Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Πριν από πολύ καιρό…
μια ομάδα θαλάσσιων λεόντων έκανε ένα φοβερό ταξίδι
από τις δυτικές ακτές της Αμερικής στα ανοιχτά του Ειρηνικού Ωκεανού.
Αυτό που βρήκαν ήταν ένας παράδεισος…
απομονωμένος από τον κόσμο,
σφυρηλατημένος από φωτιά και νερό.
Κάθε νησί με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα
και κάθε σπίτι με τη δική του μοναδική κοινότητα ναυαγών
που έφτασαν εδώ τυχαία.
Και κάτω απ' την επιφάνεια του νερού, ένας μοναδικός υποβρύχιος κόσμος.
Σήμερα οι απόγονοι εκείνων των πρώτων θαλάσσιων λεόντων
βασιλεύουν σ' αυτά τα κύματα.
ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΓΚΑΛΑΠΑΓΚΟΣ
Ένα βράδυ, σε μια ήσυχη παραλία,
ένα νεαρό θηλυκό, η Λούνα, βγαίνει στην ακτή.
Αυτό είναι το νησί της,
ένα καταφύγιο τόσο για κείνη όσο και για το νεογέννητο μικρό της…
τον Λίο.
Οι θαλάσσιοι λέοντες γεννούν συνήθως ένα μόνο μικρό.
Για τη Λούνα, λοιπόν, ο Λίο είναι ό,τι πιο πολύτιμο στον κόσμο.
Θα μείνει εδώ, δίπλα του, την πρώτη εβδομάδα
όσο θα απομνημονεύουν το κάλεσμα και τη μυρωδιά ο ένας του άλλου.
Αυτή η μικρή αποικία των θαλάσσιων λεόντων αποτελείται κυρίως από θηλυκά και μωρά.
Εκτός, φυσικά, από τον άρχοντα της παραλίας.
Αυτός είναι το αφεντικό εδώ, ο αρσενικός. Τα αρσενικά παλεύουν για τα θηλυκά,
και αυτός εδώ σήμερα είναι ο πρωταθλητής βαρέων βαρών.
Από την αρχή, κάθε μικρό έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα
που θα διαμορφώσει τον τύπο του αργότερα.
Αρχικά τα μωρά μένουν με τη μαμά τους.
Αλλά ο Λίο ανυπομονεί να καταλάβει τα πράγματα μόνος του,
πράγματα σαν τη βαρύτητα.
Μόλις μάθει να περπατάει, οι δυνατότητες είναι ατελείωτες.
Το πιο σημαντικό είναι να μάθεις πώς να βρίσκεις τη μαμά σου.
Μπα. Λάθος μαμά.
Αυτή είναι η σωστή.
Οι μέρες περνούν, ο Λίο μεγαλώνει γρήγορα.
Χάρη στο θρεπτικό γάλα της μαμάς του.
Σύντομα η Λούνα θεωρεί ότι είναι έτοιμος για την πρώτη του δοκιμασία.
Ο αρσενικός θα βεβαιωθεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος.
Η στεριά είναι ασφαλής για τα μικρά, αλλά το νερό όχι.
Οι καρχαρίες περιπολούν τις ακτές.
Έρχονται επίσκεψη την εποχή που γεννιούνται τα μικρά.
Μόλις το επιτρέψει,
είναι ασφαλές για τον Λίο να μπει για πρώτη φορά στο νερό.
Γιατί το κάνουμε αυτό, είπαμε;
Το πρώτο τελετουργικό ενηλικίωσης ενός μικρού.
Μάθημα κολύμβησης.
Η Λούνα βρίσκεται μαζί του σε κάθε του βήμα.
Τα μικρά κολυμπούν μέσα στη βδομάδα που γεννιούνται.
Τεράστιο επίτευγμα.
Ίσως ο Λίο γίνει μια μέρα ο γενναίος άρχοντας της παραλίας.
Ώρα για στέγνωμα.
Η τεχνική της άμμου.
Δεν είναι για όλους.
Ο Λίο αρίστευσε στο πρώτο μάθημα κολύμβησης.
Την ώρα του ύπνου ξεκινάει ένα απίστευτο θέαμα φωτός.
Τα Γκαλαπάγκος είναι τόσο απομονωμένα από τον υπόλοιπο κόσμο
που τα αστέρια εδώ λάμπουν πιο έντονα από κάθε άλλο μέρος στον πλανήτη.
Το επόμενο πρωί ο Λίο ακολουθεί τη Λούνα στην άκρη του νερού.
Αλλά όχι για μάθημα κολύμβησης.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνει μόνη της.
Γιατί κάθε μέρα στη στεριά είναι μια μέρα χωρίς φαγητό.
Η Λούνα θα γυρίσει στη θάλασσα για να φάει και να αναπληρώσει το γάλα της,
και ο Λίο δεν έχει άλλη επιλογή από το να μείνει πίσω.
Ο Λίο δεν έχει ξαναμείνει μόνος.
Να 'κανε παρέα μ' αυτούς, ίσως;
Ελαφρόποδες κάβουρες.
Φιλικοί ακούγονται.
Πού πας εσύ;
Δύσκολα κάνεις φίλους.
Ένα ιγκουάνα.
Μήπως αυτός γίνει φίλος του…
Για δες. Ούτ' ένα γεια.
Θα βρει ποτέ έναν φίλο;
Στα ανοιχτά, ένας είναι ο στόχος της Λούνα.
Τα ψάρια.
Παρέα με άλλους πεινασμένους θαλάσσιους λέοντες.
Μαζί αποτελούν μια επίλεκτη ομάδα κυνηγών.
Θα εκτελέσουν το σχέδιό τους σ' έναν κρυμμένο όρμο.
Ως έμπειρη κυνηγός,
η Λούνα μπαίνει επικεφαλής της ομάδας.
Οδηγούν σταδιακά τα ψάρια προς τον όρμο,
μα πρέπει να προσέχουν και τα νώτα τους. Δεν είναι οι μόνοι θηρευτές εδώ σήμερα.
Μαυροπτέρυγοι καρχαρίες.
Οι πίσω θαλάσσιοι λέοντες πρέπει να προσέχουν πιο πολύ τους καρχαρίες
και να τελειώσουν γρήγορα το κυνήγι.
Στο μπροστινό μέρος, τα νερά γίνονται πιο ρηχά
και τα ψάρια πανικοβάλλονται.
Έχουν παγιδευτεί.
Μια τρίτη ομάδα μπαίνει στην παρέα τώρα.
Φαιοί πελεκάνοι.
Πειρατές.
Οι θαλάσσιοι λέοντες επιτίθενται γρήγορα για ν' αποφύγουν τους καρχαρίες.
Μα οι πελεκάνοι αρπάζουν τα ψάρια
ακριβώς πριν τα σπρώξουν στην παραλία οι θαλάσσιοι λέοντες.
Τους αφήνουν να κάνουν όλη τη δουλειά και μετά κλέβουν τη λεία.
Η Λούνα δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Τους ληστεύουν ξεδιάντροπα.
Αυτοί οι τύποι καταπίνουν τα ψάρια τρία και τέσσερα μαζί τη φορά.
Είναι τόσο άπληστοι που κλέβουν κι ο ένας τον άλλον.
Η Λούνα μπορεί μόνο να βλέπει.
Σαστισμένη από την τόση λαιμαργία.
Μα δεν θ' αφήσει αυτούς τους κλέφτες να νικήσουν.
Πίσω στο νησί τους,
ο Λίο εξασκείται στο κάλεσμά του.
Ένα γειτονόπουλο, η Μάγια, έρχεται για εξερεύνηση.
Δεν είναι σίγουρη αν ο Λίο περνάει το τεστ μυρωδιάς,
αλλά σε χρόνο μηδέν πηγαίνουν μαζί στην παραλία.
Ο Λίο βρήκε επιτέλους μια φίλη.
Κάποια που της αρέσει η εξερεύνηση όσο κι εκείνου.
Είναι σαφές ότι αυτοί οι δύο γεννήθηκαν για τη θάλασσα.
Σαν τη μαμά του, ο Λίο είναι φυσικό ταλέντο στο ψάρεμα.
Στα ανοιχτά, η Λούνα ψάχνει κάποιο άλλο κοπάδι ψάρια για την ομάδα.
Η ομάδα κυνηγιού μαζεύεται για τη δεύτερη προσπάθεια.
Πάλι αυτοί;
Ξεκινάει το ματς.
Οι θαλάσσιοι λέοντες ξεγελούν τους καρχαρίες.
Η ομάδα είναι σε άψογο σχηματισμό.
Οι πελεκάνοι μαζεύονται για τη λεηλασία.
Αυτήν τη φορά, οι θαλάσσιοι λέοντες σπρώχνουν τα ψάρια πιο έξω
διώχνοντας τους πελεκάνους.
Οι σκληρά εργαζόμενοι κυνηγοί απολαμβάνουν επιτέλους τον κόπο τους.
Μπουφές μέχρι σκασμού για τη Λούνα και τους φίλους της.
Δεν επιτρέπονται πελεκάνοι.
Φέρε το ψάρι και πάρε δρόμο από δω.
Η Λούνα γεμίζει την κοιλιά.
Τώρα έχει ό,τι χρειάζεται για να ταΐσει τον Λίο,
όπως και μια εντυπωσιακή νίκη επί των πελεκάνων πειρατών.
Η Λούνα λείπει δύο μέρες.
Όσο λείπει, ο Λίο άρχισε να εξερευνά τα όριά του.
Έχει ξεκινήσει για την άλλη πλευρά του νησιού.
Γεια σου εκεί ψηλά.
Ναι, είναι δύσκολο να πιάσεις φιλίες εδώ.
Μην πλησιάζεις τις άλλες μαμάδες.
Ο Λίο απομακρύνεται κι άλλο, πάνω στην ηφαιστειακή παραλία.
Πω πω! Κάνει πολλή ζέστη εδώ.
Πρέπει να φύγει απ' τον ήλιο.
Μήπως να πάει για κολύμπι;
Λατρεύει τη θάλασσα.
Μα εδώ δεν είναι η γνωστή του παραλία.
Οι βράχοι είναι κοφτεροί και η παλίρροια ανεβαίνει.
Το νερό τον περικυκλώνει.
Τα μαθήματα κολύμβησης δεν τον προετοίμασαν γι' αυτό.
Το αφρισμένο νερό τον τραβάει κάτω.
Ο Λίο καταφέρνει να βγει σε πιο ήρεμα νερά.
Και τότε ένα κάλεσμα ακούγεται πάνω απ' τον ήχο των κυμάτων.
Την ξέρει αυτήν τη φωνή. Μα πού είναι;
Είναι εξουθενωμένος.
Δεν καταλαβαίνει.
Να τη!
Η μαμά γύρισε σπίτι.
Ο Λίο τα πήγε περίφημα, κατάφερε να επιβιώσει μόνος του.
Και η Λούνα έχει τροφή από το κυνήγι της
για να τον θρέψει με μπόλικο φρέσκο γάλα.
Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος.
Στο μαγκρόβιο νησί του Λίο έγιναν κάποιες αλλαγές.
Η ταπεινή παραλία όπου γεννήθηκε έχει γίνει μια πολυσύχναστη πόλη.
Εκατοντάδες νέοι θαλάσσιοι λέοντες ήρθαν εδώ από άλλα νησιά.
Το μέρος δεν είναι όπως ήταν.
Η Λούνα είναι πάντα η παρηγοριά του, αλλά υπάρχει ένα νέο πρόβλημα.
Τελευταία, ο άρχοντας της παραλίας δεν είναι πια ο φιλικός προστάτης του Λίο.
Το αντίθετο μάλιστα.
Ο Λίο δεν είναι πια μωράκι,
οπότε είναι λιγότερο ευπρόσδεκτος σε μια παραλία γεμάτη θηλυκά.
Δεν καταλαβαίνει γιατί ο αρσενικός θέλει να τον χωρίσει από τη μαμά του.
Κάποτε τον θαύμαζε αυτόν.
Η Λούνα τού έδωσε το καλύτερο ξεκίνημα,
αλλά ο ρόλος της φτάνει στο τέλος του.
Ο Λίο μπορεί να παίζει στα ρηχά γύρω από το νησί,
αλλά σε κάποια φάση θα πρέπει να φύγει από δω.
Εδώ κάτω, τουλάχιστον, δεν χρειάζεται ν' αντιμετωπίζει τον άρχοντα της παραλίας.
Σε αντίθεση με άλλα θαλάσσια θηλαστικά,
οι θαλάσσιοι λέοντες παράγουν δύναμη με τα μπροστινά πτερύγια, όχι με την ουρά.
Αυτό τους παρέχει μεγάλη ευκινησία στο νερό.
Τα επόμενα χρόνια,
οι νεαροί θαλάσσιοι λέοντες θα ετοιμαστούν για την ενηλικίωσή τους.
Για τον Λίο, αυτό ξεκινά με την εξερεύνηση του ωκεανού.
Το Στέμμα του Διαβόλου, απομεινάρια ενός αρχαίου ηφαιστείου
και ιδανικός προορισμός για έναν νεαρό εξόριστο τυχοδιώκτη.
Ο Λίο είναι τώρα τεσσάρων ετών.
Δεν τον θέλουν πια στην παραλία που ήταν σπίτι του.
Μα το υπέροχο θαλάσσιο θέαμα στο γειτονικό νησί
τον βοηθά να ξεχαστεί.
Οι ντόπιοι θαλάσσιοι λέοντες βουτούν βαθύτερα και για πιο πολλή ώρα
από κάθε άλλο είδος θαλάσσιων λεόντων,
φτάνοντας σε βάθη σχεδόν 600 μέτρων.
Κι όσο πιο βαθιά βουτάει ο Λίο, τόσο πιο υπέροχη η θέα.
Χρυσομπλέ λουτιανίδες.
Μαυρόμυτα πεταλουδόψαρα.
Μέχρι και ένας φραγκόκοφος.
Αλλά το καλύτερο είναι πως η Μάγια ήρθε να δει τι κάνει.
Αυτή ξέρει ήδη το νησί, ξέρει πού θα βρουν πιθανούς φίλους.
Το θέμα είναι ότι δεν θέλουν όλοι φιλίες μαζί τους.
Μα δεν θα τους σταματήσει αυτό.
Εντάξει, φτάνει αυτό. Επόμενος;
Λευκοπτέρυγοι καρχαρίες.
Είναι νυκτόβιοι θηρευτές.
Τη μέρα θέλουν μόνο ένα μέρος να ξεκουραστούν.
Μα δεν θα γίνει αυτό
γιατί αν οι θαλάσσιοι λέοντες θέλουν να παίξουν, παίζουν.
Το σημερινό παιχνίδι: "Κυνηγήστε τον Καρχαρία".
Χωράω κι εγώ εδώ μέσα;
Γεια. Σε βρήκα.
Ο Λίο ξέρει να τσιμπάει απ' αυτήν την πλευρά, όχι την άλλη με τα δόντια.
Θαλάσσιοι λέοντες. Το μισώ αυτό το παιχνίδι.
Αφού δεν έκανε κανέναν φίλο εδώ κάτω, η Μάγια αποφασίζει να γυρίσει σπίτι.
Όχι όμως κι ο Λίο.
Ξέρουν πως, στην ηλικία του, ο άρχοντας της παραλίας δεν τον θέλει στην αποικία.
Αποχαιρετά την παιδική του φίλη.
Ο Λίο δεν μπορεί να πάει πίσω.
Μόνο μπροστά.
Ο Λίο βγαίνει σ' ένα κοντινό νησί.
Το Εσπανιόλα.
Πολύς κόσμος εδώ.
Θα πάρει έναν υπνάκο και θα ζεσταθεί μετά τη βουτιά.
Κάποιες γνωστές φάτσες
και κάποιες νέες.
Εκεί που γεννήθηκε ο Λίο δεν υπάρχουν σούλες Νάζκα.
Δεν είναι οι αμμώδεις παραλίες που ήλπιζε ο Λίο.
Μα αυτήν τη στιγμή, θέλει μόνο ένα μέρος να κοιμηθεί.
Δεν ξέρει, όμως, ότι εδώ δεν υπάρχουν μόνο σούλες.
Υπάρχουν και άλμπατρος των Γκαλαπάγκος. Και είναι εποχή ζευγαρώματος.
Αυτό ίσως είναι ένα πρόβλημα.
Αυτά ζευγαρώνουν για μια ζωή. Το τελετουργικό τους δεν είναι επίδειξη.
Κρατάει και 20 λεπτά,
και περιλαμβάνει κροτάλισμα ραμφών…
υποκλίσεις,
λικνίσματα,
κραυγές
και, ως επιστέγασμα, ένα σιωπηλό ουρλιαχτό.
Όλα τα άλμπατρος του είδους έρχονται σ' αυτό το νησί για αναπαραγωγή.
Και η φασαρία είναι ανελέητη.
Πάει η ξεκούραση.
Δεν μπορεί να γυρίσει στην παραλία του.
Ο Λίο συνεχίζει αναζητώντας ένα πιο φιλόξενο μέρος.
Σαν τον Λίο, τα νησιά Γκαλαπάγκος βρίσκονται στο δικό τους ταξίδι.
Η ασυγκράτητη ηφαιστειακή δραστηριότητα τα κάνει να κινούνται και ν' αλλάζουν.
Δεν αποκλείεται, κάποιο απ' αυτά, να γίνει μια μέρα το σπίτι του Λίο.
Τελικά, ο Λίο βρίσκει ένα νησί με άγρια και εκτεθειμένη ακτή.
Και το κύμα δυναμώνει.
Και ο Λίο δεν μπορεί ν' αντισταθεί
στο σέρφινγκ.
Και να που έρχεται άλλος ένας θαλάσσιος λέοντας.
Μαζί με άλλους νεαρούς εξόριστους.
Με ανεβασμένο ηθικό, ο Λίο ξεκινάει το "Πιάστε τον αχινό".
Αλλά σ' αυτόν τον ύφαλο, τα παιχνίδια μπορεί να τα πληρώσεις ακριβά.
Ο Λίο νιώθει κάτι.
Τρέχα!
Παραλίγο. Μα όλοι καταφέρνουν να ξεφύγουν.
Ένας θεόρατος καρχαρίας των Γκαλαπάγκος που κυνηγάει νεαρούς θαλάσσιους λέοντες.
Χωρίς ενήλικες να τους προστατέψουν, ο Λίο αναλαμβάνει δράση.
Αν δεν νικήσει τον φόβο του, δεν θα γίνει άρχοντας της παραλίας.
Οι άλλοι ακολουθούν.
Ο Λίο θα τα βάλει με τον καρχαρία.
Κυνηγώντας λευκοπτέρυγους στο Στέμμα του Διαβόλου…
έμαθε ότι σιχαίνονται να τους μασουλάνε τις ευαίσθητες ουρές.
Δείχνει και στους άλλους.
Τελικά ο καρχαρίας υποχωρεί.
Βαρέθηκε.
Όταν τα πράγματα ζόρισαν,
ο Λίο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και αντιμετώπισε τον καρχαρία.
Ελάχιστοι αρσενικοί γίνονται άρχοντες μιας παραλίας,
αλλά ο Λίο δείχνει να έχει αυτό που χρειάζεται.
Αφήνει πίσω τους φίλους του σέρφινγκ και συνεχίζει μόνος του.
Πολύ πιο δυνατός τώρα.
Τα νερά των Γκαλαπάγκος είναι από τα πλουσιότερα της Γης
με περισσότερα από 500 είδη ψαριών.
Ένας μοναχικός θαλάσσιος λέοντας δεν μπορεί να πιάσει ψάρια στ' ανοιχτά.
Υπάρχουν, όμως, κι άλλοι τρόποι.
Μερικά ψάρια κρύβονται σε βραχώδεις σχισμές.
Ευτυχώς, ο Λίο έχει υπομονή.
Οι θαλάσσιοι λέοντες έχουν πολύ μακριά μουστάκια
που πιάνουν και την παραμικρή δόνηση.
Καθώς ο Λίο ψάχνει, συνειδητοποιεί κάτι.
Αν φυσήξει φυσαλίδες στα βράχια,
μπορεί να βγάλει τα ψάρια από τις κρυψώνες τους.
Σ' έπιασα.
Είναι μια αρχή,
μα θα χρειαστεί μεγαλύτερες ψαριές για να γίνει άρχοντας.
Ο Λίο επιμένει.
Το αρχιπέλαγος Γκαλαπάγκος εκτείνεται σε τεράστια έκταση.
60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Οι θαλάσσιοι λέοντες κάνουν τεράστιες αποστάσεις.
Μέχρι στιγμής, ο Λίο εξερεύνησε μόνο λίγα μέρη,
μα υπάρχουν πάνω από εκατό νησιά, νησίδες και βράχοι στα Γκαλαπάγκος.
Το καθένα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό.
Οι νεοσχηματισμένες νησίδες είναι άγονοι βράχοι.
Λάβα που κρύωσε πρόσφατα, όπου η ζωή παλεύει να πιαστεί.
Στα παλιότερα νησιά, τα φυτά είχαν χρόνο να εγκατασταθούν
δημιουργώντας πλούσιους βιότοπους.
Στο δυτικότερο άκρο του αρχιπελάγους βρίσκεται η Φερναντίνα,
το νεότερο νησί απ' όλα.
Στην επιφάνειά του μοιάζει αρκετά αφιλόξενο.
Μα κάτω απ' το νερό είναι μια άλλη ιστορία.
Βαθιά ρεύματα καθιστούν αυτές τις ακτές από τις πιο παραγωγικές
σε όλα τα Γκαλαπάγκος.
Τα νερά είναι τόσο κρύα που εγκαταστάθηκαν ακόμα και πιγκουίνοι.
Ο Λίο είχε δει τέτοια ιγκουάνα στο νησί του,
αλλά τι κάνουν εδώ κάτω;
Τα θαλάσσια ιγκουάνα των Γκαλαπάγκος είναι οι μόνες σαύρες
που έχουν εξελιχθεί για να κολυμπούν κάτω απ' το νερό.
Τρέφονται εξ ολοκλήρου με φύκια.
Αλλά οι ντόπιες χρωμίδες δεν εκτιμούν αυτά τα στεριανά πλάσματα
που βουτάνε εδώ κάτω και παίρνουν ό,τι θέλουν,
διαλύοντας την αυλή τους.
Και δεν πρόκειται να το ανεχτούν.
Αρκετά πια. Το ιγκουάνα βαρέθηκε.
Μα τώρα είναι η σειρά του Λίο.
Ο Λίο ξέρει τι θα πει να 'σαι ανεπιθύμητος.
Είσαι φοβερός κολυμβητής!
Ύστερα από μια ατελείωτη, ελαφρώς εκνευριστική βουτιά,
το ιγκουάνα γυρίζει στον βράχο από λάβα, το σπίτι του.
Εδώ έχουν βγει και πολλά άλλα.
Χιλιάδες.
Οι πρόγονοί τους ήταν μεταξύ των πρώτων ζώων που έφτασαν εδώ.
Όχι και θερμή υποδοχή για τον Λίο.
Οι σαύρες εκσφενδονίζουν το αλμυρό νερό
που συσσωρεύτηκε μέσα τους στις βουτιές τους.
Ο Λίο βλέπει και άλλους κατοίκους να γλιστρούν ανάμεσα στα βράχια.
Φίδια δρομείς.
Συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες.
Και όλα περιμένουν ένα πράγμα.
Ιγκουάνα που έχουν μόλις εκκολαφθεί.
Οι δρόμοι είναι κλειστοί.
Πολύ φρικιαστικό μέρος.
Τα μικρά που καταφέρνουν να περάσουν είναι ασφαλή με τα ενήλικα ιγκουάνα.
Η Φερναντίνα σχηματίστηκε πρόσφατα.
Στην καρδιά της σιγοβράζει ένα ενεργό ηφαίστειο.
Μια ωρολογιακή βόμβα.
Η ασυγκράτητη ηφαιστειακή δραστηριότητα διαμορφώνει συνεχώς το τοπίο της.
Αυτό το σκληρό περιβάλλον, όμως, δημιουργεί και μια ευκαιρία για τον Λίο.
Η οδοντωτή, ανώμαλη ακτογραμμή είναι ο τέλειος τόπος για κυνήγι.
Τώρα που ενηλικιώθηκε,
είναι έτοιμος να κυνηγήσει μεγαλύτερα θηράματα.
Πολύ μεγαλύτερα.
Κιτρινόπτερος τόνος.
Φτάνει έως και 60 κιλά
και κολυμπάει 65 χλμ την ώρα. Δυο φορές πιο γρήγορα από τον θαλάσσιο λέοντα.
Κι εκεί που ο Λίο νόμιζε ότι ήταν ολομόναχος εδώ έξω,
ένας άλλος νεαρός εμφανίστηκε από ένα γειτονικό νησί
και βιάζεται να κυνηγήσει με τον Λίο.
Κανείς απ' τους δύο δεν ξέρει πώς ν' αρχίσει.
Δεν είναι δύσκολο να τους περικυκλώσουν.
Μα κάθε φορά που τους πλησιάζουν, αυτοί ξεγλιστρούν.
Ο Λίο παραλίγο να πιάσει έναν, αλλά είναι αδύνατον να τον κρατήσει.
Είναι πολύ γρήγοροι.
Δεν πάει καλά αυτό.
Μην έχοντας επιλογή, ο Λίο κοιτάζει τους ήσυχους όρμους του νησιού.
Εδώ μένει ένας εξόριστος άρχοντας.
Ο Λίο το ρισκάρει λιγάκι,
αλλά θέλει να δει αν τους βοηθήσει.
Δεν είναι έξυπνο να ξυπνάς έναν μεγάλο ενήλικο θαλάσσιο λέοντα.
Μα όταν ο Λίο θέλει να πιάσει φιλίες, γίνεται πολύ πειστικός.
Παραδόξως, ο Λίο τον πείθει να πάρει μέρος στο κυνήγι.
Ο Λίο δεν ξέρει ότι ο άρχοντας
είναι μύθος στο ψάρεμα του τόνου.
Οι δύο νεαροί λέοντες πηγαίνουν μπροστά
ενώ ο δάσκαλος μένει πίσω.
Ο Λίο κι ο σύντροφός του κυνηγούν τον τόνο στον όρμο
και ο μεγάλος μπλοκάρει την έξοδο.
Ό,τι του λείπει σε ταχύτητα, το έχει σε μυαλό.
Ξέρει ότι ενώ οι τόνοι είναι γρήγοροι, κουράζονται και εύκολα.
Τελικά αρχίζουν να ξεμοναχιάζουν ένα ψάρι.
Και ο τόνος ξεμένει και από ενέργεια και από νερό.
Οι νεαροί κάνουν στην άκρη
και αφήνουν τον επαγγελματία να κουμαντάρει αυτό το θεόρατο πράμα.
Ο Λίο θα μεγαλώσει τώρα σε όγκο.
Και χάρη στον γέρο άρχοντα,
έμαθε πως δεν είναι όλοι οι ενήλικες εχθρικοί.
Στο χέρι του είναι να αποφασίσει τι είδους αρσενικός λέοντας θα γίνει.
Το ηφαίστειο ξύπνησε, εκσφενδονίζει λιωμένα βράχια σ' όλο το νησί.
Καθώς η λάβα των 2.000 βαθμών ρέει στη θάλασσα,
το νερό εξατμίζεται αμέσως.
Η Φερναντίνα φλέγεται.
Κι ο Λίο αναγκάζεται να φύγει και πάλι.
Ένας θαλάσσιος λέων μεγαλώνει δίχως σπίτι.
Έχουν περάσει τρία χρόνια. Ο Λίο είναι τώρα επτά ετών.
Τα ταξίδια του στα Γκαλαπάγκος τον πήγαν από νεκρά ηφαίστεια
σε εκρήξεις λάβας και πολλά άλλα,
μα δεν έζησε ποτέ την καλή πλευρά της ηφαιστειακής δραστηριότητας…
μέχρι σήμερα.
Καυτές φυσαλίδες αερίου από μάγμα ανεβαίνουν από τον βυθό.
Ο βράχος λάβας της περιοχής γέμισε με φυσαλίδες όταν κρύωσε
παίρνοντας μια μοναδική, τραχιά υφή.
Ιδανική για να ξύνεσαι πάνω της.
Ο Λίο βρίσκει μερικές θηλυκές που τον καλωσορίζουν στο σπα
και του δείχνουν ευχαρίστως την τέχνη της απολέπισης.
Μόλις τελειώνουν την περιποίηση, ο Λίο τις ακολουθεί στο νησί τους.
Τα ρηχά νερά τού θυμίζουν το σπίτι του.
Αυτό το υπέροχο σβησμένο ηφαίστειο είναι η νήσος Μπιγκλ.
Η ασφαλής αμμώδης ακτή του είναι τέλεια για θαλάσσιους λέοντες.
Ο Λίο έπιασε το λαχείο.
Μια παραλία γεμάτη θηλυκά.
Να επιτέλους και μια κοινότητα όπου μπορεί να μείνει.
Μα στις ωραίες παραλίες υπάρχει πάντα ένας άρχοντας.
Κι όσο πιο ωραία η παραλία, τόσο πιο μεγαλόσωμος ο άρχοντάς της.
Ώπα! Ο Λίο δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι θα υπήρχε ανταγωνισμός εδώ.
Ο άλλος υπερτερεί σαφώς.
Αλλά έχει μια ιδέα.
Δεν είναι η καλύτερη ιδέα, ίσως, αλλά καλύτερη από την εναλλακτική.
Το σίγουρο είναι
ότι ο σωματώδης άρχοντας δεν θα καταφέρει ν' ανέβει εδώ.
Θα περιμένει απλώς εκεί κάτω.
Για μια στιγμή, ο Λίο νόμιζε ότι είχε μια ευκαιρία.
Καλύτερα, όμως, να δει την αλήθεια. Δεν μπορεί ακόμα να τα βάλει μαζί του.
Και μέχρι να μπορέσει,
δεν θα 'χει ποτέ δική του κοινότητα.
Ώρα να φύγει αθόρυβα.
Πρέπει μόνο να βρει τρόπο να κατέβει από δω…
χωρίς να τον ξυπνήσει.
Καλύτερα να πάει από πίσω.
Δεν είναι πολύ κομψό,
αλλά η δουλειά γίνεται.
Εξορίστηκε για δεύτερη φορά στη ζωή του.
Ο Λίο κατευθύνεται βόρεια,
προς τα πιο απόμακρα νησιά του αρχιπελάγους.
Ένας τέτοιος διάπλους μπορεί να πάρει μέρες.
Μα ακόμα κι εδώ, στο αχανές και άδειο γαλάζιο, υπάρχουν θύλακες ζωής.
Ένα κοπάδι από σαρδέλες σε σχηματισμό προστασίας.
Είναι η τέλεια ευκαιρία για τον Λίο που θέλει να αυξήσει τη μυϊκή του μάζα.
Η αλλαγή σχημάτων και χρωμάτων τον μαγεύει…
και σύντομα ο Λίο βρίσκεται να κυνηγάει σκιές.
Καλά που εμφανίζεται μια αγέλη θαλάσσιων λεόντων για βοήθεια.
Πρόκειται για οργανωμένο χάος
καθώς διαπερνούν την "μπάλα" από κάθε κατεύθυνση…
και μαντρώνουν τα ψάρια.
Ο Λίο ρίχνεται στο τσιμπούσι.
Τέτοιοι σχηματισμοί είναι φευγαλέοι
και σπανίως κρατούν πολύ.
Καθώς φεύγει με την κοιλιά γεμάτη σαρδέλες,
ο Λίο βλέπει τους άλλους στην επιφάνεια.
Μακριά απ' την ακτή, μην μπορώντας να ζεσταθούν μετά τη βουτιά,
βγάζουν τα πτερύγια απ' το νερό. Τα χρησιμοποιούν σαν ηλιακούς συλλέκτες.
Οπωσδήποτε, είναι…
ευρηματικό.
Ο Λίο δεν έχει όρεξη γι' αυτό.
Θα πάει όσο πιο βόρεια μπορεί.
Είδε ένα νησί στον ορίζοντα.
Η Νήσος του Δαρβίνου. Η πιο απόμακρη περιοχή των Γκαλαπάγκος.
Για τον Λίο, είναι η άκρη του κόσμου.
Οι θαλάσσιοι λέοντες δεν μπορούν να μένουν απεριόριστα στο νερό.
Πρέπει να ζεσταθούν στη στεριά.
Πολύ δύσκολος ο συγχρονισμός του άλματος.
Αν κάνεις λάθος, ίσως τσακιστείς στα βράχια.
Ως εκ θαύματος, βρήκε μια προεξοχή όπου μπορεί να ξεκουραστεί.
Ο κοντινότερος γείτονας του Δαρβίνου, η Νήσος Λύκος, κρύβει ένα κακό μυστικό.
Ενώ οι σούλες Νάζκα διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να ζευγαρώσουν…
αυτά τα μικρά πουλιά δεν μπορούν να το κάνουν.
Έχουν εγκλωβιστεί.
Και η αραιή βλάστηση σ' αυτό το νησί
δεν αρκεί για να τα θρέψει.
Αναγκάζονται να καταφύγουν σε μέτρα απελπισίας.
Αυτοί είναι σπίνοι-βαμπίρ.
Τρέφονται με το αίμα από τις σούλες Νάζκα που φωλιάζουν εδώ.
Οι μακρινοί τους πρόγονοι έτρωγαν μόνο τα παράσιτα των φτερών της σούλας.
Και αφού οι σούλες επωφελούνταν,
ανέχονταν αυτά τα μικρότερα πουλιά.
Αλλά κάπου στην πορεία, η απομόνωση και η εξέλιξη
μετέτρεψαν αυτά τα μικρά ωδικά πουλιά σε αιμοβόρα σαρκοφάγα.
Αυτά τα βόρεια νησιά, πρόσφεραν στον Λίο μόνο βραχώδεις γκρεμούς
και σαρωτικά κύματα.
Δεν έχει άλλη επιλογή απ' το να συνεχίσει το ταξίδι του.
Τα επόμενα χρόνια,
ο Λίο εξερευνά κάθε γωνιά των Γκαλαπάγκος.
Όλα τα πλάσματα…
όλη τη μαγεία.
Η ισόβια αναζήτησή του τού έμαθε πάρα πολλά πράγματα.
Κι ωστόσο του λείπει ακόμα το πιο σημαντικό πράγμα…
ένα σπίτι.
Πάνε δέκα χρόνια απ' όταν ο Λίο άφησε την παραλία του,
τη μητέρα του και τη Μάγια.
Είναι ένας ανεπτυγμένος ενήλικας
που ψάχνει ακόμα τη θέση του σ' αυτόν τον νησιωτικό κόσμο.
Άλλο ένα άγονο νησί με απειλητικούς γκρεμούς, δίχως παραλίες.
Ο Λίο τα έχει δει όλα, είναι έτοιμος για κάθε σενάριο.
Είναι μεγαλύτερος, σοφότερος, πιο σίγουρος.
Πρόθυμος να ρισκάρει πολύ για όσα θέλει.
Υπάρχει ένα ρεύμα σ' αυτήν τη γαλαρία που μοιάζει να τον τραβάει μέσα.
Ίσως να οδηγεί κάπου.
Να ένα άνοιγμα.
Μια μυστική παραλία.
Το μέρος μοιάζει με παράδεισο.
Μα έχει πλέον μάθει να μην εμπιστεύεται τις πρώτες εντυπώσεις.
Και φυσικά, η παραλία είναι ήδη κατειλημμένη.
Ο Λίο δεν είναι πια ένας τρομαγμένος νεαρός.
Και τώρα είναι τόσο μεγαλόσωμος όσο κι αυτός ο άρχοντας της παραλίας.
Και τελικά, ο γέρο άρχοντας βαρέθηκε.
Ο Λίο τον διώχνει.
Χρόνια αναζήτησης…
από τη μια άκρη των Γκαλαπάγκος στην άλλη,
μέχρι ο Λίο να βρει επιτέλους ένα σπιτικό.
Η μαμά του, η Λούνα, που καλλιέργησε το τολμηρό του πνεύμα…
που τον φρόντισε και τον δίδαξε καλά…
θα ήταν περήφανη που έγινε τόσο καλός άρχοντας.
Με τον καιρό, θα 'ρθουν κι άλλοι θαλάσσιοι λέοντες εδώ.
Δεν θα φοβούνται τους καρχαρίες…
όσο ο Λίο περιπολεί αυτά τα νερά.
Τα θηλυκά και τα μικρά που ζουν εδώ θα είναι ασφαλή και προστατευμένα.
Ο Λίο ξεπέρασε κάθε πρόκληση στην απίστευτη νησιωτική οδύσσειά του.
Τώρα είναι έτοιμος να ηγηθεί.
Και να μεγαλώσει τη δική του οικογένεια στη δική του παραλία.
Αυτή είναι η ανταμοιβή του. Αυτή είναι η στιγμή του.
Αυτό είναι το σπιτικό του.
Γεια και χαρά σου.
Ό,τι πιο τρελό έχω τραβήξει.
Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου