani böyle işte, sokak ortasında…
Al işte, bak buna bile cesaret edemiyorsun.
Güya değiştim diyorsun. Artık her şeye açığım diyorsun.
- Yani evet, açığım. - E?
Senden çok hoşlanıyorum. Ama hâlâ, Şengül'e ayıp ediyormuşum gibi geliyor.
Öyle mi?
- Tamam, yürü o zaman. - Yürüyorduk zaten.
Daha hızlı yürü.
O ne ya?
[sunucu] Evet sevgili seyircilerimiz, tiyatromuza hoş geldiniz.
Ve bu hafta karşınızda, Kırmızı Başlıklı Kız!
Kırmızı başlıklı kız, anneannesine yemek götürmek için evinden çıkmıştır.
E, ne yemek götürüyorsun bakalım anneannene, kırmızı başlıklı kız?
Annaanneme sushi götürüyorum,
edameme götürüyorum, wasabi götürüyorum. Anneanneme…
Ve bir anda karşısına hain kurt çıkar. Hmm.
- [nefesi kesilir] - [hırıldar]
Nereye gidiyorsun kırmızı başlıklı kız?
Yahu ne işimiz var bizim gecenin vakti mezarlıkta? Ben korkarım yani.
- Karının mezarından mı korkuyorsun? - Karı demezsek…
Senin karın manasında söylüyorum.
Tamam da yine de ne işimiz var burada yani?
Gerçi Şengül de erken uyumazdı ama… Ne yapacağız şimdi?
- Merhaba Şengül. - Şengül ben bu kadını tanımıyorum.
- Ya ne diyorsun sen ya? - Bir an panik oldum bir an.
Aslında beni gıyaben tanıyorsun.
Ben de seni uzaktan tanıyorum. Bizim ikimizin bir ortak noktası var.
O da Kalender.
[boğazını temizler]
Ben, Allah'ın emri, peygamberin kavliyle Kalender'i senden istiyorum.
- E, vermedi. Hadi gidelim. - Ya!
Sen de eminim eşinin senden sonra çok mutlu olmasını istiyorsundur.
Ve o yüzden bizim için şu anda çok mutlusundur.
- Ağzımıza sıçacak. - Ya lütfen bir sakin olabilir misin?
Tamam.
Bizim yaşlarımızda yeniden sevmek, birine güvenmek falan çok zor oluyor.
O yüzden biz bu fırsatı kaçırmak istemiyoruz.
Değil mi, Kalender?
- O söylüyor, ben söylüyorum. - Kalender!
- Tamam. - [hafifçe güler]
Gülşen haklı.
Şengül, seni hâlâ çok seviyorum.
[derin nefes alır]
Ama, seni sevdiğim kadar sevebileceğim bir insanı da kaybetmek istemiyorum.
[hafifçe güler]
Hayat çok kısa. Gerçi bunu sana söylemek ne kadar doğru bilmiyorum ama.
Huzurunda bu eli tutup ömür boyu bırakmamak istiyorum.
[hafifçe güler]
Ben de bu eli hiç bırakmayacağım.
Ne olursa olsun, bu kalpler hiç ayrılmayacak.
Senin hep yanındaydım.
Onun da hayatım boyunca hep yanında olacağım.
- Allah! [nefesi kesilir, ağlar] - Kalender, nereye gidiyorsun?
Şengül, ihaleyi bana bıraktın Şengül.
- Kalender! - Birazcık işedim.
Avcı, çok teşekkür ederim. Harikasın avcı. Harika avcı.
Böylece avcı ona yavaş yavaş yaklaşır.
Yaklaşır ve en sonunda dudaklarından bir güzel öper.
- [öksürüyor] - Öcü?
- İyi misin? - Boğuluyorum!
- Öcü? - [öksürüyor]
- Öcü, ne oldu? - Açıl açıl açıl.
- Heimlich biliyorum. - O ne?
[öksürür] Ne oluyor? Hayır! Hayır! Hayır!
- Son kez büyük, hadi. - Hayır!
- Son bir! - Hayır, geçti tamam, iyiyim.
- Bir şey çıktı mı? - Çıktı.
Boğuluyordum. [öksürür]
Ben burada sizden ayrılıyorum.
Filiz, bir sorun yok değil mi?
Yok canım, sorun yok.
Kardeşim, sen de iyisin.
Harikayım ya, çok sağ ol.
Yalnız sana bir şey diyeyim mi? Şanslı adammışsın? İlk yardım biliyordum.
Yardım? Evet. İlk yardım.
Ha, bu arada benim Heimlich manevram çok meşhurdur ha.
Onu hissettim biliyor musun?
- Hadi ben kaçıyorum o zaman, görüşürüz. - Görüşürüz canım.
- Hadi atla, seni bırakayım. - Yürüyeceğim ben.
E ben de geleyim seninle.
[iç çeker]
Az kalsın boğuluyordum.
Şimdi ben seni boğacağım gerçekten ha?
Ya kocaman adamsın. Numara yapmaya utanmıyor musun sen?
Numara yapmadım ben.
[alaycı güler]
Geri zekâlı.
[derin iç çeker]
Niye oyunculuk yaptığını gizliyorsun?
Ya babam bu oyunculuk meselelerinden pek hoşlanmıyor.
Birkaç defa konusunu açtım ama hemen kapadı.
Benim için de öyle küçük bir hobi gibi bir şey zaten.
Niye küçük bir hobi olsun? Çok iyisin. Millet sana ne kadar güldü bu akşam?
Yok canım. İnsanlar sana daha çok güldü.
- Ya Öcü. - Ha?
Sen beni kıskanıyor musun?
Kim? Ben. Seni kıskanıyorum. Ben. Seni. Ben.
Ay tamam o zaman niye takip ettin beni?
Ya bu akşam dükkândan çıkarken telefonda,
işte bu gece dananın kuyruğu kopacak falan filan deyince, başın belada sandım.
Ha. Yok canım. Ya şey. Belediyenin böyle amatör bir tiyatro yarışması var.
Ha.
Kazanana da çok güzel para veriyorlar.
İşte ben de böyle bir oyun hazırlayalım dedim müdüre ama…
İşte, skeçler iyi gidiyor, oyunla uğraşmayın dedi.
Ben de müdüre sinirlendim.
Ha.
Ben de seni merak ettim işte.
Zaten insanın başına ne geliyorsa ya meraktan…
[burnunu çeker] Ya da Heimlich'tan.
[birlikte gülüyorlar]
Bakar mısınız?
Buyurun. Öcü.
Bu hanım kızımız tiyatroda oyuncu değil mi?
Yok o benim kızım. Burada çalışıyor.
Ay yok ya. Daha bugün gördüm haberlerde.
Hatta size de göstereyim. Hatta bu çocuğu da kurtarmışlar.
- Öcü'yü mü? - Bakın.
Bakın arkadaki oyunculardan biri de o kız.
Geliyor geliyor. Geliyor geliyor.
Hop, pidelendiniz. Oo…
Aç bakayım ağzını. Hop. Ham yap bakayım. Hop.
Ne yapıyorsun kardeşim?
Pideyi kürekle ağzınıza vermemi istememiş miydiniz?
Sunum dediğiniz bu mu şimdi? Bu mu sunum ha? Bu mu?
İsterseniz çocuklar pide oturtma da yapabiliyor. Biraz yağlı ama çok lezzetli.
Kafanızın üstünde pide de kırabiliyoruz.
Nazara da çok iyi geliyor.
Saçmalama kardeşim. Olur mu öyle şey? Ne yapıyorsun sen? Yapılır mı öyle şey?
Oho, yemek mi yemeye geldik, dayak mı? Belli değil be.
- Haksız mıyım arkadaşlar? - Pide desen zaten ortalama.
Bir de böyle ağzımıza kürekle. Tövbe tövbe…
- Sen kimi çekiyorsun kardeşim? - Asıl sen kimi çekiyorsun?
[Öcü] Ne oluyor ya?
Şimdi herkes yavaşça telefonunu yere indirsin.
Evet. Lütfen sakinleşe… Çekmeyelim ama.
- [kapı açılır] - [ziller şıngırdar]
Bakar mısınız? Pidemden kıl çıktı.
- Aha, buyur! - Peynir de leş gibi kokuyor zaten.
Gördünüz değil mi?
Görüyorsunuz. Dandik mal satmayı böyle şarlatanlıklarla kapatmaya çalışıyorlar.
Kardeşim ortamı ne bozuyorsunuz? Yemezseniz yemeyin.
Bir de üstüne saygısızlık.
Tamam anlaşıldı. Siz olay yaratmaya gelmişsiniz.
Lütfen kalkar mısınız?
Ah, kolum!
Bak gördünüz nasıl tuttu kolunu. Yürüyün arkadaşlar, gidiyoruz.
Ama tamamen yanlış anladınız. Ben, dokundum böyle yani.
- Hadi kalk, kalk. Hadi. - Bir şey yapmadık.
Kalender usta asla öyle bir şey yapmaz. Ne münasebet.
- Yürü, yürü, yürü. - Bir saniye dinleyin ya.
Lütfen. Ya gitmeyin.
Bu ne terbiyesiz şeyler ya.
- Görürsünüz siz. - Yemek mi yenir burada?
- [mırıldanır] - [müşteri] Yürü.
Oğlum ne oldu anlamadım ki ben.
- [Öcü] Sen kimi çekiyorsun kardeşim? - [mırıldanır]
- Asıl sen kimi çekiyorsun? - Dur yavaş. Geri gel.
- Ne oluyor ya? - Hah.
Sen kimi çekiyorsun kardeşim?
- Asıl sen kimi çekiyorsun? - Anlamazlar değil mi kim olduklarını?
- [Öcü] Ne oluyor ya? - Yok be müdürüm ya, nereden anlayacaklar?
Arkadaşları ayarladım. Hallettiler. Temiz iş.
Çok muazzam bir iş çıkardılar müdürüm.
Tamam siz bunu salın internete. Bizim çocuklara da söyleyin.
Sosyal medyada iyice böyle köpürtsünler.
Köpürtsünler. Tamam müdürüm.
- Ya müdürüm. - Ha?
Bizim bu çocuklar var ya. Çok güzel iş çıkardılar be.
Çok iyi olmuş hem.
Valla, Oscar'lık oyunculuklar vardı, değil mi?
Öyle öyle.
Hani ben diyorum ki. Hani çocuklara üç beş bir şey mi atsak?
Tamam ya hallederiz onu.
Ben sana yollarım. Sen gönderirsin hesaplarına.
- TR64, 96 26, 72 18, 10… - Lan!
IBAN mı bu? IBAN'ı ezbere mi biliyorsun sen?
[mırıldanır] 04 15
Sonu.
Acayipsiniz ha.
Bugün olanlar hiç normal değil. Bu kadarı tesadüf olamaz.
Benim aklıma biri geliyor ama.
Günahını almayalım yine de.
Nedir son durum?
Çok kötü yorumlar geliyor ya.
Çok garip yorumlar var.
Ver bakayım.
"Milleti zehirlemeye utanmıyor musunuz?"
"Pideci dediğin kelli felli olur.
Bu kuru göt nasıl pideci olmuş?"
"Hikâyeme bakan hemen tuvalete koşuyor." Ne oluyor ya?
Ne yapacaksınız şimdi?
Vallahi ne bileyim. İşler iyi gittikçe abarttık.
Abarttıkça işler iyi gitti. Ah işte, sonuç ortada.
Sağ olsun, Öcü'nün de duru durağı yok.
Şimdi ben mi suçlu oldum?
İşler iyi gidiyorken diz çöküp anahtar teklif ediyordun.
Oğlum ben sana söyledim dikkatli olalım diye.
İşte hayatta hep 250'yle gidersen cezası böyle olur.
Elli ile gidip her şeyi kaybetsek daha mı iyiydi?
Bak usta, ne kadar güzel bir aile olduk.
Aile mi olduk? Sen ne anlarsın oğlum aileden?
- Şşşt. - Sen kendi annenle bile görüşmüyormuşsun.
Öcü?
- Sen nereden biliyorsun bunu? - Seni dükkânımıza alıyoruz.
İzin ver de bir araştıralım.
Doğru mu bunlar?
Babam ölünce, annem başka bir adamla evlendi.
Siktir lan!
Ne oluyor ya?
Aklım daha önceki gibi bir şeye gitti. Devam et sen.
İşte, üvey babamla hiç anlaşamadık.
Baktım anlaşamıyoruz.
Ben de daha fazla yük olmamak için evi terk ettim.
Hadi diyelim ki inandık.
Oğlum sen değil misin beni bütün İznik'e rezil eden?
Ha? Hem mesleğimden hem itibarımdan oldum.
Niye yapıyorsun oğlum sen bunu bize? Ajan mısın sen?
Ya o Pidburger'cilerin adamı mısın? Senin gelişinden belliydi?
Şişşt. Kalender, neler diyorsun ama ya?
Usta, gerçekten böyle mi düşünüyorsun?
Vay be. Çok sağ ol.
Baba yakışıyor mu sana böyle iftira atmak? Bilip bilmeden yalan konuşmak?
A! Ben senin kadar güzel yalan konuşamam canım kızım.
Bunu ne zaman bana söylemeyi planlıyordun?
Ha? Ben her şeyi senin için yapıyorum.
Benim kızım bunu yanına almış arkamdan iş çeviriyor.
Usta, asıl benim arkamdan ne işler çevriliyor görmüyor musun?
Kes sesini be, kes!
Sen gizli gizli oyuncu olmaya mı çabalıyorsun utanmadan?
Bunu bana İznik'in ilk fenomeni mi söylüyor?
Ben her şeyi sizin için yaptım! Her şeyi!
Defolun gidin buradan! Defolun! Hepiniz defolun!
- [ağlar] - İlla insanı ağır konuşturuyorsunuz.
- [kapı açılır] - [ziller şıngırdar]
Hoşça kal usta.
[derin nefes verir] Biraz konuşalım mı?
[iç çeker]
Yalnız kalmak istiyorum. Sen benim annem değilsin.
Al.
[iç çeker]
Biliyor musun baban annene çok aşıktı.
Sen bunu nereden biliyorsun?
Ben onu terk ettikten bir beş yıl kadar sonra geri döndüm.
Onu unutamamıştım çünkü.
Bunu baban bile bilmiyor.
Ne zaman geldim, uzaktan annenle babanı gördüm.
Kucaklarında sen vardın.
O zaman anladım ne kadar mutlu olduklarını.
Sessizce uzaklaştım.
Şimdi neden böyle olduk peki biz?
Baban çok büyük bir baskı altında.
Hayatında hiçbir şeyi değiştirememiş biri için her şey çok fazla üst üste geldi.
O da bunu kaldıramadı.
Ama onun hayatındaki en önemli şey sensin.
Biliyorum. Benim için de babam öyle.
Sadece…
Bu oyunculuk meselesini bir türlü kabullenemedi gitti.
Yani, aslında pek öyle değil.
Nasıl yani?
Bak.
- Babam mı bu? - Babanla ben.
Nasıl? Babam tiyatro mu yapıyordu?
Biz okuldayken tiyatro yapıyordu.
Deden de dükkânı boşluyor diye çok kızıyordu.
Sonra öğrenmiş tiyatro yaptığını. Bastı sahneyi.
Herkesin içinde bir dövdü babanı.
Gerçekten mi ya?
Evet. Öyle ağır geldi ki sonra her şeyden elini eteğini çekti.
[burnunu çeker]
Ona biraz zaman ver.
Hatasını anlayacak.
Baban dünyada gördüğüm en iyi insan.
[ağlar]
Ne kadar berbat bir gün ya.
Hayır, öyle düşünme.
Bugün senin olgunlaşman için çok özel bir gün.
Sağ ol. [burnunu çeker]
Öyle düşün.
Ve bence bu peçeteyi saklamalısın. Ben senin yerinde olsam…
[burnunu sümkürür]
Boş ver, saklama.
[birlikte gülüyorlar]
[metal gıcırtısı]
[boğazını temizler]
Seni burada bulacağımı biliyordum.
Ya kusura bakma, her şey üst üste gelince,
acısını sizden çıkarmaya çalıştım.
Oğlum bir şey söylesene.
- Usta. - Hı?
Biliyor musun, ben babamı çok seviyordum.
Çok özel bir adamdı.
Benim pusulamdı.
O ölünce yönümü kaybettim.
O gün bugündür savruluyordum.
Ta ki seni tanıyana kadar.
Beni tanıyınca kendine yeni bir yön mü buldun?
Seni tanıyınca doğru yön diye bir şey olmadığını anladım.
Ama işte yanında sana değer veren insanlar olunca da…
…rüzgâr nereden eserse essin, bir şekilde yolunu buluyorsun.
İşte ben de bu yüzden buradayım.
Daha tanışalı çok zaman olmadı ama…
Hani bazı insanla on yılda on dakika ilerleyemezsin de,
bir başkasıyla on dakikada on yıl ilerlersin ya.
İşte biz de aynen öyle olduk.
Anladın mı dediğimi?
Usta benim sayısalım hiç iyi değil ya. Kafam yandı.
Çok sevdim ulan seni işte.
Bak bu sözel işte. Bunu anladım.
Ben de seni çok sevdim usta.
Affettin mi şimdi beni?
Çıraklar ustalarını affetmez.
Hoşgörür.
Başta güzel söz de, sonra biraz düşününce, hafif bir yalakalık da var içinde.
Şimdi bana da öyle… [öksürür] Ay.
Demek ki burada spor yapınca her zaman iyi fikir gelmiyor ha?
[güler] Hadi bakalım. Hay Allah'ım ya.
- Mesela bu güzel bir fikir değil. - Eskiye dönelim.
Şuna. Daha güzel. Hah.
- Çektiriyor. - Duygusallığı da var.
- [Kalender] Pişt. - A!
Özür dilerim kızım.
Babacığım.
Ne yapıyorsunuz bakayım siz?
Yürüyoruz.
- Öcü. - Ha?
Gülşen abla bana ne anlattı biliyor musun?
Ne anlattı?
Babamla zamanında tiyatro yapmışlar.
- Hadi canım. - [Gülşen] Ya.
- Her şeyi anlattın sonunda değil mi? - Dayanamadım.
E hadi, atla gidelim.
Saçmalama Kalender.
- Usta. - O zaman biz de yürüyelim.
[Gülşen] Hadi.
Eyvallah usta.
[homurdanır] Canım.
[kapı açılır]
[kapı zili çalar]
[Kalender homurdanıyor]
Oğlum niye geldin? Ne oldu sana mı bir şey oldu? Ne oldu?
Usta sakin ol bir şey olduğu yok. Aklıma çok iyi bir fikir geldi.
Dayanamadım hemen söylemek istedim.
Hâlâ ne fikri be? Bağırma. Allah'tan Filiz'i uyandırmadın.
Yüreğim ağzıma geldi.
Valla usta çok haklısın ya. Kusura bakma. Bir an gaza geldim.
Tamam sabah konuşuruz. Hadi iyi geceler.
Oğlum hazır kalktım, söylesene.
Usta sabah sağlam kafayla konuşuruz.
Hem o zamana kadar fikir kafamda oturur. Mis. Hadi Allah rahatlık versin.
- Oğlum kalktım. - Sabah konuşuruz.
- E kalktım. - E yat. Hadi iyi geceler.
Gir içeri, üşüyeceksin.
Sabah kaçta?
Sabah.
[kapı çarpar]
- Öcü. Öcü. - [nefesi kesilir] Ne oldu usta?
- Bir şey mi oldu? - Hayır yavrum. Telaşlanma, bir şey yok.
Merak ettim o bulduğun fikri. Uyku tutmadı. O yüzden geldim.
Usta sabah ola hayrola dedik ya. Sabah salim kafayla konuşuruz.
- Oğlum. - Ne güzel rüya görüyordum. Git yat ya.
[Öcü homurdanır]
- Ya Öcü? - Hı?
- Öcü. - Sabah.
Manyak mıdır nedir, mahvetti bütün uykumu. Tövbe Allah'ım ya.
[Kalender] Yani sen şimdi bir de üstüne sıvayalım diyorsun.
Usta, tamam, anlıyorum. İşler istediğimiz gibi gitmedi.
Ama şu belediyenin tiyatro yarışmasını kazanıp rüzgârı tersine çevirebiliriz.
Ödül parasıyla da dükkânı da kurtarmış oluruz işte. Fena mı baba?
- Evet. - Yavrum.
İyi söylüyorsunuz da tiyatro yapmak kim, biz kim? Kolay mı o işler?
E siz zaten zamanında yapmışsınız.
Filiz de oyuncu.
Ben de işte bir şeyler yaparım. Oldu bitti.
Vallahi bence hiç fena fikir değil ha.
Yani bir akıllı sen varsın diyordum, o da yokmuş. Bravo.
Ustacığım, bak bu dükkânı kurtarmak için son şansımız olabilir.
Vaktimiz azaldı.
Baba, deneyelim işte. Ne olacak ki? Hadi.
Hayır yavrum. Ben bir daha rezil olacağımız bir işe girmek istemiyorum.
Ben gidiyorum. İki saat sonra dükkânın ihtiyacı olan parayı bulup dönüyorum.
Nereden bulacağım o kadar parayı ben?
[siren çalar]
Ne oluyor be.
Hayırdır?
Dün burada zehirlenenler olmuş. Bir sürü şikâyet geldi.
Burayı bir ay mühürleyeceğiz.
- Yalnız öyle pat diye mühürleyemezsiniz. - [memur] Başkanın kesin emri var.
Rezil etti güzel ilçemizi herkese diyor.
Zorluk çıkarmayın lütfen, hadi.
Şimdi içeride eşyalarınızı falan toparlayın da işimize bakalım.
Baba ne yapacağız şimdi? Öcü?
Siz içerideki eşyaları toplayın.
Biz o parayı bulup geleceğiz.
Hadi usta. Güven bana, gel.
Kalender usta, hem ustam hem de abim.
Sağ ol.
Eh be oğlum. Bunca yıldır yoktun.
Anlamıyorum ki ben. İnsan annesiyle küser mi hiç?
Anne. Konuşturma beni şimdi Ergun abinin yanında.
A! Ergun abi mi?
Hiç olacak laf mı bu evladım? Bak darılırım ama.
Ergun Bey diyeceksin.
Kusura bakmayın Ergun Bey.
[Kalender] Ergun Bey, Şermin Hanım.
Ben İznikli Kalender. Pide salonunun sahibiyim.
Bir süredir birlikte çalışıyoruz.
Maşallah şahane bir evlat yetiştirmişsiniz.
- Estağfurullah usta. - Öyle yavrum. Öyle. Öyle.
- Benim de bir kızım var. Aynı yaşlarda. - Üç yaş büyüğüm ben.
- Öyle mi? - Hı hı.
Ellerinizden öper.
Ben bu aile içindeki küslüğe inanmıyorum.
O yüzden bugün barışmanızı çok istiyorum. İnanın.
Hadi bakalım. Anneyle küskünlük olmaz. Hadi öp bakalım elini. Öp. Hadi bakalım.
- Anne. - Gel bakalım.
Hah.
E, onca zaman yoktun.
Niye geldin? Hadi anlat bakayım. Anneden saklı gizli bir şey olmaz.
Değil mi?
Anne sana bir şey söyleyeceğim ama…
[homurdanır] …ben şimdi nasıl söylesem?
O konuyu açmayalım.
Bir saniye usta. Lütfen.
Anne.
Biliyorum yıllar sonra geldim.
Biraz tuhaf olacak.
Ama vaktimiz çok az.
Dükkânımızın durumu çok kötü. Bizim paraya ihtiyacımız var.
Bak az kalsın yumuşayacaktın ama görüyorsun değil mi? Para için gelmiş.
Ayıp be oğlum. Durup dururken geliyorsun.
İyi niyetinden gelmiştir diyorum.
Altından para çıkıyor.
Niye durup dururken olsun anne?
Geçen gece sen beni aramadın mı? Ben açmadım.
Yok, aramadım.
Yanlışlıkla çantamdan aranmış.
Konuşmak istesem tekrar aramaz mıydım?
Doğru.
Beni zor durumda bırakmamak için istemiş.
Ona kızmayın yani. Kötü bir niyeti yok.
Ya sen kim oluyorsun? Ne hakla karışıyorsun?
Yaşını başına almış, aile maile diye bizden para isteyen bir düşkünsün sen.
Tüh ikinize de. Yuh size.
Gitmişsin elin adamının yanında kuryelik yapıyorsun.
Ben sana bizim yanımıza gel dedim evladım. Koskoca plazamız var.
Gel bizim yanımızda çalış. Mis gibi güvenlik görevlisi ol. Üç vardiya.
Bir de utanmadan gelmiş para istiyorsun.
[burnunu çeker]
- Siz… Siz var ya. - Tamam. Tamam oğlum. Hadi gidelim.
- Aç kapıyı. - [burnunu çeker]
Usta! Usta!
[Kalender] Ulan yavşak. Bu çocuk dünyanın en iyi insanı.
Bu çocuğun biraz sevgiden başka hiçbir şeye ihtiyacı yok.
Bizim dükkânın boktan deposunda yaşarken bile mutlu.
Ama sizin gözünüz bunları göremeyecek kadar kör olmuş.
Sen, para babası, milyoner Ergun Bey.
Sen mi büyüksün? Evet, sen büyüksün. Konumuz o değil.
Ama biz de birbirimizi bu kadar seviyorsak çok büyüğüz be.
Kimseye ihtiyacımız yok.
Yazıklar olsun.
[burnunu çeker]
- Hadi gidelim. - Nereye?
Tiyatro yapmaya.
- Hazır mıyız? - [Filiz, Öcü, Gülşen] Hazırız!
Sen fazla eminsin, beni çok gerdin.
- Ay baba, bir şeye de gerilme ya. - Hah!
- Kızım, sen bana niye bağırıyorsun? - A, sen şimdi kızı niye azarlıyorsun?
- Bir sakin olun ya! - Bağırma!
- Of! - Bence hazırız. Girelim.
[Kalender iç çeker]
[iç çeker, homurdanır]
- Öcü. - Ha?
- Sen yapabilir misin oğlum? - Baba. Hani oyuncu lazım demiştiniz ya.
Bizim ekipten Esat'ı getirdim ben de.
Esat gel bak, tanıştırayım seni. Babam.
Evet babasıyım yavrum ben. Kalender.
Gülşen abla. Öcü'yü zaten tanıyorsun.
O, Heimlich. İyi misin kardeşim?
Yok canım, hâlâ boğuluyorum.
Hoş geldin.
E, usta.
Yani aslında benim de okul zamanında sahneye çıkmışlığım var.
Gerçekten mi?
- Evet. - Ne oynamıştın peki?
- Folklordeydim ben. - [alaycı güler]
Ha.
Göstereyim hatta. Göstereyim. [burnunu çeker, boğazını temizler]
♪ Bursa'nın, ufak tefek yolları… ♪
- [Kalender] Bu ne ya? - [Gülşen] Öyle olmaz.
- [öksürür] - [Gülşen] A!
- Çocuk boğuluyor! - Filiz su getir.
Hayır! Hayır! Hayır!
İyiyim ben.
[derin nefes alır]
[öksürür]
Olmak ya da… Olmamak.
[Kalender] Tavuklarımı çalan zalım muhtar. Çık şuraya.
Kızımı şehre götürecen. Döktürecen.
- Biraz daha… - Çık şuradan! Çık!
Ne olmuş?
Düşüncemizin… Düşüncemizin cep. Za… Zalim kaderin kırb… Kırbacı karıştırma.
- [Filiz çığlık atar] - [Öcü geveler]
- [Gülsen] Tavuklarım gitti! - Çok bağırıyoruz. Çok bağırıyoruz.
- Kim bağırıyor usta? - Ama bir şey söyleyeceğim.
O… Ya usta. Usta ne olur bu topa girmeyelim ya.
Usta bunu iptal edelim ne olur. Bak ölümü gör.
Tamam, iptal.
Usta bunu yapmayalım.
Ne yapacağız peki?
Ben biliyorum, bunu yapacağız.
O hayatta olmaz.
Hayır, yapacağız dedim ya.
- Usta o neyse onu yapalım Allah aşkına. - Ah!
Üç günün kaldı Kalender. Benden günah gitti.
Uysal Bey, şu yarışmayı kazanalım, her şeyi halledeceğiz, merak etme.
İyi hadi bakalım göreceğiz.
Biz de hanımla dünya turuna çıktık. Afyon'da kaplıcalara geldik.
Dünya turuna Afyon'dan mı başladınız?
Aman, dostlar işte alışverişte görsün.
Çok güzel olmuş vallahi.
- Ne güzel olmuş kostümler. - Ay çok heyecanlandım ben ya.
Hele hele.
Tiyatro yapacaksınız öyle mi?
Ha? Büyük ödülü kazanacaksınız.
Ondan sonra da dükkânı…
Hiçbir şey beceremeyeceksiniz, yapamayacaksınız biliyorsunuz değil mi ha?
O internettekinden daha beter rezil olacaksınız.
Senin bizimle derdin ne? Hı?
Allah aşkına. Ya…
- Beni hâlâ hatırlamadınız mı siz ya? - Yok.
- Benim derdim ne biliyor musun? - I ıh.
- Benim derdim sensin. - Ben?
Evet. Ben gençliğimde senin için ölüyordum be.
Ama senin gözün bu heriften başka kimseyi görmedi.
Tam ayrıldınız, ha dedim bu sefer olacak galiba, ama ne oldu?
Sen memleketi terk ettin.
İşte ben o gün bugündür, ne biriyle evlenebildim,
ne birini sevebildim.
Her gece seni düşündüm.
Her gece.
Ulan şimdi hatırladım seni be.
Hah.
- Sen şey değil misin ya… - Kim?
- Silik Sansar. - [nefesi kesilir]
O ne ya, rapçi ismi gibi.
Ha, şimdi hatırladım.
Ya siz günlerdir beni tanımadınız da,
bu iğrenç lakabı hemen hatırladınız ama.
- [nefesi kesilir] A! - Nefret ediyorum sizden.
- Sen gel buraya. - Nereye geleyim?
- [Samet] Ne geliyor muşum? - Öcü bir sakin ol!
- Sen kime el kol yapıyorsun? - Sana mı yapıyorum el kol?
- Kime el kol hareketi yapıyorsun, silik! - Silik kim miş be!
- Sakin ol. Öcü. [çığlık atar] - [homurdanır]
[nefes verir]
Kızım ben sana tekme atmak yok demedim mi?
O nasıl bir öğüt usta ya?
- İyi misin Filiz? - İyiyim iyiyim.
- Ha, iyi. - Silik, iyi misin?
[inler]
Bir dakika. Bir sa… Ah. Ama… Ama dallar…
Hoş değil dalların o şekilde geçmesi.
- [Kalender öksürür] - Usta, çok hızlı nefes alıp veriyorsun.
- Oksijen kalmadı. - Ne yapayım yavrum, ne yapayım?
- Herkes hazır mı? - Evet, evet.
Yalnız benim finaldeki ezberim biraz zayıf.
- Ben sufle vereyim, gözünü benden ayırma. - Tamam.
- Sağ ol usta. - Estağfurullah.
[görevli] Kalender pide.
- Biziz biziz, geliyoruz geliyoruz. - Geliyoruz.
Leydim, lütfen beni bir dinleyin.
Eğer hoşunuza gitmezse söz veriyorum sizin için canımı bile feda edebilirim.
Öyle mi? İyi, peki.
[iç çeker]
Usta.
Usta! Usta!
Gözlerinizi ilk gördüğümde
içindeki denizde boğuluyorum zannettim.
Gözlerinizi ilk gördüğümde
içindeki denizde boğuluyorum zannettim.
Ama benim gözlerimin rengi mavi değil ki.
Öyle mi? Gözlerinin rengi mavi değilmiş.
Usta, gözleri mavi renk değil.
Gözleriniz ne renkse, denizin rengi o olmalı.
Gözlerinizin rengi ne renkse, denizin rengi o olmalı.
Dağlar dudaklarınızın,
gökyüzü teninizin rengini almalı.
Dağlar dudaklarınızın,
gökyüzü teninizin rengini almalı.
Ah Leydim,
bileydim çok daha önce cesaretimi toplayıp söylerdim bunları size.
Ah Leydim,
bileydim çok daha önceden cesaretimi toplayıp bunları
sizin yüzünüze şak diye söylerdim.
Öyle güzel konuşuyorsunuz ki. Lütfen devam edin.
Öyle mi?
Bunları sana nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum ama,
ne yapsam ne etsem seni aklımdan çıkaramıyorum.
Oğlum, tekstte öyle bir şey yok.
Usta ne olur, bir dakika.
[geveler] Beni sev ya da sevme, önemli değil.
Ama bunları sana söylemem lazım.
Tabii ki önemli olan senin mutlu olman.
[kekeler] Müsaade et yanına geleyim.
Gözlerinin içine bakayım. İçimden ne geçiyorsa onu söyleyeyim.
Öcü, ne yapıyorsun?
Öcü ne yapıyorsun? Asılma.
- Oğlum asılma oraya. - Öcü, asılma.
Asılmıyorum. Gerçekten seviyorum.
- Eyvah, düşecekler. - Ay! Öcü!
[seyirciler çığlık atar]
- Filiz. - İyiyim.
- Yavrum iyi misin? - İyiyim.
- Öcü. İyi misiniz? - [inler]
- [Öcü] İyiyim usta. - [Filiz] İyiyim.
Öcü gel.
[Samet] Ya! Dostlar! Ya ne oluyor?
Ne oluyor? Neye şak şak?
Çok güzel bir şey mi seyrettiniz? Neye şak şak?
Ya, bu adam internette bizi rezil etti
İlçemizin itibarını beş paralık yaptı.
Hâlâ gelmiş bir de tiyatro yarışmasına katılıyor.
Hadi kazandı.
İlçemizin parasını, bu kıvırtığa gitmesine gönlümüz razı mı, a dostlar?
- Değil müdürüm. Razı değil ya. - Değil. Müdürüm.
- Razı mı yahu? - Konuş müdürüm!
- Razı mı gönlümüz? - Bravo müdürüm. Harikasın ya.
[Samet'in çalışanı] Konuş müdürüm!
Yahu benim tek derdim dükkânımızı kurtarmaktı.
Hadi be.
Dükkânı kurtarırsam her şeyi kurtarırım zannettim.
Hayatım hep bir başkasını mutlu etmeye çalışarak geçti.
Ama artık yeter.
İlk defa bu akşam tam anlamıyla kendim için bir şey yapıyorum. Bu sahnede.
Sevdiklerimle. En sevdiğim şeyin içindeyim.
Bundan daha güzel bir şey olabilir mi? Ha?
İşte o yüzden, burada olmak, kazanmaktan çok daha önemli.
İnanın ki.
Helal olsun be Kuru Göt. Ne güzel konuştun. Helal olsun be.
Kuru Göt! Kuru Göt! Kuru Göt! Kuru Göt! Kuru Göt!
[seyirciler] Kuru Göt! Kuru Göt! Kuru Göt!
[Samet] Yahu…
Yürü Allah aşkına ya, yürü. Tüh!
Arkadaşlar, desteğiniz için çok teşekkür ediyorum.
Ama bu destekten çok emin değilim yani. Gerçekten kuru mu ya?
Kuru göt!
[Kalender] Hadi bakalım selam verelim. Sevdiler.
Ay vallahi helal olsun size. E kazandınız yani yarışmayı.
[Kalender] Yok canım nerede kazanacağız?
E bunca olaydan sonra niye kazanamadınız be evladım?
Kalender usta, burada olmak yarışmada olmaktan daha önemli,
falan filan diye şov yapınca, yarışmayı başkanın yeğeni kazandı.
Oğlum ne yapayım? Bir anda gaza geldim işte.
Dükkânı kaybetmiş olabiliriz ama birbirimizi kaybetmedik. Değil mi hayatım?
Öyle bir tanem.
Yani, artık bir kereliğine de kazanan tarafta olsak fena olmazdı sanki.
Merak etme yavrum yeni dükkânı bulduk. Sıfırdan başlayacağız.
Sıfırdan değil de eksi ikiden başlıyoruz diyelim.
[hep beraber gülerler]
Üst katı pideci yapacağız.
Alt katta da akşamları tiyatro oynayacağız.
Ya bu harika bir fikir. Peki ismi ne olacak?
Kuru Göt Pide ve Sanat Merkezi.
[güler] Öcü!
[hep beraber gülerler]
Allah senin iyiliğini versin.
[Kalender] Ya nereden buluyorsun bunları be oğlum? Aman.
- [Öcü] Yalnız usta. - Ha?
- Spor yaradı, biliyor musun? - Vallaha mı? Belli oluyor mu?
Artık sana öyle Kuru Göt falan denemeyecek yani.
- Hem de otururken ha? - Yemin ediyorum…
[dans müziği çalar]
[dans müziği durur]
- Hadi bakalım! - Bravo.
[hep beraber tezahürat yapıyorlar]
- Seni seviyorum kardeşim. - Ben de seni abi.
[gülüyorlar]
Herkesin eline sağlık.