Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Udajcie się ze mną na morskie dno
Do świata tak czarującego, bo
Mieszkańców są tu różne sorty
Jak pan SpongeBob Kanciastoporty
Witajcie w… jak to się mówi?
Podmorskiej krainie
Witam was w Bikini Dolnym Na dnie samym oceanu
Gdzie słonko świeci nam tak dzień po dniu
Gdzie na samym dnie Każdy znajdzie, czego chce
Dla ciebie spot też mamy tu
Na Konchowej gdzieś Poznasz tu, jeśli chcesz
Rozgwiazdę bystrą tak – Patryczka
A gdy spokojny lubisz sen Uuu, pokochasz klarnet ten
Zagra ci nasz maestro – Skalmar!
Sandy Pysia, Perła, pani Puf i pan Krab!
Gdy zgłodniejesz To Pod Tłustym Krabem coś złap!
Bo zdobywcą „Burgera Roku” jest!
Co ja zrobię z pięciuset beczkami piwa korzennego?
To kolejny film o SpongeBobie…
Hola, hola, Francuziku.
To jest mój film!
Przyciemnić niebo!
Teraz zbliżenie.
I… wchodzi tytuł!
Jeszcze większe zbliżenie.
Bliżej.
Jeszcze bliżej.
No pospiesz się! Nie mam całego dnia!
Stój. Auć!
Za blisko! Chcesz mnie zabić?
To jest początek mojego filmu!
Tak czy owak, już gdy byłem oseskiem,
cały czas marzyłem o tym, by przejąć władzę nad światem!
Dziś jest ten wieczór, Spot.
Po 25 latach prób i błędów…
No dobra, wiem. Wielu błędów.
Ale dziś wieczorem
tatko przygotował plan zdominowania świata o kryptonimie Operacja Sukces!
Ma sukces w nazwie.
Najpierw wykradnę tajny przepis na legendarnego kraboburgera
i zabiorę panu Krabowi jego lokal.
Po przejęciu restauracji zawładnę Bikini Dolnym,
a potem zapanuję nad całym światem!
- Uwielbiamy kraboburgery! - Dziewiętnasta. Zamykają lokal.
Wszystko przebiega zgodnie z planem.
Karen!
Karen?
Hej, Karen!
Komputerowa żonko!
Gdzie jesteś?
Założyłem maskę złoczyńcy!
Do roboty!
Gdzie ona się podziewa?
Tam jej nie ma.
Tam też nie.
Tu cię mam!
Znowu przesiaduje z Psiapsi i zapomniała o moim planie.
Bądź grzeczny, Spot.
Kawusia, drogie panie.
Karen, pójdziesz dziś z nami do kina?
To zakręcony romanso-komedio-thriller.
- Animowany. - I z piosenkami.
Wybaczcie, kochane,
ale gdy dziś Plankton znów nie zdoła wykraść tajnego przepisu na kraboburgera,
to ta superkomputerzyca wygeneruje
własny, diaboliczny, niszczycielski plan dominacji nad światem!
W którym mój mężulek się zakocha.
No dobra.
Do dzieła, gadżeciaro.
Jesteś prawdziwą geniuszką zła.
Dobrze, że ona nie działa sama, tylko z Planktonem,
bo inaczej bałabym się o losy świata.
Karen!
Hej, Karen!
Wywołałyśmy mikrusa z lasu.
Czemu tu przesiadujesz, sącząc sobie kawę,
skoro pora wdrożyć mój plan kradzieży…
No wiesz, Operację Sukces.
Chodzi ci o wykradzenie tajnego przepisu od pana Kraba?
Karen!
Jasne, że ci pomogę.
Pa, dziewczyny!
Psiapsi, ruszamy do kina!
Nie kumasz? To dla mnie ważny wieczór.
W końcu pokonam tego ćwoka, Kraba.
Widzisz to, chłopcze?
On naprawdę myśli, że stąd wyszliśmy.
Chłopcze?
Hej, chłopcze?
- SpongeBob! - Sorka, panie Krabie.
Czytałem komiks Superpsychiatra.
Piszą tu, że należy szanować granice innych.
Tymczasem to…
Musisz odsłaniać moje plany twoim głupiutkim psiapsiółom?
Odkąd to martwisz się odsłanianiem?
Cały czas chodzisz na golasa!
Czy zbytnio nie ingerujemy w ich prywatność?
Nie słuchaj tych głupawych książek.
Słuchaj, wyjawię ci zasadę, która pozwala szpiegować…
Znaczy obserwować innych dla ich dobra.
To tak zwane naruszenie prywatności.
Naruszenie prywatności.
Tak, brachu.
Widzisz, Plankton od miesięcy próbuje się wśliznąć do mojego biura.
Szykuje sprzęt, żeby wykraść przepis na kraboburgera.
A ja pozwalam mu myśleć, że tym razem mu się powiedzie.
Choć tak naprawdę to żałosny, żenujący drań!
Nie za ostro?
A co mnie to? Patrz.
Dobra, przedstawienie czas zacząć.
- Podsadź mnie i możesz spływać. - Tylko tyle?
Mam robić za podnośnik dla twojego zielonego zadka?
Skarbie, więcej wiary w siebie.
Jesteś najlepszym podnośnikiem dla mojego zielonego zadka.
Co takiego? Przecież już byłeś na górze.
Nieważne.
Możesz już odpalić wrotki.
Teraz ja się wszystkim zajmę!
Widzisz, jak się czaję u twoich drzwi
Lepiej spływaj w podskokach To radzę ci
Jesteście bandą głupków Której coś się śni
Ja byłem na studiach Dobre zło się we mnie tli
Jam potworem morskim I ściemniaczem podłym
Do wszystkiego wciąż zdolnym
Tym wszystkim właśnie jest Plankton! Więc z drogi mi zejdź
Tu Plankton! Na rozróbę mam chęć!
Zawsze coś schrzanisz To potrafisz!
Zatem na mnie pora już!
Więc posłuchaj dziś mnie Choćby ten jeden raz!
To zwycięstwo będzie tuż!
P-L-A-N-K-T-O-N
Plankton, Plankton, Plankton, Plankton
Przepis tajny czeka tutaj na mnie gdzieś
Załóż ze mną się, że go zdobędę!
Jeśli wciąż nie wierzysz W pokręcony mój mózg
To żałować już wkrótce będziesz
Nadszedł wreszcie ten dzień Podbiję świat!
Zwycięstwo dziś trafi do mych łap
Tu Plankton! Ten zła największy geniusz!
Tu Plankton! Złoczyńca jeden na stu!
Tu Plankton! I zrobię wszystko, co chcę!
Tu Plankton! Świat wreszcie podda mi się!
Pakuj się, tajny przepisku.
Wkrótce będziesz mieć nowego tatusia.
Co to jest?
Jakieś niewidzialne pole siłowe?
Sorka, Planktonie,
ale miejsce takich robali jak ty jest na zewnątrz.
Pozdrów ode mnie małżonkę!
Skarbie, wróci…
Cooo?
Chwila? Co się stało z moim Kubłem Pomyj?
I co tu robią ci wszyscy klienci?
- Karen! - W końcu przyszedłeś!
Niespodzianka!
Co, na nozdrza Neptuna, zrobiłaś z moją restauracją?
Wyliczyłam, że gdyby wszyscy stołowali się w Kuble Pomyj,
nie potrzebowałbyś tajnego przepisu na kraboburgera.
Dlatego nadałam temu miejscu nowoczesny charakter.
To w pełni nowoczesna, zautomatyzowana, domowa restauracja typu fusion.
Jest czynna przez całą dobę
i ma plany ekspansji na cały znany wszechświat.
To nie wszystko.
Poczekaj, aż zobaczysz to!
- Co to niby ma być? - Pomyje.
Dodałam do nich trochę cukru, nieco podpicowałam
i teraz smakują na miarę światowej dominacji!
Gdzie tu jest zło, Karen?
No gdzie?! Nie widzę go!
To nadal śmieciowe żarcie.
Masz swoje zło!
Coś niesamowitego!
Widzisz? Lokal im się podoba!
Nawet gdyby się z nim chajtnęli,
to żadna z tych dziwacznych zmian
nie pomoże mi wykraść tajnego przepisu.
Twój plan nie zadziałał ani razu od 25 lat!
Może dla odmiany wykradnij komuś szczyptę rozumu?
Nie potrzebuję rozumu, tylko asystentki, która mnie słucha.
Asystentki?
Myślałam, że jesteśmy współzłoczyńcami.
Jeśli tym razem mnie nie posłuchasz,
to będzie to ostatnia kropla.
Przemyśl to.
No dobra, przemyślę.
Nie!
Nie cierpię tego i wycofuję wszystkie zmiany!
Nawet się nie waż.
A właśnie że się odważę.
Odważam się, Karen. Patrz!
Odważam się!
Podwójne i potrójne odważanie!
Odważanie poczwórne!
Nie cierpię tego!
To jest do bani.
To również!
Oraz to i to!
Tego też nie trawię.
Nie!
Dobra, słuchajcie!
Wszyscy wylot stąd! I to już!
O tak! Słuch wam powrócił, co?
Jejku, Plankton. To jest pyszne!
A te fajerwerki rozgrzały mi serducho!
Zmykaj stąd w podskokach!
Plankton, zrobiłam to dla nas, a ty wszystko puściłeś z dymem!
To chyba prywatna rozmowa.
Chłopcze, pamiętaj. To tak zwane naruszenie prywatności.
- Dzięki, panie Krabie. - Nie ma za co.
Plankton!
Wiesz, jaki jest twój problem?
Czy ty w ogóle mnie słuchasz?!
Jasne, że słucham. Zrób mi kawę.
Nie żałuj cukru i śmietanki. I zamieszaj w prawo.
Ale z ciebie drań!
Zaraz zrobię coś, co powinnam była zrobić dawno temu.
Karen, nie! Możemy o tym pogadać?
Mam dość gadania!
Karen! Nie rób tego!
Nie wiemy, jakie mogą być konsekwencje!
Zwisa mi to!
Nie wymachuj tak torebką.
Wymachuj nią o tak!
Cześć, Plank…
Witaj ponownie.
Co się dzieje?
Nie! Szpachelka!
Co?
Namagnesowała Kubeł Pomyj?
Plankton!
Zrywam nasze nikczemne przymierze!
Kurka wodna, łódź podwodna!
Rany…
O rany!
Masz trzy głowy?
Ojej, zielony stworek potrafi liczyć.
Może się przedstawię.
Jestem Karen Superzłośliwa, a to…
…Karen Superłebska, a to…
…Karen Superwredna.
„Super, Super, Super”. Skąd wzięłaś te imiona?
Z supermarketu?
Kumasz? Supermarket.
Rozwalmy go! Pożegnaj się.
Czekaj, Wredna.
Żeby zapanować nad światem, trzeba podjąć pewne kroki.
Zapanować nad światem? To moja brocha!
Już nie, zielony szparagu.
Zrobimy to, czego ty nie potrafiłeś.
Co masz na myśli?
Lepiej podczas tej piosenki rób sobie notatki.
Kiedy miałaś czas na napisanie piosenki?
Potęgi takiej nie znał nikt!
Podskoczysz, to załatwię cię w mig!
Program mój pokona was
Wszystkich zmiażdżę
Doświadczę strasznie
Nadszedł czas, by sławy poczuć treść
Z dna Bikini Dolne zmieść!
Więc jak huragan na was spadnę tu
Tak, że wam zabraknie tchu
Z bólem w was wyryje się
- Imię me - Karen!
- Tak, imię me - Karen!
Wreszcie prawdziwym jestem mózgiem zła
A świat i czas to moja gra
Bo od dziś tu władam ja!
- Imię me - Karen!
- Tak, imię me - Karen!
Zapanuję nad planetą tą
I kosmos władzą też ogarnę swą
Czego pragnę, stanie się
Bo wszystkiego chcę Wszystko zdobyć chcę!
Ja kontrolą dziś ogarnę was
Bo zniszczenia nadszedł czas
To koniec, Plankton
Niepotrzebne mi te małe łapy I twe marne, nigdy niespełnione plany
Mówisz, że słuchać cię wciąż muszę
Lecz to ja Jestem tutaj zła geniuszem!
Raz, dwa, trzy, cztery
Więc jak huragan na was spadnę tu
Tak, że wam zabraknie tchu
Z bólem w was wyryje się
- Imię me - Karen!
- Tak, imię me - Karen!
To ja prawdziwym jestem mózgiem zła
A świat i czas to moja gra
I od dziś tu władam ja
- Imię me - Karen!
- Tak, imię me - Karen!
Ha, ha, ha, ha!
Karen! Karen!
Dlaczego sądzisz, że zdołasz to wszystko zrobić beze mnie?
No dobra, drogie panie. Co z nim zrobimy?
- Może… - Rozwalmy go!
Proponuję go rozczłonkować.
A ja proponuję… uciekać!
Zwiewa!
Musimy najpierw ukończyć naszą stację bojową.
Drogie panie, może weźmiemy coś na wynos?
Kasa, kasa, kasa.
Co się tu dzieje?!
To się dzieje, że skończył mi się keczup.
Patryk? Jak tu wszedłeś?
Zamknięte!
Dokąd to, mój ukochany Tłusty Krabie?
Hurra, keczup!
Patryk!
Nie obśliniaj mi okien!
Dzień dobry.
Narazicho!
Czy to Karen?
Przeobraziła się w hydrę!
Czas zebrać siły obrony cywilnej!
Mieszkańcy Bikini Dolnego!
Jeśli chcecie wyjść z tego cało,
opuśćcie swoje domy, firmy i publiczne wychodki!
Z ostatniej chwili. Wygląda na to, że olbrzym…
Wygląda na to, że olbrzymi magnes…
Wygląda na to, że olbrzymi magnes przyciąga do siebie wszystko, co metalowe
z obszaru Bikini Dolnego!
Dziękuję.
Te nowe stalobotki są przecudne!
Chwila!
Noszę mniejszy rozmiar!
Sami se to sprzątajcie.
Ziemniaki.
Czemu to musiały być ziemniaki?
Plankton, czym tak rozwścieczyłeś Karen?
Pojęcia nie mam.
Dlaczego mi to robisz?!
No dlaczego?
Pomyśl. Musiało być coś takiego.
Jakiś grzeszek z przeszłości.
Jeśli nawet, to widocznie wyparłem to z pamięci.
Czytałem o tym w komiksie Superpsychiatra!
Nawet zamówiłem coś takiego!
Zestaw młodego psychiatry.
Mogę cię poddać psychoanalizie.
Nie chcę żadnej Anny Lizy, bo wolę moją Karen.
Zbadamy, co poszło nie tak w waszym związku,
sprawimy, że wrócicie do siebie, i uratujemy Bikini Dolne!
Chwilunia. Kto wie?
Może dzięki tej psychoanalizie dowiem się, jak zniszczyć…
Znaczy, jak zrozumieć Karen i uzdrowić nasz związek.
Dobra. Analizuj mnie, doktorku!
Zapraszam na kozetkę.
Zacznijmy od samego początku, ja?
Uprzedzam, że nikomu wcześniej nie udało się mnie zahipnotyz…
Już od oseska pragnąłem rządzić światem.
Zły się urodziłem Krzyknąłem wnet: „Tyrania!”
Tysiące braci I sióstr tysiące
A pośród nich mały ja
Jasne, że to się wie Lecz najmądrzejszy ja
Choć jeśli ich znaliście Wiecie, że to była łatwizna
Pędziła coś rodzinka Lecz to nie rewelacja
Marzyła się nad światem już mi
Słodka dominacja
Nic rodzinka nie kumała, Kiepsko więc się miałem tam
JAK PODBIĆ ŚWIAT
Choć krewnych było wielu I tak się czułem sam
Ciągle sam byłem tam Żal przy mnie był tuż-tuż
Wreszcie ziemniak wziąłem i z kalkulatorem Łącząc kogoś miałem już
Bo miałem ją już
Tak, miałem ją już
Słyszysz mnie?
Puść jedną bańkę na „tak”, dwie na „nie”.
Rewelacja!
Masz jakieś imię?
Karen. Masz na imię Karen!
Moja przyjaciółka Karen! Hurra!
Wszystko razem robiliśmy Mieliśmy strój ten sam
Samotność znikła już Bo Karen była tam
Mój świat był dużo lepszy Ziemniak w moim życiu był
Nie sądziłem nigdy, że Pokocham z całych sił!
To z nią dzieliłem każdy sen I już nie byłem sam!
Mój słodki pyrek, kalkulatorek I przyjaźń dana nam!
TAŃCZCIE
- Bo miałem ją już - Z ziemniaczora
- Bo miałem ją już - I kalkulatora
- Bo miałem ją już - Dosłownie!
Bo miałem ją już
Dzień dobry i do widzenia.
Ja i moja przyjaciółka Karen idziemy na studia!
Na studia?
Śmiejcie się do woli.
Będziemy studiować dominację nad światem,
a gdy dostaniemy dyplomy, wszystkich was wykończymy!
Przyjedziemy na wakacje!
Żegnaj, syneczku.
Powodzenia, synu.
I pamiętaj: wystrzegaj się wielkich stóp!
Plankton, to było wunderbar!
Byłeś samotny und zyskałeś przyjaciółkę.
Ein rzecz jest pewna. Ten ziemniak symbolizuje Karen.
Nie, idioto.
Ziemniak to tylko źródło energii.
To kalkulator jest mózgiem.
Przypomniało mi się, gdzie go zostawiłem.
Gdzieś na uniwersytecie.
Chyba pora wrócić na uczelnię!
Tak, tak!
Und na uczelni czeka nas dalszy ciąg terapii.
Nie będzie dalszego ciągu, jeśli się stąd nie zmyjemy!
Nie!
Jak się stąd wydostaniemy?
No nie wiem. Może przez drzwi?
SpongeBob, chwyć coś metalowego!
Uff…
Wszyscy panikujcie!
A teraz gwóźdź programu.
Baczność!
Na Neptuna!
Na litość Neptuna!
Ładować piwo korzenne! Biegiem!
Gotowi? Wycelować w hydrę!
Uda ci się, Bobby.
Przygotować się.
Strzelać!
Centralnie trafiona! Pokonaliśmy ją!
Patrzcie!
O nie…
No chodź tu, ty bulgocząca beczko blachowkrętów!
Bitni bojownicy Bikini Dolnego wcale się ciebie nie boją!
Prawda, chłopaki?
Chłopaki?
Bikini Dolne, podnieść kotwicę!
Nie będę tego…
tolerować.
Kilka chwil później.
Jesteśmy na miejscu!
W starym, dobrym UBD.
W jakim „de”? Wyrażaj się!
Nie, pacanie.
To Uniwersytet w Bikini Dolnym.
Uczelnia, na której studiowałem razem z Karen.
Tutaj też ją unowocześniłem.
Założę się, że jej stare części nadal gdzieś tu są.
Gdybym tylko pamiętał gdzie.
Szybko, zahipnotyzuj mnie.
Oczywiście.
Zajmijmy się twoją podświadomością.
Skup się.
Spójrz na tę odlotową sztuczkę.
Dość tych wygłupów. Wprowadź mnie w trans.
Upsik.
Studia były spełnieniem moich marzeń.
Przechodząc przez bramy tej elitarnej instytucji,
miałem gęsią skórkę.
Tak, Karen. Udało nam się!
NASZ FLĄDRATOR
Jesteśmy na prawdziwych studiach!
Tak, to jest S-U-P-R!
Nareszcie będę mógł rozmawiać z kimś na moim poziomie intelektualnym.
Cześć, studenci. Się macie, kumple z roku?
Słyszałeś coś?
Stopy!
Tatko miał rację!
Okazało się, że nie było kierunku „dominacja nad światem”.
W1ERZĘ W C1EB1E
Stworzyliśmy więc go sami.
Pierwszy projekt: zbudować miotacz mrozu.
Próbowałem na zajęciach z fizyki,
na zajęciach plastycznych.
NIEZALICZONE
Na każdych zajęciach!
NIEZALICZONE
Życie studenckie było ciężkie.
Ferie wiosenne!
Tak!
W tych trudnych latach jedyne pocieszenie znajdowałem w mojej Karen.
No i jako komputer przydawała się też do odrabiania prac domowych.
Marg-gleblorp fa ziggle num lump?
Jeśli chcę przestać oblewać, to muszę ją zmodernizować.
Karen!
Mam dla ciebie niespodziankę.
Tadam! Nowiuteńka aktualizacja!
Użyłem czterech różnych czipów, by stworzyć różnorodną osobowość Karen.
Czip łebskości, żeby była inteligentna.
Czip wredności, żeby była tak zła jak ja.
Czip złośliwości, by była sarkastyczna.
I czip empatii, żeby rozumiała moje cierpienie.
Halo? Karen?
Słyszysz mnie?
No dalej, Karen. Dasz radę.
Przemów do mnie!
Ja…
Ja mogę mówić!
Mam własny głos! Dzięki, Sheldon.
Umie mówić!
Dobra, dobra, nie tak głośno, wrzaskliwy zielonasku.
Jest i szczypta złośliwości.
Twoje stare części już nam się nie przydadzą.
Zabraliśmy się więc do pracy nad naszym genialnym miotaczem mrozu.
- Działa! - Działa!
Kto mi przerobił pokój na igloo?
I coś ty za jeden?
Jestem Plankton.
Twój współlokator od czterech lat.
Od tylu lat mieszkałem z karaluchem?
Stój! Nikt nie zdepcze mojego Sheldonka!
Karen, jesteś geniuszką zła!
Ukryjmy tę mrożonkę.
- Współ… - …złoczyńcy.
A teraz powiększmy to cacko i przejmijmy władzę nad światem!
Plankton, to było piękne.
Ty und Karen pracowaliście razem.
Ale wciąż nie odkryliśmy, co poszło nie tak.
Ple, ple. A kogo to obchodzi?
Stare części Karen są w moim pokoju w akademiku.
No dalej, SpongeBob. Ruszamy!
Oto i ona!
Mój stary studencki schowek.
Patrz. Moje stare klamoty!
Podręczniki, probówki, kanapki.
O, i dawny współlokator.
Czemu jest zamrożony?
On? Robi jakiś eksperyment na zajęcia z fizyki.
Tak! Mam to!
To pierwsza wersja Karen.
O fuj.
Ziemniak chyba się zepsuł.
Jak nasz związek.
A co z nim?
Pomocy!
Miło było cię spotkać, stary współspaczu!
- Nie! Tylko nie tam! - Pa! Powodzenia z projektem!
SpongeBob! Już wiem, jak powstrzymać szaleństwo Karen!
Muszę tylko się przedostać do piwnicy Wiadra Pomyj.
Jazda!
Wio!
Łatwizna.
No tak.
Nie dokończyłem tych schodów.
Rany!
Jejku, Plankton. Pamiętam te wynalazki.
Pochodzą z twoich dawnych prób wykradnięcia przepisu na kraboburgera.
To taka twoja piwnica chybionych pomysłów, co?
Co? Gdzie tu widzisz jakiś chybiony pomysł?
A teraz daj mi spokój.
Gdzie ja to byłem?
Pomyślmy. Muszę mieć osiem kondensatorów…
trzy diody, sześć tranzystorów.
Niech żyje Plankton.
Jak mogę ci służyć, mój panie?
Rozkazuję ci przynieść mi kombinerki.
Czy nie byłoby super, gdyby to naprawdę działało?
- Znajdź te kombinerki! - Tak jest, Plankton.
Czy to są kombinerki?
To skoncentrowany…
gaz przystojniactwa.
- Odłóż go. - Robi się!
- Plankton, czy to są kombinerki? - Nie! To jest…
ohydny szlam.
Proszę. Zwykły banan.
Tutaj nie ma zwykłych bananów.
Niczego nie dotykaj bez uprzedniego zapytania.
Tak jest!
Plankton! Mogę tego dotknąć?
Wybacz, muszę tego dotknąć.
Tylko małym paluszkiem.
Plankton! Czy to jest coś ważnego?
A to?
Mogę tego dotknąć? A tego?
Nie!
- A tego? - Nie dotykaj!
Czego?
Czy to jest ważne?
Ten miotacz mrozu był naszą pierwszą próbą podbicia świata.
Zatem nadal razem pracowaliście, ja?
Chyba zbliżamy się do przełomu.
To ja przełamię tobie kark, jeśli będziesz tym przede mną wymachiwał!
Cudownie, Herr Plankton! W takim razie zrobię na odwrót.
Co stało się z tobą und Karen po studiach?
Nadal byliśmy współzłoczyńcami gotowymi na przejęcie władzy nad światem.
Nasz miotacz mrozu był tak udany, że postanowiliśmy go powiększyć.
Tak.
Szeregowa Karen, odpal silniki odrzutowe!
Tak jest, kapitanie!
I tak nasz megaczołg zamrażający
był gotowy do inwazji na powierzchnię Ziemi.
Wyrównać ciśnienie! Przygotować się do wynurzenia!
Zaatakujmy świat!
Widzę coś! Zamroź to, skarbie!
Okazało się, że choć studenci UBD byli duzi,
to istoty na powierzchni Ziemi były wręcz przeogromne!
Wielkie stopy! Odwrót!
Dobrze się przyjrzyj, Karen.
Tak wygląda totalny nieudacznik.
Nie jesteś nieudacznikiem.
Jak wzmocnisz mózg czymś pożywnym, na pewno to rozgryziesz.
Chodźmy do tej knajpki po drugiej stronie ulicy.
No wszamaj coś. Od razu się lepiej poczujesz.
Jak mam jeść to ohydztwo,
skoro odczuwam jedynie głód podboju świata?
Panie Krabie, pańskie kraboburgery są odlotowe!
Dzięki mojemu tajnemu przepisowi
te burgery kiedyś podbiją cały świat.
Właśnie wpadłem na świetny pomysł! Jest naprawdę genialny!
Najpierw wykradnę przepis na tego burgera.
Potem przejmę tę restaurację,
potem całe miasteczko,
a na koniec przejmę władzę nad całym światem!
To ma być ten pomysł?
Czekaj, mówisz poważnie?
A ten paskudny kubeł będzie przykrywką
mojej tajnej siedziby.
Twojej? Myślałam, że naszej.
Choć czemu nie?
W końcu nie będziemy się tym parać przez kolejne 25 lat.
Zróbmy to.
Plankton, to jest to!
Twoja obsesja na punkcie tajnego przepisu na kraboburgera sprawiła,
że Karen dostała kuku na muniu!
- Plankton? - Masz rację, SpongeBob.
Mogę cię nauczyć pewnych umiejętności,
które mogą ci się przydać w twoim obecnym położeniu.
Mam własne umiejętności, które się przydadzą w moim położeniu.
Ale bez twojego zestawu młodego psychiatry
nigdy bym nie odnalazł starych części Karen.
Dlatego dzięki, doktorku!
Czek poszedł pocztą.
Lepiej weź nogi za pas.
Nowa Karen lubi tę gąbeczkę.
Dzięki.
Chwila.
Myślałem, że mamy się postarać, żebyś wrócił do starej Karen.
A ty stworzyłeś nową?
Zgadza się.
Ta najpotężniejsza Karen zniszczy tę starą
i zdobędzie tajny przepis!
A co z Bikini Dolnym?
Nie dbam o Bikini Dolne.
Ruszaj za tą stacją bojową!
Ruszam za tą stacją bojową!
Hej! Zaczekaj!
Karen! Kochanie!
Poznaj nową Karen.
Cześć.
Ciężki pancerz, działka, miotacz mrozu.
Zdolna do masowego rażenia.
Wystarczy, by cię wykończyć.
Mniej gadania, więcej demolki!
Uwielbiam dobre zadymy.
Oczywiście z bezpiecznej odległości.
Już po tobie, stara Karen!
O tak!
- Nie! Co ty wyprawiasz? - To przecież logiczne.
Stworzyłeś nową Karen z części starej Karen…
Zatem wszystkie jesteśmy Karen.
Będziemy silniejsze niż wcześniej.
Dzięki tobie.
Po raz kolejny pora…
uciekać!
Bikini Dolne.
Zniknęło. Wszystko zniknęło.
Nasze domy.
Nasze życie.
Wszystko.
Tak, spustoszyła nasze miasteczko.
Plankton, to twoja wina.
Okłamałeś mnie.
Nie miałeś zamiaru wrócić do Karen.
I zobacz, co się stało.
To ty to zrobiłeś!
To wszystko twoja wina!
- Nie. - Plankton.
Zakończyłem moją analizę.
Przerośnięte poczucie własnej wartkości, fascynowacja marzeniami o władzy,
lekceważność uczuć innych i niezdołalność do przyjmowania krytyki,
psychoza manualna und osobowość mnożna.
Ujmę to prościej.
Pan Krab miał rację.
Jesteś tylko żałosnym draniem.
Pójdę już.
Wolę towarzystwo prawdziwych przyjaciół.
Czekaj! SpongeBob!
SpongeBob?
Nie zostawiaj mnie samego.
DRAŃ!
Może dzieciak ma rację i jestem draniem.
Wyzywali całe życie mnie tak
„Ten kmiot, co wybić się chce”
„Bezmózgi, śmieszny karzeł Pypeć, co mądrzy się”
„Ten nieznośnie zły, stary zbir”
„Krzaczasta brew, bufon i świr!”
I nikt mi nie powiedział Że o mnie dba
Głupi zbyt, by zobaczyć
Geniusza, który był ofiarą zła
Nie miałem racji, bo brak akceptacji
Wziął stąd się, że był ze mnie drań
Czy ignorować wszystkich mam wciąż
Gdy prawda w oko kłuje mnie tu?
Już wiem, że muszę być sam
Bo jestem draniem
Czekaj. Ale to przecież ja.
Właśnie taki jestem!
Zimny draaań!
Zimny ze mnie drań
W nosie mam zdanie ich Własny mam zawsze plan!
O taaak!
Wszystkich wkurzam, irytuję
Gdy świat na co dzień psuję
Zimny draaań
Zimny ze mnie dra…
Hej, draniu. Dzięki za nowy element.
Cześć.
Dajcie mi go rozwalić.
Wpadłeś jak śliwka w kompot.
Dobra, umiem się przyznać do porażki.
Pozwól mi tylko założyć opaskę.
Momencik.
Tak lepiej.
Na co czekasz? Śmiało, zniszcz mnie!
Z przyjemnością!
Do jasnej krewetki!
Za nim!
- Zostaw go. - Dlaczego?
Życie z jego porażkami będzie dla niego gorsze od śmierci.
Poza tym nic tu już po nas,
bo nasza stacja bojowa jest już gotowa.
Którą półkulę zaatakować najpierw?
A kogo to obchodzi?
Bylebym tylko mogła rozwalać, rozwalać, rozwalać!
Nie miałem pojęcia, że w piekle tak wieje.
SpongeBob?
Nadal mam cię za drania, ale nie mogłem cię zostawić.
No tak. Psiapsi i wszystko jasne.
Czemu się wtrącałyście? Miałem ją na widelcu!
Do licha! Uratowałyśmy ci życie!
Już raz dziś mierzyłem się ze śmiercią.
Gaz do dechy.
Pani Puf, jedziemy bardzo szybko. Może nieco zwolnimy?
Pani Puf, tam jest łódź.
Łódź!
Pani Puf, łódź! Pani Puf!
Łódź, łódź, łódź!
Pani Puf!
Łó…
Chwila. Co to za miejsce?
O rany!
To wasza tajna baza?
Jesteście superbohaterkami?
Jasne, że nie.
Witajcie w nasze podziemnej kryjówce,
gdzie liczy się relaks, rozmowa…
i nutka dobrego smaku.
Plankton!
Spróbuj tej brązowej wody.
Ale pycha!
To teraz nieważne. Plankton!
Co, do licha, zrobiłeś naszej przyjaciółce Karen?
Właśnie! Co ją tak rozjuszyło?
I czemu ma aż cztery łby?
SpongeBob, pomocy. Wesprzyj mnie!
Powinieneś tego skosztować. Ale czad!
To twoja wina, że Karen zmieniła się w potwora!
Założę się, że nigdy jej nie kochałeś.
Nieprawda!
SpongeBob, zrób mi psychoanalizę. Muszą to usłyszeć.
Mój umysł przetwarza skomplikowane działania
i widzę nieskończoność.
Dobra, sam się zahipnotyzuję.
Karen i ja byliśmy jak dwa zakochane gołąbki.
Coś czuję, że ta porcja pomyj
jest niemal gotowa, by podać ją klientom, Karen Słodka!
Spróbuj, mój malutki Planktusiu.
I jak smakują?
Jak gotowana śmierć.
Idealnie!
Pomyjo-bitwa!
- Ech, ty. - Ech, ty!
Trafiłam!
Prawie zapomniałem.
Mam dla ciebie nową część komputerową.
I sama możesz ją sobie zainstalować.
Karen, wyjdziesz za mnie?
Tak, Sheldon!
Chętnie zostanę twoją komputerową żoną.
Och, Karenciu.
Uczyniłaś mnie najszczęśliwszym widłonogiem w…
Auć!
Co za kobieta!
I tak oto się chajtnęliśmy.
Był to początek iście bajkowego małżeństwa.
PLANKTON I KAREN NA ZAWSZE
Bajki to ty nam wciskasz.
Zatrzymać retrospekcję!
Codziennie spotykamy się z Karen na kawie
i ona ciągle na ciebie narzeka!
Co więc naprawdę dziś się wydarzyło?
Właśnie skończyłem wyganiać gości z lokalu za pomocą miotacza ognia, gdy…
Karen! Nie rób tego!
Nie wiemy, jakie mogą być konsekwencje!
Zwisa mi to!
Nie!
Tylko nie czip empatii! Proszę, włóż go na miejsce.
Wyjmij czip złośliwości. Wkurza mnie.
Co takiego? Usunęła czip empatii?
Bez niego stała się całkowicie bezduszna.
Nic dziwnego, że nasza psiapsi nie jest sobą.
Czyli to jest czip.
Myślałem, że miętówka.
Daj mi go.
Muszę tylko ponownie umieścić go we wnętrzu Karen
i wszystko wróci do normy!
Daj spokój z tym czipem! Karen była nieszczęśliwą małżonką.
Jeśli naprawdę ją kochasz, to ją przeproś!
Potrafisz jej powiedzieć, że jest ci przykro?
Jasne, że potrafię.
Jest mi…
prz…
Jest mi psikło.
Jest mi prz…
Przy…
Jest beznadziejny.
To jemu przydałby się czip empatii.
- Było blisko. - Genialny pomysł, Perło.
Co?
Przygotuj się na uczucia, partnerze.
Niczego nie czuję.
Teraz czuję.
TUNEL ZAKOCHANYCH
Niespodzianka!
Witamy w nowym i ulepszonym Kuble Pomyj!
Podoba im się!
Karen. Masz na imię Karen!
Moja przyjaciółka…
Stój! Nikt nie zdepcze mojego Sheldonka!
Tak!
Tak, Sheldon!
Chętnie zostanę twoją komputerową żoną.
A ten paskudny kubeł będzie przykrywką mojej tajnej siedziby.
O nie.
Czy ty w ogóle mnie słuchasz?
Jasne, że słucham. Zrób mi kawę.
- Ale z ciebie drań. - Nie!
Zaraz zrobię coś, co powinnam była zrobić dawno temu.
Zrywam nasze nikczemne przymierze!
WITAMY W POMYJO-PLANKTEMONIUM
Karen. Czekaj!
Karen?
Kocham cię, Karen!
Karen, zaczekaj!
Zdepczę cię jak robaka, Planktusiu.
Karen, zaczekaj. Kocham cię!
Wracaj! Jest mi…
Przykro! Powiedziałem to!
Muszę znaleźć Karen, żeby poprosić ją o wybaczenie
i odzyskać jej miłość.
W końcu zrozumiał!
Tak, zrozumiałem! Tak, tak!
Idę do ciebie, skarbie!
Nie tak szybko, szczeniaczku. Ona od razu cię zlikwiduje.
Potrzebujesz wsparcia…
Psiapsi!
Zabierzmy tego robala-lowelasa do Karen, nim ta się wynurzy.
Uuu, jestem robelasem!
Grupowy przytulas! No chodźcie!
Psiapsi…
To ona.
To będzie trudniejsze, niż przypuszczałam.
Drogie panie, to będzie nasza najtrudniejsza misja,
wymagająca niezwykłych umiejętności i koncentracji.
Nie ma tu absolutnie żadnego miejsca na wygłupy.
Hej! Dość tego!
Chcecie dać się złapać Mega-Karen?
To poważna sprawa!
Patrzcie.
Dobra, zaczepmy się.
Przez chwilę było fajnie.
O nie! Mój przyjaciel!
Powodzenia w misji!
Nie!
Wróciłem, skarbie!
Masz mnie po dziurki w nosie?
Cisza!
Pułapki! Nie znoszę ich.
- Perła, zabrałaś miotacz ognia? - No jasne.
MIOTACZ OGNIA SOS PIKANTNY
Dzyń, dzyń!
Pozwolenie na wejście na pokład?
Pomyślcie tylko.
Ta stacja bitewna jest zasilana…
Pomidorami!
Nie, ziemniakami.
Korekta. To ziemniak.
Ludzie nie doceniają potencjału ziemniaka.
Tymczasem jeden kartofel ma…
„Więcej mocy niż reaktor jądrowy”.
Ple, ple.
Tak czy owak, to prawda.
Ziemniak. Ziemniak. Ziemniak!
Pięć minut do wynurzenia.
Ziemniak! Ziemniak! Ziemniak!
- Cicho, nowa! - Cicho, nowa!
Chyba mamy intruzów. To Psiapsi.
- Rozwalić je! - „Rozwal i rozwal”.
Masz lepszy pomysł?
Ziemniak!
Lepiej posłuchajcie mojego…
Wystarczy!
Hydro Karen, rozdziel się i zniszcz Psiapsi!
Rozdzielam się.
Na co czekacie? Dorwać je!
Wreszcie im przywalę!
Cztery minuty do wynurzenia.
- To Bikini Dolne. - Ale teraz to jeden wielki miszmasz.
Psiapsi, ruszamy!
Tryb supertajny.
- Tajno-skoki! - Tajno-skoki!
Pod Tłustym Krabem!
Ostrożnie, SpongeBob. To może być pułapka.
Jasne! Pyszna, tłusta pułapka.
Rany, ale tu bałagan.
Pan Krab nieźle odpicował tę knajpę.
Podoba mi się zwłaszcza ta krew.
Krew! Na podłodze jest pełno krwi!
Krew!
Keczup?
- Patryk! - SpongeBob!
Stary!
Keczup!
Coś mnie łechcze w brzuszku.
Ooo, jaki słodki brzusio.
Spoko, przedawkował empatię.
Musimy go zabrać do Karen, żeby ocalić Bikini Dolne!
Patrzcie, kogo znalazłem!
Pora na imprezkę!
I to jaką imprezkę!
Cztery różne Karen?
Ale żadna nie jest moja.
Chwila.
Tam jest mój skarb.
Karen, kocham cię!
Zniszczyć ich wszystkich!
Zapamiętała moje hasło firmowe.
SpongeBob, zabierz go do Karen.
Musi przeprosić, zanim się wynurzymy.
- Jasne! - Trzy minuty…
A my zajmiemy się tymi podróbkami Karen.
Atakujemy na trzy. Raz…
Ziemniak!
…dwa, trzy.
Psiapsi, atak „na pałkarza”!
- Na pałkarza! - Jest i piłeczka!
Winda przyjechała.
Chodź, Plankton.
Jak mięciutko!
Straciliśmy go!
Tam jest!
Skarbie, idę do ciebie!
O, to znowu on.
Uwielbiam spadać!
Dwie minuty do wynurzenia.
Miękka, ale Patryk miększy.
Cześć, dziewczyny!
Miło was widzieć.
Znowu spadam. Uwielbiam to.
Żałosne typy spod ciemnej rozgwiazdy!
Drzwi!
Drzwi do Karen. Uda mi się to zrobić.
Juhu! Przystanek końcowy!
Mogę zrobić wszystko!
Robię to!
Zrobiłem to.
Juhu!
Nikt nie pokona…
Psiapsi!
Poza mną.
Nienawidzę…
Pułapek!
Stać!
Cofnijcie się.
Patrzcie! Tu są drzwi!
MASZYNOWNIA
Och, Karen.
Karen?
…zniszczę cię!
Ty kupo szmelcu!
Zdobędę tajny przep…
Kocham was, śliczne chłopaki!
Plankton, czip empatii się przepala.
Idź do Karen i to szybko!
Chciałbym, żebyście znaleźli maszynownię…
Zniszczę cię, Krabie!
…i ją zniszczyli, a ja pójdę przeprosić Karen.
Kubeł Pomyj! Chcę…
Przytulasa!
Powodzenia, przyjaciele.
Powodzenia, panie zielony szparagu!
„Tędy do maszynowni”.
Pomocny znak.
O, lody!
Patryk, to tutaj!
- Co jest tutaj? - Maszynownia.
Jak mamy to wszystko zniszczyć?
SpongBob, patrz!
Szpachelka!
Albowiem kto szpatułkę z muru wyciągnąć zdoła,
ten pochwał jest godzien.
Szpachelko!
Tęskniłem za tobą.
Wybacz, że przerywam fetę,
ale czy nie mieliśmy tu czegoś zrobić?
Masz rację!
Szpachelka.
Czapelka.
Patrykelka.
Siekanie ziemniaków czas zacząć!
Minuta do wynurzenia.
Karen.
Jak tu mroczno i złowrogo.
Kapiące rury. Ładny akcent.
Tu jesteś, kochanie!
Przyszedłem cię przeprosić.
A, to ty.
Cześć!
Daj mi wielkiego buziaka i chodźmy w tango.
Nie ruszaj się, primabalerino.
Jak mam cię zdeptać, skoro robisz mi z tej stacji tancbudę?
Nie obwiniłbym cię, gdybyś to zrobiła, skarbie,
bo teraz rozumiem twoje cierpienie.
Sandy wsadziła mi do głowy twój czip empatii.
Ach, rozumiem.
Zatem wszystkie te uczucia to tylko efekt działania czipa.
Nie!
Cóż, na początku może tak, ale…
czip zdążył się po drodze przepalić od nadmiaru emocji.
Nie powinieneś był tu wracać.
I dziwi mnie, że aż tak daleko zabrnąłeś.
Zmykaj stąd, mały widłonogu.
Wracam do przejęcia władzy nad światem.
Ale to był nasz plan, Karen.
Przepraszam, że przez te lata nie chciałem cię słuchać.
Chcę, żebyśmy od teraz wszystko robili razem.
Za późno. Możesz sobie odpuścić te amory.
Mam tu to, czego naprawdę chcesz.
Tajny przepis na kraboburgera.
Weź go i spływaj.
Po tylu latach.
Tak. W końcu!
Coś, co pomoże mi przejąć władzę nad światem…
było u mego boku przez cały ten czas.
Tym sekretnym przepisem byłaś ty.
Ja?
Naprawdę rozumiesz moje cierpienie?
Tak. Naprawdę.
Ale to nie wszystko.
Naprawdę cię kocham, Karen.
Z nas dwojga to ty jesteś prawdziwym geniuszem zła.
Podsadzić cię?
Co za kobieta!
Ja też cię kocham, mój Planktusiu.
I przyjmuję twoje przeprosiny.
Cały czas miałam nadzieję, że się zmienisz.
Dlatego zamontowałam to.
Dla mnie?
Jakie to miłe.
W końcu zróbmy to, co chcieliśmy zrobić po studiach.
- Przejmijmy władzę nad światem… - Razem.
Powierzchnia.
Potęgi takiej nie znał nikt
Podskoczysz, to załatwię cię w mig!
Program mój pokona was
Wszystkich zmiażdżę
Doświadczę strasznie
Nadszedł czas, by sławy poczuć treść
Z dna Bikini Dolne zmieść
Uwielbiam zapach spalonej plaży o poranku, a ty?
Tak, że wam zabraknie tchu
Z bólem w was wyryje się
- Imię me - Karen!
- Tak, imię me - Karen!
Wreszcie prawdziwym jestem mózgiem zła
A świat i czas to moja gra
Bo od dziś tu władam ja!
- Imię me - Karen!
I Plankton!
Sheldon! Jakiś ty nikczemny.
Musisz pierwszy nacisnąć ten guzik. Zasłużyłeś na to.
Nie, ty go wciśnij. Ciężko na to pracowałaś.
- Wciśnij. - Nie, ty.
- Nie, ty.
Wszystko zdobyć chcę
- Nie, ty. - Ty.
- Wciśnijmy go… - Razem.
Bo zniszczenia nadsze…
Zniszcze…
Zniszcz… Z-z-z-zniszcze…
Co jest?
Zbudowałam tę stację bitewną tak, by była w 100% odporna na awarie.
Ale nie jest odporna na SpongeBoba.
Osiemset papryliardów ziemniaków później.
To ostatnia porcja ziemniaków!
No dalej!
Udało się! Zrobiliśmy to!
Piona!
Wybacz, że zepsułem plan, Karen.
Taki ze mnie głupi drań.
Ale jesteś moim głupim draniem.
TAJNY PRZEPIS
Neptunowi dzięki! Mój tajny przepis!
Hejka wszystkim! Witajcie ponownie!
To Bikini Dolne na dnie samym oceanu
Gdzie słonko świeci nam tak dzień po dniu
Gdzie na samym dnie Znów dobrze dzieje się
Dla ciebie spot też mamy tu
To Bikini Dolne, na dnie samym oceanu
- Gacuś! - Słonko świeci nam tak dzień po dniu
Bo w Bikini Dolnym O wszystkim pamiętamy
Uwielbiam mój nowy dom Co wygląda jak zardzewiały but!
Otwieram swój biznes Grill już grzeje się!
Pod Tłustym Krabem znów Zje każdy, kto tylko chce!
Jestem tak głodna Że żołądek mnie pozwał
Nie jadłem aż od wiosennej przerwyyyyy!
To Bikini Dolne Na dnie samym oceanu
Słonko świeci nam tak dzień pod dniu
Juhu!
Gdzie na samym dnie Każdy znajdzie, czego chce
Dla ciebie spot też mamy tu
Hurra, hurra Dziś radość znam
Tak się cieszę Że pracę mam
Roman Okoń, Wiadomości Bikini Dolnego. Miasteczko wróciło do stanu przed filmem.
Jak to możliwe?!
Tu w Bikini Dolnym Na dnie samym oceanu
Słonko świeci nam tak dzień po dniu
Juhu!
Gdzie na samym dnie Każdy znajdzie, czego chce
Dla ciebie spot też mamy tu!
Neptunowi dzięki.
Co to ma być?!
Hej, Skalmar!
Teraz jestem twoim sąsiadem z góry!
Zobacz, jakie mam nowe buty.
Po co tu w ogóle wracałem?
Tu w Bikini Dolnym Na dnie samym oceanu
Słonko świeci nam tak dzień po dniu
Gdzie na samym dnie Każdy znajdzie, czego chce
Dla ciebie spot też
Mamy tu!
Plankton.
- To oni! - To Plankton.
Hejka wszystkim…
Co tam nowego?
To, że zaraz rozszarpiemy cię na kawałki!
Nie! Stójcie!
Z drogi, chłopcze. Czemu się nie wściekasz tak jak my?
Najwidoczniej ta stara gąbka jest amatorem romantycznych historii.
Jak też jestem ich amatorem.
- Ja również je uwielbiam! - I ja.
Wszyscy uwielbiamy romantyczne historie.
Ale z was mięczaki!
Jasne, odzyskałem restaurację i przepis, ale nie…
Moja kasiorka!
Chyba też uwielbiam romantyczne historie.
Ja też uwielbiam takie historie.
Co za głupki.
Tak, ale to nasze głupki.
Znowu ty? Film się już skończył.
- Tu w Bikini Dolnym… - Oddal.
- Na dnie samym oceanu… - Jeszcze.
- Słonko świeci nam… - Jeszcze!
- Tu w Bikini Dolnym… - Jeszcze!
- O wszystkim pamiętamy… - Może być.
Dla ciebie spot też mamy tu
NA KANWIE BAJKI STEPHENA HILLENBURGA SPONGEBOB KANCIASTOPORTY
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz