1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:25,483 --> 00:00:26,901
- โอเคไหมคะ
- ค่ะ

4
00:00:26,985 --> 00:00:28,945
- ลูกคนแรกเหรอคะ
- ค่ะ

5
00:00:29,029 --> 00:00:29,988
โอเค

6
00:00:30,864 --> 00:00:32,782
นี่หัวใจลูกกำลังเต้นนะคะ

7
00:00:33,408 --> 00:00:35,243
ตรงนี้คือส่วนท้อง

8
00:00:35,744 --> 00:00:37,454
นี่ไตข้างขวา

9
00:00:37,537 --> 00:00:38,830
ไตข้างซ้าย

10
00:00:38,913 --> 00:00:40,457
กระดูกสันหลัง

11
00:00:40,540 --> 00:00:42,542
กระดูกก้นกบ ส่วนเอว

12
00:00:42,625 --> 00:00:45,587
ส่วนอก หัวไหล่ ข้อศอก

13
00:00:46,588 --> 00:00:48,882
มีพื้นที่ให้เคลื่อนไหวเยอะเลยค่ะ

14
00:00:49,466 --> 00:00:50,967
(ขอที่ว่างให้หัวใจได้เคลื่อนไหว)

15
00:00:52,093 --> 00:00:54,095
นี่คือส่วนหัวของเด็กค่ะ

16
00:00:54,179 --> 00:00:57,599
ที่เห็นนี่คือขอบโครงกะโหลกเวลามองจากด้านบน

17
00:00:58,516 --> 00:01:00,894
ดูเข้าไปในสมอง

18
00:01:03,438 --> 00:01:06,316
โครงสร้างร่างกายดูปกติดีนะคะ
ขนาดตัวเด็กก็ตามเกณฑ์

19
00:01:06,399 --> 00:01:09,903
กระเพาะ กระดูกสันหลัง
กระเพาะปัสสาวะ ไต หัวใจ

20
00:01:09,986 --> 00:01:13,406
เท่าที่เห็นในทารกวัยนี้ ทุกอย่างดูปกติหมดค่ะ

21
00:01:13,865 --> 00:01:15,700
(ปกติ)

22
00:01:18,036 --> 00:01:19,996
(ปกติคืออะไร)

23
00:01:22,290 --> 00:01:24,417
(สิ่งใดที่ถือว่าเป็นบรรทัดฐานหรือปกติ)

24
00:01:26,086 --> 00:01:27,629
(นิวโรไดเวอร์เจนต์ - คำคุณศัพท์)

25
00:01:27,712 --> 00:01:30,340
(ความแตกต่างของการทำงาน
ทางจิตหรือระบบประสาท)

26
00:01:30,423 --> 00:01:32,550
(จากสิ่งที่ถือว่าเป็นบรรทัดฐานหรือปกติ)

27
00:01:36,805 --> 00:01:41,184
(เจนน์)

28
00:01:41,267 --> 00:01:44,729
(33 ปีต่อมา)

29
00:01:49,651 --> 00:01:50,735
สวัสดีค่ะ ทุกคน

30
00:01:51,361 --> 00:01:52,654
สวัสดี

31
00:01:52,737 --> 00:01:55,657
โอเค เรามีเวลาอยู่ด้วยกันไม่นาน เพราะงั้น…

32
00:01:56,908 --> 00:01:58,827
ฉันรู้ว่าหลายคนกำลังจะเรียนจบเร็วๆ นี้

33
00:01:59,536 --> 00:02:02,831
และการออกไปสู่โลกกว้าง
มักจะมีเรื่องที่เราไม่รู้เยอะแยะมากมาย

34
00:02:02,914 --> 00:02:07,460
และนี่คือช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือน
เราต้องดิ้นรนหาคำแนะนำจากทุกที่

35
00:02:07,544 --> 00:02:11,589
และต้องมองไปรอบตัว
เพื่อทำความเข้าใจว่าจะใช้ชีวิตอย่างไร

36
00:02:11,673 --> 00:02:15,510
ฉันแค่อยากจะเตือนสติทุกคนว่า
จงอย่าลืมตัวตนของเรา

37
00:02:15,593 --> 00:02:18,638
และมองลึกลงไปข้างใน เชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้

38
00:02:18,721 --> 00:02:23,184
เพราะเรามีคำตอบในใจมากกว่าที่ตัวเองคิดว่ามี

39
00:02:30,024 --> 00:02:32,110
ฉันรู้สึกกลัว

40
00:02:34,571 --> 00:02:37,949
ฉันไม่เคยรู้เลยว่ามันจะยากขนาดนี้

41
00:02:39,909 --> 00:02:41,786
การที่ต้องเรียนรู้สิ่งเหล่านี้เกี่ยวกับตัวเอง

42
00:02:41,870 --> 00:02:43,288
(ขอที่ว่างให้หัวใจได้เคลื่อนไหว)

43
00:02:43,371 --> 00:02:45,248
มีคำถามอะไรอยากถามไหมคะ

44
00:02:48,543 --> 00:02:49,544
มีค่ะ

45
00:02:50,545 --> 00:02:52,839
แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง
ฉันก็คิดเชื่อมโยงของฉันไปเองว่า

46
00:02:52,922 --> 00:02:58,678
การมีความอยากรู้อยากเห็น
หรือการตั้งคำถามเป็นเรื่องที่อันตราย

47
00:02:59,304 --> 00:03:00,305
สิบและหนึ่ง…

48
00:03:00,388 --> 00:03:02,765
ผู้คนจำเป็นต้องเข้าใจว่า

49
00:03:02,849 --> 00:03:05,351
คนบางคนเขารับรู้โลกในวิธีที่ต่างออกไป

50
00:03:05,435 --> 00:03:09,898
แต่วิธีที่คุณรับรู้โลกใบนี้น่ะ
มันยอดเยี่ยมและน่าทึ่งมากเลยนะ

51
00:03:17,238 --> 00:03:21,409
ถ้าฉันเต้นไม่ได้ ฉันก็คงไม่รู้จักตัวเอง

52
00:03:23,494 --> 00:03:27,373
แต่เพราะแบบนี้แหละค่ะ
มันถึงทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด

53
00:03:27,457 --> 00:03:28,499
ยังไงเหรอคะ

54
00:03:29,834 --> 00:03:32,712
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเมื่อเรารู้

55
00:03:34,047 --> 00:03:38,468
และสามารถเรียกชื่อประสบการณ์
และความรู้สึกต่างๆ ที่เรารับรู้มาตลอด

56
00:03:39,219 --> 00:03:42,013
มันทำให้ทุกอย่างดูชัดเจนขึ้นมาก

57
00:03:44,641 --> 00:03:49,187
ฉันรู้สึกมาตลอดเลยว่า
มีอะไรบางอย่างที่มันแปลกๆ

58
00:03:52,941 --> 00:03:54,651
ตอนนี้ทุกอย่างรู้สึกไม่เหมือนเดิมเลย

59
00:03:59,155 --> 00:04:01,282
เราพบว่ามีความท้าทายอยู่สามด้านด้วยกัน

60
00:04:01,824 --> 00:04:03,660
ด้านการสื่อสาร

61
00:04:03,743 --> 00:04:04,911
ด้านการเข้าสังคม

62
00:04:04,994 --> 00:04:07,372
และพฤติกรรมซ้ำๆ ที่เป็นแบบแผน

63
00:04:07,455 --> 00:04:10,333
คุณเข้าข่ายทั้งสามด้านที่ว่ามาเลยค่ะ

64
00:04:11,000 --> 00:04:12,877
ซึ่งฉันต้องประเมินพัฒนาการที่ผ่านมา

65
00:04:12,961 --> 00:04:15,088
ผ่านประวัติและพัฒนาการช่วงวัยเด็กของคุณ

66
00:04:18,007 --> 00:04:21,135
มันมีปัจจัยทางชีวประสาท
ที่หล่อหลอมตัวตนของเรา

67
00:04:21,219 --> 00:04:23,179
ซึ่งเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นของวัยเด็ก

68
00:04:23,263 --> 00:04:25,139
และจะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต

69
00:04:26,891 --> 00:04:30,603
และคุณมีคุณลักษณะตรงตามเกณฑ์
ของกลุ่มอาการออทิสติกสเปกตรัม

70
00:04:30,687 --> 00:04:34,732
(กลุ่มอาการออทิสติกสเปกตรัม)

71
00:04:34,816 --> 00:04:38,653
กลุ่มอาการออทิสติกสเปกตรัม
คือภาวะบกพร่องทางพัฒนาการที่ซับซ้อน

72
00:04:38,736 --> 00:04:42,240
ซึ่งส่งผลให้เกิดความท้าทายอย่างต่อเนื่อง
ในการปฏิสัมพันธ์ทางสังคม

73
00:04:42,323 --> 00:04:47,912
การพูด การสื่อสารผ่านอากัปกิริยา
รวมถึงพฤติกรรมที่จำกัดหรือซ้ำซาก

74
00:05:00,508 --> 00:05:04,929
โดยปกติแล้ว โรคออทิสติกมักจะได้รับการวินิจฉัย
ในช่วงวัยหัดเดินหรือวัยเด็กตอนต้น

75
00:05:06,848 --> 00:05:11,853
ผลกระทบของโรคออทิสติกและความรุนแรง
จะแตกต่างกันไปในแต่ละคน

76
00:05:20,486 --> 00:05:22,447
มีคำถามอะไรอยากถามไหมคะ

77
00:05:41,382 --> 00:05:42,675
จะเอาอะไรไหม

78
00:05:45,803 --> 00:05:47,638
แค่รู้สึกเหมือน…

79
00:05:49,640 --> 00:05:53,519
รู้สึกโล่งใจยังไงไม่รู้

80
00:05:56,981 --> 00:05:58,232
นึกภาพไม่ออกเลย

81
00:05:59,067 --> 00:06:03,529
วันนี้ฉันได้รับการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการ

82
00:06:03,613 --> 00:06:06,908
ว่าเข้าข่ายกลุ่มอาการ
ออทิสติกสเปกตรัมระดับหนึ่ง

83
00:06:06,991 --> 00:06:08,534
"ต้องการการสนับสนุน"

84
00:06:09,035 --> 00:06:09,952
เตรียมเก็บกระเป๋า

85
00:06:10,036 --> 00:06:11,204
(เอียน สจวร์ต
สามี โปรดิวเซอร์)

86
00:06:11,287 --> 00:06:12,455
เก็บกระเป๋าเหรอ

87
00:06:13,164 --> 00:06:14,874
- ใช่
- จะไปไหน

88
00:06:14,957 --> 00:06:16,709
- เตรียมตัวเดินทางครั้งใหญ่ไง
- อ๋อ

89
00:06:16,793 --> 00:06:18,961
ลืมไปว่าคุณไม่ชอบคำเปรียบเปรย

90
00:06:19,045 --> 00:06:20,630
ไม่เก็ตเลยสักนิด

91
00:06:25,301 --> 00:06:28,262
ค่ะ ฉันมีความรู้สึกเยอะแยะไปหมดเลย แบบ…

92
00:06:29,472 --> 00:06:34,185
รู้สึกเหมือนไม่ไว้ใจความคิด
หรือพื้นที่ในหัวของตัวเองยังไงไม่รู้

93
00:06:34,268 --> 00:06:35,353
มันเหมือน…

94
00:06:36,938 --> 00:06:40,566
พอฉันอ่าน… ลักษณะอาการ

95
00:06:40,650 --> 00:06:44,362
ของคนที่เป็นออทิสติก
หรือกลุ่มอาการออทิสติกสเปกตรัมระดับหนึ่ง

96
00:06:44,445 --> 00:06:48,408
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังอ่าน
เรื่องราวในชีวิตตัวเองเลย

97
00:06:48,950 --> 00:06:52,829
มันชัดเจนมากและฉันก็รู้สึกอินไปกับมันสุดๆ

98
00:06:52,912 --> 00:06:57,834
แต่เดี๋ยวฉันก็รู้สึกว่าตัวเองมโนไปเอง
หรือรู้สึกว่ามันไม่จริงหรอก

99
00:06:57,917 --> 00:07:03,172
หรือฉันแค่กำลังมองหาทางลัดเพื่อแก้ปัญหา

100
00:07:03,256 --> 00:07:05,633
เหมือนเป็นการต่อสู้ทางความคิด
แบบแปลกๆ ในหัวฉัน

101
00:07:05,716 --> 00:07:09,804
แต่วันนี้ฉันได้รับการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการแล้ว

102
00:07:09,887 --> 00:07:13,474
ฉันก็เลย… พอจะหายใจได้บ้าง

103
00:07:13,558 --> 00:07:17,645
และได้… รู้จักตัวเอง

104
00:07:17,728 --> 00:07:21,232
ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเคยมี…

105
00:07:21,315 --> 00:07:23,860
ความเป็นไปได้หรือโอกาสที่จะทำแบบนั้นเลย

106
00:07:23,943 --> 00:07:28,448
มันดูเป็นเรื่องใหญ่มาก แต่ในอีกมุมหนึ่ง

107
00:07:30,032 --> 00:07:30,867
ก็รู้สึกมีความหวัง

108
00:07:30,950 --> 00:07:32,743
และฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ

109
00:07:32,827 --> 00:07:36,873
ที่มีโอกาสได้ผ่านกระบวนการนี้มาได้

110
00:07:37,457 --> 00:07:38,624
แล้วทำไมถึงกลัวล่ะ

111
00:07:41,085 --> 00:07:45,715
การถ่ายสารคดีคือฝันร้ายที่สุดของฉัน

112
00:07:46,841 --> 00:07:51,846
การที่ต้องสื่อสารกับคน

113
00:07:51,929 --> 00:07:54,640
ในระดับที่ลึกซึ้งขนาดนี้ แล้วก็…

114
00:07:57,977 --> 00:08:03,065
ฉันก็ไว้ใจอเล็กซ์แหละ แต่…
ฉันไม่ชอบทำเรื่องที่ตัวเองทำไม่เป็น

115
00:08:04,066 --> 00:08:05,443
แต่คุณก็รู้คำตอบดีนี่นา

116
00:08:05,526 --> 00:08:08,946
เพราะทุกอย่างที่คุณทำได้ตอนนี้
คุณเคยทำไม่เป็นมาก่อน

117
00:08:10,573 --> 00:08:14,994
อะไรที่ทำให้คุณเอาชนะช่วงเวลาเหล่านั้นได้

118
00:08:16,454 --> 00:08:19,165
งงเลยว่า "อยู่ไหนแล้วเนี่ย" เป็นไงบ้าง

119
00:08:19,248 --> 00:08:21,000
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- เช่นกันครับ

120
00:08:21,083 --> 00:08:23,336
- นี่เอียน
- สวัสดีครับ เอียน ผมอเล็กซ์

121
00:08:24,170 --> 00:08:26,589
ฉันเชื่อว่านี่คือสิ่งที่ควรทำ

122
00:08:29,550 --> 00:08:30,718
ฉันก็เลยจะทำ

123
00:08:38,142 --> 00:08:39,727
(ควีนส์ รัฐนิวยอร์ก)

124
00:08:39,810 --> 00:08:41,229
นี่เจมส์ค่ะ

125
00:08:42,897 --> 00:08:46,275
- ว้าว ดูหน้าสิ
- ว้าว จัดเต็มจริงๆ

126
00:08:46,359 --> 00:08:49,028
- ฮีเสิร์ฟจ้ะ
- เสิร์ฟจริงๆ

127
00:08:49,111 --> 00:08:50,988
และตำนานตัวจริงเสียงจริง ผมไม่…

128
00:08:51,072 --> 00:08:52,782
- งานแสดงครั้งแรกของฉัน
- รูปนั้นน่ะ…

129
00:08:52,865 --> 00:08:54,492
- ดูมือ…
- ใช่ไหมล่ะ

130
00:08:54,575 --> 00:08:56,661
- ขอติดไมค์ให้ได้ไหม
- ได้สิ

131
00:08:57,245 --> 00:09:01,707
ส่วนหนึ่งที่ฉันเครียดก็เพราะ
ฉันไม่รู้ว่าหนังสารคดีสร้างยังไง

132
00:09:01,791 --> 00:09:03,668
หรือเธอทำงานยังไง และ…

133
00:09:03,751 --> 00:09:05,795
- คุณก็ถ่ายผมด้วยนี่นา
- ใช่ ผมถ่ายอยู่ตลอด

134
00:09:05,878 --> 00:09:09,173
ผมแค่พยายามจะเก็บภาพ
ตอนที่เธอใช้ชีวิตตามปกติในพื้นที่ต่างๆ

135
00:09:09,257 --> 00:09:11,342
และมันก็ออกมาดีมากเลย

136
00:09:11,425 --> 00:09:15,930
มันแปลกดีนะ เพราะทุกคนที่ฉันเจอตอนนี้

137
00:09:16,430 --> 00:09:18,307
ไม่รู้เรื่องนี้เลย

138
00:09:18,849 --> 00:09:22,770
แล้วพอต้องมาคิดเรื่องการถ่ายทำทั้งหมดนี่

139
00:09:22,853 --> 00:09:25,106
ทุกอย่างมันดูเหลือเชื่อไปหมด

140
00:09:25,189 --> 00:09:27,066
ทุกอย่างมัน…

141
00:09:27,149 --> 00:09:30,111
ทุกวันเหมือนเป็นวันที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อน

142
00:09:31,821 --> 00:09:33,072
ช็อกแน่นอน

143
00:09:34,073 --> 00:09:35,575
ว้าว ดูสิ

144
00:09:35,658 --> 00:09:39,328
ฉันมีความกล้า

145
00:09:39,829 --> 00:09:42,748
ที่จะทำสิ่งต่างๆ ในนามของการเต้น

146
00:09:43,416 --> 00:09:48,045
ที่ฉันคงทำไม่ได้ในฐานะเจนน์ที่เป็นคนธรรมดา

147
00:09:48,129 --> 00:09:50,631
- อย่างที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้
- เหมือนกัน

148
00:09:51,132 --> 00:09:53,259
และอีกหลายอย่างในชีวิตฉัน

149
00:09:53,342 --> 00:09:57,221
เพราะว่าในส่วนลึกของทุกการปฏิสัมพันธ์

150
00:09:57,305 --> 00:10:01,517
หรือทุกโอกาส หรือทุกงานที่เข้ามาคือ

151
00:10:01,601 --> 00:10:03,436
"ไม่นะ ฉันไม่อยากทำเลย"

152
00:10:03,519 --> 00:10:09,317
ความรู้สึกวิตกกังวลเกิดขึ้นมาในทันทีทันใด

153
00:10:09,400 --> 00:10:10,693
แต่ฉันก็ทำอยู่ดี

154
00:10:12,278 --> 00:10:14,196
เหมือนกันเป๊ะเลย

155
00:10:15,573 --> 00:10:17,241
แต่คิดว่าโปรเจ็กต์นี้ไม่เหมือนแบบนั้นนะ

156
00:10:17,325 --> 00:10:19,535
- ถึงจะยังไม่รู้ว่ามันจะออกมาแบบไหน
- โอเค

157
00:10:20,036 --> 00:10:24,373
โดยส่วนใหญ่แล้ว
งานของฉันวนอยู่กับสิ่งที่การแสดงให้กับคนดู

158
00:10:26,000 --> 00:10:27,793
แต่ฉันอยากสำรวจมาตลอดว่า

159
00:10:27,877 --> 00:10:30,713
การแสดงให้อะไรกลับคืนสู่ตัวศิลปินเองบ้าง

160
00:10:30,796 --> 00:10:31,839
- เข้าใจ
- และนั่น…

161
00:10:31,922 --> 00:10:35,134
ทำให้ฉันหันมาสนใจ
เรื่องจิตบำบัดผ่านการเคลื่อนไหว

162
00:10:35,217 --> 00:10:37,553
ซึ่งก็เป็นคำที่ดูหรูหรา

163
00:10:37,637 --> 00:10:40,348
ที่ใช้เรียกการ "สื่อสารผ่านการเต้น
ในยามที่คำพูดใช้ไม่ได้ผล"

164
00:10:40,431 --> 00:10:44,518
- ใช่
- นี่เป็นสิ่งที่ฉันกำลังเผชิญอยู่

165
00:10:44,602 --> 00:10:47,188
- และเธอก็เป็นคนแรกที่ฉันนึกถึง
- นั่นสิ

166
00:10:47,271 --> 00:10:51,692
ฉันรู้ว่ามันผ่านมาหกปีแล้ว แต่ฉันติดต่อมาหาเธอ

167
00:10:51,776 --> 00:10:55,363
เพราะฉันติดตามผลงานเธอมาตลอด
ตั้งแต่เราทำมิวสิกวิดีโอด้วยกัน

168
00:10:56,572 --> 00:10:59,283
ฉันว่ามันคือโชคชะตานะ
ที่หลังจากเวลาผ่านไปนานขนาดนี้

169
00:10:59,367 --> 00:11:02,286
ฉันส่งข้อความหาเธอ
ในวันเดียวกับที่เธอได้รับผลวินิจฉัยพอดี

170
00:11:02,370 --> 00:11:04,955
ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย มันตื้นตันมาก

171
00:11:05,039 --> 00:11:07,917
ผมเพิ่งกลับจากแอลเอเมื่อคืนก่อนหน้า

172
00:11:08,000 --> 00:11:11,379
มีนัดของเธอเช้าวันถัดไป
แล้วตู้ม อีเมลก็เด้งเข้ามา

173
00:11:11,462 --> 00:11:14,173
- ครับ
- นัดครั้งนั้นคือสุดๆ ไปเลย

174
00:11:16,050 --> 00:11:19,220
อะไรคือแรงจูงใจให้เธอเข้าสู่
วงการศิลปะการแสดงและการเต้น

175
00:11:19,303 --> 00:11:21,806
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันจะตอบว่า…

176
00:11:23,683 --> 00:11:28,270
ฉันถูกชี้นำให้เข้าสู่วงการ

177
00:11:28,354 --> 00:11:29,772
และก็ตกหลุมรักมัน

178
00:11:29,855 --> 00:11:35,236
และ… มันรู้สึกเหมือนเป็นจุดมุ่งหมายของฉัน

179
00:11:35,319 --> 00:11:38,322
และสิ่งที่ฉันควรทำในชีวิตนี้

180
00:11:38,406 --> 00:11:40,825
และมันคือพรสวรรค์ของฉัน

181
00:11:40,908 --> 00:11:43,327
และมันคือวิธีที่ฉันเชื่อมโยงกับผู้คน

182
00:11:43,411 --> 00:11:48,416
และมันคือวิธีที่ฉันช่วยเหลือผู้คนได้

183
00:11:48,499 --> 00:11:53,587
แต่ฉันรู้สึกมาตลอดว่ามีคนชี้นำ

184
00:11:53,671 --> 00:11:57,049
หรือนำทางให้ฉันใช้ชีวิต

185
00:11:57,133 --> 00:12:00,010
ซึ่ง… ตอนนี้ก็ยังรู้สึกแบบนั้นกลายๆ

186
00:12:00,094 --> 00:12:04,306
แต่… ฉันคิดว่าฉันแค่…

187
00:12:04,390 --> 00:12:08,561
ที่ฉันหมกมุ่นกับการเต้นขนาดนี้
อาจเป็นเพราะฉันเป็นออทิสติกนั่นแหละ

188
00:12:08,644 --> 00:12:13,441
และมันช่วยฉันได้

189
00:12:13,524 --> 00:12:18,612
ในแบบที่ฉัน… เพิ่งจะเข้าใจตอนนี้

190
00:12:18,696 --> 00:12:21,323
โอเค มาดูกันว่าจะเป็นยังไงต่อไป

191
00:12:21,407 --> 00:12:23,701
เริ่มแบบค่อยเป็นค่อยไป
ฉันคอยติดตามเธอไปเงียบๆ

192
00:12:23,784 --> 00:12:26,287
- โอเค
- แล้วดูว่าจะได้อะไรไหม

193
00:12:27,246 --> 00:12:28,205
งั้นก็มาเริ่มกันเลย

194
00:12:38,591 --> 00:12:39,675
(สเต็ปส์)

195
00:12:42,428 --> 00:12:44,263
(ยินดีต้อนรับสู่สตูดิโอริปลีย์-เกรียร์)

196
00:12:44,346 --> 00:12:46,390
(ศูนย์ชุมชนกิบนีย์คอมพานี)

197
00:12:46,474 --> 00:12:47,892
(โรงเรียนมาร์ธาแกรห์ม
สตูดิโอหนึ่ง)

198
00:13:03,282 --> 00:13:05,284
(สเต็ปส์ ออน บรอดเวย์)

199
00:13:05,367 --> 00:13:06,911
ห้า หก เจ็ด และ…

200
00:13:10,790 --> 00:13:12,416
และหนึ่ง สอง…

201
00:13:17,379 --> 00:13:18,631
เอาเลย แบร์รี่

202
00:13:21,383 --> 00:13:22,551
ห้า หก…

203
00:13:24,845 --> 00:13:25,721
เยี่ยม

204
00:13:27,223 --> 00:13:29,141
ใช่ กางออกเยอะๆ…

205
00:13:29,683 --> 00:13:31,685
ใช้พื้นที่ของตัวเองซะ

206
00:13:31,769 --> 00:13:33,479
นั่นแหละ ใช่

207
00:13:33,562 --> 00:13:35,439
มองมาทางนี่ ให้ฉันดูหน่อย

208
00:13:35,523 --> 00:13:37,608
เริ่มแรกก็เป็นแค่การเต้นเฉยๆ

209
00:13:38,150 --> 00:13:39,443
แต่นี่มันก็หลายปีแล้ว…

210
00:13:39,527 --> 00:13:41,111
กางแขนออก ดอกไม้บาน

211
00:13:41,195 --> 00:13:44,740
ที่มันไม่ได้ทำหน้าที่
เป็นเครื่องบำบัดจิตใจให้กับฉันเลย

212
00:13:46,242 --> 00:13:47,159
พอมาถึงจุดหนึ่ง

213
00:13:47,243 --> 00:13:50,788
การเต้นเริ่มสูบพลังไปจากฉัน
มากกว่าที่มันมอบให้ฉัน

214
00:13:50,871 --> 00:13:51,747
ใช่

215
00:13:51,831 --> 00:13:54,208
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง เวลาที่ฉันมองพวกคุณเต้น

216
00:13:54,291 --> 00:13:57,545
ถ้าฉันไม่สามารถสบตาคุณได้

217
00:13:57,628 --> 00:14:00,005
ฉันจะเชื่อมโยงกับพวกคุณไม่ได้จริงๆ

218
00:14:02,174 --> 00:14:04,635
ฉันหาทางหาเลี้ยงชีพด้วยสิ่งที่ฉันรักได้

219
00:14:04,718 --> 00:14:06,303
แต่มันก็นานมากแล้ว

220
00:14:06,387 --> 00:14:09,139
ที่ฉันหาความสุข
จากการเคลื่อนไหวร่างกายไม่เจอเลย

221
00:14:09,223 --> 00:14:12,810
แต่ฉันก็ยังคงมีหน้าที่การงานที่ดำเนินควบคู่กันไป

222
00:14:12,893 --> 00:14:15,688
แต่ฉันหาความสุขเพื่อตัวเอง
ในการทำงานไม่เจอเลย

223
00:14:17,147 --> 00:14:19,024
แต่ฉันก็ยังไปสอนลูกศิษย์อยู่

224
00:14:19,108 --> 00:14:21,902
ใช่ นั่นแหละ มาลุยกันเลย

225
00:14:21,986 --> 00:14:25,948
ตอนนี้ฉันหาสภาพแวดล้อม
ที่ทำให้ฉันรักการเต้นจริงๆ ได้ยากมาก

226
00:14:26,949 --> 00:14:30,035
ฉันเห็นเลยว่าคุณสูญเสียความรู้สึกนั้นไปบ้าง

227
00:14:30,119 --> 00:14:33,706
ฉันรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่สามารถ
หาเลี้ยงชีพด้วยสิ่งที่ฉันรักได้

228
00:14:33,789 --> 00:14:35,541
แต่มันก็เหมือนเป็นคำสาปด้วยเหมือนกัน

229
00:14:35,624 --> 00:14:38,961
เพราะเราสามารถสูญเสียความสุข
ในสิ่งที่เรารักไปได้

230
00:14:50,264 --> 00:14:52,308
เต้นจบแล้วแต่เลือดยังสูบฉีดแรงอยู่ใช่ไหม

231
00:14:52,391 --> 00:14:54,768
ที่มันเป็นขนาดนั้นก็เพราะเราฝึกมาแบบนี้

232
00:14:54,852 --> 00:14:56,979
เราต้องการให้มันเป็นแบบนี้แหละ

233
00:14:57,062 --> 00:14:58,314
ใช่ ฉันมีวินัย

234
00:14:58,397 --> 00:15:02,359
แต่ฉันชอบเห็นความพยายามในการเต้น

235
00:15:02,443 --> 00:15:06,447
ฉันไม่ชอบให้มันดูง่ายเกินไป
หรือสมบูรณ์แบบเกินไป หรือเนี๊ยบเกินไป

236
00:15:06,530 --> 00:15:09,617
ฉันชอบเห็นสิ่งนี้ โดยเฉพาะในผู้หญิง

237
00:15:12,494 --> 00:15:15,748
ฉันอยากเห็นพลังที่อยู่เบื้องหลังสิ่งที่คุณทำ
และความพยายาม

238
00:15:16,248 --> 00:15:17,499
แต่มันยาก

239
00:15:21,921 --> 00:15:24,632
นี่เป็นสถานที่ที่มีความหมายสำหรับฉัน

240
00:15:24,715 --> 00:15:27,092
ฉันโตที่รัฐไอดาโฮ ในที่ที่ห่างไกลความเจริญมาก

241
00:15:27,176 --> 00:15:30,763
และฉันเคยเห็นชื่อ "สเต็ปส์"
ในนิตยสารเต้น แล้วฉันก็…

242
00:15:30,846 --> 00:15:33,933
อย่างสตูดิโอนี้น่ะ

243
00:15:34,016 --> 00:15:37,728
และฉันก็… ฉันอยากมาอยู่ที่นี่มาก

244
00:15:37,811 --> 00:15:40,856
และการที่ฉันได้มาอยู่ที่นี่กับพวกคุณ

245
00:15:40,940 --> 00:15:45,653
และได้เจอหน้าหลายคนที่คุ้นเคย
ที่ฉันรู้จักมานานหลายปี

246
00:15:45,736 --> 00:15:48,030
ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมาก

247
00:15:48,113 --> 00:15:49,823
- พวกคุณ…
- พวกเรารักคุณ

248
00:16:07,716 --> 00:16:10,094
ห้า หก เจ็ด แปด…

249
00:16:16,809 --> 00:16:20,187
อาการต้องปรากฏให้เห็นในช่วงต้นของพัฒนาการ

250
00:16:20,270 --> 00:16:22,272
แต่อาจไม่ปรากฏชัดเจน

251
00:16:22,356 --> 00:16:25,818
จนกว่าความต้องการทางสังคม
จะเกินขีดความสามารถที่มีอยู่อย่างจำกัด

252
00:16:25,901 --> 00:16:29,822
หรืออาจถูกบดบังด้วยกลยุทธ์ที่เรียนรู้ในภายหลัง

253
00:16:34,159 --> 00:16:38,872
(อาการอาจถูกบดบังได้ในช่วงชีวิตหลังจากนั้น)

254
00:16:38,956 --> 00:16:40,290
เจนนิเฟอร์

255
00:16:41,041 --> 00:16:42,626
- สวัสดีจ้ะ
- สวัสดีสิจ๊ะ

256
00:16:43,669 --> 00:16:45,087
- พูดสิ
- สวัสดี

257
00:16:45,170 --> 00:16:46,380
มองกล้องหน่อย

258
00:16:47,423 --> 00:16:49,425
- พูดสิ ลูก
- สวัสดี

259
00:16:54,555 --> 00:16:56,223
เป็นอะไรของหนูเนี่ย

260
00:17:02,688 --> 00:17:07,693
สวัสดีทุกคนจากสถานที่โปรดของฉันบนโลกใบนี้

261
00:17:08,277 --> 00:17:09,445
สถานที่แห่งความสุขของฉัน

262
00:17:10,821 --> 00:17:12,114
ฉันชอบอยู่ในนี้มากเลย

263
00:17:14,366 --> 00:17:20,330
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงของวันอังคาร

264
00:17:20,414 --> 00:17:22,666
และนี่คือการแช่น้ำครั้งที่สองในวันนี้

265
00:17:23,876 --> 00:17:25,377
เป็นวันแบบนั้นน่ะค่ะ

266
00:17:44,688 --> 00:17:46,148
คุณรู้สึกอย่างไร

267
00:17:48,233 --> 00:17:49,568
คุณรู้สึกอย่างไร

268
00:17:51,361 --> 00:17:55,616
คุณรู้สึกอย่างไร

269
00:17:55,699 --> 00:17:58,702
พฤติกรรมกระตุ้นตัวเอง
คือสิ่งที่ทำกับร่างกายตัวเอง

270
00:17:58,786 --> 00:18:01,789
เพื่อให้ตัวเองอยู่ในสภาวะที่ควบคุมได้

271
00:18:02,331 --> 00:18:05,751
คุณรู้สึกอย่างไร

272
00:18:05,834 --> 00:18:09,588
สิ่งใดก็ตามที่ทำให้คนคนนั้น
สามารถควบคุมตัวเองได้

273
00:18:09,671 --> 00:18:12,466
นั่นคือพฤติกรรมในลักษณะการกระตุ้นตัวเอง

274
00:18:12,549 --> 00:18:13,425
นิ้วเท้าสวยดีนี่

275
00:18:13,967 --> 00:18:15,177
ตอนที่คุณยังเด็ก

276
00:18:15,260 --> 00:18:19,098
ฉันคิดว่าคุณกระตุ้นตัวเองตอนที่คุณหมุนตัว

277
00:18:19,181 --> 00:18:21,350
ซึ่งพ่อแม่คุณเรียกว่าเป็นการเต้น

278
00:18:23,811 --> 00:18:25,646
เต้นให้จบเพลงสิ ลูก

279
00:18:38,909 --> 00:18:44,039
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด

280
00:18:44,123 --> 00:18:46,542
ห้า หก เจ็ด แปด

281
00:18:46,625 --> 00:18:51,547
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

282
00:18:51,630 --> 00:18:55,175
ขยับสะโพกเร็วกว่านี้ได้อีกไหม

283
00:18:56,009 --> 00:18:59,680
(แบร์รี่ แกนส์
นักเต้น - เพื่อนสนิทของเจนน์)

284
00:18:59,763 --> 00:19:01,390
- นั่นแหละ
- เยี่ยม

285
00:19:01,473 --> 00:19:02,391
ลง

286
00:19:02,474 --> 00:19:03,392
อีกด้านซิ

287
00:19:03,475 --> 00:19:04,726
สวยมาก

288
00:19:04,810 --> 00:19:09,064
ก้าว ก้าว ก้าว ห้า ก้าว ห้า เตะ เตะ ห้า

289
00:19:12,442 --> 00:19:19,116
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

290
00:19:19,199 --> 00:19:21,451
โอเคนะ อยากลองกับเพลงไหม

291
00:19:21,535 --> 00:19:23,328
หนึ่ง สอง

292
00:19:23,412 --> 00:19:26,498
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

293
00:19:26,582 --> 00:19:30,169
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด

294
00:19:30,252 --> 00:19:33,714
การตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางประสาทสัมผัส
ที่มากหรือน้อยเกินไป

295
00:19:33,797 --> 00:19:37,843
หรือความสนใจที่ผิดปกติในแง่ประสาทสัมผัส
ที่มีต่อสภาพแวดล้อมรอบตัว

296
00:19:37,926 --> 00:19:41,138
ความไม่สะทกสะท้านต่อความเจ็บปวดหรืออุณหภูมิ

297
00:19:41,221 --> 00:19:44,975
การตอบสนองในทางลบ
ต่อเสียงหรือผิวสัมผัสที่เฉพาะเจาะจง

298
00:19:45,058 --> 00:19:48,353
การดมหรือสัมผัสวัตถุมากจนเกินไป

299
00:19:48,437 --> 00:19:51,523
มีความหลงใหลทางสายตา
ต่อแสงหรือการเคลื่อนไหว

300
00:19:52,065 --> 00:19:53,317
รู้สึกดีเหรอ

301
00:19:54,151 --> 00:19:56,862
- ใช่
- ลากท่อนไม้นี่มันรู้สึกดียังไงเหรอ

302
00:19:56,945 --> 00:20:01,325
มันเหมือน… สัญชาตญาณมนุษย์ของฉัน
มันอยากทำแบบนี้

303
00:20:01,408 --> 00:20:05,120
แรงสั่นสะเทือนในมือและเสียงเวลาลาก

304
00:20:05,204 --> 00:20:06,622
ฉันรู้สึกว่าต้องทำให้ได้

305
00:20:08,874 --> 00:20:12,794
ความท้าทายทางสังคมนั้น
แสดงออกมาในรูปแบบที่หลากหลายมาก

306
00:20:12,878 --> 00:20:15,088
ปัญหาการรับรู้ความรู้สึก
ก็แสดงออกหลายด้านเช่นกัน

307
00:20:15,172 --> 00:20:20,302
สุขสันต์วันเกิด เจนนิเฟอร์

308
00:20:26,934 --> 00:20:27,976
สว่างไปเหรอ

309
00:20:28,060 --> 00:20:30,771
ภาพ เสียง พื้นผิวสัมผัส…

310
00:20:33,023 --> 00:20:35,984
- ขอโทษ เช็ดกับกางเกงสิ
- ไม่เอา

311
00:20:38,403 --> 00:20:40,781
- โธ่ เจนนิเฟอร์ พอเหอะ
- อี๋

312
00:20:41,406 --> 00:20:43,367
- อี๋
- กลับไปที่รถเลย

313
00:20:43,450 --> 00:20:45,827
มันเยอะเกินไป

314
00:20:45,911 --> 00:20:48,080
- ไหวไหม เจน
- ไม่ไหว

315
00:20:48,580 --> 00:20:51,792
ฉันแทบจะชัตดาวน์ไปเลย รู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า

316
00:20:52,876 --> 00:20:55,087
ถึงได้บอกไงว่าเดี๋ยวเดินซื้อของเองก็ได้…

317
00:20:55,170 --> 00:20:58,799
แต่ฉันก็อยากมีอารมณ์
เลือกซื้อของด้วยกันสนุกๆ ด้วยไง

318
00:20:58,882 --> 00:21:02,719
เหมือนมีสายฟ้าแวบในตาฉัน แบบแสงวาบๆ

319
00:21:02,803 --> 00:21:04,388
แสงสว่างจ้า

320
00:21:04,471 --> 00:21:07,099
รู้สึกเหมือนสมองฉันมันกำลังแตกเป็นเสี่ยงๆ

321
00:21:07,182 --> 00:21:08,767
อย่างถาวร

322
00:21:08,850 --> 00:21:10,644
ความรู้สึกมันท่วมท้นไปหมด

323
00:21:10,727 --> 00:21:15,857
ฉันคิดว่าระบบประสาทสัมผัสของคุณตอนนี้
แบกรับภาระหนักเกินไปมานานมาก

324
00:21:18,151 --> 00:21:20,654
คุณต้องหาวิธีรับมือให้ได้

325
00:21:22,239 --> 00:21:24,658
แต่วิธีนั้นอาจจะไม่ดีต่อสุขภาพของคุณเสมอไป

326
00:21:25,284 --> 00:21:26,868
คุณแค่ต้องหาตัวช่วยในขณะนั้น

327
00:21:26,952 --> 00:21:30,080
เพื่อให้สามารถปลอบประโลม
จัดการ และประมวลผลสิ่งต่างๆ ได้

328
00:21:30,163 --> 00:21:32,833
- อะไร
- แค่เกิดอารมณ์อยากดื่มเบียร์มากๆ เลย

329
00:21:32,916 --> 00:21:36,378
หนักมาก เพราะผมเริ่มดื่มตอนอายุแค่ 13 เอง

330
00:21:36,461 --> 00:21:39,256
ดื่มหนักมาก มันอยู่ในดีเอ็นเอ
อาการหนักเลยแหละ

331
00:21:39,339 --> 00:21:40,507
เข้าใจเลย

332
00:21:42,843 --> 00:21:44,011
ขอแก้วนึงด้วย ที่รัก

333
00:21:44,594 --> 00:21:48,056
ตอนที่อะไรๆ มันหนักหนาเกินไป
หรือไม่เป็นไปตามแบบแผน

334
00:21:48,140 --> 00:21:50,517
ในแบบที่คนอย่างคุณเข้าใจได้

335
00:21:50,600 --> 00:21:53,186
โลกจะกลายเป็นที่ที่ท้าทายและอยู่ยากขึ้นมาทันที

336
00:21:58,317 --> 00:22:03,030
พอโตเป็นผู้ใหญ่ก็หยุดกระตุ้นตัวเอง

337
00:22:03,113 --> 00:22:04,406
ระบายมันออกมาเลย

338
00:22:05,115 --> 00:22:08,201
ปลดปล่อยออกมา ไม่เป็นไร
ปล่อยให้มันถาโถมเข้ามาเลย

339
00:22:08,285 --> 00:22:11,371
เพราะมันทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัด

340
00:22:11,455 --> 00:22:13,790
หรือทำให้เรารู้สึกเหมือนโดนตัดสิน

341
00:22:13,874 --> 00:22:16,793
นั่นคือสาเหตุว่าทำไม
ความสามารถในการควบคุมอารมณ์

342
00:22:16,877 --> 00:22:22,299
เติมพลัง และสร้างสมดุล
ด้วยวิธีที่ดีต่อสุขภาพจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก

343
00:22:22,382 --> 00:22:24,760
ฉันก็ยังกระตุ้นตัวเองโดยใช้การเต้นนี่แหละ

344
00:22:34,811 --> 00:22:37,773
หาสมดุล หาจุดกึ่งกลาง
หาจุดที่คุณควรจะอยู่ให้เจอ

345
00:22:38,315 --> 00:22:42,944
หรือจะแค่หลบเข้าไปอยู่ในรังส่วนตัว
และอยู่ในพื้นที่ที่รู้สึกปลอดภัย

346
00:22:43,987 --> 00:22:46,073
ใช่ ฉันเคยทำแบบนั้นบ่อยมากตอนเด็กๆ

347
00:22:46,156 --> 00:22:48,700
ทำมุมเล็กๆ ของตัวเอง

348
00:22:49,284 --> 00:22:52,162
และนั่นสามารถเป็นที่ที่คุณพบความสงบใจ

349
00:22:52,245 --> 00:22:53,747
และความสบายใจอย่างมาก

350
00:22:54,247 --> 00:22:56,917
การอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
ช่วยปลอบประโลมได้มาก

351
00:22:57,000 --> 00:23:01,254
ขอแนะนำให้ไปในที่เหล่านั้น
และใช้เวลาอยู่กับตัวเองที่นั่นนานๆ

352
00:23:06,009 --> 00:23:07,344
- พร้อมไหม
- พร้อม

353
00:23:08,762 --> 00:23:10,555
สวยจังเลย คิดว่าไง

354
00:23:10,639 --> 00:23:11,640
ชอบมากเลย

355
00:23:11,723 --> 00:23:12,724
ผมก็ชอบเหมือนกัน

356
00:23:13,350 --> 00:23:15,352
- ฉันรักคุณ
- ผมรักคุณนะ พวก

357
00:23:34,830 --> 00:23:36,581
ตัดเสียงจากโลกภายนอกให้หมด

358
00:23:48,385 --> 00:23:52,055
- แขนหรือสะโพก ส่วนไหนนะ
- ยับเยินไปหมดเลยค่ะ จะตรงไหนก็แล้วแต่

359
00:23:52,139 --> 00:23:54,057
บาดเจ็บจากการเล่นกีฬาเหรอครับ

360
00:23:54,141 --> 00:23:55,559
ค่ะ ฉันเป็นนักเต้น

361
00:23:55,642 --> 00:23:57,811
- เดี๋ยวหมอโบโรสกีจะเข้ามานะครับ
- ค่ะ

362
00:23:58,478 --> 00:24:00,439
กางเกงนี่มันเล็กไปนะ

363
00:24:00,939 --> 00:24:03,942
- เล็กไปค่ะ ขอไซส์ใหญ่กว่านี้
- ขอดูก้นหน่อยซิ

364
00:24:04,025 --> 00:24:05,819
- หันหลังให้ดูหน่อย
- ไม่เอา

365
00:24:06,319 --> 00:24:08,155
มาเล่นบทหมอกับพยาบาลกัน

366
00:24:08,238 --> 00:24:09,072
ไม่เอาละ ขอบคุณ

367
00:24:10,949 --> 00:24:13,201
- พังไหมครับ
- การงานฉันจบสิ้นแล้วเหรอคะ

368
00:24:14,995 --> 00:24:17,164
ดึงเข่ามาหามือหมอหน่อยค่ะ

369
00:24:17,247 --> 00:24:18,290
นั่น…

370
00:24:18,373 --> 00:24:19,207
ค่ะ

371
00:24:19,708 --> 00:24:23,253
- โอเค งั้น…
- อะไรก็ตามที่ต้องยกขาคือเจ็บหมดเลยค่ะ

372
00:24:23,336 --> 00:24:24,171
เหรอคะ

373
00:24:24,254 --> 00:24:26,631
ฉันเคยฝืนเต้นไปทั้งอย่างนั้นได้ ทุกอย่างก็ปกติดี

374
00:24:26,715 --> 00:24:28,300
ทำมาแบบนี้ตลอดเลยครับ

375
00:24:28,383 --> 00:24:29,301
ค่ะ เข้าใจ

376
00:24:29,384 --> 00:24:32,971
พอมาถึงจุดนี้ในชีวิต
ก็ฝืนเต้นไปทั้งๆ ที่เจ็บอยู่นี่แหละค่ะ

377
00:24:33,054 --> 00:24:34,848
- มีปัญหาอยู่หลายจุดเลยค่ะ
- ค่ะ

378
00:24:34,931 --> 00:24:38,727
กล้ามเนื้อสะโพกของคุณดูเหมือนจะอักเสบ

379
00:24:38,810 --> 00:24:41,730
หมอแนะนำว่า
เราไปทำเอ็มอาร์ไอกันตอนนี้เลยดีกว่า

380
00:24:41,813 --> 00:24:45,734
หมออยากตรวจเช็กให้แน่ใจว่า
มันไม่ใช่ภาวะกระดูกล้า

381
00:24:46,860 --> 00:24:49,613
ถ้ากลายเป็นปัญหาขึ้นมาละแย่เลย
เธอมีงานมาร์ธา แกรห์มรออยู่

382
00:24:49,696 --> 00:24:53,033
นอกจากงานทั้งหมดที่ทำอยู่
ฉันยังมีการแสดงระดับชาติรออยู่อีก

383
00:24:53,116 --> 00:24:54,326
งั้นมาทำกายภาพบำบัด…

384
00:24:54,409 --> 00:24:58,663
คลาสน่าจะมีคนเข้าร่วม 250 ถึง 400 คน…

385
00:25:01,082 --> 00:25:03,084
หนักแน่นอน

386
00:25:09,174 --> 00:25:11,218
การยึดติดกับความเหมือนเดิม

387
00:25:12,802 --> 00:25:16,598
การยึดมั่นในกิจวัตรอย่างเข้มงวด

388
00:25:16,681 --> 00:25:19,976
หรือรูปแบบพฤติกรรมทางคำพูดหรือไม่ใช้คำพูด
ที่ทำจนเป็นพิธีการ

389
00:25:20,060 --> 00:25:27,067
พาฉันกลับบ้าน

390
00:25:29,361 --> 00:25:32,822
- คิดอะไรอยู่เหรอ
- คิดว่านี่มันไม่เห็นน่าสนใจตรงไหนเลย

391
00:25:32,906 --> 00:25:34,241
ถ่ายอะไรเนี่ย

392
00:25:37,911 --> 00:25:39,454
น่าสนใจดีออก

393
00:25:39,996 --> 00:25:41,039
เก็บกระเป๋าสิ

394
00:25:41,831 --> 00:25:44,209
ดูฉันมันไม่น่าสนุกหรอก

395
00:25:44,709 --> 00:25:45,919
เอาเจมส์ไปด้วยไหม

396
00:25:46,002 --> 00:25:46,920
ไปได้ก็ดีสิ

397
00:25:47,754 --> 00:25:49,798
เจนน์กำลังเก็บกระเป๋า ดูอารมณ์ไม่ดีเท่าไร

398
00:25:51,466 --> 00:25:52,926
คิดอะไรอยู่เหรอ

399
00:26:01,184 --> 00:26:02,852
ตอนนี้จัดการอารมณ์ตัวเองได้ไม่ค่อยดี

400
00:26:08,149 --> 00:26:11,695
สำหรับคุณ มันยากมากที่จะรู้ว่าต้องทำอะไร

401
00:26:11,778 --> 00:26:15,740
ต้องเริ่มตรงไหน ต้องมีปฏิสัมพันธ์ยังไง
ต้องพูดคุยสนทนายังไง

402
00:26:15,824 --> 00:26:19,494
จะเข้าใจมุมมองของคนอื่นได้ยังไง
ในแง่อารมณ์ความรู้สึก

403
00:26:19,578 --> 00:26:23,248
คุณต้องประมวลผลทุกคน

404
00:26:23,331 --> 00:26:25,375
อารมณ์ของแต่ละคน

405
00:26:25,458 --> 00:26:27,252
เรื่องราวเบื้องหลังของแต่ละคน

406
00:26:27,335 --> 00:26:29,754
อ่านบรรยากาศและเข้าใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

407
00:26:29,838 --> 00:26:32,549
และมันก็ท้าทายมากจริงๆ เมื่อคิดถึงว่า

408
00:26:32,632 --> 00:26:36,052
คนเราต้องใช้กระบวนการทางความคิด
เพื่อคลายปมสิ่งต่างๆ มากมายขนาดไหน

409
00:26:36,136 --> 00:26:41,433
สำหรับคุณ ความกดดัน
ในสถานการณ์ทางสังคมนั้นมีไม่น้อยเลย

410
00:26:41,516 --> 00:26:42,559
มีเยอะมาก

411
00:26:46,855 --> 00:26:51,484
(รางวัลเต้นระดับชาติ ฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา)

412
00:26:54,863 --> 00:26:58,116
สายของคุณถูกโอนไปยัง
ระบบฝากข้อความอัตโนมัติ

413
00:26:58,199 --> 00:27:00,327
สวัสดีครับ นี่อเล็กซ์ ฝากข้อความไว้ได้เลย

414
00:27:05,415 --> 00:27:06,958
ฮัลโหล อเล็กซ์

415
00:27:07,500 --> 00:27:09,836
ฉันสอนเต้นอยู่

416
00:27:11,212 --> 00:27:15,300
แต่ฉันไม่รู้เลยว่าทำไมฉันถึงรู้สึก
ตัดขาดจากร่างกายตัวเองขนาดนี้

417
00:27:16,885 --> 00:27:20,472
เหตุผลหนึ่งที่ฉันรักการเคลื่อนไหวมาก
เพราะมันเป็นสิ่งชั่วคราว

418
00:27:21,097 --> 00:27:22,766
พอทำออกมาแล้วก็จบ

419
00:27:24,392 --> 00:27:27,771
ฉันมีความสุขมากขึ้นเวลาที่ได้ขยับตัว

420
00:27:28,396 --> 00:27:31,775
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากขยับตัวเลย

421
00:27:32,776 --> 00:27:35,904
ก็นั่นแหละ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

422
00:27:36,696 --> 00:27:40,158
เอาละ เหล่านักเต้น
ออกมาที่ฟลอร์ได้เลย ใครที่ลงเรียนคลาสนี้

423
00:27:41,910 --> 00:27:46,247
ฉันจะไปสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆ ได้ยังไง
ถ้าฉันยังสร้างแรงบันดาลใจให้ตัวเองไม่ได้เลย

424
00:27:47,457 --> 00:27:49,000
จะมาถึงกี่โมงเหรอ

425
00:27:57,258 --> 00:27:59,469
ห้ามถ่ายตอนหลับอยู่สิ

426
00:27:59,552 --> 00:28:00,845
ตื่นแล้วนี่

427
00:28:04,099 --> 00:28:05,558
ฝันดีนะ

428
00:28:05,642 --> 00:28:06,685
บาย

429
00:28:06,768 --> 00:28:09,854
เต้นตรงหน้าต่างหน่อยสิ เพราะช็อตนี้สวยมาก

430
00:28:09,938 --> 00:28:10,814
แบบนี้เหรอ…

431
00:28:10,897 --> 00:28:13,274
เห็นเงาเหมือนบียอนเซ่เลย

432
00:28:13,775 --> 00:28:14,859
เหมือนก็ดีสิ

433
00:28:15,402 --> 00:28:17,153
ฉันขอให้มีอ่างอาบน้ำทุกครั้ง

434
00:28:17,654 --> 00:28:20,365
เขาถึงให้ฉันกลับมาอยู่ตึกนี้ เพราะฉันคิดว่า…

435
00:28:20,448 --> 00:28:23,159
- ตึกที่มีอ่างอาบน้ำเหรอ
- ตึกที่มีอ่างอาบน้ำ

436
00:28:23,243 --> 00:28:25,286
เมื่อคืนฉันเกิดอาการแพนิค

437
00:28:25,787 --> 00:28:28,707
- แพนิคจริงเหรอ…
- ซึ่งมันโง่มากเพราะฉันเตรียมตัวแล้ว แบบ…

438
00:28:28,790 --> 00:28:30,959
และฉันทำแบบนี้มาสิบกว่าปี

439
00:28:31,042 --> 00:28:33,044
- ใช่
- แต่มันไม่เคย…

440
00:28:33,128 --> 00:28:35,672
สำหรับฉัน มันยิ่งยากขึ้น มันไม่ได้ง่ายขึ้นเลย

441
00:28:35,755 --> 00:28:37,674
- จริงเหรอ ทำไมล่ะ
- ใช่ ไม่รู้สิ

442
00:28:37,757 --> 00:28:39,008
คงเพราะว่า…

443
00:28:39,634 --> 00:28:42,303
ไม่รู้สิ มันไม่ง่ายขึ้นเลย เพราะฉันรู้สึกว่า…

444
00:28:42,804 --> 00:28:44,347
คนคาดหวังมากขึ้นเหรอ

445
00:28:44,431 --> 00:28:46,391
ไม่ใช่คาดหวัง แต่แบบ…

446
00:28:48,351 --> 00:28:51,354
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยไปถึงจุดที่
จะทำไปวันๆ แบบขอไปทีได้เลย

447
00:28:51,438 --> 00:28:54,107
ฉันยังคงพยายามลองทำสิ่งใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา

448
00:28:54,190 --> 00:28:55,608
- ใช่
- นั่นแหละ…

449
00:28:55,692 --> 00:28:58,445
- แล้วอยากทำแบบขอไปทีไหมล่ะ
- ไม่

450
00:28:59,070 --> 00:29:00,196
เรามา…

451
00:29:00,864 --> 00:29:02,615
หายใจเข้าลึกๆ พร้อมกัน

452
00:29:04,617 --> 00:29:05,869
หายใจออก

453
00:29:07,328 --> 00:29:12,083
และขอให้ใช้สักครู่
เพื่อระลึกว่าทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่

454
00:29:14,627 --> 00:29:16,838
เลิกเหล้าได้แล้วเหรอ

455
00:29:18,631 --> 00:29:20,508
- ใช่ เลิกได้แล้ว
- เหรอ

456
00:29:21,634 --> 00:29:23,511
- ประมาณสามปีแล้ว
- เหรอ

457
00:29:24,137 --> 00:29:25,764
ทำไมถึงเลิกล่ะ

458
00:29:26,681 --> 00:29:27,807
รู้สึกว่าต้องเลิก

459
00:29:29,893 --> 00:29:33,605
ฉันอยากเห็นทุกคนก้าวเข้าไป
เป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวจริงๆ

460
00:29:33,688 --> 00:29:37,609
สร้างสรรค์มันออกมาจากข้างใน
ทำให้มันเป็นท่าเต้นของเราตั้งแต่เริ่ม

461
00:29:37,692 --> 00:29:41,112
ฉันก็อยากจะเลิกเหล้าให้ขาด
แต่ฉันว่ามันยากมากเลย

462
00:29:41,196 --> 00:29:43,490
ฉันอยากให้ทุกคนเปิดใจให้กว้างในเรื่องวิธีการ

463
00:29:43,573 --> 00:29:45,492
และเผื่อแผ่พลังวิญญาณออกมา

464
00:29:45,575 --> 00:29:48,328
ตอนนี้อย่าเพิ่งห่วงเรื่องของตัวเอง
มาส่งต่อพลังให้คนอื่นกันก่อน

465
00:29:48,411 --> 00:29:49,412
พอเข้าใจไหม

466
00:29:49,496 --> 00:29:52,582
แล้วฉันก็รู้ตัวว่าฉันเริ่มดื่มตอนเข้ามหาวิทยาลัย

467
00:29:52,665 --> 00:29:56,711
ตอนที่ฉันถูกบังคับให้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมมากขึ้น

468
00:29:57,670 --> 00:29:58,630
เข้าใจเลย

469
00:29:59,214 --> 00:30:02,467
ฉันเลยพึ่งเหล้ามาตลอดเพื่อช่วยให้ผ่านมันไปได้

470
00:30:02,550 --> 00:30:03,426
เหมือนกัน

471
00:30:04,260 --> 00:30:05,470
ไม่ดื่มดีกว่าอยู่แล้ว

472
00:30:06,387 --> 00:30:09,098
แต่มันไม่ได้ช่วยให้ง่ายขึ้น

473
00:30:10,058 --> 00:30:12,143
ใช่ ฉันก็เดี๋ยวเลิก เดี๋ยวกลับไปดื่ม

474
00:30:12,227 --> 00:30:15,271
ตอนนี้รู้สึกว่าอยากเลิกแล้ว

475
00:30:15,355 --> 00:30:16,189
เหรอ

476
00:30:16,856 --> 00:30:17,941
ฉันอยากเลิก

477
00:30:18,691 --> 00:30:21,653
ห้า หก เจ็ด เอาละนะ

478
00:30:21,736 --> 00:30:24,572
หนึ่ง สอง สาม สี่

479
00:30:24,656 --> 00:30:25,949
ถอย

480
00:30:26,032 --> 00:30:27,450
ก้าว อีกรอบ

481
00:30:28,785 --> 00:30:30,036
สาม สี่

482
00:30:30,119 --> 00:30:31,204
ถอย

483
00:30:31,746 --> 00:30:33,081
ก้าว อีกรอบ

484
00:30:33,164 --> 00:30:35,583
มันเป็นอะไรที่มากกว่าแค่การเคลื่อนไหว

485
00:30:35,667 --> 00:30:37,293
ฉันชอบที่ได้เห็นการต่อสู้ดิ้นรน

486
00:30:37,377 --> 00:30:38,753
ก้าว อีกครั้ง

487
00:30:40,255 --> 00:30:42,715
สาม สี่ ถอย

488
00:30:42,799 --> 00:30:44,425
ก้าว อีกรอบ

489
00:30:45,176 --> 00:30:49,222
- ทำงานร่วมกันมานานแค่ไหนแล้วครับ
- สิบปี สิบเอ็ดปี

490
00:30:49,305 --> 00:30:50,348
อีกรอบ

491
00:30:50,431 --> 00:30:52,225
ฉันเห็นเทย์มาตั้งแต่อายุ 12

492
00:30:52,308 --> 00:30:53,935
- ตอนนี้อายุเท่าไรแล้ว
- 24 ค่ะ

493
00:30:54,018 --> 00:30:56,229
ฉันออกแบบท่าเต้นให้เธอตั้งแต่อายุ 12

494
00:30:56,312 --> 00:30:57,522
ใช่ สาม

495
00:30:57,605 --> 00:31:01,150
นั่นแหละ ไม่รู้ทำไม แต่โฟกัสของคุณดีมากๆ เลย

496
00:31:02,443 --> 00:31:04,112
สาม สี่

497
00:31:04,195 --> 00:31:05,530
ถอย

498
00:31:05,613 --> 00:31:06,948
ก้าว อีกรอบ

499
00:31:07,031 --> 00:31:09,784
หนึ่ง สอง สาม สี่

500
00:31:09,868 --> 00:31:10,952
ถอย

501
00:31:11,035 --> 00:31:12,579
ก้าว อีกรอบ

502
00:31:14,038 --> 00:31:15,373
สาม สี่

503
00:31:15,456 --> 00:31:18,209
ถอย ก้าว อีกรอบ

504
00:31:18,293 --> 00:31:22,046
หนึ่ง สอง สาม สี่ ถอย…

505
00:31:22,130 --> 00:31:24,632
อาการเหล่านี้ทำให้เกิด
ความบกพร่องที่มีนัยสำคัญทางคลินิก

506
00:31:24,716 --> 00:31:26,801
ในด้านสังคม การทำงาน

507
00:31:26,885 --> 00:31:29,679
หรือด้านอื่นๆ ที่สำคัญต่อการดำรงชีวิตในปัจจุบัน

508
00:31:29,762 --> 00:31:32,348
หนึ่ง สอง สาม สี่

509
00:31:32,432 --> 00:31:35,393
ถอย ก้าว อีกรอบ

510
00:31:36,811 --> 00:31:40,690
สาม สี่ ถอย ก้าว อีกรอบ

511
00:31:40,773 --> 00:31:44,360
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…

512
00:31:44,444 --> 00:31:45,778
เจนน์ โอเคหรือเปล่า

513
00:31:45,862 --> 00:31:47,071
แปด…

514
00:31:48,114 --> 00:31:51,117
- ไม่อยากไปซ้อมวันนี้เหรอ
- อยากไป แต่แค่…

515
00:31:52,160 --> 00:31:53,828
รู้สึกเหมือนเป็นบ้านิดหน่อย

516
00:31:55,580 --> 00:31:57,749
ทำไมถึงรู้สึกแบบนั้นล่ะ

517
00:31:58,416 --> 00:31:59,751
ไม่รู้เหมือนกัน

518
00:32:04,797 --> 00:32:07,675
ไม่เป็นไรหรอก
ถ้าบางวันจะรู้สึกแพนิคบ้างอะไรบ้าง

519
00:32:24,484 --> 00:32:27,362
ดูเหมือนว่าอาการแพนิคจะมาบ่อยขึ้นเยอะเลย

520
00:32:28,196 --> 00:32:30,490
แบบเกิดขึ้นทันทีที่เริ่มวันใหม่

521
00:32:31,407 --> 00:32:35,203
เราเลยนอนบนโซฟาสักพัก
และพยายามให้เธอหายใจเข้าลึกๆ

522
00:32:36,037 --> 00:32:37,538
ผมเตรียมน้ำอุ่นให้เธอแช่

523
00:32:39,040 --> 00:32:40,959
ใส่กางเกงในตัวเดียวแล้วเต้นไปรอบบ้าน

524
00:32:42,085 --> 00:32:45,463
พยายามทำให้สมองเธอช็อกจากภาพอุจาดตา

525
00:32:46,005 --> 00:32:49,050
ก็พอทำให้ขำได้อยู่ แต่มันก็ได้แค่นั้น

526
00:32:49,133 --> 00:32:50,343
คุณรู้สึกยังไงบ้าง

527
00:32:50,885 --> 00:32:52,929
ฉันรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้

528
00:32:53,012 --> 00:32:55,682
อารมณ์มันมาเร็วกว่าคำพูดเยอะเลย

529
00:32:55,765 --> 00:32:57,183
- ค่ะ
- ตรงนี้แหละที่ยาก

530
00:32:57,266 --> 00:32:58,309
ค่ะ

531
00:32:58,393 --> 00:33:02,438
นั่นเป็นเพราะคุณไม่รู้ตัวว่า
ทุกอย่างกำลังปั่นป่วนอยู่ภายใน

532
00:33:02,522 --> 00:33:07,110
และคุณก็ฝืนตัวเองจนถึงขีดสุดจนมันปะทุออกมา

533
00:33:07,193 --> 00:33:08,820
- แล้วคุณก็แบบ "นี่มันอะไรกัน"
- ค่ะ

534
00:33:08,903 --> 00:33:12,073
แต่มันเป็นแบบนี้มาตลอด
แค่ไม่เคยมีใครพูดถึงมันอย่างจริงจัง

535
00:33:12,156 --> 00:33:13,241
- ค่ะ
- นั่นแหละ

536
00:33:13,324 --> 00:33:15,827
- และฉันบอกไม่ได้ว่ามันคืออารมณ์อะไร
- ค่ะ

537
00:33:15,910 --> 00:33:18,705
มันแค่… เป็นอารมณ์ที่ใหญ่โตมาก

538
00:33:26,671 --> 00:33:28,256
ผมว่ามันหนักหนาเกินไป

539
00:33:28,339 --> 00:33:29,716
ไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง

540
00:33:49,110 --> 00:33:50,528
เจ็บ

541
00:34:11,215 --> 00:34:12,717
แค่หายใจก็เจ็บ

542
00:34:19,432 --> 00:34:21,350
เจ็บจี๊ดนิดนึงนะครับ

543
00:34:24,771 --> 00:34:26,397
เก่งมาก ที่รัก เก่งมาก

544
00:34:26,481 --> 00:34:28,649
ตอนนี้เจนน์มีภาวะภูมิคุ้มกันทำลายตนเองกำเริบ

545
00:34:28,733 --> 00:34:31,235
ซึ่งทำให้ตรวจพบว่าเธอมีนิ่วในถุงน้ำดีด้วย

546
00:34:31,319 --> 00:34:33,988
เลยต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วนเพื่อเอานิ่วออก

547
00:34:34,072 --> 00:34:35,490
ตอนนี้เธอก็เลย…

548
00:34:35,990 --> 00:34:37,700
น่าจะขวัญเสียพอดูเลยละครับ

549
00:34:43,706 --> 00:34:44,665
จะลงแล้วนะครับ

550
00:34:53,257 --> 00:34:56,469
ปุ่มนี้กดเองไม่ได้นะ

551
00:34:57,053 --> 00:35:00,139
ผมกำลังไปไวท์เพลนส์เพื่อไปหาอเล็กซ์

552
00:35:00,223 --> 00:35:02,975
เพราะตอนนี้เขาอยู่ห้องฉุกเฉินที่ไวท์เพลนส์

553
00:35:03,059 --> 00:35:06,687
และมิเกล สามีของเขาก็ไปทำงานอยู่ที่อื่น

554
00:35:07,271 --> 00:35:10,983
ผมก็เลย… จะไปดูให้แน่ใจว่าเขาโอเค

555
00:35:12,401 --> 00:35:13,236
หวัดดี

556
00:35:13,861 --> 00:35:15,154
คู่หูคู่ฮาจริงๆ เลยเรา

557
00:35:16,614 --> 00:35:17,573
- ไง
- เนอะ

558
00:35:19,158 --> 00:35:21,410
- หวัดดี
- เกิดอะไรขึ้น

559
00:35:21,494 --> 00:35:24,747
ฉันก็อยู่โรงพยาบาลเหมือนกัน

560
00:35:26,749 --> 00:35:30,294
- ถ้าไม่โดนผ่าซะก่อน ฉันคงไปอยู่ด้วยแล้ว
- รู้เลยแหละ

561
00:35:31,462 --> 00:35:33,381
เพิ่งถึงบ้านอเล็กซ์

562
00:35:36,134 --> 00:35:37,135
จัดการเรียบร้อย

563
00:35:37,218 --> 00:35:39,220
เดี๋ยวเขาจะได้แอดมิทเข้าโรงพยาบาล

564
00:35:39,303 --> 00:35:42,140
เอ่อ แอดมิทไปแล้วสิ

565
00:35:44,225 --> 00:35:45,560
กำลังทำเอ็มอาร์ไอสมองอยู่

566
00:35:45,643 --> 00:35:48,563
ตอนนี้เขาดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

567
00:35:49,730 --> 00:35:51,983
ผมว่าไม่น่าใช่แค่หมดไฟแล้วละ

568
00:35:53,693 --> 00:35:55,444
ผมว่าเขากลัว

569
00:35:55,528 --> 00:35:58,781
ผมรู้ว่ามิเกลจะรีบกลับมาพรุ่งนี้

570
00:35:58,865 --> 00:36:01,284
(อเล็กซ์กับมิเกล)

571
00:36:01,367 --> 00:36:03,327
แถมหลังเกิดเรื่องเจนน์สดๆ ร้อนๆ

572
00:36:03,828 --> 00:36:07,582
ที่เพิ่งผ่าตัดถุงน้ำดีอย่างอกสั่นขวัญแขวนไปหมาดๆ

573
00:36:08,708 --> 00:36:12,378
เหมือนคนที่สำคัญในชีวิตผมทั้งหมด
กำลังเจอเรื่องแย่ๆ พร้อมกัน

574
00:36:14,380 --> 00:36:16,507
- อยากดูแผลผ่าตัดไหม
- อยากสิ

575
00:36:16,591 --> 00:36:19,760
หมอดึงถุงน้ำดีออกมาจากตรงนี้เลย

576
00:36:19,844 --> 00:36:21,053
โห จริงเหรอ

577
00:36:21,137 --> 00:36:22,138
ทำไมหน้าตานิ้งเชียว

578
00:36:22,221 --> 00:36:23,931
ใส่ฟิลเตอร์เหรอ

579
00:36:24,432 --> 00:36:25,308
เปล่านะ

580
00:36:25,391 --> 00:36:27,977
นี่เราสองคนเข้าโรงพยาบาล
ภายในอาทิตย์เดียวกันเลย

581
00:36:28,060 --> 00:36:30,354
ฉันแค่อยากเห็นหน้าพวกเธอ เพราะมัน…

582
00:36:30,438 --> 00:36:36,194
พวกเราเพิ่งผ่านอาทิตย์ที่หนักสุดๆ
และเอียนก็เป็นเหมือนแม่ของทุกคน

583
00:36:37,320 --> 00:36:38,988
แล้วเธอเป็นไงบ้าง รู้สึกยังไง

584
00:36:39,071 --> 00:36:40,907
เริ่มกลับมาขยับตัวเมื่อวานกับวันนี้

585
00:36:40,990 --> 00:36:47,205
แค่ขยับตัวเบาๆ แต่ก็แค่เดินนั่นแหละ

586
00:36:47,288 --> 00:36:49,957
ตลกดีนะ เราอยู่ในสถานะเดียวกันเป๊ะเลย

587
00:36:50,041 --> 00:36:53,753
เพราะฉันเองก็พยายามเดินให้ตรงอยู่

588
00:36:53,836 --> 00:36:55,171
- เธอจ๋า
- ฉันจะ…

589
00:36:55,254 --> 00:36:56,422
เป็นอะไรเนี่ย

590
00:36:56,505 --> 00:37:00,843
ฉันเป็นโรคที่เรียกว่า… อะไรนะ เอียน

591
00:37:00,927 --> 00:37:02,178
กิลแลง-บาร์เร

592
00:37:02,261 --> 00:37:04,513
กิลแลง-บาร์เร ฟังดูรื่นหู

593
00:37:04,597 --> 00:37:08,809
เหมือนกับว่าระบบภูมิคุ้มกัน
ทำงานผิดปกติจนเกินขีดจำกัด

594
00:37:08,893 --> 00:37:13,064
แล้วเข้าไปทำลายเซลล์ประสาท
ที่ใช้สั่งการกล้ามเนื้อให้ขยับร่างกาย

595
00:37:13,147 --> 00:37:15,274
เหมือนการรับรู้อากัปกิริยาทำงานผิดปกติ

596
00:37:15,358 --> 00:37:19,153
ใช่ แปลว่าอะไรก็ไม่รู้ แต่ใช่แหละ

597
00:37:19,654 --> 00:37:22,823
ร่างกายบอกว่า "ช่างแม่ง
พุ่งเข้าโจมตีแม่งทุกระบบ"

598
00:37:22,907 --> 00:37:26,369
- ตอบสนองรุนแรงเกิน
- มันทำให้เป็นอัมพาตได้จริงๆ

599
00:37:27,203 --> 00:37:30,581
และอย่างที่รู้ เราพูดถึงเรื่อง
ความสัมพันธ์ระหว่างจิตใจกับร่างกายมาตลอด

600
00:37:30,665 --> 00:37:33,209
พอเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้เห็นชัดขึ้น

601
00:37:33,292 --> 00:37:37,046
เพราะเราต้องคิดให้ได้ว่าอะไรสำคัญกับตัวเรา

602
00:37:37,129 --> 00:37:38,047
และทำมันซะ

603
00:37:38,130 --> 00:37:40,216
- ใช่
- ในขณะที่ยังทำได้

604
00:37:40,299 --> 00:37:41,550
ถูกต้องที่สุด

605
00:37:45,304 --> 00:37:47,098
(แบร์รี่ แกนส์
นักเต้น - เพื่อนสนิทเจนน์)

606
00:37:47,181 --> 00:37:49,267
ใช่ นั่นแหละ ต่อเลย

607
00:37:50,726 --> 00:37:51,727
ดีมาก

608
00:37:54,063 --> 00:37:58,442
ตอนเด็กๆ ฉันมักจะรู้สึกเหมือน
เป็นคนนอกในครอบครัวของตัวเองเสมอ

609
00:37:58,526 --> 00:38:00,403
หรือไม่ก็รู้สึกเหมือนไม่มีใครเข้าใจ

610
00:38:02,280 --> 00:38:06,367
เพราะแบบนี้ คนที่กลายมาเป็นเหมือนครอบครัว
ถึงมีความหมายต่อฉันมากๆ

611
00:38:06,450 --> 00:38:08,411
เรารู้จักกันมานานมาก

612
00:38:09,161 --> 00:38:10,413
- จะไปไหนเหรอ
- ข้างบน

613
00:38:10,496 --> 00:38:12,498
- สูงแค่ไหน
- สูงมาก

614
00:38:13,791 --> 00:38:16,294
หก เจ็ด แปด เอาเลย

615
00:38:17,044 --> 00:38:20,381
ความสุขนั้นน่ะ ฉันคิดว่ายิ่งเรายอมให้ตัวเรา

616
00:38:20,464 --> 00:38:24,427
ได้กลับไปสัมผัสกับสิ่งที่
มอบความรื่นรมย์ในสายงานของเรา

617
00:38:24,510 --> 00:38:26,679
เราก็จะได้พบความสุขนั้นอีกครั้ง

618
00:38:30,558 --> 00:38:33,936
หาสิ่งที่เรารักเกี่ยวกับมัน
คุยกับคนที่ช่วยเติมเต็มจิตใจ

619
00:38:34,020 --> 00:38:36,188
เอาตัวเองไปอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น

620
00:38:36,272 --> 00:38:40,151
พยายามสนุกกับมัน
และหาความสนุกในสิ่งที่เราทำอีกครั้ง

621
00:38:47,950 --> 00:38:48,909
ว้าว

622
00:38:50,036 --> 00:38:54,623
นั่นสิ มีเรื่องให้ต้องคิดเยอะเลยนะเนี่ย

623
00:38:55,791 --> 00:38:57,168
จะไม่เป็นไรใช่ไหม

624
00:38:57,668 --> 00:38:58,669
โอเคสิ

625
00:38:59,628 --> 00:39:01,255
- เสียใจด้วยนะ
- ไม่เป็นไร

626
00:39:01,756 --> 00:39:03,674
- อะไรจะเป็นก็ต้องเป็นไป
- เนอะ

627
00:39:04,467 --> 00:39:07,803
ถ้าไม่เคยเจอเรื่องแย่ๆ
ก็ไม่รู้ว่าเรื่องดีๆ มันรู้สึกยังไง

628
00:39:09,430 --> 00:39:12,433
ต้องพูดคำคมตอนนี้เนี่ยนะ

629
00:39:12,516 --> 00:39:13,559
ใช่สิ

630
00:39:13,642 --> 00:39:15,936
มีคำคมอะไรอีกที่คิดว่าคนควรรู้

631
00:39:16,020 --> 00:39:16,979
ก็แบบ…

632
00:39:19,148 --> 00:39:22,234
ฉันคิดมาตลอด นี่คิดเองเลยนะ

633
00:39:24,945 --> 00:39:28,824
จงเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คุณอยากเห็นในโลกใบนี้

634
00:39:30,326 --> 00:39:31,911
- โห ลึกซึ้ง
- ใช่

635
00:39:33,037 --> 00:39:37,208
จงเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คุณอยากเห็นในโลกใบนี้

636
00:39:42,880 --> 00:39:47,385
ถ้าการเคลื่อนไหวคือสิ่งที่
บอกเล่าเรื่องราวและอารมณ์ของคุณ

637
00:39:47,468 --> 00:39:49,970
ฉันว่านั่นคือจุดที่คุณควรจะอยู่ในตอนนี้

638
00:39:50,888 --> 00:39:53,891
ฉันรู้… ว่าต้องทำยังไง

639
00:39:55,601 --> 00:39:59,355
รู้สึกเหมือนฉันมีข้อความที่บอกให้ทุกคนรู้

640
00:39:59,438 --> 00:40:01,857
ฉันถึงรู้ว่าการเต้นมันไม่เคยหายจากฉันไปไหน

641
00:40:02,566 --> 00:40:04,485
การเต้นอยู่กับคุณเสมอ

642
00:40:06,112 --> 00:40:09,782
นั่นจึงบอกอะไรคุณได้มากเลยว่า
คุณต้องทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง

643
00:40:18,707 --> 00:40:23,921
ฉันทำความเข้าใจโลกที่อยู่รอบตัว
และจุดยืนของฉันบนโลกผ่านการเต้นมาตลอด

644
00:40:24,713 --> 00:40:26,841
ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย

645
00:40:29,510 --> 00:40:31,637
ฉันอยากบอกให้โลกได้รับรู้

646
00:40:33,013 --> 00:40:34,849
ถึงเวลาที่จะสร้างสรรค์บางอย่างขึ้นมาแล้ว

647
00:40:35,808 --> 00:40:37,726
คุณจะได้พบความสุขนั้นอีกครั้งแน่นอน

648
00:40:39,812 --> 00:40:40,771
งั้นมาเริ่มกันเลยค่ะ

649
00:40:41,313 --> 00:40:43,399
เธอทำได้อยู่แล้ว…

650
00:40:43,482 --> 00:40:44,358
(วันซ้อมวันแรก)

651
00:40:44,442 --> 00:40:46,861
ทำได้อยู่แล้ว เธอรักสิ่งนี้

652
00:40:46,944 --> 00:40:51,323
ความเป็นไปได้ไม่มีที่สิ้นสุด

653
00:40:51,407 --> 00:40:52,324
มันทำไมนะ

654
00:40:52,408 --> 00:40:53,409
ไม่มีที่สิ้นสุด!

655
00:40:53,492 --> 00:40:54,326
แล้วพวกเราล่ะ

656
00:40:54,410 --> 00:40:56,662
- เพอร์เฟ็กต์
- เพอร์เฟ็กต์ พวกเรานั้นเพอร์เฟ็กต์

657
00:40:56,745 --> 00:40:58,539
อยู่ในที่ที่เพอร์เฟ็กต์

658
00:40:58,622 --> 00:41:02,626
และเราจะให้เกียรติมันด้วยท่วงท่าที่งดงาม

659
00:41:02,710 --> 00:41:03,544
และเราจะ…

660
00:41:07,673 --> 00:41:09,091
เยี่ยม

661
00:41:10,092 --> 00:41:14,180
ทุกสิ่งที่พวกคุณนำมา มันคือมนต์ขลัง
และความงดงามและความตั้งใจให้เป็นแบบนี้

662
00:41:14,263 --> 00:41:16,223
ขอบคุณทุกคนที่ตอบตกลง

663
00:41:16,849 --> 00:41:18,684
มาทำโชว์กันเถอะ

664
00:41:19,560 --> 00:41:20,686
เยี่ยม

665
00:41:20,769 --> 00:41:26,984
อยากบอกทุกคนในกลุ่มนี้ไหมว่าคุณรู้ได้ยังไง

666
00:41:27,067 --> 00:41:30,154
ตอนที่ฉันรู้ว่าฉันเป็นแบบนี้

667
00:41:30,237 --> 00:41:34,533
ฉันไม่มีความรู้เรื่องโรคออทิสติกเลย

668
00:41:35,034 --> 00:41:36,702
ไม่มีความรู้เลยสักนิด

669
00:41:36,785 --> 00:41:38,913
พวกคุณส่วนใหญ่น่าจะรู้เรื่องนี้แล้ว

670
00:41:38,996 --> 00:41:41,874
แต่ฉันรู้ตัวว่าอาจจะเป็นออทิสติก

671
00:41:41,957 --> 00:41:45,377
ตอนที่ดูสารคดีของอเล็กซ์เกี่ยวกับเอมี่ ชูเมอร์

672
00:41:45,920 --> 00:41:47,004
(เอมี่ ชูเมอร์
บีอิ้งเอมี่ ชูเมอร์)

673
00:41:47,087 --> 00:41:50,299
ที่ติดตามการตั้งครรภ์ของเอมี่
การสร้างคอเมดี้ตอนพิเศษ

674
00:41:50,382 --> 00:41:54,345
แต่ในหนังมีการพูดถึงสามีของเอมี่ที่ชื่อคริส

675
00:41:54,428 --> 00:42:00,392
และในหนัง เขาได้รับการวินิจฉัยว่า
เป็นโรคในกลุ่มอาการออทิสติกสเปกตรัม

676
00:42:01,602 --> 00:42:05,814
วิธีที่สารคดีเรื่องนั้นนำเสนอออกมา
จังหวะมัน… กะทันหันมากๆ

677
00:42:05,898 --> 00:42:07,483
เธอก็รักผู้ชายที่น่าทึ่งคนนี้มาก

678
00:42:07,566 --> 00:42:09,652
แต่มันมีความไม่เข้าใจกันในวิธีการสื่อสาร

679
00:42:09,735 --> 00:42:11,070
พวกเขาเลยไปหาหมอ

680
00:42:11,153 --> 00:42:14,323
ตอนที่ฉันกำลังดูอีพีนั้น

681
00:42:14,406 --> 00:42:17,701
จู่ๆ ก็คิดขึ้นได้ว่าฉันก็เป็นออทิสติกเหมือนกัน

682
00:42:17,785 --> 00:42:21,080
ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นเลย

683
00:42:21,163 --> 00:42:25,334
ตอนที่ฉันดู… คุณพูด

684
00:42:25,417 --> 00:42:29,088
และวิธีการที่ครอบครัวของคุณพูดถึงคุณ

685
00:42:29,171 --> 00:42:31,423
ป่านนี้ฉัน… ฉันก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร

686
00:42:31,507 --> 00:42:36,303
แต่ฉันรู้สึกว่า
"ฉันเข้าใจจริงๆ ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร"

687
00:42:36,387 --> 00:42:41,267
เหมือนทุกคนรู้ว่าเราแตกต่าง
แต่ก็ไม่เคยบอกเราอย่างนั้นใช่ไหม

688
00:42:41,350 --> 00:42:47,606
ถ้าอยู่กับคนที่เป็นออทิสติก
เราต้อง… รักในสิ่งที่เขาเป็น

689
00:42:47,690 --> 00:42:49,525
ที่ฉันรู้ได้ว่าตัวเองเป็นอะไร

690
00:42:49,608 --> 00:42:52,403
เป็นเพราะคนอื่นกล้าพอ
ที่จะบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง

691
00:42:52,486 --> 00:42:54,280
นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากทำโชว์นี้

692
00:42:54,363 --> 00:42:55,864
ฉันยังจำตอนที่รู้เป็นครั้งแรก

693
00:42:55,948 --> 00:42:59,410
รู้สึกเหมือนโลกมันเปิดออกมา

694
00:42:59,493 --> 00:43:02,246
ฉันว่าในการตระหนักรู้ส่วนใหญ่ เราจะรู้สึก…

695
00:43:02,329 --> 00:43:03,789
ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น

696
00:43:03,872 --> 00:43:08,168
เราจะรู้สึกเหมือนโลกถล่มทลายลงมาใส่เรา

697
00:43:08,252 --> 00:43:10,879
แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนโลกเปิดออกมา

698
00:43:10,963 --> 00:43:13,757
และฉันคิดว่ามันมีบางอย่างที่สวยงามจริงๆ

699
00:43:13,841 --> 00:43:19,263
เกี่ยวกับความต้องการที่จะรู้สึกว่า
สิ่งที่เรารู้สึกและวิธีที่เราเห็นมันเป็นเรื่องจริง

700
00:43:19,888 --> 00:43:21,682
และยอมรับว่า "นี่คือสมองของฉัน"

701
00:43:22,266 --> 00:43:27,271
คุณลักษณะจริงๆ ของออทิสติก
โดยเฉพาะระดับหนึ่งคือการบดบัง

702
00:43:27,354 --> 00:43:29,690
มันมาคู่กันเลย เอ่อ…

703
00:43:29,773 --> 00:43:34,695
ความคิดที่ว่าเราไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้

704
00:43:34,778 --> 00:43:39,575
ก็เลยเริ่มชินกับการปิดบังแง่มุมต่างๆ ของตัวเอง

705
00:43:39,658 --> 00:43:43,245
และเมื่อเวลาผ่านไป
มันก็สะสมขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดที่

706
00:43:43,329 --> 00:43:46,832
เราไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังทำแบบนั้นอยู่

707
00:43:47,333 --> 00:43:50,294
พอรู้ตัวก็เริ่มอยากที่จะหยุด

708
00:43:50,377 --> 00:43:51,962
แต่มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

709
00:43:52,046 --> 00:43:55,382
และการรู้ว่าตัวตนจริงๆ ของเราคือใครกันแน่

710
00:43:55,466 --> 00:43:59,595
ภายใต้หน้ากากนี้
มันรู้สึกเหมือนจะเป็นไปไม่ได้เลย

711
00:44:01,263 --> 00:44:04,558
เรามีฟุตเทจย้อนกลับไป
จนถึงคลิปอัลตราซาวด์ตอนเจนน์อยู่ในท้อง

712
00:44:04,642 --> 00:44:06,602
พ่อเจนน์ถ่ายไว้หมดเลย

713
00:44:06,685 --> 00:44:09,021
เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่า
คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่

714
00:44:10,147 --> 00:44:12,024
มันอธิบายยากอยู่นะ

715
00:44:12,524 --> 00:44:16,695
ฉันกำลังพยายามสร้างสภาพแวดล้อม
เพื่อวิเคราะห์การวินิจฉัยของเจนน์

716
00:44:16,779 --> 00:44:21,200
เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอรอดพ้น
ช่วงเวลานั้นมาได้ผ่านการเคลื่อนไหวร่างกาย

717
00:44:21,283 --> 00:44:24,912
และวิธีที่เธอสร้างสรรค์
ท่วงท่าสื่อสารเฉพาะตัวขึ้นมามากมาย

718
00:44:24,995 --> 00:44:29,375
ผ่านการกระตุ้นตัวเอง อาการกระตุก
และความวิตกกังวล

719
00:44:29,458 --> 00:44:32,961
ตอนเด็กๆ ฉันชอบความรู้สึกตอนเวียนหัว

720
00:44:33,045 --> 00:44:35,673
เหมือนมันทำให้ทุกอย่างหายวับไป

721
00:44:36,256 --> 00:44:38,092
มันคือการวิเคราะห์วิวัฒนาการ

722
00:44:38,175 --> 00:44:41,720
ของท่วงท่าสื่อสารที่เธอสร้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว

723
00:44:43,138 --> 00:44:47,685
มันเกือบจะเหมือนกับว่า
ฉันสร้างท่าทางเหล่านั้นออกมาจากสัญชาตญาณ

724
00:44:47,768 --> 00:44:50,020
แล้วหลังจากนั้น ฉันถึงค่อยกลับมามองย้อนดู

725
00:44:50,104 --> 00:44:52,564
และทำความเข้าใจว่า
ตอนนั้นฉันกำลังรู้สึกอะไรอยู่

726
00:44:55,401 --> 00:44:59,405
แต่ก็นั่นแหละ สิ่งที่คุณทำคือการใช้การเต้น
มาเป็นวิธีควบคุมสภาวะอารมณ์ของตัวเอง

727
00:44:59,488 --> 00:45:02,783
ตั้งแต่ตอนที่คุณยังเด็ก
ที่คุณชอบสะบัดมือและหมุนตัวไปรอบๆ

728
00:45:02,866 --> 00:45:03,742
หมุนตัวเลย

729
00:45:03,826 --> 00:45:05,119
สิ่งเหล่านั้นกลายเป็นเรื่องที่ดี

730
00:45:05,202 --> 00:45:07,830
ฉันคิดว่าการเต้นช่วยเชื่อมโยงคุณในหลายๆ ด้าน

731
00:45:07,913 --> 00:45:12,626
กับผู้คนในโลกของการเต้นที่บอกว่า
"มาสิ พวกเราอยากเป็นเพื่อนกับเธอ"

732
00:45:12,710 --> 00:45:15,504
เพราะคุณชอบในสิ่งที่เขาชอบเหมือนกัน

733
00:45:15,587 --> 00:45:17,548
หมุนหน่อย

734
00:45:18,048 --> 00:45:20,634
พอคิดแล้วมันก็ทรงพลังมากเลยนะ

735
00:45:21,176 --> 00:45:23,011
ตอนที่ฉันทำสิ่งเหล่านั้น

736
00:45:23,095 --> 00:45:25,264
ผู้คนบอกว่าฉันกำลังเต้น

737
00:45:25,347 --> 00:45:27,474
การเคลื่อนไหวที่ซ้ำๆ เชื่อมโยงตัวคุณเข้าด้วยกัน

738
00:45:27,558 --> 00:45:30,644
และฉันคิดว่าในการเต้นของคุณ
นั่นคือการสื่อสารรูปแบบหนึ่ง

739
00:45:30,728 --> 00:45:34,773
และมันเชื่อมคุณเข้ากับผู้คนมากมาย
เพราะคุณไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดเลย

740
00:45:34,857 --> 00:45:36,984
คุณสามารถใช้ร่างกายเพื่อบอกเล่าบางสิ่งได้

741
00:45:37,609 --> 00:45:40,779
คุณคือคนคนหนึ่งที่กำลังมองไปยังคนอื่นๆ

742
00:45:40,863 --> 00:45:43,907
ที่อาจมีความสะดวกใจในการเข้าสังคมมากกว่า

743
00:45:43,991 --> 00:45:46,952
แต่พวกเขาไม่ได้มองเห็นโลก
ในแบบที่สวยงามเหมือนที่คุณเห็น

744
00:45:47,035 --> 00:45:49,913
มันคือสิ่งที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง
และไม่ควรมองในแง่ลบ

745
00:45:49,997 --> 00:45:51,248
เพราะมันงดงามมาก

746
00:45:51,331 --> 00:45:52,750
ดร.คิม…

747
00:45:52,833 --> 00:45:55,794
- ใช่ไหมล่ะ เธอ…
- เรามาคุยเรื่องดร.คิมกันหน่อยได้ไหม

748
00:45:55,878 --> 00:45:58,255
สิ่งที่พูดมามันสวยงามมาก
และช่วยสร้างความมั่นใจ

749
00:45:58,338 --> 00:46:01,300
ให้กับคนที่เพิ่งได้รับข้อมูลใหม่

750
00:46:01,383 --> 00:46:04,470
ซึ่งข้อมูลนี้อาจเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของเธอไปเลย

751
00:46:10,559 --> 00:46:12,519
- นั่นไงล่ะ
- สมบูรณ์แบบ

752
00:46:14,563 --> 00:46:20,152
ซอนย่าเป็นคนที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอมา
ทั้งในเรื่องงานและในชีวิตของฉัน

753
00:46:20,944 --> 00:46:25,824
ไม่มีส่วนไหนของงานชิ้นนี้จะเกิดขึ้นได้
ถ้าเราสองคนไม่ได้ร่วมมือกัน

754
00:46:28,577 --> 00:46:30,621
เธอมักจะพูดกับฉันบนดาดฟ้า

755
00:46:30,704 --> 00:46:31,955
ฉันคิดว่าเธอ…

756
00:46:35,417 --> 00:46:37,753
เธอบอกว่า "ฉันมีเรื่องจะบอก"
ฉันก็แบบ "ซวยแล้ว"

757
00:46:41,507 --> 00:46:43,258
ดูจริงจังมาก

758
00:46:43,342 --> 00:46:45,719
แล้วฉันถามว่าอะไรนะ "เธอท้องเหรอ"

759
00:46:45,803 --> 00:46:47,137
- "หรือจะลาออก"
- ใช่

760
00:46:47,221 --> 00:46:50,474
- "ฉันทำอะไรหรือเปล่า" อะไรทำนองนี้
- ใช่

761
00:46:50,557 --> 00:46:53,602
- แล้วฉันก็บอกว่า "ฉันเป็นออทิสติก"
- แล้วฉันก็แบบ "อ้อ"

762
00:46:53,685 --> 00:46:54,978
- ใช่ "อ้อ"
- "อ้อ"

763
00:46:56,688 --> 00:46:59,900
"เยี่ยมเลย โอเค แล้วไงต่อ"

764
00:47:01,443 --> 00:47:03,028
ตรงนี้แหละที่เหลือเชื่อ

765
00:47:03,111 --> 00:47:06,990
ไม่ใช่เรื่องของตัวผลวินิจฉัย
หรือประสบการณ์การเป็นออทิสติก

766
00:47:07,074 --> 00:47:11,328
แต่คือการใช้ชีวิตมาเกือบ 34 ปี
โดยที่ไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย

767
00:47:11,954 --> 00:47:13,539
เรามีประสบการณ์ร่วมกันมามากมาย

768
00:47:13,622 --> 00:47:16,166
และประสบการณ์เหล่านั้น
ก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ด้วย

769
00:47:16,250 --> 00:47:17,793
(คลาสของซอนย่า - 15 ปีก่อน)

770
00:47:18,544 --> 00:47:21,922
ปัญหาที่เธอต้องเผชิญ
ทั้งในความเป็นเพื่อนและในที่ทำงาน

771
00:47:22,005 --> 00:47:24,758
ฉันแค่คิดว่าฉันน่าจะรู้เร็วกว่านี้

772
00:47:25,968 --> 00:47:29,721
เพราะการที่ได้รับรู้ว่า

773
00:47:29,805 --> 00:47:36,353
จะทำยังไงให้เธอใช้ชีวิต
แต่ก็ใช้ชีวิตในแบบที่เธอรู้สึกว่ามันเบาลง…

774
00:47:39,064 --> 00:47:40,816
เบาลงนิดนึงก็ยังดี

775
00:47:42,651 --> 00:47:43,819
แต่ฉันไม่รู้ไง

776
00:47:44,695 --> 00:47:46,196
นั่นแหละประเด็น

777
00:47:46,280 --> 00:47:50,367
เพราะถ้าไม่รู้ ก็ไม่มีจุดเริ่มต้น

778
00:47:50,450 --> 00:47:52,703
- ไม่มีโอกาสเลยด้วยซ้ำ
- ใช่

779
00:47:52,786 --> 00:47:55,122
ที่ตลกคือเธอรู้สึกเศร้าหรือแย่เพราะเรื่องนี้

780
00:47:55,205 --> 00:47:58,125
แต่ฉันกลับรู้สึกว่าเธอคือคนที่เข้าใจฉันมากที่สุด

781
00:47:59,668 --> 00:48:01,044
ตลกไหมล่ะ

782
00:48:02,045 --> 00:48:03,922
มาทำโชว์นี้ด้วยกันเถอะ

783
00:48:05,507 --> 00:48:06,800
ทำด้วยกัน

784
00:48:08,135 --> 00:48:10,220
อย่าเข้ามาใกล้ ฉันจะร้องไห้

785
00:48:10,304 --> 00:48:12,639
รักเธอ แต่เธอต้องบ้าแน่ๆ

786
00:48:12,723 --> 00:48:17,019
เพราะฉันจะทำในแบบละครเพลง

787
00:48:17,102 --> 00:48:19,271
เผื่อเธอจะไม่ร้องไห้

788
00:48:34,536 --> 00:48:37,706
ฉันกำลังประสบกับภาวะหมดไฟอย่างหนัก

789
00:48:37,789 --> 00:48:40,542
ในระดับที่ไม่เคยเจอมาก่อน

790
00:48:40,626 --> 00:48:42,961
ถึงขั้นขยับตัวไม่ได้เลย

791
00:48:43,045 --> 00:48:46,924
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมกระบวนการนี้
และการสร้างผลงานชิ้นนี้

792
00:48:47,007 --> 00:48:50,010
การทำสิ่งนี้ในตอนนี้
จึงเป็นเรื่องที่ประจวบเหมาะมากเลย

793
00:48:50,093 --> 00:48:54,431
เพราะ… ฉันรู้สึกห่างไกล
จากสิ่งที่เคยรู้จักเหลือเกิน

794
00:48:54,514 --> 00:48:58,560
จนรู้สึกว่าถ้าฉันไม่เริ่มทำอะไรแบบนี้ในตอนนี้

795
00:48:58,644 --> 00:49:00,938
ฉันอาจจะเป็นบ้าเข้าจริงๆ

796
00:49:01,021 --> 00:49:01,980
- จ้ะ
- เข้าใจไหม

797
00:49:03,982 --> 00:49:08,987
ฉันต้องรู้จักตัวเองอีกครั้ง
ในที่ที่รู้สึกเหมือนเป็นบ้าน

798
00:49:09,071 --> 00:49:10,530
เหมือนที่เคยเป็น

799
00:49:12,157 --> 00:49:16,244
ไม่งั้นฉันก็ไม่รู้ว่าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม

800
00:49:17,996 --> 00:49:20,832
ฉันรักผู้คนกลุ่มนี้มากเลย

801
00:49:20,916 --> 00:49:21,833
เป็นเหมือนครอบครัว

802
00:49:21,917 --> 00:49:26,004
เหมือนมันลงตัวมากเลย การได้ยินเสียงคิม

803
00:49:26,088 --> 00:49:28,632
แล้วก็เห็นทุกคนในห้องนี้

804
00:49:28,715 --> 00:49:33,553
ขอบคุณทุกคนในห้องนี้มากๆ

805
00:49:33,637 --> 00:49:37,724
ไม่รู้สิ มันเหมือนชีวิตกับศิลปะมาบรรจบกัน

806
00:49:38,308 --> 00:49:42,270
ในแบบที่เจ๋งมากๆ
และฉันไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนเลย

807
00:49:42,354 --> 00:49:46,274
ฉันเคยเห็นมันเกิดขึ้นกับคนอื่น
แต่ไม่เคยเกิดกับฉัน

808
00:49:46,358 --> 00:49:47,818
เป็นอะไรที่เจ๋งมากเลย

809
00:49:48,652 --> 00:49:51,822
เจนน์ เล่นให้เราฟังหน่อยสิในเมื่อคุณเป็นคน…

810
00:49:51,905 --> 00:49:55,033
สรุปคร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละค่ะ

811
00:49:55,117 --> 00:49:57,369
มีคำถามอะไรจะถามไหมคะ

812
00:50:00,372 --> 00:50:04,960
- นั่นแหละ
- โอเค

813
00:50:05,043 --> 00:50:06,545
- น่าตื่นเต้นนะ
- ใช่

814
00:50:06,628 --> 00:50:07,713
เล่นอีกทีซิ

815
00:50:09,089 --> 00:50:12,050
สรุปคร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละค่ะ

816
00:50:12,134 --> 00:50:13,719
มีคำถามอะไรอยากถามไหมคะ

817
00:50:13,802 --> 00:50:18,181
น่าจะประโยคนี้เลยแหละที่ไขกุญแจได้

818
00:50:18,265 --> 00:50:19,933
- ใช่
- "มีคำถามค่ะ"

819
00:50:20,017 --> 00:50:23,520
"และนี่คือคำถามของฉัน" เป๊ะเลย

820
00:50:24,312 --> 00:50:27,274
เยี่ยมมาก ลองอีกที เก่งมากเจนน์

821
00:50:27,357 --> 00:50:29,234
มีคำถามอะไรอยากถามไหมคะ

822
00:50:29,317 --> 00:50:31,403
ชอบมาก ต่อเลย

823
00:50:48,378 --> 00:50:49,588
ดูนี่สิ

824
00:50:49,671 --> 00:50:51,965
ผมเสียหมดเลย

825
00:50:54,176 --> 00:50:56,261
ตอนนี้ผมฉันร่วง

826
00:50:57,220 --> 00:50:58,513
เยอะมาก

827
00:50:59,556 --> 00:51:00,557
ดูสิ

828
00:51:01,349 --> 00:51:02,559
เสียหมด

829
00:51:03,518 --> 00:51:06,229
ผมหลุดออกมาเลย

830
00:51:06,313 --> 00:51:08,273
ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย

831
00:51:14,780 --> 00:51:17,407
ฉันจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน

832
00:51:28,335 --> 00:51:29,753
รู้สึกไม่ดีเลย

833
00:51:30,378 --> 00:51:31,880
รู้สึกไม่ดี

834
00:51:36,009 --> 00:51:37,677
อยากคุยกับอเล็กซ์ไหม

835
00:51:38,178 --> 00:51:40,222
เขาก็เป็นแบบนี้บ่อยนะ

836
00:51:50,482 --> 00:51:51,817
อเล็กซ์

837
00:51:51,900 --> 00:51:52,818
ว่าไงนะ

838
00:51:53,443 --> 00:51:54,778
ฉันจะโทรหาอเล็กซ์

839
00:52:00,200 --> 00:52:02,410
(กำลังโทรออก… อเล็กซ์ แฮมเมอร์)

840
00:52:11,503 --> 00:52:12,337
ยังโทรไม่ได้เหรอ

841
00:52:16,925 --> 00:52:18,927
กำลังรออให้เล็กซ์โทรกลับมา

842
00:52:20,011 --> 00:52:21,096
โอเค

843
00:52:27,144 --> 00:52:28,395
นี่ อเล็กซ์โทรมา

844
00:52:28,478 --> 00:52:29,312
- ว่าไง
- เฮ้

845
00:52:29,396 --> 00:52:31,773
- หายไปไหนมาเนี่ย
- มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

846
00:52:33,567 --> 00:52:36,736
กลับไปนอนโรงพยาบาลมาน่ะ

847
00:52:37,320 --> 00:52:38,697
เกิดอะไรขึ้น

848
00:52:38,780 --> 00:52:41,074
ก็เรื่องเดิมที่เคยเกิดขึ้นนั่นแหละ

849
00:52:41,158 --> 00:52:42,701
แย่จัง ทำไมล่ะ

850
00:52:43,869 --> 00:52:50,584
ฉันเป็นโรคกิลแลง-บาร์เร
ชนิดที่เรียกว่าโรคมิลเลอร์ ฟิชเชอร์

851
00:52:50,667 --> 00:52:54,796
แล้วมันก็กำเริบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

852
00:52:54,880 --> 00:52:56,256
มันเกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย

853
00:52:56,339 --> 00:52:58,466
ในกรณีของฉัน

854
00:52:58,550 --> 00:53:01,344
หมอก็ยังไม่รู้สาเหตุที่แน่ชัด

855
00:53:01,428 --> 00:53:04,723
นอกจากความเครียดทางจิตใจและร่างกาย

856
00:53:05,432 --> 00:53:09,978
แต่ฉันมีอาการแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้แล้วนะ

857
00:53:10,061 --> 00:53:11,354
หมายความว่าไงเหรอ

858
00:53:12,063 --> 00:53:14,274
ก็ไม่เข้าใจจริงๆ หรอก

859
00:53:16,318 --> 00:53:19,112
แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่ใหญ่กว่านี้

860
00:53:19,196 --> 00:53:20,488
อยากเล่าให้ฟังไหม

861
00:53:23,783 --> 00:53:24,993
มันส่งผลกระทบในแบบที่

862
00:53:25,076 --> 00:53:28,413
ร่างกายและจิตใจไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ

863
00:53:28,496 --> 00:53:30,498
อธิบายเพิ่มอีกหน่อยได้ไหม

864
00:53:31,041 --> 00:53:34,336
ฉันเข้าใจมาตลอดว่าโรคซึมเศร้าคืออะไร

865
00:53:34,419 --> 00:53:36,671
เพราะฉันจมอยู่กับมันมาตลอด

866
00:53:37,589 --> 00:53:38,715
ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ย

867
00:53:38,798 --> 00:53:40,592
และฉันก็รู้จักคำว่า "วิตกกังวล"

868
00:53:40,675 --> 00:53:43,428
แต่ฉันไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของมัน

869
00:53:43,511 --> 00:53:46,097
พอได้เรียนรู้ความหมายจริงๆ

870
00:53:46,181 --> 00:53:48,725
ก็เลยถึงบางอ้อ
"อ้าว ฉันรู้สึกแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้วนี่นา"

871
00:53:51,895 --> 00:53:55,357
ความจริงคือฉันเป็นแบบนั้นมาตลอด

872
00:53:55,440 --> 00:53:58,360
ฉันทั้งซึมเศร้า ทั้งวิตกกังวล

873
00:53:58,860 --> 00:54:04,574
มานานมากจนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า
กำลังทุกข์ทรมานอยู่

874
00:54:04,658 --> 00:54:07,994
เพราะฉันคิดว่าชีวิตมันก็เป็นแบบนี้

875
00:54:09,454 --> 00:54:10,372
เหมือนกัน

876
00:54:11,623 --> 00:54:15,585
- ใช่ ฉันกินยามาหลายปีแล้ว
- ใช่

877
00:54:15,669 --> 00:54:17,796
มันช่วยลดความรุนแรงลง

878
00:54:17,879 --> 00:54:20,382
แต่ก็ยังมีช่วงที่วิตกกังวลมากๆ อยู่ดี

879
00:54:20,465 --> 00:54:22,550
ยังมีช่วงที่ซึมเศร้าหนักๆ

880
00:54:23,260 --> 00:54:25,178
แต่ตอนนี้เธอรักษาสุขภาพได้อย่างดีที่สุดแล้วนะ

881
00:54:25,262 --> 00:54:27,514
- ใช่
- ออกกำลังกายก็เต็มเม็ดเต็มเหนี่ยวมาก

882
00:54:27,597 --> 00:54:28,598
แถมยังเลิกเหล้าได้อีก

883
00:54:28,682 --> 00:54:32,227
คือแบบ… จะให้มันดีกว่านี้ได้อีกเหรอวะ

884
00:54:32,310 --> 00:54:34,854
- เนอะ
- แต่ก็ยังรู้สึกแบบนี้อยู่ดี

885
00:54:36,439 --> 00:54:38,275
คืออย่างนี้

886
00:54:38,817 --> 00:54:42,612
ฉันรู้สึกว่าฉันน่าจะเล่าเรื่องนี้
ให้พวกเธอฟังได้แล้ว

887
00:54:43,154 --> 00:54:45,282
เรารู้มาสักพักแล้วว่าฉันเป็น…

888
00:54:47,909 --> 00:54:48,994
ไบโพลาร์

889
00:54:49,661 --> 00:54:53,957
และมันส่งผลกระทบกับฉัน

890
00:54:54,040 --> 00:54:56,835
มากกว่าที่ฉันอยากจะยอมรับ

891
00:54:56,918 --> 00:55:00,255
ระบบภูมิคุ้มกันของฉัน
มันประท้วงขึ้นมาดื้อๆ ได้เลย

892
00:55:00,338 --> 00:55:04,259
แล้วร่างกายฉันก็… พัง

893
00:55:04,342 --> 00:55:05,593
เหมือนกันแหละ

894
00:55:05,677 --> 00:55:06,970
ฉันเหมือนหลุมดำ

895
00:55:07,721 --> 00:55:09,014
- ใช่
- ว่างเปล่า

896
00:55:09,973 --> 00:55:11,975
- ไม่มีอะไรเลย
- ใช่

897
00:55:13,268 --> 00:55:16,604
พวกเราไม่ได้กำลังพยายาม
กำจัดช่วงเวลาเหล่านี้ให้หายไป

898
00:55:16,688 --> 00:55:17,897
ใช่

899
00:55:17,981 --> 00:55:22,319
แต่กำลังพยายามยอมรับว่า
มันคือส่วนหนึ่งของชีวิตเรา

900
00:55:24,321 --> 00:55:27,490
- ฉันควรจะเป็นฝ่ายปลอบเธอไม่ใช่เหรอ
- ฉันเข้าใจ

901
00:55:27,574 --> 00:55:31,286
แต่การรู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว
มันไม่ใช่ความผิดของเรา

902
00:55:31,369 --> 00:55:36,082
บางทีมันก็เพียงพอแล้ว
ที่จะทำให้ใครสักคนก้าวไปข้างหน้า

903
00:55:36,166 --> 00:55:39,127
ขอบคุณที่รับฟังนะ

904
00:55:39,210 --> 00:55:40,545
การพูดออกมาดังๆ นี่แหละ

905
00:55:40,628 --> 00:55:42,005
เป็นส่วนที่ยากที่สุด

906
00:55:42,088 --> 00:55:44,049
เธอทำให้มันง่ายขึ้นเยอะเลย

907
00:55:44,883 --> 00:55:47,927
เธอกับฉันยังมีเรื่องต้องคิดอีกเยอะ

908
00:55:50,096 --> 00:55:53,183
ตอนนี้คุณรู้สึกเศร้าหรือโล่งใจ

909
00:55:53,975 --> 00:55:56,853
ไม่ ฉันแค่รู้สึกว่าฉันกำลังเปลี่ยนไป

910
00:56:03,401 --> 00:56:07,864
ฉันกำลังเปลี่ยนแปลง และมันรู้สึกเศร้าๆ

911
00:56:10,200 --> 00:56:11,284
แต่ก็ดี

912
00:56:13,661 --> 00:56:15,747
(เจนน์ โซโล่ ปี 1998)

913
00:56:17,374 --> 00:56:19,667
คุณรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงแบบไหน

914
00:56:19,751 --> 00:56:24,297
เปล่า ฉันว่ามันก็แค่การปล่อยวางความคิดที่ว่า…

915
00:56:24,381 --> 00:56:27,425
สิ่งที่ฉันเคยคิดว่าฉันเป็น

916
00:56:29,302 --> 00:56:33,556
เจนนิเฟอร์เป็นนักเรียนเกรดเอ
ที่ชอบเรียนหนังสือและรักการเต้น

917
00:56:33,640 --> 00:56:36,643
โตขึ้น เจนนิเฟอร์อยากเป็นนักเต้นชื่อดัง

918
00:56:36,726 --> 00:56:39,896
เจนนิเฟอร์อยากขอบคุณครอบครัว
ที่ช่วยซัพพอร์ตในเรื่องการเต้น

919
00:56:39,979 --> 00:56:41,106
เธอรักพวกเขามาก

920
00:56:44,025 --> 00:56:46,945
ฉันหมกมุ่นกับมันมากๆ

921
00:56:47,987 --> 00:56:49,781
เป็นมาตลอด และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป

922
00:56:51,282 --> 00:56:57,330
ฉันชอบที่ได้ปล่อยตัวเองให้หลงใหล
ไปกับการทำงานหนักและการเต้น

923
00:57:01,042 --> 00:57:05,338
- สามารถพูดได้ไหมว่าคุณรู้สึกสงบเวลาเต้น
- ค่ะ

924
00:57:06,297 --> 00:57:09,676
เหมือนทุกอย่างมันหายไปหมด

925
00:57:09,759 --> 00:57:14,973
แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็เข้าสู่สภาวะ
ที่เพิกเฉยต่อความต้องการของตัวเองโดยสิ้นเชิง

926
00:57:18,852 --> 00:57:20,895
การอยู่ในโลกของการเต้น

927
00:57:20,979 --> 00:57:27,193
มักจะถูกห้อมล้อมด้วยผู้คน
ที่ไม่ให้ความสำคัญกับความสมดุลอยู่ตลอดเวลา

928
00:57:27,986 --> 00:57:30,947
เพราะมันคือวัฒนธรรมแห่งการ…

929
00:57:32,782 --> 00:57:34,117
ฝืน

930
00:57:39,622 --> 00:57:43,960
รูปแบบชีวิตของคุณคือ
การฝืนผลักดันตัวเองจนกว่าจะล้มพับไป

931
00:57:46,588 --> 00:57:49,799
ฉันหมดไฟจริงๆ

932
00:57:59,184 --> 00:58:00,768
ถ้าพูดถึงการหมดไฟ

933
00:58:00,852 --> 00:58:06,232
กลไกการทำงาน
สำหรับคนที่มีภาวะออทิสติกโดยภาพรวมแล้ว

934
00:58:06,316 --> 00:58:08,776
คือมันจะพุ่งไปจนสุดทางเสมอ

935
00:58:08,860 --> 00:58:11,029
คุณรู้วิธีผลักดันตัวเอง

936
00:58:11,112 --> 00:58:13,531
ไปจนถึงจุดที่คุณลงไปกองกับพื้นได้เลย

937
00:58:17,744 --> 00:58:24,667
ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าเมื่อไหร่ที่มันจบลง

938
00:58:26,336 --> 00:58:30,757
เพราะเมื่อฉันทำเสร็จแล้ว

939
00:58:30,840 --> 00:58:36,846
กลับมีอะไรให้ทำอีกมากมาย อีกมากมาย

940
00:58:36,930 --> 00:58:42,185
อีกมากมาย

941
00:58:42,268 --> 00:58:43,394
มากมาย

942
00:58:43,478 --> 00:58:44,854
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นบ้า

943
00:58:47,899 --> 00:58:50,193
รู้สึกเหมือนเป็นบ้า รู้สึกเหมือนไม่รู้…

944
00:58:51,694 --> 00:58:53,029
อะไรเลย

945
00:58:56,783 --> 00:58:58,826
ฉันรู้สึกกลัว

946
00:59:00,119 --> 00:59:01,412
แล้วก็…

947
00:59:04,457 --> 00:59:06,084
ฉันไม่รู้ว่า…

948
00:59:08,461 --> 00:59:10,213
มันจะหนักหนาขนาดนี้…

949
00:59:14,968 --> 00:59:16,886
การที่ได้เรียนรู้เรื่องพวกนี้เกี่ยวกับตัวเอง

950
00:59:16,970 --> 00:59:23,893
ไม่มีเวลาให้รอคอย

951
00:59:23,977 --> 00:59:25,895
หรือยั้งคิด

952
00:59:26,813 --> 00:59:30,775
ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าต้องทำเช่นไร

953
00:59:30,858 --> 00:59:33,736
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
เมื่อเราสามารถยอมรับความจริงได้จริงๆ

954
00:59:34,946 --> 00:59:39,158
และสามารถเรียกชื่อประสบการณ์หรือความรู้สึก
ที่เผชิญมาตลอดชีวิตได้ถูกต้อง

955
00:59:39,242 --> 00:59:40,535
มันช่วยให้…

956
00:59:41,035 --> 00:59:42,537
ทุกอย่างดูเป็นจริงมากขึ้น

957
00:59:43,496 --> 00:59:44,998
ไปเถิด

958
00:59:47,375 --> 00:59:50,086
ไปเถิด

959
00:59:52,255 --> 00:59:54,465
มันยากเพราะคุณเหนื่อยล้ามาก และนั่นก็คือ…

960
00:59:54,549 --> 00:59:56,551
เวลาพูดถึงวิธีคิดแบบ "ถ้าไม่ดีที่สุดก็ไม่ทำเลย"

961
00:59:56,634 --> 00:59:58,177
ก็คือการทำแบบ "ทุ่มสุดตัวหรือไม่ทำเลย"

962
00:59:58,261 --> 01:00:00,763
ไปเถิด

963
01:00:00,847 --> 01:00:02,849
คุณยังมีแนวโน้มที่จะทำอะไรที่สุดโต่งด้วย

964
01:00:02,932 --> 01:00:06,728
มันเลยเหมือนกับว่าคุณใช้งานตัวเองจนพังพินาศ

965
01:00:06,811 --> 01:00:10,273
แล้วร่างกายของคุณก็แบบว่า
"เดี๋ยวก่อน เราต้องหยุดแล้วนะ"

966
01:00:12,775 --> 01:00:16,237
ไปต่อเถิด ไปเสีย

967
01:00:18,573 --> 01:00:20,450
แล้วสะโพกเป็นไงบ้างคะ

968
01:00:20,533 --> 01:00:22,243
แย่มากเลยค่ะ

969
01:00:22,327 --> 01:00:26,664
ฉันทำตามทุกอย่างตามคำแนะนำแล้ว
แต่มันไม่ดีขึ้นเลย

970
01:00:26,748 --> 01:00:28,666
เลยเริ่มรู้สึกน่ากลัวขึ้นมานิดนึงแล้วค่ะ

971
01:00:28,750 --> 01:00:30,209
ไปเถิด

972
01:00:33,963 --> 01:00:35,089
มีอะไรที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นไหม

973
01:00:35,173 --> 01:00:39,427
ถ้าให้พูดตามตรง ฉันมีอาการปวดเรื้อรัง
มาตั้งแต่ตอนเป็นวัยรุ่นแล้วค่ะ

974
01:00:41,012 --> 01:00:42,055
ตรงนั้น

975
01:00:42,138 --> 01:00:45,224
เอาอีก จงไป

976
01:00:45,308 --> 01:00:48,227
เคยไปหาหมอที่
ตรวจเช็กผลเลือดอย่างละเอียดหรือยังคะ

977
01:00:48,311 --> 01:00:51,272
เพื่อดูว่ามีอาการอะไรที่เข้าข่าย
โรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองหรือเปล่า

978
01:00:51,356 --> 01:00:52,899
ฉันรู้ว่าเราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว

979
01:00:52,982 --> 01:00:57,070
แต่โรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองกับออทิสติก
มีความเชื่อมโยงกันที่ค่อนข้างสูง

980
01:00:57,612 --> 01:00:59,447
ไป

981
01:01:00,490 --> 01:01:03,785
ตัวชี้วัดโรคแพ้ภูมิตัวเองของฉัน…

982
01:01:03,868 --> 01:01:05,495
ไปเถิด

983
01:01:05,578 --> 01:01:06,454
สูงมาก

984
01:01:08,498 --> 01:01:11,250
ไป…

985
01:01:11,334 --> 01:01:14,295
คุณมีสถานการณ์ที่ต่างจากนักเต้นคนอื่นๆ

986
01:01:14,379 --> 01:01:17,215
คุณมีอาการของโรคที่เป็นอยู่ก่อนแล้ว
นั่นคือปัญหาเรื่องภูมิคุ้มกัน

987
01:01:17,298 --> 01:01:20,343
ฉันรู้ว่าความเครียด
สามารถกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาได้

988
01:01:20,426 --> 01:01:22,095
ตอนนี้อย่าเพิ่งไปห่วงเรื่องเงินเลย

989
01:01:22,178 --> 01:01:25,556
- ฉันไม่อยากผลิตโชว์เองอีกแล้ว
- ไม่ต้องทำหรอก

990
01:01:25,640 --> 01:01:28,393
โดยเฉพาะโชว์ที่ฉันแสดงด้วย

991
01:01:28,476 --> 01:01:32,480
ทุนก้อนใหญ่ที่สุดที่เรายื่นขอไปไม่ได้รับการอนุมัติ

992
01:01:32,563 --> 01:01:34,440
ได้เข้ารอบสุดท้าย เกือบจะได้แล้ว

993
01:01:34,524 --> 01:01:36,067
แต่มันก็ยังน่าผิดหวังอยู่ดี

994
01:01:36,150 --> 01:01:39,696
เพราะต้องเริ่มระดมทุนกันใหม่หมดเลย

995
01:01:40,196 --> 01:01:43,783
คุณถูกสอนให้อดทนต่อความเจ็บปวด

996
01:01:43,866 --> 01:01:46,244
ถูกสอนให้อดทนต่อความไม่สบายตัว

997
01:01:46,327 --> 01:01:48,371
ฉันควรทำอย่างไรดี

998
01:01:48,454 --> 01:01:50,331
นั่นแหละที่ทำให้ฉันรู้สึกหนักเกินรับไหว

999
01:01:51,082 --> 01:01:52,375
อีก

1000
01:01:52,458 --> 01:01:54,585
ฉันแค่อยากโฟกัสกับสิ่งเดียว

1001
01:01:57,880 --> 01:02:00,842
ทุกอย่างที่อยู่นอกเหนือโชว์
อย่างการสอนและการออกแบบท่าเต้น

1002
01:02:00,925 --> 01:02:02,760
มันไม่ใช่แค่งานเสริม

1003
01:02:03,886 --> 01:02:05,596
ฉันทุ่มเททุกอย่างให้กับมัน

1004
01:02:06,723 --> 01:02:09,517
แต่มันทำให้ฉันเสียอะไรไปเยอะเลย

1005
01:02:09,600 --> 01:02:13,730
ไม่มีเวลาให้รอคอย

1006
01:02:13,813 --> 01:02:16,733
ไม่มีเวลาให้ยั้งคิด

1007
01:02:16,816 --> 01:02:19,902
ไม่มีเวลาให้รู้สึก

1008
01:02:19,986 --> 01:02:22,697
ฉันควรทำมากกว่านี้อีกไหม

1009
01:02:22,780 --> 01:02:25,074
ฉันจะทำมากกว่านี้

1010
01:02:25,158 --> 01:02:27,785
ฉันจะทำมากกว่านี้

1011
01:02:27,869 --> 01:02:34,834
ทำมากกว่านี้

1012
01:02:38,629 --> 01:02:42,258
มันสูบพลังมหาศาลเลยละ
การที่ต้องผ่านเรื่องพวกนั้น

1013
01:02:42,341 --> 01:02:43,885
และการเปิดเผยตัวเอง

1014
01:02:43,968 --> 01:02:45,720
นั่นแหละ อย่างที่คุณบอกว่า

1015
01:02:45,803 --> 01:02:48,973
"ฉันผ่านอะไรมาเยอะ ตอนนี้ฉันแค่อยากอยู่นิ่งๆ"

1016
01:03:04,280 --> 01:03:07,074
ฉันแค่พยายามพาตัวเอง
ออกไปทำหน้าที่ในทุกๆ วัน

1017
01:03:07,992 --> 01:03:10,161
ไม่ว่าฉันจะรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม

1018
01:03:15,249 --> 01:03:19,170
ไปเถิด ไป

1019
01:03:20,463 --> 01:03:25,009
ฉันควรทำอะไรมากกว่านี้

1020
01:03:27,762 --> 01:03:31,599
ฉันควรทำมากกว่านี้อีกไหม

1021
01:03:32,558 --> 01:03:39,398
ควรไหม

1022
01:03:39,482 --> 01:03:40,942
ควรไหม

1023
01:03:41,025 --> 01:03:43,528
ค่าครองชีพที่จ่ายกันอยู่นี่
คือสิ่งที่ทำให้คุณหมดไฟหรือเปล่า

1024
01:03:43,611 --> 01:03:47,865
ใช่ค่ะ ฉันแค่อยากให้ภาระในการหาเงิน
เพื่อซัพพอร์ตไลฟ์สไตล์แบบนี้มันหมดไปซะที

1025
01:03:48,616 --> 01:03:50,576
ให้ยกเลิกโชว์ก็ได้นะครับ

1026
01:03:50,660 --> 01:03:53,746
เพราะสิ่งสุดท้ายที่คุณควรทำ
คือการฝืนทำโชว์เพื่อคนอื่น

1027
01:03:53,830 --> 01:03:56,082
เพื่อโลกภายนอก ซอนย่า หรืออเล็กซ์ หรือ…

1028
01:03:56,165 --> 01:03:59,418
เปล่าค่ะ ฉันอยากทำโชว์นี้จริงๆ

1029
01:04:00,920 --> 01:04:04,298
แต่ฉันอยากทำแค่นั้น ฉันไม่อยากทำอย่างอื่นแล้ว

1030
01:04:04,799 --> 01:04:05,883
งั้นก็มาลุยกันครับ

1031
01:04:05,967 --> 01:04:11,848
ฉันควรทำมากกว่านี้อีกไหม

1032
01:04:11,931 --> 01:04:14,267
ฉันจะทำมากกว่านี้…

1033
01:04:14,350 --> 01:04:15,977
เธอต้องพึ่งฉันสิยะ

1034
01:04:16,060 --> 01:04:18,396
เธอไม่ได้เป็นภาระอะไรเลย เป็นพี่เป็นน้องกัน

1035
01:04:18,479 --> 01:04:21,983
- ไปเอาพลังมาจากไหนเยอะแยะ
- เธอนี่… ก็ฉันมันบ้าไง

1036
01:04:22,066 --> 01:04:23,401
บ้าคลั่งการเต้น

1037
01:04:23,484 --> 01:04:24,652
บ้าคลั่งไอเดีย

1038
01:04:24,735 --> 01:04:27,655
และบ้าคลั่งกับการเห็นพี่น้องทางใจรู้สึกดีขึ้น

1039
01:04:28,322 --> 01:04:31,993
จะล้มก็ล้มมาทางนี้เลย ฉันรับได้

1040
01:04:32,076 --> 01:04:35,913
ฉันเข้ามาทำสิ่งนี้ก็เพราะอยากบอกเล่าเรื่องราว

1041
01:04:35,997 --> 01:04:37,456
มันคือแรงกระเพื่อมเล็กๆ

1042
01:04:37,540 --> 01:04:41,836
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ
คนที่จำเป็นต้องเห็นโชว์นี้ควรจะได้เห็นมัน

1043
01:04:41,919 --> 01:04:43,629
ซึ่งก็หลายคนเลย

1044
01:04:43,713 --> 01:04:45,131
เดี๋ยวก็หาทางได้

1045
01:04:45,214 --> 01:04:47,675
ฉันรู้ว่าโชว์จะเกิดขึ้นแน่นอน ฉันเห็นภาพนั้น

1046
01:04:48,259 --> 01:04:50,094
ฉันรับรู้ได้ถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณเลย

1047
01:04:50,177 --> 01:04:54,098
แต่แค่ไม่รู้ว่าที่ไหนหรือเมื่อไหร่
และยังไม่รู้ด้วยว่าจะเกิดขึ้นยังไง

1048
01:04:56,183 --> 01:05:01,522
หลายอย่างในอาชีพนี้
ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีต่อสุขภาพของฉันสักเท่าไร

1049
01:05:02,398 --> 01:05:07,486
ใช่ มันก็มีเรื่องดีๆ เยอะ
แต่ฉันคงไม่แนะนำให้ทุกคนทำตาม

1050
01:05:08,404 --> 01:05:10,865
มันเป็นแค่ความสนใจพิเศษของฉัน

1051
01:05:10,948 --> 01:05:14,285
สิ่งที่ช่วยฉันได้คือการเต้น

1052
01:05:15,286 --> 01:05:18,247
คุณกลัวอะไรมากที่สุด

1053
01:05:18,331 --> 01:05:20,750
เวลานึกถึงตอนที่ต้องเก็บของแล้วไปจากเมืองนี้

1054
01:05:21,417 --> 01:05:23,210
ในเมื่อตอนนี้คุณรู้แล้วว่ามันกำลังจะเกิดขึ้น

1055
01:05:23,294 --> 01:05:25,463
การเปลี่ยนแปลงมากมายในคราวเดียว

1056
01:05:25,546 --> 01:05:29,592
และฉัน… ไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นยังไงต่อไป

1057
01:05:29,675 --> 01:05:31,260
เรากำลังขายบ้านในฝันของเรา

1058
01:05:31,844 --> 01:05:35,765
ที่เราไม่มีเหตุผลเพียงพอ
ที่จะเก็บมันไว้อีกต่อไปแล้ว

1059
01:05:35,848 --> 01:05:38,768
แบกภาระไม่ไหว ถ้ายังอยาก
สร้างงานศิลปะแบบที่ฉันต้องการจริงๆ

1060
01:05:38,851 --> 01:05:42,647
ใช่ค่ะ ฉันตัดสินใจ
ยกเลิกงานทุกอย่างในฤดูใบไม้ร่วงนี้

1061
01:05:42,730 --> 01:05:45,399
ฉันไม่รู้ว่าผลจะเป็นยังไง
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน

1062
01:05:45,483 --> 01:05:48,569
เพิ่งปฏิเสธงานมูลค่า 50,000 ดอลลาร์ไป

1063
01:05:48,653 --> 01:05:50,655
ห้าพันใช่ไหม ไม่ใช่ห้าหมื่นใช่ไหม

1064
01:05:51,155 --> 01:05:56,160
งานมูลค่า 50,000 ดอลลาร์จ้ะ

1065
01:05:56,243 --> 01:05:58,496
รู้สึกดีจัง โอ้ เย่

1066
01:05:59,789 --> 01:06:02,124
โอเค งั้นก็ชนแก้ว

1067
01:06:02,208 --> 01:06:04,710
ชนแก้ว ฉันไม่มีปัญญาซื้อกางเกงแล้ว

1068
01:06:06,796 --> 01:06:11,092
ครับ ผมไม่รู้เลยว่าจะทำอะไรต่อนอกจากโชว์นี้

1069
01:06:11,175 --> 01:06:15,805
เหมือนการถอยหลังเพื่อก้าวไปข้างหน้าจริงๆ ค่ะ

1070
01:06:15,888 --> 01:06:17,348
เหมือนเราเลย ที่รัก

1071
01:06:17,431 --> 01:06:19,684
- หนูท่อสองตัวน่ะเหรอ
- ใช่ มาจากเจอร์ซีย์

1072
01:06:19,767 --> 01:06:22,436
- หนูท่อสองตัวที่จะย้ายไปเจอร์ซีย์
- คุณคือตัวที่อ้วนกว่า

1073
01:06:22,520 --> 01:06:23,688
ผมเป็นตัวอ้วนเหรอ…

1074
01:06:25,898 --> 01:06:28,943
โธ่ คงเดินมาดูวิวแบบนี้ใกล้ๆ อีกไม่ได้แล้ว

1075
01:06:29,026 --> 01:06:30,027
ไม่มีอีกแล้ว

1076
01:06:30,111 --> 01:06:32,113
แต่ผมเชื่อว่าถึงจะล้มลุกคลุกคลานเพื่อก้าวต่อไป

1077
01:06:32,196 --> 01:06:35,825
ก็น่าจะดีกว่าอยู่ที่นี่ต่อไป
แล้วดูเป็ดว่ายน้ำผ่านไปเฉยๆ

1078
01:06:36,325 --> 01:06:37,618
แถมยังว่ายเป็นเส้นตรงด้วย

1079
01:06:37,702 --> 01:06:40,329
พวกมันกำลังบอกว่า
“จัดระเบียบชีวิตให้เข้าที่เข้าทางซะ”

1080
01:06:40,413 --> 01:06:42,915
- ความสมดุลมันรู้สึกแบบนี้แหละ
- ใช่

1081
01:06:42,999 --> 01:06:44,125
บางที ในงานของคุณ

1082
01:06:44,208 --> 01:06:47,545
คุณอาจช่วยสร้างคำนิยามใหม่
ให้กับโลกของการเต้นก็ได้นะ

1083
01:06:51,257 --> 01:06:55,219
การผลักดันตัวเองในฐานะนักกีฬาเป็นเรื่องสำคัญ
แต่การพักผ่อนก็สำคัญไม่แพ้กัน

1084
01:06:55,302 --> 01:06:57,430
โภชนาการสำคัญครับ ความสมดุลก็ด้วย

1085
01:06:57,513 --> 01:07:01,267
จิตใจ สุขภาพ อารมณ์
ทุกอย่างล้วนเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนั้น

1086
01:07:01,350 --> 01:07:03,894
และฉันเชื่อว่าเมื่อทุกอย่างสมดุล

1087
01:07:03,978 --> 01:07:06,605
คุณจะมีการแสดงที่น่าทึ่งที่สุด

1088
01:07:06,689 --> 01:07:10,735
ใช่ค่ะ นั่นคือสิ่งที่ฉัน
อยากหาให้เจอว่ามันจะเป็นยังไง

1089
01:07:10,818 --> 01:07:12,236
ขอบคุณจ้ะ เจนนิเฟอร์

1090
01:07:12,319 --> 01:07:14,280
ค่ะ ฉันชอบประโยคนั้น “ว่ามันจะเป็นยังไง”

1091
01:07:14,363 --> 01:07:17,533
ใช่ เพราะตอนนี้คุณยังไม่รู้หรอก
แต่คุณกำลังหามันเจอ

1092
01:07:19,076 --> 01:07:23,539
ศิลปะที่ดีที่สุดคือศิลปะที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังสร้างมันอยู่

1093
01:07:23,622 --> 01:07:26,000
แค่ดำดิ่งและอยู่กับมันในทุกขณะจิต

1094
01:07:26,834 --> 01:07:30,546
เหมือนเจนน์เลยครับ
ตอนนี้ผมก็กำลังมองโลกผ่านสายตาคู่ใหม่

1095
01:07:30,629 --> 01:07:34,258
และเริ่มเข้าใจว่าอะไรที่ทำให้
ผมกับเจนเชื่อมโยงกันได้ตั้งแต่แรก

1096
01:07:34,341 --> 01:07:38,012
และอะไรที่เชื่อมโยงเธอกับผม
และทำไมเราถึง…

1097
01:07:38,888 --> 01:07:40,931
ผมกำลังพยายามต่อสู้กับ "ปัจจัยความแกร่ง"

1098
01:07:41,015 --> 01:07:44,060
จากการที่โตมากับการเป็น
เด็กพังก์อมทุกข์ในยุค 90

1099
01:07:44,143 --> 01:07:45,603
ที่ดื่มหนักเกินไปตั้งแต่อายุยังน้อย

1100
01:07:45,686 --> 01:07:49,440
ยุคที่เราเก็บกดทุกอย่างเอาไว้
ทำเป็นเข้มแข็งและผ่านมันไปให้ได้

1101
01:07:49,523 --> 01:07:54,361
ผมต้องทิ้งตัวตนเดิมของเอียนคนนั้นไปให้หมด
แล้วแม่งก็ยากฉิบหาย

1102
01:07:54,445 --> 01:07:57,907
ที่ต้องทำไปพร้อมๆ กับเธอในช่วงเวลานี้

1103
01:08:00,951 --> 01:08:02,453
ปวดหัวมากเลย

1104
01:08:02,536 --> 01:08:03,662
กุญแจอยู่ไหน

1105
01:08:04,205 --> 01:08:05,831
กุญแจอยู่ที่ฉันเหรอ

1106
01:08:08,000 --> 01:08:08,959
เดี๋ยวมานะ

1107
01:08:09,794 --> 01:08:11,462
เขาดูเครียดๆ นะ

1108
01:08:13,714 --> 01:08:16,133
- เขากำลังเจอเรื่องเครียดอยู่
- เหรอครับ

1109
01:08:33,484 --> 01:08:38,197
ฉันกำลังแช่ในอ่างน้ำครั้งสุดท้าย
ในอะพาร์ตเมนต์นิวยอร์กซิตี้ของเรา

1110
01:08:38,280 --> 01:08:40,616
แต่ฉันว่ามันก็ดีแล้วละ

1111
01:08:40,699 --> 01:08:43,035
เราจะย้ายไปนิวเจอร์ซีย์กันสักพัก

1112
01:08:43,119 --> 01:08:44,995
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะนานแค่ไหน

1113
01:08:47,581 --> 01:08:48,624
แต่ก่อนอื่น…

1114
01:08:50,793 --> 01:08:57,716
พาฉันกลับบ้าน

1115
01:09:03,055 --> 01:09:06,684
พาฉัน…

1116
01:09:06,767 --> 01:09:09,395
ขาดทักษะการสื่อสารทางสังคม

1117
01:09:09,478 --> 01:09:12,690
และการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในหลายบริบท

1118
01:09:12,773 --> 01:09:19,405
พาฉันกลับบ้าน

1119
01:09:21,073 --> 01:09:27,496
บ้าน

1120
01:09:30,749 --> 01:09:33,377
คุณโตมาในที่ที่สวยงามมากเลยนะ

1121
01:09:33,460 --> 01:09:37,923
ที่ที่คุณรู้สึกปลอดภัยและเหมือนอยู่บ้าน

1122
01:09:38,465 --> 01:09:41,260
การได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติช่วยให้ใจสงบมาก

1123
01:09:41,844 --> 01:09:42,845
เจนน์!

1124
01:09:42,928 --> 01:09:44,513
โธ่เว้ย!

1125
01:09:44,597 --> 01:09:47,349
เป็นสภาพแวดล้อมที่ลดแรงกดดัน

1126
01:09:47,433 --> 01:09:51,395
ในการที่ต้องคอยตอบสนอง
หรือคอยควบคุมระบบประสาทรับความรู้สึก

1127
01:09:54,398 --> 01:09:57,026
ในขณะที่ทุกอย่างเริ่มกระจ่างชัด

1128
01:09:57,651 --> 01:10:00,613
ฉันกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กวัยรุ่นยังไงไม่รู้

1129
01:10:01,363 --> 01:10:05,451
รู้สึกเหมือนกำลังได้เปิดประสบการณ์
ทุกอย่างเป็นครั้งแรกอีกรอบ

1130
01:10:07,995 --> 01:10:11,415
ฉันเลยอยากรู้ทันทีว่าความรู้สึกนี้มันมาจากไหน

1131
01:10:14,376 --> 01:10:19,048
มันทำให้ฉันสับสนมาก
เพราะมีทุกคนมีความรักมากมายให้กัน

1132
01:10:19,131 --> 01:10:22,218
แต่กลับไม่มีโอกาสที่จะสื่อสารกันได้สำเร็จเลย

1133
01:10:22,301 --> 01:10:23,636
รู้สึกแบบนั้นจริงๆ

1134
01:10:24,887 --> 01:10:31,101
แต่ฉันมีความรู้สึกลึกๆ ว่าฉันต้องไป

1135
01:10:31,185 --> 01:10:32,186
ค่ะ

1136
01:10:33,020 --> 01:10:34,939
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยตอนออกจากบ้านมา

1137
01:10:37,358 --> 01:10:39,944
(ของเจนน์)

1138
01:10:40,444 --> 01:10:45,491
ความบกพร่องในพฤติกรรมการสื่อสาร
ผ่านอากัปกิริยาที่ใช้ในการปฏิสัมพันธ์ทางสังคม

1139
01:10:46,909 --> 01:10:51,330
ความรักกับความต้องการมันต่างกันนะ

1140
01:10:52,414 --> 01:10:55,084
ลูกไม่เคยต้องการแม่จริงๆ

1141
01:10:55,626 --> 01:10:56,961
แม่

1142
01:10:57,711 --> 01:10:59,380
ไม่จริงเลยนะ

1143
01:10:59,463 --> 01:11:00,881
(ร็อบบิน ฟรีแมน
แม่ของเจนน์)

1144
01:11:00,965 --> 01:11:04,802
เจนนิเฟอร์ พูดว่า "สุขสันต์วันแม่" ได้ไหม

1145
01:11:05,427 --> 01:11:07,721
วันแม่

1146
01:11:07,805 --> 01:11:08,931
ใช่

1147
01:11:09,014 --> 01:11:11,475
ตอนเด็กๆ ฉันโดนหาว่าเห็นแก่ตัวบ่อยๆ

1148
01:11:11,558 --> 01:11:12,518
ปล่อย!

1149
01:11:12,601 --> 01:11:14,979
แล้วจะผลักแม่ทำไมเนี่ย

1150
01:11:16,021 --> 01:11:17,648
ชอบต่อต้าน

1151
01:11:19,275 --> 01:11:22,194
บอกว่าฉันไม่แคร์คนในครอบครัว

1152
01:11:23,237 --> 01:11:24,530
ฉันก็เลยเริ่มเชื่อคำเหล่านั้น

1153
01:11:25,447 --> 01:11:26,740
พอได้รับการวินิจฉัย

1154
01:11:26,824 --> 01:11:30,661
แล้วก็ได้ข้อมูลว่ามันเป็นกรรมพันธุ์
หรือเป็นสิ่งที่สืบทอดกันมา

1155
01:11:30,744 --> 01:11:32,538
ก็จะเริ่มหันกลับมามองครอบครัวตัวเอง

1156
01:11:32,621 --> 01:11:36,875
- เอาเรื่องอะไรมาใส่หัวฉันเยอะเลย
- ขอโทษ

1157
01:11:38,294 --> 01:11:40,212
ฉันคุมลูกไม่ได้เลย

1158
01:11:40,296 --> 01:11:42,715
ตอนฉันเด็กๆ แค่แม่ส่งเสียงนิดเดียว

1159
01:11:42,798 --> 01:11:44,174
ฉันก็วิ่งแจ้นแล้ว

1160
01:11:44,258 --> 01:11:46,343
แต่พอฉันเป็นแม่ ไม่มีแบบนี้เลย

1161
01:11:47,803 --> 01:11:50,639
รู้สึกว่าจริงๆ แล้ว
ทุกอย่างมันมีต้นตอมาจากการสื่อสาร

1162
01:11:50,723 --> 01:11:53,183
- ใช่
- ฉันเคยรู้สึกแบบนั้นกับแม่

1163
01:11:53,767 --> 01:11:56,770
ฉันสื่อสารกับคนคนนี้ไม่ได้

1164
01:11:56,854 --> 01:11:59,231
มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนคนบ้า

1165
01:11:59,315 --> 01:12:02,484
ตอนที่แม่พูดกับหนูว่า “แล้วจะอยากรู้ไปทำไม"

1166
01:12:02,568 --> 01:12:04,987
แล้วก็ "จะวินิจฉัยไปเพื่ออะไร"

1167
01:12:05,070 --> 01:12:08,407
แล้วก็ "มันจะเปลี่ยนอะไรได้" กับ "ใครสนล่ะ"

1168
01:12:08,490 --> 01:12:10,534
แม่ไม่เข้าใจโลกของลูก

1169
01:12:10,617 --> 01:12:12,703
เพราะลูกไม่เคยเล่าให้แม่ฟัง

1170
01:12:12,786 --> 01:12:15,873
ที่หนูให้แม่เข้ามาในโลกของหนูไม่ได้
เพราะมันมีชิ้นส่วนสำคัญที่ขาดหายไป

1171
01:12:15,956 --> 01:12:16,832
(เจนนิเฟอร์)

1172
01:12:16,915 --> 01:12:20,252
ความบกพร่องในการตอบสนอง
ทางอารมณ์และสังคม

1173
01:12:23,797 --> 01:12:26,175
แค่พยายามหาเงินมาทำโชว์

1174
01:12:26,967 --> 01:12:30,429
- จะขายตุ๊กตาพวกนี้เหรอ
- ใช่ ฉันดูอยู่ว่าจะขายได้เท่าไร

1175
01:12:31,972 --> 01:12:36,226
ของแต่ละชิ้นพวกนี้คือตัวแทนความทุ่มเทอย่างหนัก

1176
01:12:36,310 --> 01:12:39,563
ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันได้พบกับการเต้น
เพราะฉันโตมาในเมืองที่เล็กมาก

1177
01:12:39,646 --> 01:12:42,316
ไม่มีโอกาสมากนัก
และคนส่วนใหญ่ก็ไม่ย้ายออกไปไหน

1178
01:12:42,399 --> 01:12:44,276
อย่างที่แม่คุณพูด ถ้าคุณไม่ได้เต้น

1179
01:12:44,360 --> 01:12:45,736
คุณคงเสียคนไปแล้ว

1180
01:12:45,819 --> 01:12:47,571
- ใช่
- คงเสียคนหนักมาก

1181
01:12:48,655 --> 01:12:50,532
ที่ไอดาโฮ ผมมองเห็นเลยละ

1182
01:12:51,075 --> 01:12:52,910
มีกลุ่มคนจำนวนมากเลย

1183
01:12:52,993 --> 01:12:55,829
ที่ไม่เคยเข้าถึงการดูแลสุขภาพจิต

1184
01:12:55,913 --> 01:12:57,373
หรือมันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดคุยกัน

1185
01:12:57,456 --> 01:12:59,249
ไม่ใช่สถานที่ที่น่าอยู่เลย…

1186
01:12:59,333 --> 01:13:00,459
มาแล้ว

1187
01:13:00,542 --> 01:13:02,836
สำหรับอะไรก็ตามที่ถูกมองว่าแตกต่าง

1188
01:13:02,920 --> 01:13:05,923
เจนน์ไม่เข้ากับสมการของเมืองนั้น

1189
01:13:06,507 --> 01:13:08,175
มันเป็นเมืองที่เล็กมาก

1190
01:13:08,258 --> 01:13:11,720
ตอนฉันโตที่นั่น
มีประชากรประมาณ 700 คนเองมั้ง

1191
01:13:11,804 --> 01:13:14,181
- เมืองคุณชื่ออะไรนะ
- สตาร์

1192
01:13:14,264 --> 01:13:16,725
ตายแล้ว สมุดบันทึกตอนเกิด
ที่เขียนข้อมูลไว้สองหน้าเต็ม

1193
01:13:16,809 --> 01:13:18,060
(ไบรอน ฟรีแมน
พ่อของเจนน๋)

1194
01:13:18,143 --> 01:13:19,103
"บันทึกพฤติกรรม"

1195
01:13:19,186 --> 01:13:22,648
"แปดเดือน อยากเล่นกับเด็กโต
ไม่อยากเล่นกับเด็กวัยเดียวกัน"

1196
01:13:23,190 --> 01:13:26,318
"ตอนอายุเท่านี้ หนูเป็นเด็กที่
มีความเป็นตัวของตัวเองสูงและชอบเถียง"

1197
01:13:26,402 --> 01:13:29,446
"บางครั้งแม่ก็สงสัยว่า
แม่จะผ่านพ้นวันนั้นไปได้ไหม"

1198
01:13:31,740 --> 01:13:33,283
"หนูฉลาดมาก"

1199
01:13:33,367 --> 01:13:35,244
"สะกดชื่อได้ นับเลขได้"

1200
01:13:35,327 --> 01:13:38,038
"บางครั้งหนูก็มีคำศัพท์ที่น่าทึ่ง"

1201
01:13:38,122 --> 01:13:40,082
"กรี๊ดเยอะมาก"

1202
01:13:40,165 --> 01:13:41,458
มีเขียนไว้ไหม

1203
01:13:41,542 --> 01:13:43,752
- ปล่อยนะ
- ได้แล้ว ถอดออกมา

1204
01:13:43,836 --> 01:13:45,379
- ปล่อย
- ได้แล้ว

1205
01:13:45,462 --> 01:13:46,422
ไม่…

1206
01:13:47,965 --> 01:13:49,133
"แต่ที่สำคัญที่สุด

1207
01:13:49,216 --> 01:13:51,635
เรารักลูกมากกว่าที่เคยคิดว่าจะรักใครได้"

1208
01:13:51,718 --> 01:13:54,388
"ลูกเป็นเด็กที่วิเศษ
ไม่มีอะไรมาแลกกับลูกได้เลย"

1209
01:13:54,471 --> 01:13:56,890
"ลูกเป็นเด็กตัวน้อยที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่"

1210
01:13:58,058 --> 01:14:00,102
"วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 1991"

1211
01:14:03,355 --> 01:14:07,526
ความบกพร่องในการพัฒนา การดำรงไว้
และการทำความเข้าใจในความสัมพันธ์

1212
01:14:09,027 --> 01:14:11,697
เขาว่ากันว่าส่วนหนึ่งของการเป็นออทิสติก
มาจากพันธุกรรม

1213
01:14:12,614 --> 01:14:14,366
ดูไม่ปกติเลย

1214
01:14:14,450 --> 01:14:18,495
พี่น้องกับครอบครัวก็เหมือนกระจกสะท้อนตัวเรา

1215
01:14:19,329 --> 01:14:21,874
- เนียนเลยนะ
- ก็เป็นครอบครัวกันนี่

1216
01:14:23,292 --> 01:14:28,213
การค้นพบความจริงในชีวิตทั้งหมดนี้
กำลังเกิดขึ้นไปพร้อมๆ กัน

1217
01:14:28,297 --> 01:14:31,800
กับการทำโชว์ครั้งนี้

1218
01:14:32,342 --> 01:14:34,428
ชูตุ๊กตาขึ้นมาให้ทุกคนเห็นสิ เจนนิเฟอร์

1219
01:14:34,511 --> 01:14:37,598
การค้นพบที่เกิดขึ้นในชีวิตฉัน

1220
01:14:37,681 --> 01:14:43,729
กลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าบนเวที
ในรูปแบบที่สวยงามและเป็นธรรมชาติ

1221
01:14:54,781 --> 01:14:57,743
หมีเหรอ หมีอยู่ไหน

1222
01:14:57,826 --> 01:15:02,080
หมีอยู่ไหน

1223
01:15:02,164 --> 01:15:04,249
หมีอยู่ไหน

1224
01:15:04,333 --> 01:15:05,667
พ่อว่าอยู่ที่ลูกนะ

1225
01:15:05,751 --> 01:15:09,838
หมีอยู่ไหน

1226
01:15:10,923 --> 01:15:15,177
หมีอยู่ไหน

1227
01:15:15,928 --> 01:15:19,389
- น่ารักจัง ลูกไม่เห็นฉัน
- ลูกคลานได้ ลืมแล้วเหรอ

1228
01:15:22,309 --> 01:15:24,561
ถ้าโลกนี้มันสมบูรณ์แบบ

1229
01:15:24,645 --> 01:15:27,606
ฉันคงดึงออกมาได้เป็นกองเลย

1230
01:15:27,689 --> 01:15:28,565
ใช่

1231
01:15:29,399 --> 01:15:33,570
กองเป็นภูเขาอยู่ที่เท้าตอนที่ฉันทำเสร็จ

1232
01:15:34,196 --> 01:15:35,155
นั่นแหละ

1233
01:15:37,157 --> 01:15:39,326
คุณพูดถึงงานชิ้นนี้สักหน่อยได้ไหม

1234
01:15:39,409 --> 01:15:41,161
- มันมีความหมายกับคุณยังไง
- ได้

1235
01:15:44,456 --> 01:15:46,333
นี่คือบ้านแม่ของร็อบบิน

1236
01:15:46,416 --> 01:15:48,001
สวัสดีค่ะ คุณยาย

1237
01:15:49,253 --> 01:15:51,296
ที่บ้านคุณยายของฉัน

1238
01:15:52,422 --> 01:15:54,925
ฉันมีความทรงจำเกี่ยวกับการเล่น

1239
01:15:55,008 --> 01:15:57,135
และรู้สึกอิสระเสรี

1240
01:15:59,179 --> 01:16:00,556
จ๊ะเอ๋

1241
01:16:00,639 --> 01:16:03,475
ยายมีวิธีรับรู้โดยสัญชาตญาณ

1242
01:16:03,559 --> 01:16:08,480
ที่จะปล่อยให้ฉันได้ทำอะไรซ้ำๆ อย่างต่อเนื่อง

1243
01:16:08,564 --> 01:16:11,483
ฉันเลยรู้สึกเป็นอิสระเสมอ
เพราะคุณยายไม่เคยห้ามฉัน

1244
01:16:11,567 --> 01:16:14,111
ฉันจะเปิดเพลงเดิมเป็นร้อยรอบ

1245
01:16:14,194 --> 01:16:16,405
ยายไม่เคยบอกว่า "เอ้า ปิดได้แล้ว"

1246
01:16:21,034 --> 01:16:24,371
ที่มีทิชชู่ก็เพราะตอนเด็กๆ ฉันกระโดดข้ามไม่เป็น

1247
01:16:24,454 --> 01:16:27,165
คิมบอกฉันว่านี่คือลักษณะทั่วไปของเด็กออทิสติก

1248
01:16:27,249 --> 01:16:29,167
ที่มักจะมีปัญหาเรื่องการกระโดดข้าม

1249
01:16:29,251 --> 01:16:33,380
คุณยายก็เลยสอนฉันกระโดด
โดยใช้กล่องกระดาษทิชชู่

1250
01:16:33,880 --> 01:16:36,049
ท่านจะบอกว่า
“พอหนูก้าวขา ให้หยิบทิชชู่ออกมา

1251
01:16:36,133 --> 01:16:38,051
แล้วพอหนูกระโดดก็ให้โยนมันทิ้งไป”

1252
01:16:38,135 --> 01:16:39,511
ฉันกระโดดข้ามเป็นเพราะแบบนี้

1253
01:16:39,595 --> 01:16:46,018
จำได้ว่าทั้งห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยทิชชู่

1254
01:16:46,518 --> 01:16:48,228
และยายก็ไม่ได้สั่งให้ฉันเก็บกวาด

1255
01:16:48,312 --> 01:16:51,064
หรือทำให้รู้สึกผิดที่ทำบ้านรกเลยค่ะ

1256
01:16:51,148 --> 01:16:53,025
ฉันกระโดดเป็นเพราะแบบนี้แหละ

1257
01:16:53,525 --> 01:16:56,153
ไอเดียเรื่องทิชชู่ในโชว์ก็เลยมาจากเรื่องนี้

1258
01:16:56,653 --> 01:17:00,032
ท่านสอนให้คุณขยับร่างกายอย่างเป็นจังหวะ

1259
01:17:00,115 --> 01:17:02,993
คนที่มีภาวะออทิสติกมักมีปัญหา
การสั่งการกล้ามเนื้อที่ไม่สัมพันธ์กัน

1260
01:17:03,076 --> 01:17:06,413
พวกเขาเลยมักจะไม่มีจังหวะ
ในการเคลื่อนไหวร่างกาย

1261
01:17:06,496 --> 01:17:08,957
นั่นคือสาเหตุที่การกระโดดข้าม
เป็นเรื่องยากสำหรับคุณ

1262
01:17:09,041 --> 01:17:11,501
คุณยายช่วยฝึกให้คุณก้าวผ่านเรื่องนั้นไปได้

1263
01:17:11,585 --> 01:17:13,837
ด้วยวิธีที่เห็นภาพชัดเจนผ่านกระดาษทิชชู่

1264
01:17:13,920 --> 01:17:16,465
และช่วยสาธิตให้คุณเห็นผ่านการก้าวขา

1265
01:17:16,548 --> 01:17:20,260
ตอนที่คุณหยิบทิชชู่ออกมา
และกระโดดขณะที่โยนทิชชู่ทิ้งไป

1266
01:17:20,344 --> 01:17:22,554
พอท่านทำแบบนั้น คุณก็ทำได้ทันทีเลย

1267
01:17:22,638 --> 01:17:26,099
และนั่นคือวิธีเข้าถึง
คนที่มีภาวะออทิสติกได้อย่างแท้จริง

1268
01:17:26,183 --> 01:17:28,518
คือการสื่อสารผ่านสิ่งที่พวกเขาสนใจ

1269
01:17:29,811 --> 01:17:31,813
ท่านได้มอบของขวัญที่ล้ำค่าให้กับคุณจริงๆ ค่ะ

1270
01:17:33,899 --> 01:17:39,404
(ภรรยา - แม่ - ยาย
ฟลอเรนซ์ ไอ.)

1271
01:17:39,488 --> 01:17:43,909
เจนนิเฟอร์เรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเอง
ตั้งแต่อายุยังน้อย

1272
01:17:43,992 --> 01:17:45,994
ส่วนฉัน กว่าจะรู้ก็ตอนที่แม่เสียไปแล้ว

1273
01:17:46,912 --> 01:17:48,497
แม่พึ่งพาคุณยายจริงๆ

1274
01:17:49,498 --> 01:17:50,540
ใช่

1275
01:17:52,209 --> 01:17:54,252
และแม่ก็อยากให้ลูกเป็นแบบนั้น

1276
01:18:01,301 --> 01:18:03,345
แม่ไม่เคยโกรธลูกเลยนะ

1277
01:18:07,224 --> 01:18:09,518
แม่รักทุกอย่างที่ลูกเป็น

1278
01:18:14,606 --> 01:18:17,317
แม่แค่ต้องการความช่วยเหลือในบางครั้ง

1279
01:18:25,158 --> 01:18:27,077
ท่านมอบของขวัญที่ล้ำค่าให้กับคุณจริงๆ

1280
01:18:34,126 --> 01:18:35,085
ใช่

1281
01:18:49,558 --> 01:18:54,020
(เซาท์ออเรนจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์)

1282
01:18:58,692 --> 01:19:00,360
- ฮัลโหล
- สวัสดี

1283
01:19:00,444 --> 01:19:01,820
- สวัสดี
- เข้าเรื่องเลย

1284
01:19:02,738 --> 01:19:07,075
เพเรลแมนจะสนับสนุนการแสดงของเรา

1285
01:19:07,159 --> 01:19:09,286
- อะไรวะ
- อะไรวะ

1286
01:19:09,369 --> 01:19:12,164
เราจะได้เป็นส่วนหนึ่งของฤดูกาลเปิดตัว

1287
01:19:14,833 --> 01:19:20,464
ซอนย่าได้รับอีเมลนี้จากบิล
ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์เมื่อวันนี้เอง

1288
01:19:20,547 --> 01:19:24,760
เขาบอกว่า "ขอโทษที่ตอบช้า ช่วงนี้ยุ่งมาก"

1289
01:19:24,843 --> 01:19:26,052
"เราพร้อมสนับสนุนเต็มที่

1290
01:19:26,136 --> 01:19:28,805
ต้องการจ้างงาน
รวมถึงช่วยทำให้โปรเจกต์นี้เกิดขึ้นจริง”

1291
01:19:28,889 --> 01:19:32,434
“ซอนย่า ขอบคุณมากที่นำเสนอ
โปรเจกต์ที่สวยงามนี้ให้เราพิจารณา”

1292
01:19:32,517 --> 01:19:34,144
นี่ไม่ใช่เรื่องปกติเลยนะ

1293
01:19:34,978 --> 01:19:36,938
- นี่มัน…
- เราควรตั้งชื่อสารคดีว่าอย่างนั้นนะ

1294
01:19:37,022 --> 01:19:39,691
- "นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ"
- เนอะ ต้องตั้งชื่อนี้เลย

1295
01:19:42,235 --> 01:19:43,904
เหนือความคาดหมายมาก

1296
01:19:43,987 --> 01:19:49,034
เหนือกว่าสิ่งที่ฉันเคยฝันไว้มากจริงๆ ค่ะ พูดเลย

1297
01:19:49,576 --> 01:19:51,077
- ใช่ มันน่าทึ่งมาก
- ใช่

1298
01:19:51,161 --> 01:19:53,789
ฉันไม่รู้เลยว่ามีอะไรแบบนี้อยู่ด้วย

1299
01:19:53,872 --> 01:19:55,457
เหลือเชื่อจริงๆ

1300
01:19:56,666 --> 01:20:00,378
ก็แค่ต้องมีเรื่องสะเทือนใจในชีวิตเกิดขึ้นก่อน

1301
01:20:00,462 --> 01:20:02,506
ไม่ได้อะไรมาง่ายๆ

1302
01:20:03,298 --> 01:20:07,677
(ศูนย์ศิลปะการแสดงเพเรลแมน
นิวยอร์ก - รัฐนิวยอร์ก)

1303
01:20:08,512 --> 01:20:09,387
โอเค กระโดด

1304
01:20:10,138 --> 01:20:12,224
คุณแค่จินตนาการว่ามันจะเป็นยังไง

1305
01:20:12,307 --> 01:20:13,725
ซึมซับมันเข้าไป

1306
01:20:14,226 --> 01:20:15,393
เจ๋งมาก

1307
01:20:20,649 --> 01:20:24,611
ฉันอยากให้คุณรู้ว่า
ฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอถ้าคุณต้องการฉัน

1308
01:20:24,694 --> 01:20:27,948
แต่คุณเองก็มีความสามารถ
ที่จะบอกความต้องการในชีวิตได้ด้วยตัวเอง

1309
01:20:28,031 --> 01:20:29,407
และวันนี้คุณก็ต้องการฉัน

1310
01:20:29,491 --> 01:20:33,620
และฉันก็ดีใจมากที่ได้มอบพื้นที่นี้
เพื่อให้คุณได้ระบายออกมา

1311
01:20:33,703 --> 01:20:37,916
ฉันรู้สึกดีมากที่คุณเป็นฝ่ายเอ่ยปากถาม
และดีใจจริงๆ ที่คุณทำแบบนั้น

1312
01:20:38,500 --> 01:20:41,920
มีคำถามอะไรอยากถามไหมคะ

1313
01:20:42,003 --> 01:20:44,381
มีครับ

1314
01:20:44,923 --> 01:20:47,551
ฉันยินดีที่จะช่วยพูดคุยหาทางออก
ไปพร้อมกับคุณ ถ้าคุณต้องการ

1315
01:20:47,634 --> 01:20:50,720
ครับ ผมคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์มากเลย

1316
01:20:50,804 --> 01:20:54,015
- ดีเลยครับ ขอบคุณครับ
- โอเคค่ะ ได้เลย

1317
01:20:54,850 --> 01:20:57,686
มันเป็นเรื่องที่สร้างกำลังใจ
เพราะฉันรู้ว่ากำลังทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร

1318
01:20:57,769 --> 01:20:59,604
- คิดว่าคุณก็รู้เหมือนกัน
- ใช่

1319
01:20:59,688 --> 01:21:01,356
- เหตุผลมันมีอยู่
- ใช่

1320
01:21:01,439 --> 01:21:07,487
แต่พ่อแม่ที่รู้ว่าลูกเป็นออทิสติก
หรืออาจจะอยู่ในกลุ่มอาการ

1321
01:21:07,571 --> 01:21:10,407
แต่พวกเขากลับเลือกที่จะไม่ระบุตัวตนนั้น

1322
01:21:10,490 --> 01:21:13,243
“รอดูไปก่อนเถอะว่า
เขาจะใช้ชีวิตแบบคนปกติได้ไหม”

1323
01:21:14,077 --> 01:21:19,207
และนั่นมันน่าเศร้ามาก เพราะเด็กคนนั้นรู้ดี

1324
01:21:19,291 --> 01:21:22,544
ว่าเขาไม่เหมือนกับเด็กคนอื่นๆ

1325
01:21:23,128 --> 01:21:27,424
การเพิกเฉยต่อเรื่องนี้ก็เท่ากับ
คุณกำลังสอนให้เขาเพิกเฉยต่อตัวตนของตัวเอง

1326
01:21:27,507 --> 01:21:29,467
ฉันไม่ได้บอกว่ามันเกิดจากความประสงค์ร้าย

1327
01:21:29,551 --> 01:21:32,012
- ทำไปเพราะรัก
- เขาคิดว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูก

1328
01:21:32,095 --> 01:21:37,183
แต่ในฐานะคนที่ได้รับการวินิจฉัย
ค่อนข้างช้าในชีวิต

1329
01:21:37,684 --> 01:21:40,812
ฉันรู้สึกว่าน่าจะรู้เร็วกว่านี้

1330
01:21:41,396 --> 01:21:44,733
ฉัน… อยากรู้ให้เร็วกว่านี้จริงๆ

1331
01:21:44,816 --> 01:21:45,859
เหมือนกัน

1332
01:21:46,610 --> 01:21:49,487
- ค่ะ
- ทำไมไม่เอากล้องจากอเล็กซ์ล่ะ

1333
01:21:50,071 --> 01:21:51,781
- โอเค
- หันไปทางเขาสักแป๊บ

1334
01:21:51,865 --> 01:21:53,033
- อ๋อ โอเค
- ได้ไหม

1335
01:21:53,116 --> 01:21:54,326
- ได้
- เปิดอยู่ไหม

1336
01:21:55,118 --> 01:21:57,412
- เปิดอยู่ มันบอกว่า "กำลังบันทึก" ใช่ไหม
- ใช่

1337
01:22:09,507 --> 01:22:10,592
อเล็กซ์

1338
01:22:13,053 --> 01:22:15,221
- มีอะไรเกิดขึ้นเยอะเลย
- ใช่

1339
01:22:15,305 --> 01:22:17,057
- ยังเกิดขึ้นอยู่
- ใช่

1340
01:22:17,140 --> 01:22:21,102
ฉันเลยสงสัยว่า
ตอนนี้เธออยู่ตรงไหนในรถไฟเหาะตีลังกา

1341
01:22:21,603 --> 01:22:22,520
พูดอะไรหน่อยสิ

1342
01:22:22,604 --> 01:22:24,731
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธอ

1343
01:22:28,068 --> 01:22:29,903
รู้แล้ว เดี๋ยวนะ เครียดหรือเปล่าเนี่ย

1344
01:22:29,986 --> 01:22:32,155
เปล่า น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้นะ

1345
01:22:32,238 --> 01:22:34,491
ฉันรู้สึกโชคดีที่ได้เจอเธอ

1346
01:22:34,574 --> 01:22:35,951
อย่าเพิ่งโยนนะ

1347
01:22:37,786 --> 01:22:40,705
- ตอนที่เราเจอกันและวิธีที่เราเจอกัน
- ว้าว สวยจัง

1348
01:22:40,789 --> 01:22:42,332
หรือพูดให้ถูกคือเราหากันจนเจอ

1349
01:22:42,415 --> 01:22:46,711
ด้วยเหตุผลบางอย่าง
ที่กำลังเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเราทั้งคู่

1350
01:22:46,795 --> 01:22:48,588
ฉันเข้าใจดีเลย

1351
01:22:49,130 --> 01:22:51,216
เธอกลายมาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉันคนหนึ่ง

1352
01:22:51,758 --> 01:22:52,884
หาอเล็กซ์ซิ

1353
01:22:54,844 --> 01:22:58,223
แต่ฉันรู้ว่าเราคล้ายกันมากกว่าที่ฉันคิด

1354
01:22:59,057 --> 01:23:00,725
เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ

1355
01:23:01,643 --> 01:23:04,479
เพราะเธอบดบังมันไว้ได้เนียนมาก
จนไม่มีใครสังเกตเห็น

1356
01:23:04,562 --> 01:23:06,815
ไม่มีใครแก่เกินไปที่จะรู้สึกว่าเป็นคนพิเศษ

1357
01:23:06,898 --> 01:23:08,775
แต่ฉันรู้สึกเหมือนฉันได้เห็นตัวตนของเธอ

1358
01:23:09,818 --> 01:23:11,695
เห็นตัวตนจริงๆ ของเธอ

1359
01:23:13,613 --> 01:23:18,201
ฉันค้นพบว่าเธอคือ… กระจกสะท้อนตัวฉัน

1360
01:23:21,621 --> 01:23:26,042
มีใครรู้ไหมว่าเธอเป็นออทิสติก
นอกจากฉันกับดร.กิลเบิร์ต

1361
01:23:26,126 --> 01:23:27,002
ไม่มี

1362
01:23:28,003 --> 01:23:33,758
เธอคอยซ่อนบางสิ่งที่ไม่ชอบเกี่ยวกับตัวเอง

1363
01:23:33,842 --> 01:23:34,676
ใช่

1364
01:23:34,759 --> 01:23:40,765
และตอนนี้เธอถูกขอให้เปิดเผย
ส่วนที่พยายามซ่อนมาตลอดชีวิต

1365
01:23:40,849 --> 01:23:44,185
มันมีจุดที่ฉัน… พังทลายเลยแหละ

1366
01:23:44,269 --> 01:23:47,814
ใช่ เมื่อไม่กี่ปีก่อนฉันก็ชัตดาวน์เลย

1367
01:23:48,356 --> 01:23:51,234
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง ตอนนั้นผมแย่สุดๆ

1368
01:23:51,317 --> 01:23:55,030
มันส่งผลกระทบต่องาน ครอบครัว และเพื่อน

1369
01:23:55,113 --> 01:23:57,115
ผมทำอะไรไม่ได้เลย

1370
01:23:57,198 --> 01:23:59,951
แล้วคุณรู้สึกถึงความเศร้า
ตรงส่วนไหนของร่างกายบ้างคะ

1371
01:24:00,452 --> 01:24:01,327
ทุกส่วนเลยครับ

1372
01:24:01,411 --> 01:24:02,954
พูดไม่ออกเหรอ

1373
01:24:03,038 --> 01:24:04,247
- อืม เข้าใจ
- ใช่

1374
01:24:04,330 --> 01:24:07,584
ตอนนั้นฉันไม่สามารถสบตาคนอื่น
และสื่อสารได้เลย

1375
01:24:07,667 --> 01:24:09,169
คิดว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนั้น

1376
01:24:09,252 --> 01:24:12,213
มีคำถามที่เกี่ยวกับความรู้สึกและอารมณ์

1377
01:24:12,297 --> 01:24:14,841
และคำถามแรกคือความสุข

1378
01:24:14,924 --> 01:24:16,551
อะไรทำให้คุณมีความสุข

1379
01:24:17,052 --> 01:24:18,803
- ครอบครัวครับ
- ค่ะ

1380
01:24:18,887 --> 01:24:20,847
ผมโชคดีมากในเรื่องนั้น

1381
01:24:20,930 --> 01:24:22,265
หวัดดีครับ แม่

1382
01:24:22,348 --> 01:24:23,683
- หวัดดีจ้ะ
- เป็นไงบ้าง

1383
01:24:23,767 --> 01:24:25,185
- ถ่ายวิดีโออยู่เหรอ
- ใช่

1384
01:24:25,268 --> 01:24:27,145
- ตายจริง
- พูดอะไรหวานๆ หน่อย

1385
01:24:27,228 --> 01:24:28,354
- แม่รักลูก
- ขอบคุณครับ

1386
01:24:28,438 --> 01:24:30,648
- และแม่ยินดีกับลูกมากๆ
- ขอบคุณครับ แม่

1387
01:24:34,235 --> 01:24:36,529
ดูสิ พี่น้องแฮมเมอร์

1388
01:24:36,613 --> 01:24:39,657
ผมได้รับแรงบันดาลใจจากพี่ชายเยอะมาก
เพราะผมนับถือเขา

1389
01:24:40,450 --> 01:24:42,619
เพราะผมได้อะไรจากเขามาเยอะ

1390
01:24:42,702 --> 01:24:45,121
- ฉันรู้ว่าคุณสนิทกับเขามาก
- ครับ สนิทมากเลย

1391
01:24:45,205 --> 01:24:46,081
บ้าจริงๆ

1392
01:24:46,956 --> 01:24:48,583
แล้วก็มีมิเกล

1393
01:24:49,793 --> 01:24:52,003
โห ผมรักผู้ชายคนนั้นจริงๆ ผมคิดเรื่องนี้บ่อยๆ

1394
01:24:52,087 --> 01:24:55,340
คิดว่าถ้าไม่มีมิเกล ถ้าเราไม่เคยเจอกัน

1395
01:24:55,423 --> 01:24:57,092
ผมก็ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน

1396
01:25:00,637 --> 01:25:05,600
ฉันเห็นว่าคุณมีอาการเข้าข่ายอยู่นะคะ

1397
01:25:05,683 --> 01:25:07,644
คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้

1398
01:25:07,727 --> 01:25:11,648
พูดตรงๆ เลย ผมก็ไม่นึกว่าผลจะออกมาแบบนี้

1399
01:25:11,731 --> 01:25:14,025
ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงบ้าง

1400
01:25:15,193 --> 01:25:16,820
ผมแค่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้

1401
01:25:16,903 --> 01:25:20,240
ฉันว่าคนชอบพูดกันเป็นปกติว่า
"ไม่เห็นเหมือนคนเป็นออทิสติกเลย"

1402
01:25:20,323 --> 01:25:23,576
"ไม่ดูเป็นแบบนั้นซะหน่อย"
หรือ "แล้วมันสำคัญยังไงล่ะ"

1403
01:25:23,660 --> 01:25:26,830
เพราะฉันรู้ว่ายังมีคนอื่นๆ บนสเปกตรัม
ที่อาการหนักกว่าฉัน

1404
01:25:26,913 --> 01:25:29,541
ฉันคิดวนอยู่ในหัวว่า
พวกเขาน่าจะได้รับการวินิจฉัยมากกว่าฉัน

1405
01:25:29,624 --> 01:25:31,292
การที่ฉันได้รับการวินิจฉัย

1406
01:25:31,376 --> 01:25:33,628
รู้สึกเหมือนฉันไปแย่งมันจากคนอื่น

1407
01:25:33,711 --> 01:25:35,088
- ไม่รู้ทำไม
- อืม

1408
01:25:35,171 --> 01:25:39,217
เพราะเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ผ่านเส้นชัยของช่วงที่ยากที่สุดมาแล้ว

1409
01:25:39,300 --> 01:25:40,552
คนส่วนใหญ่คิดแบบนั้น

1410
01:25:40,635 --> 01:25:43,930
หลังจากที่พิสูจน์มาตลอดว่าเรามีความสามารถ

1411
01:25:44,013 --> 01:25:47,684
ทำไมถึงอยากติดป้ายที่มันฟังดูไม่ดีอย่างออทิสติก

1412
01:25:47,767 --> 01:25:51,271
ทำไมไม่เลือกที่จะเป็นคนปกติต่อไปล่ะ

1413
01:25:51,354 --> 01:25:54,149
ทำไมถึงต้องเปิดเผยตัวเองแบบนั้น

1414
01:25:54,232 --> 01:25:57,694
- นั่นคือสิ่งที่พวกเขาพูดจริงๆ
- ใช่ ฉันแค่เบื่อที่จะเสแสร้ง

1415
01:25:58,194 --> 01:26:00,822
- นั่นคือสิ่งที่ต้องเปลี่ยน
- ใช่

1416
01:26:02,448 --> 01:26:03,366
(ไม่จริง)

1417
01:26:23,219 --> 01:26:25,555
(ฟรีทรีตเมนต์หน้า)

1418
01:26:25,638 --> 01:26:26,806
ฉันไม่แน่ใจอันนี้

1419
01:26:26,890 --> 01:26:30,393
- ไม่รู้ว่าแปลกไปไหม
- ไม่ ฉันว่ามันต้องแปลกไว้ถึงจะดี

1420
01:26:30,476 --> 01:26:32,228
เจ๋งมากเลย

1421
01:26:33,479 --> 01:26:35,106
รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นคนตัดต่อหนัง

1422
01:26:35,190 --> 01:26:36,566
มันเป็นยังไงเหรอ

1423
01:26:36,649 --> 01:26:41,196
เหมือนพยายามแก้ปริศนา
ที่มีความเป็นไปได้ไม่จำกัด

1424
01:26:41,279 --> 01:26:45,491
ขณะเดียวกันก็ต้องออกแบบปริศนานั้นไปด้วย

1425
01:26:46,701 --> 01:26:51,831
ฉันรักในสิ่งที่เป็นอยู่
เพราะฉันได้รู้แล้วว่าสมองของฉันถูกสร้างมา

1426
01:26:51,915 --> 01:26:54,876
ให้ประมวลผล มองโลก
สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ในมุมที่แตกต่างออกไป

1427
01:26:54,959 --> 01:26:55,877
ใช่

1428
01:26:55,960 --> 01:26:58,504
ความสำเร็จที่ผ่านมาเกิดจาก
การที่ฉันหมกมุ่นกับมันอย่างหนัก

1429
01:26:58,588 --> 01:27:01,216
แต่ก็เกิดจากการที่ฉัน
เพิกเฉยต่อขีดจำกัดของตัวเองด้วย

1430
01:27:01,299 --> 01:27:02,258
ใช่เลย

1431
01:27:04,510 --> 01:27:05,970
จัดเต็มไปเลย เบบี๋

1432
01:27:06,054 --> 01:27:07,263
เอาเลย แฮมเมอร์

1433
01:27:10,099 --> 01:27:13,436
ฉันก็เหมือนเธอแหละ พอถึงจุดที่
ต้องเริ่มใช้สิ่งนี้เพื่อหาเลี้ยงชีพเป็นอาชีพหลัก

1434
01:27:13,519 --> 01:27:16,856
ฉันรู้สึกว่าในฐานะศิลปิน ฉันสูญเสียจุดมุ่งหมายไป

1435
01:27:19,108 --> 01:27:22,111
ฉันล้มเหลวในการเข้าใจความซับซ้อน การเมือง

1436
01:27:22,195 --> 01:27:24,989
และสูญเสียความไว้ใจในตัวผู้คนไปมากเลย

1437
01:27:26,157 --> 01:27:30,328
มันเป็นสิ่ง… เป็นผลลัพธ์ที่ผมไม่อยากมี

1438
01:27:30,411 --> 01:27:32,956
- ผมก็ไม่รู้ว่าผมพูดอะไร
- ไม่ค่ะ คุณกำลังอธิบาย

1439
01:27:33,039 --> 01:27:38,586
ผมเป็นคนที่ไว้ใจคนอื่นมากเกินไป
จนมันกลายเป็นข้อเสีย

1440
01:27:38,670 --> 01:27:42,423
ผมมองแค่สิ่งที่เขาแสดงออกภายนอก
และเชื่อว่าเขาหมายความตามนั้นจริงๆ

1441
01:27:42,507 --> 01:27:46,052
และนั่นก็ทำให้คุณตกอยู่ในสถานการณ์
ที่มักจะถูกคนอื่นเอาเปรียบ

1442
01:27:46,135 --> 01:27:47,929
ผมมักจะเจอปัญหาตรงนั้นแหละ

1443
01:27:48,012 --> 01:27:51,266
ฉันเหมือนเธอเลย
ตรงที่สามารถฝืนทนผ่านทุกอย่างไปได้

1444
01:27:51,349 --> 01:27:56,062
เหมือนตรงที่ทำงานหนักจนหมดไฟเอาได้

1445
01:27:56,145 --> 01:27:59,357
ไม่เคยรู้ว่าภาวะหมดไฟของออทิสติกคืออะไร
ก็เลยไม่มีเครื่องมือรับมือกับมัน

1446
01:27:59,440 --> 01:28:00,358
ใช่

1447
01:28:00,441 --> 01:28:03,528
เพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเรย์ก็ไม่รู้เหมือนกัน

1448
01:28:04,237 --> 01:28:05,154
เยี่ยมเลย

1449
01:28:05,238 --> 01:28:08,741
ฉันไม่ชอบอยู่หน้ากล้อง
แต่ก็จะทำเพื่อพวกเธอนะ รักนะ

1450
01:28:08,825 --> 01:28:10,618
เราเหมือนกันมาก

1451
01:28:10,702 --> 01:28:12,996
- เหมือนกันมาก
- ใช่

1452
01:28:13,079 --> 01:28:14,539
ฉันรู้จักนิสัยเขา

1453
01:28:14,622 --> 01:28:18,167
รู้ว่าเขากลัวอะไร โกรธเรื่องอะไร
และรู้ว่าเขาแสดงอะไรให้โลกเห็น

1454
01:28:18,251 --> 01:28:20,086
ซึ่งต่างกันมาก

1455
01:28:21,504 --> 01:28:22,588
นอกจากเรย์แล้ว

1456
01:28:22,672 --> 01:28:26,134
ฉันไม่เคยคุยกับใครเรื่องอะไรเลย

1457
01:28:27,593 --> 01:28:29,804
เขาเป็นคนร่าเริงมาก

1458
01:28:30,471 --> 01:28:32,307
- แต่มันเป็นการชดเชยสิ่งที่ขาดไป
- ค่ะ

1459
01:28:32,390 --> 01:28:34,100
เหมือนกับเจนน์

1460
01:28:34,183 --> 01:28:39,564
ผมได้เห็นด้านหนึ่งของเรย์ที่คนอื่นไม่ค่อยได้เห็น

1461
01:28:39,647 --> 01:28:40,940
และผมเห็นตัวเอง

1462
01:28:41,482 --> 01:28:42,859
เขาเป็นแสงสว่าง

1463
01:28:43,526 --> 01:28:44,777
เขาเป็นแสงสว่างในชีวิตผม

1464
01:28:46,195 --> 01:28:47,989
เมื่อหลายปีก่อน

1465
01:28:49,365 --> 01:28:55,747
เขาฆ่าตัวตาย
ด้วยการกระโดดออกจากหน้าต่างบนตึก

1466
01:28:57,415 --> 01:29:00,168
และผมก็อดคิดไม่ได้ว่า

1467
01:29:00,251 --> 01:29:05,256
ถ้าในตอนนั้น เราทั้งคู่
ต่างรู้ความจริงในสิ่งที่ผมรู้ตอนนี้

1468
01:29:05,340 --> 01:29:09,344
บางทีเขาอาจจะก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ดีกว่านี้
ถ้ามีเครื่องมือในการรับมือที่ถูกต้อง

1469
01:29:09,427 --> 01:29:15,099
(คนออทิสติกมีโอกาสฆ่าตัวตาย
มากกว่าคนทั่วไปถึงเก้าเท่า)

1470
01:29:15,183 --> 01:29:17,894
มาคุยเรื่องที่มีความสุขกันดีกว่า
คิดยังไงกับหนังเรื่องนี้บ้าง

1471
01:29:17,977 --> 01:29:20,355
เพราะผมอาจจะเปลี่ยนทั้งหมด

1472
01:29:20,938 --> 01:29:25,651
เธอว่าไงบ้าง ฉันรับรู้ถึง
ความรู้สึกของเธอได้เยอะมากเลย

1473
01:29:25,735 --> 01:29:29,697
ประสบการณ์ที่เจอในชีวิตจริง
จะเปลี่ยนมุมมองของเรา

1474
01:29:29,781 --> 01:29:32,158
พอๆ กับที่เธอกำลังเล่าเรื่องราวของฉัน

1475
01:29:32,241 --> 01:29:35,119
ประสบการณ์และมุมมองของเธอ

1476
01:29:35,203 --> 01:29:37,455
ก็เป็นส่วนสำคัญของสิ่งที่เธอทำอยู่

1477
01:29:37,538 --> 01:29:39,290
เธอต้องอยู่ในนั้นด้วย

1478
01:29:39,374 --> 01:29:41,876
ปกติคุณไม่ใช่คนที่จะออกมาบอกเล่าเรื่องราว

1479
01:29:41,959 --> 01:29:45,171
คุณคือคนที่นำเสนอสิ่งที่คนอยากบอกเล่า

1480
01:29:45,254 --> 01:29:48,091
เพราะงั้น นี่จึงเป็นมุมมองที่ต่างออกไปสำหรับคุณ

1481
01:29:48,174 --> 01:29:49,842
- มันน่ากลัวน่ะครับ
- ค่ะ

1482
01:29:49,926 --> 01:29:51,969
เพราะทีแรก ผมไม่ได้จะเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้

1483
01:29:52,053 --> 01:29:54,889
แต่นั่นคือเรื่องเดียวที่เรามี

1484
01:29:54,972 --> 01:29:58,309
ผมไม่เคยพูดอะไรกับใครเลย พูดจริงๆ

1485
01:29:58,393 --> 01:30:01,771
นั่นเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยมีมาก่อน แม้แต่กับมิเกล

1486
01:30:01,854 --> 01:30:04,315
เพราะผมมักจะเก็บมันไว้…

1487
01:30:05,066 --> 01:30:06,776
คุณกลัวอะไรคะ

1488
01:30:06,859 --> 01:30:09,362
ผมอายน่ะครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

1489
01:30:09,445 --> 01:30:13,324
มันยากมากที่จะผ่านจุดนั้นไปได้

1490
01:30:14,242 --> 01:30:17,245
เพราะผมไม่เคยรู้สึกว่า
ตัวเองเข้ากับที่ไหนได้เลยจริงๆ

1491
01:30:17,328 --> 01:30:20,373
เลยพยายามหาการยอมรับจากทุกที่

1492
01:30:20,456 --> 01:30:26,337
ซึ่งทำให้ผมถูกชักจูงได้ง่าย
เพื่อไปทำอะไรอย่าง…

1493
01:30:29,257 --> 01:30:31,592
การล่วงละเมิด… การล่วงละเมิดทางเพศในเด็ก

1494
01:30:31,676 --> 01:30:32,593
โธ่…

1495
01:30:33,428 --> 01:30:35,638
ผมไม่เคยพูดออกมาดังๆ แบบนี้มาก่อน

1496
01:30:35,721 --> 01:30:37,265
คุณอายุเท่าไรตอนที่เริ่มเกิดเหตุแบบนั้น

1497
01:30:37,348 --> 01:30:39,559
(80 ถึง 90% ในคดีล่วงละเมิด
ทางเพศเด็กไม่ถูกการรายงาน)

1498
01:30:39,642 --> 01:30:41,060
น่าจะประมาณห้าหรือหกขวบ

1499
01:30:41,144 --> 01:30:42,979
ตายจริง ยังเด็กมากเลย

1500
01:30:43,563 --> 01:30:44,939
- ครับ
- อเล็กซ์

1501
01:30:45,690 --> 01:30:49,152
ส่วนที่ยากของการถูกล่วงละเมิด
คือการที่มันต้องถูกเก็บเป็นความลับ

1502
01:30:51,070 --> 01:30:53,865
น่าเสียดายที่คนคนนั้นสอนคุณ

1503
01:30:53,948 --> 01:30:56,200
ให้ปิดบังและเงียบไว้

1504
01:30:56,284 --> 01:30:57,702
ไม่ให้เป็นตัวของตัวเอง

1505
01:30:58,494 --> 01:31:00,121
(เด็กออทิสติกมีแนวโน้มตกเป็นเหยื่อกว่าห้าเท่า)

1506
01:31:00,204 --> 01:31:03,458
มีความสัมพันธ์กันสูงกว่า
ประชากรกลุ่มปกติมากเลยค่ะ

1507
01:31:03,541 --> 01:31:07,587
ผมกลัวว่าจะถูกมองว่าเป็นเกย์

1508
01:31:07,670 --> 01:31:09,005
ค่ะ

1509
01:31:09,088 --> 01:31:12,467
นั่นคือสิ่งที่ผมกลัวที่สุด
และผมคิดว่านั่นคือเหตุผลที่ผมเงียบ

1510
01:31:13,509 --> 01:31:14,469
ผมแค่ไม่เข้าใจมัน

1511
01:31:14,552 --> 01:31:17,346
(คนเป็นออทิสติกมีแนวโน้มระบุตัวตน
เป็นเพศทางเลือกมากกว่าคนปกติหกเท่า)

1512
01:31:17,430 --> 01:31:18,764
แต่โลกบอกผมว่าเป็นเกย์มันไม่ดี

1513
01:31:18,848 --> 01:31:21,267
ตอนเด็กๆ คุณกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1514
01:31:21,350 --> 01:31:25,646
ว่าผมจะเป็นคนที่ไม่มีใครรักและถูกทิ้ง

1515
01:31:27,940 --> 01:31:31,903
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามันไม่มีวันที่จะเป็นแบบนั้นได้เลย

1516
01:31:32,445 --> 01:31:37,658
ต้องใช้พลังงานเยอะมากเลยนะ อเล็กซ์
ที่ต้องเก็บมันไว้นานขนาดนั้น

1517
01:31:37,742 --> 01:31:39,994
การเรียนรู้ที่จะพูดคุยกับคุณ

1518
01:31:40,077 --> 01:31:44,332
ทำให้การเชื่อมโยงกับมิเกลง่ายขึ้นมาก

1519
01:31:44,415 --> 01:31:49,587
ผมไม่เคยคิดว่าจะได้คุยกับเขาแบบนี้
โดยไม่ต้องกลัวอะไร

1520
01:31:49,670 --> 01:31:53,508
ผม… ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นตั้งแต่เรย์

1521
01:31:53,591 --> 01:31:57,595
แต่ตอนนี้เจนน์ก็เข้ามาเป็นแบบนั้นให้ผม

1522
01:31:58,888 --> 01:32:02,725
เพราะเราสามารถช่วยกันคิดประมวลผล
แทนที่จะคิดคนเดียว

1523
01:32:02,808 --> 01:32:05,228
ฉันมักจะชอบหนีไปแอบเวลาที่อาการเริ่มแย่

1524
01:32:06,062 --> 01:32:08,523
เธอกับฉันมีอะไรคล้ายกันหลายอย่างมาก

1525
01:32:08,606 --> 01:32:10,566
- ตลกมากเลย
- เนอะ

1526
01:32:10,650 --> 01:32:13,069
- เธออยากเลิกเหล้าให้ได้
- ใช่

1527
01:32:13,152 --> 01:32:14,946
- อยากมานานแล้ว
- ใช่

1528
01:32:15,029 --> 01:32:16,447
อยากมากๆ เลย…

1529
01:32:16,531 --> 01:32:21,827
ฉันพยายามจะเข้มแข็ง
และกล้าเผชิญหน้ากับทุกอย่าง

1530
01:32:22,328 --> 01:32:24,163
มันสำคัญกับฉันมาก

1531
01:32:24,247 --> 01:32:27,250
แต่นี่เป็นเรื่องที่ฉันรู้สึกอับอายมาก

1532
01:32:27,333 --> 01:32:32,004
- แล้วฉันก็รู้สึกเหมือน… มัน…
- อืม

1533
01:32:32,088 --> 01:32:36,634
เหมือนฉันเป็น… เหมือนฉันเป็นคำโกหก

1534
01:32:36,717 --> 01:32:40,263
โรคซึมเศร้าและโรควิตกกังวล
สามารถเกิดขึ้นควบคู่กับออทิสติกได้

1535
01:32:40,346 --> 01:32:43,724
หลายครั้งคนก็จะหันไปพึ่งแอลกอฮอล์
เพื่อปลอบประโลมใจ

1536
01:32:43,808 --> 01:32:46,978
เพราะมันสามารถเปิดโอกาส
ให้สถานการณ์เหล่านั้นง่ายขึ้นมาก

1537
01:32:47,061 --> 01:32:49,689
(คนออทิสติกมีแนวโน้ม
ติดสารเสพติดมากกว่าเจ็ดเท่า)

1538
01:32:49,772 --> 01:32:52,775
เธอร้องไห้แล้วบอกว่า "ฉันกังวลว่าถ้าอยู่กับคุณ

1539
01:32:52,858 --> 01:32:56,320
ฉันจะเลิกเหล้าไม่ได้
และฉันไม่อยากอยู่โดยไม่มีคุณ"

1540
01:32:56,404 --> 01:32:59,073
และผมคิดว่าตอนนั้นแหละที่ผมแบบ…

1541
01:32:59,156 --> 01:33:00,449
"แม่งเอ๊ย"

1542
01:33:00,533 --> 01:33:01,993
"แม่งเอ๊ย"

1543
01:33:02,076 --> 01:33:04,453
รู้ไว้นะว่าฉันรักพวกเธออย่างไม่มีเงื่อนไข

1544
01:33:04,537 --> 01:33:08,833
และฉันอาจจะเป็นหนึ่งในคนที่เข้าใจมากกว่า

1545
01:33:08,916 --> 01:33:10,793
ฉันนำหน้าเธอไปสองสามก้าว

1546
01:33:10,876 --> 01:33:12,420
- แค่นั้นแหละ ไม่ได้ไกลมาก
- ใช่

1547
01:33:12,503 --> 01:33:15,298
- เหมือนตอนที่เธอเป็นออทิสติก
- ใช่

1548
01:33:15,381 --> 01:33:17,925
- แค่รู้ไว้ว่าฉันอยู่เคียงข้างเสมอ
- ขอบคุณนะ

1549
01:33:18,009 --> 01:33:21,304
ยิ่งคุณระบายมันออกมา ยิ่งคุณยอมให้คนอื่นได้เห็น

1550
01:33:21,387 --> 01:33:25,433
และได้รับความรักกลับไป มันจะยิ่งช่วย
สร้างความเชื่อมั่นในตัวคุณให้แข็งแกร่งขึ้น

1551
01:33:25,516 --> 01:33:27,727
ตัวตนของคุณมีความหมายต่อโลกใบนี้

1552
01:33:27,810 --> 01:33:28,686
ครับ

1553
01:33:31,981 --> 01:33:32,940
สุขสันต์วันเกิด…

1554
01:33:33,024 --> 01:33:35,943
นี่คือเหตุผลที่ผมพยายามอย่างหนัก

1555
01:33:36,027 --> 01:33:37,695
เพื่อทำความเข้าใจสมองของผม

1556
01:33:37,778 --> 01:33:40,114
ก่อนที่จะได้รับการวินิจฉัยนี้อีก

1557
01:33:41,115 --> 01:33:43,868
เพราะผมกลัว

1558
01:33:45,661 --> 01:33:49,415
ผมไม่อยากถึงจุดที่รู้สึกว่าไม่มีทางเลือกอื่น

1559
01:33:49,498 --> 01:33:50,958
นอกจากปิดทุกอย่าง

1560
01:33:51,042 --> 01:33:54,337
(ด้วยการสนับสนุนอย่างเป็นระบบ
สำหรับอาการระดับหนึ่ง สอง และสาม)

1561
01:33:54,420 --> 01:33:56,756
(คนออทิสติกมีแนวโน้มที่จะเติบโตได้ดี)

1562
01:33:56,839 --> 01:33:57,673
เอียน

1563
01:33:57,757 --> 01:33:58,591
(พึ่งพาตนเองได้)

1564
01:33:58,633 --> 01:33:59,842
- เอียน
- อะไร

1565
01:33:59,925 --> 01:34:00,885
ไม่เห็นหน้า

1566
01:34:00,968 --> 01:34:01,844
(มีสุขภาพจิตที่ดี)

1567
01:34:01,927 --> 01:34:03,095
ไม่เห็นหน้า

1568
01:34:03,179 --> 01:34:06,349
ไม่ๆ มาให้เห็นหน้าหน่อย จะได้รู้ว่าอยู่ไหน

1569
01:34:24,700 --> 01:34:25,576
เราอยู่ที่ไหนกัน

1570
01:34:25,660 --> 01:34:27,370
(เจคอบส์พิลโลว์
เบ็คเก็ต - แมสซาชูเซตส์)

1571
01:34:27,453 --> 01:34:29,121
เจคอบส์พิลโลว์

1572
01:34:31,290 --> 01:34:34,377
ในสตูดิโอที่สวยที่สุดในอเมริกา

1573
01:34:39,423 --> 01:34:40,675
บอกหน่อยว่าเราอยู่ที่ไหน

1574
01:34:40,758 --> 01:34:44,595
เราอยู่ที่เดอะเชิร์ชที่แซกฮาร์เบอร์

1575
01:34:44,679 --> 01:34:46,847
ที่นี่เหมือนมีมนตร์ขลังเลย

1576
01:34:47,932 --> 01:34:51,936
องค์กรเหล่านี้ไม่ได้แค่บริจาคพื้นที่ให้เรา

1577
01:34:52,019 --> 01:34:54,397
แต่ที่สำคัญที่สุดคือเวลา

1578
01:34:55,106 --> 01:34:56,315
(โฟร์ทีนสตรีท วาย นิวยอร์ก)

1579
01:34:56,399 --> 01:35:00,986
การสร้างโชว์แบบนี้
อาจใช้เวลาหลายปีและทรัพยากรมากมาย

1580
01:35:01,070 --> 01:35:02,780
(กำลังทำการแสดง ห้ามเข้า)

1581
01:35:03,572 --> 01:35:05,950
ในศิลปะของเราและในหลายๆ ที่

1582
01:35:06,033 --> 01:35:08,869
มีสูตรที่ใช้มานานแล้ว

1583
01:35:08,953 --> 01:35:10,830
ที่ใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป

1584
01:35:10,913 --> 01:35:13,416
ถ้าเราลดความเข้มงวดนั้นลงได้

1585
01:35:13,499 --> 01:35:15,501
และสำรวจมันไปด้วยกัน

1586
01:35:16,085 --> 01:35:20,715
และไม่มองว่าสถานการณ์เหล่านี้
เป็นข้อบกพร่องหรืออุปสรรค

1587
01:35:20,798 --> 01:35:23,634
บางทีอาจต้องใช้เวลามากขึ้น

1588
01:35:23,718 --> 01:35:26,095
แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณให้เวลา

1589
01:35:26,178 --> 01:35:29,724
พื่อให้สมองที่งดงามได้โอบรับไอเดียใหม่ๆ

1590
01:35:29,807 --> 01:35:31,267
มันจะเป็นยังไง

1591
01:35:31,350 --> 01:35:32,768
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ

1592
01:35:33,728 --> 01:35:35,438
สำหรับคนที่เป็นออทิสติก

1593
01:35:35,521 --> 01:35:42,027
หนึ่งในพฤติกรรมกระตุ้นประสาท
ที่พบบ่อยที่สุดคือการเต้นแบบด้นสด

1594
01:35:42,111 --> 01:35:44,947
ฉันอยากให้คงความเป็นอิสระแบบด้นสดนี้ไว้บ้าง

1595
01:35:45,030 --> 01:35:47,658
ฉันว่ามันสำคัญที่เราจะเดินเข้าไปแล้วถามว่า

1596
01:35:47,742 --> 01:35:50,035
"คุณต้องการอะไร" ไม่ใช่ "คุณเป็นอะไร"

1597
01:35:50,119 --> 01:35:52,121
ในเคสของเจนน์ เธอไม่ได้พยายามที่จะ

1598
01:35:52,204 --> 01:35:54,331
รักษามันให้หาย หรือแก้ไขสิ่งที่เธอเป็น

1599
01:35:54,415 --> 01:35:55,416
มันคือการตระหนักรู้

1600
01:35:56,417 --> 01:36:00,171
การทำให้ชัดเจนว่านี่เป็นเรื่องของฉันเท่านั้น

1601
01:36:00,254 --> 01:36:05,009
และฉันไม่มีความตั้งใจที่จะมาพูดแทนใคร
หรือสรุปภาพรวมที่ยิ่งใหญ่อะไร

1602
01:36:05,092 --> 01:36:09,138
เกี่ยวกับออทิสติกโดยทั่วไป
หรือประสบการณ์ของคนอื่น

1603
01:36:09,221 --> 01:36:11,891
และนั่นสำคัญมากเพราะ
อาการออทิสติกมีเป็นสเปกตรัม

1604
01:36:11,974 --> 01:36:16,854
และคนเรามีความต้องการการซัพพอร์ตหลายแบบ

1605
01:36:16,937 --> 01:36:18,647
พอถึงตรงนี้

1606
01:36:18,731 --> 01:36:23,986
ฉันว่าถ้าใช้แขนมากกว่านี้
จะทำให้รู้สึกถึงการหยุดได้มากขึ้น ใช่

1607
01:36:24,069 --> 01:36:28,783
การตระหนักว่าฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนสมองได้

1608
01:36:28,866 --> 01:36:31,535
เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกเป็นอิสระที่สุด

1609
01:36:31,619 --> 01:36:33,037
(เรเชล ฮอค
ผู้ออกแบบฉาก)

1610
01:36:33,120 --> 01:36:36,749
มีคำถามอะไรไหม ก่อนที่เราจะเริ่ม

1611
01:36:37,416 --> 01:36:39,335
ใช่ มันต้องสนุกแน่

1612
01:36:39,919 --> 01:36:40,961
ใช่

1613
01:36:44,340 --> 01:36:48,177
(ฮอลแลนด์ แอนดรูว์ส
นักแต่งเพลงและนักแสดง)

1614
01:37:07,071 --> 01:37:11,033
เราลองนำภาษาจากเกณฑ์
การวินิจฉัยโรคจริงๆ มาใช้ในโชว์

1615
01:37:11,116 --> 01:37:14,954
และฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาก
ที่ได้เห็นภาษาที่แข็งทื่อแบบนั้น

1616
01:37:15,037 --> 01:37:19,375
มาแปะเคียงข้างกับประสบการณ์ของมนุษย์จริงๆ

1617
01:37:19,458 --> 01:37:22,628
เวลาอ่านเกณฑ์การวินิจฉัยออทิสติกในดีเอสเอ็ม

1618
01:37:22,711 --> 01:37:24,338
มันแข็งทื่อมาก

1619
01:37:24,421 --> 01:37:26,924
คำแรกของทุกลักษณะมันจะเป็น

1620
01:37:27,007 --> 01:37:31,053
"ล้มเหลว ผิดปกติ ไร้ความสามารถ ขาดแคลน"

1621
01:37:31,136 --> 01:37:33,264
แล้วพอได้ยินนักบำบัดของฉันอธิบายลักษณะเหล่านี้

1622
01:37:33,347 --> 01:37:37,393
เธออธิบายมันออกมาในมุมที่
สวยงามและสร้างสรรค์มาก

1623
01:37:37,476 --> 01:37:39,645
การได้เห็นภาษาที่แตกต่างกันสุดขั้นแบบนั้น

1624
01:37:39,728 --> 01:37:42,690
แล้วก็ได้เห็นวิดีโอของเด็ก

1625
01:37:42,773 --> 01:37:44,525
มันไม่เข้ากันเลย

1626
01:37:44,608 --> 01:37:45,484
ใช่

1627
01:37:48,153 --> 01:37:49,864
บางทีมันก็มีอะไรบางอย่าง

1628
01:37:49,947 --> 01:37:51,448
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน

1629
01:37:51,532 --> 01:37:53,075
อะไร

1630
01:37:53,784 --> 01:37:56,036
คุณทำอะไร

1631
01:37:56,120 --> 01:37:59,248
ตอนที่คุณ…

1632
01:38:05,129 --> 01:38:08,299
ฉันไม่เคยถามคุณ

1633
01:38:08,382 --> 01:38:10,467
ฉันไม่เคยถามคุณ

1634
01:38:10,551 --> 01:38:12,386
- ได้แล้ว
- เย่

1635
01:38:12,469 --> 01:38:14,430
- เยี่ยม
- เวลานี้แหละที่มีไว้เพื่อสิ่งนี้

1636
01:38:21,687 --> 01:38:23,105
บอกหน่อยว่าเราอยู่ที่ไหน

1637
01:38:24,231 --> 01:38:26,567
- ไม่ได้ยิน พูดดังๆ หน่อย
- ลาโฮลยา

1638
01:38:26,650 --> 01:38:29,570
- ลาโฮลยาเหรอ
- ลาโฮลยาเหรอ สวัสดี

1639
01:38:30,070 --> 01:38:31,822
ได้เลยค่ะ อยากไปมาก

1640
01:38:31,906 --> 01:38:33,824
เราอยากไปอยู่ที่นั่นสามเดือน

1641
01:38:33,908 --> 01:38:35,409
ขอบคุณมากนะคะ บาย

1642
01:38:35,492 --> 01:38:39,371
เราอยู่ที่โรงละคร
ลาโฮลยาเพลย์เฮาส์อันเลื่องชื่อ

1643
01:38:39,997 --> 01:38:41,832
อยู่ในห้องซ้อม

1644
01:38:42,583 --> 01:38:44,293
ที่ลาโฮลยา รัฐแคลิฟอร์เนีย

1645
01:38:45,085 --> 01:38:46,670
(ร้อง ฮอลแลนด์)

1646
01:38:46,754 --> 01:38:48,047
วันแรก

1647
01:38:48,130 --> 01:38:49,381
วันแรก

1648
01:38:49,465 --> 01:38:51,050
(กลอง ไพรซ์)

1649
01:38:51,133 --> 01:38:53,469
(ไพรซ์ แมคกัฟฟีย์
กลอง - นักแสดง)

1650
01:38:53,552 --> 01:38:56,305
เราเห็นความทรงจำนี้ที่นี่

1651
01:38:57,056 --> 01:38:59,892
และรถแทรกเตอร์กับตุ๊กตาเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องเห็น

1652
01:39:00,434 --> 01:39:01,518
(ตำแหน่งชุดนอก
ตำแหน่งส่งชุด)

1653
01:39:01,602 --> 01:39:03,812
โชว์ของเราได้รับจ้างจากโรงละครลาโฮลยา

1654
01:39:03,896 --> 01:39:04,813
(ชุด)

1655
01:39:05,522 --> 01:39:09,109
เราเป็นการแสดงเต้นชุดแรกเลยมั้ง

1656
01:39:09,193 --> 01:39:11,153
ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของฤดูกาลหลัก

1657
01:39:11,236 --> 01:39:15,240
เหมือนฝันไปเลยจริงๆ

1658
01:39:15,324 --> 01:39:17,576
ที่ได้มาที่นี่

1659
01:39:17,660 --> 01:39:19,954
เพื่อสร้างสรรค์ผลงาน

1660
01:39:20,037 --> 01:39:22,456
การได้แสดง

1661
01:39:22,539 --> 01:39:25,292
แล้วล้มเหลว เรียนรู้ และเติบโต

1662
01:39:25,376 --> 01:39:27,920
- โอเค ทุกคน เย่
- ขอให้โชว์ออกมาดี

1663
01:39:30,589 --> 01:39:33,342
รู้สึกเหมือนมีคนคอยโอบอุ้มและสนับสนุน

1664
01:40:07,209 --> 01:40:09,044
เย่

1665
01:40:09,128 --> 01:40:12,881
การได้มีโอกาสฝันให้ใหญ่เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ

1666
01:40:12,965 --> 01:40:14,466
สุดยอดมากเลย

1667
01:40:20,139 --> 01:40:23,475
(ศิลปะและวัฒนธรรม
ชีวิตบนสเปกตรัม)

1668
01:40:29,815 --> 01:40:30,899
กางให้ดูหน่อย

1669
01:40:33,527 --> 01:40:34,528
(ฟรีแมน)

1670
01:40:34,611 --> 01:40:36,739
สะกดชื่อถูกด้วยแฮะ

1671
01:40:39,992 --> 01:40:41,368
วันพฤหัสฯ หรือยัง

1672
01:40:44,955 --> 01:40:46,498
วันพฤหัสฯ หรือยัง

1673
01:40:48,792 --> 01:40:53,005
วันพฤหัสฯ หรือยัง

1674
01:40:56,842 --> 01:40:58,761
เมื่อไหร่จะได้เต้นอีก

1675
01:40:58,844 --> 01:41:01,305
(วันพฤหัสฯ หรือยัง)

1676
01:41:01,388 --> 01:41:03,265
ตอนที่เจนน์ยังเด็ก

1677
01:41:04,224 --> 01:41:05,934
วันพฤหัสฯ คือวันเรียนเต้น

1678
01:41:07,061 --> 01:41:09,104
ถึงจะเป็นวันจันทร์

1679
01:41:09,188 --> 01:41:11,023
เธอก็จะถามว่า "วันนี้วันพฤหัสฯ หรือยัง"

1680
01:41:11,106 --> 01:41:12,649
- อะไรนะ
- ถามซ้ำๆ

1681
01:41:16,403 --> 01:41:20,324
ฉันอยากจะบอกว่า
"ฉันอยากให้เป็นวันพฤหัสฯ ฉันอยากเต้นทุกวัน"

1682
01:41:20,407 --> 01:41:23,077
แต่ตอนนั้นฉันไม่รู้จะพูดยังไง

1683
01:41:23,160 --> 01:41:24,787
เมื่อไหร่ฉันจะได้เต้นอีก

1684
01:41:24,870 --> 01:41:30,959
เธอเฝ้ารอวันพฤหัสบดี
เพราะมันทำให้เธอสงบและปลดปล่อย

1685
01:41:31,835 --> 01:41:33,962
มันมอบความรู้สึกถึงระเบียบแบบแผนที่ลึกซึ้ง

1686
01:41:34,046 --> 01:41:35,089
วันพฤหัสฯ หรือยัง

1687
01:41:35,172 --> 01:41:37,716
ฉันก็เลยรู้สึกว่ามันสวยงามมาก

1688
01:41:37,800 --> 01:41:41,929
วันพฤหัสฯ หรือยัง

1689
01:41:46,225 --> 01:41:47,684
วันนี้มีอะไร

1690
01:41:47,768 --> 01:41:51,522
วันนี้เป็นคืนเปิดการแสดงที่โรงละครลาโฮลยา

1691
01:41:51,605 --> 01:41:53,690
และเป็นครั้งแรกที่มีผู้ชม

1692
01:41:55,776 --> 01:41:57,152
ตอนนี้คิดอะไรอยู่

1693
01:41:57,236 --> 01:41:58,362
ฉันภูมิใจในตัวพวกเราสุดๆ

1694
01:41:58,445 --> 01:42:01,198
จนไม่อยากเชื่อว่าเวลาผ่านไปสามปีแล้ว

1695
01:42:01,281 --> 01:42:02,825
- ใช่
- เข้าใจที่พูดไหม

1696
01:42:05,160 --> 01:42:07,162
ฉันว่าฉันน่าจะตื้นตันมากกว่านี้

1697
01:42:08,038 --> 01:42:12,209
หลังจบโชว์ ในตอนที่ฉันได้เห็น
คนที่ฉันรักทุกคนมาอยู่พร้อมหน้ากัน

1698
01:42:18,966 --> 01:42:20,926
ไม่รู้จะมีคนมาดูเยอะไหม

1699
01:42:21,009 --> 01:42:27,391
ยี่สิบ สิบเก้า สิบแปด
สิบเจ็ด สิบหก สิบห้า สิบสี่

1700
01:42:27,474 --> 01:42:34,356
สิบสาม สิบสอง สิบเอ็ด
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก…

1701
01:42:34,439 --> 01:42:36,984
บ้าชะมัด เรากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

1702
01:42:37,067 --> 01:42:39,486
สาม สอง หนึ่ง

1703
01:42:57,421 --> 01:43:01,341
ในฐานะคนที่เพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นออทิสติก

1704
01:43:01,425 --> 01:43:05,637
ฉันกำลังค้นพบตัวเองอีกครั้ง
รวมถึงตัวตนของฉันในฐานะศิลปิน

1705
01:43:05,721 --> 01:43:09,725
แบบเรียลไทม์
ไปพร้อมๆ กับที่โชว์นี้กำลังเป็นรูปเป็นร่าง

1706
01:43:10,392 --> 01:43:14,730
ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่มีสถานที่อย่าง
ศูนย์ศิลปะการแสดงและโรงละครลาโฮลยา

1707
01:43:14,813 --> 01:43:18,817
มันสะท้อนให้เห็นว่า
พวกเขากล้าที่จะยอมรับความเสี่ยงแค่ไหน

1708
01:43:18,901 --> 01:43:22,446
เพราะงานศิลปะมากมายมักเริ่มต้นขึ้น

1709
01:43:22,529 --> 01:43:27,659
ในรูปแบบที่แปลกประหลาด
หรือไม่สามารถวัดผลเป็นรูปธรรมได้

1710
01:43:28,911 --> 01:43:30,787
มันรู้สึกยิ่งใหญ่มากเหลือเกิน

1711
01:43:32,289 --> 01:43:34,333
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก

1712
01:43:35,334 --> 01:43:37,377
ขอบคุณนะ ฉันรักเธอจัง

1713
01:43:37,461 --> 01:43:38,670
ฉันก็รักเธอ

1714
01:44:15,249 --> 01:44:16,917
อรุณสวัสดิ์ เจนน์

1715
01:44:17,793 --> 01:44:18,919
มาเริ่มกันเลย

1716
01:44:48,282 --> 01:44:49,700
เพอร์เฟ็กต์!

1717
01:44:50,325 --> 01:44:52,995
- เห็นทุกคนลุกตอนที่เธอบอกว่า "ลุกขึ้น" ไหม
- ใช่ เต้นด้วย

1718
01:44:53,078 --> 01:44:53,954
ใช่ เต้นกันใหญ่เลย

1719
01:45:33,994 --> 01:45:34,953
เก่งมาก

1720
01:45:36,705 --> 01:45:37,789
ผมรักคุณนะ

1721
01:45:37,873 --> 01:45:39,708
ฉันรักคุณมากเหลือเกิน

1722
01:45:39,791 --> 01:45:41,543
ฉันโชคดีมาก

1723
01:45:43,128 --> 01:45:46,715
ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ ที่มีเธออยู่ในชีวิต

1724
01:45:48,884 --> 01:45:49,718
โอ้ พระเจ้า

1725
01:45:49,801 --> 01:45:51,803
พวกเราสามคนเหมือนมีมสไปเดอร์แมนเลย

1726
01:45:51,887 --> 01:45:54,598
เธอเป็นออทิสติก อ้าว เธอก็เป็นออทิสติก

1727
01:45:57,267 --> 01:45:58,185
ใช่ไหมล่ะ

1728
01:45:59,269 --> 01:46:00,562
โอ๊ย บ้าจริง

1729
01:46:00,645 --> 01:46:01,646
เอาละ

1730
01:46:01,730 --> 01:46:04,274
อเล็กซ์ ออกไปจ้ะ พวกเราต้องเลือกชุด

1731
01:46:04,983 --> 01:46:07,361
- เดี๋ยวฉันกลับมาคอนเฟิร์ม
- โดนไล่ซะแล้ว

1732
01:46:08,236 --> 01:46:09,696
ตะโกนเรียกนะ เดี๋ยวตามไป

1733
01:46:09,780 --> 01:46:11,114
- เยี่ยม
- รักนะ

1734
01:46:11,198 --> 01:46:13,742
- นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เธอต้องเจอหน้าฉัน
- ใช่สิ

1735
01:46:14,242 --> 01:46:17,371
- บาย สนุกมาก
- บาย สนุกมากเลย เยี่ยมจริงๆ

1736
01:46:21,541 --> 01:46:25,796
ตอนที่เธอติดต่อมาเรื่องโปรเจกต์นี้

1737
01:46:25,879 --> 01:46:28,590
เธอก็ไม่รู้ว่ามันจะกลายเป็น

1738
01:46:29,383 --> 01:46:31,259
สารคดีที่เน้นเรื่องออทิสติก

1739
01:46:31,760 --> 01:46:32,677
ใช่

1740
01:46:34,763 --> 01:46:37,057
ถ้าเลือกได้ อยากมีลูกเป็นออทิสติกไหม

1741
01:46:38,183 --> 01:46:39,059
อยาก

1742
01:46:39,142 --> 01:46:41,061
- อยากเหรอ
- แม่ก็ยังอยากมีลูกอยู่ดี

1743
01:46:41,603 --> 01:46:43,730
- ถ้าเลือกได้ แม่ก็อยากมีหนูเหรอ
- ใช่

1744
01:46:43,814 --> 01:46:46,900
และมันคงจะดีถ้าเข้าใจลูกมากกว่านี้อีกสักนิด

1745
01:46:46,983 --> 01:46:51,488
แต่ถึงจะไม่เข้าใจ แม่ก็ยังเลือกที่จะมีลูกอยู่ดี

1746
01:46:52,155 --> 01:46:53,323
สวัสดีจ้ะ ลูกรัก

1747
01:46:53,407 --> 01:46:54,658
- หวัดดีครับแม่
- หอมหน่อย

1748
01:46:58,203 --> 01:47:02,290
ผมต้องบอกว่าตั้งแต่เสียเรย์ไป

1749
01:47:02,374 --> 01:47:03,834
นอกจากมิเกลแล้ว

1750
01:47:04,501 --> 01:47:07,045
การได้คุยกับพวกเธอเรื่องพวกนี้

1751
01:47:07,129 --> 01:47:13,969
เป็นสิ่งที่พิเศษมากสำหรับฉัน

1752
01:47:14,052 --> 01:47:14,928
จ้ะ

1753
01:47:15,011 --> 01:47:19,724
เพราะฉันไม่ได้มีแบบนี้กับใครเลย

1754
01:47:19,808 --> 01:47:20,684
(โออาฮู
ฮาวาย)

1755
01:47:20,767 --> 01:47:22,894
ต่อให้ทุกอย่างจบลงวันนี้

1756
01:47:22,978 --> 01:47:27,399
ไม่มีคนสนับสนุนสารคดี
มันไม่ได้ไปต่อ ฉันก็ยังรู้สึกว่า…

1757
01:47:27,899 --> 01:47:29,192
มันทำหน้าที่ของมันแล้ว

1758
01:47:30,068 --> 01:47:32,571
- มันช่วยชีวิตเจนน์กับชีวิตคุณ
- ใช่

1759
01:47:32,654 --> 01:47:34,906
ฟังดูเว่อร์วัง

1760
01:47:35,449 --> 01:47:36,992
แต่สำหรับฉันมันคือเรื่องจริง

1761
01:47:37,492 --> 01:47:40,287
- แด่ความรักและชีวิต
- แด่ความรักและชีวิต

1762
01:47:40,954 --> 01:47:42,330
- ไม่มีทางย้อนกลับไปได้
- ไม่

1763
01:47:43,206 --> 01:47:46,835
แยกเป็นชีวิตก่อนการวินิจฉัยและหลังการวินิจฉัย

1764
01:47:46,918 --> 01:47:50,338
- ก่อนกับหลังออทิสติกศักราช
- นั่นแหละ

1765
01:47:50,422 --> 01:47:52,424
มันไม่ใช่แค่บทต่อไปด้วยซ้ำ

1766
01:47:52,507 --> 01:47:54,509
- มันเหมือนหนังสือเล่มใหม่เลย
- ใช่

1767
01:47:56,511 --> 01:47:59,806
มีคนมากขึ้นที่ค่อยๆ
ปะติดปะต่อเรื่องราวของตัวเอง

1768
01:47:59,890 --> 01:48:03,018
แบ่งปันข้อมูลและเข้าถึงข้อมูลได้

1769
01:48:03,101 --> 01:48:06,480
และมองเห็นตัวเองในประสบการณ์ของคนอื่น

1770
01:48:06,563 --> 01:48:07,772
ไม่ใช่แค่เปิดตำรา

1771
01:48:07,856 --> 01:48:08,732
ใช่

1772
01:48:09,608 --> 01:48:11,234
ฉันทำการค้นคว้า

1773
01:48:11,318 --> 01:48:13,987
เกี่ยวกับการเคลื่อนไหว
เพื่อบำบัดผู้ที่มีภาวะออทิสติกสเปกตรัม

1774
01:48:14,070 --> 01:48:18,325
และฉันตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นว่า
มันจะเปลี่ยนการสอนของฉันยังไง

1775
01:48:18,408 --> 01:48:20,827
ใช่ ฉันก็ว่ามันจะเปลี่ยนแน่ค่ะ

1776
01:48:20,911 --> 01:48:24,414
ถ้าคุณแบ่งปันสิ่งนั้นกับคนอื่น
มันจะช่วยให้พวกเขาเข้าใจด้วย

1777
01:48:24,498 --> 01:48:27,501
ว่าพวกเขาสามารถนำมันไปใช้
กับงานศิลปะหรืองานของพวกเขา

1778
01:48:27,584 --> 01:48:29,336
เพื่อช่วยสร้างสมดุลให้ตัวเอง

1779
01:48:29,419 --> 01:48:31,087
ฉันรู้สึกว่ามีตัวอย่างมากมาย

1780
01:48:31,171 --> 01:48:35,884
ของคนที่อยู่ในชุมชนการเต้นอย่างปลอดภัย

1781
01:48:35,967 --> 01:48:40,222
ซึ่งไม่งั้นพวกเขาอาจจะไม่มีชีวิต
ที่มีชีวิตชีวาและสงบสุขแบบนี้

1782
01:48:41,473 --> 01:48:42,807
ฉันเห็นในบรรดานักเรียนด้วย

1783
01:48:42,891 --> 01:48:47,103
และส่วนใหญ่เป็นนักเรียนที่ฉัน
รู้สึกเชื่อมโยงด้วยอย่างลึกซึ้ง

1784
01:48:48,313 --> 01:48:49,523
เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมากเลยค่ะ

1785
01:48:49,606 --> 01:48:53,777
คนที่อาจต้องการมันมากกว่าที่พวกเขาเข้าใจ

1786
01:48:56,238 --> 01:48:59,199
ฉันยินดีที่ได้ช่วยเหลือคุณ

1787
01:48:59,282 --> 01:49:03,119
คุณทั้งดีกับเรา ให้กำลังใจ
สุดยอดจริงๆ เลยครับ

1788
01:49:03,203 --> 01:49:05,830
จนผมไม่รู้จะบรรยายยังไง

1789
01:49:05,914 --> 01:49:08,458
มันพิเศษมากจริงๆ

1790
01:49:09,084 --> 01:49:11,378
สำหรับผม สำหรับเจนน์

1791
01:49:11,461 --> 01:49:13,630
ผมไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี

1792
01:49:13,713 --> 01:49:14,631
โธ่ อเล็กซ์

1793
01:49:14,714 --> 01:49:17,133
แต่ผมอยากคุยกับคุณต่อในฐานะคนไข้

1794
01:49:17,217 --> 01:49:18,885
ผมอยากให้เงินคุณ

1795
01:49:18,969 --> 01:49:22,889
อเล็กซ์ บางครั้งในชีวิตคนเรา
เงินก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญหรอกค่ะ

1796
01:49:22,973 --> 01:49:25,684
(ประตูหลังเวที)

1797
01:49:57,549 --> 01:49:58,592
มันเหมือนเป็นของขวัญ

1798
01:50:01,303 --> 01:50:03,972
การวินิจฉัยเหมือนเป็นของขวัญ

1799
01:50:08,810 --> 01:50:09,894
ขาเขาน่ะ

1800
01:50:12,480 --> 01:50:13,607
นั่นแหละ

1801
01:50:21,865 --> 01:50:28,413
(แด่เรย์)

1802
01:52:05,301 --> 01:52:10,306
คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์