Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Teşekkürler.
Teşekkürler. Vay canına. Çok teşekkürler.
Teşekkürler. Tamam.
Tamam, susun. Teşekkürler.
Açıkçası çok mahcup oldum ama susun.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler. Gösteriye hoş geldiniz.
Yeni bir gösteriyle dönmek harika.
Son gösterim bir önceki Noel'de Netflix'te yayımlandı
ve o gösteride bir önceki gösterimin
şikâyetler yüzünden bir numaraya yükseldiğinden bahsetmiştim.
Aptallar yine bir numara yaptılar.
Ne zaman ders alacaklar? Cidden.
"Bunu yasaklayın…"
Her yerde bir numara oldu.
O Noel'de adım üç gün boyunca trend oldu.
O Noel'de trend olan tek komedyen ben değildim.
Komedyen Rosie Jones'u tanıyor musunuz?
Serebral palsisi var ve bir bilgi yarışmasını sunuyordu.
Twitter'daki troller "Komik değil" dediler.
"Engelli diye öyle diyorsun."
"Engelli diye onu savunuyorsun." Tartışma böyle sürdü.
Ama o yılki en büyük olayı bu değildi.
Bu cidden yaşandı.
O yılın başlarında Rosie Jones, Channel 4 için bir belgesel çekti.
Belgeselde hastalığından, kötü durumundan,
trollerin yaptıklarından, edilen hakaretlerden bahsetti.
Kışkırtmak için belgeselin adını Ben Geri Zekâlı Mıyım? koydu.
Evet. Harika. Helal olsun.
Bu sefer engelli haklarını savunanlar şikâyet etti.
Ona saldırdılar.
"O sözü kullanamazsın" dediler. O da "Niye?" dedi.
"Çünkü sen bedensel engellisin.
Bu zihinsel engellilere yönelik bir hakaret.
İlla hakaret edeceksen kendi durumunu anlatan bir kelime kullan."
Yani Rosie Jones "Ben geri zekâlı mıyım?" dediğinde
engelli haklarını savunanlar
"Hayır, spastiksin" dediler.
Bu çok sert değil mi?
Yani…
Bağlam önemli. Bunu insanları güçlendirmek için kullanıyordu.
Ona öyle denince "Öyle değilim" dememiş.
Tam tersine kelimeyi sahiplenip geri kazanmış.
Engelli haklarını savunanlar "Bu çok spesifik bir durum.
Sadece gerçekten geri zekâlı olanlar 'geri zekâlı' diyebilir" diyor.
Ama onlara kim söyleyecek? Kim…
Yani kim…
Sonuçta şu durumla karşılaşmayacaksınız.
Diyelim odaya girdiniz, Bubba yerde yatarak boyama yapıyor.
"İyi misin Bubba?" dediniz.
O da "Evet" dedi.
Hayır, yapmayın.
Çok ince bir çizgi. Yapmayalım…
"Evet" dedi.
"Sen 'geri zekâlı' diyebilirsin, biliyor musun?" dediniz.
"Neden?" dedi.
"Bir düşün kalın kafalı mal."
Bence bir bağlam içinde o kelimeyi kullanmasına izin verilmeli.
O kullanamıyorsa ben şimdi kullanmış oldum.
Yani başım yine belada.
Aslında kullanmadım. Buna değinmek istiyorum.
"Falanca kelimeyi kullandı" diyorlar.
Kelimeyi kullanmadım.
Birine onu demiş olsam kelimeyi kullanmış olurdum.
Kullanmak budur.
O lanet kelimeyle ilgili bir tartışmada o kelimeyi söyledim.
Yetişkinler arasında buna izin verilmeli, değil mi?
Şu konuda hemfikir olmalıyız.
Politik görüşümüz ne olursa olsun,
ifade özgürlüğünün kıymetli bir şey olduğunu kabul etmeliyiz.
Her zaman öyleydi.
Hep de öyle olacak.
Ama şimdi bazıları "Biz yanılmışız. Hoşumuza gitmedi.
Fikrimizi değiştirdik. Artık ifade özgürlüğünü sevmiyoruz.
Bunu isteyenler sadece
korkunç şeyler söylemek için istiyorlar" diyor.
Bu doğru değil ama öyle olsa bile
iyi yanı şu ki onlar da korkunç cevaplar verebilirler.
Gerçekten iyi bir sistem.
İfade özgürlüğü var diye aklına eseni söyleyemezsin.
Bu yanlış bir algı.
İfade özgürlüğünün bir sürü istisnası var ve hepsine katılıyorum.
Şiddete teşvik edemezsiniz. Güzel kural.
İftira atamazsınız. Güzel kural.
Karalayıcı haberler yapamazsınız.
Bununla ilgili ilginç bir bilgi vereyim.
Ölü birini karalamak suç sayılmıyor.
Mesela şu anda
"Gandhi götten yiyormuş" diyebilirim.
İsteseydim.
Ki istiyorum.
İfade özgürlüğü diğer tüm hakların dayandığı
en temel insan hakkıdır.
İfade özgürlüğü olmazsa insan hakları da olmaz.
Bu ülkede en azından kâğıt üzerinde bir süre daha ifade özgürlüğümüz var.
Hükûmeti, polisi eleştirebiliyoruz.
Buna izin veren ülkeye hakkını verelim çünkü bazı ülkeler bize imreniyor.
Bazı ülkelerde polisi eleştirenler dayak yiyor ya da beteri oluyor.
Hükûmeti eleştirenler ömür boyu hapse atılıyor.
Haklı olarak bu baskıdan kaçıyorlar. Siz de kaçardınız.
Buraya geliyorlar. "İngiltere'ye gelmek istiyoruz.
İfade özgürlüğü var" diyorlar.
"Gelin. Şimdi ne yapacaksınız?" "Protesto edeceğiz." "Ne diyeceksiniz?"
"İngiltere boktan bir yer." "Sağ olun. Teşekkürler."
Buna hakları var.
Ama ben çenemi tutacağım yaşları geçtim artık.
Her zaman istediğimi söyleyip yapmak istiyorum.
Hep en sevdiğim şeyi yapmak istiyorum.
Hep en sevdiğim şeyi yapmak varken
ikinci sevdiğim şeyi yapmaktan hoşlanmıyorum.
En sevdiğim şey tenis oynamak.
Her cuma günümü boşaltıp oynuyorum.
İple çekiyorum. Haftaya iyi başlamamı sağlıyor.
Cumaları sevdiğim ikinci şeyi yapmam gerekirse…
Mesela üç hafta önce
komşunun çocuğunun cenazesine katıldım.
Şöyle dedim.
"Bu iş
çok sıkıcı."
Ama hepimiz saygı görmek istiyoruz, değil mi?
Hepimiz saygı istiyoruz
ve toplumdaki statümüzü yükseltmek istiyoruz.
Elimizde değil. Evrimsel yapımızda var.
Dedikoduların kabileleri yönettiği dönemden kalma grup seçilimi.
Toplumdaki statünüzü yükseltmenin hâlâ iki yolu var.
Birincisi, bir konuda yetkin olmak.
"O iyi bir avcı. Onunla git. Kabileye faydalı biri."
Bir de erdemli olarak statü yükseltebilirsiniz.
"İyi bir avcı değil ama bilge ya da kibar biri."
Sonra sosyal medyanın gelişiyle
insanlar hiçbir kanıta ihtiyaç duymadan
erdemli olduklarını söyleyebileceklerini keşfettiler.
Biyografilerine bir sürü bayrak koyuyorlar.
Diğer insanları aşağı çekerek statülerini yükseltiyorlar.
"Bak ne dedi. Benim kadar erdemli değil. Ben ne iyiyim, o ne kötü…"
"Duyar kasma" terimi buradan çıktı.
Çocuklarını buna alet etmeleri çok sinir.
İstediğine inan, istediğine oy ver…
Protesto et. Harika.
Ama beş yaşındakiler üstünde ne yazdığını bilmedikleri
pankartlar taşıyorlar.
Bu yetişkinlerin işi.
Birinin şu tweet'i attığını gördüm.
"Dört yaşındaki oğlum bana bakıp
'Anne, Rishi Sunak neden fakirlerden nefret ediyor?' dedi."
Bunun olmasına imkân yok.
Ama duyar kasmanın en sinir bozucu yanı
insanların çağın ahlak anlayışına sahip oldukları için
kendilerini bir şey sanmaları.
Bu zamanda ve burada doğduğun için böylesin.
Bu dönemde bu ülkede ateist olmam
cesurluk olarak adlandırılamaz.
İki yüz yıl önce olmama cesaret ya da delilik denirdi.
Ya da diğer ülkelerde olmaya cesaret ya da delilik denirdi.
Ama insanlar "Ben ırkçılık karşıtıyım" falan diyor.
"Aferin. Hepimiz öyleyiz."
Doğru olanın bu olduğunu biliyoruz ama hep böyle değildi.
Başka bir zamanda ve yerde doğsan böyle olmayabilirdin.
"Hayır, her dönemde ırkçılık karşıtı olurdum" diyorlar.
Bir de "Ben kesinlikle Anne Frank'i saklardım" diyorlar.
Öyle mi?
Anne Frank savaşta kapına geliyor.
Kapıyı açıyorsun. Her yerde Naziler var.
"Burada saklanabilir miyim?" diyor. Sen de…
Anne Frank'in yüzünü böyle itiyorsun.
"Dur bakalım.
Seni bulurlarsa ne olur?"
"İkimizi de öldürürler."
"Yandaki eve git.
Çok güzel bir tavan arası ve daktilosu var.
Bayılacaksın."
Ben de tabii ki ırkçılık karşıtıyım
ama 300 yıl önce doğmuş
beyaz ve zengin biri olsaydım
muhtemelen benim de kölelerim olurdu.
Çünkü… Hayır çünkü…
Onlara iyi davranırdım, çenenizi kapatın.
Gelmiş geçmiş en iyi köle sahibi olurdum.
Olurdum, iyi bakardım…
Kölelerimi güzel giydirirdim.
Evet, yapardım. Güzel takımlar giydirirdim.
"O tulumları at.
Güzel bir takım elbise giy" derdim.
Diğer köleleri gönderirdim.
"Hadi, bara gidelim çocuklar" derdim.
"Beyaz"lar "Kölelerini bara götüremezsin" derdi.
"Siktir git faşist" derdim.
"Onlar benim kölem. İstediğimi yaparım."
Barda barmen "Onları getiremezsin" derdi. "Siktir" der, lüks kısma geçerdim.
Takımlarımızı giyerdik. "İyi görünüyorsunuz çocuklar" derdim.
"Çorap giyin. Takımla çorap giyeriz.
İçkiler benden. Kaldır o paranı. Paran yok gerçi ama anladın sen."
Sonra şakalaşıp gülüşürdük.
Biri fazla samimi olursa onu cezalandırmam gerekirdi.
Düzen bozulmasın diye.
Bana "bağnaz domuz" falan dediyse.
Artık sakıncalı olmayan tek ırkçı hakaret bu.
Beyaz birine bağnaz domuz denebiliyor nedense.
"Bağnaz ihtiyar domuz" da denebiliyor.
Buna nedense kimse karşı çıkmıyor.
Ama bu sözü sahipleneceğim.
Siyahiler "zenci" kelimesini sahiplendi, ben de bunu sahipleneceğim.
Tüm beyaz arkadaşlarımla Hampstead'daki Carluccio's'ta oturacağım.
Takılıp "Nasıl gidiyor bağnaz domuz?" diyeceğiz.
Değil mi? Ve…
Siyahi dostumuz Rupert…
"Hampstead'dayız" dedim. Eğer…
Rupert gelip "Bağnaz domuz" derse "Sen onu söyleyemezsin" diyeceğim.
Yani ahlak da evriliyor.
O da her şey gibi zamana ayak uyduruyor. Düşünün.
Birkaç nesil önce
köle sahibi olmak yasal
ve Tanrı'nın bile onayladığı bir şeyken
bugün ırkçı olanlara aşağılık gözüyle bakılıyor.
Günümüzde ırkçılar toplumdaki en kötü insan sayılıyorlar.
Aslında pedofiller en kötüsü.
Önce pedofiller, sonra ırkçılar.
Irkçı bir pedofil
en beteri.
Irkçı bir pedofille karşılaşsam
"Siyahi çocukları da becer bağnaz" derim.
Anlıyor musunuz?
Sorun yok.
Bu… Beni bunun için linç etmezler.
Beni 15 yıldır linç etmeye çalışsalar da
başarılı olamadılar.
Genelde beni linç etmeye çalışanlar da diğer komedyenler oluyor.
Argümanları da hep aynı.
"Güçsüzleri hedef alıyor.
Komedi güçlüleri hedef alır, biz öyle yapıyoruz."
Bundan anladıkları da Boris Johnson'a sataşmak.
Bu nasıl güçlüyü hedef almak oluyor?
Herifin öğrenme güçlüğü var.
Gary Busey'nin şişman,
albino ve armut gövdeli versiyonu resmen.
Düzgün cümle bile kuramıyor. Konuşmasını duydunuz mu?
Tam bir geri zekâlı.
Ben güçlüleri hedef alıyorum. Mesela Stephen Hawking'e sataşıyorum.
Gelmiş geçmiş en zeki insan.
Şakayı kaldırabilir.
Hayattayken de umursamazdı
çünkü yarı robottu, değil mi?
Konuşan bir sandalye gibiydi, istediğini söyleyebilirdin.
Epstein'in adasına da gitmiş, siktir edin.
Ben…
Orada ne işi vardı? Neden…
"Gitmek istiyorum." "Neden?"
Orada böylece durmuştur.
"Ne?" derdim.
Orada olmak için adam öldürecek pedofiller var.
Boşuna yer kaplamış sadece.
Muhtemelen çeşitlilik mevzusuna "Böyle biri lazım" dediler.
"Burada ne yapıyorsun Steve?"
"Sapıkça şeyler düşünüyorum."
"Siktir git."
Bu muhtemelen bir nefret suçu sayılır.
Yani…
"Nefret suçu" sözü şu aralar çok moda.
Ne olursa olsun biri "Nefret suçu muydu?" diyor.
"Neden?" "Öyleyse çok daha kötü." Öyle mi? Neden?
Diyelim bu gece dönerken biri bana saldırdı,
beni dövüp soydu, bıçakladı, yüzüme kezzap attı.
Yoğun bakımda uyandım.
Gözlerimi zar zor açtım.
Polis bana "Bay Gervais" dedi. "Efendim?" dedim.
"Merak etmeyin, nefret suçu değildi" dedi.
Ben de "Şükürler olsun" mu diyeceğim?
Nefret dolu bir suç, değil mi?
Ama hayır, nefret suçu
ırk, engel ya da cinsel yönelim yüzünden işlenen suçlar oluyor.
Diyelim silahlı biri rastgele birini öldürmek istiyor.
Kalabalığı görünce "O piti piti" deyip,
birini vurup öldürüyor.
Mahkemeye çıktığında yargıç "Neden öldürdün?" diyor.
"Bir nedeni yok" diyor.
Yargıç "Bağnaz değil misin?" diyor. O da "Hayır" diyor.
Yargıç "Ah canım" diyor.
"On yıl." Silahlı başka biri "Cücelerden nefret ediyorum" diyor.
Bir cüce görünce nişan alıp vuruyor.
Cüceyi öldürüyor.
Mahkemede yargıç "Neden o cüceyi öldürdün?" diyor.
"Onlardan nefret ediyorum" diyor.
Yargıç "Bağnazsın. Yirmi yıl" diyor.
Cüceyi vurdu diye daha fazla ceza almamalı.
Hatta tam tersine bu daha zor bir hedef, değil mi?
Yargıcın yerinde olsam "100 metreden cüceyi mi vurdun?" derdim.
"Evet." "Helal olsun. Bu…
Beş yıl.
Şunu orduya alın."
Bu şaka yüzünden kötü hissediyorum
çünkü cücelerin tarih boyunca yaşadıkları zorlukları okudum.
Orta Çağ'da onlara işkence edip öldürürlermiş.
Eğlencesine içi dikenli fıçılara koyup tepeden aşağı yuvarlarlarmış.
Viktorya döneminde de sirke sokup
tehlikeli şeyler yaptırırlarmış.
1980'lerde bile
üniversitelerde cüce fırlatma gibi olaylar olurdu.
Dart oku gibi fırlatırlardı. Ya da cüce bovlingi olurdu.
Sonunda biri "Ne yapıyoruz biz?
Eğlenmek için cüceleri kullanmayı bırakabilir miyiz?" dedi.
Bitmişti ama yine başladı.
Şimdi Özel Olimpiyatlardalar.
Şimdi… Evet.
Şimdi de "Onları yarıştıralım" diyorlar.
Evet.
"Hadi, suya atalım. Bakalım yüzebiliyorlar mı."
Yüzebiliyorlar.
Bu espriye biraz daha çalışmam lazım.
Kimse bu turnelerin zorluğunu anlamıyor.
Son turnemde 60 gece yeni şeyler anlattım.
Bunlarla 25 deneme amaçlı gösteri yaptım.
Sonra dünya çapındaki 85 günlük turnede de bunları sürekli geliştirdim.
Mutfak masasında oturan bir eleştirmen de bana "Tembel" demiş.
Bana "toy ve kaba" demiş.
Dört göz göt.
Her şeye sinir olduğum bir yaştayım.
Günde en az bir kez "Niye her şey yolunda gitmiyor?" diyorum.
Her neyse artık.
Televizyonun kumandası düzgün çalışıyor. Tekrar basıyorsun.
Son 10 saniyede ne oldu?
Hampstead'da yaşıyorum, telefon hiç çekmiyor.
Köşkte "Duyuyor musun?" diye geziyorum.
Eğer Hampstead'ın Arnavut kaldırımlı sokaklarındaysanız
çok iyi çeker, konuşursunuz.
Yanlış yöne doğru bir adım atarsanız…
Hampstead'da niye telefon çekmiyor?
Çünkü herkes sosyetik
ve hiçbiri bahçesinde baz istasyonu istemiyor.
Çünkü çirkin ve kanser ediyor.
Ama konseye şöyle dedim,
"Zaten kanser olan kör birini bulalım…"
Bahçesine koyalım. Söylememize bile gerek yok.
Ama cansız nesnelerden ziyade insanlara sinir oluyorum.
Şunu da günde bir kez diyorum.
"Hep içine eden biri oluyor."
Neden yani?
Bir süre önce Jane'le San Francisco uçağına bindik.
Uçak havalandı.
Birinci sınıf. Kemer işareti söndü. İçecekler verildi.
İki arka sıradaki kadın bilgisayarını çıkardı
ve harıl harıl bir şeyler yazmaya başladı.
Bilezik takıyordu.
Çarpıp duruyorlardı…
Beni deli etti. Morris dansı gibiydi.
Deli oldum.
Ama yasa dışı bir şey yoktu. "Bilezik Polisi" diye gidemezdim.
O yüzden acımı içimde yaşayıp umarım düşeriz diye dua ettim.
Artık her şeyi böyle atlatıyorum.
Biri beni rahatsız ettiğinde ona bakıp
ikimizin de öldüğünü hayal ediyorum.
Pilotun "Düşüyoruz" dediğini hayal ettim.
Uçak düşüyor, öleceğiz.
Ona baktığımda o bu hâlde olacak, ben de güleceğim.
Uçak bir dağa çarpacak, hepimiz yanacağız
ama ondan bir saniye daha uzun yaşayıp onu bitmiş hâlde göreceğim.
Ne iyi geliyorsa onu yapacaksın.
San Francisco'da küçük bir geziye çıktık.
Sausalito denen küçük bir liman kasabasına gittik.
Turistik yerleri geziyorduk ama 11.00'de jet-lag yüzünden çok acıktık.
"Öğle yemeği yiyelim" dedik.
O saatte açık olan bir restoran bulduk.
Bomboştu tabii, bence boş olması harikaydı.
Cam kenarına oturduk. Körfeze bakıyorduk.
Suda bir denizaslanı vardı. Bir pelikan kondu.
Garson yemeğimizi getirdi. Ortam…
Sonra o huzurun ve mükemmelliğin içinde bir anda mutfaktan bir komi çıktı.
Bomboş restoranda ayakta dikilirken şöyle yaptı…
Önce ona, sonra Jane'e baktım.
Jane başını bile kaldırmadan "Yapacak bir şey yok" dedi.
Tek başıma kaldım.
Bir anda ter boşandı.
"Tamam, yine yapacak" dedim ve tabii ki yaptı.
Çatalımı tabağa vurup ona döndüm.
Jane "Ona neden baktığını bilmiyor" dedi.
"İyi misiniz?" demesini istedim. "Hayır, bunu yapıp duruyorsun" diyecektim.
Jane "Tanrı aşkına. Adam komi ve çalışıyor.
Yiyip kalkalım" dedi.
Yemek mahvoldu.
Bir şey de yapamadım.
Yemeğin son 10 dakikasını şöyle atlattım.
Bu kesinlikle yaşandı.
Yerken kominin her şunu yapışında "Göt!" dedim.
Karşılığında alacağın bu.
Gösterinin biraz daha entelektüel olmasını istiyordum.
Şaka bir yana, bence bu şu ana kadarki en dürüst ve samimi gösterim.
Edinburgh-fringe tarzı değil tabii.
"Annemle babam öldü, ben de otistik oldum" tarzı bir şey değil.
Öyle bir şey yok.
Annemle babam öldü ama otistik olmadığıma eminim
çünkü bir kere biri bana Rubik küpü verdi ve anında çöpe attım.
Bence asıl test bu.
Hayır, adı Mortality olsa da bu pozitif bir gösteri.
Bence öyle.
Size öğrendiğim şeyleri
ve bu yaşın getirdiklerini anlatmak istiyorum çünkü artık yaşlandım.
İşte, ilk kez bu yıl sessizlik oldu. Eskiden "Yaşlı değilsin" diyorlardı.
Şimdi "Devam et" diyorlar.
Hatta daha da kötüleştiriyorlar.
"Yaşlanmanın en iyi yanı insanların fikrini önemsememek" diyorlar.
İnsanların fikrini biraz önemsemelisin
çünkü o sayede altına sıçıp gezmiyorsun.
"Dedeme bak.
Bak.
İnsanların fikrini önemsemiyor."
Düğünde mastürbasyon yapıyor. Önemsemediği belli.
Ama dediğim gibi bu pozitif bir gösteri.
Yaşlanmak çok kötü bir şey değil. İyi ve kötü yanları var.
Cidden, yaşlanmanın da iyi ve kötü yanları var.
Mesela şu anda kansere yakalanma,
kalp krizi ve felç geçirme ihtimalim daha yüksek
ama hapiste tecavüze uğrama ihtimalim de çok daha düşük.
Evet. Gördünüz mü?
Gençken "Siktir, asla hapse giremem.
Bu tatlı popoyla olmaz" derdim.
Ama şimdi beni rahat bırakacaklarına eminim.
İlk günümde elimde havlumla
ıslık çalarak koridorda yürüsem
hepsi bana bakıp yüzünü ekşitir.
Duşta istediğim kadar kalabilirim.
Kimse bir bakış bile atmaz.
Hapishane duşunda eğilmemin tek tehlikesi
belimi incitmem olur.
Yere yığılıp kalırım
ve iki iri gey tecavüzcünün beni yatağıma taşıması gerekir.
Çıplak hâlde bırakıp giderler. "Gitmeden… Omzumu incittim de.
Bir otuzbir çekseniz?" derim.
"Hayır" derler.
"O da ne demek? Gey tecavüzcüsünüz" derim.
"Ama canavar değiliz" derler.
Hem zengin olduğum için hapse girerken daha öz güvenli olurum.
Kendimi korumak için para verebilirim.
İlk gün "Buranın lideri kim? Patron kim?" derim.
"D koğuşundaki Chopper Harris" derler. Chopper'ı görmeye giderim.
"Bir yıl burada yatacağım.
Dediklerimi yaparsan bir milyon sterlin veririm.
Kimse beni dövmeyecek, yemeğimi çalmayacak ve beni parmaklamayacak."
Bunu daha önce hiç söylememiştim.
Chopper "Hapishanede ön sevişme yok dostum" der.
Harold Shipman gibi birinin olmadığına sevineceğim bir yaştayım.
Anlıyor musunuz?
Harold Shipman'ı tanımayan gençlere söyleyeyim,
kendisi ülkemizin en azılı seri katiliydi.
Üç yüz yaşlıyı öldürdü. Onu demeye çalışıyorum.
Bana göz koyar, "Birkaç yıl daha vereyim" derdi.
Adam doktordu.
Dünyanın en kötü seri katilleri listesinde yer almadığı için
çoğunuz onun adını duymamışsınızdır.
En korkunç seri katillerden biriydi.
Ama seri katil gibi davranmıyordu.
Eski kafalı bir doktordu.
Gömlek, kravat, tüvit ceket giyerdi.
Sakalı, gözlüğü vardı.
Ev ziyareti yapardı. 85 yaşındaki Edna'ya giderdi.
"İyi misin Edna?" "Evet." "Çay alır mısın?" "Olur."
Edna'ya güzel bir çay yapardı.
Sonra içine ölümcül miktarda opioid koyup
çayı Edna'ya verir ve içmesini, sonra da uyuyup ölmesini izlerdi.
Mastürbasyon bile yapmazdı.
Evet, boşa giden bir fırsat beyefendi.
Seni piç kurusu.
Bu…
Ve…
Bu fikri küçükken bulduğuna inanıyorlar.
Küçük Harold Shipman
akciğer kanserinden ölen annesine morfin verildiğini görmüş.
Bu onu tetiklemiş, "Doktor olup bunu yapacağım" demiş.
Morfin annesinin ağrılarını azalttığı için
o insanları da acıdığından öldürmüş olabilir, bilmiyorum.
İyilik olsun diye yapmış olabilir ya da tam tersi.
Annesinden uzun yaşayan yaşlıları kıskanıp cezalandırmış olabilir.
Bilmiyorum, önemi yok.
Aslında önemi var çünkü birinin bunu yapma sebebini anlarsanız
ileride işaretleri görünce gerçekleşmeden engelleyebilirsiniz.
Amerika'daki okul saldırılarında hep bunu düşünüyorum.
Genelde bir emo çıkıyor.
Anaokuluna gidip 30 çocuğu öldürüyor.
Silahı kendine çeviriyor.
Tüm görgü tanıkları hep aynı şeyi söylüyor.
"Yalnızdı. Hep arka sırada otururdu.
Utangaçtı. Zorbalığa uğramıştı."
Bu tipleri bir toplayalım o zaman.
Anlıyor musunuz?
Okula gidip zorbaların ezdiği çocukları bulsunlar.
"Bundan sonrası bende. Sağ ol."
O embesili ıslahevine, hapse falan tıksınlar.
Zorbaya "Birini daha bul" desinler. Anlıyor musunuz?
Harika bir iş çıkarıyor. Bize bu lazım.
Geleceğin çocuk katillerini dövüyorlar.
Yaşlandıkça suça ve cezaya kafayı takıyorsun.
Hep ilgimi çekmiştir.
Üniversitede felsefe okudum, ahlak konusu çok önemliydi.
İdam cezasına hep karşıydım.
İdam cezasına karşı olan genç bir liberaldim.
Artık yaşlı bir liberalim ve idama hâlâ karşıyım.
Ama artık yapmaması gereken bir şeyi yapan insanların
öldürülmesine bayılıyorum.
Mesela Brezilya'da bir adam birini rehin alıyor.
Genç kızın kafasına silah dayıyor. "Beni canlı ele geçiremezsiniz" diyor.
Sonra keskin nişancı beynini dağıtıyor.
Bayılıyorum.
Durdur. Geri al.
Boğa güreşçisinin boynuzlanarak öldürülmesi de favorim.
Özellikle de boynuzun götüne girmesi.
Buna "Juan'a tam isabet" diyorum.
Teşekkürler.
Hayır, yapmayın.
Ya da "kanunsuz" New York'ta çekilen videolar.
Instagram ve YouTube'da çıkıyor. iPhone'lu biri çekiyor.
Biri küçük bir marketi soyuyor.
Kapüşonlusu ve bıçağıyla içki çalıyor.
Paçayı sıyıracağı için birinin çekmesini de umursamıyor.
Sonra tezgâhın arkasından 70 yaşında Koreli küçük bir adam çıkıyor.
Bastonuyla öldüresiye dövüyor.
Buna bayılıyorum.
Yetmiş yaşında böyle olmaya can atıyorum.
Hampstead'da bastonla yürüyeceğim.
Ama aslında bir kılıç olacak.
Daha savunmasız görünmek için beyaza boyayıp güneş gözlüğü takacağım.
Bir grup genç görünce yanlarına gidip "Affedersiniz çocuklar.
Nike mağazası nerede? Bu parayla ayakkabı alacağım" diyeceğim.
Çalmaya çalıştıklarında "Küçük piçler" diyeceğim.
Ama idam böyle değil, değil mi?
Nefsi müdafaa değil.
Anlık bir öfke değil. Soğukkanlılıkla sağlanan bir adalet.
Ne yaptığının önemi yok, katil olabilirsin.
Mahkemeye çıkarsın, suçlu bulunursun.
İdam mahkûmu olursun,
bazen 10, 15 yıl idam edilmeyi beklersin.
Böyle bir zalimliğe gerek yok.
Sonra seni tanıkların önünde öldürürler. İncil'de yazıyor bu. "Göze göz. Dişe diş."
Devlet de "Birini öldürdüysen biz de seni öldüreceğiz" diyor.
Ama birine tecavüz edip öldürürsen
yine de sadece öldürülüyorsun.
Bu yasal bir boşluk, değil mi?
Kadın düşmanlığı resmen.
Yargıcın şey demesi gibi bir şey, "Tecavüz serbestti ama…"
Keşke yargıç şunu dese. "Tecavüz edip öldürdün.
O yüzden boynundan asılıp tecavüze uğrayacaksın."
"Ne? Aynı anda mı?"
"Evet, yapay penisi olan bir sürü gönüllümüz var."
Asıldığında…
"Siktirin gidin."
"Seni göt herif."
"Tamam, öldü."
"Evet, biliyorum."
Bu işe yarayabilir.
Ama yaşlandıkça huysuz birine dönüyorsun.
Bu hepinizin başına gelecek.
Çünkü daha fazla kötü şey görüyorsun. "Siktir. Yine mi bu?" diyorsun.
Sırtına daha çok yük biniyor.
Yaşlandıkça güçsüzleştiğinden bu yük de ağırlaşıyor.
"Tanrım. Yine mi bu?" diyorsun.
Artık ölmek de kolay değil.
"Şükürler olsun, ölüyorum.
Siktir. Geri döndüm."
Artık her organı nakledebiliyorlar.
Her organı naklediyorlar.
Beyin olmaz ama. Saçma olur. Beyin benliğimiz sonuçta.
Diğer her şeyi nakletmeleri gerekir.
Ben isterdim.
Vücut umurumda değil, önemli olan beyin.
Bilime bir milyon sterlin bağışlasam öldüğüm zaman…
Diyelim ki öldüm, bedenim ezildi. Anında öldüm ama kafam sağlam.
Buzda tutup vücut donörü bekliyorlar. Zavallı birinin kafası eziliyor.
Kafamı onun vücuduna koyduklarında geri dönmüş oluyorum.
Hem istatistiksel olarak daha büyük bir penisim olur.
Orada şans benden yana, inanın bana.
Gelecekte uyanıp yara izini görünce "Bu iyiymiş" derim.
"Hep büyük penis isterdin." "Evet, hep büyük isterdim."
"Hadi, biraz kendimle baş başa kalayım."
Ama her aşağı baktığımda
"Bu benim penisim değil" derim.
"Bu benim penisim değil.
Bu benim penisim değil."
El de benim değil. Devam et.
Bir süre önce bir röportaj verdim. Gazeteci benden çok hazzetmedi.
Bana bir soru sordu. Bence çok kabaydı.
O yüzden cevap verirken yalan söyledim.
"Cenazeniz için ne planladınız?" dedi.
"Londra Hayvanat Bahçesi'ndeki aslanlara yem olmak istiyorum" dedim.
"Gerçekten mi?" dedi. "Evet" dedim.
Hayvan bakıcısının
şişman, çıplak, şişmiş bedenimi el arabasıyla taşımasını istiyorum.
Aslanların inine böylece atsın.
Turistler "Bu The Office'teki adam değil mi?" desinler.
Sonra iki büyük aslan çıkıp beni yemeye başlasın.
Aslanlar göğüs kafesine girebilmek için önce yumuşak kısımları yiyorlar.
Muhtemelen ikisi de birer testisi kapar. En kolayı o olur…
Testislerim tamamen ayrılmış olur zaten.
Daha kolay olur.
Leydi ile Sokak Köpeği'ndeki gibi
romantik bir şekilde yiyip yakınlaşırlar.
Şakasına söyledim ama bana inandı.
Hatta yazıyı yazarken
hayvanat bahçesini arayıp buna izin verilip verilmeyeceğini sormuş.
Onlar da "Tabii ki olmaz" demişler.
Yazı yayımlandığında manşette şöyle yazıyordu.
"Londra Hayvanat Bahçesi, Ricky'nin aslanlara yem olma isteğini reddetti."
Sanki psikopatmışım gibi.
Öldükten sonra olacaklar için endişelenemezsiniz.
Bırakın onu başkası düşünsün. Öldünüz, sizin işiniz bitti.
Bazı dindar insanlar öldükten sonra olacaklar için endişeleniyorlar.
Cennete ve cehenneme inanıyorlar.
"Yeterince iyi miydim?" diye endişe duyuyorlar.
"Cennet harika ama cehennem? Tanrım, ya cehenneme gidersem?"
"Cehennem çocukları korkutmak için uydurulmuş" diyorum.
En sevdiğim korku filmi hâlâ orijinal Şeytan filmi.
VHS'te izlediğim ilk seferde bayılmıştım.
Hemen tekrar izledim, harikaydı.
Duygusal olması amaçlanan bir bölüm de var.
İlk izlediğimde güldüm
çünkü şeytanı bu kadar kaba saba ve çocukça göstermeleri çok komikti.
Konuyu biliyorsunuz. Şeytan, kızı ele geçiriyor.
Şeytan çıkarma ayini yapıyorlar. Kutsal su döküyorlar. Kız tıslıyor.
"İsa Mesih sana emrediyor" diyorlar.
"İsa Mesih sana emrediyor."
Şeytan bir noktada kızın kafasını döndürüp şunu söyletiyor.
"Annen cehennemde sik yalıyor."
Adam mahvoluyor.
Çünkü şöyle düşünüyor. "Bu şeytanın ta kendisi.
Yani doğruyu söylüyor.
Zavallı annem cehennemde sik yalıyor."
Bilim insanları şeytanı bulsalar, ben yanılmış olsam,
onu test etseler, bilgileri yayımlasalar
her konuda Nobel kazanırlardı
çünkü bu insanlık tarihinin en büyük keşfi olurdu.
Bilime bakınca aklım başımdan giderdi.
Ama "Bilim ne diyorsa o. Evet, şeytana inanıyorum" derdim.
Buna inanç da değil, bilgi denir. Onunla tanışmak isterdim.
Şeytan gerçekten var olsaydı kendi gözlerimle görmek isterdim.
Güvenli olduğu sürece tabii. Nasıl olacaksa.
Ama olsa öğrenirdik, değil mi?
Vampirler sonsuza dek yaşıyor ama sarımsağa dayanamadıklarını biliyoruz.
Bunda da bir şey bulurduk.
Şeytanı kafese kapatıp üstüne bir dal maydanoz koymanın
onu zayıflatması mesela.
Şeytanla tanışırdım.
"Şeytan sen misin?" derdim. "Evet" derdi.
Sonra beni üzmeye çalışırdı.
Elinden gelenin en iyisi bu mu?
"Rick" derdi. "Ne?" derdim.
"Annen cehennemde sik yalıyor" derdi.
Ben de "Umurumda değil" derdim.
Birincisi, öldü.
İkincisi, heteroseksüeldi.
Üçüncüsü, sonlara doğru ağzında diş kalmamıştı.
Yani… Hayır.
Ama bu cehennem.
Başınıza gelebilecek korkunç şeyleri düşünsenize.
Kızgın şişle tecavüz. Gözleri yiyen fareler.
Anneme sik yalama işi geldiyse harika. Bu…
Bu cehennemdeki iyi işlerden biri olmalı.
Dünyada korkunç bir iş tabii.
Hayatımda hiç sik yalamadım.
Öldükten sonra cehennemde uyanırsam sonsuza dek işkence göreceğim demektir.
Gördüğüm ilk sikte "Bu iş benim" derim.
"Sorun yok."
Etrafımdakilerin derilerinin yüzüldüğünü gördükçe yumulurum.
Ben… Böyle devam ederim.
Şeytanın geçtiğini görürsem "Harika yapıyorum. Bu işte kalayım" derim.
Ve…
Şeytan elinde not defteriyle şaşkın bir şekilde durur,
"Kimse daha önce doğrudan siklere yönelmemişti.
Ama tamam. Devam et" der.
"Tamam" derim.
Ya sonrasında "Sana ütü işi verecektim" derse?
"Siktir.
Ütü yapabilirdim."
Cehennemde kimin siki yalanıyor? Onu merak ediyorum.
Çünkü ceza için oradaysak bu ödül neden var?
Hâlimden memnun bir şekilde
"Bu harika" derim.
Harika değil tabii ama…
Ama şeytan düzenbazdır.
Bir gün "Bu kimin siki acaba?" deyip baktığımda
"Lanet Hitler'miş" diyebilirim.
"Hitler'in sikini yalıyorum."
Bunu söylemem nasıl kabul görüyor?
Çünkü bugün birinizi eve kadar takip etsem ve posta kutunuzun oradan
"Cehennemde Hitler'in sikini yalıyorum" desem polisi ararsınız.
Ama bunu söylediğimi duymak için para verdiniz.
İnanılmaz.
Şu anda İngiltere'de popüler olan şeyi söyleyeyim.
Amerika'da, özellikle Kaliforniya'da da popüler.
Akıl hastalığı.
İnanılmaz popüler oldu.
Ben okuldayken insanlar ya aptal ya zeki,
ya normal ya deli olurdu.
Şimdi binlerce yeni akıl hastalığı var.
Eskiden tabuydu. "Akıl hastası değilim" denirdi.
Şimdi "Akıl hastasıyım" diyorlar. Duyurmak istiyorlar.
Sosyal medyadaki herkesin DEHB'si var.
"DEHB'm var." "DEHB'm var." "Benim de DEHB'm var."
"Test oldun mu?" "Beş kez. Beşincide geçtim." "Bravo."
Sanki… Onlar…
"Bu konuda şarkı yazıyorum."
"Kitap yazıyorum." "Bravo. Evet."
Bununla övünüyorlar. Öz geçmişlerine yazıyorlar.
İçinde "bozukluk" geçiyor. Ne zaman bunlarla övünür olduk?
Yirmi yıl önce şöyle yazan bir kartvizit almazdınız.
"Ron Pike, anal siğilli."
Yani…
Kendine sakla. Umurumuzda değil.
Bence gençlerin arasındaki yeni salgın korku ve anksiyete olacak
çünkü sosyal medyayla büyümüş koca bir nesil var.
Anlık haz. Karakterleri gelişmiyor.
Düzgün sosyalleşmiyorlar. Yüz yüze iletişim kuramıyorlar.
İsim ve avatarın ardına saklanmaya alışmışlar.
Öğretmenleri ve aileleri onları bu durumdan kurtaracağına
bu ruhsal sorunları besliyorlar.
Eskiden sevdikleri internet ve yapay zekâdan korkuyorlar artık.
Yapay zekâ gençleri endişelendiriyor.
Yapay zekâyla ilgili fikrim şu. Yük olmaya başlarsa fişini çekin.
Büyükanneme yaptığımız gibi. Ve…
Gençleri endişelendiren diğer konu iklim değişikliği.
Küresel ısınma gençleri endişelendiriyor.
Araştırdım, kutuplardaki buzullar tamamen erirse
deniz seviyesi 60 metre yükselecek.
Yani tüm kıyı bölgeleri biraz etkilenecek
ama asıl yıkım ve can kayıpları
Çin ve Hindistan gibi yerlerde olacak.
Yani rahat olun. Bu…
Sorun yok.
Ama hepimizin az çok bir ruhsal derdi var.
Hepimiz spektrumdayız. Hepimizde biraz OKB ya da anksiyete var.
Mesela ben hastalık hastasıyım. Her sabah uyandığımda "Sorun ne?" diyorum.
"Bu ne? Dün yoktu. Bu ne?" diyorum.
Google'lıyorum ve hemen felaket senaryosu yazıyorum.
Google'daki ilk beş altı sonucu dert etmiyorum.
"Anksiyete olabilir." "Olabilir."
"Uykusuzluk." "Evet."
"Lif eksikliği." "Daha çok yerim." "B vitamini eksikliği."
İlerleyince "Kanser" yazıyor.
"Kanser" diyorum. Böyle.
Bir kez tuvaletten çıktığımda "Jane, bağırsak kanseri oldum" dedim.
"Dün pancar yedik" dedi. "Doğru" dedim.
Müsaadenizle birkaç gerçek hikâyeyle bitirmek istiyorum.
Dediğim gibi bence bu şu ana kadarki en dürüst ve samimi gösterim.
Bunu ilk defa anlatacağım.
Size Altın Küre'de olanların perde arkasını anlatmak istiyorum.
Ve…
Teşekkürler. Ben…
Altın Küre'yi en son 2020'de sundum.
On yıl içinde beş kez sundum.
Gittikçe ısındım. Sonuncusu favorimdi.
Çünkü dünya o 10 yıl içinde değişti.
2010'da ilk sunduğumda
Amerikan basını benden nefret ediyordu.
"Dünyanın en önemli insanlarına hakaret eden bu gıcık İngiliz de kim?"
Sunduğum son törende bana "Evet, bitir işlerini" dediler.
Çünkü sıradan insanlar
bu multimilyonerlerden ders dinlemekten bıktı artık…
Bunda yanlış bir şey yok.
Liberal elit şovmenler
Pedofili Adası'na bedavaya uçarken
millete oy kullanmayı ve geri dönüşüm yapmayı öğretiyordu.
Yani dönemin ruhuna uygundu.
Ama hep aynı şey oldu. Teklif sunduklarında kabul ettim.
"Ama esprilerimi kendim yazarım" dedim, bu bir ilkti.
"Kendim yazarım, prova yapmam.
Önceden duyamazsınız, itiraz da edemezsiniz" dedim.
Buna izin verdiler.
Yasaları çiğnemeyeyim diye bir saat öncesinde avukata gösteriyordum.
Asla çiğnemedim.
Avukat arada "Bunu söylemek istediğine emin misin?" diyordu.
"Yasal mı?" deyince "Teknik olarak evet" diyordu. "Yapalım" diyordum.
Altın Küre'de hiçbir esprime olmaz demediler.
Bu konuda haklarını yemeyeyim.
Neyse… Teşekkürler.
Son seferde "Avukata bir gün öncesinde göstermelisin" dediler.
"Tamam" dedim.
Beni Beverly Hills'e götürdüler,
hepsi hazırlanıyordu.
Starların fotoğrafları sandalyelere konulmuştu.
"Brad, Leo, Bob." Hepsi oradaydı.
İri bir koruma beni odaya götürdü. Kapıyı açtı ve arkamdan kapattı.
Karşımda takım elbiseli 10 avukat vardı.
Normalde kazak giymiş orta yaşlı bir kadın olurdu.
"Ne oldu böyle?
Son seferden sonra temkinli mi davranıyorlar?" dedim.
Hepsine "Merhaba" dedim. "Merhaba" dediler.
"Monoloğu mu okuyayım?" dedim. "Lütfen" dediler.
Zor bir seyirci.
Monoloğu okudum.
Hepsini okudum, yedi sekiz dakika uzunluğundaydı.
Okurken her espriden sonra onlara baktım,
kafa sallayıp not alıyorlardı.
Gençlerden birkaçı böyle yaptı.
Sonuna gelince "Bu kadar" dedim.
"İyi" dediler. "Harika" dedim. "Evet" dediler.
Sonra beyaz saçlı, 60 yaşlarındaki baş avukat
"Evet, bir şey vardı" dedi.
Şu espriyi hatırlar mısınız, bilmem.
"Herkes James Corden'ın şişman, ödlek bir kedi olduğunu gördü.
Cats filminde de oynadı ama kimse izlemedi."
Sonrasında "Ama Dame Judi Dench 'Bu rolü oynamak için doğmuşum' dedi.
Çünkü en sevdiği şey bir halıya uzanıp
bacağını kaldırmak ve pıçkasını yalamakmış" dedim.
Avukat bunu duyunca
şöyle dedi…
Bunu cidden dedi bu arada.
"James Corden'a 'şişman, ödlek bir kedi' deme sebebin
Cats'teki rolüydü, değil mi?"
"Evet" dedim.
"Evet, kesinlikle."
"Tamam, harika" dedi.
"Çok kolay oldu" dedim.
"Kendine avukat mı diyorsun?" demek istedim.
O kadardı. "Umarım harika geçer" dediler. Ben de çıktım.
Giderken diğer avukatlardan biri baş avukata telefonundan bir şey gösterdi.
Baş avukat "Evet. Pardon Ricky, bir gelir misin?" dedi.
Döndüm. "Evet" dedim. Telefon hâlâ elindeydi.
"Pıçka" kelimesine bakmışlardı.
Yırttım sanmıştım. Şimdi fırça yiyecektim.
Baş avukat "Pıçka kelimesi
kadın cinsel organı için kullanılan aşağılayıcı bir sözmüş" dedi.
"İngiltere'de vajina yerine kullandığımız argo bir söz, siz kullanmıyorsunuz" dedim.
"Kullanmasak da tüm dünyada yayınlanıyoruz.
Aşağılayıcı bir söz olduğunu öğrendiğimiz için
sansürlememiz gerekecek" dedi.
"Sansürlemeyin, evde izleyenler ne dediğimi anlamayacak.
Can alıcı noktası orası" dedim.
"Aşağılayıcıysa mecburuz" dedi.
"Hangi kelimeyi sansürlemezsiniz?" dedim.
"Vajina diyebilirsin" dedi.
"Vajina demem. Hiçbir komik yanı yok. Fazla tıbbi" dedim.
Judi Dench'in
"Neden vajinamdan bahsediyor?" dediğini hayal ettim.
"Pıçka öyle değil. O kadar spesifik değil" dedim.
Çünkü "vajina" çok…
"Vajinan nerede?" "Burada." Değil mi?
"Pıçkan nerede?"
"Oralarda." Sanki…
Genç avukatlardan biri "Kutu nasıl?" dedi.
"Ben 'kutu' falan demem dostum" dedim.
"Kutusunu yalıyormuş."
"Pıçka mükemmel. Kimse anlamaz.
Amerika'dakiler anlamaz. Aşağılayıcı bir kelime değil.
İngiltere'de çocuklar bile söylüyor" dedim.
Ama ikna olmadılar.
"O zaman 'flanş' desem?" dedim.
"Flanş" kelimesine baktılar.
"Kafa karıştırır çünkü Amerika'da 'flanş' lavabonun bir parçası" dediler.
"Lütfen 'pıçka' dememe izin verin ve sansürlemeyin" dedim.
"Pıçka"da ısrarcı oldum.
12 Öfkeli Adam'da gibiydik. "Ben 'pıçka' diyene dek kimse gidemez."
On dakika sonra bıktılar.
"Hayır, o olmaz. Lütfen.
Hiç şikâyet almayacaksınız" dedim.
Baş avukat sonunda "Tamam, 'pıçka' diyebilirsin" dedi.
"Sansürlemeyeceksiniz." "Tamam."
Söz verdirdim ve gittim. Sansürleyeceklerini biliyordum.
Ve yaptılar, değil mi?
O yüzden "pıçka" dediğimde
elimle işaret ettim.
Bana Altın Küre'yle ilgili en çok sorulan soru şu.
"Sinirlendiği için sonrasında yanına gelen oldu mu?"
Hep "Hayır" diyorum.
Öyle bir şey olsa bile söylemezdim çünkü dedikoduyu sevmiyorum.
Sanırım yanlış anlayan biri oldu.
Çok kötü değildi.
Kameralar onu çekti, benim kontrolümde değil.
Far görmüş tavşan gibi kaldı. Elton John'du.
Ama kötü bir espri değildi. Madonna'yı sahneye çağıracaktım.
Sonrasında Madonna'yla kavgalı olduklarını
ve onunla birlikte anılmaktan nefret ettiğini öğrendim.
O zaman bunu bilmiyordum. Anlayamadım.
Monoloğun bir parçası değildi. Üç saattir sahnedeydim.
Sahne amiri arada gelip "Falancayı anons eder misin?" diyordu.
Ya direkt çağırıyor ya doğaçlama yapıyordum.
Elton'ı ön sırada görünce doğaçlama yaptım.
Espri şuydu, şöyle dedim.
"Sıradaki sunucumuz Pop Müziğin Kraliçesi.
Sen değilsin Elton. Otur."
Kameralar dönünce güldü.
İçimden "Siktir. Nefret etti.
Neden? Tanrım. Beni homofobik mi sandı?
Homofobik değilim" dedim.
Sonra "Daha kötüsünü duymuştur" dedim.
1980'lerde Elton John henüz eş cinsel olduğunu söylememişti.
Bir kadınla evliydi. Watford Futbol Kulübü'nün de başkanıydı.
O zamanki karısıyla birlikte maç izlemeye giderlerdi
ve seyirciler şu şarkıyı söylerdi.
"Elton etraftayken sakın eğilme
Yoksa çük girer götüne."
Küçük esprim bunun yanında masum kalmıyor mu?
Taraftarlar nasıl aynı anda aynı tonda şarkıya giriyor, anlamıyorum.
Öncesinde nota dağıtılıyor sanki…
"Çük Girer Götüne"yi Do majörde söyleyeceğiz.
Jeff de solo atacak. Sanki…
Genelde bilindik bir şarkının sözlerini değiştiriyorlar.
Bir dâhi çıkıyor
ve birini ya da bir şeyi aşağılamak için sözleri değiştiriyor.
Şarkıyı hâlâ hatırlıyorum, eski Cockney bar şarkılarından biriydi.
Kocam dedi kamyonu izle
Yolda sakın ayak sürüme
"Ayak sürüme" sözünü hatırladınız mı?
Bunu çok yaratıcı şekilde değiştirmişler.
Yazdıkları şarkı sözü şuydu. 80'li yıllardı.
Söyledikleri hiç uygun değil. Özür dilerim.
Ama fanatikler sonuçta. Ne yapacaksınız?
Bu dâhiyane şarkı sözlerini inceleyelim. Eskiden bunu söylüyorlardı.
Elton etraftayken sakın eğilme
Yoksa çük girer götüne
Yani girebilir.
İlla onun penisi değil
ama aranızdaki matematikçiler bilir, "Ufak bir ihtimal…"
Elton oradayken bin kişi eğilse
birinin götüne
bisikletinden düşen birinin penisi girebilir.
Adam "Siktir" der.
Bilim insanları bunu sayar.
Yani ufak bir ihtimal…
Ayrıca "Elton etraftayken" sözü de çok muğlak.
Mesela iki erkek otel odasında anal seks yapabilir.
Ertesi gün Elton John'un
yan odada kaldığını öğrenip
"Elton etraftayken götüme bir çük girdi" diyebilirler.
Yani haksız sayılmazlar.
Elton etraftayken sakın eğilme
Yoksa çük girer götüne
Bize "canım" demeye cüret ediyor
Ama biliyoruz ki kendisi bir ibne oluyor
Özür dilerim. Şöyle devam ediyor…
Ayak sürüyüp duruyor
Burası niye aynı?
Ayak sürüyüp duruyor Milletin çüküyle oynuyor
Bu bağlamda "oynamak" ne anlama geliyor, bilmiyorum.
Şey olabilir… Her şey olabilir, değil mi?
"Ağzına alacaksın sandım." "Hayır."
Ayak sürüyüp duruyor Milletin çüküyle oynuyor
Şehirde sokmadığı göt yok
Orada durdurup "Hayır" derdim. Bu kesinlikle yanlış.
Şehirdeki her göte sokmuş olamaz.
Bunu kanıtlayabiliriz. Mesela Watford küçük bir yer.
Nüfusu 120.000.
O kadar insanın götüne sokmuş olamaz, değil mi?
Yarısı kadın olsa maksimum 60.000 erkek vardır.
O kadar yapabileceğini sanmam. Yaptıysa da bravo.
Ama demeye çalıştığım şey şu…
O zamanki karısı ne düşünüyordu? Çünkü daha eş cinsel olduğu bilinmiyordu.
Kadın Elton John'la yeni evlenmiş, âşık.
Onunla gurur duyuyor. Eşi Watford kulübünün başkanı.
"Pop yıldızı Elton John'la evliyim" diyor.
Sonra tüm taraftarlar
"Elton etraftayken sakın eğilme yoksa çük girer götüne" diyor.
"Elton, niye böyle diyorlar?" demiştir.
"Bilmiyorum, maçı izle sen."
Anladınız mı? Çok garip anlar yaşanmıştır.
Anlatacaklarım bitti gibi ama…
Öncesinde de dedim, Altın Küre'de hiçbir esprime karşı çıkmadılar.
Bu kesinlikle doğru.
Ama benim söylemekten vazgeçtiğim bir esprim oldu.
Çünkü biraz korktum ve istiyorum ki…
Bence fazla temkinliydim. Size anlatayım.
Jason Momoa'yı sahneye çağıracaktım.
Tanıyorsunuz, değil mi?
İkiyüzlülüğüm ve korkaklığımla ilgili bir espri yapmak istedim.
"Tüm oyuncuları gömerim. Kim korkar onlardan?" modundaydım.
Ama iri biri çıkınca tırstığımı gösterecektim.
Diyecektim ki,
"Sıradaki sunucuyla ilgili söyleyecek kötü bir şeyim yok
çünkü bir bebeğin kolu kadar çükü var."
Arkadaşıma anlattığımda "Bu ırkçı bulunmaz mı?" dedi.
"Nesi ırkçı ki?" dedim.
"Beyaz değil ya, ondan dolayı…"
"Onunla ilgisi yok ki.
Çok iri olduğu için
muhtemelen bir bebeğin kolu kadar çükü vardır" dedim.
Söylemedim, devamı da çok iyiydi.
Size tamamını anlatayım, böyle diyecektim…
Sahneye çıkıp şöyle diyecektim.
"Sıradaki sunucuyla ilgili diyecek kötü bir şeyim yok
çünkü bir bebeğin kolu kadar çükü var.
Peter Dinklage'ınsa
bir bebeğin çükü kadar kolu var."
Böyle kahkahalar duymak harika
çünkü komedyenler olarak çok tuhaf bir 10 yıl geçirdik.
Hep tereddütte kalıp "Bunu diyebilir miyim?" dedik.
İnsanlar her şeyden alınabiliyorlar
ama pes etmedik ve kazandık, hepsini siktir edin.
Tabii bir yere gitmiş değiller. Yaralarını sarıyorlar.
Daha manyak bir şeyle dönecekler.
Ama şunu unutmayın, bunu yapanlar hep aynı tipler.
Eğitimli, orta sınıf, ayrıcalıklı elitler
işçi sınıfına neyi yapıp yapamayacaklarını,
neye güleceklerini söylüyorlar.
Komedinin sıradan insanlar için ne kadar önemli olduğunu anlamıyorlar.
Reading'de yokluk içinde geçen çocukluğumda komedi hayatımı kurtardı.
Süper güç gibi bir şeydi.
Uçmak gibi gerçek bir güç değil tabii.
"Süper gücün ne olurdu?" deseniz 10 kişiden yedisi "uçmak" der.
Üçü de "süper kuvvet" falan der. Bunlar da harika.
Süper kahramansanız uçmak ya da çok güçlü olmak işinize yarar.
Ama er ya da geç bir kötü adam gelip
"Şu göte bak. Onu…
Onu yakalayıp öldüreceğim" der.
Benim süper gücümün farkına bile varmazlardı.
Süper güç kullanıldığını anlamazlardı bile.
İnsanı her durumdan kurtarır.
Süper gücüm karşımdakini anında
altına sıçtırmak olurdu.
Biri size bıçak çekmiş, "Cüzdanını ver" diyor.
Gücünüzü kullanınca "Siktir" diyor.
"Siktir."
İşi bitti.
Gurur duyduğum bir şey daha var.
Altmış dört yıllık hayatım boyunca
bir kere bile altıma sıçmadım.
Hayır, alkışlamayın. Hayır.
Hayır! Tamam.
Evet.
"Londra'yı niye bu kadar seviyorsun?"
"Altına sıçmadın diye alkışlanıyorsun çünkü."
Evet.
Ama bir sonraki aşama bu.
Önümüzdeki 10 yıl içinde durum değişebilir.
Ama şu ana dek götüm beni hiç hüsrana uğratmadı.
Göt çok hafife alınıyor.
Herkes "İnsan beyni bilinen en gelişmiş bilgisayar.
Karaciğer kendini yenileyebilir" diyor.
Götünüz 7/24 çalışıyor.
Uyuduğunuzda bile "Çıkmayacaksın" diyor.
"Hayır.
Çıkmayacaksın. Sen de girmeyeceksin."
Çünkü orası kanalizasyon gibi, değil mi?
Ama güzel bir rögar kapağınız var.
Mesela kaldırımda yürüdüğünüzü düşünün.
Kanalizasyon taşarsa… İçinde ne olduğunu biliyorsunuz.
Sidik, bok,
sperm ve…
Ölü Japon balıkları.
Fetüsler.
Çin'de.
Sadece…
Sadece kızlar. Sakin olun.
Ben de artık o yaşa geldim.
Eğlence sektöründekiler "Yüzünü gerdirecek misin?" diyor.
"Hayır" diyorum.
Yüzünü gerdirenleri gördünüz mü? Hâlâ böyle görünüyorlar.
Doktora gidince size şunu soruyor. "Yaşlı mı görünmek istersin, Çinli mi?"
Çinliyseniz Çinli gibi görünmekte sorun yok.
Çinli değilseniz biraz garip oluyor.
Buna neden izin veriliyor?
Yüzünüzü boyayıp siyahi olamıyorsunuz. Bu niye var peki?
Belki çok ırkçı olmasınlar diye bazı şartlar koyuyorlardır.
Doktor "Tamam, gözleri yaptık
ama evden sakın bambu şapkayla çıkma" diyordur.
Çok çocukça.
Umarım pozitif bir gösteri olmuştur. Ölüme değil, yaşama dairdi.
Kimi ölmekten öyle korkuyor ki yaşamayı unutuyor.
"Çok tehlikeli" diyerek her şeyi yapmaya çekiniyorlar.
Eğlenceli şeyler tehlikelidir. Yollar tehlikelidir.
Alkol tehlikelidir, zehirdir.
İyi bilirim çünkü satıyorum. Dutch Barn. Değil mi?
Alkol beyninizi, karaciğerinizi,
böbreğinizi, kalbinizi, ruhunuzu hasta eder
ama partilerde de gevşemenizi sağlar, o yüzden…
Alkol sayesinde doğan tüm bebekleri düşünün.
Anne içmeye devam ederse çoğu sakat doğuyor.
Ama sakat doğmanın iyi yanı şu ki…
Bir dinleyin.
Sakat doğmanın iyi yanı şu, içmeye çok daha erken başlayabilirsiniz
ve kimse size karışmaz.
Normal bir çocuk içse "Piç kurusu" dersiniz.
Sakat bir çocuk içse "Devam et" dersiniz.
Beni anladınız.
Dokuz yaşına kadar 27 acı verici ameliyat geçirmiş.
Olly Murs'le tanışmış.
Bir içki içiversin.
Evet.
Gördüğünüz gibi espri kalitem çok düştü.
Ama hepiniz harikaydınız. Teşekkürler ve iyi geceler.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı