Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Salamat.
Salamat. Wow. Maraming salamat.
Salamat. Okay.
Okay, tama na. Salamat.
Sa totoo lang, overwhelmed ako, pero tama na.
Maraming salamat.
Salamat. Welcome sa show.
Masaya ako sa pagbalik ko sa brand-new special na 'to.
'Yong huling special ko, lumabas sa Netflix, Christmas ng 2023,
at sa special na 'yon, ikinuwento ko 'yong previous special na nag-number one
dahil sa mga reklamo.
At ginawa na naman ng mga gago.
Kailan ba sila matututo? Seryoso.
"I-ban n'yo sa…"
Number one, kahit saan.
Nag-trending 'yong pangalan ko nang tatlong araw no'ng Paskong 'yon.
Di lang ako 'yong comedian na nag-trending no'n.
Kilala n'yo 'yong comedian na si Rosie Jones?
May cerebral palsy siya, at nasa TV quiz show siya,
tapos naglabasan 'yong mga troll sa Twitter, "Di siya nakakatawa.
"Sinasabi mo lang 'yan kasi disabled siya.
"Ipinapagtanggol mo lang kasi disabled siya." Nagsasagutan sila.
Pero di 'yon 'yong pinakamalaking kontrobersiya.
True story 'to.
Earlier that year, gumawa si Rosie Jones ng documentary para sa Channel 4
tungkol sa kondisyon niya, sa kalagayan niya,
sa panto-troll na natatanggap niya, sa mga pang-iinsulto sa kanya.
At provocatively, tinawag niya 'yong Am I a R*tard?
Oo. Ang galing. Power to her.
Ngayon, 'yong mga taong nagreklamo, e, mga disability campaigner.
Binatikos nila siya.
Sabi nila, "Di mo pwedeng gamitin 'yan." Sabi niya, "Bakit?"
"Kasi physically disabled ka.
"Derogatory 'yan para sa mga may mental disability.
"Kung gusto mo ng derogatory term, gamitin mo 'yong para sa kondisyon mo."
So basically, sabi ni Rosie Jones, "Retard ba 'ko?"
Tapos itong disability campaigners, "Hindi, spastic ka."
Ang harsh, di ba?
I mean…
Nasa context na.
Ginagamit niya 'yon para mag-empower ng mga tao.
Tinawag siyang gano'n. Di niya sinabing "Di ako gano'n."
Kumbaga, niyakap niya saka ni-reclaim niya 'yong salitang 'yon.
Ang sinasabi ng mga disability campaigner, "Dapat very specific ka.
"Mga totoong retarded lang ang pwedeng gumamit ng salitang 'retard'."
Pero sino'ng magsasabi sa kanila?
Alam n'yo 'yon? Sino'ng…
Di ka naman papasok sa isang kuwarto, tapos merong Bubba na parang…
nakadapa sa sahig at nagko-color, di ba?
Tapos sasabihin mo, "Ayos ka lang, Bubba?"
Siya naman, "Oo."
Hindi, wag.
Delikado. Hayaan na nating…
Sasabihin niya, "Oo." Ikaw naman, "Pwede mong sabihing 'retard', ha?"
"Bakit?"
"Mag-isip ka, bobo. Isipin mo."
Anyway, tingin ko, dapat lang payagan siya na gamitin 'yong salita, in context.
Kung hindi, ginamit ko na 'yong salita,
so patay ako, na naman.
Actually, di ko ginamit 'yong salita. Ito 'yong point ko.
'Yong mga tao, "Hala, ginamit niya 'yong ganito."
Di ko ginamit 'yong salita.
Pag ginamit ko 'yong salita, ginamit ko nang pantawag 'yon sa iba.
'Yon 'yong paggamit.
Sinabi ko 'yong salita sa discussion na tungkol sa putang inang salitang 'yon.
Dapat lang pwede 'yon, di ba? Sa matatanda?
Kung may dapat man tayong pagkasunduan, anumang political side mo,
dapat magkasundo tayo na maganda talaga ang free speech.
Noon pa man…
at di magbabago 'yon.
Pero ngayon, may mga grupo na, "Hindi, mali kami. Di namin gusto 'yon.
"Nagbago ang isip namin. Ayaw na namin ng free speech.
"'Yong mga gusto ng free speech, gusto lang nila no'n
"para makapagsabi sila ng masasama."
Na di naman totoo, at kung totoo man,
ang kagandahan do'n, 'yong mga tao, pwedeng sumagot ng di magaganda.
Sobrang gandang system, di ba?
Saka di naman lahat, pwede sa free speech.
Maling pag-aakala 'yon.
Maraming caveat ang free speech, sinasang-ayunan ko lahat, actually.
Di ka pwedeng manghikayat ng karahasan. Okay 'yon.
Di ka pwedeng manira ng tao. Okay.
Di ka pwedeng mang-libel, alam mo 'yon?
May isang nakakatuwa tungkol sa libel law.
Di mo pwedeng i-libel 'yong patay.
So pwede akong tumayo dito at sabihing
"Nagpapatira dati sa puwet si Gandhi."
Kung gusto ko.
Gusto ko, oo.
Pero free speech ang pinakaimportanteng human right,
dito galing lahat ng karapatan.
Kung walang free speech, walang human rights.
May free speech tayo, in theory, sa bansang 'to sa ngayon.
Pwede nating punahin 'yong gobyerno, punahin 'yong mga pulis.
Pero pumuri tayo ng bansa na kumikilala no'n
kasi kinakainggitan tayo ng ilang bansa.
Sa ilang mga bansa,
punahin mo 'yong mga pulis, bugbog ka, o mas malala,
punahin mo 'yong gobyerno, makukulong ka habang-buhay.
Kaya tumatakas sila sa oppression. Tama lang. Kahit kayo.
Tumatakas sila papunta dito. "Gusto naming pumunta sa England."
"Bakit?" "Free speech."
Tayo naman, "Sige. Welcome. Ano na'ng gagawin n'yo?"
"Protesta." "Ano'ng sasabihin n'yo?"
"Kung gaano kabasura ang England." "Cheers. Salamat."
Karapatan nila 'yon.
Pero masyado na 'kong matanda para di sabihin 'yong gusto ko.
Gusto kong sabihin at gawin palagi 'yong gusto ko.
Gusto kong gawin palagi 'yong paborito ko.
Ni pangalawang favorite ko, ayokong gawin, e,
kung tingin kong magagawa ko 'yong paborito ko.
Ang paborito ko, maglaro ng tennis.
Naglalaro ako kada Friday. Binabakante ko 'yon.
Excited ako palagi. Nagte-tennis ako. Pampagana ko next week.
Kaya kapag Friday na kailangan kong gawin 'yong pangalawang paborito ko,
gaya nitong three weeks ago,
umattend ako sa libing ng anak ng kapitbahay, sabi ko…
"Ang boring
"nito."
Pero gusto nating lahat ng respeto, di ba?
Gusto nating lahat ng respeto,
at gusto nating iangat 'yong status natin sa lipunan.
Di natin mapigilan. Nasa evolution natin 'yon.
Nabuo 'yong grupong 'yon no'ng tsismis pa ang kumokontrol sa mga tribo.
At may dalawang paraan pa rin para mapaangat mo 'yong status mo.
Una, maging magaling sa isang bagay.
"A, magaling siyang hunter. Sumama ka. Makakabuti siya sa tribo."
Isa pang paraan para umangat ang status mo, e, virtue.
Gaya ng "A, di siya magaling na hunter, pero matalino siya, mabait, o ano."
Tapos, sa pagdating ng social media,
nalaman bigla ng mga tao
na pwede nilang basta sabihin na napakabubuti nila.
Walang ebidensiya. Walang pruweba.
Mga flag lang sa bio nila, di ba?
Inaangat nila 'yong status nila
sa panghihila ng iba, sa panghuhuli sa mga tao.
"'Yong sinabi niya, o. Di ko siya kasimbait.
"Tingnan n'yo 'ko. Sama niya, o…"
Doon nanggaling 'yong term na "virtue signaling".
At ayoko pag dinadamay nila 'yong mga anak nila.
Pwede mong paniwalaan ang gusto mo, bumoto sa paraang gusto mo…
Magprotesta ka. Sige.
Pero pag nakakita ako ng five-year-old na may placard,
di niya alam kung ano 'yon.
'Yong matanda 'yon, di ba?
Minsan, nakita kong may nag-tweet nito. 'Yong tweet,
"Tiningnan ako ng four-year-old kong anak, at sinabing 'Mommy,
bakit galit si Rishi Sunak sa mahihirap?'"
Di 'yon nangyari.
Pero ang pinakanakakainis sa virtue signaling,
e, 'yong mga taong hambog dahil meron sila ng morality of the age.
Kaya ka lang naman ganyan dahil sa lugar at panahon na kinalalagyan mo.
Kunwari, di pagiging matapang 'yong pagiging atheist ko
sa bansang 'to sa taong 'to.
Siguro 200 years ago, katapangan 'yon
o kahibangan.
At katapangan 'yon sa ibang mga bansa, o kahibangan.
Pero ang sinasabi ng mga tao, "Ay, anti-racist ako."
"Okay, ang galing mo. Lahat naman."
Alam nating gano'n na dapat ngayon, pero hindi laging gano'n noon.
Kung ipinanganak ka sa ibang lugar o panahon, baka di ka ganyan.
Sasabihin nila, "Ay, anti-racist ako kahit kailan pa 'ko ipinanganak."
Sasabihin ng mga tao,
"Oo naman, siguradong itatago ko si Anne Frank."
"Talaga ba?"
Kumakatok si Anne Frank sa pinto mo, giyera.
Bubuksan mo, di ba? May mga Nazi kung saan-saan, di ba?
Sasabihin niya, "Pwede bang magtago dito?" Ikaw naman, "Teka."
Finacepalm mo si Anne Frank.
"Teka lang. Sandali.
"Pa'no kung mahanap ka nila?"
"A, papatayin nila ako at ikaw."
"Sa kabila ka.
"May malaking attic sila, typewriter.
"Magugustuhan mo do'n."
Pero anti-racist ako, siyempre,
pero willing akong aminin na kung pinanganak ako 300 years ago,
tapos puti ako at mayaman,
malamang may mga slave ako.
Kasi… Hindi, kasi nga…
Magiging mabait ako sa kanila, kaya shut up. Oo.
Magiging pinakamagaling na slave owner ako sa balat ng…
Totoo. Aalagaan ko…
Bibihisan ko sila nang maganda. Bibihisan ko sila nang…
Oo, totoo. Papasuotin ko sila ng amerikana.
Sasabihin ko, "Pakitapon 'yang dungarees na 'yan.
"Magsuot kayo ng amerikana."
'Yong ibang slaves mga mukhang… Ako naman…
Tapos sasabihin ko, "Okay, tara na sa pub, boys."
'Yong mga "puti", "Di ka pwedeng magdala ng slaves dito."
Ako naman, "Pakyu, pasista ka. Ano ko sila…
"Slaves ko sila. Gagawin ko 'yong gusto ko sa kanila."
Papasok kami, tapos 'yong barman, "Di sila pwede dito."
"Pakyu." Pupunta kami sa saloon bar.
Nakaamerikana kami.
Sasabihin ko, "Ang pogi n'yo sa amerikana, boys.
"Magmedyas kayo. Magmedyas tayo pag nakaamerikana."
Sasabihin ko, "Sagot ko na 'yong drinks. Itago n'yo 'yang pera n'yo.
"Wala silang pera, pero alam n'yo na."
Tapos nagtatawanan kami, nagtutuksuhan, nag-aasaran.
Kapag may isang masyadong feeling close, paparusahan ko siya.
Para lang mapanatili 'yong status quo.
Pag tinawag niya 'kong "gammon" o ano.
'Yong nag-iisang racial slur na allowed ngayon.
Pwedeng "gammon" ang itawag mo sa puti. Ewan, pero ayos lang.
O maging ageist ka. "'Tang ina kang matandang gammon ka."
At katanggap-tanggap pa rin, ewan ko.
Pero ire-reclaim ko 'yong word. Parang mga Black sa N-word?
Ire-reclaim ko 'yong "gammon".
So pupunta ako sa Carluccio's sa Hampstead,
kasama ang white friends ko,
magha-hang out lang kami, tapos, "'Musta, my gammon?"
Di ba? Tapos…
Kung 'yong Black friend naming si Rupert…
Sabi ko Hampstead. Kung…
Kung dumating si Rupert tapos, "My gammon!"
"Wag mong gamitin 'yang salitang 'yan."
Ang point ko, nagbabago ang moralidad.
Sumasabay sa panahon gaya ng lahat. Isipin n'yo na lang.
Sa ilang henerasyon lang,
mula sa pagiging legal ng pagkakaro'n ng slaves,
at pagiging kagalang-galang sa mata ng Diyos,
naging racist na ang pinakabasura sa lahat, di ba?
Pinakamasamang tao na ang racist sa lipunan ngayon.
Actually, pedophile ang pinakamasama.
Pedophile, tapos racist.
Kung racist pedophile,
pinakamalala na 'yon.
Kung may nakilala akong racist pedophile, sasabihin ko,
"Tirahin mo rin 'yong mga batang Black, bigot."
Alam n'yo 'yon?
Okay lang 'yon. Okay lang.
Ano 'yon…
Di nila 'ko ika-cancel dahil do'n.
I mean, 15 years na nila 'kong sinusubukang i-cancel,
lagi silang pumapalpak,
saka ang madalas na sumusubok, e, ibang mga comedian
na sinasabi 'yong lagi nilang sinasabi.
"Punching down ang ginagawa niya. Punch up lang dapat kapag comedy."
'Yong idea nila ng punching up… Tirahin si Boris Johnson.
Paano 'yon naging tirada sa mas makapangyarihang tao?
Learning disabled 'yong gagong 'yon.
Para siyang…
putang inang bloated na Gary Busey,
lintik na albino na itlog.
Ni di siya makabuo ng sentence. Narinig n'yo na ba siyang magsalita?
Bobo 'yong gagong 'yon.
'Yong akin, punch up talaga.
Ang tinitira ko, ewan, mga kagaya ni Stephen Hawking.
Oo, 'yong pinakamatalinong nabuhay. Pwede mo siyang… Di siya pikon.
Saka di rin niya papansinin kung buhay pa siya, kasi nga…
part robot siya, di ba? Tingin ko…
Basically, nagsasalitang upuan siya kaya pwede mong sabihin ang gusto mo.
Pumunta din daw siya sa Epstein's island, so putang ina niya. Wala akong…
Ano'ng ginagawa niya do'n? Bakit…
"Gusto kong—" "Bakit? Bakit mo gustong… Bakit?"
Nando'n lang siya, nakikipag… Ang sasabihin ko, "Ano?"
May kilala akong mga pedo na desperado sa ticket ng gano'n.
Tapos siya, nando'n lang.
Malamang para sa DEI o ano. Sasabihin nila, "Kailangan natin ng isa."
Ako naman, "Ano'ng ginagawa mo dito, Steve?"
"May mga weird akong iniisip."
"Lumayas ka nga."
Hate crime siguro 'yon.
Sobrang ano no'n…
Usong salita 'yon ngayon, "hate crime".
Basta may mangyari, may magsasabi, "Hate crime ba 'yon?"
"Bakit?" "Mas magmumukhang malala." Talaga? Bakit?
Kung naglalakad ako pauwi ngayon, tapos may sumunggab,
binugbog ako, ninakawan, sinaksak, sinabuyan ng asido sa mukha,
gigising ako sa ICU.
Imumulat ko 'yong mga mata ko. May pulis. "Mr. Gervais?" Ako naman, "Oo."
"Gusto lang naming sabihin na hindi 'yon hate crime."
Ako naman, "Naku, salamat sa Diyos."
Medyo hateful, 'no?
Pero hindi, ang hate crime,
e, base sa race mo, disability, sexuality.
So may lalaking may baril, gusto niyang pumatay ng kung sino.
Nakakita siya ng maraming tao. Ang ginawa niya…
Bang. May namatay.
Pupunta siya sa korte. Tapos 'yong judge, "Ba't mo siya pinatay?"
Sasabihin niya, "Wala lang."
'Yong judge, "So di ka bigot?" Siya naman, "Di po."
'Yong judge naman, "Aw.
"Sampung taon."
May isa naman na may baril, tapos sabi, "Ayoko sa mga dwarf."
Nakakita siya ng dwarf. Umasinta siya. Bang.
Napatay 'yong dwarf.
Pumunta siya sa korte. 'Yong judge, "Ba't mo pinatay 'yong dwarf?"
Sasabihin niya, "Kasi ayoko sa mga punggok na 'yon."
'Yong judge, "Bigot ka. Dalawampung taon."
Di dapat siya makulong nang mas matagal.
Mas mahirap pa ngang barilin ang dwarf, di ba?
Kung ako 'yong judge, "Teka, binaril mo mula 100 meters?"
"Opo." "'Tang ina, props sa 'yo. Sobrang…
"Limang taon.
"Sa army. Ipasok n'yo sa army."
Nagi-guilty ako sa joke na 'yon kasi nagbabasa ako
tungkol sa mahirap na pinagdaanan ng mga dwarf sa kasaysayan.
Noong medieval times, tino-torture nila sila, pinapatay,
nilalagay sa mga bariles na may spikes, tapos pinapagulong sa burol para tawanan.
No'ng Victorian times, dini-display sila sa circus,
pinapagawa ng delikadong mga bagay.
At pagkatapos, late 1980s pa lang,
naaalala kong may mga event 'yong mga college na dwarf-throwing,
kung saan para silang mga dart.
O dwarf bowling.
Kalaunan, may nagsabi, "Ano 'tong ginagawa natin?
"Pwede ba nating tigilan 'yong pagpapagawa ng kalokohan sa mga dwarf?"
Tapos tumigil. Ngayon, bumalik na.
Ngayon, nasa Special Olympics na sila.
Meron na silang… Oo.
Ang sinasabi nila, "Pagkarerahin natin sila, tapos…"
Oo.
"Ihagis natin sa tubig. Tingnan natin kung makakalangoy sila."
Kaya nila. So…
Kailangan pa ng improvement no'n, 'no?
Di nare-realize ng mga tao kung gaano kahirap 'tong mga tour.
Sa huling tour ko, nag-60 new-material nights ako.
Pagkatapos, mga 25 na work-in-progress shows.
Tapos, 85-day arena tour sa buong mundo, lagi kong ini-improve.
Tapos may isang critic na naupo sa kitchen table niya, "Tamad."
Tinawag niya 'kong immature at vulgar.
Gagong four-eyes na 'to.
Nasa edad na 'ko na lahat na, e, kinakainisan ko.
Sinasabi ko 'to isang beses kada araw, "Ba't ba lahat na lang, hindi gumagana?"
Alam n'yo 'yon? Kahit ano pa 'yan.
'Yong remote control ng TV. Gumagana.
Balikan mo.
Ano'ng nangyari nitong last ten seconds?
Basura 'yong phone signal sa tinitirhan ko sa Hampstead.
Naglalakad ako sa mansion, "Naririnig mo na 'ko?"
At kung makakatawag ka man sa cobbled streets ng Hampstead,
pwedeng may five bars ka, nakikipag-chat, ayos.
Tapos isang hakbang lang sa maling direksiyon…
Alam n'yo kung bakit basura 'yong signal?
Kasi mayayaman lahat sila do'n,
at walang may gusto no'ng mga tower sa garden nila
kasi nga ang pangit at nakaka-cancer.
Pero sinabi ko sa council, "Humanap tayo ng bulag na may cancer na…
"Ilagay natin sa garden nila. Wag na din nating sabihin."
Pero hayaan na 'yong inanimate objects. Mga tao ang pinakanakakainis.
Isang beses din 'to sa isang araw.
Ang sinasabi ko, "Lagi talagang may panira."
Alam n'yo 'yon? Bakit?
Nasa flight kami papuntang San Francisco kamakailan, kami ni Jane.
Lumipad na, di ba?
First class. Seatbelt signs, ding. Na-serve na 'yong drinks. Ayos.
Tapos itong babae sa likod, kinuha 'yong laptop niya,
at malakas na nag-type ng kung anong importante.
May suot siyang pulseras.
Tumatama sa…
Nababaliw ako. Parang Morris dancing.
Nababaliw…
Pero alam kong di 'yon ilegal. Di ako pwedeng lumapit sa "Bangle Police".
So tahimik lang dapat akong magdusa,
at umasa na babagsak kami.
Gano'n ko na i-overcome 'yong mga bagay ngayon.
Kung may nang-iinis, tinititigan ko lang,
iniisip kong patay na kami, balang-araw, tapos nakaka…
Dito, nai-imagine ko 'yong pilot, "Babagsak na tayo."
Bumabagsak na 'yong eroplano, mamamatay kami,
at paglingon ko, 'yong babae… at ako naman…
Tapos babagsak sa bundok 'yong eroplano, masusunog kami,
pero may isang segundo pa ako
para tingnan at makita siyang matindi 'yong tama.
Basta lang mairaos mo, alam mo 'yon?
So dumating kami sa San Francisco, tapos nag-day trip kami.
Pumunta kami dito sa Sausalito, maliit at magandang harbor town.
Naglalakad kami, namamasyal,
pero no'ng 11:00 a.m., sa jet lag, gutom na kami.
"Kailangan nating mag-lunch." So nakita namin 'tong bukas na restaurant.
Walang tao, siyempre, na idea ko ng perfect na restaurant, walang tao.
Umupo kami sa may bintana. Nakatingin kami sa bay.
May sea lion na lumulundag. May pelican na lumapag.
Dinala ng waiter 'yong pagkain. Naku, sobrang…
Nang biglang, sa kalagitnaan ng peace and perfection,
may lumabas na busboy sa pinto ng kusina,
at nakatayo lang siya sa restaurant, tapos…
Tiningnan ko siya. Tiningnan ko si Jane.
Ni di tumingala si Jane. Sabi niya lang, "Wala tayong magagawa."
So ako lang.
Tapos ayan na 'yong pawis. Pinawisan na 'ko.
Sabi ko, "Okay, gagawin niya na naman." At ayun na nga.
Binagsak ko 'yong tinidor ko, at tiningnan ko lang siya.
Si Jane, "Di niya alam kung ba't mo siya tinitingnan."
"Sabihin niya sana, 'Okay lang kayo?'"
Tapos sasabihin ko, "Sa totoo lang, hindi. Puro ka…"
Si Jane naman, "Pwede ba, busboy siya. Kumain na lang tayo tapos umalis na tayo."
So sira na 'yong tanghalian.
Tapos wala pa akong pwedeng gawin,
kaya ganito ko iniraos 'yong huling ten minutes ko.
Totoo talaga 'to.
Kumakain ako. Kada ano niya… Sinasabi ko, "Gago!"
Buti nga sa 'yo.
Gusto ko talaga sana na maging mas pangmatalino 'tong show.
Joking aside, tingin ko ito na 'yong most honest at confessional show ko,
di 'yong mala-Edinburgh-fringe type, alam n'yo 'yon?
"Naku, namatay 'yong mga magulang ko, kaya naging autistic ako." Di gano'n.
Di gano'n, okay?
Namatay 'yong mga magulang ko, pero di ako autistic,
kasi no'ng may nagbigay sa 'kin ng Rubik's Cube, binasura ko kaagad.
Tingin ko, 'yon 'yong test.
Hindi, Mortality ang title nito, pero positive ang vibe nitong show,
tingin ko, saka…
gusto kong ikuwento 'yong mga natutunan ko,
kung pa'no maging ako sa edad na 'to kasi tumatanda na 'ko.
Kita n'yo? Katahimikan, first year 'to.
Bago nito, 'yong mga tao, "Di ka pa matanda."
Ngayon, "Sige lang."
Para bang… Pinapalala pa nga nila, e.
Sinasabi nila, "Oo, pero ang kagandahan, wala ka nang paki sa tingin ng iba."
Dapat may paki ka pa rin kasi 'yong paki mo sa tingin ng iba
'yong pumipigil sa 'yong maglakad nang may tae sa pantalon.
"Uy, si Lolo, o.
"Nakata…
"Wala siyang paki sa tingin ng iba sa kanya."
Hindi, nagjajakol siya sa kasal. Hindi.
Pero sabi ko nga, positive ang vibe nitong show.
Di naman kasi puro kalungkutan 'yong pagtanda. May good at bad do'n.
Meron talaga. May good at bad sa pagtanda.
Halimbawa, oo, mas pwede ka nang atakihin sa puso,
ma-stroke, magka-cancer,
pero mas mababa na 'yong tsansa na ma-rape ako sa kulungan.
Oo. Kita n'yo?
No'ng bata pa 'ko, sa isip ko, "Puta, di ako pwedeng makulong,
"lalo na't cute 'tong puwet ko."
Pero ngayon, medyo kampante na 'ko na hahayaan lang ako.
Maglalakad ako sa corridor, first day ko,
hawak 'yong towel ko, sumisipol-sipol.
Hahawak sila sa mga bakal tapos… Alam n'yo 'yon?
Pwede akong magtagal sa shower kung gusto ko.
Ni walang nakatingin, walang interesado.
Ang pinakamalaking panganib sa 'kin, pag yumuko ako sa shower,
e, 'yong likod ko na, di ba?
Mapapabaluktot ako sa sahig tapos tutulungan ako pabalik sa kama
ng dalawang malaking gay rapist,
iiwan nila akong nakahubad.
"Bago kayo umalis, may tama 'yong balikat ko.
"Pwede n'yong anuhin?"
Sasabihin nila, "Wag na." Ako naman, "Anong 'Wag na'?
"Gay rapists kaya kayo."
Sila naman,
"Di kami halimaw."
Mas kampante din akong makulong ngayon kasi nga may konting pera ako.
Madadaan ko sa pera 'yong peligro.
Sa first day, sasabihin ko, "Sino'ng in charge? Sino si Mr. Big?"
"Si Chopper Harris, D-Wing."
Pupuntahan ko si Chopper, tapos, "Okay.
"Okay, isang taon ako dito.
"May isang milyong naghihintay sa 'yo kung walang mambubugbog sa 'kin,
"magnanakaw sa pagkain ko, maski mang-finger sa 'kin."
Never ko pang sinabi 'yon. Never ko pang…
Sasabihin ni Chopper, "Walang foreplay dito, pare."
Nasa edad na 'ko na masaya ako
na wala tayong Harold Shipman na umaaligid.
Alam n'yo 'yon?
Kayong masyado pang bata para makilala si Harold Shipman,
siya 'yong pinaka-prolific natin na serial killer.
Pumatay siya ng 300 tao, ng matatanda. 'Yon 'yong point ko.
Pupuntiryahin niya ako. "Sige, ilang taon pa."
Doktor din siya, di ba?
Pero kaya di n'yo pa siya naririnig,
e, dahil di siya lumalabas sa listahan ng mga pinakamalalang serial killer.
Kahit isa siya sa pinakamalala sa lahat.
Pero di siya umastang serial killer.
General practitioner siya. Old school.
Naka-shirt at tie, tweed jacket,
konting balbas, salamin.
Nagha-house visit siya. Pupuntahan niya si Edna, 85.
"Ayos ka lang, Edna?" "Oo." "Gusto mo ng tsaa? "Yes, please."
Ipagtitimpla niya si Edna ng tsaa.
Maglalagay siya ng nakakamatay na amount ng opioids,
ibibigay niya at papanoorin niya siyang uminom,
matulog, at mamatay, at 'yon na 'yon.
Ni di siya nagjakol.
Oo, sayang talaga. Oo.
Dugyot kang gago ka.
Ano na 'yan…
Saka…
tingin nila naisip niya 'yon no'ng bata siya.
'Yong batang Harold Shipman,
pinanood niya 'yong mama niya na mamatay sa lung cancer, sa morphine.
May na-trigger sa kanya, naisip niya, "Magiging doktor ako, gagawin ko 'to."
Di ko alam kung nagustuhan niya kung paanong 'yong morphine,
ang nagpahinto sa pagdurusa ng mama niya, so parang mercy killings.
Inaalala niya 'yong kabutihan no'n. O kabaligtaran.
Inggit siya sa matatanda na nabuhay nang mas matagal,
kaya pinaparusahan niya sila. Di na importante.
Actually, importante kasi pag naiintindihan mo
kung bakit may gumagawa no'n,
baka makakita ka ng mga senyales
at may mapigilan kang krimen bago pa mangyari.
Iniisip ko 'yon pag may school shooting sa America.
Kadalasan, emo 'yong salarin, di ba?
Papasok sa kindergarten, papatay ng 30 na bata,
babarilin 'yong sarili.
Tapos lahat ng eyewitness, pare-pareho ng sinasabi.
Sasabihin nila, "Loner siya. Sa likod umuupo.
"Mahiyain siya. Bullied."
Hulihin na natin sila ngayon.
Alam n'yo 'yon?
Pumunta na kayo sa school, tingnan n'yo kung sino'ng binibira ng bully.
"Ako na'ng bahala dito, bata. Salamat."
Tapos kaladkarin mo 'yong dweeb na 'yon papuntang Borstal, kulungan, o kung saan.
Sabihin mo sa bully, "Humanap ka pa." Alam n'yo 'yon? Ang galing…
Ang galing niya… Kailangan pa ng maraming bu…
Bumubugbog sila ng mga future child killer.
Nakaka-obsess ang krimen at punishment habang tumatanda ka.
Matagal na 'kong interesado.
Philosophy ang inaral ko, at malaking bahagi no'n, e, morality.
At noon pa man, kontra na 'ko sa death penalty.
Batang liberal ako, at talagang anti-death penalty ako.
Ngayong matandang liberal na 'ko, anti-death penalty pa rin ako,
pero ngayon, gustong-gusto ko pag may namamatay
dahil sa bagay na di dapat nila gawin.
Gaya no'ng isang lalaki sa Brazil. Hostage video.
Tinutukan niya ng baril 'yong dalaga sa ulo,
"Di mo 'ko mahuhuli nang buhay, pulis ka."
Tapos 'yong marksman, mapapalabas 'yong brain stem niya.
Gustong-gusto ko 'yon. Pause. Rewind.
O pag may bullfighter na nasuwag tapos namatay.
Paborito ko 'yon.
Lalo na pag nasundot ng sungay 'yong puwet.
Ang tawag ko do'n, "hole in Juan".
Salamat.
Wag.
O 'yong mga video na galing sa "lawless" New York.
Makikita mo sa Instagram at YouTube. Galing sa naka-iPhone.
Merong nagnanakaw sa maliit na convenience store.
Naka-hoodie siya, may kutsilyo, nagnanakaw siya ng mga alak.
Wala siyang paki kahit kinukunan siya. Makakatakas siya.
Tapos, sa likod ng counter, may sumulpot na 70-year-old na Koreano
na hinataw siya ng walis hanggang sa mamatay.
Gustong-gusto ko 'yon.
Di na 'ko makapaghintay na maging 70-year-old vigilante.
Naglalakad lang sa Hampstead na may tungkod.
A, espada 'to.
Pipinturahan ko rin ng puti para mas mukhang vulnerable.
Mag-iitim na salamin ako.
Makakakita ako ng mga kabataan. Lalapit ako, tapos, "Excuse me, mga iho.
"Alam n'yo ba kung saan 'yong Nike store?
"Ibibili ko 'tong pera ko ng Air Jordans."
Tapos habang hinahablot nila, "Mga tarantado."
Pero di gano'n ang death penalty, di ba? Di siya self-defense.
Di siya bugso ng damdamin. Cold justice.
Di importante kung ano'ng ginawa mo. Pwedeng nakapatay ka.
Lilitisin ka. Hahatulan kang guilty.
Ilalagay ka sa death row, minsan sa loob ng 10, 15 years,
na parang masyado namang malupit.
Tapos papatayin ka sa harap ng mga witness.
At galing 'yon sa Bible. "Mata sa mata. Ngipin sa ngipin."
Ang sinasabi ng estado, "May pinatay ka, kaya papatayin ka namin."
Pero pag nang-rape at pumatay ka,
papatayin ka lang.
Loophole 'yon, 'no? Parang…
Misogyny 'yon para sa 'kin.
Parang sinasabi ng judge, "Okay na 'yong rape, pero papata…"
Gusto kong sabihin ng judge, "Nang-rape ka at pumatay,
"kaya dadalhin ka sa ibang lugar kung saan bibitayin ka
"at gagahasain."
"Ha, sabay?" "Oo.
"Marami kaming volunteers na may mga dildo."
So pagkabitay sa kanya…
"Alis."
"Gago ka."
"Okay, patay na siya."
"Oo, alam ko."
Baka umubra 'yon.
Pero habang mas matagal kang nabubuhay, mas sumusungit ka.
Di lang ako. Mangyayari 'yon sa inyong lahat.
Mas marami kang kagaguhang makikita, e.
Mapapaano ka, "Puta, ito na naman."
Mas dumadami 'yong pasanin mo.
At mas humihina ka, mas bumibigat 'yong pasanin mo.
"Diyos ko, ito na naman."
Ang hirap ding mamatay ngayon, di ba?
Sasabihin mo, "Salamat, namamatay na 'ko. "Puta, buhay ulit ako." Alam n'yo 'yon?
Pwede nang mag-transplant ng organ. Anuman 'yan… Nata-transplant na ang organ.
Puwera sa utak. Walang sense 'yon. Ikaw 'yong utak mo.
So everything-else transplant na 'yon.
Pero papayag ako do'n.
Wala akong pakialam dito. Para lang 'to dito.
Kung makakapag-iwan ako ng isang milyon sa science para…
Sabihin nating namatay ako, durog ang katawan ko, pero buo ang ulo ko.
I-ice ninyo. Maghintay kayo ng body donor.
May kawawang madudurog 'yong ulo.
Ilagay n'yo 'yong ulo ko sa katawan niya. E di, nakabalik na 'ko, di ba?
Statistically, makakakuha pa 'ko ng mas malaking titi, so…
Pabor sa 'kin 'yon, maniwala kayo.
Gigising ako in the future, tapos sasabihin ko, "Ooh, ayos, a.
"Dati mo nang gusto ng malaking burat." "Oo, dati ko nang gusto."
"Mag-me time tayo nang konti, okay?"
Sisimulan ko, pero sa tuwing titingin ako, "Di ko 'to burat, a." Alam n'yo 'yon?
"A, di ko 'to burat.
"Di ko rin naman kamay. Sige lang." Alam n'yo 'yon?
May interview ako nitong nakaraan. Di yata ako nagustuhan no'ng journalist.
Tinanong niya sa 'kin 'to. Nabastusan ako.
So nagbigay ako ng pekeng sagot.
Sabi niya, "So ano'ng plano mo para sa libing mo?"
Sabi ko, "A, gusto kong ipakain sa mga leon sa London Zoo."
Siya naman, "Talaga?" Ako naman, "Oo."
Gusto kong kunin ng zookeeper
'yong malaki, mataba, patay, hubad, at bloated kong katawan sa wheelbarrow.
Itapon mo lang sa lungga ng mga lion, ganyan.
Maraming turista 'yong magsasabi, "Siya ba 'yong nasa The Office?"
Tapos dalawang leon 'yong lalabas at kakain sa 'kin.
At ang mga lion, inuuna nila 'yong malalambot na parte ng katawan
para mapasok 'yong rib cage.
So tig-isa siguro sila ng bayag kasi 'yon 'yong pinakamadaling…
Mga isang yarda na 'yong agwat ng bayag ko no'n.
So madali na lang…
Kinakain nila, papalapit sa 'kin,
parang Lady and the Tramp, sobrang romantic.
Sinabi ko 'yon as a joke pero naniwala siya,
na habang sinusulat pa lang niya 'yong article,
tinawagan niya 'yong London Zoo para tanungin kung pwede 'yon.
At ang sabi nila, "Siyempre, hindi."
So no'ng lumabas 'yong article, ang headline,
"London Zoo, tumanggi sa hiling ni Ricky na ipakain sa mga leon."
Na para bang lintik na psychopath ako.
Wag kang mag-alala sa mangyayari pagkatapos mong mamatay.
Hayaan mong iba ang umalala no'n. Patay ka na. Nagawa mo na 'yong parte mo.
May mga kilala ako na talagang stressed sa mangyayari pagkamatay nila,
mga relihiyoso sila.
Naniniwala sila sa langit at impiyerno, sa gano'n.
Kaya ngayon napapaano sila, "Naging mabuti ba ako?
"Maganda sa langit, pero sa impiyerno? Pa'no kung mapunta ako do'n?"
Ako naman, "Walang impiyerno. Panakot lang 'yon sa mga bata."
'Yong favorite horror film ko of all time, e, 'yong original na Exorcist pa rin.
Unang beses kong mapanood, sa VHS, bilib na bilib ako.
Pinanood ko ulit. Nagustuhan ko talaga.
May part do'n na sinadya talagang maging poignant.
At natawa ako no'ng una kong mapanood
kasi tungkol siya sa idea ng demonyo na bastos saka isip-bata.
Alam n'yo 'yon. So, sinapian ng demonyo 'yong bata.
Nag-e-exorcism sila.
Sinasabuyan nila siya ng holy water. Umaaray siya.
Ang linya nila, "The power of Christ compels you."
May part do'n, pinaikot no'ng demonyo 'yong ulo no'ng bata at sinabi niyang
"Sumusubo ng burat ang nanay mo sa impiyerno."
Tapos itong lalaki, nanlumo siya.
'Yong itsura niya… iniisip niya kasi, "Totoong demonyo 'yan,
"so alam niya, totoo nga.
"Sumusubo ng burat 'yong kawawang nanay ko sa impiyerno."
Kung sakaling mahanap ng mga scientist 'yong demonyo, mali ako, nahanap nila,
tinest nila, pineer-review,
nanalo ng Nobel Prize sa lahat
kasi nga 'yon na 'yong greatest discovery kung sakali.
Titingnan ko 'yong science. Mapapanganga ako.
"Kailangan mong sundin 'yong science, so, oo, naniniwala ako sa demonyo."
Ni di 'yon paniniwala, kundi kaalaman. Gusto ko siyang makilala.
Kung meron talagang demonyo, gusto kong makita nang…
Basta ligtas ako, ewan kung ano'ng magpapaligtas sa 'yo.
Pero kung totoo man siya, malalaman natin, di ba? Mag…
'Yong mga bampira, imortal sila,
pero alam na natin na nasasaktan sila sa bawang.
So may madidiskubre tayo.
Kunwari, pag kinulong mo 'yong demonyo sa cage na may parsley,
mahina siya o ewan, di ba?
Makikipagkita ako sa demonyo, tapos…
Nando'n siya. "Ikaw ba 'yong demonyo?" Sasabihin niya, "Oo."
Sasaktan niya 'yong feelings ko. Tapos 'yon na 'yon?
"Rick." Ako naman, "Ano?"
"Sumusubo ng burat ang nanay mo sa impiyerno."
Ako naman, "Wala akong paki."
Una, patay na siya.
Pangalawa, heterosexual siya.
Pangatlo, wala na siyang ngipin bago siya mamatay.
So… Hindi.
Pero impiyerno 'yon.
Isipin mo 'yong posibleng mangyari sa kanya.
Kanain ng mainit na bakal. Kainin ng daga 'yong mata.
Pero sa subo-titi si Mama. Go on, girl. Ang ano na no'n…
Isa na siguro 'yon sa mas magagandang trabaho sa impiyerno.
Sobrang pangit no'n sa earth.
Di pa 'ko chumupa ng burat. Never.
Pero pag namatay ako, at paggising ko… "Puta, nasa impiyerno ako."
Habang-buhay na papahirapan. Pagkakita ko sa unang burat, "Ako na dito.
"Walang problema."
Lilingon ako, 'yong iba, binabalatan nang buhay,
ako naman… chupain 'yan.
Aanuhin ko… Ganito…
Titingnan ko 'yong boss, "Ang galing ko dito. Iwan n'yo na 'ko."
Tapos…
Nando'n 'yong demonyong may clipboard, medyo nalilito, ang iniisip,
"Wala pang chumupa kaagad ng burat, a, pero…"
Sasabihin niya, "Sige. Ituloy mo lang."
Ako naman…
Pa'no kung sabihin niya, "Papasuin ka dapat, e."?
Sasabihin ko, "Puta, papasu…
"Papasuin dapat ako."
Sino'ng chinuchupa sa impiyerno? 'Yon 'yong gusto kong malaman.
Kasi nando'n tayo para parusahan. E, masarap 'yon.
Kumbaga, nando'n ako, medyo mayabang,
iniisip, "Ayos 'to, a."
Di sa ayos, pero…
Pero manloloko ang demonyo.
Isang araw, "Kanino kayang titi 'to?" Titingala ako.
"Putang ina, si Hitler.
"Chinuchupa ko 'yong burat ni Hitler."
Pa'nong okay 'tong gawin in public?
Kasi pag sinundan ko ang isa sa inyo pauwi mamaya
tapos sumigaw ako sa letterbox,
"Chinuchupa 'yong burat ni Hitler sa impiyerno", tatawag kayo ng pulis.
Pero nagbayad pa talaga kayo para marinig sa 'kin 'to.
Putang ina.
Sasabihin ko sa inyo kung ano'ng sikat ngayon sa England,
at sa America, particularly sa California.
Mental illness.
Naku, sobrang sikat na.
No'ng nag-aaral pa 'ko, bobo ka lang o matalino,
normal o mental, okay?
Ngayon, may libo-libo nang mental.
At dati, may stigma. Sasabihin nila, "Di ako mental."
Ngayon, ang mga tao, "Mental ako." Gusto nilang… "Mental ako."
Lahat ng kakilala ko sa media, may ADHD.
Sasabihin nila, "May ADHD ako." "Ako rin, may ADHD."
"Nag-test ka?" "Oo, five times."
"Naipasa ko no'ng panlima." "Uy, galing." Di ba?
Para bang… Sasabihin nila…
"Nagsusulat ako ng kanta tungkol dito. Poem. Libro." "Uy, galing. Sige."
Tapos pinagmamalaki nila. Nilalagay nila sa CV nila at sa…
May "disorder" 'yon.
Kailan pa natin pinagyabang na may disorder tayo?
Twenty years ago, di ka mabibigyan ng business card
na ang nakalagay, "Ron Pike, anal warts."
Alam n'yo 'yon…
tumahimik ka lang.
Walang may paki.
Tingin ko, 'yong bagong pandemic ng kabataan, e, takot at anxiety
kasi ngayon may generation na, na laking-social media.
Instant gratification. Walang nabubuong character.
Di sila na-socialize nang maayos. Di nila kayang humarap sa mga tao.
Sanay silang magtago sa likod ng identity at avatar.
Tapos ngayon, may teachers at magulang nang nag-e-enable,
imbes na subukang mawala sa kanila 'yon.
Takot na rin sila sa dati nilang minahal. Nababahala sila sa Internet at AI.
Nababahala talaga ang kabataan sa AI.
Ito ang masasabi ko tungkol sa AI.
Kung nagiging pahirap na, i-off mo lang, di ba?
Gaya ng ginawa natin kay Lola.
Saka…
Isa pang pinakakinakatakutan ng kabataan, climate change.
Talagang nag-aalala sila sa global warming.
Kung matunaw nang tuluyan 'yong polar ice caps,
tataas 'yong sea level nang 60 meters sa buong mundo.
So medyo maaapektuhan 'yong mga nasa tabing-dagat,
pero 'yong pinakamawawasak, 'yong pinakamarami ang mamamatay,
e, 'yong mga lugar na gaya ng China at India.
So relax. Ano lang 'yon…
Ayos lang.
Pero lahat tayo, may pinagdudusahang konting mental illness.
Lahat tayo, nasa spectrum, di ba? May konting OCD tayong lahat o anxiety.
Ako, hypochondriac ako.
Paggising ko, iniisip ko, "Okay, ano'ng problema?"
Sasabihin ko, "Ano 'to? Wala 'to dito kahapon. Ano 'to?"
Ginoogle ko. Iniisip ko, "Ano'ng…" Nagka-catastrophize din ako.
So ginu-google ko, at sa first five or six, okay ako.
Ang sabi, "Posibleng anxiety." "Oo, pwede."
"Kakulangan sa tulog." "Oo."
"Kulang sa fiber." "Kakain pa 'ko." "Kulang sa vitamin B." "Bibili ako…"
Hanggang umabot sa "Posibleng cancer".
Sabi ko, "Cancer nga, cancer." Gano'n.
Minsan lumabas ako sa banyo, "Jane, tingin ko may bowel cancer ako."
Si Jane, "Nag-beetroot tayo kagabi." Ako naman, "A, oo."
Gusto kong tapusin 'to sa ilang true stories kung pwede.
Sabi ko nga, ito na 'yong most honest at confessional show ko,
kaya gusto kong pag-usapan 'yong di ko pa nasasabi noon.
'Yong bigyan kayo ng pasilip sa likod ng Golden Globes.
At…
Salamat. Last…
Last time na nag-host ako ng Golden Globes, e, no'ng 2020.
Panlima ko 'yon sa sampung taon. Habang tumatagal, nagugustuhan ko.
'Yong last ang paborito ko.
Kasi nga nagbago 'yong mundo sa sampung taong 'yon.
No'ng unang beses kong nag-host, 2010,
'yong press ng America… ayaw na ayaw nila sa 'kin.
"Sino 'tong Brit na 'to na nang-iinsulto sa pinakaimportanteng mga tao sa planeta?"
No'ng last na nag-host ako, "Sige lang, tirahin mo sila."
Kasi nga sawa at pagod na ang mga ordinaryong tao
sa pagpapangaral ng mga multi-millionaire…
Walang mali do'n. Itong…
mga liberal-elite entertainer,
sinasabihan sila kung pa'no bumoto at mag-recycle,
e, alam naman ng lahat na nakakalibre sila papuntang Pedo Island.
So sapul na sapul 'yong zeitgeist.
Pero pareho lagi 'yong deal. Sabi ko, "Oo, sige ba.
"Pero ako'ng magsusulat sa jokes ko," na noon lang nangyari.
"Ako'ng magsusulat sa mga joke ko, di ako magre-rehearse,
"para di n'yo marinig 'yong mga joke, at wala kayong ma-cancel."
Pinayagan nila ako.
Kinailangan kong ipakita sa abogado 'yong mga joke one hour before
para masigurong wala akong nalabag na mga batas, at never pa.
Minsan, sasabihin ng abogado, "Sigurado kang gusto mong sabihin 'to?"
Ako naman, "Legal ba?" Sagot niya, "Oo, technically."
"Gawin na natin."
Wala pa 'kong joke na pinatigil ng Golden Globes.
Alam mo na kung anong klase sila, di ba? So, anyway… Salamat.
Nitong huli, ang sabi nila,
"Kailangan mo munang makipagkita sa abogado."
"Okay, great."
So ipinagmaneho ako papuntang Beverly Hills Center,
at nag-aayos na sila.
'Yong pictures ng mga A-lister, nasa mga upuan.
Sabi ko, "Uy, si Brad, si Leo, si Bob." Lahat sila.
Tapos pinakita ng malaking guard itong isang room. Sinara niya.
At pagtingin ko, may sampung abogado na nakaamerikana.
Kadalasan, middle-aged na babae lang na naka-sweater.
Sa isip ko, "Putang ina, ano'ng nangyari?" Iniisip ko…
"Dahil ba last time ko na? Sinisiguro nilang wala akong sasabihing…"
Nando'n sila, tapos sabi ko, "Hi." Sabi nila, "Hi."
Ako naman, "Gawin ko ba 'yong monologue?" Sagot nila, "Please."
Ang titigas, 'no?
So hawak ko 'yong monologue.
Pinapasadahan ko. Mga seven o eight minutes 'yong itatagal.
So nagjo-joke na ako, at pagkatapos ng kada joke,
tumitingala ako,
tapos gumaganito sila, nagno-notes.
'Yong mga bata-bata gumaganito… gano'n.
Umabot ako sa dulo, tapos sabi ko, "'Yon na."
Sabi nila, "Good." Ako naman, "Ayos." Tapos, sabi nila, "Oo."
Tapos 'yong head lawyer,
mga 60 years old na, puti 'yong buhok, sabi, "Ay, may isa pala."
Sinabi ko 'yong joke na 'to. Ewan ko kung naaalala n'yo.
Ang sabi ko, "Nakita ng mundo si James Corden bilang fat pussy.
"Nasa pelikula din siyang Cats, pero walang nanood no'n."
Nagpatuloy 'yon. Sabi ko, "Pero sabi ni Dame Judi Dench,
"role daw 'yon na para talaga sa kanya.
"kasi wala na siyang mas gusto pa bukod sa maupo sa carpet,
"iangat 'yong back leg niya, at dilaan 'yong sarili niyang minge."
So sabi nitong abogado…
Ang sabi niya…
Totoo 'to, by the way.
Sabi niya, "Dito sa fat pussy si James Corden,
"tinutukoy mo 'yong role niya sa Cats, tama?"
Sabi ko, "Oo.
"Oo naman."
Tapos sabi niya, "Okay, ayos."
Sa isip ko, "Ang dali naman nito."
Gusto kong sabihin, "Abogado ka ba talaga?"
At 'yon na, sinabi lang nila, "Have a great show," tapos umalis na 'ko.
Habang paalis ako,
nakita ko 'yong isang abogado na pinakita 'yong iPhone niya sa head lawyer.
Tapos 'yong head lawyer, "Oo nga.
"Sorry, Ricky, pwede kang bumalik?"
So nando'n ako. "Ano 'yon?" Hawak niya 'yong phone.
Sinearch nila 'yong salitang "minge".
Akala ko, lusot na 'ko.
So parang pinagsasabihan na 'ko,
sabi no'ng head lawyer, "Sabi dito, 'yong salitang 'minge',
"e, derogatory term para sa ari ng babae."
Sabi ko, "Well, oo, slang word siya para sa 'vagina' sa England.
"Di n'yo ginagamit?"
"Hindi, pero ipapalabas 'to sa buong mundo,
"at dahil chineck namin, alam na naming derogatory 'to.
"kailangan nating i-bleep."
Sabi ko, "Wag n'yong i-bleep. Di malalaman ng mga nanonood sa bahay nila."
Sabi ko, "'Yan talaga 'yong punchline." Sabi niya, "Kung derogatory, kailangan."
Sabi ko, "E, ano'ng salita ang pwede na di n'yo ibi-bleep?"
Sabi niya, "Pwede mong sabihing 'vagina'."
'Ka ko, "Di ko sasabihin 'yon. Walang nakakatawa sa… Masyadong clinical."
Iniisip kong sasabihin ni Judi Dench,
"Bakit topic niya 'yong actual vagina ko?"
Sabi ko, "Di gano'n 'yong 'minge'. Ano siya… Di siya gano'n ka-specific."
Kasi pag "vagina", sobrang… "Nasa'n ang vagina mo?" "Ayan." Di ba?
"'Yong minge mo?"
"Dito."
Sabi no'ng isa sa mga batang abogado, "'Box' kaya?"
Sabi ko, "Di ko sasabihing 'box', pare.
"Dinidilaan ang box niya."
Sabi ko, "Tamang-tama 'yong 'minge'. Di malalaman ng mga tao…
"Sa America, di nila malalaman…" Di 'yon offensive. Para lang…"
Sabi ko, "Ginagamit 'to ng mga bata sa England."
Di ba? Di sila naniniwala.
So sabi ko,
"'Flange' kaya?"
Sinearch nila 'yong salitang "flange".
Tapos sabi niya, "Nakakalito lang kasi sa America,
"parte 'yon ng lababo."
Sabi ko, "A, 'yong…
"Payagan n'yo na 'ko sa 'minge', wag n'yong i-bleep."
Gusto ko talaga 'yong "minge", 'no?
Para bang 12 Angry Men. "Walang aalis hangga't payagan n'yo 'ko sa 'minge'."
Pagkatapos, pinagod ko sila.
"Di 'yan pwede." Ang sinasabi ko, "Please."
Sabi ko, "Susulat ako… Di kayo makakatanggap ng reklamo."
Kalaunan, sabi no'ng head lawyer, "Okay, pwede na 'yong 'minge'."
Sabi ko, "Di n'yo ibi-bleep." "Hindi."
"Promise?" "Oo." Tapos umalis na 'ko. Alam kong gagawin nila.
At ginawa nga nila, di ba?
So pagkasabi ko ng "minge",
tinuro ko.
'Yong pinakamadalas na tanong sa 'kin sa Golden Globes, e, laging…
"May sobra na bang nagalit sa 'yo na sinugod ka nila pagkatapos…"
Lagi kong sinasabi, "Wala."
Di ko rin sasabihin kung may gano'n man kasi ayoko sa tsismis, sa totoo lang.
May isang lalaki na, tingin ko, namali ng pagkakaintindi.
Di naman sa… Hindi.
Tinutukan siya ng mga camera. Wala akong kontrol do'n.
Nagulat yata siya sa mga ilaw. Si Elton John, okay?
Pero di siya bad joke. Pinapakilala ko si Madonna, okay?
Nalaman ko na lang pagkatapos na may away sila ni Madonna
at ayaw niyang binabanggit siya sa parehong sentence.
Pero di ko alam 'yon noon. Naguguluhan ako.
At di 'yon part ng monologue, pero nando'n ako nang three hours,
at paminsan-minsan, sinasabi ng stage manager,
"Gusto mong ipakilala si…?" "Oo."
So lalabas ako, gagawin ko kaagad o mag-a-ad-lib ako.
At konting ad-lib lang 'to kasi nakita ko sa unahan si Elton.
Ito 'yong joke. Lumabas ako at sabi ko,
"Ang susunod nating presenter ay ang Queen of Pop.
"Di ikaw, Elton. Umupo ka."
Pinakita siya sa camera. Sabi ko, "Puta. Di siya natuwa."
Iniisip ko, "Bakit siya… Grabe, iniisip niya kaya na homophobic ako?
"Di ako homophobic." Halo-halo 'yong nasa utak ko.
Tapos 'ka ko, "Siguro naman may mas malala pa siyang narinig noon."
Noong 1980s, noong di pa nagladlad si Elton John…
Di pa siya nag-out. Kasal siya sa babae.
Chairman din siya no'n ng Watford Football Club,
at magkasama sila ng dating asawa niya na manood ng laro ng Watford,
at kumakanta 'yong buong crowd noon ng…
"Wag kang tumuwad pag nandiyan si Elton o baka matira ka ng titi sa puwet."
Makukumpara mo 'yong biro ko, di ba?
Di ko alam kung paano nagagawa ng football fans na magsabay-sabay,
sa parehong key.
Nagpapamigay ba sila ng sheet music bago 'yong…
Kakanta tayo ng "Willy Up The Arse" in C.
Magso-solo si Jeff. Parang… Saka…
'Yong madalas nilang ginagawa, traditional tune, tapos palit ng lyrics.
May genius na nagpapalit ng lyrics
para maging offensive 'yon sa isang tao, sa isang bagay, sa isang lugar, etc.
So 'yong tune nila, naaalala ko pa, 'yong lumang Cockney knees-up song.
Sabi ng asawa ko, sundan ang van
Wag mag-dillydally sa daan
Alam n'yo 'yon? Naaalala n'yo 'yong "dillydally"?
Very creative nilang ginagamit 'yon sa version nila.
So ito 'yong lyric nila. '80s no'n.
Di siya politically correct. Patawad.
Pero football hooligans sila. Ano'ng gagawin mo?
So i-analyze natin 'yong genius na lyrics nila. Ito 'yon.
Wag kang tumuwad pag nandiyan si Elton
O baka matira ka ng titi sa puwet
I mean, baka.
Di necessarily na titi niya, pero…
'yong mga mathematician sa inyo, ang sasabihin, "May kaunting…"
Kung may isang libong tao na yumuko habang nandiyan si Elton,
may isang randomly na…
May posibleng mahulog sa bike, tapos, "Sorry."
Tapos, "Ay, pucha."
'Yong mga scientist, "One."
Alam n'yo 'yon? May kaunting…
Saka "Pag nandiyan si Elton". Ang labo no'n. Pwede 'yong…
Pwedeng may dalawang lalaki na nag-a-anal sex sa hotel room,
tapos kinabukasan, nalaman nila na nasa kabilang kuwarto si Elton John,
tapos, "A, natira ako ng titi sa puwet habang nandiyan si Elton."
Aaminin kong posible 'yon.
Wag tumuwad pag nandiyan si Elton
O baka matira ka ng titi sa puwet
Ang tapang niyang tawagin tayong "dear"
Alam naman nating siya ay queer
Sorry.
Tapos…
Nagda-dallydilly siya
Binaligtad nila. Bakit?
Nagda-dallydilly siya
Naglalaro ng mga titi
Uulitin ko, di ko alam kung ano 'yong "naglalaro" dito.
Pwedeng… Pwedeng kahit na ano, di ba?
"Akala ko, chuchupain mo." "Hindi."
Nagda-dallydilly siya Naglalaro ng mga titi
Tinitira ang puwet ng lahat
Papatigilin ko. Sasabihin ko, "Hindi." Mapapatunayan kong di totoo 'yan.
Imposibleng tinitira niya sa puwet ang lahat.
Mapapatunayan natin 'yon. Kunwari, maliit na bayan. 'Yong Watford.
120,000 na mga tao.
Imposibleng tumitira siya ng puwet ng 120,000, di ba?
Kalahati do'n, babae, so 60,000 max.
At imposible yata 'yong 60,000. Kung totoo man, good luck.
Pero di 'yon ang point ko. Ito.
Ano'ng iniisip no'n ng asawa niya? Kasi di pa siya nagladlad, di ba?
At kakakasal niya lang kay Elton John. Siguradong… In love siya.
Proud na proud siya sa kanya. Chairman pa siya ng Watford.
"Kasal ako kay Elton John, 'yong pop star."
Tapos kumanta 'yong mga tao,
"Wag kang tumuwad pag nandiyan si Elton o baka matira ka ng titi sa puwet."
Malamang ang sabi niya, "Ba't nila kinakanta 'yon, Elton?"
Si Elton naman, "Malay ko. Manood ka ng laro."
Alam n'yo 'yon? Malamang ang awkward no'n.
Okay, malapit na 'kong matapos, pero…
Sinabi ko kanina na wala pa 'kong joke na pinatigil ng Golden Globes,
at totoo 'yon,
pero may naalala akong joke na ako mismo 'yong di nagtuloy,
kasi medyo natakot ako, at gusto kong…
Masyado yata akong naging maingat. Gusto kong i-share.
So nagka-chance ako na ipakilala si Jason Momoa.
Kilala n'yo si Jason Momoa, di ba?
So naisip kong 'yong meta joke,
ipakita 'yong pagkaipokrito at kaduwagan ko.
Kunwari, ayos lang sa 'king tirahin 'yong mga actor. Sino'ng takot sa kanila?
Pero pagdating sa malaking tao, di ako gano'n katapang.
Sasabihin ko sana,
"Wala akong masamang masasabi sa susunod nating presenter
"kasi may burat siya na parang braso ng baby."
Okay?
Sinabi ko sa kaibigan ko na gagawin ko 'yon, pero sabi niya,
"Racist kaya 'yong magiging dating?" 'Ka ko, "Bakit racist?"
Sabi niya, "Well, kasi person of color siya, saka…"
"Walang kinalaman 'yon do'n.
"Sobrang laki lang talaga niya
"na malamang may burat siya na parang braso ng baby, di ba?"
So di ko ginawa. Ganda pa naman ng follow-up ko.
Sasabihin ko nang buo. Ito dapat 'yong gagawin ko.
So lalabas ako tapos,
"Wala akong masamang masasabi sa susunod nating presenter
"kasi may burat siya na parang braso ng baby.
"Di tulad ni Peter Dinklage na may braso na parang titi ng baby."
Nakakatuwang marinig 'yang tawang 'yan
kasi sobrang weird ng huling sampung taon ng mga komedyante.
Hinuhulaan talaga namin, "Okay lang kaya 'yon?"
Pwedeng sabihin ng iba na nakakainsulto 'yong kahit na ano,
pero di kami nagpatinag, at nanalo kami, so putang ina nila.
Hanggang sa susunod. Di pa sila nawawala. Nagre-recover lang.
Babalik sila na mas may matindi pa. Pero tandaan n'yo kung sino sila.
Laging 'yong mga edukado, middle-class,
privileged, mga elitista 'yong nagsasabi sa mga ordinaryong manggagawa
kung ano'ng pwede at bawal nilang gawin, sabihin, at tawanan.
Di nila nare-realize kung ga'no kahalaga ang comedy sa mga ordinaryong tao.
Habang lumalaki ako sa Reading nang walang-wala,
humor 'yong lifesaver ko.
Para siyang superpower.
Di 'yong totoo na gaya ng paglipad, pero alam n'yo 'yon?
Tanungin n'yo 'yong gusto ng iba,
seven out of ten, ang sasabihin "lumipad",
tapos 'yong tatlo, "super strength" o kung ano, na okay.
Kung superhero ka, lumilipad, sobrang lakas, okay 'yon.
Pero kalaunan, sasabihin ng supervillain, "Tingnan mo 'tong gagong 'to. Huhu…
"Huhulihin ko 'to at papatayin."
Ang superpower ko, ni di nila malalaman na ako 'yong gumawa.
Ni di nila malalaman na may nagamit na superpower.
Malulusutan mo ang kahit na ano.
Ang superpower ko, e, ability na mapatae agad ang kahit na sino.
Isipin n'yo, hinoholdap kayo. "Akin na'ng wallet mo."
Gaganito ka lang… Tapos sila, "Punyeta. Ay, pucha."
Game over. Game over na.
Isa pa 'yon sa pinagmamalaki ko.
Masasabi ko na sa 64 years ng buhay ko,
ni minsan di pa 'ko natae sa salawal, kaya…
Hindi, wag kayong pumalakpak.
Wag! Okay.
Sige.
"Ba't gustong-gusto mo sa London, Rick?"
Kasi pinapalakpakan ka dahil lang di ka natae sa salawal.
Okay.
Pero next phase na 'yon.
Sa susunod na sampung taon na…
Pero sa ngayon, di pa 'ko binibigo ng tumbong ko.
Sobrang underrated ng tumbong.
Sinasabi ng lahat, "Utak, the greatest computer known to man.
"O 'yong atay na kusang nagre-regenerate."
'Yang tumbong n'yo, 24-7 na nagtatrabaho 'yan.
Kahit tulog kayo, nakaganito siya. "Di ka lalabas.
"Hindi.
"Di ka lalabas. Di ka rin papasok."
Kasi parang imburnal 'yong loob, di ba?
Pero may maganda kang manhole cover.
Isipin n'yo sa totoong buhay. Naglalakad kayo sa daan.
Kung sumabog… Alam n'yo 'yong nasa loob ng imburnal, di ba?
Ihi at tae.
Tamod saka…
patay na goldfish.
Mga fetus.
Sa China.
'Yong mga ano…
'Yong mga babae lang. Relax.
Nasa edad na din ako na, dahil nga nasa entertainment ako,
sinasabi nila, "Magpapa-facelift ka?" Ako naman, "Hindi."
Nakakita ka na ng na-facelift? Ganito pa rin sila. Alam n'yo 'yon?
Pag nagpadoktor ka at sinabi niya,
"Gusto mo bang magmukhang matanda o Chinese?" Parang…
Walang problema sa mukhang Chinese, kung Chinese ka.
Kung hindi, medyo weird. Nakakainsulto. Ba't pinapayagan 'yon?
Di ka pwedeng mag-make up ng black. Ba't pwede 'yon?
Siguro may terms and conditions para masigurong di ka gano'n ka-racist.
Sasabihin ng doktor, "Tapos na tayo sa mata,
"pero wag kang aalis sa bahay na may suot na maliit na lampshade kasi…"
Sobrang isip-bata.
Sobra.
Sana agree kayong positive 'to. Tungkol 'to sa buhay, di sa kamatayan.
May mga alalang-alala do'n na nakakalimutan na nilang mabuhay.
'Yong iba, takot na gumawa ng mga bagay. "Hindi, delikado 'yan."
Lahat ng masasaya, delikado. Mga kalsada, delikado 'yan.
Alak, delikado 'yan. Lason ang alak.
Alam ko 'yon. Nagbebenta ako. Dutch Barn. Di ba?
Oo, ang alak, nakaka-brain disease, liver disease,
kidney disease, heart disease, mental illness,
pero mas nagiging relaxed ka sa mga party, so…
Isipin n'yo 'yong mga bata na ipinanganak dahil sa alak. Oo.
Marami sa kanila, deformed, dahil tumuloy sa pag-inom 'yong nanay.
Pero ang maganda sa pagiging deformed pagkapanganak…
Ano ka…
Pakinggan n'yo 'ko.
Ang maganda do'n,
pwede kang magsimulang uminom nang mas bata-bata.
Walang mangingi… Alam n'yo 'yon?
Pag normal na bata, sasabihin mo, "Tarantado ka."
Pag deformed na bata, "Sige lang, sige."
Alam n'yo 'yon?
Eight o nine ka na. Naka-27 painful operations ka na.
Nakilala mo na si Olly Murs. Mag-alak ka na, alam mo 'yon?
Well…
gaya ng nakikita n'yo, wala na 'kong quality material.
Pero sobrang lupit n'yong audience. Salamat and good night.
Nagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot